muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16, Karar No: 2007/16, Tarih: 12.07.2007

Şu durumda;

4320 sayılı Yasanın 2-son madde ve fıkrasındaki suçun 3 aydan 6 aya kadar hapis cezasını,

5237 sayılı Yasanın 86/2. madde ve fıkrasındaki suçun ise diğer artırımlar yapılmadan dahi 4 aydan 1 yıla kadar hapis veya ağır para cezasını,

Gerektirmesi nedeniyle,

Temyiz davasına bakma yetki ve görevi Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre; kasten yaralama suçundan kurulan hükümleri temyizen inceleme yetkisine sahip olan 2. Ceza Dairesine ait olacağından, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.11.2006 gün ve 9719 sayılı görevsizlik kararının kaldırılarak, dosyanın yasal gereği yapılmak üzere Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.07.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14604, Karar No: 2014/4171, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14604 E.  ,  2014/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/10/2012

NUMARASI : 2012/8-2012/183

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.10.2012 tarih ve 2012/8-2012/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1927 yılından beri sabun, kişisel bakım ve temizlik ürünleri ile kimyasal maddeler alanında faaliyet gösteren ülkenin en büyük ve en önde gelen şirketlerinden biri olduğunu, “ACTİVEX” ibaresinin müvekkili tarafından ilk defa 1994 yılında tescil edildiğini ve anılan markanın TPE nezdinde 148810, 148811, 2000/06416, 2007/71171, 2008/35073, 2009/66865 ve 2009/58352 numaralar ile müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının 20.11.2009 tarihinde 2009/62306 no'lu başvurusu ile “AKTİVON” ibaresinin 3. ve 5. sınıfta yer alan emtialar bakımından adına tescilini talep ettiğini, müvekkilinin bu başvuruya yapmış olduğu itirazın TPE YİDK tarafından reddedildiğini oysa, “ACTİVEX” markasının ilk defa müvekkili tarafından kullanıldığını ve tescil edildiğini, yaygın reklam ve tanıtım faaliyetleri sonucu tanınmış bir marka haline geldiğini, davalının tamamen müvekkilinin markasına benzetmek amacıyla “activon” ibaresinin 3. ve 5. sınıfta yer alan emtialar bakımından tescili talebinde bulunduğunu, markaların 556 sayılı KHK'nın 7/1-b ve 8/1-b maddeleri uyarınca iltibas yaratacak düzeyde benzer nitelikte olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nin 2011-M-4640 sayılı kararının iptali ile davalının 2009/62306 nolu markasının 3. ve 5. sınıf emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının 3. ve 5. sınıf ürünler bakımından bu ürünler için aktif yani başka bir ifadeyle tesirli olmasının niteleyici ve bildirici özellikte ve ayrıca ürünün tercih sebebi olması nedeniyle baştan zayıf karakterli ve ayırt ediciliklerinin düşük olduğu, bu nedenle davacının markalarının üçüncü kişiler tarafından bazı değişiklikler yapılmak suretiyle kullanılabileceğini öngörmesi ve buna

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının 3. ve 5. sınıf ürünler bakımından bu ürünler için aktif yani başka bir ifadeyle tesirli olmasının niteleyici ve bildirici özellikte ve ayrıca ürünün tercih sebebi olması nedeniyle baştan zayıf karakterli ve ayırt ediciliklerinin düşük olduğu, bu nedenle davacının markalarının üçüncü kişiler tarafından bazı değişiklikler yapılmak suretiyle kullanılabileceğini öngörmesi ve buna

katlanması gerektiği, çünkü başkalarının da tanımlayıcı sözcüklerden yararlanarak, bazı ekler kullanarak yeni markalar oluşturmasının mümkün olduğu, davacı markaları ile davalı başvurusunun konusu olan işaret arasında esas ve yardımcı unsurları, biçim ve umumi intiba itibariyle bir benzerlik bulunmadığı, bütünü itibariyle bıraktıkları etkinin de farklı olması nedeniyle karıştırmaya sebebiyet vermeyeceği zira, markaların ve başvuru konusu işaretin tamamen farklı görsel ve sescil etki bırakacak şekilde oluşturulduğu, davalı başvurusunun konusu işaretin 3. ve 5. sınıf ürünler için tanımlayıcı nitelikte olan aktif kelimesine eklenen heceyle özgün biçimde yaratılmış ve ayırt edicilik kazandırılmış olduğu, bir bütün olarak, davacı markasından bambaşka bir görsel ve sescil etki bırakmakta olup, davalı başvurusundaki aktif kelimesinin davacı markalarından bambaşka bir anlam ve içerikte bulunduğu, diğer yandan, karşılaştırma esnasında başvuru konusu işaretin parçalara bölünmesi mümkün olmadığı gibi, aynı yasağın davacı markaları için de söz konusu olduğu, bir bütün olarak başvuru konusu işaret ile davacı markalarının her birinin ayrı ayrı iltibasa sebebiyet verebileceğinin veya benzer olduklarının söylenemeyeceği ve davacının markasının tanınmış olmasının da bu sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusuna yapılan itirazın reddine ilişkin TPE YİDK kararının iptali ve davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Davalının dava konusu başvurusu "ACTİVON", davacının daha önceki tarihlerde adına kayıtlı markalarının asıl unsuru ise "ACTİVE" ve "ACTİVEX" kelimelerinden oluşmaktadır. Uyuşmazlığa konu işaretlerin kapsadığı 3. ve 5. sınıflardaki emtiaların ortalama alıcısı nezdinde söz konusu işaretlerin aynı kökten kaynaklanmış olmaları ve aynı tür işyerlerinde birbirlerine yakın raflarda satılan emtia niteliğinde bulundukları dikkate alındığında ortalama tüketicinin bu tür ürünleri satın almak için seçerken sarf edecekleri sürenin kısalığı ve seçimlerinde yeterince titiz davranmayacak olmaları gözetilerek işaretler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ilişkilendirme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğunun kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6333, Karar No: 2016/729, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6333 E.  ,  2016/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.01.2015 tarih ve 2014/1174-2015/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Nakliyat Abonman Sigorta Poliçesi ile sigortalanan emteanın Shanghai/Çin'den İstanbul'a taşınmak üzere tam ve hasarsız olarak davalı ....'ye teslim edildiğini, deniz yoluyla Türkiye'ye getirilen emtianın kara yoluyla nakliyesi işinin diğer davalı tarafından gerçekleştirildiğini, emtianın gönderilen tarafından tahliyesi sırasında hasarlı olduğunun tespit edildiğini, hasardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen 2.641,37 TL'nin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve yüzde 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkili tarafından kısa mesafeli kara taşıması ile emtiaların taşındığını, müvekkiline izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, yetkili mahkemede dava açılmadığını, müvekkilinin dava dışı şirketin acentesi olduğunu, müvekkiline izafeten dava açılması gerekirken doğrudan dava açıldığını, pasif husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini, hasarın taşımanın hangi aşamasında meydana geldiğinin belli olmadığını, deniz taşımasında meydana gelseydi emtialarda deniz suyu bulunması gerektiğini ancak bu yönde bir tespit bulunmadığını, bu nedenle hasarın yurt içi taşımada meydana gelmiş olma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların konişmentoda taraf olmadıklarından yetki itirazında bulunamayacakları, pasif husumet ehliyetlerinin bulunduğu, konteynerdeki yırtılmanın meydana geldiği yerin paslı ve kara taşımasının çok kısa süreli olması sebebiyle hasarın deniz taşıması sırasında meydana geldiği, hasardan davalı ....'nin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı .... yönünden kısmen kabulü ile takibin 2.040,41 TL asıl alacak ve 55,72 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz harcı davalı ... 'den peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11703, Karar No: 2019/15484, Tarih: 10.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11703 E.  ,  2019/15484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2-Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut uyuşmazlık açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalılar tarafından temyiz edildiği, davalılardan Soma Elektrik Üretim ve Tic. A.Ş tarafından maktu temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak yatırılması gereken nispi temyiz harcının Soma Elektrik Üretim ve Tic. A.Ş'den alındığını gösterir belgenin dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Buna göre davalı Soma Elt. Ürt. ve Tic. A.Ş.den nispi temyiz harcının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/334, Karar No: 2022/576, Tarih: 22.09.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/334 E.  ,  2022/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sahte fatura kullanma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 213 sayılı Kanun’un 359/b, TCK’nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.06.2016 tarihli ve 208-935 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 23.12.2021 tarih ve 10022-13405 sayı ile;

"...Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin bozulmasına, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkralarından çıkartılması ve yerine 'Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fikrisinin birinci cümlesinin uygulanmasına' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin düzeltilerek onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 18.04.2022 tarih ve 33941 sayı ile;

"..Benzer olaylarla ilgili Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli 2021/18 Esas 2021/12491 Karar sayılı, 17.01.2022 tarihli 2021/ 315 Esas 2022/ 491 Karar sayılı, 02.03.2021 tarihli 2021/1297 Esas 2021/2070 Karar sayılı ilâmlarında da belirtildiği üzere, sanıkların üzerlerine atılı suçu kabul etmemeleri, kullanılan faturaların gerçek alışveriş karşılığında alındığını beyan etmeleri karşısında;

1-Sanıkların kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenlediği anlaşılan ... Elektrik Peysaj ve ... İnşaat Peysaj firmalarının yetkilileri hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eyleminden dava açılıp açılmadığının araştırılarak açılmış olması halinde ilgili belgelerin dosya içine alınması,

2- Suça konu olan faturaları düzenleyen şirketlerin yetkililerinin, CMK'nun 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

3- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

2- Suça konu olan faturaları düzenleyen şirketlerin yetkililerinin, CMK'nun 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

3- Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan mükellefe ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin hukuka aykırılık oluşturduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 18.05.2022 tarih ve 2739-9137 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı suçun sübutu yönünden eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Beylikdüzü Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan .... Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin, ... Merkez Mahallesi, ... Bulvarı, numara 173/5, Beylikdüzü/... adresinde ikamet amaçlı bina inşaatı alanında faaliyette bulunduğu, 2009 yılında adı geçen Şirket müdür ve ortaklarının sanıklar ... ve ... olduğu,

İncelenen dosya kapsamından;

Beylikdüzü Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan .... Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin, ... Merkez Mahallesi, ... Bulvarı, numara 173/5, Beylikdüzü/... adresinde ikamet amaçlı bina inşaatı alanında faaliyette bulunduğu, 2009 yılında adı geçen Şirket müdür ve ortaklarının sanıklar ... ve ... olduğu,

.... Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 17.11.2014 tarihli ve 3109/44 sayılı vergi inceleme raporu ile eki tutanakta özetle; mükellef kurumun, 20.09.2011 tarihli ve 13 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen .... İletişim Metal Peyzaj Hırd. ve Orm. Ürn. .... Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.ye ait dokuz, 28.06.2010 tarihli ve 35 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... ... isimli şahıs firmasına ait üç, 20.05.2010 tarihli ve 52 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait beş, 25.09.2012 tarihli ve 19 sayılı vergi tekniği raporuyla sahte fatura düzenlediği tespit edilen ... isimli şahıs firmasına ait yedi adet faturayı yevmiye defterine kaydettiği ve bu faturaları 2009 yılının Ekim ve Kasım aylarına ilişkin KDV beyannamelerinde kullanarak indirim konusu yaptığı, mükellef kurumun 2009 hesap dönemi içerisinde KDV dahil toplam 453.156,84 TL tutarındaki emtia alışını belirtilen sahte belgeler ile belgelendirdiği tespit edilmiş olup söz konusu bu faturaların KDV hariç tutarının satılan mamuller maliyetine oranının %40, ilgili dönemdeki KDV indirimine oranının ise %99 olarak belirlendiği bilgilerine yer verildiği, ayrıca faturalardaki emtia alışlarına ilişkin ödemelerin nakit olarak yapılması ve sahte fatura kullanım oranının çok yüksek olması nedeniyle mükellef kurumun sahte faturaları bilerek kullandığı kanaatine varıldığı,

17.11.2014 tarihli ve 3109/44 sayılı vergi inceleme raporu dayanak alınarak hazırlanan 17.11.2014 tarihli ve 3109/44 sayılı vergi suçu raporuna göre; 2009 hesap döneminde sahte fatura kullanma fiilini gerçekleştiren ve şirketi müştereken temsil ve ilzama yetkili olan sanıklar ... ve ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerektiği sonucuna ulaşıldığı,

Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Vergi Denetim Kurulunun 04.12.2014 tarihli yazısı ile de sanıkların 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma fiilini işledikleri iddiasına dayalı mütalaanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

26.01.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda; .... Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin kanuni temsilcisi olan sanıkların, sahte fatura düzenleyicisi oldukları vergi tekniği raporları ile tespit edilen ... ..., ... ve ... isimli şahıs firmaları ile .... İletişim Metal Peyzaj Hırd. ve Orm. Ürn. .... Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.den aldıkları faturaları Şirketin yasal defterine kaydedip 2009 yılı ilgili dönemlerinde KDV beyannamesinde indirim konusu yaptıkları tespitlerine yer verildiği,