muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3168, Karar No: 2021/1212, Tarih: 12.10.2021

Bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişiye aracı denir.” hükmünü içermektedir. Görüldüğü üzere, 506 sayılı Kanun’un 87. maddesinde verilecek işin yapılan asıl işle ilgili olması gerektiğine ilişkin bir belirleme yapılmamıştır.

37. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve 506 sayılı Kanun’u yürürlükten kaldıran 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 12. maddesinin son fıkrasında (5510 sayılı Kanun md. 12/6); alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişi olarak tarif edilmiştir. Maddeye göre; sigortalılar üçüncü kişiler aracılığıyla işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işveren bu Kanun’un işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu olacaktır.

38. Dolayısıyla İş Kanunu’nun 2/6. maddesi ile işçilerin İş Kanunu, iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları; 5510 sayılı Kanunun 12/6. maddesi ile de Sosyal Güvenlik Kurumunun alacakları ve sigortalının sosyal güvenlik hakkı koruma ve güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi hâlde, işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle İş Kanunu veya 5510 sayılı Kanun’dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmaları mümkün olurdu.

39. Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2015 tarihli ve 2015/9-3132 E., 2015/2652 K.; 21.05.2019 tarihli ve 2015/10-1743 E., 2019/588 K. ile 08.04.2021 tarihli ve 2021/10(21)-37 E., 2021/448 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

40. Somut olayda, Ankara İl Özel İdaresi ile davalı KD İnşaat Şirketi arasında 30.06.2008 tarihinde Elmadağ İlçesi Hasanoğlan Fatih Lisesi Yapım İşine ait anahtar teslim götürü bedel sözleşme imzalandığı, 13.08.2007 tarihli sözleşme ile de Ankara İli Merkez ve ilçelerinde yaptırılacak olan sağlık, eğitim, gençlik spor, gayrimenkul yatırımlarına ait proje, teknik danışmanlık ve kontrolluk hizmeti alım işinin ... Müh. ve Müş. A.Ş.- Beşer Müh. Ortak Girişimine verildiği, davacının Fatih Lisesi inşaatında 17.12.2008 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanması nedeniyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

41. Bu durumda yukarıda yapılan açıklamalara, somut olaya ilişkin maddi ve hukukî olgulara göre; Ankara İl Özel İdaresi ile davalı KD İnşaat Şirketi arasında 30.06.2008 tarihinde imzalanan sözleşmenin 6.1 maddesinde sözleşmenin anahtar teslim götürü bedel sözleşme olduğunun düzenlendiği, okul yapım işinin Bakanlık adına davalı KD İnşaat Şirketine verildiği, İl Özel İdaresi ya da Bakanlığın yapılan işe müdahalesinin olmadığı, okul inşaatı işinin bütünüyle devrinin söz konusu olduğu, yapılan işin sözleşmeye ve yönetmeliklere uygun yürütülüp yürütülmediği ile denetim ve kontrollük hizmetlerinin ... Müh. ve Müş. A.Ş.- Beşer Müh. Ortak Girişimine verilmesinin işin anahtar teslimi sözleşme olması niteliğini değiştirmediği, bu nedenle Bakanlığın ihale makamı olup asıl işveren sıfatının bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

42. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında okul yapım işinin Bakanlığın asıl işi olduğu, davalı şirket ile Bakanlık arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, bu nedenle mahkeme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

43. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

44. O hâlde direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.10.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/156, Karar No: 2016/4144, Tarih: 13.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/156 E.  ,  2016/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.03.2015 tarih ve 2011/742-2015/432 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... ile 28/12/2006 tarihinde ... Şirketini kurduklarını, şirkette %50'er hisse ile pay sahibi olduklarını, davalının imza yetkisine ait müdür seçildiğini, müvekkilinin ise işletmenin mutfağında usta olarak çalışmaya başladığını, davalının müvekkiline gelir gider konusunda hiçbir bilgi vermediğini, davalının müvekkiline sormadan şirket hesabında başkalarına borç verdiğini ve tüm özel ihtiyaçlarını şirket kasasından karşılayarak müvekkilinin davalıya olan güveninin su istimal ettiğini, davalının şirket hesabından kendisine, ev, otomobil ve ruhsatlı silah satın aldığını, davalının müvekkilinin sigorta primlerini yatırmadığını, şirketin kar payını da dağıtmadığını, çalışanların maaşlarını da düzenli olarak ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şirket kuruluş tarihi olan 28/12/2006 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre içerisinde şirketin TTK 309/1 uyarınca uğradığı zararların dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte 8.500,00 TL'nin şirkete ödenmesine, müdürlük görevini kötüye kullanan doğruluk ve dürüstlük ilkelerine göre çalışmayarak şirkete zarara sokan müdürün görevden alınarak şirketi yönetmek üzere yönetim kayyımı atanmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; şirkette usulsüz herhangi bir işlem olmadığını, ticari defterlerin incelenebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şirket ticari defterlerinin ve vergi kayıtlarının incelendiği, davalının şirket yönetimine ilişkin herhangi bir suistimalinin bulunmadığı ve davacının zararının oluşmadığı, davacının iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19531, Karar No: 2014/4627, Tarih: 24.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/19531 E.  ,  2014/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2011/563-2012/471

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetbizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve onanan Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/34-328 karar sayılı dosyasında 2009 yılı değerlendirme tarihi itibariyle 51 parsel sayılı taşınmaza 350,00-TL /m2 değer biçildiği, dava konusu taşınmaza ise iki yıl sonrası için 400,00-TL/m2 değer biçildiği dikkate alınarak, söz konusu dava dosyası ve aynı bölgede yapılan kamulaştırma nedeniyle onanarak kesinleşen dosyalar getirtilip, bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmaza iki yıl sonrası için takdir edilen bedelin yeterli olup olmadığı hususunda ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan bölümünün dosyada mevcut 20.04.2012 tarihli İSKİ Genel Müdürlüğü cevabi yazısına göre '' Dere yapı yaklaşma sınırı içerisinde kaldığı ve parsel içerisinden İSKİ'ye ait 300 mm çaplı MBB atıksu kolektör hattı" geçirildiği anlaşılmış olup, kamulaştırma alanı dışında kalan bölümün İSKİ Genel Müdürlüğünün sorumluluğundan olduğu dikkate alınarak, sadece kamulaştırmaya konu bölüm bedeline hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile taşınmazın tüm bedeline hükmedilmesi,

3) Dava konusu taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığından bahisle tazminat ve ecrimisil istemli davanın konusuz kalması nedeniyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçeli kararda açıkça belirtilmesi gerekirken bu hususta 07.06.2012 tarihli celsede verilen ara kararla yetinilmesi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 02.03.2012 tarihinden, itibaren yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 02.03.2012 tarihinden, itibaren yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12444, Karar No: 2014/3225, Tarih: 28.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/12444 E.  ,  2014/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/376128

Mahkeme : HANİ Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 21.12.2010- 2007/65 esas ve 2010/94 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” amacına dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13898, Karar No: 2021/3615, Tarih: 24.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/13898 E.  ,  2021/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekili başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05.04.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 24/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5470, Karar No: 2016/14271, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5470 E.  ,  2016/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, abonelik tarihinden dava tarihine kadar fazladan tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden 1.500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 16.06.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 16.029,14 TL'ye yükseltmiş, birleşen 2015/396 E. sayılı dosyada ise asıl dava dosyasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı tarafından fazla tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinden,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 21.140,81 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6307, Karar No: 2010/9818, Tarih: 02.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6307 E.  ,  2010/9818 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Müzik Alet. Tic. San. Ltd. Şti vekili avukat ... ile İ.. V... GEnçlik ve Spor ile Müd(Gençlik ve Spor Gen. Müd) aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.4.2009 tarih ve 636-191 sayılı hükmün Dairenin 9.3.2010 tarih ve 2009/13102-2010/2845 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 2.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2230, Karar No: 2021/1444, Tarih: 11.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2230 E.  ,  2021/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde, İzmir Nato Hava Komutanlığı emrinde hava piyade onbaşı olarak askerlik hizmetini yaptığı, saat 19.00 ile 21.00 sıraları arasında nöbetinin olduğu, nöbet bitiminde nöbetçi onbaşı tarafından değişik yerlerde nöbeti biten askerlerin toplanarak doldur boşalt istasyonuna götürüldükleri, olay esnasında ölenin önde sanığın ise arkada yürüdüğü, sanığın nöbet hizmeti nedeniyle kendisine verilmiş bulunan 671822 seri numaralı G-3 piyade tüfeğinin kurma kolunu ses çıkaracak biçimde yarıya kadar çekip bıraktığı, silahın boş olduğunu ve emniyetinin kapalı olduğunu düşünerek şakalaşmak amacı ile silahın tetiğini çektiği, ateş alan silahtan çıkan merminin maktül ...'a isabet ederek ölümüne yol açtığı olayda;

Kapatılan Askeri Yargıtayın bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eylemin basit taksirle gerçekleştiğine, ölen ile sanık arasında husumet bulunmadığına, sanığın terhisine yakın dolu silahla nöbet tutumuna olaydan çok kısa bir süre önce geçtiğine, daha önce boş silahla nöbet tutturulduğu için sanığın silahı boş sandığına, sonucu öngöremediğine, profesyonel asker olmadığına, cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın "Kast" başlıklı 21. maddesi; "(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir. (2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır. Bu halde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda müebbet hapis cezasına, müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıldan yirmi beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur; diğer suçlarda ise temel ceza üçte birden yarısına kadar indirilir" şeklinde düzenlenerek, maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde doğduran kast, ikinci fıkrasının birinci cümlesinde de olası kast tanımlanmıştır.

Olası kastın tanımlandığı TCK'nın 21. maddesinin 2, fıkrasının gerekçesinde; "...Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.