muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/327, Karar No: 2017/1070, Tarih: 07.06.2017

“…Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 ve 102 nci maddeleri hariç, diğer maddeleri uygulanır. Kurum, söz konusu Kanunun uygulanmasında Maliye Bakanlığı, diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır...” şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan düzenleme uyarınca, 5198 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 06.07.2004 tarihinden itibaren Kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun’un zamanaşımı düzenleyen 102. maddesinin uygulanamayacağı hükme bağlanarak, 3917 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki; genel hükümlere ve dolayısıyla on yıllık zamanaşımı dönemine geri dönülmüştür.

Yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, zamanaşımı süresi bakımından, 08.12.1993 günü öncesine ve 06.07.2004 sonrasına ilişkin prim ve diğer alacaklar yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanunu'nun 125. maddesinde öngörülen (10) yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanun'un 128. maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 – 05.07.2004 dönemine ait prim ve diğer alacaklar yönünden ise, 6183 sayılı Kanun'un “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanmakta, anılan madde hükmüne göre (5) yıl olan zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yıl başı olarak kabul edilmelidir.

Konu son olarak 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 88 ve 93. maddesi ile düzenlenmiştir.

5510 sayılı Kanun’un “Primlerin ödenmesi” başlığını taşıyan 88. maddesinin on altıncı fıkrasında, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanun'un 51., 102. ve 106. maddeleri hariç, diğer maddelerinin uygulanacağı bildirildikten sonra, yine 5510 sayılı Kanun’un 17.04.2008 gün ve 5754 sayılı Kanun’un 56 maddesi ile değişik “Devir, temlik, haciz ve Kurum alacaklarında zamanaşımı” başlıklı 93. maddesinin ikinci fıkrası,

5510 sayılı Kanun’un “Primlerin ödenmesi” başlığını taşıyan 88. maddesinin on altıncı fıkrasında, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanun'un 51., 102. ve 106. maddeleri hariç, diğer maddelerinin uygulanacağı bildirildikten sonra, yine 5510 sayılı Kanun’un 17.04.2008 gün ve 5754 sayılı Kanun’un 56 maddesi ile değişik “Devir, temlik, haciz ve Kurum alacaklarında zamanaşımı” başlıklı 93. maddesinin ikinci fıkrası,

“…(Değişik ikinci fıkra: 17/4/2008-5754/56 md.) Kurumun prim ve diğer alacakları ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak on yıllık zamanaşımına tâbidir. Kurumun prim ve diğer alacakları; mahkeme kararı sonucunda doğmuş ise mahkeme kararının kesinleşme tarihinden, Kurumun denetim ve kontrolle görevli memurlarınca yapılan tespitlerden doğmuş ise rapor tarihinden, kamu idarelerinin denetim elemanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemelerden doğmuş ise bu soruşturma, denetim ve inceleme sonuçlarının Kuruma intikal ettiği tarihten veya bankalar, döner sermayeli kuruluşlar, kamu idareleri ile kanunla kurulmuş kurum ve kuruluşlardan alınan bilgi ve belgelerden doğmuş ise bilgi ve belgenin Kuruma intikal ettiği tarihten itibaren, zamanaşımı on yıl olarak uygulanır…” şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere 5510 sayılı Kanun'un 93. maddesi ile zamanaşımı süresi ile ilgili olarak özel bir düzenleme getirilmiş, Kurumun prim ve diğer alacaklarının on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, sürenin başlangıcının ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başı olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda Kurumun süresi içerisinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsil zamanaşımı, diğer bir ifade ile zamanaşımının süresi ve başlangıç tarihi; alacağın doğduğu, tahakkuk ettirildiği (muaccel olduğu) tarihte yürürlükte bulunan kurallara göre belirlenecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.12.2013 gün ve 2013/10-433 E. 2013/1649 K.; 20.09.2006 gün ve 2006/21-546 E. 2006/565 K. ile 20.12.2006 gün ve 2006/21-806 E. 2006/814 K. sayılı kararları).

Yukarıdaki bilgiler ışığında, somut olaya bakıldığında dava konusu ödeme emirlerinin 1999/10 ila 2004/3 aylarına ilişkin olduğu, kapsadığı dönem bakımından 08.12.1993 tarihinden sonra ve 5198 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 06.07.2004 tarihinden önceki döneme ilişkin bulunduğu, bu haliyle 6183 sayılı Kanunun 102. maddesi uyarınca ödeme emirlerine konu primin ödenmesi gereken vadesinin rastladığı tarihi takip eden yıl başından itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu ve ödeme emirlerinin 01.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, bu haliyle 28.08.2003 tarihini takip eden 2004 takvim yılı başından yeniden başlayan 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği açıktır.

Sonuç itibariyle, ... unvanlı işyeri yönünden düzenlenen ödeme emirlerinin zamanaşımına uğramış olduğu sabit olduğundan ve ödenecek bir borcun varlığından bahsedilemeyeceğinden, mahkemece 11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanun uyarınca davaya konu borcun yapılandırma kapsamında kaldığının gözetilmesine, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığının incelenmesine yer yoktur.

O halde, Yerel Mahkemenin ... adına 1153231.35 sicil sayılı dosyada işlem gören işyeri adına düzenlenen ödeme emirlerinin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle iptallerine yönelik verdiği direnme kararı yerindedir.

Bu nedenle ... adına 1153231.35 sicil sayılı dosyada işlem gören işyeri adına düzenlenen ödeme emirlerine yönelik direnme kararı onanmalıdır.

II- ... Turizm Rek. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. adına 1069660.35 sicil sayılı dosyada işlem gören işyeri adına düzenlenen ödeme emirlerine yönelik yapılan incelemede;

Feragat, 6100 sayılı HMK’nun 307. maddesinde, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 311. maddede ise, feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı açıklanmıştır.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca görüşülmeyen bir direnme kararı, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmediğinden, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Somut olayda, davacı mahkemeye hitaben yazdığı 30.12.2014 havale tarihli dilekçesi ile ... Turizm Rek. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ile ilgili açmış olduğu davadan feragat ettiğini belirttiği saptanmıştır. Davacı asilin davadan feragat ettiğine dair bu beyanı çerçevesinde işlem yapılması zorunludur.

Böyle bir durumda, direnme kararı Hukuk Genel Kurulu’nca temyizen incelenemez. Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması gerekir.

Bu nedenle ... Turizm Rek. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. adına 1069660.35 sicil sayılı dosyada işlem gören işyeri adına düzenlenen ödeme emirlerine yönelik direnme kararı bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

SONUÇ: I- Yukarıda (I.) bentte açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı ONANMASINA,

II- (II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 07.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13383, Karar No: 2023/1985, Tarih: 05.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/13383 E.  ,  2023/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/528 E., 2015/789 K.

SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın müştekinin bilgisi ve rızası dışında yaşadıkları cinsel ilişkiyi video kaydına almasına konu eylemi hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği değerlendirilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/528 Esas, 2015/789 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.07.2019 tarihli ve 2015/410478 sayılı, hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

3. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/6440 Esas, 2019/17968 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cinsel birlikteliğin rıza dahilinde olduğunun dikkate alınmadığına, görüntülerin müşteki tarafından gönderildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın bir dönem birliktelik yaşadığı müşteki ... ile birliktelikleri sırada müştekinin bilgisi dışında cinsel ilişkiyi video kaydına aldığı, müştekinin ilişkiyi sonlandırmak istemesi üzerine sanığın cinsel ilişki görüntülerini ifşa edeceğinden bahisle tehditte bulunduğu, müştekinin ilişkiye devam etmemesi üzerine söz konusu görüntüleri müştekinin çevresine ve eşine gönderip ifşa ettiği iddiası ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından kamu davası açılmıştır.

1. Sanığın bir dönem birliktelik yaşadığı müşteki ... ile birliktelikleri sırada müştekinin bilgisi dışında cinsel ilişkiyi video kaydına aldığı, müştekinin ilişkiyi sonlandırmak istemesi üzerine sanığın cinsel ilişki görüntülerini ifşa edeceğinden bahisle tehditte bulunduğu, müştekinin ilişkiye devam etmemesi üzerine söz konusu görüntüleri müştekinin çevresine ve eşine gönderip ifşa ettiği iddiası ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece sanığın atlı eylemleri kabul işlediği sabit görülerek sanık hakkında ses ve görüntülerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarında mahkumiyete karar verilmiştir.

3. Sanık 10.11.2015 tarihli duruşmada özetle; "...... benim karşı komşum olur, bana kendisinin gönderdikleri de var benim kendimin çektikleride var biz 8 yıldır birlikteyiz ben de ... de farklı kişilerle evliyiz. Suçlamayı kabul etmiyorum, görüntü ve video kayıtlarından ...'ün de haberi vardı. Ben onu tehdit etmedim. Benimle olan resimleri eşine ben verdim. Eşine hayatıyla ilgili iddiamlara inanması için..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Sanık 10.11.2015 tarihli duruşmada özetle; "...... benim karşı komşum olur, bana kendisinin gönderdikleri de var benim kendimin çektikleride var biz 8 yıldır birlikteyiz ben de ... de farklı kişilerle evliyiz. Suçlamayı kabul etmiyorum, görüntü ve video kayıtlarından ...'ün de haberi vardı. Ben onu tehdit etmedim. Benimle olan resimleri eşine ben verdim. Eşine hayatıyla ilgili iddiamlara inanması için..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Sanık doğruluğunu kabul ettiği hazırlık aşamasında verdiği ifadesinde "...cinsel ilişki için bazen otele, bazen de gecelik bekar evlerine giderdik. ... hakkında mahallede başka erkeklerle gezip tozduğu ve onlarla cinsel ilişkiye girdiği şeklinde laflar duymaya başlayınca ileride bana karşı iftira atar benimle zorla ilişkiye girdi, beni zorla götürdü vb. bir suçlamayla karşı karşıya kalırım düşüncesiyle, yaklaşık bir ay kadar önce , ... ile benim oturduğum evde buluştuk, çocuklarım ve eşim evde yoktu. Biraz sohbet ettikten sonra yine cinsel ilişkiye girmek için hazırlandığımız esnada, ... ün bilgisi olmadan cinsel ilişki anımıza çekmek istedim ve üzerinde polise teslim etmiş olduğum hafıza kartı takılı olan tabletle cinsel ilişki anımıza çektim.(yaklaşık bir saat kadar) Yine aynı şekilde, aradan 15 gün kadar geçtikten sonra yine aynı şekilde cinsel ilişki anını çektim.(yaklaşık 20 dakika kadar). Diğer fotoğrafları ise birlikte olduğumuz süre içerisinde birlikte çekindik bazılarını da kendi çekmiş bana telefonla gönderdi. Ve o zamana kadar aramızda fazla bir sorun yoktu. Daha sonraları ... ün başka erkeklerle para karşılığı birlikte olduğunu duydum. Bu konuları görüşmek için buluştuk konuşma esnasında ben duyduklarımı söyledim ... kabul etmedi. Bende emin olunca tekrar görüştüm ve ... bana bundan sonra beni arama, sorma ilişkimiz bitsin dedi. başkaları ile ilişkiye girdiği zoruma gittiği için abisi ...'e bahsettim oda inanmadı ve bana kanıt getir deyince bende çekmiş olduğum görüntü ve cinsel içerikli fotoğrafların bulunduğu usb yi zarf içerisinde ...'in tarif etmiş olduğu parkta bir yere bıraktım . sonra telefon açıp sorduğumda aldığını ve ... için lanet olsun ne yaparsa yapsın dedi ve telefonu kapattı. yine ... ün eşine de söyledim ve görüntüleri ... ün abisine verdiğimi söyledim..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Müşteki 12.06.2015 tarihli hazırlık ifadesinde özetle; "... ...'u iki yıldır eski oturmuş olduğum yerden tanırım. Kendisi bizim karşı komşumuz olurdu. Kendisi ile önceleri telefonla görüştük, daha sonra bir yıl kadar önce kendi evinde tehdit zoruyla kendisi ile cinsel ilişkide bulunduk. Kendisi benim haberim olmadan bu ilişkiyi görüntüye kaydetmiş ve benim uygunsuz resimleri çekmiş. Bu ilişkiden sonra hiç görüşmedik. Ancak bir hafta önce beni arayarak "beni kaçırmak istediğini" söyledi, bende yok dedim. Bunun üzerine bana "sen bekle ve gör" dedi. Akabinde bana ait olan görüntüleri kaynım olan ... ...'a ait evin kapısının önüne hafıza kartına aktararak bırakmış, kaynımda görüntüyü izlemiş ve durumu bana anlattı. Ben bunun üzerine bir gece eve gitmedim. Kaynıma göndermiş olduğu hafıza kartını kendim kırdım. Daha sonra eşim beni buldu ve benimle oturarak konuştu. ... kardeşimi ve abimi arayarak "adresini bulduk gidip kaçıracağım ve satacağım" diyerek tehdit ve hakaretlerde bulunmuş. eşimi arayarak benim için o kötü sen nasıl kabul ediyorsun diyerek sözler sarfetmiş ve eşime çıplak resimler göndermiş ben bu resimleri yırttım.Ben benim görüntülerimi benden izinsiz kaydederek bana şantaj yapan ve tehdit eden ...'tan şikayetçiyim, uzlaşmak istemiyorum..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

6. Tanık Ahmet 12.06.2015 tarihli hazırlık ifadesinde özetle; "...... benim 17 yıllık eşim olur. Eski komşum olan ...'un eşim ile ilişkisi olduğunu 2-3 gün kadar önce öğrendim. ... isimli şahıs bu ilişkiyi görüntüye kaydederek uygunsuz resimler çektiğini abime göndermiş olduğu görüntüler ve bana göndermiş olduğu resimlerden sonra öğrendim. Eşim bana gönderilen çıplak resimleri yırttı. Şu an elimde olan resimleri kendi rızamla siz polis memurlarına teslim ediyorum..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında göre; sanığın bir dönem birliktelik yaşadığı müştekinin bilgisi ve rızası dışında kayda aldığı cinsel ilişki görüntülerini müştekinin ilişkiyi devam ettirmediği takdirde ifşa edeceğinden bahisle tehditte bulunduğu, daha sonra müştekinin eşine ve çevresine göndermesine konu eylemi nedeniyle şantaj ve görüntü veya seslerin ifşası suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunda mahkumiyete ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanığın müştekiye ait cinsel ilişki görüntülerini müştekinin abisi ve eşine göndermesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Kanun'un 107 nci maddesinde düzenlenen şantaj suçunun temel cezasının aynı zamanda adli para cezasını da içermesine rağmen temel cezanın belirlenmesinde adli para cezasına yer verilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2015/528 Esas, 2015/789 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19875, Karar No: 2025/7400, Tarih: 21.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/19875 E.  ,  2025/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/560 E., 2016/728 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan 29.06.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu yerde ağaç kazıkları ile tel çitin 6831 sayılı Kanun'un 93/3. madde delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4714, Karar No: 2019/7502, Tarih: 03.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4714 E.  ,  2019/7502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında her iki suçtan, beraat

Sanık ... hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 43, 62, 52, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Antalya'da merkezi bulunan ve yurt dışından ithal tohum getirip çiftçilerle kira sözleşmesi yaparak deneme üretimi işi yapan ...'nin elemanı olarak Bursa'da çalışan sanıklar ... ve ...'ın Bursa merkez ve ilçelerinde anlaşmış olduğu çiftçilere firmanın gönderdiği tohumları deneme üretimi için verdikleri ancak, şirketin deneme üretimi yapan çiftçilere kira bedeli olarak ödenmek üzere sanıkların hesaplarına para göndermelerine rağmen bu paraların deneme üretimi yapan kişilere ödenmediği gibi ...'ın müştekiler ..., ..., ...,..., ..., ..., ... ile kira sözleşmesi yapmamasına rağmen bunlar adına kira sözleşmesi düzenleyip adlarına sahte imza atarak şirkete verdiği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Sanığın, hükümden sonra 13/10/2017 tarihinde öldüğünün UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.