muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22137, Karar No: 2017/858, Tarih: 13.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/22137 E.  ,  2017/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Ferya Tur. Tic. A.Ş. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, 05.05.2012 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibi eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Davalı Şirket yönünden, Davacı eş lehine 210.525,39 TL maddi ve 75.000 TL manevi, davacı çocukların her biri lehine 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili ile davacılara verilmesine; Davalılar ..., ... ve ...'e karşı açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacıların murisi sigortalının davalı şirket tarafından işletilen otelde elektirik teknisyeni olarak çalışırken, elektirik akımına kapılarak vefat ettiği, mahkemece itibar olunan 24.06.2014 tarihli heyet kusur raporunda işveren şirkete %75, kazalıya %25 kusur verilirken davalı ..., ... ve ...'e kusur atfedilemeyeceğinin belirtildiği, iş bu davalıların sanık olarak yargılandığı ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/74 Esasında derdest kamu davasının bulunduğu anlaşılmıştır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur. Öte yandan Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi ve yerleşik yargıtay uygulamasına göre; hukuk hâkimi,ceza davasındaki kusur oranlan bağlı değilse de, kesinleşen ceza mahkemesi kararıyla saptanmış maddi olgularla bağlıdır.

Bu açıklamalar doğrultusunda yapılacak iş; davalı ..., ... ve ...'in sanık olarak yargılandığı Ceza Dava dosyası iş bu dava dosyası arasına getirtilerek, ceza dosyasında alınan kusur raporları ile taraf itirazları da dikkate alınmak suretiyle, dosyanın alanında uzman 3 kişilik iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetine incelettirerek hakkında dava reddolan bu davalıların sorumluluklarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesiyken; yetersiz raporu hükme esas alarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozma sebebidir.

2- Aynı zamanda taraflar arasında maddi tazminatın hesaplanmasında esas alınan ücret konusunda da uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

Somut olayda, davacının elektirik teknisyeni olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, ancak mahkemece davacının sendikalı işçi olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan, Enerjisen tarafından bildirilen asgari ücretin 2,92 katı üzerinden yapılan hesabın hükme esas alınarak maddi zararın belirlendiği, ücret konusunda gerekli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hakkaniyete uygun maddi tazminatın hesabı için mahkemece yapılacak iş, davacının yaşı, sendikalı işçi olup, olmadığı da dikkate alınarak, TÜİK’dan, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile ilgili Meslek Odalarından elektirik teknisyeni olan bir işçinin alabileceği emsal ücretin sorularak kazalı işçinin gerçek ücretinin tereddütsüz olarak belirlemek, aynı zamanda kazalı işçi için kuruma bildirilen prime esas kazancın asgari ücretin 1,23 katı olduğu, bu miktarın altında ücretin belirlenemeyeceği de göz önünde bulundurularak, emsal ücret dikkate alınmak suretiyle madddi zararı hesaplatmak, davacı tarafın temyizi olmadığı gözetilerek usuli kazanılmış hakları da gözeterek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu açıklamalara aykırı olarak maddi tazminatın hesabında esas alınan ücretin hatalı olarak tespit edilerek hesap raporun hükme esas alınması da bozma sebebidir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10404, Karar No: 2015/2791, Tarih: 21.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10404 E.  ,  2015/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince

Davacı vekili, müvekkilinin davalı aleyhine açtığı işçilik alacağı davasında alınan ilam uyarınca alacaklı olduğu miktarın 6.271,29 TL'lik kısmının iflas idaresince ret edilerek bakiyesinin masaya kayıt ve kabulüne karar verildiğini, alacağın ilama dayanması nedeniyle müflis temsilcilerinin beyanına itibar edilmeyeceğini ileri sürerek, kayıt ve kabulü gereken alacağın belirlenerek masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin mazeretini belgelendirmemesi nedeniyle dava dosyasının 04.06.2014 günlü oturumda işlemden kaldırıldığı ve davacı yanca yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mazeret dilekçesinde mesleki mazeretten söz edilip, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinden sonra sağlık mazeretine ilişkin rapor sunulmasına ve süresinde eski hale getirilme isteminde bulunulmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ? gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5042, Karar No: 2012/9850, Tarih: 26.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5042 E.  ,  2012/9850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu Atatürk Mahallesi 219 ada 1 ve 220 ada 3 parsel sayılı 2544 ve 11442 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı ve mahkeme kararına dayanılarak, tamamı 8 pay kabul edilmek suretiyle 1 payı davacı ... ve 7 payı davalı ... adına olmak üzere tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... anlaşma ve ifraz krokisine dayanarak, çekişmeli taşınmazların bir bölümünün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taksime ilişkin anlaşma ve ifraz krokisine dayanmıştır. Davalı ise çekişmeli taşınmazlara revizyon gören tapu kaydında 7/8 oranında payı bulunduğunu, taşınmazları 2004 yılında müşterek murisin kendisine sattığını, davacı tarafından muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davası açıldığını ve kazanıldığını, 1 payın davacıya 7 payın ise kendisine bırakıldığını, taşınmazların tapu kaydı ve mahkeme kararına dayalı olarak taraflar adına müşterek mülkiyete tabi olacak şekilde tespit ve tescil edildiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazlar hakkında kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı taksim iddiasına dayandığı gibi mahkemenin 2009/287 Esas 2010/94 Karar sayılı dosyasında davalı taraf da delil olarak taksime dayanmıştır. Tarafların delil olarak dayandıkları taksim krokisinin tanzim tarihi, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasından sonra ise, uyuşmazlığın kesin hükümden sonra yapılan taksime göre çözümlenmesi gerektiği kuşkusuzdur. O halde mahkemece tarafların delil olarak dayandıkları taksim krokisinin muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasından sonra düzenlenip düzenlenmediği hususu üzerinde durulmalı, taksim krokisi sonradan düzenlenmiş ise bu yeni durum nedeniyle kesin hükme değer verilemeyeceği düşünülerek tarafların delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre davacı tarafından yatırılan fazla peşin harcın iadesine karar verilmemesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 26.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7098, Karar No: 2023/7349, Tarih: 08.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7098 E.  ,  2023/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/12 E., 2015/145 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile katılan mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2011/12 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a) Mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkraları ile aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c) Mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkraları ile aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.11.2018 tarihli ve 14-2015/219194 sayılı iade ve onama görüşlü tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi

karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.11.2018 tarihli ve 14-2015/219194 sayılı iade ve onama görüşlü tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi

Kararın hukuka aykırı olduğuna, dosyanın kapsamlı şekilde incelendiği takdirde suçun işlendiğini gösteren şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun yaşı konusunda çelişkiler giderilmeden karar verildiğine ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Mağdurların, suça sürüklenen çocuk ile birlikte aynı mahallede oturmalarından dolayı tanıştıkları, 2010 yılında okullar açılmadan 10 gün kadar önce mağdurların mahallede top oynadıkları sırada suça sürüklenen çocuk yanlarına geldiği, mağdurlara 'Gelin YİBO'nun bahçesinden hurda toplayalım. Sonra satarız' diyerek mağdurları kandırıp, YİBO (Yatılı Bölge İlköğretim Okulu)'nun bahçesine götürdüğü, bir süre yanlarında başka çocuklarda olduğu halde okul bahçesinde top oynadıkları, daha sonra suça sürüklenen çocuk okul bahçesinin içerisinde daha tenha ve gözden uzak başka bir yer göstererek mağdurları o tarafa çağırdığı, oyun oynayacaklarını sanan mağdurların suça sürüklenen çocuk inanıp gösterdiği yere doğru gittikleri, orada kuytu bir yerde mağdur ...'i tutarak, zorla yere yatırdığı, pantolonunu çıkartmaya çalıştığı, bu sırada kendi pantolonunu da kısmen indirdiği, mağdur ...'in suça sürüklenen çocuk i kendisine karşı cinsel istismarda bulunacağını anlaması üzerine kendisini yere atarak ağlamaya ve çırpınmaya başladığı, bu şekilde suça sürüklenen çocuk direndiği bu nedenle de suça sürüklenen çocuk organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işleyemediği, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu sırada olanları gören katılan ... ve diğer çocukların kaçmaya başladıkları, mağdur ...'e karşı eylemini gerçekleştiremeyeceğini anlayan suça sürüklenen çocuğun bu kez yaşça ve fizik olarak daha küçük gördüğü, direncini daha rahat kırabileceğini düşündüğü katılan ...'un peşinden koştuğu, ...'un demir parmaklıklardan atlayıp kaçmaya çalıştığı sırada ayağından tutup çektiği, katılan ...'un direnmesine rağmen pantolonunu indirip yere yatırdığı, cinsel organına ve poposuna dokunduktan sonra kendi pantolonunu da indirip organ sokmak suretiyle anal yoldan cinsel istismar da bulunduğu, eylemin bir kaç dakika boyunca devam ettiği, suça sürüklenen çocuğun eylemini tamamlamasından sonra bu kez katılan'a 'bunu annene söyleme yoksa seni bıçaklarım' diyerek tehdit ettiği, s.s.çocuktan korkan katılanın kimseye bir şey söyleyemediği fakat diğer mağdur ...'in olayı arkadaşı ...'e, ...'in de katılan'ın abisi olan ...'a olayı anlattığı bu şekilde katılan'ın ailesinin haberdar olduğu, önce hastaneye daha sonra da karakola başvurmaları üzerine olayın ortaya çıktığı anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk her ne kadar üzerine atılı suçlamaları kabul etmese de s.s.çocuğun hazırlık ifadelerinde mağdurların niçin kendisi hakkında bu iddia da bulunduklarını bilmediğin savunmuş olmasına rağmen mahkememizdeki savunmasında kendisinin çalıştığı düğünlere mağdurların hırsızlık yapmak amacıyla geldiklerini, kendisinin de buna izin vermediği için hakkında bu iddialarda bulunduklarını beyan etmek suretiyle savunmaları arasında çelişki bulunması, mağdurların beyanları, mağdur beyanlarının öncelikle üçüncü kişiler vasıtasıyla olayın haber alınmasından sonra gerçekleşmesi nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun savunmasının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılmıştır

. Katılan ...'un hazırlık ifadesinde poposunda olay sonrası ıslaklık olduğunu, tuvalete gittiğinde ise kanama olduğunu fark ettiğini söylemiş oluşu olayın hem katılan hem de mağdur ... beyanına göre beş dakikaya yakın bir süre devam etmesi karşısında katılanın doktor raporunun olaydan yaklaşık 2,5 ay sonra alınmış olması ve bu süre zarfında fiziki bulguların iyileşme ihtimalinin çok yüksek bulunması karşısında suça sürüklenen çocuğun katılana karşı gerçekleştirdiği organ sokmak suretiyle cinsel istismar fiilinin tamamlandığı kanaatine varılmıştır. Suça sürüklenen çocuk her iki mağduru cinsel saikle, hurda toplayıp satma vaadiyle kandırarak yaşlarının küçük oluşundan da faydalanıp tenha bir mahal olan YİBO bahçesine götürdüğü ve cinsel istismar suçu öncesinde top oynatıp biraz daha güvenlerini kazandıktan sonra mağdurları bahçenin daha tenha bir köşesine doğru götürmüş oluşu ve burada da cinsel istismar sırasında kendilerini zorla alıkoyduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun her iki mağdur çocuğa karşı Cebir ve Hile Kullanarak Hürriyetten Yoksun Kılma suçunu işlediği, kabul edilmekle bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir. Suça sürüklenen çocuk ayrıca katılan ...'a karşı, katılan beyanı ve olay sonrası iki aydan uzun bir süre katılanın korkarak kimseye bir şey anlatmamasından anlaşıldığı üzere olayın kimseye anlatmamasını sağlamak için ölüm ile tehdit ettiği anlaşılmakla bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir. Suça sürüklenen çocuk tarafından suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğu savunulmuş ise de en son alınan 6. ATK ihtisas kurulu raporuna göre de suç tarihinde 15 yaşın ikmal ettiği, 16 yaş içerisinde bulunduğu anlaşılmakla yaş tashihi yoluna gidilmemiştir.'' şeklindeki gerekçelerle hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun kemik yaşı ile ilgili Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 09.03.2011 tarihli rapora göre suça sürüklenen çocuğun yaşının on dört - on beş yaşı ile uyumlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 17.12.2014 tarihli raporda ise 22.11.2010 tarihinde on beş yaşını bitirmiş olup on altı yaşının içerisinde olduğu ve on altı yaşını bitirmediğinin bildirilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, usulüne uygun şekilde alınan mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için temin edilecek filmlerle birlikte dava dosyasının İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna gönderilerek suç tarihi olan 2010 yılı Eylül ayının başlarında suça sürüklenen çocuğun yaşının tespiti konusunda yeniden rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2011/12 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22653, Karar No: 2007/22468, Tarih: 30.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/22653 E.  ,  2007/22468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  30.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8543, Karar No: 2011/11799, Tarih: 25.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8543 E.  ,  2011/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Belediye, maliki olduğu çekişmeli taşınmazın, belediye meclis kararı uyarınca ihaleyle dava dışı A.K.'e yapılan satışın yolsuz tescil niteliğinde olduğunu; A.K.'den satın alma yoluyla edinen davalı T.'ın edinmesinde iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazı edinmesinde iyiniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.11.2011 Cuma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat .... ile temyiz edilen vekili Avukat .... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, Mahkemece, çekişmeli taşınmazın belediye meclis kararına dayanmayan belediye encümen kararı uyarınca ihaleyle dava dışı A.K.'e yapılan satışın yolsuz tescil niteliğinde olduğu ve kayıt maliki davalı T.'ın da taşınmazı A.K.'den edinmesinde iyiniyetli olmadığı benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçektende, belediyeye ait gayrimenkul satışının 5393 sayılı Yasanın 18.maddesi hükmü uyarınca belediye meclis kararına dayanması zorunludur. Belediye meclisinin bu yetkisini belediye encümenine devretmesi olanaklı olup, 5393 sayılı Yasanın 34. maddesi hükmü uyarınca encümene verilen yetki uyarınca satışın yapılması mümkündür.

Oysa, somut olayda, öncesinde davacı Belediyeye ait olan çekişmeli taşınmazın, belediye meclis kararı olmaksızın belediye encümen kararı gereğince ihale ile yapılan satışı hukuken geçersiz olup, bu şekilde oluşan sicil kaydı TMK'nun1025. maddesinde öngörülen yolsuz tescil niteliğindedir.

Ancak, ilk el A.K.'den satın alan davalı T.'ın edinmesinde iyiniyetli olduğunun saptanması, bir başka ifadeyle, ilk el A.K.adına oluşan sicil kaydının yolsuz tescil niteliğinde bulunduğunu bilen veya bilmesi gerekli olan kişi konumunda olmadığının anlaşılması halinde edinmesinin, TMK'nun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanacağı tartışmasızdır.

Ne varki, Mahkemece, ikinci el durumundaki davalı T.'ın edinmesinde iyiniyetli olup olmadığı yönünden yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez.