muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/341, Karar No: 2019/161, Tarih: 05.03.2019

Yukarıdaki içtihadın maddi gerçeğe ulaşmayı en ideal bir hedef olarak belirleyen ceza muhakemesinin temel ilkelerine, hukuk devletinin olmazsa olmazını teşkil eden kanunların anası konumundaki Anayasaya, Avrupa İnsan Hakları sözleşmesine ve yıllardır tereddütsüzce uygulandığı için yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlara aykırı olacağı açıktır.

Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere, yerel mahkemece sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; iddianamedeki anlatıma göre kazada hayatını kaybedenlerin mirasçıların doğrudan doğruya suçtan zarar görmelerine karşın, davadan haberdar edilmedikleri gibi gerekçeli kararında tebliğ edilmemesi karşısında; taraf teşkili yapılmadan suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... vekilinin temyizi üzerine inceleme yapan Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesi tarafından verilen 19/02/2014 tarihli kararın hukuken geçersiz olduğu kabul edilerek, kazada hayatını kaybedenlerin mirasçılarına tebligat yapılması gerekirken, kazada hayatını kaybedenlerin yakınlarının doğrudan doğruya zarar görmediklerinden bahisle hükmü temyiz yetkilerinin bulunmadığından bahisle gerekçeli kararın tebliğine gerek olmadığı yönündeki Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne iştirak edilmemiştir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;.... Kule Havayolları Anonim Şirketinin sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı ile kazada ölenlerin yakınlarının sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına katılma hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının ve buna bağlı olarak tevdi kararı verilmesi gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık konuları bakımından KABULÜNE;

2- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 19.02.2014 tarihli ve 12459-1772 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2011 tarihli ve 1525-158 sayılı, sanıklar hakkındaki beraat hükümlerine yönelik olarak görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen ve bu suçu takip etme görevi de bulunmayan.... Kule Havayolları Anonim Şirketinin temyiz isteminin REDDİNE ve kazada ölenlerin yakınlarının sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına katılma hak ve yetkisi olmadığı ve buna bağlı olarak gerekçeli kararın tebliği için TEVDİ KARARI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,.... Kule Havayolları Anonim Şirketinin sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından 21.02.2019 tarihinde yapılan birinci müzakerede oy birliğiyle, kazada ölenlerin yakınlarının sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına katılma hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının buna bağlı olarak tevdi kararı verilmesi gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden 21.02.2019 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 05.03.2019 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

1-21.02.2019 tarihli oturum
Yargıtay — Esas No: 2011/16505, Karar No: 2012/21228, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16505 E.  ,  2012/21228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Kemal Köçer tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, 10.000,00 TL maddi tazminat ve 4.000,00 TL manevi tazminatın 10/06/2004 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu % 0 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının %30, davalı ... ‘nin %70 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Maddi tazminatın saptanmasında ; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda prodüksiyon asistanı olarak çalışan davacı, olay tarihindeki ücretinin asgari ücretin üzerinde olduğunu ispatlayamamıştır. Ancak mahkemece, davacının asgari ücretin 6,5 katı ücret aldığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, hesap bilirkişisinin asgari ücret üzerinden yaptığı hesaplamaya itibar edilmesi gerekirken bu yapılmayarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının, asgari ücret üzerinde ücret aldığını ispatlayamaması ve özellikle eğitim durumunun iddia ettiği mesleki vasfa uygun olmaması gözetilerek hesap bilirkişisinin asgari ücret üzerinden yaptığı hesaplamaya itibar edilerek karar vermekten ibarettir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8671, Karar No: 2011/12704, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8671 E.  ,  2011/12704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2010/7138-10582 sayılı bozma kararında; “Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da bozma kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; dosya kapsamından, bozma öncesi ve sonrasında yapılan keşif ve bilirkişi raporlarından 310 yazım numaralı 1 Hektar (10.000 m2) yüzölçümündeki Doğusu Yol, Güneyi: Dere, Batısı: Süleyman Toykar, Kuzeyi: Orman okuyan vergi kaydının 129 ada 4,15 ve 16 parsellere uyduğu, 4 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin 3605 m2 yüzölçümüyle kesinleştiği, kuzeyde 101 ada 1 parsel sayılı devlet ormanının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 10000 m2 yüzölçümlü, değişir sınırlı vergi kaydının kapsamının yüzölçümü ile geçerli olacağı ve miktarından fazla olarak toplam 14903 m2 yüzölçümlü 4,15 ve 16 parsellere uygulandığı, kayıt miktar fazlasının sınırdaki ormandan açıldığı kabul edilmelidir.

O halde mahkemece, dosya fen elemanına verilerek vergi kaydı kapsamı sabit sınırdan başlamak üzere 3402 sayılı Yasanın 20/c ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek belirlenmeli, tesbiti kesinleşen 4 parselin yüzölçümü gözönünde bulundurularak ve miktar fazlasının, sınırda bulunan ormandan açma yapılmak suretiyle kazanılmaya çalışıldığı, ancak süresi ve şekli ne olursa olsun zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı kabul edilmeli, sabit sınırdan başlanarak, kayıt miktar fazlası bölüm ayrılarak orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmeli” denilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile dava konusu 129 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 21/03/2011 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) işaretli 4905,13 m2’lik kısmının iptali ile aynı ada son parsel numarası verilerek orman niteli ile Hazine adına tapuya tesciline, kalan 4651,68 m2’lik kısmın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1256, Karar No: 2024/6264, Tarih: 13.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1256 E.  ,  2024/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVACI/BORÇLU : ...

DAVALI/ALACAKLI : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını öne sürerek takibin iptalini istediği, ilk derece mahkemesi kararı ile; senetteki imzanın borçluya ait olduğu aldırılan raporlarla sabit olduğundan bahisle davanın reddine karar verildiği, borçlunun istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi alınan raporlarda senetteki imzanın davacının eli ürünü olduğu belirlenmekle birlikte, yine tüm raporlarda senedin sahte olarak oluşturulduğu da tespit edildiğinden alacaklının takip olanağı olmadığı gerekçesiyle, borçlunun istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, borçlu aleyhine başlatılan takibin iptaline ve tazminata hükmedilmesine yer olmadığına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu kanunun özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması hallerinde uygulanabilir. Bu ilkeler ışığında HMK'nun 209/1. maddesinin ilamsız icra takiplerine etkisi değerlendirilmelidir. Bu maddeye göre “adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.” Bu maddenin icra takiplerinde uygulanması gerektiğine ilişkin olarak İcra ve İflas Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır.

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak, icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK 170/2).

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak, icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK 170/2).

Öte yandan sahtelik iddiasının imza itirazı dışındaki bir nedene dayanması halinde Dairemiz, İcra ve İflas Kanunu'nda bir düzenleme bulunmadığından HMK'nun 209. maddesinin uygulanması gerektiği görüşünde iken, daha sonra içtihat değişikliğine giderek sahtelik iddiasının borca itiraz niteliğinde olup, bu konunun da İİK'nun 169/a maddesinde düzenlenmiş olması nedeniyle, HMK'nun 209. maddesinin bu yönden de uygulama yerinin olmadığı görüşünü benimsemiştir.

İcra mahkemesi, önüne gelen itiraz ve şikayetleri, İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenen özel usul kurallarını uygulayarak takip hukuku bakımından hükme bağladığından, anılan mahkemenin kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşımaz. Bu nedenle borca veya imzaya itirazın incelenmesi sırasında sahtelik iddiasına dayalı olarak genel mahkemelerde açılan davaları bekletici mesele yapamayacağı gibi genel mahkemede dava açıldığı gerekçesine dayalı olarak takibin durdurulmasına da karar veremez. Ancak İİK.nun 169/a-2. maddesi uyarınca itirazın esası hakkındaki kararına kadar icra takibinin İİK hükümlerine göre muvakkaten durdurulmasına karar verebilir ya da genel mahkemede açılmış olan davada usulüne uygun bir şekilde tedbir kararı verilebilir.

İcra mahkemesince takibe konu alacakla ilgili bir karar verilmiş olması, aynı alacak hakkında genel mahkemelerde dava açılmasına engel oluşturmaz.

İcra mahkemesince takibe konu alacakla ilgili bir karar verilmiş olması, aynı alacak hakkında genel mahkemelerde dava açılmasına engel oluşturmaz.

Somut olayda; takip konusu bonodaki imza üzerinde yapılan ilk inceleme; Adli Tıp Kurumunca yapılan inceleme olup, 21.06.2021 tarihli söz konusu raporda, inceleme konusu senetteki imzanın davacının eli ürünü olduğu, ancak imzanın ''senette alt, üst, sağ ve sol kenarlarında borçlu imzasını çerçeve içine alacak şekilde doğrusal hatlar oluşturan yapıştırıcı bakiyeleri ve bu bakiyeler üzerinde fiziksel silintilere bağlı kağıt lif kalkmaları bulunan ayrıca imzanın başlangıç kısmındaki ''y'' harfinin alt kısmını oluşturan saat yönündeki dairesel dönüş hareketi, iniş ve çıkış hatlarında olmak üzere iki ayrı noktadan kesintiye uğramış ve iniş hattındaki kesinti senet alt kenarına kadar sonradan tamamlanmış'' bir imza olduğu; mahkemece ikinci bilirkişi heyetinden alınan 17.10.2022 tarihli raporun ise; imzanın davacının eli ürünü olduğu, ancak ''imzanın senedin onayı mahiyetinde oluşturulmadığı, dolu veya boş senet, başka bir belge veya benzeri materyal altına yerleştirilip uygun yapıştırıcı ile senedi çağrıştıracak öğeleri görülmeyecek şekilde kapatılarak oluşturulan pencere içine davacıya imzalatılarak oluşturulduğu, başka bir anlatımla pencere yöntemi sahteciliği suretiyle senedin meydana getirildiği'' şeklinde sunulduğu görülmüştür. Öte yandan, borçlu vekilinin istinaf dilekçesine verdiği cevabında sunduğu, Bodrum C. Başsavcılığı tarafından alınan bilirkişi raporu incelendiğinde, mahkemece alınan raporlarla birbirini teyit ettiği görülmektedir.

Dosyadaki tüm raporlarda imzanın borçlunun eli ürünü olduğu açıklanmıştır. Bu nedenle senedin sahteliğine dair alınan raporlara dayanılarak takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup imzanın davacı borçluya ait olduğu hususu belirlendiğinden davanın reddine karar verilmelidir.

O halde, imzaya itirazın reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak takibin iptaline şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :

Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 07.12.2023 tarih ve 2023/353 E.-2023/3188 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.06.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6075, Karar No: 2019/16437, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6075 E.  ,  2019/16437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6691, Karar No: 2017/7671, Tarih: 07.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6691 E.  ,  2017/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yönünden kabulüne, diğer davalı idareler yönünden reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/03/2017 günü temyiz eden davalı idare ile davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ...-... 20 pafta ... vd. parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davalarda taşınmaz bedeli yargılama sonucunda belirlendiğinden dava HMK'nın 107.maddesinde tanımlanan belirsiz alacak davası niteliğinde olup, davacı vekilinin toplam talebini belirleyen dilekçesine göre davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9738, Karar No: 2013/11457, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/9738 E.  ,  2013/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının açtığı maddi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HMK’nun 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 30.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

Meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan maddi tazminat davasında müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12531, Karar No: 2015/2551, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12531 E.  ,  2015/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.