muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8154, Karar No: 2014/7010, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8154 E.  ,  2014/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2011/424-2013/122

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 14.09.2007 tarihinden 12.04.2011 tarihine kadar davalı şirkette satın alma şoförü olarak kesintisiz çalıştığı halde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının müvekkiline ait işyerinde, belirsiz süreli mevsimlik iş sözleşmesi ile satın alma şoförü sıfatıyla çalıştığını, 23.11.2010 tarihinde iş sözleşmesinin askıya alındığını, 08.04.2011 günü işe davet evrakının tebliğinin yapıldığını ve 15 gün içinde iş başı yapmasının istendiğini, davacının 13.04.2011 tarihli ihtarında bir kısım iddialar ileri sürerek iş sözleşmesini feshettiğini, ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, işyerinde üç vardiya halinde çalışma yapıldığından fazla mesai uygulaması bulunmadığını, çalışma saatlerini gösteren kayıtlarda davacının ihtirazi kayıtsız imzasının bulunduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinin reddine, ihbar tazminatının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden iş sözleşmesinin sigorta primlerinin ve ücretinin eksik ödenmesi sebebi ile davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden iş sözleşmesinin sigorta primlerinin ve ücretinin eksik ödenmesi sebebi ile davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1571, Karar No: 2024/5192, Tarih: 26.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1571 E.  ,  2024/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1207 E., 2024/180 K.

Taahhüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi vekili Avukat ...

Özdeğirmenci

Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/252 E., 2023/629 K.

1-İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin davada, davalının yapımını üstlendiği Afyonkarahisar Kapalı Spor Salonu ve Gençlik Merkezi'ndeki klima ünitesi işinin davacı tarafından yapıldığı iddiasıyla alacak isteminde bulunulduğu, davalı firmanın taraflar arasında hiçbir hukuki ilişkinin bulunmadığını, anılan işin başka bir firmaya yaptırıldığını, davacının yaptığı teklifin tarafların anlaşamaması nedeniyle askıda kaldığını savunduğu, dava dilekçesinde de belirtildiği üzere dava dışı Arçelik Pazarlama A.Ş. tarafından klima tesisatının davacı şirket adına faturalanarak kapalı spor salonu ve gençlik merkezine gönderildiği, sevk irsaliyelerinde davacı personelinin isminin belirtildiği, davalı şirket tarafından düzenlendiği belirtilen çek asıllarının ibraz edilemediği, emtiaya ilişkin düzenlenen faturanın dava tarihini taşıdığı, davacının ticari kayıtlarında yer almadığı gibi davalı tarafa da tebliğ edilmediği, bu haliyle fatura içeriğindeki malların davalıya teslim edildiği ve montajının davalı adına yapıldığının kanıtlanamadığı, davacının akdi ilişkinin varlığı ile ilgili davalıya yemin yöneltme hakkını kullanmayacağını beyan ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince, mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verildiği, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davalı tarafından taraflar arasındaki akdi ilişkinin inkar edildiği, davacının, davalı ile arasındaki akdi ilişkinin varlığını yeterli delille ispat edemediği ve mahkemece hatırlatılmasına rağmen karşı tarafa yemin teklif etmekten kaçındığı dikkate alındığında davacının akdi ilişkiyi ispat edemediğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5793, Karar No: 2013/12815, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5793 E.  ,  2013/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Araç üzerinde görgü tespit yapılmadığı, sanığın savunmasında aracın kapısını bıçak ile açtığını beyan ettiği ancak bıçağı anahtar gibi kullanmak suretiyle kapı kilidini açarak mı yoksa bıçak ile kapısını zorlayarak mı açtığı hususunda açıklayıcı bir beyanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; tereddüte meydan vermeyecek şekilde aracın kapısının ne şekilde açıldığı araştırılıp ortaya konulduktan sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8030, Karar No: 2022/17509, Tarih: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8030 E.  ,  2022/17509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın ... yönünden husumet nedeniyle reddine, İSU Genel Müdürlüğü yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı İSU Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak, davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı İSU Genel Müdürlüğü yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı İSU Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Kocaeli İli, Çayırova İlçesi, Akse Mahallesi, 1468 ada 52 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelin davalı İSU Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İSU Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23927, Karar No: 2020/8638, Tarih: 22.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23927 E.  ,  2020/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 17/11//2007-30/04/2012 tarihleri arısında radyoloji teknisyeni olarak çalıştığı, emeklilik sebebiyle işten ayrıldığı, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödenmediği, şua izni kullandırılmadığı iddiası ile kıdem tazminatı ile şua izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, radyoloji teknisyeni olarak çalışan davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamnamenin 21. maddesi “Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır” hükmünü içermektedir.

30.01.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesi ile 3153 sayılı Kanuna eklenen Ek 1. maddede “İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu ... veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir” hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta; Davacı, davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını ve fazla çalışma yaptığını iddia etmiş, delil olarak tanık deliline dayanmıştır. Karara dayanak alınan raporda, 3153 sayılı yasada yapılan değişiklik de gözetilerek, tanık beyanlarına göre, davacının haftanın 5 günü 18:00-08:00 saatleri arası 14 saatlik sürede, günlük 2 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 12 saat saat çalıştığı, ancak Yargıtay içtihatları gereği günlük en çok 3 saat fazla çalışma yapılabileceği belirtilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmış, davacı tarafından rapora itiraz edilmediği gibi temyize de konu edilmemiştir.

Fazla çalışmanın tanıkla ispatı imkan dahilinde olmakla birlikte işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Davacı tanığı ... kendisinin hemşire olarak 23/09/2009-04/04/2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının haftanın 7 günü 18:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Bu tanık tarafından davalı işverene karşı açılan ve Dairemizin 2015/31280 esas sayılı dosyası ile incelenen davada davacı tanığı ...’ün hafta içi 3 gün 18:00-08:00 saatleri arasında ve hafta sonu cumartesi yada pazar 1 gün çalıştığı iddia edilmiştir. 2012 yılı nisan sonu mayıs ayı başında işe başlayan davacı tanığı ...’ın ise davacı ile birlikte çalışması bulunmamaktadır. Davalı tanıkları ise davacının bir hafta 3 bir hafta 4 gün ve günlük 18:00-23:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Tanıkların kendi çalışma şekilleri ve süreleri göz önünde bulundurulduğunda davacının tüm çalışma süresinde hafta içi 5 gün çalıştığının kabul edilmesi hatalı olmuştur.

Dosya kapsamına göre, davacının 23/09/2009-04/04/2011 tarihleri arası dönemde hafta içi 18:00-08:00 saatleri arasında bir hafta 3 gün bir hafta 4 gün çalıştığı kabul edilmeli, 3153 sayılı yasada yapılan değişiklik öncesi dönemde günlük 5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılması gerekmekle birlikte davalı lehine günlük 3 saatlik fazla çalışma yönünden oluşan usulü kazanılmış hak gözetilerek, davacının bu dönemde 3 gün çalıştığı haftada haftalık 9 saat, 4 gün çalıştığı haftada haftalık 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmeli, 3153 sayılı yasada yapılan değişiklik sonrası dönemde ise 18:00-08:00 arası 2 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 12 saatlik fiili çalışma yapan davacının, 3 gün çalıştığı haftada haftalık 35 saatlik çalışmayı aşan haftalık 1 saat, 4 gün çalıştığı haftada haftalık 35 saatlik çalışmayı aşan haftalık 13 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmeli, fazla çalışma ücreti alacağının belirsiz alacak davası olarak açıldığı da gözetilerek belirlenecek zamanaşımı tarihine göre fazla çalışma alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 22/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12625, Karar No: 2015/2553, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/12625 E.  ,  2015/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7213, Karar No: 2012/7250, Tarih: 13.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7213 E.  ,  2012/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2011

Davacı   tarafından  davalı  aleyhine açılan elatmanın  önlenmesi,ecrimisil  davasının yapılan yargılamasında mahkemece davanın elatmanın  önlenmesi  isteğinin  kabulüne; ecrimisil  isteğinin  kısmen kabulüne dair verilen kararın  taraflarca süresinde  temyizi üzerine dosya ve  Tetkik Hakimi raporu incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kat mülkiyeti kurulu bağımsız bölüme el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 2 sayılı parseldeki 4 numaralı bağımsız bölümün, içlerinde davalının da bulunduğu paydaşlar tarafından 24.05.2010 tarihinde kayden davacıya satıldığı, davacının 30.11.2010 tarihinde davalıya ihtarname keşide ederek taşınmazı boşaltmasını ve satın aldığı tarihten itibaren ecrimisil ödemesini istediği, sonuç alamayınca da eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, davacı adına kayıtlı çekişmeli bağımsız bölümün davalı tarafından hukuken korunmaya değer bir hakka dayanılmadan kullanıldığı saptandığına göre, el atmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, ecrimisilin kötüniyetli zilyedin haksız işgali nedeniyle hak sahibine ödemekle yükümlü olduğu bir tür (haksız fiil benzeri eylem nedeniyle oluşan zarara ait) tazminat niteliği taşıdığı gözetilerek, davacının çekişme konusu bağımsız bölümü satın aldığı tarihten itibaren ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ecrimisilin ihtarname tarihinden başlatılması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8314, Karar No: 2022/16747, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8314 E.  ,  2022/16747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki Sakarya İli, Geyve İlçesi, Karaçam Mahallesi 114 ada 9 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenin emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde oranlama yapan bilirkişi raporu inandırıcı olmadığı gibi;

Emsal olarak incelenen Epçeler Mahallesi 1449 parsel sayılı taşınmazın satıcısı ile alıcısının soyadları, nüfus cüzdanı cilt ve aile numaraları aynı olduğu halde, satışın yakın akrabalar arasındaki özel amaçlı satış olup olmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ile bedel tespit eden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Müdürlüğünden, emsallerin satış tarihleri itibarıyla fiili imar sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parseller mi oldukları, değerlendirme yılındaki taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergisine esas arsa metrekare rayiç bedelleri ilgili belediyeden istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Ecrimisil talebi yönünden, arsa niteliğindeki taşınmazın bulunduğu bölgede benzer taşınmazların ve dava konusu taşınmazın el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, kira gelirine ilişkin var ise emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek elde edilecek kiranın somut bulgularla tespit edilmesi gerektiğinden, davacı tarafa, emsal kira sözleşmelerini ibraz etmesi için süre verilerek bu sözleşmelere göre ecrimisil belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen esaslara uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan arazi niteliği esas alınmak suretiyle tespit edilen ecrimisil bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.