muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5677, Karar No: 2023/9496, Tarih: 20.09.2023

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplamayı kabul etmediklerini, PMF Yaşam Tablosuna göre hesap yapılması gerektiğini ve vekalet ücretinin tam olması gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyeti kabul etmediklerini, hesaplamanın hatalı olduğunu belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı şirketin maluliyet raporuna yönelik itirazlarının incelenmesinde; raporun kaza ile illiyet bağı kurulmak suretiyle, yasa, yönetmelik ve Yargıtay kriterlerine uygun olarak hazırlandığı bu nedenle itirazın reddine karar verildiği, taraf vekillerinin hesap raporuna yönelik itirazlarının incelenmesinde; hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda seçenekli hesaplama yapıldığı PMF Yaşam Tablosu ve %0 teknik faiz esasıyla hesaplanan tazminatın 56.392,00 TL, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 faiz esasıyla hesaplanan tazminatın 44.815,00 TL olduğu, hakem heyetinin TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 faiz oranı esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda karar verdiği, Yargıtay'ın son kararlarında TRH Yaşam Tablosu ve %0 faiz oranı benimsenmiş ise de, yürütmeyi durdurma kararı ve de tazminat hesaplamasının TRH 2010 Yaşam Tablosu üzerinden progresif rant yöntemine göre yapılması halinde, talep edilebilir tazminat tutarlarının TRH 2010 Yaşam Tablosunda öngörülen ömür sürelerinin PMF Tablosuna göre daha yüksek olmasının bir sonucu olarak- PMF 1931 Yaşam Tablosu üzerinden progresif rant yöntemi ile belirlenen tazminat miktarlarından daha yüksek çıktığı gözetildiğinde başvuru sahibi vekilinin talebi ile bağlı kalınarak bilirkişi raporu ile PMF-1931 Yaşam Tablosuna göre belirlenen tazminatın esas alınması gerektiği kanaatine varılarak başvuru sahibi vekilinin itirazının kabulüne, sigorta şirketi vekilinin itirazının reddine, davacı tarafın vekalet ücretine yönelik itirazlarının incelenmesinde tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden buna yönelik itirazı yerinde görüldüğü belirtilerek Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına yönelik ... Sigorta A.Ş. vekilinin itirazlarının reddine, başvuru sahibi vekilinin itirazlarının kabulüne, itiraza konu kararın kaldırılmasına; başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 56.392,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 05.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Sigorta A.Ş.'den tahsil edilerek başvuru sahibine ödenmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;davacının maluliyetinin bulunmadığını, raporun hatalı olduğunu, skar dokularının vücut alanının %1 'ini geçtiği takdirde fonksiyon kaybı oluşturacağını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve 1,8 faiz oranı esas alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, tam vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51,52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 78, 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 150 nci maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve Hakem Heyetince hükme esas alınan Ceyhan Devlet Hastanesinin 08.10.2020 tarihli raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği anlaşılmaktadır. 28.07.2015 kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlüktedir.

İtiraz Hakem Heyetince; davacının maluliyet oranının tespiti için Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden olay tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun rapor alınarak, davacının kaza nedeniyle uğradığı maluliyet oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6933, Karar No: 2024/25315, Tarih: 26.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/6933 E.  ,  2024/25315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/829 E., 2022/1249 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2022/10880 Esas, 2024/19645 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2024 tarihli ve KD-2022/89921 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı, sanık hakkında kurulan hükümde, suç yerinin, umuma açık yer olup olmadığının, eğitim merkezleri sınırlarına 200 metreden yakın mesafede bulunup bulunmadığının, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesi şartlarının oluşup oluşmadığının, karar yerinde değerlendirilmesi, gerekçeli kararda tartışılması gerekirken yerel mahkeme kararının, bu yönden eksik incelemeye dayandığından bahisle başka bir gerekçeyle verilen bozma ilâmının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi sanık ... ...'un tanık....'ye dosya kapsamında yer alan Google map haritasından da anlaşılacağı üzere çocuk parkına 151,26 metre uzaklıkta 100,00 TL karşılığında metamfetamin maddesi satarak 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 4-b maddelerinde düzenlenen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar vermiştir. Ancak çocuk parkının 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b kapsamındaki yerlerden olmadığı halde mahkemece çocuk parkına yakın olması gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesine göre cezada arttırım yapılmıştır.

Suça konu yerin 07.02.2022 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere Iğdır Anadolu Lisesine 25 metre uzaklıkta olduğunun tespit edilmesi karşısında; mahkemece suç yerinin, umuma açık yer olup olmadığının, eğitim merkezleri sınırlarına 200 metreden yakın mesafede bulunup bulunmadığının gerekçeli kararda tartışılması gerekirken yerel mahkemece eksik inceleme üzerine karar vermesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2022/10880 Esas, 2024/19645 Karar sayılı bozma ilâmının "3." nolu bendinin KALDIRILMASINA,

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince yukarıda belirtilen kararında sanık müdafiince belirtilen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı CMK'nın 308/2. maddesi gereği Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2022/10880 Esas, 2024/19645 Karar sayılı bozma ilâmının "3." nolu bendinin KALDIRILMASINA,

3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince yukarıda belirtilen kararında sanık müdafiince belirtilen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31000, Karar No: 2016/4407, Tarih: 18.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/31000 E.  ,  2016/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamına göre; davacının haftanın bazı günleri 17:00-8:00 saatleri arası bazı günleri ise yirmidört saat nöbet tutarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Yirmidört saat çalışılan günler için yapılan işin niteliği ve işyerinin özelliğine göre bu tür çalışanların uyku ve diğer zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak için gerekli olan zaman dilimi gözetildiğinde, çalışmanın günde en fazla ondört saat sürdürülebileceği, 4857 sayılı İş Kanunu'na göre bu durumda günlük onbir saate kadarki çalışmalar yönünden örtülü bir denkleştirmenin varlığı kabul edileceğinden, denkleştirmeye esas günlük onbir saati aşan süreler yönünden fazla çalışmanın varlığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiği Hukuk Genel Kurulu'nun 04.05.2006 tarihli ve 2006/9-107-144, 14.06.2006 tarihli 2006/9-374-382, 21.03.2007 tarihli ve 2007/9-150-160, 21.03.2007 tarihli ve 2007/9-174-164, 08.07.2007 tarihli ve 2007/9-582-557 ve 19.09.2007 tarihli ve 2007/9588-597 sayılı kararlarıyla yerleşik uygulama haline gelmiştir.

Somut olayda davacının bir hafta içinde sadece yirmidört saat çalışma yaptığı günler için ondört saat çalıştığı kabul edilerek onbir saat üzeri olan üçer saatin fazla mesai olarak kabul edilmesi gerekirken, yirmi saatlik çalıştığı kabulüne göre bu günler için dokuz saat fazla çalışma ücreti hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34747, Karar No: 2019/10654, Tarih: 04.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34747 E.  ,  2019/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraat

Sanık müdafii 05/11/2014 tarihli dilekçe ile hakkında beraat hükmü tesis edilen sanık hakkında vekalet ücreti takdir edilmesi ile ilgili ek karar verilmesi yönünde talepte bulunduğu, Mahkemenin 07/11/2014 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin dosyada vekaletnamesi olmadığından talebin reddine karar verildiği, sanık müdafii 24/11/2014 tarihli dilekçe ile vekalet ücreti talebinin reddine ilişkin ek karara itiraz ettiği, sanık müdafiinin ek karara itiraz dilekçesinin temyiz istemi mahiyetinde olduğu kabul edilerek talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin, kendisine 09/06/2014 tarihinde tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 05/11/2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle sonuç itibariyle doğru olan 07/11/2014 tarihli ek kararın bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, 04/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11340, Karar No: 2013/9721, Tarih: 07.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11340 E.  ,  2013/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi Baştabipliğince 23/09/2010 tarihinde yapılan münferit tıbbi sarf ve ilaç alım ihalesini kazanan ... Dantel ve Medikal Ürünler San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanıkların teknik özellikleri şartnamede belirtilen malzemeleri temin etme taahhüdünde bulunarak mal alımlarına ait tıp münferit sözleşmeyi imzalamalarına rağmen, ihale şartnamesinin 3, 9 ve 11. maddelerinde belirtilen teknik özelliklere sahip olmayan 33 adet aeratörü 19/10/2010 tarihli muayene komisyonu raporu ile teslim ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; ihale şartname ve sözleşmesinde evsafı belirtilen maldan başka bir ürün teslim edip etmediğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi için gerektiğinde bilirkişi heyetinden rapor alınmasından ve aynı olayla ilgili olarak evrakları soruşturma aşamasında ayrılan kamu görevlileri hakkındaki soruşturma akıbetinin araştırılmasından sonra, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O yer C.Savcısı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14056, Karar No: 2017/2859, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14056 E.  ,  2017/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13219, Karar No: 2019/21245, Tarih: 20.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13219 E.  ,  2019/21245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla kasten yaralama, görevli memura direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında görevli memura görevinden dolayı direnme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ... yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Nevşehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/137 Esas 2012/4 Karar sayılı ilamının, 18 yaşından küçükken işlediği suça yönelik olduğu, TCK'nin 58/5. fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından tekerrüre esas alınan ilamın çıkartılarak yerine "Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.04.2014 tarihinde kesinleşen, 2013/197 Esas 2014/150 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca verilen 3.000-TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza miktarı açısından CMK'nin 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına ilişkin müştekinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;