muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2610, Karar No: 2022/2729, Tarih: 01.03.2022

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş davalı ... .... Emlak. İnş. Tur. Tic. A.Ş.’ne ait ticaret kayıtlarını dosyaya getirterek iş kazasının gerçekleştiği tarih itibariyle anılan davalı şirketin iş kazasının gerçekleştiği inşaat işiyle iştigal edip etmediği hususunu belirlemek, öte yandan davaya konu inşaatın gerçekleştiği otelin inşaatının iş kazası tarihi itibariyle tamamlanıp tamamlanmadığını ilgili mercilerden sorarak davalı şirketin olay anında inşaat işinin bir parçası olarak mı; yoksa mevcut otelde tadilat işi olarak mı davaya konu işi davalı ...’ya ait firmaya verdiğini belirlemek, böylelikle inşaat işinin parçalara bölünüp bölünmediğini tespit etmek, öte yandan kollukta beyanlarına başvurulduğu anlaşılan Serhat Karakaya ve Metin Çako beyanlarına göre otel çalışanı olduklarını ve olay anında turizm sezonu olmaması nedeniyle davacıya yardım ettiklerini beyan etmiş olmaları karşısında anılan şahısların olay tarihinde davalı ... .... Emlak. İnş. Tur. Tic. A.Ş. çalışanı olup olmadığı, olay anındaki çalışma tarzları itibariyle bu şahıslara yüklenebilecek bir kusur olup olmadığını da değerlendirerek, anılan şahısların davalı şirket çalışanı olması ve atfı kabil kusurlarının bulunması halinde adam çalıştıranın sorumluluğu kapsamında da davalı şirketin sorumluluğu olup olmayacağını değerlendirerek sonucuna göre oluşan usuli kazanılmış hakları gözeterek davanın esası hakkında bir karar vermekten ibarettir.

2-Kabule göre de davalı ... .... Emlak. İnş. Tur. Tic. A.Ş. hakkındaki davanın husumetten reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesinde davanın husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlendiği gözetilerek asıl ve birleşen dosyada iş bu davalı lehine maktu ret vekaletücreti takdir edilmesi gerekirken her iki dosyada maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/26101, Karar No: 2015/40149, Tarih: 29.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26101 E.  ,  2015/40149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/328363

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2010

NUMARASI : 2009/420 (E) ve 2010/290 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle arttırım yapılırken kararda TCK'nın 143/1. maddesi yerine aynı yasanın 43/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 35/2, 62, 50/1-a maddelerinin uygulanması sonucunda verilmiş 1.500 TL adli para cezasından ibaret olup miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve bu nedenle de tekerrür hükümleri bakımından uygulama koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

2- TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. E..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “savunman ücretine” ilişkin bölüm ile “sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18305, Karar No: 2018/26534, Tarih: 06.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18305 E.  ,  2018/26534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, müvekkilinin alacağının tahsili için ... müdürlüğünün ... esas sayılı dosyası ile takip açtıklarını, davalı borçlunun yapmış olduğu itiraz üzerine takibin durdurulduğunu, yapılan itirazın yerinde olmadığını bu nedenle itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden davalı tarafından davacılar aleyhine 24.02.2014 tarihinde kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla 4.500,00 TL asıl alacak, 36,22 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.536.22 TL takip yapıldığı, borcun sebebinin 30.01.2012 tanzim, 30.01.2014 vade tarihli, 4.500,00 TL tutarlı davalı lehine keşide edilen bono olduğu, davacılardan ...'in 10.03.2014 te icra müdürlüğüne giderek, ..Bende 28/02/2014 tarihi itibariyle aynı gün dosya borcuma muttali oldum. Borç bana aittir. Hakkımda açılan icra takibine, borca ve faize bir itirazım yoktur. Tarafıma tanınan tüm yasal sürelerden feragat ediyorum. Bu hususta icra takibinin hakkımda 10/03/2014 tarihi itibariyle bu gün kesinleşmesine muvafakat ediyorum '' dediği, aynı gün toplam borcu 10 taksitte ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği, davalı vekilinin de taahhüdü kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar dava dilekçesinde, davacılardan ... 'in ... Birlik Gıda Ltd. Şti. de 2012 yılı 5.aydan 2014 yılı 1 ocak tarihine kadar aralıksız satış elemanı olarak çalıştığını, davalı ...'nun ise bu şirketin sahibi, ortağı ve yetkilisi olduğunu, davacının ... Birlik Gıda Ltd. Şti. de çalıştığı dönemde işyerini herhangi bir zarara uğratması ihtimaline karşılık teminat olarak boş senet imzalatıldığını, babası ...'e de kefil olarak senede imza attırıldığını, davacının işine devam edebilmek için iradesi sakatlanarak bu senedi imzalamak durumunda kaldığını iddia etmiştir. Mahkemece davacının SGK kayıtlarına göre ... Birlik Tüketim Mamulleri San. Ticaret Limited Şirketinde çalışmasının bulunduğu,ticaret sicili kayıtlarına göre davalının şirket ortağı olduğu dolayısı ile davacı ile dava dışı şirket arasında hizmet akdinin olduğu,davacı tanık beyanlarına göre işe girişlerde boş senetlere imza attıkları, davacı ile davalı arasında bonodaki borca ilişkin bir ticari ilişkinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan değerlendirme eksik incelemeye dayalıdır. Şöyle ki, davacının icra dosyasında borca ve ödemeye ilişkin yukarıda belirtilen beyanları ile icra dosyasındaki delillerin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece icra dosyasındaki tüm deliller ve dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7422, Karar No: 2022/17052, Tarih: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7422 E.  ,  2022/17052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/392 Esas, 2021/637 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyanın incelenmesinden; Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/81 Esas, 2013/297 Karar sayılı kararı ile Altınova İlçesi, Hersek Mahallesi 33 parsel sayılı taşınmazın, 4604,74 m²lik kısmı kıyı kenar çizgisinde kaldığından tapu kaydının iptali ile terkinine karar verildiği, kararın 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 24.04.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, üzerindeki yapıya bayındırlık birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesinde ve taşınmazın tespit edilen gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan davalarda, taşınmazın değeri Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesindeki yönteme göre belirlenir. Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması ve kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken emsal olarak incelenen Hersek Mahallesi 647 parsel ile dava konusu taşınmazın kıyaslanması hususunda bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın değeri belirlenirken emsal olarak incelenen Hersek Mahallesi 647 parsel ile dava konusu taşınmazın kıyaslanması hususunda bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Şöyle ki;

26.12.2018 tarihli raporda dava konusu taşınmaz emsalden %50 değerli bulunmuşken, 03.02.2020 tarihli ek raporda dava konusu taşınmaz emsalden %70 değerli bulunduğu, alınan 18.01.2021 tarihli ek raporda ise emsalden %100 değerli olduğu belirtilmiştir. Bu hususlar emsal ile dava konusu taşınmazın kıyasında çelişki oluşturduğu gibi, belediye yazı cevabına göre emsalin İmar Kanunu'nun 15 ve 16. maddesi uygulamasına tabi tutulduğu, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden emsal taşınmazı kadastral parsel olarak kabul eden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturularak bilirkişi kurulu marifetiyle mahalinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/392 Esas, 2021/637 Karar sayılı hükmünün HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18334, Karar No: 2023/11701, Tarih: 27.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/18334 E.  ,  2023/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1328 Esas, 2023/1263 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 14.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7238, Karar No: 2016/9435, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7238 E.  ,  2016/9435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taşınmaz hukukuna ilişkin davada ... 12. Tüketici ve ... 14. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 12. Tüketici Mahkemesince, 5464 sayılı Kanunun 44/2. maddesi kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri hakkında açılacak davalarda 1086 sayılı HUMK'un görev ve yetkiye ilişkin kurallarının uygulanacağını öngörmesi, halen yürürlükte bulunan 6100 sayılı Kanunun 447/2. maddesinde yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK'ya yapılan yollamaların 6100 sayılı Kanunun karşılığını oluşturulan maddelerine yapılmış sayılacağı, 6100 sayılı Kanunun 2/1-2. fıkralarındaki bu kanunda ve diğer kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğuna ilişkin düzenleme ile 6102 sayılı TTK'nun 4/1-f maddesindeki mutlak ticari dava tanımı birlikte değerlendirildiğinde; bir konuda özel hüküm niteliğinde düzenleme bulunması halinde genel hükümlerin uygulanmayacağı da gözetilmek suretiyle davacı tarafından açılan davanın mutlak ticari dava mahiyetinde olduğu ve 5464 sayılı Kanun ile TTK hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davaya bakma görevinin 6502 sayılı Kanun gereğince tüketici mahkemesine değil ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 14. Asliye Ticaret Mahkemesince ise, "kredi kartı üyelik sözleşmesine dayalı davanın 6502 sayılı Kanuna göre tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

01.03.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 44. maddesinin birinci fıkrasında, "tüketici olan kart hamili" tarafından açılacak davalarda 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22 ve 23. maddelerinin uygulanacağını ve dolayısı ile tüketici mahkemelerinin görevli olacağı, ikinci fıkrasında ise "kart çıkaran kuruluşlar" tarafından kart hamili aleyhine açılacak davalar yönünden 1086 sayılı HUMK'nın (6100 sayılı HMK'nın 447/2. maddesinde, başka kanunların HUMK'ya yaptığı atıfların HMK'ya yapılmış sayılacağı belirtildiğinden 01.10.2011 tarihinden itibaren bu atıf HMK olarak anlaşılmalıdır) görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanacağı belirtilmektedir. Aynı Kanunun 43. maddesinde ise, "tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında” 44. madde hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilerek ana kurala istisna getirilmiştir.

Ancak, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-(k) maddesinde, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiler "tüketici"; 3/1-(l) maddesinde ise, mal veya hizmet piyasalarında kamu

Ancak, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-(k) maddesinde, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiler "tüketici"; 3/1-(l) maddesinde ise, mal veya hizmet piyasalarında kamu

tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemler "tüketici işlemi" olarak kabul edilmiş ve Tüketici Kanununun kapsamı esaslı şekilde genişletilmiştir. Aynı Kanunun 73/1. maddesinde “tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda” tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirtilirken; 83/2. maddesinde de “taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun Geçici-1/1. maddesinde ise "bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan" davaların "açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam" edeceği belirtildiğinden, 28.05.2014 tarihinden önce açılmış davalar yönünden 5464 sayılı Kanunun 44. maddesindeki görev hükümleri geçerli olmaya devam edecektir. 6502 sayılı Kanun, kart hamili ya da kartı veren kuruluş gibi bir ayrıma gitmeksizin bütün bankacılık işlemlerini (m. 3/1-k kapsamına girmeyen tacirler hariç olmak üzere) kanun kapsamına aldığı ve 83/2. maddesi hükmü karşısında diğer kanunlardaki görev kuralları bu kanun kapsamına giren uyuşmazlıklarda uygulanmayacağı için, 6502 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra açılan davalarda görevli mahkeme, tüketici mahkemeleri olacaktır.

Somut olayda uyuşmazlık, banka kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmakta olup; dava, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra 03.12.2014 tarihinde açılmıştır. Davalı, tacir olmayıp 6502 sayılı Kanunun 3/1-k maddesi uyarınca tüketicidir. Bu haliyle uyuşmazlığın, anılan Kanunun 73/1 ve 83/2. maddeleri uyarınca, tüketici mahkemesi tarafından çözüme kavuşturulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 12. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11200, Karar No: 2020/8690, Tarih: 07.07.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/11200 E.  ,  2020/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanıkların hakaret suçlamasını kabul etmemeleri, katılanların aşamalardaki beyanlarında, intikale başlandıktan sonra sanıkların “ben sizin a.koyum s.klerim şerefsizler” şeklinde küfür ve hakaretlerde bulunduklarını ifade ettikleri somut olayda, sanıkların hakaret ettiklerinin bağımsız tanık beyanları ile doğrulanmaması ve dosya içindeki CD görüntülerinde hakarete ilişkin bir kayıt olmaması karşısında, katılanların soyut beyanları dışında şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmaması nedeniyle sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar ... ve ... ‘a yönelik kurulan hükümlerde; adli para cezası tayin edilirken TCK’nın 52. maddesi uyarınca temel cezanın gün üzerinden belirlenmesi, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılması gerektiği düşünülmeden, yönteme aykırı biçimde yıl ve ay üzerinden hesap yapılması ve 6545 sayılı Kanun'la değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2) Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Sanığın, idari yaptırım kararı uygulandıktan sonra bir takım evrakların sahil güvenlik teknesinde unutulması nedeni ile tekneye çıktıktan sonra tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemi ile engellenebilecek bir kamu görevi bulunmadığından sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun niteliğinde yanılgı ile yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın direnme eylemini birden fazla görevliye karşı ve bıçak ile işlediğinin kabul edilmesine karşın, TCK'nın 265/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ..., ..., ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.