muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/233, Karar No: 2020/3218, Tarih: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/233 E.  ,  2020/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararları gereğince, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Mağdur hakkında düzenlenen Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.01.2012 tarihli raporunda ''...anterior rinoskopide septumun sola deviye olduğu, nazal mukozanın ödemli olduğu, nazal grafinin değerlendirilmesinde nondeplase nazal fraktür görüldüğü, yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kırığın hayat fonksiyonlarını HAFİF (1) derecede etkileyecek nitelikte olduğu...'' rapor edildiği, düzenlenen raporda yüz bölgesinde tarif edilen yara ile ilgili olarak yüzde sabit iz konusunda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla; mahkemece, katılanın tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek tarif edilen yaranın yüzünde sabit iz niteliğinde bulunup bulunmadığına ilişkin denetime elverişli rapor alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10233, Karar No: 2010/10053, Tarih: 21.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10233 E.  ,  2010/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/78, Karar No: 2021/2636, Tarih: 03.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/78 E.  ,  2021/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2020 gün ve 2020/275 E. 2020/262 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6923, Karar No: 2020/4291, Tarih: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6923 E.  ,  2020/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in tıp doktoru olup özel bir Tıp Merkezi açmak istediği, bu nedenle internete ilan verdiği, bu ilan üzerine sanık ...'ün katılan ile irtibat kurduğu, sanığın kendisinin hekim olduğunu... Grup Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. Yetkilisi olduğunu, bu şirket tarafından ...'da işletilen...Tıp Merkezinin sahibi olduğunu, bu merkezin ruhsatını katılana devredebileceğini söylediği, katılan ile sanığın bu merkezin 480,000 TL bedel ile devri hususunda anlaştıkları, katılanın peşinat olarak sanığa 35,000 TL ve 40,000 TL olmak üzere 2 adet çek verdiği, kalan paranın tıp merkezinin adresinin Gebze'ye nakli için Sağlık Bakanlığından izin alındığında ödenmesini kararlaştırdıkları, katılanın ... Sağlık Müdürlüğüne sorduğunda sanığın doktor olmayıp, sağlık memuru olduğunu,...isimli bir tıp merkezi de olmadığını, ancak ...'da ...isimli başka bir tıp merkezi bulunduğunu, bu merkezin sahibinin ise Nurettin Sarıtaş isimli bir başkası olduğunu öğrendiği, sanığın 03/01/2012 tarihinde kollukta verdiği ifadesinde ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü’nün konu taşıma hakkındaki 08/12/2011 tarihli ... isimli kaşe ve imza bulunan evrak ile ... Valiliği başlıklı sayı:B 10.0.THG.0.85.00.02/818117 numaralı...Tıp Merkezi hakkındaki yazılı evrakları kendisinin tanzim ettiğini ikrar ettiği , sanığın bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ;

Sanığın tanzim ederek katılana verdiğini ikrar ettiği belgeler ile kamu kurumu olduğu konusunda tereddüt bulunmayan İl Sağlık Müdürlüğünün ve ... Valiliği’nin maddi varlığını kullandığı ,sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilen 17.11.2017 tarihli kararda neticeden 1 yıl 8 ay hapis 25.000 TL adli para cezası tayin edildiği halde , hükmün açıklanmasına esas 20/06/2018 gün ve 2018/177 e 2018/284 karar sayılı hükümde 2 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası verildiği ,bu şekilde açıklanan hükümde asıl hükümden farklı bir ceza tayin edilerek çelişki yaratılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına. 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6186, Karar No: 2014/12816, Tarih: 01.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6186 E.  ,  2014/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesinde ve HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 0.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22003, Karar No: 2012/32144, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/22003 E.  ,  2012/32144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının l5.03.2002-l4.11.2003 tarihleri arasında davalı nezdinde kadrolu avukat olarak çalıştığı dönemde hak ettiği fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davaya bakmakla idare mahkemesinin görevli olduğunu,olaya iş yasasının uygulanamayacağını, davacının 63l Sayılı KHK.ile 2002 ve 2003 yılı gider bütçeleri hükümleri gereği fazla mesai talep edemeyeceğini, alacaklarının da zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının fazla mesai yaptığı gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacının fazla mesai ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili fazla mesai ücretinin tahsiline yönelik kısmi dava açmış, mahkeme taleple bağlı kalarak hüküm kurmuştur.

Her eda davası aynı zamanda tespit hükmü içermek zorundadır. Bu nedenle davacı lehine tanık beyanlarına istinaden hesap edilen fazla mesai ücretinden yapılacak hakkaniyet indiriminin belirtilmesi ve bunun sonucunda davacının hakettiği toplam fazla mesai ücretinin belirlenmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5492, Karar No: 2008/5497, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5492 E.  ,  2008/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, fazla ödendiğinden bahisle geri istenen üç kalem malzeme ve imalat bedelinden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti ile teminat mektuplarına yönelik muarazanın men-i istenmiş, mahkemece PVC borularla ilgili olarak açılmış bir dava bulunmadığı kabul edilerek ve PVC borulara ilişkin bedel aynı kanala birden fazla boru döşenmesi kapsamında değerlendirilerek aynı kanala birden fazla boru döşenmesiyle ilgili davanın kısmen kabul-kısmen reddine, kolon vanalarına ilişkin davanın ise kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Her ne kadar davalı ... tarafından davacı şirkete gönderilen 30.5.1997 tarihli yazıda kolon vanaları için 126.516 USD ve bir kanala birden fazla boru döşenmesi nedeniyle de 587.997 USD olmak üzere toplam 714.513 USD’nin borç kaydedildiği belirtilerek derhal ödenmesi talep edilmiş ise de, bu yazıya dayanak teşkil eden 1.4.1997 ve 7.5.1997 tarihli kurum içi yazışmalarda 714.513 USD fazla ödemenin 126.516 USD’lık kısmının 450 adet 2 inçlik kolon vanalarına, 402.630 USD’lık kısmının 8068 metre 400 mm. PVC borulara, 185.367 USD’lık kısmının da aynı kanala birden fazla boru döşenmesine ilişkin olduğu açıklanmıştır. Davacı vekili tarafından verilen dava dilekçesinde de, aynı konuda daha önce hakem heyetine açılan davaya davalı ... tarafından verilen cevap dilekçesine atıf

GK

../…

s.2

15.HD

2007/5492

2008/5497

yapılarak fazla ödemenin üç ayrı kalemden oluştuğu kabul edilmiş, her kalem bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılarak fazla ödeme bulunmadığı ileri sürülüp borçlu bulunulmadığının tespiti istenmiştir. Dava dilekçesi içeriğine göre açılan dava PVC borularla ilgili menfi tespit istemini de içermektedir. Ortada PVC borularla ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir dava varken, dava bulunmadığından bahisle bu kalem istekle ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılmaması ve 30.5.1997 tarihli yazıda maddi hata yapılmış olduğu gözardı edilerek PVC boru bedelinin aynı kanala birden fazla boru döşenmesi kapsamında değerlendirilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan iş sahibi ... tarafından fazla ödemelerin tahsili için Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1997/48 E. ve 1997/276 E. sayılı dosyaları ile (bu davalar birleşmiş ve bozma üzerine 2001/457 E. nosunu almış), yüklenici Akfen AŞ tarafından da ödenmeyen alacakların tahsili için Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1998/661 E. ve Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1998/688 E. sayılı dosyası ile (bu davalar birleşmiş ve bozma üzerine 2004/480 E. nosunu almış) davalar açılmıştır. Bursa’da açılan davaların sonuçlandığı, Ankara’da açılan davaların ise derdest olduğu, menfi tespit davasına konu uyuşmazlıkların aynı zamanda taraflarca açılan fazla ödeme ve alacak davalarına da konu yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yargılamada alınan bilirkişi raporlarında menfi tespit davasına konu yapılan uyuşmazlıklar ile fazla ödeme ve alacak davalarına konu yapılan uyuşmazlıklar mukayese edilmek suretiyle incelenip tartışılmamış, varsa o davalarda kesinleşen hususlar dikkate alınıp değerlendirilmemiştir.

O halde mahkemece; kesinleşen Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/457 E. sayılı dosyası getirtilmeli, yargılaması devam eden Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/480 E. sayılı dosyasının da sonuçlanması beklenmeli, bu dosya sonuçlandıktan sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak menfi tespit davasına konu uyuşmazlık konuları diğer davalarda kesinleşen hususlar da dikkate alınarak incelenip değerlendirmeli ve sonucuna göre hükme varılmalıdır.

Kabule göre de; çelik kolon vanalarıyla ilgili olarak davacı şirketin davalı ...’dan olan alacağı bilirkişilerce 100.182 USD olarak belirlendiğinden bu kalemle ilgili menfi tespit davasının bu miktar üzerinden kabulü gerekirken, mahkemenin kendi yaptığı hesaplamayla sonuca varması da doğru bulunmamıştır.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ; Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 550,00’ şer YTL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 22.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6107, Karar No: 2019/16381, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6107 E.  ,  2019/16381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16755, Karar No: 2017/17576, Tarih: 07.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16755 E.  ,  2017/17576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti ve maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.... Bankası A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunan, davalılardan ...Bankası A.Ş işyerinde diğer davalının işçisi olarak 02.06.2009- 30.12.2011 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı tutularak; 3.701,33 TL. kıdem tazminatı, 1.707,38 TL. ihbar tazminatı, 1.250,00 TL. maaş alacağı, 416,00 TL. izin ücreti toplam 7.074,71 TL.nin iş akdinin fesih tarihinden itibaren işleyecek bankalarca en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti;

Davalı banka vekili; diğer davalı şirket ile arasında yemek hizmeti alımına ilişkin, 21.08.2008 ve 11.07.2011 imza tarihli ve üçer yıl süreli iki adet eser sözleşmesi imzalandığını, davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Şirket cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı... Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı...Bankası A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık ücretli izin alacağı çıplak ücretten hesaplanır. Hükme esas bilirkişi raporunda çıplak ücretin 1.250,00 TL. olmasına rağmen yıllık ücretli izin alacağının 1.350,00 TL. giydirilmiş ücretten hesaplanması hatalıdır.

3-Ayrıca brütten nete çevrilme sırasında yıllık ücretli izin alacağından sosyal güvenlik primi ve işsizlik primininde kesilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.