muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3108, Karar No: 2015/2143, Tarih: 22.04.2015

Somut olayda asıl davada delil tespit masrafları, tamirat giderleri, telefon masrafları, malın sigortası için ödenen primler, nakliye masrafları, makinaların çalışmaya başlayacağı düşüncesiyle işçi istihdam edilmesine rağmen makinaların faal olmaması nedeniyle işçiler çalışmadığı halde ödenen işçi ücretleri ve sigorta primleri sebebiyle uğranılan zararlar karşılığı 40.000,00 TL istenmiş, bu alacak kalemleriyle ilgili talep ıslah suretiyle artırılmamıştır. Hükme esas alınan 2. bilirkişi kurulu raporunda reddolunan dışındaki makinaların onarım bedeli 29.482,30 TL, işçilerin çalışmama ve boş kalmasından dolayı yapılan ödeme ve maliyetin 16.175,25 TL olup, iş sahibinin bu kalemle ilgili alacak toplamlarının ve maddi zararının 45.657,55 TL olduğu hesaplanmıştır.

Bu halde Mahkemece onarım masrafları ve işçilere fuzuli olarak ödenen bedel ve yapılan masraflar karşılığı maddi zarar istemiyle ilgili taleple bağlı kalınarak 40.000,00 TL'ye hükmedilmesi gerekirken bu kalem alacak yönünden talep aşılarak 45.657,55 TL maddi zarara hükmedilmesi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dosya davalısı iş sahibinin tüm, davalı-birleşen dosya davacısı yüklenicinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-birleşen dosya davalısı iş sahibinden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-birleşen dosya davacısı yükleniciye verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısına, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17844, Karar No: 2010/30064, Tarih: 14.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17844 E.  ,  2010/30064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nun 22.maddesi gereğince kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler. Bu itibarla alacaklının bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen İnegöl'de takip yapması, genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini bu şekilde kullanmasında usul ve yasaya uymayan bir durum yoktur.

Diğer taraftan TTK'nun 690.maddesi yoluyla aynı yasanın 592. maddesi uyarınca tamamen doldurulmadan bono ihdası mümkündür. Borçlu ancak aradaki anlaşmaya aykırı olarak bono metninin sonradan doldurulduğunu yazılı delille ispat edebilir. O halde borçlu tarafından takip konusu senetler metninde yetkili mahkemenin "T.C. İnegöl" olarak anlaşmaya aykırı doldurulduğu hususunun yazılı delille ispatlanmadığından borçlunun yetki itirazının reddiyle diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yetki itirazının kabulü yonünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1161, Karar No: 2014/9428, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1161 E.  ,  2014/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/574-2013/738

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait hastane işyerinde muvazaalı işlemlerle taşeron işçisi olarak çalıştırıldığını, muvazaanın tespit edildiğini, davacıya 6772 Sayılı Yasa uyarınca ilave tediye alacağının ödenmesinin gerektiğini belirterek, bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah harcı yatırılmasının gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Devletin, mahkemelerin faaliyetlerine karşılık olmak üzere harç pulu yapıştırılmak suretiyle aldığı paraya harç denir.

Mahkemelerin yürüttükleri yargısal faaliyet ve işlemler parasız değildir. Devlet, mahkemeleri işler bir şekilde hak arayanların hizmetinde tutabilmek için, bazı giderler yapar (hakim ve diğer memur aylıkları, bina gideri, kırtasiye ve demirbaş ücreti vs. gibi) bu giderlerin bir kısmı mahkemelerin faaliyetlerinden yararlananlardan harç olarak alınır.

Nitekim Yargıtay bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harcın, özel ve tüzel kişilerin, özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğunu belirtmiştir” (7.12.1964 gün ve 3/5 Sayılı İçt.Birl.K. RG.12.l2.1964 sayı 11880).

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Yine, başka bir İçtihadı Birleştirme Kararında;

“Harç, Devletin mahkemeler aracılığı ile yaptığı adli hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Ancak yasada belirtilen durumlarda harç alınacağı biçiminde karar vermiştir”(16.11.1983 gün ve 5/6 sayılı İçt.Birl.K. RG.7.1.1984 sayı 18274 sh.5- 13).

Başvuru harcı; dava açılırken veya davaya müdahale, ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti talebinde bulunanlar tarafından peşin olarak ödenmesi gereken harçtır.

Karar ve ilam harcı; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda, hüküm verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi olarak karar ve ilam harcı alınır. Nispi karar ve ilam harcının 1/4’ü başvurma harcında olduğu gibi, dava açarken davacı tarafından peşin olarak ödenir. Peşin olarak ödenecek 1/4 oranında karar ve ilam harcı dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanır. Şayet yargılama sırasında dava değerinin daha fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o oturum için davaya devam edilir. Ondan sonraki oturuma kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmazsa davaya devam olunmaz. Yani dava işlemden kaldırılır. (Harçlar Kanunun m. 16/IV, 30, HUMK’nun 409) Nispi karar ve ilam harcının geri kalan 1/3’ü hükmün verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir (Harçlar Kanunun 28/a,1 30 m.).

Harca tabi davalarda harç ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar K.m. 32, 27/III) Yine harca tabi bir davanın harç alınmadan incelenmiş ve karara bağlanmış ve kararın bu şekilde kesinleşmesi halinde kanun yararına temyiz (HUMK’nun m. 427/VI-VIII) üzerine karar yalnız harç nedeniyle kanun yararına bozulur. Harçtan muaf olan dava ve işlerin bazıları Harçlar Kanunun 13, 14, 123/II. Maddelerinde, diğer bazıları da özel kanunlarında gösterilmiştir (Harçlar Kanunun m. 123/1.).

Yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine de kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür. Nitekim, 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı birleştirme kararı da bu yöndedir. Mahkeme hükmünde yargılama giderlerini tamamen veya kısmen unutmuş ve hüküm bu şekilde kesinleşmiş ise, davayı kazanmış olan taraf yargılama giderleri için ayrı bir dava açamayacaktır. Çünkü, yargılama giderlerine yalnız asıl davada ve kendiliğinden karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 2. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harcına tabidir.”

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

11. maddesinde;

“Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir”

27. maddesinde;

“(İ) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir.”

28. maddesinde;

“Karar ve ilam harçlarının dörtte biri peşin,geri kalan kararın verilmesinden itibaren iki ay içinde ödenir.”

31. maddesinde;

“Peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğu anlaşılırsa fazlalık istek üzerine geri verilir.”

32. maddesinde;

“Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.”

123. maddesinde;

Özel kanunlarla harçtan muaf tutulan kişilerle, istisna edilen işlemlerden harç alınmaz.”

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, harca tabi işlemlerden harç alınması Harçlar Kanunu uyarınca emredici niteliktedir. Harç miktarı ve ücreti vekalet de dava değerine göre belirlenmektedir. Davacı taraf harca tabi olup karşı taraf harca tabi değilse de, yasanın aradığı şart davayı açan tarafın harca tabi olup olmadığıdır. Harca tabi ise, mutlaka yasanın belirlediği oran ve miktarda harç alınması yasa gereği olduğundan, mahkemece bu hususun re’sen dikkate alınması gerekmektedir. Karşı taraf harçtan muaf

olması yasal sonucu değiştirmeyecektir. Kanunda yer alan bir husus da, davalı taraf harçtan muaf olduğundan, mahkemece davacıdan da harç alınmasına gerek yoktur yorumu ile TMK’nun 1. maddesine göre boşluğun içtihatla doldurulduğundan söz edilemez. Zira ortada yasal bir boşluk söz konusu değildir. Özel nitelikteki bir kısım davalardaki harçlarla ilgili hususu genelleştirerek, yasanın emredici hükmüne aykırı uygulamaya geçmek usul ve yasaya aykırıdır.

Nispi karar ve ilam harcına tabi davalarda ıslah ile dava değerinin arttırılması halinde artan dava değeri üzerinden karar ve ilam harcının tamamlanması (ıslah harcı) gerekir.

Harçlar Kanunu'nun 32.maddesi hükmünce, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacağından, dolayısıyla ıslah edilen miktar yönünden bakiye nispi karar ve ilam harcı ödenmeksizin sonraki işlemlerin yapılmasına olanak bulunmamaktadır(Y.HGK. 04.12.2013 gün ve 2013/21-445 Esas, 2013/1625 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde belirlediği ilave tediye alacağı talebini ıslah beyanı ile arttırmış ise de ıslah harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, tamamlama harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah beyanına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargılamaya dair karar alma görev ve yetkisi bulunmayan Adalet Komisyonu kararı bulunması da harç konusunda sonuca etkili değildir.

Yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemi yok sayılarak karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/230, Karar No: 2021/2250, Tarih: 04.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/230 E.  ,  2021/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 09.02.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12478, Karar No: 2019/5259, Tarih: 29.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12478 E.  ,  2019/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motosikletin karşıdan karşıya geçmek isteyen davacıya çarptığını, çarpma sonucunda davacının ağır şekilde yaralandığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 21.221,84 TL’nin dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarar tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu malül kaldığını ileri sürerek iş göremezlik tazminatı talep etmiş, aktüerya bilirkişisi tarafından hazırlanan hesap raporunda TRH-2010

yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının malüliyetine ilişkin iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7844, Karar No: 2016/6678, Tarih: 25.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7844 E.  ,  2016/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

TCK'nın 157/1, 62, 52, 53. maddeler gereği 10 ay hapis,1500 TL adli para cezası ile hak yoksunluğu.

Sanık ... hakkında;

TCK'nın 157/1, 62, 52, 51 maddeler gereği 10 ay hapis cezasının ertelenmesi ile 1500 TL adli para cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin hissedarı olan sanıkların müştekiye 11.000 TL karşılığında... plakalı çalıntı olduğunu bildikleri aracı sattıkları, aracı satarken plakalarını söküp aldıkları ve 1 ay içerisinde devir işlemini yapacaklarını söyledikleri, 1 aylık süre dolmasına rağmen sanıkların devir işlemini yapmadıkları, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde devredemeyecekleri bir aracı müştekiye satarak menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen “tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasındaki dolandırıcılığı” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2377, Karar No: 2017/12782, Tarih: 27.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2377 E.  ,  2017/12782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyarlama ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı Kaymakamlık ( Kale Mal Müdürlüğü ) ile özel hukuki ilişki kapsamında kira sözleşmesi imzalandığını, ... 3. Noterliğinin 03/08/2007 tarih ve 22013 yevmiye nolu sözleşmesi ile yapılan kira sözleşmesinde: Kale İlçesi Kumluyazı Mahallesi 805 nolu taşınmazın tamamının 5 yıl süre ile kendisine kiraya verilmesinin kararlaştırıldığını, kira sözleşmesinde kiraya verilen taşınmazın alanının 6.065,00 m2 olarak, ilk yıl kira bedelinin 73.100 TL olarak belirlendiğini, her yıl ÜFE endeksi oranında artırım öngörüldüğünü, kira başlangıç tarihinin 03/08/2007 tarihi olduğunu, kiraladığı yerin ...-... Karayolu üzerinde ... köprüsü kenarında, dinlenme tesisi, lokanta ve büfe olarak kullanılan komple bir tesis olduğunu, bu tesisin bazı alanları kullanılmadan, komple tesisin ticari amaçla kullanılması ve gelir getirmesinin mümkün olmadığını, bir bütün olarak kiraladığı dinlenme tesisini oluşturan müştemilatların bir kısmının kiralanan taşınmazın dışında kalması ve maliklerince kullanmaya ve yatırıma izin verilmemesi nedeni ile mecuru kira amacına uygun olarak kullanamadığını, gelir kaybına uğradığını, taraflar arasında imzalanan 03/08/2007 tarihli kira sözleşmesinde, 03/08/2010-03/08/2011 dönemi 108.209,00 TL olan kira bedelin 52.669,680 TL'na, 03/08/2011-03/08/2012 dönemi 119.400,00 TL olan kira bedelin 58.116,79 TL'na, indirilmek suretiyle uyarlanmasına, fazla ödenen 116.822,53 TL'nin KDV'si ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davaya konu kira sözleşmesi Kale Mal Müdürlüğü ile davacı arasında yapıldığından davada husumetin Maliye hazinesini temsilen Kale Mal Müdürlüğüne yöneltilmesi gerekirken Kale Kaymakamlığına yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın öncelikle husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, DSİ veya Karayollarına tahsis edilmiş olsa bile 5018 sayılı yasaya göre bahsi geçen 197 parselinde mülkiyeti hazineye ait olup adı geçen kurumların davacıya kiraya verilen 6.065,00 m2 alan üzerinde herhangi bir müdahalede bulunmadığını, aksine Karayollarına tahsis edilen kısmınkiraya verilen yerin bitişiğinde olduğundan davacının kiraladığı yere daha çok yolcu konaklamasına yol açtığından kâr oranının artmasına sebebiyet verdiğini, 197 parsel nolu hazineye ait yerden de fiilen yararlandığı için herhangi bir zararı bulunmadığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği gibi DSİ ve Karayolları Genel Müdürlüğünün davacının kullanım alanını fiilen daraltan ve zararına yol açan herhangi bir işlemi bulunmadığını belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 03/08/2010 - 02/08/2011 dönemi için kira bedelinin 68.547,09 TL olarak; 03/08/2011 - 02/08/2012 dönemi için kira bedelinin 76.087,03 TL olarak tespitine, fazla ödenen 82.974,88 TL kira bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; yargılama esnasında davalı ... Kaymakamlığının hazine vekili tarafından temsil edilmiş olmasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı tacir olup, eylem ve işlemlerinde basiretli bir tacir gibi davranma ve bu nedenle sonuçlarına katlanma yükümlülüğü altında olup, mecurun sınırlarının araştırmak suretiyle sözleşmeyi imzaladığının da kabulü gerekir. Yine kira sözleşmesinde, kiralayanın, taşınmazın sahibi bulunmasına gerek olmadığı gibi bu husus kira sözleşmesi yapmasına engel de değildir. Davalı tarafından kiralanmakla birlikte keşif esnasında tespit edilen ve diğer kurumların arazileri içinde kaldığı anlaşılan kısımlara ilişkin olarak davacıya yöneltilmiş herhangi bir dava ve takipte bulunmadığı gibi, dava tarihine kadar da taşınmazın bu kısımlarının da davacı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece yasal şartları bulunmadığından uyarlama davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.