muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16023, Karar No: 2019/13010, Tarih: 13.06.2019

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu,Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği,nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9525, Karar No: 2012/2094, Tarih: 22.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/9525 E.  ,  2012/2094 K.**

* KASTEN ÖLDÜRME

* HAKSIZ TAHRİK

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 81

* TÜRK CEZA KANUNU (5237) Madde 29

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: MAKTULEDEN KAYNAKLANAN VE SANIĞA YÖNELEN HAKSIZ TAHRİK TEŞKİL EDEN HERHANGİ BİR SÖZ VE EYLEM BULUNMAMASI HA­LİNDE HAKSIZ TAHRİK HÜKÜMLERİNİN UYGULANAMAYACAĞI GÖZETİLME­LİDİR.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme su­çunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede ağır haksız tahrik bu­lunduğuna yönelen, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile maktulenin arkadaş oldukları, aynı evde birlikte yaşadıkları, ekonomik sıkıntılar nedeniyle birlikte yaşadıkları evi boşaltmaları nedeniyle tanık Adnan’ın evinde, Adnan ile birlikte kalmaya başladıkları, bir süre sonra sanık ile tanık Adnan arasında anlaşmazlık çıkması üzerine tanık Adnan’ın, sanığın evden ayrılmasını istediği, sanığın evden ay­rılması üzerine tanık Adnan ile maktulenin aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, bunu kabullenemeyen sanığın, tanık Adnan ile cep telefonlarından birbirlerine karşılıklı hakaret ve tehdit içerikli mesaj gönderdikleri, olay günü de tanık Adnan’ın gönderdiği hakaret ve tehdit içerikli mesajlara sinirlenen sanığın tanık Adnan’ın evine giderek, evin giriş kapısını kırıp içeride bulunan maktuleye 21 adet bıçak darbesiyle vurarak ölümüne neden olduğu olayda; maktuleden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz ve eylem bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle cezasından indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de tem­yize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZUL­MASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 22.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7516, Karar No: 2011/7548, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7516 E.  ,  2011/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme esas alınan 04.02.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda "eski kadastro parselleri" ibaresi ile gösterilen siyah renkli komşu parseller bulunmaktadır. Bu nedenle, yörede yenileme kadastrosu olup olmadığının, parsel numaralarındaki değişikliğin neden kaynaklandığının kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu kadastro parselleri tespit edilerek Tümünün kadastro tespit tutanaklarının, kesinleşmişlerse tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi kuzeydeki ... Yağız mahallesi ile güneyde ... Hallaç mahallesine ait kenarlaştırılmış kadastro paftası ile bu bölümde yer alan komşu parsel tutanaklarının ve dayanağı kayıt ve belgelerin,

3) Yöreye ait 1957 tarihli orjinal renkli memleket haritası ile 628 parselin paftası getirtildikten sonra, çekişmeli taşınmazların 628 parselin bütünü içindeki yeri belli olacak şekilde dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1957 tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1748, Karar No: 2023/1252, Tarih: 15.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1748 E.  ,  2023/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelenmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-e maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2022 tarih ve 2022/168791 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın ikametinden ziynet eşyaları ve cep telefonu çalınması eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/603 Esas, 2022/558 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/2279 Esas, 2022/2695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; suçun niteliğine, zararın giderilmesine ve ikrara rağmen teşdit hükümlerinin uygulandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihinde katılanın ikametine giren sanığın ikametten ayrıldıktan sonra yolda devriye görevini ifa eden görevlilerce şüphe üzerine durdurularak yakalandığı ve üzerinden katılanın ikametinden çalınan malzemelerin çıktığı tespit edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; suçun niteliğine, zararın giderilmesine ve ikrara rağmen teşdit hükümlerinin uygulandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihinde katılanın ikametine giren sanığın ikametten ayrıldıktan sonra yolda devriye görevini ifa eden görevlilerce şüphe üzerine durdurularak yakalandığı ve üzerinden katılanın ikametinden çalınan malzemelerin çıktığı tespit edilmiştir.

2.Olay yeri inceleme raporunda apartmanın giriş katında bulunan ikametin salon balkonu ahşap kapı alt pervazının kırıldığı, çelik kapının üzerinde bulunan anahtar ile kapının açıldığı, ancak çelik kapı arka emniyet mandalının kırılmış olduğu tespit edilmiştir.

3.Yakalama tutanağına göre, 02.08.2022 günü 23:40'ta şüpheli iki şahıs durdurulmuş, bu şahıslardan sanık kovalamaca sonucu yakalanmış, diğer şahıs kaçmış, sanık yakalandığında üzerinde katılana ait ikametten çalındığı tespit edilen malzemeler ele geçirilmiş ve katılana teslim edilmiştir.

4.Sanık 02.08.2022 günü saat 23.30'da ikamet üzerindeki anahtar ile kapıyı açarak arkadaşı Murat ile içeriye girdiklerini, ikametten cep telefonu ve mücevher kutusu aldıklarını ev sahibinin çığlığını duymaları üzerine kaçtıklarını ve sonrasında yakalandığını beyan etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suçun Niteliği Bakımından Hatalı Uygulama Yapıldığı Yönünden

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suçun Niteliği Bakımından Hatalı Uygulama Yapıldığı Yönünden

Olay yeri inceleme raporunda katılana ait tripleks ikametin giriş kattaki bahçeye bakan salon balkon ahşap kapı alt paneli kırılarak içeriye girildiğinin tespit edildiği, görgü tespit tutanağında, binanın giriş katı salon balkon ahşap kapı alt pervazının kırıldığı, birinci kat çelik kapının üzerinde bulunan anahtar ile açılmış fakat çelik kapı arka emniyet mandalının kapalı olduğu ve emniyet mandalının kırıldığı tespit edilmiştir. Her iki durumda da sanığın bina niteliğindeki ikamete haksız yere elde bulundurulan anahtar ile değil kapıya zarar vererek girdiği tespit edildiğinden suçun niteliği bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçun Belirlenmesi ve Bireyselleştirilmesi Yönünden

Suçun niteliği, işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, kastın yoğunluğu, suç bakımından öngörülen cezanın alt ve üst sınırları gözetildiğinde mahkemece takdir edilen ceza miktarı bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında yer alan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/2279 Esas, 2022/2695 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Ankara 54. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8699, Karar No: 2019/1049, Tarih: 23.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8699 E.  ,  2019/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ile birlikte iştirak halinde suç işleyen ... hakkında, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.09.2014 tarih, 2014/414 Esas ve 2014/632 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği, sanığın temyiz istemi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği ve UYAP üzerinden yapılan incelemede Yüksek 17. Ceza Dairesi'nin 18.04.2018 gün ve 2016/2482, 2018/5589 E.K. sayılı ilamı ile incelenip karar verildiğinin ve sanık hakkında açılan dava ile Serdar Tanrıverdi hakkındaki yukarıda anılan dava dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.03.2015 tarih, 2014/432 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamının da temyiz incelemesinin Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nce yapılması gerekmesine göre, işin incelemesi Yargıtay Yüksek 17. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen daireye gönderilmesine, 23.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31240, Karar No: 2016/1568, Tarih: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31240 E.  ,  2016/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım alacağı, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21015, Karar No: 2024/15347, Tarih: 22.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/21015 E.  ,  2024/15347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1454 E., 2018/1671 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

I.Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelemesi

Sanık hakkında hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin etkin pişmanlığa, lehe hükümlere, şikâyet bulunmadığına ve beraate ilişkin olduğu, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin etkin pişmanlığa ve savunma hakkına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın kamera görüntüsünden tespit edilerek yakalanması üzerine hırsızlık suçunun konusu olan eşyalardan bilgisayar, şarj aleti ve çantayı tanık Kıvanç Beşer'e emaneten bıraktığını beyan etmesi üzerine tanıkla görüşülerek bu malzemelerin şikâyetçiye iade edildiği ancak yazar kasa çekmecesi ve şapkanın iade edilmediği dosya kapsamından anlaşılmakla şikâyetçinin kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 168/4-1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.