muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/215, Karar No: 2019/648, Tarih: 07.11.2019

Dosya içeriğine göre sanığa iftira etmeleri için hiç bir nedenleri bulunmayan mağdurların aşamalardaki istikrarlı beyanlarının, görevliler tarafından olaydan hemen sonra düzenlenen tutanak ve soruşturma aşamasında yine olaydan hemen sonra dinlenen tanık ...'ın anlatımları ile desteklenmiş olması, olaya müteakip alınan ifadesinde mağdurları korkutmak için eline silahına götürdüğünü beyan eden sanığın aşamalardaki ifadeleri arasında çelişkilerin bulunduğu gibi olay anında sanık ile aynı araçta bulunan tanık ...'un ifadeleri arasında da çelişkilerin bulunması, olay anında mağdurlara silah çektiği konusunda hiç bir kuşku bulunmayan sanığın bir taraftan mağdurlar ile aralarındaki çok büyük yaş farkına rağmen örf ve adetlere göre asla şaka olarak kabul edilmesi mümkün olmayan sinkaflı sözlerle küfürler ederken diğer taraftan şaka yapmak amacıyla silah gösterdiği yönündeki savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması, tehdit suçu ile kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetinin korunmak istendiğinin TCK'nın 106'ncı maddesinin gerekçesinde açıklanmış olması ve buradaki hareket etme hürriyeti ile kastedilenin, bir yerden diğer bir yere gidebilme anlamındaki hareket değil, kişinin vermiş olduğu kararlar yönünde davranabilme anlamında hürriyet olduğu hususunda gerek öğretide gerekse uygulamada herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması karşısında; sanığın objektif olarak korkutmaya elverişli silahı mağdurlara doğrultmaktan ibaret eyleminden dolayı Yerel Mahkemece TCK'nın 106. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca silahlı tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararı isabetli olup dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 85-116 sayılı direnme kararına konu hükmündeki gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.11.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5343, Karar No: 2008/4208, Tarih: 04.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5343 E.  ,  2008/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3215, Karar No: 2019/3797, Tarih: 15.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3215 E.  ,  2019/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların birlikte hareket ederek katılan ... adına kayıtlı ve Antalya'da bulunan arsasını ele geçmeyen üçüncü kişinin katılımı ile ve katılan adına sahte oluşturulmuş kimlik kullanılıp sanıklardan ...'a Kocaeli 4. Noterliğince düzenlenen 22/03/2007 tarihli vekalet verildiği, sanık ...'un arsa bedeli 100,000 TL'yi noterde bu üçüncü kişiye verdikten sonra Yüksel'e de komisyon ödeyip daha sonra bu arsayı tanık Sinan Şamiloğlu'na tapu dairesinde satışını yaparak sahte vekaletle işlem yapılarak arsa sahibi katılanın dolandırıldığı ve resmi belgede sahtecilik yapıldığının iddia edildiği olayda;

1-Sanık ...’in nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin 23/01/2014 tarih ve 2012/5710 Esas ve 2014/1034 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair karara sanık müdafii tarafından itiraz edildiği, itirazın hüküm mahkemesince kabul edilmemesi üzerine dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderildiği, itiraz mercinin 28.01.2010 gün ve 2010/143 değişik iş sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK’nın 231/12 madde ve fıkrası uyarınca kesin olmak üzere itirazın reddedildiği, bu nedenle sanık hakkında verilen kararın kesinleştiği gözetilmeksizin, bozma ilamı sonrası bu sanık hakkında yeniden hüküm kurulmuş ise de; verilen bu hükmün yok hükmünde olması nedeniyle; dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,

2-Sanıklar ... ve ...’in resmi belgede sahtecilik, sanık ...’un nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı suçları işlemediklerine dair savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, Kocaeli 3. Noterliği'nin 22/03/2007 tarih ve 05694 yevmiye numaralı vekaletnamesi, Kocaeli 3. Noterliği’nin 22/03/2007 tarih ve 05693 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vadi sözleşmesi, 20 Ocak 2009 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; inceleme konusu “Düzenleme Şeklinde Vekaletname” de ... adına atfen atılmış imzaların mevcut mukayese imzalarına kıyasla katılan ...’ın eli ürünü olmadığı yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların resmi belgede sahtecilik, sanık ...’un nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanıkların resmi belgede sahtecilik, sanık ...’un nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların suç işlemek kastıyla hareket ettikleri, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17368, Karar No: 2014/7897, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17368 E.  ,  2014/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, tanık ... ile tartıştığı sırada, sinirlenerek ... İlköğretim Okulu'nun camlarını tekme atıp kırmaktan ibaret eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken, sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5933, Karar No: 2022/14841, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5933 E.  ,  2022/14841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Araç Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Kastamonu İli, Araç İlçesi, Başköy Köyü, 108 ada 87 parsel, 117 ada 39 parsel, 114 ada 9 parsel sayılı taşınmazların 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden tespit edilerek derhal ödenmesine ilişkin HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6737, Karar No: 2011/23806, Tarih: 17.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/6737 E.  ,  2011/23806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet ve özel evrakta sahtecilik suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; zimmet suçundan mahkümiyetine dair, Muğla 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2006 gün ve 2003/736 Esas, 2006/82 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Köyü Muhtarı olan sanığın, su parası adı altında köy halkından topladığı 3.196.250.000 TL ile tahsil ettiği köye ait kahvehane kira bedeli 6.100.000.000 TL.yi kayıtlara intikal ettirmeyip, su pompasının tamir ücreti olarak köy halkından topladığı 1.158.000.000 TL.yi ilgili firmaya ödememek ayrıca köy bütçesinden yemek verilmediği halde 220.000.000 TL yemek faturasını gider kaydetmek suretiyle köy tüzel kişiliğine ait parayı mal edindiği iddiası karşısında, sanığın savunmasında tahsil ettiği paraları köyün giderlerine harcadığını, buna ilişkin fatura ve gider makbuzlarının bulunduğunu, defterlere el konulması nedeniyle işleyemediğini beyan etmesi gözetilerek öncelikle görev süresinin kaymakamlıktan sorularak belirlenmesi, sanığın yaptığı harcamalara ilişkin fatura, makbuz gibi belgeleri ibraz etmesinden sonra köye ait başta karar defteri, gelir gider defteri, su tahsilat defteri olmak üzere tüm defter ve belgelerin dava dosyası ile birlikte emekli Sayıştay denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek sanığın görevli olduğu döneme ait köy tüzel kişiliğinin tüm gelir ve giderlerinin tespit edilip sanığın uhdesinde köye ait para kalıp kalmadığının saptanması amacıyla rapor aldırılması, sonucuna göre iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında özel evrakta sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı halde karar yerinde tartışılmaması,

Suçun 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10316, Karar No: 2022/9258, Tarih: 22.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10316 E.  ,  2022/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuran vekili; yoğun kar yağışı sonucu dağın eteklerindeki kar sularının eriyerek yer kaymasına sebebiyet vermesi sonucu büyük kaya parçalarını yerinden oynattığı ve kar yığını ile birlikte kayaların davalı tarafça sigortalı bulunan davacıya ait evin üzerine düştüğünü, evin kullanılamaz hale geldiğini belirterek toplam 131.950 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmalık Hakem Heyeti tarafından; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; başvurunun kısmen kabulüne, 40.840.75 TL bina ve 8.559 TL eşya olmak üzere toplam 49.399.75 TL tazminatın davalıdan tahsiline

karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti, talebin ek sözleşme ile teminat kapsamına dahil edilebilecek haller başlığı altında düzenlenen kar ağırlığı rizikosuna dayandığı, ek sözleşme ile teminat kapsamına dahil edilebilecek rizikoların ancak poliçede açıkça belirtilmiş olmaları halinde teminat verilen rizikolardan sayılabileceği, dosyadaki eksper raporuna göre hasarın çığ düşmesi sonucu oluştuğu, bu rizikoya ek sözleşme ile teminat verilmemesi nedeni ile başvurunun reddi gerektiğinden bahisle itirazın kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf davalı ... tarafından evim paket sigorta poliçesi ile davaya konu hasara uğrayan bağımsız konutunu 09/01/2017 tarihinde sigortalatmış ve meydana gelen riskin teminat kapsamında olduğunu belirterek dava açmış olup davalı taraf ise savunmasında söz konusu hasarın çığ düşmesi sonucu meydana geldiğini poliçe teminatı kapsamında olmadığını savunmuştur. O halde ihtilaf meydana gelen rizikonun teminat kapsamında kalıp kalmadığına ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetince davaya konu olayın çığ düşmesi olduğu kabul edilmiş ve riskin teminat kapsamı dışında olduğu kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiş ise de hasarın oluş biçimi konusunda bilirkişi raporu alınmamış olup eksper raporu ile karar verilmesi mümkün değildir.O halde öncelikle hasarın meydana geldiği zamana ilişkin meteroloji genel müdürlüğünden hava şartlarının sorulması ardından meydana gelen olayın oluş şekline ilişkin jeoloji, meteroloji ve inşaat mühendisinden oluşan alanında uzman bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması, riskin teminat kapsamında olup olmadığının değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10343, Karar No: 2023/7720, Tarih: 04.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/10343 E.  ,  2023/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 26.12.2022

SAYISI : 2019/34 E., 2019/153 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, ...plakalı nakil aracının müsaderesi, ARA 795 plakalı nakil aracının iadesi

EK KARAR :Gerekçeli kararın 09/07/2020 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından bu aşamada işbu talebin yerine getirilmesinin mahkemenin görev ve yetkisinde olmaması sebebiyle talebin reddi

EK KARARI TEMYİZ EDEN : Katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/153 Karar sayılı ek kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

ARA 795 plakalı nakil aracı hakkında 09.07.2020 tarihli kesinleşmiş hüküm ile verilen iade kararına ilişkin olarak; gerekçeli kararın 09.07.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından bu aşamada iş bu talebin yerine getirilmesinin mahkemenin görev ve yetkisinde olmaması sebebiyle talebin reddine dair Mahkemenin 26.12.2022 tarihli ek kararının infaza ilişkin olduğu gözetilerek 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 inci maddesi ve 101 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince anılan karara karşı itiraz yolu açık olduğundan, itiraz niteliğinde kabul edilen dilekçe hakkında itiraz merciince bir karar verilmek üzere dosyanın Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36763, Karar No: 2024/9826, Tarih: 09.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/36763 E.  ,  2024/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/674 E., 2018/668 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2017 tarihli ve 2017/795 Esas, 2017/693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, lehine olan hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/72, Karar No: 2025/6093, Tarih: 06.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/72 E.  ,  2025/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2024 tarihli ve 2024/445 Esas, 2024/201 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32409, Karar No: 2020/4310, Tarih: 05.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/32409 E.  ,  2020/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının günlük çalışma süresi 13-14 saat olmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, tanker şoförü olarak çalışan davacının günde bir sefer yaptığı, Emet-Bandırma (Boş) ve Bandırma-Emet (dolu), doldurma ve boşaltma süreleri dahil olmak üzere, her asit seferinin ortalama 12 saat sürdüğü kanaatine varılarak fazla çalışma alacağı hesaplanmış ise de dosya içeriğinden ve davacı ile aynı güzergahta tanker şoförü olarak çalışan işçinin emsal 2016/27906 esas sayılı dosyasında kabul edildiği üzere davacının bir seferde geçirdiği süre 11 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Ayrıca günlük 11 saatlik çalışma süresinden 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekir. Bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.