muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3168, Karar No: 2022/2836, Tarih: 08.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3168 E.  ,  2022/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2020 tarih, 2020/197 esas ve 2020/217 sayılı kararı

2- Düzeltilerek istinaf istemlerinin esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21/12/2020 tarihli, 2020/2343 esas ve 2020/1944 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık müdafiinin Bursa 10. Noterliğinin 27/05/2020 tarihli vekaletnamesinde yer alan temyizden vazgeçme yetkisine dayanarak UYAP üzerinden gönderdiği 11.01.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; delillerin mahkûmiyet için yeterli olmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-) Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, sanıkların içinde seyahat ettikleri araçtan ve sanık ... ...’ten ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgisi olduğuna dair sanık ...’in aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin ...’e ait olduğunu, ayrıca ...’in evinde de uyuşturucu madde olduğunu söyleyerek bu uyuşturucu maddelerin de ele geçirilmesini sağlayarak ...’in suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında, TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-) TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olup, hükmün BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,

08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5636, Karar No: 2014/5952, Tarih: 27.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5636 E.  ,  2014/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/221-2012/963

Davacı, davalı kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; dava dışı F... Endüstri Kimyasalları Sanayi ve Ticaret Limited şirketinin prim borçlarından dolayı davacı aleyhine girişilen 2010/028105 sayılı takibin iptaline iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece;davanın kabulü ile 2010/028105 sayılı ödeme emri ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 22.8.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile bu tarihten itibaren aksi bir karar alınıncaya kadar şirket dışından Bursa şube müdürü olarak seçildiği,şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili kılındığı, Bursa şubesinin 30.4.2010 tarihinde kapatıldığı,ödeme emirlerine konu borcun 2008/10-2010/4.aylara ait prim borcuna ilişkin olduğu,ticaret sicil kayıtlarında şirket merkezinin İstanbul ili Ümraniye ilçesi olarak tescil edildiği, Kurum alacağı ile ilgili davacıya gönderilen ödeme emrinin 22.5.2012 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edildiği, davanın ise 27.5.2012 tarihinde 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde ikame edildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında, 5510 sayılı Kanunun 88 inci Maddesinin 1 inci fıkrasında “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalıları çalıştıran işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların prime esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu kanun gereğince hesaplanacak sigortalı hissesi prim tutarlarını ücretlerinden keserek ve kendisine ait prim tutarlarını da bu tutara ekleyerek en geç Kurumca belirlenecek günün sonuna kadar öder”, yirminci fıkrasında "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. " şeklinde paralel düzenlenme getirilmiştir.

Somut olayda davacının ;22.8.2007 tarihli karara göre davadışı şirkette Bursa şube müdürü olarak görevine başladığı,anılan şubenin 30.4.2010 tarihinde kapatıldığı anlaşıldığına göre Mahkemece; ödeme emrine konu prim borçlarının şirketin merkez(İstanbul) işlemlerinden mi, Bursa Şubesinin işlemlerinden mi kaynaklandığı yöntemince araştırılarak,sonucuna göre merkez işlemlerinden kaynaklandığının kabulü halinde davanın kabulüne, şube işlemlerinden kaynaklandığının kabulü halinde ise davacının üst düzey yönetici olduğu tarihler de gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9642, Karar No: 2015/10259, Tarih: 29.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9642 E.  ,  2015/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/567-2014/1681

Davacı E.. A.. vekili Avukat Özgür tarafından, davalı A. Cam Paz. A.Ş. aleyhine 17/03/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca kararın temyize konu bölümünün 1.890,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalının temyiz inceleme isteğinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31522, Karar No: 2014/32056, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31522 E.  ,  2014/32056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/445-2014/708

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13002, Karar No: 2011/14406, Tarih: 25.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13002 E.  ,  2011/14406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN : KADIKÖY 4. ASLİYE TİCARET , 2007/116 ESAS SAYILI DOSYASI

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.06.2009 tarih ve 2007/761-2009/466 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25.10.2011 gününde davacı avukatı.....ile davalı avukatı .... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davasında taraflar arasında geçmişe yönelik ticari ilişki nedeniyle davalının müvekkiline cari hesap borcunun bulunduğunu, davalının Kozyatağı Vergi Dairesi nezdinde doğmuş olan KDV alacaklarını borcuna karşılık KDV virmanı şeklinde ödemek isteğini ve mahsup işlemi ile ilgili bir sorun çıkarsa ya da herhangi bir gecikme zammı ve ceza yazılırsa bu tutarlarla ilgili bütün sorumluluk ve yükümlülüklerin firmalarına ait olduğunu taahhüt ettiğini, bilahare davalının kardeş firması olan dava dışı Nektar Ltd. Şti. Kozyatağı Vergi Dairesi nezdinde doğmuş olan KDV alacaklarını, davalının cari borcuna karşılık müvekkiline temlik ettiğini, müvekkilinin temlik aldığı bedelin Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesine olan borcuna karşılık mahsup için müracaat ettiğini, ancak 18.475.000.000. TL.sı için Maliye Bakanlığı tarafından icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin anapara ve gecikme faizini hemen vergi dairesine ödediğini ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla 22.09.2003 tarihli makbuzla ödenen 18.475.000.000. TL.sı anapara ve 20.692.000.000. TL. sı gecikme zammı olmak üzere toplam 39.167.000.000. TL.sının ödeme tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen davasında da; anaparanın ödenmesi nedeniyle birikmiş faiz alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin haksız itirazla durduğunu bildirerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 inkar tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya olan cari hesap borcunun, dava dışı Nektar Ltd. Şti. nin Kozyatağı Vergi Dairesinden olan KDV alacaklarının, davacının Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesindeki vergi hesabından mahsup yapılması şeklinde ödendiğini, Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesi zaman zaman kendi içindeki aksamalar nedeniyle davacı hakkında mahsup yapılmamış gibi ödeme emri çıkardığını dava konusu olayında bu şekilde meydana geldiğini, davacının Vergi Dairesine yada müvekkiline müracaat etseydi durumun düzeltilebileceğini, oysa davacının ödeme emrine itiraz etmeden talep edilen miktarı ödediğini, davanın Vergi Dairesine yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davaların reddini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davada bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava dışı firmanın işlemlerindeki eksiklikler nedeniyle Vergi Dairesinin mahsup işlemi yapamadığı ve davacıya ödeme emri gönderdiği, işlemin özelliği gereği önce dava dışı firmanın KDV iadesinin tahakkuk etmesi, sonra üçüncü kişi konumundaki davacının vergi borcunun mahsup edilmesinin zorunlu olduğu, KDV iadesinin gerçekleşmesi aşamasında davacının müdahale etme şansının bulunmadığı, dava açıldıktan sonra eksikliklerin giderildiği, mahsup işleminin tamamlandığı, gecikmede davacının veya Vergi Dairesinin kusurunun olmadığı, ödeme emrini alan davacının ödemede bulunduğu, davacı ödemesinden davalının 20.10.2003 tarihinde haberdar olduğu, asıl alacağın davacıya ödendiği gerekçesiyle asıl davada asıl alacakla ilgili karar vermeye yer olmadığına, 18.458.92 TL temerrüt faizinin tahsiline, birleşen davanın kabulüne, davalının icra takibine itirazın iptaline, % 40 inkar tazminatı hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen davanın davacısı vekilinin temyiz itirazlarına gelince: Asıl davanın konusu asıl alacağın dava açıldıktan sonra ödendiği kabul edilerek bu konuda karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı bu miktar itibariyle haksız çıkmış gibi yargılama gideri ve vekalet ücretiyle sorumlu tutulmuştur. Davanın konusuz kalması halinde yargılamaya devam edilerek açıldığı tarih itibariyle hangi tarafın ne ölçüde haklı olduğu tespit edilip, sonucuna göre yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmesi gerekmektedir. Bu durum karşısında, asıl davanın konusu asıl alacağın ödendiği, davanın konusuz kaldığı, esasen davalının taraflar arasındaki taahhütnamenin ihlalinde kusurlu olduğu, başka bir anlatımla davacının davasında haklı bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde konusuz kalan miktar itibariyle davanın reddine karar verilmiş gibi vekalet ücreti ve yargılama gideriyle sorumlu tutulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davanın davacısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.542,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıya iadesine, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2649, Karar No: 2021/1780, Tarih: 25.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/2649 E.  ,  2021/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.01.2021 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen davacı vekili Avukat ... ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’in 39 ada 20 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’e mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak temlik ettiğini, ...’in de taşınmazı dava dışı ...’ya devrettiğini, mirasbırakanın paraya ihtiyacı bulunmadığını, başka bir taşınmazını da davalının oğlu ...’a satış suretiyle muvazaalı olarak temlik ettiğini, o taşınmaz için de dava açıldığını ileri sürerek tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın çocukları ile hiçbir zaman kavgalı olmadığını, mirasbırakanın davacıya da çok değerli bir taşınmazını devrettiğini ve tüm mirasçılarına maddi destekte bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 39 ada 20 parsel sayılı taşınmazını 29.03.1994 tarihinde davalı oğlu ...’e satış suretiyle temlik ettiği, ...’in de taşınmazı 24.11.2005 tarihinde dava dışı ...’ye devrettiği, 71 ada 23 parsel sayılı taşınmaz dava dışı ... ...'ye ait iken 09.01.1987 tarihinde 1/4'er pay ile davalı ..., davacı ... ve dava dışı ... ile ...'ye temlik edildiği, ...’in 1/4 payını 11.10.1994 tarihinde davacı ...'e satış suretiyle devrettiği, ...’in de paylarını 1996 yılında dava dışı

...'a temlik ettiği, 71 ada 22 parsel sayılı taşınmaz ise iştirak halinde dava dışı 7 kişi adına kayıtlı iken 17.06.1987 tarihinde 1/4'er pay ile davalı ..., davacı ... ve dava dışı ... ile ...'ye temlik edildiği, ...’in 1/4 payını 11.10.1994 tarihinde davacı ...'e satış suretiyle devrettiği, ...’in de payını 1996 yılında dava dışı ...'a temlik ettiği, mirasbırakanın 26.02.2017 tarihinde öldüğü ve geriye mirasçı olarak çocukları ..., ... ve ...’nin kaldığı anlaşılmaktadır.

...'a temlik ettiği, 71 ada 22 parsel sayılı taşınmaz ise iştirak halinde dava dışı 7 kişi adına kayıtlı iken 17.06.1987 tarihinde 1/4'er pay ile davalı ..., davacı ... ve dava dışı ... ile ...'ye temlik edildiği, ...’in 1/4 payını 11.10.1994 tarihinde davacı ...'e satış suretiyle devrettiği, ...’in de payını 1996 yılında dava dışı ...'a temlik ettiği, mirasbırakanın 26.02.2017 tarihinde öldüğü ve geriye mirasçı olarak çocukları ..., ... ve ...’nin kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.Somut olayda, mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla temlik yaptığı konusunda somut bir olgu ortaya konulamadığı, tanıkların mirasbırakanın çocukları ile aralarında beşeri ilişkileri konusunda olumsuz beyanda bulunmadıkları gibi, bu davanın kabul edilmesi halinde mirasçı sıfatı ile dava konusu taşınmazlarda hak sahibi olacak mirasbırakanın kızı ve davalı tanığı ...’nin; "babasının otoparkı olduğu, burayı davacı ... ile birlikte işlettiği, otoparkı ve otoparkın bulunduğu arsayı ...'e verdiği, davaya konu olan taşınmazı da ...'e devrettiği, bunun karşılığında ...'ten iş yerinden hak talep etmemesini istediği, ...'in de bu durumu kabul ettiği, babasının ...'e ve ...'e devrettiği yerler karşılığında para almadığı" yönünde beyanda bulunduğu, mirasbırakanın bedelini ödeyerek aldığı taşınmazlardaki ... paylarının da mirasbırakanın isteği üzerine bedelsiz olarak davacı ...’e temlik edildiği gözetildiğinde, mirasbırakanın mal kaçırma kastıyla hareket etmediği sonucuna varılmaktadır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davacının iddialarını ispatlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenden dolayı 6100 sayılı HMK’nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.