muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3549, Karar No: 2019/11230, Tarih: 26.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/3549 E.  ,  2019/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/2, 106/1-2. cümle, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2017/582 esas, 2018/370 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, anılan mahkemenin 11/09/2018 tarihli gerekçeli kararının hüküm kısmında sanık isminin Adnan Bozkurt olarak belirtilmesinde isabet görülmemiş ise de, bu hatanın mahallinde düzeltilebilecek maddî hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Adı geçen sanığın müştekiye yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/2, 106/1-2. cümle ve 62. maddeleri gereğince hükmedilen 75 ve 25 gün karşılığı adli para cezalarının, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemesince takdiren belirlenen 40,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi neticesinde 3.000,00 ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezalarına hükmedilmesi gerekirken, 1.500,00 ve 500,00 Türk lirası adlî para cezalarına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1) Tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından hüküm kurulurken sanığın adının ... yerine Adnan Bozkurt yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2) Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/2, ve 62 maddeleri gereğince verilen 75 gün adli para cezası ile tehdit suçundan TCK'nın 106-1. 2.cümle ve 62 maddeleri gereğince verilen 25 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca takdiren günlüğü 40 TL den paraya çevrilmesi neticesinde sonuç cezanın hakaret suçundan 3000 TL yerine 1500 TL, tehdit suçundan ise 1000 TL yerine 500 TL olarak eksik belirlenmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

Anılan hüküm ilgililer tarafından temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Bu hatalı cezanın düzeltilmesi gerekmekle birlikte düzeltme neticesinde belirlenecek yeni ceza, sanık aleyhine sonuç doğuramayacak ve infazın daha önce hatalı biçimde belirlenip bu şekliyle kesinleşen ceza üzerinden yapılması gerekecektir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında, Kuşadası 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2017/582 esas, 2018/370 sayılı kararının, aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında, Kuşadası 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2017/582 esas, 2018/370 sayılı kararının, aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle, sanığa hakaret suçundan TCK'nın 125/2 ve 62. maddeleriyle verilen 75 gün adli para cezasının, TCK'nın 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 40 TL'den paraya çevrilerek sanığın, 3000 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, tehdit suçundan TCK'nın 106/1. 2. cümle ve 62. maddeleriyle verilen 25 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 40 TL'den paraya çevrilerek sanığın, 1000 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

3) Kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16205, Karar No: 2015/14518, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16205 E.  ,  2015/14518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2014/193-2014/193

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/955, Karar No: 2023/1938, Tarih: 30.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/955 E.  ,  2023/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Kırklareli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.03.2016 tarihli ve 2018/611 Esas, 2016/158 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/1887 Esas, 2020/4623 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; önceki günlü geri çevirme kararıyla; “Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığından getirtilerek dosya arasına alınan Emlak ve Arazi Hülasa Defterinin (Defter no:1, Sayfa no: 92-93) örneği, diğer kayıt ve belgeler ile dava konusu taşınmaza revizyon gören 10.08.1936 tarih, 31 sıra numaralı tapu kaydı ve bu tapu kaydının maliklerinden (1976 yılında vefat eden) ... kızı ... Kıran’ın nüfus kaydının örneği de yazılacak müzekkereye eklenmek suretiyle, Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü’nden, diğer tapu malikleri olan Ropçoz muhacirlerinden ... oğlu ... ..., eşi ... ve kızlarından ...’ya ait nüfus kayıt örneklerinin getirtilerek dosya içerisine konulması” gereğine değinilmiş, söz konusu geri çevirme kararı üzerine Mahkemece yapılan yazışmalar sonucunda dosya arasına alınan Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünün 03.02.3023 tarihli yazı cevabı ve ekindeki kayıt incelendiğinde, kayıttan davalı tarafın murisi ..., eşi ... ve... çocuklarının isimlerinin okunabildiği, kaydın son derece okunaksız olması sebebi ile kayıtta adı geçen başkaca kişiler var ise isimlerinin ve özellikle ölüm tarihlerinin ne olduğunun anlaşılamadığı görülmüştür.

Bu itibarla;

1- Mahkemece Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünün 03.02.3023 tarihli yazı cevabı ve ekindeki belge yazılacak müzekkereye eklenmek suretiyle, Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü’nden söz konusu yazı ekindeki belgenin okunaklı suretinin (gerekirse bilgisayar ile yazılı şekilde) getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Davalıların murisi, ... TC kimlik numaralı ...’un annesi ... ve babası ...’a ait vukuatlı aile nüfus kayıt örneklerinin (adı geçenlerin tüm mirasçılarını gösterir ve kapalı kayıt kalmayacak şekilde) İl Nüfus Müdürlüğü ile Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü’nden ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosya arasına konulması, bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4625, Karar No: 2024/7593, Tarih: 03.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4625 E.  ,  2024/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/849 E., 2024/530 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/207 E., 2023/373 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerlerinde 01.09.1997- 01.07.2007 tarihleri arasında çalıştığı hususunda husumet bulunmamakla birlikte, davacının genel müdür olarak çalıştığını, Euro üzerinden maaş ve prim aldığını, bu rakamın aylık 10.000 Euro maaş + 2000 Euro prim olduğunu beyanla davacının prime esas kazancının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde yöntemince araştırılarak elde edilecek bilgi ve belgelerin tanık anlatımlarında belirtilen olgularla örtüşüp örtüşmediği de irdelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğini, sadece taraflı, davacıyı koruyan tanık beyanlarına dayalı olarak bu davanın kabulünün mümkün olmadığını beyanla; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm A.Ş. ve ... Turizm A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, öncelikle davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesini; aksi takdirde davanın esastan reddini istemiştir.

Davalı ... Turizm Ltd. Şti. temsilcisi cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü süre sebebiyle davaya itiraz ettiklerini, şirketin tasfiye süreci sonunda 2008 yılında ticaret sicilinden terkin edilerek kapandığını, aradan yaklaşık 12 yıl geçtikten sonra dava açılmasının hukuka aykırı olduğunu, tasfiye olan şirketin ticaret sicilinden terkininden uzun yıllar sonra dava açıldığını, 10 yıllık süre geçtiğinden yöneltilebilecek taleplerin zamanaşımına ve hak düşümüne uğradığını, bu nedenle esasa girilmeden zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesini; aksi takdirde davanın esastan reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işçilik alacakları dosyasında bozma kararına uyularak yapılan emsal ücret araştırma sonucunda bildirilen ücret miktarlarının ortalaması alınmak suretiyle, davacının iş akdinin son olarak feshedildiği 01.07.2007 tarihi itibarıyla aylık ücret miktarı 4.656,17-TL brüt olarak belirlenmiş, belirlenen bu ücret miktarının belirtilen tarihte geçerli bulunan tavan ücret miktarını aştığı anlaşılmakla, tavan ücret miktarı olan 2.030,19-TL brüt esas alınarak davacının hak kazandığı kıdem tazminatı miktarı hesaplanmış, ancak eldeki sigorta primine esas kazancın tespiti davasında, işçi alacakları davasında verilen Mahkeme kararı tek başına bağlayıcı nitelikte olmayıp davacı tarafından ileri sürülen gerçek ücret miktarı, ilgili dönemlerde geçerli olan senetle ispat sınırını aştığından davacının bu iddiasını hukuki geçerliliği bulunan yazılı belgeler ile ispatlaması gerektiği, bu durumda, emsal ücret araştırması veya tanık beyanı ile gerçek ücret miktarının ispatı mümkün olmadığı, davacı tarafından gerçek ücret iddiasını ispata yarayacak yazılı delil gösterilmemiş olup Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre, davalı işverenlerin şirket olması itibarıyla, davacıya davalı şirketlerden yapılan ödemelerin muhasebeleştirilmesi gerektiğinden Mahkemece dava konusu döneme ilişkin yasal olarak tutulması zorunlu ticari defter ve kayıtlar ile şirketlerde tutulan diğer kayıt ve belgelere ilişkin olarak bilirkişiye inceleme yaptırılmış ise de bunun sonucunda davacının gerçek ücret miktarını tespite yarayacak bir belgeye ulaşılmadığı ve davacı taraf, gerçek ücret miktarına yönelik iddiasını yazılı belge ile yöntemince ispat edememiş olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararı kabul etmediklerini, Mahkemece eksik araştırma ve incelemeye dayalı karar verildiğin, ticari defterlerin bilirkişilerce incelenmediğini beyanla İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bu itibarla ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

1. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun; 200 üncü maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belir bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, bu madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 202 nci maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça veya temsilci tarafından verilen belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 tarih ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 tarihli ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 tarihli ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Diğer taraftan davanın diğer yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un “Prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un “Prime esas kazançlar” başlığını taşıyan 80 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendinde, 4/1(a) maddesi kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançlarının hesabında; idare veya yargı mercilerince verilen karar gereğince yukarıdaki (1) ve (2) numaralı alt bentlerde belirtilen kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamının esas alınacağı öngörülmüştür.

Buna göre, maddenin 1/(b) bendinde sayılan istisnalara girmemesi koşuluyla hizmet akdi karşılığı elde edilen gelirlerden sigorta primi kesilmesi asıldır. Anılan Kanun'un 3 üncü maddesinde ücret, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendi kapsamında sigortalı sayılanlara saatlik, günlük, haftalık, aylık veya yıllık olarak para ile ödenen ve süreklilik niteliği taşıyan brüt tutar olarak tanımlanmış, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesinde de genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tarif edilmiştir. 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (a)/(1) alt bendindeki “ücretler” kavramı içine asıl ücretle birlikte fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri gibi unsurlar da girmektedir. (3) numaralı alt bent gereğince, idare veya yargı makamları tarafından belirlenen ücretlerin prim hesabına esas alınabilmesi için bu tür kazançlara hak kazanmak yeterli olmamakta, işçilik alacaklarına ilişkin taraflar arasında çıkan uyuşmazlıkta mahkemece verilen karar sonrasında işçiye (sigortalıya) ödeme yapılmış olması aranmakta, bu durumda, yargı kararı ile hak kazanılan ücret niteliğindeki kazançların primlerinin sigortalı payının infaz sırasında sigortalıya yapılan ödemeden düşülmesi işverenin Kuruma karşı prim yükümlülüğünü kaldırmadığı da dikkate alınmak suretiyle, ödemenin yapıldığı ayın prime esas kazanç matrahına dâhil edilmesi, hizmet akdi daha önceki bir tarihte sona erdiği takdirde ise yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerekmektedir.

2. Değerlendirme

Mahkemece dosya içerisine celp edilen işçilik alacağı dosyasının kesinlemiş olduğunun anlaşılması karşısında, ödenmesi koşuluyla, ödemenin yapıldığı ayın prime esas kazanç matrahına dahil edilmesi; hizmet akdinin daha önceki bir tarihte sona ermiş olması karşısında ise, yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerektiği hususu dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın farklı bozma gerekçesi ve oybirliğiyle,

03.07.2024 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

1.Sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

2. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

3. Prime esas kazanç tespiti davası kamu düzeninden olduğuna göre kural olarak işçilik alacakları davasında saptanan ücret, prime esas kazanç tespiti davasında kesin delil niteliğinde kabul edilemez. Ancak bu işçi ile işveren arasında kesinleşmiş ve tahsil edildiğinde anılan ücret, fazla mesai, tatil ücret alacakları gibi alacaklarda sigorta primi kesintisi yapılarak kuruma ödeneceğinden, bir anlamda prime esas kazanç dolaylı olarak belirlenmiş olacaktır. Dolayısı ile unsur etkisi yaratarak kuvvetli(ciddi) delil niteliğinde kabul edilmesi kaçınılmazdır. İşçilik alacakları davasında tespit edilen ücretin, prime esas kazanç tutarı olarak kabulü gerekir(Y. HGK. 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar).

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda: