muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/41452, Karar No: 2015/25330, Tarih: 14.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41452 E.  ,  2015/25330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/387914

MAHKEMESİ : Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2011/383 (E) ve 2012/634 (K)

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine , ancak;

Mağdur Nigar' ın sanığın eşi olması, katılanlar Seher, Yağmur ve Cansu' nun da sanığın çocukları olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nin 86/2. maddesince hükmedilen hapis cezasında TCK'nin 86/3-a maddesince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme uygun BOZULMASINA, 14.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/6813, Karar No: 2015/29732, Tarih: 15.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/6813 E.  ,  2015/29732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/233605

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.06.2015 gün ve 2015-12207/40155 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.06.2015 gün ve KYB. 2015/233605 sayılı ihbarnamesi ile;

4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun’a muhalefet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanıklar C.. T.., A.. K.. ve A.. A.. haklarında yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2014 tarihli ve 2014/914 esas, 2015/205 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2015 tarihli ve 2015/206 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Sanıkların .. Yapı Denetim Ltd. Şti müdür ve personeli oldukları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6. maddesinde kamu görevlisinin kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi olarak tanımlandığı, 4708 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre yapı denetim kuruluşunun Bakanlık'tan izin belgesi ile faaliyette bulunabilen tüzel kişi niteliğinde olduğu, yapı denetim hizmetinin Bakanlık denetimine tabi olduğu ve anılan Kanun'un 1. maddesinin denetçi mimar ve mühendisin ilgili meslek odasına kayıtlı ve Bakanlıkça kendisine denetçi belgesi verilmiş mühendis ve mimarı tanımladığı nazara alındığında, yapı denetim hizmetinin kamu hizmeti olduğu ve denetçi mimar ve mühendisin bakanlık kontrolü altında iş gören bir kamu görevlisi olduğu, bu itibarla sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği, bu eylemi yargılama görevinin de 5235 sayılı Kanun’un 10. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı ve delillerin takdiri ile değerlendirilmesinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu hususları dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamının merci tayinine ilişkin olmasına, 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına göre; kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21691, Karar No: 2013/24259, Tarih: 13.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21691 E.  ,  2013/24259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2004/1270-2012/397

Dava, 29.01.2004 tarihli trafik kazasının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların Avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin b bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekir. Davacının “Yemliha” olan adının karar başlığına “Yemlihan” olarak yazılması, usul ve yasaya aykırıdır.

2-Davalılardan işverene ait işyerinde çalışan sigortalıların, mesai bitiminde evlerine dönerken bindikleri minibüsün karıştığı trafik kazası sonucu bazıların öldüğü, davacı ve bir kısmının da yaralandığı anlaşılmaktadır. Davacı, aracın işveren tarafından temin edilen servis aracı olup, mesai sonrası evlerine dönerken meydana gelen olayın trafik-iş kazası olduğunu ve tespitini istemiş; davalılar ise, kazanın olduğu yöne ilişkin servis olmayıp, aynı yönde oturan çalışanların kendi aralarında anlaşarak ulaşım için ayarladıkları araçla giderken davaya konu kazanın olduğunu, işveren tarafından temin edilmiş bir servis bulunmadığını, bunun sonucu olarak da, olayın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceğini belirtmişler; Mahkemece, olayın trafik-iş kazası olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, kaza gününü de kapsar şekilde davalılardan işverene ait işyerinde çalışıp, sigortaya bildirildiği ve çalışması sona erip, evine giderken bindiği araçla meydana gelen trafik kazası sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, meydana gelen olayın, iş kazası olup-olmadığı konusundadır.

Dosyadaki belgelerden, işyeri ... İlçesinde olup, davacı ve arkadaşlarının Gölcük’te oturdukları; olay günü çalışma sona erip, 41 EY 022 plakalı minibüs ile evlerine toplu olarak dönerken meydana gelen trafik kazasında araç sürücüsü ile 4 çalışanın öldüğü, 4 çalışanın da yaralandığı; davalı işyerinde Yeni Gölcük Yolu- İzmit- ... güzergahında çalışan 41 FC 532 plakalı başka bir servis aracının

bulunduğu, bu araçla ilgili olarak...’e 2003 yılı Aralık ayında 30 gün için ödeme yapılmış iken, davaya konu kazanın meydana geldiği 2004 yılı Ocak ayı için 22 günlük ödemenin yapıldığı görülmüştür.

bulunduğu, bu araçla ilgili olarak...’e 2003 yılı Aralık ayında 30 gün için ödeme yapılmış iken, davaya konu kazanın meydana geldiği 2004 yılı Ocak ayı için 22 günlük ödemenin yapıldığı görülmüştür.

Kurum müfettişi tarafından yapılan inceleme sırasında alınan beyanlarda (kazalılardan beyanlarına başvurulanlar da aynı şeyleri söylemiştir), aracın, işveren tarafından temin edilen servi aracı olmayıp, aynı mahallede oturan çalışanların kendi aralarında anlaşıp, ücretini kendileri ödeyerek temin edildiği belirtilmiş; işyeri kayıtlarında da, kazaya karışan araç veya sürücüsü için yapılan herhangi bir ödemenin veya araç bakım giderinin bulunmadığı belirlenmiş; müfettiş raporunda, olayın iş kazası olarak nitelendirilemeyeceği belirtilmiştir.

Kurum müfettişine beyanda bulunan ve başkaca tanıklar, mahkemedeki beyanlarında, işveren tarafından temin edilen servis aracının arızalı olması nedeniyle, olay günü işverenin de haberdar olduğu kazaya konu aracın temin edildiğini belirtmişlerdir.

Mahkemece,..... plakalı servisin güzergahı ile, davaya konu aracın kaza yaptığı güzergahın aynı olup-olmadığı, işyerinde kazanın meydana geldiği güzergahta kullanılan ve işveren tarafından temin edilen bir servis aracının bulunup-bulunmadığı, 41 FC 532 plakalı servis aracına kazanın meydana geldiği ayda 22 günlük ödeme yapılmasının nedeni, belirtilen aracın arıza nedeniyle kazanın olduğu gün çalışıp-çalışmadığı, çalışmamış ise, kaza günü sigortalıların taşınması için başka bir araç temin edilip-edilmediği hususları araştırılmalı; bu yönde kaza tarihinde çalışan diğer sigortalılar, diğer kazalılar ile gerektiğinde kazada ölen sigortalıların yakınlarının beyanlarına başvurulmalı; varsa aynı olayla ilgili başkaca dava dosyaları getirtilip, davaya konu kazanın iş kazası olup-olmadığı hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Teknokan Mak. İmalat ve Montaj San. A.Ş.'ye iadesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6327, Karar No: 2023/11639, Tarih: 26.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6327 E.  ,  2023/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2019 tarihli ve 2017/453 Esas, 2019/317 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında uyuşturucu madde imal etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/4613 Esas, 2020/2488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde imal etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 25 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2021/222 Esas, 2022/10827 Karar sayılı kararı ile;

''Uyuşturucu Maddelere Dair 1961 TEK Sözleşmesi'nin 1. maddesinde yer alan imal ve ilgili diğer terimlerin anlamlarına bağlı kalınarak uyuşturucu madde imal etme; 'en az iki farklı maddenin, kimyasal tepkimeye sokulması sonucu bunlardan değişik nitelikte ve uyuşturucu özelliği bulunan yeni bir madde elde edilmesi veya bir uyuşturucu maddenin başka bir uyuşturucu maddeye dönüştürülmesi ya da bir uyuşturucu maddenin arıtılması işlemidir.'

Maddenin niteliğinde değişiklik yapmayan işlemler imal olarak kabul edilmez. Maddenin fiziksel özelliklerinde yapılan değişiklikler imal olarak nitelendirilemeyeceği gibi maddenin doğal niteliğini korumaya yönelik işlemler de imal sayılamaz. İmal, fenni usuller kullanılarak işlenme olarak algılanmalıdır.

Katı haldeki sentetik kannabinoidlerin kimyasal çözücülerle sıvı hale getirip kurutulmuş bitki parçalarına püskürtülerek veya emdirilerek az miktardaki katı sentetik kannabinoidden bu etkin maddeleri içeren çok miktarda bitki parçasının elde edilmesi fiziki durumu değiştirme olduğundan, imal sayılmazlar.

Olay tutanağı içeriğine, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 25/02/2019 tarih ve 2019/594 karar sayılı raporuna ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığın uyuşturucu madde imal ettiğine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında “uyuşturucu madde imal etme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/3526 Esas, 2022/2916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2. Tanık Berat'ın soruşturma aşamasındaki beyanının gerçeği yansıtmadığına,

3. Arama kararı olmaksızın sanığa ait konteynerin aranması nedeniyle elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna ve hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2. Tanık Berat'ın soruşturma aşamasındaki beyanının gerçeği yansıtmadığına,

3. Arama kararı olmaksızın sanığa ait konteynerin aranması nedeniyle elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna ve hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Berat'ın savcılık ifadesinde sanıktan sentetik kannabinoid satın aldığını beyan ettiği, bunun üzerine usulüne uygun arama kararına istinaden sanığın ikametine gidildiği, ikametin giriş bölümünde bulunan konteynerin sanıkta bulunan anahtar ile açıldığı, konteynerde uyuşturucu madde içmede kullanılan aparatlar ile sentetik kannabinoid ve kokain ele geçirildiği, sanığın tanığa uyuşturucu madde verdiğini ikrar ettiği, olay tutanağı içeriği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 25.02.2019 tarihli ve 2019/594 Karar sayılı raporu ve tanık beyanları dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, 18 yaşından küçük tanık Berat'a uyuşturucu madde satmış olmasına rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesinin uygulanmamış olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesinin; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,

28.12.2022 tarihli ve 2022/3526 Esas, 2022/2916 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2283, Karar No: 2018/9780, Tarih: 22.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2283 E.  ,  2018/9780 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ...Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 18.06.2015 günlü ve 2014/309 E – 2015/755 Karar sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yeniden geri çevirmeye neden olunmayacak şekilde, davacının aylık için yurda kesin dönüş şartlarının denetimine imkan verecek şekilde ...’daki ikamet durumunu gösterir belgenin (yeni tarihli ikamet belgesi) celp edilip tercüme edilip, dosyaya konulduktan sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2684, Karar No: 2013/9701, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2684 E.  ,  2013/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

3.7.2007 tarihli Müfettiş Raporunda; “davacı işyerinde çalışan kişilere ait İşe Giriş Bildirgelerinin verilmemiş olması nedeniyle davacı şirket hakkında İdari Para Cezası uygulanması gerektiği belirtilerek 2004/4-11 aylar yönünden 506 SK 140/c maddesi uyarınca İdari Para Cezası hesaplandığı ve ücret bordrolarının incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle de 506 SK 140/d uyarınca İdari Para Cezası uygulanması gerektiği şeklinde rapor hazırlandığı, davalı Kurumca bu rapor üzerine; davacının her bir eylemi ile ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verildiği ve prim borcu tahakkuk ettirildiği, takibi için ayrı takip dosyaları oluşturulduğu anlaşıldığından;

a) Dava konusu olan ve Kurumun 2010/13286 takip numaralı dosyasına konu idari para cezasının, davacının hangi eyleminden dolayı olduğunun Kurumdan sorularak netleştirilmesi,

b) Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından 24.10.2011 tarihinde bozulan, Kayseri 1. İş Mahkemesinin 2008/1075 E. - 2010/161 K. Sayılı Dosyasının ... esas numarasının tespit edilerek bu dosyanın onaylı suretinin temini ile dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2868, Karar No: 2024/9739, Tarih: 09.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2868 E.  ,  2024/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2340 Esas, 2024/137 Karar

DAVA TARİHİ: 26.06.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/27 Esas, 2022/370 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Demirağ Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve dahili davalı Hazine vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve dahili davalı Hazine vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Sivas ili, ..., Doğanca köyü 124 ada 166 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Demirağ Organize Sanayi Bölgesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin kıymet takdir raporunda çok düşük belirlendiğini, taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin ileride ortaya çıkacak hak sahibine ödenmek üzere 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesi uyarınca üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Demirağ Organize Sanayi Bölgesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri