muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7383, Karar No: 2014/3797, Tarih: 06.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7383 E.  ,  2014/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/188-2012/397

Davacı P.. A.. vekili Avukat Ç.. A.. tarafından, davalı T.. Y.. aleyhine 30/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat M.. B.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı T.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının resmi nikahlı eşi ile birlikte yaşadığını, cep telefonuna attığı mesajlar ile kendisine hakaret ettiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davalı hakkında açılan hakaret suçuna yönelik kamu davası içeriğinden davalının davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğunun kabulü ile istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, dava dilekçesinin davalıya mernis adresi olduğu yönünde şerh verilerek Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre “E.. mah. G.. Sk. İ.. Sitesi C Blok No:.. / Y.. /Bursa” adresinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Yine dosya arasında bulunan davalıya ait nüfus kayıt örneğinden davalının nüfus kayıt sistemine kayıtlı bir yerleşim yeri adresi olmadığı şerhi bulunduğu görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27. maddesi uyarınca hakim “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” hükmünü düzenlemektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27. maddesi uyarınca hakim “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” hükmünü düzenlemektedir.

Şu durumda, davalının nüfus kayıt sisteminde kayıtlı bir adresi olmamasına karşın, dava dilekçesinin mernis adresi şerhi verilerek tebliğ edilmesi doğru olmamış, davalının usulüne uygun şekilde davadan haberdar edilmesi, hakkındaki yargılama ile ilgili bilgi verilmesi, açıklama ve ispat hakkı tanınması ile sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17110, Karar No: 2017/17300, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17110 E.  ,  2017/17300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 715 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/118, Karar No: 2006/9, Tarih: 31.01.2006

Ceza Genel Kurulu 2005/4,MD-118 E., 2006/9 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4,MD-118 E., 2006/9 K.**

**- HUKUKİ SAİK VE MUHASEBE TEKNİĞİ BAKIMINDAN FARKLILIK ARZEDEN İŞLEMLERİN DEĞERLENDİRİLME

- ZİNCİRLEME BİÇİMDE GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar İ…

…. Metin, H…

…. Peker ve M…

… Z…

… Alas'ın zincirleme biçimde görevi kötüye kullanmak suçundan beraatlerine ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.07.2005 gün ve 19-32 sayılı hükmünün Yargıtay C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 30.09.2005 günlü tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Zonguldak Valisi olan sanık İsmet Metin'in, Zonguldak İli'nin gelişimine katkıda bulunmak amacıyla, Zonguldak İl Özel İdaresinin büyük ortağı olduğu, Zonguldak Belediyesi ile Zonguldak'a bağlı 28 ilçe ve belde belediyesi, yine Zonguldak, Alaplı, Devrek ve Ereğli Ticaret ve Sanayi Odalarının da ortakları arasında yer aldığı Zonguldak İnşaat, Gıda, Tarım, Madencilik, Turizm, Enerji, Hizmet, Sanayi Ticaret Sektörleri Yatırım Teşebbüs ve Gelişim Anonim Şirketi'nin kurulmasını sağladığı, Yönetim Kurulu Başkanlığını İl Valisi'nin üstlendiği bu Şirket'in Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri ile danışmanının ücret almaksızın görev yaptıkları, Şirket'in Zonguldak İl Özel İdare Müdürlüğü tarafından yaptırılmış olan 100. Yıl Atatürk Hizmet Köyü Tesisleri'nin işletmeciliğini üstlenmesinin yanısıra Kızılay Derneği ile akdedilen anlaşmalar çerçevesinde çadır üretimi de gerçekleştirdiği, 2000 ve 2001 yıllarında hizmet üretip kâr eden Şirket'in 2001 yılında ortaya çıkan ekonomik krizden etkilendiği ve Kızılay Derneği'nin sözleşmelerden vazgeçmesi sonucu zarara girdiği, kısa vadeli borçlarını çeviremez, vergilerini ödeyemez duruma düştüğü, finansman probleminin Şirket'in halka açılması suretiyle çözülmesinin düşünüldüğü, ancak bu fikrin hayata geçirilemediği, tam bu aşamada önceden İçişleri Bakanı'nın yetkisinde bulunan "can güvenliği tehlikede olan kişilere silâh taşıma izni verme yetkisi"nin Yönetmelik değişikliği ile il valilerine devredilmesi üzerine, silah ruhsatı talebinde bulunanların istekleri halinde Zonguldak Gelişim A.Ş'ne belirli bir miktar parayı borç olarak verebilecekleri hususunun istekte bulunanlara duyurulmasını kararlaştıran sanık Vali İ…

…. Metin'in bu durumu Özel Kalem Müdürlüğü görevini vekâleten yürüten sanık M…

… Z…

…. Metin'in bu durumu Özel Kalem Müdürlüğü görevini vekâleten yürüten sanık M…

… Z…

… Alas'a bildirdiği, 2002 yılı Temmuz ayından sonraki birkaç aylık süre içinde başvuruda bulunan çok sayıda istek sahibinin Vilayet Özel Kalemi aracılığı ile kendilerine yapılan bu öneriye uydukları ve Zonguldak Gelişim A.Ş'nin finansman sorununun çözümüne katkıda bulunmak amacıyla anılan Şirket'e borç verdikleri, ödünç işleminin Şirket muhasebesine borç olarak kaydedildiği ve istek halinde bu bedellerin iadesinin mümkün olduğu, gönüllü olarak gerçekleştirildiği borç verenlerin beyanlarıyla saptanan bu işlemler nedeniyle başvuru sahiplerinden hiç kimsenin şikayetçi olmadığı, ayrıca can güvenliği nedeniyle silâh taşıma izni verilmesi hususunda il valisine tanınan takdir yetkisinin olumsuz kullanıldığına, başka deyişle Yönetmeliğin ruhsat verilmesini yasakladığı kişilere ruhsat verildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge de edinilemediği, dosyaya toplanan kanıtlardan anlaşılmaktadır.

Sanıklara atılı görevi kötüye kullanma suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenmiş olup, anılan maddede: kanunda suç olarak tanımlanan haller dışında görevinin gereklerine aykırı hareket ederek kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olan ya da kişilere haksız bir kazanç sağlayan kamu görevlisinin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Görüldüğü gibi bu suçun oluşumu, "kişilerin mağduriyeti", "kamunun zararı", "kişilere haksız kazanç sağlanması" koşullarına bağlanmıştır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Başvuru sahiplerinin gönüllü olarak ve bağış saikı ile gerçekleştirdikleri bu işlemler hukuki açıdan ödünç, muhasebe tekniği bakımından ise nakdî borç işlemi niteliğinde olup, iadesi istendiğinde yasal faizi ile birlikte paranın iadesinin de mümkün olması karşısında herhangi bir kişinin mağduriyeti söz konusu değildir. Ekonomik anlamda bir kamu zararı da bulunmamaktadır. Öte yandan, Zonguldak Gelişim A.Ş'nin ortaklarının büyük bölümünün kamu kurumları olması, bağışta bulunanların yakınları da dahil olmak üzere yöre sakinlerini istihdam edip geçimlerini sağlaması ve yöre gelişimine katkıda bulunması karşısında, ödünç işleminden kazanç sağlayan kişiler olmayıp kamu'dur.

Bu durum karşısında, silah ruhsatı alma isteminde bulunanların bir kısmına kamu kurumlarının ortağı olduğu Zonguldak Gelişim A.Ş'ne gönüllü borç para vermelerini önermekten ibaret eylemde görevi kötüye kullanma suçunun yukarıda açıklanan maddi öğeleri oluşmamıştır. Kaldı ki güdülen amaç gözetildiğinde, suçun manevi ögesini oluşturan "kast"ın da gerçekleşmediği açıktır.

Bu itibarla, dönemin Zonguldak Valisi sanık İ…

…. Metin, Vali Yardımcısı sanık H…

…. Peker ve Valilik Özel Kalem Müdür Vekili sanık M…

…. Z…

…. Alas'ın atılı suçtan beraatlerine ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay C.savcısının temyiz itirazının reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, dönemin Zonguldak Valisi sanık İ…

…. Metin, Vali Yardımcısı sanık H…

…. Peker ve Valilik Özel Kalem Müdür Vekili sanık M…

…. Z…

…. Alas'ın atılı suçtan beraatlerine ilişkin hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığından, Yargıtay C.savcısının temyiz itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi ise; sanıklara yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğu düşüncesiyle beraat hükümlerinin bozulması yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.savcısının temyiz itirazının reddine,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.07.2005 gün ve 19-32 sayılı kararının ONANMASINA, 27.12.2005 günlü birinci müzakerede karar için gerekli oyçokluğunun sağlanamaması nedeniyle 31.01.2006 günü gerçekleştirilen ikinci müzakerede oyçokluğu ile tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5834, Karar No: 2024/1960, Tarih: 11.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5834 E.  ,  2024/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1010 Esas, 2022/943 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/346 E., 2022/63 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişinin "nevaya" ibaresini 5. ve 10. sınıfta tescili için yaptığı marka başvurusuna, müvekkilinin tanınmış "NIVEA" markalarına dayalı olarak iltibas, tanımışlık iddiasıyla yaptıkları itirazlarının Markalar Dairesi Başkalığı tarafından kısmen kabul edilerek dava konusu başvurusunun 5. sınıf ve 10. sınıfın 07 alt gurubunda yer alan mallar yönünden reddine karar verildiğini, davalı başvuru sahibinin bu karara itirazının ise YİDK tarafından kabul edildiğini, oysa müvekkilinin tanınmış markaları ile dava konusu marka arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas tehlikesi bulunduğunu, somut olay bakımından aynı Kanunun 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve beşinci fıkrasındaki koşulların da oluştuğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 10.11.2018 tarih ve 2018-M-9532 sayılı kararının iptalini ve dava konusu başvurunun tescili halinde 5. sınıfta yer alan “Göz için farmasötik müstahzarlar hariç olmak üzere insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, göz ile ilgili olanlar hariç olmak üzere tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, göz ile ilgili olanlar hariç olmak üzere tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, göz ile ilgili olanlar hariç olmak üzere ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları.” ve 10.sınıftaki “Biberonlar, biberon emzikleri, emzikler, bebekler için diş kaşıyıcılar” malları yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait marka adı altında sadece doktorlar tarafından düzenlenen reçete ile satılabilen ve ancak sağlık uzmanı tarafından kişiye uygulanabilen Tıbbi Cihaz Yönetmeliğine bağlı ilaç niteliğindeki ürün dağıtımının yapıldığını, diz kapağında sıvı azalması sonucu gerçekleştirilen tıbbi hastalıkların ilaç satımını gerçekleştirdiğini, davacıya ait markaların bu malları içermediğini, taraf markaların renk ve yazımlarının farklı bulunduğunu, taraf markaların hitap ettiği müşteri kitlesi ve seviyesinin de benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu 2017/57154 sayılı "nevaya şekli" ibareli marka başvuru ile itiraza dayanak gösterilen davacının “NIVEA” ibareli markaları arasında görsel ve işitsel olarak benzerlik olduğu, davacı markaları 03. ve 05. sınıflarda tescilli iken, davalı marka başvurusu kapsamında ilan edilen çekişmeli malların 05. ve 10. sınıflarda olduğu; başvuru kapsamında yer alan 05. sınıftaki “Göz için farmasötik müstahzarlar hariç olmak üzere insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, göz ile ilgili olanlar hariç olmak üzere tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, göz ile ilgili olanlar hariç olmak üzere tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, göz ile ilgili olanlar hariç olmak üzere ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları.” malların aynı/benzer ve birbirleri ile ilişkili olduğu; davaya konu olan markanın 10. sınıfta yer alan “Biberonlar, biberon emzikleri, emzikler, bebekler için diş kaşıyıcılar” malları ile davaya mesnet gösterilen markanın 03. sınıfta yer alan malları arasında bir ilişkinin söz konusu olduğu; dolayısıyla bu kapsamda 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davacının davaya mesnet gösterdiği NIVEA markalarının toplumda yüksek tanınmışlık düzeyine sahip olduğu; dolayısıyla tanınmış markanın aynısı veya benzerinin aynı ve/veya farklı mal ve hizmetlerde kullanılmasının, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası kapsamında, tanınmış markanın ayırt edici karakterine zarar verebileceği, itibarının zarar görmesine ve haksız yarar sağlanmasına neden olabileceği ve bu durumun tescil için engel oluşturduğu, ancak davacının tanınmışlık itirazının sadece hükümsüzlük davasında değerlendirilebileceği TÜRKPATENT YİDK tarafından tesis edilen 10.11.2018 tarih ve 2018/M-9532 sayılı kararın 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kısmen iptali gerektiği, hükümsüzlük koşullarının ise 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası ve beşinci fıkrası gereğince davaya konu tüm mallar yönünden oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının bütünsel algılamada ortalma tüketici nezdinde görsel, işitsel ve kavramsal anlamda benzer bulunmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, taraf markaları arasında iltibas ihtimali bulunmadığını, markalar arasında benzerlik olmadığını, taraf markalarının kapsadığı mal ve hizmetlerin farklı bulunduğu, müvekkilinin markası altında sadece doktor tarafından reçete edilen ve sağlık uzmanı tarafından kişiye uygulanabilen Tıbbi Cihaz Yönetmeliği'ne bağlı ilaç niteliğindeki ürünlerin dağıtımını yaptığını, bu ürünlerin sadece eczanelerde satıldığını, hitap ettiği tüketici kitlesinin de farklı bulunduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar ... ile Türk Patent ve Marka Kurumu vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu edilen marka başvurusu ile davacıya ait markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, markalar bütünsel algılamada ortalama tüketici nezdinde görsel, işitsel ve kavramsal anlamda benzerlik taşımadığını, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasındaki koşulların oluşmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı müvekkile ait marka ile davaya konu marka arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, her iki markanın içerdiği mal ve hizmetlerin birbirinden tamamıyla farklı olduğunu, davalıya ait marka sadece doktor tarafından düzenlenen reçete ile satılabilen ve ancak sağlık uzmanı tarafından kişiye uygulanabilen tıbbi cihaz yönetmeliğine bağlı ilaç niteliğindeki ürün dağıtımı yapıldığını, markaların benzer olmadığı, makul düzeyde bilgili, dikkatli ve özenli olduğu kabul edilen ortalama tüketici tarafından karıştırılması ya da ilişkilendirmesi ihtimalinin olmadığını, bunun yanında müvekkile ait marka ile davacının tescilli markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/hizmetler algısının da oluşmasının söz konusu olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.