muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14307, Karar No: 2011/8445, Tarih: 27.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/14307 E.  ,  2011/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

Davacı vekili müvekkilinin çalıştığı .... Belediye Başkanlığınca aylık ücretinden 3417 sayılı yasa gereği tasarruf teşvik kesintisi yapılmasına rağmen, davacı işçiye  nema ödenmediği, 4853 Sayılı yasaya 5568 Sayılı yasa ile eklenen hüküm doğrultusunda tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülüklerinin 31.12.2007 Tarihi itibariyle Hazineye devredilmiş olduğu belirtilerek şimdilik 100,00 TL tasarruf teşvik nema alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Hazine Müsteşarlığı vekili, 4853 Sayılı yasanın ek l. maddesi gereğince 31.12.2007 tarihi itibariyle hazine Müsteşarlığının yükümlülüğünün hazineye devrolunan tutarla sınırlı olduğunu, çalışan adına tasarrufu teşvik hesap numarası açılmaması veya açılan hesaba para yatırılmaması halinde uğranılan zararın ilgili kuruma (Belediyeye) ait olduğunu, hazine Müsteşarlığının sorumluluğunun bulunmadığını, 4853 Sayılı kanunun ek 1. maddesi hükmünün 31.02.2007 tarihinden sonra tasarruf teşvik hesabına yatırılmış olan tutarların hazineye geçeceğinin düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Ayrıca dava konusu alacağın zaman aşımına uğradığını ve davanın işçinin çalıştığı belediyeye ihbarını talep etmiştir.

İhbar olunan ....Belediye Başkanlığı  vekili   müvekkili kurumun 5393 sayılı belediye kanunun geçici 5. Maddesi ve 2005/8928 sayılı bakanlar kurulu kararında belirtilen esaslar çerçevesinde uzlaşma kapsamına alınarak müvekkilinin genel bütçe gelirlerinden her ay ayrılacak paylardan kesilerek alacaklı kuruluşlara ödenmesine karar verildiğini müvekkili tarafında da bu uzlaşma tutanağının imzalandığını bu çerçevede müvekkilinin borç yapılandırmasına gittiğini payından her ay düzenli olarak kesinti yapıldığını bu nedenlerle müvekkilinin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının, aylık ücretlerinden mülga 3417 Sayılı yasa hükümleri uyarınca kesilen tasarruf teşvik kesintilerinin işveren katkı payı ile birlikte nemalandırılmak üzere bankaya yatırılması gerekirken yatırılmadığı, SSK tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmadığı, davacı işçinin çalıştığı .... Belediyesi’nin 5393 sayılı kanunun 5. madde kapsamında davalı hazine ile uzlaşma yoluna gittiği husumetin hazineye yöneltilmesinde bir yanlışlık bulunmadığı, hesap bilirkişisi raporunda  belirlenen  tutar hüküm altına alınmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre kesintilerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre kesintilerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklanmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da, yasa gereği işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, anılan kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin yasalar uyarınca tahsil edilmiş olması halinde, işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde davalı belediyenin  aynı  borç  sebebiyle  mükerrer  şekilde  sorumluluğuna  gidilmiş  olur.  Tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden Sosyal Sigortalar Kurumunun, 4853 sayılı yasanın 7. maddesi gereği ilgilinin ....Bankası nezdindeki hesaplarına yatırması gerekir.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, .....Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve ........Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiş olmakla, tasarruf teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluk bu tarihten itibaren Hazine Müsteşarlığına geçmiştir.

Dosya içeriğine  göre SGK Başkanlığı’nın  12.08.2010 günlü cevabi yazısında  davacının işvereni olan Yenişehir  Belediyesi’nin  dava konusu tasarrufu teşvik kesintisi ve nama  borçları nedeni ile 5393 sayılı kanunun 5. madde kapsamında davalı hazine ile uzlaşma yapılmadığı belirtilmiştir. Tasarruf teşvik kesintileri ve nema  alacaklarından davalı hazine’nin  sorumlu olabilmesi için işveren belediyenin  hazine ile uzlaşmaya gidilmiş olması gerekir. SGK Başkanlığı’nın  12.08.2010 günlü cevabi yazısına göre  işveren Yenişehir Belediyesi’nin  davalı hazine ile  uzlaşmaya  gidilmediği bildirildiğinden  dava konusu alacaklar bakımından  işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Dava konusu tasarruf teşvik kesintileri ve katkı  payları uzlaşma kapsamında bulunmadığına  göre  davalı hazine  aleyhine açılan davanın  reddi  yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda  açıklanan nedenlerle  mahkeme kararı usul ve yasaya aykırı bulunduğundan BOZULMASINA 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6968, Karar No: 2016/9147, Tarih: 29.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/6968 E.  ,  2016/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 24.12.2015 tarih ve 2015/30010-32807 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesi gereğince; icra mahkemesi, aynı Kanun'un 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu vekilinin, dayanak çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığını ve borcu bulunmadığını ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi tarafından borçlu ... imzaları incelenerek düzenlenen 16.12.2014 tarihli rapora itibar edilerek senetteki mevcut imzanın borçlunun eli ürünü olmadığı gerekçesiyle imza itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, alacaklı vekili 11.09.2014 havale tarihli cevap dilekçesinde, takibe konu çekteki imzanın ... adına oğlu ... tarafından vekaleten atıldığını ve ... tarafından müvekkiline verildiğini beyan ettiği, borçlu ...'a ait olmadığını kabul ettiğine göre, mahkemece imza incelemesi yapılması gereksizdir.

O halde, mahkemece, bilirkişi incelemesi yapılmadan önce alacaklı vekilinin senetlerdeki imzaların borçluya ait olmadığı yönündeki vakıayı ikrar niteliğindeki beyanı ve çekteki imzanın vekaleten atıldığı iddiasına ilişkin olarak da dosya içindeki vekaletnamede kambiyo senedi düzenleme yetkisi verilmediği gözönünde bulundurularak, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve imza incelemesi yapılmadan sonuca gidilmesi gerektiğinden alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmemesi gerekirken; imza incelemesi yapılarak alacaklının tazminat ve para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından Dairemizce mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekirken doğrudan onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 24.12.2015 tarih, 2015/30010 E.-2015/32807 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 05.03.2015 tarih ve 2014/752 E.- 2015/207 K. sayılı kararının hüküm bölümünün tazminat ve para cezasına ilişkin 1 nolu bendinin 4 ve 5. cümlelerinin karar metninden tamamen çıkartılmasına, mahkeme kararının düzeltilen bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4018, Karar No: 2016/6037, Tarih: 16.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4018 E.  ,  2016/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, mağdure Yağmur'un beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik eylemini cebir veya tehdit kullanmak suretiyle işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği halde, hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince yapılan 1/3 oranındaki indirim sonucunda bulunan 16 yıl hapis cezasının aynı maddenin son cümlesi uyarınca 12 yıla indirilmesi ve takdiri indirimin de bu ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1849, Karar No: 2016/8293, Tarih: 16.11.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/1849 E.  ,  2016/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde cezasının infaz edilmiş sayılmasına dair ...12. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29.06.2011 tarihli ve ... esas, ... sayılı kararının infazını müteakip hükümlünün tedbire uyması sebebiyle açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi gereğince düşürülmesine dair ... 45. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2015 tarihli ve ... esas, ... sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.11.2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı’ veya ‘yazım hatası’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukukî yanılgılardır. Hukukî yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir talî muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddî yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.” biçimindeki açıklamalar karşısında, mahkemesince hukuki yanılgı sonucu verilen 06.05.2015 tarihli ek kararı müteakip, anılan ek kararın kaldırılmasına ve sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi gereğince tüm neticeleriyle düşürülmesine yönelik anılan Mahkemenin 14.03.2016 tarihli ek kararının hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

1- Sanık hakkında verilen 06.05.2015 tarihli düşme kararından önce, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde;

1- Sanık hakkında verilen 06.05.2015 tarihli düşme kararından önce, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde;

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedbire uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı'nın 05.09.2016 tarih ve 94660652-105-34-6617-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.10.2016 tarih ve ... sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görüldüğünden,... 45. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.05.2015 tarih ve ... esas, ... sayılı ek kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14384, Karar No: 2023/6644, Tarih: 24.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14384 E.  ,  2023/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/280 E., 2016/46 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2015/280 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.07.2020 tarihli ve 14-2016/135472 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ifadelerinde mağdurenin kendisine on altı yaşında olduğunu söylediğini belirttiği, mağdure ile suça sürüklenen çocuk arasında yalnızca 1.5 yaş bulunduğu, mağdurenin yaşı hususunda hataya düşen suça sürüklenen çocuk hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiği, belirtilen gerekçelerle atılı suçların unsurlarının oluşmadığı, mağdurenin fiziksel özellikleri itibariyle yaşından daha büyük göründüğü, mağdure hakkında kemik yaşı tespiti yapılması gerektiği, mağdur ve müştekinin şikayetçi olmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece ''Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ile suça sürüklenen çocuk ...'ün aynı okulda okudukları, suça sürüklenen çocuğun mağdureden iki üst sınıfta okuduğu, mağdure ve suça sürüklenen çocuğun değişik zamanlarda ...'ün oturduğu eve gittikleri, burada birden çok kez ilişkiye girdikleri anlaşılmış, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı ve zincirleme şekilde çocuğu cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun kılma suçları sabit görülmüş atılı suçlardan cezalandırılması gerekmiş, her ne kadar mağdurenin 15 yaşından büyük olduğu düşüncesiyle mağdure ile arkadaşlık kurduğu savunulmuşsa da mağdurenin okuduğu okulun suça sürüklenen çocuk tarafından bilindiği, okuduğu sınıf itibariyle mağdurenin yaşının 15 den küçük olduğunu bilebilecek durumda olduğu, ayrıca mağdurenin gözlemlenen hali itibariyle nüfusa kayıtlı olduğu yaşta gözüktüğü anlaşıldığından savunmalarına itibar edilmemiş...'' şeklindeki kabul ile atılı suçlardan hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; savunma, mağdure ile annesinin beyanları, mağdureye ait doğum raporu, Denizli Devlet Hastanesi'nin 09.09.2015 tarihli raporu, Pamukkale Üniversitesi'ni 29.07.2015 tarihli raporu, soruşturma safhasındaki tanık anlatımları ve kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin kendisine on altı yaşında olduğunu söylediğine dair savunması ile soruşturma aşamasında bunu destekler mahiyetteki tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, mevcut haliyle eylemin değişen vasfa göre aynı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci maddesinde düzenlenip, şikayet üzerine takip edilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve mağdurenin velayet hakkına sahip olan annesi Halime'nin kovuşturma evresinde alınan ifadesinde şikayetçi olmadığı gözetilerek davanın düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise yasal unsurları itibarıyla oluşmadığından suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2015/280 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3870, Karar No: 2015/14038, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3870 E.  ,  2015/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2012

NUMARASI : 2012/23-2012/160

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.