muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4227, Karar No: 2024/501, Tarih: 17.01.2024

4.Tutanak tanığı ile diğer tanık beyanları dava dosyasında yer almaktadır.

5.03.11.2014 tarihli keşif zaptında, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından ele geçirilen fıstığın antep fıstığı olduğu, bu fıstıkların Türkiye'de yetiştirileceği gibi, çevre ülkeler olan Suriye, İran ve Irak'ta da yetiştirilebileceği beyan edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü Elbeyli İlçe Jandarma Komutanlığına "Kilis ilçesi Elbeyli Aşağıbeylerbeyi köyü sınır hattından Suriye ülkesinden Türkiye'ye kaçak fıstık geçeceğinin" ihbar edildiği, jandarma personelinin de bu bilgiye istinaden ihbara konu mevkiiye intikal ettiği, ihbara uygun olduğu gözlemlenen bir aracın sınır hattından köy yoluna ... ilerlediğinin görülmesi üzerine takip edilen aracın sınır hattından çıktıktan sonra farlarını söndürerek ilerlemeye devam ettiği, akabinde sanık ... Budak'ın evinin arkasında durduğu, araçtaki şahısların araçtan indiği sırada olaya müdahale edildiği, sanık ...'ın yanında duran kamyonun içerisinde yine ihbara uygun çuvallar içerisinde bir fatura ve sevk irsaliyesi ibraz edilemeyen 1450 kg fıstık ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu eşyanın Suriye'den gümrük kapısı dışından yurda sokulduğu ve sanıkların, olay tutanağı, tutanak tanığı beyanı ve tüm dosya kapsamı içeriğine göre kesintisiz takip sonucu yakalandıkları anlaşıldığından, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaldığı gözetilerek sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/1079 Esas, 2015/797 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2395, Karar No: 2018/1669, Tarih: 20.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2395 E.  ,  2018/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı ...ve Öğretim Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.04.2016 gün ve 2013/590-2016/299 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 15.02.2018 tarihli geri çevirme kararı üzerine davalı ...ve Öğretim Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından 02.04.2018 tarihinde noksan harç tamamlanmış ise de, noksan harcın tamamlatılması için çıkarılan muhtıranın davalı vekiline tebliğine ilişkin belge bulunmadığı ve bu halde harcın süresinde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda tereddüt hasıl olduğundan, davalı ... ve Öğretim Ltd. Şti. vekilleri adresine çıkartılan muhtıranın tebliğine ilişkin belgenin kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan, bulunamaması halinde kayıtlara göre araştırılarak tespit edildikten sonra, mahkeme hakimince geri çevirme kararlarının yerine getirilmesinde gerekli özenin gösterilerek ve kalem personelinin dikkati çekilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi için, ikinci kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1751, Karar No: 2025/5224, Tarih: 27.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1751 E.  ,  2025/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli hırsızlık, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme, hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2020 tarihli ve 2020/23 değişik iş sayılı kararı ile 21 yıl 89 ay 74 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının Açık Ceza Kurumunda infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9/5. maddesi gereğince Covid-19 iznine ayrılmasını müteakip, covid iznindeyken 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Kastamonu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/2666 Esas, 2023/2639 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/10427 Esas, 2023/10949 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2023 tarihli ve 2023/1638 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.02.2025 tarihli ve 94660652-105-55-20707-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve 2025/24820 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve 2025/24820 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar ... İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2025 tarihli ve 2025/24820 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar ... İnfaz Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında,

Hükümlü hakkında Kastamonu İnfaz Hâkimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/2666 Esas, 2023/2639 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye Kastamonu Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından hükümlünün bildirdiği ''... Mh. 111 Sk. No:4 .../... '' adresi yerine mernis adresine APS yoluyla tebliğe çıkartıldığı, sanığa tebliğ edildiğine dair bilgi ve belgeye rastlanmadığı gibi bahse konu kararın hükümlüye 7201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir başkaca kaydın dosya içerisinde mevcut olmadığı, bu itibarla hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın anılan nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 21 yıl 89 ay 74 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.03.2023 tarihli ve 2023/1-514 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 20.01.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 04.06.2027 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/2666 Esas, 2023/2639 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün Covid 19 iznine ayrıldığı sırada Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen izin belgesine göre, 15.06.2023 tarihinde saat 15.45 de izne ayrıldığı, 31.07.2023 tarihinde saat 15.45 de izinden dönmesi gerektiği nin kendisine tebliğ edildiği görülmektedir.

6. Açık Ceza İnfaz Kurumunun 11.08.2023 tarihli ve 2023/5199 sayılı yazısına göre, denetimli serbestlik kararının hükümlünün mernis adresine APS ile gönderildiği, 27.09.2024 tarihli ve 2024/10193 sayılı yazısına göre de, kuruma beyan ettiği cep telefonuna SMS yolu ile bilgi verildiği yazılı olmasına rağmen, kararın tebliğ edilip edilmediğinin, cep telefonuna gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğunun denetime imkan verecek şekilde dosya içine alınmadığı görülmektedir.

6. Açık Ceza İnfaz Kurumunun 11.08.2023 tarihli ve 2023/5199 sayılı yazısına göre, denetimli serbestlik kararının hükümlünün mernis adresine APS ile gönderildiği, 27.09.2024 tarihli ve 2024/10193 sayılı yazısına göre de, kuruma beyan ettiği cep telefonuna SMS yolu ile bilgi verildiği yazılı olmasına rağmen, kararın tebliğ edilip edilmediğinin, cep telefonuna gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğunun denetime imkan verecek şekilde dosya içine alınmadığı görülmektedir.

7. İzin belgesine göre, izin bitim tarihini bilen ancak izinli olduğu dönemde İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde başvurması gereken infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 21.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ-Tebellüğ Belgesinin hükümlüye bilinen son adresi ve mernis adresinin aynı yada farklı olup olmadığı da dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği ve gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğu araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan farklı gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.10.2023 tarihli ve 2023/1638 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20391, Karar No: 2014/13915, Tarih: 05.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20391 E.  ,  2014/13915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar ... ve ... ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'un olay tarihinde 8 yaşında olduğu, boğaz ağrısı ve yüksek ateş şikayeti ile ebeveynleri tarafından ilçe devlet hastanesine getirildiği, yapılan muayenede boğazında iltihap olduğu tanısı ile tedavi amaçlı yapılan penadur iğnesinin, sanık hemşire tarafından sol kalçadan yapıldığı, sabahleyin kalktığında sol ayağının üzerine basamaması üzerine aynı devlet hastanesi doktoru tarafından 10 gün süre ile ilaç tedavisi uygulandığı ve topallamasının geçmemesi üzerine 1 ay sonra tıp fakültesi hastanesine sevk edildiği ve katılanın hatalı enjeksiyon sonucu siyatik sinir zedelenmesi tanısı ile 8 gün sonra ameliyat edilmesine rağmen sonuç alınamayarak katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı olayda,

3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 27.01.2012 tarihli Raporunda; “...’a 12.06.09 tarihinde uygulandığı bildirilen penadur enjeksiyonu sonrası kişide tespit edilen bulguların enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu, enjeksiyonun yanlış yere uygulandığına dair tıbbi kayıt bulunmadığı, enjeksiyon doğru yere yapılmış olsa dahi ödem, hematom gibi nedenlerle sinirin bası altında kalabileceği gibi ilacın sinire düfüzyon yoluyla nüfuzu sonucunda nöropatinin gelişebileceği, meydana gelen nöropatinin enjeksiyon uygulamalarının komplikasyonu olarak değerlendirildiği”

Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi'nin 11.05.2011 tarih 990 sayılı rapora göre :"Hastanın ameliyatı sırasında sol taraf gluteal bölgede siyatik sinir trasesinde granülasyon dokusu görülmüş olup, bu lezyonun enjeksiyon sonrası oluşabileceği ve siyatik sinirde fonksiyon kaybına neden olabileceğinin düşünüldüğünün kayıtlı olduğu "

Tüm bu belirlemeler karşısında, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından “lezyonun enfeksiyon sonrası oluşabileceği ve siyatik sinirde fonksiyon kaybına neden olabileceğinin düşünüldüğünden” bahsedilmiş ise de; 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 27.01.2012 tarihli Raporunda; meydana gelen nöropatinin enjeksiyon uygulamalarının

komplikasyonu olarak değerlendirildiği anlaşılmakla böylelikle iki rapor arasında çelişki bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Kusursuz olduğu kanaatine varılarak hakkında beraat hükmü kurulan sanık hakkında "yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması" gerekçesi ile hüküm kurulması,

komplikasyonu olarak değerlendirildiği anlaşılmakla böylelikle iki rapor arasında çelişki bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Kusursuz olduğu kanaatine varılarak hakkında beraat hükmü kurulan sanık hakkında "yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması" gerekçesi ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, beraate ilişkin hükmün 1. fıkrasındaki "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olması nedeni ile CMK 223/2-e" ibaresinin hükümden çıkarılıp yerine “yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-c” ibaresi yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/737, Karar No: 2021/376, Tarih: 27.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/737 E.  ,  2021/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; 2001 yılı ve öncesinden gelen kimden alacaklı olduğu bilinmeyen 3.966,16 TL yem alacağı ve 3.624,36 TL sulama alacağının muhasebe kayıtlarında mevcut olduğu ve bu tutardaki kooperatif alacağını tahsil imkanının kalmadığını ve kooperatifin böylece zarara uğratıldığını ileri sürerek zararlarının 31/12/2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında sunulan raporlardan dava dilekçesinde belirtilen meblağın üzerinde kooperatif zararının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1- Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın 381/son ) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389. ) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2'nci maddesinde, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı öngörülmüştür. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nın ve HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda mahkemece, kısa kararda, 7.180,89 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda 7.590,46 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne şeklinde kısa karar ile çelişkili hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, bir kısım davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Somut olayda mahkemece, kısa kararda, 7.180,89 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda 7.590,46 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne şeklinde kısa karar ile çelişkili hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, bir kısım davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentlerde açıklanan hükmün, re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre bir kısım davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.