muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13587, Karar No: 2024/5780, Tarih: 27.05.2024

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu kabul edilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen İstanbul 2. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli, 2014/19 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararıyla verilen 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis ve 7.420,00 TL adlî para cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi,

2.1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, hükmolunan cezanın, sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden bozma öncesi verilen 10.000 TL adlî para cezası, hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ve hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, sanığın bozma öncesi verilen 10.000 TL adlî para cezası, hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ve hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası cezalandırılmasına ve adlî para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezasını geçemeyeceğine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün, kesinleşen cezanın mahsubuna ilişkin (8) numaralı bendindeki "mahsup edilerek infazın 1 yıl 3 ay hapis ve 7.420,00 tl adlî para cezası üzerinden yapılmasına," ibaresi çıkartılarak yerine " mahsubuna" ibaresinin yazılması ve cezada kazanılmış hakka ilişkin (9) numaralı bendindeki "...cezalandırılmasına ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezasını geçemeyeceğine" ibaresinin çıkartılarak yerine " hükmolunan cezanın bozma öncesi verilen 10.000 TL adlî para cezası, hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ve hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması, tekerrüre ilişkin kısmında bulunan "cezanın" ibaresi çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3766, Karar No: 2008/5827, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3766 E.  ,  2008/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 113 ada 3 parsel sayılı 7159,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 158 nolu vergi kaydı ile davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20. maddesine göre şahıslara ait harita, plan ve krokiye dayanmayan tapu kaydında ve diğer belgelerde belirtilen sınırlar değişilebilir ve genişlemeye elverişli nitelikte ise, sınıra değil bu kayıt ve belgelerdeki miktara itibar edilmesi gerektiğini taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişebilir sınırlı olup miktar fazlası olan kısmın değişebilir sınırdan kazanıldığının kabulü gerektiği; ayrıca, taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini bildirerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve çekişmeli 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörene 5304 sayılı yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4 . maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması vardır.

Her ne kadar, davacı ... dava dilekçesinde çekişmeli taşınmazın parsel numarasını 113 ada 3 ise de, bu hususun daktilo hatasından kaynaklandığı davanın davalılar adına tespit gören 113 ada 1 numaralı parsele yönelik olarak açıldığı dava dosyasında keşif ve tüm incelemenin 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yönelik olarak yapıldığı ve çekişmeli taşınmazın 153 nolu vergi kaydına dayanılarak davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edildiği, 113 ada 3 parsele yönelik olarak mahkemenin 2006/57 esas sayılı dava dosyası ile hazinenin dava açtığı ve mahkemece davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi tespit maliki ... ... adına tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli 113 ada 1 sayılı parsele revizyon gören 153 nolu vergi kaydı, batıda ve kuzeyde yol okumakta olup taşınmazın batısında yol mevcut olup kuzeyinde yol mevcut olmayıp, orman vardır. Bu hali ile taşınmaz sabit sınırlı kabul edilemez ve vergi kaydı 6000 m2 yüzölçümündedir. Taşınmazın kuzeyinde fiilen orman vardır. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, vergi kayıtları miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Bu nedenle vergi kaydı miktar fazlasının kuzeyde bulunan ormandan açıldığının kabulü gerekir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ile arazi kadastrosunun yapıldığı tarihler arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmemiştir. Yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanını 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılmıştır.

Bu nedenle; dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ve orman bilirkişiye verilerek vergi kaydı miktarı kadar yer belirlenmeli ve bu kısmın davalı adına tesciline, miktar fazlası olan kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA14.04.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7578, Karar No: 2022/5222, Tarih: 23.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7578 E.  ,  2022/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.06.2018 tarih ve 2017/248 E- 2018/229 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.06.2020 tarih ve 2019/156 E- 2020/462 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili şirketin 2017/01023 başvuru numarasıyla ‘‘AKPET’’ ibaresinin 37/Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (Bakım, tamir ve akaryakıt dolumu) yönünden tescili için davalı TPMK’na tescil başvurusunda bulunduğunu,Türk Patent Markalar Dairesi Başkanlığı’nın dava dışı Ak Petrol adına ‘‘....37/ Kara araçlarının bakım ve tamiri...’’ hizmetleri yönünden tescil ettirilmiş 2002/27027 tescil nolu ‘‘AKPET’’ ibareli marka nedeniyle, tescil başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi gereğince reddine karar verildiğini, karar itiraz edildiğini; ancak itirazın YİDK kararı ile reddedildiğini, taraf markalarının işaret bağlamında ve kullanıldığı ürün/hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında aynı veya aynı tür olmadığını, benzer olmadığını, dava konusu markanın müvekkiline ait 2005/00915 nolu markasının serisi niteliğinde olduğunu ileri sürerek TPMK YDİK’in 2017-M-4588 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili,kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu başvuru'nun "AKPET" ibaresinden oluştuğu, başvuru kapsamında 37. sınıftaki "Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu" mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "AKPET" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 19, 37, 39. sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığı, çekişmeli başvuru kapsamındaki malların ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür mallar olduğu tespit ve kabul edildiği, mukayese konusu markaların aynı emtiayı kapsadığı ve AKPET ibaresini esaslı ve tek unsur olarak içerdiği, markalar arasındaki figüratif farklılıkların ayırt ediciliği tesis edecek önemde olmadığı, markalar ve iştigal konusunun aynı olduğu, 7/1-b’nin şartlarının oluştuğu, kazanılmış hak yönünden yapılan değerlendirmede, davacının 2005/00915 sayılı Akpet markasının 04. sınıftaki “sıvı ve gaz yakıtlar motor yağları” emtiasında tescilli olduğu, akaryakıt dolumu da başvuru kapsamında olduğu ve Shell, Total gibi akaryakıt markalarının hem akaryakıt, motoryağı gibi benzin istasyonlarında akaryakıt dolumu hizmetinin konusunu oluşturan emtianın üretimini yapmakta hem de 37. sınıftaki akaryakıt dolum hizmetini verdikleri, davacı tarafından sunulan deliller incelendiğinde; AKPET markalı motor yağı, motorsiklet yağı kutuları, 2006 yılından itibaren markanın motorin, benzin gibi akaryakıtlarda kullanıldığını gösteren AKPET markasal kullanımını içeren faturalar, 2009 yılından itibaren imzalanan çok sayıda bayilik sözleşmesi ve AKPET markasını kullanan akaryakıt istasyonlarının fotoğrafları, AKPET'in 2008 yılında Lukoile satışına ilişkin gazete haberleri, AKPET markasının akaryakıt ve akaryakıt dolumu hizmeti emtiasında marka başvurusunun yapıldığı 06/01/2017’den çok önce davacı tarafından kullanıldığını gösterdiğini, sunulan delillerden, davacı şirketin AKPET markasıyla kara araçları servis istasyonları hizmeti verdiği, yurt çapında AKPET markasıyla 2009 yılından itibaren geniş bir bayi ağına kavuştuğunun anlaşıldığı, marka sisteminin tescilden çok kullanıma önem verdiğinden ve markanın gerçek hak sahibinin onu kullanarak ayırt edicilik kazandıran olduğu hususunun Yargıtay tarafından kabul gördüğünden davacının tescilli önceki markası yanında AKPET markasını tescilsiz biçimde uyuşmazlık konusu “kara araçları servis istasyonları” hizmetleri kapsamındaki “akaryakıt dolumu”nda kullanmış olmasının kendisinin kazanılmış hakkına bir diğer temel olacağı, davacının dosyaya sunulan delilleri ile ispatlanan benzin, mazot ve kara araçları servis istasyonu hizmetleri emtiasındaki 2006 yılından itibaren kullanımları 7/1-b ile korunan kamu yararını dengeleyici işlev göreceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının dava konusu marka başvurusunun "AKPET'' ibareli olduğu, 37. sınıftaki "Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu) hizmetlerini kapsadığı, davalı tarafça mesnet alınan 2002/27027 sayılı "AKPET" ibareli aynı sınıfta tescilli marka ile aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece de bu yönde karar verildiği, istinaf sebepleri kapsamında, uyuşmazlığın, davacının 2005/00915 sayılı, 04. sınıftaki “sıvı ve gaz yakıtlar motor yağları” emtiasında tescilli "Akpet" markasının başvuru yönünden kazanılmış hak teşkil edip etmeyeceği noktasında toplandığı, bir markayı adına tescil ettiren marka sahibinin uzun yıllar nizasız ve fasılasız bu markayı kullandıktan sonra markanın asli unsurunu değiştirmeden, aynı sınıf mal ve hizmetler itibariyle ve başkasının markasına da yanaşmadan yeni marka başvurusunda bulunması diğer bir anlatımla seri marka oluşturmak istemesi kazanılmış haklar ilkesine uygun düşeceği, davacının 2005/00915 sayılı, 04. sınıftaki “sıvı ve gaz yakıtlar motor yağları” emtiasında tescilli markasının asli unsurunun “AKPET”, tescil tarihinin 14/02/2006 olması, başvuru konusu markada da bu asli unsurun muhafaza edilmiş olması nedeniyle işaretsel yönden her hangi bir engel bulunmadığı, ancak, davalının önceki markasının 4. sınıfta tescilli olduğu, buna karşın dava konusu başvuru markasının 37. sınıf hizmetleri kapsadığı, önceki markanın kapsamı ile sonraki başvurunun kapsamının farklı bulunduğu, ürün ile bu ürünün satışına ilişkin hizmetin aynı sınıf olarak nitelendirilemeceği kanaatine varıldığından davacının 2005/00915 sayılı, 04. sınıftaki “sıvı ve gaz yakıtlar motor yağları” emtiasında tescilli markasının işbu davaya konu başvurusu yönünden kazanılmış hak sağlamayacağı kanaatine varıldığı, mahkemece davanın reddine yönelik karar verilmesi gerekirken, davanın kabulü yönünde yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22900, Karar No: 2017/12467, Tarih: 13.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/22900 E.  ,  2017/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu davalı kurum tarafından verilen uyarı, para ve 2 yıl fesih cezalarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dilekçesiyle davalı kurum tarafından verilen fesih cezasının ve uyarı cezasının iptaline de hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece, uyarı cezası hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş, fesih ile ilgilide sadece tespit hükmü kurulmuştur. Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/494, Karar No: 2020/1236, Tarih: 12.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/494 E.  ,  2020/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEC Taahhüt Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın “TEC Taahhüt Şirketi yetkilisiydim, kum, çakıl, nakliye işleri ile uğraşıyordum, sahte fatura düzenlemedim ancak benim adıma sahte fatura düzenleyip kullanılmış, ben bunu duydum, benim tahminime göre benden bir kamyon kum alıp karşılığında da fatura alan kişiler faturalarını taklit ederek bastırmışlar, benim adıma kullanmışlar, ben kesinlikle sahte fatura düzenlemedim, ben bu konuda 5 ocak karakoluna müracatta bulundum, maliyeye bildirmem gerektiğini söylediler, ” şeklindeki savunması karşısında maddî gerçeğin ve suçun unsurlarının tespiti için;

a) Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen 2010 takvim yılına ait fatura asıllarının getirtilmesi, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25488, Karar No: 2017/6439, Tarih: 06.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/25488 E.  ,  2017/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic Ltd Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortalısı olduğu aracın yaya müvekkiline çarpması sonucu davacı ...’un ayağının kırıldığını, malul kaldığını, davacı ...’in davacı ...’un eşi olduğunu, müvekkillerinin elem çektiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 3.500 TL geçici işgöremezlik, 1.000 TL sürekli işgöremezlik, 10.000 TL manevi tazminat, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın (davalı ... şirketi manevi tazminattan sorumlu değil) kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesinde harca esas değeri 78.347 TL göstererek davacı ... için sürekli işgöremezlik talebini 79.347,21 TL’ye yükseltmiş, 3.500 TL tedavi gideri talep etmiş, 17.4.2014 tarihli dilekçesinde 3.500 TL’nin tedavi gideri değil, dava dilekçesindeki geçici işgöremezlik tazminatı olduğunu belirtmiştir.

Davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic Ltd Şti vekili, davacı soruşturma dosyasında şikayetçi olmadığından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın ıslah talebiyle birlikte kısmen kabulüne, 79.347,21 TL maddi tazminatın sigorta şirketini sorumluluğu poliçede yazılı limitle sınırlı olmak üzere sigorta şirketi için dava tarihinden diğer davalılar için olay tarihinde itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, davacı tarafa verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... için 5.000,00 TL, diğer davacı için 2.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinde itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... ile davalı şirketten müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic Ltd Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, ceza zamanaşımının dolmamış olmasına göre, davalı ... Danışmanlık ve Dış Tic Ltd Şti vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.