muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3164, Karar No: 2021/535, Tarih: 27.01.2021

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay’ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan hukuk mahkemesi, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Mahkeme, bozma kararından dönerek direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bu müesseseye “usuli müktesep hak” veya “usule ilişkin kazanılmış hak” denir. “Usuli Müktesep Hak”, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay İçtihatları ile kabul edilmiş, usul hukukunun ana ilkelerindendir ve kamu düzeni ile ilgilidir. Açıkça bozmaya uyulmasına karar verilmesiyle, taraflardan birisi yararına usule ilişkin kazanılmış hak doğar. Bundan sonra mahkemenin yapacağı iş, bozma kararı uyarınca ve o doğrultuda işlem yapmak ve gerekli kararı vermekten ibarettir. Kural olarak, hakim ara kararından dönebilirse de, bozmaya uyulmasına ilişkin karar bunun istisnalarındandır. Farklı anlatımla; bozma kararına uyan mahkeme, bununla bağlıdır.

Ne var ki; Mahkemece, bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki, bozma ilamında; davacı tarafa dava dilekçesinde tasfiyeye konu beş kalem malvarlığı yönünden talep ettiği alacak kalemlerinin her biri yönünden talep ettiği alacak miktarını ayrı ayrı açıklattırılması için süre ve imkan verilmesi, davacı taraf talebini açıklamaz ise, bu durumda her bir kalem için eşit alacak talebinde bulunulduğunun kabulü gerektiği belirtildiği halde, Mahkemece, davacı tarafa bozma sonrası yapılan 18.12.2019 tarihli celsede, "davacıya alacak taleplerini kalem kalem açıklaması için süre verilmesine" karar verildiği, davacı vekilince açıklama dilekçesi verilmediği, davacı vekilinin 12.02.2019 tarihli celsede taleplerini açıklamak için yeniden süre verilmesini talep ettiği, Mahkemece, "davacının süre talebinin reddine" karar verildiği, Mahkemece 18.12.2019 tarihli celsedeki verilen sürenin kesin süre olmadığı, ayrıca herbir talep hakkında hüküm verilmediği (HMK mad. 26; 297/2) anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, 22.06.2018 tarihli bozma ilamından belirtilen şekilde, davacı tarafa alacak kalemlerinin her biri yönünden talep ettiği alacak miktarını ayrı ayrı açıklattırılması için usulüne uygun ihtaratlı süre ve imkan verilmesi, davacı taraf talebini açıklamaz ise, bu durumda her bir kalem için eşit alacak talebinde bulunulduğunun kabul edilerek, taleplerden (beş kalem) her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9303, Karar No: 2015/12759, Tarih: 04.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9303 E.  ,  2015/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, haksız yere kesilen aylığının tekrar ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının eşinden muvazaalı olarak boşandığı iddiası yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, davalı kurumun davacının yetim maaşının kesilmesi yönünde ki kurum işleminin iptaline, davacıya haksız yere kesilen maaşlarının ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı... ve ...Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli

aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı... Ve ...Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı.. Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk

Sonuç olarak; 5510 sayılı... Ve ...Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı.. Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk

Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, davacının ve boşandığı eşinin ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı .. Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ve boşandığı eşinin komşuları tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kontrol Raporunda ifadesi bulunan komşu.. Kurum memurlarına verdiği ifadesinde davacı ve eşinin beraber yaşadıklarını söylemesine rağmen mahkemede verdiği ifadesinde bu beyanından dönmesinin sonuca etkili olmayacağı göz önünde bulundurulmalı, toplanan tüm deliller ile birlekte komşunun beyanı da değerlendirilmeli ve “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2053, Karar No: 2024/200, Tarih: 16.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2053 E.  ,  2024/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1176 E., 2023/53 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1163 E., 2022/588 K.

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından incelemenin duruşmalı yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davalı tarafın duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçelerinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacılar vekili; 09.05.2010 tarihinde ........ Mahallesi........... Endüstri Meslek Lisesi karşısında bulunan davalıya ait yüksek gerilimli trafo merkezinde davacıların çocukları ............,'in elektrik akımına kapılması nedeniyle yaralandığını, olayın davalının üzerine düşen özen yükümlülüğünü yerine getirmemesinden kaynaklandığını, olay nedeniyle davacıların maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek; davacılardan ...için 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, Bünyamin ve Beyaz için ayrı ayrı 50.000,00 TL olmak üzere 100,000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, 05.03.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 459.165,15 TL'ye yükseltmiştir.

2. Birleşen davada davacılar vekili; 09.05.2010 tarihinde .........Mahallesi .......... Endüstri Meslek Lisesi karşısında bulunan davalıya ait yüksek gerilimli trafo merkezinde davacıların çocukları .........'ın elektrik akımına kapılması nedeniyle yaralandığını, olayın davalının üzerine düşen özen yükümlülüğünü yerine getirmemesinden kaynaklandığını, olay nedeniyle davacıların maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek; davacılardan ..........., için 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi, ......., ve .........., için ayrı ayrı 30.000,00 TL olmak üzere 60.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaların zamanaşımına uğradığı, davacıların çocuklarının müvekkili şirkete ait trafoya başka amaçlar için girdiğini, bu nedenle kusurun davacılarda olduğunu, olaya ilişkin olarak soruşturma başlatıldığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaların zamanaşımına uğradığı, davacıların çocuklarının müvekkili şirkete ait trafoya başka amaçlar için girdiğini, bu nedenle kusurun davacılarda olduğunu, olaya ilişkin olarak soruşturma başlatıldığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporlarına göre davalıya ait yüksek gerilimli trafo merkezinde davacı çocukların elektrik akımına kapılması nedeniyle yaralandıkları, %49 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı ...'in yürütülen ceza yargılamasındaki maddi vakıadan da anlaşılacağı üzere hırsızlık yapmak maksadıyla olay yerinde bulunduğu, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle “fiilin hukuka aykırılığı” konusu ile hukuk hakiminin tamamen bağlı olacağı göz önüne alınarak; davacı çocuğun yaralanmasında davalının %25 oranında, davacı anne ve babanın ise %75 oranında kusurlu olduğu, trafoya hırsızlık amacıyla girmesi sebebiyle davacıların alabileceği tazminat miktarının 153.055,72 TL olabileceği gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulü ile davacılardan ...için 153.055,72 TL sürekli iş göremezlik ve 70.000,00 TL manevi, Bünyamin ve Beyaz için 20.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı şirketten tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı ... vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı ... vekili; davacı hakkında hırsızlık suçundan ceza öngören Çocuk Ceza Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu, temyiz incelemesinde bozulma ihtimalinin yüksek olduğunu ancak zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğini, bu kararın hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte olmadığını, Mahkemece ceza yargılaması uyarınca kabul gören kusur durumunun uygun olmadığını, davalı şirketin trafo merkezinde yasal olarak alması gereken önlemleri almadığını, hukuk hakiminin kusur oranını kendisi bu çerçevede belirlemesi gerektiğini, Mahkemece bildirdiklerini tanıklar dinlenmeden, olay yerinde keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; bilirkişi raporlarının mevzuata aykırı ve denetime elverişsiz olması nedeniyle bildirilen kusur durumuna itiraz ettiklerini, davacının maluliyet oranına ilişkin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas dairesinden rapor alınması gerektiğini, tazminat hesaplamasını yapan bilirkişinin aktüerya uzmanı olmadığını, hesaplamada PMF tablosu yerine CSO veya TRHA tablosunun kullanıldığını, davacının askerlik durumunun dikkate alınmadığını, 14 yaşında olan davacının çalışmamasına rağmen gelir elde edeceği kabulüyle hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, ıslah talebi ile istenen kısmın zamanaşımına uğradığını, yargılama sürecinde davacı çocuğun 18 yaşını ikmal etmesine rağmen anne ve babasının velayetiyle yargılamaya devam olunduğunu, manevi tazminat miktarının faiz ile birlikte yüksek olup, zenginleşme sonucu doğurduğunu, davacılar vekilinin yatırdığı harcın iadesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı ... yönünden dosya tefrik edilmesine rağmen hakkında esas yönünden hüküm tesis edildiğini, gerek asıl gerek birleşen dava açısından kararların hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece çocukların trafo merkezine hırsızlık maksadıyla girmeleri ihtimaline göre hazırlanan kusur oranlarına uygun olarak benimsenmesinin ve alınan maluliyete ve hesaba ilişkin raporların usul ve yasaya uygun olduğu, yine belirlenen manevi tazminatların tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olduğu ancak asıl davada davacılardan ... adli yardımdan yararlanmakla, Mahkemece davacı tarafından yatırılan 597,00 TL harcın davacılara iadesine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden eleştirilmekle yetinildiği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı ... vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik akımından kaynaklı yaralanma nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58 inci maddesi,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nin 5 ve 27 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik akımından kaynaklı yaralanma nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58 inci maddesi,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nin 5 ve 27 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyize konu karara esas alınan kusur raporunda ihtimalli değerlendirme yapılmasına, Mahkemece karar verilirken tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı çocukların trafo merkezine hırsızlık yapmak üzere girdiklerinden bahisle düzenlenen kusur oranının kabulüyle hüküm kurulmasına, davacı ...'in belirlenen maluliyetine göre uzman bilirkişiden alınan raporda davalı lehine olan PMF 1931 yaşam tablosuna göre hesap yapılmasına, raporun denetime uygun ve hükme elverişli olduğunun anlaşılmasına, ıslah edilen kısma yönelik davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı def'inin süresinde olmamasına, hükmedilen manevi tazminatların yerinde bulunmasına, hakkındaki dava tefrik edilen ........., yönünden esasa yönelik hüküm kurulmamış olmasına, anne ve babası olan davacıların davalı şirket ile birlikte kusurunun bulunması nedeniyle davacı ... için hesaplanan tazminattan indirim yapılması yerinde değil ise de, bu hususun kanun yolu başvurularında ileri sürülmemiş olmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Temyiz eden asıl davada davacı adli yardım kararı almış olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5408, Karar No: 2016/10018, Tarih: 05.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/5408 E.  ,  2016/10018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, akdi ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.