muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2463, Karar No: 2021/10996, Tarih: 06.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2463 E.  ,  2021/10996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-b numaralı bendinin çıkartılmasına, yerine (Bozma öncesinde tespit edilen 1.318.358,00 TL’nin mahsubu ile davacı idarece bloke edilmiş olan fark 145.667,00 TL kamulaştırma bedelinin biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-d numaralı bendinden (kararın kesinleşmesine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin ilam tarihi olan 06/10/2021 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5038, Karar No: 2021/5688, Tarih: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5038 E.  ,  2021/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,01.07.2016 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin karıştığı tek taraflı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 45.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talebini 121.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre;davanın kısmen kabulü ile 76.247,86 TL tazminatın 30.08.2017 tarihinden itibaren kanuni faiz oranı üzerinden davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacının itirazının vekalet ücretine yönelik olan kısmın kabulüne diğer itirazların reddi ile; Uyuşmazlık Hakem Kararının “5.Karar 3.” kısmının “8.737,26 TL olarak değiştirilmesine,Hakem kararının diğer hükümlerinin aynen infazına dair karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını açıklayıp iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, tazminatın belirlenmesi amacı ile bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde TRH 2010 yaşam tablosu dikkate alınarak 1.8 faiz oranına göre hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; davacının olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Desteğin veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ...’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara

dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20611, Karar No: 2011/6248, Tarih: 11.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20611 E.  ,  2011/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, TOKİ Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı TOKİ Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... yönünden davanın husumetten reddine, TOKİ Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş hüküm davalı TOKİ Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaza ... İl Merkezinden emsal alınarak değer biçildiğinden alınan rapor geçersizdir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlçe merkezinden, değerlendirme tarihinden önce satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme, dava tarihine göre yapıldığından, hükmedilen bedele dava tarihi yerine, daha önceki el koyma tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TOKİ Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1285, Karar No: 2017/10185, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1285 E.  ,  2017/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 25/04/2013 tarihli dava dilekçesinde müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mah. 758 ada, 11 parselde bulunan ... Apt. 11 nolu dairenin maliki olduğunu, bir üst katında bulunan davalıya ait taşınmazdan müvekkilinin dairesine su sızıntısı olduğunu, bu nedenle müvekkiline ait dairede zarar meydana geldiğini, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/8 D.İş sayılı dosyasından yapılan tespitte müvekkilinin zararlarının giderilmesi için 355,00 TL masraf yapması gerektiğinin bilirkişi raporunda belirlendiğini beyan ederek, davalının su sızıntısı meydana getirmek suretiyle oluşturduğu muarazanın giderilmesine, oluşan zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece; davanın, komşuluk ilişkisinden kaynaklanan zararın tazmini davası olduğu, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerin, hukuk düzeninin çizdiği sınırlar içinde kullanılabileceği, malikin, yetkilerini kullanırken, yine mülkiyet hakkından doğan ödevlere de uymak mecburiyetinde olduğu, MK. md. 737 ve 738 hükümlerinin malike, kaçınma ödevi yüklemiş bulunduğu, malikin komşularına zarar verecek her türlü taşkın eylemlerden kaçınmakla ödevli kılındığı, komşular arasında iyi ilişki kurulması, iyi geçinilmesi ve zarar verici davranışlardan kaçınılması amacıyla TMK'nın 737/1. maddesinde “Herkes taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken ve özellikle işletme faaliyetlerini sürdürürken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür.” şeklindeki hükmün düzenlenmiş olduğunu, komşulara zarar verecek nitelikte taşkın etkiler meydana getiren eylemlerden kaçınmanın zorunlu olduğunu, somut olayda davalıya ait dairede meydana gelen su sızıntısının bir alt katta bulunan davacının dairesinde bir takım zararlara neden olduğu, davacının davalıya ihtar çekmesine rağmen davalının, davacının evinde meydana gelen zararları gidermediği ve kaçınma yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesi ile taleple bağlı kalınarak, davalının su sızdırmak suretiyle yaptığı el atmanın önlenmesine ve 355,00 TL maddi tazminatın, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muarazanın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu anlaşıldığına göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanununa göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava; muarazanın giderilmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu anlaşıldığına göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanununa göre çözümlenmesi gerekmektedir.

Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 1. maddesi hükmüne göre, bu yasadan doğan uyuşmazlıklar -değerine bakılmaksızın- sulh mahkemesinde çözümleneceğinden, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, asliye hukuk mahkemesince davaya bakılıp işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4235, Karar No: 2015/4052, Tarih: 29.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4235 E.  ,  2015/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, buna göre arsanın boş olarak davacı yükleniciye tesliminden itibaren davalı arsa sahibine kira bedeli ödeneceğinin ve inşaat belirlenen süreden önce bitirildiği takdirde her aya karşılık 7.000,00 TL kira bedelinin iade edileceğinin kararlaştırıldığını, davalıya inşaat süresi olan ondört aylık kiranın peşin ödendiğini,ancak arsanın davacıya geç teslim edildiği ve Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu'nun bir süre inşaat yasağı getirdiğini, bu süreler dikkate alındığında inşaatın süresinden önce bitirildiğini ileri sürerek, fazladan ödenen oniki aylık kira bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre, kiracıların eski binayı boşaltmasından davalının sorumlu olduğunu ve tarafların öngörüsü dışındaki mücbir sebepler nedeniyle birbirlerinden talepte bulunamayacaklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, davalının ondört aylık kira bedelini peşin aldığı, taraflar arasındaki 28.01.2010 tarihli ek protokolde yüklenicinin kira iadesi talebinde bulunamayacağının kararlaştırıldığı, asıl sözleşmede kiracıların tahliyesinin davacı tarafından sağlanacağının düzenlendiği ve bu konuda arsa sahibine ihtar gönderilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkeme kararındaki gerekçenin aksine 28.01.2010 tarihli protokolde yüklenicinin kira iadesi talebinde bulunamayacağına dair bir kararlaştırma bulunmamakla beraber, toplanan delillere ve taraflar arasındaki sözleşmeye göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2834, Karar No: 2011/18174, Tarih: 10.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2834 E.  ,  2011/18174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 10/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15040, Karar No: 2012/2189, Tarih: 14.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/15040 E.  ,  2012/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava,farklı sigorta sicil numaralarındaki hizmetlerin aidiyetinin tespiti ve birleştirilmesi ile emekliliğe hak kazandığının tespiti istemine ilişkin olup, son celsede emekliliğe yönelik istem atiye bırakılmıştır.

Mahkeme, aidiyet ve birleştirme isteminin kabulüne karar vermiş, atiye bırakılan emeklilik talebi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına hükmetmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının, ......nüfusuna kayıtlı olduğu, davacının ... sigorta sicil numarası ile 1981 yılında .....’da, .. sigorta sicil numarası ile de ....’da çalıştığını, “ ...” ve “....” isminin kendisine ait olmasına rağmen kurumca kabul edilmediğini bildirdiği, baba hanesine ilişkin nüfus kayıt tablosuna göre davacının .... nüfusuna kayıtlı olup 1983 yılında naklen ....’nın .... İlçesine geldiği, ilk defa .. sigorta sicil numarasına göre düzenlenen 01.06.1978 tarihli giriş bildirgesinde ismin “ .....” olarak yazılıp bunun dışındaki kimlik bilgilerinin davacıya ait olduğu, anılan sigorta sicil numarasına göre düzenlenen hizmet cetvelinde 1980/1. dönemde 28 gün bildirim bulunduğu, 01.06.1978 tarihli giriş bildirgesinin düzenlendiği .... Belediye’si Temizlik İşleri Müdürlü’ğü tarafından 1978 yılında hizmetine rastlanmadığının, 1980 yılında ise 28 gün çalışmasının olduğunun bildirildiği, .. sigorta sicil numarasına göre tekrar düzenlenen 17.08.1989 tarihli giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerinin ise davacının nüfus kayıt bilgileri ile örtüştüğü, anılan sigorta sicil numarasına göre düzenlenen hizmet cetvelinde 17.08.1989-2009/11. ay arası davacı adına 7912 gün bildirim yapıldığı, imza inceleme raporunda 01.06.1978 ve 17.08.1989 tarihli işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacıya ait olduğunun belirtildiği, dinlenen iki tanığın 1989 sonrası çalışmaya ilişkin beyanda bulunduğu, söz konusu çalışmanın ...... Belediyesi tarafından da teyit edildiği, ancak 01.06.1978 tarihli giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerine göre mahkemece nüfus müdürlüğü ve zabıta nezdinde araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu tür aidiyet ve tespit davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için tanık sözlerinden ayrı olarak işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği ortadadır. Bu tür davalarda öncelikle iddia sahibinin gerçek nüfus kayıtlarıyla Kurumda ve iş yerinde kayıtlı olan şahsın nüfus kayıtları dikkate alınarak iş yeri kayıtlarındaki şahsın titizlikle araştırılıp duruşmaya çağrılmak suretiyle dinlenmesi gerekir. Mahkemece, davacı isticvap edilmek suretiyle .. sigorta sicil numarası üzerinden ..... Belediyesi Temizlik işleri Müdürlüğü tarafından bildirilen 28 günlük çalışmanın aydiyeti dışında ayrıca anılan yer çalışmasına ilişkin olarak tespit isteminin de bulunup bulunmadığı sorulmalı, ayrıca 01.06.1978 tarihli giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerine göre herhangi bir kişinin bulunup bulunmadığı yönünde nüfus müdürlüğü ve zabıta nezdinde araştırma yapılmalı, öte yandan, iş yeri kayıtlarından, uyuşmazlığa konu dönemlerde davacı ile birlikte çalıştığı saptanan bordro tanıklarının beyanlarına başvurulmalı, toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13048, Karar No: 2023/850, Tarih: 22.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/13048 E.  ,  2023/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2019/305 Esas, 2022/138 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı

Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmistir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1235 Esas, 2022/1600 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.09.2022 tarihli ve 9-2022/107726 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; çelişkili mağdur beyanlarına dayanılarak karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinden faydalanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanığa alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi ve takdiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü