muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/614, Karar No: 2008/605, Tarih: 08.10.2008

Davacı, Davalı Türk Telekomünikasyon AŞ işyerinde 399 sayılı KHK’ya göre sözleşmeli statüde tekniker unvanı ile çalıştığı sırada 29.01.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 4502 sayılı Kanunun Geçici 4.maddesinden yararlanarak, 2000 yılında kendi iradesi ile imzaladığı hizmet akti ile iş mevzuatına tabi hale gelmiştir.

İş akti genel olarak kabul edildiği üzere; iş görme, ücret ve bağımlılık unsurlarından oluşan bir sözleşmedir. İş akti diğer sözleşmelerde olduğu gibi işçi ve işverenin karşılıklı ve birbirine uygun irade beyanlarında bulunmaları ile kurulur. İş akitleri kural olarak bir şekle bağlı değillerdir.

Bir sözleşme olan hizmet akti tarafların anlaşması ile, belirli süreli ise bu sürenin dolması ile, işçinin ölümü ile sona erebilir. Ayrıca kanunda sayılan fesih sebepleriyle de haklı olarak feshedilebilir.

İş hukukunda sözleşme serbestisi bulunmaktadır. Bununla birlikte; hizmet sözleşmeleri kamu düzeni düşüncesi ile emredici ve yasaklayıcı hükümler yönünden, genel hukukun geleneksel sözleşmelerine oranla, daha geniş ölçüde sınırlandırılmıştır.

Hizmet sözleşmeleri tıpkı diğer özel hukuk sözleşmeleri gibi batıl addolunabilir. Başka bir ifade ile, özel hukuk sözleşmelerinin butlan sebepleri hizmet sözleşmeleri için de geçerlidir. Bunları dört grupta toplayabiliriz. Şöyle ki; hizmet sözleşmeleri tarafların ehliyeti ile ilgili eksiklikler, şekil noksanlıkları, hukuka ve ahlakâ aykırılık ve imkansızlık hallerinin bulunması durumunda hizmet sözleşmesinin iptali istenebilir. Bu gibi durumlarda, yani butlanla malül sözleşme başlangıçtan itibaren geçersiz olup, bir davada her zaman ileri sürülebilir ve hakim tarafından da re’sen göz önüne alınır.

Yine hizmet sözleşmesinin yapılması sırasında irade sakatlıklarının bulunması mümkündür. Bunlar ise; hata, hile ve ikrah olarak ortaya çıkabilir. Hizmet sözleşmesinin geçerli olarak doğmasına rağmen, devam edip etmemesi tarafların iradelerine bırakılmıştır.

Bu açıdan somut olay değerlendirildiğinde, işçi tarafında belirtilen şekilde bir iptal talebi vuku bulmamıştır.

Öte yandan; 10/6/2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren İş Kanununun, Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi kenar başlıklı 22. maddesinde; “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir.

Taraflar aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilir. Çalışma koşullarında değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.” hükmü bulunmakla birlikte, olayın gerçekleştiği ve uygulanması gereken 1475 sayılı İş Kanununda bu yönde bir hüküm bulunmamaktadır.

İşçinin, işverenin talimatlarına uyma yükümlülüğünün sonucu işverenin yönetim hakkı bulunduğu kabul edilmektedir. Akit yapma serbestisini, bazı kanuni sınırlamalar bulunsa bile bir özel hukuk anlaşması olan hizmet akti içinde ilke olarak geçerlidir. İşveren çalıştıracağı kimseyi seçmekte serbest olduğu gibi, işçi de çalışacağı işvereni seçmekte serbesttir. Yine bu açıdan tarafların aktin yapılmasına yasal sınırlamalar dışında bazı koşullara bağlamaları da mümkündür. Nitekim somut olayda taraflar arasında imzalanan hizmet akti ve ekindeki belgeler ile davacı işçinin hangi pozisyonda çalışacağı kararlaştırılmıştır. Bu kurallar işverenin yönetim hakkı kapsamında bulunduğundan, iptal edilinceye kadar hukuki alanda hükümlerini ifa edecektir.

Danıştay 5.Dairesi 28.01.2004 tarih, 2001/861 E.-2004/215 sayılı kararı ile ;” …12.5.1992 günlü 21226 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Bazı Lise, Okul ve Mezunlarına unvan verilmesi hakkındaki 3795 sayılı Kanunun 3.maddesi ile Meslek Lisesi ve Teknik Lise mezunlarına teknisyen, lise üstü 2 yıl süreli yüksek teknik öğrenim görenlere tekniker lise üstü 3 yıl süreli yüksek teknik öğrenim görenlere yüksek tekniker unvanı verildiği, 657 sayılı Yasanın 36.maddesinde de yüksek tekniker, tekniker, teknisyen hiyerarşisinin benimsendiği ve tüm kamu kurumlarında çalışan teknik personel açısından da bu hiyerarşiye bağlı kalındığı, ....Türk Telekomünikasyon A.Ş. Unvan Yükselmelerinde Uygulanacak Esasların Geçici 1.maddesinde de bir yandan iş mevzuatına tabi personel için belirlenen pozisyonlara, Ek Tablo 3 de aynı ya da denk olarak belirlenen unvanlardan yapılacak atamalarda, Ek Tablo 1 de öngörülen şartlar aranmazken diğer yandan iş mevzuatına geçişte aynı veya denk pozisyona atayıp atamama konusunda idarenin serbest olduğunun belirtilmesini kendi içinde çelişkili ve idareye çok geniş bir takdir yetkisi tanıyan bir düzenleme olup idareye bu alanda tanınan takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gerekleri ile sınırlı bulunduğu, hizmet gerekleri ile bağdaşmayan ve sübjektif etkilere açık düzenleme yapılamayacağının açık olduğu, .... sözü edilen Esasların Geçici 1 mad. ve 5 mad. deki düzenlemelerin de teknisyen kökenlilerin teknik uzmanlığa kadar yükselebilmelerine ve teknikerlerle, şef teknikerlerin amiri konumuna gelmelerine olanak tanındığı ... " hususları belirtilerek, dava konusu Türk Telekomünikasyon A.Ş. Unvan Yükselmelerinde Uygulanacak Esasların geçici 1 mad. ve 5 mad. ile aynı esasların ekinde yer alan Teknik Gruba İlişkin Unvan Yükselme Şartları Tablosu ile Aynı ve Denk Pozisyon Unvanları Tablosunun teknik uzman-teknisyen yardımcısı arasında kalan bölümünün iptaline” karar verilmiştir.

Davalı Şirket Yönetim Kurulu'nun 05.08.2004 tarihli kararı ile; 5189 sayılı Yasa, Danıştay tarafından verilen iptal kararları ve Yargıtay kararları gereğince, iş mevzuatına tabi personele ilişkin, Yönetmelik ve Esaslarda değişiklik ve düzenlemeler yapılmış olup, bu düzenlemeler sonucunda tekniker unvanının hiyerarşik yapıdaki yeri yeniden belirlenerek, sıralamadaki yeri teknisyen ve şef teknisyen unvanlarının üzerinde tespit edilmiştir. Tekniker unvanı ile ilgili bu düzenleme 15.08.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yapılmıştır. Bu tarihten itibaren de davacı statüsüne uygun gelire kavuşmuştur.

Hal böyle olunca, davacının talep ettiği dönemin 1475 sayılı İş Kanununun uygulandığı zamana denk gelmesi ve bu dönemde 4857 sayılı İş Kanunun 22. maddesine benzer bir hükmün bulunmaması, dolayısıyla yapılan değişikliğin işverenin yönetim hakkı kapsamı içerisinde mütalaa edilmesi, yukarıda açıklandığı üzere işçinin hizmet aktinin iptali ile ilgili herhangi bir girişimde de bulunmaması ve kendi iradesi ile hizmet aktini imzalaması nedeniyle statüsünün değiştirilmesinden önceki döneme ilişkin hakları talep etmesi yasal olarak mümkün bulunmamaktadır. Öyleyse Hukuk Genel Kurulunca da uygun bulunan Özel Dairenin bozma kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi hatalı olmuştur. Direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkemenin direnme kararının

Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 08.10.2008 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1839, Karar No: 2015/6068, Tarih: 02.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1839 E.  ,  2015/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2012/222-2014/202

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.12.2010 gününde verilen dilekçe ile mirası reddin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, murisin önceki evliliğinden çocukları olan davalıların murisin eşi olan müvekkilini oturmakta olduğu evde ölünceye kadar bedelsiz oturması ve karşılığında mirası ret beyanında bulunmasını talep ettiklerini, müvekkilinin davalılara inanarak bu konuda 03.05.2007 tarihli sözleşmenin yapıldığını, sözleşmeden sonra müvekkilinin mirası ret beyanında bulunduğunu, müvekkilinin 2007 yılından bu yana bu evde otururken 06.10.2010 tarihli ve 7011 yevmiye no'lu ihtarname ile mirasçılar evi sattıklarından evi boşaltmasını istediklerini ve kendisine meni müdahale davasının açıldığını, ortada davalıların hilesi ve aldatması ile yapılan bir sözleşme ve mirası ret beyanının olduğunu belirterek mirası ret beyanının iptali ile buna göre veraset ilamı verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, 03.05.2007 tarihinde mirasın reddedildiğini, aradan dört yıla yakın bir zaman geçtiğini, hakdüşürücü sürenin dolduğunu, davacının özgür iradesiyle mirası kayıtsız şartsız reddettiğini, terekeye dahil olan taşınmazlardan dördünün zaten murisin sağlığında oğulları olan davalılara intikal ettirildiğini, davacının iddiasının soyut olduğunu, TMK'nın 611. maddesi gereğince mirası retten vazgeçilmesinin mümkün olmadığını, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının mirası ret beyanının kayıtsız şartsız olmayıp davalıların aldatıcı davranışlarından kaynaklanan hile ve hata sonucu gerçekleştiğinden mirası ret beyanından dönme isteğinin kabulü ile bunun sonucu olarak düzenlenen veraset ilamının iptaline karar verilmiştir.

Dava, mirası ret beyanın iptaliyle, buna göre mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir. Davacı M.. A.., muris B.. A..'dan intikal eden mirası reddetmiş, İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.05.2007 tarihli 2007/1086 Esas, 1109 Karar sayılı dosyasında mirası kayıtsız, şartsız reddettiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Dava, mirası ret beyanın iptaliyle, buna göre mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir. Davacı M.. A.., muris B.. A..'dan intikal eden mirası reddetmiş, İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.05.2007 tarihli 2007/1086 Esas, 1109 Karar sayılı dosyasında mirası kayıtsız, şartsız reddettiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Davacı mirasçılardan Özgür'ün hileli hareketlerde bulunduğunu, murise ait evde ölene kadar oturacağını vaadettiğini ancak daha sonra bu evin satıldığını ileri sürerek mirası ret hükmünün iptalini talep etmişse de bu iddasını kanıtlayamamıştır. Davacı ile mirasçı Özgür arasında imzalanan 03.05.2007 tarihli sözleşmede, Özgür'e ait evde davacının ölene kadar oturacağı kararlaştırılmıştır. Delil olarak sunulan bu sözleşmede, konu olan meskende davacının ölünceye kadar oturmasına dair rızanın, davacının mirası reddi karşılığında verildiğine yönelik bir ifade bulunmamaktadır. Yine davacının gösterdiği tanıkların beyanları, davacıdan nakledilen bilgileri içermekte olup, davacının iradesinin sakatlandığını ispatlar nitelikte değildir.

Açıklanan nedenlerle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü, hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19624, Karar No: 2025/1150, Tarih: 04.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19624 E.  ,  2025/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/147 E., 2023/168 K.

MAKTUL / ÖLEN : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık ... müdafiinin 08.06.2023 tarihli mazeret dilekçesi ile "Bugün yapılacak olan duruşmaya mesleki mazeretim sebebi ile iştirak edemeyeceğim. Mazeretimin kabulü ile yargılamanın başka bir güne bırakılmasına karar verilmesini talep ederim." şeklinde talepte bulunduğu, mazeret talebine ilişkin olarak mahalli mahkemece bir değerlendirme yapılmadığı ve sanık müdafiinin olmadığı duruşmada hüküm kurulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu' nun (5271 sayılı Kanun) 188/1-2 maddesi gereğince “Müdafiin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halinde duruşmaya devam edilebilir.“ şeklindeki düzenleme karşısında, mazeret dilekçesi verildiğinden müdafii yokluğunda karar verilemeyeceği, nitelikli yağma suçu bakımından kanun maddesinde öngörülen cezanın alt sınırına göre, 5271 sayılı Kanun'un 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii bulundurulmadan hüküm kurulmak suretiyle, anılan Yasa'nın 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılarak sanıkların ve suça sürüklenen çocukların savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan karar verilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9242, Karar No: 2023/7400, Tarih: 08.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9242 E.  ,  2023/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/734 E., 2023/783 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/6 Esas, 2023/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/734 Esas, 2023/783 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdur vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın birden fazla işlemiş olduğu suç nedeniyle üst hadden cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine, fiilin sabit olmadığına, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, etkin pişmanlık ve takdiri indirim nedenlerinin sanık lehine uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçları işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine, fiilin sabit olmadığına, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, etkin pişmanlık ve takdiri indirim nedenlerinin sanık lehine uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; '' Mağdur ... ...ile sanık ... ...'nin komşu oldukları, aynı binada oturdukları, 2021 yılının Ekim ayında tam tarihi belirlenemeyen bir günde sanığın mağduru evine çağırdığı, yemek yedirdiği, çay içirdiği, mağduru iki gün sonra sanığın evine tekrardan çağırdığı gel çay içelim dediği mağdurun gittiğinde ise sanığın mağdurun omzuna dokunduğu, yanağını sıktığı, mağdurun özel bölgelerine, kalçasına dokunduğu, eliyle okşadığı, kıyafetlerini çıkardığı, kıyafetlerini çıkardıktan sonra erkeklik organıyla dokunduğu ve mağdurun poposuna cinsel organını sürttüğü ilk olayın bu şekilde olduğu, ikinci olayın ise bu olaydan 4 gün sonra sanığın daha önceden sanık tarafından mağdurun evine verilen üzüm kabını bırakmak için gittiği, ikincisinde de ilk seferki eylemlerin hepsini yaptığı, üçüncü ve son olayda ise 7 Kasım 2021 tarihinde sanığın mağduru halı sahaya çağırdığı, ancak başka bir eve götürdüğü, gittikleri evin başkasının evi olduğu, eve girdiklerinde yatak odasına gittiklerini, sanığın pantolonunu dizine kadar açtığı, mağdurun pantolonunu da aynı şekilde açtığı, sanığın mağdura sürtünerek cinsel eylemde bulunduğu, daha sonraki aşamada mağdurun annesi katılan ...'nin oğlunun cebinde 150 TL para görüp oğluna sorduğunda bu paranın sanık tarafından kendisine verildiğini söylediği ve katılan ...'nın bu durumdan şüphelenerek oğlunun cep telefonunu kontrol ettiği ve katılan ...'nın ... ... isimli olarak bildiği şahsın telefonundan mesajlar geldiğini gördüğü, bu mesajlarda "canım, aşkım sen bizim eve geliyorsun ancak ev kalabalık olduğu için ben kötü oluyorum" yazdığı, porno içerikli görüntüler gönderdiği, katılan ...'nın bu mesajları ve içerikleri mağdur ... ...'ye sorduğunda oğlunun sanığın farklı zamanlarda kendisine 3 kez cinsel istismarda bulunduğunu söylediği, katılan ...'nın ilk başta olayı söylemeye çekindiği ancak Kapodokya Kadın Dayanışma Derneğine gittiğinde orada cinsel istismar durumunda kalınca ne yapılması gerektiğine dair anlatımlar yapılınca cesaretlenerek 26/02/2022 tarihinde kolluk kuvvetlerine şikayetçi olmasıyla olayın adli mercilere yansıdığı ve sanık hakkında mağdur ... ...'ye yönelik eylemleri sebebiyle soruşturma başlatıldığı olayların bu şekilde gelişerek sübut buluduğu anlaşılmıştır. Hazırlık aşamasındaki 26/02/2022 tarihli kolluk tarafından düzenlenen teşhis tutanaklarından; mağdur ... ...'nin kolluğa rızası ile teslim etmiş olduğu kendi telefonundaki fotoğraf mağdura gösterildiğinde

kendisine cinsel istismar eyleminde bulunan ismini ... ... olarak bildiği şahsın fotoğraftaki sanık olduğunu teşhis ettiği görülmüştür. Soruşturma aşamasında sanığın telefonunun imajının alınması ve incelenerek rapor alınması için kolluk görevlilerine teslim edildiği, kovuşturma aşamasında dosya kapsamına alınan 25/04/2022 tarihli export inceleme ve imaj alma raporunda sanığın telefonunda mahkememizin 2022/116 esas (bu dosyadaki istinaf bozması sonrası yeni esas 2023/47) sayılı dosyasındaki mağdur ... ile yine mahkememizin 2022/200 esas (bu dosyadaki istinaf bozması sonrası yeni esas 2022/442 ) sayılı dosyasındaki mağdur ...'ye ait fotoğraflar olduğu, ayrıca çocuk pornografisi içeren bir video bulunduğu tespit edilmiştir. Kovuşturma aşamasında dosya kapsamına alınan 31/03/2022 tarihli adli görüşme raporunda mağdurun bilişsel ve fiziksel gelişiminin yaşıtlarıyla paralel olduğu, verdiği ifadelerin birbiri ile tutarlı olduğu, görüşme esnasında uyumlu davranışlar gösterdiği, kendisini açık ve net ifade edebildiği, ifade vermesine engel bir husus olmadığının tespit edildiği görülmüştür. Kovuşturma aşamasında mağdurun yabancı uyruklu olması, il göç sisteminde beyan üzerine kayıtların yapılması, mağdurun kendi beyanına göre hastane doğumlu olduğunu söylemesine rağmen hastaneye ilişkin doğum belgelerinin İran ülkesinde kaldığına dair araştırma tutanağının dosyamız arasına girdiği gözetildiğinde, mağdurun içerisinde Radyoloji uzmanının da bulunduğu heyete sevki sağlanarak kemik yaşına ilişkin rapor aldırılması için müzekkere yazıldığı, Nevşehir Devlet Hastanesi'nin 09/05/2022 tarihli raporundan anlaşılacağı üzere mağdurun 28.04.2022 tarihi itirabariyle kemik yaşının 14- 15 yaş ile uyumlu olduğunun tespit edildiği görülmüştür. Kemik yaşına ilişkin istinaf bozması sorası Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan yeniden rapor aldırılmış ve 24.03.2023 tarih ihtisas kurulu raporunda "Dava konusu olayla ilgili olarak 28-04-2022 tarihinde çekildiği bildirilen grafilerin Kurulumuzca yapılan radyolojik kemik yaşı değerlendirmesinde; genetik, hormonal, coğrafik yaşam alanı, beslenme farklılıkları gibi etkenlere bağlı olarak değişkenlik gösterebilmekle birlikte, Gök ve Greulich&Pyle atlasları referanslarına göre; Hosein ve Zahra oğlu, ...’nin, 01-01-2010 olarak belgelenen doğum kaydına uygun gelişim gösterdiği, olay tarihinde (27-02-2022) -12- yaşını bitirmiş olup, 13 (onüç) yaşı içerisinde olduğu ve -13- yaşını bitirmediğinin kabulünün uygun olacağı oy birliği ile mütalaa olunur. " şeklinde rapor düzenlendiği görülmüştür. ATK nın bu raporunda iddianamede gösterilen suç tarihi olan 27.02.2022 tarihi esas alınarak bu tarihteki yaşına ilişkin görüş bildirilmiş ise de; mahkememizin kabulüne göre eylem tarihlerinin 2021 Ekim-07.11.2021 tarihleri arasında kaldığı ve olay tarihin bu tarihler olduğu, ancak 27.02.2022 tarihi esas alınarak belirlenen kemik yaşının, tarihlerin birbirine yakın olması nedeniyle 2021 Ekim-07.11