muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2680, Karar No: 2018/2404, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2680 E.  ,  2018/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından her bir takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu mükellefler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2011 tarih ve 2011/44309 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açılmasına karşın mahkemece hangi yıl olduğu belirtilmeden tek hüküm kurulması,

b) 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, belirtilen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

c)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 43/1. maddesi gereğince sanığın temel cezasında arttırım yapılmadan eksik ceza tayini,

d) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) TCK'nın 51. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin ertelenen hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18865, Karar No: 2013/10765, Tarih: 22.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18865 E.  ,  2013/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK 89/1, 89/2-b, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobili ile gündüz vakti meskun mahalde iki yönlü yolda seyri sırasında kavşak başındaki kontrolsüz yaya geçidinden geçmek için sağdan yola giren müştekiye çarpması ile meydana gelen kazada, bilirkişi raporunda sanığa tali kusur verilmiş ise de; yayanın geçiş üstünlüğü bulunması nedeniyle sanığın olayda asli kusurlu olduğu ve müştekinin hayat fonksiyonlarını orta 2. derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olay nedeniyle temel ceza tayininde meydana gelen zarar gözetilip alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeksizin asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine ve müşteki vekilinin 24.11.2009 tarihli oturumdaki beyanlarına göre, müşteki ile sanık arasında uzlaşmanın gerçekleşmeyip müştekinin sanığa yönelik şikayetinin devam etmesi ve yaralanmasından doğan zararların giderilmemesi karşısında bozma öneren (1) nolu, TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmamasının mahkemenin takdirinde olması ve karar verilmemesinin zımni red mahiyetinde değerlendirilmesi nedeniyle bozma öneren (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin eleştirilen hususlar dışında kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10784, Karar No: 2017/10988, Tarih: 04.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10784 E.  ,  2017/10988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden reddine diğer davalı yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan S.S Ormanlı Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Çatalca 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/337E.-2013/648K. Sayılı dava dosyasının kesinleşmesine müteakip , dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26385, Karar No: 2014/3597, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26385 E.  ,  2014/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.

24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15653, Karar No: 2016/16325, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/15653 E.  ,  2016/16325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK.'nun 438.maddesinde öngörülen duruşma sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 22.400 TL'ye çıkarılmıştır.

Temyize konu edilen kararda dava değeri, duruşma sınırının altındadır.

Bu nedenle duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 25/04/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 5.584.39 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1611, Karar No: 2021/11912, Tarih: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1611 E.  ,  2021/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

zş
Yargıtay — Esas No: 2008/245, Karar No: 2008/3743, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/245 E.  ,  2008/3743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekilince hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım müdahiller vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstem iflasın ertelenmesine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre iflasın 20.06.2007 günü itibariyle bir yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi sonunda uzatma hususunun değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm bir kısım müdahiller vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesi için istem sahibi şirketin borca batık olması, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi sunması ve fevkalade mühletten yararlanmamış bulunması gerekir (İİK.m.179).

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre istek sahibi şirketin ticari kayıtlarının düzgün tutulmadığı; gerçek borçlar, alacaklar ve stokların doğru kayda geçirilmediği, tedarik konusunda somut bilgi ve belge bulunmadığı; Türkiye Kalkınma Bankası AŞ. kredisinin şirketin iflas halinden kurtulması için önem taşıdığı; projede sözü edilen bir kısım teklifin yerinde olduğu, bir kısmının ise zamana ve belirsiz olaylara bağlı bulunduğu bildirilmiştir. Öte yandan tedarik ve satış konusunda somut veri bulunmayıp, tahmine ve piyasanın muhtemel durumuna göre değerlendirme yapılmıştır. Diğer taraftan 1.700.000,-YTL. tutarlı kredinin imzalanması için tanınan süre 25.06.2007 tarihinde dolacakken, mahkemece projenin gerçekleştirilmesinde en önemli kaynak olarak görülen bu kalemin sağlanıp sağlanmadığı da dikkate alınmaksızın hüküm oluşturulmuştur.

Bu durumda mahkemece yasanın aradığı şartların bulunup bulunmadığının somut bilgi ve belgelerle ortaya konulup konulmadığı; bu bağlamda yapılacağı bildirilen yatırımlara yönelik girişimlerin, planlanan ihracat ve satış konusunda sunulacak sözleşme, sipariş, proforma fatura ve benzeri belgelerle ortaya konulması ile bunların gerçekleştirilmesi bakımından şirket kapasitesi ve tedarik yeteneğinin değerlendirilmesi; yönetim zafiyetinin giderilme ihtimalinin somut biçimde incelenmesi ve T. Kalkınma Bankası AŞ. kredisinin de akibetinin belirlenmesi suretiyle bir karar oluşturmak; bunun için oluşturulacak uzman bir bilirkişi kurulundan rapor alınmak gerekirken, eksik incelemeyle hüküm oluşturulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18260, Karar No: 2016/9810, Tarih: 31.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18260 E.  ,  2016/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asil, davalı ... tarafından 03/04/2012 tarihli ödememe protestosu ile 11.500 dolar bedelli 30/03/2012 vade tarihli senede dayalı bir borcu olduğunun kendisine bildirildiğini, bu senedin davalı ...' nun eline nasıl geçtiğini bilmediğini, iradesi dışında davalı ... tarafından senedin diğer unsurlarının tanzim edildiğini, senetteki imzanın ve diğer unsurların tanziminde uzun bir zaman farkı bulunduğunun açıkça ortada olduğunu belirterek, senetten dolayı borcunun bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, tahsile verilen senetle ilgili olarak müvekkili bankanın, senetleri tahsile veren kişi adına vekaleten hareketle senedin ibraz ve ödenmesine aracılık ettiğini, bu sebeple senede ilişkin itirazların muhatabının müvekkili banka değil, senet alacaklısı olduğunu beyanla, davanın husumetten reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının senetteki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiğini, senedin davacı ile müvekkili arasında yapılan anlaşmaya uygun bir şekilde düzenlendiğini, davacı yanın boş senet verdiğini ve anlaşmaya aykırı bir şekilde doldurulduğunu yazılı delille ispatlaması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda,...Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 2012/137 sayılı soruşturma dosyasında... Laboratuarı' ndan alınan 31/08/2012 tarihli raporda, davacı adına atılı bulunan borçlu imzalarının, kişilere atfedilebilecek karakteristik hususiyetleri ihtiva etmeyen, basit tersimli imzalar olması sebebiyle müspet veya menfi bir kanaat beyanının mümkün olmadığının bildirildiği, işbu mahkemece Adli Tıp Kurumun' dan alınan 23/09/2013 tarihli raporda senetteki yazıların davalı ...' na ait olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu' nun 09.12.201 tarihli raporunda, senetteki yazı ile imza arasındaki zaman farkını, kullanılan kalem mürekkeplerinden yazı yaşı tayinini tespite yarayan bilimsel herhangi bir yöntem bulunmadığının bildirildiği, davacının, davaya konu senedin, taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı şekilde doldurulduğuna dair iddiasını ispatlayamadığı gerekçeleriyle ispatlanamayan davanın reddine ve davalının ancak şartları oluşmayan tazminat talebinin reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.