muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1244, Karar No: 2012/6192, Tarih: 08.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1244 E.  ,  2012/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.200 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; ...- ...- ... Köyünde kain 131 ve 132 sayılı parsellerin müvekkiline ait olduğunu, 7 yıl önce ... tarafından taşınmazların bir kısmının kamulaştırıldığını, kamulaştırmadan yaklaşık 3 yıl sonra kamulaştırılan alan dışında kalan kısma müvekkili tarafından zeytin ağaçları dikildiğini ancak 09.08.2010 günü ... yetkilileri tarafından zeytin ağaçlarının kesildiğini, kesilen zeytin ağaçları için 3.200 TL maddi tazminat talep etmiştir. Davalı ... vekili cevabında, dava konusu taşınmazlardan bir kısmının irtifak kamulaştırması ile kamulaştırıldığını ve kamulaştırılan bu alanlara her türlü ağaç dikimi, bina sabit tesis yapmanın yasak olduğunu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı kurum tarafından yapılan kamulaştırmanın mülkiyet kamulaştırması değil irtifak kamulaştırması olduğu, davalıya ait boru hattının geçirilmesi amacına dönük olarak yapılan irtifak kamulaştırması ile bağdaşmayan durumlar dışında davacının irtifak kamulaştırılması yapılan alanı kullanmasına engel bulunmadığı, irtifak kamulaştırılması yapılan sahada kalsa dahi, zeytin ağaçlarının kamulaştırma sahasında kaldığı kesin olarak belirlendikten sonra zeytin ağaçlarının sökülüp götürülmesi aksi takdirde kesileceği yönünde davacı uyarılmadan doğrudan doğruya ağaçların kesilemeyeceği bu nedenle oluşan zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kabul kararı süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisinde bulunan ve hükme dayanak yapılan ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/96 değişik iş sayılı dosyasında fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda davacının kesilen zeytin ağaçlarının davalı ... tarafından yapılan irtifak kamulaştırma sahası içinde kaldığı belirtilmiştir. ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/1248-1717 esas ve karar sayılı ilamında dava konusu 132 sayılı parselin 5711.46 m2'lik kısmı üzerinde ... lehine irtifak hakkı tesisine (ağaç dikmemek, bina vs.sabit tesisi yapmamak şartı ile) karar verildiği kararın kesinleşerek tapuya tescil edildiği ve tapu kaydında da hak ve mükellefiyetler kısmında ağaç dikmemek ve bina sabit tesis yapmamak şartının yer aldığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde bulunan ... Bölge Müdürlüğü'nün ... Valiliğine başlıklı 25.06.2010 tarihli, 27.08.2007 tarihli, ... Kaymakamlığına başlıklı 20.02.2009 tarihli yazılarında; ... tarafından kamulaştırılan alanlarda tarla sahipleri tarafından tekrar ağaç dikildiğinin tespit edildiği bu durumun yüksek basınçlı doğal gaz boru hattı üzerinde risk oluşturduğu belirtilmiştir. Bu durumda; davalı ... tarafından parası ödenmek suretiyle kamulaştırılan alanlarda, ağaç dikilmemesi ve bina yapılmaması hususunda tapu kaydında arazi sahiplerine kısıtlama getirilmesine rağmen ağaç dikerek ve bina inşa ederek bu kısıtlamalara aykırı davrananların bu müdahalelerinin ortadan kaldırılması sırasında oluşacak zararlardan da davalı ... sorumlu olmayacaktır. Mahkemece mahallinde tekrar keşif yapılarak ...'ın irtifak kamulaştırması sahası içinde kalan zeytin ağaçları yönünden tazminat talebinin reddine irtifak kamulaştırması içinde kalmayan ve kesilen zeytin ağaçları yönünden tazminata hükmedilmesi gerekirken mahkemece kesilen ağaçların kamulaştırılan alan içinde kalıp kalmadığı yönünde değerlendirme yapılmaksızın davanın tamamen kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/23, Karar No: 2024/11929, Tarih: 21.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/23 E.  ,  2024/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/291 Esas, 2023/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyarlama yargılaması neticesinde verilen hükümlere yönelik yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2023 tarihli ve 2023/665 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 21.06.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.11.2023 tarihli ve 2023/19907 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128348 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128348 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.11.2023 tarihli ve 2023/19907 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128348 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128348 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Defter ve belgeleri ibraz etmemek ve sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçlarından sanık ...'in, anılan Kanun’un 359/b-1 (3 kez), 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. (4 kez) maddeleri uyarınca 3 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 15 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2016/93 esas, 2019/17 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 26/03/2019 tarihli ve 2019/2285 esas, 2019/2178 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359. maddesi ile hükümlü lehine getirilen düzenlemeler uyarınca uyarlama yargılaması yapılması talebini üzerine, yapılan uyarlama yargılaması sonucunda defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden sanığın yasal süre içerisinde tarh edilen verginin, gecikme faizi ve zammının tamamı ile kesinlen cezanın yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını ödenmediği gerekçesiyle uyarlama talebinin reddine, sahte belge düzenleme suçuna ilişkin sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2023 tarihli ve 2022/291 esas, 2023/330 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2023 tarihli ve 2023/665 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonunda, defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden sanığın yasal süre içerisinde tarh edilen verginin, gecikme faizi ve zammının tamamı ile kesinlen cezanın yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının ödenmediği gerekçesiyle uyarlama talebinin reddine, sahte belge düzenleme suçuna ilişkin sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62/1. maddesi gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine merci İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2023 tarihli ve 2023/665 değişik iş sayılı kararı ile sanığın 12/03/2023 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun'un gereğince yapılandırma talebinde bulunduğundan bahisle itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

15/04/2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen; "Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir. Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır. Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki

7394 sayılı Kanun'un 6/1. maddesinde yer alan ''..GEÇİCİ MADDE 34- Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır..'' şeklindeki,

12/03/2023 tarihli ve 32130 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "Kesinleşmiş Alacaklar" başlıklı 2

. maddesinde yer alan " (1) Hazine ve Maliye Bakanlığına, il özel idarelerine ve belediyelere bağlı tahsil daireleri tarafından takip edilen alacaklardan bu Kanunun yayımı tarihi itibarıyla (bu tarih dâhil); a) Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan vergilerin ödenmemiş kısmının tamamı ile bunlara bağlı gecikme faizi ve gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları yerine bu Kanunun yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret olması hâlinde fer’i alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi şartıyla vergilere bağlı gecikme faizi ve gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları ile aslı bu Kanunun yayımı tarihinden önce ödenmiş olanlar dâhil olmak üzere asla bağlı olarak kesilen vergi cezaları ve bu cezalara bağlı gecikme zamlarının tamamının, b) Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan ve bir vergi aslına bağlı olmaksızın kesilmiş vergi cezaları ile iştirak nedeniyle kesilmiş vergi cezalarının %50’si ve bu tutara gecikme zammı yerine bu Kanunun yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece gecikme zammından ibaret olması hâlinde gecikme zammı yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi şartıyla cezaların kalan %50’sinin ve bu cezalara bağlı gecikme zamlarının tamamının, c) Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan ve bu Kanunun 1 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendi kapsamında olan idari para cezalarının tamamı ile bunlara bağlı faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları yerine bu Kanunun yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret olması hâlinde fer’i alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi şartıyla cezaya bağlı fer’ilerin tamamının, ç) Vadesi geldiği hâlde ödenmemiş ya da ödeme süresi henüz geçmemiş bulunan ve yukarıdaki bentlerin dışında kalan asli amme alacaklarının ödenmemiş kısmının tamamı ile bu alacaklara bağlı faiz, cezai faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i amme alacakları yerine bu Kanunun yayımı tarihine kadar Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın; ödenmemiş alacağın sadece fer’i alacaktan ibaret olması hâlinde fer’i alacak yerine Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu Kanunda belirtilen süre ve şekilde tamamen ödenmesi şartıyla uygulanan faiz, cezai faiz, gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i amme alacaklarının tamamının, tahsilinden vazgeçilir..." şeklindeki,

7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesinde yer alan " (1) Bu Kanunun ilgili maddelerindeki başvuru ve ödeme süresine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla bu Kanun hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;a) 31/5/2023 tarihine kadar (bu tarih dâhil) ilgili idareye başvuruda bulunmaları... şarttır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Sanığın üzerine atılı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümlerinin 15/04/2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 7394 sayılı Kanun ile getirildiği, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabileceği son sürenin 15/04/2023 tarihi olduğu ve yasal süre içerisinde tarh edilen verginin, gecikme faizi ve zammının tamamı ile kesinlen cezanın yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının ödenmediği,

Sanık tarafından 7440 sayılı Kanun kapsamında 26/04/2023 tarihinde Vergi Dairesine yapılandırma talebinde bulunulmuş ise de, 12/03/2023 tarihli ve 32130 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 7440 sayılı Kanun ile sadece alacakların yapılandırılmasına ilişkin düzenlemeler getirildiği, anılan Kanun ile yeni bir etkin pişmanlık düzenlemesi yapılmadığı gibi, 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin son tarihin uzatıldığına dair her hangi bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; 26.03.2019 tarihinde kesinleşen hükümlere yönelik 7394 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi sonrası duruşmalı olarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin; 15.04.2023 tarihine kadar herhangi bir ödeme yapılmadığından etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı, ayrıca lehe değerlendirme sonucu tüm takvim yılları için zincirleme suçun tatbiki suretiyle kurulan hükümde de bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek, bu suç yönünden itirazın reddi yerine, "...7440 sayılı Kanun ile yapılandırmaya başvuru süresinin uzatıldığı, sanığın başvurduğu ve vergi borcunun taksitlendirilerek yapılandırıldığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden ise; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi neticesinde herhangi bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca, hükümlü hakkında belirlenecek temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim uygulanması hususunun değerlendirilmesi bakımından uyarlama yargılaması yapılması gerektiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiş, bununla birlikte; merci İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, itirazın belirtilen gerekçe ile kabulüne karar verilmesi yerine hatalı gerekçe ile kabul kararı verilmesi Kanun'a aykırı olup belirlenen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2023 tarihli ve 2023/665 Değişik İş sayılı kararının 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

4. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçuna ilişkin gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay — Esas No: 2016/9763, Karar No: 2018/1785, Tarih: 20.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/9763 E.  ,  2018/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

12.06.2014 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişi raporunda sanığın krokide A harfi ile gösterilen 69 nolu parselin kenarındaki 1500 m2 lik taşlık araziye tecavüz ettiği anlaşılmakla, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi