muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/557, Karar No: 2014/7325, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/557 E.  ,  2014/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/11/2012

NUMARASI : 2012/503-2012/1253

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde bağımsız bölümün maliki olduğunu, elektrik aboneliği talebinin kabul edilmediğini belirterek elektrik aboneliğinin sağlanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31.maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce yürürlüğe girmiş bulunan 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren

5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11.madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü, aynı yasanın 31. maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması şartını getirmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 14/07/2010 olup bu durumda İmar Kanununun 11. maddesindeki yasal şartların gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Mahkemece, geçici elektrik aboneliği tesisi davasının reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15533, Karar No: 2017/3107, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15533 E.  ,  2017/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7151, Karar No: 2013/8730, Tarih: 10.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7151 E.  ,  2013/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.07.2011 günlerinde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 307 ada 40 parsel sayılı taşınmazın mevcut imar durumunda yol ile bağlantısının olmadığı, yapılan parselasyonun imar mevzuatına uymadığı, geçit hakkı kurulmasına karar verildiğinde çıkmaz sokak ihdas edileceği ve bu durumun mevzuata uygun olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

İmar uygulaması yapılan yerlerde inşaat yapmaya elverişli ve yolu da mevcut olan parsellerin oluşturulması gerekir. Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinin 20. maddesinde ifraz yolu ile yola cephesi olmayan parsel ihdasının ancak imara müsait hale getirildiği parsele şuyulandırılarak yapılabileceği belirtilmektedir. Ne var ki; somut olayda, imar uygulaması yapılırken davacıya ait parsel için imar mevzuatına aykırı şekilde imar yolu bırakılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacıya ait 307 ada 40 parsel sayılı taşınmaz mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğundan mahkemece, Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılarak ve uygun bir güzergah belirlenerek davacıya ait taşınmaz yararına geçit tesisine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17843, Karar No: 2019/22509, Tarih: 09.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/17843 E.  ,  2019/22509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/398 Esas, 2019/149 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.10.2019 tarihli ve 2019/13575 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2019 tarihli ve 2019/101956 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2018/398 Esas, 2019/149 sayılı kararının bozulması halinde İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli ve 2018/298 Esas, 2019/149 sayılı ek kararının hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/52 sayılı kararı ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını müteakip, anılan kararda da tekerrüre esas alınan İnegöl 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/35 Esas, 2013/648 sayılı kararında doğrudan kesin nitelikte adlî para cezasına hükmolunduğundan bahisle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2017/38 Esas, 2018/52 sayılı ek kararı ile sanık hakkında uygulanan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verildiği, bu halde anılan ilâmın tekerrüre esas alınarak sanığın cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kardeşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususunun da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22925, Karar No: 2023/13425, Tarih: 13.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/22925 E.  ,  2023/13425 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabul kısmen reddine

istinaf talebinin kabulüne, yeni hüküm kurulmasına

SAYISI : 2016/238 E., 2018/276 K.

Taraflar arasındaki muvazaa nedeni ile tapu iptal ve tescil davasınından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın davalı Nil Eğitim Hizmetleri yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 23.07.2016 tarihli 29779 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 667 sayılı KHK gereğince kapatılan ve tüm malvarlığının Hazine adına tesciline karar verilen Nil Eğitim Hizmetleri Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'ye 137 ada 27 parsel numaralı 48.191,99 m2 yüzölçümündeki fıstıklık vasfındaki taşınmazın 1/4 hissesinin 03.11.2015 tarihinde davalı ...'e muvazaalı olarak 4.000,00 TL bedelle satıldığını, davalının Gölbaşı Yunus Emre Anadolu Lisesinde öğretmen olduğunu 667 sayılı KHK ile açığa alındığını, FETÖ/PYD ile iltisakı olan Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğunun tespit edildiğini ayrıca Milli Güvenliği tehdit oluşturduğu tespit edilen FETÖ/PYD aidiyeti ve iltisakı veya irtibatı belirlenen davalı şirkete ait Adıyaman ili Gölbaşı ilçesi Asfalt Mahallesi 242 ada 194 parsel, ( 4 katlı bina ve arsa) Adıyaman ili Gölbaşı ilçesi Yeni mahallesi 127 ada 36 parsel, Akçakaya köyü 103 ada 10 parsel, 137 ada 27 parsel sayılı taşınmazlarında yakın tarihte başka şahıslara devir edildiğini, bu parsellere karşı da dava açıldığını, satışların eş zamanlı olduğunu, bu nedenle dava konusu taşınmaz olan Adıyaman ili Gölbaşı ilçesi Çataltepe köyü Yanıkmağra mevkii 137 ada 27 parsel sayılı taşınmazın 1/4 hissesinin satışının iptali ile söz konusu taşınmazın 23.07.2016 tarih ve 29779 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan olağanüstü hal kapsamında alınan tedbirlere ilişkin 667 sayılı kanun hükmündeki kararname ve daha sonra alınan kararlar uyarınca ... adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; söz konusu gayrımenkul alımının anayasal güvence altında olduğunu, davalının taşınmazı kredi çekerek bedelini ödeyerek satın aldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; söz konusu gayrımenkul alımının anayasal güvence altında olduğunu, davalının taşınmazı kredi çekerek bedelini ödeyerek satın aldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 02.07.2021 tarihli ve 2019/1644 Esas ve 2021/1031 Karar sayılı kararıyla; 667 sayılı KHK kapsamında kapatılan dernek ve kurumlar içerisinde Nil Eğitim Hizmetleri Sanayii ve Ticaret Limited Şirketinin bulunduğu, Nil Eğitim Hizmetleri Sanayii ve Ticaret Limited Şirketinin terör örgütü ile bağlantısının açık olduğu, suç örgütü olduğu Devlet tarafından açıkça ilan edilen FETÖ/PYD terör örgütü ile açıkça bağlantılı olduğu anlaşılan dernek ve şirketlerin devir işlemlerinin 675 sayılı KHK'nın 12 nci maddesi kapsamında muvazaalı olduğunun kabulü gerektiği, davalı ...'ün de 21.07.2016 tarihinde görevinden uzaklaştırıldığı ve 01.09.2016 tarihinde ihraç edildiğine ilişkin yazı cevabı dosya arasında olduğu, her ne kadar bedeli ödenerek söz konusu gayrımenkulün alındığı iddia edilmişse de dinlenen tanıkların davalı ...'ün taşınmazı alacağından haberdar olduklarını, bunun için kredi kullandığını ve aracını sattığını bildiklerini ancak taşınmazın nerede olduğunu ve kaç liraya alındığını bilmediklerini belirtmeleri karşısında, birinci derece yakınları olan tanıkların taşınmazın yerini ve fiyatını bilmemelerinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği ayrıca dava konusu taşınmazın değerinin çok altında bir fiyata satın alınması ve davalı Nil Hizmetleri adına kayıtlı bulunan 242 ada 194 parsel, 103 ada 10 parsel ve 127 ada 36 parsel sayılı taşınmazların yaklaşık birer ay ara ile satışının yapılması sebebiyle davalı vekilinin araç satışına ve bankadan çekilen krediye ilişkin yazılı beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davalı ... yönünden açılan davanın kabulüne, Nil Eğitim Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye yönelik davanın ise taraf sıfatının bulunmaması sebebiyle husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve vekalet ücreti yönünden ise davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; vekalet ücreti yönünden hatalı karar verildiğini, davalı şirket yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, beyan ederek istinaf taleplerinin kabul edilmesine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; davalının taşınmazı aracını satarak satın aldığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, satışın gerçek olduğunu muvazaanın olmadığını, eksik inceleme neticesi hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; davalının taşınmazı aracını satarak satın aldığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, satışın gerçek olduğunu muvazaanın olmadığını, eksik inceleme neticesi hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; "HMK'nın 297/2 nci maddesine göre; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekirken, hükmün sonuç kısmının eksik ve infazda tereddüt yaratacak şekilde gösterilmesi doğru bulunmamış, ancak bu yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden düzelterek esas hakkında yeniden karar vermek üzere mahkeme kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir." denilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine ve kapsamına göre uyuşmazlık, muvazaa nedeni ile tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi, 675 sayılı KHK’nın 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı ... vekilinin temyiz başvurusunda bulunurken adli yardım talebinde bulunduğu, bu talebinin değerlendirilebilmesi bakımından, dosyaya gerekli belgelerin ibraz edildiği görülmektedir. Adli yardımdan yararlanabilmenin şartlarını düzenleyen 6100 sayılı HMK'nın 334/1 inci maddesinde "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler" denilmek suretiyle adli yardımdan yararlanabilecek kişilerle ilgili genel çerçeve çizilmiştir.

Dosya kapsamındaki belgenin incelenmesinden; davalı ...'ün mali durumu itibariyle temyiz harçlarını yatırmasının güç olduğu, bu giderleri ödeme konusunda ödeme gücünün bulunmadığı anlaşıldığından davalı ...'ün adli yardım talebi kabul edilerek temyiz itirazları incelenmiştir.

2.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.