muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21617, Karar No: 2012/37043, Tarih: 10.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21617 E.  ,  2012/37043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklının, genel haciz yolu ile yaptığı ilamsız icra takibinde borçlunun örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile Diyarbakır'da ikamet ettiğini ve bu nedenle Diyarbakır İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu, çeklerin zamanaşımına uğradığını belirterek yetkiye ve borca itiraz etmesi ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır. Başvuru bu hali ile İİK. nun 68.maddesine dayalı itirazın kaldırılması talebi olup, İİK. nun 70.maddesi uyarınca icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur. O halde mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak tarafların iddia ve savunma alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken İİK. nun 70.maddesinin amir hükmüne aykırılık teşkil eder biçimde evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.Diğer taraftan, HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5505, Karar No: 2014/8702, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5505 E.  ,  2014/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/10693, Karar No: 2018/7419, Tarih: 16.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/10693 E.  ,  2018/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2018 gün ve 2018/182 E. 2018/197 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4143, Karar No: 2009/2731, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4143 E.  ,  2009/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmeye konu işler ile sözleşme dışı yapılan işlerin bedellerinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalıya ait eczanenin yenileme çalışmaları kapsamında, projelendirme ve inşaat konularında 09.11.2005 tarihli sözleşme imzalanmıştır. Sözleşme ve ekindeki listeler dikkate alındığında, iş bedelinin önce 64.335,00 TL + KDV olarak belirlendiği, daha sonra yapımından vazgeçilen dört kalem iş bedeli düşülmek suretiyle tarafların 60.000,00 TL + KDV üzerinde anlaştıkları sonucuna varılmaktadır. Sözleşme eki “Açıklama” başlıklı iki sayfalık listede de sözleşmeye konu yapılacak işlerin bedeli birim fiyatlar üzerinden hesaplanarak iskonto da dikkate alınmak suretiyle KDV dahil 70.800,00 TL olarak belirlenmiştir. davacı yüklenicinin sözleşmeye konu olan işleri tam olarak yapmadığı, eksik bıraktığı, aynı zamanda ayıplı imalât yaptığı anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan bilirkişi raporunda sözleşmeye konu işlerden eksik bırakılanların ve ayıplı yapılanların giderilme bedellerinin 11.068,60 TL olduğu bildirilmiştir. Bu rapora karşı davalı iş sahibi vekili tarafından itiraz ileri sürülmüş, sözleşmeye konu teşkil eden işlerden eksik bırakılanların ve ayıplı yapılanların giderilme bedellerinin daha yüksek olması gerektiği bildirilmiştir. Davalı vekilinin bilirkişi raporuna yaptığı ayrıntılı itirazlar mahkemece dikkate alınmamış, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı gibi, bilirkişilerden ek rapor dahi alınmamıştır. Davalı iş sahibi vekilinin bilirkişi raporuna karşı yaptığı ayrıntılı itirazlar dikkate alınmaksızın, bilirkişilerden ek rapor veya yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulup rapor alınmadan, sözleşme konusu işlerden davacı yüklenicinin hakettiği iş bedelinin belirlenmesi ve karar altına alınması doğru olmamıştır.

3-Davacı yüklenici şirket vekili sözleşme dışı yapılan işlerin bedellerinin de tahsilini istemektedir. Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre fazla yaptığı iddia olunan işlerin bedellerinin yapıldığı yıl serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerekir. Bu konuda bilirkişiler tarafından yapılan fazla işin bedeli hesaplanacağından, bu hesaplama yapılırken eksik bırakılan ve ayıplı yapılan fazla işlerin bedelleri fazla iş bedeline dahil edilmeyeceğinden, ayrıca bulunan fazla iş bedelinden eksik ve ayıplar nedeniyle indirim yapılmasına gerek kalmamaktadır. Mahkemece bu kural dikkate alınmaksızın, bilirkişilerin davacı yüklenici şirket tarafından verilen liste üzerinden hesapladıkları bedelin fazla işlerin karşılığı olarak karar altına alınması da hatalı olmuştur.

4-Taraflar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde davalı iş sahibinin iş bedeli ödeyeceği tarihler açıklanmıştır. Sözleşmeye göre iş süresi 10 gün olduğundan kararlaştırılan tarihler işin bitirileceği tarihten daha sonraki tarihlerdir. Sözleşmenin aynı maddesinde yüklenicinin işleri tamamlayıp teslim etmesinden sonra iş bedeline hak kazanacağı belirtilmiştir. Davacı yüklenicinin işleri tam olarak bitirip teslim etmediği anlaşıldığına göre, davacı yüklenici şirket tarafından davalıya gönderilen ve davalı iş sahibinin itiraz ettiği ihtarname dikkate alınarak faizin kararda yazılı tarihlerden başlatılması da doğru olmamıştır. Davalı iş sahibi bu davanın açılmasıyla temerrüde düştüğünden, faizin dava tarihinden başlatılması gerekir.

5-Davacı yüklenici şirketin temyiz itirazına gelince; davacı yüklenici şirket vekili dava dilekçesinde avans faizi isteminde bulunmuştur. Türk Ticaret Kanunu’nun 12/III. maddesine göre her çeşit imal veya inşa işi ticari iş sayılmaktadır. Bu durumda davacı yüklenici alacağının değişen oranlar dikkate alınarak, avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi de yanlış olmuştur.

Yapılacak iş; taraflar arasındaki sözleşmeye konu teşkil eden işlerin, çıkarılan dört kalem hariç ve KDV dahil olmak üzere bedelinin 70.800,00 TL olduğu kabul edilerek, davacı yüklenici şirket tarafından bu işlerden eksik bırakılan ve ayıplı yapılanların giderilme bedelleri konusunda yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan davalı vekilinin itirazları da değerlendirilerek Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından sözleşmede kararlaştırılan iş bedelinden eksik bırakılan ve ayıplı yapılan işlerin belirlenecek giderilme bedellerinin düşülmesinden, ayrıca bu bilirkişilere yüklenici şirket tarafından yapılan sözleşme dışı işlerin bedellerinin yapıldığı yıl serbest mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplattırılmasından, gerekli denetim yapılarak davacı yüklenici şirketin toplam hakettiği iş bedelinin karar altına alınmasından, kabul edilen miktara dava tarihinden itibaren değişen oranlar da dikkate alınarak avans faizi uygulanmak suretiyle tahsil kararı verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2., 3. ve 4. bentler uyarınca davalı iş sahibi, 5. bent uyarınca davacı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, 625,00’er TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16105, Karar No: 2022/5484, Tarih: 25.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/16105 E.  ,  2022/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şantaj suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesiyle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında müştekileri yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı gibi her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirilmesi olanağı nazara alındığında, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/669 Esas sayılı dava dosyası ile Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/127 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2021 tarih ve 2021/669 Esas ve 2021/1229 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23735, Karar No: 2008/18596, Tarih: 27.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23735 E.  ,  2008/18596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6387, Karar No: 2015/344, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6387 E.  ,  2015/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla,bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Türk Ticaret Kanunun Madde 14 de,Tacir;

"(1) Kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir.

Ticaret şirketleri,aynı yasanın Madde 124 de

”(1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir.

(2) Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır.

Kooperatif yöneticilerinin, kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır.Madde 55-Yönetim Kurulu, kanun ve anasözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır.Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır.Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir.Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir.Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Katılanın, sanığın yetkilisi olduğu By Tatil isimli şirketten 27/07/2009 tarihinde başlamak üzere .. de bulunan ... otel için 7 günlük paket tur satın aldığı 994 TL yi ...Banka kredi kartından 6 ay taksit ile ödeme yaptığı sanığın rezarvasyona ait onay formunu faks ile katılana gönderdiği ancak katılanın 27/07/2009 tarihinde otele gittiğinde otelde rezarvasyonun iptal edildiğini öğrendiği, By Tatil yetkilileri ile temasa geçtiğinde bir hata olduğunu rezarvasyon yaptıkları otel ile artık çalışmadıklarını yatırdığı 994 TL nin iade edileceğini söyledikleri ancak her seferinde bahaneler uydurarak ödemede bulunmadıkları olayda;

Sanığın, katılanla anlaşıp, internet ortamında rezervasyon işlemi yaptırarak buna ilişkin belgeyi katılana faksla gönderip paranın tamamını aldıktan sonra katılanın bilgisi dışında katılan tarafından rezervasyonun iptal edildiğini belirterek, rezervasyonu iptal ettirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği ve eyleminin şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40595, Karar No: 2022/13149, Tarih: 25.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/40595 E.  ,  2022/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, temyiz süresinin "15 gün" olarak yanıltıcı nitelikte gösterilmesi nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, somut olayda, aralarında husumet bulunan tarafların adliye koridorunda duruşma saatini beklerken tartıştıkları, tanık polis memurların olaya müdahale ettikleri sırada bankın altında ağzı kapalı bir sustalı çakının bulunduğu, katılan ... beyanında “...bıçağı çıkarıp önce Uğur’a daha sonra bana göstererek sizi öldürüp, yaşatmayacağım diyerek saldırdı” şeklinde anlatımda bulunduğu, katılan ...’ın soruşturma aşamasında “...., arka cebinden sustalı bıçağı çıkarıp bana doğrulttuğu sırada koluna vurarak bıçağı yere düşürdüm” demesine karşın, kovuşturma evresinde “...bıçağı bana doğru savurdu, bıçak montumun önünü yırttı” dediği anlaşılmakla, katılanın montunda yırtık olduğuna dair dosyada mevcut bir tespit olmaması, anlatımlar arasında çelişki bulunması ve sanığın aşamalardaki beyanlarında, bıçağın kendisine ait olmadığını belirtmesi karşısında, her ne kadar sanığın katılanlara “sizi öldüreceğim, yaşatmayacağım” dediği tüm dosya kapsamıyla sabit ise de; tehdit eylemi sırasında, olay yerinde bulunan bıçağı kullandığına dair katılanların soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı ve sanığın eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanunun 106/2-a. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

2) 1 nolu bozmaya uyulması halinde;

2) 1 nolu bozmaya uyulması halinde;

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/1. madde hükmü uyarınca, TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

3) Kabule göre de;

TCK’nın 62. maddesi kapsamında, sanığın cezasında iki kez indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.