muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10891, Karar No: 2015/3900, Tarih: 11.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10891 E.  ,  2015/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2010/781-2014/96

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalıların murisi E.. A..'ın elektrik abonesi sözleşmesinin tarafı olduğunu, davalıların murisi hakkında Alanya 1 İcra Müdürlüğünün 2009/9856 Esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, ancak borçlunun takip tarihinden evvel vefat etmiş olduğunu öğrendiklerini, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla Alanya 1 İcra Müdürlüğünün 2010/9364 Esas sayılı dosyası ile davalılar aleyhine takip başlatıldığını, ancak davalıların yapılan takibe itiraz ettiklerini, bu itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili dilekçesinde; davaya konu olan aboneliğin müvekkilleri adına olmadığını, taraflar arasında bir abonelik sözleşmesi olmadığını ve alacağın likit olmadığını belirtmiş ayrıca alacağın zaman aşımına uğradığını belirterek davanın reddine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin 22.231,50 TL asıl alacak, 4.784,98 TL gecikme faizi, 861,30 TL gecikme faizi KDV si olmak üzere toplam 27.877,78 TL üzerinden devamına, asıl alacağın %40'ına tekabül eden 8.892,60 TL icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalılar murisi adına kayıtlı abonenin, 18.09.2009, 30.10.2009 ve 19.10.2009 dönemlerine ilişkin fatura borcundan dolayı yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; hesap edilen enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedelinin ilave edildiği hususunda bir açıklık yoktur.

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Mahkemece itibar edilen bilikişi raporunda; hesap edilen enerji bedeline, ne kadar kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedelinin ilave edildiği hususunda bir açıklık yoktur.

Bu durumda; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmeti bedellerinin, kaçak tahakkuk bedeline ilave edilip edilmeyeceği hususlarının tartışılıp, değerlendirilmesi gerekmektedir.

Elektrik abonelerinden alınmakta olan;

Kayıp-kaçak bedelinin; elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin, kayıp-kaçak hedefi oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedel olduğu, 20/02/2001 tarihli 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 4/1., 10/05/2006 tarihli 5496 Sayılı Kanunun 6., geçici 9., 14/03/2013 tarihli 6446 Sayılı Kanunun 1/1.,5/4., 17/1., 4., 27., geçici 1., maddeleri ve bu kanunların temel amaçları çerçevesinde çıkarılan yönetmelikler ve kanunun verdiği yetkiye dayanılarak alınan EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde alınmakta olduğu,

Dağıtım bedelinin; dağıtım sistem kullanım fiyatını kapsamakta olup, dağıtım hizmeti sunabilmek için dağıtım sistemine ilişkin yatırım harcamaları, işletme ve bakım giderleri dikkate alınarak hesaplanan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-4. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-ç bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 9., Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında çıkarılan EPDK tebliğleri gereğince alındığı,

İletim bedelinin; elektrik enerjisinin tüketici sayaçlarına kadar ulaştırılmasında, üreticilerle dağıtım sistemi arasında yer alan iletim sisteminin kullanılmasından kaynaklanan maliyetlerin karşılanması için alındığı, 4628 Sayılı Kanunun 13/1-b-2. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-b bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8.maddesi ile EPDK kurul kararları ve tebliğlerine göre tüketicilere yansıtıldığı,

Perakende satış hizmeti bedelinin ise; perakende satış hizmeti maliyetini (söz konusu fâaliyete ilişkin düzenlemeye esas net yatırım harcamasının itfa tutarı, faturalama ve tahsilat giderleri, tanıtım ve pazarlama giderleri, müşteri hizmetlerine ilişkin giderler, perakende satış ve hizmete ilişkin diğer işletme giderleri, düzenleme giderleri payı, fâaliyet giderleri payı, olağan ve olağan dışı giderler payından fâaliyet ile ilgili diğer gelirler payı ve olağan dışı gelirler payının düşülmesi suretiyle bulunan esas net işletme gideri ve amortisman itfa süresi farkı vergi tutarını) yansıtan bedel olduğu, 4628 Sayılı Kanunun 1/1., 13/1-b-5. bendi, 6446 Sayılı Kanunun 17/6-d bendi, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 4/36. bendi, 5/e bendi ve 10.maddesine göre alındığı,

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım, dağıtım ve sayaç okuma bedellerinin, EPDK tarafından çıkarılan kurul kararları ve tebliğleri ile belirlendiği anlaşılmaktadır.

Ancak; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu;

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından tahakkuk ettirilen bedeller hakkındaki tüketim ekstreleri incelendiğinde, dağıtım bedeli, iletim bedeli ve PSH bedellerinin de dahil edilmiş olduğu görülmüştür. Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleride benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. Bu durumda; elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak ve nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin, elektriği kaçak kullananlardan alınmaması, kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar, zaten, daha yüksek tarife üzerinden elektrik tüketim bedeli ödemektedirler.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, davalı taraftan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, hesaplanan bedel içinde yukarıda anılan bedellerin ilave edilip edilmediği, ilave edilmiş ise ne kadar ilave edildiği hususunda bilirkişiden yeniden ek rapor düzenlemesinin sağlanması ve oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6101, Karar No: 2019/16375, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6101 E.  ,  2019/16375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2919, Karar No: 2019/13899, Tarih: 16.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2919 E.  ,  2019/13899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/83 E. - 2017/299 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/83 Esas - 2017/299 Karar sayılı kararının incelenmesinde;... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 6106 ada 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmaz ... Mahallesinde olup, ...gibi büyük bir yerleşim yerinde yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde dava konusu taşınmaz ile benzer özellikler taşımayan başka mahalledeki taşınmaz satışının somut emsal alınmış olması uygun olmadığı gibi, bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazın 2016 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir

.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/83 Esas - 2017/299 Karar sayılı hükmünün HMK'nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4208, Karar No: 2020/13706, Tarih: 12.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/4208 E.  ,  2020/13706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2020 gün ve 2020/136 E. 2020/103 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4757, Karar No: 2017/4353, Tarih: 19.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4757 E.  ,  2017/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında 16.07.2013 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve TCK.nun 86/2,3-a. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; ANKARA Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 gün ve 2014/595 esas, 2014/556 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Mağdurun anlatımları ve sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine mağdur babasını bıçakla yaraladığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı halde kasten yaralama suçundan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden ise;

Suça konu bıçak üzerinde yeminli bilirkişi marifetiyle yaptırılan incelemede bıçağın otomatik açılmasını sağlayan mekanizmasının bulunup bulunmadığına yönelik tespit yapılmadığı anlaşılmakla; sanıkta ele geçen bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığına yönelik Kriminal Polis Laboratuvarından rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/780, Karar No: 2010/397, Tarih: 12.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/780 E.  ,  2010/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 12.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8851, Karar No: 2012/14622, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8851 E.  ,  2012/14622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı ... AŞ arasında 01/01/2008 başlangıç, 30/06/2009 bitiş tarihli "Hizmet Alımları" sözleşmesi imzalandığını, müvekkili şirketin sözleşmeyle "yemek hizmeti verme" edimini yerine getirdiğini,sözleşmeyle kararlaştırılan yemek hizmetleri kalemleri arasında; 20.000 adet ... Pikniği yemek temini, 6.000 adet özel yemek temini ve 5.000 adet yemek temini kalemlerinin de bulunduğunu,davalı şirketin 20.000 kişilik piknik yemeğinden hiç talepte bulunmadığını, diğer kalem hizmetler yönünden de; kısmi talepte bulunduğunu,bu kalem hizmetleri talep etmiş olsaydı, müvekkili şirketin sadece piknik yemeğinden 280.000 TL kâr elde edebilecekken, bu kârdan mahrum kaldığını,sözleşmenin bitimine yakın bu hizmetlerin müvekkili şirket tarafından verilmesi yönünde davalı şirket nezdinde başvuruda bulunduklarını, ancak sonuçsuz kaldığını,bu hizmetler yerine ikame olunan yemek hizmetlerinin verilmesi sonucunda müvekkilinin sözleşmeden beklediği kârı elde edemediğini,halbuki bu hizmet kalemlerinden vereceği hizmet karşılığı elde edeceği kâra güvenerek sözleşmeyi imzaladığını iddia ederek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmakla 8.000,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, akdi ilişkinin kabullerinde bulunduğunu,sözleşmenin 30. maddesinde "sözleşme kapsamında yaptırılabilecek ilave işler, iş eksilişi ve işin tasviyesi" başlığı altında işin % 20 oranında arttırılabileceği veya azaltılabileceği hususunun yanlar arasında açıkça kararlaştırıldığını,Kamu İhaleleri Sözleşmeleri Kanunu'nun 24. maddesinde de iş sahibinin işin % 80 'ni tamamlamış olması halinde idare tarafından iş eksiltme yapılmasının zorunlu olduğu hususunun düzenlendiği,anılan Yasa ve madde hükmü icabına göre iş eksilişi için idareye zorunluluk getirilmiş olduğunu,yine yanlar arasında imzalanan sözleşmenin 9.maddesi hükmüne göre; belgeler arasında uygulamada bir çelişki olduğunda Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin öncelikle uygulanacağının kararlaştırıldığı, anılan şartnamenin 52.maddesi hükmüne göre de; işin sözleşme bedeli altında kalması durumunda yükleniciye herhangi bir bedel ödenmeyeceği hususunun açıkça düzenlenmiş olduğunu,akdi ilişki sonucunda ihale konusu iş bedelinin % 81' inin davacıya ödenmiş olduğunu, bu durumda % 20 iş eksiltilmesi yapılabilmesi koşulunun oluştuğunu, keza Kamu İhaleleri Sözleşmeleri Kanunu'nun 24. maddesi; işin %80'inin tamamlanmış olması koşulunun da oluştuğunu, bu durumlar karşısında davacı isteminin hukuki dayanağının bulunmadığını, ayrıca dava konusu alacak kalemlerinin hiçbirinin delilinin bulunmadığını iddia ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı şirketin hangi kalem yemek hizmetini vereceğini bildiği halde ayrıcalıklı olduğunu iddia ettiği yemek hizmeti kalemlerinin yerine getirilmesi hususunda istemde bulunmadığı, en son sözleşmenin bitim tarihinde yazılı talepte bulunduğu, sonrasında da sözleşmenin bitim tarihinden sonra davalı şirket nezdinde istemde bulunduğu, davacının bu durumu kabul etmiyorsa, objektif iyi niyet kuralları gereği olarak başvuruda bulunmak yükümlülüğü altında olduğu, davacının sözleşme süresi boyunca sessiz kaldıktan sonra ihtarname keşide etmesinin, geçen süreç için "sükutu ile duruma muvafakat ettiği" anlamına geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.