muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/146, Karar No: 2018/509, Tarih: 21.03.2018

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda ifade edilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (9.5.1960 gün ve 21/9 E.K. sayılı YİBK).

Uyuşmazlığın çözümü “usuli kazanılmış hak” kavramının açıklanmasını ve açıklanan olgular karşısında somut olay ve taraflar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin irdelenmesini gerekli kılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (HMK) “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır.

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması durumunda, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmünün, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilmesi hâlinde usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK. 21.01.2004 gün ve 2004/10-44 E, 2004/19 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru, B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, s. 4771 vd.).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (HGK. 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı, HGK. 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337 sayılı, HGK. 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288 sayılı kararı).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (HGK. 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı, HGK. 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337 sayılı, HGK. 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288 sayılı kararı).

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olaya bakıldığında, mahkemece ibraname, belirsiz süreli iş sözleşmesi ve işe giriş bildirgesindeki imzanın kendisine ait olup olmadığı hakkında davacının beyanının alınarak gerekirse uzman bilirkişilere imza incelemesi yaptırılması gerektiği ifade edilerek ve resen tespit edilecek bordro ve komşu işyeri tanıkları dinlenip, tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilerek ve tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak neticeye göre karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

S O N U Ç: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.03.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5674, Karar No: 2010/5056, Tarih: 04.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5674 E.  ,  2010/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9148, Karar No: 2018/3293, Tarih: 02.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/9148 E.  ,  2018/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davası üzerine mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine (görev yönünden) yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı , davalı ... Belediyesi'nin davacı kurumun ... Kombinası Müdürlüğü sahası içerisinde bulunan su kuyusuna sayaç takmak suretiyle atık su bedeli talep ettiğini, sözü edilen borç miktarının 82.598,40 TL olarak davalı kurumun Belediye Meclisi tarafından belirlendiğini, alacağa dayanak olarak 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87. maddesinin gösterildiğini, ancak atık su bedelini tahakkuk ettirme yetkisinin Büyükşehir olan belediyelere ait olduğunu, davalının sözü edilen borcu tahakkuk ettirme yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek, 82.598,40 TL'lik su fatura nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütme yetkisinin belediyelere ait olduğunu, bu nedenle davacıdan su ve atık su bedelinin ayrı ayrı tahsil edildiğini, davalının sayaç olmadan su kullanması nedeniyle belediye meclisi kararıyla iki aylık kullanımın % 50'si oranına tekabül eden 80.000,00 TL borç tahakkuk ettirildiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;Belediye Meclisi'nin 80.000,00 TL borç tahakkukuna ilişkin işleminin bir idari işlem olduğu, yanlar arasında yapılmış bir abonmanlık sözleşmesinin bulunmadığı, sözü edilen 80.000,00 TL'nin abonmanlık sözleşmesinin yapılmaması ve sayaç taktırılmaması nedeniyle davalı kurumun Belediye Meclisi tarafından idari ceza olarak tesis edildiği, uyuşmazlığın abonmanlık sözleşmesinden değil bir idari işlemden kaynaklanması nedeniyle idari yargının görev alanında kaldığı gerekçesiyle yargı yolu yönünden görevsizlik kararı verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava;su borcundan kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

İdari işlemler, idari makamların kamu gücüne dayanarak, idare işlevine ilişkin olarak yaptıkları, tek yanlı, doğrudan uygulanabilir nitelikte ve ilgililerin hukuki durumlarını etkileyen irade açıklamalarıdır. İdari işlemlere karşı yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden hukuka aykırı oldukları iddiasıyla menfaatleri ihlal edilenler tarafından idari yargıda iptal davası açılabileceği gibi; idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan istenerek, bu istemin reddedilmesi üzerine iptal davası açılabilir.

İdari Yargı'nın konusu, idarenin idare (kamu) hukuku alanında ki faaliyeti ile ilgili davalardır.

İdari Yargı'nın konusu, idarenin idare (kamu) hukuku alanında ki faaliyeti ile ilgili davalardır.

İdare, bir işlemi, eylemi veya sözleşmeyi yaparken özel hukuk kişilerinin üstünde bir kamu tüzel kişisi olarak hareket etmiş ise, uygulanacak hukuk idare hukukudur.

17/15 sayılı ve 11.2.1959 günkü Y.İ.B.K.'nda açıkça belirtildiği gibi, bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere plan ve proje yapıp, o plan ve projeler gereğince iş görmesi, kararın neticesi olan birer idari eylemdir ve idari yargı görevlidir.

Kamu hizmeti kavramı ile hiçbir şekilde bağdaştırılamayacak görev gereklerinden ve sınırlarından ilk bakışta ayrılabilen ve nesnel kurallarla belirlenmiş, kamusal çerçevenin dışına çıkan eylem ve işlemler; hizmet sırasında yapılmış olsalar bile, artık kamu hizmeti olarak nitelendirilemezler. Buna bağlı olarak da, yukarıda açıklanan yasal hükümler kapsamında değerlendirilemezler. Bunun açık örneği haksız eylemler ve işlemlerdir. Haksız fiil niteliğindeki eylemler kamu hizmeti kavramı içinde düşünülemez.

Somut olayda;her ne kadar ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26.05.2011 tarih ve 2011/159 Esas 2011/355 Karar sayılı kararı ile eldeki davada 3533 sayılı yasanın 4/1 maddesi gereğince sermayesinin tamamı Devlete ait olan davacı kurum ile davalı ... arasındaki davaya bakma görevinin hakem sıfatı ile en yüksek dereceli mahal mahkemesi hakiminin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve bu kararın temyiz edilmeden 05.07.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine eldeki davaya bakan ... 2 Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiş ise de, davacı et ve balık kurumu yönünden teşekkülün yapısını düzenleyen 4. maddede ''

(1)Bu ana statü ile teşkil olunan ESK Genel Müdürlüğü tüzel kişiliğe sahip,faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir İktisadi Devlet Teşekkülüdür.

(2)Teşekkül,KHK ve bu Ana Statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabidir'.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre de,eldeki davanın, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bir İktisadi Devlet Teşekkülü olduğu dikkate alındığında ,3533 sayılı kanun kapsamında kalmadığı,ancak somut uyuşmazlığın su borcundan kaynaklı menfi tespit istemine ilişkin olduğu ve bu davaya bakmaya da adli yargının görevli olduğu düşünülerek,işin esasına girilerek hüküm tesisi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,02.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7835, Karar No: 2015/463, Tarih: 28.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7835 E.  ,  2015/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili ve davalılar Hazine ile Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreyi kapsayan ve 1945 yılına en yakın çekim tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritası bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması,

2) Bir numaralı bentte istenilen belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, getirtilen hava fotoğrafları ve bunlara dayanılarak elde edilen memleket haritası ölçeklerinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi ve müşterek imzalı, açıklayıcı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13418, Karar No: 2022/17445, Tarih: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13418 E.  ,  2022/17445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 10. Asliye Hukuk ile Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı ... ve ... vekillerinin süresi içinde yetki itirazında bulundukları, diğer davalı ...'ın ise cevap vermediği ve ön inceleme duruşmasına katılmadığı, davalıların yerleşim yerlerinin ve taşınmazın bulunduğu yerin Bursa'da olduğu, davacı yetkili mahkemelerin dışında bir yerde dava açtığından seçimlik hakkın davalılara geçtiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, somut olayda davalı ... ve... tarafından yetki itirazında bulunulduğu, tasarrufun iptali davasının niteliği gereği davada kesin yetki kuralı olmasa bile, bonodaki yetki kaydının HMK'nın 17. ve 18. maddesi uyarınca yetki sözleşmesi niteliğinde olduğundan ve kesin yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olarak belirlenip bu sözleşmenin kefil olarak bonoda imzası bulunan borçlu ... ve borçludan taşınmazı devralan diğer davalılar açısından da geçerli olacağından, davada yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dava İİK'nın 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, iptal davaları için yasada özel bir düzenleme öngörülmediğinden davanın HMK'nın 6. maddesi gereğince davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinde açılması gerekir. Aynı Kanun’un 7/1. maddesi gereğince de davalı birden fazla ise dava bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. İptal davaları ayni hakka değil kişisel hakka dayanan davalardan olduğundan davanın konusu taşınmaz bile olsa HMK'nın 12. maddesinin uygulanma imkanı yoktur. İİK'nın 282. maddesi gereğince davalı borçlu ile doğrudan veya dolaylı işlem yapan 3. kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ve zorunlu dava arkadaşları usul işlemlerini birlikte yapmak zorunda olduklarından yetki itirazının davalılarca birlikte ileri sürülmesi yasa gereğidir. Yalnız bir davalı tarafından ileri sürülen yetki itirazı hukuki sonuç doğurmaz.

Somut olayda; davalı ... ve ... vekillerinin süresi içinde yetki itirazında bulundukları ve yetkili mahkeme olarak Bursa Mahkemelerini gösterdikleri, diğer davalı ...'ın ise cevap vermediği ve ön inceleme duruşmasına katılmadığı, duruşmaya gelmiş olan dava arkadaşlarının yapmış oldukları usul işlemleri, usulüne uygun olarak davet edildiği hâlde duruşmaya gelmemiş olan dava arkadaşları bakımından da hüküm ifade edeceğinden, uyuşmazlığın Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11006, Karar No: 2019/20552, Tarih: 12.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11006 E.  ,  2019/20552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mahkemece sanık hakkında mağdurun annesine yönelik "eve gelirsem seni o eve gömeceğim, o yeri sana mezar edeceğim" şeklinde sözler söylemesi üzerine eylemini gerçekleştirdiği gerekçesiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına göre 5237 sayılı TCK'nin 3.maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (3/4) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

2)Sanık hakkında verilen 4 ay hapis cezasından eylemi kızına karşı gerçekleştirildiği nedenle 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi gereğince (1/2) oranında arttırım yapılırken adli para cezasından arttırım yapıldığı belirtilerek 6 ay hapis cezasına hükmolunması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

4)T.C.Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanun'u Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükümden "364 TL zorunlu müdafi ücreti toplam 384 TL" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13555, Karar No: 2021/7309, Tarih: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13555 E.  ,  2021/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, Muhasebe hilesi yapma

A) Sanık hakkında 2009 takvim yılında muhasebe hilesi yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

2009 takvim yılında muhasebe hilesi yapma suçunda suç tarihinin en son 2009 yılı Aralık ayında defter ve belgelerde matrahı azaltacak şekilde işlem yapması nedeniyle 31.12.2009 olduğu kabul edilerek inceleme yapılmış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2008 takvim yılında muhasebe hilesi yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2008 takvim yılında muhasebe hilesi yapma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin kullanılan son faturanın KDV indiriminde kullanıldığı tarih olması karşısında, zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; Vergi Dairesi Başkanlığından 2009 takvim yılında sanık tarafından kullanılan ve sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların (numara, tarih ve tutar gösterecek şekilde) listesinin istenerek suç tarihi belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.