muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12046, Karar No: 2014/18406, Tarih: 26.11.2014

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 04.02.1959 gün ve 1957/13-1960/5; 09.05.1960 gün ve 21/9 E.K. sayılı ilamlarında açıklandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtayca verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir; meğer ki, bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen durum uyarınca muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli kazanılmış hak yahut usule ait kazanılmış hak denilmektedir.

Usul Kanunumuzda usule ait kazanılmış hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Yargıtayın bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında, hukuki alanda istikrarı sağlamak amacına ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait kazanılmış hak müessesesi, usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir.

Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez. Bundan başka, mahkemenin bozma kararına uygun karar vermesine rağmen Yargıtayın ilk bozmasıyla benimsenmiş olan kanuna veya usule ait hükümlere aykırı şekilde ikinci bir bozma kararı vermesi, usul hükümleriyle hedef tutulan amacı zedeler ve hatta kararlara karşı duyulması gereken genel güveni dahi sarsar.

Esasen, hukukun kaynağı, sadece kanun olmayıp, mahkeme içtihatları dahi hukukun kaynaklarından oldukları cihetle, söz konusu, usuli kazanılmış hak için kanunda açık hüküm bulunmaması, onun kabul edilmemesini gerektirmez.

Kazanılmış haklar "Hukuk Devleti" kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2. maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 gün ve E:2004/10-44, K:2004/19 20.12.2013 gün ve 2013/23-131 E., 2013/1681 K.sayılı ilamı).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki, Kuru:Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt 5, ... 2001, Sahife:4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar veya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün ve E:2006/4-519, K:527; 31.05.2006 gün ve E:2006/10-307, K:337; 10.05.2006 gün ve E:2006/4-230, K:288; 04.03.2009 gün ve E:2009/10-34, K:104; 14/07/2010 gün ve E:2005/8-368, K:2010/385 sayılı ilamı).

Burada özellikle üzerinde durulması gereken maddi hata (hukuki yanılma), maddi veya hukuki bir olayın olup olmadığında veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Dr. Ejder Yılmaz, Hukuk Sözlüğü, Doruk Yayınları, Birinci Baskı 1976, sayfa:208).

Maddi yanılgı kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında da, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda, usulünce dosyada delil olarak dayanılan ve uyuşmazlığın esasına etkili olacak bir belge veya delilin incelenmesinde veya bunlara benzer durumlarda, yapılan inceleme sırasında gözden kaçma veya yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar ve maddi gerçeğin göz ardı edilmesi, yargıya duyulan güven ve saygınlığı, adalete olan inancı ve daha da ötesinde Anayasa ile korunan "Hukuk Devleti" ilkesini sarsacaktır.

O nedenledir ki; Yargıtay, bu güne değin maddi hatanın belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş; yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltilmesini kabul etmiştir. (Aynı yönde bakınız: Hukuk Genel Kurulu'nun 13.04.2011 gün ve E:2011/9-72, K:2011/99 sayılı kararı) ve nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 23.10.2002 gün ve E:2002/10-895, K:2002/838; 02.07.2003 gün ve E:2003/21-425, K:2003/441; 13.04.2011 gün ve E:2011/9-72, K:2011/99 sayılı ilamları, yine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.03.1972 gün ve E:1968/1-277, K:176; 01.03.1995 gün ve E:1995/7-641, K:117; 23.01.2002 gün ve E:2001/1-1010, K:2002/1; 12.07.2006 gün ve E:2006/4-519, K:527; 04.11.2009 gün ve E:2009/13-370, K:2009/480; 13.03.2013 gün ve 2013/5-10, 2013/348 E.K. sayılı kararları; Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, ... 2001, Cilt 5, sayfa 4771 vd.).

Bu açıklamaların ışığında somut olay incelendiğinde, davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde 1.6.2001 tarihli protokolden bahsedilerek bu protokole dayanılmasına karşılık mahkemece uyuşmazlığın esasına etkili olabilecek bu belgenin değerlendirilmediği, ilk bozmadan sonra karar düzeltme aşamasında ileri sürülmesine rağmen Dairece bu hususun gözden kaçırılarak yine irdelenmediği ve cevaplandırılmadığı, sonuçta mahkemece Dairenin yukarıda izah edilen bozma kararına uyularak bozma doğrultusunda hüküm verildiği görülmektedir.

Sözü edilen, delil olarak dayanılan ve Yargıtay incelemesi sırasında ileri sürülmesine karşın gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca incelenmeyen ve değerlendirilmeyen 1.6.2001 tarihli "protokol" başlıklı belge; "Müşterek muris ...'ün gerek sağlığında satış yolu ile ..., ... ve ... adına ve mirasçılar olarak kendi aralarında gerçekleştirilen taşınmazların satış ve devir işlemlerinden dolayı, gerekse muris ....'ün ölümünden sonra ...'ün ...'e rızai taksim yoluyla devretmiş olduğu taşınmaz bedellerini miras payı oranında bedellerini tahsil etmiştir. Taraflar geriye yönelik olarak bu taşınmazların satış ve devir işlemlerinden dolayı birbirlerinden hiç bir hak ve alacakları kalmamış olup karşılıklı olarak birbirlerini ibra ederler. Altında: elyasızı ile 1.6.2001 Okudum-Rızamla imlazadım ... (imza), Okudum-Rızamla imlazadım ... (imza) ve elyazısı ile huzurumuzda rızaen imzalandı şahit Sinan Kula (imza), şahit "... (imza)" şeklindedir

Davalı tarafından dayanılmasına karşılık yargılamanın esasını etkileyebilecek nitelikteki bu belgenin gerek mahkeme, gerekse Yargıtayca değerlendirilmemiş olması, Yargıtayın müstakar içtihatlarında belirtildiği üzere maddi hata niteliğinde olup yukarıda açıklanan nedenlerle, bu maddi hata mahkemenin bozma ilamına uymakla davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın istisnası niteliğindedir.

Hâl böyle olunca, davalı tarafından yargılama safahatında delil olarak dayanılmasına rağmen değerlendirip incelenmeyen ve yukarıya içeriği alınan "protokol" başlıklı belgenin irdelenip değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, maddi hata sonucu bu hususun yerine getirilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile maddi hataya dayalı Dairenin 14.01.2013 gün ve 2013/3678 E ve 2014/157 K sayılı bozma kararının kaldırılarak, hükmün yukarıda açıklanan değişik nedenlerle bozulmasına, 26.11.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

-KARŞI OY-

Bozma ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle davanın bu aşamasında cevap dilekçesiyle dosyaya sunulmuş ve hükme dayanak dahi yapılmamış belgeye dayanılmayacağı dolayısıyla Dairece maddi hataya dayalı bir bozmanın yapılmadığı, aksi halde hem uyulan bozma kararına hem de bozmaya uyulmuş olmakla meydana gelen usuli kazanılmış hak kuralına aykırı davranılacağı, olayda usuli kazanılmış hakkın sonuç doğurmayacağı ayrık hallerin de söz konusu olmadığı, davalının karar düzeltme dilekçesinde gösterdiği nedenlerin (Yeni bir İçtahadı Birleştirme kararının çıkması, göreve ilişkin yasal düzenleme) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesine sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmadığı, karar düzeltme isteğinin reddi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, Sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/6662, Karar No: 2018/15464, Tarih: 08.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6662 E.  ,  2018/15464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23/01/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 08/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13988, Karar No: 2023/543, Tarih: 23.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13988 E.  ,  2023/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/522 E., 2022/1485 K.

DAVA TARİHİ : 26.06.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/419 E., 2021/89 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 17.06.2014 tarihinde engelli indiriminden faydalanarak emekli olmak için müracaatta bulunduğunu, 04.07.2014 tarihinde %54 oranında Eskişehir Devlet Hastanesi'nden engelli sağlık kurulu raporu aldığını, aldığı raporun belirli bir süreye tabi olmayıp sürekli nitelik taşıdığından kendisinin kontrol muayenesine tabi olmadığının belirlendiğini, ancak ilerleyen aşamada davalı Kurum tarafından davacının Eskişehir OGÜ Tıp Fakültesi'ne sevkedildiğini, davacının kendisine kontrol muayenesine gitmesi gerektiği bildirilir bildirilmez Tıp Fakültesi'ne başvurduğunu, ancak Tıp Fakültesi'nin gerekli evrak ve raporları zamanında davalı kuruma göndermemesinden ötürü müvekkilinin emekli aylığının 16.10.2018 tarihinden itibaren durdurulduğunu, daha sonra Tıp Fakültesi'nden alınan raporun %39 olarak geldiğini, ancak emekli aylığının kesilmesine gerekçe olarak Kurumca muayene işlemlerini zamanında tamamlamadığının belirtildiğini, davacının Tıp Fakültesi'nin raporuna itiraz ettiğini ve kendisinin bu kez hakem hastane olarak Eskişehir Şehir Hastanesi'ne sevkinin sağlandığını, Şehir Hastanesi'nden aldığı raporda engellilik oranının %40 olduğunun tespit edildiğini, buna göre Kurumca emekli aylığının 12.03.2020 tarihli yazı ile Mart 2020'de tekrar bağlandığını, ancak davacının emekli maaşının 16.10.2018 tarihi itibarı ile durdurulduğundan kendisine 24.398,78 TL yersiz ödeme çıkarıldığını ve ödeme belgesi gönderildiğini, yersiz ödeme bildirimine davacı tarafından 25.12.2019 tarihinde itiraz edildiğini ve davalı Kurum tarafından 31.12.2019 tarihinde reddedildiğini, bunların akabinde davalı Kurum tarafından 12.03.2020 tarihli yazı ile müvekkili lehine fark ödemesi olarak "durdurulan emekli aylığının maluliyetin devam ettiği anlaşıldığından yeniden başlatıldığı" gerekçesi ile 9.374,45 TL tutarı 17.04.2020 tarihinden itibaren alabileceğinin belirtildiğini, ancak davacının belirtilen tarihte bankaya gittiğinde kendisine paranın ödenmeyeceğinin, çünkü davalı kurum tarafından bloke konulduğunun belirtildiğini, davalı kurumun işlemlerinin birbiri ile tutarsız ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyan ederek davalı tarafından davacıya yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitini, davacının şimdiye kadar borç bildiriminden itibaren yaptığı ödemeler, emekli maaşından yersiz ödemeye binaen kesilen tutarlar ve bankaya yatırılıp da bloke edilen tüm tutarların yasal faizleri ile birlikte müvekkiline iadesine, mahkeme aksi kanaatte ise davacının 24.398,78 TL'nin iadesi ile yükümlü olmadığının tespitine, mahkeme aksi kanaatte ise davacının iade ile yükümlü olmaması muhtemel tutarın mevzuat uyarınca yeniden indirilerek hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının Kurum aleyhine açmış olduğu davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, Kurum tarafından davacıya 01.10.2014 tarihinden itibaren %54 vergi indirim oranına göre yaşlılık aylığı bağlandığını, ancak kurum Rehberlik ve Teftiş ... Grup Başkanlığı'nın 30.05.2014 tarih ve 6325105 sayılı oluru ile yürütülmekte olan soruşturma kapsamında kurum Müfettişlerince düzenlenen 28.03.2018 tarih ve 1 sayılı soruşturma raporuna istinaden davacının kontrol muayenesine tabi tutulduğunu, kurumca 11.09.2018 tarih ve 11669985 sayılı yazı ile davacının ESOGÜ'ye sevkinin sağlandığını, ancak kontrol muayene tarihinden önceki üç ay içerisinde davacının engel oranını gösterir sağlık kurulu raporu kuruma intikal ettirilmediğinden kurumun 2018/38 Sayılı Genelgesi gereği davacının 16.10.2018 tarihinden itibaren aylıklarının durdurulduğunu ve bu tarihe kadar ödenen aylıkların tarafına borç çıkarıldığını, daha sonra ESOGÜ tarafından düzenlenen Sağlık Kurulu raporu, Hazine ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı Merkez Sağlık Kurulu'nca değerlendirildiğini ve davacının engel oranının %40 olarak belirlendiğini, yine kurumun 2018/38 sayılı Genelgesi gereği Sağlık Kurulu rapor tarihini takip eden aybaşı olan 01.12.2019 tarihinden itibaren davacının aylığının yeniden bağlandığını, ancak aylığın iptal edildiği dönemde aylığın iptali sonucunda kurumca davacıya yersiz olarak ödenmiş olduğu tespit edilen ve davacıya borç çıkarılan aylıkların da 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesine göre davacıdan tahsilinin gerektiğini, yapılan işlemlerin haklı ve hukuka uygun olduğunu beyan ederek açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulü ile; davalı SGK tarafından davacıya yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine, davacının borç bildiriminden itibaren yaptığı ödemelerin, emekli maaşından yersiz ödemeye binaen kesilen tutarların ve bankaya yatırılıp bloke edilen tüm tutarların yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, davacıya 01.10.2014 tarihinde vergi %54 maluliyet oranına göre vergi indirimi gereğince yaşlılık aylığı bağlandığını, kurum müfettişleri tarafından düzenlenen rapora istinaden kontrol muayenesine tabi tutulduğunu, davacının yasal sürede raporunu ibraz etmediğinden aylığının kesildiğini, daha sonra alınan rapora göre 01.12.2019 tarihinde yeniden aylık bağlandığını, aylığın iptal edildiği dönemde davacıya yersiz ödenen aylıkların tahsili içi borç bildirim belgesi düzenlenmesinin yerinde olduğunu, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacıya gönderilen 22.06.2018 tarihli yazının Gazi Üniversitesine hitaben yazılmış bir yazı olduğu, bu yazıda davacının 3 ay içinde kontrol muayenesine gitmemesi halinde aylıklarının kesileceği hususunun ihtar edilmediği, kurumun daha sonra Osman Gazi Üniversitesine hitaben yazılan 11.08.2018 tarihli yazıyı davacıya tebliğ ettiği ve davacının bu yazıya istinaden kontrol muayenesini yaptırdığı ve Osman Gazi Üniversitesinin raporuna itiraz üzerine davanın Eskişehir Şehir Hastanesi'ninden alınan raporda davacının %40 oranında engelli olduğunun belirlendiği, ikinci yazının tebliği üzerine süresinde muayenesini yaptırdığı bu nedenle kurumun aylık durdurma ve borç çıkarılmasına ilişkin kurum işleminin yerinde olmadığı” gerekçeleriyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının özürlülük nedeniyle hak kazandığı aylığının kesilmesi ve tarafına borç çıkarılmasına ilişkin kurum işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle davalı Kurum tarafından davacının 22.06.2018 tarihli yazı ile Gazi Üniversitesine sevkinden sonra 3 ay içinde yeni bir yazı ile başka bir sağlık kuruluşuna sevk edildiği ve davacının da Osman Gazi Üniversitesine sevki üzerine kontrol muayenesi işlemlerini başlattığı, itiraz prosedürü ile işlemlerin tamamlandığı, bu nedenle davacının aylıkları durdurularak borç çıkarılmasına ilişkin kurum işleminin yerinde olmadığı ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/13540, Karar No: 2021/3213, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/13540 E.  ,  2021/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idareler vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idareler vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK 353-1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, karar davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı idarelerden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idareler vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, imar planında bölge parkı olarak ayrılan bölümden ... Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğu kabul edilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idarelerden aşağıda yazılı kalan harçların alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.