muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1457, Karar No: 2010/13349, Tarih: 18.10.2010

2010/1457-13349

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesi ile noterden çekilen ihtara rağmen davalı şirketçe uzun miadlı ilaçlarla değişim yapılmadığı ve idare zararına sebebiyet verildiğini belirterek, 32.742.50 T'L'nın davalıdan tahsilini istemiş, yargılama esnasında ise, mahkemeye sunmuş olduğu 27.10.2007 ve 22.04.2008 tarihli dilekçeler ile; ... 31.noterliğince davalıya gönderilen ihtarname içerisindeki 7 kalem olarak liste halinde belirtilen ve miyadı dolduğu halde takası yapılmayan ilaçlar nedeni ile kurum zararının oluştuğunu belirtmiştir.

Taraflar arasında tanzim edilen 25.06.2004 tarihli tip sözleşmenin 5.maddesinde sözleşmeye konu ilaçlar ve miktarlar ayrıca ve açıkça belirtilmiş olup, davacının kurum zararın neden olarak gösterdiği ihtarname içerisinde 6.sırada belirtilen 90 kutu ... tablet ile, 8.sırada belirtilen ... 5 mg. 30 tabletin sözleşme kapsamında davalı tarafından davacıdan satın alınmadığı halde bilirkişiler tarafından kurum zararının tespitinde esas alındığı anlaşılmaktadır.

Yine sözleşmenin 5.maddesine göre; davacının davalıdan 1000 kutu... 10 mg.30 cap, satın aldığı belirtilmiş olmasına rağmen, 1401 kutu için ihtarname gönderildiği ve fakat 1417 kutu hesabı üzerinden bilirkişilerce rapor tanzim edildiği, 500 kutu ... şurup satın alındığı belirtilmiş olmasına rağmen 1143 kutu hesabı üzerinden rapor tanzim edildiği, 1000 kutu üropan tablet satın alındığı belirtilmiş olmasına rağmen 1339 kutu hesabı üzerinden zarar hesabı yapıldığı anlaşılmış olup, taraflar arasında tanzim edilen sözleşmede belirtilen miktarlar ile örtüşen, denetime elverişli rapor temini hüküm tesisi gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.nci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 446.00 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4195, Karar No: 2022/14066, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4195 E.  ,  2022/14066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davalarında; "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının; "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. Maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken, "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasının olağan dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi ve "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davalarının da olağan dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği halde hüküm fıkrasına TCK'nin 67/4 madde ve fıkrasının da eklenmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. Maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, (1) nolu hüküm fıkrasından "...2008..." ve "...67/4..." ibarelerinin çıkartılmasına, ayrı bir fıkra eklenerek "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8.maddesi uyarınca düşmesine" şeklinde yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9037, Karar No: 2009/8978, Tarih: 22.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9037 E.  ,  2009/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15617, Karar No: 2023/2691, Tarih: 20.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15617 E.  ,  2023/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Manavgat 1. Aile Mahkemesinin 24.06.2021 Tarihli ve 2021/212 Esas, 2021/472 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbiri kararı verilmesine karar verilmiştir.

Manavgat İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü 12.10.2021 tarihli yazısı ile korunma ihtiyacı olan küçüğün okula devam etmediği, küçüğün ... köyünde büyükbabası ile birlikte yaşadığı, tedbir hizmetlerinin yürütülemediği bildirilmiştir.

Mahkemece 25.02.2022 tarihli ek karar ile, küçüğün ... köyünde dedesi yanında yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Merzifon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 08.09.2022 Tarihli ve 2022/272 Esas, 2022/317 Karar Sayılı Kararı

Talebin çocuğun ilçe dışında bir okula kaydının alınması nedeniyle tedbir kararının uygulanması yani infazı kısmına ilişkin olduğu, yeni bir tedbir kararı verilmesi istemine ilişkin olmadığı, mahkemece danışman kısmına ilişkin değişiklik yapılmasının mümkün olduğu, tedbir kararlarının uygulanmasının kararı veren hâkim veya mahkemece yapılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Manavgat 1. Aile Mahkemesinin 2021/212 Esas, 2021/472 Karar sayılı dosyasında 24.06.2021 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 25.02.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Manavgat 1. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Manavgat 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9483, Karar No: 2015/23136, Tarih: 07.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9483 E.  ,  2015/23136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'ın, katılanlar ... ve ...'ın kiracı olarak oturduğu evin sahibi olduğu, katılanlarla sanık arasında evin boşaltılması konusunda anlaşmazlık olduğu, olay tarihinde sanığın katılanlardan evi boşaltmalarını istediği, katılan İbrahim'in evi boşaltmayacağını söylemesi üzerine eline aldığı taşı eve doğru fırlatarak evin camını kırdığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, mülkiyeti kendisine ait olan; ancak kiralamak suretiyle katılanlar tarafından ikamet edilen evin camını, taş atmak suretiyle kırması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin, mala zarar verme suçunu oluşturacağı ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanığın beraatine dair hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3956, Karar No: 2024/1574, Tarih: 28.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/3956 E.  ,  2024/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/557 Esas, 2022/567 Karar

DAVALILAR : 1.... vekili Avukat ...

2.... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1557 E., 2018/729 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ACTİVA markası altında otomatik kapı sistemleri üretip sattığını, davalılar tarafından SCHMELZ, ZENKE ve EMAY markaları altında müvekkili şirketin imal edip sattığı ürünleri satışa sunduklarını, davalıların bu eylemlerinin iltibas oluşturarak haksız rekabete yol açtığını, müvekkilinin markasının imajının sarsıldığını ve müvekkili tarafından olumsuz geri bildirimler alındığını, müvekkilinin zarara uğradığını belirterek, davalıların eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, önlenmesine, bu haksız eylem nedeniyle uğranılan ve uğranılacak zararlardan fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tescilsiz tasarımlar için zamanaşımı süresinin 3 yıl olup, davanın zamanaşımına uğradığını, ilke olarak yurt dışında piyaasa sürülmüş ve Türkiye'de herhangi bir kişi adına tescili bulunmayan tasarımların herkesin serbest kullanımına açık olduğunu, davacının beyan ve eylemlerinin haksız rekabet mevzuatına aykırı olduğunu, tasarımcıya seçenek özgürlüğü tanımayan tasarımların koruma kapsamı dışında olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporlarında ürünlerin belirli noktalarda birbirine benzediği ancak bunun teknik zorunluluktan kaynaklandığı, global ürün pazarı nedeniyle benzer elemanların kullanımını gerekli kıldığı, her iki tarafın ürünlerin benzer tahrik sistemi tercihinden dolayı benzer yerleşimlerin bulunduğu ancak kontrol sistemlerinde farklılıklar bulunduğu, ürünler arasında genel görünüm, ürün tertip şekli, çalışma sistemi ve aksamların tasarımı konusunda benzerlikler ve farklılıklar olduğu, mevcut benzerliklerin teknik zorunluluktan kaynaklandığı ürünün müşteri gurubu olan fotoselli kapı imalatçılarının marka ve fonksiyon olarak karıştırma tehlikesinin bulunmadığı, çünkü bunların belirli bir tecrübeye sahip olduğunun belirtildiği dolayısıyla davalıların eyleminin haksız rekabet yaratmadığı ve davacının, davalıların eylemi nedeniyle zarara uğramadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2016/2046 D. İş sayılı dosyası kapsamında davalıların adresinde ve ürünler üzerinde delil tespiti yaptırıldığını ve bilirkişinin, davalı ürünlerinin müvekkili ürünleri ile neredeyse birebir aynı olduğunu ortaya koyduğunu, dosyaya sunulan ilk raporda, müvekkilinin sınai hak sahibi olmaması nedeniyle sadece haksız rekabet yoluyla sınai bir hakkın sağlayacağı korumaya sahip olmayacağının ifade edildiğini ve yine aslında davacı ürünleri ile benzer olan davalıya ait ürünlerin teknik zorunluluktan dolayı bu şekilde üretildiğinin ifade edildiğini, raporda, hukuki pek çok yargı içermesi, teknik değerlendirmenin sübjektif yapılması ve özellikle piyasada mevcut modeller ile müvekkili ürünü ve davalı ürünleri arasında çapraz karşılaştırma yapılmamış olması nedeniyle rapora itiraz edildiğini, yeni bir heyetten rapor alınmasının talep edildiğini, ikinci (nihai/karara esas) İstanbul Teknik Üniversitesi tarafından hazırlanan yeni raporun, itiraz edilen ilk raporu tekrarlamakla yetindiğini, davanın teknik hususiyetlerine dokunulmadığı gibi, itiraza konu olan "teknik zorunluluk nedeniyle haksız rekabetten söz edilemeyeceği" yargısını tekrarlamaktan öteye geçemediğini, yani aslında ortada tek bir bilirkişi kanaati mevcut olduğunu, Mahkeme kararının, davalı fiillerini teknik zorunluluğun gereği olarak değerlendiren bilirkişi raporlarına dayandığını, kararın dayanağı olan bilirkişi raporunda teknik anlamda yanlış ve eksik değerlendirmeler bulunduğu hususunun, rapora karış itirazlarında ifade edildiğini, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2016/1124 E., 2017/3694 K. 13.06.2017 tarihli kararında da belirtildiği üzere, dava konusu ürünleri ilk kez üreten konumunda olan müvekkili şirketin haklarının teslim edilmesi gerektiğini, kararın dayanağı olan nihai raporun yeni hiçbir teknik değerlendirme içermeyip, ilk raporla ortaya konulan kanaatlerle ilgili yorumdan ibaret olduğunu, dava dışı delil tespiti neticesinde dosyaya sunulan (Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2016/2046 D

. Hukuk Dairesinin 2016/1124 E., 2017/3694 K. 13.06.2017 tarihli kararında da belirtildiği üzere, dava konusu ürünleri ilk kez üreten konumunda olan müvekkili şirketin haklarının teslim edilmesi gerektiğini, kararın dayanağı olan nihai raporun yeni hiçbir teknik değerlendirme içermeyip, ilk raporla ortaya konulan kanaatlerle ilgili yorumdan ibaret olduğunu, dava dışı delil tespiti neticesinde dosyaya sunulan (Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2016/2046 D.iş sayılı dosya) raporunun dikkate alınmadığını, ürünlerin neredeyse birebir aynı olduğu vakıasının gözardı edildiğini, dosyaya sunulan tüm raporlarda ve mahkeme kararında, müvekkilinin ciddi emek harcayıp geliştirdiği, ürettiği ve piyasaya sunduğu otomatik kapı sistemlerinin teknik yönden davalı ürünlerinin benzediği, ürünlerin (davalı ve davacı ürünlerinin) ayırt edici özelliklerinin bulunduğu, ancak benzer özelliklerin teknik zorunluluktan kaynaklandığı, bu nedenle haksız rekabet teşkil etmediği sonuç ve kanaatine varıldığını, oysa somut olayda teknik zorunluluk değil birebir taklit vakıası mevcut olduğunu, dosyaya sunulan tüm raporlarda ürünlerin benzer olduğunun ikrar ve kabul edildiğini, bilirkişilerin farklılık olarak ön plana çıkardığı unsurların makinelerin esas çalışma sistemine etkili olmadığını, geri kalan hususların bilirkişiler tarafından teknik zorunluluk kapsamına sokularak müvekkilinin emek ve çalışmasının kamuya mal edildiğini, İlk Derece Mahkemesinin de bu kanaat üzerine karar verdiğini, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2016/2046 D.iş (Karar No: 2016/2120) sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporu ve ilgili dosyaya sunulan kataloglar, ürün örnekleri, davalıların İnternet sitelerinde (http://www.zenkemakina.com/ ile http://emayasansor

.com/) yer alan dokümanlar, kataloglar ve teknik resimlerin, müvekkili ile davalılar tarafından üretilen ve satılan ürünlerin birebir aynı olduğunu gösterdiğini, hemen hemen tüm parçaların aynı olduğu hususu tüm raporlarda tasdik ve kabul edildiği halde, "teknik zorunluluk" gibi öznel bir kavramın karara dayanak yapılmasının yerinde olmadığını, teknik zorunluluk kavramının sübjektif bir kavram olup somut olaya da tatbiki kabil olmayan bir iddia olduğunu, piyasada farklı sistem kullanan onlarca farklı ürün bulunduğunu, bu ürünlerden 1-2 tane ürünün seçilmesi suretiyle teknik zorunluluk kavramına dayanılmasının kabul edilemeyeceğini, dosyada Türkiye'de çok iyi bilinen 2 ayrı kapı sisteminin görsellerinin sunulduğunu, bu görsellerin bilirkişiler tarafından incelenmediği ve dikkate alınmadığının görüldüğünü, oysa bilirkişilerin hiç değinmediği motor teknolojisinin davada önem taşıdığını, zira müvekkili Manusa firması dışında Türkiye pazarında AC motor ile mekanizma üreten bir firma bulunmadığını, Türkiye'deki rakiplerin tamamının DC motor teknolojisi ile üretim yaptıklarını, belli başlı 3 ana rakip, Dorma (Almanya), Besam(Ana firma adı Assa Abloy diye geçer İsveç) ve Gilgen (İsviçre) olup hepsinin de DC Motor teknolojisi kullandıklarını, Türkiye'de satışı yapılan tüm markaların web sitelerinin linklerinin ekte sunulduğunu, yine bir kısım görsellerin örnek olarak sunulduğunu, buradan, Türkiye'de satışı yapılan 40’a yakın markanın elektronik ve mekanik aksamları ile alüminyum profiller ve contaları farklı tasarımda iken davalı firma Schmelz'in, müvekkili Manusa Activa modelin bu parçalarını bire bir kopyaladığı sonucuna ulaşıldığını, müvekkili ve davalıya ait katalogların sunulduğunu, bu katalogların bile kopyalandığının görüldüğünü, dosyaya sunulan belgelerde Türkiye'de önde gelen şirketlere ait tasarımların yer aldığını, bu ürünlerin hiçbirinin müvekkilinin sistemini kullanmadığını, sadece davalı şirketin müvekkili ile aynı sistemi kullandığını, dolayısıyla davalı bakımından teknik zorunluluk def'ine sığınılamayacağını, sundukları çizelgede davalı şirketin hangi parçaları kopyalayıp hangilerini kopyalamadığının açıkça ifade edildiğini, bilirkişilerin bu konuları ihmal ettiğini, otomatik yana kayar yaya kapısını oluşturan 4 bölüm bulunduğunu, sundukları çizelgede kapının 4 bölüme ayrıldığını, bu çalışmanın altındaki notlarda hangi parçaların kopyalanıp kopyalanmadığının yer aldığını, piyasada yer alan 50'ye yakın şirketin bu komponentlerin hiçbirini bu şekilde yapmazken bilirkişilerin teknik zorunluluk kolaycılığına kaçmasının kabul edilemeyeceğini, bu grubun en önemli parçası olan motorun kopyalanmış olup elektronik kart ve selektörün henüz kopyalanamadığını, operatörlerin yerleşiminin aynı olduğunu, Schmelz'in sadece ürünü değil müvekkili şirketin kullanma kılavuzunu da bire bir sadece logo değiştirerek kopyaladığını, ekte hem müvekkilinin hem de davalının web sitesinde de bulunabilecek olan davalı kullanma kılavuzlarının sunulduğunu, davalı