muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/992, Karar No: 2018/10895, Tarih: 01.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/992 E.  ,  2018/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; murisi ...’den kalan taşınmazların intikal ve satışını yapmak istediğinde tapu kaydında ...şerhi nedeni ile vakıf ilişiğinin kesilmesi gerektiğinin kendisine bildirilmesi üzerine 13.179,00 TL taviz bedelini 06/05/2014 tarihinde davalı tarafa ödediğini beyanla haksız olarak alınan taviz bedelinin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; taşınmaz üzerinde bulunan "... Vakfı"nın gayrisahih vakıflardan olduğu ve Vakıflar Kanunun 18. Maddesine göre taviz bedeli istenemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; vakıf taviz bedelinden kaynaklı istirdat istemine ilişkindir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazete de yayımlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmüne göre; icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabiidir.

Kanunun 3.maddesinde yapılan tanıma göre de; Mukataalı vakıf, zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise, değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Bu halde somut uyuşmazlığın çözümü için “... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabilir.

Somut olaya gelince; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde hazırlanmıştır. Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmaza ait vakfıye getirtilerek ve mahallinde keşif yapılarak; tapu kaydı ve dayanakları(kadastro tutanağı vd.) ile vakfiye örneği bu konuda uzman üniversite (Hukuk Fakültelerinin Medeni Hukuk kürsülerinde görevli) öğretim üyeleri arasından oluşturulacak üçlü bir bilirkişi heyeti aracılığı ile mahalline uygulanmalı ve akabinde HMK.nun 266. maddesi uyarınca yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde uzman bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18390, Karar No: 2023/26523, Tarih: 28.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18390 E.  ,  2023/26523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/37 E., 2016/969 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 131 inci maddesinin birinci fıkrası, 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III.OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdura ''Ananı avradını sinkaf ederim, sen benim çayıma yemeğime zehir katıyorsun, ben ondan böyle oluyorum, senin dostun var." şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği iddia olunmuştur

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanı türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca, zamanaşımını son kesen sebep olan iddianamenin düzenlendiği tarihten itibaren 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15636, Karar No: 2023/9917, Tarih: 27.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15636 E.  ,  2023/9917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1299 Esas, 2022/2001 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 17.02.2022

SAYISI : 2018/233 Esas, 2022/61 Karar

Taraflar arasındaki haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Didim 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/310 Esas, 2009/713 sayılı dosyasında davalı sıfatına sahip olduğunu, bu dosyada aleyhine verilen kararı 05.01.2011 tarihli dilekçe ile muhabere yoluyla temyiz etmesine rağmen temyiz kaydının yapılmadığını ve akabinde hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiğini, idarenin kusuru nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını, idare mahkemesinde açılan davanın görevsizlikle sonuçlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1000 TL maddi tazminat ile 1000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; UYAP'tan yapılan sorgulamada davacının harç makbuzu dışında hükmün temyiz edildiğine dair evrak bulunmadığını, ceza soruşturma dosyasında ifadesi alınan kalem personelinin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını, Didim Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/4494 esas sayılı soruşturma dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, kusur ve sorumluluklarının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Didim Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/4495 sayılı soruşturma dosyasında dava dışı kalem personeli hakkında atılı suçu işlediklerine dair delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, eldeki davanın davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dosyaya sunulan PTT teslim evrakına göre temyiz dilekçesinin kaleme teslim edildiğini, işleme konulmamasına dair sorumluluğun kalem personelinde olduğunu, davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından Didim 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/310 Esas, 2009/713 sayılı dosyasında verilen kararın harç ve giderleri yatırılarak temyiz edildiği, kesinleşme şerhi düzenlenmiş olsa dahi dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği, belirtilen dosyaya ilişkin temyiz incelemesi tamamlanmadığından davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı olmadığı, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de sonucu itibariyle verilen kararın doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyaya sunulan PTT teslim evrakına göre temyiz dilekçesinin kaleme teslim edildiğini, temyiz harç ve giderlerinin süresi içinde yatırıldığını, temyiz dilekçesinin işleme konulmamasına dair sorumluluğun kalem personelinde olduğunu, temyiz hakkı ihlal edilerek taşınmazını kaybettiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Didim 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/310 Esas 2009/173 sayılı kararına ilişkin davacı tarafın temyiz dilekçesinin kalem personeli tarafından işleme konulmamasına bağlı uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Didim 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/310 Esas 2009/173 sayılı kararın temyiz incelemesinin sonuçlanmamış olması nedeniyle davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının olmadığının anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/732, Karar No: 2014/270, Tarih: 20.05.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/732 E.  ,  2014/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : DİYARBAKIR 3. Ağır Ceza

Günü : 05.07.2012

Sayısı : 11-338

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık M.. Ö..'un 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 62, 52, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 1.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.07.2012 gün ve 11-338 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 03.06.2013 gün ve 25291-5082 sayı ile;

“Amcası olan Ali'nin ahırında ele geçirilen suç konusu esrarın kendisine ait olduğunu söyleyerek, aleyhinde kuşku dışında delil bulunmadığı aşamada ikrarda bulunarak kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında TCK'nun 192. maddesinin 3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.07.2013 gün ve 254035 sayı ile;

“...5237 sayılı TCK'nun 192/3 maddesinin uygulama şartları şunlardır.

1-Bir suç haber alındıktan sonra gönüllü olarak suçun meydana çıkarılması,

2- Fail ve diğer suç ortaklarının yakalanmasına yardım etmek gerekir.

Dosyamızdaki olayın gelişimi ve sanığın durumu şu şekildedir.

Olay günü Lice Jandarma Komutanlığı ekiplerince arama tarama faaliyetleri sırasında A. Ö.'a ait olduğu belirtilen taş evin 5 metre kuzey doğusunda sera naylonu üzerine iki parça şeklinde kurutulmaya bırakılmış 27,5 kilogram kubar esrar bulunmuş, bu esrarın 5 metre ilerisindeki taş binada yapılan aramada sanık M.. Ö.. ve sanık E. Ş.ten yakalanmış ve bu taş bina içinde yapılan aramada da 88.905 gram olmak üzere toplam olarak 116.405 gram kubar esrar ele geçmiştir.

Dosya içindeki uyuşturucunun bulunduğu eve ait kroki incelendiğinde evin, esrarın ve sanıkların bulunduğu yer bir kırsal alan olup sanıklardan başka kimse bulunmamaktadır.

Ele geçen uyuşturucu ile sanıkların doğrudan doğruya irtibatlı olduğu fiilen uyuşturucunun başında bulunduğu görülmektedir.

Bu yerin sanık M.. Ö..'un amcası A. Ö.'a ait olması ve sanık Mahfuz'un ele geçen uyuşturucunun kendine ait olduğunu söylemesi 5237 sayılı TCK'nun 192/3. maddesinde belirtilen gönüllü olarak suçun meydana çıkmasını sağlamamıştır.

Sanık Mahfuz uyuşturucunun kendine ait olmadığını söylese bile uyuşturucu ile olan fiili bağlantısını ortadan kaldırmaz. Çünkü suça konu esrarın fiilen başında bulunması esrarın bulunduğu evde diğer sanık ile birlikte bulunup bunlardan başka kimse bulunmaması ve bu yerin kırsal alan olup başka yerleşim yerinin bulunmaması göz önüne alındığında sanıkların uyuşturucu ile doğrudan doğruya irtibatlarını göstermektedir.

Sanık Mahfuz uyuşturucunun kendine ait olmadığını söylese bile uyuşturucu ile olan fiili bağlantısını ortadan kaldırmaz. Çünkü suça konu esrarın fiilen başında bulunması esrarın bulunduğu evde diğer sanık ile birlikte bulunup bunlardan başka kimse bulunmaması ve bu yerin kırsal alan olup başka yerleşim yerinin bulunmaması göz önüne alındığında sanıkların uyuşturucu ile doğrudan doğruya irtibatlarını göstermektedir.

Bu açıklamanın dışında diğer sanık E. Ş.'in alınan ifadesinde de 'Ben mezrada esrar ektim. Gel birlikte oraya gidelim dedi birlikte şenlik mezrasına gittik. Bana yerde kurutulmaya bırakılmış esrarı gösterdi bana yardım et bunları kurutalım satınca senin hakkını veririm dedi. Ben ilk önce tamam dedim. Ancak esrarların ıslak olduğunu 5-6 günde ancak kuruyacağını öğrenince ben kalamam ailem izin vermez dedim. O akşam geç olunca orada kaldım sabahleyin jandarmalar gelip bizi yakaladı' demektedir.

Gerek bu sanığın beyanı gerekse yukarıda açıkladığımız nedenler ile hakkında hiç bir delil yok iken kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarma olmadığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulama şartları oluşmamıştır" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 07.10.2013 gün ve 9442-8703 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyetine karar verilen somut olayda suçun sübutu ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayıp, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık hakkında TCK’nun 192/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyetine karar verilen somut olayda suçun sübutu ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayıp, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık hakkında TCK’nun 192/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

2011.2011 tarihinde saat 08.30'da düzenlenen tutanakta; “22.11.2011 tarihinde Lice İlçe Jandarma Komutanlığı ekiplerince .......... ilçesi, ........ Köyü kuzey batısında bulunan ........... Mezrasında icra edilen arama ve tarama faaliyeti sırasında B. Çayı kenarında mezrada bulunan A. Ö. isimli şahsa ait olduğu belirtilen taş evin beş metre kuzeydoğusunda beyaz sera naylonu üzerine iki parça şeklinde kurutulmaya bırakılmış vaziyette kubar esrar maddelerinin olduğunun görülmesi üzerine, Lice Cumhuriyet savcısı F.G. ile görüşüldü. Olay hakkında bilgi verilerek alınan talimat doğrultusunda ev ve müştemilatında aramaya başlanıldı. Arama yapılan konutun kapısı çalınarak içeriden … M.. Ö.. ve … Ergin Şenlikten'in çıktığı, aramada evin eklentisi olan ahır olarak kullanılan bölümde kurutulmuş ve naylon üzerine serili halde net miktarı hassas tartım sonrasında tespit edilecek olan kubar esrar maddesine el konulmuş, … evde bulunan M.. Ö.. ve E. Ş. isimli şahıslara evin ve kubar esrarın kime ait olduğu sorulduğunda, M.. Ö.., evin amcası Ali Önkol’a (Birlik köyünde ikamet eder) ait olduğu, ancak ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu, E. Ş.’in ise misafir olduğunu belirtmiştir" tespitlerine yer verildiği,

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünce düzenlenen raporda; ele geçen maddelerin THC (Tetrahydrocannabinol) ihtiva eden ve esrar elde etmeye elverişli hint keneviri olduğu, evin ahırında ele geçen 88,905 kg hint kenevirinden 35,562 kg, eve yaklaşık beş metre uzaklıktaki yerde serili vaziyette bulunan toplam 27,500 kg hint kenevirinden ise 8,250 kg esrar maddesinin elde edilebileceğinin belirtildiği,

Olay yeri inceleme raporunda; suça konu esrar maddesinin sanığın amcası A. Ö.'a ait, ancak sanık tarafından kullanılan tek katlı bir evin bitişiğinde bulunan ahırda ve bu eve beş metre mesafede serili bulunan sera naylonunun üzerinde ele geçtiği, söz konusu evin .......... Deresine yetmiş metre mesafede olduğu ve evin çevresinde başka yerleşim yerinin bulunmadığı tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.