muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2624, Karar No: 2024/6769, Tarih: 21.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2624 E.  ,  2024/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/498 E., 2023/530 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.10.2023 tarihli ve 2023/4151 Esas 2023/6188 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine kurulan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-c-d-e, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2256, Karar No: 2021/3344, Tarih: 21.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/2256 E.  ,  2021/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 28.12.2015 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.01.2019 günlü kararın istinaf incelemesinde; davacı MEB vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf istemlerinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm tesisine dair verilen 21.05.2019 günlü Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların eğitimci ve idareci olarak görev yaptığı lisede elektrik atölyesinde temel elektronik sistemleri dersinde gereken dikkat ve özeni göstermedikleri için müteveffa öğrencinin uygulamalı derste elektrik devresini kurduğu sırada 380 voltluk elektriğe maruz kalarak vefat ettiğini, öğrencinin yakınlarınca davacı bakanlığa karşı idare mahkemesinde maddi ve manevi tazminat istemli dava açıldığını, idare mahkemesince açılan davanın kabul edildiğini ve hükmedilen tazminatın hak sahiplerine ödendiğini belirterek, yapılan ödemenin davalılardan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, olayda bir kusurları olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Ilk derece mahkemesince diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş, davalı ...’ın ise idarece ödenen toplam tazminattan kusuruna karşılık gelen %12,5 oranında sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili ve davalı ... vekilince istinafa başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davalı ...’ın yapılan ödemenin yarısından sorumlu olduğu

kabul edilmiş, idarenin ağır kusuru oranında tazminattan indirim yapılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

kabul edilmiş, idarenin ağır kusuru oranında tazminattan indirim yapılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve özellikle bölge adliye mahkemesince hüküm kurulurken davacı idarenin ağır kusuru gözetilerek tazminat miktarının belirlenmiş olmasına göre, verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 768,84 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 21/06/2021 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/556, Karar No: 2014/7328, Tarih: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/556 E.  ,  2014/7328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2012/2724-2013/2844

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde;davacının davalı kuruma su aboneliği için başvurduğunda, davaya konu binanın iskan raporu bulunmadığı gerekçesiyle abonelik talebinin reddedildiğini belirterek geçici su aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31.maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11.madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz" hükmü getirilmiştir. 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca yine aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması gerekmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 23/11/2006 olup bu durumda İmar Kanununun 11.maddesindeki yasal şartların gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19315, Karar No: 2014/12183, Tarih: 20.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19315 E.  ,  2014/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanalr vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/05/2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Suç tarihinde, sanığın acil tıp teknisyeni olarak çalıştığı ....Devlet Hastanesi aciline, yüksek ateş nedeniyle müracaat eden katılan ....'ı muayene eden tanık Dr. ....'ın, muayene sonucu ateş düşürücü ... iğne yapılması için sanığa yönlendirdiği, sanığın da enjeksiyonu yaptığı, katılan küçük ile annesi olan katılan ...'ın beyanına göre, iğneden sonra bacağını kıpırdatamadığı, kramp girmiş gibi olduğu, doktorlara gittiklerinde bu durumun üç dört gün sürebileceğini söyledikleri, bacakta kısalma oluştuğu için katılan küçüğün aksayarak yürüdüğü. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 11.06.2012 tarihli raporunda " enjeksiyon sonrası gelişen nöropatinin enjeksiyon uygulamalarından sonra ortaya çıkabilecek komplikasyon olduğunu, enjeksiyonun yanlış uygulandığına dair tıbbi belge ve bulgu bulunmadığından sanığa kusur atfedilmeyeceğini bildirmiş ve mahkemede bu nedenle beraat kararı vermiş ise de; Adli Tıp Kurumunun raporunun somut bir delile dayanmaması, arazın enjeksiyondan hemen sonra meydana gelmesi karşısında, iğnenin enjeksiyon sırasında sinire temas ettiğinin anlaşılması nedeniyle sanığın kusurlu olduğu düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/16247, Karar No: 2017/3259, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16247 E.  ,  2017/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4575, Karar No: 2006/15974, Tarih: 21.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4575 E.  ,  2006/15974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Ankara 11. İş  Mahkemesi

Tarih                : 09.02. 2006

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 13.10.1988 olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve D.Davalı  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı nakış kurslarında  hizmet aktine dayalı olarak çalıştığı sürelerden Kuruma bildirilmeyen günlerin tespitiyle  sigortalılık başlangıcının 13.10.1988 tarihi olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

21.5.1977 tarihli Milli Eğitim Bakanlığına bağlı kurumlardasözleşmeli veya ek ders görevi ile görevlendirilecek  uzman ve usta öğreticiler hakkında  yönetmelik ile  657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’un 89 maddesi uyarınca yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı öğretmen  ve yöneticilerin ücretli der saatlerine ilişkin 4.11.1983 tarihli Bakanlar Kurulu Kararında  kadrolu bulunmayan uzman ve usta öğreticilerin “ders ücreti karşılığı”  görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesi (1475 SY 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik  çalışma süreleri bir gün kabul edilmektedir.

Öte yandan davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşudur.Kamu kuruluşlarında  çalışanların kayıtlara geçirilmesi  ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği  de tartışmasızdır.

Mahkemece kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının, davalı  nezdindeki  çalışmalarının gerçekten var olup olmadığını öncelikle  çalıştığı okullardan bulunamadığı taktirde İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden, gerekirse kayıtların bulundurulmasına göre İl Milli Eğitim Müdürlüğünden temin edilecek  kayıt ve ücret bordrolarından, davacı öğretici için  hazırlanan ders programlarıyla, girdiği derslerde attığı imzaları içeren  defterlerden, bu tür belgelerde  noksanlık varsa bunun nedenini araştırmak ve işveren kurumun  davacı ile ilgili  amir ve müdür gibi  yetkili kişilerini dinleyerek bir sonuca ulaşılıp davacının   günde kaç saat derse girdiği saptanarak, haftalık toplam  çalışma saatleri tespit  edilmeli  her 7,5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilerek  güne çevrilmeli, tespit edilecek gün sayısı Kuruma  bildirilen gün sayısından düşülerek bakiye kalan sürenin gün olarak verilmesi gerekir.

Mahkemece, davacının ilk sigortalılık başlangıç tarihinin 13.10.1988 olduğunun tesbitine karar verilmiş olması doğru ise de yukarıda açıklanan  maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme  sonucu Kuruma eksik bildirilen gün sayısının 674 gün olduğunun tesbitine karar verilmiş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16094, Karar No: 2025/6395, Tarih: 22.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16094 E.  ,  2025/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/90 E., 2024/554 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait eczane işyerinde 01.01.2006-14.02.2015 tarihleri arasında kalfa olarak çalıştığını, 2013 yılında emekli olduktan sonra da işyerinde sürekli çalışmasına rağmen bu çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini, aylık net 2.000,00 TL ücretle çalıştığı halde prime esas kazancının eksik bildirildiğini belirterek Kuruma eksik olarak bildirilen çalışmasının ve prime esas kazancının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili; davacının, davalı yanında ilk dönem 27.03.2006-13.04.2013 tarihleri arasında çalıştığını ve emekli olduğunu, ikinci dönem 18.12.2013-14.02.2015 tarihleri arasında davalı Kuruma destek primi ödenerek çalıştığını, her iki dönemde de asgari ücret aldığını, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2016 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı Kuruma bildirilenler dışında 14.04.2013 - 17.12.2013 tarihleri arasında davalı işverene ait ... sicil numaralı işyerinden 14.04.2013 - 30.06.2013 tarihleri arasında 77 gün ve günlük 32,62 TL kazançla, 01.07.2013 - 17.12.2013 tarihleri arasında 167 gün ve günlük 34,05 TL kazançla olmak üzere toplam 244 gün daha sigortalı çalışmasının bildirilmesi gerektiğinin tespitine, davacının 01.01.2006 - 26.03.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde fiili çalışmasını ispatlayamadığı kanaatine varıldığından bu tarihler arasındaki taleplerinin reddine, davacının ücretle ilgili taleplerinin ve fazlaya ilişkin tüm taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2017 tarihli kararı ile istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2017 tarihli kararı ile istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2017 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince,...yapılacak iş, davacıya isteminin 5510 sayılı Kanun'un Geçici 14. maddesi ve 506 sayılı Kanun'un 63/A maddesi kapsamında, yaşlılık aylığı kesilerek tüm sigorta kollarına tabi hizmetinin tespiti mi yoksa, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmanın tespiti mi olduğu açıklattırılarak,sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalıştığının tespitini talep etmesi halinde, davacının Kuruma tespitini istediği tarih itibariyle destek primine tabi olarak çalışacağına dair dilekçe ile başvurusu olmadığı, bu tür çalışmanın sosyal güvenlik destek primine tabi hizmet tespiti olarak talep edilemeyeceği değerlendirilerek karar vermekten ibarettir, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili:

a. Dinlenen tanık beyanları ile çalışmanın kanıtlandığını,

b.Asgari ücretten daha fazla ücret aldığının sabit olduğunu beyan ederek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıda kalan paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece, 14.04.2013-17.12.2013 arası dönem çalışmalarının tespitine ilişkin Mahkemenin kabulünün bozma dışı bırakılarak sadece 5510 sayılı Kanun'un geçici 14. maddesi ve 506 sayılı Kanun'un 63/A-B kapsamı yönünden bozma yapıldığından, bozma gereği yerine getirilmeksizin bozma dışı bırakılmış bu dönemin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dosya kapsamı incelendiğinde, Mahkemece her ne kadar yukarıda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiş ise de bozma ilamı sonrasında talep edilen 14.04.2013-17.12.2013 dönem açısından davacının talebinin 506 sayılı Kanun 63/B kapsamında olduğunun 30.12.2020 tarihli duruşmada beyan etmesi, dosya kapsamına göre bu dönem yönünden çalışmanın sabit olduğunun anlaşılmasına göre 14.04.2013-17.12.2013 dönem yönünden davacının Sosyal Güvenlik Destek Primine tabi çalışmasının kabul edilmemesi bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;