muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33207, Karar No: 2013/12476, Tarih: 18.04.2013

nitelikli ve özenle seçilen maddeler olduğunu, davacının rahatsızlığını bahane ederek temizlik yapılmasına engel olduğunu iş akdinin feshinden başka bir yol kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 İş Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre: “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışına veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Bu hükümle, işçinin savunmasının alınması, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle iş sözleşmesinin feshi için bir şart olarak öngörülmüş ve salt işçinin savunmasının alınmamasının tek başına, süreli feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı ifade edilmiştir. İşverene savunma alma yükümlülüğünü, sadece iş sözleşmesinin feshinden önce yüklemektedir. İşçiye ihtar verilirken ise bu şekilde bir yükümlülük yüklememektedir. Dolayısıyla, işçiye davranışı nedeniyle ihtar verilirken, savunmasının alınmaması ihtarı geçersiz kılmaz. İşçinin savunması, sözleşmenin feshinden önce alınmalıdır. İşçi fesihten önce savunma vermeye davet edilmeli, davet yazısında davranışı nedeniyle işten çıkarma sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmeli, makul bir süre önceden belirtilen yer, gün ve saatte hazır bulunması, bulunmadığı takdirde yazılı bir savunma verebileceğinin; bildirilen yerde belirtilen gün ve saatte hazır bulunmadığı ve de buna rağmen yazılı bir savunma vermediği takdirde savunma vermekten vazgeçmiş sayılacağının kendisine hatırlatılması şarttır. Fesih bildirimiyle birlikte veya fesihten sonra savunma istenmesi feshi geçersiz kılar. Keza, ihbar önel süreleri içinde savunma alınması da feshin geçersiz olması sonucunu doğurur.( Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1868 Esas,2008/23538 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davalıya ait hastanede doktor olarak çalışan davacı 25.02.2012 tarihli dilekçesinde hipertansiyon hastası olduğunu, temizlikte kullanılan kimyasal maddelerin hastalığını etkilediğini, nöbet tutması durumunda hastanede kalma süresinin uzayacağını, bunun da sağlığı için bir risk oluşturduğunu belirterek buna ilişkin doktor raporunu sunmuştur. Davacının bu talep dilekçesinden sonra davacıya 27.02.2012 tarihinde 2012 yılı mart ayı nöbet listesi tebliğ edilmiş, ardından 28.02.2012 tarihinde iş sözleşmesi davacının nöbet tutmak istememesi bunun hastanedeki işleyişi olumsuz etkilediği gerekçesiyle İş Kanunu m.17 uyarınca feshedilmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında fesihten önce savunma alınıp alınmadığına ilişkin davalıya beyanda bulunması ve bu konudaki delilini sunması için süre verilmiştir. Davalı vekilince davacının savunması olarak daha önce de sunmuş olduğu 25.02.2012 tarihli dilekçesini sunmuşsa da, söz konusu dilekçenin davacı tarafından sağlık nedenlerinden dolayı nöbet tutmak istemediği yönünde talep dilekçesi niteliğinde olduğu, nitekim davacıya bu dilekçesinden sonra 27.02.2012 tarihinde yeni nöbet listesinin tebliğ edildiği, ertesi gün ise davacının iş sözleşmesinin feshedildiği, fesihten önce kanuna uygun şekilde savunmasının istendiği ve alındığına ilişkin bir belgenin sunulmadığı, davacının davranışına dayanan 4857 Sayılı Yasa’nın 17. maddesi uyarınca yapılan fesihten önce savunma alma şartının gerçekleştirilmediği, buna göre feshin geçersiz olduğu, aksi düşüldüğünde dahi davacının sağlık problemini ileri sürerek nöbet tutamayacağını belirttikten sonra alternatif çalışma yöntemleri düşünülmeksizin davacıya bu konuda bir teklif sunulmaksızın doğrudan fesih yapılması da feshin son çare olması ilkesine aykırı olup feshin geçersizliğini doğuracağından açılan davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirmeyle reddi bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç:

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 469.60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, Kesin olarak 18.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7581, Karar No: 2018/7936, Tarih: 13.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/7581 E.  ,  2018/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK’nın 158/1-f-son, 62, 52, 58 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, daha önceden tanıdığı Özgür’den havale geleceğini söyleyerek banka kartını aldığı, ardından da sanık tarafından www.sahibinden.com sitesinde, satılık cep telefonu ilanı verildiği, verilen bu ilanını gören katılan ...’ın, sanık ile irtibata geçerek cep telefonu satımı hususunda anlaşmaları üzerine, satış bedeli olarak, 1.100 TL'yi, sanığın belirttiği Özgür’e ait hesaba yatırdığı, sanığın da aynı gün parayı çektiği, ancak katılanın sanığa bir daha ulaşamadığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan ve tanık beyanları, banka güvenlik kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümde, temel uygulama maddesinin, 5237 sayılı TCK'nın “158/1-f-son” maddesi yerine, “158/1-f” olarak yazılması, ceza uygulamasının doğru yapılması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç vasfına ve suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5194, Karar No: 2018/8349, Tarih: 22.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5194 E.  ,  2018/8349 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 17.10.2012 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan cenaze masrafından oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. ve 23. maddeleridir.

Zararlandırıcı sigorta olayının, davalılar ... ve ... adına işlem gören, şehir içi dolmuş ve otobüs taşımacılığı yapılan iş yerinde çalışan, 25 H 0031 plaka sayılı, olay tarihinde davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigortalı, özel halk otobüsünün, sigortalı- sürücü ...... idaresinde iken, aracın fren sisteminin çalışmaması ve sürücünün bunu kazadan hemen önceki durakta anormallik olduğunu ve durmakta zorlandığını fark etmesine rağmen, sürüşe devam etmek suretiyle meydana geldiği ve sürücünün vefatı ile sonuçlandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan, müteveffa sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu ve işe giriş bildirgesinin yasal süresi içerisinde kuruma verilmemiş olmasından dolayı, olayda 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanması gerektiğini belirten kusur raporuna itibar edilmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, söz konusu hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Mahkemece alınan, müteveffa sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu ve işe giriş bildirgesinin yasal süresi içerisinde kuruma verilmemiş olmasından dolayı, olayda 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanması gerektiğini belirten kusur raporuna itibar edilmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, söz konusu hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun .... kararında “Yansıma yoluyla zarar görmüş olan destek tazminatı isteyenlerin, kendisine destek sağlayan kişinin sahip olduğu haktan fazlasına sahip olmaları mümkün değildir. Nitekim BK’nun 44/I. maddesi, hiç kimse kendi kusurundan yararlanamaz ilkesine dayanmaktadır. Zararın artmasına veya doğmasına sebep olan kişi sonuçlarına da kendisi katlanmalıdır. Diğer bir deyişle, nasıl ki desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yoluyla destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin kusurlu davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağının kabul edilmesi gerekir. Zira zarara uğramamak için gerekli özeni göstermeyen veya hatta zararın meydana gelmesini isteyen kimse, bu hareket tarzının sonuçlarına katlanmalı ve bu davranışının zararın meydana gelmesinde oynadığı role, etkisine ve derecesine göre zararı kısmen veya tamamen üzerine almalıdır. Çünkü kendi kusuruyla sebebiyet verdiği ya da artmasına neden olduğu zararın ödettirilmesini istemek Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde düzenlenen doğruluk ve dürüstlük kurallarına aykırı olacaktır,” hususları belirtilmiş olup, bu çerçevede somut olaya bakıldığında, sigortalının kullanmış olduğu aracın sigortacısı konumunda olan davalı ...’nın sorumluluğunun ancak 3.kişilere karşı olduğu, sigortalının aracı kullanan kişi ve kaza olayının meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olmak suretiyle, kendi ölümü ile neticelenen olayda 3. kişi olmadığı belirgin olmakla, davalı ...’nın da, sigortalının 3. kişi konumunda olmayan hak sahiplerine karşı bir sorumluluğu düşünülemeyeceğinden, davalı ... şirketi açısından davanın reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2020/13444, Karar No: 2020/8411, Tarih: 08.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13444 E.  ,  2020/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla ile 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun okulun giriş kapısına tekme vurmak suretiyle kapının camını kırma şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 6545 sayılı Kanun'la değişik 152/1-a, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 01/12/2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/910, Karar No: 2014/11870, Tarih: 29.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/910 E.  ,  2014/11870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.10.2013

NUMARASI :Esas no:2013/94 Karar no:2013/895

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece 25.10.2013 tarihinde yapılan tahkikat duruşmasına, davacı asil 25.10.2013 havale tarihli dilekçesi ile babasının vefatını gerekçe göstererek mazeret bildirmiş, mahkemece mazeretin kabul edilmesine karşın, yokluğunda hüküm kurularak yargılama sonlandırılmıştır. Davacının mazeretinin kabulü neticesinde davacıya yeni duruşma gününün tebliği için duruşmanın ertelenmesi gerekirken, yokluğunda hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek haliden temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.05.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3050, Karar No: 2024/10102, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3050 E.  ,  2024/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/617 Esas, 2023/2510 Karar

DAVA TARİHİ : 20.01.2014

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mardin ili, Kızıltepe ilçesi, ... 23 ada 7 (yeni 927 ada 3 parsel) parsel sayılı taşınmaza davalı idareler tarafından kanal yapılmak suretiyle kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atıldığını ileri sürerek belirlenecek tazminatın ve ecrimisilin davalı idarelerden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle;dava konusu yere ait ... ile 27.09.2012 tarihinde yapılan protokol gereğince tüm kamulaştırma işlemlerinin ilgili belediye tarafından yapılması gerektiğini, müvekkil idarece taşınmaza ilişkin herhangi bir kamulaştırma işlemi olmadığı gibi kamulaştırma işleminin ... tarafından yapılması gerektiğini, yapılan protokole göre müvekkil idarenin ne kamulaştırma ne de zarar ziyan ile ilgili bir sorumluluğunun mevcut olduğunu, sorumluluğun belediye başkanlığına ait olacağının kararlaştırıldığını, bu nedenle davanın tarafları yönünden reddi gerektiğini, açıklanan nedenlerle davanın reddi ile birlikte mahkeme gider ve vekâlet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, öncelikle uzlaşma iradesi ile idareye başvurunun esas olduğunu, davacı tarafından dava edilen tazminat talebinin zaman aşımına uğradığını, bu yönüyle de davanın reddi gerektiğini, davacının tazminat talep edebilmesi için gerekli olan yasal koşullar oluşmadığından tazminat talebinin reddi gerektiğini, fiili el atma tarihinden itibaren faiz talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ve davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.04.2015 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararıyla; davanın davalı ... ve ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.04.2015 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararıyla; davanın davalı ... ve ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 15.04.2015 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan inceleme sonucunda; arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerektiğini, dava konusu taşınmaz 105.568,07 m² büyük yüzölçümlü olmasına karşın emsal taşınmaz 899,93 m² küçük yüzölçümlü olduğunu, emsal olarak esas alınan satış 04.07.2007 tarihli olup değerlendirme tarihi olan 2014 yılına kadar yaklaşık 7 yıl geçtiğinden eski tarihli bu satışın esas alınması nedeni ile bu rapor inandırıcı olmadığından yeni bir emsal alınması gerektiğini, dava konusu tüm taşınmazın el atmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında değer azalışı olmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi ve 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17.01.2018 tarihli ve 2016/265 Esas, 2018/21 Karar sayılı kararı ile davanın DSİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.01.2018 tarihli ve 2016/265 Esas, 2018/21 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; usul ve kanuna uygun olan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3. Dairenin yukarıda belirtilen düzeltilerek onama kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.01.2018 tarihli ve 2016/265 Esas, 2018/21 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; usul ve kanuna uygun olan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3. Dairenin yukarıda belirtilen düzeltilerek onama kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

4. Dairemizce yapılan karar düzeltme incelemesi sonucunda; dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanun'un Ek 1 inci maddesi gereği köy/mahalle/mevki/ada/parsel bilgilerinin düzeltilmesi işlemi yapılması sonucu yeni tapu kayıtlarının oluştuğu ve dava konusu taşınmazların yüzölçümünün değişmiş olduğu anlaşıldığından, yeni tapu kayıtları ile kadastro krokileri ilgili Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilip, mahallinde keşif yapılarak yeni duruma göre fiili el atmaya konu bölümlerin kroki üzerinde gösterilmesi için fen bilirkişisinden rapor alındıktan sonra bu kısımların bedeline hükmedilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi, dava konusu taşınmaza; 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı dikkate alındığında kabul ve reddedilen miktarlar üzerinden davacılar ile DSİ Genel Müdürlüğü lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi, ihbar olunan Mardin Büyükşehir Belediyesi lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi, 28.04.2018 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince DSİ Genel Müdürlüğü harçtan muaf hale geldiği halde, DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine harca hükmedilmesi ve davanın kısmen kabulüne karar verildiği hâlde yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre tahsiline karar verilmesi gerekirken tamamının davalı ... Genel Müdürlüğünden alınmasına karar verilmesi nedenleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin nihai kararında maktu olarak hükmedilen tek vekâlet ücretinin ayrı ayrı ve nispi olması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun)26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.