muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24741, Karar No: 2017/3492, Tarih: 29.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24741 E.  ,  2017/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, erkeğin okul giderlerine katılması talebi hakkında hüküm kurulmaması, iştirak nafakasına arttırım konusunda karar verilmemesi yönünden, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesi ile erkeğin çocukların okul masraflarına katılmasını talep etmiştir. Mahkemece davacı kadının bu talebi ile ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/1294, Karar No: 2022/4186, Tarih: 27.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1294 E.  ,  2022/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 6292 Sayılı Kanun Uyarınca Oluşan Tapu Kaydının İptali Ve Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım Kadastrosu sırasında, Nilüfer İlçesi Hasanağa Mahallesi çalışma alanında bulunan 4173 parsel sayılı 45.060,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1975 yılından beri ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit ve 08.06.2010 tarihinde tescil edildikten sonra 15.01.2014 tarihinde 6292 sayılı Kanun gereğince ...'a satılarak bu kişi adına tapuda kayden intikal ettirilmiştir.

Davacı ..., 03.10.2016 tarihinde taşınmazın 5.000,00 m2 kısmının kendi fiili kullanımında bulunduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmış, 05.11.2019 tarihli dilekçe ile de, taşınmazın tapu kaydının ve davalı lehine oluşturulan kullanıma ilişkin şerhin iptali ile lehine kullanıcı şerhi verilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine ve davalı adına tescile esas olan hukuki işlem 6292 sayılı Kanun uyarınca Hazinenin satışına dayanan idari işlem olup, Hazinenin satış işlemi ortadan kaldırılmadıkça, başka bir ifade ile idari işlem niteliğindeki Hazinenin satışı idarece geri alınmadıkça ya da idari yargıda iptal edilmedikçe davalı adına oluşan tapu kaydının yolsuz tescil olarak nitelendirilemeyecek olmasına göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11498, Karar No: 2024/718, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/11498 E.  ,  2024/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/553 E., 2022/839 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanık ... müdafinin, mahkemece yasa yoluna başvurma süresinin bildirimindeki yanıltma nedeniyle sanık ... müdafinin temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sincan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2013 tarihli ve 2012/5121 Esas, 2013/229 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin, 24.11.2016 tarihli ve 2016/4825 Esas, 2016/7089 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3.... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2017 tarihli ve 2016/936 Esas, 2017/533 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

4.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 18.12.2017 tarihli ve 2017/14660 Esas, 2017/8994 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükmün "... sanıkların üzerine atılı defter ve belge gizleme suçunun sübut bulduğu gözetilmeden isabetsiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2018/135 Esas, 2018/490 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2018/135 Esas, 2018/490 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2018/5240 Esas, 2022/11571 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükmün ".Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

7.... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/553 Esas, 2022/839 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 inci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri, atılı suçun oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, eylemin zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... Şirketinin yetkili müdürleri olan sanıkların yapılan tebligata rağmen istenilen defter, kayıt ve belgelerini teslim etmediğinden bahisle haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Sanıkların atılı suçlamaları kabul etmedikleri, bozma öncesi dinlenen muhasebeci tanığın söz konusu belgelerin her iki sanık hazır olduğu sırada sanık ...'in imzası ile teslim ettiğini beyan ettiği, her iki sanığa gönderildiği iddia olunan istem yazısının aslı ya da onaylı örneğinin dosya arasında yer almadığı, vergi inceleme raporu, mütalaa ile iş yerinin terkin ettirildiğinin ve yapılan yoklama tutanaklarının dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanıkların savunması, vergi inceleme ve mütala yazısı ile kurum cevabi yazıları, sanıkların vergi borcu ve ferilerini ödemediğine dair yazı ve tüm dosya kapsamına göre haklı mazereti bulunmayan sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararlarını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Mahkeme tarafından sanıkların savunması, vergi inceleme ve mütala yazısı ile kurum cevabi yazıları, sanıkların vergi borcu ve ferilerini ödemediğine dair yazı ve tüm dosya kapsamına göre haklı mazereti bulunmayan sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararlarını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 05.10.2012 tarihli iddianame, 18.04.2013 tarihli mahkûmiyet hükmü, 24.05.2018 tarihli mahkûmiyet hükmü ve 27.10.2022 tarihli mahkumiyet hükmünün zamanaşımını kestiği gözetildiğinde olağan zamanaşımı süresinin, 05.05.2012 ve 30.05.2012 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar da 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin bu yöndeki temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, dosya kapsamında defter, kayıt ve belgelerin isteme yazılarının dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; defter ve belge isteme yazılarının asıllarının ya da onaylı suretlerinin ilgili vergi dairesinden getirtilerek dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin hangi amaçla ne zaman istendiğinin tespit edilmesinden sonra sonucuna göre işlem yapılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanıklar hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/553 Esas, 2022/839 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19327, Karar No: 2016/7442, Tarih: 11.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19327 E.  ,  2016/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedeli istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1. madde g bendi gereğince; arsa niteliğindeki taşınmazın bedelinin, emsal karşılaştırması yapılarak belirlenmesi gerekir. Soyut ifadelerle taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen rayiç vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5362, Karar No: 2007/6083, Tarih: 08.10.2007

15. Hukuk Dairesi 2006/5362 E., 2007/6083 K.

**15. Hukuk Dairesi 2006/5362 E., 2007/6083 K.**

**- GECİKME TAZMİNATI

- KAT KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 112 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatı ile tapu iptali ve tescil İstemlerine ilişkindir. Mahkemece gecikme tazminatı isteminin kısmen kabulüne, diğer taleplerin reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun ge-rektirici nedenlere ve özellikle davalı kooperatif vekili tarafından temyiz aşamasında dosyaya sunulan 21.02.2007 tarihli ve ek sözleşme başlıklı belgenin 8 nolu bendinde bu belgenin Yargıtay'ca hükme esas alınamayacağının taraflarca kararlaştırılmış bulunmasına göre davalı kooperatif vekilinin tüm,

davacı arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

davacı arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olarak yanlar arasındaki uyuşmazlık; 23 nolu parsele İnşa olunacak bağımsız bölümlerden kur'a yoluyla belirlenip davacı arsa sahiplerine verilecek olan 2 adet dairenin aynen teslim edilmesinin mi, yoksa boş üyelik bulunmadığından bedelinin ödenmesinin mi gerekeceğine, diğer 8 adet normal daire ve 2 adet bodrum daire bakımından ise yüklenici kooperatifin kat irtifakını tesis etme ve tapuları devretme borcunun muaccel hale gelip gelmediğine ilişkindir. Yanlar arasında biçimine uygun olarak düzenlenen 06.06.2002 tarihli ek sözleşmenin 5. maddesinde; davacı arsa sahiplerine 23 nolu parselden 10 adet normal daire ve 2 adet bodrum daire verileceği ve normal dairelerden ikisinin kur'a yoluyla belirleneceği kararlaştırılmıştır. Borçların ifasında aslolan, borcun sözleşmede kararlaştırılan biçimde ifa edilmesidir. Boş üyelik bulunmadığı gerekçesiyle davalı kooperatif, kur'a yoluyla belirlenip teslim edilecek olan 2 adet dairenin aynen tesliminden kaçınamaz. Daire sayısından fazla üye bulunması kooperatifin iç meselesi olup arsa sahiplerine karşı ileri sürülemez. Davalı kooperatif sözleşme hükümleri ile bağlıdır. Ferağ zamanı ile ilgili olarak da aynı sözleşmenin 18. maddesinde; tapu kayıtları üzerindeki ihtiyati tedbirin kaldırılmasından itibaren 20 gün içinde kat irtifakı tapularının arsa sahiplerine verileceği kararlaştırılmıştır. Tapu kayıtları üzerine Balıkesir Üçüncü Asliye Hukuk Mah-kemesi'nin 09.12.1999 tarih ve 1999/459 müt. sayılı kararı ile konan ihtiyati tedbir kararı; HUMK'nın 112. maddesi uyarınca esas hakkındaki kararın tefhim edildiği 28.02.2003 tarihinde kendiliğinden ortadan kalkmış ve 17.04.2003 tarihli müzekkere ile de tedbirin kalktığı Tapu Sicil Müdürlüğüne bildirilmiştir. Sözleşme hükümlerine göre en geç tedbirin kalktığının tapuya bildirildiği tarihten itibaren 20 gün içinde kat irtifakının kurulması ve davacılara isabet eden bağımsız bölüm tapularının devri gerekirken 14.03.2005 dava tarihi itibariyle ve halen tapuda kat irtifakının kurulmadığı yargılamada celb olunan tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Sözleşmede Öngörülen 20 günlük sürenin sonunda davalı kooperatif; kat irtifakı tesisi ve bağımsız bölümlerin devri konusunda kendiliğinden temerrüde düştüğünden davacı arsa sahipleri; 06.06.2002 tarihli ek sözleşme uyarınca kendilerine isabet eden bağımsız bölümlerin ve arsa paylarının belirlenmesini istemekte ve bu oranda tapu iptali ve tescil talep etmekte haklıdır. Mahkemece taraf delilleri bu yönde değerlendirilip, bilirkişiden ek rapor alınarak, varılan sonuca göre tapu iptali ve tescil isteminin de kabulü gerekirken, kooperatifin direniminin bulunmadığından bahisle bu kalem istemin reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı kooperatif vekilinin tüm, davacı arsa sahipleri vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün temyiz eden davacılar yararına (BOZULMASINA), ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15790, Karar No: 2012/16569, Tarih: 28.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15790 E.  ,  2012/16569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :819-376

Dava, istirdat istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 16.512,32 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle 16.446,06 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1540,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, hüküm altına alınan miktar gözetildiğinde, reddine karar verilmiş olan 66,26 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, miktar itibariyle, kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2007/5452, Karar No: 2007/5511, Tarih: 22.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5452 E.  ,  2007/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.