muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3579, Karar No: 2021/7609, Tarih: 26.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3579 E.  ,  2021/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanığın, basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2017 tarih 2017/278 Esas, 2017/470 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mahkumiyetine dair; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.02.2019 tarih, 2018/515 Esas, 2019/452 Karar sayılı kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.02.2019 tarih, 2018/515 Esas, 2019/452 Karar sayılı kararının sanık tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, anılan maddesinin 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği anlaşılmakla; 26.02.2019 olan karar tarihinde hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.02.2019 tarih, 2018/515 Esas, 2019/452 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21973, Karar No: 2016/1164, Tarih: 17.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/21973 E.  ,  2016/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Katılanın 2010 yılı Kasım ayında, ... Otomotiv isimli iş yerinden araç satın aldığı, katılan tarafından başvurulan kredinin çıkmasına kadar teminat amaçlı 40.000 TL bedelli senedin şirkete verildiği, birkaç gün sonra da kredi başvurusunun olumlu sonuçlanması üzerine, katılanın sanık dayısı ile birlikte senedi iade aldığı, katılanın sanığa sigara almak için araçtan indiği, döndüğünde aracın torpidosu üzerine bıraktığı senedin yerinde olmadığını, sanığın senedi yırttığını söylediği senedin, sanığın cirosu ile borcuna karşılık ...'a verildiğinin iddia edilmesi, sanığın, suça konu bononun katılan tarafından araç satışı karşılığı kendisine verildiğini, teminat için verilen senetten farklı olduğunu savunması, tanık ...'ın, ... Otomotiv San. Tic. A.Ş.'de satış uzmanı olarak çalıştığını, 1-1,5 yıl önce ... ve ...'ün iş yerine beraber geldiklerini, ... adına bir araç satın aldıklarını, parasının %30'luk bölümünün nakit olarak ... tarafından ödendiğini ancak paranın ikisince beraber getirildiğini, ...'den 40,000 TL'lik teminat senedi aldığını, o senetteki borç miktarının yazı ve rakamla kendisine ait olduğunu, banka kredisi alındıktan sonra senedi ...'e verdiğini, duruşmada gösterilen senet fotokopisindeki rakamla “40,000 TL” ve yazı ile “kırk bin” ibarelerinin kendisine ait olduğunu ifade etmesi, 21.05.2012 tarihli bilirkişi raporunda “ödeme tarihi hanesine önce bir ocak yazısının yazıldığı, bilahare senedin ödeme tarihine uyacak şekilde "ocak" ibaresinin üzerine ve devamına "temmuz ikibin onbir" ifadesinin yazılarak rakamla gösterilen ödeme tarihi ile uygunluk sağlandığının” belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, senet üzerindeki yazı ve rakamla belirtilen meblağın tanık ...'a aidiyeti konusunda inceleme yaptırılıp, sanık savunması ve tanık Tahsin'in beyanları doğrultusunda aracın fiilen kime ait olduğu tespit edilip, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu belgenin getirtilip incelenip, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, Türk Ticaret Kanununda öngörülen unsurları taşıyıp taşımadığı ve aldatıcı nitelikte olup olmadığı kararda tartışılıp denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulup, eylemin sübutu halinde de 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinde düzenlenen “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağı da değerlendirilerek hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2224, Karar No: 2011/2496, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2224 E.  ,  2011/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde geçen sigortalı çalışmalarının 506.sayılı yasanın ek.5,6,7 ve 39.maddeleri kapsamında olduğunun tespitine, itibari hizmet sürelerinin sigortalılık süresine eklenmesine, emekliliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 1.2.1992- 26.1.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 madde kapsamında olduğunun tespiti ile bu sürenin hizmet süresine eklenmesini, malullük yaşlılık ve ölüm sigorta primlerinin geçmişe dönük olarak 21.2.1992- 26.1.2007 tarihleri arasında % 22 oranı üzerinden hesaplanmak suretiyle ek % 2 oranlık farkın geçmişe yönelik olarak davalı işverenden gecikme zammı ile alınmasını, 506 sayılı Yasa'nın Ek 39 madde uyarınca sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere 506 sayılı Yasa'nın 60 ve Geçici 81. maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilerek bunların emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren şirkete ait 375639 sigorta nolu işyerinde geçen 5645 gün sigortalı hizmetin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5 maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına, bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında S.G.K tarafından dikkate alınmasına, sigorta prim farkının davalı işverenden tahsili isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 1.2.1992- 26.1.2007 tarihleri arasında toplam 5645 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinin bulunmadığı, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının kesim ve dilimle işinde çalıştığı kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 1.2.1992- 26.1.2007 tarihleri arasında toplam 5645 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinin bulunmadığı, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının kesim ve dilimle işinde çalıştığı kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, davalı işyerinde değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerinin yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde kesim elmanı olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9813, Karar No: 2013/16940, Tarih: 29.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9813 E.  ,  2013/16940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 21.03.2011 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen 1 haftalık süreden sonra 29.03.2011 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13117, Karar No: 2021/3228, Tarih: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/13117 E.  ,  2021/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun reddine dair verilen kararın davacı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05.04.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2223, Karar No: 2011/2495, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2223 E.  ,  2011/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde geçen sigortalı çalışmalarının 506 sayılı yasanın Ek 5,6,7 ve 39.maddeleri kapsamında olduğunun tespitine, itibari hizmet sürelerinin sigortalılık süresine eklenmesine, emekliliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde basım ve matbaacılık işinde 8.10.1997-16.4.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/2 madde kapsamında olduğunun tespiti ile bu sürenin hizmet süresine eklenmesini, malullük yaşlılık ve ölüm sigorta primlerinin geçmişe dönük olarak 8.10.1997-16.4.2008 tarihleri arasında % 22 oranı üzerinden hesaplanmak suretiyle ek % 2 oranlık farkın geçmişe yönelik olarak davalı işverenden gecikme zammı ile alınmasını, 506 sayılı Yasa'nın Ek 39 madde uyarınca sigortalılık süresine ilave edilen gün sayılarının 5 yıldan az olmamak üzere 506 sayılı Yasa'nın 60 ve Geçici 81. maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilerek bunların emeklilik işlemlerinde dikkate alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işveren şirkete ait 375639 sigorta nolu işyerinde geçen 3676 gün sigortalı hizmetin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5 maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılmasına, bu sürenin emeklilik işlemleri sırasında S.G.K tarafından dikkate alınmasına, sigorta prim farkının davalı işverenden tahsili isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 8.10.1997-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 3676 gün matbaa elemanı olarak baskı bölümünde çalıştığı, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının baskı işinde çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 8.10.1997-16.4.2008 tarihleri arasında toplam 3676 gün matbaa elemanı olarak baskı bölümünde çalıştığı, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının baskı işinde çalıştığı, kimyasal etkiye maruz kaldıkları, işyerinde gündüz 50-60, gece 15-20 kişinin çalıştığı, çalışma ortamının gürültülü olduğunu beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, , davalı işyerinde değişik firmaların mamullerinin ambalajlanması ile ilgili olarak dokuz renge kadar baskı, laminasyon, klişe, grafik ve film hazırlama işlerinin yapıldığı ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde matbaada baskı elemanı olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9306, Karar No: 2012/15175, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9306 E.  ,  2012/15175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi gereği kullandırılan ticari kredi borcunun ödenmemesi üzerine davalı hakkında Afyonkarahisar 1.İcra Müdürlüğünün 2010/3814 E sayılı dosyası ile ilamsız takip yaptıklarını, davalının şirket hisselerini devrettiğini, şirketin kullandığı krediden kendisinin sorumlu tutulamayacağını bildirerek itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu, şirket hisselerinin 12/08/2008 tarihinde devredildiğini, genel kredi sözleşmelerinin ise devirden önceki 05/05/2008 tarihinde imzalandığını, davalının genel kredi sözleşmesindeki şahsi kefaletinden dolayı sorumlu olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil, sözleşmeyi boş olarak imzaladığını, sözleşmenin sonradan doğdurulduğunu, şirket adına imzaladığını sandığını, borçlu şirketteki hisseselerini devrettiğini, şirketin halihazırdaki sahibi olan Fevzi Can'dan davacının kefalet dışında gayrinakti garantiler ve teminatlar almadığını, dava konusu kredi bedellinin aslında cari hesaba geçtiğini ancak davacının ...'ın başka kefaleti nedeniyle cari hesaptaki parayı bloke ederek diğer banka ve icra dairelerinin birine aktardığını, bu nedenle icra takibinde bulunulan kredilerin açıkta kaldığını, davacının kusurlu davranarak kefilin durumunu ağırlaştırdığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre; davacı banka ile dava dışı ... Ltd. Şti.ne kullandırılan 200.000,00 TL lik ticari krediye ilişkin 08/05/2008 tarihinde düzenlenen sözleşmeyi dava dışı ... ile davalının müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, sözleşmenin dava dışı tüzel kişiliğin imza yetkilisi tarafından imza edildiği, sözleşmeden sonra davalının hisselerini devrettiği, sözleşmenin 35. Maddesinde BK.'nın kefile sağladığı bazı haklardan feragat ettikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, davalının itirazında haklı olduğu ve ayrıca kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1) Davalının harcını yatırmak suretiyle uygun şekilde temyiz dilekçesi sunmamış olmasına göre temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

1) Davalının harcını yatırmak suretiyle uygun şekilde temyiz dilekçesi sunmamış olmasına göre temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Takip talebinde 13.500 TL gayri nakdi kredi toplamı (depo talep edilen) konusunda davacının talebi olduğu halde hükümde bu hususta olumlu veya olumsuz karar verilmemiş olması isabetsiz olduğu gibi, vekille temsil edilmeyen davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi ve sözleşmeden kaynaklanan likit (belirlenebilir) alacak için davacı yararına inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği halde, talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3942, Karar No: 2019/14149, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3942 E.  ,  2019/14149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/06/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat Yağmur Koçak geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 2.037,00 TL. duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.