muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5728, Karar No: 2020/2878, Tarih: 14.09.2020

Yine mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 2005/5133 E. - 2006/3097 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, çekişmeli taşınmazların tespitine dayanak oluşturan 1306 tarih ve 1, 2, 3, 4 ve 5 numaralı tapu kayıtları en eski kayıtlarında belirtilen miktar itibariyle geçerli olacak şekilde (toplam 4300 dönüm) taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları huzuru ile dava konusu taşınmazlar başında yapılacak keşifte 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kaydının haritası; haritası yoksa tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı; yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli ve buna göre tapu kaydının kapsamı 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesi uyarınca kesin olarak belirlenmeli, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazlar ile ... çayı ile ... çayının karşı kıyılarında yer alan taşınmazlar da dikkate alınmak suretiyle çekişmeli taşınmazların 4785 sayılı Kanun uyarınca Devletleştirilip Devletleştirilmediği, Devlet ormanına bitişik olup olmadığı, 5658 sayılı Kanuna göre iadeye tabi yerlerden olup olmadığı tespit edilmeli, çekişmeli taşınmazların eylemli orman oldukları ve dayanak tapu kaydı kapsamı dışında kalan yerlerin özel orman vasfında olamaycağı gözetilmeli, taşınmazın 5658 sayılı Kanuna göre iadeye tabi özel orman olduğunun belirlenmesi halinde 3402 sayılı Kanunun 40. maddesi de dikkate alınarak tüm tarafların payları hakkında tasarruf bilirkişisinden dayanak tapu kayıtları da gözetilerek rapor alınmalı, yukarıda belirtildiği şekilde toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de; davaya müdahil olan taraflardan bir kısmının karar başlığında gösterilmemiş olması, mahkemece hükmedilen harç ve yargılama giderleri yönünden 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi kararda tatbik edilmemesi ve orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline karar verilen taşınmazlar hakkında kanuna aykırı şekilde 1. derecede doğal sit alanında kaldığına dair şerh verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; tüm temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18797, Karar No: 2016/14091, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18797 E.  ,  2016/14091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür .Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır . Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak , sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması ) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da ) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13911, Karar No: 2012/16231, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13911 E.  ,  2012/16231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu ve davadışı Emekli Sandığı ile arasındaki sözleşmenin reçetelerdeki usulsüzlükler nedeniyle karşı tarafça feshedildiğini ve davalı SSK Genel Müdürlüğünün de bu feshin kendisine ihbar edilmesi neticesinde aralarındaki sözleşmenin 5. maddesine göre sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğinden bahisle fesih işleminin iptalini ve muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından davacı ile akdedilen protokolün tek taraflı olarak yapılan fesih işleminin iptali ile yaratılan muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir. Davacının davalının fesih işleminin haksız ve geçerli bir nedene dayalı olmadığını iddia etmektedir. Mahkeme kararlarının gerekçeli olması yasa gereği olup, mahkemece hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve deliller toplanmadan hüküm kurulması hatalıdır. Bu durumda tarafların delil ve karşı delilleri toplanmalı, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18904, Karar No: 2024/10936, Tarih: 01.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18904 E.  ,  2024/10936 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği ve menfaat miktarı gereği 115 gün üzerinden adli para cezası belirlenmeye başlanmak yerine sanığın lehine olacak şekilde 5 gün üzerinden adli para cezası belirlenmeye başlanıp 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesi uygulanmak suretiyle 4 gün üzerinden sonuç olarak 80,00 TL adli para cezası belirlenip ardından "menfaat miktarının iki katı olarak sonuç adli para cezasının 2.300,00 TL olarak belirlenmesi" suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarının adli para cezası ile ilgili kısmında yer alan " 2.300 TL" ibaresinin çıkartılarak "1.900,00 TL" ibaresinin eklenmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması gözetilerek gün adli para cezası yönünden infazın 4 gün üzerinden yapılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13294, Karar No: 2023/1238, Tarih: 28.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13294 E.  ,  2023/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye talebi üzerine yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile, itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, davalının asıl alacağın (27.140,00 TL) %20'si oranında icra inkar tazminatına mahkumiyetine, mecurun tahliyesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin HMK 353(1)-b/2 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafın müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu kira borcunu ödememesi nedeniyle ilamsız icra takibi yaptıklarını, davalının borcu olmadığını, ödemelerini düzenli olarak yaptığını ileri sürerek haksız olarak takibe, borca itiraz ettiğini, davalının kira borcunu ödemediğini ileri sürerek itirazın kaldırılmasına davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili isteminde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İİK'nın 269/c maddesi ile ilgili madde uyarınca davalının belirtilen belgeleri ibraz edemediği dikkate alındığında ve davalının vaki itirazında haksız olduğu görülmekle davanın kabulü ile vaki itirazının kaldırılmasına, takibin devamına, dava konusu takibe konu adresteki mecurdan tahliyesine, asıl alacağın %20'si oranında inkar tazminatına

mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; borcu olmadığını, kaldı ki müvekkilin dükkana yapmış olduğu masraflar içinde davacıdan 80.000 TL alacaklı olduğunu, mutabakat belgesine bu durumun yazdığını, davacının dükkana yapılan masraf bedelini ödememek için müvekkili tahliye baskısı altına almak istediğini, müvekkil elinde borcunun ödendiğine dair davacı tarafından imzalanmış ıslak belge olduğu halde sayın mahkemeye covid 19 rahatsızlığı ve eski vekili ile olan iletişim eksikliğinden dolayı sunamadığını, borcu sona erdiren belgeler istinaf aşamasında da olsa dikkate alınması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürülerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kira sözleşmenin varlığını ispat külfeti kiraya verene ait, kira bedelinin ödendiğini, mecurun usulünce tahliye edildiğini ispat külfeti kiracıya ait olup, kiracının dava konusu kirayı tamamen ödediğini ispat edemediği, incelenen mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrarla davanın reddi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davacı vekili; aylık kira bedeli ve üç aylık kira bedeli miktar itibariyle kesin nitelikte olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira alacağına ilişkin ilamsız takipte itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 269/c maddesi

3. Değerlendirme

Kira alacağına ilişkin ilamsız takipte borçlunun süresinde vekili aracılığı ile itiraz dilekçesi ve ekinde vekaletname sunduğu görülmekle, itirazın kaldırılması davası aşamasında borçlu vekiline usulüne uygun şekilde tebligat yapılarak vekil huzurunda yargılama yapılıp, hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davalı asile yapılan tebligat ile taraf teşkilinin sağlanmaya çalışılması ve itiraz dilekçesi sunan vekil dışında başka vekilin borçlu davalıyı temsilen 1. celseye katılarak savunma için süre talep etmesi üzerine mahkemece süre verilmeden 1. celsede savunma hakkı kısıtlanarak işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

Somut olayda, borçlu kendisine gönderilen ödeme emrine karşı İİK'nın 269/c-1 maddesi uyarınca kira borcunu ödediğini, borcu olmadığını ileri sürmüştür. Borçlu kira borcunun ödendiğini İİK 269/c-1 maddesinde yazılan belgelerle ispat etmeye mecburdur. Borçlu icraya itirazında ödeme belgelerini itiraz dilekçesine eklemek zorunda değildir.

İİK'nın 269/d maddesinin yollama yaptığı İİK'nın 70. maddesi gereğince mutlaka duruşma açmak zorunda olan icra mahkemesi, takip talepnamesinin boşaltma (tahliye) isteğini havi olup olmadığını, ödeme emrinin takip talepnamesine uygun düzenlenip düzenlenmediğini, gerekli kayıt ve süreleri ihtiva edip etmediğini, otuz günlük ihtar süresinin sona erdiği tarihe kadar kira parasının ödenip ödenmediğini ve nihayet boşaltma (tahliye) ihtarının haklı olup olmadığı keyfiyetini re'sen incelemekle yükümlüdür. Gerçekten boşaltma (tahliye) gibi telafisi ve iadesi imkansız bir müeyyidenin mutlaka yerinde kullanılması ve uygulanması zorunludur.

O halde, borçlu kiracı vekiline davaya savunma ve delilleri sunmasına imkan tanınarak olaşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekli olup, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiş, bozma nedenine göre bu aşamada davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge

Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre bu aşamada davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24276, Karar No: 2006/24291, Tarih: 21.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/24276 E.  ,  2006/24291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8878, Karar No: 2016/2581, Tarih: 27.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8878 E.  ,  2016/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, evinde yapılan arama sonucu ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde kolluk güçlerince araştırma ve inceleme yapıldığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilemediği; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16613, Karar No: 2018/6656, Tarih: 05.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/16613 E.  ,  2018/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... 2 Mahallesi 1534 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.