muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/516, Karar No: 2024/8516, Tarih: 02.10.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazada davalının kusuru olmadığını, desteğin gelirinin belgelenmesi gerektiği, davalının emekli olduğu başkaca geliri olmadığı, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan (SGK) gelir bağlanıp bağlanmadığı, sigorta şirketinden ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmasının talep ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların 06.06.2017 tarihinde meydana gelen trafik kazasında destekleri olan ...'nun vefat etmesi nedeni ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulundukları, kazaya ilişkin Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden alınan kusur raporunda, davalının %100 oranında kusurlu iken müteveffanın kusuru olmadığının belirtildiği, müterafık kusur yönünden yapılan incelemede ise adli tıp uzmanından alınan raporda kask takılmamasının müteveffanın ölümüne etkisi olmadığının belirtildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından sonra davacı vekilinin talebini ıslah ettiği, bedel artırımından ayrı olarak davacı vekilinin ıslah talebinde bulunabileceği, Bölge Adliye Mahkemesinin kararı doğrultusunda PMF 1931 Yaşam Tablosu dikkate alınarak ve ihbar edilen sigorta şirketinin yaptığı ödemenin de tenzili ile yapılan hesaplama neticesinde davacı ...'in 49.948,12 TL tazminat alabileceğinin belirlendiği, Belediyeden gelen cevabi yazıda 200,00 TL cenaze gideri olduğunun belirtildiği, kusur durumu, tarafların mali durumu, değerlendirildiğinde manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile davacı ...'in maddi tazminat talebinin kabulü ile 49.984,12 TL destek tazminatı 30,00 TL defin giderinin diğer davacılar lehine toplam 170,00 TL defin giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... için 30.000,00 TL diğer davacıların her biri için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf dilekçesinde; davalı aleyhine bilinçli taksirle ölüme neden olmadan kesin olarak hüküm kurulmuş olmasına rağmen müvekkili lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azlığından kararı istinaf ettiklerini, 26 yaşında hiçbir kusuru bulunmaksızın davalının %100 kusuruyla sebebiyet verdiği kaza nedeniyle oğlunu kaybeden müvekkilinin acısını soğutup zararını bir nebze olsa karşılaması için talep ettikleri manevi tazminat tutarının çok az olduğunu, tüm bu nedenlerle istinaf taleplerinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma ve manevi tazminata ilişkin olduğu, ilk derece mahkemesinin maddi tazminat talebinin kabulü, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü kararı verdiği, kaldırma ve gönderme kararı sonrasında mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda davacı ... tarafından manevi tazminat miktarı yönünden kararın istinaf edildiği, tarafların kusuru, sosyal ve ekonomik durumları, davacının çocuğunun ölümü ile oluşan derin acı dikkate alınarak davacının itirazının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı ...'in maddi tazminat talebinin kabulü ile 49.984,12 TL destek tazminatı 30,00 TL defin giderinin diğer davacılar lehine toplam 170,00 TL defin giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... için 70.000,00 TL diğer davacıların her biri için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 130.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; manevi tazminatın düşük belirlendiği, maddi tazminat miktarının yetersiz olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 06.06.2017 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze gideri ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 51 ve 53, 56 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davacı vekilinin maddi tazminat miktarı yönünden temyiz nedenini istinaf aşamasında ileri sürmemiş ve istinafa götürmediği nedenler yönünden temyize başvuramayacak olmasına göre davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6098 sayılı TBK'nın 56 ncı maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı ...'nun oğlu olan ...'nun 06.06.2017 tarihli kazada vefat etmesi nedeni ile davacı 200.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, İlk Derece Mahkemesi 30.000,00 TL manevi tazminata karar verirken Bölge Adliye Mahkemesi davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 70.000,00 TL manevi tazminata karar vermiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre müteveffanın kazada kusuru olmadığı, kaza tarihinde 26 yaşında olduğu anlaşılmakla, evladının ölümü nedeni ile davacı ... yaşadığı acı ve keder gibi tüm unsurların bir arada değerlendirilmesi neticesinde davacı ... için takdir olunan manevi tazminat miktarının düşük olduğu görülmüş ve daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ...'na iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2050, Karar No: 2009/2993, Tarih: 11.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2050 E.  ,  2009/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 1.4.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Hazineye ait 1807 ada 30 parsel sayılı taşınmazın 121.50 metrekarelik kesiminin kendisine tahsis edildiğini, taşınmazın bulunduğu yerde ıslah – imar uygulamasının yapılarak tahsis edilen yerin 10228 ada 25 parsel sayılı taşınmazda kaldığını, taşınmazın Hazine tarafından davalı belediyeye devredildiğini, belediyenin bu kez taşınmazın 156 metrekarelik kesimini 31.10.2006 tarihli Encümen kararı ile kendisine sattığını ileri sürerek tapu iptali ve pay tescili istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, Hazineye ait 1807 ada 30 parsel sayılı taşınmazın 121.50 metrekarelik kesiminin 18.12.1985 tarihinde 2981 sayılı Yasa uyarınca davacıya tahsis edildiği, taşınmazın bulunduğu yerde ıslah–imar çalışmaları yapıldığı ve tahsis edilen yerin 10288 ada 25 parsel sayılı taşınmazda kaldığı, taşınmazın Hazine tarafından 1.12.2005 tarihinde 4706 sayılı Yasa uyarınca davalı belediyeye devredildiği, davalı belediyenin bu kez taşınmazın 156 metrekarelik kesimini 31.10.2006 tarihli Belediye Encümen kararı uyarınca davacıya sattığı, satış bedelinin ödendiği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere, istemin dayanağını 31.10.2006 tarihli Belediye Encümen Kararı teşkil etmektedir. Zira tescili talep edilen 156 metrekarelik yerin davacıya satışı encümen kararına göre yapılmıştır. 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi uyarınca belediyeye ait taşınmaz alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi belediye encümenine değil, belediye meclisine aittir. Mahkemece, anılan madde uyarınca belediye meclisince çekişmeli taşınmazın satışına karar verilerek bu hususta belediye encümenine yetki verip verilmediği araştırılmamıştır.

Bu nedenle, mahkemece dava konusu taşınmazın satışına ilişkin belediye meclisi kararı bulunup bulunmadığı, belediye meclisinin yukarıda anılan madde uyarıca satışa izin verip vermediği ve satışın geçerli olup olmadığı araştırılmalı, satışa ilişkin belediye meclis kararı bulunduğu ve satışın geçerli olduğunun anlaşılması halinde şimdi olduğu gibi istem hüküm altına alınmalıdır. Satışın geçerli olmadığının saptanması halinde ise, davacının ancak tapu tahsis belgesindeki hakkına dayanarak tescil talebinde bulunabileceği nazara alınarak, 3290 sayılı Yasa ile değişik 2981 sayılı Yasanın 10/C-2 maddesi gereğince tahsise konu yerde uygulanan düzenleme ortaklık payının davacıyı da bağlayacağı nazara alınarak tahsis miktarından bu oranda yapılacak indirimden sonra kalan miktarın tesciline karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler nazara alınmadan eksik araştırma ve soruşturma ile davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan harcın yatırana iadesine, 11.3.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4257, Karar No: 2022/20540, Tarih: 19.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4257 E.  ,  2022/20540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

Katılan vekilinin temyizinin, sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümleri ile sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan beraat hükümlerine; sanık ... müdafiinin temyizinin ise, mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1-Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümleri ile “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; sanığa yüklenen “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçları yönünden ise, yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden düşme ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizlerinin incelenemesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5774, Karar No: 2021/868, Tarih: 03.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/5774 E.  ,  2021/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ....'a yönelik), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure .. yönelik)

HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdure...’ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdureler..., ... ile ...'a karşı ayrı ayrı) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın üzerine atılı mağdure...’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı işlenen diğer suçlarla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Okulda hizmetli olarak çalışan sanığın aynı okulda öğrenci olan mağdureler üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezaların 5237 sayılı TCK’nın 103/3. maddesi ile artırılması,

Sanığın değişik tarihlerde mağdureler ... ile ...’a yönelik fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4637, Karar No: 2015/13446, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4637 E.  ,  2015/13446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul/Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/210-2013/93

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18867, Karar No: 2010/18573, Tarih: 09.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18867 E.  ,  2010/18573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 09.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2955, Karar No: 2019/1916, Tarih: 25.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2955 E.  ,  2019/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/08/2013 ve 02/02/2016 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından ''Müdafii ücreti 533.00 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına'' yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.