muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/898, Karar No: 2025/5882, Tarih: 15.04.2025

- Davalı ...'ın karpel tünel sendromu nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %0 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 20.09.2022 tarih ve 2020/2447 E.-2022/1563 K. sayılı kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine, Daire kararı ile "...Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin 27.12.2019 tarihli ve 21624 Karar sayılı raporunda; her iki el bilek tuzaklanma sendromu hastalığının (karpel tünel sendromu) mesleki olduğu ancak maluliyet oranı tayini gerektirecek derecede fonksiyonel araz mevcut olmadığının belirtildiği, tespit edilen ulnar tuzaklanma sendromunun (dirsek), kişinin yaptığı işten kaynaklandığı, mesleki olduğunun kabulünün gerektiği, E cetveline (yaşına) göre %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa edildiği belirtildiğinden, mahkemece, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulundan çelişkiyi giderecek şekilde açıklayıcı rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmelidir. Kabule göre de Yüksek Sağlık Kurulunun 23.05.2018 karar tarihli kararı ile karpel tünel sendromu hastalığının mesleki olduğu ve maluliyet oranının düzeltme kaydıyla %0 olduğunun belirlenmesi karşısında, Kurumun yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağının göz önünde bulundurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." şeklindeki gerekçeyle hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2024 tarih ve 2023/65 E.- 2024/214K. sayılı kararı ile davacının dava dilekçesi, davalıların cevap dilekçeleri, Bölge Sağlık Kurulu raporu, Yüksek Sağlık Kurulu raporu, Adli Tıp Kurumu raporu, Kurum kayıtları ve bozma sonrası alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 07.12.2023 tarih ve 3883 sayılı raporu birlikte değerlendirildiğinde,

1-Asıl dava yönünden; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davanın, ...'da tespit edilen karpel tünel sendromu rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespiti yönünden reddine, davalı ...'ın karpel tünel sendromu nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %0 olduğunun tespitine,

2-Birleştirilmesine karar verilen Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2021/184 E.-2023/118 K. sayılı davada davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1-Asıl dava yönünden; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davanın, ...'da tespit edilen karpel tünel sendromu rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespiti yönünden reddine, davalı ...'ın karpel tünel sendromu nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %0 olduğunun tespitine,

2-Birleştirilmesine karar verilen Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2021/184 E.-2023/118 K. sayılı davada davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı birleşen davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından hazırlanan raporun "Sonuç" kısmında "A) Tespit edilen her iki el bilek tuzaklanma sendromu hastalığının (karpal tünel sendromu) kişinin yaptığı işten kaynaklanan...B) Kişide tespit edilen ulnar tuzaklanma sendromunun (dirsek), kişinin yaptığı işten kaynaklandığı.." şeklindeki değerlendirmesinin doğru olmadığını, raporun dosya kapsamındaki beyanları dikkate alınmaksızın hazırlandığını, kurul tarafından hiçbir somut gerekçe yokken meslek hastalığı değerlendirmesi yapıldığını, yine raporda davalı yanın, şirketteki çalışması ve yaptığı işin mevcut hastalıklarına sebebiyet verip vermeyeceği irdelenmeksizin meslek hastalığı kabul edilmesi ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı hesabı yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, yasal dayanaktan yoksun raporu kabul etmediklerini belirterek usul ve yasaya aykırı verilen kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı birleşen davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın taleple bağlılık ilkesine açıkça aykırı ve eksik incelemeye dayalı verildiğini, asıl davadaki talebin davalı sigortalıdaki karpel tünel sendromu rahatsızlığının meslek hastalığı olup olmadığının tespitine ilişkin olduğunu, zira davalının rahatsızlığının mesleki olduğunun ispatlandığını, bu durumda davanın reddi gerekirken kısmen kabulünün hatalı olduğunu, birleşen dava yönünden ise bozma sonrası alınan Adli Tıp İkinci Üst Kurulu raporunda kişide tespit edilen ulnar tuzaklanma sendromunun (dirsek), kişinin yaptığı işten kaynaklandığı, mesleki olduğunun kabulünün gerektiği, hastalığın başlangıç tarihi olan 17.06.2016 tarihinden itibaren %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, meslek hastalığının başlangıç tarihinin İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 17.06.2016 tarihli raporu olduğu belirtildiği halde davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerekirken Kurum aleyhine kısmen kabul kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yine dava açılmasına sebebiyet vermeyen Kurumun yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerekirken Kurum aleyhine kısmen kabul kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yine dava açılmasına sebebiyet vermeyen Kurumun yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl davada meslek hastalığı olmadığının ve meslekte kazanma gücü kaybı bulunmadığının tespitine, birleşen davada maluliyet oranının tespitine ilişkindir.

1.İnceleme konusu eldeki davada, Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın kısmen kabulü ile davalı ...'da tespit edilen karpel tünel sendromu rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespitine yönelik talebin reddine, davalı ...'ın karpel tünel sendromu nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %0 olduğunun tespitine, birleşen davanın reddine karar verilmiş ise de asıl dava yönünden kurulan hüküm yerinde olup, birleşen dava yönünden hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

2.Bozma kararı sonrası alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 07.12.2023 tarih ve 3883 sayılı raporunda; ...’da tespit edilen her iki el bilek tuzaklanma sendromu hastalığının (karpal tünel sendromu) kişinin yaptığı işten kaynaklanan her iki elin tekrarlanan sebepten kullanımından kaynaklandığı; mesleki olduğu ancak maluliyet oranı tayini gerektirecek derecede fonksiyonel araz mevcut olmadığı, kişide tespit edilen ulnar tuzaklanma sendromunun (dirsek), kişinin yaptığı işten kaynaklandığı, mesleki olduğunun kabulü gerektiği; hastalığın başlangıç tarihi olan 17.06.2016 tarihinden itibaren %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, Meslek hastalığının başlangıç tarihinin İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 17.06.2016 tarihli raporu olduğunun belirtilmesi karşısında, bu husus nazara alınmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9166, Karar No: 2022/4841, Tarih: 13.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9166 E.  ,  2022/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin bildirdiği son adrese tebliğe çıkarıldığı, iadesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8. ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebligatın usulsüz ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/371, Karar No: 2007/5091, Tarih: 18.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/371 E.  ,  2007/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av...ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların s...lü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı ...'in Yarımca kompleksinde kapanan fabriklarında bulunan malzemelerin ihaleye çıkartıldığı ve ihalenin davacı ... Denizcilik A.Ş üzerinde kaldığı konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Davacı vekili, ihale şartnamesi ekinde ihale konusu kablo miktarının 699.80 ton olarak belirtildiğini ve müvekkilinin ona göre ihaleye girip para ödediğini ancak 474.660 Kg kablo çıkartılabildiğıni müvekkilinin zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000.000.000.TL'nin s...leşme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini istemiş ıslah dilekçesi ile müddeabih 87.000.000.000:TL daha arttırılmıştır.

Davalı vekili, şartnamede de yazılı olduğu üzere miktarların takribi olarak gösterildiğini ve alıcının miktarla ilgili itiraz ileri süremeyeceğini davacının yanıltılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Yargılama sırasında davacı alacağını ...a temlik etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacının davalının beyan ettiği miktarın ancak 5/7'sini topraktan çıkartabildiğini davacı bunu bilse idi ihale konusu fiyatı vermeyeceğini bu nedenle davanın kısmen kabulü ile 82.045.50 YTL asıl alacak ve bu miktar üzerinden hesap edilen %18 KDV tutarı 14.768.19 YTL olmak üzere toplam 96.813.69 YTL'nin temerrüt tarihi 23.1.2003 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınacak temlik alan ...'a verilmesine fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve ...ellikle talebin s...leşmeden kaynaklanmasına ve temerrüt tarihinden itibaren hükmedilen miktara faiz yürütülmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 18.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

YTL-dvc Lira-dvl

13.10-O.H 5.227.94-O.H

12.20-P.H 1.307.00-P.H

00.90-Kalan 3.920.94-Kalan

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2022/12933, Karar No: 2022/18219, Tarih: 14.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12933 E.  ,  2022/18219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hadim Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı vekili bakımından esastan reddine, davacı vekili bakımından ise kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Konya İli, Hadim İlçesi, Dedemli Kasabası, Aşağı Mahallesi 256 ada 152 ve 130, 262 ada 304 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki 283 ada 57 parsel sayılı taşınmaza aynı Kanun'un 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak; 256 ada 130 ve 152 ile 262 ada 304 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaçlara maktuen; 256 ada 152 parsel üzerinde bulunan yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedellerin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kabulü ile; dava konusu 283 ada 57 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kamulaştırma bedeli yeniden tespit edilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 14.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2946, Karar No: 2018/2860, Tarih: 02.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2946 E.  ,  2018/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

... Vergi Dairesi mükellefi olup kırtasiye ürünleri toptan ticareti ile iştigal ettiği belirtilen sanığın, gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; davanın dayanağını oluşturan 10.10.2011 tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, mükellefin yapılan yoklamalarda adresinde bulunmadığı, beyannamelerinde belirtilen tutarda ve hacimde ticaret yapacak sermayeye, kapasiteye, makine ve teçhizat ile depoya sahip olmadığı, KDV beyannamelerinde yüksek miktarda KDV matrahı beyan etmesine karşılık, cüzi miktarda ödenecek KDV çıktığı, mükellef tarafından verilen beyannameler arasında tutarsızlıkların mevcut olduğu, mükellefin ortağı bulunduğu diğer firmaların da benzer kişi ve kuruluşlara fatura düzenlediği, mükellefin alışlarını büyük çoğunluğunu sahte belge düzenleyen firmalardan temin ettiği belirtilerek, mükellef kurumun 2007 yılı KDV matrahları toplamı 3.945.031,73 TL iken,...analizi sonucunda mükelleften mal ve hizmet satın aldığını beyan eden mükelleflerce belirtilen tutarın 2007 yılı toplamının 6.432.661,00 TL olduğunun tespit edildiği, sanığın sorgusunda, mali işlerin muhasebecisi olan ... tarafından yürütüldüğünü, sahte fatura düzenlemediğini, faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığını beyan ettiği ve dosya içerisinde 2006 takvim yılına ilişkin faturalar bulunmasına karşın, 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait faturaların bulunmadığının anlaşılması karşısında; 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenleme suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, ...’nin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile sanığın savunması doğrultusunda tanık olarak beyanına başvurulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.