muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12437, Karar No: 2024/2406, Tarih: 07.03.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kararda özetle "Davacının 01.05.1989 tarihindeki hizmet akdine tâbi bir günlük zorunlu sigortalılık hizmetinin tespiti ile bunun Kurum kayıtlarına işlenmesi taleplerinin reddine, yaşlılık aylığına kazanıldığı tarihten itibaren aylık bağlanması ve birikmiş aylıkların ödenmesi talepleri yönünden ise dava konusuz kaldığından uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi kararında özetle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Daire kararında özetle “... öncelikle davacı asil çağrılarak talebini somutlaştırması istenilmeli, davacıya, hangi adreste çalıştığı, davalı işyerinde ne iş yaptığı, birlikte çalıştığı kişilerin isim ve adresleri sorularak, bu kişilerin bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı işyerinin restaurant olduğu anlaşılmakla, çalışan kişilerin muayene kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, restaurantın bulunduğu yere yakın yerleşim yerinde yaşayan kişilerden bilgisi olabilecek kişiler de tespit edilerek, bilgi ve görgülerine başvurulmalıdır. Bunun yanında, davacıya ait işe giriş bildirgesinde davalı işyerine ait sicil numarası 249489 olarak belirtilmesine rağmen, Kurumdan gelen belgelerde işyeri sicil numarasının 249113 olduğu ve denetim raporuna istinaden tescil edildiği anlaşılmakla, her iki sicil numarasına ilişkin işyeri sicil dosyaları Kurumdan getirtilerek, çelişki giderilmeli ve ilgili denetim raporunun bulunup bulunmadığı Kurumun teftiş başkanlığından yeniden sorulmalıdır. Ayrıca davalıya ait vergi kayıtları, yoklama tutanakları ve beyannameler de getirtilerek, iddianın somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde kanıtlanıp kanıtlanmadığı değerlendirilmelidir. Mahkemece, yukarıda belirtilen esaslar dahilinde yapılacak yargılama sonrasında karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. ” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla "Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile

1-Davacının 01.05.1989 tarihinde dava dışı ...'nün 249113 sicil numaralı işyerinde mülga 506 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalılığa tabi olarak asgari ücret karşılığında fiilen çalıştığının tespiti ile bunun davalı Kurumun kayıtlarına işlenmesine,

2-Davacının kendisine emekli aylığı bağlanması ve hak kazandığı halde ödenmeyen birikmiş aylıklarının ödenmesi taleplerinin reddine," dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

1-Davacının 01.05.1989 tarihinde dava dışı ...'nün 249113 sicil numaralı işyerinde mülga 506 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalılığa tabi olarak asgari ücret karşılığında fiilen çalıştığının tespiti ile bunun davalı Kurumun kayıtlarına işlenmesine,

2-Davacının kendisine emekli aylığı bağlanması ve hak kazandığı halde ödenmeyen birikmiş aylıklarının ödenmesi taleplerinin reddine," dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi için kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi için kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, Mahkemece davacının yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi olan 09.05.2018 tarihi itibarıyla mülga 506 sayılı Kanun'un geçici 81 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 23.05.2002 tarihi itibarıyla sigortalılık başlangıç tarihi olan 01.05.1989 tarihinden itibaren başlayan sigortalılık süresi 13 yıl 22 gün olmakla, bu süre 12 yıl 6 ay (dahil) dan fazla, 14 yıldan az olduğundan anılan yasa maddesinin (h) bendi gereğince, davacı sigortalı, 25 yıllık sigortalılık süresini ve 51 yaşını doldurması ve en az 5450 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunmasının yanı sıra, 506 sayılı Kanun'un 60/h bendi gereğince çalıştığı işten ayrılması ve yazılı istekte bulunması şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabileceği, belirtilen tespitler çerçevesinde değerlendirildiğinde; davacının, 09.05.2018 tarihinde tahsis talebinde bulunmuş olması itibarıyla yazılı istek şartı ile birlikte, belirtilen tarihte 29 yıl 8 gün sigortalılık süresini ve 9452 gün prim ödemesini haiz olup 51 yaşını doldurmuş olmakla yasa hükmünde öngörülen sigortalılık süresi, yaş ve prim ödemesi koşullarını sağladığı belirlenmiştir. Ancak davacının tahsis talep tarihini kapsayan dönemde çalıştığı işten ayrılma koşulunu sağlamadığı gerekçesi ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması ve birikmiş aylıkların ödenmesine yönelik talebinin reddine karar verilmiş ise de davanın yasal dayanaklarından olan mülga 506 sayılı Kanun'un 62 nci maddesindeki “....çalıştığı işten ayrıldıktan sonra...” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 2019/104 Esas, 2021/13 Karar ve 14.01.2021 tarihli kararı ile “17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun mülga 62 nci maddesinin 1 inci fıkrasında yer alan “....çalıştığı işten ayrıldıktan sonra...” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiştir. Bu nedenle, söz konusu yasa hükmünün iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi kararının yürürlük tarihine bakılmaksızın derdest olan davalarda uygulanması gerekeceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8064, Karar No: 2024/11218, Tarih: 09.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/8064 E.  ,  2024/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/333 E., 2015/27 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, haksız yere ceza aldığına ve cezanın bozulması gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde Güzelsu jandarma görevlileri tarafından icra edilen devriye esnasında sanığın sevk ve idaresindeki.... plakalı transit marka aracın yapılan dur ihtarına uymayarak Hoşap Kalesi yolu istikametini kullanarak ... ilçesi istikametine doğru kaçtığı, olayın İl J.K.lığına bildirilmesi üzerine aracın kullanabileceği muhtemel yol güzergahlarında arama faaliyetine başlanıldığı, yapılan araştırma neticesinde .... plakalı aracın kasasında bulunan sigaraların sanık ... tarafından dere yatağına boşaltıldığı sırada kolluk ekibince sanığın yanına gidildiği esnada sanığın araca binerek Güzelsu istikametine kaçmaya başladığı, yapılan takiple aracın önü kesilerek durdurulduğu, sanığın dere yatağına boşalttığı toplam 50.810 paket bandrolsüz kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18.maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, Hoşap'tan ... ilçesine kaçak sigaraları kendine ait olan....plakalı araca yüklediğini, .... isimli şahıs ile 300,00 TL karşılığında anlaştığını, ... ilçesine doğru giderken Jandarma ekiplerince yakalandığını, maddi durumunun kötü olması nedeniyle bu işe kalkıştığını beyan etmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada; soruşturma aşamasında ihtarat yapılmamış ise 1/2, ihtarat yapılmış ise 1/3 oranında indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla beşinci ve onuncu fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,

2.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 13.06.2013, iddianame düzenleme tarihinin 18.08.2014 olduğu,

UYAP kayıtlarının incelenmesi sonunda, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/274 Esas sırasında kayıtlı dosyasında suç tarihinin 27.05.2014, iddianame tarihinin 02.06.2014 olduğu,

Bu dosyadaki eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

3.Sanığın tekerrüre esas adlî sicil kaydının 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu

anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği

gözetilerek sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

gözetilerek sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

5.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3716, Karar No: 2022/12966, Tarih: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3716 E.  ,  2022/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, düşme

1-) Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli, 2012/1510 Esas ve 2013/704 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve söz konusu kararın 18.03.2014 tarihinde kesinleştiği, Dairemizin 05.02.2019 tarihli, 2016/7306 Esas ve 2019/1035 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan düşme hükmü verilmiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı daha önce kesinleşen sanık hakkında, yeniden hüküm kurulmuş olması karşısında, verilen hükmün yok hükmünde olduğu ve temyizen incelenecek hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-) Sanık ... ve sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan, tüm sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... ile sanık ...'a yüklenen “2007 takvim yılında sahte belge düzenleme” ve sanıklara yüklenen "2008 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

3-) 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

3-) 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 19.02.2013 ile sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 06.07.2013 tarihinden; sanık ... yönünden ise kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 28.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21741, Karar No: 2017/10000, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/21741 E.  ,  2017/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 6.000,00 TL'nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 24/03/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 740.914,85 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketlerinin, kayıp-kaçak, iletim ve dağıtım bedellerini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde..... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin.....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde......nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.