muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14373, Karar No: 2022/10300, Tarih: 07.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14373 E.  ,  2022/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de gerekleri yerine getirilmemiştir.

1)Bozma sonrası Konak Belediye Başkanlığı’nın 12/03/2020 tarihli cevabi yazısında; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın; 3.914 m2 yüzölçümlü ... ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1361 m2’sinin yola terk edilerek, ifrazen oluşan parsellerden biri olduğu ve bu işlemin 13.12.1949 tarih ve 8282 yevmiye numaralı işlem ile tescil edildiği bildirilmiş olup; Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre dava konusu taşınmaz imar parseli olarak kabul edildiğinden, emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından düzenleme ortaklık payı indirilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Bozma öncesi hükmedilen bedele işletilen yasal faizin bitiş tarihinin infazda tereddüt oluşturacak biçimde gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5801, Karar No: 2023/4902, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5801 E.  ,  2023/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/622 E., 2015/157 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2011 tarihli ve 2010/185 Esas, 2011/84 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2014/115 Esas, 2014/207 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içinde işlediği kasten yaralama suçundan 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2014/115 Esas, 2014/207 Karar sayılı kararının kesinleşmesi üzerine Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunmuş ve Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2014/622 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

II. GEREKÇE

1. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

2. Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18.11.2014 gün ve 830-502 Esas/Karar sayılı ilamında da "Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılarak hükmün açıklanması sırasında 5237 sayılı Kanun'un 230 uncu, 231 inci maddesinin on birinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları uyarınca denetime imkan verecek şekilde ve kesinleştiğinde başka bir kararın varlığını gerektirmeden infaza esas alınabilecek nitelikte bir hüküm kurulmalıdır." hususunun açıkça belirtildiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin esası denetlenmemiş ilk karara atıfta bulunularak yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması Anayasanın 141 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/622 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19097, Karar No: 2015/8421, Tarih: 17.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/19097 E.  ,  2015/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAI HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ)

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2009/241-2014/501

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2014 tarih ve 2009/241-2014/501 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın İsuzu firması tarafından üretilen otobüslerin kapılarında kullanılan lastik ve profilleri üreten tedarikçi bir firma olduğunu, davalı firmanın 14.04.2009 tarihinde I. firmasına gönderdiği yazı ile dava konusu yapılan tasarımların diğer tedarikçi tarafından kullanıldığını bu kullanıma son verilmesi gerektiği aksi taktirde yasal yollara başvurulacağının bildirildiğini, ancak davalının tasarımın korunma hakkından yararlanabilmesi için adına kayıtlı tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıması gerektiğini, davalı adına kayıtlı 2007/04910 nolu çoklu tasarım tescil belgesindeki 1,4,5, P. (K. L.)tasarımın, 2006/05695 nolu çoklu tasarım tescil belgesindeki 1 ve 2 nolu araç kapı profili tasarımının, 2008/03107 nolu çoklu tasarım tescil belgesindeki 1,2 ve 3 nolu kapı Bağlantı B. (O.) tasarımlarının ve 2007/00034 nolu çoklu tasarım tescil belgesindeki 5 ve 6 nolu kapı bağlantı Braketleri tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşımadığını ileri sürerek, anılan tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine ve mahkeme kararının ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, Kartal Fikri ve Sınaı Haklar Hukuk Mahkemesi 2010/165 E.sayılı dosyasında, işbu davanın davacısı/birleşen dosyanın davalısı tarafından üretilen ve piyasaya sunulan taklit ürünlerin müvekkili adına kayıtlı olan 2007/04910, 2006/05695, 2008/03107 ve 2007/00034 sayılı tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüz niteliğini taşıdığı, haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı tarafın endüstryel tasarımın tecavüzü ve haksız rekabet teşkil eden bu fiillerinin men'ine, bu fiillerin sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, hükmün ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait 2007/04910-1 tescil nolu profil kapı lastiği ile İtalyan R.-C. B. firmasına ait 2002 tarihli katalogdaki Art.25.0030 Ref. Orig. 42308923 kodlu ürün ile, M. firmasına ait 2003-2004 yılına ait katalogda .. kodlu ürünün kesit geometrisi ve ebatların oranları açılarından bir birinin çok benzeri olduğu,; davalıya ait 2007/04910-4 tescil nolu profil kapı lastiği ile, M. firmasına ait 2003-2004 yılına ait katalogda P. kodlu ürünün kesit geometrisi ve ebatların oranları açılarından birbirinin çok benzeri olduğu; davalıya ait 2007/04910-5 tescil nolu profil kapı lastiği ile, İ.I-C. B. firmasına ait 2002 tarihli katalogdaki Art.25.5057 P., G.V. P. .. kodlu ürünün ve M. firmasına ait 2003-2004 yılına ait katalogda P. ve P. kodlu ürünlerin kesit geometrisi ve ebatların oranları açılarından birbirinin çok benzeri olduğu; davalıya ait 2008/03107-2 tescil nolu kapı bağlantı braketleri (O.) ürünü ile, A. I. Otomotiv San. A.Ş'den temin edilen tasarımlar ile ilgili teknik çizimlerinde tanımlanan ürün ile çok benzer oldukları, ürünler vida boşlukları, et kalınlıkları, ürünü oluşturan bölümlerin geometrileri, birbirleri ile olan görsel ilişkileri ve bu bölümlerin birbirlerine olan oranları açısından çok benzer olduğu ürünler arasında genel izlenim itibarı ile belirgin bir farklılık bulunmadığı; diğer tasarımların dosyaya sunulan deliller karşısında yeni ve ayırt edici olmadığının kanıtlanamadığı, Alman H. GmbH firması ile İ. ISAF C. SRL firmasından alınan cevapların ürünlerin tasarımlarından çok fonksiyonları ile ilgili olduğu ve değerlendirmeye alınamayacağı, birleşen davada da tasarıma tecavüz ve haksız rekabetin kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl davada, davacı-birleşen davalı vekilinin davasının kısmen kabulü ile TPE'de davalı-birleşen davacı adına tescilli 2007/04910 nolu çoklu endüstriyel tasarımlardan 1.1-4.1.-5.1 sayılı tasarımlar ile 2008/03107 nolu çoklu endüstriyel tasarımlardan 2.1 sayılı tasarımların 554 sayılı KHK 43. vd. maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı/birleşen davacı vekilinin tüm, davacı/birleşen davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı/birleşen davacı vekilinin tüm, davacı/birleşen davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Asıl dava, tasarım hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkin olup, birleşen dava tasarıma tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ve meni istemine ilişkindir. Asıl davanın konusu olan davalı adına tescilli 2006/05695 sayılı tasarım, bir profil tasarım kesiti niteliğindedir. 554 sayılı KHK'nın 3. maddesi ve Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca profil tasarımlarının korunabilmesi için tasarımın uygulandığı nihai ürün halinin görülebilir nitelikte olması gerekip, bu ürünün üretim aşamalarında görünen kısımları ise 554 sayılı KHK'nın 3. vd. mddeleri kapsamında tasarım olarak nitelendirilemez. Bu bakımdan, 2006/05659 sayılı profil tasarımı kesitinin tasarım olarak tescili mümkün olmadığı halde mahkemece yenilik ve ayırt edicilik kriterleri kapsamında inceleme yapılarak yazılı gerekçelerle asıl davaya konu 2006/05659 sayılı tasarıma yönelik talebin reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı/birleşen davacı vekilinin tüm, davacı/birleşen davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı/birleşen davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı/birleşen davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 30,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden asıl davada davalı/birleşen davada davacı R. Oto Yan. San. Tic. Ltd. Şti'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden asıl davada davacı/birleşen davada davalı T. Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti'ne iadesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/618, Karar No: 2015/164, Tarih: 26.05.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/618 E.  ,  2015/164 K.**

* DOĞRUDAN KASTLA ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* ETKİLİ MESAFEDEN YAN YANA DURAN MAKTUL VE MAĞDURA ATEŞ ETME

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 87

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 21

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 326

**"İçtihat Metni"**

Sanık Ü.. M.. hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, eylemin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nun 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 21/2 ve 53. maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.11.2012 gün ve 74-228 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.03.2014 gün ve 5289-1764 sayı ile;

"...Sanığın etkili mesafeden hedef alarak yan yana oturan maktül ve mağdura doğru iki tabanca ile çok sayıda ateş ettiği, bu durumda hem maktul hem de mağdur için neticenin muhakkak olduğu ve yaraların niteliği nazara alındığında, eyleme bağlı olarak her ikisine karşı da ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle mağdur F...i kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mağdur F... olası kast ile yaralama suçundan hüküm kurulması” isabetsizliğinden 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönüyle kazanılmış hakkın korunması suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 11.06.2014 gün ve 88-112 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 11.06.2014 gün ve 88-112 sayı ile;

"...Olay tarihi olan 27 Haziran 2010 Pazar günü halk arasında İsmet diye bilinen maktul M.. T.. ile müşteki F.. A..'ın Çarşamba ilçesi .... bulunan maktule ait çay ocağının önünde oturup tavla oynayan tanıklar İ.. K.. ve H.. E..'i seyrettikleri sırada sanık Ü.. M..'nın kapalı kasa beyaz renkli Fiat Fiorino tipindeki yan camları kapalı araçla başında şapka olduğu halde olay yerinin bulunduğu sokağın yakınındaki ....Caddesi üzerinde kaldırıma aracını park ederek iki elinde suça konu ele geçirilemeyen tabancalarla sokağın başına kadar gelip maktul M.. T..'in üzerine doğru her iki tabancayla bir çok kez atış yaptığı, bu atışlar sonucunda maktulün vücudunda 11 adet ateşli silah giriş deliği yarası ve 9 adet ateşli silah çıkış deliği yarası ve iki adet ateşli silah sıyrığı meydana geldiği, aynı sırada olay yerinde bulunan müşteki F.. A..'a da bir çok merminin isabet ettiği ve bu olay nedeniyle müşteki F...in hayati tehlike geçirip duyu ve organlarından birinin işlevini sürekli kaybedecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, sanığın suçta kullandığı her iki tabancayla da atış yaptığının olay yerinde bulunan boş kovanların farklı iki silahtan çıktıklarına dair rapor ile belirlendiği, sanığın atışlarını yaptıktan sonra geldiği araca binerek olay yerinden hızla uzaklaştığı, olay nedeniyle maktul M.. T..'in öldüğü ve müşteki F.. A..'ın yukarıda açıklandığı şekilde yaralandığı, sanığın olay yerinden binerek uzaklaştığı aracın gerçekte çalıntı olduğu ve olay sırasında üzerinde ....... nolu sahte plakanın bulunduğu, bu aracın 06 Ağustos 2010 tarihinde Çarşamba İlçesi ...... toprağa gömülü vaziyette ortaya çıkarıldığı, sanığın olaydan sonra kaçarak izini kaybettirdiği, 26.09.2010 tarihinde İstanbul'da yakalandığı, olayın bu şekilde geliştiği, oluşun böyle olduğu mahkememizce kabul edilmiştir.

...Maktulün yanında o sırada tesadüfen bulunan müşteki F.. A..'ın olay sonucunda duyu organ yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmış olup, her ne kadar iddianamede sanık ..hakkında F... yönelik de kasten öldürmeye teşebbüsten dava açılmış ise de; müşteki F..ile sanık .... arasında herhangi bir husumet bulunmadığı, birbirlerini tanımadıkları, sanığın müştekiyi öldürmesi için bir neden bulunmadığı anlaşılmış, tabanca ile atış yapılmış olması ve sanık ile F.... arasında daha önce tanışıklık ve husumet bulunmaması nedeniyle müşteki bakımından neticenin muhakkak olduğunun kabul edilemeyeceği, bu duruma göre sanığın olası kasıt altında yaralama suçunu işlediği" gerekçesiyle direnerek ilk hükümde olduğu gibi sanığın olası kastla yaralama suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının 10.10.2014 gün ve 320381 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının 10.10.2014 gün ve 320381 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen hüküm Özel Daire tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin doğrudan kastla öldürme suçuna teşebbüsü mü yoksa olası kastla yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın 16.04.2006 tarihinde işlediği kasten öldürme suçu nedeniyle hakkında yakalama kararı bulunduğu ve yargılamasının devam ettiği, 06.01.2010 tarihinde yeğeni Temel Maraşlı'nın maktulün yeğeni B...tarafından öldürüldüğü, T.... öldürülmesi nedeniyle sanığın mensubu olduğu Maraşlı ailesi ile maktulün mensubu olduğu Temiz ailesi arasında husumet oluştuğu, olay tarihinde halk arasında İsmet adıyla bilinen maktulün, işlettiği çay ocağının önünde tavla oynayan tanıklar İ.. K.. ve H.. E..'i mağdur F.. A.. ile birlikte seyrettiği sırada sanığın olay yeri yakınına kapalı kasa araç ile gelerek kaldırım üzerine park ettiği, başında şapka, iki elinde suça konu ele geçirilemeyen tabancalar ile sokağın başına gelerek yakın mesafeden maktule doğru elindeki iki tabanca ile çok sayıda ateş ettiği, yan yana duran maktul ve mağdurun yere düşmelerinden sonra olay yerinden geldiği araç ile uzaklaştığı, maktulün aldığı yaralar sonucu olay yerinde öldüğü, mağdurun ise batın ve sağ kasık bölgesinden iki mermi isabetiyle yaralandığı, sanığın olayda kullandığı üzerinde sahte plaka bulunan çalıntı aracın, 06.08.2010 tarihinde Çarşamba İlçesi Musçalı Köyünde toprağa gömülü olarak bulunduğu, sanığın da 26.09.2010 tarihinde İstanbul'da yakalandığı,

Olay yeri inceleme raporunda, olayın .....işyerinin önünde maktulün ex olduğu, yanında üzerinde çay bardağı, çay tabağı, sigara ve tavla bulunan sehpa olduğu, mağdurun hastaneye kaldırıldığı, maktulün çevresinde 10 adet boş kovan, yanında ise bir adet tabanca ile beline takılı vaziyette iki adet şarjör ele geçirildiğinin yazıldığı,

Otopsi raporuna göre; maktulün vücudunda 11 adet ateşli silah giriş deliği ve 9 adet ateşli silah çıkış deliği yarası, iki adet de ateşli silah sıyrığı bulunduğu, ölümün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ ve beyin doku harabiyeti ile iç kanama ve beyin kanaması sonucu meydana geldiği,