muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1139, Karar No: 2015/995, Tarih: 06.03.2015

Hemen belirtelim ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince de, sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara ve dolayısı ile oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde ikinci bir bozma kararı verilmesini yasaklamaktadır.

Usul Kanunumuzda usule ait kazanılmış hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Yargıtayın bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında, hukuki alanda istikrarı sağlamak amacına ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait kazanılmış hak müessesesi, usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir.

Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Yargıtayın ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan amacı zedeler ve hatta kararlara karşı duyulması gereken genel güveni dahi sarsar.

Esasen, hukukun kaynağı, sadece kanun olmayıp, mahkeme içtihatları dahi hukukun kaynaklarından oldukları cihetle, söz konusu, usuli kazanılmış hak için kanunda açık hüküm bulunmaması, onun kabul edilmemesini gerektirmez.

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2.maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (Hukuk Genel Kurulunun 21.01.2004 gün ve E:2004/10-44, K:2004/19; 20.12.2013 gün ve E:2013/23-131, K:2013/1681sayılı ilamları).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı ve harç gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki, Kuru: age, Cilt:5, s:4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün ve E:2006/4-519, K:527; 31.05.2006 gün ve E:2006/10-307, K:337; 10.05.2006 gün ve E:2006/4-230, K:288; 04.03.2009 gün ve E:2009/10-34, K:104; 14/07/2010 gün ve E:2005/8-368, K:2010/385;20.12.2013 gün ve E:2013/23-131, K:2013/1681sayılı ilamları).

Bu kapsamda vurgulanmalıdır ki, maddi hataya dayalı olan bir bozma kararına uyulmuş olunması halinde oluşan usuli kazanılmış hakka değer verilmesi mümkün değildir. Maddi hataya dayalı bozma kararına uyulmuş  olması itibarıyla kazanılmış hakkın bulunmadığından söz edilebilmesi için ancak, Yargıtay Dairesinin vardığı sonuç her türlü değer yargısının dışında hiçbir suretle başka biçimde yorumlanamayacak, tartışmasız ve açık bir maddi hata olarak belirlenmesi gerekir. Yine özellikle belirtilmelidir ki, bozma kararında hukuki yönden bir niteleme yapılmış veya deliller belli bir doğrultuda değerlendirilerek bozma kararı verilmişse, bu karara uyulması halinde bozmayı yapan Daire hukuki görüş değiştirirse yada delil değerlendirmesinin yanlış olduğunu sonradan benimsese dahi maddi hatadan söz edilemez ve usuli kazanılmış hakkın doğduğunun kabulü gerekir(Hukuk Genel Kurulunun 25.02.2015 gün ve 2014/8-2485 E., 2015/850 K. sayılı ilamı).

Nasıl ki, usuli kazanılmış hak kurumu Yargıtay içtihatları ile benimsenmişse, bu kuralın istisnaları da yine Yargıtay içtihatları ile benimsenmiştir. Yukarıda usuli kazanılmış hak kuralının istisnaları sayılmış olmakla birlikte; konu, bu sayılanlar ile sınırlı değildir. Usuli kazanılmış hak kuralının istisnaları saptanırken genel ilke, kamu düzenidir. Bu nedenle kamu düzeninin gerektirdiği durumlarda, başkaca istisnalar da gündeme gelebilir.

Somut olayda; Özel Dairece yapılan hukuki değerlendirme sonucu “idari yargı kararları ile sözleşmenin fon alacağını teminen ve T.. F.. yönünden geçersizliğine karar verildiği, satış vaadi sözleşmesinin bir taahhüt işlemi olarak tarafları arasında hüküm ve sonuç meydana getirmeye devam edeceği, hiç kimsenin kendi muvazaalı işleminin sonuçlarından yararlanamayacağı, bu durumda davacının mülkiyet aktarımı istemi kabul edilerek dava konusu taşınmazın mevcut yükümlülükleri ile birlikte davacı şirket adına tesciline karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle ilk bozma kararı verildiği halde, ikinci bozma kararında ise hukuki görüş değiştirilerek “muvazaalı olarak düzenlendiği yargı kararlarıyla kesinleşen ve geçerli olmayan satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak tescil istenemeyeceğinden davanın reddinde karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Az yukarda belirtildiği üzere hukuki görüş değişikliğinin maddi hata olarak kabulü, dolayısıyla usuli kazanılmış hakkın istisnası olduğunun kabulü mümkün değildir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce Özel Daire bozma kararının maddi hataya dayalı olduğu, maddi hatanın usuli müktesep hakkın istisnası olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de; çoğunlukça yukarıda belirtilen gerekçelerle bu görüş kabul edilmemiştir.

Bu durumda, yerel mahkemece verilen “karar verilmesine yer olmadığına” dair verilen ilk kararın Özel Dairece davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine, yerel mahkemece bozma ilamına uyulmakla davacı yararına usulü kazanılmış hak doğmuştur.

Öyleyse, bu aşamadan sonra yerel mahkemenin bozma ilamına uyarak davanın kabulüne dair verdiği kararın Özel Dairece, usulü kazanılmış hakka aykırı olarak önceki bozma ilamının aksine muvazaalı olarak düzenlendiği yargı kararlarıyla kesinleşen ve geçerli olmayan satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak tescil istenemeyeceğine işaretle bozulması hukuken olanaklı değildir.

Hal böyle olunca, yerel mahkemece birinci bozma ilamına uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilerek davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın mevcut yükümlülükleri ile birlikte davacı şirket adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Hal böyle olunca, yerel mahkemece birinci bozma ilamına uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilerek davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın mevcut yükümlülükleri ile birlikte davacı şirket adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başkaça harç alınmasına mahal olmadığına, 06.03.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9664, Karar No: 2007/5230, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/9664 E.  ,  2007/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...Vs. aralarındaki istihkak davası hakkında İslahiye İcra Mahkemesinden verilen 21.04.2006 gün ve 4-29 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.470.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 27.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4659, Karar No: 2015/13451, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4659 E.  ,  2015/13451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ :06/01/2014

NUMARASI :2013/560-2014/5

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28900, Karar No: 2015/31883, Tarih: 04.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28900 E.  ,  2015/31883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/43-2014/87

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan 17/01/2007 tarihinde Tekirdağ İli, Ç.. İlçesi, M.. Mahallesi D.. K.. mevkii, 2.. N1 pafta, 1... ada, 1.. parselde bulunan bodrum zemin, 1 nolu bağımsız bölüm depolu işyeri vasıflı taşınmazı satın aldığını, davalıların Çorlu 1. Noterliğinin 14.. yevmiye numaralı 27/12/2005 tarihli düzenleme şeklinde taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği taşınmaz üzerine inşaat yaptıklarını, sözleşmeye göre müteahhitlerin, 1 nolu bağımsız bölüm depolu işyerini ince işleri bitmeden sattıklarını, dükkanların bedelini ödediğini ve tapuda adına tescil edildiğini, fakat dükkanı teslim alamadığını, diğer daire sahiplerinin teslim aldıklarını, işyerinin davalılar tarafından bitirilip teslim edilemediğini, taşınmazın iskan izni bulunmadığını ve iskana hazır duruma getirilmediğini, iskan izni bulunmayan yerlere iş yeri ruhsatı verilmediğinden teslim alıp kullanamadığını, müvekkiline ayıplı maldan ötürü mülkiyetin geçtiği 17/01/2007 tarihinden dava tarihine kadar ki süre için mahkum kalmış olduğu elde edemediği kira bedeli alacağı olduğunu ileri sürerek , fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla, dükkanın satın alındığı tarihten dava tarihine kadar geçen süre için toplam 50.000,00 TL kira mahrumiyetinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınması istemiştir.

Davalılar, dava da 5 yıllık zamanaşımı sözkonusu olduğunu, davalıların davacıya iskan alma taahhüdünun bulunmadığını, davacıya satın aldığı bağımsız bolüm hakkında bir nitelik bildirilmediğini, istenen kira bedelinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 71.118,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, dava da 5 yıllık zamanaşımı sözkonusu olduğunu, davalıların davacıya iskan alma taahhüdünun bulunmadığını, davacıya satın aldığı bağımsız bolüm hakkında bir nitelik bildirilmediğini, istenen kira bedelinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 71.118,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dışı arsa sahipleri ile davalı yükleniciler arasında 27/12/2005 tarihli taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşlığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş olup bu sözleşmenin özel şartlar bölümünde inşaat ruhsatının alınmasından sonra 18 ayda teslim edileceği, binanın iskana hazır duruma yüklenici tarafından getirileceği kararlaştırılmış olup, davacı taraf da bu sözleşmeye dayanarak talepte bulunmuştur. Davalılar satılan bağımsız bölüm hakkında bir nitelik bildirmediklerini, iskan alma taahhütlerinin olmadığı beyan etmişlerdir. Taraflar arasında ayrıca bir yazılı sözleşme bulunmayıp davacı tarafta arsa sahibi ile yüklenici arasındaki 27.12.2005 tarihli sözleşmede taraf değildir. Ancak dosya kapsamından taşınmazın henüz inşaat aşamasında iken davacı tarafından satın alındığı, eksiklikler nedeni ile iskan ruhsatının alınamadığı ve inşaat ruhsat süresinin dolduğu anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca davacı taşınmazın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle tazminat talep edebilir. Sonuç olarak mahkemece yapılacak işlem; bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla davaya konu inşaatın inşaat ruhsatının alındığı tarihten itibaren ne kadar süre de (makul süre) inşaatın tamamlanarak iskan ruhsatının alınabileceği süreyi saptamak, kira kaybı zararını taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek gecikilen dönemin emsal kira rayiçleriyle belirleyip sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme sonucu ve yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.225,00 TL harcın istek halinde iadesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13313, Karar No: 2011/13405, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/13313 E.  ,  2011/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kayseri 3. Sulh Hukuk ve Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, annesi ölen küçüğün vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Kayseri 3.Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan adres araştırmasında,kısıtlı adayının ... ilçesinde ikametinin bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesince ise, nüfus müdürlüğünden gelen cevabi yazıya göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin "... Mahallesi, 283.Sokak, NO:71/3 .../ ..." adresi olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından, nufusa kayıtlı yerleşim adresinin...'nin ikamet ettiği evi olduğu,kısıtlı adayının dayısı... birlikte " ... ili,... İlçesi ... Köyünde " ikamet ettiği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü ... Polis Merkezi Amirliğinin 01.06.2011 günlü, Sarıoğlan İlçe Jandarma Komutanlığının 12.08.2011 günlü tutanakları ile anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18158, Karar No: 2013/21831, Tarih: 25.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18158 E.  ,  2013/21831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın dava dilekçesinde şiddet sebebiyle davalı kocası hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığında soruşturma yürütüldüğünü ve kamu davası açıldığını ancak dosya numaralarını bilmediğini beyan etmiştir. 13.09.2011 tarihli delil dilekçesinde de bu delile dayanmıştır. Mahkeme 10.02.2012 tarihli ara kararla ... ...Karakoluna müzekkere yazılarak şiddet olayıyla ilgili işlem yapılıp yapılmadığının sorulması yönünde ara karar kurmuşsa da davacının adli yardım talebinin kabulüne karar verildiği halde masraf yatırılmadığından bahisle müzekkereyi göndermemiştir. Mahkemece ... Cumhuriyet Başsavcılığından taraflar arasında iddia edilen şiddet olayıyla ilgili soruşturma dosyası bulunup bulunmadığının sorulması, böyle bir soruşturma var ise, evrakının dosya içerisine alınması ve birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.25.09.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4780, Karar No: 2014/5490, Tarih: 24.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4780 E.  ,  2014/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... için; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-c-d, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

Sanık ... için; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-c-d, 29/1, 62, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

Sanık ... için; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-c-d, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Sait, Mehmet ve Oktay'ın kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık ... yönünden tahrike ve takdire diğer sanıklar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanıklara soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretlerinden ibaret 220,00.TL'lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının "398,50.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.