muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20567, Karar No: 2013/11748, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20567 E.  ,  2013/11748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, incelenen dosyada, olaydan yaklaşık üç saat sonra düzenlenen alkolmetre çıktısından, 230 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, olay günü saat 20:30 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında, önünde bulunan mağdura ait aracı sollarken, bu araca yan taraftan çarpıp seyrine devam ettiği, sanığın, bir süre sonra kolluk görevlileri tarafından yakalandığı olayda, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, cezanın fazla olduğuna ve ertelenmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1911, Karar No: 2025/270, Tarih: 20.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1911 E.  ,  2025/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/197 Esas, 2024/253 Karar

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sorgun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/286 E., 2023/547 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı şirketin hissedarı olduğunu, şirketin 18.06.2022 tarihli genel kurul toplantısına usule uygun şekilde davet edilmediğini, noter aracılığıyla düzenlediği vekaletnamenin hukuka aykırı biçimde reddedildiğini, vekâletnamenin anonim şirketlere ilişkin yönetmeliğe dayanılarak geçersiz sayıldığını, limited şirketlere uygulanamayacak bir düzenlemeyle müvekkilin toplantıya katılımının engellendiğini, kararların diğer iki ortakla alındığını, gündemin 6. maddesi ile alınan karar gereğince şirket müdürler kurulu üyelerine aylık 65.000,00 TL ödenmesine ilişkin kararın uygulanmaması ve dava süresince müdürler kurulu üyelerine önceki dönemde belirlenmiş huzur hakkının veya mahkemece uygun görülecek bir meblağın ödenmesi yönünde tedbir kararı verilmesi gerektiğini, gündemin 7. maddesi ile alınan karar uyarınca sermayenin 7.500.000,00 TL’den 15.000.000,00 TL’ye çıkarılmasına ilişkin kararın müvekkilin malvarlığı üzerinde telafisi güç zararlar doğuracağını ileri sürerek genel kurulda alınan tüm kararlar ile birlikte 18.06.2022 tarihli genel kurulun iptaline kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 445. ve 446. maddelerine göre davacının genel kurulda alınan kararlara karşı dava açma hakkının bulunduğu, bilirkişi raporuna göre davacının vekâletnamesinin usulüne uygun olduğu ancak vekilin toplantıya alınmadığı, genel kurul kararlarında divan başkanının kim olduğunun belirtilmediği, sermaye artırımı kararının alınmasının hukuka aykırı olduğu ve davacının toplantıya katılarak haklarını kullanmasının engellendiği, sermaye artırımı için %100 oy birliği gerektiği halde bu şartın sağlanmadığı, bu nedenlerle davacının genel kurul kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu kanıtladığı, 18.06.2022 tarihli genel kurulda alınan tüm kararların (1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 numaralı maddeler) usulsüz olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 18.06.2022 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların iptaline karar verilmiş, karar, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince alanında uzman bilirkişilerden alınan raporlardaki tespit ve değerlendirmeler ile somut olaya yönelik kanıtların takdirinde ve hukuki ilişkiyi nitelendirmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve dolayısıyla davalı şirket vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, bu nedenle kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 hükmü uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, limited şirket genel kuruluna ortak adına katılmak için noterden verilen vekaletnamenin geçerli olup olmadığı, geçerli ise vekâleten toplantıya katılmanın engellenmesinin kararların alınmasına ve alınan kararların geçerliliğine etkisi olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı tarafın aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, limited şirket genel kurulu kararlarının iptali talebine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, yukarıda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne ve tüm kararların iptaline; Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı, vermiş olduğu vekaletnamenin geçersiz olduğu gerekçesiyle vekilinin genel kurul toplantısına katılmasının engellendiğini ileri sürmüştür. Vekâletnamenin mahkemece geçerli kabul edilmesiyle birlikte, limited şirketlere uygulanan 6102 sayılı TTK'nın 446/1-b hükmü uyarınca, genel kurula katılmasına ve oy kullanmasına haksız bir şekilde izin verilmediği ve yukarıda sayılan aykırılıkların genel kurul kararının alınmasında etkili olduğunu iddia eden pay sahiplerinin dava açabileceği düzenlenmiştir. Ancak bu hükümde öngörülen etki kuralı gereği, toplantıya katılmasına engel olunan pay sahibinin, toplantıya katılması durumunda kararın alınmasına etkili olacak paya ve oy hakkına sahip olması gerekmektedir.

Somut olayda ise davacının payı %20 olup, davalının oy ve sermaye hakkı %80'dir. Hal böyle olunca oydan yoksunlukta ilgili ibra dışındaki tüm kararlarda nisap sağlanmıştır. Zira çifte nisap gerektiren TTK'nın 621/1-d hükmü uyarınca sermaye arttırımı için gerekli olan nisap ortaklar kurulunda temsil edilen oyların en az 2/3'ünün ve oy hakkı bulunan esas sermayenin tamamının salt çoğunluğunun bir arada bulunmasıyla alınabilir. Somut olayda ise çifte nisap gerektiren sermaye arttırımına ilişkin kararda bu nisap sağlanmıştır.

Diğer taraftan, ibra dışındaki kararlara yönelik geçersizlik iddiasını destekleyecek düzeyde bir butlan sebebi dosya kapsamında bulunmamaktadır. Bu nedenle, ibra dışındaki genel kurul kararları yönünden açılan iptal davasının reddine karar verilmesi gerekirken, bu yönde de davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

İbra kararına gelince, 6102 sayılı TTK'nın 619. maddesi hükmü uyarınca, limited şirket müdürü olan diğer ortaklar ibra kararında oy kullanmaktan yoksundurlar. Bu nedenle, müdürler kendi ibralarında oy kullanmayacaklarına göre kararda gerekli nisap sağlanamamıştır. Dolayısıyla, ibra kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, iptaline karar verilmesi hukuka uygun olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6271, Karar No: 2019/9646, Tarih: 09.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6271 E.  ,  2019/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 1)Sanık ... hakkında TCK'nun 204/1, 211, 62. maddeleri gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2)Sanık ... hakkında beraat

Resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından sanık ... hakkında beraat hükümleri ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK' nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan vekilinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

2)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan ...'in İş Bankası ...Şubesinde bulunan çek hesabına yönelik olarak keşide edilen suça konu 22.09.2008 keşide tarihli 18.000 TL ve 22.10.2008 keşide tarihli 25.000 TL bedelli çeklerin yasal hamili olan şikayetçi Türk Ekonomi Bankası A.Ş. tarafından yasal süresi içinde tahsil için bankaya ibrazında karşılıklarının bulunmadığının anlaşılması üzerine yapılan şikayet sonucunda karşılıksız çek keşide etmek suçundan dolayı katılan ... hakkında kamu davası açıldığı, alınan bilirkişi raporuna göre, çeklerdeki ...'na atfen atılmış imzalar ile mukayese imzalar arasında saptanan farklılıklara nazaran imzaların ...'nun eli ürünü olmadığının mütalaa edilmesi üzerine katılan ... hakkında beraat kararı verildiği ve gerçek failin bulunması için suç duyurusunda bulunulduğu, suça konu çeklerin sanık ...'ın sahibi olduğu Dastini bebe şirketinin muhasebe müdürü olan temyiz dışı sanık ...'un eline geçtiği ve katılanın imzasını taklit ederek çekleri tanzim ettiği, Türk Ekonomi Bankası'ndan gelen yazı cevabına göre suça konu çeklerin müşterileri olan sanık ... tarafından kullanılan kredilere teminat olarak verildiğinin belirtildiği, bu suretle sanık ...'ın sahte olarak düzenlenmiş çekleri kredi teminatı olarak bankaya ibraz etmek ve kullanmak şeklinde üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, banka belgeleri, taraflar arasındaki alışverişlere yönelik cari hesap bilgileri, çek örnekleri, ile dosya kapsamından, çeklerin taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında, şirketin cari hesabında kullanıldığı ve kredi teminatı olarak verildiğinden önceden doğan borca istinaden bankaya verildiği gerekçesiyle sanığın üzerine atılı eylemin suç olarak tanımlanmadığı ve katılanın bayiliğini yaptığı, sanık ...'ın sahibi olduğu ve temyiz dışı sanık ...'un muhasebeciliğini yaptığı şirkette, sanık ...'ın çeklerin diğer sanık tarafından doldurulduğundan haberi olduğuna, sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen nitelikli dolandırıcılık eylemininsuç olarak tanımlanmamış olduğu ve resmi belgede sahtecilik suçunda suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/25386, Karar No: 2025/16481, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/25386 E.  ,  2025/16481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/629 E., 2021/146 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/110 E., 2020/53 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK'nın 314/2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I. Mahkumiyete esas alınan, suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil olan ve talimatla beyanları alınan tanıklar . ... ve . ... doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı Kanun'un 180 inci maddesinin birinci, ikinci ve beşinci fıkraları gereğince SEGBİS kullanılmak suretiyle dinlenip AİHS’in 6/3-d ve Anayasa'nın 36 ncı maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması, sanığın örgütteki konumu ve faaliyetleri ile ilgili olarak ayrıntılı beyanlarının alınması gerektiği gözetilmeden; ifade metinlerinin okunması ile yetinilerek 5271 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin birinci fıkrası ve 210 uncu maddelerine muhalefet edilmesi,

II. Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa'nın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak nazara alınamayacağı da gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1733, Karar No: 2016/6462, Tarih: 08.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1733 E.  ,  2016/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin dava hakkında Antalya 4. Asliye Hukuk ile Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, sigorta şirketi için açılan davaya asliye ticaret mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ise davanın maddi hasarlı trafik kazasına dayalı açılan tazminat davası olduğu, davalıların haksız fiil hükümlerine dayalı sorumluluklarının bulunduğu, bu davanın TTK'nın 5. maddesinde belirtilen mutlak ticari davalardan olmadığı gibi TTK'nın 4. maddesinde belirtilen nispi nitelikte ticari davalardan da olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1483/1. maddesinde, sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş; aynı Kanunun 4/1-a maddesinde, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, TTK'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı düzenlenmiştir. TTK'nın 5. maddesi ise aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemelerinin, tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından, haksız fiil teşkil eden trafik kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin olarak, araç sürücüsü, işleteni ile ZMMS sigortacısı olan sigorta şirketine karşı birlikte açılmıştır. Haksız fiilden kaynaklanan davalarda görevli mahkeme genel hukuk mahkemesi olan asliye hukuk mahkemesi ise de; dava, gerçek kişiler ile birlikte karşı tarafın ZMMS yaptırdığı sigorta şirketine karşı da açılmıştır. Davalı sigorta şirketi, sigorta poliçesi nedeniyle sorumlu tutulmuş olup, zorunlu sigortalar, TTK'nın 1483 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. TTK'nın 4/1-a ve 5. maddesi hükümleri karşısında, mutlak ticari nitelikteki bu davada asliye ticaret mahkemesi görevli bulunmaktadır.

Aynı davada, bir kısım davalılar hakkında genel mahkemenin, diğer davalılar hakkında ise uzman olan özel mahkemenin görevli bulunması halinde, uyuşmazlık aynı olaydan kaynaklanıyor ve zarar tek ise ya da, taleplerden birisi yönünden verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte bulunuyorsa; sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usûlüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmaması kaydıyla, bütün taraflar ve talepler yönünden uzman olan özel yetkili mahkemece yargılama yaparak uyuşmazlığın çözülmesi gerekir. Bu husus, hukukun öngörülebilir olmasının, usûl ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün de gereğidir.

O halde, gerek davalı araç sürücüsü ve işleteni gerekse de davalı sigorta şirketinin sorumluluğu aynı maddî olaydan kaynaklanmış ve zarar tek olmakla, davaların birlikte görülmesi zorunlu hale gelmiştir. Bütün talepler yönünden ihtilafın özel mahkeme olan asliye ticaret mahkemesince çözüme kavuşturulması gerekir. Mahkemece, birlikte görülmesi gereken davaların sonradan tefrik edilmesi, göreve ilişkin kuralları değiştirmez.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/06/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14121, Karar No: 2014/29214, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/14121 E.  ,  2014/29214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Genel iş kolunda faaliyet gösteren kamu kurumunda Toplu İş Sözleşmesinden yararlanan ve 6111 sayılı yasa gereğince davalı kurumu devredilen davacının ücret dışında ikramiye ve sosyal hakları devirden belirli bir süre sonra yeni Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı gerekçesi ile davalı kurum tarafından ödenmemesi üzerine davacı fark alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının Yenişehir belediyesinde çalışırken 6111 sayılı yasa gereği ... müdürlüğüne naklen atandığı, 6111 sayılı yasanın 166. Maddesinin "İl özel idarelerinin sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, ... Genel Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadrolarına, belediyelerin (bağlı kuruluşları hariç) sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, ... Bakanlığı ve...Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadroları ile sürekli işçi norm kadro dahilinde olmak üzere ihtiyacı bulunan mahalli idarelere atanır.... Devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz...." düzenlemesini içerdiği buna göre davacının önceki çalıştığı Yenişehir belediyesi ile belediye iş sendikası arasında imzalanan ve 01/03/2011-28/02/2013 tarihleri arasında geçerli olan TİS'e göre alması gereken sosyal ve mali haklar ile ikramiyelerin davacıya ödenmesi gerektiği, davalı kurum tarafından bu alacakların nisan ayına kadar ödendiği ancak bu aydan sonra ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne ve fark alacakların tahsiline karar verilmiştir.