muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4412, Karar No: 2010/5736, Tarih: 30.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/4412 E.  ,  2010/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminden Kaynaklanan Alacak

... ile ... (...) aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Van Aile Mahkemesinden verilen 31.05.2010 gün ve 486/459 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.11.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat ...ve karşı taraftan davacı ... bizzat geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, davalı ... ...’in ...Mühendislik Jeoteknik İnşaat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketinin sahibi bulunduğunu, söz konusu şirketin evlilik birliği içinde, edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde yani 1.1.2002 tarihinden sonra vekil edeninin katkıları ile edinildiğini, şirketin mal varlığı olan, dava dilekçesinde özellikleri, modelleri ve plaka numaraları yazılı 4 adet araç ile yine 1.1.2002 tarihinden sonra edinilerek davalı eş adına kayıtlanan 539 ada 122 parseldeki 14 nolu bağımsız bölüm ve bu yer içindeki büro malzemesi ile taraflara ait ortak ikametgah içerisinde bulunan menkul eşyaların edinilmiş mal olmaları nedeniyle vekil edeninin hak sahibi bulunduğunu ileri sürerek 200000 TL maddi tazminatın (alacağın) ve 100000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiştir.

Davalı ... ... vekili ise, dava konusu araçların şirkete ait mallar olup borçla alındığını bu nedenle TMK. nun 202 ve 227. maddeleri dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğini, evlilik öncesi ve sonrasında edinilen mal varlıklarına ilişkin davanın ise reddine karar verilmesini istediklerini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; 93279 TL katılma alacağının (hükme ait gerekçeye göre, takdir olunan toplam 93279 TL katılma alacağının 43500 TL lik kısmı dava konusu taşınmaz nedeniyle, kalan bölüm ise dava konusu araçlar için belirlenmiştir.) davalıdan alınarak davacıya verilmesine; manevi tazminat ile evde ve büroda bulunan eşyalara yönelik talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... ... (...) tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 11.8.1998 tarihinde evlenmiş, 2.5.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle 24.11.2008 tarihinde boşanmışlardır. Sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir(TMK.m. 202, 225).

Dosya arasında bulunan kayıt ve belgelere göre; davalı ...’ın 2360/2400 ortaklık payı bulunduğu ...Mühendislik Jeoteknik İnşaat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketinin, şirket devri ve ünvan değişikliği yolu ile 11.3.2004 tarihinde edinildiği, kalan 40/2400 şirket payının ise tarafların müşterek çocukları bulunan Furkan ... adına olduğu ve davacı ... tarafından dava konusu yapılan 65 ES 088 plakalı kamyonunun faturasına göre 26.1.2006 tarihinde (tescil tarihi 8.2.2006'dır), 65 NE 292 plaka sayılı kamyonetin 8.10.2007 tarihinde, üzerinde sondaj makinası bulunan 65 EA 622 plaka sayılı PD 950 AS tipi kamyonun 30.3.2007 tarihinde, 2006 model JCB4CX kazıcı-yükleyici iş makinasının 17.5.2006 tarihinde yapılan ve süresi 16.6.2009'da biten finansal kiralama yöntemi ile ...Mühendislik Jeoteknik İnşaat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketi tarafından edinildiği, 539 ada 122 parsel üzerine inşa edilen Tiana Center'da bulunan 14 nolu bağımsız bölümün edinilmesi için davalının inşaata ortak olup taşınmazın bedeli olarak toplam 105000 TL ödediği, taşınmazın bedeli olan 105000 TL'nin 72000 TL'lik kısmının evlilik birliği içinde peyder pey, kalan 33000 TL'lik kısmını da taraflar arasında görülen boşanma davasının açıldığı 2.5.2008 tarihinden sonra ödenip bedel ödemesinin bitirilmesi sonunda 539 ada 122 parseldeki 14 nolu bağımsız bölümün adına 25.8.2008 tarihinde tapuya tescil edildiği, taşınmazın tapuya tescil tarihi taraflar arasında görülen ve mal rejiminin sona ermesini sağlayan boşanma davasının açıldığı tarih olan 25.8.2008'den sonraki bir tarih olmasına rağmen edinme için ödenen bedelin büyük kısmının ( yaklaşık % 70) evlilik birliği içinde karşılanması nedeniyle taşınmazın evlilik birliği içinde edinildiğinin kabulü gerektiği anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu döneme ilişkin bulunduğu ve edinilmiş mallara katılma rejimi kuralları gereğince çözüme kavuşturulması gerektiği konusunda duraksama bulunmamaktadır. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, hükme esas alınan dosyaya ve oluşa uygun bulunan inşaat mühendisi bilirkişi Erhan Baytar tarafından düzenlenen 15.5.2009 günlü ve hukukçu bilirkişi Derviş Ortakçıer ile hesap uzmanı bilirkişi Abdullah Demir tarafından düzenlenen 1.3.2010 günlü raporlardaki açıklamalar ile mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, TMK

. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, hükme esas alınan dosyaya ve oluşa uygun bulunan inşaat mühendisi bilirkişi Erhan Baytar tarafından düzenlenen 15.5.2009 günlü ve hukukçu bilirkişi Derviş Ortakçıer ile hesap uzmanı bilirkişi Abdullah Demir tarafından düzenlenen 1.3.2010 günlü raporlardaki açıklamalar ile mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, TMK.nun 222/ son fıkrası uyarınca bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edileceğine, taşınmazın edinilmesi için taraflar arasında görülen boşanma davasının açılmasından önce evlilik birliği içinde ödenen bedelin kaynağının davalıya ait kişisel mallar olduğu ileri sürülüp kanıtlanamadığına ve dava konusu taşınmazın borcu bulunduğu da belirlenemediğine, söz konusu taşınmazın edinilmesi için yapılan ödemelerin yaklaşık %70'lik büyük ve önemli bölümünün evlilik birliği içinde başlayıp bitirilmesine, kalan 33000 TL'lik bölümünün ise taraflar arasındaki mal rejiminin sona erdiği 2.5.2008 tarihinden çok kısa bir süre sonra 16.7.2008 ve 22.8

.5.2008 tarihinden çok kısa bir süre sonra 16.7.2008 ve 22.8.2008 tarihlerinde ödenmesine, bu durumda taraflar arasındaki mal rejiminin sona ermesinden çok kısa bir süre sonra yapılan ödemelerin kaynağının da evlilik birliği içinde elde edilen değerlerle karşılandığı gibi bir sonuca varılarak taşınmazın edinilmesi için ödenen tüm bedelin evlilik birliği içinde edinilen değerlerden karşılandığı şeklindeki bir değerlendirmenin de olanaklı bulunması karşısında; kural olarak taşınmazın edinilmesi için ödenen toplam 105000 TL olan bedelin yaklaşık %70 oranındaki bölümünün evlilik birliği içinde, yaklaşık %30’luk bölümünün de taraflar arasındaki mal rejiminin sona ermesinden sonra yapılması nedeniyle, taşınmazın %30'luk kısmının davalıya ait kişisel mal sayılması ve bu durumda taşınmazın tasfiye anındaki sürüm değerinin % 30'luk bölümünün davalıya ait kişisel mal sayılarak kalan % 70'lik bölümüne denk gelen değerin ½ sinin katılma alacağı olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın edinilmesi için, taraflar arasındaki mal rejiminin sona erdiği tarihten sonraki tarihte yapılan 33000 TL’lik ödeme miktarının taşınmazın tasfiye tarihine en yakın gündeki değeri olarak doğru bir biçimde belirlenen 120000 TL'den düşülmesi ve kalanının yarısı üzerinde davacının katılma alacağı bulunduğuna dayalı değerlendirme kısmen hatalı ise de; doğru yapılacak değerlendirmede davalının payına etki eden miktar en fazla 1500-2000 TL olacağından, fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet ilkesi taraflar arasında görülen bu tür davalarda uygulanan ilkeler bulunduğundan yapılan bu kısmi hata davalının temyiz nedenleri de dikkate alındığında sonuca etkili görülmediğinden ve edinilmiş mallara katılma rejiminde tarafların dava konusu mal varlığının edinilmesinde maddi bir katkısının bulunup bulunmadığının bir öneminin olmaması nedeniyle diğer bir ifade ile davacının maddi katkısının varlığını ispatlamak zorunda kalmaksızın edinilmiş mal niteliğinde bulunan taşınmaza ait artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK. m. 236/1) hak sahibi olacağının açık bulunmasına göre; dava konusu taşınmaza yönelik olarak açılan davanın yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesinde ve davacının bu taşınmaz için sahip olduğu katılma alacağının 43500 TL olacağına ilişkin değerlendirmede herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunmadığından reddi ile mahkemenin 539 ada 122 parselde bulunan 14 nolu bağımsız bölüme ilişkin olarak verdiği kabule ilişkin hüküm bölümünün ONANMASINA,

Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; TMK. nun 221. maddesi hükmüne göre, bir mesleğin icrası veya işletmenin faaliyeti sebebiyle doğan mal varlığı eşler arasında yapılan mal rejimi sözleşmesiyle aksi kararlaştırılmamışsa edinilmiş mallardan sayılır ve tasfiyeye katılır. Dava konusu araçlar davalının ortağı bulunduğu şirkete ait bulunduğuna göre; şirkete ilişkin muhasebe kayıtları incelenmeden, şirketin aktif ve pasifi diğer bir ifade ile kar ve zarar durumu belirlenmeden davalının ortağı bulunduğu şirkete ait araçlar nedeniyle davacının katılma alacağı hakkı bulunduğu sonucuna varılamaz. Mahkemece, araçların edinildiği tarihlere ait şirketin bilanço bilgileri dosya arasına getirtilerek, bir hukukçu bilirkişi ile iki mali müşavir bilirkişiye inceletilmeli, şirketin belirtilen dönemlere ilişkin gelir durumu saptanmalı, dava konusu araçların söz konusu şirketin gelirleri ile alınıp alınmadığı üzerinde durulmalı bunun sonuçunda araçların alındığı dönemde şirket aktifinin pasifinden fazla olduğu sonucuna varılır ise araçların alımında şirket adına kredi ya da borç alınıp alınmadığı, alınmışsa ödemelerinin devam edip etmediği yönü de yeniden değerlendirilerek davacının katılma alacağının belirlenmesi ile bilirkişilerden denetime açık rapor istenmelidir.

Bundan ayrı dosya içerisinde bulunan kayıt ve belgelere göre; davalı ... dava konusu araçların maliki bulunan ...Mühendislik Jeoteknik İnşaat Hafriyat Ticaret Sanayi Limited Şirketinin tamamının sahibi değildir. Söz konusu şirketteki davalıya ait ortaklık payı 2360/2400'dür. Bu durumda davalının dava konusu araçlara yönelik olan katılma alacağı isteğine ilişkin talep bakımından sorumluluğunun sadece ortaklık payı oranında olduğunun düşünülmesi gerekir. Bu durumun da göz ardı edilmesiyle davalı şirketin tamamının sahibi imiş gibi yapılan değerlendirmede doğru bulunmamaktadır.

Davalı ... (...) vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, dava konusu araçlara ilişkin bulunan usul ve yasaya aykırı hüküm bölümünün HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 1.386,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/553, Karar No: 2019/2876, Tarih: 15.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/553 E.  ,  2019/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi:

Dava, davacının, Bağ-Kur sigortalılığının başlangıç tarihinin vergi borçlanmasına göre 18.02.1991 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı:

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece mahkemesince "davacı tarafın 18.02.1991-18.11.1991 tarihleri arası Bağ-Kur vergi borçlanması ve tescili için başvurduğu ve borçlanma süresine ilişkin tutarı 07.02.2005 tarihinde yatırdığı" gerekçesi ile "davacının, vergi borçlanmasına göre Bağ-Kur sigortalılık başlangıç tarihinin 18.02.1991 tarihi olduğunun TESPİTİNE, aksi yöndeki kurum işleminin İPTALİNE" karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu;

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının vergi borçlanmasının 18.02.1991-18.11.1991 tarihlerine aktarılmasının 04.10.2000 tarihli 619 sayılı KHK ve 4956 sayılı Yasa uyarınca mümkün olmadığını beyanla yerel mahkeme kararının kaldısılmasına karar verilmesini istemiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince "1479 sayılı Kanun'un geçici 18. maddesinde belirtilen sürede zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili yönünde talebi bulunup Kurum tarafından kabul edilen talep üzerine borçlanma bedelini süresinde ödediği" gerekçesi ile "Davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE" karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının talebinin kabulünün yasa gereği mümkün olmadığını beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 28.02.2003 tarihinde davalı Kuruma intikal eden giriş bildirgesi ile 01.05.2002 tarihinde başlayan vergi mükellefiyetine istinaden 06.01.2003 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 18.02.1991-18.11.1991 ve 01.05.2002-26.11.2008 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu ve ayrıca vergi borçlanmasının süresi içinde ödendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının Bağ-Kur sigortalılığının 18.02.1991 tarihinde başladığının tespitine karar verilmesi yerinde ise de sigortalılığın vergi mükellefiyetinin sona erdiği tarihe kadar devam edeceğinin ve bu hususun hükümde gösterilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının göz önünde bulundurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. HD'nin 22.11.2017 tarih 2017/1596 E 2017/2212 K sayılı başvurunun reddi kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararında hükmün 1.fıkrası tamamen silinerek, yerine; "1-Davanın KABULÜ ile,

Davacının, vergi borçlanmasına göre Bağ-Kur sigortalılık başlangıç tarihinin 18.02.1991 tarihi olduğunun ve 18.11.1991 tarihinde sigortalılığın sona erdiğinin TESPİTİNE, aksi yöndeki kurum işleminin İPTALİNE" sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1851, Karar No: 2023/10334, Tarih: 26.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/1851 E.  ,  2023/10334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/144 Esas, 2013/32 Karar

SUÇLAR : Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırılık (9 kez), şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme, nitelikli zimmet, ... hakkında kooperatife ait tutulması gereken zorunlu defterleri tutmama ve kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmama (2 kez)

HÜKÜMLER : Nitelikli dolandırıcılık, zimmet ve şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme suçlarından sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından beraat, basit zimmet, şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme, kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmama (2 kez) ve kooperatife ait tutulması gereken zorunlu defterleri tutmama suçlarından mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2010/144 Esas, 2013/32 sayılı Kararının suçtan zarar gören Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ..., O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

17.03.2015 tarihli eksiklik giderme yazısı ile 22.04.2015 tarihinde davadan haberdar olan Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının, vekili aracılığıyla yalnızca nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiği, Dairemizin 29.06.2020 tarihli Hazinenin haberdar edilmesine dair tevdi kararından sonra adı geçen bakanlık adına verilen 25.08.2020 tarihli dilekçe ile tüm beraat hükümlerinin temyiz edildiği ancak nitelikli dolandırıcılık haricindeki hükümler yönünden bir haftalık yasal süreden sonra temyiz dilekçesi verildiğinin kabul edilmesi gerektiğinden, sanık ... hakkında zimmet ve şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca açıklanan husus dışındaki temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.08.2010 tarihli ve 2010/1697 Esas, 2008/1841 Soruşturma, 2010/77 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırılık (9 kez), şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme, nitelikli zimmet, kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmama (2 kez) suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 164 üncü maddesi, 247 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun (1163 sayılı Kanun) Ek 2 nci maddesi (2 kez) uyarınca cezalandırılması, ...'nin 1163 sayılı Kanun'un Ek 2 nci maddesi gereği cezalandırılması ile haklarında aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.08.2010 tarihli ve 2010/1793 Esas, 2010/4530 Soruşturma, 2010/81 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılmaları ve haklarında aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2010 tarihli ve 2010/154 Esas, 2010/136 sayılı Kararı ile bu davanın aynı Mahkemenin 2010/144 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2010 tarihli ve 2010/154 Esas, 2010/136 sayılı Kararı ile bu davanın aynı Mahkemenin 2010/144 Esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

3.Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2010/144 Esas, 2013/32 sayılı Kararı ile sanık ...'nin basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereği hak yoksunluklarına, şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme suçundan, aynı Kanun'un 164 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereği hak yoksunluklarına, kooperatife ait tutulması gereken zorunlu defterleri tutmama suçundan, 1163 sayılı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 41 tam gün karşılığı 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereği hak yoksunluklarına, 2008 ve 2009 yıllarında kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmama suçundan, 1163 sayılı Kanun'un 45 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası karşılığı 500,00 TL adli para cezası ve 25 tam gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası ile ikişer kez cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmedilmiş, sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık, zimmet ve şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, sanık ... hakkında ise nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suçtan zarar gören Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyizleri, sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçlarının sübut bulduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'nin temyizi, üzerine atılı suçları işlemediğine, usul ve yasaya aykırı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR