muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7043, Karar No: 2013/11778, Tarih: 04.06.2013

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı ... Sigortalar Ve Genel ... Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, bu noktada her ne kadar köy muhtarı ve azasının kontrol memuruna verdikleri ifadelerde davacının eşinden ayrıldıktan sonra tekrar eski eşi ile birlikte yaşamaya devam ettiğini ve davacının soy adını boşandığı eşinin soy adı olan Demirdöven olarak bildiklerini beyan etmelerine rağmen, mahkeme huzurundaki ifadelerinde davacının boşandığı eşi ile aynı evde

kalıp kalmadığını bilmedikleri şeklindeki beyanları ile ifadelerini değiştirmiş olsalar da tanıkların beyanındaki değişiklik kabul edilebilir ve haklı bir nedene dayanmadıkça sonraki beyana itibar edilemeyeceği hususu göz önünde bulundurulmalı, davacının boşandığı eşinin nerede ikamet ettiği hususu somut olarak net bir biçimde ortaya koyulmalı bunun için davacının ve boşandığı eşinin muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacının ve boşandığı eşinin ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14584, Karar No: 2015/18398, Tarih: 19.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14584 E.  ,  2015/18398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/35631

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/83 (E) ve 2012/1003 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık D.. Ş.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA;

Sanık V.. Ç.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Adli sicil kaydında birden fazla suçtan verilen mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108.maddesinin 2.bendine göre, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” düzenlemesi de gözetilerek, sanığa önceki suçları için hükmedilmiş en ağır ceza olan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/289 Esas 2007/281 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 1 yıl 3 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, tekerrüre esas iki ilamın birden karar yerinde gösterilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık V.. Ç..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,hükmün tekerrür kısmında yer alan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/97-466 sayılı ilamın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14385, Karar No: 2016/10912, Tarih: 07.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/14385 E.  ,  2016/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı...Hukuk Mahkemesinden verilen 16.6.2016 gün ve 261-256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 18/09/2012 günlü dilekçe ile her bir davacı için ayrı ayrı 1.894,00 TL olmak üzere toplamda 7.576,00 TL değer gösterilerek açılmış, yargılama sonunda her bir davacı için ayrı ayrı 1.317,41 TL olmak üzere toplamda 5.269,64 TL ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş, 16.06.2016 tarihli hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesi 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş ayrıca 01/04/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun'un 19. Maddesi ile HUMK'na ilave edilen Ek madde 4'e göre de; 01/01/2016 tarihinden itibaren değeri 2.190,00- TL. 'den az olan davalara ait hükümlere ilişkin temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Kararı temyiz eden davalı yönünden temyiz edilen miktar her ne kadar toplamda 5.269,64 TL ise de her bir davacının tek başına dava açma hakkı bulunduğundan hükmedilen değer her bir davacı için ayrı ayrı değerlendirilmiş ve her bir davacı için temyiz konusu edilen miktarın (1.317,41 TL) temyiz kesinlik sınırı olan 2.190,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’da da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından (6100 sayılı Yasanın 3. maddesi yollamasıyla) davalı tarafın temyiz isteminin REDDİNE, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/12480, Karar No: 2016/16668, Tarih: 27.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12480 E.  ,  2016/16668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 20.000 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 20.11.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 54.684,92 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 54.684,92 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/7761, Karar No: 2022/8231, Tarih: 23.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7761 E.  ,  2022/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : HİZMET TESPİTİ

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, iş kazası ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davası sonucu verilen hüküm ve karara ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Dairelerin iş bölümüne ilişkin 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,
Yargıtay — Esas No: 2009/11088, Karar No: 2009/13427, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11088 E.  ,  2009/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin gideri bulunmadığından reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığınca açılan davada, 306 ada 1 parselden ifrazen oluşan 13 parselden 12.03.1991 tarihinde alınan hissenin, 1995 yılında ifrazı ve 2001 yılında yapılan imar uygulaması sonucu bir kısım yerin yola terk edilerek ... Plastikçiler Organize Sanayi Bölgesi ve ... Organize Sanayi Bölgesi arazilerinin saptandığını, her iki organize sanayi bölgesinin imar planı çalışmaları sırasında dava konusu yolun ... Plastikçiler Organize Sanayi Bölgesi sınırları içerisinde kaldığını, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca planın 17.11.2004 tarihinde onaylandığını, yolun tüm alt yapı kanalizasyon, yağmur suyu ve üst düzenlemesinin kendilerince yapıldığı halde davalının kendilerinden herhangi bir izin almaksızın yolu kapatarak kanalizasyon ve yağmur suyu şebeke çalışması yapmaya başladığını belirterek elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli olarak şimdilik 1.000,00 YTL’nin elatma tarihinden yasal faizi ile birlikte tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yolun kesinleşen imar planına göre kullanımı kamuya terk edilen yol olduğunu, her iki Organize Sanayi Bölgesinin müşterek yararlanmasında bulunduğunu, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca onaylanan imar ve alt yapı planlarında da bu hususun teyit edildiğini belirtmiş, davanın reddini savunmuştur.

./..

2009/11088 - 2009/13427 -2-

Mahkemece, dava konusu yolun müşterek olduğu, bakım, onarım ve alt yapı çalışmalarının her iki Organize Sanayi Bölgesinin alacağı ortak karar ile gerçekleştirilebileceği kabul edilerek davanın reddine, davalının ortak karar olmaksızın yaptığı faaliyetler nedeniyle dava açılmasına sebebiyet verdiği gerekçesi ile de yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Dava, yoldan yararlanma hakkına elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu yolun müşterek olduğu, bakım, onarım ve alt yapı çalışmalarının her iki Organize Sanayi Bölgesinin alacağı ortak karar ile gerçekleştirilebileceği kabul edilerek davanın reddine, davalının ortak karar olmaksızın yaptığı faaliyetler nedeniyle dava açılmasına sebebiyet verdiği gerekçesi ile de yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Dava, yoldan yararlanma hakkına elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre; dava konusu yol, her iki organize sanayi bölgesinin tüzel kişilik kazanmasından önce kamuya terk edilerek oluşturulan ve belediye başkanlığı tarafından onaylanan imar planına da işlenen 40 metre genişliğinde kamusal yoldur. Her ne kadar davacı parselinden yola terk edilmiş ise de kesinleşen imar planı ve bakanlıkça onaylanan revizyon imar planlarının hazırlanma aşamasında vermiş oldukları 10.03.2004 ve 03.01.2003 tarihli taahhütnameler ile taraflar, dava konusu yolun bölgelerin ortak ana arteri olarak ayrıldığını, müşterek kullanıma açık olduğunu, bakım ve onarımının birlikte yapılması kaydıyla yapılan düzenlemeye itirazları olmadığını belirtmişlerdir.

Belirtilen nedenle davalının dava konusu yol ile ilgili içeriği yukarıda yazılı taahhüdüne rağmen müşterek yolda ortak bir karar alınmaksızın yaptığı faaliyetler fiilen müdahale ve bu konudaki uyuşmazlık da hukuken müdahale niteliğinde olduğundan davanın kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının 2.bentte yazılı nedenlerle şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11339, Karar No: 2018/3658, Tarih: 16.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11339 E.  ,  2018/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/02/2016 tarih ve 2012/69-2016/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve ihbar olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firma ile ...Mimarlık Ltd. Şti. arasında satım sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin konusu olan mobilyaların taşınması için davalı firma ile anlaştığını, davalı şirketin akde aykırı olarak malların paketlerini ayırarak farklı parçaları yeniden paketlediğini, alıcı ...Mimarlık Limited Şirketine malların eksik teslim edildiğinin ortaya çıktığını, alıcıya teslim edilmeyen malların geri getirildiğini, sonrasında tekrar ...’ya gönderilmesi için davalıyla 25.000 Euro karşılığında anlaştığını, ancak davalının alıcının malları indirmediğini ve bedel ödenmedikçe malların transferinin yapılmayacağının belirtildiğini, uçakta teslimi ihmal edilen mallar bulunduğunu, davalının kusurlu olarak eksik yükleme yaptığını, haksız yere müvekkilinden bu bedelin tahsil edildiğini ileri sürerek 25.000 Euro'nun 05.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili firmanın meydana gelen olayda herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, dava konusu olayın ... ...Havaalanında devletin yer hizmetleri boşaltma personellerinin uçağın arka alt depolarındaki malları unutmasından kaynaklandığını, sözleşme hükümlerine göre müvekkili şirketin sorumluluğunun .... Askeri Havaalanına inişte tam ve eksiksiz olarak sona erdiğini, uçağın havaalanına indirilmesinden sonra tüm sorumluluğun alıcı ...şirketine geçtiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taşıyıcının yükleme ve boşaltmadan sonra taşıttaki ürünleri kontrol etme, teslimin eksiksiz yapıldığını kontrol etme görevi bulunduğu, gönderenin de ürünleri taşıyıcıya teslim ederken eksiksiz teslimin gerçekleştirildiğine dair belgeleri alması ve gerekli dikkat ve özeni göstermesi gerektiği, ürünlerin alıcısı dava dışı ...Limited Şirketi’nin de ürünlerin eksik tesliminden dolayı