muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/939, Karar No: 2020/2344, Tarih: 16.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/939 E.  ,  2020/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki işlem iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, eczacı olduğunu, ... eczanesini işlettiğini, davalının soruşturma raporuna dayanarak sigortalıya vermediği ilaçları vermiş gibi İl Müdürlüğüne fatura ettiği, bedelini aldığı gerekçesi ile yedi yıl süre ile sözleşmeyi feshettiğini, işlemin yasal olmadığını, Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığını belirterek sözleşmenin feshi kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, davanın reddini istemiştir .

Mahkemece, davalının fesih işleminin yasal olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş , hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir .

1- 6098 sayılı BK’nun 74.maddesi uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, ceza mahkemesince verilecek mahkumiyet kararı ve ceza mahkemesinde kabul edilen maddi olaylar hukuk mahkemesini bağlar.

Somut olayda davacının, Ağır Ceza Mahkemesinde suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak, nitelikli dolandırıcılık suçlarından yargılandığı, açılan bu kamu davalarının zamanaşımı nedeni ile düştüğü, davacının resmi evrakta sahtecilik suçuna iştirak etmek suçundan açılan davada ise delil yetersizliğinden beraat ettiği, davacı hakkında zamanaşımı nedeni ile düşmeye dair verilen hükümlerin onandığı, davacının beraatine ilişkin hükmün ise bozulduğu, mahkemece anılan kamu davasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenmediği anlaşılmaktadır . Bu durumda ceza mahkemesinin kararının bazı hallerde 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74’üncü (818 Sayılı Borçlar Kanununun 53.) maddesi uyarınca hukuk hâkimini bağlayacağı gözetilerek, söz konusu ceza davasının sonucunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 165/1 hükmü uyarınca bekletici mesele yapılması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken, bu konu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

2-HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlenmiştir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Somut olayda, taraflar arasında yapılan 30/01/2001 tarihli sözleşmenin V/R maddesinde; daha önce gerek resmi gerekse özel kurum ve kuruluşlarda yapılan tedavilerde kullanılan ilaçların toplanan fiyat küpürlerinin reçetelere eklenmek, yapıştırılmak ve benzeri şekilde fatura edilmesi ayrıca sigortalı ve hak sahiplerine teslim edilmeyen ilaçların küpürlerinin kuruma fatura edilmesi halinde fesih süresi yedi yıldır, düzenlemesi yeralmaktadır. Davalı da sözleşmenin anılan hükmüne dayanarak 01/04/2003 tarihinde sözleşmeyi yedi yıl süre ile feshetmiştir .

Mahkemece, hükme dayanak alınan bilirkişi raporu konunun uzmanı olmayan strateji uzmanı bir bilirkişi tarafından hazırlandığı gibi, bu rapora davacı vekilinin yaptığı itirazlar da ek bilirkişi raporu alınarak karşılanmamıştır .

Bu durumda, mahkemece; konusunda uzman bilirkişi kurulundan (eczacı, doktor, SGK konularında uzman bilirkişiden oluşan), bilimsel verilere dayalı, denetime açık rapor alınması, Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşen kararının da değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davacı yanın itiraz ettiği, uzman olmayan bilirkişi tarafından hazırlanan rapor doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4892, Karar No: 2025/8041, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4892 E.  ,  2025/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3765 E., 2024/3376 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/289 E., 2024/251 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbı komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan, davacının endikasyon dışı ilaç kullanma başvurusunun bulunup bulunmadığının, bulunmuş ve kullanımı uygun görülmemişse, bu işleme karşı idari yargıda dava açılıp açılmadığının sorularak cevabı yazının celp edilip dosyaya eklenmesine,

3-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan, davacının endikasyon dışı ilaç kullanma başvurusunun bulunup bulunmadığının, bulunmuş ve kullanımı uygun görülmemişse, bu işleme karşı idari yargıda dava açılıp açılmadığının sorularak cevabı yazının celp edilip dosyaya eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12248, Karar No: 2020/7230, Tarih: 24.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12248 E.  ,  2020/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Şahinbey ilçesi Fidanlık mahallesi 204 ada 43 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın fiilen el atılan kısmında davacı ... ve diğer davacılar murisi Halil Balyemez'in tapudaki payları oranında tapunun iptali ile terkine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde el atılan kısımdan davacılar payına düşen alan tapusunun iptaline ve idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 204 ada, 43 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişilerinin dosyada mevcut 28.04.2017 havale tarihli krokisinden A harfi gösterilen pembe renk ile boyalı 1162,66 m2 kısımda davacı ... ile bir kısım davacılar murisi Halil Balyemez adına olan tapu paylarının iptali ile davalı ... Belediye Başkanlığı lehine YOL OLARAK TERKİNİNE) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5034, Karar No: 2015/12732, Tarih: 30.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5034 E.  ,  2015/12732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/01/2015 tarih ve 2014/517-2015/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili adına kayıtlı “...” adlı tekne için davalı sigorta şirketi tarafından 27.09.2012 başlangıç tarihli 3207280 numaralı Yat Tekne Sigorta Poliçesi'nin tanzim edildiğini, söz konusu teknenin 12.10.2012 tarihinde meydana gelen kaza sonucunda krom dinlencesinin parçalandığını ve tekne kıç aynasında çatlama ve deforme oluştuğunu, hasarın tazmini için davalı sigorta şirketine müracaat edildiğini, ancak davalı sigorta şirketinin hasarın ne zaman ve nasıl meydana geldiği anlaşılamadığı gerekçesiyle 26.12.2012 tarihinde tazminat tazminat talebini reddettiğini, davalı sigortacının hasardan her şekilde mesul olduğunu ileri sürerek, 39.500,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıya ait ... isimli teknenin 221 - 101000019541318 numaralı Yat Tekne Sigorta Poliçesi ile 27.09.2012 tarihinde müvekkili şirket tarafından sigortalandığını, 06.11.2012 tarihinde sigortalı tarafından hasar ihbarının yapıldığını, hasarın hangi tarihte, nerede, nasıl ve kimin kullanımında meydan geldiğinin tespit edilemediğini, ancak tekneyi tamir eden elektrik teknisyeninin tekneyi çalıştırdığı sırada hasarın meydana gelmiş olma ihtimalinin bulunduğunu, ehliyetsiz kişilerin kullanımı sonucu meydana gelen hasarların teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı sigorta şirketinin elindeki poliçede bulunan muafiyet indirimine ilişkin şart ile ehliyetsiz kişilerin kullanımına ilişkin şartın davacı sigortalının elindeki poliçede bulunmadığı, TTK'nın 1425/2 maddesi gereğince sigorta konusu teknede meydana gelen 19.800,00 TL zararın sigorta poliçesi teminatı kapsamında olduğu, gerekçesiyle 19.800,00 TL'nin 26/12/2012 tarihinden itibaren işleyece avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili, temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.013,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4003, Karar No: 2024/4853, Tarih: 01.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/4003 E.  ,  2024/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/4623 E., 2021/1349 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacının koşullu salıverilmeden geç faydalandırılarak ceza evinde fazladan kalması nedeniyle 55.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın 21.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının mahkum olduğu suç nedeniyle hakederek tahliye tarihinin 06.11.2027 olduğu, hükümlülük süresinin henüz dolmadığı, koşullu salıverilme tarihi ile hakederek tahliye tarihi arasındaki sürenin tazminat istemine konu olmayacağı, bu itibarla CMK'nın 141/1-f bendinde öngörülen yasal koşulların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; hakkındaki müddetnamenin hatalı olarak düzenlenmesi nedeniyle koşullu salıverilmeden geç faydalandırıldığına, bu şekilde ceza evinde fazladan kaldığına, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; hakkındaki müddetnamenin hatalı olarak düzenlenmesi nedeniyle koşullu salıverilmeden geç faydalandırıldığına, bu şekilde ceza evinde fazladan kaldığına, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/271 Esas – 2008/7 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılandığı, yapılan yargılama sonunda anılan suçlardan sırasıyla 12 yıl 6 ay ve 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükümlerinin 26.03.2009 tarihinde kesinleştiği, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/556 Değişik iş sayılı kararı ile davacı hakkındaki cezaların toplanarak neticeten 19 yıl 15 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kapsamda düzenlenen müddetnamede infazın başlama tarihinin 26.03.2009, hakederek tahliye tarihinin ise 06.11.2027 olarak belirtildiği, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.02.2020 tarihli ve 2020/338 Değişik iş sayılı kararı ile 15.10.2019 tarihinden geçerli olmak üzere geriye dönük olarak davacının şartla tahliyesine karar verildiği, bu itibarla davacının hakederek tahliye tarihine göre ceza evinde fazladan geçirdiği süre bulunmadığından yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11087, Karar No: 2010/3128, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/11087 E.  ,  2010/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 10 parça taşınmazı davalılara temlik ettiğini, 128 ada 1 parsel sayılı taşınmazı ise düzenlediği vasiyetname ile oğulları davalılar Burhan ve İhsan’a bıraktığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, vasiyetnamenin iptaline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 5 parça taşınmaz yönünden davaları bulunmadığını bildirmişlerdir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazların bir bölümünün murisle ilgisi olmayıp, üçüncü kişilerden edindiklerini, iddiaların doğru bulunmadığını, miras bırakanın bakımını kendilerinin yaptıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar ise yargılamaya katılmadıkları gibi bir savunmada getirmemişlerdir.

Mahkemece, 5 parça taşınmaz yönünden davadan vazgeçildiği, 2 parça taşınmaz yönünden davanın tefrik edilerek murisin çekişme konusu 50 parsel sayılı taşınmazın ½ payını davalı ...’a satış suretiyle temlikinin muvazaalı olduğunun kesinleşmiş mahkeme kararı ile belirlendiği, diğer çekişme konusu taşınmaz temlikleri ve vasiyetnamenin saklı payı ihlal kastıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 836.83.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 11.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9044, Karar No: 2019/16408, Tarih: 25.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/9044 E.  ,  2019/16408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanun'un 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanunu'nun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.