muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8322, Karar No: 2023/1165, Tarih: 20.03.2023

2. Haksız Tahrike İlişkin

Hakkında kısıtlılık kararı verilen sanığın emekli maaşının, kendisine vasi atanan maktul tarafından çekilmesinin haksız eylem teşkil etmeyeceği, sanığın aşamalarda istikrar göstermeyen ve maddi deliller ile desteklenmeyen sonradan geliştirdiği tahrik edildiğine dair diğer savunmalarına da itibar edilmeyerek maktulden kaynaklanan ve sanık lehine tahrik oluşturabilecek söz ve davranışın mevcut olmadığının anlaşılması karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Ceza Miktarına İlişkin

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıklar haklarında hükmedilen sonuç ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdiri İndirim Nedenlerine İlişkin

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olup ''sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları" gerekçe gösterilerek lehe hüküm tesis edildiğinden Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği anlaşılmış olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/26 Esas, 2022/876 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7894, Karar No: 2014/10033, Tarih: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7894 E.  ,  2014/10033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali ve Tescil

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 05.12.2013 gün ve 5030-28654 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/25053, Karar No: 2008/20423, Tarih: 18.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/25053 E.  ,  2008/20423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 18.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5709, Karar No: 2011/22032, Tarih: 17.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/5709 E.  ,  2011/22032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesi ile İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2010 gün ve 2009/650 E. 2010/99 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13799, Karar No: 2015/24831, Tarih: 05.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/13799 E.  ,  2015/24831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama ile sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama, katılan sanık ... hakkında ise hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek;mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir

Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; tarafların... Mevkiinde bulunan bitişik arazilerinden dolayı aralarında anlaşmazlık olduğu, bu sebeple olay tarihinde tarla başında tartıştıkları, bu tartışma sonucunda katılan sanık ... ile sanık...’nın birbirlerine alenen hakaret ettikleri anlaşılmakla, TCK’nın 129/3. ve CMK'nın 223/4-c maddeleri gereğince karşılıklı hakaret suçlarından sanıklara ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19383, Karar No: 2016/682, Tarih: 20.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19383 E.  ,  2016/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

5. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/19383

KARAR NO : 2016/682

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2015

NUMARASI : 2015/106-2015/250

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Acele el koyma dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 103 TL bulunmuş, itiraz üzerine alınan ek raporla dava konusu taşınmaz emsalden 1,2 kat değerli kabul edilerek m² değeri 62 TL tespit edilmiştir.

Mahkemece yapılan 14.03.2015 günlü bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporunda aynı taşınmaz emsal olarak kabul edilmesine rağmen dava konusu taşınmaz emsalden 2,5 kat değerli bulunarak metrekare bedeli 131,00 TL olarak tespit edilmiştir. Acele el koyma davasında tespit edilen m² bedeli ile tespit tescil davasında belirlenen m² bedelleri değerlendirme tarihleri yakın ve aynı emsal kullanılmasına rağmen (%100)'den fazla farklı bedel belirlenmesi nedeniyle rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parslleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6500, Karar No: 2023/5533, Tarih: 03.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6500 E.  ,  2023/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/62 E., 2020/282 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akçadağ Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dava açılmıştır.

2. Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli kararının sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi üzerine Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 18.02.2020 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden hapis cezasında alt sınırın 30 günden az olamayacağı, birden fazla tekerrüre esas ilam belirtilerek karışıklığa neden olunması ve netice ceza adli para cezası olduğundan uygulama yeri olmadığı halde tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ise mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay günü mağdurun evinden kuru kayısı çalan sanığın elinde 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak olduğu değerlendirilen bıçak bulundurduğu sanığın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 25.08.2014 tarihli uzmanlık raporunda, bahse konu bıçağın 6136 sayılı Kanun'ur 4 üncü maddesi kapsamında yasak niteliğe haiz bıçak olmadığı tespit edilmiştir.

3. Tanık İ.İ., sanığı kuru kayısı olan torbayı sürüklerken gördüğünü ve takip ettiğini, madde bağımlısı olduğu için kendisine yanaşmaya çekindiğini, elinde büyük bir bıçak olduğunu, jandarmayı hemen aradığını beyan etmiştir.

4. Sanık, bali içicisi olduğunu ve bali etkisindeyken mağdur ikametinden kuru kayısı çaldığını, ele geçirilen bıçağı keskinleştirmek amacıyla Akçadağ'a getirmek üzere taşıdığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Tanık İ.İ., sanığı kuru kayısı olan torbayı sürüklerken gördüğünü ve takip ettiğini, madde bağımlısı olduğu için kendisine yanaşmaya çekindiğini, elinde büyük bir bıçak olduğunu, jandarmayı hemen aradığını beyan etmiştir.

4. Sanık, bali içicisi olduğunu ve bali etkisindeyken mağdur ikametinden kuru kayısı çaldığını, ele geçirilen bıçağı keskinleştirmek amacıyla Akçadağ'a getirmek üzere taşıdığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında olay günü hırsızlık yapmak üzere mağdura ait ikamete giden sanığın içinde kuru kayısı olan torbayı sürüklerken diğer elinde bıçak taşıması karşısında saldırı amaçlı 6136 sayılı Kanun kapsamında yasaklı olmayan bıçağı taşıdığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2020/62 Esas, 2020/282 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2638, Karar No: 2013/1612, Tarih: 07.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/2638 E.  ,  2013/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davacı ... ile davalı-k.davacı ... arasındaki davadan dolayı Ankara 7.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.07.2010 gün ve 2008/266-2010/267 sayılı hükmü bozan Dairemizin 25.01.2012 gün ve 2010/6901-2012/290 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ve davacı-k.davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle bozma ilâmının 2.bendinde yazılı "fazlasının reddedilmesi" ibaresinden karşı davada talep edilip bozma ilâmında talep edilebileceği belirtilen değer farkı, gecikme tazminatı ve eksik iş bedeli dışındaki diğer kalemlerle ilgili istemin reddinin anlaşılması gerekmesine, kabul edilen alacak kalemleri yönünden saklı tutulan fazlaya ilişkin haklarla ilgili arsa sahibinin dava açmakta serbest bulunmasına göre tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 219,00'er TL para cezası ile bakiye 6,55'er TL red harcının karar düzeltme isteyen taraflara yükletilmesine, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11895, Karar No: 2020/3535, Tarih: 27.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11895 E.  ,  2020/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 1067 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubuyla bakiye bedele 18.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 25.12.2015 gününe kadar, 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedele ise 18.04.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan (20.308,60 TL) ibaresinden sonra gelen kısmın tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (bedele 18/04/2015 tarihinden itibaren karar kesinleşinceye kadar, bozma öncesi tespit edilen bedel ile acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen bedelin mahsubuyla kalan 36.087,69 TL bedele 18/04/2015 tarihinden itibaren ilk karar tarihi olan 25/12/2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, takyidat varsa bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.