muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15572, Karar No: 2014/6043, Tarih: 08.05.2014

Aynı kanunun geçici 1. maddesinin (13). fıkrasında "1 inci maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur." denilmektedir.

Yine Kanunun "Yürürlük" başlıklı 36. maddesi uyarınca da geçici 1. maddenin onüçüncü fıkrasının ilk mahalli idareler genel seçim tarihi olan 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girdiği görülmektedir.

Somut olaya gelince;

Davada gerek davacı gerekse davalı köylerin 6360 sayılı Kanunun az yukarıda belirtilen ilgili maddeleri uyarınca mahalle olarak bağlı bulundukları Sarız İlçesi Belediyesine katıldıkları ve tüzel kişiliklerinin son bulduğu bir başka deyişle davada taraf ehliyetlerinin kalmadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar; geçici 1. maddesinin (13). fıkrasında tüzel kişiliği kaldırılan köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesinin taraf olacağı belirtilmiş ise de, davanın taraflarının tümünün tüzel kişilikleri son bulup dava ehliyetleri katıldıkları Sarız Belediyesinde birleşmiştir.

Hal böyle olunca, 6360 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonucunda tüzel kişilikleri kaldırılarak mahallere dönüştürülen tarafların davasında Sarız Belediyesi taraf olacağından, "davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenin katıldığı Sarız Belediyesine iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1925, Karar No: 2016/11949, Tarih: 23.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/1925 E.  ,  2016/11949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Cezanın tüm hüküm ve sonuçlarıyla ortadan kaldırılması, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Karşılıksız yararlanma suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Katılan kurum zararını kurum yazısına göre kovuşturma başlamadan önce 20.09.2005 tarihinde tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde cezanın tüm hüküm ve sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. ve CMK’nın 223/4-a. maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Hakkı olmayan yere tecavüz suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın tüm aşamalarda suça konu ikameti kendisi adına işvereni Hasan Gültekin'in aldığını, elektrik ve su aboneliklerini almak için kira sözleşmesinin düzenlendiğini ve fiillen bahse konu ikamette oturmadığını beyan etmesi karşısında, kolluk görevlileri aracılığıyla sanığın suç tarihinde suça konu ikamette fiilen oturup oturmadığının kesin olarak belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1648, Karar No: 2012/2066, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1648 E.  ,  2012/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; ...'un beraatine, diğer sanıkların ise atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2006 gün ve 2005/93 Esas, 2006/10 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile mağdurenin hükümden sonra 21.08.2007 tarihinde evlendikleri ve 04.04.2011 tarihinde boşandıkları Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus aile kayıt tablosunun incelenmesi sonucu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... hakkında 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca karar verilmesi ve sanık ...'a ait nüfus aile kayıt tablosunda görülen Devrek 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/202 Esas ve 2010/101 Karar sayılı boşanma dosyasının getirtilerek, boşanmada sanığın kusurunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek 765 sayılı TCK.nın 434. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1255, Karar No: 2015/2432, Tarih: 11.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1255 E.  ,  2015/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/233479

MAHKEMESİ : Sincan Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/297 (E) ve 2012/247 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

18/01/2011 tarihli tutanak içeriğine göre, pazar yerinde durumlarından şüphelenilen suça sürüklenen çocuk C.. O.. ile yaşı nedeniyle hakkında ayrı yargılama yapılan E.E kullandıkları 06.... plakalı kamyonetin arka kasasında bir adet el arabası ve dört adet demir mazgal ile yine kamyonetin yanında iki adet mazgal görülmesi üzerine pazar yerinde yapılan araştırmada, yağmur suyu tahliye kanallarının üzerinde olması gereken demir mazgalların çoğunun olmadığı, eksik olduğu ve pazar yerindeki mazgallar ile kamyonet üzerindekilerin aynı olduğunun tespit edilmesi, suça sürüklenen çocuğun ise, yanındaki E.E isimli şahıs ile birlikte belediyeye ait kanalizasyon kapaklarını başkalarından aldığı sırada yakalandığını savunması karşısında; yakalama tutanağını düzenleyen görevli polis memurları tanık sıfatıyla dinlenerek, sonucuna göre sanıkların eyleminin hırsızlık ya da suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2140, Karar No: 2019/1297, Tarih: 11.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2140 E.  ,  2019/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

UYAP üzerinden gönderdiği 25.02.2013 tarihli dilekçe ile vekili aracılığıyla katılma talebinde bulunan şikâyetçi kurumun davaya katılan olarak kabulüne karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" şeklindeki 260/1. maddesi gereğince, şikâyetçi ...’nün CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Güneşli Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 1900 606 060 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, bilgi ve rızası dışında adına mükellefiyet tesis ettirildiğini, sahte fatura düzenlemediğini, kendi adına başka kişilerin sahte fatura düzenlediklerini söylemesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1)Sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların, mükellefiyet tesisine ilişkin belgeler ile varsa sanık tarafından vergi dairesine sunulan tüm belgelerin getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi durumunda yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2)Belirtilen belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Kabule göre de; sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Kabule göre de; sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6066, Karar No: 2022/372, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6066 E.  ,  2022/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/510 E. - 2019/321 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı vekili tarafından, dava konusu Bursa İli, Karacabey İlçesi, İkizce Mahallesi 48 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma işleminin iptali istemi ile Bursa 2. İdare Mahkemesinin 2017/944 Esas - 2018/473 Karar sayılı dosyasında açılan davada yapılan yargılama sonucu verilen iptal kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi tarafından 9/10/2018 tarih, 2018/1075 Esas – 2018/1899 Karar sayılı ilamın reddine dair kesin olarak verilen kararı davalı idare tarafından temyiz edilmiş, Danıştay 6. Dairesinin onama kararı ile Kamulaştırma işleminin iptali kararının15/02/2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, kamulaştırma işleminin hukuki dayanağı ortadan kalktığından davanın reddine dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1012, Karar No: 2011/5965, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1012 E.  ,  2011/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı Kiptaş vekili avukat ... ve diğer davalı vekili avukat ... ...nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar tarafından... ilçesinde inşa edilen ... konutlarından daire satın aldığını, dairede ve ortak alanlarda ayıp ve eksikler bulunduğunu, konutların 1 yıl gecikmeli olarak iskan izni alınmadan teslim edildiğini, davalıların taahhütlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere taahhüt edilen inşaat kalitesi ile mevcut inşaat kalitesi arasındaki farkın, doğalgaz bedeli ile LPG gazı arasındaki farkın ve geç teslim nedeniyle kira bedellerinin tespiti ile şimdilik 20.000-TL’nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalılardan satın aldığı konutun geç teslim edildiğini, konutta ve ortak alanlarda ayıplar ve eksik işler bulunduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, görevsiz mahkemede yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarında her bir bağımsız bölüm yönünden ayrı ayrı inceleme yapılmadığı, ortak kullanım alanlarına ilişkin ayıplar yönünden ise arsa paylarının dikkate alınmadığı, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu, bilirkişi raporlarının açık ya da gizli ayıp,

2011/1012-5965

eksik ifa ayırımı yapılmaksızın düzenlenmiş olduğu, 4822 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki yasa hükümlerinin göz ardı edildiği, bu nedenlerle hükme dayanak yapacak yeterlilikte olmadıkları gerekçesiyle dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmasına karar verilmiştir. 06.11.2009, 25.12.2009, 12.03.2010, tarihli celselerde davacı vekiline bilirkişi ücreti, araç ücreti ile Mahkemenin yasal yolluğunu yatırmak üzere kesin süre verilmesine ve gerekli uyarının yapılmasına rağmen davacı vekili tarafından masraf yatırılmadığı için keşif yapılamamıştır. Mahkemece, dosyadaki delillerin davcının iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı ve arkadaşları tarafından ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nde dava açıldığı, aşamalardan geçtikten sonra görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... 4. Tüketici Mahkemesi’ne geldiği, Tüketici mahkemesince HUMK. 46. maddesi gereğince davaların tefrik edilerek her bir davacı yönünden ayrı esas numarası ile yargılamaya devam edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacının talepleri yönünden görevsiz Asliye Ticaret Mahkemesi’nde keşifler yapılarak bilirkişi raporları ve ek raporlar alındığı, dava açılmadan önce site yönetimi tarafından... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/71 D.... sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığı, yine davası tefrik edilen bir başka davacının... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/70 D.... dosyası ile tespit yaptırdığı, davaların tefrikinden sonra bir kısım davacılar yönünden tüketici mahkemesince keşifler yapılarak bilirkişi raporları alındığı anlaşılmaktadır. Dosya içinde bulunan bilirkişi raporlarının incelenmesinde; her bir bağımsız bölüm yönünden ayrı ayrı inceleme yapılmamış ise de, dava konusu edilen ortak alanlara ilişkin ayıp ve eksiklerin belirlendiği, ancak hesaplamalar yönünden raporlar arasında farklılıklar bulunduğu görülmektedir. Öyle olunca, ortak alanlarda bulunan ayıplı ve eksik işlerin tespiti için mutlaka keşif yapılmasına gerek bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, ortak alanlara ilişkin ayıp ve eksikler yönünden dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılması, mümkün olmadığı takdirde aynı iddialarla açılmış ve tefrik edilmiş emsal dosyalarda hükme esas alınan bilirkişi raporuna bu dosyada da itibar edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile ortak alanlar yönünden de mutlaka keşif yapılması gerektiğinden bahisle davacı tarafa kesin süre verilerek, bu süre içinde masraf yatırılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, 14.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7044, Karar No: 2015/12809, Tarih: 22.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7044 E.  ,  2015/12809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/133345

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk K.. E..'un yapılan yargılanması sırasında; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2014 gün ve 2014/601 E. 2014/535 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3109, Karar No: 2024/2173, Tarih: 26.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3109 E.  ,  2024/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/148 E., 2015/49 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/148 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 2 kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, temyiz edilmeksizin 18.02.2015 tarihli kesinleştirme şerhi ile kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/29757 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54124 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54124 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamında göre, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/04/2014 tarihli ve 2014/50879 soruşturma, 2014/20126 esas, 2014/5433 sayılı iddianame ile sanık hakkında "sahte fatura düzenlemek" suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı halde, her takvim yılı içerisinde işlenen "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" fiillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesinin 4. fıkrasında yer alan “İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır” ve aynı Kanun’un 225. maddesinin 1.fıkrasında yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, sanık hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un Kaçakçılık Suçları ve Cezaları başlıklı

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un Kaçakçılık Suçları ve Cezaları başlıklı

359 uncu maddesinin (b) bendi, "...Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir.", aynı Kanun'un 367 nci maddesinin birinci fıkrası, "Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." şeklindedir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme ile kamu davasının sınırları ortaya konulmaktadır.