muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6090, Karar No: 2019/7823, Tarih: 21.05.2019

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddenin uygulanmasına yönelik bölümün çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi; ayrıca hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sanığa tayin edilen zorunlu müdafii ücretinin zorunlu kamu masrafı olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI,

III-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hapis cezası bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesinde gösterilen "Kasıtlı suçtan mahkum olmama" nesnel koşulunun bulunduğu; konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmayan suçlardan olduğu; öznel koşullar yönünden olaya bakıldığında, sanığın tüm aşamalarda suçunu ikrar ettiği ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışının da bulunmadığı ve ayrıca “...adli sicil kaydı, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık, sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması...” şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında; hapis cezasının ertelenmesine nazaran daha lehe nitelikte olan ve 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” hükümlerinin konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden tartışmasız bırakılması,

2-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10600, Karar No: 2010/14760, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10600 E.  ,  2010/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, anne ve baba adının birlikte değiştirilmesi istemini kapsamakta olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca nesebin (soybağının) düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/554, Karar No: 2019/19082, Tarih: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/554 E.  ,  2019/19082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek, hükmün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8352, Karar No: 2009/10446, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8352 E.  ,  2009/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz kararına itiraz talebinin yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde itiraz eden ... İnş. Mal. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalının keşidecisi olduğu ve ... Ağaç Kaplama A.Ş. tarafından davacıya ciro edilen çeke dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına yöneliktir.

Davalı borçlu vekili çekte keşide yerinin Silifke olduğunu, İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisiz olduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece hakkında ihtiyati haciz kararı verilen borçlulardan ... Ağaç Kaplama Ltd. Şti.’nin faaliyet adresinin İnegöl olduğu anlaşıldığından İİK.’nun 50. ve HUMK.’nun 9/2. maddeleri uyarınca itirazın reddine karar verilmiş, hüküm itiraz eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, itiraz eden ... İnş. Mal. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3972, Karar No: 2016/4043, Tarih: 16.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3972 E.  ,  2016/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; ödenmeyen faturaların tahsiline yönelik davalı abone hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/9042 Esas sayılı dosyası ile cebri icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, bu nedenlerle davanın kabulüyle itirazın iptalini ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; 02.06.1994 tarihli 57-366 no ile düzenlenen su işletmesi abonman senedindeki imzanın kendisine ait olmadığını, adreste başkasının ikamet ettiğini, su borcu tahakkuk ettirilen ikametle hiç bir ilgisinin olmadığından bahisle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, "adli tıp kurumu raporundan anlaşılacağı üzere abone sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olmadığı anlaşılmakla davacının davalı hakkında başlattığı icra takibine davalının haklı olarak itiraz ettiği" gerekçesi ile davanın redddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; abonelik sözleşmesinden doğan fatura borcuna vaki takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı borca itirazında; abonelik sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ve fatura borcunun ilişkin olduğu ikametle bir ilgisinin olmadığını beyan etmiştir. İtirazın iptali istemiyle açılan iş bu yargılama dosyasında; abonelik sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı noktasında inceleme yapılmış; bu doğrultuda dosyanın gönderildiği Adli Tıp Kurumunun 19.11.2014 tarihli rapor içeriğinde; abone sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olmadığı belirtilmiş; ancak mahkemece fatura borcunun ilişkin olduğu adresin fiili kullanıcısının tespitine yönelik gerekli inceleme ve araştırmalar yapılmamıştır.

Fatura borcunun ilişkin olduğu ikamete ait tedavüllü tapu kayıtları incelenmemiş; takibe konu fatura dönemlerinde kim tarafından kullanıldığına ilişkin zabıta araştırması yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece takibe konu fatura tarihlerinde ve faturada belirtilen adreste davalının oturup oturmadığı, sözkonusu ikametin takibe dayanak fatura tarihlerinde kim yada kimler tarafından kullanıldığı noktasında yeterli araştırma yapılarak, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece takibe konu fatura tarihlerinde ve faturada belirtilen adreste davalının oturup oturmadığı, sözkonusu ikametin takibe dayanak fatura tarihlerinde kim yada kimler tarafından kullanıldığı noktasında yeterli araştırma yapılarak, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20930, Karar No: 2017/3627, Tarih: 04.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20930 E.  ,  2017/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde birleştirilen davanın davalısı ...

vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, 06/.../2009 tarihinde mülkiyeti davalılardan ... ... ait olup sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonet ile davalı ... Turz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait olup sürücü ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı otobüsün karıştığı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sırasında.... plakalı otobüste yolcu olarak bulunan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını belirterek 150.000.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar .... Tur. Taah.Ltd. Şti. ve ...'un vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkillerinin kusuru olmadığını, ceza yargılaması sırasında da diğer davalı ...'ın asli kusurlu olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada herhangi bir ihmalinin olmadığını, ceza mahkemesinin dosyasının sonuçlanmasının beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davada davacı vekili, aynı olay nedeniyle müvekkilinin kaza tarihinde işvereni olan davalıdan 150.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...... ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin kazanın oluşumunda kusurunun olmadığını, kazanın davacının müvekkili şirket bünyesinde çalışırken meydana geldiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların görev yönünden usulden reddine, hükmün kesinleşmesini müteakip iki haftalık süre içerisinde talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiş, karar, birleştirilen davanın davalısı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, birleştirilen davanın davalısı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı ...,... TL kalan onama harcının temyiz eden birleştirilen davanın davalısı ..... ve Tic. AŞ'den alınmasına 04/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/398, Karar No: 2010/1547, Tarih: 08.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/398 E.  ,  2010/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada müşterek çocuklar için hükmedilen 50.00 TL iştirak nafakasının ayrı ayrı 250.00 TL'ye yükseltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece iştirak nafakası ayrı ayrı 200.00 TL'ye yükseltilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 30.11.2005 tarihinde boşanmışlar, velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuklar ...'e ayrı ayrı 50.00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

TMK.nun 182/2. maddesi gereğince boşanma veya ayrılık halinde çocuk kendisini tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmak zorundadır. Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate almalıdır.

Aylık 550.00 TL geliri olan davalı babanın 200.00 TL kira bedeli de ödediği gözetildiğinde ayrı ayrı iki çocuğa 200.00'er TL nafakaya hükmedilmesi çok olup, doğru görülmemiştir.

Mahkemece çocukların yaşı, ihtiyaçları ve okul durumu ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilerek TMK. 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun bir artış uygulanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16457, Karar No: 2014/21397, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16457 E.  ,  2014/21397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2014/317-2014/297

Davacı, Kurumca tahakkuk ettirilen idari para cezalarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, görev yönünden reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yargı yolu yanlışlığı nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yargı yolunun saptanması hususunda toplanmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 80/5.maddesine göre “Kurumun, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasında Maliye Bakanlığı, diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır.” denilmektedir. 5510 sayılı Yasa'nın mükerrer 88/16. maddesinde de; “Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç, diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasında Maliye Bakanlığı ile diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır.” denilmiştir. 6183 sayılı Yasa'nın 58/1.maddesine göre ise, “ Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs,böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu (İş Mahkemesi) nezdinde itirazda bulunabilir.” hükmünü amirdir.

İdari para cezalarına ilişkin olarak 506 sayılı Yasa’nın 140. maddesindeki düzenlemede “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu

İdari para cezalarına ilişkin olarak 506 sayılı Yasa’nın 140. maddesindeki düzenlemede “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu

süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idarî para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenmeyen idarî para cezaları, bu Kanunun 80 inci maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz ve yargı yoluna başvurulmaksızın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme, idarî para cezalarına karşı Kuruma itiraz etme veya yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. Ancak, Kurumca itirazın reddedilmesi veya mahkemece Kurum lehine karar verilmesi halinde, daha önce tahsil edilmemiş olan dörtte birlik ceza tutarı, 80 inci madde hükmü de dikkate alınarak tahsil edilir” denilmektedir. Yine, 5510 sayılı Yasa'nın mükerrer 102. maddesinde de; “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz edilmeden veya yargı yoluna başvurulmadan önce tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde peşin ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme idari para cezasına karşı yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. (İptal üçüncü cümle: Anayasa Mahkemesi’nin 28/11/2013 tarihli ve E.: 2013/40, K.: 2013/139 sayılı Kararı ile.) (…)

Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde ödenmeyen idari para cezaları, 89 uncu madde hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir.” denilmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davacıya çıkartılan idari para cezası konulu ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'a göre çıkartıldığı; bu durumda davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği açıktır.

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davacıya çıkartılan idari para cezası konulu ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'a göre çıkartıldığı; bu durumda davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurulmadan işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca; 11 Eylül 2014 gün ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a Geçici 60. madde eklenerek, bu maddede belirtilen ve 2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde ödenmemiş Kurum alacaklarına yapılandırma imkanı getirilmiştir.

Yapılacak iş, davacının 6552 sayılı Kanun uyarınca yapılandırmadan yararlanıp yararlanmadığının davalı Kurumdan sorulması, başvurusu varsa buna ilişkin evrakların getirtilmesi, davacının henüz başvurusu yoksa başvuruda bulunup bulunmayacağının davacıya sorulması, bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların bu maddede belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamalarının şart koşulduğunun gözönünde tutulması, Kanunda yazılı sürenin sonuna kadar beklenilmesi, davacının davadan vazgeçmesi halinde davanın bu nedenle reddine karar verilmesi, aksi halde işin esasına girilerek bir karar verilmesinden ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 27/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.