muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11434, Karar No: 2020/1506, Tarih: 19.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2016/11434 E.  ,  2020/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından: Beraat

Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından: Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturduğunun ve her takvim yılı içinde farklı beyanname döneminde sahte fatura kullanma suçunun zincirleme biçimde işlenmiş sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı; 2010 ve 2011 takvim yıllarında işlenen suçlar nedeniyle iki kez 213 sayılı VUK'nin 359/b, ve TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan alt soy dışındaki diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmü ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artıran ve azaltan nedenin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

19.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7200, Karar No: 2013/11468, Tarih: 10.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7200 E.  ,  2013/11468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman İşletme Müdürlüğü, ... Mahallesi, 1574 ada 2 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan iki katlı binanın bir kısmının orman sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek, binanın orman sınırları içinde kalan kısımlarının belirlenerek tutanağın beyanlar hanesine bu hususun belirtme yapılmasını istemiyle dava açmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesiyle eklenen Ek 4. madde gereğince yapılan kullanım kadastrosu sırasında 1574 ada 2 parsel sayılı 2188,67 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe vasfıyla 2/B madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğundan Hazine adına tesbit edilmiş, beyanlar hanesine "üzerindeki 2 katlı binanın 15 yıldan beri ...'in fiilî kullanımında olduğu ve taşınmazın tamamının dere mutlak koruma alanı içerisinde olduğu" şerh verilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... Mah. 1574 ada 2 sayılı parselin tesbit gibi 2/B vasfı ile Hazine adına tapuya tesbit ve tesciline; beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına, ayrıca, beyanlar hanesine "parsel üzerinde bulunan binanın teknik bilirkişi Kadir Uslu'nun 28/10/2011 günlü krokili raporunda (B) harfiyle gösterilen 56,15 m²’ lik kısmının orman tahdit hattı içinde kaldığı" hususunun dercine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümleri gereğince 1940 yılında yapılan orman tahdidi, 1981 yılında yapılan ve kesinleşen 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile 27.06.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı binanın (B) ile gösterilen kısmının kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve temyiz harcının istek halinde iadesine 10/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4542, Karar No: 2016/5978, Tarih: 06.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4542 E.  ,  2016/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Karar başlığında eksik gösterilen suç tarihlerinin 2005 yılı için 31.12.2005, 2006 yılı için 31.12.2006, 2007 yılı için ise 31.05.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Bilgisayar ve kırtasiye malzemeleri toptan alım satım işi ile iştigal etmek üzere şirket kuran sanığın, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; aşamalarda, kendisinin mobilya işi ile iştigal etmesi nedeniyle mobilya mağazası bulunan ... isimli şahısla tanıştığını, bu şahsın talebi ile kendi üzerine şirket kurulmasını kabul ettiğini, yine ...'nun gösterdiği iki kişiye vekaletname verdiğini, şirket kurulmasından sonra şirketin hiç bir işi ile uğraşmadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, 20.03.2012 havale tarihli dilekçesiyle de ...'nun adresini gösterir kira sözleşmesini mahkemeye ibraz etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname veya şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının araştırılması, savunmasında adı geçen ...'nun kira sözleşmesinde belirtilen adres ve kiraya veren kişi aracılığıyla tespit edilip, bu şahıs ve faturaları kullanan kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığın savunması kapsamında beyanları alınıp, suça konu faturaları alıp kullanan tanıklara ise ayrıca faturaları kimden aldıkları, ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması ve temin edilebilmesi halinde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanması şirket ticaret sicili kayıtlarından ve vergi dairesi kayıtlarından sanığın savunmasında belirttiği şirket idaresi için başkalarına vekalet verip vermediğinin araştırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde üç ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Sanığın, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminde, suç tarihinin 31.12.2005 olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi yerine, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

a)Sanığın, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminde, suç tarihinin 31.12.2005 olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi yerine, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aynı Yasanın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5366, Karar No: 2020/2930, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5366 E.  ,  2020/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre gündüz vakti, tek yönlü üç şeritli yolda idaresindeki araçla seyir halinde olan sanığın yolun sağından inerek yaya geçidinden karşıya geçmek isteyen katılan ... ve yanındaki kızına çarpması şeklinde meydana gelen ve katılan ...'in vücudunda ağır derecede kırık meydana gelecek, kızının ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin basit, bir kişinin ise nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın Adli Tıp Kurumu veya teknik üniversiteden rapor aldırılmadan hüküm kurulduğu, yayanın araçların hız ve uzaklığını kontrol etmesi gerektiği, katılanın da kusurlu olduğu, dosyaya sunduğu mütalaadaki hususların değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5005, Karar No: 2023/11831, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5005 E.  ,  2023/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/56 Esas, 2023/270 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı idare vekili, bir kısım davalılar vekili ve kayyım vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Eskişehir ili, Odunpazarı ilçesi, ... Mahallesi 237 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Kayyım vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu arsa vasıflı taşınmazın tapuda malik kısmının davalı göründüğünü, davalının kimler olduğunun tespit edilemediğini, bu durumda tapuda kayıtlı taşınmazların maliklerinin veya kadastro tamamlanmamış yerlerde tespit maliklerinin açık kimliklerinin tespit edilememesi, sağ olup olmadığı, nerede olduğu tespit edilemeyen kimselere müvekkili idarece veya mahkemelerce verilecek yetkiye istinaden kayyım tayini için öncelikle yetkili sulh hukuk mahkemesinde dava açılması gerektiğini, bu sebeplerle kayyım tayini için yetkili sulh hukuk mahkemesinde dava açmak için yetki ve süre verilmesini talep etmiştir.

2. Bir kısım dahili davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; iş bu davanın dava şartları oluşmadığını, 2942 sayılı Kanun da belirtilen şartların prosedüre uygun şekilde yerine getirilmediğini, müvekkillerine yapılan tebligatın usule uygun olmadığını, müvekkili ile herhangi bir görüşme de yapılmadığını, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin rayiç değerlere ve emsal taşınmazlara göre oldukça düşük olduğunu, fazlaya dair talep ve hakları saklı kalmak kaydı ile davanın öncelikle reddini, mahkeme aksi kanaatte ise yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda alınacak rapor neticesinde taşınmazın gerçek bedelinin belirlenmesini talep etmiştir.

3. Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin emsallerine ve rayice göre oldukça düşük kaldığını, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, dava konusu taşınmazın bulvar üzerinde her türlü alt yapıya sahip şehrin oldukça merkezi bir yerinde olduğunu, bu kapsamda gerek kök gerek ek rapor ile belirlenen değer tespitinin kabul edilmesinin mümkün olmadığını, öncelikle davanın reddini, mahkeme aksi kanaatte ise dilekçelerinde sundukları emsal rapor dikkate alınarak müvekkiline ait taşınmaz hisselerinin gerçek değerinin belirlenmesi amacıyla ek rapor alınması neticesinde hüküm kurulmasını talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.03.2016 tarihli ve 2014/872 Esas, 2016/58 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin üçer aylık vadeli bir hesapta blokesine ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibi ya da hak sahiplerine ödenmesine ve dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; yapılan incelemede, dava konusu taşınmazın tapu kütük sayfasının malik hanesinde de 966 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili Sulh Hukuk’ta davalıdır şerhi bulunmaktadır. Bu itibarla; davalıdır şerhinin dayanağı olan, Eskişehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 1943/934 Esas sayılı dosyası, bulunamıyorsa karar örneği istenmiş ancak gelen cevabi yazı da arşiv kayıtlarından 1943 yılına ait bir dosya ve karar örneği bulunmadığı belirtilmiştir.Dava konusu taşınmazın 966 ada 2 parsel malikleri olan ..., ..., ... , ... , ... arasında davalı olduğu gözetildiğinde adı geçen kişilerin adresi 2942 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve Tebligat Kanunu'nun 28 inci maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, adresinin tespit edilmesi halinde kendisine, şayet ölü olduğu tespit edilirse, sunulacak veraset belgesi veya nüfus müdürlüğünden getirtilecek aile nüfus tablosu esas alınarak mirasçıları 2942 sayılı Kanun'un 14/5 maddesi uyarınca davaya dahil edildikten ve aynı şekilde adresleri tespit edilip, davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra, işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olduğundan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 28.02.2023 tarihli ve 2020 /56 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 28.02.2023 tarihli ve 2020 /56 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili, bir kısım davalılar vekili ve kayyım vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin düşük olduğunu, diğer hissedarların payını ...’a devrettiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

3. Kayyım vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/915 Esas sayılı dosyası ile kayyım atandığı ve bu karar kaldırılmadığı hâlde, bedelin kayyıma ödenmesi gerektiğinin gözetilmediğini, dahili davalılara ödenmesine karar verilmesinin hatalı olduğunu, belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Eskişehir ili, Odunpazarı ilçesi, ... Mahallesi 237 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakta olup davacı idare vekili, bir kısım davalılar vekili ve kayyım vekilinin aşağıdaki husus dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakta olup davacı idare vekili, bir kısım davalılar vekili ve kayyım vekilinin aşağıdaki husus dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4. Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olup 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tespit edilen bedelin üçer ay vadeli bir hesapta blokesine ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibi ya da hak sahiplerine ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Ne var ki bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekili, bir kısım davalılar vekili ve kayyım vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare, bir kısım davalılar ve kayyım vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2020 /56 Esas, 2023/270 Karar Karar sayılı ilamının; 3 üncü bendinden "KARARIN KESİNLEŞMESİ BEKLENİLMEKSİZİN daha önce ödenmiş olan kamulaştırma bedelinin mahsubu ile mahkemece tespit edilen KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN işlemiş tüm faizleriyle birlikte davalılara (03/11/2022 havale tarihli bilirkişi kurulu 3. Ek raporundaki payları oranında) DERHAL ÖDENMESİNE;" ibaresinin çıkartılmasına, yerine "Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olup 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli bir hesapta blokesine ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibi ya da hak sahiplerine ödenmesine cümlesi yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Bir kısım davalılar ve Kayyımdan peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35791, Karar No: 2017/9347, Tarih: 08.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35791 E.  ,  2017/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç zabıt tutanağı, sanık savunmaları, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, dava konusu alanda bulunan 60 adet ladin ağacının tahsisli olarak kesim işini alan sanıkların, kesilmesi gereken ağaçlar damgalanıp tahsis işlemi yapılarak sanıkların kesime başlamalarından sonra, kaçak ve damgasız ağaçların kesilmiş olduğu ihbarı üzerine alanda yapılan kontrolde, 22 adet ladin ağacının damgasız ve kaçak olarak kesilmiş olduğunun görülmesi, kaçak kesilen emvalin yediemine alınması, mahallinde yapılan bilirkişinin raporunda kaçak kesilen ağaçların damgalı ağaçların kesim zamanı ile aynı veya çok yakın zamanda yapılmış olduğunun belirtilmesi, alanda sanıklardan başka kimsenin kesim işi yapmamış olması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı bulunan izinsiz ağaç kesme suçundan mahkumiyetleri yerine, yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.