muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19380, Karar No: 2013/17716, Tarih: 16.12.2013

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda oluşan hasar, poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halde reddine karar verilmesi gerekir. Diğer bir anlatımla, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Buna göre, kazanın oluşumunda karşı araç sürücüsünün de kusuru bulunduğu gözetilip kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19187, Karar No: 2014/9340, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19187 E.  ,  2014/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 26.06.2013

No : 2013/55-2013/113

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2008 tarihine kadar geçen çalışmalarının göz önünde bulundurularak itibari hizmet süresinin sigortalılık sürelerine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı G.. A.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, davalılardan G.. A.. vekilinin temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın davalı G.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların, hükmün tefhim veya tebliğinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Davalı G.. A.. yönünden temyiz süresinin gerekçeli kararın 05.07.2013 tarihli tebliğinden itibaren 8 günlük yasal sürenin son bulduğu 13.07.2013 tarihinin cumartesi gününe resmi tatil tarihine rastgelmesi nedeniyle ilk resmi gün olan 15.07.2013 tarihi pazartesi gününe kadar sürenin uzadığı, UYAP sisteminden yapılan kontrolde davalı G.. A.. vekilinin temyiz dilekçesini elektronik imzalı olarak UYAP sisteminden gönderdiği ve 15.07.2013 günü saat 16:33.24 havale tarihi olduğundan, temyiz süresinin geçtiğinden bahisle verilen 23.07.2013 tarihli ek kararın BOZULMASINA:

2-İşin esasına gelince;

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde "bu Kanun"un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesidir.

506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresi olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşulların gerçekleşmesi, sözü edilen haktan yararlanmak için tek başına yeterli olmayıp,

506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile Ek 1. madde olarak eklenen, 3395 sayılı Yasayla kapsamı genişletildikten sonra 3520 sayılı Yasa ile Ek. 5. madde olarak numaralandırılan düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresi olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşulların gerçekleşmesi, sözü edilen haktan yararlanmak için tek başına yeterli olmayıp,

Yasa'nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır. Yasa'nın açık hükmü ve Yargıtay’ın yerleşik içtihatları da bu doğrultuda olduğu gibi; 3395 sayılı Yasa'ya ilişkin tasarının Türkiye Büyük Millet Mcclisi’nde görüşülmesi sırasında, zehirli gaz ve maddelerle çalışan başka iş kollarının da bulunduğuna işaret edilerek orada çalışanlara da aynı hakkın tanınması yönündeki öneri, konunun hazırlık çalışmasını gerektirdiği belirtilerek, bu yöndeki kapsamlı düzenleme istemi ileri tarihlere bırakılmış, bu hakkın ek olarak yalnızca gemi adamları ile azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışanlara tanınmasıyla yetinilmiştir (Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 20.06.1987 günlü. 121. Birleşim Tutanağı, Dergi s:206-209).

Bundan başka, Ankara 1. İş Mahkemesince, sözü geçen ek maddenin alt bentlerinde yazılı koşullarla çalışan sigortalılar arasında eşitliğin sağlanması amacıyla, bu hakkın belirli işkollarına özgü biçimde ve sınırlı olarak verilmesine yol açan I. II. III ve IV. bentlerin işkolunu belirleyen ibarelerinin iptali istemiyle itiraz yoluna başvurulmuş ise de, Anayasa Mahkemesi, 02.05.1989 tarihli, 1988/51 E., 1989/18 K. sayılı kararında, "...anılan bent hükümlerinde, Milli Savunma Bakanlığı’na bağlı işyerlerinde çalışan sigortalıların yer almaması, belli sigortalılara hak tanıyan ve özü bakımından Anayasa’ya aykırı bulunmayan hükmün iptalini gerektirmez. Kaldı ki, diğer sigortalıların, bu haktan yararlanmaları doğrultusunda her zaman yeni düzenlemeler yapılabilir. Anayasa Mahkemesinden, ancak Anayasa'ya aykırı olan bir yasa hükmünün uygulama alanından kaldırılmasını sağlamak için iptal kararı istenebileceğine, özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kural, uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceğine göre; bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesi Anayasa'ya uygun ve tutarlı bir tasarruf olacaktır." gerekçesinden hareketle, itiraz konusu hükmün Anayasa'ya aykırı bulunmadığı ve itirazın reddi gerektiği sonucuna varmıştır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasanın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan "azotlu gübre ve şeker sanayii" ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 taıilı 26475 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

Dava konusu olan. 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise, iş koluna ilişkin koşul dışındaki unsurlarda (işyeri koşullarında) bir değişiklik olmamıştır. İptal kararı ile 01.10.2008 tarihi arasındaki dönemde, anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi amacıyla düzenlenerek karara dayanak yapılan bilirkişi raporundan işyerinde, davacının, doğrudan ek 5. maddede sayılan çelik, demir ve tunç döküm, zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle ve patlayıcı maddeler yapılmasında ve kaynak işlerinde çalışmasının bulunmadığı, tütün işleme işi yapan fabrikada çalıştığı anlaşılmaktadır. Öte yandan işyerinde tütün tozlarından dolayı toz maskesi kullanıldığı tanık ifadelerinde belirtilmektedir. Davacının yaptığı işin gaz maskesiyle çalışmayı gerektiren iş olup olmadığının tespiti için işyerinde çalıştığı bölümde teknik aletlerle gaz ölçümü yapılmamıştır.

Kabule göre de; davacının, SGK’dan alman hizmet cetvelinde davalı işverenin işyerindeki çalışma süresi ve bu süreye isabet eden itibari hizmet süresi belirlenmeden, infazı kabil olmayacak şekilde sadece davacının itibari hizmetten yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de; davacının, SGK’dan alman hizmet cetvelinde davalı işverenin işyerindeki çalışma süresi ve bu süreye isabet eden itibari hizmet süresi belirlenmeden, infazı kabil olmayacak şekilde sadece davacının itibari hizmetten yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, 28.03.2007 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden, davacının, işyerinde çalıştığı birim (güvenlik, işletme, üretim, bakım veya farklı bir birim olup olmadığı) ve yaptığı iş tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli; çalışan sayısı, işlenilen tütün miktarı, işleme esnasında kullanılan kimyasal maddeler ve kimyasal maddelerin kullanılma dönemleri göz önünde bulundurularak, işyerinde keşif yapılıp, gaz ölçümü yaptırarak, tütün eksperi ve işgüvenliği konularında uzman bilirkişiden rapor alınmalı; alınan rapor mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre davacının 506 sayılı Yasa’nın Ek 5. maddesinin IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G.. A..'ye iadesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13767, Karar No: 2013/13753, Tarih: 26.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13767 E.  ,  2013/13753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, sahte çekin dosyada delil olarak saklanmasına, vekalet ücretine

1-Sanığın tüm aşamalardaki, suça konu çeki keşideci görünen Toprak Gıda Ltd. Şirketinden gelen kişilerin verdikleri sipariş üzerine yaptığı meyve kasaları karşılığında aldığını, kendisinin çeki araştırayım sağlam çıkarsa sandıkları teslim ederim dediğini ve bu amaçla devamlı mal aldığı katılan ...'e vererek araştırmasını istediğini, katılanın sağlam demesi üzerine sattığı kişilere fatura kestiğini ve verdiği çek karşılığı daha sonra ...'den mal aldığına yönelik savunmalarının katılan ve tanık tarafından doğrulanması, sanığın keşideci şirket adına 14.08.2003 tarihli fatura düzenlediği, şirket hakkında yapılan araştırmada ise 29.04.2004 tarihi itibariyle sekiz aydır faaliyette bulunmadığı, yetkililerin iş yerine gelmediği, mallarının hacizli olduğunun belirlendiği, Yapı Kredi Bankasının cevabi yazısında da çekin çalıntı olduğuna ilişkin bir ihbarda bulunulmadığının belirtildiği, anılan şirket ortaklarının Bayram Toprakçı ve Süleyman Türkeli olup çekteki keşideci imzası yönüyle alınan 23.05.2006 tarihli bilirkişi raporunda ise Metin Aytekin isimli kişi yönünden yapılan inceleme ve dayanak belgelerin dosya ile bir irtibatının sağlanamadığı ve bilirkişi raporunda çekin de sahte olduğu belirtilmesine karşın bankanın, çekteki keşideci imzası tutmadığından sahte olduğunu tespit ettiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin ve sanığın suç kastının kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; suça konu çekin orijinal olup olmadığı hususu bankadan sorulup, 23.05.2006 tarihli raporu düzenleyen bilirkişiden Metin Aytekin isimli kişi yönünden incelemenin ne şekilde yapıldığı açıklattırılıp, keşideci Toprak Gıda şirketinin sorumlu müdür ve ortağı tanık olarak celp edilip çekin ellerinden ne şekilde çıktığı, rıza dışı çıkmışsa banka veya kolluğa yaptıkları bir müracaatları olup olmadığı sorularak bu kişilerle ilgili çekteki yazı, rakam ve imza yönünden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre:

2-Sanık müdafiinin 22.06.2006 havale tarihli dilekçesi ve 04.10.2011 günlü celsede, katılanın zararının giderildiğini beyan etmesi karşısında bu husus araştırılmadan zarar giderilmediğinden bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre:

2-Sanık müdafiinin 22.06.2006 havale tarihli dilekçesi ve 04.10.2011 günlü celsede, katılanın zararının giderildiğini beyan etmesi karşısında bu husus araştırılmadan zarar giderilmediğinden bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5976, Karar No: 2012/10489, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5976 E.  ,  2012/10489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... Çimento Hazır Beton Turz. Taah. Tic. Ltd. Şti., ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi dışında davalı şirket vekilince süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'nın yönetimindeki ... plakalı araçla 12.03.2008 tarihinde seyir halinde iken tünelin orta kısmına geldiğinde aracın damperinin kalkması sonucunda tünel içi aydınlatma tesisatına çarptığını, bu çarpma sonucunda tünel içi aydınlatma tesisatının zarar gördüğünü, kaza nedeniyle meydan gelen hasarın 41.612,50 TL olduğunu, zararın karşılanması için hem sürücüye hem de aracın sigortasını yapan ... Sigorta AŞ'ne başvurduklarını, sigorta şirketinin sigorta poliçesinin sorumluluk limiti içinde meydana gelen zararın 37.367 TL'lik kısmını 30.05.2008 tarihinde ödediğini, 4.860,16'lik ödenmeyen kısmın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... dilekçesinde özetle, diğer davalının yanında şoför olarak çalıştığını, meydana gelen kazada kusurunun olmadığını, olayın teknik arıza neticesinde meydana geldiğini, tazminat ödemesi gereken bir durum varsa şirketin ödemesi gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı ... Çimento Ltd. Şti adına tebligat usulüne uygun olarak yapılmış olup davalı duruşmalara katılmamış davaya cevap vermemiştir.

../...

-2-

2012/5976-2012/10489

Mahkemece, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davalıların kazada %100 kusurlu oldukları, zarar bedelinin 41.612,50 TL olduğu, zararın 37.360 TL.sinin davalı şirketin sigortası tarafından karşılandığı buna göre kalan hasar bedeli olan 4.245,50 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne, 4.245,50 TL 'nin kaza tarihi olan 12/03/2008 tarihinden itibaren işlecek yasal faizi ile davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davalı ... Çimento Ltd. Şti.ne 25.11.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, davalının temyiz dilekçesi HUMK.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 29.02.2012 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da bu yolda karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı tarafa ait aracın davacıya ait tünel içi aydınlatma tesisine verdiği zararın tahsili talebine ilişkindir.

2-Dava, davalı tarafa ait aracın davacıya ait tünel içi aydınlatma tesisine verdiği zararın tahsili talebine ilişkindir.

Davalı tanığı ..., ... Hazır Beton şirketinde elektirkiçi olarak çalıştığını, kazadan aşağı yukarı 2 gün sonra kazaya karışan kamyondaki arızanın neden kaynaklandığının tespiti için aracın kendisine getirilip yaptığı incelemede makaron içindeki kablonun birbirine sürtünmesi sonucu damperin açıldığını tespit ettiğini, arızanın zamanla eskimeden kaynaklandığını beyan etmiştir.

Davalı tanığı ..., ... Çimento Şirketinde tamirci olarak çalıştığını, kazadan sonra kaza mahalline gittiğini, damperin kalkmasının elektrik arızasından kaynaklandığını, davalının kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını, damperdeki arızanın önceden tespitinin mümkün olmadığını beyan etmiştir.

Bilirkişiler raporunda tünelde meydana gelen hasarda davalıların müştereken ve müteselsilen kusurlu oldukları toplam hasar bedelinin 41.612,50 TL olduğunu, hasar bedelinin 37.360 TL.sinin sigorta şirketi tarafından davacıya ödendiğini, geri kalan hasar bedelinden davalıların birlikte sorumlu oldukları belirtilmiştir.

Kazanın, araçtaki periyodik bakımının yaptırılmaması ve aracın zamanla eskimesi nedeniyle araç damperinin tünelden geçerken kalkması sonucu meydana geldiği, kazada davalı sürücüye kusur izafesi mümkün olmadığından davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken %100 kusurlu bulunup tazminattan sorumlu tutularak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

../...

-3-

2012/5976

2012/10489

SONUÇ;Yukarında 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket yönünden temyiz talebinin süre yönünden reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Çimento Hazır Beton Turz. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve ...'a geri verilmesine 3/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10538, Karar No: 2018/4740, Tarih: 27.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10538 E.  ,  2018/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümleri katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan talimatla alınan beyanında katılma talebinde bulunan müşteki ...’ın davaya katılması yönünde mahkemece herhangi bir karar verilmemesi karşısında, müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu anlaşılarak CMK'nın 237/2, 238. maddeleri uyarınca katılan olarak, kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık tarafından katılanın bilgisi ve rızası dışında katılan adına ve katılana ait nüfus cüzdanı fotokopisi kullanılarak düzenlenen sözleşme ile... abone numaralı ... hattının çıkarıldığının iddia edildiği olayda;

Sanığın savunmasında, ... Deri ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'nin sahibi ve yetkilisi olduğunu, şirketinin ... firmasının üst bayisi olarak çalıştığını, şirketince sözleşme düzenlenmediğini, alt bayilerden gelen evrakları sisteme tanıtıp İstanbul'da bulunan ... merkezine gönderdiklerini, aktivasyonu dahi alt bayilerin yaptığını, alt bayilerle ilgili bilgi ve belgelerin ... firmasının merkezinde bulunduğunu, suça konu sözleşmeyi de o tarihte alt bayisi olan ...’in düzenleyerek kendilerine gönderdiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; aslı dosya içinde bulunan iddianameye konu sözleşmenin alt bayii tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, alt bayii tarafından düzenlenmiş ise ilgili belgelerle birlikte bayii yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin gönderilmesinin istenmesi, yetkililerinin olaya ilişkin beyanlarının alınması, abonelik sözleşmesinde gösterilen adrese GSM şirketince fatura tebliğ edilip edilmediği, edildiyse kime tebliğ edildiğinin ve anılan abonelik sözleşmesinde irtibat numarası olarak yazılı ... hattın suç tarihi itibariyle kullanımda ve geçerli bir numara olup olmadığı ile kim tarafından kullanıldığının araştırılması, eylemin sübutu halinde;

Özel belgede sahtecilik suçu yönünden; Hükümden önce 10.11.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan, 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez'' ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği de gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.