muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1135, Karar No: 2025/2156, Tarih: 21.04.2025

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2.Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.04.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Mahkeme kararıyla karar ilâm harcından davalı ... Belediyesi ve ........,Konut Yapı Mimarlık Mühendislik İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi müşterek müteselsil sorumlu tutulduklarından ve davalılardan Palandöken Belediyesi peşin ödenmesi gereken 1/4 temyiz harcını ödediğinden, temyiz incelemesi yapılabilmesi için diğer davalı Karadayı Konut Yapı Mimarlık Mühendislik İnşaat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketinden tekrar (mükerrer) temyiz harcı talep edilmesinin hukuki dayanağı bulunmamakta olup adli yardım talebine ilişkin değerlendirme sonucu sayın çoğunluğun temyiz harcının ödenmesine yönelik geri çevirme kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/6039, Karar No: 2006/6459, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6039 E.  ,  2006/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av...... ile davacı Vek.Av.... ....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurullarından bu hususta ek raporlar alınıp, hasıl olacak duruma göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 18.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5223, Karar No: 2014/19118, Tarih: 16.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5223 E.  ,  2014/19118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2009/630-2013/630

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin güvenlik hizmeti verdiği konutunda 01/11/2008 günü saat 03:15 sıralarında otoparkta bulunan aracının çalındığını, 7 gün sonra Pendik'te yaklaşık 3.000,00TL zararla terk edilmiş bulunduğunu ileri sürerek, aracının çalınmasından kaynaklanan toplam 3.500,00TL maddi zararının 01/11/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. 13.08.2010 tarihli dilekçe ile de 3.000,00TL manevi tazminat istediğini belirtmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2.861,00TL zarar bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, subut bulmayan manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut uyuşmazlığın, davalının vermiş olduğu güvenlik hizmetinden kaynaklandığı anlaşıldığından, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabulü gerekir. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14603, Karar No: 2025/11, Tarih: 06.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/14603 E.  ,  2025/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/817 Değişik İş, 2022/846 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-44358

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/176772

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Tahkimce düzenlenen başvuru formunun,

2. 03.06.2022 tarihli ek raporun,

3. Kaza tespit zaptı ya da maddi hasar tespit zaptının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4060, Karar No: 2019/3900, Tarih: 22.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4060 E.  ,  2019/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması eylemli uyma niteliğinde olup, bozma ilamında gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresindeki 65 plakalı aracı ile Tatvan istikametinden Ahlat istikametine seyir halinde iken, kendisine göre yolun sol tarafında bulunan Selçuklu Sanayi Sitesi önüne geldiğinde; kontrolsüzce sola manevra yaparak Selçuklu Sanayi Sitesine girmek istediği esnada aracının sağ ön far tampon kaporta kısımlarıyla Ahlat İstikametinden Tatvan istikametine seyir halinde olan sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarpması şeklinde meydana gelen ve katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılan ... ... ve katılan ...'de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte yaralanan kişi sayısı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;

2)Katılan ...'e ait 22.09.2013 tarihli raporda bel kemiği ve leğen kemiğinde kırıklar saptandığının bildirilmesi karşısında, yaralanmanın derecesini bildirir kati adli raporun temin edilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/339, Karar No: 2025/1146, Tarih: 29.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/339 E.  ,  2025/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1031 D.İş, 2022/1029K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-62230

(Eski:Işık Sigorta A.Ş.) Vekili Avukat ...

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/204404

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Başvuru formu, başvuru dilekçesi,

2.Hesap raporu, bedel artırım/ıslah, harç makbuzu, ıslahsa karşı tarafa tebliğ evrakının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/287, Karar No: 2025/3627, Tarih: 30.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/287 E.  ,  2025/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2156 E., 2024/2115 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/240 E., 2023/604 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurum tarafından 09.01.2015 tarih ve 1 sayılı soruşturma raporuna dayanılarak müvekkili eczacıya 2016 yılı İlaç Temin Protokolünün (5.3.2) maddesinin ihlal edildiği gerekçesiyle, 13.898,78 TL cezai şart ve 1. kez uyarı cezası verildiğini, ayrıca Protokolün (4.3.6) maddesi uyarınca reçete bedeli olan 6.949,39 TL'nin yasal faizi ile birlikte geri istendiğini, ilaçların hasta ya da hasta yakınlarına teslim edilmediği iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu ileri sürerek; cezai şart ve kesinti işleminin iptalini ve müvekkilinin davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı hakkında Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından 09.01.2015 tarih ve 1 sayılı soruşturma raporu hazırlandığını, davacının sahibi olduğu ... Eczanesinin Kuruma fatura ettiği reçetede "ilaçları aldım" anlamındaki imzanın hasta yada yakınına ait olmadığının tespit edildiğini, davacı tarafından Protokolün (5.3.2) ve (4.3.6) maddelerinin ihlal edildiğini, Kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli kararıyla; cezai işleme konu reçeteye ilişkin bilgi ve ifadelerin bulunduğu soruşturma dosyasında davacının eczanesi ile ilgili herhangi mali ve idari bir yaptırım önerilmediği halde, 03.08.2016 tarihli yazı ile davacıdan ilaç bedeli ve cezai şartın tahsilinin istendiği, bu nedenle 03.08.2016 tarihli yazı ile işlem tesisinin yerinde olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 03.08.2016 tarihli işlemin iptaline, davalı Kurum tarafından davacı için tahakkuk ettirilen toplam 13.898,78 TL cezai şart ve reçete bedeli nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli kararıyla; Mahkemece cezai şarta konu reçete sahiplerinin tanık sıfatıyla celp edip dinlemesi ve ceza yazısına esas teşkil deden kurum raporunun tüm ekleriyle beraber dosya içerisine alınarak sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; gerek davalı Kurum müfettişlerince tanzim olunan soruşturma raporunda, gerekse de Mahkeme huzurunda dinlenen reçete sahibi tanık ... .'nin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davalı Kurumun işlemine dayanak 03.11.2012 tarihli reçete sahibi olan hasta tarafından reçetede yer alan ilaçların teslim alınmadığının açıkça belirtildiği, davalı Kurum tarafından davacı eczacı yönünden uygulanan işlemin 2016 yılı Protokolü kapsamında hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen karada usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkiline cezai işlem uygulanabilmesi için sahte reçete düzenlenmesi eylemine müvekkilin katılımının ispatlanması gerektiğini, Protokolün (6.10) maddesi uyarınca somut olaya 2012 yılı Protokolü uygulanmak suretiyle 5 kat cezai işlem uygulanamayacağını, yalnızca hasta beyanına dayanılarak hastaların ilaçları almadıkları sonucuna ulaşılamayacağını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının, Kuruma gerçeğe aykırı reçete faturalandırdığı gerekçesiyle hakkında uygulanan cezai işlemin iptaline ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin ... Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı Eczane Protokolünün (5.3.2.) maddesi; "Eczacının, Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu Protokolün (4.3.6.) maddesinde ise “Protokolün 5.3 üncü maddesinde düzenlenen hallerde reçete bedellerinin ödenmeyeceği ve kurumca yapılan yersiz ödeme olması halinde faiziyle birlikte tahsil edileceği” düzenlenmiştir.

Söz konusu Protokolün (4.3.6.) maddesinde ise “Protokolün 5.3 üncü maddesinde düzenlenen hallerde reçete bedellerinin ödenmeyeceği ve kurumca yapılan yersiz ödeme olması halinde faiziyle birlikte tahsil edileceği” düzenlenmiştir.

2016 yılı Eczane Protokolünün (5.3.2.) maddesindeki sorumluluğu bilerek sözleşmeyi imzalayan ve basiretli bir tacir gibi davranması beklenen eczacının, ilaçların tesliminde kendisinden beklenen özeni göstermesi ve ilaçların teslim edildiği kişinin hasta ya da yakını olduğunu gösterir belgenin ibrazını istemesi gerekmekte olup, anılan madde hükümlerinin uygulanabilmesi için, hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edilmiş olması yeterli olduğundan, eczacı ya da çalışanlarının kastı veya dahli aranmaz.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; Mahkemece alınan tanık beyanına göre, davacı eczacı tarafından davalı Kuruma fatura edilen 1 adet reçetedeki ilacın hasta tarafından alınmadığı ve kullanılmadığının sabit olduğu, davalı Kurumun 2016 yılı Eczane Protokolünün (5.3.2.) ve (4.3.6.) maddeleri uyarınca davacı eczacıya uyguladığı 13.898,78 TL cezai şart ve 1. kez uyarı cezası ile ödenen reçete bedeli olan 6.949,39 TL'nin iadesi istemine ilişkin işlemin yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25694, Karar No: 2015/32154, Tarih: 12.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25694 E.  ,  2015/32154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2015

NUMARASI : 2014/410-2015/293

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 25/06/2013 tarihinde 1 yıl süreli belirli iş sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre davacının Genel Müdür pozisyonunda çalışacağını, sözleşme bitimine göre 3 ay kala taraflarca feshedilmediğinden aynı süre ile uzar hükmünce sözleşmenin zincirleme olarak yenilendiğini, bu şekilde belirsiz süreli hale geldiğini, genel müdürlük yetkisinin daha sonra alınan yönetim kurulu kararları ile yönetici sıfatına düşürüldüğünü, tek imza ile işlem yapma yetkisinin elinden alınmış olduğunu, çalıştığı süre boyunca iş adamı profiline uygun bir performans ortaya koyduğunu, 22/04/2014 tarihinde iş akdinin feshedilmiş ancak fesih bildiriminin kendisine tebliğ edilmediğini, Bilgem başkanının değişmesinden sonra ilk icraatlarından birinin müvekkilini işten atmak olduğunu, gerekçe olarak ise davacının iki ayrı şirketin daha bordrosunda gözükmesi ve bir şirkette 2022 yılına kadar müdür olarak atanmış olması ayrıca genel kurul ve yönetim kurulu kararlarını tescil etmekte ihmalkar davranmasının gösterildiğini, iş verenin bu vaziyeti bilerek işe aldığını, bu konuda muvafakatinin bulunduğunu belirterek, davacının iş akdinin feshinin haksız ve geçersiz olduğunun tespitine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının genel müdür olması nedeniyle iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını ve işe iade davası açamayacağını, davacının genel müdür olduğunu ve en üst düzey yönetici olduğu ve ticaret sicil gazetesinde yayınlanan kararla yetkilerinin sona ermediğini, yeniden genel müdür olarak atandığını ve yetkilerinde bir kısıtlamaya gidilmediğini, şirketi temsilde yönetim kurulu başkanının bile tek başına imza yetkisi yokken, davacıya da yönetim kurulu başkanı ile birlikte imza yetkisinin müştereken verilmesi onun genel müdürlük sıfatının elinden alındığını göstermeyeceğini, davacı ile ilgili bir takım verilere ulaşılmış olduğunu, bu konularla ilgili kendisinden savunma istenip, bir günlük süre verildiğini, ancak kendisinin bu savunma talebi yazısını tebellüğ etmekten imtina ettiğini, davacının müvekkili şirkette genel müdür olarak çalışırken farklı iki şirkette daha sigortalı olarak kazanç elde edece şekilde çalıştığını, bu durumun doğrudan haklı fesih nedeni olduğunu, genel müdür sıfatı ile çalıştığı için işe iade davası açma hakkı olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının tek başına şirketi temsil yetkisi varken şirketi yönetim kurulu başkanı ile birlikte müştereken temsil yetkisi verildiği, bu şekilde tek başına temsil yetkisinin alındığı bu nedenle davacının iş güvencesi kapsamında olduğu, fesih için gerekçe gösterilen davacının başka bir şirkette ortak olmasının davalı işveren tarafından önceden bilindiği, yönetim kurulu kararlarının tescilinde yaşanan gecikmede davacının bir kusurunun olmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci gru­bunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).