muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4792, Karar No: 2024/6630, Tarih: 23.09.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve aynı Kanun'un 92 inci ve 114 üncü maddeleri

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 82 nci ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Mahkemece alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında davalının ürününün davacının patent hakkına tecavüz oluşturmadığı yönünde kanaat bildirilmiş ise de inceleme evrak üzerinden yapılmıştır. Oysa, incelemenin sadece evrak üzerinden yapılması yeterli değildir. Zira 6769 sayılı Kanun'un 89/1 inci maddesinde patentin sağladığı korumanın kapsamının istemlerle belirleneceği, istemlerin yorumlanmasında ise tarifname ve resimlerin kullanılacağı düzenlenmiş ve takip eden fıkralardan 5 inci fıkrada korumanın kapsamının belirlenmesi düzenlemesi yöntemine yer verilmiştir. Belirtmek gerekirse 5 inci fıkraya göre korumanın kapsamının belirlenmesinde, tecavüzün varlığının ileri sürüldüğü tarihte istemlerde belirtilen unsurların eşdeğer nitelikte olan unsurların da dikkate alınacağı, bu bağlamda bir unsur istemlerde talep edilen unsurla aynı işlevi görüp ve bu işlevi aynı şekilde gerçekleştiriyor ve aynı sonucu ortaya çıkarması durumunda genel olarak istemlerde talep edilen unsurun eşdeğeri olarak kabul edilmek durumundadır. Diğer taraftan patent haklarına tecavüz halleri 6769 sayılı Kanun'un 141 inci maddesi hükmüyle ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Bu hükümde düzenlenen tecavüz hallerinin var olup olmadığı korumanın kapsamına göre belirlenmelidir. Hal böyle olunca dava dilekçesinde davalı tarafından üretilip satılan ürünlerin, patente tecavüz oluşturduğu ileri sürüldüğünden Mahkemece yapılması gereken; konusunda uzman bilirkişi heyetinden davacının patentinin istemleri ile tecavüz teşkil ettiği ileri sürelen davalı ürünü fiilen incelenerek gerekli kimyasal analizler yapılıp davalıya ait ürünün davacının patent hakkına tecavüz oluşturup oluşturmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken evrak üzerinden yapılan ve yetersiz bilirkişi incelemesi ile karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2888, Karar No: 2024/7457, Tarih: 22.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2888 E.  ,  2024/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2272 Esas, 2024/299 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin 2000/04524, 2007/32835, 2013/32392, 2013/60855, 2013/29479, 2013/29468 sayılı “...”, “...”, “... x”, "...", “... indeks”, “... index” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2016/04687 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itiraz edildiğini, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı Şahsın 2016/04687 sayılı “... şekil” markasının, müvekkilinin “...” ibareli markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzerlikle iltibas oluşturduğunu, müvekkilinin markalarının ... ibaresini esas unsur olarak ihtiva ettiğini, davaya konu marka tescil isteminin “... + şekil” bileşik kelimesinden meydana geldiğini, markanın esas unsuru olan “...” ibaresinin ÖMRÜ ve ... kelimesinin yan yana getirilmesi suretiyle oluşturulan bir marka olduğunu, markada geçen ÖMRÜ kelimesinin birebir karşılığı olmayıp tamlama niteliğinde bir kelime olarak düşünülebileceğini, dolayısıyla tamladığı ... kelimesine göre ayırt edici özelliğinin zayıf kaldığını, davalıya ait 2016/04687 sayılı “... şekil” marka başvurusunun tescil edilmek istendiği sınıflarda yer alan emtianın, müvekkilinin markalarının bulunduğu sınıflarla birebir aynı olduğunu, davalının tescil başvurusunun, başından beri kötü niyetli bulunduğunu, haksız rekabet içerdiğini ileri sürerek, davaya konu 2016/04687 sayılı “... + şekil” markasının tesciline ilişkin 02.08.2017 tarihli ve 2017-M-6421 sayılı YİDK kararının iptali ile tescil edilmiş ise başvurunun hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerektiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K. 2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu hususu da gözönünde bulundurularak yapılan incelemede başvuru markasının “...+şekil”, redde mesnet markaların ise “...”, “... x”, "...", “... indeks”, “... index” ibareli olduğu, markalar bir bütün olarak incelendiğinde markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, zira dava konusu başvuruda, davacı markasının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin öne çıkartılmayıp bir bütün olarak "..." ibaresine asli unsur olarak yer verildiği, bu şekilde başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, taraf marka işaretlerinin benzer olmadığından Türk Patent ve Marka Kurumunun 2017-M-6421 sayılı YİDK kararının iptaline ilişkin davanın reddi gerektiği, Dairece verilen 24.02.2022 Tarih ve 2020/772 E, 2022/217 K. sayılı karar ile dava konusu edilen 2016/04687 sayılı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş olup, bu karara yönelik olarak davanın ilgili taraflarınca temyiz kanun yoluna başvurulmadığı anlaşıldığından, hükümsüzlük kararına yönelik olarak Dairece bir inceleme yapılmadığı gerekçesiyle Türk Patent ve Marka Kurumunun 2017-M-6421 sayılı YİDK kararının iptaline ilişkin davanın reddine, dava konusu edilen 2016/04687 sayılı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası (b) bendi.

3. Değerlendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası (b) bendi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin ayrı ayrı bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ile davalı ...'in temyiz istemlerinin ayrı ayrı reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21563, Karar No: 2015/14558, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21563 E.  ,  2015/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/449-2014/110

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/130, Karar No: 2014/14114, Tarih: 08.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/130 E.  ,  2014/14114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılana ait yağ deposunda işçi olarak çalıştığı iki yıllık süre içerisinde depoda bulunan zeytin yağlarından katılanın bilgisi dışında alıp sattığı ve yağın parasını kendi ihtiyaçları için sarf ettiği olayda; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", "75 gün", “ 62 gün” ve " 1240 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "6 gün", "5 gün" ve " 100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11946, Karar No: 2010/24592, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/11946 E.  ,  2010/24592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11448, Karar No: 2010/4496, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11448 E.  ,  2010/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 15.4.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu,15.4.2008-15.4.2009 kira dönemine ait kira bedelinden davalının eksik ödediği 1.723,20 TL’nin tahsili amacıyla temerrüt ihtarı gönderildiğini,30 günlük sürede borcun ödenmediğini belirterek temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili,sözleşmenin başlangıcının 15 Nisan olması nedeniyle 15 günlük farktan kaynaklanan eksik ödeme olduğunu,bu eksik ödemenin 4’ncü kira taksiti ile birlikte ödeneceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kira bedelinin çok büyük bir kısmının ödendiği, cüzi bir miktarın geç ödenmesinden dolayı tahliye istemenin iyiniyetle bağdaşmayacağı ve davacının talebinin hukuken korunması gereken bir hak olmadığı gerekçesiyle tahliye isteminin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 15.4.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşmede, kiraların üçer aylık dönemler halinde eşit taksitlerle ödeneceği,15.4.2008-15.4.2009 kira döneminin ilk üç aylık kira bedelinin 108.823,10 TL olduğu, davalının ilk üç aylık kira bedeli olarak 107.099 TL ödediği,1.724,10 TL eksik ödeme bulunduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından BK’nun 260.maddesine uygun olarak düzenlenen ve 24.9.2008 tarihinde davalıya gönderilen ihtarın 25.9.2008 tarihinde tebliğ edildiği,30 günlük süre içinde borcun ödenmediği,ancak dava açıldıktan sonra 17.2.2009 tarihinde borcun ödendiği anlaşılmıştır.Davalı,sözleşmenin 15 Nisan başlangıç tarihli olması nedeniyle 15 günlük kira farkından kaynaklanan eksik ödemenin 4.’ncü taksitte ödeneceği,bu şekilde ödeme yapılacağına dair taraflar arasında teamül oluştuğuna ilişkin savunmasını kanıtlayamamıştır.

Bu durumda temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir.Temerrüt olgusunun gerçekleşmesi için temerrüde konu alacağın az ya da çok olmasının bir önemi yoktur.Bu nedenle mahkemece temerrüt olgusu gerçekleştiğinden tahliye isteminin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10403, Karar No: 2022/15988, Tarih: 01.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10403 E.  ,  2022/15988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin yolcu olarak bulunduğu motorsikletin karıştığı çift taraflı kazası sonucunda vefat ettiğini, karşı araç sürücüsünün davalı ... ve malikinin ... olduğunu belirterek, karşı araç sürücüsü, maliki, ... ve İMSS şirketlerinden maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar ... ile ... vekili ve sigorta şirketleri vekilleri davanın reddini savunmuştur.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin yolcu olarak bulunduğu motorsikletin karıştığı çift taraflı kazası sonucunda vefat ettiğini, karşı araç sürücüsünün davalı ... ve malikinin ... olduğunu belirterek, karşı araç sürücüsü, maliki, ... ve İMSS şirketlerinden maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar ... ile ... vekili ve sigorta şirketleri vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 07/10/2015 tarihli karar ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı ... şirketleri vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 07/02/2019 gün 2016/5042 2019/1169 E-K sayılı bozma kararı üzerine mahkemece; davalı ...Ş yönünden davanın esastan reddine, davalı İsviçre Sigorta A.Ş, davalılar ... ve ... yönünden ise; davacılar ile davalı Ergo Sigorta A.Ş arasında ibraname imzalandığı ve ödeme yapıldığı, ödeme nedeni ile Ergo Sigorta A,Ş yönünden tamamen, diğer davalılar ... ... ve ...'ın ise destekten yoksun kalma tazminatı yönünden kesin şekilde ibra edildiği gerekçesi ile, davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 10/03/2021 gün 2020/2791 2021/2553 E-K sayılı kararı ile, kararın (vekalet ücreti yönünden) düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesinin talep edilmesi üzerine Dairemizin 07/10/2021 gün 2021/16621 2021/6363 E-K sayılı kararı ile davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 10/03/2021 gün 2020/2791 2021/2553 E-K sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılarak, 07/10/2015 tarihli (ilk) kararı temyiz etmeyen davalılar sürücü ... ve malik ... yönünden 07/10/2015 tarihli( ilk) kararın kesinleştiği ve davalılar sürücü ... ve malik ... yönünden yeniden bir karar verilmesine yer olmadığı hususları belirtilmek suretiyle kararın ikinci kez bozulmasına karar verilmiş, mahkemece Dairemizin 07/10/2021 gün 2021/16621 2021/6363 E-K sayılı bozma kararına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda verilen 18/05/2022 tarihli (son)karar ile; davalı ...Ş yönünden ... poliçesinin kaza tarihindeki teminat limiti olan 57.500 TL yi geçmediği gözetilerek davanın esastan reddine davalı İsviçre Sigorta A.Ş ve davalılar ... ve ... yönünden; davacılar ile davalı Ergo Sigorta A.Ş arasında ibraname imzalandığı, toplamda 27.000 TL ödendiği, bu ödeme nedeni ile fazlaya dair haklarını kapsar şekilde Ergo Sigorta A.Ş yönünden tamamen feragat, diğer davalılar ... ... ve ... yönünden; destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin tamamen, mutlak ve kesin şekilde ibra bulunduğundan konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, şeklinde hüküm tesis edilmiş, karar davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar karşı araç sürücüsü ve maliki olan ... ve ... tarafından mahkemece davanın esastan (kısmen) kabulüne dair verilen 07/10/2015 tarihli (ilk) karar temyiz edilmeyerek bu iki davalı yönünden (ilk) karar kesinleşmiş, başka deyişle;mahkemece, yargılama sırasında (09/07/2007 tarihinde) imzalanan ibra anlaşması dikkate alınmaksızın verilen 07/10/2015 tarihli (ilk) karar davalılar ... ve Ayten tarafından temyiz edilmediğinden bu davalılar yönünden kesin hale gelmiş olup, bu durumda yargılamanın sonraki safahatında işbu davalılar ... ve ... hakkında yeniden bir hüküm kurulması mümkün değildir.Mahkemece, Dairemizin 07/10/2021 gün 2021/16621 2021/6363 E-K sayılı (son) bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, bozma ilamı mahkemesince yanlış yorumlanarak, davalılar ... ve ... hakkında "mutlak ve kesin ibra nedeni ile" destekten yoksun kalma tazminatı yönünden davanın konusuz kaldığı yönünde ve bozma ilamına aykırı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Bu durumda mahkemece davalılar ... ve ... yönünden "07/10/2015 tarihli (ilk) kararın kesinleşmiş olduğu" gerekçesi ile işbu davalılar yönünden yeniden bir karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmek üzere kararın tekrar bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 01/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.