muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3565, Karar No: 2018/7943, Tarih: 21.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3565 E.  ,  2018/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemenin 21.02.2018 tarihli ek kararının davacı kuruma tebliğine ilişkin belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz süresinin denetlenebilmesi bakımından mahkemenin 21.02.2018 tarihli ek kararının davacı kuruma tebliğ edilip edilmediği tespit edilerek, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenilmesi

2-Mahkemenin 21.02.2018 tarihli ek kararının ve davacı kurumun temyiz dilekçesinin korunma kararının kaldırılması istenen ...’e tebliğine ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin, tebliğ edilmemiş ise mahkemenin ek kararının ve temyiz dilekçesinin korunma kararının kaldırılması istenen ...’e tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/22026, Karar No: 2016/7866, Tarih: 10.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/22026 E.  ,  2016/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Mağdurun aşamalardaki beyanı, olay yeri inceleme raporu ve görgü tespit tutanağı içeriğinde balkon kapısının kırılmasından söz edilmemesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında yerinde olmayan gerekçeyle mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre,

Suça sürüklenen çocuğun, ilköğretim okuluna ait balkon kapısını kırması eyleminin TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13316, Karar No: 2024/15801, Tarih: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/13316 E.  ,  2024/15801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/179 E., 2016/249 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: Onama; ... hakkında

Bozma; ... hakkında

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2014 tarihli ve 2014/168 Esas, 2014/156 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2014/179 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/179 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2014/179 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay hapis ve 320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında hükmün bozulması, sanık ... hakkında hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddeleri uyarınca adli arama kararı gerektiğine, aynı Kanun'un 118 inci maddesi uyarınca konutta gece vakti arama yapılamayacağına, arama tarihine göre aramanın kanuna aykırı olarak gece vakti yapıldığına,

2. Sanığın ikameti dışında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı ve 119 uncu maddeleri uyarınca adli arama kararı gerektiğine, aynı Kanun'un 118 inci maddesi uyarınca konutta gece vakti arama yapılamayacağına, arama tarihine göre aramanın kanuna aykırı olarak gece vakti yapıldığına,

2. Sanığın ikameti dışında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İhbar ve kolluk araştırması sonucu sanıklara ait ikametlerde arama yapılmak üzere Cumhuriyet savcısından yazılı arama emri alındığı, İlkay'a ait ikamette arama yapılacağı sırada ...'ın da bu ikamette bulunduğu, İlkay'ın ailesi ile polisler arasında yaşanan arbede sırasında ...'ın ikametin arka kapısından kaçtığı, bu sırada 10 paket uyuşturucu maddeyi ikametin bahçesindeki kümesin çatısına, içinde toplam 82 paket uyuşturucu madde bulunan poşeti ise ikametin arka kapısından kaçış sağladıktan sonra yakında bulunan bir aracın altına attığı, kriminal inceleme sonucu toplam 91 pakette 117,9 gram AM-2201 içeren madde ile 1 pakette 14,8 gram esrar ele geçirildiği, ... ve İlkay'a ait ikametlerde başkaca suç unsuru bulunmadığı anlaşılan olayda;

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; kolluk tarafından sanıklar hakkında hazırlanan araştırma tutanağının içeriği, İlkay'ın ikametinde bulunan şahısların kargaşa yaratarak ...'ın ikamette bulunan uyuşturucu maddeleri kaçırmasını sağladıkları, sanıkların birbirleri hakkındaki çelişkili beyanları, tutanak mümzilerinin beyanları, ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, İlkay hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılmış başka dosyaların da bulunduğu hususları bir arada değerlendirilerek atılı suçu işledikleri gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden :

5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, savunmanın alındığı tarih olan 01.10.2014 ve karar tarihi olan 30.06.2016 tarihlerinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden :

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden :

1. Yukarıda (A) harfiyle gösterilen bozma nedenine göre sanık ...'ın zorunlu müdafii eşliğinde savunması alındıktan sonra sanıklar İlkay ve ...'ın hukukî durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanığın savunmasının alındığı 01.10.2014 tarihli celsede henüz 18 yaşını doldurmadığı ve duruşmanın kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, duruşmanın açık yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 185 inci maddesine aykırı davranılması,

3. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci bendi gereğince ertelemenin üst sınırının 18 yaşından küçüklerde üç yıl hapis cezası olduğu ve sanığın ertelemeye engel sabıkasının bulunmadığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde öngörülen diğer şartlar da denetime imkan verecek şekilde tartışılarak, erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bentlerde açıklanan nedenlerle Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2014/179 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, sanık ... yönünden Tebliğname'ye uygun, sanık ... yönünden Tebliğname’ye aykırı olarak diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31485, Karar No: 2014/32019, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31485 E.  ,  2014/32019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2014

NUMARASI : 2014/486-2014/637

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/987, Karar No: 2010/11689, Tarih: 11.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/987 E.  ,  2010/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.02.2008 tarih ve 2007/44 - 2008/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09.11.2010 gününde davacı avukatı ... gelip, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “Depar” markası adı altında uzun zamandır hayvan yemi üretimi ve satımı yaptığını ve “Depar” markasını sektörde bilinir ve aranır bir tanınmışlık düzeyine getirdiğini, korunma sağlamak amacıyla “Depar” markasının ... Patent A.Ş. tarafından 10/06/2005 tarihinde TPE nezdinde başvuru yapılarak 2005/23656 no ile 31. sınıfta marka siciline tescil edildiğini, ancak müvekkilinin yaratmış olduğu markanın tanınmışlığı ve bilinirliğinden haksız bir şekilde faydalanmak için davalı şirketin müvekkili şirketten önce davranarak 08/06/2005 tarihinde aynı marka vekili ... Patent A.Ş aracılığı ile ... R.T. Depar adlı markanın tescil başvurusunda bulunduklarını ve markasının 2005/23205 no ile 31. sınıfta sicile tescil edildiğini, davalı şirketin “Depar” markasının başına kendi kısaltması olan ...’i getirmek suretiyle müvekkili şirketin yapmış olduğu haklı ün ve şöhretten yararlanmak amacını güttüğünü, “Depar” adının üretim yapılan hayvan yemi ile fiziksel veya kimyasal olarak herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek 2005-23205 nolu ... R.T. Depar adlı markanın hükümsüzlüğü ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ürettiği yemin önüne kendi ismi olan ...’i koyarak kendileri tarafından üretildiğini tüketicilere açıkladığını, ... ibaresini taşıyan ürünlerin alıcılarına bu yemin ... tarafından üretildiğini hemen akla getireceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ürettiği yemin önüne kendi ismi olan ...’i koyarak kendileri tarafından üretildiğini tüketicilere açıkladığını, ... ibaresini taşıyan ürünlerin alıcılarına bu yemin ... tarafından üretildiğini hemen akla getireceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait faturalarda da yer aldığı üzere en eski fatura tarihi olan 03/10/2003 tarihi itibariyle davacı markasının aralıksız ve etkin bir şekilde kullanıldığı, davacının marka üzerindeki hakkının tescilden önce doğduğu ve 556 sayılı KHK’nin 8/3. maddesinin markanın gerçek sahibine, başvurma hakkı ve sonraki tarihte tescil edilmiş olan markanın hükümsüzlüğünü talep etme hakkını verdiği, davacı şirketin de 03/10/2003 tarihinden bu yana aralıksız olarak “Depar” markasını fiilen kullandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıya ait 2005/23205 numaralı ... R.T. DEPAR adlı markanın hükümsüz olduğunun tespiti ile marka sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6442, Karar No: 2015/3429, Tarih: 27.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6442 E.  ,  2015/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/386846

MAHKEMESİ : Karaman Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/10/2013, 2013/79 (E) ve 2013/174 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

1-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yapılan yargılama sonucunda verilen "5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar", 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12 maddesi uyarınca, itiraza tabi olduğundan merciince mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülerek inceleme dışı bırakılmıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... mağdur ...'ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin suç niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle cezada indirim yapılması sırasında madde numarası gösterilmeyerek CMK.nun 232. maddesine aykırı davranılmış ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, “5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca” ibaresinin hükmün mahsus yerine eklenmesine,

B-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanık İdris'ten tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki" soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen müdafiiler için ödenen ücretler 743 TL" ibaresinin çıkarılarak yargılama gideri toplamı olan ”767TL" ibaresinin "24TL" olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddeye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2732, Karar No: 2017/4589, Tarih: 14.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2732 E.  ,  2017/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1 -Tınaztepe Vergi Dairesi mükellefi olarak 2. Küçük Sanayi sitesinde oto LPG montaj, bakım işi yapan sanık ... 'in; hakkında vergi suçu işlediği yönünde vergi tekniği raporu düzenlenen ... tarafından muhteviyatı itibarıyla sahte olan faturaları, araçlarının üzerinde takılı LPG Dönüşüm sistemi bulunan, ancak ruhsata işletmemiş olan araç sahibine tedarik etmek suretiyle bu suça iştirak ettiği, bu suretle vergi kaçakçılığı yaptığının iddia olunduğu kamu davasında; atılı suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve vergi tekniği raporlarında ,tanık ... 'e ait... plakalı araca ait LPG sisteminin ruhsata işletilmesi işlemleri için kullanıldığı tespitine yer verilen suça konu faturanın dosya içinde bulundurulmadığının anlaşılması karşısında; faturanın ilgili kurumlardan sorularak aslı ya da onaylı suretinin temini, zamanaşımı süresinin tespitinde de gerekli olduğu cihetle düzenleme tarihinin tespit edilip, faturanın incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi, denetime olanak verecek şekilde aslı veya onaylı suretinin dosya içinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Faturanın temininden sonra unsurları tam ve zamanaşımı süresi geçmediğinin tespiti halinde, faturayı düzenlediği iddia olunan ... hakkındaki UYAP sorgulamasında tespit edilen İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/449 E. 2009/1100 K.sayılı dosyasının akıbetinin araştırılıp incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örneklerinin dosyaya aktarılması, 213 sayılı Kanun'un 360. maddesi şartlarının da karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda taraflar arasında herhangi bir alış-veriş bulunmamasına karşın muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenlemek suçunda taraflar arasında gerçekte bir ticari ilişki bulunduğu ancak bunun mahiyet ve durumunun faturaya farklı yansıtılması ile suç gerçekleşir. Sanığın gerçekte LPG dönüşüm işlemini yapmadığı araca ilişkin projesi mühendis tarafından yapılmış gibi gösterilerek fatura temin ettiğinin dolayısıyla taraflar arasında gerçek bir hukuki ilişki bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 213 sayılı VUK.nun 359/ b-1 maddesinde tanımlanan sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek, suçun vasfında hataya düşülmesi,

b) 5271 sayılı CMK.nın 225.maddesi uyarınca hükmün konusu,duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, gerek iddianamede gerekse iddianameye dayanak vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında sanığın, tanık ...'in aracı dışında başka araçlara ilişkin de fatura temin ettiğine dair tespit ve iddia bulunmaması karşısında, sanık hakkında şartları bulunmadığı halde TCK'nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

c ) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Yasanın 326/son maddesi gereği kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8823, Karar No: 2015/2327, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8823 E.  ,  2015/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.