muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/21289, Karar No: 2011/6847, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21289 E.  ,  2011/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2132, Karar No: 2023/728, Tarih: 01.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/2132 E.  ,  2023/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2016/58 Esas, 2018/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/1518 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi;

Suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi;

Sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın gönüllü vazgeçtiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi;

Sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın gönüllü vazgeçtiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Amca çocukları olup aralarında önceye dayalı miras meselesinden kaynaklanan husumet bulunan sanık ve katılanın olay günü kendi sevk ve idarelerindeki araçlarla tesadüfen karşılaşıp yol verme meselesinden tartışmaya başladıkları, bu kavga sırasında sanığın bıçakla katılana saldırıp vücudunun çeşitli yerlerinden bıçakladığı, katılanın batına nafiz kesi nedeniyle hayatî tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı, suçta kullanılan alet, bıçağın vurulduğu bölge, eylem sonrasındaki sanığın tavrı dikkate alınarak sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, mesaj döküm tutanağı, HTS kayıtları, uzmanlık raporu ve tutanaklar ile nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 23.01.2017 tarihli rapora göre;

"Katılanın karnında, göğsünde, sağ baldırında ve el parmağında toplam 4 adet kesici delici alet yaralanmasının bulunduğu, bunlardan karın bölgesindeki kesinin batına nafiz olup karaciğer yaralanması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu; göğüs ön yüzde meme hizasındaki 6-7 cm uzunluğundaki kesinin cilt-cilt altı kas dokuya kadar ilerlediği, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu; sağ baldırdaki 6-7 cm uzunluğundaki kesinin cilt - cilt altı ile sınırlı kaldığı, kas, sinir veya damar yaralanmasına neden olmadığından basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, yine el parmağındaki kesinin de basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun," tespit edildiği görülmüştür.

4. Sanığın olaydan sonra kaçıp yaklaşık 1.5 ay sonra yakalanması nedeniyle olaydan hemen sonra düzenlenen adlî raporunun bulunmadığı, yakalandığında Suruç Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan 22.01.2016 tarihli raporda; sanıkta darp cebir izi bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, maddi olayın gelişim süreci ile suçun vasıflandırılması aynı kabul edilmiş ise de; sanık lehine haksız tahrik koşullarının bulunup bulunmadığı konusunda değerlendirme yapılması amacıyla duruşmalı inceleme yapılmasına karar verildiği,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, maddi olayın gelişim süreci ile suçun vasıflandırılması aynı kabul edilmiş ise de; sanık lehine haksız tahrik koşullarının bulunup bulunmadığı konusunda değerlendirme yapılması amacıyla duruşmalı inceleme yapılmasına karar verildiği,

"Aşamalarda katılanın kendisine kafa atıp vurduğunu savunan sanığın olaydan 1 aydan fazla bir süre geçtikten sonra 22.01.2016 tarihinde yakalandığından dolayı olay tarihinde yaralanıp yaralanmadığı tespit edilememiş ise de, katılanın kendisini silahla yaraladığına yönelik beyanda bulunmaması karşısında, sanığın katılanı bıçakla yaralaması eyleminde meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı sonuç ve kanaatine varılmış, sanığın aksi kanıtlanmayan savunmasına göre katılanın hakarette bulunması sonucu eylemini gerçekleştirdiği ve ilk haksız hareketin de kimden geldiğinin kesin olarak tespit edilememesi karşısında şüphenin de sanık lehine yorumlanması ilkesinden hareketle Yargıtay içtihatlarına göre asgarî oranda tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaatine varılmıştır." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanık lehine asgarî oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suç Vasfı ve Gönüllü Vazgeçme Yönünden

Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumetin bulunması, suçta kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti, batına nafiz kesinin karaciğer yaralanmasına neden olması sonucu hayatî tehlike yaratması ve katılanın acil ameliyata alınması, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadeleri ile tanık M.D.'nin soruşturma aşamasında alınan ilk ifadesine göre olay yerinde bulunanların araya girmesi sonucunda sanığın eylemine son vermesi karşısında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yine sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçmemesi, çevredekilerin müdahalesi ile eylemine son vermesi, tanık M.D.'nin soruşturma aşamasında alınan beyanlarına göre sanığın suçtan sonra elindeki bıçağı sallayarak hala tehdit içeren sözler söylemeye devam etmesi, katılanın olaydan sonra tanık M.D.'nin yardımı ile hastaneye giderek tedavi olması, sanığın suçun tamamlanmasını veya neticenin

gerçekleşmesini önleyemeye yönelik herhangi bir davranışının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden

gerçekleşmesini önleyemeye yönelik herhangi bir davranışının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin de uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden

Sanık ile katılanın amca çocukları olduğu ve aralarında önceye dayalı miras meselesinden kaynaklanan husumet bulunduğu, olay tarihinde sevk idarelerindeki araçlarıyla seyir halindelerken dar bir sokakta tesadüfen karşı karşıya geldikleri ve aralarındaki husumetten ve yol verme meselesinden tartışmaya başladıkları, herhangi bir kamera kaydının bulunmaması ve tanıkların da olayın başlangıcını görmemeleri nedeniyle ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği, sanığın, katılan tarafından darp edildiğine dair iddialarının olaydan hemen sonra alınmış bir adlî muayene raporunun bulunmaması nedeniyle ispatlanamadığı ancak; tanıkların, sanık ve katılan arasında boğuşma olduğunu doğruladıkları, sanığın kendisine hakaret edildiğine dair savunmalarının da aksinin ispatlanamadığı olayda şüphe sanık lehine değerlendirilerek asgarî oranda tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.02.2019 tarihli ve 2018/1518 Esas, 2019/246 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17706, Karar No: 2013/29168, Tarih: 16.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17706 E.  ,  2013/29168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı 13.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.- nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 01.02.2013 günü temyiz eden katılanın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19756, Karar No: 2014/13720, Tarih: 04.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19756 E.  ,  2014/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62/1, 51/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre katılanların şikayetinin devam ettiği ve zararlarının giderildiğine dair bilgi, belge ya da buna ilişkin bir iddia bulunmadığından,bu husus bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, taksire dayalı kusurun ağırlığının gerekçe olarak gösterilmesi,

3- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında; denetim süresi belirlenirken, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

5- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden aykırı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğinin, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı ve sanığın güttüğü saik ve amaç” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün 6. paragrafının başına “TCK'nın 51/3. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, aynı paragrafta yer alan “Bu süre içerisinde” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, aynı paragrafta yer alan “kasıtlı suç işlediği takdirde” ibaresinden önce gelmek üzere, “TCK'nın 51/7. maddesi gereğince, denetim süresi içerisinde” ibaresinin eklenmesine, hükmün 7. paragrafının başına “TCK'nın 51/6. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 8. paragrafı ile vekalet ücreti tayinine ilişkin 9. paragrafının hükümden çıkarılmasına, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 10. paragrafına "267 TL zorunlu müdafii ücreti" ibaresi eklenerek "toplam 429,37 TL" ibaresinin "696,37 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10212, Karar No: 2014/3638, Tarih: 25.03.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/10212 E.  ,  2014/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak, tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, sözleşmeye aykırılık ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının tek başına gönderdiği ihtarnameler ile açtığı sözleşmeye aykırılık ve temerrüt nedeniyle tahliye davalarında ihtarnamelerdeki noksanlık sonradan tamamlanamayacağından temyiz eden davacının tahliye isteminin reddine ilişkin hükme yönelttiği temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Taraflarca dava konusu edilen kiralanana ilişkin yazılı kira sözleşmesi sunulmamakla birlikte, davalı kiracının davacının miras bırakanı ....'a ait ....Mahallesi 1 parsel No'lu taşınmazda kiracı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Tapu maliki Sefer Erdoğan'ın 08.01.2008 tarihinde ölümü ile, dava tarihi itibariyle mirasçı olarak çocukları davacı ... ve kardeşleri .... kalmıştır. Davacı 27.01.2012 tarihinde açmış olduğu işbu dava ile, kiralananın tahliyesinin yanı sıra kiralanana ilişkin kira parasından payına düşen miktarın ödenmesini talep etmiştir. Davanın açıldığı tarihte taşınmaz elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olup, davacı mirasçının tek başına terekeye dahil kiralanana ilişkin kira parasından payına düşen bölümünü isteme hakkı bulunmamaktadır. Bununla birlikte yargılama sırasında mirasçılar arasında görülen davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi 2010 / 1392 Esas 2011 / 1151 Karar sayılı kararı ile dava konusu edilen taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine karar vermiştir. Hüküm 28.02.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Dava devam ederken kiralanan taşınmazda paylı mülkiyete geçilmiş ve davacının da taşınmazdaki payı 1 / 5 olarak belirlenmiştir. Paylı mülkiyete tabi taşınmazda her bir paydaşın hissesine düşen kira parasını talep etme hakkı bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece davacının kira alacağı talebi yönünden işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile alacak isteminin de reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle tahliye isteminin reddine ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarıda ( 2 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle kira alacağına ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9869, Karar No: 2013/1511, Tarih: 18.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9869 E.  ,  2013/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tamamen kusurlu olduğu belirtilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin kemik kırığına yol açacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Gerekçeli kararda gerekçe ve hüküm kısımlarında para cezasının taksitlendirilmesine karar verildiği belirtilmiş olduğu halde, kısa kararda dosya içeriği ile ilgisi bulunmadığı anlaşılan (5) numaralı kısımda taksitlendirilme yapılmasına yer olmadığının belirtilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetiye istinaden, kısa karardaki 5 numaralı bölümün hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.