muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6065, Karar No: 2020/86, Tarih: 14.01.2020

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yükseköğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Eldeki davada ise, her ne kadar davacı Kurum talebi ile kesinleşen tazminat davasında alınan hesap raporu esas alınarak Kurum zararı belirlenmiş ise de, 5510 sayılı Yasanın 21. madde kapsamında sorumlular bakımından, gerçek zararın yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde belirlenmesi gereği ile özellikle hak sahibi erkek çocuk yönünden gelirden çıkıp çıkmadığı ile gelirden çıkmış ise fiili ödeme tutarları ile karşılaştırma yapılmalı ve düşük olan tutarın kusur karşılığı esas alınmalıdır. Ayrıca gerçek zarar hesaplanmasında hak sahibi erkek çocuk yönünden 18 yaş yerine 20 yaş esas alınmalı ve yeniden Kurumun alacağı belirlenmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, gerçek zarar tavan hesabına dair açıklanan ilkeler çerçevesinde bir rapor alınması ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece tazminat dosyasında alınan hesap raporuna dayalı olarak, karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve kararı temyiz etmeyen davacı Kurum karşısında, davalı hakkında verilen karar ile oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle yeniden bir karar verilmek üzere, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davalı avukatı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davacı Kuruma yükletilmesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26303, Karar No: 2015/2144, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26303 E.  ,  2015/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2171, Karar No: 2013/3187, Tarih: 04.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2171 E.  ,  2013/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dereli Köyü 69 parsel sayılı 5760,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile ...adına, 80 parsel sayılı 10736,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri vekili, çekişmeli 69 parsel sayılı taşınmazın davacıların murisine ait olduğunu ancak yüzölçümünün eksik tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen eksikliğin 80 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünde artış meydana getirdiğini belirterek, çekişmeli parsellerde meydana gelen sınır uyuşmazlığının giderilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının davacılardan alınmasına, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5551, Karar No: 2017/3279, Tarih: 02.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5551 E.  ,  2017/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına “2005-2009 yılları arası” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, 2005 takvim yılı için 21.01.2006, 2006 takvim yılı için 21.01.2007, 2007 takvim yılı için 25.01.2008, 2008 takvim yılı için 25.01.2009 ve 2009 takvim yılı için 25.07.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her bir takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gibi, aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı anlaşılan sanık hakkında zincirleme suça ilişkin hükümler uygulanması gerekirken, beş farklı takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanmak" suçlarının tek suç kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 2005 takvim yılı için dosya içerisinde mevcut son faturanın 20.12.2005 tarihli olduğu gözetilerek, atılı suça ilişkin zamanaşımı henüz dolmadığından, vergi suçu raporu ile vergi tekniği raporu kapsamındaki tespitler, sanığın savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığa yüklenen suçun sübuta erdiğini kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediği cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, hüküm fıkrasında, "TCK'nın 53/4. maddesi gereği kısa süreli hapis cezası ertelendiğinden, TCK‘nın 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" denildiği, takip eden bölümde ise; TCK‘nın 53. maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek, "Sanığın cezası ertelendiğindiğinden TCK‘nın 53/3. maddesi gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından TCK.nun 53/1 fıkra hükümlerinin uygulanmamasına." şeklinde hüküm kurularak çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması suretiyle yerine, “Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından hiçbir şekilde uygulanamayacağının gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesi“ cümlesi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38684, Karar No: 2017/8318, Tarih: 22.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38684 E.  ,  2017/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Suçun apartmanın merdiven boşluğunda katılanın daire kapısının önünde işlendiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet unsurunun ne suretle oluştuğu gösterilmeden TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

b-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4593, Karar No: 2023/435, Tarih: 07.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/4593 E.  ,  2023/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/279 E., 2016/170 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, Cumhuriyet Savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak;

Her iki sanık hakkında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan beraat kararları ile sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yılları ile sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik, sanıkların atılı suçları işledikleri sabit olduğu bu nedenle mahkumiyetlerine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

2. Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünden dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen hak yoksunluklarına ilişkin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünden dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen hak yoksunluklarına ilişkin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hatay Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığınca düzenlenen Rapor Değerlendirme Komisyon Mütalaasının, sanıklar hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarına ilişkin olduğu halde, Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2015 tarihli ve 2015/488 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

2. Hazal Petrol Ürünleri ... Ltd. Şti. yetkilisinin 05.03.2010-22.04.2012 yılları arasında sanık ..., 22.04.2012 tarihinden sonra sanık ... olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık ... savunmasında özetle; 2012 yılında şirketin müdürü olduğunu, şirket ile ilgili yapılan tüm işlemlerin yasal olduğu, mal alış ve satışı karşılığında alışveriş yaptığı şirketlerden fatura aldığını ve kendilerinin de fatura düzenlediğini, atılı suçları kabul etmediğini beyan etmiştir.

4. Sanık ... savunmasında özetle; zaten kurulmuş olan şirketi 2008 yılında Dudu Palta isimli kişi ile devraldığını, kendisinin şirket işleriyle hiç bir zaman ilgilenmediğini, şirket işleriyle eşi Bahri Çolak ve sanık ...'nın babası ve Dudu Palta'nın eşi olan Yılmaz Palta'nın ilgilendiğini, alınan veya düzenlenen hiç bir faturayı görmediğini, beyan etmiştir.

5. Şirketin 2008 yılından 2010 yılının 8 inci ayına kadar muhasebe işlerine bakan, muhasebeci Faruk Soysal tanık olarak verdiği beyanında; şirketin muhasebesine baktığı dönemde, şirket evraklarını Yılmaz Palta ve Bahri Çolak isimli kişilerin getirdiğini, şirket ile ilgili bir sorun olduğunda ya da görüşmesi gerektiğinde bu kişileri aradığını, sanıkları hiç görmediğini, şirkete iki kez gittiğini ve şirkette sadece Yılmaz Palta ve Bahri Çolak isimli kişileri gördüğünü, şirketle çalışmayı bırakmasının nedeninin ise fatura alınan karşı şirketlere ulaşamaması olduğunu beyan etmiştir.

6. Şirketin 2010 yılının 8 inci ayından itibaren muhasebe işlerine bakan, muhasebeci Asım Baltacı tanık olarak verdiği beyanında; şirketin muhasebe işlerine baktığı dönemde, şirket işleriyle sanık ...'nın, zaman zaman da sanığın babası Yılmaz Palta'nın ilgilendiğini, sanık ...'ı tanımadığını, ilk kez duruşmada gördüğünü beyan etmiştir.

7. 18.11.2015 tarihli emniyet araştırması tutanağına göre; Hazal Petrol Ürünleri Şirketinin 2008 yılından itibaren araştırma yapılan tarihe kadar Yılmaz Palta tarafından yürütüldüğü belirtilmiştir.

7. 18.11.2015 tarihli emniyet araştırması tutanağına göre; Hazal Petrol Ürünleri Şirketinin 2008 yılından itibaren araştırma yapılan tarihe kadar Yılmaz Palta tarafından yürütüldüğü belirtilmiştir.

8. Hatay Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 08.08.2014 tarihli vergi tekniği raporuna göre; Hazal Petrol Ürünleri Şirketinin otomotiv yedek parça ticareti faaliyeti ile iştigal ettiği, şirketin alış ve satış yaptığı şirketlerin çoğu hakkında sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarından vergi raporlarının bulunduğu, 2010 takvim yılında alış faturalarının % 84'ü, 2011 takvim yılında % 99'u, 2012 takvim yılında ise % 99'u hakkında sahte fatura kullanıcısı oldukları yönünde vergi raporları olan mükelleflerden yapıldığı, bu nedenle alışlarının tamamına yakınının gerçek olmadığı, alışları gerçek olmayan bir şirketin satışlarının gerçek olmasının mümkün olmadığı, yapılan yoklamalarda, şirkette çok az miktarlarda emtia olduğu, ancak düzenlenen faturaların mevcut emtia tutarlarının çok üstünde olduğu, şirket kapasitesinin belirtilen tutarlarda satış hasılatı elde etmesi için uygun olmadığının belirtildiği görülmüştür.

9. Mahkeme tarafından, faturaları düzenleyen/kullanan mükelleflere ait sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarından düzenlenen vergi raporları getirtilmiş, aynı mükellefler hakkında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılmış, açılmış davalarla ilgili belgeler dosyaya konulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanık ... Hakkında 2010, 2011 takvim Yılları ile Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

a) Sanık savunmaları, tanık beyanları, 8.11.2015 tarihli emniyet araştırması tutanağı, vergi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... her ne kadar 05.03.2010-22.04.2012 tarihleri arasında Hazal Petrol Ürünleri Şirketinin yetkili müdürü olarak görünse de, şirket işleriyle fiilen ilgilenmediğinin anlaşıldığı, sanık ...'nın ise 22.04.2012 tarihinde şirkette ortak ve yetkili olduğu, bu tarihten önce adı geçen sanığın şirket ile ilgisinin bulunduğu ve atılı suçları işlediğine dair bir delil olmadığı anlaşıldığından temyize konu hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... Hakkında 2010, 2011 Takvim Yılları ile Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Yönünden

b) Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... Hakkında 2010, 2011 Takvim Yılları ile Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2015 tarihli ve 2015/488 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367 inci maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporunda belirtilmesine rağmen sanıklar hakkında, sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmadığı halde Mahkemece açılmayan sahte fatura kullanma suçundan beraat hükümleri kurulması nedeniyle temyize konu kararlar hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 2010 ,2011 Takvim Yılları ile Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Kurulan Beraat Hükümlerine Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında 2010 ve 2011, Sanık ... Hakkında 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Kullanma Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri ile, Sanık ... Hakkında 2012 Takvim Yılında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden