muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3542, Karar No: 2023/8265, Tarih: 02.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3542 E.  ,  2023/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 10.04.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.11.2012 tarihli ve 2012/375 Esas, 2012/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2014 tarihli ve 2014/68 Esas, 2014/438 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Sanık 01.06.2016 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuştur.

E. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2014/68 Esas, 2014/438 Karar sayılı ek kararı ile sanığın eski hale getirme talepli dilekçesinin kabulü ile infazının durdurulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; yokluğunda verilen kararın tebliğ edilmediğine ve temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate

III. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate

alındığında; somut olayda sanığın yokluğunda verilen 03.12.2014 tarihli hükmün sanığın 18.02.2014 tarihli mahkemedeki sorgusunda belirttiği "Teoman Paşa Mahallesi 2233 Sokak Gök Apt. 11/1 Kepez/Antalya" adresi yerine 18.02.2014 tarihi öncesi dosyada mevcut "Konuksever Mahallesi 781 Sokak Akdsağlar Apt. No:23/1 Antalya" adresine tebliğe gönderildiği iade edilmesi ile 7201 Sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakla, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sanığın 01.06.2016 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet karar tarihi olan 03.12.2014 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2014 tarihli ve 2014/68 Esas, 2014/438 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2332, Karar No: 2014/9786, Tarih: 05.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2332 E.  ,  2014/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

Tarihi :05.11.2013

No :2011/239-2013/408

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan takibe yapılan itirazın iptali birleşen dava ise, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ve borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak sahibi tarafından açılan dava istem gibi kabul edilmiş, Kurumca açılan dava reddedilmiştir.

Hükmün, Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.09.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, 13.06.1986 tarihinde yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 01.11.2008-31.05.2010 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği ve icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.09.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, 13.06.1986 tarihinde yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 01.11.2008-31.05.2010 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği ve icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davalı-karşı davacının oturduğu A..A..nına ait 12.08.2009, 01.02.2010 tarihli tahsilat makbuzlarında davalı-karşı davacının boşandığı eşinin isminin bulunması, 24.10.2010 tarihli apartman karar defterindeki kararda davalı-karşı davacının boşandığı eşinin yönetici olarak isminin ve imzasının bulunması, yine apartman karar defterinde 19.02.2007 tarihinden itibaren bu yana, parantez içerisinde 1 nolu dairede kızları oturan olarak belirtilen, davalı-karşı davacının boşandığı eşi İ.. Ç..'e yaptığı hizmetlerden dolayı teşekkür edildiği belirtilerek yeni yötecinin seçildiği belirtildiği yazılan bölümün altında davalı-karşı davacı C.. A.. in ismi ve imzasının bulunması, tanık olarak beyanları alınan S.. Y.. ve Ö.. A.. in davalı-karşı davacının boşandığı eşi İ.. Ç..'in eşi ve kızlarıyla birlikte aynı apartman dairesinde yaşadıklarını beyan etmeleri, İzmir Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğunun 18.02.2010 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalı-karşı davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu Kurum işleminin iptalinin kabulüne, itirazın iptali davasının reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7893, Karar No: 2011/12918, Tarih: 22.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7893 E.  ,  2011/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından alacağın faiz başlangıç tarihine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçeye göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin 52.343 TL kira alacağının faiz başlangıç tarihine yönelik temyiz itirazına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının davacıya ait taşınmazda, 22.02.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, yıllık kira bedelinin 3'er aylık dönemler halinde dört eşit taksitte ödenmesi kararlaştırılmasına rağmen, davalının ödemediği 21.08.2008, 21.11.2008, 22.02.2009 ve 23.09.2009 kira bedeli taksitleri ile kira sözleşmesinin haklı nedenle feshi sebebiyle, sözleşmenin 11.maddesi gereğince bir yıllık kira bedeli karşılığı olan 54.330 TL olmak üzere toplam 106.973,73 TL'nin dönemsel olarak vade tarihleri itibariyle ayrı ayrı hesaplanacak olan 6183 Sayılı Kanun ile belirlenmiş gecikme zamlarıyla birlikte tahsilini istemiştir. Davalı vekili, kiralananın işletme ruhsatı bulunmadığından mühürlendiğini, faaliyetlerine devam edemediklerini, taksitler halinde ödeyeceklerini, sözleşmenin feshi nedeniyle talep edilen tazminatı kabul etmediklerini bildirmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 22.02.2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede yıllık kira bedellerinin üçer aylık dönemler halinde dört eşit taksitte ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup, tarafları bağlar.

Borçlar Kanunu'nun 101/2 maddesi hükmü gereği borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belli edilmiş ise ihtar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlu mütemerrit olur. Bu durumda mahkemece kira alacağına sözleşme ile kararlaştırılan ödeme tarihlerinden itibaren

faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fesih tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12431, Karar No: 2013/2610, Tarih: 04.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12431 E.  ,  2013/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın trafik kazası sonucu kendi aracında hasar oluşturduğunu, aracın onarımının yapıldığını, ancak, aracında değer kaybı meydana geldiğini ileri sürerek, 15.000,00 TL. değer kaybı zararının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini ve kendi sigorta şirketlerine ihbarı gerektiğini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 10.849,50 TL.nın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde dava konusu trafik kazası nedeniyle ... plakalı araçta meydana gelen değer kaybı bedeli talep edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 01.12.2010 tarihli bilirkişi raporunda değer kaybı zararına ilişkin hesap yöntemi

denetime açık olmayıp karışık ve çelişkili bir rapor olup, alınan diğer raporlarla da çelişki meydana gelmiş olduğundan hükme esas alınacak yeterlikte bir rapor değildir.

O halde, mahkemece, dosyanın İstanbul Teknik Üniversitesi ya da Karayolları Fen Heyeti gibi kuruluşlardan oluşturulacak hasar uzmanı bilirkişi kuruluna tevdii edilerek, aracın dava konusu kaza nedeniyle dava dışı sigorta şirketi nezdindeki hasar dosyasında yer alan ekspertiz raporu, fotoğraflar, onarım faturası vs. belgelerle hasarın şekli ve boyutu tespit edilerek buna göre aracın markası, modeli, yaşı, standart ve opsiyonel özellikleri itibariyle, kaza tarihine göre araçta meydana gelen değer kaybının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi yönünden, ayrıntılı, gerekçeli, çelişkileri giderici ve denetime açık yeni bir rapor alınmasından sonra, belirlenecek meblağdan davalı tarafın kusuru oranında indirim de yapıldıktan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, taraf vekillerince itiraz edilip mahkemece de itibar edilmeyen bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Betosan Hazır Beton İnş. Taah. Nak. Tic ve San. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Betosan Hazır Beton İnş. Taah. Nak. Tic ve San. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 4.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35289, Karar No: 2014/19462, Tarih: 29.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/35289 E.  ,  2014/19462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Seçenek tedbirin kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... Bilgin (Okulu) müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1340, Karar No: 2015/9484, Tarih: 27.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/1340 E.  ,  2015/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; dayanak takip dosyası olan ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27204 sayılı Takip dosyasının tamamı, özellikle haciz tutanakları ile dava dilekçesi elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen takip dosyasıyla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda yerel Mahkemesi'ne İADESİNE, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4750, Karar No: 2018/12576, Tarih: 20.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4750 E.  ,  2018/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın davalı idarenin sorumluluğundaki yolda seyir halindeyken yolda bulunan çukuru fark etmeyerek düşmesi sonucu hasara uğradığını 9.714,00 TL'nin 28/02/2012 tarihinde sigortalıya ödendiğini, dava konusu kazanın meydana gelmesinde davalı idarenin kusurlu olduğunu belirterek ödenen 9.714,00 TL'nin ödeme tarihi olan 28/02/2012 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan rücuen maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davaya konu kaza kazı çalışmaları sonucu yolda oluşan çukur nedeniyle meydana gelmiş olup bu konuda çekişme bulunmamaktadır.

Büyükşehir Belediyesince verilen cevapta ve bilirkişi raporunda kazanın meydana geldiği yolun ana arter olarak Büyükşehir Belediyesi sorumluluğunda bulunduğu belirtilmiştir. Dosya içerisindeki evraklar incelendiğinde 19.04.2011 tarihli kazı ruhsatı ile davalı ... Belediyesi tarafından dava dışı ... a 23.09.2011, 31.12.2011 tarihleri arasında kazı ruhsatı verildiği ve İgdaş'ın davaya konu kazanın gerçekleştiği yolda bu ruhsata istinaden kazı çalışması yaptığı, çalışma neticesinde

Tranşelerin (çukurun) usulüne uygun doldurulup kapatıldıktan sonra üst yapı çalışması olan asfalt kaplamasının İgdaş tarafından yapılması gerekirken tamamlanmadığı bu sebeple davalı ... Belediyesi tarafından yol onarımının tamamlandığı anlaşılmıştır.

Kazanın meydana geldiği yol ana arter olmakla davalının bakım ve sorumluluğundadır. Bu nedenle olay mahallinde belediye tarafından verilen ruhsat sonucu yapılan çalışmanın yolda oluşturduğu tahribat nedeniyle kaza meydana gelmiş olmakla sadece kazı çalışmalarını İgdaş'ın yapması nedeniyle davalı belediyenin sorumlu olmadığından sözedilemez. Kaldı ki bu konu dava dışı ... ile davalı ... Belediyesi arasındaki ilişki iç ilişki olup, olayda zarar gören 3.kişiye karşı ileri sürülemez. Davalı İdare 3.kişi olan davacının zararını karşıladıktan sonra dilerse sorumlu olduğunu iddia ettiği İgdaş hakkında rücu davası açabilir. Bu durumda mahkemece, davalı ... ile İgdaş arasındaki sözleşme, ruhsat vb belgeler incelenerek davalı ... ile İgdaş arasındaki ilişki de değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.