muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5170, Karar No: 2023/655, Tarih: 06.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, cezanın artırılması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğuna, atılı suçun sübut bulmadığına, sübut bulduğunun kabul edilmesi halinde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın 19.02.2014 günü saat 16:00 sıralarında 0850 ... .. .. nolu numaradan arandığı ve arayan kişinin Türkiye Genel ... Hizmetleri Servisinden aradığını ve isminin ... olduğunu söyleyip katılanın 2012 yılı Aralık ayında Bireysel Yaşam ... Hizmetlerinden ... T. isimli şahıs ile görüştüğünü, 2.250,00 TL'ye Genel ... Sigortası aldığını ancak 2013 yılı Aralık ayında ödenmesi gereken bu bedeli ödemediğini ve ödemesinin gerektiğini, ödeme yapmazsa icra takibi başlatacağını ve icra takibine başlandığında faizi ile birlikte 4.000,00 TL civarında ödeme yapmak zorunda olacağını söylediği, katılanın da telefondaki kişiye böyle bir sigorta yaptırmadığını söylediği, bunun üzerine katılanın adını soyadını ve kredi kartının ilk 4 rakamını ve son 4 rakamını söylediği, bu bilgilerin katılana ait olup olmadığını sorduğu, katılanın da bu bilgileri nereden ele geçirdiğini sorduğu, şahsın bu bilgileri ... T. isimli şahsa katılanın verdiğini ve bu bilgileri o kişiden aldıklarını söylediği, katılanın telefondaki şahsa böyle bir sigorta yaptırmadığını tekrarladığı, şahsın icra takibi başlatacağını ısrarla söylediği, katılanın ise sahsın soy ismi öğrenmeye çalıştığı ancak karşı tarafın ısrarla ödemeyi gerçekleştirmeye çalıştığı, katılanın da icra takibini başlatmalarını söyleyerek telefonu kapattığı şeklinde şikayette bulunması üzerine soruşturmanın başladığı ve söz konusu telefon numarası abonelik sözleşmesinden katılanı arayan numaranın sanığın yetkili olduğu şirket adına kayıtlı olduğu tespit edilerek sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece, sanığın yetkilisi olduğu şirket adına kayıtlı numaradan arayan kişinin kendisini Türkiye Genel ... Hizmetleri servisinden arayan görevli olarak tanıttığı, katılanın yaptırdığı ... sigortasına ilişkin bedeli ödemediğinden bahisle katılan ait kredi kartı bilgilerini elde etmeye çalışması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmedilmiştir.

3.Sanık yakalamalı olarak alınan 19.12.2017 tarihli savunmasında özetle "... Ben müşteki ...'i tanımam, ben internete ...'a, bilişim sistemlerine girmeyi bilmem, .... isimli şahıs benim eşimin amcasının oğludur, cezaevinden çıktıktan sonra ben işe dönememiştim, .... bana gel sende bir şirket aç sana yardımcı olurum dedi, bende ... Teknoloji isimli şirket ...'e aitti, benim adıma da Odessa Teknoloji isimli bir şirket açtı, 5-6 ay sonra beni Kuştepe Karakolundan çağırdılar, bu ve buna benzer suçlardan dolandırıcılık yaptığım belirtilerek ifademi aldılar, ben suçlamaları kabul etmiyorum, asla böyle bir suç işlemedim, .... şuan ... Ceza Evinde tutukludur, kendisi Hacker dır," şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Mahkemece sanığın savunmasında geçen .... isimli kişinin hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunduğu tespit edilmiş ve tanık olarak dinlendiği 17.10.2018 tarihli duruşmada özetle; "Sanık ... amcamın kızının eşidir, kendisinin tablet ve telefon satışı üzerine firması vardı, orada 20 ye yakın kişi çalışıyordu ve ... yerini sanık ... kendisi tek başına çalıştırıyordu, sanık ... kendi yaptığı işle ilgili problem çıktığında benim 2013 yılında kapatmış olduğum ... Teknoloji isimli firmanın ismini kullanıyordu, sanık ...'ın yaptığı usulsüz işlemlerde benim adımı vermesi nedeniyle bir çok dosyada yargılandım, bazılarında beraat ettim. Sanık ...'ın hesabını kullanmam gibi bir durum söz konusu değildir. Sanık ...'un savunması okunarak tanıktan soruldu: ...'ın beyanları doğru değildir, aramızda husumet vardır, şirket sahibi bellidir, çekim yapılan yer bellidir, ... Teknoloji şahıs firmasıydı ağustos 2011 tarihinde açtım, Eylül 2013 tarihinde de bu şirketi kapattım, ben bu şirketi kapattıktan sonra sanık ..., ... Dağıtım ve Pazarlama Şirketi adı altında bir çağrı merkezi açmış, o şirketle benim bir ilgim yoktur, ... Teknolojiye ilişkin bir şikayet yoktur, ancak ..., ... ismini kullanarak ... Dağıtım ve Pazarlama Şirketini açtığı ve dava konusu eylemlere benzer işlemler yaptığı için benim hakkımda da suçlamalar oldu yargılandım..." şeklinde beyanda bulunarak sanık savunmasına itirazda bulunmuştur.

5.Katılan 05.10.2016 tarihli duruşmada özetle; "...ben avukatlık yapmaktayım, olay günü beni iddianamede belirtilen numaradan aradılar, arayan erkek bir şahıs idi, bana sigorta yaptırmış olduğundan bahisle kredi kartımın ilk 4 ve son 4 rakamını söyledi, daha sonra sigorta borcum olduğundan bahisle ödemem gerektiği aksi taktirde icra takibine geçeceklerini belirtti, ben de icra takibine geçin ki sizin kim olduğunuzu öğreneyim dedim, bu sefer bana masrafınız çok olur şeklinde beyanlarda bulundu, ikna etmeye çalıştı, kredi kartımın üzerindeki tüm numaraları almaya çalıştı, ancak ben vermedim, daha sonra telefonu kapattı, akabinde kredi kartımı iptal ettirip karakola gidip şikayetçi oldum, sanıktan şikayetçiyim davaya katılma talebim vardır..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın yetkili olduğu şirket adına kayıtlı numaradan katılanı arayan şahsın katılanın adının soyadını, kredi kartının ilk dört rakamını ve son dört rakamını katılana söyleyerek diğer rakamları öğrenmeye çalışması şeklinde gerçekleşen olayda, katılana ait olan ad, soyad ve kredi kartının ilk ve son dört rakamlarından oluşan kişisel verilerin sanık tarafından katılanın rızası dışında ele geçirilmiş olduğu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan ek savunma hakkı tanınarak mahkûmiyete hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan verilen 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün kaldırılıp sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilip 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gözetilerek sanığın infaz edilmesi gereken sonuç cezasının 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmiş ise de sanık hakkında verilen sonuç cezanın artırılmış olması nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine dair ek karar isabetli olmadığından ek kararın onanmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın yetkilisi olduğu şirket adına kayıtlı numaradan kendisini Türkiye Genel ... Hizmetleri Servisinden aradığını ve isminin ... olduğunu söyleyip katılanın 2012 yılı Aralık ayında Bireysel Yaşam ... Hizmetlerinden 2.250,00 TL'ye Genel ... Sigortası aldığını ancak 2013 yılı Aralık ayında ödenmesi gereken bu bedeli ödemediğini ve ödemesinin gerektiğini, ödeme yapmazsa icra takibi başlatacağını ve icra takibine başlandığında faizi ile birlikte 4.000,00 TL civarında ödeme yapmak zorunda olacağını söylediği, katılanın telefondaki kişiye böyle bir sigorta yaptırmadığını söylemesi üzerine katılanın adını soyadını ve kredi kartının ilk 4 rakamını ve son 4 rakamını söyleyip diğer rakamları öğrenmeye çalışılmasına konu olayda, katılanın ad ve soyadı ile katılana ait olan kredi kartının ilk ve son dört rakamlarının katılanın rızası dışında ele geçirilmesinin 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu kapsamında kaldığına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Katılanın sanığın yetkilisi olduğu şirket adına kayıtlı numaradan arandığına yönelik şikayeti üzerine başlayan soruşturma ve kovuşturma sırasında suç tarihinde söz konusunu numaraya ait arama kayıtlarının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan usulüne uygun olarak talep edilerek sanığa ait numaradan katılanın aranıp aranmadığın kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

4.5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçuna ilişkin temel ceza miktarının suç tarihi itibarıyla bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği ve sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın alt sınırdan belirlendiği belirtilmiş olmasına temel cezanın iki yıl hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

5.İlk Derece Mahkemesince banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan verilen 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezasına ilişkin hükme yönelik yalnız sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olması nedeniyle sonuç ceza miktarlarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3-4-5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2020/418 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5998, Karar No: 2011/1065, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5998 E.  ,  2011/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 28.12.2009

No : 339-668

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine karşı davanın kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Hizm.A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalıdan satın alınacak mallara karşılık 6.345.-TL tutarlı bir adet çekin avans olarak keşide edilmek suretiyle davalıya teslim edilmiş ise de, davalının edimini ifa etmediğini belirterek, çek nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında bir ilişki olmadığı gibi çek üzerindeki ciroya dair kaşe ve imzanın da müvekkiline ait bulunmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yargılama sürerken, bu kez davalı vekili tarafından aynı gerekçelerle dava konusu çek de ciranta ve hamil olarak yer alan davalılar aleyhine ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinde menfi tespit davası açılmış, %40 oranında tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ... Faktoring A.Ş. vekili, müvekkilinin yasal mevzuata uygun olarak gerçekleştirilen faktoring işlemi sonucu çekde meşru hamil sıfatına sahip bulunduğunu bildirilerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece açılan bu dava ile ana dava arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir.

Mahkemece, ana dava yönünden davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, birleşen dava bakımından ise benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu çekteki ciranta imzasının davacı ...’a ait olmadığının kanıtlandığı gerekçesiyle davacı yanca ispatlanan davanın kabulüne, takibe dayanak oluşturan 6.345.-TL tutarlı çekten dolayı birleşen davanın davacısı ...’ın davalılara borçlu olmadığının tespitine ve koşulları oluşmadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ...Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı (birleşen davanın davacısı) ... tarafından (birleşen davanın davalıları) davalılar EDF Finans Faktoring A.Ş, İzmirel İnş.Elektrik Tic.Ltd.Şti. ve ... aleyhine ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açılan ve birleştirme kararına konu olan davada 11.5.2007 tarihli celsede ilk kez ve 13.06.2008 tarihli celsede ise ikinci kez dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davalı (birleşen davanın davacısı) ... tarafından (birleşen davanın davalıları) davalılar EDF Finans Faktoring A.Ş, İzmirel İnş.Elektrik Tic.Ltd.Şti. ve ... aleyhine ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açılan ve birleştirme kararına konu olan davada 11.5.2007 tarihli celsede ilk kez ve 13.06.2008 tarihli celsede ise ikinci kez dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında birleşen davada; ...’in “1620/4.Sok No.12-A ...” adresinde usulüne uygun şekilde dava dilekçesi tebliğ edilmiş olmasına rağmen, ilk yenileme dilekçesi tebliği bu davalının dava dilekçesinin tebliğ edildiği adresi yerine daha önce tebligatın bila ikmal döndüğü, adresine TK.35.maddesine göre yapılmış bulunması Tebligat Kanunu’na aykırılık oluşturmuştur. Ayrıca gerek bu davalıya gerekse diğer davalı İzmirel Elekt.Ltd.Şit’ne ikinci kez yenileme dilekçesinin tebliğe çıkarıldığına dair dosyada tebligat parçalarına da rastlanmadığı anlaşılmış olmakla mahkemece tebligat eksikliği giderilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan birleşen davaya devam edilip, hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. Öte yandan davalı ...’e mahkeme kararı usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3014, Karar No: 2014/6531, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3014 E.  ,  2014/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 02.12.2013 gün ve 15324-28103 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/511, Karar No: 2018/19, Tarih: 23.01.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/511 E.  ,  2018/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Günü : 27.09.2013

Sayısı : 210-1056

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'nun TCK'nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 4.500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Bursa 10. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 27.09.2013 gün ve 210-1056 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 14.01.2015 gün ve 8013-340 sayı ile;

"Dosya kapsamına ve içeriğindeki kamera kaydına göre; olay günü, gündüz vakti, idaresindeki kamyonet ile, meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü, 7 metre genişliğindeki yolda, sol şeritte seyir halinde olan sanığın, seyir yönüne göre ileride sağda yolcu indirip bindirmek için duraklayan yolcu otobüsünün yanından geçtiği sırada, duraklayan otobüsün önünden karşıdan karşıya geçmek üzere aniden kaplamaya giren yayanın tam kusurlu halde sanığın idaresindeki aracın sağ ön yan kısmına çarparak yaralanması şeklinde gerçekleşen olaydan hemen sonra duruşa geçen sanığa hızının da fazla olduğundan bahsedilemeyeceğinden kusur atfedilemeyeceği, bu itibarla oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen bilirkişi raporlarına itibarla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire üyesi M. Albayrak; "Birçok dosyada birbirini tutmayan beyanlara dayanılarak bir kanaate varılmaya çalışılırken bu dosyada mevcut mobese kayıtlarına göre sanığın kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Şöyle ki;

Olayın meydana geldiği yerde, orta refujde yaya geçidi levhası, kaplama alanında yaya geçidini gösterir yer işaretlemeleri ve sağ tarafta durakta yolcu indiren bir belediye otobüsü bulunmaktadır.

Sanık, yaya geçit levhasının bulunduğu yere yaklaşırken, orta refujden veya yolcu indiren otobüsün önünden bir yayanın her an çıkabileceğini öngörmesi gerekirdi.

Olay, halkın yaya olarak yoğun olarak bulunduğu bir yerde meydana gelmiştir.

İdaresindeki kamyonetle meskun mahaldeki tek yönlü yolda seyir halindeyken, kavşak başında yer alan trafik işaret levhası ve çizgilerle belirgin şekildeki yaya geçidini kullanarak karşıdan karşıya geçmek üzere bir yayanın her an kaplamaya girebileceğini öngörerek, yine levha ile belirgin durak bölümünde duraklayan yolcu otobüsünün yanından geçerken otobüsten inen bir yolcunun ya da otobüsün önündeki yaya geçidini kullanmayı düşünen yayanın karşıdan karşıya geçmek üzere yola girebileceğini düşünerek her an durabilecek hızda ve teyakkuzda seyrini sürdürmeyen sanığın tali kusurlu kabul edilmesi gerekeceğinden mahkemenin uygulamasının yerinde olduğunu düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki düşüncesine katılmıyoruz" görüşüyle karşıoy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.03.2015 gün ve 379829 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.03.2015 gün ve 379829 sayı ile;

"İtiraza konu uyuşmazlık; sanık ...'nun kullandığı araç ile seyir halinde iken, yoldan karşıdan karşıya geçmekte olan, katılan ...'a çarpmak suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde taksirle yaralama suçunu işlemekten ibaret eyleminde sanığın kusurlu olup olmadığı ve eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 'Taksirle yaralama' başlıklı, 89. maddesi;

'(1) Taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.

(2) Taksirle yaralama fiili, mağdurun;

a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,

b) Vücudunda kemik kırılmasına,

c) Konuşmasında sürekli zorluğa,

d) Yüzünde sabit ize,

e) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,

f) Gebe bir kadının çocuğunun vaktinden önce doğmasına,

Neden olmuşsa, birinci fıkraya göre belirlenen ceza, yarısı oranında artırılır.

(3) Taksirle yaralama fiili, mağdurun;

a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,

b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine,

c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına,

d) Yüzünün sürekli değişikliğine,

e) Gebe bir kadının çocuğunun düşmesine, Neden olmuşsa, birinci fıkraya göre belirlenen ceza, bir kat artırılır.

(4) Fiilin birden fazla kişinin yaralanmasına neden olması halinde, altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına,

(5) (Değişik: 6/12/2006 – 5560/5 md.) Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz' hükmünü içermektedir.

TCK'nun 89. maddesinin birinci fıkrasına göre, taksirle bir başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacaktır.

Maddenin iki ve üçüncü fıkralarında suçun nitelikli halleri belirtilmiş olup buna göre, mağdurun ikinci fıkrada gösterilen şekilde yaralanması durumunda birinci fıkra uyarınca belirlenen ceza yarı oranında, üçüncü fıkrada gösterilen şekilde yaralanması durumunda ise birinci fıkra uyarınca belirlenen ceza bir kat artırılacaktır.

TCK'nun 22. maddesinde yer alan taksirin tanımı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın, neticenin öngörülmeyerek gerçekleşmesi olarak tanımlanmaktadır.

Taksirin unsurları,

a- Eylemin taksirli bir suç olması,

b- Neticenin öngörülebilir olması,

c- Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmesi,

d- Hareketin iradi olması,

e- Neticenin istenmemesi,

f- Hareket ile netice arasında illiyet bağının var olması,

Türk Ceza Kanununda taksirli suçları ortadan kaldıran ve failin kusurlu olmadığı durumlar da bulunmaktadır.