muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4, Karar No: 2021/31, Tarih: 16.02.2021

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suç ve karar tarihinden sonra 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nda yapılan değişiklikler gözetilerek, 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 16. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, mağdurenin yaşına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan rapor ile İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen rapor arasında çelişki bulunduğu ve olayın ardından İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporlarda mağdurede herhangi bir travmatik lezyon saptanmadığı hususları da göz önüne alındığında söz konusu çelişkinin suçun vasfını etkileyebileceği anlaşılmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp ilgili Üst Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, mağdurenin yaşına ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp ilgili Üst Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurul Üyesi; mağdurenin yaşına ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp ilgili Üst Kurulundan rapor alınması gerekmediği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 1867-2488 sayılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA

3- İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2016 tarihli ve 222-109 sayılı hükmünün, mağdurenin yaşına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan rapor ile İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp ilgili Üst Kurulundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabul edilip, Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA ve sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabul edilip, Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle cezanın İNFAZININ DURDURULMASINA ve sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2021 tarihinde yapılan müzakerede raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği yönünden oy çokluğuyla, ulaşılan sonuca göre infazın durdurulması ve sanığın tahliyesi bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24144, Karar No: 2013/20990, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24144 E.  ,  2013/20990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, İbadet hanelere zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 3 kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına rağmen bu suçtan iki kez cezalandırılmasına karar verilmiş ise de zamanaşımı süresince bu konuda karar verilebileceği mümkün görülmüştür,

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte sprey boya ile Turhal Cumhuriyet İlköğretim Okulunun duvarına, Turhal Anadolu Lisesi bahçe duvarına, Hamam Mahallesinde bulunan cami duvarına ve kapısına, otobüs ve minibüs duraklarına, S.S.Taşıyıcılar Kooperatifi bahçe duvarına, Baklacıoğlu Sokak ile Bahçe Sokağın kesiştiği Bahçe sokak No: 61 sayılı evin duvarına, Bekirşeyhoğlu caddesi üzerindeki beton direk üzerine, Murat Alpat Caddesi üzerindeki beton direk üzerine, Yeşilırmak köprüsü halatlarının bağlı olduğu beton direk üzerine, Tanyeri Sokağa bakan bahçe duvarına hakaretler içeren yazılar yazmak suretiyle hakaret ettikleri ve zarar verdiklerinin iddia edildiği somut olayda;

1- Sanık ... hakkında hakaret suçlarından suçundan kurulan beraat hükmü bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Katılan hazine vekilinin diğer katılanlara karşı işlenen hakaret suçlarından doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmaması karşısında, katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve ibadethanelere zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümleri bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığın atılı suçları işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen, istikrarlı ve birbirini tamamlayan savunmaları, olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tanık olmaması ve diğer sanıkların sanığın savunmalarını doğrulamaları karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair soyut iddialardan başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın beraatine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın atılı suçları işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen, istikrarlı ve birbirini tamamlayan savunmaları, olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tanık olmaması ve diğer sanıkların sanığın savunmalarını doğrulamaları karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair soyut iddialardan başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın beraatine ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme, ibadethanelere zarar verme ve sanık ... hakkında ibadethanelere zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümleri bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... Özkan'ın, diğer sanık ... ile birlikte sprey boya ile ev, okul ve cami duvarlarına tutanakta belirtilen yazıları yazdık, sanık ...'un söz konusu yazıları suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte yazdık, sanık ...'un, tutanakta okunan ve fotoğrafları gösterilen okul, cami, işyeri ve evlerin duvarlarına yazılan yazıları sanık ... ve suça sürüklenen Ümit birlikte yazdılar şeklinde beyanda bulunmaları karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'ın mala zarar verme ve ibadethanelere zarar verme, sanık ...'un ibadethanelere zarar verme suçlarından mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9747, Karar No: 2024/3774, Tarih: 29.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9747 E.  ,  2024/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.10.2015

SAYISI : 2013/133 E., 2015/264 K.

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Katılan sanık Özgür hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-4, 43, 86/1, 106/1-1. cümle ve 102/5. maddesi uyarınca, katılan sanık Sibel hakkında ise hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4, 86/2 ve 106/1-2. cümlesi uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2013/133 Esas, 2015/264 Karar sayılı kararı ile, sanıkların atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık Özgür Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan sanık Sibel’in ikrarı ve görgü tanıklarının beyanlarına rağmen beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Sanık Özgür Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan sanık Özgür'ün nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğinin somut, kesin ve inandırıcı delillerle ispatlandığına, olayın intikal şekli gerekçe gösterilerek beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, alınan raporlar uyarınca suçun işlendiğinin kanıtlandığına, dosyadaki mesaj kayıtlarının dikkate alınmadığına, sanığın atılı diğer suçları işlediğinin de somut kesin ve inandırıcı delillerle ispat edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan sanıklar müdafilerinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarına yönelik öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3655, Karar No: 2013/4223, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3655 E.  ,  2013/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Bulaklı Köyü çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde keşif avansının yatırılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. 18.07.2012 günlü yargılama oturumunda tarafların duruşmaya gelmemesine rağmen tarafların yokluğunda açık yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Kural olarak, yargılama oturumları, duruşma günü kendilerine usule uygun bir şekilde bildirilmiş davanın tarafları olan davacı ile davalı ya da avukatlarının huzuru ile yapılır. Taraflar, acele hallerde, telgraf ya da faksla mazeretlerini duruşma saatinden önce mahkemeye ulaştıracakları gibi aynı gün bizzat ya da vekilleri veya kendisini temsil eden birisi aracılığıyla da mazeret dilekçelerini varsa mazerete dayanak belgelerini sunarak oturum gününün ertelenmesini isteyebilirler (Mazeretin kabulü ya da reddinin takdiri mahkeme hakimine aittir). Ancak, geçerli bir mazereti bulunmadan oturuma çağırılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde davanın yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir (6100 HMK'nun M. 150/1). Somut olayda mahkemece, taraflar duruşmaya gelmedikleri ve mazeret de bildirmedikleri halde 6100 sayılı HMK'nun 150/1. maddesi gereğince davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken; tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru olmamıştır. Her ne kadar, mahkeme hakimi yargılamanın mümkün olduğu ölçüde süratli ve düzenli olarak yürümesini ve gereksiz yargılama giderine meydan verilmemesini sağlamakla yükümlü ise de (6100 s.HMK'nun 30. madde) tarafların hazır olmadığı oturumda kendiliğinden yargılamaya devam ederek hüküm veremez. Bu yön göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/279, Karar No: 2020/5445, Tarih: 26.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/279 E.  ,  2020/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.03.2016 gün ve 2014/84 - 2016/18 sayılı kararı bozan daire'nin 26.09.2018 gün ve 2016/14515 - 2018/5728 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "ZÎNCO" markasını ilk olarak 1996 yılında kullanmaya başladığını, "ZÎNCO" ibareli markalarının başta 05. ve 29. sınıflar olmak üzere çeşitli sınıflar için tescil ettirilmiş olduğunu, ilaç sektöründe kullanılan bir elementin adı olmadığını, literatürde çinko elementinin karşılığının Latince'de "zinkum", İngilizce'de "zinc", Almanca'da "zink" olduğunu, davalının "zincoday" ibaresini marka olarak tescil ettirmiş olmasının "ZİNCO" markasının tanınmışlığından faydalanılmak istenmesinden kaynaklandığını, "ZİNCO" markasının tanınmış marka haline geldiğini, Yargıtay'ca onanan Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2011/31 E. ve 2012/182 K. sayılı kararında bu durumun tespit edilmiş olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı "zıncoday" markasının davacının markalarına ayniyet derecesinde benzer olduğunu davalı markasının MarKHK m.8/l/b, 8/3, 8/4 maddeleri kapsamında davacı markası ile benzer olduğunu ileri sürerek tüm emtialar bakımından hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "ZİNCO" ibaresinin ilaç sektöründe sıklıkla kullanılan kimyasal bir elementin adı olduğunu, bu özelliği itibariyle ayırt ediciliğinin olmadığını, ayırt ediciliği zayıf bir markayı seçen kişinin iltibas içermeyen benzerlerinin tesciline ve kullanımına katlanmak zorunda olduğunu, davalının 2009/18825 tescil numaralı markasının davacı markaları ile benzer olmadığını, TPMK nezdinde "zinc" ibaresini içerir birçok marka başvurusu bulunduğunu, bu markalardan birçoğunun tescil edilmiş olduğunu ve markaların kullanıldığı ürünlerin piyasada satışının yapıldığını, ilaç markaları bakımında göz önünde bulundurulması gereken hedef kitlenin öncelikle doktorlar olduğunu, ikinci hedef kitlenin ise eczacılar olduğunu, ilaç markalarının hitap ettiği kesime ortalama dikkat seviyesine sahip hastaların dahil edilmemesi gerektiğini savunarak haksız davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1882, Karar No: 2014/5959, Tarih: 04.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1882 E.  ,  2014/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bitlis İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/35-2013/34

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına, HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Borçlu belediye vekili, haciz konulan 13 AH 013 plakalı aracın itfaiye öncü aracı olarak kullanıldığını, buna ilişkin belediye meclis kararı olduğunu belirterek haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu, belediye meclis kararıyla aracın kamu hizmetinde fiilen kullanılması için tahsis kararı verildiği, fiilen kamu hizmetinde kullanılan araçların haczedilemeyeceği gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Anılan maddeye göre kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Öte yandan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.