muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6009, Karar No: 2012/7615, Tarih: 24.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6009 E.  ,  2012/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkilinin kooperatife bir borcunun olmadığını, müvekkili ile davalı kooperatif arasında yapılan 17.01.2002 tarihli sözleşme ile kendisinden herhangi bir para talep edilmeyeceği ve Haziran 2002 ayı sonuna kadar evinin teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, evin ihtarnameye rağmen bugüne kadar teslim edilmemesi sebebiyle dava tarihine kadar aylık 100,00 TL den 2.000,00 TL kaybı olduğunu, müvekkilinin, kooperatifin haksız uygulamasından derin elem ve üzüntü duyduğunu ileri sürerek, davalı kooperatifin mülkiyetinde bulunan bir dairenin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde bilirkişi tarafından takdir ve hesap edilecek daire bedeline göre şimdilik 15.000,00 TL'nin ihtarname tarihinden itibaren, 2.000,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; davacı vekili yargılama sırasında tescil talebinden vazgeçmiş, 04.11.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle, daire bedeline yönelik tazminat miktarını 43.000,00 TL olarak arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kooperatifin faaliyetlerine devam ettiği, konutların henüz tamamlanmadığı gibi tahsis işlemlerinin de henüz yapılmadığı, davacının daire bedelini talep edebilmesi için kooperatifte adına tahsis edilebilecek dairenin kalmamış olması gerektiği, bu nedenle davacının bedel talebinin yerinde olmadığı, davacının ancak kooperatife karşı yükümlülüklerini yerine getirerek, kooperatifin inşaatları bitirdikten sonra ferdileşme sürecinde üyelerine daire tahsisi yapmasını ve adına düşecek konutu beklemesi gerektiği, davacının adına konut tescil talep edebilmesi için de inşaatların tamamlanıp kesin maliyetlerin çıkartılması, kur'a ile adına isabet eden konutun belirlenmesi ve kooperatife karşı doğmuş olan tüm borçlarını ödemiş olması gerektiği, davacıya tahsis edilen bir konutun olmadığı, tahsis amacıyla yapılan kur'a işlemi olmadığı, davalı kooperatifin davacıya karşı konutu belli bir tarihte teslim edeceğine dair geçerli bir taahhüdü bulunmadığı, davacının teslimde gecikme nedenine dayanan kira tazminatı talebinin hiç bir yasal ya da akdi dayanağı olmadığı, dava konusu edilen olayda davalının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte herhangi bir eylem ya da işleminin sözkonusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2502, Karar No: 2021/6165, Tarih: 01.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2502 E.  ,  2021/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM: Beraat, mahkumiyet

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2014 tarihli, 2014/7844 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından dava açılmış olup, sahte fatura düzenleme suçlarından açılan bir dava bulunmadığı anlaşılmakla,

a)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hükümler kurulması,

b)Her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve kendi içinde zincirleme biçimde işlenmiş bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak tek bir hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9757, Karar No: 2021/3388, Tarih: 25.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9757 E.  ,  2021/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda sağlık durumu gerekçesi ile savunmasının alınmadığı olayda Dördüncü Adli Tıp ihtisas Kurulu’nun 22.06.2015 tarih ve Adli Tıp No:52581731-101,01,02-2015/46270-2468 nolu raporda ''kişide şuur ve harekât serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zekâ geriliği tespit edilmediği, bu duruma göre ...'ın 08/06/2013 tarihinde sanığı bulunduğu olayla ilgili olarak kendisinde mevcut nörolojik rahatsızlıklar (hemipleji ve motor afazi) nedeniyle ifade vermesinin sağlıklı bireylerdeki gibi olmasının tıbben beklenemeyeceği; olayla ilgili olarak ifade vermesine engel psikiyatrik bir hastalığı bulunmadığı oy birliği ile mütalaa olunur.'' denildiği, Pamukkale Üniversitesi'nde sanığın muayenesi sonucu düzenlenen 06.05.2009 tarih ve FR-Yİ-01 nolu raporda ''mental ve psişik herhangi bir kaybı olmayan kişinin mahkemenizce uygun görülecek bir yöntemle dinlenmesi halinde beyanına itibar edilebileceği” şeklindeki bilimsel mütala alındıktan sonra, Acıpayam Devlet Hastanesinin 02.07.2019 tarihve 290 nolu sağlık kurulu raporunda “anlama ve kendini ifade etmede yeterli olmadığı, mahkemece dinlenmesinde yarar yoktur” şeklindeki görüşü ile Pamukkale Üniversitesi Hastanesince düzenelenen 12.09.2019 tarihli epikriz raporunda “total afazik olan hastanın anlama ve konuşmasının mevcut olmadığı, sorgu ve savunmasının alınmasının mümkün olmadığı” görüşünün mütalaa edildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanık hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için (İştiraken Birden Fazla Kişiyle Silahla Cebir ve Tehdit ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, İştiraken Birden Fazla Kişiyle Gece Vakti Silahla Yağma) suçları nedeniyle ifade vermesini engelleyecek akıl veya beden hastalığının bulunup bulunmadığı, sözlü, yazılı veya uygun görülecek bir yöntem ile ifade verip veremeyeceği, bu durumunun ömrü boyunca devam edip etmeyeceği, iyileşme ihtimalinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Genel Kurulu’ndan rapor alınarak, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1600, Karar No: 2018/547, Tarih: 12.02.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/1600 E.  ,  2018/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan kimliği meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 24/02/2014 tarihli ve 2014/453 soruşturma, 2014/125 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/03/2014 tarihli ve 2014/1019 soruşturma, 2014/206 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/10/2014 tarihli ve 2014/7415 soruşturma ve 2014/1917 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın Nizip Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair 27/10/2014 tarihli ve 2014/2969 Değişik İş sayılı kararın;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Nizip Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 14/03/2014 tarihli yetkisizlik kararı ile Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/03/2014 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde gerçekte Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ancak Nizip Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği belirtilen 14/03/2014 tarihli ve 2014/1019 soruşturma, 2014/206 sayılı yetkisizlik kararının, uyuşmazlığın esastan incelenerek kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/01/2018 gün ve 94660652-105-27-12844-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/10/2014 tarihli ve 2014/2969 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10880, Karar No: 2013/16715, Tarih: 27.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10880 E.  ,  2013/16715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ....müfettişlerince davacı idareye bağlı olan.... yapılan inceleme sonucunda, personele 2005 ila 2007 yılları arasında yapılan döner sermaye ek ödemelerinden gelir vergisi tevkifatının eksik yapıldığının belirlendiğini, bu nedenle tahakkuk ettirilen verginin ise, döner sermaye işletme bütçesinden vergi dairesine ödendiğini, ancak müvekkili idarece yapılan bu ödemenin bildirilmesine rağmen davalının payına düşen 4.246,00 TL'yi ödemekten kaçındığını ileri sürerek; 4.246,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş ayrıca ödemelerin davalı tarafın hata, hile veya kusurundan kaynaklanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece; 22/10/2012 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulü ile, 2.120,75 TL nin 17/10/2010 tarihinden itibaren değişen oranda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Somut olayda ise; hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi, muhasebe uzmanı olup uyuşmazlığın doğru olarak tesbiti ve çözümlenmesi için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

...

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması, aynı konu hakkında çeşitli mahkemelerde görülen ve kesinleşen somut emsal nitelikli davalarda yer alan bilirkişi raporlarında belirtilen hususların da tartışılarak sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, konunun uzmanı olmayan bilirkişice hazırlanan raporun esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/14068, Karar No: 2013/15660, Tarih: 12.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14068 E.  ,  2013/15660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALAŞEHİR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup; davacı, taşınmazdaki ağaçlarının komşu parsel maliki davalı tarafından kesildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, badem ağaçları kesilmiş ise de, ağaçların yüzölçümü değerinin verilemiyeceği ve ağaç kesmekle davalının davacının arazisine müdahalede bulunduğu kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, davacının tazminat davası açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Gerçekten de, davalının kestiği badem ağaçlarının davacı adına kayıtlı 614 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı keşfen saptanmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, davacı taşınmazı içerisinde kaldığı keşfen saptanan ağaçların davalı tarafından kesilmiş olması ve ağaçları kestiği kısmın kendi taşınmaz sınırları içerisinde bulunduğu iddiasını sürdürmesi başlı başına bir elatmanın varlığını göstermektedir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve hukuki olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/521, Karar No: 2019/635, Tarih: 05.11.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/521 E.  ,  2019/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 1597-1526

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın TCK’nın 103/2, 103/4, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 26 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.05.2017 tarihli ve 52-33 sayılı resen istinafa tabi olan hükmün sanık müdafisi tarafından da istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 17.07.2017 tarih ve 1597-1526 sayı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesi tarafından 26.03.2018 tarih ve 8173-2183 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.05.2018 tarih ve 56483 sayı ile;

“...İtirazın konusu sanık hakkında cinsel istismar suçundan yapılan uygulamanın fazla ceza verilmesine neden olduğuna dairdir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik bir itirazımız bulunmamaktadır.

İtiraz Nedenleri: Cezanın belirlenmesine dair TCK'nın 61. maddesi 'Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.

(2) Suçun olası kastla ya da bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle indirim veya artırım, birinci fıkra hükmüne göre belirlenen ceza üzerinden yapılır.

(3) Birinci fıkrada belirtilen hususların suçun unsurunu oluşturduğu hâllerde, bunlar temel cezanın belirlenmesinde ayrıca göz önünde bulundurulmaz.

(4) Bir suçun temel şekline nazaran daha ağır veya daha az cezayı gerektiren birden fazla nitelikli hâllerin gerçekleşmesi durumunda; temel cezada önce artırma sonra indirme yapılır.

(5) Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.

(6) Hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün, yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmî takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adlî para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez.

(7) (Ek fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./7.mad) \*1\* Süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı bu Madde hükümlerine göre belirlenen sonuç ceza, otuz yıldan fazla olamaz.

(6) Hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün, yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmî takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adlî para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez.

(7) (Ek fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./7.mad) \*1\* Süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı bu Madde hükümlerine göre belirlenen sonuç ceza, otuz yıldan fazla olamaz.

(8) (Ek fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./7.mad) \*1\* Adlî para cezası hesaplanırken, bu Madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.

(9) (Ek fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K. 1.md) Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.

(10) Kanunda açıkça yazılmış olmadıkça cezalar ne artırılabilir, ne eksiltilebilir, ne de değiştirilebilir.' hükmünü içermektedir.

Takdiri indirimi düzenleyen TCK'nın 62/1. maddesi de 'Fail yararına takdiri nedenlerin varlığı halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir.' şeklindedir.

Görüldüğü üzere somut olaydaki hapis cezasından daha ağır olan müebbet hapis cezasında takdiri indirim yapıldığında, daha hafif cezaya hükmedilmek zorunludur. Bu birinci adaletsiz durumdur. İkinci adaletsizlik ise; Sanık hakkında hiç takdiri indirim yapılmamış olsa bile TCK'nın 61/7 maddesi uyarınca cezanın 30 yıla indirilmesi zorunludur. Dolayısıyla bu sanık hakkında takdiri indirim sonuca etkili değildir. Yani yapılmamıştır. Bu adaletsiz durumun telafisi, çocuk sanıkların yaşı nedeniyle cezaları TCK'nın 31/2 ve 31/3 maddesi ile 12 yıl veya 7 yıla çekildikten sonra takdiri indirim uygulamasında olduğu gibi, TCK'nın 61/7. maddesi ile ceza 30 yıla çekilip, bu ceza üzerinden takdiri indirim yapılması hâlinde mümkün olabilecektir.

Esasen 5237 Sayılı TCK'nın ilk metninde 61/7. madde yoktur. Bu fıkra yasaya 5377 sayılı Kanun ile dahil edilmiş olup yasanın sistematiği bu değişiklikle bozulmuştur. Yasamızın sistematiği TCK'nın 49. maddesine göre ayarlanmış olduğundan uygulamada bu gibi sakıncalar doğmamakta idi. Yüksek Daire ile aramızdaki ihtilâf bu adaletsizliğin nasıl giderilebileceğine ilişkindir.