muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6723, Karar No: 2021/1581, Tarih: 24.02.2021

TCK'nın madde 220/1'de düzenlenen örgütü yönetme suçu niteliği gereği devamlılık gerektirdiğinden, mütemadi bir suç olup kast ile işlenebilir.

Konunun FETÖ/PDY silahlı terör örgütü bakımından değerlendirilmesi:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 16-956 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin 24.04.2017 tarih 2015/3- 2017/3 sayılı kararında açıklandığı üzere FETÖ'nün dikey yapılanması şöyledir;

Örgütün sorumlu yöneticisi “imam” olarak isimlendirilir. Hiyerarşi içerisinde yer alan örgütün yöneticisi, raporları toplayan ve emirleri veren kişidir. Kainat imamı, kıta imamı, ülke imamı, bölge imamı, şehir imamı, semt ve mahalle imamı, kurum imamı gibi bir çok değişik pozisyonu vardır.

Örgütün lideri, mensuplarınca kainat imamı, mehdi, mesih olarak kabul edilmektedir. Kainat imamına bağlı olarak üst kurullar örgütün birimlerini yönetmekte faaliyetlerini düzenlemektedirler. Bu kurullar “istişare kurulu”, “mollalar”, “tayin heyeti” ve “özel hizmet” birimleridir.

Örgütün yurt içi yapılanmasında ise, “Türkiye imamı”, “bölge imamları”, “il imamları”, “küçük il ve bölge imamları”, “ilçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” şeklinde hiyerarşik bir yapı izlenmekte ve örgüt tabana yayılmaktadır.

Türkiye’den sorumlu imama, beş bölge imamı, onlara da bu beş bölgeyi oluşturan şehirlerden sorumlu imamlar bağlıdır. Her şehir, büyüklüğüne göre alt bölgelere, bölgeler semtlere bölünmüş olup her semte ayrı bir imam atanmaktadır. Semt imamlarının altında ise semte bağlı ışık evlerinin imamları yer almaktadır. Bunun yanı sıra kamuda, bakanlıklar ve taşra teşkilatı, yerel yönetimler, üniversiteler, kamu iktisadi teşebbüsleri alanlarında faaliyet gösteren kurumlara da örgüt tarafından imamlar atanmaktadır.

Fethullah Gülen’in 1999 yılında ABD’ye gitmesinden sonra Türkiye’deki faaliyetlerine ilişkin sorumluluk Türkiye imamına geçmiştir. Ülke içerisindeki faaliyetler ülke imamına bağlı olarak yürütülmekte ve yapılan faaliyetler kurye aracılığıyla ya da doğrudan irtibata geçilerek Gülen’e aktarılarak onayı istenmektedir.

Örgütün bir nev’i omurgasını oluşturan ve günümüz itibariyle elde ettiği konumu kazandıran özel hizmet birim imamları, örgüt ve lideri Gülen’in en çok önem verdiği imamlardır. Bu birim en geniş şekilde yargı, emniyet, mülkiye, TSK, MİT,

Milli Eğitim ve akademik kadro imamlarından oluşmaktadır. Hizmet birimlerinde gizliliğe çok önem verilerek hücre tipi yapılanmaya gidilmiştir. Örgüt mensubu en fazla bir üst sorumlusunu ve bir altında bulunan mensubunu tanımaktadır.

Örgütün bir nev’i omurgasını oluşturan ve günümüz itibariyle elde ettiği konumu kazandıran özel hizmet birim imamları, örgüt ve lideri Gülen’in en çok önem verdiği imamlardır. Bu birim en geniş şekilde yargı, emniyet, mülkiye, TSK, MİT,

Milli Eğitim ve akademik kadro imamlarından oluşmaktadır. Hizmet birimlerinde gizliliğe çok önem verilerek hücre tipi yapılanmaya gidilmiştir. Örgüt mensubu en fazla bir üst sorumlusunu ve bir altında bulunan mensubunu tanımaktadır.

Bir hücre evi ya da en küçük örgüt biriminin sorumlusu erkekler için “abi”, kadınlar için “abla”dır. Abilik örgütte hocalık makamıdır. Hiyerarşiye göre üst tabaka belirler ve görevine son verir. Üyeler abiye itaat etmek mecburiyetindedir. Lider ve abilerin alttakiler tarafından seçimi söz konusu olmaz ve onaylamalarına da gerek yoktur. Abilik dokunulmazdır. Buna karşın kadınlar örgütün içerisinde hiçbir zaman üst düzey yönetici olamazlar.

Örgütün bütünlüğü üzerinde tek hakim ve önder Fethullah Gülen olup örgüt içerisinde kainat imamı olarak görülmektedir. Diğer yöneticiler onun verdiği yetkiyle onun adına görev yaparlar. Örgüt yukarıdan aşağıya doğru tekçi (monist) yapıda örgütlenmiştir. Daha önce de ifade edildiği gibi kainat imamı, kutsal insan, Mesih, mehdi, hoca efendi gibi sıfatlarla anılmaktadır.

Kainat imamlığı, örgütün her türlü işiyle ilgilenip üst karar veren temel, ideolojik ve doktriner birimdir. Bütün işler onun talimatıyla yürütülmektedir. Örgüte her hafta sesini internet üzerinden duyurmaktadır. Örgüt mensuplarının topladığı bütün bilgi ve belgeler de onda toplanır.

Kainat imamı inancı ve yedi katlı piramidal yapılanma, İsmailiye mezhebinden ve köken olarak da Zerdüştlük dininden alınmıştır. Zerdüştlük dini ve ondan mülhem İsmailiye mezhebinden yedi kat gök gibi örgütlenmişlerdir. Bu mezhep, sofilerini yedi dereceye ayırmıştır. Tarikatın piri yedinci derecede oturur ki, bu mertebe Allah’tan doğrudan emir alan imamlık makamıdır. İmam helali haram ve haramı helal yapabilir. Ona mübah olmayan hiçbir şey yoktur.

Örgüt içi hiyerarşide itaat ve teslimiyet, katı bir kuraldır. Teslimiyet hem örgüte hem de liderin emrine ona atfen verilen göreve adanmışlıktır. Örgüt sivil toplumu kendi haline bırakmayıp, kendine hizmet eden bağlı unsurlara dönüştürmektedir. Kadrolaşma ile yargı, ordu, emniyet ve bakanlık birimleri bu gücün denetimine girip, örgütsel amaçlar doğrultusunda kullanılabilmektedir.

Örgütün hiyerarşik yapılanmasındaki tabaka sistemi kat sistemine dayanır. Katlar arasında geçişler mümkündür ama dördüncü tabakadan sonrasını önder belirler. Katlar şu şekildedir;

- Birinci Kat, Halk Tabakası: Örgüte iman ve gönül bağı ile bağlı olanlar, fiili ve maddi destek sağlayanlardan oluşur. Bunların birçoğu örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmayan bilinçli veya bilinçsiz hizmet ettirilen kesimdir. Genellikle faaliyetlerden habersizdirler. Bu katmandakileri örgüte bağlayan ana unsur istismar edilen İslami duyarlılık ve din duygularıdır.

- Birinci Kat, Halk Tabakası: Örgüte iman ve gönül bağı ile bağlı olanlar, fiili ve maddi destek sağlayanlardan oluşur. Bunların birçoğu örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmayan bilinçli veya bilinçsiz hizmet ettirilen kesimdir. Genellikle faaliyetlerden habersizdirler. Bu katmandakileri örgüte bağlayan ana unsur istismar edilen İslami duyarlılık ve din duygularıdır.

- İkinci Kat, Sadık Tabaka: Okul, dershane, yurt, banka, gazete, vakıf ve kurum görevlilerinden oluşan sadık gruptur. Bunlar örgüt sohbetlerine katılır, düzenli aidat öder, az veya çok örgüt ideolojisini bilen kişilerdir.

- Üçüncü Kat, İdeolojik Örgütlenme Tabakası: Gayri resmi faaliyetlerde görev alırlar. Örgüt ideolojisini benimseyen ve ona bağlı çevresine propaganda yapan kişilerden oluşur.

- Dördüncü Kat, Teftiş Kontrol Tabakası: Bütün hizmeti (legal ve illegal) denetler. Bağlılık ve itaatte dereceye girenler buraya yükselebilir. Bu tabakaya girenler örgütte çocuk yaşta kazandırılanlardan seçilir. Örgüte sonradan katılanlar genellikle bu katta ve daha üst katlarda görev alamazlar.

- Beşinci Kat, Organize Eden ve Yürüten Tabaka: Üst düzey gizlilik gerektirir. Birbirlerini çok az tanırlar. Örgüt lideri tarafından atanır. Devletteki yapıyı organize edip yürüten tabakadır. Evliliklerinin örgüt içinden olması zorunludur.

- Altıncı Kat, Has Tabaka: Fethullah Gülen ile alt tabakaların irtibatını sağlar. Örgüt içi görev değişiklikleri yapar. Azillere bakar. Örgüt liderince bizzat atanırlar.

- Yedinci Kat, Kurmay Tabaka: Örgüt lideri tarafından doğrudan seçilen 17 kişiden oluşan örgütün en seçkin kesimidir.

Yedi katmanın en üstünde “Sözde Fethullah Hoca arşı” yer almaktadır. Beşinci, altıncı ve yedinci katmanlar örgütü yöneten katmanlardır. Altıncı ve yedinci katmandakilerinin örgütten kopmalarına kesinlikle izin verilmez. Altıncı katmandakiler örgüt liderinin bildiği ve takip ettiği hayati önemi haiz gördükleri hizmetleri yapan kişilerdir. Beşinci katmanda çok nadir halde örgütten kopma olmuştur. Bu katmanda olup örgütten ayrılanlar takip edilerek etkisiz hale getirilmiştir. Dördüncü katman örgütü bir arada tutar ve alt katmandakilerin teftiş ve kontrolünü yapar. Hizmet denen işleri ise ilk üç katmandakiler yürütmektedir.

Şu hale göre; anılan örgüt yönünden, örgütün lideri Fetullah Gülen ile beşinci, altıncı ve yedinci katmanlarda yer alanların, bu cümleden olarak kıta imamı, ülke imamı, “Türkiye imamı” ve “bölge imamlarının”, her halükarda örgütün üst düzey yöneticisi olduklarında kuşku yoktur. Ancak örgütü bir arada tutan ve alt katmanlardakilerin teftiş ve kontrolünü yapan dördüncü katman örgüt mensupları ile ilgili olarak, il ve ilçe sorumluları/imamları ile kamu kurumları imamlarının yönetici olup olmadıkları, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, somut olayın özellikleri, bu kişilerin örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevleri, sorumluluk sahalarında sevk ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin örgütün amaç ve etkinliği bakımından önem ve yoğunluğu ile kontrol ettikleri kamu personelinin devletin güvenliği bakımından ifade ettiği stratejik değer de gözetilerek belirlenmelidir. Örgüt yöneticisinin mutlaka illegal faaliyetleri yönetmesi gerekmez. Örgütün amacına ve varlığının devamına katkı sunan sözde legal faaliyetleri sevk ve idare etmek de bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Örgütün anlatılan yapılanması çerçevesinde, “örgüt mensupları ve örgütsel faaliyetler bakımından yoğunluk içermeyen ilçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” gibi ilk üç katman mensuplarının ise örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesi mümkün görülmemektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Tanık beyanları ve dosya kapsamına göre 2013-2015 yılları arasında İstanbul hakim savcı çalışma evleri genel sorumlusu ve 2013-2016 yılları arasında Ankara hakim savcı çalışma evleri genel sorumlusu olduğu, dosyadaki tanık beyanlarına göre

her ne kadar "Genel Müdür" statüsünde olduğu ifade edilmiş ise de, sanığın yargı yapılanmasının bir kısmı olan hakim savcı çalışma evlerinden sorumlu olup, üstlendiği görev, emir talimat verme yetkisi ile sorumluluk alanı itibariyle genele yayılmayan ve bağımsız hareket etme imkanı bulunmayan konumu karşısında örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesi mümkün olmayıp sübuta eren eylemlerinin örgüt üyeliği suçunu oluşturduğu ve sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan üst sınıra yakın bir ceza ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve Uygulamaya göre de;

Kazanılmış hakkın saklı tutulmasına karar verilirken uygulama maddesinin infaz esnasında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve Uygulamaya göre de;

Kazanılmış hakkın saklı tutulmasına karar verilirken uygulama maddesinin infaz esnasında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, suçun vasıf ve mahiyeti, mevcut delil durumu, bozma nedeni, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13167, Karar No: 2009/11913, Tarih: 02.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13167 E.  ,  2009/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2543, Karar No: 2011/1472, Tarih: 20.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2543 E.  ,  2011/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ölen ...'ın yönetimindeki ...plakalı otomobili ile Konya yönünden gelip Aksaray yönüne giderken şerit ihlali yapıp karşı şeride geçmesi sonucu, bu şeritten seyir halinde olan ölen ... yönetimindeki ... plakalı kamyonetle sol ön kısımlarından çarpışmalarıyla meydana gelen kaza sonucu otomobilin yol kenarına savrulması, kamyonetin ise yol üzerinde kalması biçiminde gerçekleşen ilk kaza sonrası; sanığın ... plakalı otomobiliyle yol üzerinde bulunan ve önünde, kazaya karışmış kamyonete çarpmasıyla meydana gelen ikinci kazada; ölen kamyonet şoförü ...'nın ölmesi ve yanındaki eşi ...'nın yaralanmasının ilk ve ikinci kazadan hangisinden sonra meydana geldiğinin anlaşılamaması karşısında; nedensellik bağının kesin olarak saptanamaması ve olay nedeniyle sanığın kusurunun da bulunmadığı dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7219, Karar No: 2020/1516, Tarih: 19.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/7219 E.  ,  2020/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan davada, dava şartı olan mütalaanın verilmemesi nedeniyle verilen düşme hükmüne yönelik herhangi bir temyiz talebi olmadığı anlaşılmakla; diğer sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine hasren yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hizan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.07.2011 tarihli 2011/199 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında ".... İnşaat" isimli şirkete ait faturaları komisyon karşılığında satın alarak kullandıkları iddiası ile açılan davada, Mahkemece 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan her iki sanık bakımından suçun sübut bulduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de; sanıkların ortağı, sanık ...'in yetkilisi olduğu ... Limited Şirketi hakkında hakkında sahte fatura kullanma suçundan düzenlenmiş bir vergi inceleme raporu olmadığı gibi, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın ve vergi suçu raporunun dosya içerisinde bulunmadığı, yalnızca 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkında düzenlenmiş vergi raporları ve mütalaa olduğu anlaşılmakla; sanıklar hakkında düzenlenmiş ise 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan vergi suçu raporu ve mütalaanın vergi dairesinden sorulup getirtilmesi, daha önce verilmiş bir mütalaa bulunmadığının anlaşılması durumunda da 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemi nedeniyle mütalaa verilip verilmeyeceğinin sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13526, Karar No: 2022/13097, Tarih: 28.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/13526 E.  ,  2022/13097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya katılma hakkı olan ve mazeret talebi kabul edilmeyen mağdure hakkında katılma kararı verilmemiş ise de; 02.11.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında verilen beraat kararlarını temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyan mağdurenin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

Öğretmen olan mağdurenin 24.08.2015 tarihli mazeret dilekçesi ile okulların tatil olması nedeniyle memleketi İzmir'de bulunduğunu, bu nedenle yapılacak olan duruşmaya yetişemeyeceğini, bir sonraki duruşma gününün tarafına bildirilmesi halinde katılıp, ifade vereceğini belirttiği, ilk derece mahkemesince, mağdure tarafından ileri sürülen mazeret kabul edilmeyerek, yapılan ilk duruşmada sanık hakkında atılı suçlar bakımından beraat kararı verildiği anlaşılmakla, olayın tek görgü tanığı konumunda olan mağdurenin beyanı alınmadan, sanık hakkında beraat kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 233, 234. ve 237. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/960, Karar No: 2023/3826, Tarih: 12.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/960 E.  ,  2023/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/292 E., 2022/1287 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/501 E., 2019/644 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davaları ile ziynet alacağı davalarından dolayı dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının ziynet alacağı davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin sistematik olarak müvekkile yönelik psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkile çocuklarının önünde orospu, kaltak, seni gözden çıkardım, onursuz gibi ağza alınmayacak hakaretler ettiğini, müvekkilini ortak konuttan kovduğunu, müvekkilinin iş yerine gelerek defalarca olay çıkardığını, erkeğin ortak konutta bir yabancı gibi yaşadığını, sürekli telefondan birileri ile mesajlaştığını, ailesi ile tüm iletişimini fiilen kopardığını, müvekkilinin erkek tarafından 1,5 yıldır ... ... isimli evli bir kadınla aldatıldığını kızı...'dan öğrendiğini, müvekkilinin evlilik birliğinin artık devam edemeyeceğini anlayarak 06.06.2018 tarihinde boşanmak istediğini söylediğini, bunun üzerine çıkan tartışmada ortak çocukların önünde müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilini ortak konuttan kovduğunu, düğünde müvekkiline takılan 24 ayar 15 adet bilezik, kolye, küpe, bileklik ve yüzükten oluşan takı setinin takıldığını, ancak düğün sonrası davalının annesi ... tarafından bu takıların düğün masrafları gibi bahanelerle alındığını ve geri verilmediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile 4721 sayılı Kanun'un beşinci fıkrası uyarınca nafakanın nihai karar ile her yıl hakkaniyetin gerektirdiği oranda arttırılarak yeniden takdir edilmesine, müvekkili lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksullluk nafakası ile 80.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, ismi verilen kişi ile arkadaşlıktan öte bir ilişkisinin olmadığını, hukuka aykırı elde edilmiş delillerin hükme esas alınamayacağını, asıl kusurlu olanın kadın olduğunu, evliliğin ilk gününden itibaren erkeğin kadının yalan söylediğine vakıf olduğunu, güveninin sarsıldığını, kadının eşine ben seni sevmemiştim, ilk günden itibaren bir kurtarıcı gibiydin aile karşı sorumluluğumu yerine getirme durumu hissettiğim için seninle evlendim, sesimi çıkartmadım dediğini, kadının ortak konutyi eşya takı ve evde ortak birikim için olan paraları da alarak müvekkilinden habersiz üç kez terk ettiğini, özür dileyerek eve geri döndüğünü, ailemin zoru ile döndüm dediğini ve agresif tavırlarına devam ettiğini, tartışma çıkardığını, müvekkiline ağza alınmayacak hakaretler ettiğini, sinir krizlerine girdiğini, son dört senedir cinsel olarak hiçbir araya gelmediklerini, müvekkiline açıkça ben seni istemiyorum ve senden tiksiniyorum dediğini, müvekkilinin ailesinin evlilikleri boyunca tarafların evin dört defa geldiklerini, birinci derece yakınlar hariç eşini dostunu eve kabul etmediğini, davacının müvekkiline hitaben çocukların yanında sen de adam mısın erkek misin, pezevenk, gavat, boynuzlu, başkalarının kocaları mimar, doktor sen nesin? dediğini, istesem şimdi daha iyilerini bulurum, hepsi gözümün içine bakıyor dediğini, kadının son olarak erkeğin bayram için annesini ziyarete gittiğinde 43.000,00 TL yi ve diğer üç terkten sonra kalan birkaç altını da alıp evi son kez terk ettiğini belirterek kadının davasının reddine, kendi davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesini, erkek lehine 500.000,00 TL maddî ve 1.000.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI