muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9724, Karar No: 2008/13087, Tarih: 20.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9724 E.  ,  2008/13087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, Mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/132, Karar No: 2014/2371, Tarih: 24.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/132 E.  ,  2014/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2011/262-2013/292

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava,... ve ... parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili taşınmazlar üzerindeki muhdesatın tespiti yönünden kendilerine süre verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMK.'nın 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasının 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olayda: dava konusu edilen ve satışına karar verilen .... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının incelenmesinde pay maliki olan "A. oğlu H. O."nın mirasçılarından "H. kızı N. O."nın davada yer almadığı anlaşılmıştır. Adı geçen "H. kızı N. O."nın sağ ise kendisinin ölü ise alınacak mirasçılık belgesine göre belirlenecek tüm mirasçılarının davaya katılarak taraf teşkili tam olarak sağlanmalıdır, taraf teşkili tam olarak sağlanmadan davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3871, Karar No: 2014/14892, Tarih: 25.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3871 E.  ,  2014/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18207, Karar No: 2014/1918, Tarih: 17.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/18207 E.  ,  2014/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2012/156-2013/235

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ....plakalı araca, davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu ... plakalı aracın 27.10.2011 tarihinde arkadan çarpması nedeniyle hasarlandığını ileri sürerek, 6.186,39 TL araç hasarının davalılardan, 1.125,00 TL kazanç kaybının davalı işleten ve sürücüden müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 20.03.2013 tarihli celsede işleten İ.. Ö.. hakkındaki davadan vazgeçtiklerini beyan etmiştir. Davalı H.. A..vekili, araç hasarlarında uyumsuzluk olduğunu, hasarın iddia edildiği şekilde gerçekleşmiş olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı İ.. Ö.., hasarın trafik sigortacısından tahsil edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı S.. U.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalılar H...Sigorta A.Ş ve S..U.. hakkındaki davanın olayın oluş şekli ile davacının aracındaki hasarın uyuşmadığı gerekçesiyle reddine, davalı İ.. Ö.. hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında hasarlanan araçla ilgili maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu zincirleme trafik kazasında kazaya karışan 3 araçla ilgili taraflar arasında tanzim edilen iki ayrı tespit tutanağına göre, davalı S.. U..’ın sürücüsü olduğu

.....minibüs, aynı yönde ve önünde seyreden davacı H.. S..’in maliki olduğu .....plakalı otomobile arkadan çarpmış, ......plakalı otomobil ise bu çarpmanın etkisiyle zincirleme olarak, dava dışı C..A..’ün maliki olduğu .... plakalı araca çarpmıştır. İş bu dava, aynı yönde seyreden ve kazaya karışan 3 araçtan ortada bulunan araç sahibinin, en arkadaki aracın sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısına karşı açmış olduğu tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan makine mühendisi tarafından düzenlenen 06.12.2012 tarihli raporda “fotoğraflar incelendiğinde en arkada bulunan davalı aracı ile ortadaki davacı aracının tampon ve bagaj yüksekliklerine göre araçlardaki hasarın kaza ile uyumluğu olmadığı” bildirilmiş, mahkemece de bu görüşe itibar edilerek dava reddedilmiştir.

Zincirleme trafik kazasında hasar gören en öndeki araç maliki C..A.. tarafından, en arkadaki araç sürücüsü S.. U.. ve trafik sigortacısı H.. A.. hakkında maddi tazminat talebiyle açılan Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/21 E. 2012/704 K sayılı dosyasında, makine mühendisi tarafından tanzim edilen 06.12.2012 tarihli rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Zincirleme trafik kazasında hasar gören en öndeki araç maliki C..A.. tarafından, en arkadaki araç sürücüsü S.. U.. ve trafik sigortacısı H.. A.. hakkında maddi tazminat talebiyle açılan Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/21 E. 2012/704 K sayılı dosyasında, makine mühendisi tarafından tanzim edilen 06.12.2012 tarihli rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu halde, mahkemece, dosyadaki deliller, davalı sigorta şirketinin savunması ve Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/21 E. 2012/704 K. sayılı dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3 araçtaki hasarın taraflar arasında düzenlenen tespit tutanaklarında anlatılan kaza oluş şekline ve araçların özelliklerine uyumlu olup olmadığı ve hasar miktarı hususlarında konusunda uzman İTÜ veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi veya bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9931, Karar No: 2021/12018, Tarih: 10.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9931 E.  ,  2021/12018 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2017 tarihli ve 2017/189 değişik iş sayılı kararı ile 5 yıl 30 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2018 tarihli ve 2018/123 değişik iş sayılı kararı ile 17/06/2018 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesini müteakip, bihakkın tahliye tarihi dolmadan denetim süresi içinde 19/07/2019 tarihinde işlemiş olduğu işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan dolayı hapis cezasına mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi sebebiyle şartla tahliyenin geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 19/07/2019 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 05/02/2022 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 tarihli ve 2010/432 Esas, 2011/182 sayılı ek kararını takiben, İnfaz savcılığı tarafından 15/04/2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında uyarlama yapılarak karar verilmesi talebinde bulunulması üzerine, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 tarihli ek kararının kaldırılarak, 7242 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 107/13-a maddesi uyarınca denetim süresi içinde işlenen ve hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine konu mahkumiyet kararına ait 8 ay hapis cezasının 2 katı olan 16 aylık sürenin aynen infazına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2020 tarihli ve 2010/432 Esas, 2011/182 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

İnfaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

7242 sayılı Kanunun 48. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 107. maddenin 13. fıkrasının (a) bendinde yer alan "kalan cezasının aynen" ibaresi "başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin" ibaresi şeklinde değiştirilmesi nedeniyle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2020 tarihli ek kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5275 sayılı Kanun'un 98/1. maddeleri gereğince denetim süresi içerisinde işlenen 8 ay hapis cezasının 2 katı olan 16 aylık sürenin aynen infazına karar verilmiş ise de;

Hükümlünün, 19/07/2019 tarihinde işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2019 tarihli ve 2019/670 Esas, 2019/852 sayılı kararıyla 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi (istinaf incelemesi sonucu düzeltilmek suretiyle) nedeniyle bu sürenin 2 katı olan 16 aylık sürenin aynen infazına karar verildiği ancak anılan mahkumiyet kararı incelendiğinde hükümlünün aynı kararda mala zarar verme suçundan da 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı anlaşıldığından bu sürenin 2 katı olan 12 aylık sürenin de aynen infazına dair karar verilmesi gerektiği, bu sürenin ise toplamda 19/07/2019-19/11/2021 tarihleri arasını kapsadığı cihetle, anılan tarihler arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/04/2021 gün ve 94660652-105-16-19170-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2020 tarihli ve 2010/432 Esas, 2011/182 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14404, Karar No: 2012/19111, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14404 E.  ,  2012/19111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 07/07/2001-11/05/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 07.07.2001-11.05.2007 tarihleri arasında kesintisiz geçen sigortalı çalışmalarının Kuruma eksik bildirilmesi nedeniyle Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işverene ait işyerindeplasiyer olarak 02.08.2004-11.04.2007 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının SGK'na tam olarak bildirildiği, mahkemenin tanık beyanlarını tutarlı bulmayarak davanın reddine karar verdiği anlaşılmaktadır. Davacının 2001 yılından itibaren bu işyerinde çalıştığını beyan eden davacı tanıkları, davacı ile beraber bu işyerinde çalıştıklarını beyan etmişler ise de, birlikte çalıştıklarını belgeleyen kayıtlar celbedilmemiş, davacının bu işyerinde 2004 yılından itibaren çalıştığını beyan eden davalı tanıkları ise halen bu işyerinde çalışan ve davalı tarafın gösterdiği tanıklar olup, tarafsız olamayabilecekleri de açıktır. Öte yandan davalı işveren şirketten İngiltere Konsolosluğuna hitaben yazılan tarihsiz yazıda, davacının; 07.07.2001 tarihinden itibaren şirkette görev yaptığı, 20.06.2011 tarihli imza incelemesi ile ilgili raporda; İngiltere Konsolosluğuna hitaben düzenlenmiş belgeye atılı imzanın ...'nin mukayese edilen imzalarıyla uygunluk gösterdiğinin belirtildiği, dosyadaki belgelere göre anılan şahsın şirket müdürü olduğu da ortadadır.

Yapılacak iş; yukarıdaki hususlar da dikkate alınarak, davalı tanığı ...'ın hizmet cetveli incelendiğinde bu tanığın davalı işverene ait işyerinden 2001 yılından itibaren bildirilmiş hizmetleri bulunduğuna, işyeri ihtilaflı dönemde faal ve 506 sayılı Yasa kapamında olduğuna göre, davacının tesbitini istediği sürelere ilişkin işverence SGK'na verilmiş dönem bordrolarını celbetmek, dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar re'sen saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve Muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13272, Karar No: 2015/7092, Tarih: 25.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13272 E.  ,  2015/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/422-2014/365

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.05.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.

Satışına karar verilen taşınmaz; paylı mülkiyet hükümlerine konu ise satış bedelinin paydaşların tapudaki payları oranında, elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olması halinde satış bedelinin mirasçılık belgesindeki paylar oranında, hem paylı, hem de elbirliği mülkiyeti halinin bir arada bulunması halinde ise satış bedelinin tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece, satıştan elde edilecek bedelin tapu kaydındaki paylara göre dağıtılması için hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, hüküm sonucunda "satış bedelinin tapu kaydındaki paylara göre paylaştırılmasına" cümlesinden sonra gerekli olmadığı halde "payı üzerinde şerh ve ipotek bulunan paydaşlara isabet edecek olan bedelin ödenmesinde tapudaki şerh ve ipoteklerin dikkate alınmasına" cümlesinin yazılması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca, ilamın hüküm sonucunun ikinci bendinde geçen "payı üzerinde şerh ve ipotek bulunan paydaşlara isabet edecek olan bedelin ödenmesinde tapudaki şerh ve ipoteklerin dikkate alınmasına" kelimelerinin hükümden çıkartılmak suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın talep halinde yatırana iadesine, 25.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7419, Karar No: 2015/11599, Tarih: 09.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/7419 E.  ,  2015/11599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Yukarıda, mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası ile tarafları yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan davacının çalıştığı dönemleri kapsayan ve davalılar arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmelerinin ve şartnamelerin tüm ekleriyle birlikte eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8807, Karar No: 2014/1321, Tarih: 28.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/8807 E.  ,  2014/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2011/49-2012/65

K.. S.. ile S.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.03.2012 gün ve 49/65 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı K.. S.. zeytinlik cinsindeki taşınmazın yaklaşık 10 dönümlük tarımda olduğunu, kadastroca 208 ada 8 parsel numarasıyla 1/3'er paylı olarak davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, babasından kalan yer olduğunu, mirasçılar arasında rızai taksim yapıldığını, kadastro sırasında bir bütün olarak paylı mülkiyet şeklinde davalılar adına tapu kaydının tespit edildiğinin ancak bu yerde kendisinin de payının bulunduğunu açıklayarak söz konusu parselin tapu kaydının iptali ile ¼'er pay oranında adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan G.. Ç.. ve H.. Ç.. davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. Davalı S.. A.. ise 208 ada 8 sayılı parselin davacının muvafakatı üzerine kadastro tespit çalışmaları sırasında 1/3'er paylı olarak kendisi ve diğer davalılar adına tespit ve tescil edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kadastro çalışmaları sırasında tespitin yapılmasına imzalı beyanı ile olur verdiğini gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Uyuşmazlık konusu 208 ada 8 sayılı parsel, 08.12.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında davacı A.kızı K.. S..’nun kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “tespitten muvafakat ederim” şeklindeki imzalı beyanı ile tespite olur verdiğinden bu nedenle davalılar adına 1/3'er pay oranında tespitin yapıldığı, kadastro tutanağının 01.06.2006 tarihinde kesinleşmesi ile tapu kaydının oluştuğu belirlenmiştir. Davacı bizzat kendisi 04.05.2011 tarihli yargılama oturumunda kadastro tespit tutanağının beyanlar hanesindeki imzasını kendisine ait olduğunu ve doğru bulunduğunu kabul etmiştir.

Yerel mahkemenin istek hakkındaki ret gerekçesi açıklanan beyanlara ve tutanağının kapsamına uygun düşmektedir. Bu yönüyle mahkeme kararının doğru olduğu konusunda bir duraksama bulunmamaktadır.