muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1077, Karar No: 2023/3501, Tarih: 30.03.2023

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf ve fer'i müdahil kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, Mahkeme kararının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, yeniden yargılama yapılması gerektiği, kararın kaldırılması gerektiği gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Feri müdahil kurum vekili istinaf dilekçesinde, Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, eksik incelemeye dayalı raporun hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, Mahkemece itirazların dikkate alınmadan dosyanın karara bağlandığı gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı apartman yönetimi vekili istinaf başvuru dilekçesinde, yerel mahkeme kararının delillerin takdirinde hata yaptığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma sürelerine dair tespitlerin hatalı ve maddi gerçeklere aykırı olduğu, davanın kötü niyete dayalı olduğu gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın 01.08.1992 - 24.09.2013 tarihleri arası dönemde davalı nezdinde çalıştığının tespitini talep ettiği, davacı adına davalı tarafından 2013/5-9 uncu aylar arası kısmi bildirim yapıldığı, davacı tarafından gösterilen tanıklarla komşu işyeri tanıkları davacının davalı nezdinde kapıcılık yaptığını belirttikleri, işyerinin 14 daireli olduğu, işletme defterinde 1993/5 inci aydan itibaren temizlik ücreti adı altında ödeme kayıtlarının bulunduğu, bazı aidat makbuzlarında teslim alan bölümünde davacının adının yazılı olduğu, davacının eşi adına 1991-2013 arası (2006 sonrası tam olmak üzere) dava dışı işyerlerinden bildirim yapıldığı, somut olayda, komşu işyeri tanıklarının beyanları dikkate alınarak verilen kararın yerinde olduğu mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf ve fer'i müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, çalışmanın kısmi olmadığını, tam ve kesintisiz olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf ve fer'i müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, çalışmanın kısmi olmadığını, tam ve kesintisiz olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davalı apartman yönetimi vekili, apartman temizliğinin 15 günde bir yapıldığını, davacının farklı yerlere de temizliğe gittiğini, davacının eşi Birol ile 01.08.1992 tarihinde kapıcılık sözleşmesi imzalandığını, davacının hiçbir zaman kapıcılık yapmadığını, 03.03.1991 tarihinde doğalgaza geçildiğini, buna rağmen her gün yarım saat bu iş için tespit yapılmasının izah gerektirdiğini, bahçede hiç çalışmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 inci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

2.Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

3. Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13 üncü maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63 üncü maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup, çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63 üncü madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Eldeki davada verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacının, kalorifer yaktığı gerekçesiyle Mahkemece hizmet verilmiş ise de hangi tarihte doğalgaza geçildiği araştırılmamış olup doğalgaza geçiş tarihinden itibaren kalorifer yakmak için ne gibi bir faaliyette bulunulduğunun belirtilmediği, davacının 14 daireli apartmana hizmet ettiği gözetilerek ve davacının müfettişe verdiği ifadesinde 15 günde bir apartman temizliği yaptığı, apartman temizliğinin 1-1,5 saat sürdüğü, servis ve çöp için de 1 saat harcadığı yönünde beyanda bulunduğu, ayrıca tanıkların davacının başka yerlerde temizliğe gittiğinin belirtilmesi karşısında bu süreler dikkate alınmak suretiyle çalışma süreleri belirlenerek mahkemece re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda davacının kısmi zamanlı çalışma hususu irdelenmeli; davacının, davalı işyerinde yaptığı kapıcılık faaliyetini periyodik olarak hangi sıklıkta (saat/gün/ay) yaptığı ve bunun için ne kadar zaman harcadığı araştırılmalı, günde kaç saat hizmet verildiği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63 üncü madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiği nazara alınarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

2. Kabule göre de tespite konu süreler 24.09.2013 tarihine kadar olmasına rağmen 24.09.1993 tarihine kadar infazda çelişki oluşturacak şekilde sürelerin hatalı yazılması da bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3329, Karar No: 2013/9056, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3329 E.  ,  2013/9056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın eşinin market işletmek için katılan ...'ın yöneticisi olduğu site içinde bulunan dükkanı kiraladığı, ancak bir müddet sonra dükkana ait kirayı ödemeyip kapısını kilitleyerek gittiği, katılanın dükkanı boşaltmasını ve kirayı ödemesini istemesine rağmen bunları yerine getirmediği, katılanında alacak ve tahliye davası açıp bu kapsamda alınan karar doğrultusunda sözkonusu yeri tahliye ettirip içinde bulunan eşyalarıda haczettirdiği, bunu öğrenen sanığında işyerine ait camları taş ile vurarak kırdığı olayda, mahkemenin mala zarar verme suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4625, Karar No: 2015/2493, Tarih: 08.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4625 E.  ,  2015/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/70665

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2010/227 (E) ve 2011/590 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık A.. K..’nın gıyabında verilen kararın kovuşturma evresinde bildirdiği ''A... Mahallesi K.. Sokak no: ... Beşiktaş/İstanbul'' adresine tebliğe çıkartılması üzerine, gösterilen adreste muhatabın yetkili sekreteri E.T.. 19/12/2011 günü tebliğ edildiği belirtilmiş ise de, sanığın nüfus kayıt örneğine göre anılan adresin ikamet adresi gözükmesi, zorla getirme kararına istinaden kolluk birimleri tarafından tutulan 04/11/2010 tarihli tutanakta ''sanığın anılan adreste ikamet edip işte olduğunun’’ belirtilmesi ve sanığın kimlik bilgilerine ilişkin beyanında seyyar satıcı olduğunu belirtmesi karşısında,

Tebliğ tarihi olan 19/12/2011 günü itibariyle ‘’A.. Mahallesi K.. Sokak no:.. Beşiktaş/İstanbul’’ adresinin sanığın iş yeri adresi mi yoksa ikamet adresi mi olduğu hususu araştırılıp açıklığa kavuşturulduktan sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1531, Karar No: 2021/9003, Tarih: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/1531 E.  ,  2021/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

Aynı takvim yılı içinde, farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2011 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “ 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde sehven "Sanığın 2009 takvim döneminde sahte fatura düzenlemek suretiyle" denilmesi,

Yasaya aykırı, sanığınn temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “sanığın 2009 takvim döneminde sahte fatura düzenlemek suretiyle” ibaresinin çıkartılarak yerine “sanığın 2009 takvim döneminde sahte fatura kullanmak suretiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4064, Karar No: 2012/5831, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4064 E.  ,  2012/5831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :

Davacı, Zilhiece 1277 tarihli tapu kaydına dayanmış olup, davacının dayandığı tapu kaydının tedavüllerinin bulunup bulunmadığı Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Daire Başkanlığından sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliğin giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17671, Karar No: 2018/14145, Tarih: 31.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/17671 E.  ,  2018/14145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1- 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 3194 sayılı İmar Yasasının 5. maddesinde de bina kavramının "kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanması karşısında, dava konusu yapılan değişikliklerin, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı hususlarında keşif yapılıp bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2- Sanığın suça konu yeri, 13/06/2011 tarihinde ....’a sattığı ve bu şahıs tarafından da başka şahıslara satıldığı savunmasının, adı geçen tarafından da doğrulanması ve dosya kapsamından anlaşılması karşısında, bahse konu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması,dava açılması durumunda, her iki davanın birleştirilip tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2952, Karar No: 2010/8877, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2952 E.  ,  2010/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.09.2007 tarih ve 2005/603 - 2007/1109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete konut sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan dairenin, davalıların kat maliki olduğu binanın çatısından sızan sulardan zarar gördüğünü, davalıların hisseleri oranında zarardan sorumlu olduklarını, 1.275,00 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan hisseleri oranında müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın binanın çatısında biriken yağmur sularının su oluklarını tıkaması sonucu suyun çatı altına sızmasından kaynaklandığı, çatı oluklarının tıkanmasının beklenilmeyen hal olduğu, kat maliklerinin kusurundan söz edilemeyeceği, zarar ile kat maliklerinin eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu’nun 58 nci maddesi hükmüne göre, “bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur”. Bu sorumluluk kusura dayanmadığı gibi malikin kurtuluş beyyinesi getirmesi de mümkün değildir. Davalılar ancak sebep/sonuç bağını kesen, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru veya mücbir sebep var ise bunları kanıtlayarak sorumluluktan kurtulabilir. Davalılar uygun sebep-sonuç bağını kesen bir savunmada bulunmamıştır. Öte yandan davalıların, kullandığı binayı üçüncü kişilere zarar vermeyecek şekilde bulundurma yükümlülüğü vardır. Bilirkişi raporuna göre, sigortalı dairede meydana gelen hasara binanın

çatısındaki yağmur suyu oluklarının tıkanmasıyla oluklarda biriken suyun çatı altına sızması neden olmuştur. Davalılar, ortak yerlerden olan su olukları için gerekli tedbirleri almamaları, bakım noksanlıklarını gidermemeleri yönünden zarardan sorumludur. Bu durumda mahkemece, zararın kapsamı belirlenip ödetme kararı verilmesi gerekirken “çatı oluklarının tıkanmasının beklenilmeyen hal olduğu” gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

çatısındaki yağmur suyu oluklarının tıkanmasıyla oluklarda biriken suyun çatı altına sızması neden olmuştur. Davalılar, ortak yerlerden olan su olukları için gerekli tedbirleri almamaları, bakım noksanlıklarını gidermemeleri yönünden zarardan sorumludur. Bu durumda mahkemece, zararın kapsamı belirlenip ödetme kararı verilmesi gerekirken “çatı oluklarının tıkanmasının beklenilmeyen hal olduğu” gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.