muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4151, Karar No: 2019/13989, Tarih: 17.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/4151 E.  ,  2019/13989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36 maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36 maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen, HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından hükmünün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca gerekçe ve harç yönünden düzeltilerek, yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13657, Karar No: 2014/18627, Tarih: 06.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/13657 E.  ,  2014/18627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/136894

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2006/380 (E) ve 2013/13 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın kollukta alınan 14.02.2005 tarihli ifadesinde, konfeksiyon işi ile uğraştığını,daha önceden tanıdığı müştekiye gömlek siparişi verip teslim aldığı ürünleri satmak için Adapazarı'na götürdüğünü, orada kendisi gibi konfeksiyon işi ile uğraşması nedeniyle öncesinden tanıdığı semt pazarlarında satış yapan açık kimlik ve adresini bilmediği M. Ö. isimli şahsa 16 milyar liraya bu ürünleri sattığını, bu şahsın sattığı ürünler nedeniyle suça konu 6500 ve 5800 TL bedelli çekleri arkalarını imzalayarak kendisine verdiğini, daha sonra bu çekleri aldığı ürünlere karşılık müştekiye verdiğini ve çeklerin sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında; gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi bakımından, sanığın savunmasında yukarıda belirtilen çekleri aldığını beyan ettiği M.Ö. isimli şahsın gerçekte var olup olmadığının kolluk ve ilgili yerel kuruluşlardan araştırılması, temin edilebildiği taktirde olay hakkında beyanının alınması, yine sanık ile birlikte mukayeseye esas yazı ve imza örnekleri alınarak 6500 ve 5800 TL bedelli çekin önyüzündeki yazı ve imzalar ile 1'nci ciranto yazı ve imzalarının adı geçen şahıs ile sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis, 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde ise, 2 yıldan 5 yıla kadar hapis olmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğunun 765 sayılı Kanunda bulunmaması ve zincirleme suç hükümleri bakımından artırma oranları dikkate alındığında her iki Yasa hükümlerinin bir bütün olarak uygulanması durumunda 5237 sayılı TCK. hükümleri ile yapılacak uygulamanın aleyhe olduğu gözetilmeden ve denetime olanak sağlayacak şekilde uygulamalı karşılaştırma yapmadan 5237 sayılı Yasa ile uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28421, Karar No: 2013/8124, Tarih: 21.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/28421 E.  ,  2013/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun polis ifadesinde bıçaktan bahsetmemesine rağmen, savcılıktaki ve mahkemedeki beyanlarında sanığın kendisine bıçak çektiğini belirtmesi ve ihbar tutanağında da bıçağa ilişkin bir açıklamanın bulunmaması karşısında, mağdurun anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklanması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6630, Karar No: 2024/3540, Tarih: 15.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6630 E.  ,  2024/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/14 E., 2023/822 K.

SUÇ : Terk Etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi suretiyle beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/14 Esas, 2023/822 Karar sayılı kararının katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2020/621 Esas, 2021/526 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 97/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil)

hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. Maddesi uyarınca Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11254, Karar No: 2023/1711, Tarih: 27.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11254 E.  ,  2023/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2013/651 Esas, 2014/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci ve 123 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca üçer ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği,

2. Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin anılan kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2016/11650 Esas, 2021/2907 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozulduğu,

3. Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/411 Esas, 2021/817 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkumiyet kararlarına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine aynı mahkeme tarafından basit yargılama usulü uygulanmaksızın 11.05.2022 tarihli ve 2021/905 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 105 inci ve 123 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca üçer ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, görülmüştür.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.07.2022 tarihli kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Olayla alakası olmadığına, beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.07.2022 tarihli kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Olayla alakası olmadığına, beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, acil serviste görevli acil tıp teknisyeni olan katılanın adına kayıtlı olan kullandığı 5\*\*\* nolu hattının 27.06.2012 tarihinde 05.04 sıralarında özel numaradan sesi erkek olan bir şahıs tarafından arandığı, katılan telefonu açtığında "...Tanıyamadın mı, ne yapıyorsun, yatıyosun galiba, yatıyorsan geleyim de birlikte yatalım..." şeklinde sözler söylediği, katılanın görüşmeyi sonlandırarak telefonu kapattığı için yarım saat sonra tekrar açtığında özel numaranın iki kez daha aradığını gördüğü, kendisini arayan ve rahatsız eden sanıktan şikayetçi olduğu, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) ile yapılan yazışma sonucunda 05\*\*\* nolu hattın bilinmeyen numara adı altında arayanın .... adına kayıtlı hat olduğunun anlaşıldığı, ....'nın suça konu hattı kendisinin çıkardığını ancak kayın biraderi olan sanık tarafından kullanıldığını belirttiği, sanığın da ....'nın beyanını doğruladığı, sanığın suç tarihinde katılanı birinci aramasında "...Tanıyamadın mı, ne yapıyorsun, yatıyosun galiba, yatıyorsan geleyim de birlikte yatalım..." şeklinde cinsel amaçlı sözler sarf ederek taciz ettiği, sonradan iki kez daha arayarak huzur ve sükununu bozduğunun tüm dosya kapsamından anlaşıldığı belirtilmiştir.

Sanığın kahvelerde ve kulüplerde çalıştığı, birçok kez geçici olarak telefonunu kullanmak için arkadaşlarına verdiği şeklindeki soyut savunmasına, sanığa iftira atması için bir neden bulunmayan katılanın iddiası ve iddiayı doğrulayan aramaları gösteren TİB kayıtları karşısında itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçu Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2009 tarihli ve 2007/176 Esas, 2009/382 Karar sayılı kararında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir kabul edildiği anlaşılmış ise de tekerrüre esas alınan hükmün 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükte olduğu dönemde (01.02.1994) verildiğinin belirlenmesi nedeniyle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş, açıklanan nedenle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu Yönünden

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu Yönünden

Sanığın, katılanı telefon ile arayarak cinsel içerikli konuşmasından sonra yarım saat içinde telefonun kapalı olduğu sırada iki kez daha araması şeklindeki eylemlerinin bütünüyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan da ayrıca mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüş, Tebliğname'deki bozma görüşüne açıklanan değişik gerekçe ile iştirak edilmiştir.

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrası A-4 ve B-4 bentlerinde yer alan "... ve ayrıca bu kararda TCK'nun 58. Maddesi gereğin mükerrirlere ilişkin infaz sisteminin uygulanmasına karar verildiği,", "... ikinci kez .." kısımlarının çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/905 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03. 2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3275, Karar No: 2021/2578, Tarih: 11.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/3275 E.  ,  2021/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 27/07/2010 tarihinde davalı ... ait inşaatta biriken yağmur sularının zemininden müvekkili şirkete konut sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ... ait daireye sirayet etmesi neticesinde söz konusu sigortalıya ait dairede maddi hasar meydana geldiğini, bu nedenle sigortalıya sigorta poliçesi şartlarından doğan yasal yükümlülük çerçevesinde ekspertiz raporu doğrultusunda 10/08/2010 tarihinde 5.065,00 TL hasar tazminatı ödendiğini belirterek 5.065,00 TL’nin 10/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle, davalı şirket yönünden ispat edilemediği için davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 05.10.2017 gün ve 2015/876 E. 2017/8642 K. sayılı ilamı ile inşaat mühendisi uzman bilirkişiden mahallinde incelemeler yapılarak denetime elverişli, açık, anlaşılır ve gerekçeli rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar

verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunarak bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davacının su sızması ile ilgili tanık sunamadığı, davadan önce mahkemece herhangi bir tespit yapılmadığı gibi ekspertiz raporunda sadece sigortalı binanın sahibinin beyanlarına göre bir tutanak tanzim edildiği, davalı olarak gösterilen ... ’nın ise binanın sahibi değil şirketin yetkili müdürü olduğu, tüm bunlar birlikte değerlendirildiğinde davalı ... olayda taraf sıfatı olmadığından davanın husumetten reddine, davalı şirket yönünden ise davacının ekspertiz raporuna dayandığı, başkaca herhangi bir delil sunmadığı gerekçesi ile ispat edilmeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Davacı iddiası, davalı tarafa ait inşaatta biriken yağmur sularının zemininden müvekkili şirkete konut sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan daireye sirayet etmesi ile sigortalı dairede hasar meydana geldiği, davalı savunması ise, davalı şirketin yaptığı binadan su sızmasının mümkün olmadığı, hasarın kendilerinden kaynaklanmadığı yönünde olup yerel mahkemece davalı şirket yönünden dava ispat edilemediğinden, davalı gerçek kişi yönünden husumet yokluğundan reddedilmiştir.

Davacı iddiası, davalı tarafa ait inşaatta biriken yağmur sularının zemininden müvekkili şirkete konut sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan daireye sirayet etmesi ile sigortalı dairede hasar meydana geldiği, davalı savunması ise, davalı şirketin yaptığı binadan su sızmasının mümkün olmadığı, hasarın kendilerinden kaynaklanmadığı yönünde olup yerel mahkemece davalı şirket yönünden dava ispat edilemediğinden, davalı gerçek kişi yönünden husumet yokluğundan reddedilmiştir.

Dairemizin 05.10.2017 gün ve 2015/876 E. 2017/8642 K. sayılı bozma ilamı ile ilk karara esas bilirkişi raporunda keşif mahallinin tam olarak incelenmediği belirtilmiş olmasına, kesin tespitlerde bulunulmamasına rağmen bu rapor doğrultusunda karar verilmesi isabetli bulunmayarak inşaat mühendisi uzman bilirkişiden mahallinde incelemeler yapılarak denetime elverişli, açık, anlaşılır ve gerekçeli rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekliliği belirtilmiştir. Yerel mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda aynı inşaat mühendisi bilirkişi refakate alınarak mahallinde keşif icra edilmiş; bu keşif sonucu hazırlanan 09.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda; davacı ... şirketinin ekspertiz raporundaki bulguları aktarılmış, mahallinde yapılan incelemelere göre olayın 2010 yılında olması nedeni ile sigortalı dairede gerekli bakım onarım yapıldığından su sızması gibi bir durum

görülmediği, sigortalı dairede devam eden bir su sızması veya su alması olmadığı, davalı inşaatından sonra sigortalı daireye herhangi bir yerden su sızması olmadığı anlaşılmış olup bunun da sigortalı dairenin komşu inşaatın yapılması esnasında su aldığını gösterdiği, ilk raporda da bunun teknik olarak mümkün olduğunu belirttikleri, inşaat yapılan ve şu an biten bina ile sigortalı binanın yan yana ve bitişik durumda oldukları tespit ve görüşlerine yer verilmiştir. Her ne kadar; mahkemece, bozma doğrultusunda bilirkişi raporu alınmış ise de, bu rapordaki tespit ve görüşlerin aksine olacak şekilde davalı şirket yönünden davanın ispat edilemediği gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Oysa ki, dava konusu su sirayeti olayının hemen sonrasında hazırlanmış olan ekspertiz raporunda; "Evde kimsenin bulunmadığı bir aylık süre içinde bitişik inşaat halindeki bina içine giren yağmur sularının zeminden apartmana ve sigortalı daire içine sirayet ettiği, zeminde biriken suların laminat parkeler, duvar boyaları ve kapıları hasara uğratması suretiyle hadisenin meydana geldiği; mahallinde yapılan incelemelerde bitişik inşaatı süren binanın bodrum katının iç kısımlarının duvar ve zemin betonlarının ıslak durumda olduğu; çevrede yapılan araştırmada söz konusu inşaatın merdiven kovası üzeri çatı kısmının da bir süre öncesine kadar açık olduğu" tespit edilmiştir. Bozma sonrasında keşfen alınan 09.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda hasarın meydana geldiği tarihte hazırlanmış olan ekspertiz raporu esas alınmış; "İnşaat öncesi ve inşaat sonrası sigortalı daireye bir su sızması ya da su gelmesi söz konusu olmadığına göre, bu suyun iddia edildiği gibi ve eksper raporunda da belirtildiği gibi (bu rapordaki ilgililerin beyanları da dikkate alındığında) bitişik konumdaki inşaatta gerekli önlemlerin alınmaması sonucu geldiği anlaşılmaktadır. Diğer taraftan yukarıda da belirtildiği gibi devam eden bir su sızması olmadığına göre başka da bir sebep aramaya gerek bulunmadığı ortaya çıkmaktadır." görüşüne yer verilmiştir.

Yerel mahkemece, sigortalı daireye bitişik konumda bulunan davalı şirkete ait inşaat zamanında başlayan ve inşaatın tamamlanmasının ardından kesilen su sızıntısının, davalı inşaat kaynaklı olduğunun kabulü gerekli olup ve bu husus bilirkişi raporu ile de tespit edildiğine, olayın üzerinden geçen zaman göz önüne alındığında, olayın hemen ertesinde alınmış olan ekspertiz raporunun ve 09/01/2019 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınarak davalı şirket yönünden davanın kabulü gerekirken, rapordaki tespit ve görüşlerin aksi yönünde davanın davalı şirket yönünden yazılı şekilde reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile davalı şirket yönünden verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.