muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9598, Karar No: 2015/29690, Tarih: 22.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/9598 E.  ,  2015/29690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1 .cümle ve 62. maddeleri uyarınca 150 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın aynı Kanun'un 50/1-f maddesi gereğince 75 gün süre ile temizlik sektöründe kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirine çevrilmesine dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 12/06/2012 tarihli ve 2011/856 esas, 2012/708 karar sayılı kararının,.. Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2015 gün ve 105798 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-f maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya, çevrilebilir." hükmünün yer aldığı, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/1. maddesinde ise "Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır." hükmüne yer verilerek, 2. fıkrasında da "Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri, bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar. Bu listeler mahkemelere verilir. Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır." şeklinde düzenlemeye yer verilerek, seçenek yaptırım olarak kamu yararına bir işte çalıştırılmanın şartlarının belirlenmiş olması karşısında, Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın yazılı biçimde seçenek yaptırıma çevrilmesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.", 58/3. maddesindeki "Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, mükerrir bulunan sanık hakkında anılan Kanun'un 58/6. maddesinin uygulanacağının gözetilmemesinde,

3-Sanığın tehdit suçu sebebiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1 .cümle maddesi uyarınca alt sınır olarak 6 ay hapis cezasının öngörülmesine rağmen 180 gün hapis cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit suçundan sanık... hakkında yapılan yargılama sonucunda,.. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/06/2012 tarihli kararıyla, 150 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 50/1-f maddesi gereğince cezanın 75 gün süreyle temizlik iş kolunda çalıştırılma tedbirine çevrilmesine karar verildiği, yoklukta verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, infaz aşamasında seçenek yaptırıma karar verilirken iş kolunun belirtilmesi, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve temel cezanın hatalı belirlendiği gerekçesiyle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

1-TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine karar verilirken, çalıştırılacak iş kolunun belirtilmesinin hukuka uygun olup olmadığı,

2- Koşulları oluşmasına karşın tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

3- Temel cezanın hatalı belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

a-Seçenek yaptırım hususunun incelenmesi;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar, suç ve ceza politikası gereğince kanun koyucunun benimsediği bir cezalandırma ve infaz yöntemidir. Amacı; kişiye, işlediği suçun niteliği, cezasının azlığı ya da yaşı nedeniyle bir kısım özel imkânlar sunarak, ıslahı ve topluma kazandırılması açısından bir yandan sanığı, diğer yandan da mağduru ve toplumu korumaktır.

Kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre cezanın kişiselleştirilmesidir. Hâkim, kısa süreli hapis cezasının, hapis cezası olarak infaz edilmesi yerine, cezayı kişiselleştirerek daha etkili, caydırıcı ve ıslah edici olduğu kanaati ile cezayı seçenek yaptırıma çevirmektedir.

5237 sayılı Yasanın 50. maddesinin 1. fıkrasında kısa süreli hapis cezası yerine uygulanabilecek seçenek yaptırımlar altı bent halinde düzenlenmiştir.

(f) bendindeki düzenleme; “Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırmaya” çevrilebilir, şeklindedir.

“Kamuya yararlı işte çalıştırma” tedbirinin ne şekilde infaz edileceği; 5275 sayılı Kanun'un 105. maddesinde; “(1) Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır.

“Kamuya yararlı işte çalıştırma” tedbirinin ne şekilde infaz edileceği; 5275 sayılı Kanun'un 105. maddesinde; “(1) Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır.

(2) Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri, bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar. Bu listeler mahkemelere verilir. Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır.….” biçiminde düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 109. maddesinde ise; 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesine göre hükmedilen seçenekli yaptırımların infazında uygulanacak rejimin tüzükte gösterileceği yazılıdır.

Anılan Tüzük 06.04.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmak suretiyle yürürlüğe girmiştir. Tüzüğün 51. maddesinin 6. fıkrası da İnfaz Kanunu'nun 105. maddesi ile aynı doğrultudadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanığa tehdit suçundan hükmolunan 150 gün hapis cezası, mahkemece 75 gün süreyle temizlik işkolunda çalıştırılma tedbirine çevrilmiştir.

Kamuya yararlı iş kollarının tespiti ve ihtiyaç bulunan alanlara hükümlülerin orantılı bir şekilde dağıtılması, bölge, işkolları ve hükümlü sayısı gibi faktörlere göre detaylı bir planlamayı gerektirdiğinden, bu hususun Denetimli Serbestlik ve Yardım merkezleri Müdürlüklerinin organizasyonu ve infaz hakimliklerinin denetiminde belirlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, İnfaz Kanunu’nun 105/2. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde çalıştırılacak iş kolunun gösterilmesi hukuka aykırıdır.

b-Temel cezanın belirlenmesindeki hukuka aykırılık;

TCK’nın 106/1. maddesinde “Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece sanığın sabit kabul edilen tehdit eylemi için TCK’nın 106/1. maddesi uyarınca temel cezanın, TCK’nın 61/6. maddesi uyarınca 6 ay hapis olarak belirlenmesi gerekirken, 180 gün hapis olarak uygulanması hukuka aykırılık oluşturmaktadır.

c-Tekerrür hususunun incelenmesi;

Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

c-Tekerrür hususunun incelenmesi;

Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Tekerrür halinde hükmolunan ceza mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceğinden ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olup aynı Kanun’un kamuya yararlı işte çalıştırılma tedbirinin infaz yöntemini gösteren 105. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediğinden, kural olarak seçenek yaptırımların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilemeyeceği hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Ancak, TCK’nın 50/6. maddesine göre seçenek tedbirin gerekleri yerine getirilmediğinde, hükmü veren mahkemece tedbir hapis cezasına çevrilecek ve bu durumda TCK’nın 50/5. maddesi (Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir.) hükmü uygulanmayacak, diğer bir deyişle ceza hapis cezası olarak kabul edilerek infaz edilecektir. Bu durumda koşulları oluştuğunda hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesinin önünde her hangi bir engel bulunmayacaktır.

İnceleme konusu somut olayda: sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 10/09/2009 tarihli ve 2009/167 esas, 2009/282 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olmasına karşın, TCK’nın 50/6. maddesine göre seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edileceğinin belirtilmemesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit suçundan sanık ... hakkında, ... ... Sulh Ceza Mahkemesinin 12/06/2012 tarihli ve 2011/856 esas, 2012/708 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca, (2 nolu) kanun yararına bozma istemi yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2- (1 ve 3) nolu istem yönünden, anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki takdire ilişkin olmayan hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafında yer alan “75 gün hapis ibaresinin”, “2 ay 15 gün hapis” olarak DÜZELTİLMESİNE, aynı paragrafta yer alan “temizlik sektöründe” ibaresinin hükümden ÇIKARILMASINA, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 22.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10083, Karar No: 2025/124, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10083 E.  ,  2025/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Foça Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesince, Foça Asliye Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın bu mahkeme yerine Dairemize gönderildiği, Foça Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı olmadığı, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36815, Karar No: 2017/5728, Tarih: 18.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36815 E.  ,  2017/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisinde 03.02.2014 tarihinde sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporu bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-10.10.2013 tarihli "olay yakalama ve muhafaza altına alma" tutanağına göre, olay günü ihbar üzerine olay yeri ve civarında araştırma yapılırken suça sürüklenen çocuğun ... İlköğretin Okulunun yanında bankta otururken görüldüğü, yanına gidilip olayla ilgili soru sorulduğunda suça konu kuru üzümleri çaldığını ikrar ederek çaldığı yeri göstermesi üzerine suça konu kuru üzümlerin henüz müracaatı olmayan müştekiye soruşturma aşamasında iade edildiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10315, Karar No: 2010/11350, Tarih: 01.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10315 E.  ,  2010/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları B. Ş..’in hukuki ehliyetinin olmamasından yararlanarak kendisini yasal danışman tayin ettiren kızı B.. Ş..’in, muris adına kayıtlı 5 parça taşınmazı, vekil aracılığıyla, aynı tarihli akitle, tapuda satış göstermek suretiyle davalıya devrini sağladığını, temlik işleminin bedelsiz, mirastan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, hukuki ehliyetsizlik ve muvazaalı temlik nedeniyle devir işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile muris adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazları gerçek değeri üzerinden bedeli karşılığında temellük ettiğini, bedelini banka aracılığıyla davacıların murisine ödediğini, iyiniyetli olduğunu, elbirliği ortaklığı olduğundan davanın iştirak sağlanarak açılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili Davalı, murise yasal danışman atandığını, vasiyet yoluyla tek mirasçı nasbedildiğini, murisin isteği ile taşınmazları davalıya satış yoluyla temlik edildiğini iddiaların yersiz olduğunu, vasiyetnamenin iptali için açılan dava sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın iştirak sağlanmadan görülemeyeceği gerekçesiyle husumetten reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı O.T.. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak taşınmazın terekeye döndürülmesi isteğine ilişkin olarak mirasçılardan biri tarafından açılmış olup mahkemece iştirakin sağlanmadığı gerekçesiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

Dava; ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak taşınmazın terekeye döndürülmesi isteğine ilişkin olarak mirasçılardan biri tarafından açılmış olup mahkemece iştirakin sağlanmadığı gerekçesiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

M.K. nun 701-703 maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin ( ortaklığın ) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan herbirinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, M.K. nun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır.

M.K. nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, nevarki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Somut olayda; elbirliği ( iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olup, dava dışı ortaklar bulunmaktadır. Hal böyle olunca, davaya katılmayan ortakların olurlarının alınması ya da miras şirketine M.K. nun 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı ve davalı O.. T..’ın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü şimdilik diğer hususlar incelenmeksizin HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27909, Karar No: 2024/10771, Tarih: 26.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/27909 E.  ,  2024/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/572 E., 2020/159 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bozma üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, olay tarihinde katılanı telefonla arayarak kendisini başkomiser olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın aşamalarda atılı suçlamayı reddetmesi, suçta kullanılan telefon ve banka hesap numaralarının kendisine ait olmadığını, daha öncesinde ağabeyinin dükkanında iken tanımadığı iki şahsa kimliğini kullandırmak suretiyle para çektirdiğini, bu olaydan sonra birçok ilde benzer suçlamalardan dolayı davalar açıldığını savunması, HTS kayıtlarında katılanı arayan telefon hattının ... adlı bir şahıs adına kayıtlı olması, yine gönderilmeye çalışılan 1. işlem olan 1.500,00 TL paranın yatırılması istenen İş Bankasına ait banka hesabının ... (TC kimlik no:...); 2. işlem olan sanığın TC Kimlik nosu kullanılarak kartsız işlem yolu ile Yapı Kredi Bankasına 900,00 TL paranın yatırıldığı kredi kartı hesabının ... (TC kimlik no:...) adına olduğu, gerek bahse konu hesapların açılış sözleşme asılları gerekse katılanı arayan numaranın abonelik sözleşme asılları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemelerinde, belgelerdeki imzaların sanığa ait olmadığının tespit edilmiş olması, katılan tarafından gönderilen paraların sanık tarafından çekildiğine veya paranın gönderildiği kredi kartıyla sanık tarafından harcama yapıldığına dair bir tespit yapılmamış olması ve olayda yalnızca 2. işlemde sanığın TC kimlik numarasının kullanılmış olduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçu sanığın işleyip işlemediğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konabilmesi için;

a. Öncelikle 1.işlem olan İş Bankası ... Şubesinin 05.12.2012 tarihli yazısına göre, katılanın olay tarihinde kartsız işlem yoluyla 1964 nolu ATM'den ... TC Kimlik nosu ve ... cep telefonu nosu bilgileri ile işlem yapıldığı ancak cihaz tarafından alıkonulduğu, paranın yatırılması istenilen hesabın ... (TC kimlik no:...) adlı şahsa ait olduğunun anlaşılması karşısında, hesap sahibi olduğu anlaşılan ...'in 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca tanık sıfatıyla beyanının alınması,