muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3383, Karar No: 2020/3278, Tarih: 14.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3383 E.  ,  2020/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.11.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7848, Karar No: 2018/1340, Tarih: 15.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7848 E.  ,  2018/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılanın temyiz itirazının kabulüne göre;

Sanığın sahibi olduğu işyerinde katılanın kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı ve aynı hat üzerine ADSL bağlantısının da alındığı iddiası ile açılan davada, sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiği, imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiği ve elde edilen menfaatin sanığa ait olduğu bu nedenle suçun sübut bulduğu gözetilerek, hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki " Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip sanığa önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3435, Karar No: 2019/10958, Tarih: 19.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3435 E.  ,  2019/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Bu açıklamalar ışığında; somut olayda, iddianamede, sanığın katılanı “haddini bil” sözleri ile tehdit ettiğinin anlatıldığı, katılanın aşamalardaki beyanlarında ve tanık Murat’ın soruşturma aşamasındaki beyanında da sanığın “haddini bil” dediğinin ifade edildiği, belirtilen sözlerin, objektif olarak kişi üzerinde korku ve endişe meydana getirmeye elverişli olmadığı, ancak mahkemece tanığın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden sanığın katılana “ayağını denk al” dediği kabul edilerek, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, suç tarihinde, katılana hitaben söylediği “çok zıplıyorsun” şeklindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7958, Karar No: 2018/15560, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7958 E.  ,  2018/15560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı bünyesinde kapsam dışı personel olarak çalıştığını, davalı şirketin 14/11/2005 tarihinde özelleştirme sonrasında kamuya nakil hakkını saklı tutmak kaydıyla iş sözleşmesi imzalandığını, davacının 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesi ve ilgili mevzuat ile taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi gereği kamu kurumuna nakil olduğunu, 5473 sayılı değişik adlar altında ilave ödemesi bulunmayan memurlar ve sözleşmeli personele ek ödeme yapılmasının belirtildiğini, davalı ile davacı arasında imzalanan 2. Toplu İş Sözleşmesinin 7. maddesi hükmü gereği, davacıya yapılacak zamların memurlara yapılan zamları ile orantılı olması gerektiğini, ancak bu zamların maaşına yansıtılmadığını, kamuya nakil tarihinde de davalı tarafından ücretinin eksik bildirilmesi nedeni ile çalışmakta olduğu kurumdan da ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek, davacının davalı işyerinden geçiş yaparken, maaş nakil bildiriminin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi ve 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesine uygun olarak düzenlenmemesi nedeniyle, dava konusu artış ve zamların eklenerek, düzenleme tarihi itibariyle yeniden tespitine, ödenmeyen ve kurumun hatalı maaş nakil bildirimi nedeniyle, halen çalıştığı kurumda eksik maaş almasına sebep olduğu tutarların, yıllar itibariyle değişen ek ödeme ve denge tazminatlarının ve buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye tutarları farkının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 375 sayılı KHK'ne eklenen Ek 3. madde kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikli bir uygulama olmayıp, ek ödemeden yararlanamayanlara ek ödeme yapılmasını içerdiğini, davacının ek ödemeden faydalanamayacağını, halen çalıştığı kurumda emsallerinden oldukça fazla ücret aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 Sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7593, Karar No: 2013/7358, Tarih: 16.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7593 E.  ,  2013/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29...2011 tarih ve 2005/571-2011/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müzik yapımcısı olan müvekkili şirketin kaset ve CD dolum ve basım işlerini daha önce dava dışı başka şirketlere yaptırmakta iken, davalı firma ile çalışmaya başladığını, bu kapsamda daha önce müvekkilinin çalıştığı firmalar tarafından alınan 340.000 bandrolün davalı şirket tarafından resmi intikaller ile devir ve teslim alındığını, ayrıca davalının devam eden ticari ilişki süresince Kültür Bakanlığı'ndan 206.000 adet ses kaseti ve 1.500 adet CD bandrolü devir ve teslim aldığını, daha sonra müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişkinin sona erdirilmesinden sonra davalı tarafından müvekkiline 122.120 adet bandrol devir edildiğini, ticari ilişki süresince müvekkiline toplam 168.156 adet kaset faturalandırıldığını buna göre 255.724 adet kaset ve 1.500 adet CD bandrolünün davalıda kaldığını, müvekkiline devredilmeyen bu bandroller sebebiyle müvekkilinin zamanında siparişleri karşılayamadığını, ticari itibarının zedelendiğini, bandrollerin çıkarılma maliyetleri, devir ve tesliminin yapılmaması sebebiyle müvekkilinin maddi zarara uğradığını belirterek şimdilik ....000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında ....2011 tarihinde davasını ıslah ederek 74.964,61 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, gerek asıl dava gerekse ıslah talebinin zamanaşımına uğradığını, devir tutanaklarının hepsinin 1995 ve 1996 yıllarına ait olduğunu, müvekkilinin kendinden önceki firmalardan toplam 156.639 adet bandrol devraldığını, bizzat aldığı 206.000 adet kaset 1.500 adet CD bandrolü ile birlikte toplamda teslim alınan 356.639 adet bandrolden, 224.608 adedinin kullanıldığını, 121.285 adedinin davacının onayı ile Sera şirketine devredildiğini, müvekkilinde toplam 16.746 adet kaset ve 1.500 adet CD bandrolünün kaldığını, bunlarında Kültür Bakanlığı tarafından onay verilmediği için devredilemediğini, müvekkilinin bu bandrolleri davacıya devire hazır olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, Kültür Bakanlığı'ndan temin edip dosya kapsamına sunulmuş bulunan bandrol teslim tutanaklarının bir kısmında mükerrer yazılmalar olduğu, bir kısmında da usulsüzlük yapıldığının anlaşıldığı, teslim edilen gerçek bandrol miktarının belirlenmesinin mümkün olmadığı, davalının teslimini kabul ettiği miktar dikkate alındığında asıl dava ile talep edilen miktarın kabul edilebilir sınırlar içinde kaldığı, ancak ıslah dilekçesinin 11/.../2011tarihinde verildiği, devir tutanaklarının hepsinin 1995 ve 1996 yılına ait olduğu dikkate alındığında ıslah edilen kısım yönünden ... yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, davalı tarafın teslimini kabul ettiği bandrol miktarına göre zaman aşımına girmeyen asıl dava yönünden talebin kabul edilebilir sınırlar içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, ....000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, ıslahla artırılan miktar yönünden talebin zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, sözleşmeye dayalı olarak devredilmeyen bandroller sebebiyle alacak istemine ilişkin olup, mahkemece ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile ıslah edilen kısım yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı ile davalı arasında tanzim edilen sözleşmenin, dosya içerisindeki mevcut delil durumuna göre, 2000 yılında başlayarak 2002 yılına kadar yaklaşık ... yıl boyunca devam ettiği ve Kültür Bakanlığı nezdinde tanzim edilen tutanaklara göre de, davalının sözleşmenin feshi sebebiyle elindeki bandrolleri dava dışı Sera Şirketine 2002 yılının Şubat ayı içerisinde devretmesi suretiyle taraflar arasındaki sözleşmenin son bulduğu anlaşılmaktadır. Davacı, işbu davada teslim edilmeyen bandroller nedeniyle uğradığı zararı talep ettiğine göre, zarar ancak sözleşmenin feshinden sonra davalının elinde kalan bandrolleri teslim etmemesi sonucu oluşmuş olacaktır. Bu durumda, bu tarihten, ıslah talebinde bulunulan ....2011 tarihine kadar sözleşme zamanaşımı süresinin dolmamasına rağmen, mahkemece, davacının dava dışı şirketlerle yaptığı sözleşme tarihleri olan 1995 ve 1996 tarihleri esas alınmak suretiyle zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın reddi yönünde hüküm kurması doğru değil ise de, davacı tarafça iddia edilen kadar bandrolün davalıya devredildiği ispatlanamadığından, mahkemece de isabetle belirtildiği üzere, bu durumda davalının teslim aldığını kabul ettiği bandrol tutarının esas alınarak sonuca gidilmesi ve ıslah edilen kısımla ilgili davanın ispatlanamaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinden sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.