muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15662, Karar No: 2014/8001, Tarih: 24.04.2014

Sanığın, katılan ...'dan 25000 TL borç para aldığı, karşılığında ise daha önceden ...Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olan ...'un elinden boş olarak rızası hilafına çıkan Türkiye İş Bankasına ait ve 3116889 seri numaralı çeki, sahte bir şekilde 26.09.2007 keşide tarihli ve 25000 TL meblağlı olarak tanzim edip verdiği, bilahare katılanın söz konusu çeki tahsil etmek amacıyla ilgili bankaya ibraz ettiğinde ödemeden men talimatı olduğu için çek bedelini alamadığı, bu şekilde sanığın atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, bilirkişi raporu, ilgili banka yazısı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunun'da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. Fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 42.666 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek 42.666 TL olarak fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın 42.666 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, '' sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, f- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 50.000 TL karşılığı 2500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 2083 gün karşılığı, 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 41.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22432, Karar No: 2015/14433, Tarih: 01.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22432 E.  ,  2015/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemenin, çekişmeli taşınmazların öncesinin tarafların ortak miras bırakanı ... ait olduğu, ölümüyle mirasçılarına intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin yöntemince paylaşılmadığına dair kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak, mirasçılar arasında pay devri mümkün olup davalı tarafın, babaları ... tarafından, ... mirasçıları olan Hasan, ... ve ... paylarının satın alındığını iddia ettikleri, bir kısım tanıklarca da ... ve ... paylarının ... tarafından satın alındığından söz edildiği, ne varki, mahkemece bu yön üzerinde durulmadığı belirtilerek, ... tarafından bir kısım mirasçıların paylarının satın alınıp alınmadığı hususunda daha önce beyanlarına başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar ile taraflarca yeni bildirilecek tanıkların ve tüm tespit bilirkişilerinin katılımıyla yeniden keşif yapılarak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan davalıların babaları ... tarafından ... mirasçılarından ..., ... ve ... paylarının satın alınıp alınmadığı hususunda olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması gerektiği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nun davalarının reddine, davacı ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...) davalarının kabulüne, çekişmeli 104 ada 35, 110 ve 126 parsel sayılı taşınmazların payları oranında davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar ... ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya

uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ve nispi temyiz karar harçlarının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 01.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4431, Karar No: 2018/15337, Tarih: 06.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4431 E.  ,  2018/15337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.03.2015 gün ve 2014/501 Esas - 2015/189 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 04.04.2018 gün ve 7069 Esas - 8714 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar ..., Hatice Kırmanoğlu ve ... vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları ...’nun mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 35, 64, 67, 1, 2, 21 ve 23 parsel sayılı taşınmazlarını davalılara devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazların satış değil bağış suretiyle temlik edildiğini, devirlerin tenkise tabi olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar bakımından ise temliklerin mal kaçırmak amaçlı yapıldığı gerekçesi ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne dair verilen karar Dairece ‘’... davacı ...'ın harç yatırmaksızın dava açtığı gözetildiğinde yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez. Hal böyle olunca, davacı ...'ya harç ikmali yaptırılması, ondan sonra yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi, gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın davacısı ... ve birleştirilen davanın davacısı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar bakımından temlikin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin verilen karar bu kez ‘’ Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nun 24.08.2002 tarihinde öldüğü geride eski eşinden olan çocukları birleşen davanın davacısı ... ve davalı ... ile ikinci eşinden olan davacı çocukları

... ve davalı ...’un mirasçı olarak kaldıkları, çekişme konusu 166 ada 35, 153 ada 1, 2, 21 ve 23 parsel sayılı taşınmazlar kadastro öncesi mirasbırakan adına tapuda kayıtlı iken mirasbırakanın taşınmazları haricen davalı oğullarına bağışladığı, dava konusu 166 ada 64 ve 67 parsel sayılı taşınmazları da kadastro öncesi mirasbırakan adına tapuda kayıtlı iken mirasbırakanın taşınmazları haricen davalı oğullarına sattığı ve kadastro tespitinin davalılar adına yapılması yönündeki muvafakati nedeniyle taşınmazların davalılar adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere, 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi, miras bırakanın üzerindeki taşınmazı kayden satış veya ölünceye kadar bakma akdiyle devretmesi ve bunun da muvazaalı olduğunun saptanması halinde mümkün olup mirasbırakan dava konusu 166 ada 35, 153 ada 1, 2, 21 ve 23 parsel sayılı taşınmazları bağış suretiyle davalılara temlik ettiğine göre anılan İçtihadı Birleştirme Kararının olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır. Böylesi bağış yoluyla yapılan temliki işlemin koşulları varsa ancak Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 560 ilâ 571. maddeleri arasında öngörülen tenkis davasına konu edilebileceği, bağış yoluyla gerçekleştirilen temliklerde muvazaa olgusunun dinlenemeyeceği açıktır. Satış suretiyle devredilen çekişme konusu 166 ada 64 ve 67 parsel sayılı taşınmazlara gelince; Tapulu taşınmaz mallarda mülkiyeti nakleden akitlerin resmi biçimde yapılması Medeni Kanu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26.maddesi hükümleri gereğidir. Ancak, gerek 766 sayılı Tapulama Yasası'nın 32/B maddesinde gerekse 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B maddesinde bu kanunların genelde bir tasfiye yasası olmaları nedeniyle Medeni Kanunun 706 ve Borçlar Kanunun 213 maddesinde mülkiyetin naklinde öngörülen buyurucu nitelikte hükümlere ayrık bir düzenleme getirilmiştir. Buna göre kayıt sahibinin tapulama sırasında kadastro teknisyeni huzurunda taşınmazları sattığı beyanı ile zilyedi adına tespit ve tesciline muvafakatini bildirmesi mülkiyetin zilyet adına geçirilip onun üzerine tapulama tespiti yapılabilmesi için yeterli kabul edilmiştir. Eş anlatımla kadastro teknisyeni huzurunda verilen muvafakat bildirimi resmi memur önünde serbest irade ile belirtilen tescil isteme beyanı olarak görülmüştür. Kayıt sahibinin zilyed adı; tesbite muvafakat beyanının haricen satış gibi ya da başka bir nedene dayandırılarak ileri sürülmüş olması da bu kabulde sonuca etkili değildir. Yine ifade edilmelidir ki, malikin, kadastro sırasında, kadastro teknisyeni huzurunda, taşınmazının başka bir şahıs adına tesciline muvafakat beyanı ile mülkiyet lehine tesciline muvafakat bildirilen kişiye hemen geçmez. Bu yerde mülkiyetin geçirilmesi ancak tespit tutanağının kesinleşmesi ile mümkün olabilir. Kural olarak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçeleri ile aydınlatıcı ve sonuçları ile bağlayıcıdır

. Yine ifade edilmelidir ki, malikin, kadastro sırasında, kadastro teknisyeni huzurunda, taşınmazının başka bir şahıs adına tesciline muvafakat beyanı ile mülkiyet lehine tesciline muvafakat bildirilen kişiye hemen geçmez. Bu yerde mülkiyetin geçirilmesi ancak tespit tutanağının kesinleşmesi ile mümkün olabilir. Kural olarak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçeleri ile aydınlatıcı ve sonuçları ile bağlayıcıdır. Görüleceği üzere butlan sonucunu doğurarak, murisin temliki tasarruflarının iptaline imkan tanıyan 01.04.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için, temliki tasarrufa konu yapılan taşınmazın mirasbırakanın tapulu malı olması, gerçekte bağışlamak istediği bu malı ile ilgili olarak tapu memuru huzurunda, iradesini satış doğrultusunda açıklaması icap eder. Oysa somut olayda, dava konusu taşınmazların mülkiyetinin davalılara devrini sağlayacak bir sözleşme mevcut olmayıp tescil isteği niteliğinde bulunan ve tapulama teknisyeni huzurunda yapılan tek taraflı bir tescile muvafakat beyanı mevcuttur. Yorum yolu ile de yukarıda açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama alanı genişletilemez. Dolayısıyla dava konusu temliklerin yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararının kapsamında kalmadığı ve iptal-tescil isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği ancak şartları varsa Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 560 ilâ 571. maddeleri arasında öngörülen tenkis davasına konu edilebilecekleri açıktır. Hal böyle olunca; asıl davanın davacılarından ... ve ...’nin tapu iptal ve tescil isteğinin davalı ... açısından kabul nedeniyle kabulüne, davalı ... yönünden ise yukarıdaki ilkeler doğrultusunda reddine karar verilmesi ve terditli olarak ileri sürülen tenkis isteği bakımından araştırma ve soruşturma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir. ‘’ gerekçesiyle bozulmuş, davacılar ... ve ... vekili karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Gerçekten de asıl davanın davacılarından e in tapu iptal ve tescil isteğinin davalı ...'un davayı kabulü nedeniyle kabulüne karar verilmiş olması doğrudur.

Ne var ki, asıl davada ... da davacı olup, onun yönünden de tapu iptali ve tescil isteğinin davalı ...'un davayı kabulü nedeniyle kabulüne karar verilmesi gerekirken bu husus sehven bozma ilamında yazılmamıştır.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından; davacı ...'nin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 04.04.2018 tarihli 2015/7069 Esas 2018/8714 Karar sayılı kararının asıl davanın davacısı ... yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA ve yukarıda geçen hususun bozma kararına ilave edilmesine, sair karar düzeltme istekleri yerinde görülmediğinden reddine (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı 74,80 TL. tashihi karar harcının davacılardan ... ve Hatice Kırmanoğlu'ndan alınmasına, davacı ...'ndan başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14402, Karar No: 2017/12215, Tarih: 05.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/14402 E.  ,  2017/12215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

K A R A R

Şikayete konu Bursa 6. İcra Müdürlüğü'nün 2016/12492 E. sayılı dosya aslı ile ilgisi bulunan Bursa 6. İcra Müdürlüğü'nün 2014/10073 E. sayılı dosya aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içerisine konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3138, Karar No: 2012/8798, Tarih: 03.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3138 E.  ,  2012/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/ 307 esas sayılı dosyası ile davalılardan ... adına tescil edildiğinden bedel tespit davasında kısa kararda bedelin adı geçen davalıya ödenmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bedelin davalıların payı oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Bu nedenle, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10661, Karar No: 2014/18825, Tarih: 06.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/10661 E.  ,  2014/18825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/751

MAHKEMESİ : Beyoğlu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2009

NUMARASI : 2006/48 (E) ve 2009/89 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş, dosya kapsamı ve mağdurun olay sonrası kollukta saptanan anlatımına göre; mağdur olay sabahı yolda yürürken sürekli olarak okula giden çocuklardan para aldığını bildiği sanığın yanında arkadaşıyla birlikte yolunu kesip, mağdurdan para istedikleri, mağdur olmadığını söyleyince de üzerini arayıp pantolunun cebindeki cep telefonunu zorla alarak uzaklaştıkları, mağdurun korktuğu için müdahale edip peşlerinden gidemediği olayda eylemin yağma suçuna uyduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16371, Karar No: 2012/4028, Tarih: 19.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16371 E.  ,  2012/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R