muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14578, Karar No: 2012/21024, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14578 E.  ,  2012/21024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/05/2011 tarih ve 2010/155-2011/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 28.07.2010 tarihinde dava dışı Burhan Aslan'dan 44. sınıflar için tescilli 29.01.2009 tarihinden muteber "Vidal Sassoon" ibareli markayı devraldığını, müvekkilinin adına 1978, 1992, 1998 yıllarından beri tescilli "Vidal Sassoon, Vidal Sassoon Salon Style, Sassoon" ibareli markaların bulunduğunu, bunlardan "Sassoon" ibareli markanın 44. sınıfa dahil hizmetleri kapsadığını, müvekkili markasının tanınmış olduğunu, markalar arasında aynılık ve benzerlik unsurlarının bulunduğunu, davalının kötüniyetli olduğunu, haksız kazanca ve markalar arasında ekonomik/idari işbirliği izlenimine neden olacağını ileri sürerek 2009/04459 sayı ile davalı adına tescilli markanın tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının "Vidal Sassoon" markasının 44. sınıf için tescilli olmadığını, diğer markalarının ise müvekkilinin markasına benzemediğini, davacı markalarının tanınmışlığının bulunmadığını, müvekkilinin tescile güvenerek davaya konu markayı satın aldığını, tescil esnasında bir itirazın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının aynı olması sebebiyle 556 sayılı KHK'nın 8/1-a ve 1-b maddeleri uyarınca davalı markasının hükümsüzlük şartlarının bulunduğu, markalar kapsamındaki güzellik bakım hizmetlerinin aynı olduğu gibi davacının marka kapsamındaki bazı kozmetik ve bakım ürünlerinin eczanelerde de aynı amaçla satışı ve bu ürünlerin de labaratuvar çalışmaları sonucu tıbbi ilaçlarla benzer yöntemlerle elde edilip uygulanması nedeniyle ilişkili olduğu gerekçesiyle "tıbbi hizmetler ve güzellik bakım hizmetleri" sınıfları için davalı markasının hükümsüzlüğüne, davacının tanınmışlık iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle de diğer hizmetler için yapılan taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2826, Karar No: 2015/3936, Tarih: 09.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2826 E.  ,  2015/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1. Davacının davalı ... ilişkin hükme yönelik temyizi açısından:

Sorun yanlar arasındaki sözleşmenin hizmet sözleşmesi olup olmadığı ve davacının işçi sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Limited Şirket Müdürünün ve ortağının açtığı davada, şirket ile müdür ve ortak arasındaki ilişkinin niteliği ve dolayısı ile görevli mahkemenin belirlenmesi öncelikle çözümlenmesi gereken sorundur.

Genel olarak tüzel kişiler, hak ehliyetine sahip kişiler olarak, yaradılışı gereği insana özgü niteliklere bağlı durumlar dışındaki bütün haklara sahip olabilirler. Keza fiil ehliyetine sahiptirler, dolayısı ile kendi eylemleri sonucu hak sahibi olabilir, sahip oldukları hakları kullanabilir ve bunlar üzerinde tasarrufta bulunabilirler. Tüzel kişi soyut bir varlık olduğuna göre onun iradesini oluşturacak ve oluşan iradeyi açıklayacak organları vardır. Hukuk düzeni organların belirli kişi veya kişilerden oluştuğunu kabul etmiştir. Tüzel kişide genel kurul, yönetim kurulu ve denetim kurulu gibi organlar bulunur. Genel kurul ortakların oluşturduğu karar organı iken, seçimle oluşan yönetim kurulu temsil, denetim kurulu ise denetim organıdır. Limited şirketin icra işlerinin yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere ortaklığa müdür veya müdürler atanabilir. Müdür veya müdürler limited ortaklığın ortaklarından seçilebileceği gibi, ortak olmayan kişilerden de seçilebilir. Limited ortaklık sözleşmesinde ortaklığın idare ve temsili ayrıntılı biçimde gösterilebilir. Sözleşmede aksi kararlaştırılmamış olmadıkça, ortaklar hep birlikte müdür sıfatıya ortaklık işlerini idare ve temsile yetkilidir. Bu durumda limited şirketin ortak müdürleri organ olmaları nedeniyle yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisini kullanabilir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru ortak müdürlerde görünmez, Şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu nedenlerle ortak müdürlerin konumunu iş yasası kapsamında değerlendirme olanağı yoktur.

Ortak olan ile olmayan müdür arasında yetki ve sorumluluk açısından hiçbir fark yoktur. Ortak olmayan müdürler de limited şirketin organı sayılır. Şirketin işverenidir ve şirketle aralarındaki ilişkiyi iş sözleşmesi kapsamında değerendirme ve müdürleri işçi sayma olanağı yoktur.

Ortak olan ile olmayan müdür arasında yetki ve sorumluluk açısından hiçbir fark yoktur. Ortak olmayan müdürler de limited şirketin organı sayılır. Şirketin işverenidir ve şirketle aralarındaki ilişkiyi iş sözleşmesi kapsamında değerendirme ve müdürleri işçi sayma olanağı yoktur.

Müdür olmayan limited şirket ortağının şirket ortağı statüsü yanında ayrıca şirketin işçisi olarak çalışması mümkündür. Şirket ortağının işçi olarak çalıştığının kabulü için özellikle kişisel bağımlılık unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğine bakılmalıdır. İşverenin otoritesi altında çalışan onun emir ve talimatlarına göre iş görme zorunda olan işçinin iş sözleşmesin de bağımlılığı daha ziyade kişiliği ile ilgili olduğu; iş sözleşmesinin özünde bir bağımlılık/otorite ilişkisinin bulunduğu hususu dikkate alınarak değerlendirme yapılmalıdır. Bu araştırma yapılırken somut olayın tüm özellikleri ve takip eden durumlar da dikkate alınarak değerlendirilecek olan hukuki ilişkinin genel görünümüde esas alınmalıdır. Bu bağlamda şirket ana sözleşmeside dikkatlice incelenmelidir. Örneğin limited şirkette %50'den fazla paya sahip olan ortak, şirket sözleşmesinde şirket kararlarının oy çokluğu ile alınması öngörülmüş ise, kendi iradesi dışında karar alınmasını engelleyebileceğinden işçi sayılmamalıdır. Şüphesiz, burada ortağın %50'den fazla paya sahip olduğu durumlarda işçi sayılmayacağı sonucu çıkarılmamalıdır. Şirkette iki ortak var ve şirket ana sözleşmesinde %91 pay çoğunluğu ile karar alınacağı öngörülmüş ve kendisi ile sözleşme akdedilen ortak %10 paya sahip ise, şirkette karar alınmasını engelleyici paya sahip olduğundan işçi sıfatını kazanamayacaktır. Zira bu tür durumlarda başkasının yönetimi altında bir iş organizasyonu içerisinde başkasının emir ve talimatlarına bağlı olarak çalışma söz konusu olmayacaktır, şu halde, limited şirket müdürü işçi sayılamayacağı gibi limited şirkette sembolik bir paya sahip olmayan ve TTK'nun 536/2. maddesi veya ana sözleşmeye göre kendi iradesi dışında kararların alınmasını engelleyebileceği paya sahip olan ortaklar işçi sayılmayacaktır. Bütün olarak yapılacak değerlendirmede şirket ortağına kazanç payını aşan miktarda bir ücretlendirme yapılması da ortağın işçi sayılmasına engel teşkil edecektir. Ortak için Sosyal Güvenlik kuruluşlarına prim yatırılmış olması o kişinin işçi sayılmasını gerektirmez; zira prim ödenmesi ile iş sözleşmesinin kurulmuş olduğundan söz edilemez. Böylece limited şirket müdürleri işçi sayılamayacak ise de müdür olmayan limited şirket ortağı sembolik ve alınacak kararları etkilemeyecek paya sahip ise işçi sayılabilecektir.

Davacı limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere atanmış ortak müdür olup, organ olmaları nedeniyle, yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisine haizdir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru ortak müdürlerde görülmez, şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu nedenlerle ortak müdürlerin konumu İş Kanunu kapsamında değerlendirilmez.

Davacı limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere atanmış ortak müdür olup, organ olmaları nedeniyle, yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisine haizdir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru ortak müdürlerde görülmez, şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu nedenlerle ortak müdürlerin konumu İş Kanunu kapsamında değerlendirilmez.

Bu durumda mahkemece taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığından davalılardan T... yönünden davaya bakmaya İş Mahkemesi değil, Ticaret Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2. Davacının davalı ... ilişkin hükme yönelik temyizi açısından:

Davacı, davalılardan ... 24/03/1998 tarihinde dış ticaret müdürü olarak çalışmaya başladığını, 26/01/2001 tarihinde kurulan diğer davalı ... 14/06/2004 tarihinde bu şirketin de müdürlüğüne atandığını, sigorta işlemlerinin limited şirket üzerinden yürütüldüğünü, gerçekte Anonim Şirkette çalıştığını 19/07/2007 tarihinde emekli olduğundan ödenmeyen kıdem, ihbar, yıllık izin ücretlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hukuki durumunun kendi adına bağımsız çalışan bir limited şirket ortağı, müdürü ve temsilcisi olduğundan işçi işveren ilişkisi bulunmadığından haksız ve kötüniyetli açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının limited şirket ortağı ve müdürü olduğundan yönetici ve işçi sıfatının bir kişide birleşmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1.maddesinin 2.fıkrası gereğince, 4.maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Aynı Kanunun 2.maddesinde, bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

4857 sayılı Kanununun 8.maddesinin birinci fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici ögeleridir.

İş sözleşmesini eser veya vekalet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

İş sözleşmesini eser veya vekalet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatına haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.

Limitet, hisseli komandit ve kollektif şirketlerde yönetim yetkisi şirket ortaklarından birine bırakıldığında, bu kişi müdür sıfatı ile kişi-organ sayılır. Türk Ticaret Kanununun 319.maddesine göre Anonim şirketler yönünden yönetim ve temsil yetkisinin yönetim kurulu üyelerine bırakılması halinde, bu kişi veya kişiler kişi-organ sıfatını kazanır. Şirketi temsil ve yönetime yetkili kişi-organ sıfatını taşıyan kişiler işveren konumunda bulunduklarından işçi sayılmazlar.

Somut olayda, davacı 24/03/1998 tarihinde davalı ... çalışmaya başlamıştır. Davalı ... 24/03/1998 tarihinde, diğer davalı ... ise 26/02/2001 tarihinde ticaret siciline tescil edilmiştir.

Limited şirketin kurucuları davacı ... ve ...'dir. Davacı, 14/06/2004 tarihinde limited şirket müdürlüğüne atanmıştır. Şirket ortağı ... hissesini ...'e devretmiştir. Tanık olarak dinlenen ..., “...davacı ile birlikte 1998 yılı Mart ayı başında işe başladıklarını, şirketin ortaklarının kendisi ve davacı olduğunu, Anonim Şirkette sigortalı olduklarını,” tanık ... ise “....davacıyı işe kendisinin aldığını, Anonim Şirketin kurucusu olduğunu, davacının fiilen Anonim Şirkette çalışmasına rağmen sigortasının limited şirketten gösterildiğini, serbest bölgenin avantajlarından faydalanmak üzere limited şirketin kurulduğunu, şirketin bir masa ve sandalyeden ibaret olduğunu, çalışanı olmayan ihracat yapmak üzere kurulduğunu, davacının esasen Anonim Şirkette çalıştığını,” davalı tanığı ... ise “....davacının .... ortağı olduğunu, limited şirketin Anonim Şirketin işlerini yapmak üzere kurulduğunu” belirtmiştir.

Olayların gelişiminde ...'nin vergi muafiyetinden faydalanmak amacıyla limited şirket kurma yönüne gittiği ve kendi çalışanları olan davacı ve .... adlı kişileri kurucu olarak gösterdiği ve daha sonra ...'in payını yine Anonim Şirkette çalışan .... e devrettiği, şirketin gerçek sahiplerinin A.Ş yönetici ve sahipleri olduğu, davacının gerçekte A.Ş. İşçisi olduğu, limited şirket ortaklığının şeklen olduğu ve gerçek dışı olan işlemlerin davacının hukuki statüsünü ortadan kaldırmayacağından davacı ile ... arasında hizmet ilişkisi bulunduğu anlaşıldığından mahkemenin bu davalıya yönelik davanın işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar vermesi hatalı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2814, Karar No: 2019/3471, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2814 E.  ,  2019/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18835, Karar No: 2018/9026, Tarih: 12.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18835 E.  ,  2018/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 13.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.12.2013 gün ve 40-693 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma isteğinin değerden reddine karar verilerek, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-) Mahkemenin 03/03/2013 tarihli tavzih kararının davacı ..., davalı ... ve dahili davalılar ..., ..., ..., ... ..., ... Güzellik Salonu Ltd. Şti., .... , ..., ... ve ...’ye tebliğine ilişkin tebliğ mazbatalarına rastlanılmamış olup; adı geçenlere tavzih kararının usulüne uygun olarak tebliği ile yasal temyiz sürelerinin beklenilmesi,

2-) Dava konusu 2537 ada 9 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydının merciinden temini,

3-) Dava dilekçesinde bahsi geçen ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1966/305 Esas 1971/192 Karar sayılı dosyası ile ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/291 Esas 1972/216 Karar sayılı dosyasının mahkemelerinden temini ile evraka eklenmesi değinilen eksikliklerin yerine getirilip getirilmediğinin bizzat mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/811, Karar No: 2024/10705, Tarih: 07.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/811 E.  ,  2024/10705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2062 E., 2021/2022 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/36 Esas – 2021/211 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı kurum müfettişleri tarafından Konya ilinde faaliyet gösteren dava dışı ....'a ait .... Eczanesi hakkında yapılan soruşturma sonucu 13.04.2012 tarihli soruşturma raporu tanzim edildiğini, raporda ... Eczanesi sahibi ... ile eczane çalışanı ... ve davalı Dr. ...'nun organize bir şekilde geçersiz ve sahte reçete tanzim ve kuruma ibraz etmek suretiyle kurumu dolandırdıklarının tespit edilmesi üzerine 2009 Eczane Protokolünün 6.3.16 ve 6.3.19 maddeleri uyarınca kurumla olan sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshedildiğini ve kurumun uğramış olduğu 566 adet sahte reçete bedeli olan 51.540,83 TL kurum zararının ilgililerden tahsilinin istendiğini, ancak herhangi bir ödemenin yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 51.540,83 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı kurum müfettişleri tarafından hazırlanan raporun soyut iddialardan ve subjektif değerlendirmelerden ibaret olduğunu, davacı kurumun iddialarının yasal dayanağının bulunmadığını, davalı hakkında ceza davası açılması halinde bu davanın sonucunun beklenilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.11.2018 tarih, 2015/404 esas ve 2018/482 sayılı kararı ile; davalı doktorun yazdığı iddia olunan ve gerçeği yansıtmadığı bildirilen bir kısım reçetelerden dolayı kurumun ödeme yapmak suretiyle zarara uğratıldığının ileri sürüldüğü, soruşturma dosyasında dava konusu reçetelerin davalı doktor tarafından düzenlendiğinin kesin olarak tespit edilemediği ve davalı hakkında görevi kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dosya kapsamı ile davalının hukuka aykırı fiil ve eylemi olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 23.01.2019 tarih, 2019/33 esas ve 2019/49 sayılı kararı ile; dava dilekçesinde organize bir şekilde geçersiz ve sahte reçete tanzim ve kuruma ibraz etmek suretiyle kurumu dolandırdıklarından bahisle üç davalıdan 566 adet sahte reçete bedeli olan 51.540,83 TL kurum zararının müteselsilen tahsilinin talep edildiği, davalı doktor ... hakkındaki davanın tefrikine karar verildiği ve diğer müteselsilen tahsili istemli dava açılan ... ve ... hakkında ise Konya 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/534 esas sayılı dosyası üzerinden karar verildiği, bu dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nde temyiz incelemesi aşamasında olduğu, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince, çelişkili kararların ortaya çıkmasını engellemek ve hukuk güvenliğini sağlamak açısından Konya 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/534 esas sayılı dosyasının Yargıtay'dan dönüşünün beklenmesi ve bu kararın kesinleşmesine kadar işbu davanın bekletici mesele yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın gösterilen biçimde değerlendirme ve işlem yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bekletici mesele yapılmasına karar verilen Konya 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/534 esas ve 2015/146 karar sayılı dosyasında, davacı ... tarafından davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın, davaya konu sahte reçetelerin düzenlenmesinde herhangi bir eylemlerinin bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, davacı ... tarafından davalı ... aleyhine eczane protokolüne ilişkin sözleşmenin feshi, cezai şart ve mahsup işlemlerinin iptali istemine ilişkin birleşen davanın ise kabulü ile davacı ... hakkında uygulanan fesih, cezai şart ve mahsup işlemlerinin iptaline karar verildiği, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 23.05.2019 tarih, 2018/1655 esas ve 2019/6498 karar sayılı ilamı onanmasına karar verildiği ve karar düzeltme isteminin reddi ile hükmün 22.04.2021 tarihinde kesinleştiği, ayrıca davalı hakkında kurumu zarara uğratmak, sahte reçete düzenlemek suçundan dolayı hakkında açılmış, davalının mahkumiyeti ile sonuçlanan ve kesinleşen ceza davası olmadığı gibi Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın soruşturma dosyasında takipsizlik kararı verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde davalının davacı ... zarara uğrattığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.