muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23321, Karar No: 2013/20590, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23321 E.  ,  2013/20590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Avsallar Kasabası'nda bulunan Müge villalarında bekçi olarak çalıştığı ve buraya bordör taşları döşeneceği gerekçesiyle, site içerisindeki yirmi adet ağacın kesildiği, böylece nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın, kendisine ... ve ... isimli villa sahiplerinin talimat verdiğini, bu nedenle, sadece dört adet ağaç kestiğini, diğer ağaçların, bordör taşlarını döşeyen işçiler tarafından kesildiğini belirtmekle, öncelikle, adı geçen ağaçların bulunduğu taşınmaza ait tapu kayıtlarının getirtilmesi, maliklerin kim olduğunun belirlenmesi, katılanın, şikayet hakkının bulunup bulunmadığının tespiti açısından da, refakate fen bilirkişisi alınarak, mahallinde keşif icra edilerek, kesilen ağaçların

kimin mülkiyetinde kaldığının kesin olarak belirlenmesi, kayıtlarda adı geçen maliklerin veya fiilen kullanan kişiler ile sanığın ifadesinde belirttiği ... ve ... isimli kişilerin çağrılarak ifadelerinin alınması, sanığın, ağaçları kesmesi yönünde talimatlarının bulunup bulunmadığının sorulması, sanığın, söz konusu yerdeki görevinin ne olduğunun tespiti, buna dair kayıtların getirtilmesi, yine, dört ağaç dışındaki diğer ağaçların bordör taşlarını döşeyen işçiler tarafından kesildiği belirtilmekle, ilgili idareye yazı yazılarak bordör taşı döşenmesi nedeniyle resen veya mülkiyet sahiplerinin rızası dahilinde ağaç kesimi yapıp yapmadıkları, yapmışlarsa kesimin kim tarafından yapıldığı, bordör taşı döşenmesi için ağaç kesimi yapılmasının zorunlu olup olmadığı hususlarının sorulması, varsa buna dair tutanak ve diğer belgelerin getirtilmesi ve adı geçen kişilerin ve bordör işini yapan işçilerin bilgi sahibi sıfatıyla dinlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9461, Karar No: 2009/12654, Tarih: 07.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9461 E.  ,  2009/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YENİŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 151 ada 3 ve 152 ada 1 parsel sayılı taşınmazın malikleri olduklarını, komşu taşınmaz maliki olan davalının, taşınmazı üzerinde ticari amaçla işlettiği iki adet tavuk kümesi bulunduğunu, tavuk kümeslerinin içinde devamlı şekilde 25.000 ila 30.000 civarında tavuk yetiştirdiğini, bakılan tavukların sağlıklarının korunması için en az 20 ila 25 gün arayla sürekli ilaçlama yapıldığını ve en geç 45 günde bir gübrelerin atılması işleminin yapıldığını ve tavukların sağlık nefes alabilmeleri için 24 saat süreyle havalandırma tesisatları çalıştırıldığını, bu durumlar nedeniyle oluşa rahatsız edici koku, gürültü ve kimyasal ilaçların sağlıklarını önemli oranda tehdit ettiğini ileri sürerek tavuk kümeslerinin kaldırılması suretiyle davalı müdahalesinin önlenmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının belirlenen şekilde taşınmazı kullanmasının, taşınmazın bulunduğu yer itibari ile olağan sınırlar içerisinde olduğu ve davacıların iyi niyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacılar, köy yerleşim alanı içerisindeki bahçe, tarla ve ev olarak kullandıkları taşınmazlarına komşu olan taşınmaza davalı tarafından tavukçuluk çiftliği niteliğinde işletme açıldığını, bu işletmenin kendilerine, çevreye ve insan sağlığına zarar verdiğini ileri sürerek çiftliğin kapatılması suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki isteğin, gerek ileri sürülüş ve gerekse nitelendirilişi itibariyle TMK’nın 737 maddesinde deyimini bulan komşuluk hukukuna ilişkin olduğu açıktır. Gerçekten de TMK’nın 737. maddesinde “ herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken ve özellikle işletme faaliyetlerini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel adete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü veya sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır” denilmektedir.

Bilindiği gibi bu hükmün yüklediği mükellefiyet, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıktan kaçınmaktır. Taşkınlıktan maksat ise; komşunun olağan hoşgörü ölçülerini aşan ve komşu taşınmaz   ve  malikleri  zararına etkili olabilecek davranış ve eylemlerdir.

Öte yandan kullanmanın taşkınlık sayılıp sayılamayacağının belirlenmesinde taşınmazın, bulunduğu yer ile kullanım amaç ve niteliği ve ayrıca yöresel örfün dikkate alınması gerekir.

Bilindiği gibi bu hükmün yüklediği mükellefiyet, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıktan kaçınmaktır. Taşkınlıktan maksat ise; komşunun olağan hoşgörü ölçülerini aşan ve komşu taşınmaz   ve  malikleri  zararına etkili olabilecek davranış ve eylemlerdir.

Öte yandan kullanmanın taşkınlık sayılıp sayılamayacağının belirlenmesinde taşınmazın, bulunduğu yer ile kullanım amaç ve niteliği ve ayrıca yöresel örfün dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, çevre mühendisi tarafından düzenlenen raporda, belirtilen şekilde tavuk beslenmesinden kaynaklı davacı zararının bulunduğu ve bu zararın ne şekilde giderilebileceği belirtilmiş olmasına karşın, mahkemece anılan raporun göz ardı edildiği ve bu konuda değerlendirme yapılmadığı görülmektedir.

Esasen, anılan bilirkişi raporunun da, yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde, hükme yeterli olduğunu ve taraflar arasındaki çekişmeyi nihai olarak çözüme bağlayacak nitelik ve içerikte bulunduğu  söylenemez.

O halde konunun uzmanı tıp doktoru, çevre mühendisi ve ziraat mühendisinden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulu aracılığı ile yerinde yeniden keşif yapılmalı, bilirkişilerden yukarıda değinilen ilkeleri karşılayan ayrıntılı bilimsel ve gerekçeli rapor alınmalı; böylece zarar görme iddiasının derecesi ve zararı giderici önlemlerin neler olabileceği, yönetmelik hükümleri de dikkate alınarak kesin biçimde ortaya çıkarılmalıdır. Giderilmesi zorunlu zararın saptanması durumunda da raporda önerilen önlem ya da önlemlerden olaya en uygun düşenine hükmedilmek suretiyle uyuşmazlığa çözüm getirilmelidir. Yerel mahkemenin açıklanan ilke ve olguları gözetmeden yazılı olduğu şekilde karar vermiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerden ötürü HUMK 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan  peşin harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 7.12.2009  tarihinde  oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7432, Karar No: 2012/9212, Tarih: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7432 E.  ,  2012/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Şişli 4.ASCM)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında ; Beraat

Sanık ... hakkında: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 51/1-3, 53. maddelerince (18 ay HC-Hak yoksunluğu, Erteleme, 3 yıl denetim süresi)

Sanık ... ve müdafiinin yokluğunda verilen ve 18.03.2010 tarihinde usulüne uygun olarak müdafiine tebliğ edilen hükmün yasal süresi içinde 25.03.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 21.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 19.07.2007 gün ve 16159 sayılı mütalaasının sanık ... yönünden verildiği, sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmadığı ve Defterdarlık ve Vergi Dairesi Başkanlığından mütalaa alınması gerektiği gözetilmeden açılan kamu davasına devamla sanık ... hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 02.07.2007 tarihli vergi inceleme raporuna göre; suça konu faturaları düzenledikleri belirtilen Aktüel Prodüksiyon ile ilgili 19.02.2007 tarihli VDENR-2007-1449/1, Serhat Reklam Ajans San.Tic.Ltd.Şti. ile ilgili 13.04.2006 tarihli VDENR-2006-1049/16, Tekbir Reklam Ltd.Şti. ile ilgili 08.09.2006 tarihli VDENR-2006-0906/15-000/0000091 sayılı Vergi Tekniği Raporlarının dosya içerisine getirtilip sonucuna göre sanık ...'nin hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6270, Karar No: 2016/14386, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6270 E.  ,  2016/14386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 06/01/2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 17.141.15 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı Çedaş yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Çedaş tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı Çedaş yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13073, Karar No: 2014/13246, Tarih: 09.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/13073 E.  ,  2014/13246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında katılan ... ve müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz incelemesine gelince;

1-Katılan ...'ya yönelik gerçekleşen eylemin tek tanığının, katılanın beyanına göre, kimlik bilgilerini vermek istemeyen şantiye bekçisi olduğunun ve aşamalarda bu tanığın dinlenmediğinin anlaşılması karşısında, tanığın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile yöntemince davet edilerek beyanına başvurulması ve oluşacak sonuca göre katılan ...'ya yönelik eylem bakımından sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Dosya kapsamından, müşteki ...'ın, olay günü, ... adet büyükbaş hayvan beslediği mandırasını, oğluna bırakarak, aşamalarda beyan ettiği ... Mahallesi ... Sokak No;... adresinde bulunan evine gittiği, oğlunun kendisini arayarak mandıraya hırsızların girmeye çalıştıklarını, kendisini görmeleri üzerine araç ile kaçarlarken aracın şarampole yuvarlandığını söyleyerek haber verdiği, kendisinin de olay yerine yetişerek sanık ve yanındakileri araç içinde gördüğü yolundaki beyanı ile 13.9.2013 tarihi yakalama tutanağına göre sanığın sevk ve idaresinde bulunan ve müştekinin mandırasından kaçarken aracın devrildiği yerin ise ... Bulvarı ... Sokak arkasındaki dere kenarı olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin yöntemince çağrılarak, hayvanlarını beslediği mandıranın, ikamet ettiği konutun eklentisi niteliğinde olup olmadığının sorulmak suretiyle, hayvanların bulunduğu yerin, müştekinin ikamet ettiği evin eklentisi niteliğinde olmadığının tespiti halinde sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK nın 142/2-g maddesine uyduğu; aksi halde sanığın eyleminin aynı Yasanın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Müşteki ...'a yönelik eylem nedeniyle İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.9.2013 tarih 2013/90 sorgu sayılı tevkif müzekkeresinin infaz edilerek bu müzekkereye istinaden sanığın 14.9.2013 ile 10.10.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığının anlaşılması karşısında sanığın tutuklulukta geçirdiği bu sürenin TCK nın 63. maddesi uyarınca ceza mahkumiyetinden mahsubuna karar verilmemesi,

3-Müşteki ...'a yönelik eylem nedeniyle İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.9.2013 tarih 2013/90 sorgu sayılı tevkif müzekkeresinin infaz edilerek bu müzekkereye istinaden sanığın 14.9.2013 ile 10.10.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığının anlaşılması karşısında sanığın tutuklulukta geçirdiği bu sürenin TCK nın 63. maddesi uyarınca ceza mahkumiyetinden mahsubuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.9.2013 tarih 2013/93 sorgu sayılı tevkif müzekkeresine istinaden tutuklu bulunan sanığın DERHAL TAHLİYESİNE, Silivri Cumhuriyet Başsavcığına yazı yazılmasına, 09.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2196, Karar No: 2013/2200, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2196 E.  ,  2013/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/.../2011 tarih ve 2010/120-2011/605 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin pay sahibi olduğu davalı şirketin ....2009 tarihinde daha önceden belirlenen ve ilan edilen genel kurul gündemi ile toplandığını, toplantı gündeminin tüm ortaklara usulüne uygun bildirildiğini, Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, genel kurulun belirlenen gün ve saatte tüm ortakların asaleten veya vekaleten katılımı ile yapıldığını, hissedarlar İbrahim Dabak ve İbrahim Uyar'ın müdürün azli, yeni şirket müdürü ve denetçisi seçimi yapılması konusundaki önerilerinin gündem maddesi haline geldiğini, yapılan oylama ile şirket müdürü müvekkili ...'in müdürlükten azline, şirkete yeni bir müdür atanmasına karar verildiğini, genel kurul kararının usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurulda büyük çoğunluk ile usulüne uygun olarak davacılar aleyhine kararlar alındığını, açılan davada hukuki menfaat kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı uyarınca, ...'nun 369. maddesinin son fıkrasına göre gündemde gösterilmeyen hususların müzakere olunamayacağı, fakat ...'nun 366. maddesi ile şirket sermayesinin en az onda biri değerinde paylara sahip olan kimselerin gerektirici sebepleri bildiren yazılı talepleri üzerine idare meclisinin, umumi heyeti fevkalade toplantıya davet etmesi veya umumi heyetin zaten toplanması mukarrer ise müzakeresini istedikleri maddeleri gündeme koymasının mecburi olduğu, bununla birlikte ...'nun 543/1.maddesinin yollaması ile ...'nun 162. maddesi düzenlemesi ile müdürün ortakların çoğunluğunun kararı ile azledilebileceği, davalı şirket genel kurul oylamasında çoğunluğun oyuyla müdürün azledildiği gererkçesiyle bilirkişi raporuna aykırı olarak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.