muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4935, Karar No: 2019/408, Tarih: 16.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4935 E.  ,  2019/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.06.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (temliken tescil) talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı Belediyenin 23.12.2003 tarih ve 279 sayılı Encümen kararı ile mülkiyeti kendisine ait olan ... Mahallesi 4494 ada 5 parsel sayılı taşınmazı davacıya sattığını, davacının ihale bedelinin tamamını ödediğini, davacının bu parsel üzerine yine davalı belediyeden aldığı 18.06.2003 onay tarihli, 4013-2003-22 numaralı ruhsat ile ... dahil 3 katlı bir dükkan yaptığını, davalının söz konusu tapuyu davacıya devretmemesi üzerine tapu iptal ve tescil davası açtığını, mahkemece davanın kabul edildiğini, fakat temyizen yapılan incelemede kararın bozulduğunu ve yeniden yapılan yargılamada ihaleye yönelik encümen kararının belediye meclis kararına dayanmaması sebebiyle davanın reddedildiğini ve kesinleştiğini, davacının iyi niyetli, binanın arsadan bir kaç kat değerli olduğunu, bu yüzden tapunun iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili,daha önce bu parsele ilişkin tarafları ve konusu aynı olan tapu iptal ve tescil davası açıldığını, bu yüzden kesin hüküm bulunduğunu, temliken tescil şartlarının oluşmadığını, davacının taşınmazı satın almayıp kiraladığını, o sebeple taşınmaz üzerinde bina yaparken iyi niyetli olamayacağını, bu tür davaların konusunun özel mülkiyete konu taşınmazlar olduğunu, belediyeye ait bir taşınmazın temliken tescile konu olamayacağını o yüzden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu yer kamu malı olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. İnşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açacaktır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın Belediye Encümeni tarafından alınan satış kararının Belediye Meclisi kararına dayanmadığı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/72E. sayılı dosyasında belirtildiğinden taşınmazın satışının bu nedenle geçersiz olduğu, ancak davacı vekili 724. madde uyarınca taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ettiğinden yukarıda açıklanan koşullar araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.01.2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Davacı vekili, 23.12.2003 gün, 279 sayılı Belediye Encümen Kararı ile 4494 Ada, 5 parsel sayılı taşınmazı satın aldığını; daha önce ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/537 Esas, 2009/535 Karar sayılı dosyasında tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde satış bedeli ve bundan kaynaklanan masrafların toplamı 14.000,00TL'nin ödenmesi için dava açtığını, yapılan yargılama sonucunda genel nitelikteki meclis kararına dayalı encümen kararıyla gerçekleştirilen satış işleminin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, davacının iyiniyetli olduğunu ileri sürerek TMK'nin 724. maddesi uyarınca temliken tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, davacının daha önce ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (2009/537 Esas, 2009/535 Karar) açtığı davanın reddedildiğini, davacı yararına temliken tescil koşullarının oluşmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, davacının daha önce ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde (2009/537 Esas, 2009/535 Karar) açtığı davanın reddedildiğini, davacı yararına temliken tescil koşullarının oluşmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İddia, savunma, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/537 Esas, 2009/535 Karar sayılı ilamı incelendiğinde; davacının 23.12.2003 gün, 279 sayılı Encümen Kararına dayanarak davalı Belediyeye karşı tapu iptali ve tescil davası açtığı, anılan mahkemece ve davanın kabulüne karar verildiği; temyizi üzerine Dairemizce meclis kararına dayanmayan encümen kararıyla yapılan satışın geçerli olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği; mahkemece direnme kararı verilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunca (14.10.2009 gün, 2009/14-380 Esas, 2009/433 Karar) davaya dayanak encümen kararına esas meclis kararında satışa çıkarılacak taşınmazların tek tek sayılmadığı, niteliklerinin belirtilmediği, belediye meclis kararının ikinci bendinde düzenleme sonucu oluşan taşınmazlara ait bir listeye atıf yapılmakta ise de sözü edilen listenin bulunamamadığı, çekişmeli taşınmazın satışının açıkça meclis kararında belirtilmediği, genel nitelikteki meclis kararının hukuki sonuç doğurmayacağı ve geçerli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle direnme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Öte yandan, davacı dava konusu taşınmazı 23.12.2003 günlü encümen kararıyla ihale yoluyla almadan önce, belediye adına çapa ve tapuya bağlıyken, ..., zemin ve 1. kattan ibaret binası bulunduğu, 18.06.2003 tarihli, 40/3- 2003- 22 sayılı inşaat ruhsatından anlaşılmaktadır. Bu durumda belediye adına çapa ve tapuya bağlanmış yere yapı inşa eden davacının iyiniyetli olduğundan söz edilemez. TMK'nin 724. maddesi uyarınca temliken tescil koşullarının davacı yararına oluşması imkanı bulunmadığından, bu gerekçeyle kararın onanması gerekirken, temliken tescil koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması yönündeki sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/4017, Karar No: 2021/14914, Tarih: 09.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4017 E.  ,  2021/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1576 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18818, Karar No: 2010/1239, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18818 E.  ,  2010/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10876, Karar No: 2022/2776, Tarih: 23.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10876 E.  ,  2022/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 02.12.2021 gün ve 2021/5787-2021/9108 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişik Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "Taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK m. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde, dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 23.03.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/2233, Karar No: 2013/3191, Tarih: 15.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2233 E.  ,  2013/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/46953

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/05/2009, 2009/118 (E) ve 2009/70 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Özgür'ün mağdur Özcan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, evli olan kız kardeşini rahatsız eden mağdurla konuşmak için mağdurun işyerine giden sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmada mağdurun hakaret etmesinden sonra sanığın, mağduru göğüs, sağ ve sol kol bölgelerinden toplam dört (4) bıçak darbesiyle yaralayarak hemopnömotaraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda; sanığın, ciddi bir engel bulunmaksızın eylemine kendiliğinden son vermesi, yaşamsal tehlikeye yol açan yaranın tek olması, diğer yaraların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Özgür müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 15/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7103, Karar No: 2023/4364, Tarih: 03.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7103 E.  ,  2023/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/768 E., 2023/996 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/490 E., 2020/675 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması olmadığı takdirde azaltılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, azaltılması talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını, kararla ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verildiğini, davalı baba ile çocuk arasında çocuk 3 yaşına gelene kadar ve daha sonrası için kişisel ilişkinin düzenlendiğini, davalı babanın aşırı dini baskılarının olduğu, ortak çocuğun doğumundan itibaren "çocuğu burada bırakmayacağım, alıp Suriye ye götüreceğim, buradaki devlet okullarına göndermek yerine Suriye de ki medrese okullarında okutup, mücahide olarak yetiştireceğim, hem benim hem de kızımın Allah yolunda şehit olması için çabalayacağım" benzeri sözler sarfettiğini, başlangıçta çocukla pek ilişki kurmaz iken son dönemde çocuğu sık görmek istediğini, davacının çocuğun Suriye'ye götürülmesinden ve geri alamamaktan endişe duyduğunu belirterek çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını olmadığı takdirde sınırlandırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl cevap dilekçesinde özetle; boşanma davasında çocuğunu icra yolu ile sadece 1 hafta kadar görebildiğini, çocuğu ile çok güzel vakit geçirdiklerini, buna dair video ve resimlerinin olduğunu, Suriye ye kesinlikle gitmek istemediğini, güvenli bir ülke olmadığını, dış kuvvetler tarafından yönlendirilen, zalim, adam öldürmeyi seven, ele geçirdikleri kadınları odalık kullanan kanlı terör örgütleri olduklarını, buraya ne kendisinin ne de çocuğunu götürme düşüncesinin olmadığını, aksine Türkiye'de en güzel okullarda okutup güzel bir meslek sahibi olmasını istediğini, davacı tarafın kendisine iftira attığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşandıktan sonra davalının müşterek çocukla uzun süre kişisel ilişki kurmadığını, çocuğu görmeye geldiğinde çocuğu gösterdiklerini, daha sonra davalının icra kanalı ile almaya gittiğini, davacı ve babası çocuğun Suriye ye götürülebileceği endişesi ile Ankara ya gittikleri çocuğu davalının ikametinin önünde beklediklerini, tanık beyanlarına göre davalının boşanma aşamasında "ben Türkiye Cumhuriyeti Bayrağı altında kızımı yetiştirmeyeceğim, 5 yaşında çarşaf giydireceğim, ben çocuğumu bu ülkede yetiştirmem medrese eğitimi aldıracağım" dediği, Suriye ile ideolojik bir bağlantısı olduğunu ve tanığın oğluna dövüş ve bıçak kullanmayı öğrettiği, davacı ve ailesinin çocuğun Suriye ülkesine kaçırılmasından endişe duydukları, çocuğun beyanında görüşmek istemediğini babasını tanımadığını beyan etmişse de çocuğun babası ile kişisel ilişki kurmasının onun için bir hak olduğu gerekçesi ile davacının kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, ancak kişisel ilişkinin sınırlandırılması talebinin kabulü ile ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine, her ayın 1 inci ve 3 üncü cumartesi günü sabah saat 09.00 dan pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2 nci günü saat: 09.00’dan, 3 üncü günü akşam 17.00'ye kadar, her yıl 1 temmuz saat 09.00’dan başlayarak (1 hafta süre ile) 07 temmuz saat 17.00’ye kadar davalı babaya verilmek suretiyle kişisel münasebet tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı asil istinaf dilekçesinde özet ile; İlk Derece Mahkemesince çocuk ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, karar gerekçesinin hatalı olduğu, suçlamaların hatalı olduğu, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, verilen kararın ceza niteliğinde olduğu belirterek, İlk Derece Mahkemesince aleyhe verilen kararın kaldırılmasına, davanın tümden reddine karar verilmesini istinaf kanun yolu ile talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamanın, verilen karar ve karar gerekçesinin toplanan delillere usul ve yasaya ortak çocuğun üstün yararına uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri