muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17583, Karar No: 2015/31483, Tarih: 14.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17583 E.  ,  2015/31483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İhale konusu aracın satış ilanında KDV oranının %18 olarak gösterildiği, aracın ihalede alacaklı tarafından alacağa mahsuben satın alındığı, ihale sonrasında şikayetçinin icra müdürlüğünden aracın tabi olduğu KDV oranının %18 değil, %1 olduğunu belirterek %1 oranında KDV alınmasını talep ettiği, icra müdürlüğünün talebi reddetmesi üzerine icra müdürlüğü ret kararının iptali için icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece icra müdürlüğü işleminin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

KDV miktarına ilişkin şikayet başvuruları, İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca bir hakkın yenine getirilmemesi mahiyetinde olup süreye tabi değildir.

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1/3-(d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış olup; 15 ve 48 seri no'lu Katma Değer Vergisi Genel Tebliğleri'nin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde ise; cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye gibi nedenlerle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde;müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan ...’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında katma değer vergisi alınmakta olup, Katma Değer Vergisi Kanunu'nda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki katma değer vergisi alımı, Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranları, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 28. maddesine dayanılarak hazırlanan ... Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesinde belirlenmiştir. Söz konusu ... Kurulu Kararı'nın 1/1-a maddesi uyarınca; ekli (I) ve (II) sayılı listelerde yer alanlar hariç olmak üzere,vergiye tabi teslim ve hizmetler için uygulanacak katma değer vergisi oranı %18 olarak tespit edilmiş olup;anılan Karara ekli (I) sayılı listenin 8. sırasında yer alan nitelikteki motorlu taşıtlar için %1 oranında katma değer vergisi alınacaktır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, katma değer vergisine tabi olan müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz.

O halde mahkemece, şikayetin mahiyetine göre duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra yukarıda değinilen yasal düzenleme ve açıklamalar gözetilerek, ihalesi yapılan aracın Katma Değer Vergisine esas niteliğinin ve fiili durumunun belirlenmesi, öte yandan, ihale konusu araç hakkında uygulanacak Katma Değer Vergisi oranının ilgili kurumlardan sorulması, gerektiğinde konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde evrak üzerinden hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22492, Karar No: 2013/7568, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/22492 E.  ,  2013/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, kesilen maaşının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle, biriken aylıkların faiziyle tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Kurum işleminin iptali ile 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak

Öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir

. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir. Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına

ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacının ve boşandığı eşinin ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ve boşandığı eşinin komşuları tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenilmeli ve “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3242, Karar No: 2022/11164, Tarih: 29.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3242 E.  ,  2022/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... ...yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne dair verilen 15.11.2019 günlü karara karşı davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davalı ... ...yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.06.2020 günlü Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; Konya Kamu Hastaneler Birliği Genel Sekreterliği Mali Hizmetler Başkanlığı tarafından 15 sağlık tesisine yönelik 52 kalem tekstil malzemesinin ihale usulü ile alınması için 4734 sayılı kanunun 3/e maddesine göre alımı için gerçekleştirme görevlisi ... ve Harcama Yetkilisi ... tarafından onay belgesinin imzalandığını, anılan kanun gereğince alımı yapılacak malzemelerin, alımın gerçekleştirildiği kurum tarafından bizzat üretilmesi gerektiğini ancak 52 kalem tekstil malzemesinin sadece 8 kaleminin okul tarafından bizzat üretilen malzeme olduğunu, 1 kalemin alımının gerçekleştirilmediğini ve geri kalan 43 kalemin ise okul tarafından üretiminin yapılmadığını ve doğrudan piyasadan temin usulü ile temin edildiğini, 4734 sayılı kanunun 3/e maddesine göre 43 kalem malzemenin mevzuata aykırı olarak alındığını, okulun 43 kalem malzemeyi piyasa rayiç fiyatları üzerinden tedarik ederek ortalama %38 kar marjı ekleyerek birlik bünyesindeki sağlık tesislerine fatura ettiğini, genel sekreterliğin bahse konu malzemeleri rayiç fiyatlardan alabilme imkanı olduğu halde fazladan 152.363,05 TL kamu zararının meydana geldiğini, düzenlenen rapora istinaden davalılardan kamu zararının ödemesinin talep edilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenlerle mevzuata aykırı alım nedeniyle oluşan 152.363,05 TL kamu zararının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu edilen 52 kalem tekstil malzemesinin Kamu İhale Kanunun 3/e maddesi gereğince satın alındığını, yapılan alımda müvekkilinin herhangi bir kötü niyetinin bulunmadığını, yasal mevzuata uygun şekilde yapılan alım nedeniyle müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, bu nedenlerle açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; dava konusu edilen 52 kalem tekstil malzemesinin Kamu İhale Kanunun 3/e maddesi gereğince satın alındığını, yapılan alımda müvekkilinin herhangi bir kötü niyetinin bulunmadığını, yasal mevzuata uygun şekilde yapılan alım nedeniyle müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, bu nedenlerle açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; davalı ...'in dava konusu edilen mal alım işlemlerinde sadece ihale onay belgesinin onaya sunulması sırasında ihale onay belgesini imzaladığı ve alım sürecinde düzenlenen diğer belgeler ve ödeme emirlerinde imzası bulunmadığından davacı kurum zararı nedeniyle gerçekleştirme görevlisi sıfatıyla herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından davalı ... yönünden sübut bulmayan davanın reddine, davalı ... yönünden ise 52 kalem tekstil malzemesinden 43 kaleminin 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 3/e maddesine göre Yapılacak Alımlarda Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğinin 2. maddesine aykırı bir şekilde malzemelerin üretimini bizzat yapmayan Çankaya Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okul Müdürlüğünden 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 3/e maddesi kapsamında alınması için verdiği harcama talimatının anılan mevzuata hükümlerine aykırı olması nedeniyle dava dışı okul müdürlüğüne fazladan ve yersiz olarak ödenen 152.363,05 TL kurum zararından sorumlu olduğu gerekçesi ile bu davalı yönünden istemin kabulüne karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ile davalı ... vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin faiz başlangıç tarihi yönünden, davalı ... vekilinin istinaf isteminin ise belirlenen kurum zararı üzerinden %50 hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği yönünden kabulü ile kararın kaldırılarak 76.181,52 TL kurum zararının zarar tarihi olan 04/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; bölge adliye mahkemesi kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı vekili ... vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 3.903,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11786, Karar No: 2024/16124, Tarih: 12.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11786 E.  ,  2024/16124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.04.2009 tarihinden itibaren günlük 12 saatlik vardiyalar hâlinde, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, sigorta primlerinin düşük gösterildiğini, müvekkiline psikolojik taciz (mobbing) uygulandığını, iş sözleşmesini haklı fesih koşularının oluştuğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tazminat ve alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 21.10.2013 tarihinde işverene çektiği ihtarname ile okula başlayan çocuğunun olması ve okula gidip gelme saatlerinin kendisininki ile uyuşmaması nedeni ile istifa ederek işten ayrıldığını, Şirket bünyesinde ödenmeyen alacağı bulunmadığını, dürüstlük kuralına aykırı şekilde uzun yıllar sonra haklı fesih gerekçesi yaratmaya çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesininin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çocuğunun okula başlaması nedeni ile istifa ederek işten ayrıldığı, makul süre geçtikten sonra dava açtığı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin zamanaşımına uğradığı, sırf yıllık izin ücreti yönünden yargılamaya devam edilmesinin usul ekonomisine uygun olmadığından eldeki dosyadan tefrik edildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri