muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4267, Karar No: 2023/889, Tarih: 07.03.2023

. maddesi hükmünün uygulanmadığını, konuyla ilgili Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 2017/1537 Esas- 2017/3585 Karar ve 24/10/2017 tarihli kararında da belirtildiği üzere, faturanın tebliği ve akabinde itiraz edilmemiş olmasının dahi, faturanın içeriğinin kabul edildiğine karine teşkil etmediğini, dolayısıyla sözleşme kapsamındaki işlerini kabul edilebilir yeterlikte ortaklığa sunmayan ... Enerji’nin, talep ettiği bedellere hak kazanmadığını, Mahkemece aksi yönde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, Mahkeme tarafından karara dayanak olarak alınan kök ve ek bilirkişi raporlarının tamamen hatalı olduğunu, bilirkişi kök ve ek raporunda, sözleşme kapsamında, OG tesislerinin geçici kabulünün dağıtım şirketince yapılmasının kullanılan malzeme tip ve özelliklerinin fen ve sanat kurallarına, yürürlükte olan şartname ve yönetmeliklere uygun olduğu ve garanti belgelerini ve kullanılan malzemelerin TSE ve ISO belgelerini ayrıca istemedikleri kabulünün doğru olmadığını, zira, zaten, enerjinin şantiyeye gelmesi için yapılacak olan başvuruların, takiplerin ve idarelere teslim edilmesinin, davacının görevi olduğunu, yapılan işlemlerin yükleniciye usulüne uygun bir teslim olduğuna delalet etmediğini, sözleşmenin yüklenici ve taşeron arasında imzalandığını, dolayısıyla, taşeronun bu sözleşme kapsamında, taraf olarak bulunmayan idarelere işi teslim etmesi ve enerjinin verilebilmesi için gereken rutin dağıtım şirketi ile geçici kabul yapılmış olmasının, işin tamamen yükleniciye teslim edildiği anlamına gelmediğini, yapıldığı iddia edilen hakkedişlerin de asla işin tamamının yüklenici tarafından teslim alındığı anlamına gelmediğini, devamla taraflar arasındaki sözleşmenin 3.1 maddesine göre teslim edilmesi gereken belgelerin davacı tarafından teslim edilmediğini, bu hususun bilirkişi raporunda da tespit edildiğini, sözleşmede, işin tamamlanması için gerekli olan evrakların halen yükleniciye sunulmamış olmasının, işin halen tamamlanmadığı sonucunu ortaya çıkardığını, yine bilirkişi kök ve ek raporunda; şant reaktörünün sözleşme kapsamında bulunmadığı gerekçesinin de yerinde olmadığını, uzman olan alt yüklenici davacı firmanın şantiyenin ihtiyacını öngörmesi gerektiğini, sözleşmenin işin bedeli kısmında yer alan: “Fiyat tarifelerinde ayrıca belirtilmemiş olsa dahi, işlerin tamamlanması için gerekli iş unsurlarının bedeli, keşif özetinde bulunan fiyatlara, dolayısı ile Taşeron Sözleşmesi’ne dahildir.” hükmünün açık olduğunu, bu maddeye istinaden; iş zaten tamamlanmadığı gibi, yapılması ve takılması zaruri olan şönt reaktörünün de anılan madde hükmünün lafzından da açıkça anlaşılacağı üzere bu sözleşme bedeline dahil olduğunu, şönt reaktörünün temini ve başka bir firmaya yaptırılması ile gerek müvekkilinin gerekse de diğer davalı firmanın zarara uğratıldığını, davacı firmanın bu minvalde sözleşmeye açıkça aykırı davrandığını, sözleşmenin 3

.” hükmünün açık olduğunu, bu maddeye istinaden; iş zaten tamamlanmadığı gibi, yapılması ve takılması zaruri olan şönt reaktörünün de anılan madde hükmünün lafzından da açıkça anlaşılacağı üzere bu sözleşme bedeline dahil olduğunu, şönt reaktörünün temini ve başka bir firmaya yaptırılması ile gerek müvekkilinin gerekse de diğer davalı firmanın zarara uğratıldığını, davacı firmanın bu minvalde sözleşmeye açıkça aykırı davrandığını, sözleşmenin 3.1 maddesi uyarınca, işlerini gereği gibi yerine getirmeyen davacı taşeronun sorumluluğu doğacağının izahtan vareste olduğunu, bilirkişi kök ve ek raporunda su geçirmemesi gereken monoblok köşkünün su almasının kaçınılmaz olduğu ve bu konuda davacının herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı belirtilmişse de köşkün altındaki monoblokların su almasının nedeninin taşeron tarafından gerekli su geçirmez malzeme ile izolasyon yapılmamış olması olduğunu, betonu dökmek yüklenicinin sorumluluğu ise de betonun üstüne gerekli köşkü koymak ve korumanın taşeronun sorumluluğu olduğunu, ayrıca, taraflar arasındaki sözleşmede aynen; “taşeron, teklifini vermeden önce bu taahhüdün ifası için lüzumlu bilcümle tetkikat ve tahkikatı yapmış ve bütün vecibelerini kabul etmiş sayılır” denildiğini, sözleşmenin sarih hükmü karşısında bilirkişinin kök rapordaki “...Köşklerin bulunduğu mahal ile hemen üzerinde bulunan mahal arasında önemli bir kot farkı bulunduğu ve yağmur kanalları ve hafriyat gibi önlemler alınmadığı takdirde her zaman bu köşklerin su alabileceği..." şeklindeki ve ek raporda bunun gideriminden davacı değil davalının sorumlu olduğu kanaatinin teknik olarak da hukuki olarak da kabul edilemeyeceğini, yağmur altında veya biriken su altında monoblok köşklerin su almaması gerektiğini, bunun için ayrıca bir uyarı da gerekmediğini, bu hususun işin doğasından ve inşaat tekniğinden zaten anlaşıldığını, bilirkişi kök ve ek raporuna itirazlarının dikkate alınmamasının da usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek; mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın tamamen reddine karar verilmesini, bu taleplerinin kabul görmemesi halinde ise davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahallinde inceleme yapılmak suretiyle bilirkişiler elektrik mühendisi ..., inşaat mühendisi ... ... ve ... ... tarafından düzenlenen 11/03/2019 tarihli kök rapor ve 11/04/2019 tarihli ek raporda; sözleşme kapsamında davacı taşeron tarafından yapılması kararlaştırılan işlerin "135 KW dağıtım panosu montajı" işi dışında yapılarak teslim edildiği belirlenmiş, davalı yüklenicilerin işin teslim edilmediği ve eksik ve ayıplı olduğuna ilişkin savunmaları ise teknik gerekçelerle karşılanmış olduğu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporunun, denetime el verişli olduğu, üzenlenen iş bedeli faturasına itiraz edilmemiş olmasına rağmen, alınan bilirkişi raporu ile, yapılan imalatta eksiklik olduğunun tespit edilmiş olması, yine alacak miktarının alınan bilirkişi rapor ve ek raporu ile belirlenmiş olması dikkate alındığında davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin yukarıdaki gerekçe ile reddine karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiş olması karşısında taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları temyiz itirazında da aynen tekrar etmek sureti ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekilleri ayrı ayrı istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları temyiz itirazında da aynen tekrar etmek sureti ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Asıl ve birleşen davada davacı ile asıl ve birleşen davada davalıların oluşturduğu adi ortaklık arasında 15/06/2017 tarihli, şantiye orta gerilim, trafo elektrik tesis işleri konulu sözleşme imzalanmıştır.

2.1.Dosya kapsamının incelenmesinde, asıl ve birleşen davada davacının sözleşme kapsamında yaptığı imalatlara ilişkin elektrik dağıtım şirketince iki ayrı parselde yapılan imalatlar bakımından 25/08/2017 ve 15/09/2017 tarihlerinde imalatta herhangi bir eksiklik bulunmadığı belirtilerek geçici kabullerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

2.2.Taraflar arasında yapılan işe yönelik düzenlenen iki hakedişte de tarafların imzasının bulunduğu ve davacının imalat bedeline hak kazandığı anlaşılmıştır.

2.1.Dosya kapsamının incelenmesinde, asıl ve birleşen davada davacının sözleşme kapsamında yaptığı imalatlara ilişkin elektrik dağıtım şirketince iki ayrı parselde yapılan imalatlar bakımından 25/08/2017 ve 15/09/2017 tarihlerinde imalatta herhangi bir eksiklik bulunmadığı belirtilerek geçici kabullerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

2.2.Taraflar arasında yapılan işe yönelik düzenlenen iki hakedişte de tarafların imzasının bulunduğu ve davacının imalat bedeline hak kazandığı anlaşılmıştır.

2.3.Dosya kapsamında davalıların eksik ve ayıplı iş savunmasına karşı yerinde inceleme sureti ile düzenlenen 11/03/2019 tarihli kök rapor ve 11/04/2019 tarihli ek raporda, davacının sözleşme gereği üzerine düşen edimlerden "135 KW dağıtım panosu montajı" imalatını eksik bıraktığı, bu eksik iş bedelinin mahsubu ile davacının hak ettiği bakiye iş bedelinin doğru hesaplanmış olduğu, hükme esas alınan kök ve ek raporun ise denetime el verişli olduğu anlaşılmıştır.

2.4. İtirazın iptâli davalarında borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için İİK'nın 67/II. maddesi gereğince borçlunun itirazında haksız ve alacağın likit olması gerekir. Somut olayda, davacı taşeron tarafından talep ve dava konusu edilen bakiye işbedeli alacağının istenebilir olup olmadığı ile miktarı yapılan yargılama ve davalıların eksik ve ayıplı iş savunması karşısında alınan bilirkişi raporu ile belirlenmiş ve imalatta eksik iş bulunduğunun tespiti ile alacağın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu hali ile likit bir alacaktan söz edilemeyeceğinden, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddi doğru olmuştur.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07/03/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1909, Karar No: 2013/5758, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1909 E.  ,  2013/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bursa 4. Asliye Hukuk ve Bursa 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, icra takibine konu edilen bononun sahte olduğu gerekçesiyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın eşler arasındaki alacak-borç ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın genel hükümlerden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda istem, sahte imza ile düzenlenerek icraya konulduğu iddia edilen bonodan dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup uyuşmazlık, TMK.'nın 2. kitabından kaynaklanmadığı gibi, davanın aile mahkemesinde görülmesini gerektirir herhangi bir düzenleme de bulunmadığından uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1127, Karar No: 2015/1730, Tarih: 05.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1127 E.  ,  2015/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında katılanlar Cumali Arslan ve ...'e yönelik eylemleri nedeni ile kurulan hükümlerin incelenmesinde ;

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeni ile koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasa'nın 145.maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından, anılan Yasa maddesi ile 3/4 indirim yapılırken sonuç cezanın 3 ay 7 gün yerine 3 ay 15 gün olarak hesaplanması ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, zaten uygulanmaması gereken bir yasa maddesinin yanılgılı olarak uygulanması nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeni ile kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'ın Demsan Deri AŞ'nin yöneticisi olduğu, soruşturma aşamasındaki beyanlarında 30.05.2007 günü saat 17:00'de sanayi sitesindeki işyerinden ayrıldığını, ertesi gün sabah geldiğinde bahçesindeki iki adet konteynırın yerinde olmadığını gördüğünü, karşı işyerinin bekçisi Fahrettin'den konteynırları sanığın aldığını öğrendiğini söylediği, bekçi Fahrettin'in de ifadesinin alındığı 02.06.2007 günü, sanığın bir kaç gün önce Demsan A.Ş'den de hırsızlık yaptığını beyan edip oluş saati hakkında açıklamada bulunmadığı, bu durumda katılan Kemal'e yönelen eylemin tarihinin diğer yakınanlara yönelen 01.06.2005 tarihinde saat 01:00 sıralarında gerçekleşen eylemler ile aynı olmadığı ve saatinin de belirlenemediği gözönüne alındığında gündüz işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan adı geçen yakınana yönelen eyleminden dolayı da 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle temel cezadan arttırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile sanığın neticeten 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9338, Karar No: 2010/16128, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9338 E.  ,  2010/16128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaza davalı idarenin kamulaştırmasız el attığı mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tekmil dosya münderecatından anlaşıldığından, el atmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı temyize başvurma harcının alınmasına, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25176, Karar No: 2010/427, Tarih: 12.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25176 E.  ,  2010/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 12.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3939, Karar No: 2023/5680, Tarih: 09.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3939 E.  ,  2023/5680 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, duruşma istemli olarak davalılar ... vekili, ... vekili, ... tarafından ve duruşmasız olarak davacı vekili, davalı ... vekili, ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Mahkemece temyiz harçlarının yatırılması için usulüne uygun olarak davalı ... vekiline, ... vekiline ve davalı ...'ya muhtıralar tebliğ edilmiş, muhtıralarda belirtilen süre içinde temyiz harçlarının yatırılmaması nedeniyle davalılar ... vekili, ... vekili ve ...'nun temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 17.05.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ..., davalı ... ... vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. Kübra Demirtaş ve davalı ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ...’nin 01.06.2004 tarih ve 268 sayılı kararı ile şirket hisselerinin tamamının fona devredildiğini, Doğuş Çelik Cıvata A.Ş.’nin 01.07.2005 tarihinde yapılan 2001, 2002 ve 2003 yılları olağan genel kurul toplantısında şirketin zararına neden olan yönetim kurulu üyeleri ve denetim kurulu üyeleri hakkında kişisel sorumluluk davaları açılmasına karar verildiğini, müvekkillerinin... Çelik Cıvata A.Ş.’nin kayıtları, bilanço ve gelir tabloları üzerinde yaptıkları incelemede gerek yönetim, denetim kurulu üyesi olarak gerekse üst yönetim kademesinde görev almış kişilerin şirketin 370.000,00 TL zarara uğramasına neden olduklarının tespit edildiğini, zararın 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 309, 336, 337 vd. maddeleri gereğince tahsili gerektiğini iddia ederek toplam 370.000,00 TL zararın davalılardan sorumlulukları oranında müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı temlik alan ... vekili tarafından sunulan 31.01.2018 tarihli dilekçe ile dava konusu 370.000,00 TL talep, 3.352.378,17 TL olarak ıslah edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 15.12.2010 tarih, 2005/939 E. ve 2010/712 K. sayılı kararı ile iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zararın ispatlanamadığı, 6762 sayılı Kanun'un 336 ncı maddesi gereğince zararın varlığının ispatının davacının yükümlülüğünde olduğu, zararın varlığının belirlenmesi hâlinde kusursuzluğun ispatının yönetim kurulu üyelerinde bulunduğu, davacı tarafından zararın inandırıcı bir şekilde ispatlanamaması nedeniyle davalıların sorumluluğunun söz konusu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Cıvata San. A.Ş.’nin kanuni halefi sıfatıyla ... vekili, davalı ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 16.05.2013 tarih, 2012/4507 E. ve 2013/10077 K. sayılı kararı ile "... 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, 5411 sayılı Kanun'un 133/son maddesi kapsamında açılan veya açılacak davalar ile kanuni halef sıfatıyla takip edilen davalarda, lehine hükmedilen tarafa vekalet ücreti maktu olarak belirleneceği hükmünü haiz olup, mahkemece, davalılar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmiş bulunmasına göre davalılar ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, ... tarafından el konulan... Çelik Cıvata A.Ş'nin önceki yönetim ve denetim kurulu üyeleri aleyhine açılan sorumluluk davasıdır. Davacı denetçiler açmış olduğu davayla, davalı yöneticilerin 03.11.1998 tarihli kararla Trade Deposit Bank’tan kredi kullanılarak Atlas Finans Kiralama A.Ş'nin %89 hissesinin değerinin çok üzerinde alınmasına karar verilerek şirketin borçlanmasına neden olduklarını, şirket anasözleşmesinde yat işletmeciliğine dair hüküm bulunmazken grup şirketlerinden olan Eda Tur. A.Ş’den Perla ve Virgo isimli yatlar satın alınarak daha sonra ...’den mal kaçırmaya yönelik işlem olduğu değerlendirilip açılan tasarrufun iptali davasında satışın iptaline karar verilmesinden dolayı da şirketi 305 milyar TL zarara uğrattıkları, yatların kiraya verilmesinde gerekli özen gösterilmeyerek şirketin ayrıca zarara uğratıldığı, şirkete ait olup değeri fatura tarihinde 157.490 USD olan tablolar ...’ye devir sırasında devredilmeyerek zararın artmasına neden oldukları, Tahsin Bey Yalısı’nın da kiraya verilmesi esnasında ve devamında gerekli özen gösterilmeyerek düşük bedelle kiraya verilmesinden dolayı da şirketin zarara uğratıldığı, denetçilerin de bu duruma müdahale etmediklerini ileri sürerek, davalıların şirkete verdikleri zararın tahsilini talep etmiştir. Mahkemece bu hususun çözümüne ilişkin olarak bilirkişi raporu alınmıştır. HUMK’nun 275 ve müteakip maddelerinde “bilirkişilik” müessesesi düzenlenmiş olup, anılan 275'nci maddede, mahkemenin, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra, 286'ncı maddede de, bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi takyit etmeyeceği düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre, verilen rapor yetersiz, noksan ve müphem ise, mahkeme HUMK’nun 283 ncü maddesi gereğince, bilirkişiden izahat ve açıklama yeni ek rapor isteyebileceği gibi, 284 ncü madde gereğince de, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alınabilir. Davaya ilişkin olarak bilirkişi raporu alınmış, davacı vekilinin bu rapora itirazı üzerine 05.04.2010 tarihli ek rapor alınmış, davacı vekili ek rapora 05.10.2010 tarihli dilekçesi ile itiraz etmiştir