muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2209, Karar No: 2015/5855, Tarih: 01.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2209 E.  ,  2015/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/149649

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/12/2013, 2010/7 (E) ve 2013/446 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, bu suça yardım etmek, kasten yaralama bu suça yardım etme, kasten yaralamaya teşebbüs etmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerine göre sanıklar Ekrem, Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç.. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye yardım ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile katılan sanık Cevdet hakkında 7 kez kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-Sanıklar Ekrem, Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç.. hakkında mağdurlar Türkeş, Nur Kemal, Ömer, Şambaz ve Yakup ile katılan sanık Cevdet’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Doğrudan verilen adli para cezaları, miktarları itibarıyla kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suç vasfına da yönelik olmayan sanık H.. U.., sanıklar müdafileri ve katılan sanık Cevdet müdafiinin bu hükümlerle ilgili temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2-Sanık Ekrem hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç.. hakkında kasten öldürmeye teşebbüse suçuna yardım, katılan sanık Cevdet hakkında 7 kez kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ekrem’in mağdur Erdal’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç..’nin mağdur Erdal’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, katılan sanık Cevdet’in mağdur sanıklar Ekrem, Salih, Bayram, Mustafa, Aydın, H.. U.. ve H.. Ç..’ye yönelik (7 kez) kasten yaralamaya teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kusurluluğu azaltan nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık H.. U.. ile sanıklar Ekrem, Salih, Bayram, Mustafa, Aydın, H.. U.. ve H.. Ç.. müdafilerinin sübuta, meşru savunmaya, delillerin takdirinde hata yapıldığına, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, katılan sanık Cevdet müdafinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın fazlalığına ve paraya çevrilmesi gerektiğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık Ekrem hakkında mağdur Erdal’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

A-Sanık Ekrem hakkında mağdur Erdal’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlar gözetildiğinde, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, "24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" ibaresinin eklenmesine karar verilerek DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç..’nin mağdur Erdal’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, katılan sanık Cevdet hakkında 7 kez kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan suçundan kurulan hükümlerle ilgili olarak;

a) Sanıklar Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç.. hakkında hüküm kurulurken TCK’nun 61. maddesindeki ilkelere aykırı olarak TCK’nun 39. maddesinin anılan Kanunun 35. maddesinden sonra uygulanması yerine önce uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Katılan sanık Cevdet’in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas kabul edilen ilamın kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle tekerrüre esas kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen hususlar yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar Mustafa, H.. Ç.., Bayram, Aydın ve H.. U.. için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan Ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar H.. U.. ile Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç.. müdafii ve katılan sanık Cevdet müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Aydın, Salih, Bayram, Mustafa, H.. U.. ve H.. Ç.. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, katılan sanık Cevdet hakkında 7 kez kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 01/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21914, Karar No: 2025/1008, Tarih: 22.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/21914 E.  ,  2025/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/237 E., 2023/300 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu hâlde, "kısa süreli hapis cezası verilmediğinden" denilmek suretiyle, hatalı gerekçeyle sonuç olarak belirlenen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine yer olmadığına'' karar verilmesi,

2. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün bu sebeplerden Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8508, Karar No: 2015/2905, Tarih: 27.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8508 E.  ,  2015/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilince duruşmasız, asıl davalarda davalı-birleşen davalarda davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-birleşen davalarda davacı vekili Av. ... ile asıl davada davacılar-birleşen davalarda davalılar vekili Av. ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl davada davacı arsa sahipleri vekili, davalı şirketle müvekkilleri arasında 20.02.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, kendilerine ait İzmir İli, Bornova İlçesi, Erzene Mahallesi 8320 ada, 1 parselde kayıtlı taşınmazlarına 4 bloktan oluşan inşaat yapılacağını ve 22 adet normal, 4 adet özel dairelerin verileceğini, ancak kendi bağımsız bölümlerinde ve ortak yerlerde birçok eksik ve kusurlu işler bulunduğunu, yaptırdıkları tespitle bu konudaki alacaklarının 1.200.000,00 TL olarak hesaplandığını ileri sürerek, şimdilik 200.000,00 TL'nin teslim tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, 16.05.2011 tarihli dilekçesiyle, taleplerini 302.900,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı yükleniciler vekili, davalı ...'in sözleşmenin tarafı olmadığını, müvekkilinin inşaatı sözleşmedeki süresinden önce eksiksiz yapıp bitirdiğini, davacıların da bağımsız bölümlerini üçüncü kişilere kiraya verdiğini, ayrıca birçok fazla işler yapıldığını savunarak, davanın davalı ... yönünden husumet nedeniyle, diğer davalı yönünden esastan reddini istemiştir.

Yüklenici şirket vekili, işbu dava ile birleştirilen...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/98 E. sayılı davasında, davalı arsa sahiplerinin engellemeleri sebebiyle müvekkilinin inşaata geç başlayabildiğini, inşaatta fazla işler yaptığını ileri sürerek, bu nedenle uğradığı zararlara karşılık ve fazla yaptığı işler bedelinden şimdilik 450.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Yüklenici şirket vekili, birleşen.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/638 E. sayılı davasında ise, müvekkili şirkete verilmesi gereken dairenin adına tescil edilmediğini, bu sebeple kâr ve kira gelirinden mahrum olduğunu savunarak, C blok 2 no'lu bağımsız bölümün davacı şirket adına tescilini, 01.09.2009 tarihinden itibaren mahrum kalınan kâr ve kira gelirinin faiziyle birlikte tahsilini istemiş, harca esas değer 100.000,00 TL olarak gösterilmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, birleşen davaların reddini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulü ile 157.340,00 TL ‘nin davalı yüklenici şirketten tahsiline, fazla kısmın ve davalı ...'in sözleşmede bir taahhüdü olmadığından, bu davalı yönünden davanın reddine; birleşen davaların kabulüne dair verilen kararın, taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizce bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda taraflar arasındaki sözleşmenin 1 ve 3. maddelerine göre; yüklenici şirketin kurucu ortağı ...’in de sözleşme kapsamında sorumlu olduğu belirlendiğinden eksik iş bedeli olan 157.340,00 TL'nin davalılardan tahsiline, birleşen 2010/98 E. sayılı davada davacı yüklenicinin yaptığı fazla imalat nedeniyle davanın kısmen kabulü ile 49.700,00 TL'nin davalılardan tahsiline, diğer birleşen davada tapu iptal ve tescil isteminin kabulüne, kira tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle temyiz edenin sıfatına, ileri sürülen temyiz itirazlarına ve oluşan müktesep haklara göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İlk bozma öncesi birleşen 2010/98 esas sayılı davada verilen kararda PVC farkı, doğalgaz tesisatı ve müşterek banyolarda gömme rezervuar kalemleri fazla imalat olarak kabul edilerek yüklenici lehine hükmedilmiş ve verilen bu karar bu yönüyle arsa sahiplerince temyiz edilmeyerek kabul edilmiş, böylece davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Yine, aynı dosyada yukarıda belirtilen bu kalemlerin toplamı 44.649,00 TL olarak hesaplanmıştır. Bozma sonrası alınan 20.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise, bu kalemler dışında ebeveyn banyosunda gömme dolap ve üzeri çimstone yapılması, dört adet özel daire kapıları ve arsa sahiplerine ait dört bağımsız bölümdeki özel liena dekor mutfak ve mutfak tezgahı kalemlerinin de fazla imalat olduğu benimsenerek bedeli hesaplanmış, mahkemece de bu rapor esas alınarak karar verilmiş, verilen bu karar da arsa sahiplerince temyiz edilmemiştir. Ne var ki, az yukarıda ifade edildiği üzere bozma öncesi alınan raporda müşterek banyolarda gömme rezervuar bedeli 4.400,00 TL olarak takdir edilmişken, bozma sonrası alınan raporda aynı imalatın bedeli 11.700,00 TL olarak hesaplandığından hükme esas rapor yönünden sadece aradaki fark 7.300,00 TL'nin yüklenici yararına nazara alınması gerekmektedir. İzah edilen bu duruma göre birleşen 2010/98 E. sayılı dosyada usulü kazanılmış hak gözetilerek toplam 89.949,00 TL'ye karar vermek gerekirken, yukarıda değinilen hususlar dikkate alınmadan yapılan değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

bule göre de, aynı dava dosyasında davanın hem kısmen kabulü hem de kısmen reddine karar verildikten sonra fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına şeklinde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Bunun yanında, birleşen 2010/638 esas sayılı dava dosyasında, tapu iptal ve tescil yanında kira tazminatı ve mahrum kalınan kâr talebinde bulunulmuş, harca esas değer 100.000,00 TL’nin tahsili istenmiş ise de, hangi zarar kalemi için ne kadar istediğini açıklanmamıştır. Bozma öncesi verilen ilk kararda 23.100,00 TL kira tazminatının davalı arsa sahiplerinden tahsiline, kâr mahrumiyeti talebinin reddine karar verilmiş, kararın davalı arsa sahiplerince temyizi üzerine dairemizce gecikme tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak kira ve kâr mahrumiyeti talebinin reddine karar verilmesine rağmen davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Mahkemece, davacı taraftan 6100 sayılı HMK’nın 31. maddesi uyarınca kâr mahrumiyeti kalemi açısından talep edilen miktar açıklattırılarak ve daha önce hükmedilen 23.100,00 TL toplamı üzerinden davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılarak arsa sahipleri lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

Değinilen hususlar dikkate alınmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7441, Karar No: 2009/8073, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7441 E.  ,  2009/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydına vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın hak düşürücü süre yönünden reddine dair verilen 26.12.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili, 24.04.2003 tarihli dilekçesi ile davalı adına kayıtlı 56 sayılı parsel 315 m2 arsa cinsli taşınmazın evveliyat kayıtlarında bulunan "Şeyh ... Vakfı" şerhinin tapu kaydına yazılmasını istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine 26.12.2003 tarihinde karar verilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili kararı temyiz etmiştir.

5737 sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Aynı yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zamanaşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin, dolayısı ile 02.04.2004 tarihli ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararının uygulanma olanağı yoktur.

Yukarıda sözü edilen 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve

mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK’nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, davanın esasına girilerek yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 29.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2772, Karar No: 2016/4320, Tarih: 19.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2772 E.  ,  2016/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81, 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 840.00.TL. adli para cezası.

2- Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81, 39, 29. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 840.00.TL. adli para cezası.

3- Sanıklar .... ve ... hakkında;

TCK.nun 81, 39, 29. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası,

4- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan beraat.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri, katılanlar vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve... müdafıinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafıince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, duruşma, sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen hazır olmadığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesi üzerine;

Temyiz isteminin kapsamına göre, sanık ...'ın maktul ...'i kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve... haklarında maktul ...'i kasten öldürmeye yardım suçlarından mahkumiyet hükümleri ile sanık ...’ın, maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar... ve ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile sanıklar ...,... ve ...'ın maktul ...'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar ... ve ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin, kusurluluğu azaltan haksız tahrik sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar ... ve ... haklarında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;