muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1954, Karar No: 2024/3575, Tarih: 02.04.2024

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i Müdahiller Vekilinin Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahiller vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... ...’nun davacı ...'nın işçisi olmadığının tespiti ile bu işçi dolayısıyla sigorta prim borcu olmadığına ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kararın ve ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1531, Karar No: 2019/6620, Tarih: 23.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1531 E.  ,  2019/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2014/729-2015/476 sayılı kararı bozan Daire'nin 24/10/2017 gün ve 2016/3433 -2017/5669 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında çelik hasır yükünün Mersin-Bingazi/Tripoli arası taşınması konusunda çarter yapıldığını, navlun bedelinin 60.000 USD olarak belirlendiğini, ancak davalının 9.166 USD eksik ödeme yaptığını, yine 3 günlük starya süresi tayin edildiği halde boşaltmada gecikmeler olduğunu, geminin limanda beklediği günler için 30.666 USD demuraj hakları doğduğunu, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26314, Karar No: 2012/21886, Tarih: 17.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26314 E.  ,  2012/21886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Düşme

... meslek yüksek okulunda teknisyen olarak görev yapan sanığın tedavi gördüğüne dair sahte hasta sevk kağıdı düzenlemek şeklindeki eyleminin 765 sayılı TCK'nun 342/1. (5237 sayılı TCK'nun 204/1) maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK. nun 204/1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonuç olarak doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9469, Karar No: 2022/18, Tarih: 17.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9469 E.  ,  2022/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının sadece tanık delilline dayanmış olup redde konu bir boşanma davasının delilleri arasında yer almadığının ve gerek istinaf gerekse temyiz dilekçesinde eylemli ayrılık sebebine dayalı boşanma davasının bulunduğunu iddia bile etmemiş bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.17.01.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11506, Karar No: 2013/13914, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11506 E.  ,  2013/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;

Suça sürüklenen çocuğun ilköğretim okulu giriş kapısındaki kameranın kablosunu kopartarak olay yerinden uzaklaşmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4600, Karar No: 2010/5228, Tarih: 06.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4600 E.  ,  2010/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.9.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 9.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı maliki olduğu 200 parsel sayılı taşınmazına, davalı komşu 198 parsel malikinin sınırına çok yakın biçimde diktiği ceviz ağacının zarar verdiğini belirterek ağacın kesilmek suretiyle elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ve davalı 198 parsel sayılı taşınmazdaki ceviz ağacının davacıya ait 200 parsel sayılı taşınmaza fen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere 1,20 metrelik taşkınlık nedeniyle elatmanın önlenmesine, ceviz ağacının 1.20 metrelik kısmının kesilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 737. maddesi gereğince herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Taşkınlıktan amaç ise komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Zararın varlığı uzman bilirkişi tarafından belirlendiği takdirde giderin şekli de belirlenmelidir. Somut olayda da, ziraat bilirkişi raporunda "... ceviz ağacının taç yapısının çok büyük ağaçlardan olması ve 1 metre mesafeden dallanması nedeniyle 200 no'lu parsele hem kökü ile hemde dalları ile zarar vermekte" olduğu belirtildiğine göre, dava konusu ceviz ağacının kesilmesine karar vermek gerekir iken, ağacın kök zararının ne şekilde giderileceği açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 06.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2887, Karar No: 2024/5445, Tarih: 20.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2887 E.  ,  2024/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/313 E., 2016/689 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamında göre, sanığa ait tablanın alt kısmında güvenlik güçleri tarafından toplam 105 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'un (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve onsekizinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçirilen sigaralara ilişkin düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarının dosya arasına alındığı görülmüştür.

Sanık savunmasında, ele geçen sigaraların oyuncak ve hırdavat sattığı 3 tekerlekli tablasının altındaki kilitli bölmede yer alan karton kutunun içerisindeki poşette bulunduğunu, içmek amacıyla satın aldığını, sigaraların dışarıdan bakıldığında görülmesinin mümkün olmadığını, kendi rızası ile sigaraları çıkartıp güvenlik güçlerine gösterdiğini beyan etmiştir.

Tutanak tanığı beyanında, sanığa ait tablanın üzerinde oyuncak, tespih vs. olduğunu, tablanın altında ise bir kutunun bulunduğunu, dışarıdan bakıldığında sigaraların görünmediğini, kutunun içerisindeki poşette ele geçen sigaraları bulduklarını beyan etmiştir.

Usulüne uygun olarak alınan bir arama kararının dosya arasında yer almadığı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7845, Karar No: 2011/12002, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7845 E.  ,  2011/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28.04.2008 gün ve 2008/5359 Esas - 2008/5627 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

1-16.04.2010 tarih 1150 sayılı Meclis kararına dayanan ve davacıların hisselerini gösterir dava konusu 60070 ada 1 nolu parselin şuyulandırılması ile ilgili şuyulandırma cetvellerinin ilgili Büyükşehir Belediyesi İmar Müdürlüğünden istendikten,

2-16.04.2010 tarih ve 1150 sayılı Meclis kararı ile 63421 ada 1 parselin 1/1000 uygulama imar planında ne olarak ayrıldığı, bu konuda düzenlenen imar paftasının Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulduktan,

3-63421 ada 1 parselde davacıların hisselerini gösterir tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istendikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6085, Karar No: 2013/21363, Tarih: 26.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6085 E.  ,  2013/21363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.11.2012 tarih ve 2011/230-2012/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia nakliyat poliçesi ile sigortalanmış bulunan otomobil yedek parçalarının Fransa’dan Türkiye’ye taşınmak üzere davalı taşıyana tam ve sağlam olarak teslim edildiğini, emtianın tahliyesi sırasında hasarlı parçalar bulunduğunun tespit edildiğini, meydana gelen hasara ilişkin olarak sigortalıya 5.041,20 Euro’nun ödendiğini, davalı taşıyıcının oluşan hasardan tamamen sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen tutarın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın yükleme sırasında oluştuğunu, yükleme ve boşaltmaların taşıyıcı veya adamları tarafından yapılmadığını, bu nedenle meydana gelen hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı taşıyıcının basiretli tacir gibi yükleme ve istiflemede malların güvenli taşınması için uyarı yükümlülüğünü yerine getirmediği, CMR 17/2. maddesi uyarınca da sorumluluğunu belirleyen karinenin aksini kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.041,20 Euro'nun faziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 442,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23844, Karar No: 2014/20434, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23844 E.  ,  2014/20434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

Dava dosyası, inceleme için Yargıtaya elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK. md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; hükmün taraflara tebliğine ilişkin evraklar ile yargılama aşamasında yapılan diğer tebligatlara ilişkin tebliğ evrakları elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın ...'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen evraklarla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne İADESİNE, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10198, Karar No: 2019/4652, Tarih: 25.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10198 E.  ,  2019/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/04/1998 – 06/08/2010 tarihleri arasında davalı Üniversiteye bağlı Ziraat fakültesinde faaliyet gösteren dava dışı taşeron alt işverenler nezdinde çalıştığını, davalılar tarafından hiç bir yasal hakkı ödenmeyerek iş akdine haksız şekilde son verildiğini, tüm çalışma süresince emir ve talimatları hastanenin kadrolu personelinden aldığını, taşeron firmaların 4857 sayılı Kanunun öngördüğü alt işverenlik hükümleri çerçevesinde değil muvazaalı olarak asıl işverenin bir takım yükümlüklerini ortadan kaldırılması amacı yönelik olarak faaliyet gösterdiklerini, müvekkilinin işe giriş tarihinden itibaren fiilen mobilya, dolap ve benzeri eşyaların taşınması, evrakların getirilip götürülmesi, kurum personeline çay servisi yapılması, kurum laboratuvarındaki deney tüplerinin düzenlenmesi gibi kimyasal maddelerden arındırılması, deneylerde kullanılacak ürünlerin hazırlanması ve benzeri hastanenin kadrolu personelleri tarafından yerine getirilmesi gereken işlerde görevlendirildiğini, Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucunda üniversitede mevcut alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bunun sonucu olarak müvekkilinin ilk işe giriş tarihinden itibaren davalı kurumun işçisi olduğu sonucunun doğduğunu, davalı kurumun 5018 sayılı yasa gereği kamu idaresi olduğunu ve bu nedenle 6772 sayılı yasadan doğan ek tediye ücretinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 4734 sayılı Kamu ihale kanunu çerçevesinde işi üstlenen müteahhit firmanın elamanı olduğunu, davacı ile aralarında bir hizmet akdinin bulunmadığını, müvekkilinin bu konuda hiçbir sorumluluk taşımadığını, Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunda temizlik işi yapan işçilerin muvazaaya dahil olmadığının belirtildiğini, müvekkili kuruma husumet düşmediğini, 6772 sayılı yasaya göre ilave tediye ücreti istenebilmesinin koşulu kamu kurumunda çalışan işçi olduğunu, davacının bu nitelikte çalışan bir işçi olmadığının açık olduğunu ayrıca davacının istifa etmek suretiyle iş akdini feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, tanık beyanlarından davacının ağırlıklı olarak yapmakla ödevli olduğu temizlik işlerinde çalıştığı, bunun haricinde yapıldığı iddia edilen işlerin arızi şekilde ifa edildiğini, davacı yönünden davalı Üniversite ile davacının bağlı çalıştığı taşeronlara ilişkin işçi teminine ilişkin muvazaa ilişkisinden bahsedilemeyeceği gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ilave tediye alacak talebinin reddine, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin ise kabul edilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece ihbar tazminatına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi hatalı olup, bozma nedeni ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 3'üncü paragrafında yer alan “… en yüksek banka mevduat faizi ile …” sözcüklerinin çıkarılarak, yerine “… yasal faizi ile …” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.