muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3997, Karar No: 2012/5317, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3997 E.  ,  2012/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15321, Karar No: 2015/20755, Tarih: 16.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15321 E.  ,  2015/20755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2013/715-2014/269

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan harçların Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2096, Karar No: 2012/20381, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2096 E.  ,  2012/20381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurumca takibe yapılan itirazın iptali ile %40 inkar tazminatına hükedilmesine, 28/03/2004-05/07/2004 tarihleri arası çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 2000 tarihinde davalı belediyede işe başladığını ve bugüne kadar hiç ara vermeksizin çalıştığını, davalı ... tarafından 28.03.2004-05.07.2004 tarihleri arasındaki hizmetlerinin bildirilmediğini, ayrıca bu dönemleri kapsayan maaşlarının ödenmediğini, bu maaşların ödenmemesinden dolayı Aksaray 2. İcra Müdürlüğünün 2009/1222 esas sayılı dosyasıyla takip yapıldığını ancak davalı ... tarafından itiraz edilerek takibin durduğunu, davalı ... başkanlığının itiraz etmekte haksız ve kötü niyetli olduğunu, bu nedenlerle takibe yapılan itirazın iptaline, takip miktarının %40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ve 28.03.2004 - 05.07.2004 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının hizmet tespiti ve itirazın iptali davalarının her iki davalılar yönünden ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

1-Davacının hizmet tespiti davası yönünden verilen karara ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri Belediyeye aittir.Bu işyerinde çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl ise de davacı ücretinin ödenmediğini iddia etmektedir.

Somut olayda davacının 28.03.2004-05.07.2004 tarihleri arasında geçtiğini iddia ettiği çalışmasının sağlıklı bir şekilde belirlenmesi amacıyla, işveren kuruluşun davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinlenilmeden karar verilmiştir.

2-Davacının Aksaray 2. İcra Müdürlüğünün 2009/1222 esas sayılı dosyasındaki takibe yapılan itirazın iptali davası yönünden verilen karara ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Davacının Aksaray 2. İcra Müdürlüğünün 2009/1222 esas sayılı dosyasında başlattığı icra takibi işçilik alacağının tahsiline yönelik olduğundan, itirazın iptali davası işçilik alacağı davası niteliğindedir.

HUMK’nun 46.maddesi(6100 sayılı HMK'nın 167.md) uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına , davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 77.maddesinde( 6100 sayılı HMK'nın 30.md)Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

HUMK’nun 46.maddesi(6100 sayılı HMK'nın 167.md) uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına , davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 77.maddesinde( 6100 sayılı HMK'nın 30.md)Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

Hizmet tespiti davalarının yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri oluşturulup bu davalar için özel bir ispat yöntemi öngörmemiştir. Hizmet tespiti davaların niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği için yargılamasının özel bir duyarlılık ve itina ile yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmakta olup,işçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının hesaplanması gerekir.

Bu açıklamalardan olarak, hizmet tespiti ve işçilik alacakları davaları için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar tamamen birbirinden farklıdır. Bu noktada her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri bu nedenle doğru görülmemiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi ayrıca hizmet tespiti davası bakımından eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş;öncelikle hizmet tespiti ile işçilik alacakları niteliğinde olan itirazın iptaline ilişkin davaları birbirinden tefrik ederek yargılamalarını birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmak, akabinde ise hizmet tespiti davası bakımından, davacının tarihleri arasında geçtiğini iddia ettiği çalışmasının sağlıklı bir şekilde belirlenmesi amacıyla, işveren kuruluşun davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini ve davalı işyerinde çalıştığı anlaşılan bordro tanıklarını dinlemek, gerekli görülürse Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, dinlenen davacı ve davalı tanıklarının bu nitelikte olup olmadığını araştırmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22306, Karar No: 2014/10804, Tarih: 17.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22306 E.  ,  2014/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" şekindeki hüküm karşısında; cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi,

2) 5237 sayılı 53. maddesinin 4. fıkrasında yer alan hüküm gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanun maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, erteleme ilişkin kısımda “TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına” şeklindeki fıkranın eklenmesi, hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5562, Karar No: 2019/553, Tarih: 24.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5562 E.  ,  2019/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda , davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 30.10.2013 tarihinde açtığı işbu dava ile davaya konu kiralanan taşınmazın 18/24 hissesine ilişkin aylık kira bedelinin 01.08.2013 tarihinden itibaren 25.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı , davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme tarafından, kısa kararda “Davanın kısmen kabulü ile hak ve nesafet indirimi de yapılarak 01/08/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 18/24 hisse için brüt 20.000,00 TL olarak tespitine” karar verilmiş, gerekçeli kararda ise “Davacıların davasının kısmen kabulüne, davalının kirası altında bulunan ..., ..., ... (Eski No : ...) kapı nolu ... Apartmanı'nın altındaki ... Dükkan ve 1. kat adresinde bulunan davaya konu taşınmazın aylık kira bedelinin 18/24 hisse için 01/01/2015 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere taktiren aylık brüt 20.000,00 TL. olarak tesbitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla yeni bir karar vermekten ibarettir.

2- Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3046, Karar No: 2011/6235, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/3046 E.  ,  2011/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki ve binanın ortak yerlerindeki eksik ve ayıplı işlerin tamamlanması ve yapı kullanma izin belgesi alınması için BK’nın 97. maddesi uyarınca ifaya izin verilmesi, ifasına izin verilecek işlerin bedelinin avans olarak tahsili, bu bedelin karşılanabilmesi için yükleniciye ait 14 nolu bağımsız bölümün satışına izin verilmesi, ayrıca arsa sahiplerine ait bağımsız bölümler için eksik iş, değer kaybı ve gecikme tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-15.01.2010 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 22.06.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda bina arka cephesinde dökülen toplam 15 m2 sıvanın, arka cephe bahçe beton duvarının, garaj rampası betonunun, kömürlükte oluşan küf ve akıntıların onarılması, pis su borularının da kamufle edilmesi gerektiği belirtilmiş, sayılan beş kalem eksik ve hatalı imalatın giderilme bedeli toplam 3.565.00 TL olarak saptanmış, mahkemece bu rapor hükme dayanak yapılarak sayılan imalâtlar yönünden ifaya izin verilmesine ve 3.565,00 TL giderilme bedelinin satışına izin verilen yükleniciye ait 14 nolu bağımsız bölüm bedelinden mahsup edilmesi suretiyle tahsiline karar verilmiştir. Davalı yüklenici, kömürlükteki küf ve akıntıların 3 nolu daire sahibinin kusurlu eylemleri sonucu oluştuğunu, bu nedenle bir sorumluluğu bulunmadığını, diğer 4 kalem imalâtdaki eksik ve hataları da giderdiğini

belirterek bina yönetiminden 10.07.2010 tarihli borç üstlenme belgesi başlıklı belge almış, bu belgeyi eklemek suretiyle bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Mahkemece davalı yüklenicinin itirazları yerinde yeniden keşif yapılmak suretiyle incelenip değerlendirilmeden ve karşılanmadan dava sonuçlandırılmıştır. İfaya izin kararı sözleşme ve eklerine göre yüklenicinin sorumlu olduğu hali hazırdaki eksik ve kusurlu işlerin tamamlanmasını ve düzeltilmesini sağlamak amacıyla verilir. İmalâttaki eksik ve kusurlar tamamlanmış ve düzeltilmişse ifaya izin istemi konusuz kalır. Bu durumda ifasına izin istenilen eksik ve kusurlu işlerin kim tarafından giderildiği önem taşır. Eksik ve kusurlar davalı yüklenici tarafından giderilmişse giderilen (konusuz kalan) kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı arsa sahipleri tarafından giderilmişse talepleri gözetilerek eksik ve kusurlu işlerin giderilmesi için yaptıkları masrafların tahsiline karar verilir. Somut olayda davalı yüklenici keşfin yapıldığı 15.01.2010 tarihinden sonra 4 kalem imalât yönünden eksik ve kusurları giderdiğini, 1 kalem imalât yönünden ise sorumlu olmadığını ileri sürüp bu konuda delil de ibraz ettiğinden itirazların mahallinde keşif yapılmak suretiyle incelenip değerlendirilmesi ve sonucuna göre hükme varılması zorunludur. İfasına izin istenilen işlerle ilgili olarak mahkemece yapılacak işlem; HMK’nın 266. maddesi uyarınca hukukçu bilirkişiyi heyetten çıkararak yalnızca inşaat mühendisi bilirkişi ile mahallinde keşif yapmak, 22.06.2010 tarihli raporda 5 kalem halinde sayılan eksik ve kusurlu işlerin giderilip giderilmediğini araştırmak ve kömürlükteki küf ve akıntılardan davalı yüklenicinin sorumlu bulunup bulunmadığını açığa kavuşturmak, davalının sorumlu olduğu eksik ve kusurlu işlerden halihazırda giderilmemiş olanlar hakkında şimdiki gibi ifaya izin kararı vermek, giderilmiş olanlar hakkında ise konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek, ifasına izin istenen eksik ve kusurlar davacılar tarafından giderilmişse ifaya izin verilmesine değil, talepleri ve usuli kazanılmış haklar gözetilerek bedellerinin tahsiline karar vermekten ibarettir.

3-Mahkemece yapı kullanma izin belgesi alınması yönünden de ifaya izin verilmesine karar verilmiştir. Hükme esas alınan 22.06.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporunda yapı kullanma izin belgesi almak için yapılması gereken giderler 26.621,18 TL SGK (işçi primi + idari para cezası + işsizlik sigortası) bedeli, 1.600,00 TL Gelir İdaresi Başkanlığı (Vergi Dairesi) harç bedeli, 773,00 TL iskân harcı ve 375,00 TL kapı numarataj harcı olmak üzere toplam 29.369,18 TL olarak hesaplanmıştır. Davalı yüklenici dava konusu inşaatla ilgili olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna herhangi bir borç bulunmadığını belirterek SGK tarafından Keçiören Belediye Başkanlığı’na yazılmış ilişiksizlik belgesi konulu 30.03.2011 tarih 6.194.168 sayılı yazı fotokopisini temyiz dilekçesine eklemiştir. Yapı kullanma belgesi almak için yapılması gereken giderler ödenmişse, ödemesi yapılan kalemler yönünden ifaya izin istemi konusuz kalır. Bu durumda mahkemece yapılacak işlem; yapı kullanma izin belgesi alınıp alınmadığını, yapı kullanma izin belgesi alınması amacıyla sigorta primi, harç, vergi vs. olarak ne miktar ödeme yapıldığını, bu ödemeleri kimin yaptığını Belediye, SGK, Vergi Dairesi vs. ilgili kurumlardan sorup tespit etmek, yapı kullanma izin belgesi alınmamışsa; sarfı gerekip de yapılmayan ödemeler yönünden şimdiki gibi ifaya izin kararı vermek, yapı kullanma izin belgesi alınmışsa; konusuz kalan ifaya izin talebinin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek, ifasına izin istenen ödemeler

davacılar tarafından yapılmışsa; ifaya izin verilmesine değil, talepleri ve usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak alacağın tahsiline karar vermekten ibarettir.

Mahkemece dikkat edilmesi gereken diğer bir husus da davalı yükleniciye ait bağımsız bölümün satışına ancak ifaya izin kararı verilebilmesi halinde, izin verilen işlerin giderini karşılamak amacıyla karar verilebileceğidir. Satış kararı verilebilmesi için ifasına izin istenilen işlerin bedeli ile satışına izin istenilen taşınmazın bedeli arasında aşırı oransızlık bulunmaması, satışa izin talebinin MK’nın 2. maddesindeki dürüst davranma ilkesine ve hakkaniyete de aykırı olmaması gerekir. Davalının ifasına izin istenen işlerin bedelini ödemeye hazır olduğunu bildirip mahkeme veznesine depo etmesi halinde de satış kararı verilemez. O halde mahkemece ifaya izin kararı verilmesi halinde, izin verilen işlerin bedeli ile satışına izin istenen 14 nolu dairenin bedeli mukayese edilmeli, satış şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği takdir edilerek sonucuna göre satışa izin talebinin kabulüne veya reddine karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bentler uyarınca kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4230, Karar No: 2010/6795, Tarih: 02.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4230 E.  ,  2010/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 08.12.2009

No : 347-489

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının borçlunun kardeşi olduğunu, aralarında gerçek bir alacaklılık ilişkisi bulunmadan bankaya olan borcun kapatılarak alacağın muvazaalı olarak temlik alındığını ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya isabet eden payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin dava dışı borçlunun T. Vakıflar Bankası TAO’na olan borcunu ödemek suretiyle temlik aldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının, dava dışı borçlunun T. Vakıflar Bankası TAO’na olan borcunu ödeyerek alacağı ve takip dosyasını temlik aldığı, alacağı kanıtlayan dekontların bulunduğu ve takip dayanağı belgelerin, takip ve haciz tarihlerinin davacınınkilerden önce olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.