muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5779, Karar No: 2024/3608, Tarih: 07.11.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 23.05.2015 tarihinde gerçekleşen davaya konu kaza sonucunda davacı çocuğun yaralandığı, yaralanmayla sonuçlanan söz konusu olayı cezayı gerektiren bir fiil niteliğinde olduğu, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1-e maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu dikkate alındığında dava ve ıslah tarihleri itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, bu nedenle davalının zamanaşımına yönelik itirazlarının yerinde olmadığı, enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı şirketin bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden sorumlu olup, bu tür hatları kişilerin can ve mal güvenliği açısından tehlike arz etmeyecek şekilde inşa etmek, bulundurmak, bu hatlara güvenli yaklaşma sınırının aşılmasını önleyici tedbirleri almakla yükümlü olduğu, gerek Mahkemece gerekse kesinleşen ceza soruşturmasında alınan uzman bilirkişi raporları, tutulan tutanaklar, sunulan bilgi ve belgeler ile kusur raporuna göre benimsenen kusur durumlarının dosya kapsamına ve oluşa uygun olduğu, zarar görenin veya üçüncü bir kişinin illiyet bağını kesecek yoğunlukta bir kusuru bulunduğunun savunulup kanıtlanmadığı, meydana gelen olay nedeniyle davalı şirketin ve diğer sorumlu olduğu alt taşeron ve çalışanlarının sorumluluğunun yüklenici ve alt yüklenicisi olması nedeniyle sabit olduğu, davalı şirketin ve alt işverenler ile çalışanlarının kusurunun sabit olması nedeniyle müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, davalı şirket ile kendi yüklenicisi arasındaki sorumluluğa dair sözleşmenin kendi iç ilişkileri açısından önem arz etmekte olup verilen zarardan müteselsil sorumlulukları bulunduğundan kusura ilişkin istinaf itirazlarının yerinde görülmediği, Adli Tıp Kurumundan, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak alınan raporun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, meydana gelen olayın ve davalının fiilin niteliği, olayın oluş yer ve şekli, kusur durumları, oluşan sürekli ve geçici maluliyet durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü göz önünde bulundurulduğunda, davacılar için belirlenen manevi tazminatların dosya kapsamına ve hakkaniyete göre uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Meram EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinafta taleplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, enerji nakil hattından kaynaklanan yaralanma sonucunda oluşan bedensel zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 54, 56 ve 71 inci maddeleri,

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Meram EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinafta taleplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, enerji nakil hattından kaynaklanan yaralanma sonucunda oluşan bedensel zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 54, 56 ve 71 inci maddeleri,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5 ve 27 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1-e maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu dikkate alındığında zamanaşımı süresinin dolmamasına, hüküm altına alınan manevi tazminatların hakkaniyete uygun bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4911, Karar No: 2008/6590, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4911 E.  ,  2008/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av.... ile davalı 1-T. ... vek. Av. Betül Dabak 2-... A.Ş. vek. Av. ....3-Etibank A.Ş. 4-... Vergi Dairesi Müdl. 5-Başkent Vergi Dairesi Müdl. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Ankara 8. İcra Mahkemesinden verilen 19/06/2007 gün ve 771-625 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 22/02/2008 gün ve 9550-1585 sayılı ilamına karşı davalılar ..., Çankaya Vergi Dairesi, Başkent Vergi Dairesi vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK.nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-YTL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden İş Bankasından alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 16.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19145, Karar No: 2007/22054, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/19145 E.  ,  2007/22054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ........ ile davalı ... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 15.09.2006 gün ve 2513/1067 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2005 yılında bu parasal sınır 2.857.84 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.137.91 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.850,00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 06.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/7968, Karar No: 2024/8348, Tarih: 11.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7968 E.  ,  2024/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2708 E., 2023/764 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2022/2708 Esas, 2023/764 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/773 Esas, 2022/393 Karar sayılı Kararı ile kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2-3.a, 53, 58 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca kurulan "3 ay 22 gün" hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca "beraat kararı" verilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d bendinde yer verilen; "... ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2722, Karar No: 2008/6699, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2722 E.  ,  2008/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, dava konusu taşınmazın 643.30 m2'lik kısmından yağmur suyu ve atık su hattı geçirilmek üzere irtifak hakkı kurulması için 29.3.2005 tarihinde BUSKİ yönetim kurulunca karar alındığını belirterek, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı bedelinin tespiti ve irtifak hakkının tescilini istemiş; mahkemece, arsa vasfındaki taşınmazın BUSKİ tarafından geçirilecek altyapı hatları nedeniyle bu hatlarının etkilediği alanlarda inşaat yapılması mümkün olmadığından, taşınmaz mal sahiplerinin tasarrufta bulunma yetkisi ve mülkiyet hakkı tamamen kısıtlanıp, bu kısım değersiz hale geldiğinden mülkiyet bedelinin mal sahiplerine ödenmesi görüşünü içeren bilirkişi raporu dayanak yapılarak yağmur suyu ve atık su hattı geçirilen ve bu hatlardan etkilenen toplam 937.661 m2 alanın davalılara ait olan tapu kaydının iptali ile bu bölümün mülkiyet kamulaştırma bedelinin 281.298,30 YTL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Yasanın kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen (4650 Sayılı Yasa ile değişik) 11. maddesinin son fıkrası hükmüne göre kamulaştırma yolu ile irtifak hakkı kurulmasında bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü gerekçeleri ile belirtilir ve bu değer düşüklüğü kamulaştırma bedelidir. Buna göre kamulaştırma yolu ile irtifak hakkı kurulmasında taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki bedeli ile irtifak kurulduktan sonraki değeri arasındaki fark kamulaştırma bedelini oluşturur. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtiak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) ile taşınmazda kapladığı alan ve yeri, yönü gözönünde tutulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum sözkonusu değil ise de arsalarda irtifak nedeniyle olabilecek değer düşüklüğünün irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %50'sini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Mahkemece Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları ve özellikle yukarıda sözü edilen yasa maddesi hükmü çerçevesinde değerlendirme yapılarak taşınmaz malın tamamının 13.033,29 m2 oluşu paydaşların paylı mülkiyet hükümlerine göre malik bulunmaları dikkate alınarak taşınmaz üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle tamamında oluşacak değer düşüklüğünün oranının en fazla %2,46 olarak tespit edilip bu bedelin mal sahibine kamulaştırma bedeli olarak ödenmesine ve irtifak hakkının kamulaştıran idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile irtifakın geçtiği ve bunun etkilendiği alanın mülkiyet değerinin kamulaştırma bedeli olarak ödenmesine ve buranın mülkiyetinin davacı idare adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1532, Karar No: 2017/20003, Tarih: 11.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1532 E.  ,  2017/20003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana borcu bulunduğu ve bu borcu nedeniyle hakkında Üsküdar 2. İcra müdürlüğünün 2006/3292 ve 9452 esas sayılı dosyaları ile icra takibi yapıldığı, bu takipler nedeniyle sanığın katılana verilmek üzere Avukat ...'e Türkiye Finans Katılım Bankası Merkez şubesine ait keşidecisi ... , olan 31.3.2007-30.4.2007 keşide tarihli her birisi 100 Bin Lira olmak üzere ve aynı banka ve keşideciye ait 31.5.2007 keşide tarihli 130 Bin Liralık çekleri ciro ederek verdiği, bu çeklerin bankaya tahsil için götürüldüğünde sahte olduklarının tespit edildiği, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan, tanık beyanları ve dosya kapsamından sanığın suça konu çekleri önceden doğmuş borç nedeniyle katılana verdiğinin anlaşılması karşısında; atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılanın 17/12/2010 tarihli duruşmada alınan beyanında; Suça konu çeklerin sanık tarafından verilmesi üzerine, çeklerin keşidecisi ... ile telefonda görüştüğünü, keşideci ... ’ın kendisine çeklerin ödeneceğini söylediğini beyan etmesi karşısında; ... isimli şahıs araştırılarak bu hususta bilgisine başvurulması, sanık ...’ın çeklerin arkasını kendisinin ciro ettiğini ancak çekleri getirenin katılan olduğunu ve çek üzerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında sanık katılan ve keşideci olarak gözüken ... ’ın imza ve yazı örneklerinin alınıp suça konu çeklerin ön yüzündeki imza, yazı ve rakamların sanık katılan ve keşideci olarak gözüken ... ’ın eli ürünü olup olmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca 18/02/2007 tarihli ekspertiz raporunda suça konu çekler ile birlikte aynı kaynaktan üretildiği ve soruşturma konusu olduğu belirtilen diğer çekler hakkında yapılan işlem tespit edilerek; sanık ve katılan ile bir bağlantısının bulunup bulunmadığı araştırılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2264, Karar No: 2009/3403, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2264 E.  ,  2009/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmakta olup çekişmeli taşınmazla birlikte yakın komşu 365 parseli ve diğer komşu parselleri bir arada gösterir orijinal kadastro paftası örneği Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

2- Orijinal kadastro pafta suretleri geldikten sonra dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişiye verilerek dava konusu taşınmazın kadastro paftası üzerindeki yerini gösterir ek rapor alınarak,

3- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2006 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4195, Karar No: 2019/19431, Tarih: 03.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/4195 E.  ,  2019/19431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu muhdesat bedelinin tespiti ile davacı idare adına aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu muhdesat bedelinin tespiti ile davacı idare adına aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; İmar uygulaması nedeniyle yolda kalan davaya konu yapıya Bayındırlık Birim Fiyatları esas alınıp yapranma payı düşülmek suretiyle; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve dava 4 ay içinde bitirilmediğinden hükmün faize yönelik bendi yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19198, Karar No: 2017/10302, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19198 E.  ,  2017/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı perakende satış şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 3.966,78 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü

./..

-2-