muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9111, Karar No: 2017/10422, Tarih: 12.12.2017

Sigortalılık hakkı veya sigortalılıktan kaynaklanan yaşlılık aylığı hakkı veya ölüm aylığı hakkı, asla tamamen hakdüşürücü süreye tabi olmadığı gibi zamanaşımına da uğramaz. 1479 sayılı Yasanın 43. maddesine göre ölüm aylıklarının beş yıl geçtikten sonra talep edilmesi halinde talep tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlanması gerekmektedir. T.C. Anayasasının 10. maddesine göre "Herkes ...kanun önünde eşittir. Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun hareket etmek zorundadırlar" 1479 sayılı Yasanın 4956 sayılı Yasa ile değişik 45/c maddesinde yer alan, " yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır" hükmü yasanın yürürlük tarihinden önce ölen sigortalıların kız çocukları için de uygulanmalıdır. Çeşitli yasal değişiklikler nedeniyle hak sahipleri açısından ölüm tarihlerine göre dört ayrı dönemin ikisi yönünden aylık bağlanması diğer iki dönem yönünden aylık bağlanmaması gerektiği yönündeki yorum açıkça T.C. Anayasasında yer alan eşitlik kuralına aykırı olduğu gibi genel hukuk ilkelerine de aykırıdır.

Somut olayda, davacı sigortalı olmayıp kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık da almadığından, davacıya babasının 1479 sayılı Kanun' a tabi hizmetleri üzerinden aylık bağlanması gerektiği göz ardı edilerek davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4999, Karar No: 2015/6473, Tarih: 04.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4999 E.  ,  2015/6473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, park halinde iken davalının evinde meydana gelen doğalgaz patlaması nedeniyle evin duvarlarının yıkılması sonucu hasarlandığını, sigortalı araçta meydana gelen 9.719,92 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, olayın meydana gelmesinde davalının kusurlu olduğunu belirterek TTK'nun 1301. maddesi gereğince 9.719,92 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, olayın meydana gelmesininde müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın reddine dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 10/12/2012 gün 2012/4074 Esas 2012/13760 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 9.690,00 TL'nin ödeme tarihi olan 20/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 468,97 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12097, Karar No: 2015/8747, Tarih: 18.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12097 E.  ,  2015/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI 1. AİLE MAHKEMESİ

(SİNCAN 1.AİLE MAHKEMESİ)

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/253-2014/91

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; müvekkili İlayda'nın, davalıların oğlu Özgür tarafından tecavüze uğradığını, bu olay sonrasında İlayda ve Özgür'ün sözlenip daha sonra düğün merasimi yapılarak birlikte yaşamaya başladıklarını; bir süre sonra birlikteliklerinin sona erdiğini, nişanın Özgür tarafından haksız olarak bozulduğunu; İlayda'nın uğramış olduğu haksız fiil ve nişanın bozulması nedeniyle müvekkillerinin kişilik haklarının zarara uğradığını; haksız fiil ve nişan tarihinde davalıların oğlu Özgür'ün 18 yaşından küçük olduğunu, davalıların meydana gelen olaylar nedeniyle aile başkanı olarak sorumlu olduklarını ileri sürerek; müvekkillerinden İlayda lehine 40.000,00 TL, Hacer lehine 20.000,00 TL tazminata hükmedilmesini; ayrıca, nişan hediyeleri olarak 8 bilezik bedeli olan 9.150,00 TL, 2 saat bedeli olan 470,00 TL, 32 altın bedeli olan 4.800,00 TL, 1.120,00 TL para olmak üzere toplam 15.540,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde; davanın açıldığı tarihte Özgür'ün reşit olduğunu, davanın husumetten reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalıların taraf ehliyetine sahip olmadıkları gerekçesiyle; davanın, husumet yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı İlayda'nın 14 yaşında iken davalıların oğlu Özgür tarafından tecavüze uğradığı, olay tarihinde Özgür'ün de 18 yaşından küçük olduğu, İlayda ve Özgür'ün düğün merasimi yaparak bir arada yaşamaya başladığı, bu birliktelikten bir çocuklarının olduğu, bir süre birlikte yaşadıktan sonra ayrıldıkları anlaşılmaktadır.

./..

Davacılar vekilinin somut davada iki ayrı talebi bulunmaktadır.

1. Talep; İlayda'nın uğramış olduğu haksız fiil nedeniyle davacıların uğradığı zararın, davalıların oğlu Özgür'ün olay tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TMK. nun 369. maddesi uyarınca ev başkanı olarak davalılardan tazmini talebidir.

./..

Davacılar vekilinin somut davada iki ayrı talebi bulunmaktadır.

1. Talep; İlayda'nın uğramış olduğu haksız fiil nedeniyle davacıların uğradığı zararın, davalıların oğlu Özgür'ün olay tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TMK. nun 369. maddesi uyarınca ev başkanı olarak davalılardan tazmini talebidir.

Fiil ehliyetine sahip bulunmayan küçükler tarafından haksız fiilin işlenmesi durumunda sorumluluk iki çeşittir. Küçük, BK.nun 41. maddesi uyarınca haksız fiilin faili olarak, anne ve babası ise TMK. nun 369. maddesi uyarınca ev başkanı olarak zarar görene karşı sorumludurlar. Her iki sorumluluk da birbirinden farklı hukuki nedenlere dayalı olup, zarar gören küçüğe ve ev başkanına karşı birlikte veya ayrı ayrı davalar açabilir. Aynı zarardan her ikisi de kendi malvarlıkları ile ayrı ayrı sorumlu olurlar.

Bundan ayrı, davacının zarara uğramasına yol açan haksız fiilin gerçekleştiği tarihte, haksız fiili geçekleştiren davalıların oğlu Özgür'ün ergin olmadığı anlaşılmaktadır. Kural olarak her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir ise de; haksız fiil nedeniyle verilen zarar olay gününde meydana geldiğinden, hukuki sorunun da olay günündeki koşullara göre çözümlenmesi zorunludur. Haksız fiili gerçekleştiren kişi, davanın açıldığı tarihte ergin olsa bile, bu durum TMK. nun 369. maddesinde düzenlenmiş bulunan ev başkanının sorumluluğunu ortadan kaldırmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; eldeki davada bu talep açısından TMK. nun 369. maddesinin uygulanacağı gözetilerek davanın esasına girilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2.Talep; Davacı İlayda'nın müşterek hanede kalan ziynet eşyalarının bedelinin iadesi talebine ilişkin olup, bu talep açısından aile mahkemeleri görevli değildir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi uyarınca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun ikinci kitabı ile (3.kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemelerinde görülür.

Bu durumda, mahkemece; bu talep açısından davanın tefrik edilerek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8349, Karar No: 2022/7286, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8349 E.  ,  2022/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.04.2022 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/427 Esas - 2021/141 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin 15.09.2020 tarihli kararı ile idarenin kıymet takdir komisyonunca belirlenen ve davalı tarafa ödenmesine karar verilen bedele ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihine, fark bedele ise istinaf karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde faiz hükmü kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) nolu bendinin tamamen hükümden çıkartılmasına yerine (İdarenin kıymet takdirinde belirlediği ve davalıya ödenmesine karar verilen 257.220,00-TL bedele 21.07.2019 tarihinden ilk karar tarihi olan 15.09.2020 tarihine, ilk karar ile üçer aylık vadeli hesaba yatırılan 140.208,38-TL bedele ise 21.07.2019 tarihinden son karar tarihi olan 02.03.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına,) paragrafının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4627, Karar No: 2021/7831, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4627 E.  ,  2021/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12053, Karar No: 2017/6637, Tarih: 05.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12053 E.  ,  2017/6637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten yemek odası takımı satın aldığını, alınan takımın raf vidasındaki gizli ayıp ve satıcı tarafından yanlış montajdan kaynaklı zararının bulunduğunu ileri sürerek, zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satışa konu ürünlerin davacıya zamanında ve eksiksiz teslim edildiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, satıma konu ürünün ayıplı olduğu, davacının satın aldığı büfe rafının devrilmesi neticesinde toplam 1.080,00 TL bedelinde zararın meydana geldiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıdan satın alınan yemek odası ve oturma grubundaki hatalı montajdan kaynaklanan zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Maddi tazminatın talep edilebilmesi için gereken unsurlardan birisi meydana gelen zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağının kurulması gerekliliğidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporunda, meydana gelen gelen zararın davalıdan satın alınan büfe raf ünitesinin hatalı montajından kaynaklanıp kaynaklanmadığı konusunda bir inceleme yapılmadığı gibi mahkemece de bu husus üzerinde de durulmamıştır. Mahkemece bu konularda bilirkişiden ek rapor alınarak meydana gelen zarar ile davalının kusuru arasındaki illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1061, Karar No: 2012/2085, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1061 E.  ,  2012/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçelerinde, 12.187 TL ürün kaybı nitelikli maddi zarar bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti dava dışı kişilere ait olup davalı idare tarafından kamulaştırılan taşınmazın davacı tarafından 1/3 payının kiracı olarak kullanıldığını ve taşınmaza buğday ürünü ekilmiş olduğunu, Kamulaştırma Yasasının 27.maddesince yapılan tespitte dikkate alınmayan buğday ürününe verilen zarar karşılığında davalı idare tarafından verilen zararın karşılığı olarak bir miktar müvekkiline ödendiğini, bu paranın fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak alındığını ileri sürerek yasanın 20.maddesine göre ürün kaybından kaynaklanan zararın tazmini istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; Çoğulhan köyü 852 parsel sayılı taşınmazın dava dışı kişilere ait olup davalı idare tarafından kamulaştırıldığı, davacının bu taşınmazın 25.000 m²'sini kiracı sıfatıyla kullandığı, yasanın 27.maddesi uyarınca 21.11.2007 tarihinde yapılan tespiti takiben buğday ekili taşınmaza el konulduğu ve davacıya ürün zararı karşılığında 1.700 TL. ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Yasasının 20.maddesinin son fıkrasında ekili arazilerin boşaltılmasının hasat sonuna bırakılacağı, hasat sonuna bırakılması mümkün olmayan hallerde ise ekin bedelinin tazmini suretiyle taşınmazın boşaltılabileceği hükme bağlanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında zararın tazmin yükümlülüğü kapsamı içinde olduğu anlaşılmaktadır. Yasanın 20. maddesinde hükme bağlanmış olan tazmin yükümlülüğü, ekili taşınmazın hasat zamanı beklenmeden boşaltılması gereken hallerde, boşaltma tarihinde gerçekleşmiş olan zarar miktarıyla sınırlıdır. Başka bir anlatımla kamulaştıran idarenin hasat zamanını beklemeden el attığı taşınmazda ekili olan ürün için ödeyeceği tazminat, boşaltma tarihine kadar fiilen yapılmış olan harcamalardan ibarettir. Ekili ürünün hasat sonunda getireceği net gelir, henüz gerçekleşmeyen, gerçekleşip gerçekleşmeyeceği veya ne oranda gerçekleşeceği de bilinmeyen bir gelir olup, böyle bir gelirden yoksun kalındığından dolayı tazminat istenilmesi mümkün değildir. Bunun için de dava konusu anlaşmazlık ile ilgili olarak idarenin davacıya yapmış olduğu ödeme sırasında fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulması gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan davacının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkını saklı tuttuğu da araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu hususlar dikkate alınmadan davacının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkını saklı tuttuğu da araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, taşınmazın bulunduğu yörede buğday ürününün mutat ekim tarihinden el atma tarihine kadar davacı tarafından yapılan harcamaların -kira bedeli olarak ödenmiş olan miktar dahi mal sahiplerinden geri istenebileceğinden masraf kalemi olarak değerlendirilemez- miktarı belirlenmeli ve davacıya yapılmış olan ödeme de dikkate alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15809, Karar No: 2009/6833, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15809 E.  ,  2009/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası ı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan Göçmen Turz. Ltd. Şti., Halil Gök vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacıların, davalı ...'e ilişkin hükme yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Husumet davalı işveren... ile birlikte davalı işverenin otobüsünü park ettiği akaryakıt istasyonunun işleticisi Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şti ile bu şirketin işçisi Bayram Seyit Ballı’ya yöneltilmiştir.

Mahkemece davacılar murisinin işvereni davalı ...’ün kusuru bulunmadığından hakkındaki davanın reddine, kazanın meydana geldiği petrol istasyonu işleticisi Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şt ile bu şirketin işçisi Bayram Seyit Ballı’ya karşı yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5521 sayılı Yasanın 1.maddesidir. Anılan madde de; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş aktinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Madde de belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olabilmesi için uyuşmazlığın taraflarının işçi ve işveren veya işveren vekili olması, uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş kanunundan kaynaklanması koşuldur. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilemez yahut değiştirilemez.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacılar murisinin şehirler arası taşımacılık yapan...’e ait otobüste muavin olarak çalıştığı, 2.11.2005 tarihinde yolcular indirildikten sonra otobüsün her zaman park edildiği Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şti’ ne ait petrol istasyonuna çekildiği, murisin burada otobüsün temizliğini yaptıktan sonra duşa girdiği, gelen gaz kokusu üzerine dışarı çıktığından LGP dolumu yapan tankerin hortumunun yerinden çıkıp etrafa çarptığını görünce haber vermek için mutfağa girdiği bu arada gazın mutfağa dolmasıyla yanan ocağın etkisiyle meydana gelen patlama ve yangında öldüğü, meydana gelen zararlandırıcı olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şt %50, LPG tankerinin sürücüsü Bayram Seyit Ballı %10, mutfakta çalışan işçi Murat Oğuz’un %10 ve murisin %30 oranında kusurlu olduğu, davalı işveren...'ün ise kusursuz olduğunun saptandığı anlaşılmaktadır .

Davacılar ile davalı Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şt ile tankerinin sürücüsü Bayram Seyit Ballı arasındaki davanın yasal dayanağı Borçlar Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca haksız fiilden kaynaklanan tazminat davası olup somut olayda sigortalı ile bu davalılar arasında hizmet sözleşmesi bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla davalı Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şti davacılar murisi sigortalının işvereni değildir. Hal böyle olunca davacılar ile Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şt ve Bayram Seyit Ballı arasındaki uyuşmazlığın iş aktinden veya İş Yasasından doğmadığı, giderek davada 5521 sayılı Yasa'nın 1. maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı görülmektedir.

Davacılar ile bu davalılar arasındaki davanın genel hükümlere göre Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden davalılar Göçmen Türk Dayanıklı Tüketim Mal. Tur. Tic Ltd Şti, ve Bayram Seyit Ballı'ya yönelik davanın ayrılıp ayrı esasa kaydedilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde kamu düzenine ilişkin olan bu husus re'sen nazara alınmalı ve temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın hüküm bozulmalıdır.

3-Somut olayda davalı ...’ün kusuru bulunmadığından hakkındaki davanın reddine karar verildiğine göre ; ayrı dava konusu edilebilecekleri maddi ve manevi tazminat isteklerinin aynı davada sonuçlanması halinde, davacıların reddedilen maddi ve manevi tazminat istemlerinin her biri için bu davalı yararına ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken tek avukatlık ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.