muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13309, Karar No: 2017/8721, Tarih: 07.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13309 E.  ,  2017/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 06.05.2005 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2008 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 08.09.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2008 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 24.01.2009'a kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.05.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8293, Karar No: 2013/10154, Tarih: 27.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8293 E.  ,  2013/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.07.2010 tarih ve 146/405 sayılı hükmün Daire'nin 13.11.2012 gün ve 3873/10361 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: KARAR

Davacı vekili; davacıların murisi ... intikal eden 102 ada 46 parsel sayılı taşınmazın fiilen mirasçılar tarafından taksim edilerek zeminde 3 farklı taşınmaz olarak kullanılmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında muris ... çocuklarından ölü ... eşi ... adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak davalı ... üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacılar adına miras hisseleri oranında tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Daire'nin 13.11.2012 tarih ve 2012/3873-10361 Esas ve Karar sayılı kararıyla onanmıştır. Bu kez davacılar vekili, karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; dava konusu 102 ada 46 parsel sayılı taşınmaz, senetsizden, 19.01.2008 tarihinde, fındık bahçesi vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiş ve tutanağın itirazsız kesinleşmesi üzerine 31.03.2008 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Mahallinde 24.05.2010 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık ... beyanlarından; taşınmazın öncesinde kök muris ... ait iken ölümünden sonra çocuklarından davacılar yakın murisi ... ve davalının yakın murisi ... tarafından kullanıldığı ve bütün mirasçıların katılımı ile gerçekleşen bir taksimin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ne var ki usulüne uygun taksim yapılmadığı hususu mahkemenin de kabulündedir. Ancak, dosya içinde bulunan ... ait veraset belgesine göre kök muris ... 15.10.1951'de, davacılar yakın murisi ... 1979'da ve davalının yakın murisi ... 1992'de ölmüştür. Bu belirlemelere göre gerek taşınmazın tespit tarihinde gerekse de dava tarihinde davalı ... kök muris ... mirasçısı olup dava mirasçılar arasında açılıp yürüyen payın iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Elbirliği mülkiyet hükümlerinin geçerli olduğu taşınmazlarda mirasçıların birbirleri aleyhine tek başına miras payının iptaline ilişkin dava açmaları mümkün olup oybirliği aranmaz. Davacılar mirasçılar arasında

görülen böyle bir davada, sadece kendi payları yönünden iptal ve tescil isteğinde bulunduğuna göre mahkemece toplanan delillerin sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

görülen böyle bir davada, sadece kendi payları yönünden iptal ve tescil isteğinde bulunduğuna göre mahkemece toplanan delillerin sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteği açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle Dairenin maddi yanılgıya dayalı 13.11.2012 gün ve 2012/3873 Esas, 2012/10361 Karar sayılı onama kararının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve Mahalli Mahkemenin 22.07.2010 gün ve 2010/146-405 Esas ve Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, 62,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6506, Karar No: 2024/7424, Tarih: 07.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6506 E.  ,  2024/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1068 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan Elazığ İnfaz Hakimliğinin 19.07.2023 tarihli ve 2023/5191 Esas, 2023/5212 sayılı içtima kararı ile 11 yıl 40 ay 42 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında Covid izninde bulunduğu esnada 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 10 ve 105/A maddeleri uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar kalan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 28.07.2023 tarihli ve 2023/6378 Esas, 2023/6354 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi gereğince açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli ve 2023/7914 Esas, 2023/7871 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2023 tarihli ve 2023/1068 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.09.2024 tarihli ve 94660652-105-23-3619-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve 2024/98417 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve 2024/98417 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve 2024/98417 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 06.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında;

Hükümlü hakkında Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 28.07.2023 tarihli ve 2023/6378 Esas, 2023/6354 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla denetim süresinin başladığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 11 yıl 40 ay 42 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 24.07.2023 tarihli ve 2018/0-3873 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 18.11.2019 tarihinde cezasını infaz etmek üzere Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alındığı, 13.07.2020 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrıldığı ve cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 04.10.2025 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 28.07.2023 tarihli ve 2023/6378 Dosya, 2023/6354 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 15 gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 28.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

6.Hükümlü 14.09.2023 tarihli itiraz dilekçesinde ve 05.01.2024 tarihli dilekçesinde, hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği ve denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiği İnfaz Hakimliğince kabul edilen tarihlerde Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde psikolojik rahatsızlığı nedeniyle yatarak tedavi gördüğünü beyan ettiğinden, hükümlünün müracaat etmesine engel bir mazeretinin olup olmadığı, yokluğunda verilen denetimli serbestlik kararının hükümlüye tebliğ edilip edilmediği, UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine ilişkin itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.09.2023 tarihli ve 2023/1068 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4495, Karar No: 2014/5258, Tarih: 20.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4495 E.  ,  2014/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 23/09/2010 tarihinde yüze karşı tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 04/10/2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/576, Karar No: 2016/8345, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/576 E.  ,  2016/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/806-2014/260

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda, hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere, bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11278, Karar No: 2010/9480, Tarih: 10.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/11278 E.  ,  2010/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebliğnamede "Başsavcılığımızın 05.03.2008 tarih ve 2006/275218 sayılı ret istemli tebliğnamesi üzerine verilen Yüksek Dairenizin 23.11.2009 tarih ve 2008/6094-2009/19314 sayılı kararının incelenmesinde; İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2006 tarih ve 2005/190-2006/114 sayılı dosyası ve kararı incelendiği halde gerek tarafımızca düzenlenen tebliğnamede gerekse Yüksek Dairenizin ilamının karar başlığında sehven inebolu Asliye Ceza Mahkemesinin yerine İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin adının yazılarak bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

5320 sayılı Yasanın 8.maddesinin 1 .fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, Yüksek Dairenizin 23.11.2009 tarih ve 2008/6094 - 2009/19314 sayılı ilamındaki mahkeme adı ile ilgili yazıma ilişkin anılan maddi hatanın düzeltilmesi arz ve talep olunur." denilmektedir.

5320 sayılı CYY.Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1 .maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlede "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kumlu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2008 tarih ve 2009/275218 sayılı tebliğnamesiyle, Dairemize gönderilen İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2006 tarih ve 2005/190-2006/114 sayılı kararının bozulmasına karar verildiği, ancak anılan bozma ilamının karar başlığında yerel mahkeme adının yanılgı sonucu İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazıldığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca, Dairemizin 23.11.2009 tarih ve 2008/6094- 2009/19314 sayılı karar başlığında yer alan mahkeme adına ilişkin yazım yanılgısının, İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi yerine " İnebolu Asliye Ceza Mahkemesi" olarak DÜZELTİLMESİNE, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7104, Karar No: 2013/6433, Tarih: 08.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/7104 E.  ,  2013/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 08/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... 'in aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı sürücü ...'in kusurlu olarak davacıya çarpıp yaralanmasına neden olduğunu beyanla maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

a)Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; mahkemece ....Kurumu Başkanlığından alınan maluliyet oranını gösterir raporu esas alınarak istemin bir bölümünün kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Ancak, söz konusu rapordaki maluliyet oranının Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun düzenlenmediği görülmektedir.

Yine; destekten yoksunluk tazminatı hesap raporu ise ....1980 muhtemel yaşam tablosu esas alınarak düzenlenmiştir.

Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre maluliyet oranının, .... Tüzüğüne göre; yaşam sürelerinin de, PMF yaşam tablosuna göre hesaplanması gerekmektedir.

Şu durumda mahkemece, ... Tüzüğüne göre yaşı ve meslek grubu gözetilerek, ... Kurumu veya üniversitelerin ilgili bölümlerinden alınacak maluliyet oranını gösterir rapor ve ...yaşam tablosuna göre hesaplanacak destekten yoksun kalma tazminatı raporu alınarak sonucuna göre ve bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Ayrıca, dosya kapsamından, davacı ...'in maluliyetinin kaza sırasında başına aldığı darbeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Motorsiklet kaskı, oluşabilecek kaza ve darbelerde zararı en aza indirmek ve engellemek için kullanılması zorunlu bir aksesuar olup

kaza sırasında davacının kask takmaması müterafik kusur oluşturacaktır. Bu nedenle, mahkemece olay anında davacının kask takarak kendi can güvenliği için gereken önlemi alıp almadığının araştırılması, takmamış ise hesaplanacak tazminattan olay tarihinde yürülükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 44. madde uyarınca uygun bir hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.