muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15630, Karar No: 2016/9941, Tarih: 21.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/15630 E.  ,  2016/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ...r Köyü 1125 (ifr.1351 p.) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 21.06.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu

.

.

nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar, değerlendirmeye esas alınan satışa ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneği tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışına ilişkin akit tablosundan, emsal taşınmazın Naka Petrol Ürünleri İnşaat Taahhüt Turizm Nakliye İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne 9/20 hisse oranında satıldığı, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olup gerçeği yansıtmayacağı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığının düşünülemeyeceği ve değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için %20 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için %20 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7241, Karar No: 2011/17405, Tarih: 21.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7241 E.  ,  2011/17405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2008/326-2009/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 18.25 ve 35 sınıflarda tescilli “Coparicco” markasının sahibi olduğunu, davalının “Solaricco” ibaresinin 25.sınıfta yer alan ürünlerde marka olarak tescili için yaptığı başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazların, niahi olarak TPE YİDK'nun 2008-M-5027 sayılı kararıyla "markalar arasında karıştırılmaya yol açak kadar benzerlik bulunmadığı" gerekçesi reddedildiğini, oysa markalar arasında telaffuz ve işitsel anlamda benzerlik bulunduğunu, öte yandan davalı ile müvekkili firma yetkililerin tanışık olduklarını, aynı sektörde faaliyet gösterdikleri gibi satış mağazalarının da bir birine yakın olduğunu, bu bakımdan davalının tescil başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 008-M-5027 sayılı kararının iptalini, tescil olunmuş ise markanın hükümsüz sayılmasını ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu, davalı ... vekili de; markaların esaslı unsurlarının görsel ve işitsel yönlerden farklı olduğunu, başvuru konusu markanın WIPO nezdinde de tescilinin yapıldığını, bu isimle iki ayrı TV dizisine sponsor olunduğunu, yurtdışında aynı isimle ticari faaliyet gösterildiğini, işaretin tescil tarihinden önce de marka olarak kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; iddia savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar bilirkişiler, tek başına markaların ekinde yer alan kısmi sesçil benzeşmeyi yeterli bularak karıştırma ihtimalinin bulunduğu yönünde görüş bildirmiş ise de, bu görüşün Yargıtayın yerleşik bütünlük ilkesine uygun olmadığı, teknik görüşlerinden istifade edilen ancak sonucu mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayan bilirkişi raporuna itibar edilmediği, bütüncüllük ilkesi dikkate alındığında,“COPARİCCO” ibareli davacı markası ile davalı başvurusuna konu olan “Solaricco --The fabulous choice--” ibareli markanın unsurları yönünden, aralarında benzerlik bulunmadığı, görsel, kaligrafik, sesçil ve kavramsal farklılıklar ile kullanılan renk tonlarında da farklılıklar bulunduğu, tescil kapsamındaki ürünlerdeki benzerliğin tek başına KHK 8/1 (b) m. anlamında karıştırılma tehlikesinin varlığı için yeterli olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı; davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı; davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/510, Karar No: 2016/4932, Tarih: 22.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/510 E.  ,  2016/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 02/09/1985 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının sigorta başlangıcının 02.09.1985 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; ........2015 tarihli kısa kararda, davacının sigorta başlangıcının 02.09.1985 olduğunun tespitine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacının davalı işveren nezdinde 01.06.1986 tarihinde çalışmaya başladığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01.06.1986 olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar esas karar olup sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa, son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, konuyla ilgili ....04.1992 günlü ve 991/...Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Somut olayda; davacının sigorta başlangıç tarihinin kısa kararda ve gerekçeli kararda farklı olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17524, Karar No: 2024/6525, Tarih: 11.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/17524 E.  ,  2024/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/107 E, 2024/54 K.

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

3. Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli kararı ile ''.. sanığın işlediği suçlar nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla mağdurun kimliğini veya kimlik bilgilerini kullandığı iddiasına konu düzenlenen soruşturma veya kovuşturma evrakının tamamının asıllarının veya onaylı suretlerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine getirtilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulmasının ve sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının, CMK.nın 74. maddesine göre tespiti yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın savunmasının alındığı sıradaki ruh sağlığına dair gözleme dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin'' yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;

1-Sanığın akıl sağlığı yerinde olmadığından atılı suçu işlemediğine,

2- Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Dava konusu olay; sanığın, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak,bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek ve basit yaralama suçlarından yürütülen soruşturma sırasında kardeşi olan mağdura ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;

1-Sanığın akıl sağlığı yerinde olmadığından atılı suçu işlemediğine,

2- Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Dava konusu olay; sanığın, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak,bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek ve basit yaralama suçlarından yürütülen soruşturma sırasında kardeşi olan mağdura ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2-İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.02.2012 tarih, 2012/17099 Soruşturma nolu dosyasında; mağdur ... hakkında şüpheli sıfatıyla 12.01.2012 tarihinde işlediği iddia olunan bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek suçundan yapılan soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

3-İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.02.2012 tarih, 2012/16983 Soruşturma nolu dosyasında; mağdur ... hakkında şüpheli sıfatıyla 12.01.2012 tarihinde işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan yapılan soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

4- UYAP'tan yapılan sorgulamada; İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/108 Esas, 2012/1489 Karar sayılı dosyasında; mağdur ... hakkında sanık sıfatıyla 22.11.2011 tarihinde kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma suçundan yapılan kovuşturma sonucunda eylemin mağdurun kimlik bilgilerini kullanan sanık ... tarafından işlendiği gerekçesiyle mağdur hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince 28.12.2012 tarihinde beraat kararı verildiği, bu kararın da temyiz edilmeden 12.02.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5-Bakırköy Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 30.11.2022 tarihli sağlık kurulu raporunda; sanığın 2012 tarihinde işlediği ''Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanma'' suçu yönünden ceza sorumluluğunun azalmış olduğu, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasının uygun olduğu, 5237 sayılı Kanunun 57 nci maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına gerek bulunmadığı belirtilmiştir.

6- Mağdur beyanında; ablası olan sanığın kendisinin kimlik bilgilerini kullandığını hakkında farklı suçlardan soruşturma yapıldığını öğrenmesi üzerine haberdar olduğunu, sanığın psikolojik tedavi gördüğünü ve sanık hakkında şikayetçi olmadığını belirtmiştir.

7- Sanık savunmasında; kolluk görevlilerinden korktuğu için hakkında yapılan cezai soruşturmalarda kardeşi olan mağdurun kimlik bilgilerini kullandığını ve atılı suçu kabul ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname Yönünden:

6- Mağdur beyanında; ablası olan sanığın kendisinin kimlik bilgilerini kullandığını hakkında farklı suçlardan soruşturma yapıldığını öğrenmesi üzerine haberdar olduğunu, sanığın psikolojik tedavi gördüğünü ve sanık hakkında şikayetçi olmadığını belirtmiştir.

7- Sanık savunmasında; kolluk görevlilerinden korktuğu için hakkında yapılan cezai soruşturmalarda kardeşi olan mağdurun kimlik bilgilerini kullandığını ve atılı suçu kabul ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname Yönünden:

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; sanığın, 22.11.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yapılan soruşturmada; mağdurun kimlik bilgilerini kullandığı ve mağdur hakkında İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/108 Esas, 2012/1489 Karar sayılı dosyasında kovuşturma yürütüldüğü, Bakırköy 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/19 talimat numaralı dosyasında sanığın talimat yoluyla savunmasının alındığı; mağdur ... hakkında sanık sıfatıyla 22.11.2011 tarihinde kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma suçundan yapılan kovuşturma sonucunda eylemin mağdurun kimlik bilgilerini kullanan sanık ... tarafından işlendiği gerekçesiyle mağdur hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince 28.12.2012 tarihinde beraat kararı verildiği, bu kararın da temyiz edilmeden 12.02.2013 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin sekizinci fıkrasında; başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçunda zamanaşımının mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten itibaren işlemeye başlayacağının belirtildiği, somut olayda bu sürenin mağdurun kimlik bilgilerinin en son kullanıldığı eylem olan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu dikkate alınarak hesaplanması gerektiği, mağdur hakkında işbu suçtan verilen beraat kararının kesinleştiği tarih olan 12.02.2013 tarihinden itibaren gerek olağan gerekse olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

A- Sanık müdafiinin 1 nolu temyiz talebi yönünden:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın 22.11.2011 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak, 12.01.2012 tarihinde ise bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek ve basit yaralama suçlarından yürütülen soruşturma sırasında kardeşi olan mağdura ait kimlik bilgilerini kullandığı, mağdurun soruşturma makamlarınca şüpheli sıfatıyla ikametine gönderilen tebligatlar üzerine haberdar olduğu ve şikayette bulunduğu, yapılan soruşturmalar sonrasında mağdur hakkında bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek ve kasten yaralama suçlarından İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.02.2012 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ise İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/108 Esas, 2012/1489 Karar sayılı dosyasında yürütülen kovuşturma sonucunda beraat kararı verildiğinin;

Mağdurun aşamalardaki anlatımı, sanığın samimi ikrarı ve adı geçen soruşturma ve kovuşturma dosyalarının UYAP'tan temin edilen suretiyle sabit olması karşısında; sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Sanığın işlediği suça ilişkin cezai sorumluluğunun tespiti amacıyla alınan sağlık kurulu raporunun 5271 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesine uygun olarak tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alındığı ve sanığın cezai sorumluluğun azalmış olduğunun belirtilmesi karşısında; sanık müdafiinin 1 nolu temyiz itirazı reddedilmiştir.

B- Sanık müdafinin 2 nolu temyiz talebi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin 2 nolu temyiz sebebinin reddine ancak;

1-Sanık hakkında atılı suç nedeniyle kurulan hükümde netice olarak sanığın 10 ay 12 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının, ''Suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre,'' adli para cezası ve seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin düzenlenmiş olması ve sanık müdafinin 01.02.2024 tarihli celsede lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''12.01.2012'' yerine ''2012'' yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanunun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün ''B'' bendinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2024 tarihli ve 2022/107 Esas, 2024/54 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.