muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11740, Karar No: 2018/7636, Tarih: 06.11.2018

1-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, tanık beyanları, soruşturma raporu ile dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

04/03/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 03/08/2013 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1698, Karar No: 2022/1961, Tarih: 14.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1698 E.  ,  2022/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nın, 6136 sayılı Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 (iki kez) ve 52. maddeleri gereğince 320,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Çocuk Mahkemesinin 05.06.2017 tarihli ve 2014/452 Esas, 2017/189 Karar sayılı kararının 30.06.2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 07.11.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun bildirilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 (iki kez) ve 52. maddeleri gereğince 320,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ... Çocuk Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/190 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 31.08.2020 tarihli ve 2020/6264 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2020 tarihli ve 2020/78084 sayılı tebliğnamesi ile gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2020/8463 Esas, 2022/2772 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Suça sürüklenen çocuğun eylemde kullanmış olduğu bıçağın ele geçirilmediği ve bu nedenle 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddesi kapsamında olup olmadığı hususunda inceleme yapılamadığı, anılan Kanun'un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve hükümlünün yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağının gözetilmemesinde,

Kabule göre,

Kabule göre,

2) Somut olayda, yukarıdaki maddede açıklanan nedenlerle 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, bu durumda sanığın üzerine yaralama suçunun şikayete tabi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında ise suça sürüklenen çocuk ve müştekiye uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İncelenen dosyada; suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklanması suretiyle 6136 sayılı Kanun'un 15/4, 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

6136 sayılı Kanun’un 15/4. maddesinde tanımlanan suç tehlike suçudur. Bu suç, “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması” halinde oluşur.

Somut olayda, 6136 sayılı Kanun’un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağı kasten basit yaralama suçunda kullanıldığı ve suça sürüklenen çocuğun kasten basit yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun’un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bununla birlikte, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı TCK’nin 86/2, 3-e maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekir.

Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; ... Çocuk Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/190 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31561, Karar No: 2014/32095, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31561 E.  ,  2014/32095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/447-2014/710

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3332, Karar No: 2018/6793, Tarih: 08.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3332 E.  ,  2018/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davası ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince verilen hükmün istinaf başvurusunun esastan reddine dair BAM ilgili dairesince verilen karara yapılan temyiz talebinin temyiz kesinlik sınırı nedeniyle reddine ilişkin ek kararın süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dava, devre mülk satış sözleşmesinden kaynaklı, sözleşmenin iptali ve ödenen 5.001,00 TL nin tahsili isteğine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara yönelik davacı avukatının istinaf talebi BAM ilgili Dairesince esastan reddedilmiş, davacı avukatı bu sefer temyiz talebinde bulunmuş, 15.03.2018 tarihli ek-kararla davacı avukatın temyiz talebi kesinlik nedeniyle reddedilmiştir. Son olarak davacı avukatı BAM ilgili Dairesi'nin ek – kararını temyiz etmiştir.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesin kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek-kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 35,90 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20656, Karar No: 2023/867, Tarih: 01.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/20656 E.  ,  2023/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/556 E., 2021/613 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin; hükmolunan cezanın süresine göre, sanık ...'ın duruşmalı inceleme talebinin; takdiren, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince, reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2021 tarihli ve 2019/58 Esas, 2021/58 sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ve 5 maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi ve 5 maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/556 Esas, 2021/613 sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanıklar ... ve ...'ın istinaf başvurlarının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle;

1- İlk Derece Mahkemesi kararında sanığa atfedilen suça konu eylemin tespit edilmediğini, atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delilin olmadığı dolayısıyla kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2- Sanığın Azerbaycan'da eğitim görmesi, Burkina Faso ve Gabon'da ise Fransızca dilini geliştirmek ve maddi olarak geçinmek amacıyla bulunduğunu, örgütsel kastla bulunmadığına,

3- Sanığın ailesinden kimsenin atılı suç sebebiyle yargılanmadığını, babasının PKK ve KCK terör örgütü yapılanmasına karşı yıllarca köy koruculuğu yaparak emekli olduğunu, sanığın da geçmişte herhangi bir suç kaydının olmadığını, 15 Temmuz 2016 tarihinde yurt dışında bulunduğunu, darbe girişimini sonradan öğrendiğini, darbe girişimini lanetlediğine,

4- Sanığın kod isiminin bulunmadığına, geçmişte örgüte müzahir eğitim kurumlarında eğitim gördüğüne, ByLock kullandığına, örgütün üst düzey yöneticileri ile iletişiminin tespit edildiğine, örgütün talimatına uygun Bank Asyada hesap hareketinin bulunduğuna, örgüte müzahir evlerde kaldığına, sohbetlere katıldığına, örgütün talimatlarına uygun eylemde bulunduğuna dair tespitin bulunmadığı dolayısıyla atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

5- Sanığın Gabon'da öğretmenlik yaptığı okulun örgüte ait olduğunu bilmediği, bu kastla hareket etmediğini, dolayısıyla sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine,

6- Sanığın Gabon'da bulunan örgüte müzahir okulda sadece Türkçe dersleri verdiğini, örgütsel eylemde bulunmadığına,

7- Sanığın yurt dışından Türkiye'ye getirilmesi nedeniyle örgütün haber kaynakları tarafından sahiplenilmiş olmasının, sanığa yüklenecek eylemler olmadığına, bu durumda sanığın sorumlu tutulamayacağına,

6- Sanığın Gabon'da bulunan örgüte müzahir okulda sadece Türkçe dersleri verdiğini, örgütsel eylemde bulunmadığına,

7- Sanığın yurt dışından Türkiye'ye getirilmesi nedeniyle örgütün haber kaynakları tarafından sahiplenilmiş olmasının, sanığa yüklenecek eylemler olmadığına, bu durumda sanığın sorumlu tutulamayacağına,

8- Sanığın beyanında kullanmadığını beyan ettiği sosyal medya hesabından yapılan paylaşımların atılı suç bakımından delil olmadığını, hükme esas alınamayacağına,

9- Gerekçeli kararda sanığı tanımayan tanık A.S' nin "..Gabon Türkiye Okullarında muhasebeci olarak örgüt tarafından atanmıştım, Gabon'da bu tarihler arasında örgüte ait okulda çalıştım..." beyanına atıf yaparak tanığın bildiği eylemi, sanık için geçerli sayıp genelleme yaparak çalıştığı okulun örgüt okulu olduğunu bilmeyen, okulda sadece mesleğini icra eden sanık hakkında cezalandırma yoluna gidilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna,

10- İlk Derece Mahkemesi mahkumiyet kararının, yasal olmayan, ispata muhtaç, şüphe ile bekleyen eylemlere dayalı olarak verildiğine,

11- Sanığın üzerine atılı suçtan beraat etmesini gerektiren Ağır Ceza Mahkemesi başkanının muhalefet şerhinin usul ve kanuna uygun olduğuna,

Ve sair sebeplere ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle;

1- Mahkumiyet hükmünün, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde somut ve kesin delillere dayanması zorunlu iken, mahkemece varsayımla, hukuka aykırı delillere dayanarak ve genişletilmiş yorum ile hüküm kurulduğuna,

2- Savunmanın delilleri toplanmadan, adil yargılanma ilkesine aykırı olarak sadece aleyhe delillere dayanarak karar verildiğine,

3- Mahkumiyet hükmünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217 nci maddesine aykırı olarak, mahkeme önüne getirilen ve tartışılan delillere göre verilmediğine,

4- İstinaf mahkemesinin esastan reddine dair kararın; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 6 ncı maddesi, Anayasa'nın 141 inci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 230 uncu maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Anayasa Mahkemesi kararlarına aykırı olarak gerekçesiz olduğuna,

5- Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

6- Sanığın yasal yollarla gittiği Azerbaycan, Kamerun ve Gabon ülkelerinde geçimini sağlamak amacıyla öğretmenlik ve müdür yardımcılığı yaptığını, kültürel olarak öğrencilere Türkçe şiir ve şarkıların okunduğu programları düzenlediğini, gittiği dönemde o dönem cemaat olarak bilinen yapıda örgütsel hiçbir faaliyette bulunmadığına,

7- Sanığın Bank Asyada örgütün talimatıyla para yatırmadığını, yaptığı işlemlerinin rutin bankacılık işlemlerinin olduğunu, ilk hesap açılış tarihinin 05.07.2005 olmasına rağmen örgütün talimatından önce gerçekleşen Bank ... hesap hareketlerinin lehe delil teşkil etmesine rağmen araştırılmadığını, Bank Asyanın Türkiye Mevduat Sigorta Fonuna devrinden sonra işlemlerine devam etmesine rağmen, 2016 yılı Şubat ayında hesabında 22.981 TL mevduatı bulunduğunu, örgütsel kastla hareket ederek işlem yapmadığına,

8- Dijital inceleme verilerinin hukuka aykırı delil olduğu, ayrıca elde edilen çok sayıda örgütü övücü görsel veya yazılı dokümanlarının hangi tarihte, ne şekilde indirildiğinin belli olmadığını, örgüte sempati duyanların bile bunları bulundurmasının, okumasının örgüt üyeliği için delil oluşturamayacağı Yargıtayın emsal kararları belli iken sanık hakkında da atılı suç bakımında delil olarak değerlendirilemeyeceğine,

9- Sanık hakkında dinlenen tanık beyanlarında somut suç isnadı içermeyen çelişkili beyanların hükme esas alındığını, tanık beyanlarının gerçeğe uygun olup olmadığının araştırılmadığına,

10- ByLock delili ile ilgili yeterli araştırmanın yapılmadığını, iddia olunan mesaj dökümünün kim tarafından düzenlendiğinin belli olmadığını, uygulamaya kaç kere girildiğinin dahi anlaşılmadığını, ayrıca ByLock uygulamasını kurmak ve kullanmak suretiyle hangi suçların ne zaman ve ne şekilde işlendiğinin somut olarak ortaya konulamadığını, ByLock delilinin hukuka aykırı olduğuna,

Ve sair sebeplere ilişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1- Mahkumiyet hükmünün, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde somut ve kesin delillere dayanması zorunlu iken, mahkemece varsayımla, hukuka aykırı delillere dayanarak ve genişletilmiş yorum ile hüküm kurulduğuna,

2- Savunmanın delilleri toplanmadan, adil yargılanma ilkesine aykırı olarak sadece aleyhe delillere dayanarak karar verildiğine,

3- Mahkumiyet hükmünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217 nci maddesine aykırı olarak, mahkeme önüne getirilen ve tartışılan delillere göre verilmediğine,

4- İstinaf mahkemesinin esastan reddine dair kararın; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 6 ıncı maddesi, Anayasa'nın 141 inci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 230 uncu maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Anayasa Mahkemesi kararlarına aykırı olarak gerekçesiz olduğuna,

5- Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğini, sanığın işkence gördüğünü, uluslararası hukuka aykırı şekilde Gabon ülkesinden getirildiğini, hukuka aykırı şekilde sanığın ailesinin ve kendisine ait olan eşyalarının arandığını, hukuka aykırı şekilde yargılandığına,

6- Sanığın yasal yollarla gittiği ülkelerde geçimini sağlamak amacıyla öğretmenlik ve müdür yardımcılığı yaptığını, kültürel olarak öğrencilere Türkçe şiir ve şarkıların okunduğu programları düzenlediğini, gittiği dönemde o dönem cemaat olarak bilinen yapıda örgütsel hiçbir faaliyette bulunmadığına,

7- Sanığın son olarak Gabon'da ülke hadimi olarak örgütsel faaliyetlerde bulunmadığını, Türkiye Cumhuriyeti Gabon Büyükelçiliğiyle birlikte Gabon Türk Günü organize ettiğini, bu etkinliğe, Gabon Milli Eğitim bakanı, Türkiye Cumhuriyeti Gabon Büyükelçisi ve bürokratların katıldığını bu faaliyetlerinin örgütsel olmadığını, kültürel faaliyetlere olduğunu, örgüt adına hiçbir faaliyetinin olmadığına,