muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9608, Karar No: 2024/6056, Tarih: 13.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9608 E.  ,  2024/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan mağdurenin 2013 yılı Ocak ayı başlarında Ayvalıkta bir kafede eğlenirken tanıştıkları, bu tanışma sonrasında sanığın, katılan mağdure ile tekrar buluşmak istediği, buna istinaden katılan mağdure ile sanığın, tanık ...’in ikametinde buluştukları, bu ikamette katılan mağdure ile sanığın normal yoldan rızaen cinsel ilişkiye girdikleri, ardından katılan mağdurenin ikametten ayrılarak Burhaniye'deki ikametine gittiği, bu olaydan sonra sanığın, katılan mağdure ile tekrardan cinsel birliktelik yaşamak istediğini katılan mağdureye ilettiği, ancak katılan mağdurenin sanık ile görüşmek istememesi üzerine tanık ...'ın beyanınca sabit olduğu üzere sanığın katılan mağdureyi defaten "Adını çıkartırım, annene anlatırım, benimle tekrar yatacaksın, rezil ederim" şeklinde katılan mağdureyi korkutarak 2013 yılı Şubat ayı başında aynı ikamete giderek sanığın katılan mağdureyle zorla ve rıza dışı şekilde normal yoldan cinsel istismarda bulunduğu, katılan mağdurenin bu durumu kimseye anlatamadığı ve ikametten ayrıldığı, yine aynı saikle sanığın katılan mağdure ile cinsel birliktelik yaşamak için mağdureyi korkuttuğu ve katılan mağdurenin devamla 2013 yılı Şubat ve Mart ayları içerisinde iki kez daha toplamda 3 kez sanık ile zorla cinsel birliktelik yaşadığı iddiasıyla ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b-2-6, 43/1 ile aynı Kanun'un 109/1-3-f-5, 43/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli, 2015/57 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararı ile dosyadaki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, atılı suçlardan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın, kanuna ve hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın, kanuna ve hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/57 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7257, Karar No: 2010/13950, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7257 E.  ,  2010/13950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 13.076 Sterlin ve 1.090 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; kaymakam adayı olan davalılardan ...’in staj için 07.09.2003 tarihinde İngiltere’ye gönderildiğini, dönem sonunda İELTS sınavından başarısız olması nedeniyle 06.03.2004 tarihli onay ile Türkiye’ye çağrıldığını, davalıya eğitimi döneminde yapılan 13.076 İngiliz Sterlini ve 1.090 TL masrafın sarf tarihinden itibaren faiziyle tahsilini istemiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalılardan ...’in İngiltere’ye eğitime giderken davalılarca imzalanan 25.08.2003 günlü yüklenme senedi ve muteber imzalı müteselsil kefalet senedinin 6. maddesinde; taahhüdün ihlal edilmesi halinde, fiilen döviz cinsi yapılmış olan masrafların aynı döviz cinsinden ve kanuni faiziyle birlikte, Türk Lirası olarak yapılmış masrafların ise iki misli olarak ve kanuni faiziyle birlikte ödeneceği taahhüt edilmiştir. Sözü edilen yüklenme senedinde yükümlüye yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Bu durumda, yükümlüye yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihinin yükümlünün temerrüde düşürüldüğü tarih olarak alınması gerekir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; 06.11.2007 günlü yazıyla davalıdan borcunu bu yazının tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde ödenmesinin istendiği, sözü edilen yazının da 26.12.2007 tarihinde yükümlüye tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu durum karşısında yükümlüye yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihlerinin 27.01.2008 tarihi olarak kabul edilip, bu tarihten itibaren dava tarihine kadar işlemiş faizin bilirkişiye hesap ettirilip, davalı tarafça yapılan ödemeler de düşüldükten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar vermek gerekirken; yükümlüye yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihini sarf tarihi olarak alan ve buna göre işlemiş faizi belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15498, Karar No: 2023/4090, Tarih: 12.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15498 E.  ,  2023/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin

birinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2.600 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/574 Esas, 2022/1167 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.500 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ve suça sürüklenen çocuk ... 'nın aynı okulda öğrenci oldukları, aynı okulda öğrenim gören ve ...'nın arkadaşı olan inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'ün kız kardeşi tanık ...'ü, katılanın rahatsız etmesi nedeniyle suça sürüklenen çocukların katılanı tekme ve yumrukla vurarak birlikte darp ettikleri, anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk ... üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan ... suça sürüklenen çocukların kendisini darp ederek yaraladığını beyan etmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ... üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan ... suça sürüklenen çocukların kendisini darp ederek yaraladığını beyan etmiştir.

4. Katılan ... hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, burun kemiğinde ve sol maksiller sinüs medial duvarında meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede bulunduğu bildirilmiştir.

5. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı kasten yaralama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu bildirilmiştir.

6. Suça sürüklenen çocuğa ait sosyal inceleme raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuk ...'in, arkadaşının kız kardeşini rahatsız etmesi nedeniyle katılan ...'ı darp ettiğinin anlaşılması karşısında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarında suça sürüklenen çocuğun da kendisini darp ettiğini belirttiği ve bu beyanlarını doğrular nitelikteki adlî muayene raporları karşısında eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/574 Esas, 2022/1167 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3896, Karar No: 2013/686, Tarih: 31.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/3896 E.  ,  2013/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 914 parsel sayılı 137.875 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına, vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ........ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydı miktar fazlasının adına tescili istemiyle dava açmış, yargılama sırasında ayrı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 914 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ........ ve paydaşları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 31.1.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31963, Karar No: 2020/202, Tarih: 22.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/31963 E.  ,  2020/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu orman emvalinin müsaderesi hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülerek, doğrudan adli para cezası kısmı için 3 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 4 gün olarak adli para cezasına hükmedilerek sanığa fazla gün adli para ceza tayini,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nispi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nispi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nispi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükmün 4. fıkrasından "4 gün" çıkartılarak yerine "3 gün" ibraresinin ve 6.fıkrasından "80 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "60 TL" ibaresi ile beraber cümle sonuna "Neticeden 1500,00 TL hapisten çevrilen adli para cezası ve 60,00TL doğrudan hükmedilen adli para cezası ile cezlandırılmasına" eklenmesi ve hükmün vekalet ücretine ilişkin B fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine “Katılan ... İdaresi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 1.500 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... idaresine verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6708, Karar No: 2015/23061, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6708 E.  ,  2015/23061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8664, Karar No: 2023/1457, Tarih: 07.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8664 E.  ,  2023/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu vekili dava dilekçesinde: müvekkili belediyenin vergi, resim ve harç niteliğindeki paraların yatırıldığı banka hesaplarına haciz konulduğunu, bu hesaplardaki paraların personel maaş ödemesi ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanıldığını iddia ederek banka hesaplarına konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etti.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; borçlu belediye hesaplarında haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların birarada bulunmasının haczedilmezlik hakkından feragat edildiği anlamına geldiğini, hesap hareketlerinin celbedilerek bilirkişiden rapor aldırılması gerektiğini iddia ederek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verildiği, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda Belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlemesinin yer aldığı, İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olanın alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğu, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının borçlu belediyece ispatlanması gerektiği, şikayete konu banka hesap ekstreleri celp edildikten sonra alınan bilirkişi kök ve ek raporu ile banka hesaplarının açıklanan yasa maddesi kapsamında kalıp kalmadığı, hesaplara yatan paraların mahiyetleri itibariyle havuz hesabı teşkil edip etmediğinin usule uygun olarak belirlendiği, raporda şikayete konu hesaplardan yedi tanesinin havuz hesabı olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulüne, ... .......... iban nolu hesabı üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasına, borçlunun sair şikayetlerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar