muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2369, Karar No: 2011/1965, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2369 E.  ,  2011/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çıkma payı alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı , müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatife 1998-2001 yılları arasında 2.380,00-YTL ödeme yaptığını, ancak kooperatifin tasfiyeye girdiği halde ödemelerinin iade edilmediğini ileri sürerek, anılan meblağın 23.03.2001 tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalı kooperatif başkanlığını yürüten davalı ...' tan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, bu istemin kooperatifin feshi ile istenebileceğini, kooperatif ayakta olduğu için bu davada hukuki yararının bulunmadığını, kooperatifin tasfiye aşamasında olduğunu, ödeme imkanı varsa ödeneceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesi’ nce gerek dava dilekçesinde ve gerekse yargılama sürecinde davacı tarafça tahsili istenilen alacak, mahkemenin kabulünün aksine kooperatiften değil kooperatifin başkanı ve tasfiye memuru olan ...' tan istenildiğinden, mahkemece, davacının bu yöndeki talebine rağmen, bu hususun temsilcide hata olarak kabul edilmesi ve anılan kişi yerine kooperatif aleyhine hüküm kurulması HUMK' nun 74. ve devamı maddelerine aykırı olduğu gerekçesiyle bozulması üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre ve özellikle davacının çıkma payına ilişkin davasını kooperatif tüzel kişiliğine karşı açması gerektiği ve davalı ...’un bu paranın ödenmemesinde sorumluluğuna ilişkin bir kusur bulunduğunun ispat edilmemesine göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1864, Karar No: 2014/4277, Tarih: 03.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1864 E.  ,  2014/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kırklareli İş Mahkemesi

Tarihi :20.12.2011

No :2011/142-2011/156

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Anonim şirketlerde Yönetim Kurulu üyelerinin Kuruma karşı prim borçlarından sorumluluğu hususunu 5510 sayılı Yasanın Yürürlüğe girmesinden önceki ve sonraki dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekecektir.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; taraflar arasında, davaya konu dönemde davacılar M.. K.. ve Bayram Korkmaz'ın, Kuruma prim ve ferileri borcu olduğu anlaşılan Ö. Müt. ve Tic. AŞ.'nin yönetim kurulu üyesi olduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmakta olup, iptali istenen ödeme emirlerine konu 01.10.2008 tarihi sonrasına ilişkin prim borçlarından, 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi gereğince AŞ. ile birlikte müteselsilen sorumlu oldukları gözetilmelidir.

2-)5510 sayılı Kanunun geçici iş ilişkisi kurulan işveren ve alt işveren başlığınıda taşıyan 12. maddesindeki, "4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işverendir...Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde, iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişiye alt işveren denir. Sigortalılar, üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumludur." düzenlemesi gereğince, davacı Ö. Müt. ve Tic. AŞ.'nin ihale ile aldığı ve yükleniminde olan işin geçici ve kesin kabullerinin yapılıp yapılmadığı, 14.01.2010 tarihinde işin bitirilip bitirilmediği ihale makamından sorulup tespit edilmeli, bu yönde davalı Kurumun denetim yapıp yapmadığı, yapmışsa sonucu araştırılıp, 14.01.2010 tarihi itibariyle adı geçen davacının asıl işverenlik sıfatının sona erip ermediği belirlenmelidir.

3-)1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereği gözetilmelidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13553, Karar No: 2012/19920, Tarih: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13553 E.  ,  2012/19920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2011 tarih ve 2007/492-2011/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da bulunan hesabından 20.06.2005 tarihinde internet vasıtasıyla başka hesaba para aktarıldığını, davalı Banka'nın internet vasıtasıyla yapılan işlemlerde müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 16.493,07 TL'nın faiziyle faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasındaki sözleşmede güvenlik hususunda davacının uyarıldığını, söz konusu havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait banka hesabından başka hesaba havale yapıldığı, davalı Banka'nın gerekli güvenlik tedbirlerini almaması nedeniyle kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 735,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13841, Karar No: 2006/15427, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13841 E.  ,  2006/15427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 02.08.2005 gününde verilen dilekçe ile Köy yolu ve Köy boşluğuna müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6541, Karar No: 2019/2476, Tarih: 16.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6541 E.  ,  2019/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması; mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre; bisikleti ile gezen mağdur ...'ın, daha önceden tanımakla birlikte aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunmayan sanık ... ile yolda karşılaştığı, sanık ...’nin, mağdura kendisini bisiklet ile “Sevgi Yolu” olarak bilinen yere götürmesini istediği, mağdurun karşı duruşu olmaması üzerine, sanığı bisikletin arka selesine yolcu olarak bindirdiği, anılan yere geldiklerinde mağdurun, sanığın burada inmesi gerektiğini söylemesine rağmen inmeyen sanığın "Biraz daha ileriye gidelim, eğer götürmezsen bisikletini alırım" şeklinde karşılık vermesinden korkan mağdurun bisikleti sürmeye devam ederek, sanığın istediği belediye binası yakınında durduğu, bisikletten inen sanığın, ön tekerlekleri ayaklarının arasına alıp "Cebinde para varsa çıkar, ben sigara alacağım, yoksa bisikletini alırım" demesi üzerine, mağdurun cebinde bulunan 2 adet 25 kuruş ile bir adet 50 kuruş madeni parayı verdiği, sanığın simit alacağını söyleyip 50 kuruş daha istediği, mağdurun 50 kuruş daha verdiği, sanığın bu sefer "Üzerinde başka para varsa ver" demesi üzerine, mağdurun arka cebinde bulunan diğer bozuk paralarını da verdiği, bu şekilde mağdurdan toplam 3 TL tutarındaki madeni bozuk paraları alan sanığın bu bozuk paralar ile, ...’na ait büfeden cips aldığı anlaşılan olayda;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan sanığın, öğrenci olduğunu bildiği mağdura karşı özgülenen kastı dikkate alındığında; sanık hakkında TCK'nin 150/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması;

2- Kabule göre de;

TCK'nin 168/3. maddesinin, 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5522, Karar No: 2018/4939, Tarih: 28.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/5522 E.  ,  2018/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erişimin engellenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliği ve İnegöl Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine, İnegöl Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/01/2018 gün ve 2018/450 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7222, Karar No: 2017/952, Tarih: 21.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7222 E.  ,  2017/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/11/2015 tarih ve 2015/127-2015/939 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket aleyhine ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/69 E-2007/91 K. sayılı dosyası üzerinden açılan davada elektrik kablolarında meydana gelen kaza sonucunda kabloları hasar gören şirketin tazminat talebinin kabulüne karar verildiğini, kararın Yargıtay incelemesinden de geçerek onandığını, anılan kararın ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2008/3507 sayılı dosyasında takibe konulduğunu ve müvekkili tarafından ödeme yapılarak icra dosyasının kapatıldığını ayrıca, temyiz ve karar düzeltme taleplerinin harç ve masraflarının da müvekkili tarafından yapıldığını, taraflar arasında akdedilen İHDS’nin 7. maddesi uyarınca yapılan ödemenin davalının sorumluğunda olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.602,13 TL ile şimdilik 100,00 TL temyiz harç ve masraflarının ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında icra dosyasına ödenen 13.602,13 TL’yi 15.710,09 TL olarak, 100,00 TL temyiz harcını da 403,30 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 01/12/2005 tarihinde gerçekleşen kısa devre sonucu Türk Telekom'a ait kabloların eriyerek zarara uğraması nedeniyle açılan dava sonucu zararın davacı tarafından tazmin edildiği, davanın davalıya ihbar edilmediği, bu hali ile İHDS'nin 7.1, 7.2, 7.3.,7.4.,7.5, 7.6 maddeleri kapsamında dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığı ve İHDS öncesi dönemin sorumluluğunun davalıya bırakıldığı, ihbar yükümlülüğü yerine getirilmediğinden davalının rücuya dayanak karar tarihinden sonra ortaya çıkan alacaktan sorumlu tutulamayacağından icra fer’ileri ve karar tarihinden sonraki fer’ilerin davalıya rücu edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 11.979,35 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 11.979,35 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, benimsenen bilirkişi raporunda, davacının davalıya 10/03/2008 tarihli ödemeden 11.549,05 TL'nin rücuunu talep edebileceği, temyiz harç ve masraflarına yönelik rücu talebi yönünden ise dosyada bu ödemelere ilişkin herhangi bir belge bulunmadığından hesaplama yapmanın mümkün olmadığının belirtildiği, davacı tarafça ıslah dilekçesi ile, İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3507 sayılı dosyasına ödenen 15.710,09 TL ile 403,30 TL temyiz harcının faizi ile tahsilide talep edildiği halde, hükmedilen miktara nasıl ulaşıldığının kararın gerekçesi belirtilmediği gibi, mahkeme kararının bu haliyle denetime de elverişli olmadığı anlaşılmştır.

6100 sayılı HMK'nın 294/3 madde ve fıkrasında "Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur." aynı Yasa'nın 297/2 madde ve fıkrasında ise “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 294/3 madde ve fıkrasında "Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur." aynı Yasa'nın 297/2 madde ve fıkrasında ise “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Ayrıca, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse de yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi, verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da olanaksız kılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece verilen kararın, yukarıda belirtilen ve hükümde olması gereken yasal unsurları içermediği ve denetime de elverişli olmadığından bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY