muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3382, Karar No: 2016/6922, Tarih: 02.05.2016

Uyuşmazlık, nafakanın her yıl ... oranında otomatik olarak artırılmasının, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamada yeterli olup olmadığı ve dolayısıyla nafakanın yeniden belirlenmesinin gerekip gerekmediği hususundadır.

Davayı konu nafakanın takdir edildiği tarihte küçük 10 yaşında olup, dava tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmuş bulunmaktadır. Okula gitmekte, üniversite sınavına hazırlanmakta, ihtiyaçları, yaşı ve eğitimi nedeniyle olağanüstü artmış bulunmaktadır. Önceki ilamdaki, gelecek yıllardaki artış (...) hükmüne göre, kendiliğinden artan iştirak nafakası miktarının müşterek çocuğun değişen ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kaldığı bir gerçektir. Öte yandan, taraflar arasında, nafakanın ödenen miktarı hususunda bir uyuşmazlık bulunduğuna göre; mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığı giderici bir karar verilmek zorundadır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumları, ihtiyaçları ve hali hazırda ödenen nafakanın belirlendiği tarih ile iş bu dava tarihi arasında geçen süre nazara alınarak; nafakanın TMK'nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun olacak şekilde, artırılarak takdiri gerekmektedir.

Yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6983, Karar No: 2014/17817, Tarih: 18.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6983 E.  ,  2014/17817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/374-2013/834

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31474, Karar No: 2014/32008, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31474 E.  ,  2014/32008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/517-2014/682

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17927, Karar No: 2009/26376, Tarih: 28.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17927 E.  ,  2009/26376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte çeklerde birinci ciranta (lehtar) konumunda bulunan borçlu F.E.. ve T. Mad. Tic. San. Ltd. Şti., takip konusu çeklere ilişkin olarak ciro silsilesi kopuk olduğundan bahisle, alacaklı banka aleyhine şikayette bulunmuş, takibe konu çeklerin, arka yüzünde ciro silsilesi içersinde yer alan ve kendisinden sonra gelen dava dışı diğer borçlu (ciranta) Ü. E. ve G.San. Tic. A.Ş. adına atılan imzaların ıslak imza olmadığından daha sonra gelen alacaklı bankanın da yetkili hamil olmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, söz konusu dava dışı borçlu (ciranta) Ü.E. ve G.San. Tic. A.Ş. imzalarının ıslak imza olmadığı belirlenmiştir. TTK'nun 702.maddesi uyarınca "Cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde, selahiyetli hamil sayılır. Çizilmiş cirolar yok hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro takip ederse bu son ciroyu imzalayan kimse, çeki beyaz ciro ile iktisap etmiş sayılır."

Somut olayımızda, dava dışı borçlu Ü.E.ve G.San. Tic. A.Ş. adına atılan imzalar ıslak imza olmadığından geçersiz olup, yok hükmündedir. Alacaklı Anadolu Bankası AŞ. beyaz ciro ile bu çekleri aldığından ve kendisinin de çekler üzerinde cirosu bulunduğundan, yukarıda belirtilen TTK'nun hükümleri uyarınca, yetkili hamil sayılır. Ayrıca birinci ciranta borçlu, kendisinden sonra gelen ciranta imzasının ilgisine ait bulunmadığını veya ona ait olmadığını ileri suremez. TTK.nun 590. maddesinde belirtilen imzaların istiklali prensibi de dikkate alındığında, kendi imzasını inkar etmeyen ciranta borçlu bu imzasından dolayı borçtan sorumlu ve dolayısiyle çek bedelini ödemekle yükümlü olup, dava dışı diğer borçlu ciranta Ü. E. ve Gıda San. Tic. A.Ş.'nin imzasının geçerli olmadığı yönündeki itirazı dinlenemez.

Bu durumda mahkemece birinci ciranta konumundaki muteriz borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olduğu gibi, İİK. 170/son maddesinde öngörülen şartlar oluşmadığı halde alacaklı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9419, Karar No: 2017/10899, Tarih: 03.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9419 E.  ,  2017/10899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; davalı ile Kadıköy 5.Aile Mahkemesinin 2006/730 esas, 2007/283 karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuk 1998 doğumlu Aslı lehine 400.TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, iştirak nafakasının her yıl %10'luk artışına karar verildiğini,iştirak nafakasının aylık 750 TL ye ulaştığını, iştirak nafakasının müvekkilini ekonomik açıdan sıkıntıya soktuğunu, müvekkilinin yedi aydır işsiz olduğunu, herhangi bir menkul, gayri menkul malının da olmadığını belirterek, varolan iştirak nafakasının hakkaniyet ölçüleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak 100 TL'ye indirlmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava tarihi itibariyle 708.62 TL'ye ulaşan iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 450 TL'ye düşürülmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının indirilmesi istemine ilişkindir.

TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların 2007 yılında boşandıkları, boşanma neticesinde müşterek çocuk 1998 doğumlu Aslı'nın velayetinin davalı anneye verildiği ve lehine aylık 400 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, nafakanın her yıl %10'luk artışına karar verildiğini, taraflara ilişkin yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise, davacının işsiz olduğu, aylık 750 TL kira ödediği, davalının ise evhanımı olduğu, gelirinin bulunmadığı, müşterek çocuğun özel okula gittiği, aylık okul taksidinin 1.130.00 TL olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece,tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyacı, nafakanın hükmedildiği tarih ile eldeki davanın açıldığı tarih arasında geçen süre nazara alındığında, TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine göre müşterek çocuk adına hükmedilen iştirak nafakasının indirilmesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6859, Karar No: 2015/2542, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/6859 E.  ,  2015/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20624, Karar No: 2013/24390, Tarih: 19.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/20624 E.  ,  2013/24390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 15/09/1987-31/12/1988 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalılığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15.09.1987-31.12.1988 tarihleri arasındaki vergi kaydına göre bu tarihlerdeki Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu talebiyle ilgili olarak Kuruma yaptığı başvurusuna Kurum tarafından verilen 15/01/2013 tarihli cevapta 03/01/2001 tarih ve 642 sayılı giriş bildirgesi evrakına göre 4956 sayılı kanun gereğince 02/11/2000 tarihinde tescilinin yapıldığının ve ... vergi kaydına (15/09/1987-31/12/1988) istinaden işlem yapılamadığının ve vergi borçlanması olmadığından dilekçe gereğince işlem yapılamadığının bildirildiği, Kurum tarafından 02/11/2000-31/05/2002 tarihleri arasında ve 24/07/2006'dan itibaren esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabul edildiği, davacının 15/09/1987-31/12/1988 ve 02/11/2000-31/05/2002 tarihleri arasında ve 24/07/2006'dan itibaren devam eden vergi kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 14/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda davacının giriş bildirgesinin varide tarihinin 03/01/2001 olduğunun ve davacının 15/09/1987-31/12/1988 tarihleri arasında Reklamcılık faaliyeti nedeniyle vergi kaydının bulunduğunun anlaşılmasına göre bu tarihler esas alınarak sigortalılık süresinin tespit edilmesi gerekirken sigortalılığının 02/11/2000 tarihinden başlatılması doğru değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11683, Karar No: 2022/14038, Tarih: 30.11.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/11683 E.  ,  2022/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İcrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında Kaman (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/154 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07/11/2018 tarihli ve 2016/1449 Esas, 2018/8647 Karar sayılı ilamı ile "İddianamede; belde belediye başkanı olan sanığın, encümen kararı ve onayı olmadan, resmi bir sözleşme ve protokol imzalamadan belediyeye ait 2 adet minibüsü ... Tur Ltd. Şti.'ye kullandırdığı ve bunun karşılığında belediye bütçesine gelir olarak kaydedilmesi gereken parayı usulsüz olarak harcayıp, kiralama işlemi nedeniyle menfaat temin ettiğinin iddia edilmesi karşısında, isnadın sübutu halinde eyleminin zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, davaya bakmanın, delillerin takdir ve tartışılmasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulduğu, bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmesini müteakip devam eden yargılama sırasında sanık ... hakkında zimmet suçundan Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine açılan 2020/315 Esas sayılı davanın sanık ... hakkındaki daha önce temyiz incelemesinden geçen dava ile birleştirildiği ve Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ilk defa zimmet suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün CMK'nın 272. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, mercide yanılma nedeniyle CMK'nın 264. maddesi ile 5235 sayılı Kanun'un 33/1 ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 1. maddeleri de gözetilerek, sanık ... müdafi ile katılan ve suçtan zarar gören vekillerinin adı geçen sanık hakkındaki zimmet suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin istemlerinin istinaf olarak kabulü ile istinaf yasa yolu incelemesinden sonra sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmesinin temini hususunda esası incelenmeyen dosyanın yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11265, Karar No: 2010/10625, Tarih: 28.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/11265 E.  ,  2010/10625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1108, Karar No: 2024/4684, Tarih: 30.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1108 E.  ,  2024/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3127 E., 2022/3640 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın SEGBİS marifetiyle duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/89 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 15/12/2022 tarihli ve 2022/3127 Esas, 2022/3640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 15/12/2022 tarihli ve 2022/3127 Esas, 2022/3640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ele geçirilen hassas terazinin ölçüme elverişli olup olmadığı konusunda inceleme yapılmadığına, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ev arama tutanağında hazurun olarak isimleri geçen...isimli kişilerin arama sırasında ikamette bulunmadıklarına, bu kişiler ile aramayı yapan görevliler hakkında yalan tanıklık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından dolayı Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulundulduğuna ve soruşturmanın 2022/15839 Esas sayılı dosyasında sürmekte olduğuna, arama sürecinin kayıt altına alındığı kamera görüntülerinin sanık tarafından duruşmada izlenmesi talebinin gerekçesiz olarak reddedildiğine, (2) nolu celseden sonra ve (3) nolu karar celsesinden önce sanığın mahkemeye duruşmada bizzat bulunmak istediğine dair dilekçe göndermesine karşın sanığın savunma hakkını kısıtlar şekilde SEGBİS sistemi ile karar duruşmasına katılmak zorunda kaldığına, son celse öncesinde sanık avukatının değiştiğine ve bu avukat ile sanığın hiç görüştürülmeden dosya hakkında sanık tarafından kendisine bilgi verilmeden duruşma günü atanan avukatın sanığı savunduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, arama sırasında ikamette hazır olan Ubeydullah'ın dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay, sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.