muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9015, Karar No: 2016/7907, Tarih: 19.10.2016

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın İbrahim Cunda'ya ait iken ...'a satıldığı, ...'ın da zilyetliğinde iken müdahil ...'ya sattığı ve zilyetliğini devrettiği, bu durumun müdahiller tarafından da kabul edildiği, dolayısıyla müdahillerin taleplerinin dinlenemeyeceği gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuşsa da varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın öncesinde ...'ya ve bitişiğinde bulunan dava dışı 889 parselin bir kısım payı öncesinde ..'ya ait iken ...'ın, tescile konu evin olduğu bölümü de kapsayan 1 dönümlük taşınmazı ...'dan, bitişiğinde bulunan 889 parseldeki payını da ...'dan 1988 yılında zilyetliğini de devralmak suretiyle satın aldığı taşınmaza ait tapu kaydından ve keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Esasen bu hususta taraflar arasında da ihtilaf olmayıp uyuşmazlık, tescile konu taşınmazın bundan sonra ... tarafından kime satıldığı ve zilyetliğin kime devredildiği noktasında toplanmaktadır. Davacı ... tarafından eldeki tescil davası açıldıktan sonra müdahil ... taşınmazı ...'dan 21.10.2004 tarihli harici senetle satın aldığını öne sürerek müdahil olmuş, 07.03.2006 tarihli duruşmada ...; taşınmazı müdahil ...'ya devrettiğini, artık taşınmazla bir alakasının kalmadığını beyan etmiştir. Daha sonra ..., ...'ın bu taşınmazı 2000 yılında noter senedi ile ...'e sattığını, ...'dan da 2002 yılına kendisinin satın aldığını ve o tarihten bu yana kendisinin kullanımında olduğunu öne sürerek 29.09.2006 tarihli harçlı dilekçe ile davaya müdahil olmuş; bilahare ... de taşınmazı ...'dan 11.02.2000 tarihli noter senedi ile satın aldığını, 153 metrekare yüzölçümündeki bölümünü ve üzerindeki evi müdahil ...'a sattığını taşınmazın geri kalan bölümünün kendisine ait olduğunu öne sürerek 29.09.2008 tarihli harçlı dilekçe ile müdahil olmuştur. ...'ün müdahil olmasından sonra bu kez ... aslında taşınmazı ...'dan daha önce satın aldığını öne sürerek 1999 yılına ait başka bir harici satış sözleşmesi ibraz etmiştir. Davacı müdahil ...'in sonradan 2004 tarihli harici senet ile satın aldığını söyleyip sonradan diğer müdahil ...'ün sunduğu 2000 tarihli senedin geçerliliğini ortadan kaldırmak amacıyla 1999 tarihli harici senedi sunması karşısında 1999 tarihli senede itibar edilmesi mümkün değildir. Diğer yandan ... tarafından 11.02.2000 tarihli noter senedi ile 889 parsel sayılı taşınmazdaki payını ve ...'dan satın aldığı taşınmazı satması için ...'e vekalet verdiği ve aynı tarihli harici satış sözleşmesiyle de sözkonusu taşınmazların ...'e satıldığı ve nitekim bu vekalete dayalı olarak 889 parsel sayılı taşınmazdaki payın ...'e devredildiği, ...'ten de 889 parsel sayılı taşınmazdaki payın kayden ... tarafından satın alındığı, evin bulunduğu tescile konu alan da bu satışla birlikte ...'a devredildiği, Her ne kadar ... ..

.2000 tarihli noter senedi ile 889 parsel sayılı taşınmazdaki payını ve ...'dan satın aldığı taşınmazı satması için ...'e vekalet verdiği ve aynı tarihli harici satış sözleşmesiyle de sözkonusu taşınmazların ...'e satıldığı ve nitekim bu vekalete dayalı olarak 889 parsel sayılı taşınmazdaki payın ...'e devredildiği, ...'ten de 889 parsel sayılı taşınmazdaki payın kayden ... tarafından satın alındığı, evin bulunduğu tescile konu alan da bu satışla birlikte ...'a devredildiği, Her ne kadar ... ...'ü vekillikten azlettiğine dair azilnamenin ilgili noterden onaylı örneği getirtilmiş incelenmesinde azilnamenin vekile adresinde tanınmadığından tebliğ edilemediği diğer bir deyişle müdahil ... yönüyle azilnamenin eldeki dava yönüyle bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Fen bilirkişileri ... tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan raporda tescile konu üzerinde ev ve çardağı bulunan 160,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz olduğu (evin ayrıca 38,25 metrekare yüzölçümündeki bölümünün 889 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilmiş ise de bu bölüm davaya konu değildir), müdahil ... ev dışında kalan bir kısım yerin kendisine ait olduğunu öne sürmekte ise de 06.03.2006 havale tarihli Jeofizik mühendisi bilirikişi tarafından verilen raporda bina dışında kalan bölümünün dereyatağında kaldığını belirtmiş olması ve dosyaya sunulan taşınmaza ait fotograflardan binanın kaldığı bölümün 889 parsel ile aynı kotta ancak diğer bölümlerinin ani bir eğimle inen yamaç şeklinde olduğu çalılıklarla kaplı olduğu gözlemlenmesi karşısında müdahil ...'ün fazlaya dair talepleri yerinde görülmemiştir. Diğer yandan taşınmazın su aboneliğinin 2002 yılından itibaren müdahil ... adına olduğu, evin üst katının adı geçen tarafından yaptırıldığı, 2002 yılından bu yana kullanımının adı geçende olduğu yapılan keşif sonucunda alınan beyanlardan anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, çekişmeli taşınmazın müdahil ... adına tesciline, diğer müdahillerin taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı-davacı Hazine vekili, davalı ... Belediyesi vekili, müdahil ... vekili'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, kendisini vekil ile temsil ettiren temyiz edenlere verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına ve müdahillere ayrı ayrı iadesine, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6381, Karar No: 2016/743, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6381 E.  ,  2016/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2014 tarih ve 2012/86-2014/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı...... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'da yerleşik olduğunu, otomobil sektöründe kullanılan temizlik kimyasalları üretimi alanında faaliyet gösterdiğini, ... nezdinde .... marka tescilinin olduğunu, ürünlerin pazarlama ve dağıtım işini davalılardan ...'nın yaptığını, müvekkilinin bu şirkete %25 ortak iken, bu şirketin müdürü olan ...'ın kendisine ait diğer davalı şirketi kullanmak suretiyle piyasaya "...." marka ibareli sahte ürünler sürdüğünün belirlendiğini ve şirketin zarara uğratıldığının anlaşıldığını, bu nedenlerle müvekkilinin davalı ... ile ilişkisini kestiğini iddia ederek davalıların markaya tecavüzün tespiti ve men'ini, bu şekilde kullanılan ürünlere el konulmasını ve 50.000,00'er TL maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ispat edilemeyen davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ......., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı .... şirketine ait 15.06.2011 tarihli faturadan ...'ne ... markalı temizlik ürünü satıldığı, bu durumda davalı ...'nun dava dışı şirkete 2011 yılında temizlik ürünü sattığı, her ne kadar davalı ...'nun fatura tarihleri ile dava dışı ...'ne ait fatura tarihleri farklı ise de temzlik alanında bir ticari alışverişin bulunduğu, 07.08.2012 havale tarihli teknik inceleme raporunda davacının ürün örnekleri ile orijinal ürün örneklerinin farklı olduğu, 10.10.2013 tarihli ek raporun sonuç kısmında davalı ...'nun "..." markalı ürünleri .... koduyla faturalandırdığı, 30.04.2014 havale tarihli raporda davalı ...'nun muhasebe kayıtlarının düzensiz olduğu, defter ve fatura kayıtlarından kesin olarak tespit edilemediği ancak, davalıların davacının mal sevkiyatını durdurmasından sonra haricen temin ettikleri temizlik ürünleri üzerinde "..." ibaresini kullanarak birlikte mal sattıkları, ürünler üzerinde davalı ... 'nın şirket ismi ile adres/telefon..v.s bilgilerinin bulunduğu gerekçesiyle davalıların eylemlerinin marka hakkına tecavüz olduğunun tespitine, ilanına, dava konusu ürünlerin toplatılmasına; sektör birim fiyatları, davalıların kar rakamları ile kendi aralarında 20.03.2012 tarihinde yaptıkları 30.720 EURO'luk satış rakamı dikkate alınarak takdiren 5.000 TL maddi tazminata, 5.000 TL manevi tazminata ve el konulması talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ........ vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ........ vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemenin 20.03.2012 tarihinde yapılan 30.720 EURO'luk satışın davalıların kendi aralarında yapıldığını belirtmesi maddi hataya dayalı ise de, davalılar tarafından taklit ürün üretilmek suretiyle piyasaya arz edilmesi eyleminin yaratabileceği piyasa hacmi gözetilerek TBK m. 51 çerçevesinde hakkaniyete uygun olarak maddi tazminat belirlenmesinin usul ve yasaya uygun olmasına göre, davalı ....... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı...... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,32 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9242, Karar No: 2012/1744, Tarih: 08.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9242 E.  ,  2012/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 09/05/2007 günlü hazırlık anlatımında, “...çiftliğin elektriği hiç kesilmedi, kesildiğine dair bana herhangi bir tebligat yapılmadı, ben kaçak elektrik kullanmadım, kuş gribinden sonra işlerim kötü gitmesi nedeniyle işyerimi kapattım ve şu anda boş işyerimde sadece bakıcı aile bulunmaktadır...”, mahkemede alınan savunmasında da, “Bir ara Tedaşın borcunu ödeyemedim. Ancak daha sonra bu biriken borçları takside bağlatıp ödemeye başladım ve ödeyip bitirdim. Bu süre içerisinde elektriğim hiç kesilmedi. Mühürleme yapılmadı. Dolayısıyla ben mühür bozmadım.” beyanında bulunması karşısında; 21/02/2007 günlü elektrik kesme ve mühürleme belgesini tanzim eden tutanak mümzisi ... ve ... ile bu tutanağı tebellüğ ettiği anlaşılan ... adlı şahısların mahkemeye celp edilerek tanık sıfatı ile dinlenilip mühürlemenin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

13/12/2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraet eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenlemeye aykırı olarak katılan kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22731, Karar No: 2008/23053, Tarih: 23.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/22731 E.  ,  2008/23053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 23.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24529, Karar No: 2015/2508, Tarih: 26.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/24529 E.  ,  2015/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçnndan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir"hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE

2)Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak

1)Mağdurların yanlarında iki kişi daha olduğu halde sanığın işyerine gelerek bıçak ile saldırmalarına , sanığın mağdur ...'dan bıçağı almaya çalışmasına, bu sırada sanığın ağabeyi olan ... ... saldırıda bıçakla yaralanmasına, sanığın mağdur ...'nın elindeki bıçağı alarak eylemini gerçekleştirmesine göre, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi

2)Kabule göre de sanık hakkında iddianamede TCK’nin25. maddesinin uygulanması istendiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan lehine olan TCK'nin 25 maddesi uygulanmayarak CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5827, Karar No: 2013/126, Tarih: 16.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5827 E.  ,  2013/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığı gerekçesiyle duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, sözleşme tarihinden itibaren beş ay içerisinde ruhsat alınmaz ise arsa sahiplerinin sözleşmeyi tek taraflı olarak feshedebileceğinin kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin bu güne kadar hiç bir işlem yapmadığını, beş aylık sürenin çoktan dolduğunu, ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile sözleşmede cezai şart başlığı altında kararlaştırılan bedelden şimdilik 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeden sonra imar durumunu belediyeden çıkarttığını, projeleri mimarlara çizdirdiğini, ancak arsa üzerinde bulunan binada oturan davacıların binayı boşaltarak teslim etmemeleri sebebiyle yıkım ruhsatı alamadığını, yıkım ruhsatı alıp binayı yıkmadan yapı ruhsatı almasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmede binanın iki ay içinde boşaltılacağının, beş ay içinde ruhsatın alınacağının ve inşaatın 12 ay içerisinde bitirileceğinin kararlaştırıldığı, ancak sürelerin dolmasına rağmen ve halen herhangi bir ruhsat alınamadığı ve inşaata başlanılamadığı, dolayısıyla davacıların sözleşmeyi tek taraflı feshetme haklarının doğduğu, feshe ilişkin ihtarnameyi davalının sözleşmedeki adresine noter marifetiyle bildirdikleri, bu sebeple davanın haklı ve yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile taraflar arasındaki 09.04.2008 gün ve 10615 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tapuda davalı lehine konulan şerhin kaldırılmasına, maddi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki 09.04.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ''teslim zamanı'' başlıklı bölümünde, inşaatın, ruhsat alımından itibaren 12 ay içinde teslim edileceği, sözleşmeden itibaren beş ay içerisinde ruhsat alınmaz ise bu durumun arsa sahipleri için haklı bir fesih nedeni sayılacağı, binanın iki ay içinde boşaltılacağı ve yüklenicinin de bu duruma göre

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki 09.04.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ''teslim zamanı'' başlıklı bölümünde, inşaatın, ruhsat alımından itibaren 12 ay içinde teslim edileceği, sözleşmeden itibaren beş ay içerisinde ruhsat alınmaz ise bu durumun arsa sahipleri için haklı bir fesih nedeni sayılacağı, binanın iki ay içinde boşaltılacağı ve yüklenicinin de bu duruma göre

inşaat yapacağı kararlaştırılmıştır. Buna göre, arsa sahiplerinin öncelikli edimi, arsayı inşaata elverişli olarak davalı yükleniciye teslim etmektir. Ancak davalıların 28.02.2012 tarihli dilekçelerindeki beyanları, tanık anlatımları ve keşifte yapılan tespitlerden, arsa sahiplerinin arsa üzerindeki binayı boşaltmadıkları anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca, iki tarafa borç yükleyen akitlerde kendi edimini yerine getirmeyen tarafın, karşı taraftan edimini yerine getirmesini istemeye hakkı bulunmamaktadır. Davacılar tarafından binayı boşaltmama gerekçesi olarak, binayı boşalttıktan sonra oturacakları yerlerin kirasının davalı yüklenici tarafından ödeneceği konusunda anlaştıkları ileri sürülmüş ise de, taraflar arasındaki sözleşmede bu doğrultuda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bu itibarla mahkemece, arsa üzerindeki binayı sözleşme tarihinden itibaren iki ay içerisinde boşaltmaya yönelik edimini yerine getirmeyen davacı arsa sahiplerinin, davalı yükleniciden teslim ile ilgili edimini yerine getirmesini istemeleri ve dolayısıyla bu edimin yerine getirilmediği gerekçesiyle sözleşmeyi feshetmeleri haksız olup, davanın reddi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6277, Karar No: 2016/14389, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6277 E.  ,  2016/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 06/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 34.967.00 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı ... A. Ş . yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... A. Ş . tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.