muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18664, Karar No: 2014/13007, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18664 E.  ,  2014/13007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2010/713-2013/674

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12101, Karar No: 2007/14081, Tarih: 06.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12101 E.  ,  2007/14081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16892, Karar No: 2011/2937, Tarih: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16892 E.  ,  2011/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1760, Karar No: 2021/5029, Tarih: 24.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1760 E.  ,  2021/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluş, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde katılanın işlettiği ''...'in yeri'' isimli birahaneye gelen sanığın aşırı alkollü olması nedeni ile işyeri çalışanlarınca dışarı çıkartıldığı, bir müddet sonra aynı mekana tekrardan gelen sanığın, “çıkın dışarı” diye bağırarak taşkın hareketler sergilemeye devam ettiği, bu esnada işyerinden dışarı çıkan katılana yaklaşık 2,5 - 3 metre mesafeden, 5522 numaralı 7.65 mm çaplı yasak niteliği haiz olduğu raporlanan tabanca ile karın bölgesini hedef alarak bir el ateş etmesi neticesinde; Giresun Adli Tıp Şubesinin 28.05.2015 tarihli raporunda belirtildiği üzere, ''karın bölgesinde, göbek deliği ile kasık orta noktasının birleşim noktasından vücuda girerek, yaklaşık 10 cm cilt-cilt altı yumuşak dokuda vertikal bir hatta seyrederek vücudu terk eden ve devamında kasık bölgesi orta hatta tekrar vücuda girerek büyük damar ve sinir yaralanmasına sebebiyet veren, uyluk arka kısmında yumuşak doku içerisinde kalan ve daha sonra lokal anestezi altında çıkartılan ateşli silah mermi çekirdeğine bağlı yaralanma arızasının hayati tehlikeye, duyularından ve

organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına'' neden olacak şekilde yaraladığı, sonrasında tanık ...'nın sanığa müdahale ederek elindeki tabancayı zor kullanmak suretiyle alıp polise teslim ettiği olayda, kullanılan aracın elverişliliği, atış mesafesi, şiddeti, hedef alınan bölge, sanığın kastının yoğunluğu ile sanığın eylemlerine devam ettiği sırada araya tanık ...'in girmesi sebepleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken; suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5481, Karar No: 2016/7594, Tarih: 25.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/5481 E.  ,  2016/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

KARAR

1- Dava konusu 162 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Dava konusu 162 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının tüm sayfalarının onaylı ve okunaklı suretleri ile varsa kadastro sırasında uygulanan vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması,

3- Dava konusu 162 parsel sayılı taşınmaza kadastro sırasında revizyon gören 26.9.1979 tarih 7 sıra nolu, 26.09.1979 tarih 8 sıra nolu ve 26.09.1979 tarih 9 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9386, Karar No: 2018/4352, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9386 E.  ,  2018/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2016 gün ve 2016/118 Esas, 2016/115 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin birinci celsede Segbis sistemiyle alınan mağdur, sanık, müştekiler ile tanık beyanlarına dair düzenlenen çözümleme tutanağında mahkeme başkanıyla zabıt katibinin ve gerekçeli hükümde ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzaları bulunmadığı gibi anılan çözümleme tutanağının UYAP sistemine de kaydedilmediği anlaşılmakla, söz konusu imza ve sisteme aktarım eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçtan 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 8 yıl 4 ay hapis cezası mahkumiyetine dair kurulan hükmün yaşı küçük mağdur ...'ın velayet hakkına sahip kanuni temsilcileri olup sanıktan şikayetçi olarak davaya katılan ... ile...'ya tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının adları geçen katılanlara tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8127, Karar No: 2012/14915, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8127 E.  ,  2012/14915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.02.2011 tarih ve 2009/67-2011/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "BOSCH Yaşam için teknoloji+şekil" ibareli markası olduğunu, davalının ise ürün reklamlarında "Yaşam bu teknolojide" ibaresini kullandığını, oysa, tescilli markanın benzerinin izin alınmadan kullanılamayacağını, bu durumun iltibasa neden olduğunu, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, ticari itibarlarının zedelendiğini ileri sürerek, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin menini, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tüketicilerin ürün alırken marka isimlerine odaklandığını, yaptıkları reklamlarda baskın unsurun "ALF" ibaresi olduğunu, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet durumunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının markasında bulunan "Yaşam için teknoloji" ile davalının reklamlarında kullandığı "Yaşam bu teknolojide" ibarelerinin asli ve ayırt edici unsur olmadığı, teknoloji ve yaşam ibarelerinin sektörde sıkça kullanıldığı, tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimali bulunmadığı, her iki tarafa ait ürünlerin farklı şirketlere ait olduğunun kolaylıkla anlaşılabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8030, Karar No: 2017/16966, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8030 E.  ,  2017/16966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1889, Karar No: 2019/2208, Tarih: 02.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/1889 E.  ,  2019/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının 08/12/2013 tarihinde ... Balıkçılık Gıda San. Tic. Ltd. Şt.'den balık yağı ve balık unu satın aldığını, çek ile ödemesini yaptığını, davalı adına ... tarafından dava dışı ... Balıkçılık San. Tic. Ltd. Şti tarafından müvekkiline satılan malların kendilerine ait olduğundan bahisle ve malların davacı şirket tarafından çalındığı iddiası ile ihtarname gönderdiğini, yaşanan durumlardan dolayı 16.01.2014 tarihinde satıcı ... Balıkçılık San. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri ... ve ... ile karşılıklı anlaşarak satıştan dönüldüğünü, davacının olmayan bir alacak borç ilişkisine rağmen cebri icra tehdidi altında kaldığı belirterek müvekkili şirkete karşı olası bir icra takibi veya ihtiyati haciz kararı ile telafisi güç zararların doğabileceği, bunun için ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve davacı şirketin davalı tarafa borçlu olmadığının tespiti ile davalının %20 den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait tanker ve kamyonla davacı şirketin sorumlularının talimatı ile şirket çalışanları öncülüğünde davalının fabrikasından 52 ton balık yağı ve 16,300 kg balık unu çalındığını, ihtara rağmen bahse konu malların iade edilmediği gibi bedelinin de ödenmediğini, bunun üzerine mallar faturalanarak ve sevk irsaliyeleri düzenlenerek ihtar çekildiğini, fatura ve irsaliyelerin davacı şirket tarafından yine noterlik ihtarı ile iade edildiğini ve bunun üzerine ... İcra Müdürlüğü 2014/65 E. sayılı icra dosyası ile icra işlemleri başlatıldığını, davacı şirketin davalıya ait fabrikadan aldığı mallar nedeniyle davalı şirkete borçlu olduğunu, malların ... Balıkçılık Ltd. Ştd.. ne iade edildiği savunmasının kendilerini bağlamayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalıya borçlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 30.12.2013 tarihli, Seri A, Sıra No; 972675 olan 236.785,88 TL fatura ile aynı tarihli, Seri A, Sıra No; 972676 olan 56.459,55 TL fatura bedelleri yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, şartları bulunmadığından kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, menfi tespit davası olup, dava esas değeri dava konusu 2 adet 236.785,88 TL ve 56.459,55 TL fatura bedelleri toplamı olan 293.245.43 TL’dir. Dava kabul edildiğine göre hüküm altına alınan miktar üzerinden 5.007,90 TL nisbi harç alınması gerekir. Halbuki mahkemece maktu karar harcı alınmasına ve peşin harcın fazla kısmının iadesine karar verilmiştir. Bu husus yanlış olup, resen dikkate alınması gereken ve aleyhe bozma yasağının istisnası olan bir durum olmakla doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9161, Karar No: 2006/12021, Tarih: 06.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9161 E.  ,  2006/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip konusu yapılan senedin arka yüzünde "teminat senedidir" ibaresinin yazılı olduğu, taraflar arasında tartışmasızdır.

Senedin arka yüzünde teminat senedi kaydının bulunması kambiyo senedi niteliğini etkilemez. Neyin teminatı olduğu hususu borçlu tarafça usulüne uygun olarak kanıtlandığı takdirde, kayıtsız şartsız borç ikrarı içermeyeceğinden bu senede dayalı takip yapılamaz.

O halde, Mahkemece, duruşma açılarak tarafların bu konudaki beyan ve belgeleri sorulduktan sonra oluşacak sonuca göre yukarıdaki kural ışığında bir karar vermek gerekirken sadece teminat sözcüğüne itibar edilerek dosya üzerinden takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.