muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17629, Karar No: 2013/14477, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/17629 E.  ,  2013/14477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın ... Sokak No:... ... adresindeki ... Apartmanının yöneticisi olduğu, sanığın da aynı apartmanda oturduğu ve ayrıca apartmanın bodrum katındaki kendisi tarafından bölünen suça konu yeri 8-10 senedir depo olarak kullandığı, katılanın bu yeri boşaltmasını istemesine rağmen sanığın katılandan süre istediği ancak katılanın haber vermeksizin depo olarak kullandığı yerin kapı kilidini değiştirdiği, bunun üzerine de sanığın, malzemelerini almaya gelen kapı kilidinin değişmesi nedeniyle menteşeleri sökerek içeri girip malzemelerini aldığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda, sanığa yüklenen mala zarar verme suçunun sûbut bulduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yerinde bulunmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17912, Karar No: 2014/27468, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17912 E.  ,  2014/27468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2011/288-2012/228

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan N.. K.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan H.. K.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 34 m2'lik dava konusu taşınmaza kıyasi emsal olarak incelenen 7.956 m2 büyüklüğündeki taşınmaz satış işlemine konu olmayıp, gerçek kişi tarafından limited şirkete ayni sermaye olarak konulduğundan emsal olarak değerlendirilemeyeceği gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsalden % 50 daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan H.. K.. vd vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19806, Karar No: 2010/19663, Tarih: 19.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19806 E.  ,  2010/19663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7476, Karar No: 2025/8993, Tarih: 13.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/7476 E.  ,  2025/8993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/224 E., 2024/304 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 28.04.2025 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9800, Karar No: 2018/17194, Tarih: 05.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9800 E.  ,  2018/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, haftanın altı günü 08:00-17:00 saatleri arasında en az ... saat çalıştırıldığını, kanun ile röntgen teknisyenlerinin haftada otuzbeş saat çalışmalarının düzenlendiğini, çalıştığı süre boyunca şua izninin kullandırılmadığını belirterek fazla mesai alacağı ile şua izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ihalesini aldığı devlet hastanesinde MR makinesinde MR çekiminde çalıştığını, bu alanda sadece MR ve tomografi makinelerinin bulunduğunu, röntgen cihazının bulunmadığını, haftalık çalışma saatinin kırkbeş saat olduğunu, davacının röntgen teknisyeni olsa da röntgen cihazında değil MR cihazında çalıştığını, MR çekimi yapan personel için şua izninin bulunmadığını, davacının radyasyon çalışanı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda ıslaha karşı zamanaşımı dikkate alınırken dava dilekçesinde talep edilen miktarın değerlendirilmesi için bilirkişiden rapor alındığı anlaşılmaktadır. Bozma öncesi bilirkişinin ıslaha karşı zamanaşımına göre göre 01/06/2008 tarihinden sonraki fazla mesai alacağının 13,527,00 TL olduğu ve Mahkemece bu miktara %25 oranında indirim yapılarak 10,145,25 TL olarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Bozma sonrası bilirkişi dava dilekçesinde belirtilen tutarın zamanaşımına uğramadığı belirtilerek 10,145,25 TL ye 4.000,00 TL eklenerek fazla mesai miktarının 14.145,25 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece 15.351,00 TL tutara %25 hakkaniyet indirimi yapılarak fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Fazla mesai alacağı tespit edilirken dikkate alınan 10,145,25 TL miktarın zaten Mahkemece %25 indirim yapılarak bulunan miktar olduğu, bunun yanında yeniden toplam miktar üzerinden %25 indirim yapılarak mükerrer indirim yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına mükerrer indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca bilirkişi tarafından davacının hakettiği fazla mesai miktarı 14.145,25 TL olarak belirtilmesine rağmen, Mahkemece davacının talep ettiği fazla mesai miktarına hak kazanmış gibi değerlendirme yapılarak fazla mesai miktarının 15.351,00 TL olarak dikkate alınmasıda hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7966, Karar No: 2022/16675, Tarih: 12.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7966 E.  ,  2022/16675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun müştekiye yönelik hırsızlık suçundan neticeten 4500 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 7 ay 15 gün gün hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4500 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ".. sonuç olarak 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... suça sürüklenen çocuğun cezasının 4500 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14686, Karar No: 2015/20243, Tarih: 12.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/14686 E.  ,  2015/20243 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI :

DAVACI : İ.. D..

DAVALI : Hazine vs.

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

İ.. D.. ile Hazine ve K.. K.. aralarındaki Muhdesat Aidiyetinin Tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.01.2014 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırları belirtilen 5,5-6 dönüm miktarındaki kısmen çay yatağı kısmen taşlık olan taşınmazı vekil edeninin imar ve ihya ederek su kuyusu yaptırdığını, 80-100 kök kayısı, 4-5 adet kavak ağacı yetiştirdiğini, etrafını tel örgü ile çevirdiğini, DSİ tarafından Ilısu Sulama Barajı yapılması nedeniyle taşınmazın su altında kalacağını açıklayarak, dava konusu taşınmaz üzerindeki kayısı ağaçları, kavak ağaçları, sulama kuyusu, tel örgü, iğde ağaçları ve betonarme duvardan oluşan tüm muhdesatların mülkiyetinin vekil edenine aidiyetinin tespitine ve parasal değerlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili dava konusu taşınmazın imar ihya edilerek kazanılabilecek yerlerden olmadığını, davacının işgalci olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, fen bilirkişileri O.T., Y. Ö., M. P. tarafından düzenlenen 26.08.2011 havale tarihli rapor ve krokilerinde B harfi ile gösterilen bölüm üzerinde bulunan 1 adet kuyu, 38.37 m2 uzunluğundaki betonarme duvar, 66 adet 15 yaşında kayısı ağacı, 3 adet 10 yaşında kavak ağacı, 3 adet 25 yaşında söğüt ağacı ve 2 adet 10 yaşında dut ağacının davacı tarafından dikilip meydana getirildiğinin tespitine, dikenli tel ve iğde ağaçları yönünden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

.//..

Diğer temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

.//..

Diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra, daha önce rapor düzenleyen ziraat bilirkişisi B. T.'den dava konusu edilen taşınmaz üzerindeki ağaçları, cinsleri, ve sayıları hakkında ek rapor düzenlenmesi talep edilmiş, ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen 30.07.2013 havale tarihli ek bilirkişi raporunda, daha önce düzenlenen raporda dava konusu yerde 15-16 yaşlarında kayısı ağaçlarının var olduğunun belirtildiğini ancak keşif sırasında sayım yapılmayıp, dava konusu yerde kayısı bahçesi niteliği verebilecek yaşta ve sayıda kayısı ağacı olup olmadığına bakıldığını, kayısı bahçesi niteliğinde olduğu kanaatine varıldığı belirtmiştir.

Yine Mahkemece Arguvan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin delil tespiti istemli 2010/... D.iş dosyasına ait bilirkişi raporunun dosya arasına alındığı, bahsi geçen raporda B harfi ile gösterilen kısımda 15 yaşında 66 adet kayısı, 10 yaşında 3 adet kavak ağacı, 3 adet 25 yaşında söğüt ağacı ve 2 adet 10 yaşında dut ağacı bulunduğunun belirtildiği, ancak B harfı ile gösterilen kısımın 98 nolu parsel içerisinde kaldığı görülmüştür. Açıklanan bulgular karşısında, Mahkemenin 26.08.2011 havale tarihli bilirkişiler O. T., Y. Ö., M. P. tarafından düzenlenen raporda B harfi ile gösterilen tespit harici kısımda bulunan ağaçların yaşı, cinsi ve sayılarının ne şekilde tespit edildiği anlaşılmadığı gibi, tespitine karar verilen ağaçların, su kuyusunun ve duvarın yerleri de krokide gösterilmemiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesi hükmünde taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur. Bu nedenlerle, mahallinde yeniden keşif yapılarak dava konusu muhdesatların mümkünse bütün halinde fotoğraflanması, teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının 1. bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16331, Karar No: 2017/24273, Tarih: 02.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16331 E.  ,  2017/24273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ...Sanayi Mahallesi 2184 ada 1 ve 2, 2187 ada 6, 2154 ada 1 ile 2260 ada 1 sayılı parseller taşınmaz gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2084, Karar No: 2014/9474, Tarih: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2084 E.  ,  2014/9474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... hakkında 2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan; ortadan kaldırma

2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; Beraat

Sanık ... hakkında 2002, 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan; ortadan kaldırma

1-Tüm sanıklar hakkında “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen ortadan kaldırma kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ile ... hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi

2

uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31594, Karar No: 2014/32128, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31594 E.  ,  2014/32128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/535-2014/742

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.