muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4108, Karar No: 2023/10639, Tarih: 09.11.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında 234.068,26 TL, 22.03.2022 tarihli dekontla da 251.293,02 TL olmak üzere toplam 485.361,78 TL bloke edildiğini, 469.761,31 TL kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olmakla fazladan yatırılan 15.600,74 TL bedelin iadesine karar verilmesi gerektiğini, kuru tarım arazisinde % 4 kapitalizasyon faizi alınmasının doğru olmadığını, ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin kullanılmamasının hatalı olduğunu, Devlet tarafından verildiği iddia edilen destek fiyatlarının eklenmemesi gerektiğini, objektif değer artışı uygulanmasının yanlış olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kuru arazi niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, Balabancık Mahallesi 1537 parsel, 923 parsel ve 922 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım ve Orman İlçe Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

5.Dairemiz yerleşik uygulamasına göre; arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre değer tespitinde İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verim miktarları dikkate alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

6.Dava konusu taşınmazın bedeli belirlenirken devlet destekleme birim fiyatı eklenmek suretiyle metrekare birim bedeli belirlenmesi bozmayı gerektirmiştir.

7.Kabule göre de İlk Derece Mahkemesince 469.761,31 TL kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olmakla davacı idare tarafından fazladan yatırılan 15.600,74 TL bedelin iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13729, Karar No: 2022/7379, Tarih: 19.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13729 E.  ,  2022/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av..... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 06/04/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 19/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20447, Karar No: 2012/23609, Tarih: 27.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/20447 E.  ,  2012/23609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :497-210

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında davalıya yersiz ödendiği iddia olunan ölüm aylıklarının tahsili istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 3.925 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle 3.693,77 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, (6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi gereğince), HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddedilen 231,23 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin, temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2013/9716, Karar No: 2014/2733, Tarih: 27.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9716 E.  ,  2014/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..., ..., ... ile davalılar , ... arasındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.07.2011 gün 2007/296, 2011/213 sayılı hükmü Dairemizin 13.02.2013 gün 2012/16618-2013/1511 sayılı kararı ile davalı ...'in temyiz isteminin süreden reddine dair verilen kararın anılan davalı tarafından düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'in sürücüsü olduğu ve davalı ...’ya ... poliçesi ile sigortalı olan aracın, müvekkillerinin desteği Ali'ye çarpması sonucu desteğin vefat ettiğini bildirerek davacı eş Saniye için 10.000 TL, kızı ... için 7.500 TL, oğlu ... için 7.500 TL manevi tazminatın davalı ...'ten kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline; davacı eş için 2.500 TL, ... için 2.500 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile eş için olan talebini 110.982,70 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ise, kazada asıl kusurun davalıda değil davacıların murisinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne kısmen reddi ile davacı eş Saniye için 4.000 TL, davacı ... için 3.000 TL, davacı ... için 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı M.Tevfik'den tahsiline; eş için 110,982,70 TL destek tazminatının 2.500 TL.si için davalı M.... yönünden olay tarihinden,

davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; davacı ... için 1.012,77 TL destek tazminatının davalı M.Tevfik yönünden olay tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce davalı ... vasisinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, davalı ... vasisi bu kez kararın düzeltilmesini istemiştir.

1-Davalı ... vasisine karar tebliği 23.08.2011'de yapılmıştır. 26 Ağustos 2011 tarihinde yayınlanan KHK'nin 6100 sayılı HMK'nın 102. Maddesinde değişiklik yapan 33. Maddesi uyarınca Adli Tatil süresinin 20 Temmuz'da başlar, 31 Ağustos'ta sona erer, bu düzenlemeye ilişkin yürürlük tarihi ise 01.01.2012 tarihidir. Bu nedenle adli tatil 2011 yılında 5 Eylül tarihinde sona ermektedir. Davalı vasisinin 12.09.2011 tarihinde yaptığı temyiz istemi süresinde olup, temyiz isteminin Dairemizce hata ile süre yönünden reddine karar verilmesi isabetli olmadığından, karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilerek, temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda öğretmen olan murisin muhtemel yaşam süresi ve aktif-pasif yaşam süreleri belirlenmiş ise de, murisin sağlığında elde ettiği aylık miktarı üzerinden muhtemel yaşam süresinin tamamı için tazminat hesaplanmış, aktif-pasif yaşam süreleri bakımından ayrım yapılmamıştır. Oysa, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, asgari ücretin üzerinde kazancı olan murisin pasif emeklilik döneminde aynı geliri elde edemeyeceği kabul edildiğinden aktif dönemde hesaplamaya esas ücretin %70'i üzerinden tazminat hesaplanacağı kabul edilmektedir. Buna göre, murisin pasif emeklilik dönemi bakımından aktif yaşam süresince elde ettiği gelirin %70'i üzerinden tazminat hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken fazla tazminata hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vasisinin karar düzeltme istemin kabulü ile Dairemizin 13.02.2013 gün 2012/16618-2013/1511 sayılı kararının davalı ...'in temyiz isteminin süreden reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vasisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, tashihi karar ve temyiz peşin harçlarının karar düzeltme isteyen davalı ...'e geri verilmesine 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21258, Karar No: 2015/9081, Tarih: 23.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/21258 E.  ,  2015/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/78090

MAHKEMESİ : Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2011

NUMARASI : 2009/124 (E) ve 2011/108 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-213 sayılı Kanun'un 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 26.09.2008 tarihinde şirket ortağına yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile engel sabıkası bulunmayan ve hakkında verilen mahkumiyet kararı olumlu kanaat nedeniyle ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 231. maddesinin vergi borçlarının ödenmediği gerekçesiyle uygulanmaması,

3-Hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca sanık hakkında aynı Kanun'un 53.maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-TCK'nın 51/3.maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında bir yıldan az olmamak süreyle denetim süresi belirlenmesi gerektiği halde yazılı şekilde on ay süreyle denetime tabi tutulması,

5-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 12.10.2008 yerine 2008 olarak eksik gösterilmesi suretiyle, CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19619, Karar No: 2024/5282, Tarih: 25.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/19619 E.  ,  2024/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/368 Esas, 2024/293 Karar

SUÇ : Cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2023 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve (e) bendinde düzenlenen kişiyi cebir yoluyla hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması ve cezanın aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.01.2024 tarihli kararıyla; sanığın, eşe karşı cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci

fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve (e) bendi uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.01.2024 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine; Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.02.2024 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi;

1.Suça konu olayın kabulünün eksik ve hatalı olduğuna, suçun kasıt yönünden maddi unsurlarının oluşmadığına,

2. Olayda bıçak kullanılmadığı halde; bıçak kullandığı gerekçesi ile nitelikli artırım maddesinin hatalı şekilde uygulandığına,

3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiğine,

4. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

5. Seçenek tedbirlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

1.Dava konusu olay; sanık ...'ın boşanma aşamasında olduğu eşi ...'ı bıçakla arabaya bindirerek ıssız alana götürmek suretiyle cebir yoluyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

4. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

5. Seçenek tedbirlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

1.Dava konusu olay; sanık ...'ın boşanma aşamasında olduğu eşi ...'ı bıçakla arabaya bindirerek ıssız alana götürmek suretiyle cebir yoluyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Suç sırasında kullanılan bıçak ele geçirilmiş; kriminal rapor aldırılmış ve sanığın bu suçtan ayrıca mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Trabzon İl Sağlık Müdürlüğü Fatih Devlet Hastanesinin 10.07.2023 tarihli hekim raporuna göre; katılan ...'ın baş bölgesinde 2\*2 cm lik alanda ve 3\*2 cm lik alanda ödem mevcut olup; aynı zamanda sol ön kolda da yaralanması mevcuttur. Yaralanması, basit tıbbi müdaheleyle giderilebilir şekildedir.

2. Suç sırasında kullanılan bıçak ele geçirilmiş; kriminal rapor aldırılmış ve sanığın bu suçtan ayrıca mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Trabzon İl Sağlık Müdürlüğü Fatih Devlet Hastanesinin 10.07.2023 tarihli hekim raporuna göre; katılan ...'ın baş bölgesinde 2\*2 cm lik alanda ve 3\*2 cm lik alanda ödem mevcut olup; aynı zamanda sol ön kolda da yaralanması mevcuttur. Yaralanması, basit tıbbi müdaheleyle giderilebilir şekildedir.

4. Sanık aşamalarda; ''...... benim resmi olarak eşim olur, aramızda boşanma davası bulunmaktadır. Birgün kızım ...annemi aramış oradan bana ulaştı, ...'in kendisini dövdüğünü ve dışarı attığını belirterek gelmemi istedi, ben de Erzurumdan kalkıp kızımın yanına Trabzon'a geldim, kızımı aldım ve geri Erzurum'a döndüm. ... beni telefonla aradı, telefonda ...'un benim yanımda olması sebebiyle tartışma yaşadık. ... telefonda bana 'gel konuşalım anlaşalım ben de geri döyenim' dedi. Ben de tekrardan kızımla beraber geri geldim. Hakkımda uzaklaştırma kararı olduğu için ...'in evine gitmedim. Fakat mahallede bekledim, dışarıda görünce de yanına gittim. Yaseminle arabanın yanında ayaküstü konuştuk, sonra kendi rızası ile araca bindi ve indi. Yine bağırıp çağırınca ön kapıyı açtım elinden tutarak ben bindirdim. Arabada ... ile konuştuk içeride ...da vardı. Arabada ... " ş\*\*\*, g\*\*\*" şeklinde sözler söyleyince ben elimle ona vurdum. Ben kendisinden özür diledim karşılıklı olarak barıştık. Ardından ...'in oturduğu eve gittik çocukları alıp dışarı çıkacaktık, birlikte eve geçtik çocukları aldık, ardından cafeye giderken arabadan indiğimiz esnada polisler geldi. Polisler beni anlamadan dinlemeden ters kelepçe takıp biber gazı sıkmaları sebebiyle nefes alamadım kafamı araçta sağa sola vurdum. Amacım polis aracına zarar vermek değildi kendi canımı kurtarmaktı. (sanığa araç içerisinde müştekiye bıçak çekip çekmediği hususu soruldu), ben söz konusu bıçağı devamlı taşırım ve arabadaydı. Ben kesinlikle ...'e bıçak çekmedim ve bıçağı ... arabada iken görmedim bile. (sanığa, ...'in iddianamede yazılı sözleri söyleyip söylemediği hususu soruldu), ... bana 'ş\*\*\*, g\*\*\*\*" şeklinde sözler söyleyince ben de ona " sen de o\*\*\*\*n" şeklinde sözler söyledim. (sanığa, arabanın içerisinde müştekiye vurma sebebi soruldu), arabanın içerisinde kendisine vurma sebebim ...'in bana hakaret içerikli sözler söylemesi sebebiyle sinirlenmemdi. (sanığa, arabanın kapılarını kilitleyip kilitlemediği hususu soruldu), ... istediği zaman araçtan inebilirdi, arabanın kapıları içeriden kilitlense dahi kapı kulpu çevrildiğinde açılırdı. (sanığa, müştekinin soruşturma evresindeki beyanları okunarak diyecekleri soruldu), ben kendisini arabaya bindirdikten sonra kapıları kilitlemedim ayrıca ıssız bir yere aracımı götürmedim herkesin bulunduğu bir yerdeydi. ...'e 3-4 kez elimle vurdum fakat kesinlikle bıçak çekmedim...'' şeklinde savunmada bulunmuştur.