muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4113, Karar No: 2018/13451, Tarih: 23.10.2018

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Görüldüğü üzere 2010 tarihli yönetmelik, 2005 tarihli bir önceki yönetmelikten farklı olarak fekal atığın toprağı kirlettiğini ya da kirletme ihtimali taşıdığını kabul etmemiştir.

Bahsedilen iki temel yönetmeliğin yanısıra, 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 2/2-ç maddesindeki düzenleme ile “tarımda kullanılan hayvan dışkısı” bu Yönetmelik kapsamı dışında tutulmuştur.

Ayrıca 2011 tarihli İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği’nin 2/2-ı ve 4/g maddelerine göre “Çiftlikte yetiştirilen balıklar hariç çiftlik hayvanlarının, altlık olarak kullanılan saman ve talaş parçaları ile karışık olsun veya olmasın dışkı ve idrarı” şeklinde tanımlanan gübre, anılan Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılmıştır.

2004 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 2006 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte hayvan dışkılarının depolanması, uzaklaştırılması ve imhası ile ilgili düzenlemeler ve aykırılık halinde idarî yaptırım öngören kurallar bulunmasına karşın, sırasıyla 09/08/2006 ve 29/12/2010 tarihlerinde yürürlükten kalkan bu yönetmeliklerden sonra kabul edilip yürürlüğe konulan 2011 tarihli Çiftlik Hayvanlarının Refahına İlişkin Yönetmelik ile 31/12/2013 tarihinde yürürlüğe giren Canlı Hayvan Ticareti Yapan Satıcıların Çalışma ve Denetlenmesi ile İlgili Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’de bu konularda bir düzenleme yapılmamıştır.

Yapılan açıklamalara göre; fekal atığın alıcı ortam olan suya atılması halinde SKKY’nin 3, 6. maddelerine göre, suyun niteliği (akarsu, göl, deniz vs) ve eylemdeki kusurluluk biçimine göre aynı Yönetmeliğin 4, 16/a-b, 23. maddelerinde öngörülen yasaklar ve yükümlülüklere aykırı davranmak suretiyle çevre kirliliğine yol açılması eylemi nedeniyle TCK’nın 181 ya da 182 maddesindeki suç oluşacaktır. Fekal atığın alıcı ortam olan toprağa verilmesi halinde ise, toprak kirliliğinin ya da kirlenme ihtimalinin gerçekleştiğinden bahsedilemez. Toprağa bırakılan fekal atığın, varlığı kanıtlanmış yeraltı sularını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı durumlarda “Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekecektir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanık hakkında, kendisine ait evden çıkan atık suları açığa bırakarak çevreyi kirlettiği, iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık soruşturma aşamasındaki savunmasında özetle, atık sularını dereye akıttığını, bu suları akıtacak kanalizasyon sistemi olmadığını beyan etmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanık hakkında, kendisine ait evden çıkan atık suları açığa bırakarak çevreyi kirlettiği, iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık soruşturma aşamasındaki savunmasında özetle, atık sularını dereye akıttığını, bu suları akıtacak kanalizasyon sistemi olmadığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif neticesinde inşaat ve çevre mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda evsel atıksuyun çevreye yayıldığı, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standart ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan alıcı ortama verildiği ifade edilerek, dolaylı olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddesine dayanılarak çevre kirliliğinin oluştuğu kabul edilmiştir.

Öncelikle, atığın, yönetmelikte belirlenen limit değerleri aşması ve çevre kirliliğine neden olacak içerikte olması, tek başına suçun oluşumu için yeterli değildir. Atığın alıcı ortamlardan hangisine bırakıldığı belirlenmesi gerekir. Atığın alıcı ortama bırakılması halinde de alıcı ortamın kirlenmesi ya da kirlenme ihtimali kanıtlanmalıdır. Dosyada, temin edilen bilirkişi raporu kapsamında, atığın hangi alıcı ortama bırakıldığı açıkça belirtilmemiştir.

Yukarıda (II/1) numaralı kısımda açıklandığı üzere, evsel atıkların arıtılmadan alıcı ortam olan suya deşarj edilmesinin, yönetmeliğin 4/j, 16/a-b bentlerine göre alıcı ortam olan suyun, dolayısıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçuna sebebiyet vereceği kabul edilmiştir. Yukarıda (II/2) numaralı kısımda açıklandığı üzere, fekal atıklar, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıklardan değildir. Bu suretle alıcı ortam tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra hüküm kurulması gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14268, Karar No: 2016/418, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14268 E.  ,  2016/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2011/408-2014/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı ile yapılan sözleşme gereğince sigortalısına ait fabrikanın taşınma işlerinde meydana gelebilecek risklerin müvekkili tarafından sigortalandığını, alt taşıyıcı olan davalıya ait araçla emtiaların taşınması sırasında iki adet dokuma tezgahının hasar gördüğünü ileri sürerek, hasarlanan emtia için müvekkili tarafından ödenen 9.514,00 USD'nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın hatalı yüklemeden meydana geldiğini, dava dışı .... şirketi ile yapılan anlaşma gereğince sorumluluğun .... Şirketi'ne ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu hasarın, gerekli emniyet ve taşıma tedbirlerinin alınmamasından kaynaklandığı, ihtimam ve hassasiyet gösterilmeden yükleme ve istifleme yapılmasında asli kusurun yükleme ve istifleme işini gerçekleştiren ....'e ait olduğu, davalının nezaret etme görevini ifa etmediğinden tali kusurlu olduğu ve %20 oranında müterafik kusurunun olduğu, meydana gelen hasar maliyetinin 16.691,00 USD, hasarlanmış parçaların hurda değerinin ise 20,00 TL olduğu, 16.691,00 USD zarardan poliçe gereği %5 muafiyet tenzili ile 15.856,66 USD tazminat bedelinden hurda değeri olan 12,81 USD düşüldüğünde 15.843,86 USD tazminat bedelinden, hasarın koasürür şirketlerine dağılımı neticesinde 9.506,32 USD rücuen tazminat bedelinin doğacağı, kusur oranı dikkate alındığında davalının 1.901,26 USD'den sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.901,26 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtia nakliyat sigorta poliçesinden kaynaklı, sigortalıya ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtia nakliyat sigorta poliçesinden kaynaklı, sigortalıya ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, sigortalı taşıtan ile ihbar edilen arasındaki sözleşmede, yüklemenin taşıyana ait olduğu kararlaştırılmış olup bu husus taraflar arasında tartışmasızdır. Fiili taşımayı ise ihbar edilen şirket ile sözleşme yapan davalı şirket gerçekleştirmiştir. Taşıma sırasında yükleme hatasından kaynaklanan hasar meydana gelmiştir. Sözleşme tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 781/1. maddesi hükmü uyarınca, taşıyanlar eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içinde uğradığı zıya ve hasardan sorumlu olup, bu durumda fiili taşıyan davalı, taşıma sırasında meydana gelen hasardan tam olarak sorumlu olduğundan, davanın kısmen kabulü isabetli olmamış ve hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/393, Karar No: 2017/3938, Tarih: 28.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/393 E.  ,  2017/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 28.03.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.....ş geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalıya ait olan ....adresinde bulunan taşınmazı 21/06/2014 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, sözleşmeye göre yıllık kira bedelinin 450.000 USD+KDV olarak kararlaştırıldığını, davacı şirket tarafından 2 yıllık kira bedelinin peşin olarak ödendiğini, davacının kiralanan yere girmesinden 6-7 ay sonra 2015 yılı ocak ayı içinde kiralananın yapımındaki bozukluk ve aksaklık nedeniyle yağan yağmur sularından kiralananı su bastığını ve kullanılamaz hale geldiğini, bu nedenle taşınmazın davacı tarafından tahliye edildiğini, durumun Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/9 D.İş sayılı dosyasında 28/01/2015 tarihinde tespit edildiğini ve davalıya haber verildiğini, TBK 301. Maddesinin kiracıya önemli ayıp durumlarında fesih hakkı tanıdığını, ayıbın önemli ayıplardan olması ve bu aşamadan sonra giderilmesinin mümkün olmaması nedeniyle önce 16/01/2015 tarihinde taşınmazın tahliye edildiğini daha sonra Antalya 10.Noterliğinin 27/03/2015 Tarih ve 9966 Yev. nolu ihtarnamesiyle kira sözleşmesinin feshedildiğinin bildirilerek davalı kiralayana fesih tarihinden itibaren fazladan ödenmiş olan 974.030,62 TL kira bedelinin iadesinin talep edildiğini, davalının anahtarı almaktan kaçınması nedeniyle anahtarın teslim edilemediğini ve davacının, 20/04/2015 tarihinde Antalya 5. SHM de 2015/40 D.İş dosyasında kiralananın anahtarlarının teslimi için tevdi mahalli tayini talebinde

bulunduğunu ancak mahkemenin şartları bulunmadığı gerekçesi ile haksız şekilde talebi reddettiğini, davacının, kiralanan taşınmazda büyük ayıpların olması nedeniyle zarar gördüğünü belirterek taraflar arasında 21/06/2014 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin feshine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla peşin ödenen kira bedelinden kalan 972.030,62 TL den şimdilik 10.000,00 TL'nin davalı taraftan ticari faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

bulunduğunu ancak mahkemenin şartları bulunmadığı gerekçesi ile haksız şekilde talebi reddettiğini, davacının, kiralanan taşınmazda büyük ayıpların olması nedeniyle zarar gördüğünü belirterek taraflar arasında 21/06/2014 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin feshine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla peşin ödenen kira bedelinden kalan 972.030,62 TL den şimdilik 10.000,00 TL'nin davalı taraftan ticari faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise Antalya 4.Sulh Hukuk 2015/9 D.iş sayılı dosyasında 28/01/2015 tarihli keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun davalıya tebliğ edilmediğini, bu sebeple söz konusu teknik bilirkişi raporunun delil kabul edilemeyeceğini, ayrıca aldırılan raporun varsayım ve ihtimallere dayalı değerlendirmeler içerdiğini, iddia olunan su basma olayının hangi sebeple ve ne surette gerçekleştiğini kesin bir biçimde ortaya konulamadığını, davaya konu taşınmazın yapısında her hangi bir bozukluk ve ayıbın bulunmadığını, söz konusu taşınmazda meydana gelen su basma olayında davacı tarafın ihmal ve kusurunun olduğunu, söz konusu su basma olayının, tüm il genelinde doğal afet boyutlarında kuvvetli bir yağış ve fırtınanın yaşandığı 13 Ocak 2015 tarihinde gerçekleştiğini, bu denli şiddetli bir yağış ve fırtınanın yaşandığı tarihte, su basma olayı kuvvetle muhtemel yer altı su seviyesinin yükselmesi neticesinde taşınmaza ait foseptik çukurunun dolması ve akabinde çukurdaki bu suyun tuvaletlerdeki gider deliklerinden taşınmazın içine taşması suretiyle gerçekleşmiş olduğunu, gerekli önlemler alınması neticesinde önüne geçilebileceğini, kanalizasyon bağlantısı ve altyapısı bulunmayan o bölgede tüm benzer taşınmazlarda aynı şekilde inşa edildiğini ve aynı sistemle kullanıldığını, drenaj pompalarının devreye sokulmasındaki ihmal neticesinde gerçekleştiği değerlendirilen olayda, davacı tarafın basiretli bir tacir gibi davranıp gerekli önlemleri almadığını, davacının kusuru nedeniyle su basması olayının gerçekleştiğini, su basma olayının taşınmazın ayıplı olmasından ileri gelmediğini, davacının sözleşmenin 6. Maddesi gereği peşin ödediği kira bedelini sözleşmeyi erken feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda iade alamayacağını bildiğini, bu sebeple davacının haksız yere taşınmazın kusurlu ve ayıplı olduğunu iddiasında bulunduğunu ve ayrıca bu iddia edilen kusurlar ile ilgili davalı tarafa herhangi bir ihbarda bulunulmadığını ve davalıya bu iddia edilen kusurların giderilmesi için herhangi bir sürenin verilmediğini, davacının tek taraflı fesih ihbarının geçersiz olup, kira sözleşmesinin devam ettiğini belirterek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 21/06/2014 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 4. maddesinde “ Kiracı kiraladığı yerin imar, iskan, ruhsat durumunu ilgili kurumlardan araştırmış, bilgi sahibi olmuş, hali hazırdaki durumuyla beğenmiş ve bilerek kiralamıştır. Kiraya veren, kiralananı tam, kullanıma hazır bir durumda tüm demirbaşları ile birlikte ve temiz olarak peşin ödemenin yapılamasına müteakip iş bu sözleşmenin başlangıç tarihi itibariyle teslim edecektir….” 6.maddesinde “Kiracının erken fesih ile kiralananı tahliyesi halinde peşin olarak ödenmiş kısım ile ilgili her hangi bir iade talebinde bulunulamaz.” 10.maddesinde “İki yıllık kira bedeli olan KDV dahil 1.062.000 USD peşin

ödenecek olup akdin imza tarihinden önce 06/06/2014 tarihinde 100.000 USD kaparo ödenmiş, kalan 962.000 USD 20/06/2014 tarihinde ödenecek, ödeme yapıldıktan sonra kira sözleşmesi devreye girmiş olacaktır. … İkinci yılın sonunda kiracı dilerse 1 ay önceden bildirmek şartıyla kira sözleşmesini feshetmek hakkına sahip olacak 2 yıllık süre sonunda kiracının tanınan bu hakkı kullanması halinde bakiye kalan 3 yıl ile ilgili kiralayan her hangi bir talepte bulunmayacaktır.” düzenlemeleri getirilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık binanın zemin yalıtımının yapılmaması yada eksik yapılmasından dolayı yağmur anında binanın su almasının gizli ayıp sayılıp sayılmayacağı konusundadır. Davacı binanın yapımındaki bozukluk ve aksaklıktan dolayı taşınmazı su bastığını ve bu durumun gizli ayıp olduğunu belirterek sözleşmeyi feshettiğini bildirmiş, davalı ise olayda kusurlarının olmadığını davacı tarafın ihmal ve kusurunun olduğunu, davacının gerekli tedbirleri almayarak zararın doğmasına ve artmasına neden olduğunu belirterek sözleşmenin feshinin gerekmediğini savunmuştur. Bu durumda mahkeme marifetiyle mahallinde uzman bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak kiralananda meydana gelen su baskınının yapım hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, bu durumun gizli ayıp olup olmadığı, binanın bu süreçte kullanımına engel hali bulunup bulunmadığının TBK.nun 305 ve 306. maddeleri gereğince ve dosya içinde davacı tarafından yaptırılan tesbit sonucu alınan bilirkişi raporları ve dosyada alınan raporlar hep birlikte değerlendirilerek bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınması ve gizli ayıp olduğu tesbit edilmesi halinde davacının feshinin haklı olup olmadığı üzerinde durularak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi, gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14838, Karar No: 2009/19949, Tarih: 17.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/14838 E.  ,  2009/19949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :4.6.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün her iki boşanma davası ve ziynetler yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün duruşmalı temyiz eden M.D. vekili Av. Ö. K. geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, kanuni şekillere (TMK.md. 164) uygun surette vaki ihtara, davalı-davacının uymamakta haklı görülmesine göre davalı-davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı davalı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

a-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının davasının kabulü ile boşanmaya  (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.

b-Davacı-davalı kadın dava dilekçesiyle ziynet eşyalarının bedelini talep etmiştir. Yatırdığı başvurma harcı bu istemi de karşılamaktadır. Bu istekle ilgili peşin nispi harcın (Harçlar Kanunu mad.30-32) ikmal ettirilip bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar vremek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a-b bendi gereğince kadın yararına  BOZULMASINA, bozma kapsamına göre kadının sair temyizinin incelenmesine yer olmadığına, davalı-davacı kocanın temyizinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin Yahya'dan alınıp Melek'e verilmesine, aşağıda yazılı harcın Y..ya yükletilmesine peşin harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  temyiz peşin harcının yatıran Melek'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oyçokluğuyla karar verildi. 17.11.2009 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında ziynet eşyası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında ziynet eşyası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve  tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı  görüşüne katılmıyorum.