muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1855, Karar No: 2015/6382, Tarih: 23.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1855 E.  ,  2015/6382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/112025

MAHKEMESİ : Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/01/2014, 2013/123 (E) ve 2014/24 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin temyiz isteminin kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik görüş benimsenmeyerek kasten öldürme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. O..'nun maktül S.. G..'ü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç vasfına, meşru savunma hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktülün sanığa ait işyerinde kiracı olduğu, bir süredir aralarında kiranın arttırılması hususunda anlaşmazlık bulunduğu, bu hususu görüşmek üzere gece vakti dere kenarına giden sanık ile maktül arasında başlayan tartışmanın arbedeye dönüştüğü ve birbirlerine vurmaya başladıkları, bu esnada sanığın üzerinde taşıdığı çakı bıçağı ile maktüle etkili eylemde bulunduğu, maktülün aldığı darbenin etkisiyle hayatını kaybettiği olayda,

Sanığın doktor raporunda basit darp cebir izlerinin bulunduğu, tanık Zafer'in de anlatımında tarafların birbirlerini darp ettikleri yönündeki beyanı karşısında sanık ile maktül arasında yaşanan tartışma sırasında ilk haksız hareketin kimin tarafından başlatıldığı belli olmadığından, sanık hakkında haksız tahrikten 12-18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanmasıyla alt sınırdan indirim yapılması yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün üyeler M.. N.. Ö.. ve C.. T..'ın hükmün onanması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oyçokluğu ile tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Dairemizin çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, sayın çoğunluğun kabul ettiği gibi sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün üyeler M.. N.. Ö.. ve C.. T..'ın hükmün onanması gerektiğine ilişkin karşı oyları ve oyçokluğu ile tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Dairemizin çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, sayın çoğunluğun kabul ettiği gibi sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın bıçakla vurmak suretiyle S.. G..'ü öldürdüğü, ayrıca olay sırasında sanığın belinde birde tabancanın bulunduğu sabittir.

Olay kira meselesinden kaynaklanan bir anlaşmazlığa bağlı olarak çıkmıştır. Maktül mülkiyeti sanığa ait bir dükkanda kiracı olarak market işletmektedir. Maktül, 01.09.2010 tarihli kira kontratında aylık 100 TL yazmış olmasına rağmen, tarafların beyanlarından da anlaşılacağı üzere aylık 200 TL bedelle, yıllık %10 artışlı olmak üzere ve dükkanı 5 yıllığına kiralamıştır. Maktül suç tarihi olan 02.10.2012 tarihinde 350 TL kira bedeli yatırmış, sanık ise kiranın 650 TL olarak yatırılmasını istemiştir.

Sanıkla maktül arasında kiranın artırılması yüzünden olay günü saat 14:00 sıralarında tartışma yaşanmış, bu tartışma maktulün dükkanında olmuş ve tanık A.. T..'in duruşmadaki beyanlarına göre sanık, maktule, neden bu kadar az kira yatırdın diye sormuş, maktülde kontratın bu kadar olduğunu o nedenle bu kadar yatıracağını söylemiş, sanıkta sana 1 ay süre veriyorum dükkandan çıkmaz isen kötü olur akşam seninle görüşeceğiz diyerek dükkandan ayrılmıştır.

Saat 19:00 sıralarında arkadaşları ile araçta bira içen maktül sanığı gördüğünde konuşmak amacıyla sanıkla birlikte dere kenarına doğru yürümüş, maktulün dayısı olan tanık Z.. G.. ise gündüz olan tatsızlıktan endişelenerek arkalarından gittiği sırada sanıkla maktülün arasındaki arbedeyi görmüş hemen olay yerine giderek tarafları ayırmaya çalışmış maktul, dayısı olan tanık Zafer'e dayı belinde silahı var dediğinde tanık Zafer sanığın belinden tabancasını almış, yakın olan polis karakoluna doğru sanığı götürmeye başlamış ve bu sırada da maktül bıçaklandığını söylemiştir.

Sanığın muhtelif yerlerinde sıyrık tarzında lezyonlar olmakla birlikte özellikle kolunun iç kısmında olanlarının tanığın silahı almak için müdahalesi sırasında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Maktülde de öldürücü bir bıçak darbesinin dışında lezyonlar bulunmaktadır.

Olay günü sanığın haksız bir şekilde maktülden kiranın artırılmasını istediği, kiranın artırılmaması halinde yine kira kontratına uymayacak şekilde dükkanı boşaltmasını istediği, dükkandan çıkmaz isen kötü olur demek suretiyle maktulü tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Maktülün dükkanında olan bu tehdit eylemine karşı sessiz kaldığı, tanık Ahmet'in beyanından ve sanığın bu yönde kendi lehine olabilecek konuda savunma yapmamasından anlaşılmaktadır.

Olay günü sanığın haksız bir şekilde maktülden kiranın artırılmasını istediği, kiranın artırılmaması halinde yine kira kontratına uymayacak şekilde dükkanı boşaltmasını istediği, dükkandan çıkmaz isen kötü olur demek suretiyle maktulü tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Maktülün dükkanında olan bu tehdit eylemine karşı sessiz kaldığı, tanık Ahmet'in beyanından ve sanığın bu yönde kendi lehine olabilecek konuda savunma yapmamasından anlaşılmaktadır.

Sanık olay yerine şarjöründe mermiler bulunan bir tabanca ve mahkemece ekspertiz incelemesi yaptırılmamış olsa bile dosyada bulunan resimlerden de anlaşılacağı üzere sabitleme mandalı bulunan suçta da kullandığı sustalı bir bıçakla kavga etmek amacıyla gelmiştir. Maktülde ise suç aleti olabilecek bir cisim bulunmamaktadır. Sanık 57 yaşında olup, kan kanseri tedavisi görmektedir. Maktül 25 yaşındadır. Silahların eşit olduğu bir kavga ortamında maktülün sanığın üstesinden gelmesi mümkündür. Sanık gündüzleyin söylediği kötü olur şeklindeki tehdit cümlesiyle ilk haksız hareketi yapmış, daha sonra kavgaya hazırlıklı olarak gelmek ve bıçakla vurmak suretiyle öldürme suçunu işlemiştir. Sanık, maktülün annesinin dayısıdır. Maktül sanığa dayı diye hitap etmekte olup maktulün sanığa karşı dosyaya yansıyan bir saygısızlığı tespit edilememiştir. Kavgayı başlatanda kavgaya hazırlıklı olarak gelende sanıktır. Kaldı ki sanığın tehdidi nedeniyle ilk haksız hareket sanıktan gelmiş, olay sırasında tahrik dengesi de sanık lehine bozulmamıştır. Maktülün olay yerine gelen dayısı Zafer'e dayı belinde silahı var

demiş olması da göstermektedir ki, sanık olay sırasında silahı olduğunu bir şekilde maktüle hissettirmiş veya söylemiştir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, yerel mahkemece sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın verilen mahkumiyet kararının doğru olduğunu ve yerel mahkeme hükmünün onanması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun tahrik uygulanması gerektiğine ilişkin bozma doğrultusundaki kararına katılmıyoruz.

23/12/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Y.. O.. müdafii Avukat F.. K..'ün yokluğunda 24/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/2361, Karar No: 2015/2112, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2361 E.  ,  2015/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8246, Karar No: 2010/15946, Tarih: 27.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8246 E.  ,  2010/15946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arsa niteliğindeki kabulü doğrudur. Ancak;

Yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme yılındaki emlak vergi değeri 128-TL./m² olduğu halde, bilirkişi kurulunca taşınmaza daha düşük değer tespit edildiğinden bilirkişi raporu, inandırıcı olmadığı kanısını uyandırmaktadır.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz yol durumuna dönüştüğünden, TMK. nun 999. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22611, Karar No: 2013/12640, Tarih: 28.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/22611 E.  ,  2013/12640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK nun 58. maddesinin uygulanmaması;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan olaydan hemen sonra kolluktaki ve Mahkemedeki anlatımlarında tanık... ile birlikte yürürken sanığın önlerine çıkıp cep telefonunu istediğini, telefon yok deyince ise “ver lan telefonu yoksa bıçaklarım” diye söylediği bıçak göstermediğini belirtiği, tanık...'de kolluk anlatımında sanığın bıçak gösterdiğinden bahsetmediği, ancak 19.03.2009 tarihli Mahkemedeki anlatımında, sanığın bıçak çekmesi sonucu yakınanın cep telefonunu sanığa verdiğini belirtmesi karşısında, yakınanın beyanları ile tanık... ...'un aşamalardaki beyanları arasındaki açık aykırılıkların, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde giderildikten sonra, sonucuna göre delillerin bir bütün olarak takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK.nun 149/1-a maddesi ile uygulama yapılaması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Açık ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2003/6913, Karar No: 2003/6656, Tarih: 27.06.2003

16. Hukuk Dairesi 2003/6913 E., 2003/6656 K.

**16. Hukuk Dairesi 2003/6913 E., 2003/6656 K.**

**- DAVANIN KABULÜ KESİN HÜKMÜN SONUÇLARINI DOĞURUR

- İSPAT YÜKÜ

- KADASTRO TESBİTİNE İTİRAZ

- SENET ALTINDAKİ İMZANIN BİLİRKİŞİYE İNCELETTİRİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 227 ada 55, 232 ada 11 ve 239 ada 2 parsel sayılı 3506.75, 1157.29 ve 2208.33 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 55 ve 2 nolu parseller irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ve davalılar,11 nolu parsel de kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılardan Mustafa adına tespit edilmiştir. Davacı Muharrem, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazlardan 55 ve 2 nolu parsellerin müşterek muris tarafından sağlığında kendisine bağışlandığını ve bağış tarihinden bu yana zilyetliğinde olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi dava konusu 227 ada 55 ve 239 ada 2 sayılı pars ilişkindir. Çekişmeli parsellerin öncesinin miras bırakan Murat'a ait olduğu tapusuz bulunduğu tartışmasızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık dava konusu 227 ada 55 sayılı parselin senetle dava konusu 239 ada 2 sayılı fiilin ise sözlü olarak davacıya bağışlanıp bağışlanmadığına ilişkindir. L bağış olgusuna dayandığına göre bağışın varlığını, tarihini ve taşını kendisine teslim edildiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı 227 ada yılı parsel yönünden 27.2.1984 tarihli senede dayanmıştır. Senedin ; parsele uyduğu anlaşılmaktadır. Senet altındaki imzanın miras bırakan tarafa ait olup olmadığının kanıtlanması gerekir. Murat'a ait tatbike medar imzalar getirtilerek imza yönünden bilirkişi incelemesi yapılması gerek mahkemece bu yönde işlem yapılmaksızın hüküm kurulması isabet: 239 ada 2 sayılı parsel yönünden davacı sözlü bağışa dayanmış ise bağış olgusunu kanıtlayamamıştır. Bu parsel yönünden davanın reddine verilmesi doğrudur. Ancak mirasçı olan davalılardan Fatma ve Bedriye yi kabul ettiklerini bildirmişlerdir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nu maddesi gereğince davanın kabulü kesin hükmün sonuçlarını doğurur, kemece davayı kabul eden mirasçıların paylarının davacı adına tescili gerektiği düşünülmeksizin hüküm kurulması da isabetsizdir. Temyiz itirazların nedenlerle kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 27.6.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/260, Karar No: 2018/9793, Tarih: 16.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/260 E.  ,  2018/9793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nun 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nun 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nun 50/4 ve 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nun 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nun 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20214, Karar No: 2013/20257, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20214 E.  ,  2013/20257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkla katılanlar arasında husumet bulunduğu, sanığın, olay günü elindeki kuş tüfeği diye tabir edilen tüfekle, katılanlara ait köpeğe ateş açmak suretiyle yaraladığı, bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan, tanık beyanı ve görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, katılanlara ait köpeğin, tüfekle ateş edilmesi nedeniyle yaralandığına, ateş eden kişinin sanık olduğuna, sanığın böyle bir tüfeğinin bulunduğuna veya köpeğin karın bölgesinde bulunduğu belirtilen şişliğin sanığın eyleminden kaynaklandığına dair sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...'in temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5035, Karar No: 2017/5229, Tarih: 06.07.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5035 E.  ,  2017/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1) 2005 takvim yılında işlenen suç hakkında; davanın reddine,

2) 2007-2008 takvim yıllarında işlenen suç hakkında;

beraat

3) 2006 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

1-Katılan vekilinin sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen davanın reddi kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında aynı hususta mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddolunması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin sanık hakkında "2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5647, Karar No: 2016/14398, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5647 E.  ,  2016/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.500.00.- TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş , 12/11/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 4.619.06 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.