muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/791, Karar No: 2022/619, Tarih: 06.10.2022

2- Yargılama konusu ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/421 Esas-2011/281 Karar sayılı dosyasının tefrik edildiği, bozmadan önceki 2005/236 esas sayılı dosyası kapsamında yapılan duruşma tutanaklarının eksik olan bölümlerinin dosyaya eklenmesi gerektiği gözetilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verildiği,

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece dosyanın 2014/4 E. sayılı dosyasına kaydedildiği ve 19.02.2014 tarihli celsede; sanık ... vekili olarak Av. ...’den alınan yetki belgesiyle Av. Fatih ... Talan’ın geldiği, katılanlar vekiline, Cumhuriyet savcısına ve sanık müdafisine bozmaya karşı diyeceklerinin sorulduğu, yargılamaya devamla ... Ağır Ceza Mahkemesince 19.02.2014 tarih ve 4-106 sayı ile; Özel Dairenin 14.07.2010 tarihli ilk bozma ilamında, sanık ...’nun yakalama kararının infaz edilmesinin beklenip iddianame ve ek iddianamenin okunması ile ek savunmasının alınması gerektiğine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmediğinin açıkça yazıldığından bahisle bozma ilamına direnilmesine, sanık ...’nun TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 29, 62/1,53 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, sanığın tutuklanmasına ve hakkında çıkarılan yakalama emrinin devamına karar verildiği,

Yerel Mahkemece kurulan direnmeye konu hükmün, sanık müdafisi Av. ... ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.06.2015 tarih ve 46471 sayılı “bozma” istemli tebliğnamesi ile dosyanın, 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderildiği,

Dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.04.2017 tarih ve 45-1044 sayı ile direnme kararının yerinde görülmediğinden bahisle dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anayasa'nın "Temel Hak ve Ödevler" başlıklı İkinci Kısmının "Kişinin Hak ve Ödevleri" başlıklı İkinci bölümünde yer alan "Hak Arama Hürriyeti" başlıklı 36. maddesinde, herkesin meşru vasıta ve yollardan yararlanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahip olduğu belirtilerek savunma hakkı da güvence altına alınmıştır. Sanık bu hakkını bizzat kullanabileceği gibi müdafisi aracılığı ile de kullanabilecektir.

Anayasamızın 90. maddesi uyarınca iç hukuk kuralı hâline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde;

“...1. Herkes, gerek medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir...

2. Bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar suçsuz sayılır.

3. Her sanık en azından aşağıdaki haklara sahiptir:

“...1. Herkes, gerek medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir...

2. Bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar suçsuz sayılır.

3. Her sanık en azından aşağıdaki haklara sahiptir:

a) Kendisine yöneltilen suçlamanın niteliği ve nedeninden en kısa zamanda, anladığı bir dille ve ayrıntılı olarak haberdar edilmek;

b) Savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olmak;

c) Kendi kendini savunmak veya kendi seçeceği bir savunmacının yardımından yararlanmak ve eğer savunmacı tutmak için mali olanaklardan yoksun bulunuyor ve adaletin selameti gerektiriyorsa, mahkemece görevlendirilecek bir avukatın para ödemeksizin yardımından yararlanabilmek...” şeklinde adil yargılanma hakkının asgari şartları gösterilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın, “Şüpheli veya sanığın birden fazla olması hâlinde savunma” başlıklı 152. maddesi ise; “Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir.” hükmünü içermektedir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile de avukata, aynı işte menfaati zıt olan bir tarafa vekâlet etmesi hâlinde, gelen işi reddetmesi zorunluluğu getirilmiştir.

Yine Türkiye Barolar Birliğince kabul edilen Avukatlık Meslek Kuralları'nın 35. maddesinde; “Avukat aynı davada birinin savunması öbürünün savunmasına zarar verebilecek durumda olan iki kişinin birden vekaletini kabul edemez.” kuralına yer verilmiştir.

Bütün bu hükümlere göre önemli olan, savunmanın hiçbir şekilde zafiyete uğramaması olduğundan, menfaat zıtlığı dar anlamda yorumlanmamalıdır.

Nitekim öğretide de aynı görüş benimsenmiş, şüpheli veya sanıklardan birisinin savunulması ancak diğer sanığın suçlanmasıyla sağlanabiliyorsa, çıkarların çatıştığı ve müdafilerinin değişik kişiler olması gerektiği belirtilmiştir (... Centel–Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınevi, ..., 2013, 10. Bası, s. 172.).

Ceza Genel Kurulunun 24.10.2019 tarihli ve 983-627 sayılı; 19.11.2013 tarihli ve 114-463 sayılı; 08.06.2010 tarihli ve 35 - 140 sayılı ile 20.10.2009 tarihli ve 85-242 sayılı kararlarında da birlikte suç işlediği iddia edilen sanıkların müdafiliğinin tek avukat tarafından üstlenilmesi ve birisinin savunmasının diğerinin savunmasına zarar verebilecek mahiyette olması hâlinde, bu durumun sanıklar arasındaki menfaat çatışması nedeniyle, bazı sanıkların savunmaları bakımından zafiyet oluşturacağı ve savunma hakkının sınırlanması sonucunu doğuracağı kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ve inceleme dışı sanık ... hakkında, maktule yönelik eylemleri nedeniyle haksız tahrik altında kasten öldürme suçuna teşebbüsten, inceleme dışı sanık ...'nun aynı zamanda babası olan sanık ...'na yönelik eylemi nedeniyle ise ihmali davranışla yaralama suçundan kamu davası açılması suretiyle aynı iddianamede haklarında kamu davası açılan sanıklar arasında menfaat çatışması oluştuğu, soruşturma aşamasında sanıkların eylemi nedeniyle hastanede tedavi görmekte olan maktulün hayatını kaybetmesi üzerine, her iki sanık hakkında da haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları istemiyle düzenlenen ek iddianame ile açılan kamu davasının Yerel Mahkemece birlikte görülmeye devam edildiği, sanık ...'nun sorgusunun yapıldığı 12.10.2005 tarihli ilk celsede inceleme dışı sanık ... ile aynı müdafi Av. ... tarafından temsil edildiği ve aynı müdafi eşliğinde savunmasının alındığı, Yerel Mahkemece sanıklar hakkında kurulan ilk hükmün temyiz edilmesi üzerine, Özel Dairece sanık ... hakkında CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma verilmeksizin hüküm kurulduğu yönündeki düşünceye iştirak edilmediği, ancak sanıkların haklarında düzenlenen gerek iddianame gerekse ek iddianameye karşı savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yaptırılması isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamanın 27.10.2010 tarihli celsesinde; sanıkları Av. ....ile birlikte temsil eden sanıklar müdafi Av. ... Keçeci'nin sanık ...'ın müdafiliğinden istifa ettiklerini, yargılamaya sadece inceleme dışı sanık ... vekili olarak devam etmek istediklerini beyan ettiği, aynı celse inceleme dışı sanık ...'nun mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın Özel Dairece onanarak kesinleştiği, sanık ... hakkında bozma üzerine verilen tefrik kararıyla devam edilen yargılamada ise 25.11.2011 tarihli karar celsesinde; sanık ... hakkında çıkarılan yakalama emrinin infaz edilmesi beklenmeksizin, sanığın usulüne uygun şekilde hakkında düzenlenen iddianame ve ek iddianameye karşı savunması alınmaksızın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla;

Sanık ... hakkında, Yerel Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında çıkartılan yakalama emrinin infazı beklenmeksizin ve usulüne uygun biçimde savunması alınmaksızın yargılamaya devamla sanığın bozma ilamı öncesinde sanık müdafisine TCK'nın 37/1. ve CMK'nın 226. maddeleri uyarınca ek savunma hakkı tanındığından bahisle önceki hükümde direnilmesine ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemece sanık ... hakkında kurulan direnmeye konu mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında çıkarılan yakalama emrinin infaz edilmesi beklenmeksizin ve usulüne uygun şekilde savunması alınmaksızın hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Yerel Mahkemece sanık ... hakkında kurulan direnmeye konu mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında çıkarılan yakalama emrinin infaz edilmesi beklenmeksizin ve usulüne uygun şekilde savunması alınmaksızın hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... Ağır Ceza Mahkemesince 19.02.2014 tarih ve 4-106 sayı ile verilen direnmeye konu mahkûmiyet hükmünün, sanık ... hakkında çıkarılan yakalama emrinin yerine getirilmesi ve farklı bir müdafi huzurunda iddianame ve ek iddianameye karşı savunmasının alınması suretiyle sanık ... yönünden usulü işlemlerin yenilenmesi gözetilmeksizin yokluğunda hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 06.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

Yazı İşleri Müdürü

K.D.A
Yargıtay — Esas No: 2015/7484, Karar No: 2015/2054, Tarih: 16.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7484 E.  ,  2015/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık Servet'in, olayda ele geçirilen esrarı kendisinin yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” amacına dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin, sanık ...'in soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2101, Karar No: 2010/2648, Tarih: 10.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2101 E.  ,  2010/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖYCEĞİZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazinenin mülkiyetinde bulunan 3569 parsel sayılı taşınmaza, davalının narenciye ağaçları dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ağaçların sökülmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazı kullanımına son verdiğini davanın bu nedenle konusuz kaldığını, ağaçları 2003 yılından önce diktiğini, davacı Hazinenin yüksek tutarda ecrimisil istemesi nedeniyle taşınmazı terkettiğini, dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sübut bulduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, keşifte yapılan gözlemde, davalı tarafından çekişme konusu taşınmaza narenciye ağaçları dikilmiş olduğu, taşınmazın yol nedeniyle fiilen ikiye ayrıldığı, güney kısımdaki narenciye ağaçlarının kurumadığı, kuzey kısımda yer alan narenciye ağaçlarının ise kuruduğunun anlaşıldığı, bu durumda, taşınmazın her iki kısmında zilyetliğinin terkedilmiş olması halinde bütün ağaçların kurumuş olması gerekeceği, güney kısımdaki ağaçların kurumamış olmasının davalının taşınmazdaki zilyetliğini terketmediğini gösterdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; özellikle ziraatçı bilirkişi raporu, yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarından; kayden davacı Hazinenin mülkiyetinde bulunan çekişme konusu 3569 parsel sayılı taşınmazın, davalı tarafından narenciye ağaçları dikilmek suretiyle kullanılmakta iken, davalının, davanın açıldığı 2009 yılı Mayıs ayından önce 2009 yılı Mart ayında kullanımına son verdiği, taşınmazda zorunlu tarımsal faaliyetlerin yapılmadığı, kuruyan ağaçların bulunduğu bölümün ise 2-3 yıldır kullanılmadığı anlaşılmaktadır.

Öyleyse; yıkım isteğinin kabulü doğru ise de, dava açılmadan önce taşınmaz terk edildiğinden elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekeceği tartışmasızdır.

O halde, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/638, Karar No: 2014/1506, Tarih: 12.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/638 E.  ,  2014/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2014/10207

MAHKEMESİ : Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 14/06/2012, 2012/159 (E) ve 2012/270 (K)

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs ve yaralama ile kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1 ) Mağdurlar Erdem ve Veysi'yi kasten yaralama suçundan sanık Deniz hakkında verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. Maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüş ve söz konusu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2 ) Sanık Doğan müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı da dikkate alınarak, CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3 ) Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; maktul İ.. G..'ı kasten öldürme, mağdurlar Ejder ve Deniz'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarında, sanıklar Veysi, İ.. E.., Doğan ve Erdem'i TCK.nun 37/1 maddesi yollaması ile asli fail olarak cezalandıran mahkeme uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, maktul ve mağdurlara yönelik eylemi gerçekleştiren sanığın tam olarak belirlenememesi nedeniyle sanıklar hakkında müsnet suçlar nedeniyle TCK.nun 39. maddesinin uygulanması gerektiği yönünde görüş bildiren tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

4 ) Temyiz kapsamına göre; sanıklar Veysi, İ.. E.., Doğan ve Erdem hakkında maktul İ.. G..'ı kasten öldürme ile mağdurlar Ejder ve Deniz'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık Deniz hakkında mağdur Doğan'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve haksız tahrikin varlığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Erdem müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, yasal savunma şartlarının varlığına, suçların vasfına, sanık İbrahim müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sübuta, yasal savunma şartlarının varlığına, sanık Veysi müdafiinin sübuta, sanık Doğan müdafiinin sübuta, sanık Deniz müdafiinin sübuta, suça yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar Veysi ve İ.. E..'in kardeş olup diğer sanık Erdem'in ise Veysi’nin kayınbiraderi olduğu, sanıklar Veysi ve İbrahim'in tekneleri ile balık tutarak yaz aylarında Akçay ve Altınkum sahillerinde tekne ile sattıkları, sanık Doğan'ın ise yanlarında çalıştığı, maktul İ.. G..’ın ve mağdur Ejder ile kardeş olduğu, mağdur Gültekin ile ortak olarak aynı şekilde tekne ile balık tutup sattıkları, bu iki grup arasında rekabet olduğu, olay tarihinden yaklaşık bir yıl önceki kavga nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, olay tarihinde gündüz saatlerinde sanık Veysi ile kardeşi sanık İ.. E..'in tekne ile ... Mahallesi çay bahçeleri önündeki plajda tekne ile balık sattıkları sırada yanlarına maktul İ.. G.. ve ortağı mağdur Gültekin’in tekne ile geldiği, aralarında balık satışı nedeniyle tartışma yaşandığı, sanık Veysi'nin teknesini çalıştırarak olay yerinden ayrıldığı, aynı gün akşam saat 22:30 sıralarında alkollü olan sanık Veysi’nin cep telefonu ile mağdur Gültekin'i arayarak “benimle ne alıp veremediğiniz var, benimle niye uğraşıyorsunuz, kendine güveniyorsan yanıma gel” dediği ve telefonda karşılıklı olarak küfürleştikleri, telefon görüşmesinden sonra mağdur Gültekin'in ortağı olan maktul İ.. G..'ın yanına giderek durumu anlattığı, mağdur Ejder'i de yanlarına alarak araçla birlikte sanık Veysi'nin teknesinin bulunduğu yere doğru hareket ettikleri yolda ayrıca mağdur-sanık Deniz'i ve ayrıca tanıklar Ökkeş ile Cihat'ı yanlarına aldıkları, sanık Veysi'yi de aynı şekilde kardeşi sanık İ.. E.. ve mağdur-sanık Doğan’ı arayarak karşı grubun geleceğini ve kavga çıkacağını söyleyerek yanına gelmelerini istediği, sanıklar İ.. E.. ve Doğan’ın olay yerine geldikleri, sanık Veysi’yi sarhoş vaziyette görüp kimsenin olmadığını görünce olay yerinden ayrıldıkları, saat 23:40 sıralarında sanık Veysi'nin tekrar Gültekin'i aradığı, bu telefondan hemen sonra kardeşi sanık İ.. E..'i tekrar arayarak karşı grubun geldiğini ve kavga edeceklerini belirterek sanıklar

İbrahim ve Doğan’ı çağırdığı, sanıklar İbrahim ve Doğan’ın olay yerine hızla hareket ettikleri, bu sırada sanık Erdem'in de sanıkların yanına geldiği, karşı grubunda olay yerine gelmesi ile maktul İ.. G.., mağdur-sanık Deniz, mağdurlar Gültekin ve Ejder bir tarafta sanıklar Veysi, İ.. E.., Erdem ve mağdur-sanık Doğan ise bir tarafta olmak üzere iki grup arasında hangi tarafın başlattığı belli olmayan saldırı sonucu bıçaklarında kullanıldığı kavga çıktığı, kavga sonucunda maktul İbrahim’in aldığı bıçak yaraları sonucu hayatını kaybettiği, mağdur Deniz'in hayati tehlike geçirecek şekilde yine mağdur Ejder'in de sağ göğüs lateral, sağ aksiller, sağ el 2,3 ve 5. parmak ile sol diz bölgelerinden ikisi göğse nafiz olacak şekilde toplam 6 bıçak darbesiyle, pnömotoraks ile birlikte aksiller ven ve artar kesisi sonucu hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

a) Sanıklar Veysi, İ.. E.., Doğan ve Erdem hakkında mağdur Ejder'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdur Ejder'de meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilmek suretiyle alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine 15 yıl hapis cezası tayin edilerek fazla ceza tayini,

b) Sanıklar Veysi, İ.. E.., Doğan ve Erdem hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçları ile sanık Doğan hakkında ise kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde; Hangi grubun başlattığı saldırı sonucunda kavganın başladığının belirlenememesi sonucu sanıklar hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmış ise de; her iki grubun olay yerine kavga için hazırlıklı gelmesi, saldırının toplu olarak ve silahlı ( bıçak ) yapılması karşısında, kasten öldürme nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar, kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarında ise 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılarak sanıklara fazla ceza tayini,

c) Sanıklar Veysi, İ.. E.., Doğan ve Erdem hakkında mağdur Deniz'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; 07.01.2011 tarih ve 2010/293 E - 2011/3 K sayılı hükümde, sanıklar Veysi, İ.. E.., Doğan ve Erdem hakkında mağdur Deniz'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde sanıklar için netice olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verildiği ve hükmün sadece sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz istemi bulunmadığı halde 14.06.2012 tarihli hükümle ceza tayin edilirken, CMUK 326 maddesi gereğince kazanılmış hakların gözetilmeyerek sanıklara fazla ceza tayini,

d) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Veysi, İ.. E.., Doğan, Erdem ve sanık Deniz müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin değişik gerekçeyle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince ( BOZULMASINA ), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye nazaran sanık İbrahim müdafiinin tahliye isteminin reddine, 12.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

12.03.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı E.. P..'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar E.. G.. ile İ.. E.. müdafii Avukatlar B.. A.. ve M.. G..’nün yokluklarında 13.03.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/13680, Karar No: 2017/14671, Tarih: 13.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/13680 E.  ,  2017/14671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın katılan ...'ı arayarak kendisini komiser ... olarak tanıtıp ... isimli şahsın katılanın banka hesaplarını boşaltmaya çalıştığını, parayı PKK'ya aktardığını söylediği ve sonrasında seni savcıma veriyorum diyerek telefonu başka bir şahsa verdiği, bu şahsın da kendisini Başsavcı...olarak tanıttığı, korku ve paniğe kapılan katılanın sanığın yönlendirmesiyle belirtilen haseba 7.000 TL para yatırdığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 13/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.