muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8158, Karar No: 2023/3268, Tarih: 23.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özetle;

1.Sanığın, örgüt liderinin talimatından haberinin olmadığına, Bank ... hesap hareketlerinin talimat üzerine gerçekleştirilmediğine, rutin bankacılık işlemleri olduğuna,

2.Sendikaya yasal faaliyet olarak üye olduğuna, sendikanın örgütle irtibatlı olduğunu bilmediğine,

3.Örgüt üyeliğinin delili olan diğer hiçbir durumun kendisinde bulunmadığına,

4.Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmediğine ve

5.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, örgütle iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de örgüt liderinin talimatı üzerine hesap arttırımında bulunduğu ve örgütle iltisaklı sendikaya üye olduğu nazara alındığında sanığın örgütün hiyerarşik yapısı içerisinde bulunduğuna dair tam kanaat edinilemediği, ancak izah edilen delillere göre sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım niteliğinde kaldığı kanaatiye hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve tüm dosya kapsamına göre;

Yapılan yargılama sonunda sanığın, örgütle iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de daha önceden hesabı yokken örgüt liderinin talimatı üzerine 20.02.2014 tarihinde hesap açarak 21.02.2014 tarihinde para yatırdığı ve bu şekilde örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu işlediği kabul edilmiş ise de; örgüt liderinin Bank Asyaya para yatırılması talimatı verdiği diğer iki dönemde sanığın herhangi bir para yatırma işleminin bulunmadığı, para yatırdıktan kısa süre sonra yatırdığı paranın önemli bir kısmını üçüncü bir şahsa havale ettiği, bankanın TMSF'ye devrinden sonra katılım hesabı açma ve diğer bankacılık işlemlerine 20.03.2016 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasının aksini gösterir şekilde, örgüt liderinin talimatı ile örgüte yardım kastıyla, bilerek ve isteyerek Bank Asyaya para yatırdığının dosya kapsamındaki delillerle ortaya konulamadığı, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2019 tarihli ve ... sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2019 tarihli ve ... sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2999, Karar No: 2014/23240, Tarih: 11.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2999 E.  ,  2014/23240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanğın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mağdur ...'a yönelik yaralama eyleminden kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın mağdur ...'ya yönelik yaralama eyleminden kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece iddianame doğrultusunda yürütülen yargılamada sanığın (2) ayrı kasten yaralama eyleminin sübut bulduğu kabul edilerek sanığın katılmadığı 06/04/2012 tarihli 3. celsede gerçekleştirilen duruşma esnasında verilen kısa karar ile sanık hakkında iki ayrı kasten yaralama eylemi nedeni ile ayrı ayrı 3.000'er TL adli para cezasına hükmedildiği, ancak gerekçeli kararda sadece sanığın mağdur kızı ...'a yönelik eylemi nedeni ile 3.000 TL tutarında adli para cezasına hükmedildiği, gerekçeli kararın hüküm kısmında kısa karara aykırı olarak sanığın mağdur eşi ...'ya karşı gerçekleştirdiği eylemi nedeni ile hükmedilen 3.000 TL tutarındaki adli para cezasına yer verilmediği, ...'ya karşı gerçekleştirilen kasten yaralama suçuna ilişkin olarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1424, Karar No: 2009/11148, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1424 E.  ,  2009/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av... ile davalı ... vek.Av... aralarındaki menfi tespit davası hakkında İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.05.2007 gün ve 702/242 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen İnegöl 1.İcra Müdürlüğü'nün 2003/1595 sayılı dosyası ile dayanağı olan senet örneğinin eklenmesinden sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1416, Karar No: 2014/3171, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/1416 E.  ,  2014/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19794, Karar No: 2017/6043, Tarih: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19794 E.  ,  2017/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kovuşturma aşamasında sanık uzlaşma hükümlerini kabul etmediğini belirtmişse de, o tarihte yüklenen suç nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığından ve bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olmayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5477, Karar No: 2014/21815, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5477 E.  ,  2014/21815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6112, Karar No: 2013/6937, Tarih: 06.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6112 E.  ,  2013/6937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakanlarının maliki olduğu 128 ada, 43 ve 44 parseller ile 129 ada, 23 parsel sayılı taşınmazları üçüncü eşi olan davalı ... ile ondan olma oğlu davalı ...'ya satış yolu ile temlik ettiğini, üçüncü kişilerden bedelini ödemek suretiyle satın aldığı pek çok taşınmazı davalılar adına tescil ettirdiğini, kendisine ait taşınmazların davalılar adına kadastro sırasında tespit edilmesini sağladığını, yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptal edilerek miras payları oranında tüm mirasçılar adına tesciline; bu mümkün olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, satışın gerçek satış olduğunu, alım güçlerinin bulunduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,bir kısım temliklerin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulune, tenkis davasının ise tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu (eski) 304 parsel sayılı taşınmazın Yağlıdere Kadastro Mahkemesinin 1994/9 Esas - 1996/1 Karar sayılı olup 9.5.1992 tarihinde kesinleşen kararı ile davalı ... adına tescil edildiğine ve bu şekildeki tapusuz taşınmazlar yönünden 1.4.1974 tarih, ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığına göre; bir kısım davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33327, Karar No: 2021/6510, Tarih: 03.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/33327 E.  ,  2021/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, dolandırıclık

Nitelikli dolandırıcılık ve dolandırıcılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde sanıklar ... ile ...’ın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte ... ilinden ... iline ... plaka sayılı kamyonetle gelerek kamyonete sobalık odun doldurup, mağdur ...’ın ikametine gittikleri, mağdur ...'ya hitaben "biz ... Belediyesi'nden geliyoruz, sana yardım amaçlı odun ve 100TL getirdik" dedikleri, mağdur ...'nın sanıklara hitaben kendisinin bir talebinin bulunmadığını söylediği, bunun üzerine sanıkların “bunu herkese veriyoruz, sana 200TL vereceğim 100TL üzerine geri ver" dedikleri, mağdurun parasının olmadığını para üstü veremeyeceğini söylemesi üzerine, mağdura adını ve soyadını sordukları, mağdur ...'nın adını soyadını söylemesi üzerine “sen değilmişsin, yanlışlık olmuş" dedikleri, bu esnada olay yerine gelen tanık ...'a sanıkların "odunu sana satalım" dedikleri, tanık ...’ın kabul etmediği ve sanıkların daha sonra araçları ile ayrıldıkları;

Aynı gün müşteki ...'ın evinde tek başına bulunduğu sırada, sanıkların gelip belediyeden yardım amaçlı odun dağıttıklarını söyledikleri, müştekinin “emekli olduğunu, yardıma ihtiyacı olmadığını” söylemesi üzerine, sanıkların yaşlı olanlara bu yardımı yaptıklarını söyledikleri, müştekinin “o zaman odunları indirin” dediği, sanıklardan birinin arabadan bir kaç odun indirdiği, bu sırada sanıklardan diğerinin müştekiye 200TL para verdiği, geriye 100TL vermesini istediği, 200TL’den kalan 100TL’ yi başka birine yardım amaçlı vereceklerini söylediği, bunun üzerine müştekinin 200TL’ yi aldığı, 2 tane 50TL’ lik banknotu kendisine 200TL’yi veren sanığa verdiği, sanıklardan bir tanesinin su istediği, müşteki suyu getirdikten sonra, müştekinin iki tane 50TL’ lik banknotu verdiği sanığın, paraların 5’ er TL’ lik olduğunu belirtip, müştekiye iki tane kağıt 5TL göstererek kendisine 100TL para vermesi gerektiğini söylediği, müştekinin ise, “verdiği paraların 50’ şer TL’lik olduğunu ve toplam 100TL parayı kendisine verdiğini” söylediği, sanıkların müştekiye para bozduracak yer olup olmadığını sordukları, müştekinin “çevrede para bozduracak yer olmadığını, kendisinin de 200TL’yi bozamayacağını” söylediği, sanıkların parayı geri istemeleri üzerine müştekinin 200TL parayı sanıklara iade ettiği ancak sanıkların müştekinin verdiği iki adet 50’şer TL’yi iade etmedikleri, araçlarına binerek oradan uzaklaştıkları,

Bu defa sanıkların mağdur ...’ün evine gittikleri, mağdura 200TL para verdikleri, mağdurun bu parayı neden verdiklerini sorduğunda sanıkların "biz ... Belediyesi'nden geliyoruz, sana yardım amaçlı odun ve 100TL getirdik, sana 200TL para verip, yardım olarak 100TL vereceğiz, sen bize 100TL geri vereceksin" demeleri üzerine mağdur ...'in parayı sanıklara uzatarak "benim yardıma ihtiyacım yok" dediği, sanıkların ısrarla parayı mağdura uzattıkları ve mağdura hitaben "nine sen bu parayı al, biz belediyeden geldik, sana odun ve para vereceğiz, bak müdürümüz arabının içinde" dedikleri esnada olay yerine polislerin geldiği, sanık ...’ın kaçtığı, diğer sanık ... ile temyiz dışı sanık ...’ın polisler tarafından yakalandıkları sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı kişinin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık ile basit dolandırıcılık suçlarını işledikleri kabul olunan somut olayda;

1) Sanıkların mağdur ...’e yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur beyanı, tanık beyanı, sanıklar savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, sanıkların aynı fikir ve eylem birlikteliği içerisinde dolandırıcılık yapmaya karar verdikleri, yaptıkları plan gereği algılama yeteneği zayıflamış olan çok yaşlı kişilerin yanına odun yükledikleri araçla giderek "... Belediyesi'nden" geldiklerini 100TL nakti yardım ile odun yardımı yaptıklarını söyleyip, dolandıracakları kişiye 200TL banknot verip, 100TL'sini yardım olarak almasını, geriye kalan 100 TL'sini ise 2 adet 50TL olarak iade etmesini söyleyip, 2 adet 50TL‘yi aldıktan sonra yanlış kişiye geldiklerini söyleyip, odunları ve verdikleri 200TL‘yi geriye alıp, algılama yeteneği zayıf yaşlı kişilere verdikleri 2 adet 50TL’lik banknot yerine 2 adet 5TL’lik banknotu verip, dolandıracakları kişinin 90TL’sini dolandırma hususunda anlaştıkları ve yaptıkları plan doğrultusunda mağdura yönelik üzerlerine atılı eylemleri işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; maddede öngörülen hak yoksunluğu hükümlerinin güvenlik tedbiri niteliğinde olup, hapis cezasının kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında bu hususun gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...’ın; yalnızca bir olay nedeniyle yargılanması gerektiğine, diğer iki olaya ilişkin bilgisi olmadığına yönelik ve sanık ... müdafiinin ise; suça konu olayları gerçekleştiren kişinin, sanık ...’ın kimliğini kullanan, teyzesinin oğlu Kenan Buğurcu isimli kişi olduğuna, dosyada hatalı değerlendirme ve eksik inceleme sonucunda müvekkili hakkında mahkumiyete hükmedildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıkların mağdur ... ve müşteki ...’a yönelik dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1893, Karar No: 2011/416, Tarih: 28.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1893 E.  ,  2011/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 151 ada 6 parsel sayılı 3223.69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümünün kadim köy yolu olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne; dava ve temyiz konusu taşınmazın, uzman bilirkişiler tarafından 3.8.2009 tarihinde düzenlenen rapor ve haritada (B) harfi ile işaretli 642.27 m2 yüzölçümündeki bölümünün paftasında yol olarak gösterilmesine, (A) harfi ile işaretli 2581.43 m2 yüzölçümündeki bölümünün tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm; davalı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor ve haritada (B) harfi ile işaretli dava ve temyiz konusu bölümün yol, yol boşluğu ve köy çeşmesi niteliğinde olduğu, yol ve köy çeşmesi vasfındaki taşınmazların zilyetlikle iktisap edilemeyeceği, yol boşluğu üzerinde davalı ... 'nın zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ... ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının mahsubu ile geriye kalan 6,95 TL harcın davalı taraftan alınmasına, 28.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.