muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6145, Karar No: 2018/11563, Tarih: 10.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/6145 E.  ,  2018/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-31.05.2017 tarihli ek kararı temyiz eden davalının temyizinin süresinde olup olmadığının tespiti için; ek kararın yetkili avukatlardan ... veya ...'ya tebliğ edilip edilmediği belirlenerek tebliğ edilmişse tebligat evrakının eklenmesi, edilmemişse ek kararı öğrenme tarihlerinin tespit edilmesi;

2-Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.05.2017 tarihli ek kararı temyiz eden davalının temyiz yoluna başvurma harcını yatırdığı halde maktu temyiz karar harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, ek kararın temyizi için gerekli olan maktu temyiz karar harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davalı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi ;

3-Dosya içeriğine göre; davalının asıl karara yönelik temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise yöntemince tebliğ edildikten ve temyiz süresi beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8423, Karar No: 2024/9732, Tarih: 09.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8423 E.  ,  2024/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/796 E., 2024/830 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ilgın 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/580 E., 2023/839 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 16.08.1996-19.09.2000 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının başlangıç olarak iddia ettiği yıllarda müvekkilinin evi ve iş yerinin kiralık olduğunu, gelir durumunun düşük bir eczacı olduğunu, davacının babası ile müvekkilinin çok önceden tanışıklığı da olduğundan eczacı kalfası olarak yetiştirmesi için ricacı olunması üzerine müvekkilinin yanında çalıştığını, müvekkilinin o yıllarda ekonomik durumu uygun olmadığı için davacının sigortasının yaptırılamadığını belirterek beyanları doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle davanın  reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait iş yerinde 16.08.1996 tarihinde eczacı kalfası olarak çalışmaya başladığı, 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu kapsamında işyerlerinin, çalışanlarının kimliklerini tespit etmek ve kolluk kuvvetlerine bildirmek zorunda olduğu, davalı işverenin imzasını taşıyan ve davalı işveren tarafından hazırlanan belgenin 11.11.1999 tarihinde düzenlendiği ve polis memuru tarafından kontrol edilerek imzalı olarak 12.11.1999 tarihinde teslim alındığı, müvekkilinin askerlik dışında hizmet ilişkisinde hiçbir kesinti olmadığı ve halen çalışmaya devam ettiği dikkate alındığında hak düşürücü sürenin dava tarihinde başlamadığı, yazılı belge bulunması ve Kuruma verilen belge mevcut ise hak düşürücü süreden söz edilemeyeceği, verilen kararın hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle, yerel mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hak düşürücü süreyi kesen bir durumun mevcut olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3890, Karar No: 2009/11788, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3890 E.  ,  2009/11788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabuüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyenin talebi üzerine 1.2.2005 ila 8.2.2005 tarihleri arasında yol düzenleme işine ait yer altı kablo proje çalışması nedeniyle çalışma sahası içinde kalan ve deplase edilmesi gereken tesisleri başka yere deplase ettiğini, ancak deplase bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 36.333.56 YTL'nin 8.2.2005 tarihinden itibaren avans fazi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, yol genişletme çalışmasının imar planında yol olarak kalan kısımda yapıldığını, yol olarak imar planında görülen yere tesis yapan davacının kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının deplasa işini davalının talebi üzerine yaptığını, bu nedenle davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu ile bilerlenen 36.333.56 YTL'nin 8.2.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki iki numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-BK'nun 101/ilk maddesi uyarınca bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıya mütemerrit olur. Davacı şirket 21.10.2005 tarihli yazıyla 36.333.56 YTL'nin tebliğden itibaren 20 gün içinde ödenmesini istemiştir. Şayet bu yazı davalıya tebliğ edilmişse davalının tebliğden itibaren 20 gün sonra temerrüde düştüğü ve faizin başlangıç tarihininde o tarih olacağının kabulü gerekir Aksi halde, yazının tebliğ edilmediğinin anlaşılması durumunda ise davacı alacağına dava tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesi gerekir. Bu itibarla, mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, 21.10.2005 tarihli davacı yazısının davalıya tebliğ edilip edilmediği araştırılmak suretiyle faizin başlangıç tarihi hususunda hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde davacı şirket olup, yaptığı ... ve işlemler ticari ... mahiyetindedir. Bu itibarla davacı şirket, davalıdan olan alacağı için avans faizi isteme hakkına sahiptir. Mahkemece, davacının alacağına avans faizi yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde davacı şirket olup, yaptığı ... ve işlemler ticari ... mahiyetindedir. Bu itibarla davacı şirket, davalıdan olan alacağı için avans faizi isteme hakkına sahiptir. Mahkemece, davacının alacağına avans faizi yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın (2) numaralı bent uyarınca davalı yararına, (3) numaralı bent geregincede davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11647, Karar No: 2024/4752, Tarih: 26.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11647 E.  ,  2024/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/130 E., 2016/231 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red - Düzeltilerek Onama

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; duruşmada bulunan sanık müdafiinin tefhimle bildirilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmesi gerektiğinen bahsisle düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; ölenin konumu gereği sanığın aynadan baktığında kendisini görebileceği, seyir esnasında aynayı kontrolle yükümlü olduğu, motosiklet sürücülerine ayrı bir seyir alanı olmadığından sağa çok yanaşmadan aracı idare etmesi gerektiği, bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına ve sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki kimyasal madde yüklü tankerle, gündüz vakti, meskun mahal dışı, iki yönlü asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, olay mahalli olan köprü üstüne geldiğinde, sürücü ...'ın idaresindeki motosikletiyle, tankerin sağından geçmek istediği esnada kontrolünü kaybederek ilk önce tankerin sağ yan tarafına çarpıp savrulduğu akabinde bariyerlere çarptıktan sonra tankerin altında kalmasıyla, motosiklet sürücüsünün ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece sanığın kazanın meydana gelmesinde kusurlu davranışı bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A)Sanık Müdafiinin Temyiz İtirazları Yönünden

IV. GEREKÇE ve KARAR

A)Sanık Müdafiinin Temyiz İtirazları Yönünden

Duruşmada bulunan sanık müdafiinin tefhimle bildirilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle temyiz isteminin REDDİNE,

B)Katılan Vekilinin Temyiz İtirazları Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına dair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul (Kapatılan) 79. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, birinci fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine “suçu bakımından sanığın kusurlu olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine” değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11529, Karar No: 2023/1059, Tarih: 15.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11529 E.  ,  2023/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu kasten öldürmek

KARAR : Direnme

Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli 2020/126 Esas, 2020/256 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/3648 Esas, 2019/5645 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 ... maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin

direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2019 tarihli 2018/181 Esas ve 2019/34 Karar sayılı kararı ile sanıklar Fatma ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/3648 Esas ve 2019/5645 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hüküm kurulurken haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği ve sanık ...'nın hükümlülüğüne yeter nitelikte delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamı üzerine, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli 2020/126 Esas, 2020/256 Karar Sayılı kararı ile sanıklar Fatma ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği eksik incelemeye, delil yetersizliğine ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği eksik incelemeye, delil yetersizliğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'nın hakkındaki beraat hükmü kesinleşen ....., ile resmi nikahlı evli oldukları, diğer sanık ...'nin sanık ...'nın annesi olduğu, maktulün ise sanık ... ve Hıdır'ın evlat edinme yoluyla çocukları olduğu, maktulün hafif zeka geriliği bulunduğu, maktulün işyerlerinden eşarp hırsızlığı yapması nedeniyle maktul ile sanık ... arasında zaman zaman tartışmaların yaşandığı, suç tarihinde gün içerisinde maktulün internet kafeye gitmek üzere evden ayrıldığı, bir süre sonra yeni bir eşarp ile eve döndüğü, evde sanıklar ....., ve ....., ile maktul arasında eşarp nedeniyle tartışma başladığı, tartışma sırasında sanık ...'nın maktulü hırpaladığı, boğuşmaya başladıkları, sanıklar ... ve Fatma'nın maktulü kol ve bacaklarından tutup yere yatırdıkları, maktulün burnunun yere çarpması nedeniyle burnunun kanadığı, yerde iken sanıkların maktulün boynunda bulunan eşarbı ve odada bulunan

kırlenti kullanarak maktulü boğdukları, olay saatinin 16:10-16:33 arası olduğu, akabinde sanık ...'nın öğretmenler derneği lokalinde bulunan eşi Hıdır'ı arayarak eve çağırdığı ve birlikte Emniyet Müdürlüğüne oradan da hemen yakınında bulunan maktulün daha önce hırsızlık yaptığı mağazaya gittikleri anlaşılmıştır.

2. Sanık ... üzerine atılı suçlamayı inkar etmektedir. Sanık ...'nin ise Savcılıkta alınan ilk beyanında öldürme eylemini tek başına yaptığına dair ikrarı mevcuttur.

3.... Adlî Tıp Kurumunca yapılan otopsi işlemi sonrası düzenlenen 24.09.2014 tarihli otopsi raporuna göre; maktulün boyun bölgesi cilt ve cilt altında genişçe ekimoz alanları saptanan kişinin ölümünün, adlî tahkikatında bahsedildiği şekilde boynunun başörtüsüyle sıkılmasıyla oluşabilir nitelikte boyun basısına bağlı asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğu bildirilmiştir.

4.Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.11.2018 tarihli raporda "üst ekstremite kas gücünün tam olduğunun sanık ...'ın uygun pozisyonda maktülü eşarp ile öldürmesinin tıbben mümkün görüldüğü" bildirilmiştir.

4.Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28.11.2018 tarihli raporda "üst ekstremite kas gücünün tam olduğunun sanık ...'ın uygun pozisyonda maktülü eşarp ile öldürmesinin tıbben mümkün görüldüğü" bildirilmiştir.

5.Adlî Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunca düzenlenen 05.11.2018 tarihli raporda " 31.10.2018 tarihli muayenesinde işitmesi ağır, genel durumu düşkün, senil hasta, tekerlekli sandalyede, solunum rahat, solunum ve kalp sesleri normal, batın rahat, organomegali yok, ödem yok, siyanoz olmadığı, ortapedi muayenesinde her iki alt ekstremite hareketleri yaşına uygun aktifkısıtlı olarak yapabildiği, her iki ekstremite hareketleri aktif, her iki el kavrama tam, nöroloji muayenesinde şuur açık, koopere, oryante, işitme azlığı nedeniyle zor koopere olduğu, kraniyal sinirler intakt, patolojik refleks olmadığı, serebeller sistem muayenesi normal, denge ve yürüyüş osteoarturoza bağlı, zorlukla ve yardımla ayağa kalktığı ve zorlukla yürüdüğü, sonuç olarak rahatsızlıklarının 5275 sayılı Kanun'un 16/6 maddesi kapsamında değerlendirildiği, hayatını yalnız idame ettiremeyeceği belirtilmiştir.

6. Sanık telefonlarına ait HTS kayıtları, cezaevinde gerçekleştirdikleri telefon görüşmelerine ait konuşma kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/3648 Esas ve 2019/5645 Karar sayılı bozma ilamında açıklanan gerekçelerle sanık ...'nın beraatine karar verilmesi yerine, mahkumiyetine dair direnme kararı verilmesi, yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli 2020/126 Esas, 2020/256 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/3648 Esas ve 2019/5645 Karar sayılı bozma kararının, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ...

(Karşı Oy)

MUHALEFET ŞERHİ

Maktulenin eşarpla boynu sıkılarak öldürüldüğü olayda; sanık ...’nin tek başına olayı gerçekleştirdiği gerekçesi ile sanık ...’nın beraat etmesi gerektiği şeklindeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. Şöyle ki;

Maktule olay tarihinde 17 yaşında olup fiziksel bir rahatsızlığı olmadığı gibi aksine gücü kuvveti yerinde bir gençtir.