muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11009, Karar No: 2015/16897, Tarih: 02.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11009 E.  ,  2015/16897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/289047

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık K.. K..'ın yapılan yargılanması sırasında; Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 08/07/2015 gün ve 2015/262 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2015 gün ve 2015/262 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3047, Karar No: 2018/8561, Tarih: 04.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/3047 E.  ,  2018/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.04.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 01.02.2018 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.12.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4920, Karar No: 2008/7613, Tarih: 24.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4920 E.  ,  2008/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahibi tarafından açılan asıl davada müfettiş incelemesi sonucu düzenlenen rapora dayanılarak yükleniciye fazla ödeme yapıldığı iddiası ile 7.496.227.198 TL.nin tahsili talep edilmiş, davalı yüklenici tarafından açılan ve asıl dava ile birleştirilen davada ise 26 milyar TL alacak ile 30 milyar TL manevi tazminatın tahsili talep edilmiş, mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen davanın davacısı yüklenicinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı ve birleşen davanın davalısı iş sahibinin temyiz itirazlarına gelince; davalı ve birleşen davanın davacısı yüklenici, sözleşme ile yüklendiği işi tamamlayarak iş sahibine teslim etmiş ve bu konuda taraflarca en son 20.08.1998 tarihinde 23 numaralı kesin hakediş raporu düzenlenmiş, yapılan hesap sonucu yüklenicinin iş sahibine 1.555.419.731 TL. borçlu olduğu tesbit edilmiş, anılan borç tutarı da 03.12.1999 tarihinde tahsil edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmeye göre, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme eki olup bu şartname HUMK’nın 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğindedir. Hal böyle olduğu halde yüklenicinin Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 40. maddesine uygun şekilde kesin hakedişe itiraz etmediği ve bu suretle ortaya çıkarılan kesin hesabı kabul ettiği açıktır. Bu durumda artık sözleşme konusu işten dolayı alacaklı olduğunu ileri sürmesi ve açtığı birleşen davanın dinlenebilmesi mümkün değildir.

Kabule göre de, mahkemece düzenlettirilen ve hükme esas alınan 24.10.2005 günlü bilirkişi raporu, sözleşme ve ekleri çerçevesinde yapılan bir değerlendirmeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli bulunmadığından bu rapor doğrultusunda hükme varılması da doğru olmamıştır.

Bu itibarla yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen davanın reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, mahkemece düzenlettirilen ve hükme esas alınan 24.10.2005 günlü bilirkişi raporu, sözleşme ve ekleri çerçevesinde yapılan bir değerlendirmeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli bulunmadığından bu rapor doğrultusunda hükme varılması da doğru olmamıştır.

Bu itibarla yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen davanın reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan bozmayı gerektirmiştir.

Bunun yanında davacı iş sahibi tarafından açılan asıl davada yükleniciye yapılan fazla ödemenin tahsili talep edilmiştir. Talep esas olarak verilen müfettiş raporuna dayalıdır. Taraflar arasındaki sözleşmenin 39. maddesinde ise, iş sahibince yükleniciye yapılan fazla ödemelerin her zaman geri alınabileceği kararlaştırılmış bulunmaktadır. Bu durumda uyuşmazlık konusu hakkında uzmanlığı olan kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetine gerektiğinde mahallinde keşif de yapılmak suretiyle, 25.04.2000 tarihli soruşturma raporunda yer alan ve fazla ödemeye esas teşkil ettiği ileri sürülen kalemlerin her biri hakkında sözleşme ve tüm ekleri çerçevesinde inceleme yaptırılması ve bu kalemlerin her biri için kabul ve red sebepleri açıklattırılarak alınacak raporun denetimi de yapıldıktan sonra olaşacak sonuç çerçevesinde asıl dava hakkında bir karar verilmesi gerekirken belirtilen yönler nazara alınmaksızın eksik inceleme ile hükme varılması yerinde görülmemiş, kararın belirtilen bu sebeple de bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen davanın davacısı yüklenicinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün davacı ve birleşen davanın davalısı iş sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı PTT Genel Müdürlüğü’ne, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ...’ya geri verilmesine, 24.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28372, Karar No: 2014/25078, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28372 E.  ,  2014/25078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ... olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine /dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine /dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/5619, Karar No: 2002/3128, Tarih: 29.04.2002

19. Hukuk Dairesi 2001/5619 E., 2002/3128 K.

**19. Hukuk Dairesi 2001/5619 E., 2002/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki istirdat-menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalıdan yirmi adet koltuk takımı satın aldığını, malların ayıplı çıktığını iddia ederek, mal bedeli olarak verdiği çeklerin iptalini, ödenmeleri halinde istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıya sattığı mallarda herhangi bir ayıp bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dinlenen davacı tanıkları beyanına göre satım konusu malların ayıplı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, davalıdan 20.6.1999 tarihli sipariş fişi ile malların imal edildiği Eskişehir'de beğendiği yirmi adet koltuk takımını satın alarak İstanbul'a naklettiği, bir kısmını da kendi müşterilerine sattığı anlaşılmaktadır.

Satım konusu malların İstanbul'a naklinden ve davacının kendi müşterilerine satışından, dava tarihi 30.1.2000'e kadar TTK.nun 25.maddesinde öngörülen süreler içerisinde aynı yasanın 20/3.maddesinde belirtilen usulle yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ayıp ihbarının yapılması herhangi bir şekle bağlı tutulmamış ise de, uyuşmazlık halinde yasada öngörülen sürelerde ve anılan 20/3.madde de öngörülen şekilde yapılmış olduğunun usulen kanıtlanması gerekir. Diğer bir anlatımla bu yön isbat koşuludur. Bu hususlar gözetilmeden mahkemece sadece davacı tarafından gösterilen tanık beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, istirdada ve borçlu olunmadığının tespitine karar verilen bedelin karşılığı olan malların iadesine karar verilmemesi de kabul şekli itibariyle doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.4.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26041, Karar No: 2017/3051, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/26041 E.  ,  2017/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16463, Karar No: 2014/2968, Tarih: 18.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16463 E.  ,  2014/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/176550

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2010

NUMARASI : 2009/1106 (E) ve 2010/555 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan şirketin bir alışveriş merkezinde bulunan ev tekstili mağazasında müdür olan sanığın, kendisine görevi gereği teslim edilen katılana ait mallardan yapılan sayıma göre alış fiyatı 32.577.53 lira, satış fiyatı 47408.43 lira olan kısmının çeşitli yöntemlerle satışını yapıp bedelini mal edindiği iddia olunan olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, katılan şirketin belirtilen dönemdeki ticari defter, bilgisayar kayıtları, irsaliye ve faturalar ile diğer hukuki belgeler temin edilip bilirkişi kuruluna tevdiinin sağlanarak, sanığın eylemleri nedeniyle şirketin zarara uğrayıp uğramadığı, bu zarara ilişkin belgelerin neler olduğu hususlarında denetime elverişli rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13007, Karar No: 2019/17291, Tarih: 02.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/13007 E.  ,  2019/17291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun iki adet taşınmaz ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu; ilk derece mahkemesi kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, alacaklı ve borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararın Dairemizce bozulması üzerine bu kez; alacaklı ve borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine, ihaleye konu taşınmazların ihale bedellerinin toplamı olan 300.000,00 TL'nin %10'u oranında hesaplanan 30.000,00 TL para cezasının borçludan tahsili ile Hazineye irat kaydına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, hükmü yer almaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesi'nce, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, bir yandan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek, ilk derece mahkemesi kararının hüküm bölümünün muhafaza edilmesi, bir yandan da para cezasına hükmedilmesi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.