muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8361, Karar No: 2014/7072, Tarih: 28.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8361 E.  ,  2014/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Başkanlığının 02.03.2009 tarihli raporunda mağdurenin, okul başarısındaki düşmenin zihinsel kapasitesindeki sınırlılıkla mı, yoksa beden veya ruh sağlığındaki bozulmayla mı ilişkili olduğunu ayırt etmenin tıbben mümkün olmadığının belirtilmesi ve içerisinde çocuk ruh sağlığı uzmanı olan heyet tarafından düzenlenmiş ...Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Başkanlığının raporunda; cinsel istismar olayına bağlı ruhsal etkilenmenin ruh sağlığını bozacak düzeyde olup olmadığı konusuda kesin kanaate varılamadığının bildirilmesi, bu şekilde her iki raporun da birbirini teyit eder nitelikte olması ve olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle suçun mağdur üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma olasılığı ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet kurmadaki meşkukiyet göz önünde bulundurularak, tebliğnamedeki mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda yeniden rapor alınması için bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13380, Karar No: 2021/4706, Tarih: 15.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/13380 E.  ,  2021/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Davacı vekili Av.... tarafından, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 28.06.2021 tarihli dilekçe ile davacı tarafa ödeme yapıldığı ve davadan feragat edildiği beyan edilmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av.... tarafından sunulan 28.06.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiği bildirildiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5264, Karar No: 2019/1240, Tarih: 18.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5264 E.  ,  2019/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalı ile arasında tedarikçi araç kiralama sözleşmesinin yapıldığını, sözleşme gereğince müvekkiline ait ...ve ... plakalı araçların belli bir ücret karşılığında davalı tarafa kiralandığını, 1. ayın sonunda davalının sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini, bunun üzerine 1 aylık kiralama alacağını talep ettiğini, yapmış olduğu ulaşım hizmet bedelini davalıya fatura ettiğini ancak kendisine herhangi bir ödemede bulunulmadığını, davalıya noter aracılığıyla ihtarname çekildiğini, davalının ihtarnameye itiraz ettiğini ve faturayı iade ederek faturaya konu talebin hiçbir ticari gerçekliğinin olmadığını ifade ettiğini, ihtara rağmen ödenmeyen fatura alacağını tahsil etmek amacıyla...25. İcra Müdürlüğünün 2013/4845 esas sayılı dosyasıyla takip başlatıldığını, davalının borca itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; aralarında sözleşme imzalandığını, bu sözleşme gereğince kullanılan akaryakıt bedellerinin davacının alacağından mahsup edildiğini, davacı hizmet sağlamadığından faturanın gerçeği yansıtmadığını ve bu nedenle faturaya itiraz edildiğini, sözleşme gereği ifanın gerçekleşmediğini, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına da hükmedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Başlangıçta dava Asliye Ticaret Mahkemesinde açılmakla mahkemece davanın kira ilişkisinden doğan alacak davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve taraflarca hükmün temyiz edilmemesi sonucu kesinleşmesi ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Başlangıçta dava Asliye Ticaret Mahkemesinde açılmakla mahkemece davanın kira ilişkisinden doğan alacak davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve taraflarca hükmün temyiz edilmemesi sonucu kesinleşmesi ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Asliye Ticaret Mahkemesince verilen görevsizlik kararı kesinleşmiş ise de kesinleşme Yargıtay incelemesi olmaksızın gerçekleşmiştir. Taraflar arasında imzalanan 05/11/2012 başlangıç tarihli sözleşme her ne kadar mahkemelerce kira sözleşmesi olarak nitelendirilmiş ise de sözleşmenin "Genel Hükümler" başlıklı 6. Maddesi incelendiğinde söz konusu sözleşmenin kiralama sözleşmesi olmayıp hizmet alımına ilişkin bir sözleşme olduğu "sürücülü olarak kiralanan araçlarla uçak pilot ve hosteslerinin havaalanından evlerine-evlerinden havaalanına bırakılmasına ilişkin olduğu" ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 4. Maddesi dikkate alındığında uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemeleri olmadığı anlaşılmaktadır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, HMK m.114/1-c gereğince görev dava şartı olup HMK m.115/1 uyarınca taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir. Taraflar da yargılama süresince mahkemenin görevli olmadığını ileri sürebilirler.

HMK'nın 2. maddesinde asliye hukuk mahkemelerinin görevi düzenlenmiş olup, bu hükme göre "Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir." Ancak aynı maddenin ikinci fıkrasında istisna öngörülerek "Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir." ifadesine yer verilmiştir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinde nisbi ve mutlak ticari davalar düzenlenmiş olup her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları nisbi ticari dava olup, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın maddenin ilk fıkrasında a, b, c, d, e ve f bentlerinde sayılan hususlardan doğan hukuk davaları ise mutlak ticari dava niteliğindedir. TTK m.5 uyarınca aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir. Tüm bu açıklamalar ışığında mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsiz olduğu ve davalı tüzel kişi tacir olmakla davacının da tacir olup olmadığı belirlenerek TTK'nın 4. Ve 5. maddeleri de dikkate alındığında uyuşmazlık ticari dava niteliği taşıdığı takdirde asliye ticaret mahkemelerinin, ticari dava niteliği taşımadığı takdirde asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş ve bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7452, Karar No: 2008/10464, Tarih: 16.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7452 E.  ,  2008/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15189, Karar No: 2012/21061, Tarih: 18.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15189 E.  ,  2012/21061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

(BEYOĞLU 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2011 tarih ve 2011/10-2011/514 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan soğutma grubunda 21.08.2010 tarihinde elektrik dalgalanmaları sebebiyle ana kompresörün bobin salgılarının yanması sonucu hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 4.000.50 TL tazminatın ödeme tarihi olan 05.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, olay gününe ilişkin herhangi bir arıza ve şikayet kaydının bulunmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, olayın meydana geldiği tarihte havaların çok sıcak olması ve klimaların devreye girmesi nedeni ile gerilim düşümünün kaçınılmaz olduğu, davalıya arıza ihbarının yapılmamış olmasının gerilim düşümü olmadığını ve kaliteli elektrik enerjisi sunulduğunu göstermeyeceği, ancak arızalanan kompresörün koruma röleleri veya röle ayarlarının da uygun olmadığı, buna göre hasarın oluşmasında tarafların eşit oranda %50 kusurlu bulundukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 2.000.00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılması sigorta poliçesinden kaynaklanan rucuen tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, makine kırılması sigorta poliçesinden kaynaklanan rucuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda yazılı olduğu şekilde tarafların rizikonun meydana gelmesinde eşit oranda kusurlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dosyada mevcut teknik servis raporlarında hasarın davalıya ait elektrik dağıtım sistemindeki enerji dalgalanmasından meydana geldiğine dair bir tespit bulunmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacının sigortalısının elektrik dalgalanmalarına karşı alınması gereken önlemleri almadığı, arızanın elektrik dalgalanmasından kaynaklandığı kanaati belirtilmiş ve mahkemece de bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Bu durumda, rizikonun meydana geldiği tarihte davalıya ait sistemde elektrik dalgalanması olduğu hususundaki bilirkişi kanaati varsayıma dayandığı gibi, davacının sigortacısının makinelerin zarar görmesini engelleyen teknik tedbirleri de almadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36860, Karar No: 2019/8661, Tarih: 23.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/36860 E.  ,  2019/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 73/1, CMK 223/8 uyarınca düşme

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın arazinin ifraz işlemlerinin yapılması için sanığa 11.06.1996 tarihli koşulsuz satış yetkisini içeren vekaletnameyi noterden verdiği, sanık tarafından katılana ait arazide ifraz işlemleri yapılması sonucunda 1 nolu parseldeki 1526 adanın park yeri, 680 adanın ise ilkokul alanı olarak belirlendiği, 5 yıl boyunca bu parsel üzerine okul yapılmayınca katılanın arazisinin hazineye devrinin yapıldığı düşüncesi ile arazinin yeniden kendisine verilmesini talep ettiği, ancak; Kapaklı Belediye Meclisi'nin 09.12.2004 tarihinde imar planında değişiklik yaparak okul yerini park yeri olarak değiştirdiği, katılanın da Tekirdağ İdare Mahkemesi'ne imar planındaki değişiklik nedeni ile iptal davası açtığı, söz konusu davada belediyenin savunmasında kamulaştırma işlemlerindeki güçlük nedeni ile daha önceden park yeri olarak belirlenen 1526 ada ile 680 adanın mahiyetinin değiştirilip okul yerinin park, park yerinin ise okul yapılmasına yönelik kararında zorunluluk bulunmadığı gerekçesi ile 27.06.2008 tarihinde iptal kararı verildiği, bu karardan önce Kapaklı Belediye Encümeni'nin 04.04.2008 tarihinde yani dava sonuçlanmadan yaklaşık 2,5 ay önce bir karar alarak yeşil alan ihtiyacı gerekçesi ile 680 parselin yeşil alan yapılması için emlak vergisi kaydı olan 42.303,00 TL üzerinden satın alınmasına karar verdiği, sanığın bu aşamada devreye girerek 13 yıl önce ifraz işlemleri için koşulsuz satış yetkisi veren vekaletnameye dayanarak 04.04.2008 tarihinde 680 parseli belediyeye vekaleten bedel almaksızın sattığı, oysa ki asıl olan katılanın bu süreçte hem İdare Mahkemesine iptal davası, hem de Asliye Hukuk Mahkemesine tapu iptal ve tescil davası açmış olduğu somut olayda; sanığın daha önce malik ile bahsi geçen parselin okul yapılması için mutabakatlarının olduğunu, müteahhit olarak imar uygulamasını yaptığı için bedel olarak 14 tane parselin kendisine bırakıldığını, ancak prosedür gereği bunların önce katılanın adına tescil edildiğini, aralarındaki anlaşma gereğince de bu parselleri kendisinin satıp parasını aldığını, 1 nolu parselin 2,3,4 ve 5 nolu parseller ile birleştirilmesi, böylece okul inşaatının yapılması için belediyeye verdiğini, kendisinin anlaşmanın gereğini yerine getirdiğini savunmasına karşın, bahsi geçen vekaletnamenin incelenmesinde bağış yetkisi vermediği halde sanığın bedelsiz olarak 680 parseli belediyeye devretmesi, mahkemenin, katılanın başlattığı hukuki süreçten sanığın haberinin olmadığına yönelik kabulüne karşın, Belediye Encüme'nin 04.04.2008 tarihinde suça konu arazisinin satın alınması konusunda karar verdiği gün sanığın devir işlemini tamamlaması ve kısa bir süre sonra da İdare Mahkemesi'nin imar değişikliğine ilişkin kararı iptal etmesi karşısında sanığın hiç bir bilgi vermeksizin 13 yıl önceye dayanan vekaletname ile katılanın aleyhine ücret dahi almaksızın işlem yapmasının kötü niyetle hareket ettiğini ortaya koyduğunun iddia ve daha evvel Dairemizin bozma ilamı ile kabul olunduğu olayda,

Sanığa yüklenen ve TCK 155/1 maddesinde düzenlenen “Güveni kötüye kullanma” suçunun takibinin şikayete bağlı bulunduğu, TCK 73. maddesinde de şikayet süresinin “fiil ve failin öğrenildiği günden itibaren 6 ay” olduğu ve şikayetin süresi içerisinde yapılıp yapılmadığının yargılama şartı olarak kabul edildiği, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, katılan fiili ve faili öğrenmekle Çerkezköy Asliye Hukuk Mahkemesinde 28.01.2009 tarihinde dava açmış olup açtığı davadan itibaren altı ay içerisinde şikayette bulunması gerekirken 17.02.2010 tarihinde sanık hakkında şikayetçi olduğu anlaşıldığından, süresinde yapılmış bir şikayetin bulunmaması nedeniyle verilen düşme hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, hukuka aykırı karar verildiğine, şikayetin süresinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14823, Karar No: 2012/21291, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14823 E.  ,  2012/21291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama bağ niteliğindeki taşınmaza net üzüm geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Zirai üretim tekniğine göre kapama bağın üretim giderlerinin brüt gelirinin 1/3 ünden az olamayacağı, bu hususun İlçe Tarım Müdürlüğü verilerinde de kabul edildiği gözetilmeden, masrafları daha az kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü suları altıda kalması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunun 16/C maddesi gereğince, tapusunun iptali ile terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Bu nedenle davacı idareden karar ve ilam harcı tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16868, Karar No: 2019/21488, Tarih: 25.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/16868 E.  ,  2019/21488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 23.09.2019 gün ve 2019/13710 Esas, 2019/16643 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 01.11.2019 tarihli, KD-2019/72385 sayılı itiraznamesi ile,

Basit yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-c, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.260,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/538 Esas, 2015/416 Karar sayılı kararının, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-c, 29. maddeleri gereğince belirlenen 135 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında, 112 gün adli para cezası yerine 113 gün adli para cezasına ve anılan Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanması sonucu 2.240,00 Türk lirası adli para cezası yerine 2.260,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, kanun yararına bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Dairemizin 23.09.2019 gün ve 2019/13710 Esas, 2019/16643 Karar sayılı kararıyla; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/538 Esas, 2015/416 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara karşı; “...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.06.2006 gün ve 151-157, 13.02.2007 gün ve 349-35, 18.09.2007 gün ve 186-178, 13.05.2008 gün ve 84-111 ile 14.04.2009 gün ve 75-101 sayılı kararlarında da, mahkûmiyet hükümleri yönünden verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı kabul edilerek, hukuka aykırılıkların bizzat Özel Dairelerce giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

...uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü inceleyen Yüksek Dairece, daha az ceza verilmesi gerektiğini belirten kanun yararına bozma talebi kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesinin doğrudan hükmetmesi gerekmektedir. Yüksek Dairece yeni bir hüküm kurulmadan, yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu” kanaatine varılarak, 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 23.09.2019 gün ve 2019/13710 Esas, 2019/16643 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,