muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9506, Karar No: 2024/7582, Tarih: 21.10.2024

.000,00 TL maddî ve 30.000,00 manevî tazminata, karar tarihine kadar aylık 400,00 TL karar tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakiben yoksulluk nafakası olarak devamına, ayrı yaşanılan zaman içerisinde ortak çocuğun annesi yanında kaldığı, bakımı, gözetimi ve sağlığı açısından annenin ihmaline yahut velâyeti üstlenmesine engel bir duruma ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, sosyal inceleme raporlarının da öz bakım, anne ilgisi, sevgisi ve merhametine muhtaç yaşta oldukları belirtilen çocukların anne yanında kalmalarının uygun olacağı değerlendirilmiş olmakla, ortak çocuklar ... Belinay ve Muhammed Berat'ın velâyetlerinin annelerine verilmesine, çocuk lehine karar tarihine kadar aylık 400,00'er TL karar tarihinden itibaren aylık 750,00'şer TL tedbir nafakasına, aylık 750,00'şer TL iştirak nafakası olarak devamına, kadının ziynetlerin varlığı ve karşı tarafça alınıp iade edilmediği yönünde ispat yükü kendisinde bulunan davacı kadın tarafından ilgili hususta tanık ve fotoğraf deliline dayanılmıştır. Kuyumcu bilirkişi tarafından düzenlenen raporda kadının sunmuş olduğu görseller incelenerek ziynet eşyası tespit olunmuş ise de; dava konusu edilen ve varlıkları tespit olunan altınların koca tarafından kadının elinden alınarak bozdurulduğu ve iade edilmediği hususu, ispat yükü kendisinde bulunan kadın tarafından dayanılan delillerle ispatlanamadığı gerekçesi ile ziynet talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili; kusur belirlemesi, erkeğin kabul davası, ziynetlerin reddi ile lehine takdir edilen nafakaların ve tazminatların miktarları yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, kadının davası ve ekleri, manevî tazminat isteminin reddi ile velâyet ve buna bağlı olarak iştirak ve tedbir nafakaları yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı-davalı kadına, davalı-davacı erkeğin ailesini evine kabul etmeme, davalı-davacı erkeğin ailesiyle görüşmeme ve işini değiştirmesi için baskı yapmak sureti ile işinin değiştirilmesine neden olma vakıalarının kusur olarak yüklenmesi gerekmiş ve bu durumda tarafların kusur dağılımında bir değişiklik olmamakla birlikte, kusur olarak yüklenen eylemler yönünden hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği, kadın yararına toptan yoksulluk nafakasına hükmedilme şartları oluştuğu, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile iştirak nafakasının miktarlarının az olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak gerekçenin düzeltilmesine, kadın yararına 50.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî tazminat, 50.000,00 manevî tazminat ve ortak çocuklar lehine aylık 1.000,00'er TL iştirak nafakasına, nafakalara ÜFE oranını aşmamak üzere TÜFE oranında artış uygulanmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-davacı erkek vekili; davacı-davalı kadın lehine hükmedilen maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakaları ile velâyet düzenlemesi ve tedbir, iştirak nafakaları yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davacı-davalı kadın vekili; ziynet alacağı davasının reddi, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı yönlerinden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık erkeğin davanın kabulünün hakkaniyete uygun olup olmadığı, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakaları, velâyet düzenlemesi, ziynet alacağı davası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 220 nci, 222 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 220 nci, 222 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17913, Karar No: 2014/8902, Tarih: 10.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17913 E.  ,  2014/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile gece vakti, aydınlatması olmayan iki yönlü yolda, yolun sağından yavaş bir şekilde seyretmekte olan traktörün sol arka tarafına çarpması sonucu meydana gelen olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, iki kişinin ise kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5664, Karar No: 2015/6565, Tarih: 22.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/5664 E.  ,  2015/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıf.)

Tarihi :28.01.2015

Numarası :2014/16-2015/114

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dosyasının takipsizlik nedeni ile HMK'nın 150/1'inci maddesi gereğince işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aydan fazla bir süre geçtiği halde yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150/5'inci maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Davacı ve davalı vekilleri, 17.07.2014 tarihli celseye katılamayacaklarını mazeret dilekçeleriyle bildirmiş olup mahkemece, taraf vekillerinin mazeretleri kabul edilmiş, davacı vekilinin bu yönde bir talebi olmamasına rağmen duruşma gün ve saatini uyap sisteminden öğrenilmesine karar verilmiştir. Daha sonra 21.10.2014 tarihli celsede de dava takip edilmediği ve mazeret de bildirmediği gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmış, bilahare 6100 sayılı HMK 150/5. maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılması için duruşma gün ve saatinin taraflara usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş olması gerekir. Somut olayda, dosya içerisinde davacı vekilinin gider avans tarifesince yatırmış olduğu gider avansı bulunmasına rağmen mazereti kabul edilen davacı vekiline masrafı yatırılan bu gider kaleminden karşılanmak suretiyle yeni duruşma gün ve saati bildirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1354, Karar No: 2022/16637, Tarih: 20.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1354 E.  ,  2022/16637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : ...,...,...

...

...

1)Ana dosyada 2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne; birleşen Kocaeli 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/730 Esas sayılı dosyasında 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen kamu davasının reddi hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelemesinde;

Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği nazara alındığında; dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, temyize konu ana dosyada sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte belge düzenleme" ve "2010 yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından dava açıldığı, mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan birleşen Kocaeli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/730 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte belge düzenleme" ve "2011 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından dava açıldığı, bu nedenle mükerrer kabul edilen birleşen dosya ile işbu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun kabul edilmesi karşısında;

Sanığa yüklenen "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" ve "2011 takvim yılına ait Defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu yönünden ana dosyada 11.10.2012; 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden birleşen dosyada 11.12.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)2010 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve vekalet ücreti ile sınırlı katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

a)Hükmün gerekçe bölümünde “...sanığın vergi dairesi başkanığı tarafından kendisinden talep edildiği halde usulüne uygun olarak defter ve belgelerini vergi dairesine ibraz etmediği... sanığın 2011 yılı dönemine ilişkin olarak açılan davada mahkumiyetine karar verildiği" denilip defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçuna yer verilmesi, hüküm fıkrasında ise 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

b)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md.Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/20, Karar No: 2021/1383, Tarih: 09.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/20 E.  ,  2021/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “mutlak butlanla evliliğin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, tarafların temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 03.10.2012 tarihli dava dilekçesinde; tarafların 02.11.2002 tarihinde evlendiklerini, ortak çocuklarının bulunmadığını, müvekkilinin eşinin önceki evliliğinden olma kızı...'i evlat edindiğini, davalının müvekkilinden habersiz olarak tarafların bankadaki ortak vadeli hesaplarından 657.000TL para çektiğini, müvekkilinin bunu öğrenmesi üzerine eşini aradığını ancak ulaşamadığını, kalan paralarında çekilmesini önlemek amacıyla banka yetkililerine uyarıda bulunduğunu, bu arada ... ile evlenip boşanan ..'dan ve ayrıca davalının kardeşi olan ...den davalının gerçekte İngiltere'de başka bir erkekle evli olduğunu öğrendiğini, bu şekilde evli olan bir kimsenin evliliği ortadan kalkmadığı sürece diğer bir ifade ile boşanma kararı verilip kesinleşmediği, gerektiğinde tanıma ve tenfiz yapılmadığı sürece ikinci evliliğin 4721 sayılı TMK’nın 145/1. maddesi uyarınca mutlak butlanla batıl olduğunu ileri sürerek taraflar arasındaki evliliğin mutlak butlanla batıl olduğuna ve müvekkili yararına 8.000TL tedbir-yoksulluk nafakası ile 1.000.000TL maddi, 500.000TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, İngiltere'de gerçekleşen bir evliliğin asla olmadığını olsa bile davacının bu durumu çok önceden bildiğini, yurt dışındaki bu evliliğin sadece İngiltere vatandaşlığını kazanmak amacı ile yapıldığını, konsolosluğun herhangi bir bilgisi olmadığını, gerekli şekil şartlarını taşımadığını dolayısıyla usulen yok hükmünde bir nikâhtan ibaret olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli ve 2011/637 E., 2014/318 K. sayılı kararı ile; her ne kadar şeklen vatandaşlık almak niyeti ile de olsa kadın eşin İngiltere'de 1998 yılında gerçekleştirdiği, o yer kanunlarına göre geçerli olarak kurulmuş bir evliliğinin olduğu, davalının yabancı eşle olan evliliğinin boşanma ile sona erdiğine dair kanıt sunmadığı dolayısıyla davacı ile yaptığı evliliğin bu nedenle mutlak butlanla batıl olduğu ve iptali gerektiği gerekçesiyle iptaline, her iki tarafında yaşanan olaylarda gerçekleştirdikleri davranışlarıyla eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle de tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire İlk Bozma Kararı:

Özel Daire İlk Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı yasal süresi içinde taraflarca temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 14.04.2015 tarihli ve 2014/15458 E., 2015/7409 K. sayılı kararı ile; kadın eşin tüm, erkek eşin ise sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra “…Yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davalı-davacı kadının başka bir kişi ile 1998 yılında İngiltere’de evlendiği, mevcut bir evlilik bulunmasına rağmen yeniden 2002 yılında davacı-davalı erkek ile evlendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı-davacı kadın tamamen kusurludur. Evlenmenin butlanına karar verilmesi halinde, eşler arasındaki mal rejiminin tasfiyesi, tazminat ve nafaka hakkında boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır (TMK.m.I58/2). Buna göre boşanmaya ilişkin tazminata ve nafakaya dair Türk Medeni Kanununun 174. ve 175'nci maddeleri evlenmenin butlanına karar verilmesi halinde de uygulanacaktır. O halde evliliğin mutlak butlan sebebiyle (TMK.m.145/1) iptaline karar verilmesi ve kadın eşin tam kusurlu olduğu da gözetilerek davacı-davalı erkek lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir,....” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

9. İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/940 E., 2016/202 K. sayılı kararı ile; usul ve yasaya uygun bozma ilamına uyularak erkek eş yararına 60.000TL maddi, 100.000TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

10. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı yasal süresi içinde taraflarca temyiz isteminde bulunulmuştur.

11. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 15.02.2017 tarihli ve 2016/17076 E., 2017/1451 K. sayılı kararı ile; “…1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı kadının (doğrusu erkeğin) tüm, davacı-karşı davalı erkeğin (doğrusu kadının) ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

11. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 15.02.2017 tarihli ve 2016/17076 E., 2017/1451 K. sayılı kararı ile; “…1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı kadının (doğrusu erkeğin) tüm, davacı-karşı davalı erkeğin (doğrusu kadının) ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hâkim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşı davacı kadın (doğrusu erkeğin) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır,…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

12. İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2017/302 E., 2017/438 K. sayılı kararı ile; her iki tarafın da belirlenen ekonomik durumlarına, ölçülülük ilkesine, tazminat alacaklısını zenginleştirmeyen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamak şeklinde tanımlanan manevi tazminatın amacına uygun bulunduğu gerekçesiyle erkek yararına 100.000TL manevi tazminat ödenmesine dair direnme karar verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı yasal süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile manevi tazminatın niteliği de gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

A- Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;