muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9922, Karar No: 2023/658, Tarih: 21.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9922 E.  ,  2023/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap (karşı davaya cevap) dilekçelerinde özetle; tarafların 08.08.2018 tarihinde evlendiklerini, davalının en başından bu yana müevkkiline yalan söylediğini, agresif ve sinirli davrandığını, kıskançlık krizlerine girdiğini, ağlama ve bayılma davranışları sergilediğini, aile içinde kalması gereken her türlü durumu kendi ailesine anlattığını, kendi ailesinin yönlendirmesi ile hareket ettiğini, ailesinin evlilik birliğine olan müdahalelerine sessiz kaldığını, Kasım ayında davalının hamile olduğunu öğrendiklerini, davalının hamilelik haberine dahi sevinmediğini, son olarak davalının sadakat yükümlülüğüne aykırı olarak müvekkilini . İsimli evli ve çocuklu bir erkek ile aldattığını, bu durumun telefon ve mesaj kayıtları ve tanık beyanları ile ispatlanacağını, tarafların son ayrılmalarından sonra davalı ve ailesinin müvekkiline haber dahi vermeden müşterek çocuğu aldırdıklarını, karşı tarafın iddialarının kesinlikle doğru olmadığını beyanla asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, sağ ve tam doğum halinde müşterek çocuğun velâyetinin doğumdan itibaren tedbiren ve hükümle birlikte müvekkiline verilmesine, müvekkili lehine yasal faizi ile birlikte 30.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, karşı davanın reddine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap (karşı dava) ve ikinci cevap (karşı davaya cevaba cevap) dilekçelerinde özetle; dava dilekçesindeki hususları kabul etmediklerini, evlilik birliğinin bu aşamaya gelmesinde tek kusurlunun karşı taraf olduğunu, davacının müvekkiline psikolojik, fiziksel ve cinsel şiddet uyguladığını, her konuda baskı yaparak huzursuzluk yaşamasına sebep olduğunu, kılık kıyafetinden davranışlarına kadar her şeyine karıştığını, müvekkilini her ortamda küçük düşürdüğünü, konuşmadığını, yok saydığını, sürekli emir kipi ile konuştuğunu, birlik görevlerini yapmadığını, doğalgazı kapattırdığını, kendi ailesini müvekkilinden daha ön planda tuttuğunu, müvekkilin kendi ailesine örf-adet gereği birlikte yapmaları gereken ziyaretlere karşı çıktığını, ''Onlara daha sonra gideriz belki'' diyerek müvekkili ve müvekkilinin ailesini önemsemediğini, eşit davranmadığını, fakat müvekkilinin ailesi ve akrabaları ile aynı muhitte oturan kendi akrabalarına ziyaretlerini ise asla ihmal etmediğini, müvekkilini tehdit ettiğini, müvekkilini mal olarak gördüğünü, davacı-karşı davalı tarafın aldatma iddialarının dayanaksız olduğunu, davacı-karşı davalının her kim olursa olsun müvekkilinin karşı cins ile normal bir arkadaşlık konuşmasını dahi farklı yerlere çekerek müvekkilinin kendisini aldattığı zannına kapıldığını, hamileliğinin, bebeğin kalp atışlarının tespit edilememesi ve kesesinin oluşmamasından dolayı tıbbi zorunluluk nedeniyle sonlandırıldığını, iddia edildiği gibi isteyerek çocuğunu aldırmadığını beyanla, davacının açmış olduğu davanın ve tüm taleplerinin reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata, yine müvekkili lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı-karşı davacı kadının . isimli şahıs ile görüşmek suretiyle sadakatsizlik boyutuna varmayan güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, erkeğe sürekli soğuk ve ilgisiz davrandığı, erkek eve geldiğinde hoşgeldin dahi demediği, son olay sırasında annesinin "Çocuğu aldırırız" şeklinde söylemde bulunarak evlilik birliğine müdahale etmesine sessiz kaldığı, davacı-karşı davalı erkeğin de sürekli kendi isteklerinin kadın tarafından kabul edilmesini istediği, ortak konutun bulunduğu Bolu'dan kadının ailesinin yaşadığı ...'na hemen hemen her hafta gitmelerine rağmen kadının ailesinin evinde kısa süre kalarak erkeğin isteği doğrultusunda erkeğin kuzenlerine gittikleri, bu şekilde erkeğin de kadına baskıcı davrandığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin az, davalı-karşı davacı kadının ise ağır kusurlu olduğu, toplanan delillerden kadının üzerine kayıtlı herhangi bir malvarlığının olmadığı ve gelirinin bulunmadığı dikkate alındığında erkeğin maddî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, erkek yararına manevî tazminat koşullarının ise somut olayda gerçekleştiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın lehine asıl dava tarihindan itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakasının boşanma kararının kesinleşmesine kadar her ay davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına ödenmesine, boşanma kararı kesinleştiğinde tedbir nafakasının kaldırılmasına, davacı-karşı davacı erkeğin maddî tazminat talebinin reddine, manevî tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile erkek lehine kararın kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin ise ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen maddî tazminat talebi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ile lehine hükmedilen manevî tazminatın miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile erkek yararına hükmedilen manevî tazminat yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile erkek yararına hükmedilen manevî tazminat yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, her ne kadar boşanmaya sebep olan olaylarda kadının, erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen kadının üzerine kayıtlı herhangi bir mal varlığı ve gelirinin bulunmadığı gerekçesiyle erkeğin maddî tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylarda kadının daha ağır kusurlu oluşu, evlilikte geçen süre, paranın satın alma gücü ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında erkeğin maddî tazminat talebinin reddinin usul ve kanuna aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının istinafa konu diğer tüm yönlerden ise usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bendinin kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmak suretiyle; erkeğin maddî tazminat talebinin kısmen kabulü ile boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 5.000,00 TL maddî tazminatın davalı -karşı davacı kadından alınarak, davacı -karşı davalı erkeğe ödenmesine, erkeğin fazlaya ilişkin maddî tazminat isteminin reddine, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı -karşı davalı erkeğin sair yönlere ilişkin istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanmanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kadının ise boşanmanın meydana gelmesinde ağır kusurlu olduğunu, bu durumun tanık beyanları ve dosyadaki diğer tüm delillerle sabit olduğunu, tarafların fiilen iki ay kadar evli kaldıklarını, müvekkilin karşı tarafı sürekli ...'na götürdüğünü ve ailesinde kaldıklarını, kaldı ki kabul anlamına gelmemekle birlikte kadının iddia ettiği eylemlerden sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettiklerini hatta kadının hamile olduğunu öğrendiklerini, kadının çalışmasına rağmen sigorta kaydını başlatmayarak müvekkilinden tedbir nafakası almaya devam ettiğini, lehine hükmedilen tazminat miktarlarının da yetersiz olduğunu beyanla, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen tazminatların miktarı ile kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; yapılan kusur belirlemesini kabul etmediklerini, evlilik birliğinin bu hale gelmesinin sebebinin davacı-karşı davalının kusurlu davranışları olduğunu, erkeğin zedelenen mevcut ve beklenen maddi menfaatinin bulunmadığını, evlilik boyunca erkeğin kendisine harçlık dahi vermediğini, kendi ailesinin yardım ettiğini kaldı ki aleyhine hükmedilen miktarların da fahiş olduğunu, tüm taleplerinin kabulü gerektiğini beyanla, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri ile erkek yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, her iki davanın kabulü ile kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, hangi taraf yararına tazminat verilmesi koşullarının oluştuğu, kadına tedbir nafakası hükmedilmesi ile yoksulluk nafakası talebinin reddinin yerinde olup olmadığı, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ve erkek lehine hükmedilen tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10550, Karar No: 2015/4760, Tarih: 09.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/10550 E.  ,  2015/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 03.09.2012 tarihli ekspertiz raporunda sanığın aracında ele geçen bıçağın 6136 sayılı yasa kapsamında yasak niteliği haiz bulunmadığının belirtilmesi ve bıçağın sırf saldırıda kullanılmak amacıyla taşındığına dair dosyada bir delil de bulunmaması karşısında; sanığın 40 adet fişek taşı- maktan ibaret eyleminin 6136 sayılı yasanın 13/4. madde ve fıkrasına uygun bulunduğu gözetilmeden 6136 sayılı yasanın 15/1 ve 13/4 madde ve fıkraları gereğince ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Ya- sanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. mad- desinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca ihtarat yapılması,

3- Suç konusu olmayan av bıçağının sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

4- Kabule göre de; sanıkta kırk adet mermi ve bir adet yasak niteliği haiz bıçak ele geçirilmiş olduğunun kabul edilmiş olması karşısında, eylemin tek suç olarak kabulü ile TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 15/1.madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan dolayı ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 13/4. madde ve fıkrasına muhalefet suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14413, Karar No: 2014/3383, Tarih: 25.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14413 E.  ,  2014/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; sanık ...’in görevli polis memurları olan şikayetçilerin yaptığı kontroller sırasında kimliğini vermek istemediği, ikna edilmesi üzerine kimlik bilgilerini kontrol edildiğinde altı ayrı suçtan arandığının tespit edildiği, bunun üzerine sanığın “benim aranmam falan yok sizi beni keyfi olarak alıyorsunuz” diyerek bağırmaya başladığı, yanında bulunan diğer sanık ...'ın görevli polis memurlarının arasına girerek sanık ...’in olay yerinden kaçmasını sağladığı, kısa bir süre sonra sanığın yakalandığı ve ... Polis Karakoluna getirildiği, kapıdan içeriye girildiği esnada sanık ...'ın “siz beni yakaladınız da ne oldu başınız göğe mi erdi” dediği, şikayetçi ...'un oturmasını söylemesi üzerine sanık ...'ın şikayetçiye “insan ol lan önce ayı” şeklinde bağırdığı ani bir hareket ile çiçek saksısına tekme atarak kırdığı, masa üzerinde bulanan daktiloya tekme attığı, böylece kamu malına zarar verdiği sabit olduğundan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın hakaret suçunu alenen işlemesi nedeniyle tayin olunan cezanın TCK'nın 125/4. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın hakaret suçunu alenen işlemesi nedeniyle tayin olunan cezanın TCK'nın 125/4. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına gore, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18838, Karar No: 2012/23886, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18838 E.  ,  2012/23886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4400, Karar No: 2009/4665, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4400 E.  ,  2009/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 123 ada 5 parsel sayılı 26.76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki köy boşluğu niteliğindeki yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8436, Karar No: 2013/12694, Tarih: 03.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8436 E.  ,  2013/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu 795 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'e satılması konusunda belediye başkanına yetki verildiğine ilişkin ... Belediye Meclisi kararının olup olmadığı belediyeden sorularak varsa ilgili karar ve belgelerin temin edilerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 03.10.203 tarihinde oybirliği ile karar verildi.