muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15184, Karar No: 2012/20214, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15184 E.  ,  2012/20214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... evlerindeki dairesini ilk sahibi olan dava dışı ... ... devraldığını ilk malikin kullandığı bakiye kredi borcunu devir tarihi itibariyle borcun nakli sözleşmesiyle üstlendiğini, davalı bankanın masraf ve komisyon bedeli adı altında 2.940.00 TL masraf aldığını, aynı borç için ikinci kez masraf alındığından 2.490.00 TL nin ücretin davalı bankadan faiziyle birlikte tahsilini tahsili talep etmiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 2.490.00 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda kararın gerekçesinde, “her ne kadar kısa karar da zuhulen 2.490.00 TL yazılmış ise de miktar 2.940.00 TL.dir ” belirtilmiş olup, bu şekilde kısa karar ile kararın gerekçesi ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/4592, Karar No: 2019/10638, Tarih: 24.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4592 E.  ,  2019/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tebliğnamededüşünce : Onama

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-16/05/2015 günü saat 2:00 sıralarında gece vakti, sanık yönetimindeki çekici ve arkasına takılı dorse ile 0,53 promil alkollü olarak meskun mahal dışında, aydınlatmanın olmadığı, 7.40 metre genişliğinde, asfalt kaplama, virajlı, eğimli, bölünmüş tek yönlü yolda seyri sırasında orta refüjü geçip karşı yol bölümüne girmesi ve karşı istikametten gelmekte olan sürücü ...'ın idaresindeki minibüsle kafa kafaya çarpışması sonucu minübüs sürücüsü Vedat’ın öldüğü olayda; sanığın kazadan yaklaşık 1 saat sonra yapılan alkol ölçümünde 0,53 promil alkollü çıkması karşısında; yerleşik uygulamalar göz önünde bulundurulduğunda, sanığın 1,00 promil altında alkollü olması nedeniyle bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmekle birlikte, tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük olan ve başka bir geliri bulunmayan sanığın 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14352, Karar No: 2008/15876, Tarih: 26.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14352 E.  ,  2008/15876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.11.1999 gününde verilen dilekçe ile tapuya vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.7.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... Ger tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıtlarına «Sultan ... Vakfı» şerhinin yazılması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ve ... temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Somut olayda; «Sultan ... Vakfı» nın Yargıtay denetiminden geçen emsal dosyasına sunulan ve mahkemece de kabul edilen bilirkişi raporuna göre gayrisahih vakıflardan olduğu sübuta ermiştir. «Sultan ... Vakfı» gayrisahih vakıflardan olduğuna göre taviz bedeline tabi vakıflardan sayılmaz. Davacı idarenin tavize tabi olmayan bir taşınmazın tapu kaydına vakıftan geldiğine dair

şerh yazılmasını istemesinde herhangi bir hukuki yararı bulunmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olmuştur.

Hüküm, 128 ada 1 parsel 127 ada 50 ve 51 parseller yönünden davalılar ... ve ... yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1858, Karar No: 2025/5103, Tarih: 25.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1858 E.  ,  2025/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/256 E., 2024/272 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan düzeltilerek reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ... müdafii tarafından hükmün kanuni süresi içinde temyiz edilmesinden sonra sanığın 09.05.2025 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2024 tarihli ve 2023/276 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararları ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.12.2024 tarihli ve 2024/256 Esas, 2024/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca, bir tanığın yeminsiz dinlenmesi eleştirilmek ve müsadereye ilişkin bir husus düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın üst sınırdan verilmesi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın tabancayla ateş etmek suretiyle, mağduru hayati tehlike geçirmesine, sağ kalça ve bacak bölgelerinden hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkiler nitelikte sakrum ve sol iskium kemiklerinde parçalı kırıklara, alt sindirim sistemindeki fonksiyonel ve anatomik kayıp yüzünden organ işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, teşebbüs nedeniyle 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması sırasında, üst sınıra yakın bir ceza yerine 13 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... müdafiinin hükmü kanuni süresi içinde temyiz etmesinden sonra sanığın 09.05.2025 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca sanık müdafinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.12.2024 tarihli ve 2024/256 Esas, 2024/272 Karar sayılı sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4897, Karar No: 2013/10771, Tarih: 27.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4897 E.  ,  2013/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ana taşınmazın hissedarı ve babası ...'ın,taşınmazın diğer hissedarları ile birlikte kooperatif kurduğunu, tüm paydaşların, hisseleri oranında kurdukları bu kooperatife ortak olduklarını, ana taşınmaz üzerinde yapılacak evlerin projelerini çizdirdiklerini ve bu projeye uygun şekilde ortaklıktaki arsa üzerinde, bizzat kendileri ev yapmaları hususunda anlaştıklarını buna göre, her hissedar evinin yapım masraflarını kendisi karşılayacak ve sonuçta da ana taşınmazda yapacakları inşaatta, daha fazla daireye sahip olacaklarını,muris babasının kooperatifteki ortaklık hakkını çocuklarına devir ve temlik arzusu içerisinde olduğunu ancak kooperatif kayıtlarında, çocuklarının isminin değil, boşandığı eşi olan davalının isminin görünmesini istediğini ayrıca davalının evin yapım masraflarını da yapacağından; kooperatifteki ortaklık hakkını boşandığı eski eşi davalıya bedelsiz olarak devir ve temlik ettiğini işlemin muvazaalı ve bedelsiz olduğunu ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, davaya konu gayrimenkulün davacıların murisinden satın aldığını bu satış ve devir işleminde hiçbir muvazaa niyeti ve işlemi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, devrin muvazaalı olduğu gerçekte bağış kastıyla yapıldığına ilişkin dosya kapsamına göre hiçbir delil belge ve bilgi sunulmadığı bu şekilde satışın gerçek bir satış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3258, Karar No: 2023/4066, Tarih: 09.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3258 E.  ,  2023/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin Midyat M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve .... Kurulu Başkanlığının 22.03.2022 tarihli ve 2022/608 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulü ile anılan kararın iptaline dair Midyat İnfaz Hâkimliğinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/649 Esas, 2022/699 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin merci Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2022/376 değişik ... sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarihli ve 94660652-105-47-14333-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve 2023/31943 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve 2023/31943 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde, "Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir." şeklindeki, 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde ise, “terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” şeklindeki düzenlemeler ile,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2017/3312 Esas, 2019/2376 Karar sayılı ilâmında, "...Somut olayda hükümlünün infaza konu cezasının terör örgütü propagandası yapmak suçuna ilişkin olduğu, hükümlünün işlediği suçun niteliği gereği örgüt mensubu olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, buna rağmen açık ceza infaz kurumuna ayrılması ve hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması yönündeki talebi değerlendirildiği sırada Ceza infaz kurumu idaresi ve İnfaz Hakimliği tarafından örgüt mensubu kabul edilerek hakkında işlem yapılması ve karar verilmesinin yerinde olmadığı gibi örgüt mensubu olmadığı kesinleşen yargı kararı ile kabul edilen bir kişinin mensup olduğu örgütten ayrılıp ayrılmadığı gibi tamamen subjektif ve bu dosya açısından hukuki açıdan sonuç doğurması mümkün olmayan bir değerlendirmeye konu yapılmasınında yerinde olmadığı..." şeklinde belirtildiği üzere,

Dosya kapsamına göre, mahkûm olduğu "terör örgütü propagandası yapmak" suçunun niteliği gereği hükümlünün örgüt mensubu olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla mensup olduğu örgütten ayrılıp ayrılmadığına dair anılan Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca bir değerlendirme yapılamayacağı, yapılan tespitin ise hükümlü açısından hukukî sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında, 10.03.2022 tarihinde ceza infaz kurumuna alınan, söz konusu cezasının 1/3'ünü kapalı ceza infaz kurumunda infaz ettiği anlaşılan, aynı zamanda koşullu salıverilme tarihi olan 28.03.2023 tarihine 1 yıldan az süre kalan ve hakkında Midyat M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 22.03.2022 tarihli kararında iyi hâlli olduğu tespit edilen hükümlünün açık ceza evine ayrılabileceği gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen ve kesinleşen 1 yıl 6 ay hapis cezasının infazı ile ilgili Midyat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 10.03.2022 tarihli ve 2022/624 sayılı

müddetnameye göre, cezasının infazı amacıyla 10.03.2022 tarihinde ceza infaz kurumuna alınan, koşullu salıverilme tarihi 28.03.2023, bihakkın tahliye tarihi 12.08.2023 olarak tespit edilen, 22.01.2016-16.02.2016 tarihleri arasındaki tutukluluk süresi mahsup edilen hükümlünün, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebi ile ilgili kanun yararına bozma istem yazısında “söz konusu cezasının 1/3 ünü kapalı ceza infaz kurumunda infaz ettiği” şeklinde değerlendirme yapılmasına rağmen, infaza konu ceza süresi, tutuklu kaldığı mahsubuna karar verilen süre ve ceza infaz kurumuna alındığı tarih ile talebinin reddine karar verildiği 22.02.2022 tarihi arasındaki süre dikkate alındığında kabul gibi 1/3 ünü infaz etmediği anlaşılmakla, bu kabulün maddi yazım hatasından mı kaynaklığı, yoksa hükümlünün müddetnamesinde hatamı olduğu, hata var ise buna ilişkin değerlendirme yapılması ve varsa belgenin eklenmesi ayrıca kanun yararına bozmaya konu edilmek istenen hususun tam olarak ne olduğu yönünde oluşan tereddütün giderilmesi için Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan husus yönünden gereğinin takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11986, Karar No: 2017/24115, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11986 E.  ,  2017/24115 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.