muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3986, Karar No: 2018/4292, Tarih: 31.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/3986 E.  ,  2018/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20/04/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya kapsamına ve kabule göre; sanıkların eylemi TCK'nın 150/1. delaletiyle 106/2.c kapsamında kaldığı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-26.02.2009 tarihli 5739 sayılı Yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresinin “tedbirin” olarak değiştirilmesi, keza 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 5275 sayılı C.G.T.İ.H.K'nun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının değiştirilmesi ve aynı yasa maddesinin 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olduğu hususları dikkate alındığında, kısa süreli hapis cezasından seçenek yaptırım olarak çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrileceğine hükmolunması,

2- T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm ve " ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürüleceğinin sanıklara ihtarına" ibaresinin çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7737, Karar No: 2017/5830, Tarih: 22.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7737 E.  ,  2017/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2016 gün ve 2016/296 Esas,2016/302 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerinin istinaf incelemesini gerçekleştiren Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine dair kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3808, Karar No: 2013/7681, Tarih: 09.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3808 E.  ,  2013/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2007 yılında yapılıp 2009 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında .... Köyü, 103 ada 21, 24, 25 ve 26 parsel sayılı sırasıyla 15698,88 m², 5429,12 m², 3672,54 m² ve 6578,23 m² yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle, taşınmazlardan 103 ada 21 ve 24 sayılı parseller davalılar Ergün ve ... adına, 103 ada 25 sayılı parsel ... adına, 103 ada 26 sayılı parsel davalılar .... adına tesbit edilmiş ve itirazsız kesinleşmişlerdir.

Davacı Hazine, 21.04.2010 havale tarihli dilekçesiyle, davalı kişiler adına itirazsız kesinleşen taşınmazların Hazineye ait Aralık 1942 tarih 3 ve 7 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kalmasına rağmen kadastro sırasında davalılar adlarına tesbit edildiği iddiasıyla, taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Orman Yönetimi ise, 17.01.2011 tarihli dilekçesiyle taşınmazların evveliyatı ile halen fiili olarak orman sayılan yerlerden oldukları iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, müdahail davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu .... Köyü, 103 ada 21, 24, 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine tarafından, tüm taşınmazlara yönelik olarak; davalılar Ümit ve ... vekili tarafından ise, 103 ada 21 ve 24 sayılı parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 2007 yılında yapılıp, 01.05.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1-) Davalılar .... ve ... vekili ile davalı Hazine vekilinin 103 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 2007 yılında yapılıp, 01.05.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1-) Davalılar .... ve ... vekili ile davalı Hazine vekilinin 103 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları yönünden;

Öncelikle mahkemece, müdahil Orman Yönetiminin açtığı davanın kabulüne karar verilmişse de, verilen hüküm dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Şöyle ki; kural olarak, orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde bir yerin orman olup olmadığı kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanması suretiyle çözümlenir. Somut olayda, çekişmeli taşınmazın bulunduğu .... Köyünde, 01.05.2008 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunduğuna ve Hazine tarafından orman iddiasına dayalı bir dava da açılmadığına göre, müdahil Orman Yönetiminin orman iddiasına dayalı olarak açtığı davanın kesinleşen orman kadastro haritasının uygulanması suretiyle belirlenmesi gerekir. Mahkemece yapılan keşifte görev alan uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu belirlenmiştir. Hal böyle iken, müdahil Orman Yönetimi tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre yapılan inceleme ve araştırmaya dayanılarak kabulü yolunda hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Davacı Hazine ile 103 ada 21 parsel sayılı taşınmazın tesbit ve tapu malikleri olan, davalılar Ümit ve ... arasındaki uyuşmazlık konusuna gelince;

Davacı Hazine ile 103 ada 21 parsel sayılı taşınmazın tesbit ve tapu malikleri olan, davalılar Ümit ve ... arasındaki uyuşmazlık konusuna gelince;

Davacı Hazine vekili, dava konusu 103 ada 21 parselin, Hazineye ait Aralık 1942 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve Hazinenin tapulu mülkü olmasına rağmen kadastro sırasında davalılar adına zilyetliğe dayanılarak yolsuz tesbit ve tescil yapıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, 24.11.2010 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler .... ve .... beyanlarında; “21 numaralı parselde şahıs malı yoktur, burası Hazinenindir, Hazineden de .... burayı icarlamıştır. Ancak; icar ödeyip ödemediklerini bilmiyorum. 15-20 yıldır bu kişiler burayı kullanmaktadır. Daha önceleri burayı köy halkı kullanmakta idi. Daha sonra ise bu kişiler burayı icarladıklarını söylediler ve köylünün elinden aldılar. Burası şu anda bu saydığım kişilerin kullanımındadır.” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Ayrıca da, Hazinenin dayandığı Aralık 1942 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydının üç sınır itibariyle dava konusu 21 parselle birlikte geniş bir alanı kapsadığını ifade etmişlerdir. Yine aynı keşifte görev alan fen bilirkişi Ali Erkaşka, 25.11.2010 tarihli raporunda, Hazinenin dayanak tapu kaydının taşınmaza uyduğunu bildirmiştir. Dayanak tapu kaydının üç hududu dere olup, bilirkişiler tarafından gösterilen hudutlar bu derelerdir. Fen bilirkişinin raporuna ekli krokisine göre, dayanak tapu kaydının komşu 103 ada 127 parselin tamamını, komşu 102 ada 421 parseli ise kısmen kapsadığı anlaşılmaktadır. Komşu 103 ada 127 parsel ham toprak niteliğiyle, 421 parsel ise, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tescil edilmişlerdir. Yine taşınmazın kuzey komşusu, 128 parsel sayılı taşınmaz da ham toprak niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir. Yani yerel bilirkişi ve fen bilirkişinin beyanlarında söz konusu edilen geniş alan içinde de Hazineye ait taşınmazlar mevcuttur. Buna göre, yani mahkemece toplanan deliller, bilirkişi raporları ile keşif tutanağına yansıyan bilgilere göre, çekişmeli taşınmaz Hazineye ait Aralık 1942 tarih, 3 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında olduğu gibi kadastro tesbit maliklerinin zilyetliklerinin malik sıfatıyla olmadığı ve tapulu taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacağı gözetildiğinde kadastro sırasında davalı gerçek kişiler adına yolsuz tesbit ve tescil işlemi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen yönler dikkate alınarak Hazinenin 103 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik açtığı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenlerle, davalılar Ümit ve ... vekilinin 103 ada 21 parsele yönelik temyiz itirazlarının reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının ise kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Belirtilen yönler dikkate alınarak Hazinenin 103 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik açtığı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenlerle, davalılar Ümit ve ... vekilinin 103 ada 21 parsele yönelik temyiz itirazlarının reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının ise kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-) Davalı Hazine vekilinin dava konusu 103 ada 24-25 ve 26 parsel sayılı taşınmazlara yönelik, davalılar .... ve ... vekilinin 103 ada 24 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Öncelikle, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, yukarıda 1 numaralı bentde açıklanan nedenler ile müdahil Orman Yönetimi tarafından bu parsellere yönelik açılan davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre yapılan inceleme ve araştırmaya dayanılarak kabulü yolunda hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Dava konusu 103 ada 24-25 ve 26 parseller yönünden de, Hazine tapu kaydına dayanmış ve 103 ada 24-25 ve 26 parsel sayılı taşınmazların ise Hazineye ait Aralık 1942 tarih 7 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında, Hazinenin tapulu mülkü olmalarına rağmen davalılar adına zilyetliğe dayanılarak yolsuz tesbit ve tescil yapıldığı iddiasına dayanmıştır. Ancak, mahkemece yapılan tapu uygulaması hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, dayanak 7 sıra numaralı tapu kaydı yerel bilirkişi ve fen bilirkişi beyan ve krokisine göre, gerçek kişiler adına tesbit ve tescil edilen çok büyük bir alanı kapsadığı ifade edilmiştir. Ancak; Aralık 1942 tarih 3 sıra numaralı 4 hektarlık tapu kaydından daha küçük miktarlı olan Aralık 1942 tarih 7 sıra numaralı 2 hektar, 4000,00 m² yüzölçümündeki tapu kaydının Garben: Tümsek ve malak tarlası ve boyacı hududu ve alıcın tarlası, Şimalen: Yar ve değirmen ocağı sınırları (diğer iki hudut deredir) fen bilirkişinin rapor ve ekindeki krokisinde yaklaşık olarak gösterilmiştir. Oysa; dava konusu taşınmazların hudut ve miktar itibariyle Hazinenin dayandığı tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için zeminde sınırların net bir şekilde belirlenmesi gerekir, kaldı ki, tapu kayıt sınırlarının yaklaşık olarak gösterilmesi tapu uygulaması tekniğine de aykırıdır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, yöreyi iyi bilen yerel ve uzman harita mühendisi bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kaydı yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınırlar tek tek yerel bilirkişilerden sorulmalı, yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmak suretiyle tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, dayanılan tapu kaydının 2 hektar, 4000,00 m² yüzölçümlü olduğu ve dayanak kaydın dere hudutları nedeniyle değişken sınırlı olduğu da dikkate alınmak suretiyle dayanak tapu kaydının 3402 sayılı Kadastro Kanunun 20/C maddesi uyarınca miktarıyla geçerli olduğu da gözetilerek tapu kaydının hudut ve miktar itibariyle kapsamı duraksamasız saptanmalıdır.

Dava konusu taşınmazların tümü ya da bir bölümünün Hazinenin dayandığı tapu kaydının kapsamı içinde kalması halinde, tapu kaydı kapsamı içinde kalan taşınmazlar yönünden Hazinenin davasının kabulüne karar verilmelidir. Aksi halde, yani dava konusu taşınmazların tümü ya da bir bölümü dayanak kaydın kapsamı dışına kalmaları halinde ise, Hazinenin tapu kaydına dayanarak dava açtığı gözetilerek, dayanak kaydın kapsamı dışında kalan taşınmazlar yönünden Hazinenin açtığı davanın reddine karar verilmelidir. Ancak; 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazların, Hazinenin dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldıkları belirlense dahi, 25 ve 26 parseller yönünden verilen önceki hükmün sözü edilen parsellerin tapu malikleri olan davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle, bu parseller yönünden usûlî kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınarak, 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları iptal edilerek orman niteliğiyle tapuya tescillerine karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen şekilde araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1-) Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenler ile; davalılar Ümit ve ... vekilinin 103 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, aynı bentte açıklanan nedenler ile davalı Hazine vekilinin 103 ada 21 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 103 ada 21 parsel sayılı taşınmaz yönünden kurulan hükmün BOZULMASINA,

2-) İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin 103 ada 24-25 ve 26 parsel sayılı taşınmazlara yönelik, davalılar Ümit ve ... vekilinin 103 ada 24 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 103 ada 24,25 ve 26 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kurulan hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 09/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15925, Karar No: 2023/18954, Tarih: 25.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/15925 E.  ,  2023/18954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/359 E., 2022/183 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 12.04.2016 tarihli ve 2016/113 Esas, 2016/345 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 4.700,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın Yargıtay 18. Ceza Dairesince bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşma sağlanamaması nedeniyle, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla suç sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun maddeleri uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin psikolojik rahatsızlığının olduğuna, lehine olan Kanun maddelerinin uygulanmadığına, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, olay tarihinde geç gelen öğrencileri okul bahçesinde beklettiği esnada okul öğrencilerinden olan suça sürüklenen çocuğun kendisine hitaben "A..a koyduğum, kendini ... zannediyor." şeklinde hakarette bulunduğu iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 12.04.2016 tarihine göre, uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırmacı raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar duran süre de dikkate alındığında, bozma sonrası verilen karar tarihinden önce 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 12.04.2016 tarihine göre, uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırmacı raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar duran süre de dikkate alındığında, bozma sonrası verilen karar tarihinden önce 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8991, Karar No: 2024/5084, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8991 E.  ,  2024/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/927 E., 2023/1015 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/1244 Esas, 2021/1153 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin merci Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2021 tarihli ve 2021/989 Değişik İş sayılı kararının kesin olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2022/13937 Esas, 2023/836 Karar sayılı ilâmıyla özetle; soruşturma aşamasında katılanın, 01.01.2018 tarihli kolluk güçlerince tutulan tutanakta inceleme dışı Özgür Alcı hakkında şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında Özgür Alcı ile iştirak halinde katılanı yaraladıkları anlaşılan sanık ...'e şikâyetten vazgeçmenin sirayet ettirilmesinin gerekmesi nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir.

2. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/927 Esas, 2023/1015 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73/4, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, sanığın eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kapsamında kaldığından şikâyete tabi olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE