muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6790, Karar No: 2014/237, Tarih: 14.01.2014

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin bakiye ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, işçinin bakiye ömrü ile sınırlıdır. Önceki hesap yöntemlerinde, kız çocuklarının bakım ihtiyaçları, evlenme çağlarının kural olarak kentlerde geldiği kabul olunan 22 yaşla, köylerde ise 18 yaşla sınırlı tutulması gereği varsayımsal olarak kabul olunmakta idi. Kız çocuklarının evlenme yaşlarının, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik durumuna, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre değişiklik arzettiği gözetildiğinde, Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre düzenlenen evlenme yaşı istatistiklerinden yararlanılarak belirlenmesi, tazminat hesap ilkelerine daha uygun olacaktır. Erkek çocuklar için 18 yaşla, orta öğretim halinde 20 yaşla, yüksek öğretim halinde 25 yaşla sınırlı tutulması gerekir. Ancak çocukların içinde bulundukları koşullara göre, yükseköğrenim görebileceklerinin kabulünün gerektiği hallerde 25 yaşına kadar destekten yararlandırılmalarının gerekeceği kabul olunmalıdır.

TRH2010 tablosuna göre bakiye ömrün belirlemeyen, bilinmeyen dönemdeki kazancının %5 artırım ve iskonto oranı yerine %10 artırım ve iskonto oranını hesaplayan, erkek çocukların içinde bulundukları koşulların özelliğine göre, yükseköğrenim görebileceğinin kabulü ile 25 yaşına kadar destekten yararlandırılması gerektiğini gözetmeyen, çocuklar yönünden kusur oranına göre belirlenen gerçek zarara mükerrer şekilde yeniden davalının kusur oranını uygulanmak suretiyle, davalının tazminle sorumlu olduğu miktarı eksik belirleyen, belirlenen gerçek zararları, kusur uygulanmaksızın ilk peşin sermaye değerli gelirlerle karşılaştıran 09.07.2012 tarihli hesap raporunun hükme dayanak yapılması isabetsizdir.

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunun 326/1. maddesine göre yargılama harç ve giderlerinden davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan tarafın sorumlu olacağına dair düzenleme ile, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 15. maddesine göre “Yargı Harçları (1)sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nisbi esas üzerinden, ... alınır.” düzenlemesinin hüküm tesisinde gözetilmemiş olması yersizdir.

Mahkemece yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durumlar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan A.. İnş. San. Nak. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan A.. İnş. San. Nak. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2111, Karar No: 2024/19181, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2111 E.  ,  2024/19181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 17.10.2023

SAYISI : 2022/1185 E., 2023/2150 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2022/1185 Esas, 2023/2150 Karar sayılı kararının ve 17.10.2023 tarihli ek kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 21.09.2023 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan temyizi kabil, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kesin olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, katılan vekilinin temyiz istemi üzerine 17.10.2023 tarihli ek karar ile sadece katılan vekilinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden ret kararı verildiği, hırsızlık suçu yönünden ise temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, yalnızca ek karara yönelik temyiz istemine ilişkin görüş belirtildiği, katılan vekilinin sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine ilişkin herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, hırsızlık suçundan kurulan 21.09.2023 tarihli hükme yönelik temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6462, Karar No: 2014/12542, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6462 E.  ,  2014/12542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/187059

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.12.2013

NUMARASI : 2012/11 Esas, 2013/382 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Erol müdafiin duruşmalı inceleme isteminin süresinden sonra olduğu anlaşıldığından, duruşma isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelenmenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Mağdure beyanları, sanık savunmaları, mağdureye ait adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanığın mağdureyi mağdurenin arkadaşı olan tanık Hüseyin ile okuldan aynı anda çıkmaları halinde yanlış anlaşılma olabileceğinden bahisle onu okulun bodrum katında bulundan kapıdan çıkmaya ikna etmek suretiyle hile kullandığı, akabinde bodrum katına bereber inerek okul kapısından çıkacağı esnada kapıyı açar gibi yapıp yeniden kapattığı, mağdurenin bileklerinden tutuğu, mağdurenin elinden kurtulup koridor boyunca kaçması nedeniyle peşinden kovalayıp yakalayarak omzuna doğru kaldırıp mağdureyi yemekhanenin içine götürdüğü, mağdurenin yorgunluktan direnci kırıldığında da zorla yemekhanenin içinden tuvaletlerin olduğu bölüme götürüp ittirerek cebir kullandığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11284, Karar No: 2021/2726, Tarih: 04.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11284 E.  ,  2021/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s.288).Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir. Şu halde yapılması gereken iş; anılan Hukuk Genel Kurulu kararı çerçevesinde, tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda; hakkındaki davada hüküm kurulan davalı “ ... Müteahhitlik İnşaat Turizm Elektrik Temizlik Hizmetleri Temizlik Ürünleri Bilgisayar Gıda Tekstil Kimyasal Maddeler Hayvancılık Nakliyat Tahmil Tahliye Peyzaj Zirai ve Tarımsal Ürünler Akaryakıt Petrol Ürünleri ve Yemekçilik Ltd. Şti.’nin 30.07.2015 tarihinde ticaret sicilinden re’sen terkin edildiği, bu durumda taraf ehliyeti bulunmayan adı geçen davalı şirket adına karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ne iadesine, 04.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2701, Karar No: 2015/4933, Tarih: 09.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2701 E.  ,  2015/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın maddi sorunlar yaşaması nedeniyle vergi levhası ve noterden çıkardığı imza sirküleri ile katılan bankaya müracaat edip 5.300.TL ihtiyaç kredisi kullandığı, yapılan incelemede sanığın ibraz ettiği vergi levhasının sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın sahte vergi levhası düzenleyerek tahsis edilmemesi gereken krediyi alarak üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanık savunmaları, bilirkişi incelemesi, vergi dairesi yazıları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5337, Karar No: 2010/6902, Tarih: 15.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5337 E.  ,  2010/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.12.2007 gün ve 2006/200 - 2007/277 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.01.2010 gün ve 2008/8760 - 2010/78 sayılı kararı aleyhinde davalılardan TPE Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli ve başvuru aşamasında olan “YAŞAM” ibareli bir çok tanınmış marka bulunduğunu, davalı şirketçe müvekkili markalarıyla iltibas yaratacak şekilde “Piyale Artı YAŞAM” ibareli markanın 29,30,32. sınıflarda adına tescili için başvuru yapıldığını, bu başvuruya itirazlarının diğer davalı TPE’nce kesin şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE – YİDK’nun 2005/M-4621 sayılı kararının iptalini, davalı şirkete ait markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davalı şirketin marka tescil başvurusunun esaslı unsurunun “Piyale” ibaresi olduğunu, tanınmış olan bu ibarenin markaya ayırt edici nitelik kazandırdığını, “Yaşam” ibaresinin ise markanın yardımcı unsuru olup herkesçe kullanılan ve tek başına ayırt ediciliği bulunmayan bir ibare olduğunu, dolayısıyla tarafların markalarında kullandıkları ibarelerin benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların markalarının görsel, anlamsal ve genel izlenimce benzer nitelikte olduğu, davalı markasının davacının seri markalarından birisi olarak algılanmasının yüksek ihtimal dahilinde bulunduğu, zira davalı başvurusunun konusu olan “YAŞAM” ibaresinin davacı markalarında da gerek müstakilen gerekse başka ibarelerle birlikte asıl unsur olarak kullanıldığı, tarafların markaları kapsamında bulunan emteaların da aynı tür olduğu, dolayısıyla davacı yararına 556 sayılı KHK’nin 7/b ve 8/b maddelerindeki şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyizi üzerine onanmıştır.

Bu kez, davalılardan TPE Başkanlığı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan TPE Başkanlığı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez, davalılardan TPE Başkanlığı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan TPE Başkanlığı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan TPE Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7827, Karar No: 2009/1473, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7827 E.  ,  2009/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı ve dava dışı şirketin R/0 sistemine monte edilen Toray Marka TMG 20-400 model 18 adet membranın montaj işleminden sonra çalışmayıp, görevini yerine getirmediğini, bu suretle ürünlerin ayıplı olduğunun anlaşıldığını, ayrıca davalıdan alınan 2 adet Toray Marka TMG 20-430 model membranın davalıya kargo ile iade edildiği halde kabul edilmediğini, malların dava dışı şirkette monteli olduğundan mahallinde mahkeme marifetiyle tespit yapıldığını, tespit bilirkişisinden rapor alındığını, davalıya ihtar keşide edilip, ayıplı malın geri alınması, ödenen çeklerle ödenmesi gereken çeklerin iadesi isteminden sonuç alınamadığını belirterek fazla haklar saklı kalmak üzere davaya konu mallar için ödenen 11.357.69.-YTL.nin dava tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline, ayıplı malların davalıca iade alınmasına, diğer toplam 9.507.55.-YTL. tutarlı çeklerin bedelsiz kaldığının tespitine ve iptaline, ödeme halinde ödeme tarihinden ticari faizi ile davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.07.2007 tarihli dilekçesinde toplam 9.507.55.-YTL.tutarlı çeklerin de ödendiğini bildirerek ödeme tarihlerinden itibaren ticari faizi ile davacıya ödenmesini istemiş, ikinci ek bilirkişi raporuna karşı verdiği ve davalıya tebliğ edilen 18.12.2007 tarihli dilekçesinde davalının kusurlu, hatalı mal ve hizmeti nedeniyle zarara uğranıldığını ileri sürüp, davanın kabulünü istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin merkezinin İstanbul Mecidiyeköy olup, yetkili mahkemenin davalının ikametgahı yeri olan İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunduğu gibi esasen de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, müvekkili şirketin merkezinin İstanbul Mecidiyeköy olup, yetkili mahkemenin davalının ikametgahı yeri olan İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunduğu gibi esasen de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yetki itirazının yasal sürede (HUMK.nun 189. maddesi) yapılmadığından reddine, davacının davalı satıcının satım sözleşmesinden doğan borcunu gereği gibi ifa etmemesi (kötü ifa etmesi) nedeniyle ödediği satış bedelinin istirdadını talep ettiği, B.K.nun 96. maddesinde “alacaklı hakkını kısmen veya tamamen istifa edemediği taktirde borçlu kendisine hiçbir kusurun isnat edilemeyeceğini ispat etmedikçe bundan mütevellit zararı tazmine mecburdur” hükmünün düzenlendiği, bu madde gereği ispat külfetinin davalıya ait olduğu, dosyada mevcut ve mahkemece benimsenen raporda “malların ayıplı olmadığı, ancak sistemdeki su ön arıtmasının membranlara uygun olmayışı, yani membran seçiminin yanlış yapılması nedeniyle su arıtma işlemini gereği şekilde yapmadığı, hangi kimyasal ve fiziksel özellikleri taşıyan ön arıtma suyunun kendi membranlarına en uygun olduğunu, membranları satan davalının bilmesi gerektiği, davalının 02.02.2007 tarihli tutanakta ön arıtmaya gelen suyun analizini yaptığı, bu analiz sonuçlarına göre ön arıtmaya istediği ilave ve değişiklikleri davacıya yaptırdığı, kendine göre membran modelini değiştirdiği, ancak yine de sonuç alınamadığı, davalının membranlarına uygun suyu verecek ön arıtmayı tesis edememiş, ettirememiş olmasından dolayı 18 adet membranın kristallenmelerle işlevini yapamaz hale gelmesine sebep olduğu…”nun vurgulandığı, davalının sözü edilen yasa çerçevesinde savunmalarını kanıtlayamadığı, davacının satış bedeli karşılığı davadan önce 11.357.69.-YTL.yi yargılama aşamasında, 9.507.55.-YTL.yi çeklerle davalıya ödediği, bu suretle B.K.nun 96 v.d.maddeleri çerçevesinde davanın kabulüne, 11.357.69.-YTL.nin dava tarihinden, 2.500.00.-YTL.nin 09.03.2007, 2.500.00.-YTL.nin 15.03.2007, 2.500.00.-YTL.nin 19.03.2007, 2.007.55.-YTL.nin 22.03.2007 tarihlerinden itibaren artan ve eksilen oranlarda reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davaya konu 18 adet Toray Marka TMG 20-400 model membranların davalıya iadesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.