muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12015, Karar No: 2017/17085, Tarih: 05.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12015 E.  ,  2017/17085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 05.12.2017 tarihinde davalılar vekili Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılar tarafından açılan dava sonucunda iyiniyetle narenciye bahçesi haline getirdiği taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verildiğini, dava sırasında dikip yetiştirdiği ağaçların bedelinin 32.836 TL olarak belirlendiğini, taşınmazda inşa ettiği yapıyı kaldırmasına ve mahkeme kararının infaz edilmesine rağmen ağaçların bedelini ödemeyen davalıların bu amaçla başlatılan takibe de haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar; paydaşı bulundukları taşınmaza, komşu taşınmaz maliki olan davacının ağaç ve asma dikmek suretiyle kötüniyetli olarak müdahale ettiğinin kesinleşen mahkeme kararı ile sabit olduğunu, dava konusu ağaçlar ile asmaları kullanma ve onlardan yararlanma imkanlarının bulunmadığını, bu sebeple gideri davacı tarafından karşılanmak suretiyle ağaçların ve asmaların kaldırılmasın talep ettiklerini, ayrıca açmış oldukları davada ağaçlar ile asmaların bedelinin 23.500 TL olarak belirlendiğini, ancak davacı tarafından başlatılan takipte 32.836 TL bedel ile işlemiş faizin talep edildiğini savunarak; davanın reddi ile kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece; davalıların, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava nedeniyle taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedelini davacıya ödemekle yükümlü oldukları gerekçe gösterilerek; davanın kabulü ile takibe vaki itirazın iptaline, asıl alacak üzerinden hesaplanan icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava; davacının, davalıların arazisine dikip yetiştirdiği ağaçların bedelinin tahsili için başlatmış olduğu takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava; davacının, davalıların arazisine dikip yetiştirdiği ağaçların bedelinin tahsili için başlatmış olduğu takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

TMK'nun 718. maddesi hükmüne göre, arazi üzerindeki mülkiyet kapsamına, kural olarak bitkilerde girer. Ancak, yasa koyucu, taşınmaz maliki ile bitkiyi diken kişi arasındaki ilişkiyi genel hükümlere bırakmamış, aynı kanunun 729. maddesinde özel olarak düzenlemiştir.

TMK'nun 729. maddesinde; bir kimsenin, kendisinin fidanını başkasının arazisine dikmesi halinde aynı kanunun 722 ve 723. maddelerinin uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

TMK'nun 722. maddesinde; taşınmaz malikine, rızası olmaksızın yapılmış ve yıkımı aşırı zarar doğurmayan yapının, masrafı yapı malikine ait olmak üzere yıkımını isteme hakkı tanınmış, Türk Medeni Kanunu'nun 723/son maddesinde ise “...yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Açıklanan madde hükümleri uyarınca; başkasının taşınmazına ağaç diken kişinin talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde, iyiniyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalıların, davacı aleyhine ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davada aldırılan bilirkişi raporları ile davacı tarafından inşa edilen binanın değerinin 9.652,50 TL, dikilip yetiştirilen 20-25 yaşındaki 27 adet narenciye ağacı, 8-10 yaşındaki 62 adet asma, 15-20 yaşındaki 1 adet dut ve 8-10 yaşındaki 1 adet zeytin ağacının değerinin ise 23.500 TL olmak üzere toplam 32.836 TL olarak belirlendiği, mahkemece 24.12.2013 günlü ve 2012/1051 E. 2013/675 K. sayılı ilam ile davacının el atmasının önlenmesine, inşa edilen yapının kaldırılmasına ve 460 TL ecrimisilin davacıdan tahsiline karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 13.06.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; kesinleşen ilamda da belirtildiği üzere, davalılara ait taşınmazın bir bölümünde ağaç yetiştiren davacı iyiniyetli değildir. Ancak, davalılar çapa bağlı taşınmazlarına mülkiyet hakkı sahibi olmayan davacının muhtelif ağaçlar dikerek bahçe haline getirmesine uzun bir süre ses çıkartmamışlar, ayrıca açmış oldukları davada dikilen ağaçların kaldırılmasını talep etmemişlerdir. Bu nedenlerle, davalıların taşınmazlarında dikili bulunan ağaçları benimsemiş oldukları anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerin sonucu olarak yargısal uygulamalarda; ağaçları benimseyen arazi malikinin, taşınmazın ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkı, ağaçları yetiştirene ödemesi gerektiği kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerin sonucu olarak yargısal uygulamalarda; ağaçları benimseyen arazi malikinin, taşınmazın ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkı, ağaçları yetiştirene ödemesi gerektiği kabul edilmiştir.

Buna göre, mahkemece; el atmanın önlenmesi davasının kesinleştiği tarih itibariyle, taşınmazın ağaçlı ve ağaçsız değerleri hususunda bilirkişiden rapor alınması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, el atmanın önlenmesi davasında davacı tarafından inşa edilen bina ile dikilen ağaçlar nedeniyle belirlenen değerin esas alınması suretiyle karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davada dikilen ağaçların bedeli talep edilmesine rağmen, el atmanın önlenmesi davasında yapı ve ağaçlar için belirlenen toplam değerin esas alınması suretiyle karar verilmesi, ayrıca davalıların başlatılan takip ile temerrüde düşürülmesine ve alacak miktarının likit olmamasına rağmen, işlemiş faize ve icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9719, Karar No: 2013/9871, Tarih: 09.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/9719 E.  ,  2013/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "ziynet eşyası alacağı" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.04.2013 günü temyiz eden ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... Kumral ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av. ...'ın gelemeyeceğine dair mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Ancak davacının başka vekilinin olduğu ve mazeret gönderen vekilin vekaletnamesinde de tevkil yetkisinin bulunduğu görülmekle mazereti uygun görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2013 (Salı)

.
Yargıtay — Esas No: 2014/42615, Karar No: 2019/6196, Tarih: 08.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42615 E.  ,  2019/6196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tanık Orhan'dan, iş yerinin alt bölümünde besledikleri güvercinlerinin kaybolması hususunu, iki gün önce iş yerine diğer katılanlarla gelen katılan ...'ten sormasını istemesi ve Orhan'ın da adı geçen katılanı araması üzerine her üç katılanın olay yerine geldikleri, adı geçen tanığın duruşmada, sanığın katılanlara "siz gelip gittikten sonra kuşlar kayboldu" demesiyle katılanların sanığın üstüne yürüdüklerini ifade ettiği, bu konu ile ilgili olarak çıkan tartışmada sanığın üzerine yürüyen ancak herhangi bir yaralama eyleminde bulunmayan katılanların ellerinde silahtan sayılabilecek bir alet bulunmadığı, sanığın ise tezgahtan aldığı iki bıçakla katılanları tehdit ettiğinin anlaşılması ve sanık hakkında hükmedilen cezada, üst orandan haksız tahrik indirimi yapılması karşısında, olayda meşru savunma halinin koşullarının oluşmadığı ve Yerel Mahkeme kararının usul ve Kanuna uygun olduğu belirlendiğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın aşamalardaki savunmaları ve tanığın anlatımına göre, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, üst Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/179, Karar No: 2019/60, Tarih: 05.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/179 E.  ,  2019/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 394-166

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın, TCK'nın 81/1, 35/2, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.06.2008 tarihli ve 170-188 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 08.02.2010 tarih ve 10803-630 sayı ile;

"...1) 02.06.2008 tarihli celsede Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirmesinden sonra esas hakkındaki savunmasını hazırlayabilmek için süre talep eden sanık müdafisi Av. .....’ün talebi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 147, 216 ve 289. maddeleri ile 1982 Anayasası'nın 90. maddesinde dayanağını bulan 19.03.1954 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 'Adil Yargılanma Hakkı' başlıklı 6/3-b maddesinin 'müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak' hükmü uyarınca kendisine makul bir süre tanınması gerekirken, hükmün hemen tefhimi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Yabancı uyruklu olan mağdur ...’ın doğum tarihinin gerekçeli karar başlığında 1989, kolluk ifadesinde 28.10.1989 ve Mahkemedeki beyanı sırasında 1985 olarak gösterildiği anlaşılmakla, mağdurun suç tarihi itibarıyla çocuk sayılıp sayılamayacağı ve buna dayalı olarak 5237 sayılı TCK'nın 6 ve 82/1-e maddelerinin değerlendirilmesi bakımından pasaportundan veya bağlı olduğu ülkenin konsolosluğundan gerçek doğum tarihinin tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Mağdur ...’la ile ilgili hasta müşahede ve tedavi belgelerinin, röntgen ve grafilerin eklenmesi suretiyle mağdurdaki yara adedi ve her bir yara ayrı değerlendirilmek suretiyle bu yaraların kaç tanesinin yaşamsal tehlike doğurduğu, göğüs ve batın boşluğuna nafiz olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmek üzere Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra, sanığın eyleminin nitelendirilmesi gerekirken eksik soruşturmayla hüküm kurulması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 28.07.2010 tarih ve 154-288 sayı ile; (1) ve (2) numaralı bozma nedenlerine uymuş, (3) numaralı bozma nedenine ise;

Yerel Mahkeme ise 28.07.2010 tarih ve 154-288 sayı ile; (1) ve (2) numaralı bozma nedenlerine uymuş, (3) numaralı bozma nedenine ise;

"...Mahkememizce dosyada mevcut şikâyetçi ile ilgili Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisince düzenlenen geçici rapor ile Adli Tıp Uzmanı Dr. ..... tarafından düzenlenen 11.04.2008 tarihli bilirkişi raporu içeriğine, bilirkişi raporunun ayrıntılı oluşu, sanığın eylemi nedeni ile şikâyetçi ...'in yaralarının adedi genel cerrahi tarafından operasyona alındığı kesici delici alet yaralanmalarının kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, yaralanmanın kişinin üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, dinlenen tanık beyanları, şikâyetçinin beyanı ve bilirkişi raporu göz önüne alındığında sanığın öldürmek kastı ile hareket ettiğini gösterdiği anlaşılmış bu yöndeki bozmaya Mahkememizce uyulmamış ve Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınmasına gerek görülmediği" gerekçesiyle direnerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 05.07.2011 tarih ve 95-163 sayı ile;

"...Hükme esas alınan ve dosya içerisinde bulunan geçici rapor, ameliyat notu ve epikrize dayalı olarak Adli Tıp Uzmanı Dr. ..... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda tıbbi belgelerdeki veriler sıralandıktan sonra meydana gelen olay nedeniyle şikâyetçinin yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığının belirtildiği, ancak şikâyetçide kaç kesici delici alet yarası olduğu, bunlardan kaçının göğse ve batına nafiz olduğu ile her bir yaranın şikâyetçide yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu mu yoksa kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü oluşturduğu konusunda doğru nitelendirme yapılabilmesi için olay nedeniyle şikâyetçide oluşan yaraların sayısı, yeri ve her birinin yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığının ayrıntılı ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği," gerekçesiyle direnme kararına konu hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince 20.09.2012 tarih ve 395-275 sayı ile; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiş, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.12.2014 tarih ve 4775-5742 sayı ile;

Bozmaya uyan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince 20.09.2012 tarih ve 395-275 sayı ile; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiş, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 01.12.2014 tarih ve 4775-5742 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın mağdur ...'tan kısa bir süre binmek için motosikletini istediği, Bourak'ın motosikleti vermemesi üzerine Anıl'ın hakaret içeren sözler söylemeye başladığı, başlayan kavgada birbirlerine yumrukla vurdukları, Anıl'ın yanında bulunan bıçakla Bourak'ın vücut ön yüzde batın ve göğüs bölgelerine dört, sol ön kol bölgesine bir olmak üzere toplam beş kere vurduğu, göğüs kemiğinin sağındaki yaranın batına nafiz olup karaciğer kesisi nedeniyle hayati tehlikeye neden olduğu, diğer dört yaranın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, Bourak'ın arkadaşlarının araya girmesi üzerine kavganın sonlandığı olayda;

Kullanılan silahın elverişliliği, darbe sayısı ve hedef alınan vücut bölgeleri, kavganın araya girenlerce sonlandırılmış olması birlikte dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı hâlde, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüs yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi ise 26.05.2015 tarih ve 394-166 sayı ile;

"...Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda sanık ... ile mağdurun suç tarihinden önce de birbirlerini tanıyıp arkadaş oldukları, olay tarihinde yanlarında diğer arkadaşlarının da bulunduğu sırada sohbet ettikleri, bu sohbet sırasında sanığın mağdurdan motosikletini gezmek amacıyla istediği, mağdurun sanığın motosiklet kullanma ehliyetinin bulunmaması nedeniyle vermek istememesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın zamanla kavgaya dönüştüğü ve kavga sırasında sanığın üzerinde bulunan çakı bıçağını çıkartarak mağduru dosya içerisinde bulunan adli tıp raporunda belirtildiği şekilde yaraladığının sabit olduğu, sanık hakkında mahkememizce yapılan yargılama sonucunda sanık ile mağdurun olay tarihinden önce birbirlerini tanıyıp arkadaş oldukları, yargılamaya konu eylemin sanığın mağdurdan motosikletini istemesi üzerine geliştiği, ani gelişen kavga sırasında sanığın üzerinde bulunan çakı bıçağı ile mağduru raporda belirtildiği üzere yaraladığı, aralarında herhangi bir husumet bulunmaması ve oluşan yaralardan bir tanesinin hayati tehlike arz etmesi karşısında sanığın eylemi öldürmeye teşebbüs olarak değil, bıçakla kasten yaralama suçu olarak değerlendirildiği," gerekçesiyle direnerek önceki hüküm gibi sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine hükmetmiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2015 tarihli ve 315451 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle

dosya kararına direnilen Daireye gönderilmiş, 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.02.2017 tarih ve 431-517 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü, yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

19.03.2008 tarihli olay tutanağında; 18.03.2008 tarihinde saat 23.50 sıralarında İzmir ili, Bornova ilçesi, Altındağ Mahallesinde kasten yaralama olayı meydana geldiğinin kolluk kuvvetlerine bildirilmesi üzerine, olayın meydana geldiği 5539 sayılı Sokaktaki 1 numaralı binaya gidildiği, yaralı olduğu bildirilen şikâyetçi ...'in hastaneye kaldırıldığının öğrenildiği, kimliği tespit edilen sanık ...'in yakalama işleminin yapıldığı, sanığın suçta kullandığını belirttiği bıçağı attığı yeri gösterdiği ancak bıçağın gösterilen yerde bulunamadığı bilgilerine yer verildiği,

Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesince şikâyetçi hakkında düzenlenen 11.05.2012 tarihli raporda; şikâyetçinin vücudunun ön yüzünde, batın ve göğüs bölgelerinde 4 adet, sol ön kolda 1 adet olmak üzere toplam 5 adet kesici delici alet yaralanması bulunduğu, göğüs kemiğinin sağında tanımlanan kesici delici aletin batın boşluğuna geçerek karaciğerde kesiye neden olduğu cihetle kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, vücudun diğer bölgelerinde tarif edilen kesici delici alet yaralarının kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, bu yaraların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun ifade edildiği,

..... Bornova Acil Yardım Hastanesince sanık hakkında düzenlenen 19.03.2008 tarihli raporda; burun sırtında ve sağ göz altında ay şeklinde hiperemi, oksipitalde 2 cm uzunluğunda şişlik bulunduğu, tespit edilen bu yaraların basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi ... kollukta; Yunanistan vatandaşı olduğunu, olay günü sanığın kendisinden motosikletini istediğini, sanığa motosikletini vermediğini, sanığın bunun üzerine kendisine hakaret ettiğini, aralarında tartışma çıktığını, tartışma sırasında sanığın hamili bulunduğu bıçağı çıkararak bıçağı beş kez sapladığını, daha sonra sanığın olay yerinden kaçtığını,