muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5595, Karar No: 2017/925, Tarih: 06.03.2017

Davalı vekili; alacağın taraflar arasındaki; 15.06.2009, 01.10.2010 tarihli sözleşmelerden kaynaklandığını, Haymana ilçesi Çok Programlı Lise inşaatının elektrik işinin davacı namına taşeronu olarak ifa edildiğini, sözleşmedeki ...’e ait imzanın ... tarafından vekâleten atıldığını, davacının tüm işlerinin davacı adına ... tarafından yürütüldüğünün belgelerle sabit olduğunu, Mahmut Engin Bektaşoğlu’nun da müvekkilinin hem eşi hem vekili

./..

s.2

15.H.D.

2015/5595

2017/925

olduğunu, üstlenilen işin yapılarak teslim edildiğini, icra takibinde bedelinin istendiğini, haksız açılan davanın reddedilerek %40 kötüniyet tazminatına hükmolunmasını istemiştir.

Dosya kapsamındaki; Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3795 Esas sayılı icra dosyasında: 15.06.2009 tarihli sözleşmeden kaynaklanan 8 faturaya dayanılarak 15.03.2011 tarihinde, 71.981,77 TL alacak için, yine aynı takip tarihinde; 28. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3796 Esas sayılı icra dosyasında da, 1 fatura ve 01.10.2010 tarihli sözleşmeye dayanılarak, 14.160,00 TL asıl alacak için, davalı tarafından davacı aleyhinde icra takipleri yapıldığı, her iki icra takibinin de itirazsız kesinleşmiş olduğu görülmektedir.

İcra takiplerine dayanak yapılan 15.06.2009 ve 01.10.2010 tarihli sözleşmelerde imzası bulunan ...’in, ...Noterliği'nin 20.06.2007 tarih ve 14456 yevmiye nolu süresiz vekaletnamesiyle davacının vekili olduğu, sözleşmelere imza atma yetkisinin bulunduğu, dolayısıyla bu sözleşmelerle taraflar arasında geçerli bir akdi ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

Akdi ilişki sabit olduğuna göre, davacının işin yapılmadığı iddialarının incelenmesi gerekir. Mahkemece her iki tarafın ticari defterleri incelettirilerek alınan bilirkişi raporuna göre: tarafların kapanış tasdikleri olmayan ticari defter ve kayıtları lehlerine delil teşkil etmez ise de aleyhe delil niteliği taşıdıkları tartışmasızdır. Davacının defterlerinde takibe konu edilmiş 5 adet, toplamı 27.652,71 TL'lik faturanın kayıtlı olduğundan ve bu husus davacı aleyhine delil teşkil ettiğinden davalının bu faturalarda yazılı işleri yaptığı ve bedeline hak kazandığının kabulü gerekir. Her iki takip dosyasında dayanak ve davacının defterlerinde yer almayan faturalar yönünden dava dışı asıl iş sahibinden sözleşme konusu işlerle ilgili işlem dosyası ve varsa yüklenici ve taşeronun yaptığı işleri gösterir belgeler getirtilip mahallinde keşif yapılmak suretiyle davalının bu faturalardaki işleri yapıp yapmadığı, bedeline hak kazanıp kazanmadığı hususunda teknik bilirkişiden rapor alınıp değerlendirmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir. Bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekir.

3-Kabul şekli itibariyle de dava tamamen reddedildiğine göre her iki icra dosyasında menfi tesbit talep edilen miktar toplamı üzerinden davalı yararına nispi vekâlet ücreti ve İcra İflas Kanunu'nun 72/3 maddesi gereğince tedbir yoluyla icra veznesine giren paranın alacaklıya ödenmemesine karar verilip tedbir de uygulandığından icra inkâr tazminatına hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına, 3. bentte açıklanan nedenlerle de davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14069, Karar No: 2022/4107, Tarih: 07.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14069 E.  ,  2022/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 26/09/2019 tarihinde ... meydana gelen deprem sonrası müvekkilinin taşınmazının kullanılamaz hale geldiğini, riskli yapıların tespit edilmesine ilişkin tespit ve inceleme raporuna göre; taşınmazın riskli olarak rapor edildiğini belirterek, sigorta bedeli olan 89.000,00 TL’nin depremin gerçekleştiği 26/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun reddine karar verilmiş; karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu deprem sigorta sözleşmelerinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Eksper raporunda; kullanılan yıkanmamış deniz kumunun binanın taşıyıcı donatısı içindeki demir donatıların zamanla paslanmasına sebep olduğu, paslanan donatının hacminin genişleyerek paspayının çatlamasına sebep olduğu,binanın taşıyıcı sisteminde deprem sebebiyle oluşan hasar bulunmadığı,korozyona bağlı hasarlarının olduğu görülmüş olup hasarları değerlendirilmeye alınmayacağı,binanın riskli yapı olarak değerlendirilmesi sebebinin deprem hadisesinden bağımsız olarak binanın yapısal kusurları olduğu belirtilmiştir. Tahkim heyetince aldırılan bilirkişi raporunda; deprem hadisesinin bir sonucu olarak sigortalı konutun bulunduğu binayı “riskli” hale getiren bir olgu görülmemiş, başvuru konusu durumun gerek yangın gerekse Dask poliçesi deprem teminatı ile temin edilmiş olduğu kanaati oluşmamış, Dask ve sigorta şirketinin tespit ve hesap ettikleri haricinde ayrıca bir sorumlulukları olmadığı kanaatine varıldığı rapor edilmiştir.

Davacı tarafından dosyaya sunulan makine bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda; RBTY 2019 yönetmeliğine göre riskli olduğu, binada yerinde yapılan röleve çalışmalarında ve incelemelerde merkez üstü Silivri olan 5.8 büyüklüğündeki depremde meydana gelmiş

Davacı tarafından dosyaya sunulan makine bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda; RBTY 2019 yönetmeliğine göre riskli olduğu, binada yerinde yapılan röleve çalışmalarında ve incelemelerde merkez üstü Silivri olan 5.8 büyüklüğündeki depremde meydana gelmiş

kesme çatlakları gözlemlendiği, tespit edilen çatlaklar incelendiğinde kritik katta olması gereken yani etrafı tutulu olmayan ve deprem kesme kuvvetinin en yüksek olduğu katta meydana gelmiş olması kesme kuvvetinden kaynaklı olduğu sonucuna varıldığı, bodrum kattaki çatlaklar rutubet nemden kaynaklı olabileceği gibi deprem etkisinden de genişlikleri ve etkilerinin artmış olduğu öngörüldüğü, bu ufak çaptaki depremde meydana gelen çatlaklar binada risk oluşturmakta ve binanın bundan büyük bir sarsıntıyı kaldıramayacak olduğu belirlenmiştir.

Tahkim Heyetince, taşınmazda oluşan riskin deprem nedeniyle meydana gelmediği yapısal kusurlardan dolayı meydana geldiği, deprem hadisesi ile riskli bina tespiti arasında illiyet bağı kurulmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Tahkim Heyetince, davalının sorumlu olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince alanında uzman içinde inşaat mühendisi, jeoloji mühendisi ve sigortacı bilirkişilerin yer aldığı yeni bir bilirkişi heyetinden; daha önce alınan bilirkişi raporları da değerlendirilmek suretiyle ve dava konusu yapının taşıyıcı kolonlarının zayıflığının (yıkanmamış deniz kumu kullanılması nedeniyle) davacı yönünden müterafik kusur teşkil edip etmediğinin de tespit edildiği, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21234, Karar No: 2022/12030, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21234 E.  ,  2022/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 05.09.2019 tarih 2019/İHK 11184 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 19.05.2013 tarihinde meydana gelen çift taraflı kazada davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç içerisinde yolcu konumunda bulunan davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 1.000,00 TL rapor ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah ile talebini 250.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre başvurunun kabulü ile kaza neticesi uğranılan maluliyet sebebiyle 250.000,00 TL maddi tazminatın 27.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte aleyhine başvuru yapılan Allianz Sigorta A.Ş.'den tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine, karar verilmiş; bu karara davalı vekili, İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir.

İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafın hatır için taşındığı hususu davalı tarafça ispatlanamadığından hatır indirimine yönelik itirazın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde, davacının ve dava dışı sürücünün soruşturma aşamasındaki ifadelerinden arkadaş oldukları anlaşılmakta olup, davacı yolcunun dava dışı araç sürücüsü tarafından menfaat karşılığı taşınmadığının ve olayda hatır taşıması bulunduğunun kabulü ile tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir" hükmü eklenmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2. maddesinde ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir" düzenlemesi yapılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/459, Karar No: 2022/1735, Tarih: 13.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/459 E.  ,  2022/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ...Dekor İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. Şti.’nin Ankara İli, Keçiören İlçesi, 2170 ada 9 nolu parselde bulunan Florapark Konutları inşaatının yapım işini davalıya verdiğini, davalının da bu inşaatın kalıp, demir ve beton dökümü işçiliğinin plan ve projeye uygun olarak yapılması işini 01.11.2007 tarihli sözleşme ile müvekkiline verdiğini, müvekkilinin sözleşmede belirtilen işleri tamamlayıp edimlerini ifa etmesine rağmen, davalının yapılan işlerin bedelini ödemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/209 E. sayılı dosyasında fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 9.000TL’lik kısmi dava açıldığını, yapılan yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda müvekkilinin yaptığı işlere karşılık alacağının 168.925,84TL belirlendiğini, mahkemece taleple bağlı kalınarak 9.000TL üzerinden davanın kabulüne karar verildiğini, verilen kararın Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiğini, kabul edilen 9.000TL’nin icra yoluyla davalıdan tahsil edildiğini, müvekkilinin bakiye 159.925.84TL alacağı için davalı aleyhine Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2011/18161 E. sayılı dosyasında icra takibi başlattığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 oranından aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dışı ...Dekor İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti.’nin Florapark Konutları inşaatının yapımını müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin de inşaatın kalıp çakılması, demir döşenmesi ve beton dökülmesi işinin işçiliğini davacıya verdiğini, ancak belediye tarafından ...Dekor Tic. Ltd. Şti.’ne verilen inşaat ruhsatının iptal edilmesi ve proje değişikliğine gidilmesi sonucunda müvekkilinin dolayısıyla davacının işi bırakmak zorunda kaldığını, inşaat ruhsatının iptalinden sonra asıl yüklenici ...Dekor Tic. Ltd. Şti.’nin ruhsatın yenilenmesini ve tünel kalıp sistemi projesinin onaylanmasını beklemeden kendi imkânları ile beton dökme işine devam ettiğini, davacının Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/209 E. sayılı dosyasında müvekkili aleyhine açtığı dava sonucunda mahkemece kabulüne karar verilen 9.000TL’nin davacıya ödendiğini, ancak kararın henüz kesinleşmediğini, davanın dayanağı 01.11.2007 tarihli sözleşmenin geçerli olmadığını, müvekkilinin davacı ile hiçbir sözleşme imzalamadığını, sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığının tespiti için Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/127 E. sayılı dosyasında dava açıldığını, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davanın dayanağı sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olup olmadığının tespit edilmesini, müvekkiline ait olmadığının belirlenmesi hâlinde yapılan işin bedelinin rayiç bedele göre hesaplanması gerektiğini, davacıya verilen işin temel beton aşamasında ilgili belediye tarafından iptal edilerek sonlandığını, davacının temel beton aşamasında yaptığı kalıp çakma, demir döşeme ve beton dökme işinin yukarı katlara göre işçilik emeğinin daha az ve maliyetinin de daha düşük olduğunu, müvekkilinin tüm itirazlarına rağmen Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/209 E. sayılı davasında alınan bilirkişi raporunda temel işçilikleri için çok fahiş olan birim fiyat üzerinden hesaplama yapıldığını, davacıya yaptığı işler karşılığında 42.739TL ödendiğini, davacının alacağı bulunmadığı hâlde Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/209 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre başlattığı icra takibine müvekkilinin haklı olarak itiraz ettiğini belirterek davanın reddini ve davacı aleyhine %40’tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı:

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı:

6. Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.02.2014 tarihli ve 2012/56 E., 2014/131 K. sayılı kararı ile; davacının 01.11.2007 tarihli sözleşme konusu işleri tamamlamasına rağmen davalının yapılan işlerin bedelini ödemediği, davacı tarafın bu konuda davalı aleyhine Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/209 E. sayılı dosyada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 9.000TL üzerinden kısmi dava açtığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, kararın Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleştiği, anılan davada yapılan yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda yapılan işlerin bedelinin 168.925,84TL olarak tespit edildiği, buna göre davacının bakiye 159.925,84TL alacağının bulunduğu, davalının taraflar arasında yapıldığı belirtilen 01.11.2007 tarihli sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığına, davacıya sözleşme konusu bir kısım işler için ödeme yapıldığına ilişkin savunmalarının daha önce Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/209 E. sayılı davasında da ileri sürüldüğü ve mahkemece bu savunmalara itibar edilmediği, icra takibinin dayanağı alacağın varlığı ve miktarı yargılama yapılmasını zorunlu kıldığından davacının icra inkâr tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/3608 E., 2015/2085 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/3608 E., 2015/2085 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, kesinleşen Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/209 Esas sayılı dava dosyasında alınan rapora dayanılarak bakiye alacak için yapılan itirazın iptâli istenmiştir. Mahkemece de araştırma ve inceleme yapılmadan ve yeni bir rapor alınmadan kısmi davada alınan bilirkişi raporunda saptanan bakiye bedel üzerinden başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptâline karar verilmiştir. Ne var ki, Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/209 Esas sayılı dosyasında mahkemece hükmedilen 9.000,00 TL alacağa ilişkin 13.04.2010 tarihli karar davalılar tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 26.10.2011 gün ve 2010/4719-2011/6221 sayılı kararıyla onanmışsa da, onama ilamında "davada talep edilip hüküm altına alınan miktara göre" açıklaması bulunmaktadır. Bu durumda kısmî davada alınan bilirkişi raporunun ve dolayısıyla alacak tutarının kesinleştiğinden sözedilemez. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/15-614 Esas ve 2007/696 Karar sayılı kararında da ilk davada alınan bilirkişi raporunun açılan ek davada kesin delil olamayacağı, ancak takdiri delil mahiyetinde olduğu vurgulanmış, HGK kararında "Bundan ayrı, daha önce açılan kısmî davada alınan bilirkişi raporu daha sonra açılan ikinci davada hâkimi bağlamaz. Zira bilirkişi raporunun kesinlik kazanması ve kazanılmış hak teşkil etmesi verildiği ilk dava içindir. Bilirkişi raporu takdiri delillerden olup, kısmî davada alacağın dava edilen miktar kadar olduğunun ispat edilmesi yeterlidir. Açılan ikinci davaya konu edilen alacağın miktarının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Bu nedenle ilk davada alınan bilirkişi raporu bu davadaki alacak miktarının da ispatı için yeterli sayılamaz." yönündeki görüş benimsenerek, Dairemizin muhtelif kararlarında da bu içtihat doğrultusunda kararlar oluşturulmuştur. Esasında Dairemizin onama ilamının gerekçesinde "davada talep edilen ve hükmedilen miktar" denilmek suretiyle sadece ilk davada açılan miktar yönünden karar onanmıştır. Açıklanan bu durum karşısında davacının bakiye alacağını da kanıtlaması gerekir. Bu nedenlerle, mahkemece yapılacak iş, dava konusu alacakla ilgili olarak tarafların tüm delillerinin toplanması, HMK'nın 266 ve devamı maddelerinde öngörülen şekilde yeniden bilirkişi incelemesi yapılması ve davalının Cumhuriyet Başsavcılığına şikayeti üzerinde durularak ve tarafların tüm itirazları da değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir.