muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5888, Karar No: 2025/3482, Tarih: 20.05.2025

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar görsel ve işitsel olarak benzer bulunsa da, davaya konu olan 30. sınıftaki malların davaya mesnet olan markaların tescil kapsamındaki mallardan farklı olması nedeniyle markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1. hükmü anlamında iltibas tehlikesi bulunmadığı, davalının "şekil+ ...'s ..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, diğer yönden davalının başvurusunu yaptığı 30. sınıftaki "Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, safran, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar" malları ile davacıya ait yukarıda belirtilen markalarının kapsamındaki mallar ile (özellikle şekerlemeler... Dondurmalar, yenilebilir buzlar, buz kremler, sütlü buzlar.) açısından ham madde, mamul, bağlantısı nedeniyle ilişki ve bağlantı bulunduğu, SMK'nın 6/5. hükmündeki tanınmışlık koşulunun oluşmadığı, kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne YİDK kararının iptaline, dava konusu 2019/110537 numralı marka tescil edildiğinden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "safran" anlamına gelen "..." kelimesinin tanımlayıcı olması nedeniyle dava konusu başvurunun esas unsurunun "...'s" ibaresi olduğu, "..." ibaresinin davacının itiraza mesnet markalarının da esas unsurunu oluşturduğu, başvurunun itiraza mesnet markadan yeteri derecede farklılaşmadığı, taraf markalarını oluşturan işaretler arasında benzerlik bulunduğu, ancak, taraf markalarının kapsamındaki emtiaların aynı veya aynı tür olmadığı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporunda, taraf markaları kapsamındaki emtianın birbirleriyle yakından bağlantılı olmadığı, birinin diğerinin doğal sonucunu oluşturabilecek ilişkili mallar olmadığı, malların birbirine gönderme yapma yeteneğinin bulunmadığı, bu nedenle firmalar arasında illiyet bağı kurulamayacağı belirtilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince bilirkişi görüşüne iştirak edilmediği, somut uyuşmazlık yönünden yapılacak emtia değerlendirmesi özel ve teknik bilgi gerektirdiğinden, İlk Derece Mahkemesince, bilirkişi raporunun aksi yönünde, emtia benzerliğinin de gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı, uyuşmazlığın niteliği ve istinaf edenin sıfatı gözetildiğinde, YİDK kararının iptali davası yönünden oluşacak hukuki sonucun, diğer davalı şirketi ilgilendiren hükümsüzlük davasına yansımayacağı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına,YİDK kararının iptali istemi yönünden davanın reddine, marka hükümsüzlüğü istemi yönünden davanın kabulü ile dava konusu 2019/110537 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3526, Karar No: 2025/6331, Tarih: 14.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/3526 E.  ,  2025/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/104 Esas, 2021/172 Karar

SUÇLAR : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, resmi belgede sahtecilik, icrai davranışla görevi kötüye kullanma, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet (zimmet, görevi kötüye kullanma ve dolandırıcılık eylemlerinin kül halinde zincirleme basit zimmet, sahtecilik eylemlerinin kül halinde kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçlarını oluşturduğu kabulüyle), beraat (icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, sanık hakkında dolandırıcılık ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından açılan kamu davalarına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazine ile ...'ün katılma haklarının olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla bu suçlardan kurulan hükümleri temyiz yetkileri bulunmadığından 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca Hazine ve ... vekillerinin anılan suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin sanık müdafiinin zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği, katılan ... vekilinin zimmet suçlarından kurulan mahkumiyet, katılan 2045 sayılı ... vekilinin dolandırıcılık ile icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraat ve zimmet suçundan verilen mahkumiyet, O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan ... vekilinin dolandırıcılık ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine, katılan Hazine vekilinin zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik vekalet ücretine münhasır temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yerinden görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yerinden görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Görev gereği yasal olarak tevdi edilen malın belli bir süre kullanılıp herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden iade edilmesi halinde kullanma zimmeti aksi takdirde temellük zimmetinin söz konusu olacağı, buna göre katılan ...'in 09.03.2012 havale tarihli şikayetinden önceki, başka bir anlatımla herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın sanığın kendiliğinden iadesine konu olan mal edinme fiillerinin kullanma zimmeti, sonraki mal edinme eylemlerinin de temellük zimmeti vasfında olacağı ve kullanma zimmetine konu nema miktarıyla, temellük edilen miktarın toplamının zimmet suçunun konusunu oluşturan değer olduğu hususları göz önünde bulundurularak; sanığın, kullanma ve temellük zimmeti niteliğindeki eylemlerini ve miktarını ayrı ayrı belirleyen, kullanma zimmeti yönünden ayrıca nemasına ilişkin hesaplama içeren bilirkişi raporu alınması ile toplam zimmet miktarının buna göre tespit edilmesinden sonra, suç tarihlerinde 2045 sayılı Kemah Tarım Kredi Kooperatifinde müdür olarak görev yapan sanığın bir kısım üyeleri kooperatife borçlu gösterip sahte borç senetleri düzenleyerek bu senetler karşılığında kooperatiften aldığı farklı miktarlardaki yem, mazot, tohum ve arpayı mal edinmesi şeklindeki eylemlerinin, tanık beyanlarıyla ortaya çıkması ve sahte belgeler düzenlenmek suretiyle zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı da gözetilerek zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Sahtecilik suçuyla ilgili olarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinin hakime ait olduğu nazara alınarak; sahtecilik isnadına konu belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilmesi, duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ile iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu alınmasından sonra hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sahtecilik suçuyla ilgili olarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinin hakime ait olduğu nazara alınarak; sahtecilik isnadına konu belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilmesi, duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ile iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu alınmasından sonra hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında, eylemin zimmet suçunu oluşturduğu şeklindeki kabulde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, sanığın kooperatife ortak kaydı bulunmayan ...'ı 779 numaralı ortak olarak kaydedip adına çıkardığı krediyi 721 numaralı ortak ...'ye kullandırması ve kooperatif ortaklarından ... ile ... adlarına düzenlenen kredi genel sözleşmelerini kefil teminatı almadan düzenleyerek kooperatifin kredi tahsilini riske atması şeklinde sübutu kabul olunan eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 257/1. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı ve bu eylemlere yönelik zamanaşımına ilişkin süreler de göz önüne alınarak görevi kötüye kullanma suçundan ayrıca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, anılan eylemlerin zimmet fiiline dahil edilmesi suretiyle hüküm kurulması,

Sanık hakkında dolandırıcılık ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından açılan kamu davalarında, mahkemece eylemlerin kül halinde zimmet suçunu oluşturacağından bahisle zimmet fiiline dahil edilmesine rağmen yanılgılı değerlendirme sonucu sanık hakkında ayrıca dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarından beraat kararları verilmesi suretiyle karışıklığa yol açılması,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekil ile temsil edilen katılan lehine bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine sanık hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısının, katılanlar ..., Hazine, 2045 sayılı ... ile ... vekillerinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek, kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla, 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10076, Karar No: 2020/187, Tarih: 14.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2016/10076 E.  ,  2020/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların, “aylık bireyselleştirilmiş çalışma ve rehabilitasyon planı” üzerindeki veli imzalarını sahte olarak oluşturmak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçu ile özel eğitim merkezi yöneticisi olan sanık ...’ın bu planlara dayanarak ödeme almak suretiyle kamu kurumları aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; çizelgelerde isimleri bulunan engelli bireylerin özel eğitim merkezinde eğitim aldıkları ancak gelmedikleri bazı günler için de gelmiş görünmeleri ve veliler tarafından atılması gereken imzaların velilere ait olmaması şeklindeki eylemlerinin kül halinde görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı kabul edilerek yapılan incelemede:

Görevi kötüye kullanma suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 20.05.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2217, Karar No: 2022/2304, Tarih: 24.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/2217 E.  ,  2022/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, imar kirliliğine neden olmak, kamu malına zarar vermek

Hükümler : Tüm sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan;

CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Sanıklar ..., ... hakkında; mala zarar verme suçundan;

CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan;

TCK’nın 184/5 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık aykırılık suçundan tüm sanıkların beraatine, sanıklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar vermek suçundan beraatine ilişkin hüküm ile sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan verilen düşme kararı katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından; vekalet ücreti yönünden de sanıklar ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- A) Sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; katılan ... ve katılan ... Hazinesinin imar kirliliğine neden olmak suçundan yapılan yargılamaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

1-B) Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın dava konusu evi yıktıktan sonra aynı yere yaptığı ve keşifte tespit edilen, 05/12/2013 tarihli ecrimisil ihbarnamesine konu edilip başlangıç tarihi 26/01/2013 olarak gösterilen kulübe ile ilgili eylemi yönünden zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

1-B) Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın dava konusu evi yıktıktan sonra aynı yere yaptığı ve keşifte tespit edilen, 05/12/2013 tarihli ecrimisil ihbarnamesine konu edilip başlangıç tarihi 26/01/2013 olarak gösterilen kulübe ile ilgili eylemi yönünden zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Mülga Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21.06.2013 tarih 9893 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanında yer alan, Bursa İli, Yıldırım ilçesi Balaban köyü H22D09D1B pafta, 4224 ada, 32 parselde hazine adına kayıtlı olan ve 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen yerde sanık tarafından 29.42 m2 lik kısmına ev yaptığı iddiasıyla açılan davasında; sanığın aşamalardaki savunmalarında 1999 yılında ev yaptığını belirttiği, dosya kapsamında bulunan Bursa Valiliği Defterdarlık Uludağ Milli Emlak Müdürlüğü tarafından gönderilen ecrimisil ihbarnamesinde 32 parseldeki işgal başlangıç tarihinin 01/05/2005 olarak belirtildiği dikkate alınarak suç tarihinin 01/05/2005 olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65. ve TCK’nın 184/1. maddelerinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 01/05/2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE;

2-A) Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

2-A) Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mülga Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21.06.2013 tarih 9893 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanında yer alan, Bursa İli, Yıldırım ilçesi Balaban köyü H22D09D1B pafta, 4224 ada, 32 parselde hazine adına kayıtlı olan ve 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen yerde sanık tarafından 17.00 m2 lik kısmına bina yaptığı iddiasıyla açılan davasında; sanığın aşamalardaki savunmalarında 2001 yılında ev yaptığını belirttiği, dosya kapsamında bulunan Bursa Valiliği Defterdarlık Uludağ Milli Emlak Müdürlüğü tarafından gönderilen ecrimisil ihbarnamesinde 32 parseldeki işgal başlangıç tarihinin 08/09/2007 olarak belirtildiği dikkate alınarak suç tarihinin 08/09/2007 olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağından, suç tarihi olan 08/09/2007 tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davalarının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE,

2-B) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında diğer sanık ... ile birlikte hazineya ait 32 parselde bulunan taşları kırdığı, ağaçlara zarar verdiği iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın savunmasında taşları kırmadığını, zarar vermediğini belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanık ...’in savunmasında suça konu yeri ağaçlandırarak toprak döküp bahçe haline getirdiğini belirterek tevilli ikrarda bulunduğu, dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğine dair suçüstü halinin söz konusu olmadığı dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan hazine vekilinin kararı usul ve yasaya uygun olmadığına, sanık müdafiinin vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,