muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2468, Karar No: 2016/5080, Tarih: 04.05.2016

-3-

2015/2468 - 2016/5080

hakkının gereği arasında denge kurulur. Elbette birey (mülk sahibi) de aşırı yük altında bırakılamaz. Devletlere bu amaç için başka altarnetif yol da bulunmadığından ölçümleme-uyarlama yöntemleri ile fiyat belirlemek için takdir yetkisi tanınmaktadır.

Somut olayda davanın konusu yer kumsaldır. Kumsallar hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz. Mülk sahipleri bu tür yerlerde mülkiyet hakkı kurulurken ve elde ederken bireye düşen kamusal yükümlülüğü gözardı etmemelidir ve nihayetinde özel mülk konusu bu taşınmazlar tekrar kamu yararına tahsis edileceğinden ve asıl sahibine döneceğinden dava konusunun değerinin tespitinde adil denge ilkesi gereğince hakkaniyete uygun bir değer tespiti yapılmalıdır. Yargıtay ve özellikle 4. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatlarında bu dengeyi sağlamak üzere hakkaniyete uygun indirimler yapılmıştır. Bu kez somut dosyadada yargıç tarafından bilirkişiye hesaplattırılan değer üzerinden bir miktar veya oranda hakkaniyet indirimi yapılarak sonra adil bir sonuca ulaşılmalıdır. Bu nedenle çoğunluk görüşüne sadece bu kıstas yönünden katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/27886, Karar No: 2015/3547, Tarih: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/27886 E.  ,  2015/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun İİK'nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda; alacaklıya 250.000 TL bedelli senet verdiğini, ancak takibin dayanağı olan bononun rakamla gösterilen bedel kısmındaki "2" rakamının değiştirilerek "7" yapıldığını ve "750.000" haline dönüştürüldüğünü, dolayısıyla, senet bedelinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek borca itirazda bulunduğu, mahkemece İİK'nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Bononun düzenleme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 778. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 676/1. maddesi gereğince; bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakamla değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı ileri sürülmüş olup, bu husus mahkemece de yapılan değişiklikte keşidecinin parafının bulunmaması nedeniyle kabul edildiğinden, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir. Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gerekir (HGK. 14.05.2003 T. 2003/12-347 E. 2003/345 K.).

İcra takibinin dayanağı olan bononun bedel bölümünün "250.000 TL" iken, tahrifatla "750.000" haline dönüştürüldüğü Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 26.06.2014 tarihli raporla tespit edilmiştir. Bu durumda alacaklının, tahrifat öncesine ait senet bedeli üzerinden takibe devam hakkı bulunmaktadır.

O halde mahkemece, borca kısmi itirazın kabulü ile tahrifat yapılmasından önceki borçlunun da dilekçesinde kabul ettiği miktar olan 250.000,00 TL'nin üzerindeki kısım yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9328, Karar No: 2012/17038, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9328 E.  ,  2012/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal kabul edilen satışın vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, soyut ifadelerle 2 kat daha değerli olduğu belirtilerek değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10816, Karar No: 2014/1397, Tarih: 22.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10816 E.  ,  2014/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyize gelmeyen sanık ...' ın yokluğunda verilen hükmün, sanığın savunmasında bildirdiği adrese kız kardeşi Büşra Öztaş' ın imzasına 29.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği halde sanık ile aynı konutta ikamet edip etmediğinin ve uyap üzerinde alınan aile nufüs kayıt bilgisine göre tebligatı tebellüğ eden .... 20.08.1996 doğumlu olduğunun belirlenmesi nedeniyle yapılan tebligatın geçersiz geçersiz olduğu anlaşıldığından, yokluğunda verilen hükmün sanık ...' ın usulüne uygun olarak bildirdiği ikamet adresinde tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2714, Karar No: 2014/6873, Tarih: 26.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2714 E.  ,  2014/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2011/60-2013/84

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.04.2011 günlerinde verilen dilekçe ile şahsi hakka dayalı elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı G.. K.. ve M.. K.. vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, şahsi hakka dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davacı E.. P.. Organik Hayvancılık Gıda İnşaat Taahhüt Ticaret Sanayi A.Ş. vekili, dava dışı Hazine adına kayıtlı bulunan dava konusu 1455, 1457, 1458 ve 1459 parsel sayılı tarla ve arsa niteliğindeki taşınmazları üzerinde davacı şirket lehine irtifak hakkı kurulduğunu, davalı köylerin taşınmazların bazı bölümlerini yol olarak kullandığını öne sürerek elatmasının önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı G.. K.. ve M.. K.. vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 50. maddesinde medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın davada taraf ehliyetine de sahip olacağı, 51. maddesinde dava ehliyetinin medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirleneceği, 114/d maddesinde ise taraf ve dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu ve 115. madde uyarınca da mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı belirtilmektedir.

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

1-Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2-Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3-Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrasında; “1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur” hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; Davalı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak A... ilçesinin belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından ve katıldığı ilçe belediyesi taraf olacağından 6360 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı Aşkale Belediyesine iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1032, Karar No: 2009/3329, Tarih: 19.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1032 E.  ,  2009/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte borçlu şirket ile bonoda aval veren konumunda bulunan İ.A. senetteki atılan imzaların şirket ve şahıs adına atılmadığını sahte imza atılarak tanzim edildiğini iddia ederek takibin iptalini talep etmişlerdir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda takipte taraf olan borçlu İ. A.ın imzasına ilişkin olarak düzenlenen raporda bonodaki imzanın bu şahsın eli ürünü olmadığının belirlenmesi üzerine bu borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi doğrudur.

Ancak borçlu şirketin sorumluluğu bonodaki imzanın kendi yetkilisi tarafından imzalanması halinde doğacağından öncelikle bononun düzenleme tarihi olan 15.11.2004 tarihi itibariyle borçlu şirket E. B.S. ve T.  Ltd. Şti'nin yetkilisinin belirlenmesi gerekir.

Somut olayda S.T. S.M.12.01.2009 tarihli yazılarına göre borçlu şirketin keşide tarihi itibariyle şirketi temsil ve ilzama yetkili olarak R. A.'nın olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda takip konusu senetteki imzanın şirket yetkilisi olarak belirlenen R. A.'ın eli ürünü olup olmadığı, yötemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, İ.A.şirket yetkilisi kabul edilerek yetkili olmadığı halde bu şahsa ait imza incelemesi sonuçları esas alınarak davacı şirket yönünden imza itirazının kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5289, Karar No: 2017/1364, Tarih: 06.04.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5289 E.  ,  2017/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında üzerinde ele geçirilen esrardan dolayı soruşturma aşamasında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan ayırma kararı verildiği, beyanına göre de "Kenevir ekme" suçundan bu davanın açıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozmaya ilişkin değişik görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 06/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12301, Karar No: 2025/4946, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12301 E.  ,  2025/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1502 Esas, 2024/1536 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.05.2024 Tarihli ve 2024/295 Esas, 2024/908 Karar Sayılı Kararı

İlgili kolluğa yazılan müzekkere cevabında tedavisi istenenin ailesi ile yapılan görüşmede tedavisi istenen ilgilinin İstanbul'a çalışmaya gittiğinin bildirildiği, tedavisi istenen ilgili ile yapılan görüşmede ise Gölcük/Kocaeli'de bulunduğunu bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gölcük 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.10.2024 Tarihli ve 2024/1502 Esas, 2024/1536 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırmasında ilgili kişinin iş adresi olarak belirtilen adreste bulunmadığı bilgisinin alındığı, ilgili şahsın babası ile yapılan görüşmede ise ilgilinin nerede olduğunu bilmediğini en son haber aldığı yerin Bursa ili İnegöl ilçesi olduğunu beyan ettiği, ilgili kişinin ikamet adresinin ise ... Mah. ... Caddesi No:22/4 .../BURSA olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 433 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin İnegöl/Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İnegöl 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İnegöl1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2614, Karar No: 2023/9021, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2614 E.  ,  2023/9021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2222 Esas, 2022/3244 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/630 Esas, 2020/240 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalılar ..., ... ve ... vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzeni nedeniyle kabulüne, davalılar ..., ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 21.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava değeri dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/34 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 nci maddesinin (2) numaralı fıkrasının birinci cümlesinin "kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar" yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği gözetildiğinde; temyiz yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi için de aynı hususun uygulanması gerektiğinden 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 21.12.2022 tarihli ek kararın ortadan kaldırılması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle, ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA