muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/404, Karar No: 2023/1153, Tarih: 14.02.2023

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10 - 480 E., 2010/523 K., 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 E., 2010/524 K., 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 E., 2010/525 K., 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 E., 2011/649 K., 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 E., 2013/850 K., sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3085, Karar No: 2018/4708, Tarih: 17.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3085 E.  ,  2018/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın ikamet adresinde 12/08/2013 tarihinde yapılan kontrolde farklı sayaç bağlamak suretiyle kaçak su kullandığının 039151 numaralı tutanak ile ... görevlilerince tespit edildiği, 07/10/2013 tarihinde sanığa ait ikamette yapılan ikinci kontrolde sanığın farklı sayaç kullanmak suretiyle kaçak su kullandığının 039927 numaralı tutanak ile tespit edildiği ve 5819 numaralı mühür ile mühürlendiği, 11/12/2013 tarihinde sanığa ait ikamette yapılan üçüncü kontrolde sanığın mührü kopartarak kaçak su kullandığının 041209 numaralı tutanak ile tespit edilerek 75818 numaralı mühür ile tekrar mühürlendiği iddia ve kabul olunan olayda; 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede suçun zincirleme şekilde işlendiğinin tavsif edilmemiş olmasına ve 12.08.2013 tarihli tutanak içeriğinde mühürleme yapıldığına dair bir kayıt ve mühür numarası bulunmadığı gibi mühürleme ve kesme işlemi yapılamadığının tutanak içeriği ile sabit olduğu, iddianame kapsamı ve dosya içeriğinden sanık tarafından sadece, 07.10.2013 tarihli tutanak ile uygulanan 5819 numaralı mührün bozularak kaçak su kullanımına devam edildiği anlaşılmasına rağmen, iddianame kapsamı dışına çıkılarak ve dosya içeriği ile bağdaşmayan gerekçe ile sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8650, Karar No: 2017/6151, Tarih: 28.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8650 E.  ,  2017/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Ankara Üniversitesi İbni Sina Hastanesinde uzmanlık eğitimi alan doktor olarak görev yapan sanık ...'in içerik olarak sahte reçeteler düzenlediği ve bu reçetelerin eczacı olan sanık ... tarafından katılan kuruma fatura edildiğinin mahkemece kabul edildiği olayda Ankara Üniversitesi Rektörlüğü’nün cevap yazısı içeriğine göre, Makedon uyruklu olan sanık ...'ın Tıpta uzmanlık sınavını kazanarak Tıp Fakültesi İbni Sina Hastanesinde İç Hastalıkları Ana Bilim Dalında Fahri Araştırma görevlisi statüsünde çalıştığı, bir kadroya atanmadığı, öğretim elemanı veya devlet memuru kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığının bildirilmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 339/1. maddesinde düzenlenen “memurun resmi belgede sahteciliği”suçunu oluşturmayacağı değerlendirilerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında ‘‘nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik’’ suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu‘nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu‘nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun‘un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik " suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının 2002 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12767, Karar No: 2007/12783, Tarih: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12767 E.  ,  2007/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21/06/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8337, Karar No: 2018/5979, Tarih: 28.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8337 E.  ,  2018/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık müdafiinin, sanık hakkındaki beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin, 03.12.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 15.01.2014 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Tek. Mak. İnş. El. San. Ürünleri İm. Paz. Tic. Ltd. Şirketinin muhasebecisi olan sanığın, bu şirketin 2011 takvim yılında gerçek bir ticari faaliyeti yansıtmayan sahte fatura ve belgeler düzenlenerek vergi kaybına sebebiyet vermekten ibaret eylemine iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında ve vergi müfettişine verdiği ifadelerinde söz konusu şirketin muhasebeciliğini yaptığını, kendisine belge getirilmediği için boş beyan verdiğini, mükellefin beyannamelerini faaliyeti olmadığından boş verdiğini, mükellefin kendisine herhangi bir alış ve satış faturası getirmediği ve defterlerini ibraz etmediği için söz konusu hasılatın gerçek olup olmadığını bilmediğini, mükellefin düzenlediği ve aldığı faturaları kontrol etme imkanının bulunmadığını beyan etmesine karşılık, dosyada mevcut vergi raporlarında şirketin 01.01.2010 tarihinden 31.10.2011 tarihine kadar gerçek anlamda ticari faaliyette bulunmayıp sadece sahte fatura düzenleme işiyle iştigal ettiğinin, kurumun 2011/4,5,6,7,8. dönemleri kdv beyannamelerini ve 2011/2. dönem geçici vergi beyannamesini internet ortamında SMMM ... tarafından verildiğinin, sanığın şirketin sahte fatura düzenlediğini bilmesine rağmen ödevliye ait beyannameleri internet yoluyla vergi dairesine göndererek sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiğinin, sahte fatura ticareti yapanlar düzenledikleri sahte faturaları daha iyi pazarlayabilmek için beyannamelerini verdiklerinin, böylece sahte faturaları kullanan mükelleflerde yapılacak karşıt incelemelerde faturanın sahteliğinin dosya aşamasında ortaya çıkmasını engellediğinin, bu suretle inceleme riski azaltılarak sahte fatura kullanıcılarına güven vermek suretiyle pazarlama güçlerini artırdığının, VUK tebliği uyarınca beyannamelerin internet ortamında verilmesi zorunlu olduğundan şirketlerin muhasabeciye ihtiyaç duyduklarını ve bu devrede de ...'ün devreye girerek sahte fatura düzenleyicisinin işlerini kolaylaştırdığının belirtilmesi, 12.11

...'ün devreye girerek sahte fatura düzenleyicisinin işlerini kolaylaştırdığının belirtilmesi, 12.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ile sanığın KDV beyannamelerini internet ortamında matrahlı şekilde vergi dairesine verip, bu beyannamelere konu olan faturalara ait bilgileri Bs-Ba formlarıyla ile 2011/2'nci dönemine ait geçici vergi beyannamesine intikal ettirmeyip, matrahsız olarak internet üzerinden vergi dairesine bildirmemesinin sanığın iyi niyetli olmadığını gösterdiğinin de belirtilmiş olması ve dosyada sadece söz konusu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek eylemine ilişkin vergi suçu raporlarının bulunduğu, şirket yetkilileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığına ilişkin herhangi bir bilginin bulunmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; şirket hakkında düzenlenen vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi dosya içerisinde bulunan dava konusu faturalar üzerindeki el yazıları ve imzaların sanık veya şirket yetkililerine ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla tespitinden sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17056, Karar No: 2013/5703, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17056 E.  ,  2013/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının babasından dolayı aldığı ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların davacıya ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31266, Karar No: 2016/1594, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31266 E.  ,  2016/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13059, Karar No: 2022/5686, Tarih: 23.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13059 E.  ,  2022/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

KARAR

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... tarihsiz dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesine) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 23/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4372, Karar No: 2023/5446, Tarih: 24.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4372 E.  ,  2023/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme veya yayma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2022 tarih ve 2022/1399 Esas, 2022/1259 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.