muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4199, Karar No: 2016/21259, Tarih: 11.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4199 E.  ,  2016/21259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu ...'nin İİK'nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı bonoları şirketi temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek takibin durdurulmasını istediği, mahkemece, 30.09.2016 vade tarihli bono yönünden itirazın kabulüne ve takibin iptaline karar verildiği,31.10.2016 tarihli bono yönünden ise itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Takip dayanağı bonoların düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 esas, 2011/598 karar sayılı kararı).

Somut olayda, takibe konu bonolarda keşideci olarak ''... ... Ltd. Şti'' adının yazılı olduğu, senedin tek imza ile keşide edildiği, açığa atılmış başkaca bir imzanın mevcut olmadığı görülmektedir.Bonolardaki imzaların şirket yetkilisi ... tarafından atıldığı noktasında ihtilaf bulunmadığına göre şirket kaşesi altına atılmış tek imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, takibe konu bonolarda keşideci olarak ''... ... Ltd. Şti'' adının yazılı olduğu, senedin tek imza ile keşide edildiği, açığa atılmış başkaca bir imzanın mevcut olmadığı görülmektedir.Bonolardaki imzaların şirket yetkilisi ... tarafından atıldığı noktasında ihtilaf bulunmadığına göre şirket kaşesi altına atılmış tek imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekir.

Bu durumda takibe konu senetler nedeniyle borçlu ... şahsen sorumlu olmadığından, mahkemece adı geçen borçlunun itirazının açıklanan nedenlerle kabulü ile İİK'nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken 31.10.2016 vade tarihli bono yönünden istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup mahkeme kararının 31.10.2015 vade tarihli bono yönünden yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

30.09.2016 vade tarihli bono yönünden ise itirazın yukarıda açıklanan gerekçe ile kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz ise de; alacaklının temyizi bulunmadığından 30.09.2016 vade tarihli bono yönünden verilen karar bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2594, Karar No: 2014/5339, Tarih: 19.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2594 E.  ,  2014/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yapı İnş. Sosyal Hiz. Turz. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti vek. Av. ... ile davalı ... Nakl. Hafriyat İnş. Petrol ürün. Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.06.2013 gün ve 2012/705 E. - 2013/682 K. Sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ancak mahkemece 11.11.2013 tarihli ek kararla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, bu karar da davalı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemenin 14.06.2013 tarih, 2012/705 Esas, 2013/682 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemenin 11.11.2013 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verildiği, iş bu ek kararın davalı vekilince 21.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin iş bu ek kararı 11.12.2013 tarihinde temyiz ettiği 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 432. maddesine göre temyiz isteminin reddi kararlarının temyiz süresinin 7 gün olduğu, ek kararın süresi içinde temyiz edilmediği anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açı...an nedenlerle davalı vekilinin 11.11.2013 tarihli ek kararı temyiz talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6506, Karar No: 2021/3979, Tarih: 24.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6506 E.  ,  2021/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı idare yönünden esastan reddine, davacılar yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun faize hükmedilmesi yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar karar verilmiş olup; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... ilçesi, ... Mahallesi ..., ..., ... parsel ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun faize hükmedilmesi yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21210, Karar No: 2024/9278, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/21210 E.  ,  2024/9278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/167 E. 2015/180 K.

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.10.2015 tarihli ve 2015/167 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararının, katılan ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 29.06.2019 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2139, Karar No: 2011/7064, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2139 E.  ,  2011/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında açılan davada şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, büyük çoğunluğu (1. sıradan 129. sıradaki dava dosyasına kadar) için tek saat verilmek suretiyle (10.00) yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21600, Karar No: 2013/9797, Tarih: 27.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/21600 E.  ,  2013/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gönen Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2010 gün ve 2010/37 Esas, 2010/107 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2013 gün ve 2013/8-131 Esas, 2013/75 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 17.03.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11339, Karar No: 2022/6793, Tarih: 10.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/11339 E.  ,  2022/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz fiilinden açılan davada, Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 tarih, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar sayılı kararları dikkate alındığında, davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yokluğunda verilen hükmün CMK.nın 34/2. maddesinde belirtilen hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi; temyiz edilmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9891, Karar No: 2015/9370, Tarih: 16.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9891 E.  ,  2015/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVEREK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/474-2014/468

Taraflar arasında görülen davada Siverek 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/07/2014 tarih ve 2013/474-2014/468 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, davalılar ile müvekkili banka arasında Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı ve Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Ortaklar Sözleşmesi uyarınca kredi sözleşmesi imzalandığını, davalıların borçlarını ödemediklerini ileri sürerek, her bir davada 12.294 TL'nin faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar, sözleşmede yer alan imzanın kendilerine ait olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, borca konu kredi sözleşmelerindeki imzaların davalıların eli ürünü olmadığı, dolayısıyla davalıların anılan sözleşmeler nedeniyle davacı Banka'ya herhangi bir borçlarının bulunmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı Banka vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar, taraflar arasında akdedilen muhtelif tarihli kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, yapılan imza incelemesinde imzaların davalılara ait olmadığının tespiti üzerine yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı Banka vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar, taraflar arasında akdedilen muhtelif tarihli kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, yapılan imza incelemesinde imzaların davalılara ait olmadığının tespiti üzerine yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

İmza incelemesi usulünde, inkar edenin atılış tarihi itibariyle, inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK 309/3 maddesinde “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı) Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle sözleşmenin tanzim tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Sözleşmenin tanzim tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan D.Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün hazırlamış olduğu 20.05.2014 günlü bilirkişi raporunda, asıl ve birleşen davaya konu sözleşme tarihlerinden oldukça ileri dönemlere (19.06.2013, 13.09.2012, 27.03.2014 ...) ait mukayese belgelerin esas alındığı görülmüş olup, bu rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve birleşen davalarda verilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7566, Karar No: 2021/6118, Tarih: 25.10.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/7566 E.  ,  2021/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17//07/2018 tarih ve 2015-1237/790 K. sayılı kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, davacının istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 14/01/2021 tarih, 2018-2318/51 K.sayılı kararın bu kez davalı vekili tarafından tavzihinin istenilmesi üzerine 13/07/2021 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi sonrasında verilen temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine dair 13/09/2021 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 9.893,66 TL alacak için başlatılan icra takibi ile ilgili davalının itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 8.621,10 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına karar verilmiş, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından tavzih isteminde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince maddi hatanın düzeltilmesine karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13/09/2021 tarihli ek kararla, hükme bağlanan dava değerinin miktar itibarıyla kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu ek karara karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1– a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13639, Karar No: 2015/1168, Tarih: 20.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13639 E.  ,  2015/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 24. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/50-2014/105

Taraflar arasında görülen tapu iptal, tescil davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması dahili davalılardan A.. Ş.., davalı-karşı davacı C.. B.., davalı-karşı davacı B.. B.. tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı-birleşen dosya davacısı B.. B.. vekili Av. H.. Ö.. geldi. Dahili davalı A.. Ş.. vekili Av.N.. Ö.. D.. geldi. Dahili davalı asil C.. B.. geldi. Aleyhine temyiz olunan davacılar ve vekili gelmedi. Gelen asil ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkillerinin murisinin davalı B.. B.. ve dava dışı arsa sahipleri ile, kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmeye göre 2, 9 ve 16 nolu dairelerin arsa sahibi sıfatı ile davacıya ait olacağının belirlendiğini, sonradan davalı B..in mali sıkıntı çekmesi üzerine, davacıların murisinin de inşaata sermaye koyduğunu, bunun neticesinde, murisin % 50, davalı Beşir ile dahili davalı Cengiz'in de % 50 hisseye sahip oldukları, hissenin 4 adet daireye karşılık geldiğini, inşaatın 1993 yılı sonunda bitirildiğini, murisin bu inşaata toplam 300.955 mark harcama yaptığını, davacı tarafa 7 daire düşmesine rağmen, davalı tarafından bu dairelerden elde edilen kira gelirlerini alamadıklarını, akabinde davalı Beşir'in 2 adet inşaat daha yaptığını, bu inşaatlara da davacıların murisi ortak olup, büyük oranda sermaye koyduğunu, ancak, davalının davacılara sahip olmaları gereken daireleri vermediği gibi, dairelerin kiralanması neticesinde elde ettiği kira gelirlerinden de davacı tarafa pay vermediğini beyan ederek, davalı Beşir adına 9 parselde kayıtlı 4 adet bağımsız bölümün davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, olmadığı takdirde davacıların murisinin ortak inşaatlara koyduğu sermaye ve tahsil edemediği kira bedellerinin karşılığı olarak 470.188 Mark ve 3600 Dolar alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.