muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17684, Karar No: 2017/8985, Tarih: 01.06.2017

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2182, Karar No: 2018/3327, Tarih: 18.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2182 E.  ,  2018/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlunun istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu  vekili ilamlı takipte alacakların nete çevrilmeden, brüt miktarlar üzerinden takibe konulduğunu, brüt miktarlar üzerinden faiz hesaplandığını ve faiz oranının fazla olduğunu belirterek takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, brütten nete çevrilirken yapılacak kesintilerin borçlu tarafından takipten önce yapıldığı ve ilgili kurumlara ödendiği belgelendirilmediğinden bu kesintilerin infazda dikkate alınacağından bahisle net üzerinden hesaplanıp bu kısım üzerinden takibin devamına ve bakiye kısım yönünden iptali yönündeki şikayetin reddine,infaz aşamasında 18.05.2015 tarihli bilirkişi raporunun dikkate alınmasına ve bilirkişi raporu doğrultusunda fazla talep edilen işlemiş faizin iptaline karar verilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61, 94, 103 ve 104. maddeleri hükümleri gereğince, işveren nakten veya hesaplama yaptığı sırada ödenecek miktar üzerinden istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben kesinti yapmaya mecburdur. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesine göre borçlu işveren vergi sorumlusu, alacaklı işçi ise vergi mükellefidir. Takip konusu alacakların dayanak ilamda net olarak hesaplandığı belirtilmediğinden, verginin ödenmesi bakımından vergi dairesine karşı yükümlü olan borçlunun ilamda yazılı alacaklarda “vergi sorumlusu” sıfatı ile gelir vergisine mahsuben vergi dairesine ödemekle zorunlu olduğu miktarları kesinti yapmak ve kalan kısmı da icra dosyasına yatırmak suretiyle borçtan kurtulması mümkün olacaktır. (HGK'nun 27.06.1984 tarih ve 12-280/752 sayılı Kararı)

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; "...Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, süphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir..." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir; aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2011/6-18 Esas-2011/30 Karar sayılı, 19.6.1991 gün 323/391 sayılı; 10.9.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir; aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2011/6-18 Esas-2011/30 Karar sayılı, 19.6.1991 gün 323/391 sayılı; 10.9.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Somut olayda; takibe konu alacaklara brüt üzerinden hükmedildiği, takip başlatılırken de nete çevrilmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt alacaklar üzerinden yasal kesintiler doğru bir şekilde yapılarak nete çevrildiği, net üzerinden faiz hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda ilamdaki alacak miktarlarından yasal kesintiler düşülerek nete dönüştürülen asıl alacak miktarları yönünden takibin devamına ve fazla talep edilen kısmın iptaline karar verilmesi gerekirken infaz aşamasında bilirkişi raprunun dikkate alınacağı gerekçesiyle bu yöndeki şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4633, Karar No: 2012/2886, Tarih: 16.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4633 E.  ,  2012/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının aidat ve katılım bedeli borçlarının tahsili amacıyla başlatılan takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, arsa sahibi olduğunu, kooperatifin üyesi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının, davacı kooperatifin üyesi olmadığı, kooperatifin inşaat yaptığı arsanın eski maliklerinden olduğu, geçmiş dönemlere ilişkin olarak kooperatif üyesi olmaması nedeniyle herhangi bir borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, aidat ve katılım alacağının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalının davacı kooperatifin ortağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Kooperatif ortaklığı, kooperatif yetkili organlarının açık kabulü ile gerçekleşebileceği gibi, bu hususta açık bir karar olmasa da kooperatifin bu kişi ile bu sıfatla yazışmalar yapması, genel kurullara çağırması, ödemelerini kabul etmesi gibi eylemlerle zımnen de gerçekleşebilir. Öte yandan, kooperatif ortağı olsun veya olmasın kooperatif hizmetlerinden yararlanan kişilerin bu hizmetlerin karşılığı olan genel yönetim ve altyapı giderlerine katılmaları zorunluluğu vardır.

Bu durumda mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla, davaya konu taşınmazın tapu kaydının tedavülleriyle birlikte celbedilerek, kooperatif ile müteahhit arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi getirtilerek, kooperatife ait dosyada bulunmayan kayıtlar için Ticaret Sicil Müdürlüğüne ve Sanayi ve Ticaret İl Müdürlüğü'ne yazı yazılarak, davacı kooperatifin hesabının bulunduğu bankalardan davalı tarafça yapılan işlemlere ilişkin evraklar celbedilerek, davalının arsa sahibi olup olmadığı, arsa sahibi değil ise davaya konu taşınmazı hangi sıfatla devraldığı, kooperatif defter ve kayıtlarında üye olarak kayıtlı olup olmadığı, üye olarak kaydedilmiş ise üyellik başvurusu bulunup bulunmadığı, üyeliği re'sen yapılmış ise üyeliğin zımni kabulü olup olmadığı , talep edilen " aidat alacağı" kapsamında hangi kalemlerin yer aldığı (inşaat finansman gideri ya da genel gider ve altyapı gideri) tesbit

edildikten sonra yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davalının varsa sorumlu olacağı miktar hesaplanarak, oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

edildikten sonra yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davalının varsa sorumlu olacağı miktar hesaplanarak, oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11177, Karar No: 2016/754, Tarih: 20.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/11177 E.  ,  2016/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : -Sanıklar ... ve ... haklarında beraat;

-Sanıklar ... hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre, sanık ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanlar vekilinin, suçların sübut bulduğuna ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; olay günü, müşteki ... ile aralarında husumet bulunan sanığın, müştekiye ait ikametin bir kısmını yakması, bir kısmına zarar vermesi, ahıra girerek hayvanını öldürmesi ve ikametine av tüfeğiyle ateş ederek zarar verdiği olayda; sanığın eyleminin belli bir kişiye yönelik olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a ile aynı yasanın 106/3. madde ve fıkrası yollamasıyla 151/1. ve 152/2-a maddelerinde düzenlenen silahlı tehdit ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

b- Hükümden sonra 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesi, “bir katına kadar arttırılır” şeklinde değiştirilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun lehe kanun değişikliği kapsamında yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; tüm dosya kapsamına göre, sanığın, müştekinin ikametinde olmadığı esnada, üzerinde av tüfeği olduğu halde ikametin bahçesine, ikametin merdivenlerinden çatı katına çıkması ve ahıra girmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde; sanığın silahı, konut dokunulmazlığını ihlali suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kullanmaması nedeniyle, TCK.nun 119/1-a maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı, aynı yasanın 116/1. madde ve fıkrasında düzenlenen suçun basit haline uyduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

d- Kabul ve uygulamaya göre de; TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19178, Karar No: 2017/2249, Tarih: 02.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19178 E.  ,  2017/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ...Ş vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile kaza yapması sonucunda desteğin öldüğünü açıklayıp desteğin eşi için 27.166,16 TL, ... ... 2.934,84 TL, ... için 1.507,02 TL maddi tazminat ile, desteğin eşi için 10.000,00 TL, desteğin çocukları için 5.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre davalı ... Taşımacılık Hizmetleri Şirketi aleyhine açılan davanın husumet sebebiyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile davacı eş için 27.166,16 TL,... için 2.934,84 TL, ... için 1.507,02 TL maddi tazminatın, davacı eş için 2.500,00 TL, diğer davacı çocuklar için 1.500,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile ölüme dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp tazminat talep etmiş buna göre de bilirkişi tarafından .... 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

3- Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp tazminat talep etmiş buna göre de bilirkişi tarafından .... 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Tarafların bilirkişi raporunda kullanılan yaşam tablosuna açık itirazları olmasa dahi TBK 51. maddesi uyarınca tazminatın kapsamı hakim tarafından belirleneceğinden, tazminat hesabında .... Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacıların ve desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmelidir. Mahkemece bilirkişiden, davacıların gerçek zararı yönünden ... 1931 yaşam tablosunun kullanıldığı ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davalı ...Ş., kazaya neden olan aracın trafik sigortacısıdır. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`na göre davalı ...

şirketi manevi tazminattan sorumlu olmadığı gibi manevi tazminata ilişkin harçtan, yargılama giderinden ve vekalet ücretinden de sorumlu değildir. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 3 ve nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA aşağıda dökümü yazılı 1.977.31 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalılar... Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17342, Karar No: 2012/24918, Tarih: 07.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17342 E.  ,  2012/24918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 1057-339

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 741,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu alacağın tamamı yargılama aşamasında ödendiğinden, konusu kaymayan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; 21.03.2012 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, dava konusu olup, yargılama aşamasında ödendiği belirtilen 741,00 TL alacak tutarı gözetildiğinde, Kurum’un bakiye asıl alacağı kalmamış olduğundan, hükmün yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün kesinliği nedeniyle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 07.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2011/2574, Karar No: 2011/6477, Tarih: 27.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2574 E.  ,  2011/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/07/2010 gün ve 2010/57-2010/134 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.11.2010 gün ve 2010/13537 - 2010/12072 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin Yap-İşlet-Devret modelli sözleşmeyi Imzaladıklarını, sözleşmeye bağlı olarak müvekkilinin sözleşmenin yap kısmını ifa ettiğini, işlet kısmının ise müvekkilince feshedildiğini, taraflar arasındaki sözleşme ve teknik şartnamede “Reçete” konusunun aynen “müteahhit marifeti ile üretilen roş cevher, jig roş cevher ve briket cevherlerin her birisinin ayrı ayrı ve bu üç maddenin karışımının fiziksel, kimyasal (tenör, mukavemet, aşınma dayanımı, tane boyutu, nem ve toz oranı) v.s. özelliklerinin ve aylık program üretim miktarlarının tonajlarının önceden kontrol teşkilatı tarafından her ay yeniden belirlenerek müteahide verilen ve müteahidin mutlak surette uymak zorunda olduğu belge “olarak tanımlandığını, yine sözleşme ve şartname hükmü gereğince” her ay müteahhide kontrol teşkilatı tarafından verilecek bu reçetenin sözleşme ve eklerinin ayrılmaz bir parçası olduğunu, müvekkilinin çalışmalarına başladığı, 1999 yılı Kasım ayı itibariyle davalının kendi bünyesinden oluşturduğu teknik bir heyet vasıtasıyla adı geçen tesiste yapılabilecek ve uygulanabilecek gerçekçi tozlanma oranı ve karışım tenörlerinin tespit edilerek bu değerlerin reçeteye yerleştirildiğini ve çalışma süresinde uygulamanın bu yönde devam ettiğini, ancak, davalı kurumdaki yönetim değişikliği ile birlikte, yeni yönetim tarafından oluşturulan teknik kadronun yeni yöneticilerin güdümü ile reçetelerdeki tozlanma ve tenör değerlerini değiştirdiğini, bu değerlerin hiçbir deney ve gözleme dayanmadığını, oysaki önceden belirlenen karışım oranları ve tenörlerin müvekkili açısından kazanılmış hak oluşturduğunu, davalının belirlediği oranların tutturulmasının mümkün olmadığını, müvekkili şirketten (toz oranı cezası, karışım oranı cezası ve karışım tenör cezası) olarak kesilen 99.880 USD'nın davalıdan talep edilmesine rağmen ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, toz oranı cezası olarak kesilen alacaktan (750) USD, karışım tenör cezası olarak kesilen alacaktan (200) USD’nin ve karışım oranı cezası olarak kesilen alacaktan (50) USD olmak üzere toplam (1000) USD’nın faiziyle ve KDV’si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davasında ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toz oranı cezası olarak kesilen (75.592,06) USD, tenör cezası olarak kesilen (7175,4) USD'nın toplamı olan (82.767,46) USD’nin % 18 KDV’si olan (14.898,14) USD ve asıl alacağın temerrüt tarihinden dava tarihine kadar işlemiş olan (16.182,73) USD faizinin, asıl alacağa dava tarihinden itibaren işletilecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davaya cevabında müvekkilince yapılan işlemin tamamen sözleşmeye uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.