muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2400, Karar No: 2024/4172, Tarih: 05.03.2024

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4193, Karar No: 2022/2151, Tarih: 14.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4193 E.  ,  2022/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 03.04.2019 tarihli, 2019/2367 Esas ve 2019/3495 karar sayılı tevdii kararında, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 12.03.2015 tarihli ek kararının sanığa tebliğ edildiğine dair yeterli adres bilgisi içermeyen PTT çıktısı dışında tebligat parçasına rastlanılmadığından, ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat yapılmışsa tebligat parçasının gönderilmesi istenildiği halde, kararın gereği yerine getirilmeden mahkemenin 12.03.2015 tarihli ek kararı ile Dairemizin 03.04.2019 tarihli kararının tebliğ edildiği ve dosya içerisinde yer alan PTT çıktısının yeniden gönderildiği anlaşıldığından, mahkemenin 12.03.2015 tarihli ek kararının tebliğe çıkarıldığı ve tebliğ edildiğini gösteren belgelerin ilgili yerlerden de sorulmak suretiyle anılan tevdii kararının yerine getirilmesinin temini için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3698, Karar No: 2023/11329, Tarih: 19.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/3698 E.  ,  2023/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER :Sanıklar müdafileri ve sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2021/183 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/2344 Esas, 2022/1946 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 6. Terazinin incelenmesi talebinin kabul edilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 5. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 6. Terazinin incelenmesi talebinin kabul edilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...’in ilçe genelinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi alınması üzerine, sanığın kullanımında bulunan araç ve sanık tarafından kullanıldığı tespit edilen ikamette yapılan arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktar ve türevlerinin çeşitli olması, uzmanlık raporuna göre ele geçirilen maddelerin MDMA, THC, metamphetamine ve sentetik kannabionidler grubunda yer alan

ADB-BUTICANA etken maddesi bulunduğunun tespit edilmesi, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin türev ve miktar itibariyle kullanım sınırının çok üzerinde olması, ikamette yapılan aramada ele geçirilen kimyasal madde üretiminde kullanıldığı değerlendirilen Ayrımsal Damıtma Düzeneği Deney Seti ve hassas terazinin toplu halde bulunan uyuşturucu maddeleri satışa hazır hale getirmek için bulundurulduğunun kabul edilmesi, sanığın idrarında methamfetamin ve amphetamine uyuşturucu maddesine rastlanılması nedeniyle sanığın kullanımı dışında başkaca etken maddeleri ihtiva eden uyuşturucu maddelerin de ele geçirilmesi hususları gözetilerek sanığın uyuşturucu maddeleri satmak için bulundurduğuna dair kanaat oluştuğu gerekçesiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık ...’ın olay günü uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği ikamette bulunması, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin türev ve miktar itibariyle kullanım sınırının çok üzerinde olması, ikamette yapılan aramada ele geçirilen kimyasal madde üretiminde kullanıldığı değerlendirilen Ayrımsal Damıtma Düzeneği Deney Seti ve hassas terazinin toplu halde bulunan uyuşturucu maddeleri satışa hazır hale getirmek için bulundurulduğunun kabul edilmesi, sanığın idrarında methamfetamin ve amphetamine uyuşturucu maddesine rastlanılması nedeniyle sanığın kullanımı dışında başkaca etken maddeleri ihtiva eden uyuşturucu maddelerin de ele geçirilmesi, sanık hakkında uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapmak suçundan istihbari bilginin bulunması hususları gözetilerek sanığın uyuşturucu maddeleri satmak için bulundurduğuna dair kanaat oluştuğu gerekçesiyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 11.10.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, 01.11.2023 tarihinde yeniden temyiz talebi içeren dilekçe verdiği görülmüş ise de, temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk derece mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkmesinin karar başlıklarında suç tarihinin “16.08.2021” olarak belirtilmesi yerine "15.08.2021” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/2344 Esas, 2022/1946 Karar sayılı kararında snaık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15352, Karar No: 2020/13730, Tarih: 06.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/15352 E.  ,  2020/13730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Dosya içinde bulunan 12.11.2014 tarihli tutanakta; ihbar üzerine, sanığın muavini olarak bulunduğu yolcu otobüsünde önleyici arama kararı ile yapılan aramada, otobüsün merdivenin, mazot kapağının ve koridordaki motor kapağının altındaki boşluklarda toplam 373 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; sanığın soruşturma aşamasında Van ilinden satın aldığı sigaraları otobüse kendisinin yerleştirdiğini söylemesine karşın, talimat Mahkemesindeki savunmasında; olay tarihinde otobüste bulunan araç sahibi ...’ın yanına gelerek sigaraları üstlenmesini, aksi takdirde işten çıkartacağını söylemesi üzerine suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu söylemek zorunda kaldığını, ele geçen sigaraların kendisine ait olmadığını, araç sahibi ...’a ait olduğunu, kolluktaki savunmasını kabul etmediğini beyan etmesi karşısında; savunmada ismi geçen ...’ın ve kollukta dinlenen otobüs şoförleri ... ile ...’ın ve gerekirse tutanak mümzilerinin tanık olarak dinlenilmek suretiyle, olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup, sanığın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki de giderildikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 18.12.2014 olduğu,

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 18.12.2014 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında Dairemizin 2019/2363 Esas sırasında kayıtlı olan Muradiye Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/317 Esas, 2015/225 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 10.12.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 11.12.2014 olduğu,

Bu dosyadaki eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması, yine aynı Yasanın 3/22. maddesinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. madde ve fıkrasından yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10525, Karar No: 2015/11100, Tarih: 28.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10525 E.  ,  2015/11100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/16712

MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/1084 (E) ve 2012/1359 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, müştekinin evinin eklentisi niteliğinde olan apartman boşluğuna girmeleri ile konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK'nın 116/1. maddesinden hüküm kurulurken aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca indirim yapılması, suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8236, Karar No: 2012/11561, Tarih: 18.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8236 E.  ,  2012/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :101-521

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; veli sıfatıyla davalı olan ...'un velayeti altındaki Yağmur ve ...'un karar başlığına davalılar olarak yazılmamasına ilişkin yanlışlığın, HMK. 304. madde uyarınca mahallinde herzaman düzeltilmesinin mümkün olmasına göre, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22161, Karar No: 2016/2598, Tarih: 16.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22161 E.  ,  2016/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 15/06/2015

NUMARASI : 2015/124-2015/237

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9073, Karar No: 2014/5034, Tarih: 18.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9073 E.  ,  2014/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/208781

MAHKEMESİ : Devrekani Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2011

NUMARASI : 2009/128 (E) ve 2011/9 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü saat 14:45 sıralarında, sanığın katılana fitre parası olarak 250,00 TL vereceğini söylediği, ancak kendisinde üçer adet 100 TL olduğundan katılandan 50 TL vermesini istediği, katılanın parası olmadığından olay günü evde banyoda bulunan mağdur F.. K..'dan 50 TL istediği, mağdurun da çantasından alabileceğini söylediği anlaşılmaktadır. Katılan 04.09.2008 tarihli kolluk ifadesinde, çantayı yere koyduğunu, fermuarını çekip arkasını döndüğünü, tekrar sanığa baktığında sanığın çantanın yanından kalkarak evden çıktığını; 13.11.2008 tarihli C.Savcılığında alınan ifadesinde, sanığın kendisine bir şey sıkıp sıkmadığını bilmediğini, ancak kendisini kötü hissettiğini, mağdur Fatma'ya bakmak için geri döndüğünde sanığın el çabukluğu ile 470 TL'yi almış olduğunu; 09.07.2009 tarihli C.Savcılığında alınan ifadesinde, sanığın çantadan 50 TL'yi kendisinin almak istediğini, bu duruma ses çıkarmadığını; 02.12.2009 tarihli mahkemede alınan beyanında ise, mağdurun çantasından 50 TL'yi alarak sanığa verdiğini, bu sırada kendisini biraz kaybettiğini, sanık gidince mağdurun çantasındaki paranın çalındığını fark ettiklerini, sonra da bayıldığını, sanığın kendisine ilaç verip vermediğini ise hatırlamadığını beyan etmiştir. Böylelikle, katılanın çantadan paranın çalınmasıyla ilgili olarak farklı ifadelerde bulunduğunun anlaşılması karşısında, paranın çalınma şekliyle ilgili olarak şüpheli durumdan sanığın yararlandırılması gerektiğinden, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. K.. müdafiinin temyiz itirazı bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.