muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/604, Karar No: 2020/500, Tarih: 01.07.2020

19. Davalı işverenin tüm Türkiye’de çok sayıda şubesi olduğu tartışmasızdır. Ancak gerek nüfus ve müşteri yoğunluğu gerekse de her işyerindeki çalışma şekli ve sürelerinin farklı olabileceği hususları bir arada değerlendirildiğinde büyükşehirlerdeki mağazalar ile ülkedeki bütün mağazaların çalışma sisteminin ayrıca araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. Bu nedenle Özel Dairenin bu yöndeki bozma nedeni yerinde değildir.

20. Bununla birlikte her ne kadar uyuşmazlık dışı olan Elbistan şubesindeki fazla çalışma şekli ve süresi işverenin diğer bütün şubelerine teşmil edilemezse de; dava dilekçesinde davacının çalıştığı şubelerde fazla mesai yapmak zorunda kaldığı belirtildiğinden çalışmalarının geçtiği Ankara şubelerindeki çalışma şekli ve süreleri belirlenmelidir. Bu bağlamda Ankara şubelerindeki çalışma şekli ve süresi taraflardan sorulmalı, yapılacak araştırma neticesinde diğer deliller birlikte değerlendirilerek davacının fazla çalışma alacağının tüm çalışma süresine teşmil edilip edilemeyeceği hususunda karar verilmelidir.

21. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler esnasında, gerek yasal mevzuat, gerek taraflarca getirilme ilkesi gereği tarafların bildirdiği deliller itibariyle davalı işyeri kayıtlarının resen istenmemesi ve gerekse davacı vekilinin beyan ve taleplerinde davalı işyeri kayıtlarının celbi gerektiğini talep etmeyip aksine dinlenen iki tanığın beyanıyla yetinip dosyanın tamamlandığı ve bilirkişiye tevdini talep etmiş olması ile Hukuk Genel Kurulunun 04.07.2019 tarihli ve 2015/3912 E., 2019/858 K. sayılı emsal kararı gereği mahkemenin direnme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

22. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Davalı vekilinin direnme kararına yönelik temyiz isteminin oy birliği ile hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince oy çokluğu ile BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

3- Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.07.2020 tarihinde kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, 14.02.2009 tarihinden 01.04.2012 tarihine kadar davalı işverenin Ankara’da bulunan işyerlerinde, 01.04.2012 tarihinden itibaren ise Elbistan’da bulunan işyerlerinde çalışan davacı işçinin fazla çalışma alacağı talebinin hesaplanmasında tüm çalışma süresinin mi yoksa delil olarak bildirdiği tanıkların davacıyla birlikte çalıştıkları Elbistan’daki sürenin mi dikkate alınması gerektiği ve Mahkemece fazla çalışma alacağı yönünden yapılan araştırmanın yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi, Mahkemenin kararını “davacının Ankara mağazasında hangi görevde olduğu davacı ve davalı işverenden sorularak tespit edilmeli, ayrıca Ankara mağazasındaki ya da büyükşehirlerdeki mağazalarla Elbistan gibi yerlerdeki mağazaların çalışma saatleri ve düzeninin aynı ya da farklı olup olmadığı davacı işverenden sorulmalı, davalının Ankara mağazasındaki görevi tespit edilerek davalı işverenin Türkiye’deki bütün mağazalarındaki çalışma sisteminin aynı olması durumunda dinlenen tanık beyanlarının davacının bütün çalışma süresine teşmili ile fazla mesai alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu verilen kararın hatalı olduğu” gerekçesiyle bozmuş olup Yerel Mahkeme ise bu bozma ilamına karşı “somut olayda fazla çalışma yapılıp yapılmadığının tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir husus olduğu, belirsiz veya çelişkili bir hususun bulunmadığı, davacının iddiası ile davalının savunması açık olduğundan davalı işverene soru sormayı gerektiren bir durumun da bulunmadığı, bozma kararında belirtilen şekilde davalı işverenden diğer mağazaların çalışma saatleri ile çalışma düzeninin sorulmasının da sonucu değiştirmeyeceği, nitekim işveren vekilinin davaya karşı sunduğu cevap dilekçesinde davacının fazla mesai yaptığına yönelik iddiasını kabul etmediği, burada esas olanın davalının işyerlerinin saat kaçta açılıp/kapandığı değil, vardiya esasına göre çalışıldığı anlaşılan davalı işyerinde davacının günlük kaç saat çalıştığı ve haftalık yasal çalışma süresini aşan çalışmasının bulunup bulunmadığı olduğu, bunun da ispatının davacı üzerinde bulunduğu, dosyada mevcut maddi ve hukuki delillere göre işverenin Ankara Şubesinde çalıştığı sırada haftalık yasal çalışma süresini aşacak şekilde fazla mesai yaptığı davacı tarafından kanıtlanmadığı” gerekçesiyle kararında direnmiştir.

Davacı, ücret bordrosu, ihtarname, SGK hizmet dökümü, tanık beyanları ve sair deliller (tanıkların isim ve adresleri de belirtilmek suretiyle) olarak delil bildirmiştir. Davalı taraf ise delil olarak işyeri özlük dosyası örneği, ücret bordroları, puantaj kayıtları, SGK kayıtları, feshe ilişkin belgeler, bilirkişi incelemesi, uzman görüşü, keşif, yemin ve tanık deliline dayanmıştır.

Davacı, ücret bordrosu, ihtarname, SGK hizmet dökümü, tanık beyanları ve sair deliller (tanıkların isim ve adresleri de belirtilmek suretiyle) olarak delil bildirmiştir. Davalı taraf ise delil olarak işyeri özlük dosyası örneği, ücret bordroları, puantaj kayıtları, SGK kayıtları, feshe ilişkin belgeler, bilirkişi incelemesi, uzman görüşü, keşif, yemin ve tanık deliline dayanmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama aşamasında tarafların delilleri toplanmış, her iki tarafın da ikişer tanığı dinlenmişlerdir. Davacı tarafın iki tanığının dinlenmesinden sonra aynı celse davacı vekili söz alarak tanıkların aleyhe beyanlarını kabul etmediklerini, dosyanın tamamlandığını ve bilirkişiye tevdiini talep etmiştir. Mahkemece bu beyan da dikkate alınarak dosya hesap amacıyla bilirkişiye tevdi edilmiştir. Davacı vekili, gerek bu celsede gerek önceki veya sonraki celselerde gerekse kararın temyizi aşamasında veya bilirkişi raporlarına karşı beyanlarında hiçbir şekilde işyeri çalışma sistemine ilişkin kayıtların celbini istememiş, dinlenmeyen tanığın dinlenmesini istememiş ve delil olarak bildirdiği tanıkların dinlenmesini müteakip artık başkaca delil toplanmasına gerek olmadığı düşüncesiyle dosyanın tamamlandığını belirterek bilirkişiye tevdiini talep etmiştir.

Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, yapmışsa bu fazla mesai yaptığını ispat edip edemediği ve fazla mesainin ispatının taraflardan hangisine ait olduğu ve hangi delillerle ispatına ilişkin olduğu ihtilaf konusudur. Fazla mesai yaptığını işçi ispatlamak durumundadır. Fazla mesai yaptığını işçinin ispatlaması durumunda bu kez davalı işveren yapılan bu fazla mesai karşılığı ücretlerin ödendiğini ispatlamak durumundadır.

Davacı delil listesinde işyeri kayıtlarına dayanmamıştır. Yine davalı tarafından işyerine giriş çıkışların kayıt altına alındığına dair bir beyanı veya bu yöndeki delile dayanması da söz konusu değildir. Mahkeme, fazla mesai alacağı yönünden hüküm kurarken bilirkişinin kök raporundaki hesaplamasını yani davacının Elbistan’da çalıştığı dönem olan 01.04.2012 – 30.07.2012 tarihleri arasını esas almıştır. Davacı vekili ise bu kararı temyiz ederken dinlenen tanıkların beyanlarının Ankara’daki şubede çalışılan süre içinde esas alınması gerektiğini belirtmiş ise de davalı şirketin, davacının Ankara’da çalıştığı şubesinin çalışma sistemine ilişkin işyeri kayıtlarının celbedilmeden karar verildiği şeklinde bir temyiz sebebi de ileri sürmemiştir. Yasal mevzuat, yerleşik Yargıtay kararları gereği davacı bildirdiği delilleriyle davasını ispat etmek durumunda olup, somut olayda davacı delil olarak tanık dinletmiştir. Davacının dinlettiği tanıklar da sadece Elbistan’daki çalışma süresine yönelik tanıklardır. Bu durumda davacı sadece Elbistan’daki çalışmaları yönünden fazla mesai yaptığını ispatlamış durumdadır.

Davalı işverenin İş Kanunu 75. maddesi gereği işyerinde tutması gereken belgeleri tutmamış olması veya bu belgeleri dosyaya sunmamış olması fazla mesainin ispatında ispat külfetini yer değiştirmez. Somut olayda da davacı delil olarak işyeri kayıtlarına dayanmamıştır. Yargılama aşamasında da işe giriş çıkışlara ilişkin işyeri kayıtlarının celbini istememiş, bu yönde bir itirazda da bulunmamıştır. Taraflarca getirilme ilkesi gereği mahkeme tarafların bildirdiği delillerle bağlı olarak bu delilleri toplayıp değerlendirerek hüküm kurmak durumundadır. Dava, kamu düzenine ilişkin bir dava olmadığı için hâkimin resen delil toplaması söz konusu olamaz. Yine mahkemenin davalı işverenin Türkiye’deki bütün şubelerinde çalışma sistemi aynı olacağı gerekçesiyle şirketin merkezinden veya davacının daha önce çalıştığı şubedeki çalışma sistemine ilişkin işyeri kayıtlarını resen istemesi ve bu çalışma sistemini esas alarak davacının fazla mesai alacağının hesaplaması ve kabulü ispat kurallarına ve taraflarca getirilme ilkesine aykırıdır.

İspat yükü hem 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde hem de 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir.

HMK md. 190: (1) İspat yükü, Kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

TMK. md. 6: Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 04.07.2019 gün ve 2015/3912 Esas ve 2019/858 Karar sayılı ilamı ile uyuşmazlık konusu fazla çalışma alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konu olup tarafların uhdesinde bulunan ancak ibraz edilmeyen delillerin Mahkemece resen getirtilmesi 6100 sayılı HMK’nın 25. maddesinde ifade edilen taraflarca hazırlama ilkesine aykırıdır. O hâlde uyuşmazlık konusu fazla çalışma alacağının davacı tanık beyanlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınması isabetli olup direnme kararı yerindedir şeklindeki bu kararla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da tarafların uhdesinde bulunan ve Mahkemeye ibraz edilmeyen delillerin Mahkemece resen getirtilemeyeceğini kabul etmiştir.

İşyeri açılış kapanış saatleri tek başına açan-kapatan kişiler dışında kalanların o saatlerde çalıştığını göstermez (7 HD. 2013/7925 – 14839 E/K. 17.09.2013 günlü). Kapalı devre sistemi ile çalışsa da, sadece işyerinden çıkmaması fazla çalışma ödemesini gerektirmez, ne kadar fazla çalıştığını davacı işçi ispatlamalıdır. Davacının kapalı devre çalıştırılması işin niteliğinden kaynaklanmakta olup fazla çalıştığı sonucu çıkarılamaz. Diğer yandan dosyada mevcut iş müfettiş raporu daha önceki döneme ilişkin olup, aynı uygulamanın devam ettiğinin, kabulü de mümkün değildir (22 HD. 24.12.2013 günlü ve 2013/1419 – 30261 E/K.). Bu kararlardan da anlaşılacağı üzere, işyerinin çalışma sistemi ve işin niteliği gereği çalışmış kabul etme, davacının fazla mesai yaptığı sonucuna ulaştırmaz. İşyerinde düzenlenmiş bulunan genel anlamdaki çalışma sistemi o işyerinde çalışan her işçinin o saatlerde çalıştığını kabule yeterli değildir. Genel olarak belirlenen bu çalışma gün ve saatlerinden daha az çalışabileceği gibi daha fazla çalışıldığı da olabilir. Kaldı ki işyerinde genel olarak çalışma saatleri düzenlenir ve işçilere bildirilir. Ancak bu çalışma saatleri haricinde yapılan fazla mesailer işyeri kaydı olarak gösterilmeyebilir. Davalının çalışma süresine ilişkin belge ve duyuruları genel mahiyette olup, işçilerin herbirinin görevi veya işin niteliği gereği çalışma süreleri farklılık gösterebilecek ve çalışanlar daha az çalışabilecekleri gibi daha fazla da çalışma durumları olabilecektir.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi, bu iddasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yaptığını ispat davacı işçiye aittir (9. HD. 2006/1667 Esas, 2006/18994 K. sayılı ve 28.06.2006 tarihli). Fazla çalşma ispat edilen döneme ilişkin hesaplanmalıdır (9 HD. 25/12/2012 günlü ve 2009/35616 Esas 2012/1718 Karar.). Tanığa sadece kendi çalışma dönemi kadar itibar edilir. Tanığın beyanı sadece birlikte çalıştığı dönem için fazla çalışmayı isbatlar (9 HD. 21.03.2006 gün ve 2006/1706 – 7084 E/K.).

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere gerek yasal mevzuat, gerek taraflarca getirilme ilkesi gereği tarafların bildirdiği deliller itibariyle davalı işyeri kayıtlarının resen istenmemesinin gerekmesi ve gerekse davacı vekilinin beyan ve taleplerinde davalı işyeri kayıtlarının celbi gerektiğini talep etmeyip aksine dinlenen iki tanığın beyanıyla yetinip dosyanın tamamlandığı ve bilirkişiye tevdiini talep etmiş olması ile emsal Hukuk Genel Kurulu kararı gereği Mahkemenin direnme kararının onanması gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşlerine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/31238, Karar No: 2016/1566, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31238 E.  ,  2016/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30068, Karar No: 2014/16700, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30068 E.  ,  2014/16700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/188976

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2010

NUMARASI : 2009/97 (E) ve 2010/38 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Suça konu bononun yazı kısımlarının tanık A.. K.. tarafından tamamlandıktan ve sanık Mehmet'in, beraat eden ve temyize konu olmayan diğer sanık H.. G..'tan birisinin bonoyu imzaladıktan sonra borca karşılık katılana verdiklerinin, katılanın icra takibi sonrasında sanık M.. G..'ın imzaya itiraz etmesi sonrası icra takibinin sonuçsuz kaldığının iddia olunması, sanığın, katılan ile herhangi bir borç ilişkisi bulunmadığını, suça konu bonoyu katılana vermediğini savunması, katılanın, bono düzenlenirken kendisi ve sanıklar dışında A.. K..'ın bulunduğunu beyan etmesi, tanık olarak dinlenen A.. K.. ise soruşturma aşamasındaki beyanında katılan ile birlikte gelenler arasında tam olarak hatırlamamakla birlikte sanığın da büroda olduğunu, imzanın kim tarafından atıldığını hatırlamadığını belirtmesi, kovuşturma aşamasında ise “ ..Fakat hatırladığım kadarıyla müşteki ile birlikte birkaç kişi büroma gelmişti. Gelen kişilerin sanıklar olup olmadığını da şu anda hatırlamıyorum fakat suça konu olan ve C. Savcılığında bana gösterilen senetteki yazı bana aittir. Senedi tanzimden sonra kimin imzaladığını hatırlamıyorum. Ayrıca ben suça konu olayla ilgili olarak taraflar arasında senet düzenlediğimi de hatırlamıyordum. C. Savcılığında senet bana gösterildikten sonra senetteki yazımda tanıdım ve hatırlayabildiğim kadarıyla ifade verdim. Taraflar arasında bir tane mi, birden fazla mı senet düzenlediğimi de hatırlamıyorum. Çünkü meslek icabı birçok vatandaşla muhatap oluyoruz ve bir çok hukuki ilişkiye tanık oluyoruz” şeklinde ifade vermesi, yani olayın tek görgü tanığı gösterilen A.L A.'ın açıklamalarının, imzaların sanık tarafından atıldığına ya da bononun sanık ile katılan arasındaki hukuki ilişkiye istinaden yapıldığına dair kesin ve şüpheden uzak bir delil içermemesi, alınan raporlarda da bono üzerindeki imzaların sanığın el ürünü olmadığının belirtilmesi karşısında; sanığın bonoyu sahte olarak tanzim edip/etttirip katılana verdiğine ilişkin somut delillerin nelerden ibaret olduğu, karar yerinde açıklanıp gösterilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyete hükmolunması,

2-Kabule göre de;

Sanığın alacağını tahsil amacıyla sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunmadığı gibi bu yönde de bir savunma bulunmaması karşısında, şartları oluşmadığı halde TCK'nun 211. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5684, Karar No: 2009/6118, Tarih: 23.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5684 E.  ,  2009/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.600 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 23.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3049, Karar No: 2015/8273, Tarih: 22.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3049 E.  ,  2015/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin değiştirilmesi davası olup, davacı anne delil listesinde tanık deliline dayanmış ve tanık isimlerini de bildirmiştir. Davacı, bu tanıkların dinlenmesinden açıkça vazgeçmediğine ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesindeki koşullar da gerçekleşmediğine göre, davacı tanıklarının usulüne uygun şekilde dinlenilmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3138, Karar No: 2014/15520, Tarih: 18.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3138 E.  ,  2014/15520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2010/343-2013/396

Davacı İ.. R.. vekili Avukat Ö.. K.. E.. tarafından, davalı N.. B.. aleyhine 07/09/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/11/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/11/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat Z... H.. Ö.. geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat Ö.. A..'un mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Okundu, mazeretinde başka duruşmaları olduğunu, gelemeyeceğini bildirdiği anlaşıldı. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-)Dava, icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı .... Teknik Üniversitesi Rektörlüğü, öğretim görevlisi davalının dava dışı Bilgi Kimyasal Teknolojileri ... ... San. Tic. Ltd. Şti. tarafından yürütülmekte olan "A.. L.. Photoluminiscent Özel Yol Çizgi Boyası1" başlıklı Tubitak-Teydep Başkanlığı tarafından desteklenen ... ...projesinin danışmanlığını yapmak üzere üniversite tarafından görevlendirildiğini, bu kapsamda danışmanlık sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre danışmanlık ücretinin davacı Üniversite Döner Sermaye İşletme saymanlığı hesabına yatırılması gerekirken, dava dışı şirket tarafından davalıya elden ve hesaba ödeme yapılarak alındığını, alacağın tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek icra takibine yapılan itirazın iptalini, takibin devamını ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan ödemenin telif ücretine ilişkin bulunduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.