muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13801, Karar No: 2010/9914, Tarih: 07.10.2010

2- Davacı TMO Genel Müdürlüğü tarafından M/V Jurina Gemisi kaptanı Goran Iskra aleyhinde kendi adına asaleten ve gemi donatanına izafeten dava açılmış olup, mahkemece davalı kaptan hakkında açılan davada olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş, kararın davalı ... Jurina Gemisi kaptanı Goran Iskra yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davacı TMO Genel Müdürlüğü vekili, M/V Jurina Gemisinin 12 numaralı rıhtıma yanaştığı sırada davacıya ait gemi boşaltma cihazına çarparak zarar verdiğini iddia etmiştir. Dava konusu 30.000 ton kapasiteli, kendinden tahrikli 1\*300 ton/saat kapasiteli pnömatik tip gemi boşaltma cihazının ...şirketi tarafından 1.569.100 Euro bedelle anahtar teslimi olarak davacıya 22.12.1993 tarihli sözleşme ile satıldığı, davacı tarafından 02.10.1996 tarihinde geçici kabulü, 16.05.1997 tarihinde (hasarlı hali de tespit edilerek) kesin kabulü yapılan cihazın 13.05.1997 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle hasarlandığı anlaşılmaktadır. Cihazın onarım işinin, 04.08.1997 tarihinde davacı TMO 1 numaralı ihale komisyonu tarafından yapılan ihale sonrası (KDV hariç) 93.000 USD bedel ile STFA isimli firmaya verilmesinin kararlaştırıldığı, 08.08.1997 tarihinde de sözleşmenin imzalandığı, 22.08.1997 tarihinde gemi merdiveni hariç hasarın giderildiği, gemi merdiven tamir süresinin ise 6 gün olacağı 27.09.2005 tarihli bilirkişi ek raporunda belirtilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporlarında cihazın onarım süresinin 3 ay, 2 ay veya 1 ay olduğu belirtilmiş ise de, davacı tarafın kamu kurumu olup belli bir ihale prosedürünü işletmesi gerektiği, bu prosedür uygulanmadan doğrudan onarım yapılmasının mümkün olamayacağı, hakkaniyete uygun olması açısından cihazın 2 aylık sürede onarılabileceği kabul edilerek, 2 aylık süre gözetilerek zarar hesabı yapılmıştır. Davacı TMO Genel Müdürlüğü’nün dava konusu cihazın onarımı için ihale prosedürünü işletmesinin zorunlu olup olmadığı, bunun zorunlu olması halinde geçecek makul sürenin ne olacağı teknik bir konu olup, gerektiğinde denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu almadan ve dayanak gösterilmeden soyut gerekçelerle bu sürenin 2 ay olacağı kabul edilip kâr kaybının hesaplanarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davacı ile davalı donatan yararına bozulması gerekmiştir.

4- Öte yandan, 27.09.2005 tarihli bilirkişi ek raporunda da belirtildiği üzere, 02.10.1996 tarihinde geçici kabulü yapılan dava konusu cihaz 13.05.1997 tarihinde meydana gelen olayda hasarlanmış olup, orijinal parçalarla onarılması halinde değer kaybı olmayacağı yönündeki kabul de soyut gerekçelere dayalıdır. Onarılmış durumdaki aracın değerinin, kadar iyi onarılmış olursa olsun, kural olarak aynı nitelikteki hiç hasara uğramayan araç değerinden düşük olacağı yönündeki davacı iddiası karşısında, mahkemece, bu konuda görüş bildirilen ilk bilirkişi raporuna karşı davacı vekilinin itirazlarının cevaplandırılması için yeni bir bilirkişi raporu alınması gerekirken, davacının bu yöndeki itirazlarının dikkate alınmaması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

5- Dava, haksız eyleme davalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı zararının ancak yabancı para üzerinden gerçekleşmesi halinde yabancı para üzerinden maddi tazminata hükmedilebilir. Aksi halde zararın Türk Lirası üzerinden tazminine karar vermek gerekir. Mahkemece, davacı tarafın kâr kaybına dair zararının USD üzerinden gerçekleştiğine dair tarife ve benzeri kanıtlarını sunması ve buna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir inceleme yapılmadan yabancı para üzerinden kâr kaybına hükmedilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı donatan yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı Ege Sigorta A.Ş. vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile davalı Ege Sigorta A.Ş. hakkında açılan birleşen davada verilen hükmün ONANMASINA, asıl davada verilen hükme yönelik olarak davacı ve davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Jurina Gemisi kaptanı Goran Iskra yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ile davalı ... Jurina Gemisi donatanı yararına, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Jurina Gemisi donatanı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.068,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen davada davalı Euro Sigorta A.Ş. (Ege Sigorta A.Ş.)'nden alınmasına, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalı ...-davalı sigortacıdan alınarak davacıya verilmesine, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalı donatana verilmesine, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalı kaptana verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... ve asıl davada davalı ... Jurina Gemisi Kaptanı Gorun Iskra'ya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17547, Karar No: 2011/3158, Tarih: 24.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17547 E.  ,  2011/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken değerlendirme tarihinden önceki serbest satışların emsal olarak değerlendirmede esas alınması gerekir. Kamulaştırma bedelinin tesbiti ve taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkin olarak daha önce açılıp sonuçlandırılan davalarda belirlenen bedellerin emsal olarak kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zamanda satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsaller de getirtilip, emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerleri de ilgili belediyeden getirtildikten sonra bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18144, Karar No: 2017/8673, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18144 E.  ,  2017/8673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin 28/10/2005-31/7/2008 arasında düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.750,00 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/04/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 13.845,76 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, husumetin kendilerine yönlendirilemeyeceğini, ayrıca kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17852, Karar No: 2018/10009, Tarih: 09.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/17852 E.  ,  2018/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 5737 sayılı Yasanın 17. maddesine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, aslı vakıf olan taşınmazın vakfına rücu edeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, harca tabi nitelik taşıyan bu tür bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 118 ve 120. maddeleri gereğince başvurma harcı ile nisbi karar ve ilam harcının peşin alınmasının yanı sıra, davaya devam edilip, karara bağlanarak çekişmenin giderilebilmesi açısından 6100 sayılı HMK'nin 120. maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 26, 27, 28, 30 ve 32. maddelerinin öngördüğü işlemin yerine getirilmesi ve harcın alınması zorunludur.

Harçlar Kanunu, harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (res'en) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 Sayılı Kanunun 32. maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe takip eden işlemlerin yapılamayacağı ifade edilmiştir.

Öte yandan, ...... İdaresi 5018 sayılı Yasa uyarınca hususi bütçeye tabi olup, 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 77. maddesindeki “... Tüm iş ve işlemleri, her türlü vergi, resim,harç ve katılım payından istisnadır.” hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı, dolayısıyla ...... Genel Müdürlüğü'nün harçtan muaf olmadığı Hukuk Genel Kurulu'nun 24.12.2008 tarih 18-777 esas ve 2008/788 sayılı kararı ile benimsenmiştir.

./..

Bu durumda, davacı ...... İdaresinin harç yatırmaksızın dava açtığı ve yargılama sırasında harç ikmal edilmediği halde, yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmiştir.

Hâl böyle olunca, davacı idareye harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2010/549, Karar No: 2010/616, Tarih: 01.12.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/21-549 E.  ,  2010/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/08/2010

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir 1. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 06.10.2008 gün ve 2007/195 E.-2008/990 K. sayılı kararın incelenmesi davacı Kurum vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 28.01.2010 gün ve 2009/963 E.-2010/800 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 2926 sayılı Yasa’ya tabi Tarım Bağ-Kur Sigortalılığında geçen 01.05.1995-30.11.2002 tarihleri arasındaki tüm hizmetlerin geçerli olduğunun, 30.01.2002 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi Tarım Bağ-Kur Sigortalılığının sona erdiğinin ve 01.09.2006 tarihinden itibaren emekli aylığı almaya hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

2-Davacı, 2926 sayılı Yasa’ya tabi Tarım Bağ-Kur Sigortalılığında geçen 01.05.1995-30.11.2002 tarihleri arasındaki tüm hizmetlerin geçerli olduğunun, 30.01.2002 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi Tarım Bağ-Kur Sigortalılığının sona erdiğinin ve 01.09.2006 tarihinden itibaren emekli aylığı almaya hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.  2926 sayılı Yasa’nın  10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir.  Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,  davacının 22.07.1999 tarihli giriş bildirgesi ile 01.05.1995 tarihinde 2926 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 16.04.2003 ve 01.12.2006 tarihli ekstrelere göre 30.11.2002 tarihinde terk işlemi uygulandığı,31.08.2006 tarihinde tahsis talebinde bulunması ve Bağ-Kur hizmet sürelerinin SSK’ ca istenmesi sonucu, kurumca davacının tarım kooperatif kaydının 17.04.2003 tarihine kadar devam ettiğinin tespit edildiği, 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalılığının 13.12.2006 tarihinde yapılan Kurum işlemi ile kooperatif kaydının sona erdiği 17.04.2003 tarihine kadar uzatıldığı ve prim borcu çıkarıldığı, 2000,2001,2002,2003/2. aylarda prim ödemeleri olduğu, 30.11.2002 terk tarihine göre prim borcunun bulunmadığı, 03.08.2001-24.02.2003 tarihleri arası ve 26.05.2003-01.10.2005 tarihleri arası İvrindi Ziraat Odasına üye olduğu, 10.05.2002-17.04.2003 arası İvrindi Tarım Kredi Kooperatifine kayıtlı olduğu, 28.02.2003 tarihli dilekçesine istinaden 01.03.2003-31.08.2006 tarihleri arasında 1260 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğu, bu sigortalılığına ilişkin her ay düzenli prim ödemeleri bulunduğu, prim borcu bulunmadığı, 01.08.1970-28.02.1983 tarihleri arası 196 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılığı olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, Mahkemece 30.11.2002-01.03.2003 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü ile bu döneme ilişkin yapılan Kurum işlemlerinin doğru olduğu yönünde verilen karar doğrudur. Ancak, isteğe bağlı sigortalılık ile zorunlu sigortalılığın çakışması durumunda asıl olan zorunlu sigortalılık olduğundan, zorunlu sigortalılığa değer vermek gerekirse de; somut olayda davacının isteğe bağlı sigortalılık statüsü Kurumca zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin 13.12.2006 tarihinde yapılan işlemden önce oluştuğundan, sonradan davacının isteğe bağlı sigortalı olduğu, dönemde 2006 yılında geriye doğru yapılan bir işlemle Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması mümkün olmadığından davacının 01.03.2003-17.04.2003 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur Sigortalısı olarak kabul edilip, isteğe bağlı sigortalılığın iptal edilmesi doğru değildir.