muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11700, Karar No: 2011/13609, Tarih: 01.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11700 E.  ,  2011/13609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar Dairemizin 26.04.2011 gün ve 2948-5314 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı-k.davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar Dairemizin 26.4.2011 gün ve 2011/2948 Esas, 2011/5314 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş idi. Bu kararın tashihen tetkiki davalı-karşı davacılar tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 15.9.2009 tarihli bozma ilamından sonra yapılan yargılama sırasında 12.10.2010 tarihli duruşmaya davacı-karşı davalı vekili katılmış,davalı-karşı davacılar vekili katılmamış ancak, davalı-karşı davacılar vekili tarafından 11.10.2010 havale tarihli mazeret dilekçesi verilerek yokluğunda karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep edildiği, mazeret dilekçesinin hakim tarafından duruşma zaptına yazıldığı ve 12.10.2010 tarihli duruşmada davalı-karşı davacılar vekilinin mazeretinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmaya devam edilerek Dairemizin 15.9.2009 tarihli bozma ilamına uygun şekilde karar verildiği,ancak davacı-karşı davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizce yapılan incelemede sehven davalı-karşı davacılar vekilinin mazeret dilekçesinin ve mahkemenin mazeretin kabulüne ilişkin ara kararının görülmeyerek davanın HUMK’nun 409 maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün hatalı şekilde bozulmasına karar verildiği bu defaki incelemeden anlaşıldığından davalı-karşı davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı-karşı davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 26.04.2011 gün ve 2011/2948 Esas 2011/5314 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahalli mahkemenin 12.10.2010 gün ve 2010/232 Esas ve 2010/334 Karar sayılı hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3241, Karar No: 2018/2765, Tarih: 28.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3241 E.  ,  2018/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında eksik ve yanlış gösterilen suç tarihlerinin, suça konu faturaların “2004, 2005 ve 2006” takvim yıllarında kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle, 16.04.2005, 16.04.2006 ve 26.04.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 16.04.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklar ... ve ...’a yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıklar ... ve ...’ın sorgularının yapıldığı 25.03.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince; sanıklar ... ve ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12885, Karar No: 2013/4634, Tarih: 27.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12885 E.  ,  2013/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :AsliyeCeza Mahkemesi

Karar Tarihi : 25.11.2008

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet ( her iki sanık hakkında)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın yetkili müdür, ...'ın idari sorumlu olarak görev yaptıkları fabrikada çatı tamiri esnasında işçi ...'ın düşerek hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayla ilgili olarak alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamı ve olaya uygun olduğu, kusur raporunu tanzim eden ...'in İzmir Adli Yargı Adalet Komisyonu'nca CMK'nın 64. maddesi uyarınca 2008 yılında bilirkişi olarak seçilip CMK'nın 64/5-6. maddeleri uyarınca kimliği tespit edilmiş ve yemininin yaptırılmış olduğu görülmekle tebliğnamedeki 1 ve 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, hükmün özünü oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarının sehven gösterilmediği, gerekçeli kararda ise yargılama gideri olarak 150.00 TL. belirlenmesine rağmen yargılama gideri dökümünde gösterilen 8 adet davetiye gideri, 4 adet posta gideri ile Adli Tıp Kurumu otopsi gideri toplam 270,30 TL nin yargılama giderinin hesaplanmasına dahil edilmediği, ancak; aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafinin bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası ( TL ) belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Yargılama giderinin ve katılan lehine takdir edilen vekalet ücretinin hangi sanıktan ve ne şekilde alınacağının gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki para cezalarında yer alan YTL ibaresinin TL olarak değiştirilmesi, vekalet ücreti ile ilgili kısımda “sanıklardan” ibaresinden sonra gelecek şekilde “eşit olarak” ibaresi, yargılama giderleri ile ilgili kısmında “sanıklardan” ibaresinden sonra gelecek şekilde “sebebiyet verdikleri miktarın” ibaresi eklenerek diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3848, Karar No: 2021/1803, Tarih: 20.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/3848 E.  ,  2021/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın davalı Vergi Dairesi yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davalı Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine kapatılan 23. Dairesi 2020/1766 Esas, 2020/4322 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı Vergi Dairesi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı Vergi Dairesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/701, Karar No: 2021/8300, Tarih: 30.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/701 E.  ,  2021/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... ... Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sağlık için tehlikeli madde temin etme suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikayetçinin CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 30.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2273, Karar No: 2013/20024, Tarih: 17.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2273 E.  ,  2013/20024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 04/06/2010 gününde verilen dilekçe ile idari yargı kararının yerine getirilmemesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 20/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/12/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf davalılardan ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların, davalılardan ...'na karşı temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların davalılardan ...'e karşı temyiz itirazına gelince;

Dava, idari yargı kararlarının uygulanmaması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, mülkiyetlerinde bulunan 4203 ada 1 parsel sayılı taşınmazın nazım imar planında konut alanı olarak ayrıldığını, ... Belediyesi'nin yaptığı nazım imar planı değişiklikler ile sırasıyla park alanı, özel açık otopark ve ticari rekreasyon alanlarına çevrildiğini, açtıkları davalar ile değişiklikleri iptal ettirmelerine rağmen, ...ve İdare mahkemesince verilen yürütmeyi durdurma ve iptal kararlarının gerçek anlamda ve kalıcı olarak uygulanmadığını ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, imar planı yapma ve planda değişiklik yapma yetkisinin ... Belediye Meclisinde olduğunu, davalılardan ...'in Belediye Meclisinin başkanı olarak tek başına karar alma yetkisinin olmadığını, ... Başkanlığına karşı açılan davanın ise, idare mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek; davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu, davalılardan ... hakkındaki davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, imar planı yapma ve planda değişiklik yapma yetkisinin ... Belediye Meclisinde olduğunu, davalılardan ...'in Belediye Meclisinin başkanı olarak tek başına karar alma yetkisinin olmadığını, ... Başkanlığına karşı açılan davanın ise, idare mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek; davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu, davalılardan ... hakkındaki davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Anayasa’nın 138/4. maddesi gereğince; yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 28/1. maddesi gereğince de; idare, idare mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının gereklerine göre gecikmeksizin işlem yapmak veya eylemde bulunmak zorunda olup bu süre hiçbir biçimde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez. Aynı maddenin 4. fıkrası gereğince ise; mahkeme kararlarının otuz gün içinde kamu görevlilerince yerine getirilmemesi durumunda ilgili, kararı yerine getirmeyen kamu görevlisi hakkında tazminat davası açılabilir.

Dosya kapsamından, ... Belediye Meclisi'nin 30/06/2000 tarih ve 313 sayılı kararı ile 4203 ada 1 parsel sayılı taşınmazı konut alanından park alanına çevirdiği, ... 7. idare mahkemesinin 25/09/2002 tarih, 2001/50 Esas 2002/1037 sayılı kararı ile bu değişikliğin iptaline karar verildiği, mahkeme kararına aykırı olarak Belediye Meclisi'nce 10/05/2005 tarih ve 1184 sayılı kararı ile taşınmazın özel otopark alanına çevrilmesine dair plan değişikliği yapıldığı, değişikliğin ... 7. İdare Mahkemesi'nin 29/12/2006 tarih 2005/2243 Esas, 2006/3173 sayılı kararı ile; taşınmazın plan değişikliğinden önceki kullanıma dönülmesi yönünde karar alınması gerekirken yargı kararına aykırı işlem tesis edilmesi nedeniyle iptal edildiği anlaşılmaktadır. Sözkonusu yargı kararı da otuz günlük süre içinde uygulanmayarak mahkeme kararına aykırı olarak Belediye Meclisi'nce taşınmazın ticari rekreasyon alanına dönüşmesine ilişkin 18/11/2009 tarih 2677 sayılı karar alınmış, bu kararla ilgili ... 3. İdare Mahkemesi tarafından 13/06/2010 tarih 2010/505 sayılı yürütmenin durdurulması kararı verilmiştir. Belediye Meclisi ancak 14/09/2010 tarih 2643 sayılı kararı ile plan değişikliği yaparak taşınmazın önceki haline dönmesine karar vermiştir. Yani idari yargı kararları uygulanmadığı gibi, defaatle imar değişiklikleri yapılarak iptal ve yürütmeyi durdurma kararları etkisiz hale getirilmeye çalışılmıştır.

Mahkemece açıklanan olgular ve yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı ...'e karşı husumet düşeceğinden işin esasının incelenmesi gerekirken, dosya içeriğine uymayan gerekçeyle davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan olgular ve yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı ...'e karşı husumet düşeceğinden işin esasının incelenmesi gerekirken, dosya içeriğine uymayan gerekçeyle davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının davalılardan ...'na karşı temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı ...'e yükletilmesine, davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21677, Karar No: 2014/4571, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/21677 E.  ,  2014/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.05.2013

No : 2012/2-2013/486

Dava, 3.048,84 TL olan tıbbi malzeme bedelinin 14.02.2006 tarihli fatura tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, bozma öncesi gibi davaya konu tutarın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğinden, Bağ-Kur sigortalısı olan davacının bakmakla yükümlü olduğu annesi için SSK Eyüp Hastanesi tarafından düzenlenen 10.02.2006 tarihli reçete ve 13.02.2006 tarihli Sağlık Kurulu raporunda “stress üriner incontinence” tanısı konulup, bir adet Femiscan home trainer Set I, bir adet El 4000 Elpa 4 Conti Stimülatör, bir adet El 410V İntravaginal probe adlı tıbbi malzemelerin kullanılması gerektiğinin belirtildiği, söz konusu malzemelerin 14.02.2006 tarihli fatura ile 3.048,84 TL bedelle dışarıdan temin edildiği, 17.02.2006 tarihli başvuru üzerine Kurumca iade talebinin reddedildiği, eldeki davanın ise söz konusu malzeme bedellerinin tahsili amacıyla açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın kabulüne dair önceki hüküm Dairemizin 22.11.2011 Tarih 2011/267-15858 Sayılı İlamıyla ve özetle; “...SSK Eyüp Hastanesinin 10.02.2006 tarihli reçetesi ve 13.02.2006 tarihli Sağlık Kurulu raporu uyarınca kullanılması öngörülen davaya konu tıbbi malzemelerin hastanın tıbben ve fennen iyileşmesi için kullanımının gerekli olup olmadığının tespiti amacıyla üniversitelerin ilgili anabilim dalı uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, düzenlenecek raporda, söz konusu malzemenin kullanımı gereğinin tespitine karşın, kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluğun ortaya konulamaması halinde, Kurum tarafından karşılanacak daha niteliksiz malzeme adının ve karşılanması gereken bedelin belirlenmesi gereğinin de gözetilmesi gerekir....malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin ne olduğu konusunda Sağlık Bakanlığından, SGK.'dan, ticaret odasından, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlarından emsal fiyat araştırması yapılmalıdır. Yapılan bu araştırmalardan sonra; ayrıca, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınmalıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, tıbbi malzemenin kullanılmasının gerekliliği ve zorunluluğunun tespiti yönünden Üniversiteden rapor alınmasına ilişkin ara kararı tesis edilmiş ise de söz konusu ara kararının ikmal edilmediği, ayrıca eczacı bilirkişiden rapor alınmadığı gibi, rayiç bedelin araştırılması yönündeki bozma gereklerinin de yeterli derecede ikmal edilmediği, bu yönde yazılan müzekkerelerin gereklilik ve zorunluluğun tespitine yönelik olarak tanzim edilip cevabi yazıların da bu çerçevede düzenlendiği görülmektedir. Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre bozma gereklerine uygun yargılama yapma ve hüküm verme zorunluluğu doğar. Yapılacak iş, hükmüne uyulan 22.11.2011 Tarih 2011/7267-15858 Sayılı bozma İlamında belirtilen; malzemenin kullanılmasının gerekliliği ve zorunluluğunun tespiti ile rayiç bedelin araştırılmasına ilişkin bozma gerekçelerini karşılayacak biçimde yargılama ve araştırma yapıp sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13970, Karar No: 2010/26773, Tarih: 11.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13970 E.  ,  2010/26773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

İİK.’nun 170/3. maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu “anlaşılırsa” itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Borçlunun takibe konu bonolar altındaki imzaların kendisine ait olmadığı yönünde itirazda bulunması üzerine, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu grafolog bilirkişiden alınan 29.03.2010 tarihli raporda, incelemeye konu 05.01.2009, 05.02.2009, 05.03.2009, 05.04.2009 ve 05.05.2009 vade tarihli 5 adet senette borçlu adına atılan münker imzaların Sevim Göktaş’ın mukayese imzalarına kıyasla eli ürünü olmadığı; ancak takip konusu diğer senetlerden vade tarihi 05.06.2008,05.12.2008, 20.02.2009, 20.03.2009, 20.04.2009, 20.05.2009, 05.06.2009 ve 05.07.2009 ödeme tarihli toplam 8 adet senette borçlu adına atılan münker imzaların S. G..’ın eli ürünü olduğu bildirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dosyada mevcut belgelere ve 29.03.2010 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak senetlerdeki imzaların borçlunun eli mahsulü olduğu kabul edilerek raporla kısmen çelişir şekilde imza itirazının reddine karar verilmiştir.

Bilirkişi raporunda 05.01.2009, 05.02.2009, 05.03.2009, 05.04.2009 ve 05.05.2009 vade tarihli 5 adet senette borçlu adına atılan münker imzaların, S. G..’ın mukayese imzalarına kıyasla eli ürünü olmadığı belirlenmiştir. O halde mahkemece bu senetlere yönelik takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibe konu tüm senetler yönünden itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.