muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8481, Karar No: 2024/1424, Tarih: 25.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8481 E.  ,  2024/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2009/668 E., 2010/450 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2009/668 Esas, 2010/450 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 20.05.2010 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 26.10.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteğinin reddine dair 26.10.2022 tarihli ve 2009/668 Esas, 2010/450 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 25.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14065, Karar No: 2013/3350, Tarih: 19.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14065 E.  ,  2013/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde anjiyo laboratuvarı sorumlu teknikeri olarak görev yaptığını, 3153 sayılı Kanun kapsamında olmasına rağmen, kanuni çalışma saatlerine işyerinde uyulmadığını, fazla çalışma yapılmasına rağmen ücretinin ödenmediği, şua yıllık izin ücreti alacağının da ödenmediğini beyanla, fazla çalışma ve şua yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde KVC anestezi teknisyeni olarak çalıştığını, çalıştığı bölüm, yaptığı iş nazara alındığında 3153 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığını, bu sebeple haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğunu, şua yıllık izin alacağına hak kazanmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait işyerinde anjiyo sorumlusu hemşire olarak çalıştığı, kanuni haftalık ve günlük çalışma süresi ile yıllık izin sürelerinin 3153 sayılı Kanun ve ilgili tüzük uyarınca belirlenmesi gerektiği, dava konusu edilen alacaklara hak kazanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 3153 sayılı Radiyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ile 06.05.1939 tarih 42013 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Tüzük uyarınca fazla çalışma ücretine ve şua yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

3153 sayılı Kanuna dayanılarak, Bakanlar Kurulunun 2/10857 sayı 27.04.1939 tarihli Kararnamesiyle yürürlüğe konulan, 06.05.1939 tarih 42013 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Tüzük 21.

maddesinde "Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır." hükmü; 24. maddesinde, "Bu gibi müesseselerde, her röntgen mütahassısının veya röntgen ve radyom ile iştigal eden kimsenin senede dört hafta muntazaman devamlı tatil yapılması mecburidir." hükmü düzenlenmiştir.

maddesinde "Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır." hükmü; 24. maddesinde, "Bu gibi müesseselerde, her röntgen mütahassısının veya röntgen ve radyom ile iştigal eden kimsenin senede dört hafta muntazaman devamlı tatil yapılması mecburidir." hükmü düzenlenmiştir.

30.01.2010 tarih ve 27478 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 9. maddesiyle, 3153 sayılı Kanuna eklenen, ek madde 1 hükmünde "İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacı işçinin, davalıya ait hastanede, anjiyo laboratuvarı sorumlu teknikeri olarak çalıştığı iddia edilmiş; davalı tarafça davacının KVC anestezi teknisyeni olduğu savunulmuştur. İş sözleşmesinde, davacının görevi KVC anestezi teknisyeni olarak belirlenmiş; davacı tarafından dosyaya sunulan, davacının işyerinde kullandığı anlaşılan yaka kartı suretinde ise, davacının görevi anjiyo sorumlusu hemşire olarak belirtilmiştir. Davacı tanıklarınca, davacının hastanede anjiyo sorumlusu olarak görev yaptığı, laboratuvar sorumlu hemşiresi olduğu beyan edilmiş; davalı tanıklarınca ise, davacının anjiyo bölümünde çalıştığı bildirilmiştir. Mahkemece davacının mesleği ve işyerinde fiilen yaptığı iş yeterli derecede aydınlatılmaksızın, davacının 3153 sayılı Kanun ve ilgili tüzüğü uyarınca fazla çalışma ücretine ve şua yıllık izin ücretine hak kazandığının kabulü hatalıdır. Öncelikle, davacının mesleğine ilişkin, diploma ve sair mesleki yetkinlik belgesinin davacı taraftan celp edilmesi gereklidir. Ardından, taraf tanıklarının beyanlarına yeniden başvurularak, davacının hastanede fiilen yaptığı iş ve işlemler hakkındaki bilgi ve görgüleri ayrıntılı şekilde tespit edilmelidir. Eksiklikler giderildikten sonra, alanında uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yapılacak incelemeyle, davacının hastanede yaptığı iş değerlendirilerek, 3153 sayılı Kanun ve Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Tüzükün yukarıda açıklanan maddeleri kapsamında bulunup bulunmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Neticeye göre, dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı değerlendirilmelidir. Anılan nedenle, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16299, Karar No: 2014/2242, Tarih: 10.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16299 E.  ,  2014/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Akbank Yeşiltepe şubesinde müdür ve şef yardımcısı olarak görev yapan sanıklar tarafından, bankanın müşterilerinden olan katılan ... Sanayi Ticaret Anonim Şirketi adına bastırılan çek koçanlarının, 4814 sayılı Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanunun çekin şekil koşullarına ilişkin getirilen yeni düzenlemelere göre geçersiz hale gelmeleri nedeniyle bilgisayar sistemi kayıtlarından silinerek hukuken geçersiz hale getirildikten sonra söz konusu 196 adet çek koçanını imha ettiklerine dair tutanak tanzim etmelerine rağmen fiziki olarak imhasını gerçekleştirmeyerek piyasaya sürdükleri bir kısım çeklerin üçüncü şahısların eline geçerek icra takiplerine konu edildiği, bu şekilde banka görevlileri olan sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, çek koçanı imha tutanağına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların bankanın bilgisayar sistemi kayıtlarından silerek hukuken geçersiz hale getirmiş oldukları söz konusu 196 adet çek koçanını imha ettiklerine dair tutanak tanzim etmelerine rağmen fiziki olarak imhasını gerçekleştirmeyerek bir kısmını piyasaya verdiklerine, çek koçanlarından bir kısmını teslim amacı dışında herhangi şekilde kullandıklarına veya uhdesinde bulundurduklarına dair sanıkların savunmalarının aksini gösterecek somut kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediği gibi hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, sanıkların somut olayda ihmallerinin varlığının tespit edilmesi halinde bile hukuki sorumluluklarının bulunduğunun kabul edilmesinin gerekeceği, kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamayacağı ve hiç kimse, işlendiği zaman ulusal veya uluslararası hukuka göre suç oluşturmayan bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu bulunamayacağı ilkeleri de dikkate alındığında; sanıkların beraatlerine yönelik kabullerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/272, Karar No: 2020/74, Tarih: 11.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/272 E.  ,  2020/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 149-329

Sanık ...'nın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-a, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin Silvan Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.12.2014 tarihli ve 149-329 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 15.10.2018 tarih ve 4620-13989 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocukların okul müdürüne kızması sonrasında, suça konu kamerayı kırmaya karar vermeleri ve sonrasında kamerayı alıp dereye atmaları şeklinde gerçekleşen olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin tek olmasına rağmen yanlış tavsifle eylem ikiye bölünerek iki ayrı suçtan dava açıldığı, TCK'nın 152/1-a maddesinden beraat, TCK'nın 142/1-a maddesinden ise mahkûmiyet hükmü verildiği, tek eylem nedeniyle hem beraat hemde mahkûmiyet kararı verilemeyeceği anlaşıldığından beraat kararı kaldırılarak ve temyiz kapsamına alınarak dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden hırsızlık suçundan hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi İ. Kurt; "Suça sürüklenen çocuk ... ve mahkûmiyet kararını temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmiştir. Suça sürüklenen çocuklar okul müdürüne kızıp zarar verme kastı ile hareket etmişlerdir. Faydalanma kasıtları yoktur. Mahkeme tam tersine bir kanaate varmıştır.

Eylemin tek bir suçu oluşturduğu, bu nedenle yalnızca mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları gerektiği yönündeki çoğunluk görüşüne katılıyorum. Ancak, sonuçta kasıt yokluğundan verilen bir beraat kararı mevcuttur ve kazanılmış hak oluşmuştur. Her iki suçtan mahkûmiyet kararı verilse idi sanıklar aleyhine olduğundan hırsızlık suçundan verilen cezanın kaldırılması gerekecek idi. Bu nedenle, beraat kararının kaldırılması yönündeki çoğunluk görüşünün, kazanılmış hak kuralına aykırı olduğu kanaatindeyim." açıklamasıyla karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.11.2018 tarih ve 53478 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.11.2018 tarih ve 53478 sayı ile;

"...Olayın meydana geliş şekline göre ve dosyada mevcut kamera çözüm tutanağında belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocukların kameralara önce taş atmalarının, kameraların kendilerini çekmesini engellemek ve bundan sonra alıp götürmek olduğu anlaşılmaktadır. Sonradan görüntülerin izlenmesi hâlinde kameraları kendilerinin aldığının anlaşılmasından korkmuşlardır. Bu hâliyle eylem hırsızlık suçu olarak kabul edilmelidir. Kasıt, sadece okul müdürüne kızgınlıkla zarar vermek olsa kameraların taş atarak kırılmasından sonra yerinden alınmaması şeklinde eylem sonlandırılmalıydı. Bu sebeple sonradan değişen ve geliştirilen duruşma savunmasına itibar edilmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Yerel Mahkemece de eylem hırsızlık olarak tavsif edilip kamu malına zarar verme suçundan beraat hükmü tesis edilerek hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. Bu durumda, aleyhe temyiz bulunmayan kamu malına zarar verme suçuna ilişkin beraat hükmünün temyizen incelenmesine ve beraatin kaldırılarak temyiz incelemesine dahil edilmesine yasal imkân bulunmamaktadır. Bozma gerekçesinin girişinde açıklandığı gibi, eylem ikiye bölünerek aynı eylemden hem beraat hem de mahkûmiyet kararı verilemeyeceği şeklinde bir eleştiri ile yetinilmesi gerekmektedir. Bu sebeplerle, Yüksek Dairenin bozma kararına karşı, eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve kamu malına zarar verme suçuna ilişkin beraat kararının temyiz kapsamına dahil edilemeyeceği," düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 13.05.2019 tarih ve 10678-7940 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... ve inceleme dışı sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçlarından verilen beraat kararları ile inceleme dışı sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin hukuki niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Şikâyetçi ...'ın, müdürü olduğu ilk öğretim okuluna ait kameraların öğrencileri olan ... ve ... tarafından kırıldığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Görgü tespit tutanağında; okulun giriş kısmına göre ön duvar ve sol yan duvarda yerden yaklaşık dört metre yükseklikte bulunan iki adet kameranın yerinden sökülmüş olduğu, kameralara ait kabloların da açıkta olduklarının görüldüğü bilgilerine yer verildiği,

İncelenen dosya içeriğinden;

Şikâyetçi ...'ın, müdürü olduğu ilk öğretim okuluna ait kameraların öğrencileri olan ... ve ... tarafından kırıldığı yönünde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Görgü tespit tutanağında; okulun giriş kısmına göre ön duvar ve sol yan duvarda yerden yaklaşık dört metre yükseklikte bulunan iki adet kameranın yerinden sökülmüş olduğu, kameralara ait kabloların da açıkta olduklarının görüldüğü bilgilerine yer verildiği,

Olay yeri inceleme raporunda; okulun güvenlik kameralarının olduğu beyan edilen yerde kameraların bulunmadığı, okulun dış kısmının duvarı üzerinde güvenlik kameralarının kablolarının asılı vaziyette olduğu, başkaca bir zarar bulunmadığı, okulun içine girilmediğinin bildirildiği,

Kamera görüntüsü inceleme tutanağında; kayıt cihazından olay anına ilişkin görüntüler incelendiğinde, kamera saatine göre saat 17.49'da bir cismin kameraya isabet ettiği, saat 17.50'de üzerinde pembe renkli bir kıyafet bulunan 15 yaşlarında bir şahsın kameranın görüş açısına girdiği, 17.50 ile 18.03 saatleri arasında toplamda altı kez kameraya bir cismin isabet ederek kameranın darbe aldığı, saat 18.03'te üzerinde yeşil renkli kıyafet bulunan başka bir şahsın görüş açısına girerek yerden bir şeyler aldığının görüldüğü, 18.04 ile 18.07 saatleri arasında olmak üzere beş kez kameraya bir cismin isabet ettiği, saat 18.14'te yeşil kıyafetli şahsın yerden bir şeyler topladığı ve kameranın darbe alarak sarsıldığının görüldüğü, akabinde aynı şahsın saat 18.16'da duvara tırmanarak kamera ile uğraştığı, sonrasında ise görüntülerin kaybolduğunun belirtildiği,

Anlaşılmıştır.

Mağdur ... soruşturma aşamasında; 100. Yıl İlk Öğretim Okulunun müdürü olduğunu, 23.05.2013 tarihinde sabah saat 09.00 sıralarında okula geldiğinde dışarıda bulunan iki adet kameranın yerinde olmadığını gördüğünü, odasına geçerek kayıt cihazındaki görüntüleri incelediğinde kameraları alan şahsın daha önceden öğrencileri olan ... olduğunu tespit ettiğini, babası ile görüşerek olayı anlattığını, babasının “Zararı karşılayamayacağım. Ne yapmanız gerekiyorsa onu yapın.” dediğini, bunun üzerine Polis Merkezini arayarak haber verdiğini, olay nedeniyle 400-500 TL civarında bir zararın meydana geldiğini,

Kovuşturma aşamasında; kameraların tamamen kırık vaziyette inceleme dışı sanık ... tarafından getirilerek kendisine teslim edildiğini, ancak kullanılamaz hâlde olduklarını, suç nedeniyle meydana gelen zararın giderilmediğini, şikâyetçi olmadığını,

İnceleme dışı sanık ... soruşturma aşamasında müdafi huzurunda dinlenmesinde; okulun bahçesinde arkadaşı olan ...'yı gördüğünü, Osman'ın yanında iki adet kırık kamera bulunduğunu, kendisine bu kameraları alıp atmasını söylediğini, ancak bunu kabul etmediğini, ardından Osman'ın kameraları alarak okuldan uzaklaştığını, sonrasını bilmediğini, Osman'ın okuldan ayrılması nedeniyle bu şekilde davranmış olabileceğini, suça katılmadığını,

İnceleme dışı sanık ... soruşturma aşamasında müdafi huzurunda dinlenmesinde; okulun bahçesinde arkadaşı olan ...'yı gördüğünü, Osman'ın yanında iki adet kırık kamera bulunduğunu, kendisine bu kameraları alıp atmasını söylediğini, ancak bunu kabul etmediğini, ardından Osman'ın kameraları alarak okuldan uzaklaştığını, sonrasını bilmediğini, Osman'ın okuldan ayrılması nedeniyle bu şekilde davranmış olabileceğini, suça katılmadığını,

Kovuşturma aşamasında; okul müdürü kendisini dövdüğü için ona kızarak arkadaşı ... ile birlikte suça konu kameraları alıp götürmek niyetiyle kırdıklarını ve bu kameraları alarak oradan uzaklaştıklarını, daha sonra kameraları dereye attığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... soruşturma aşamasında müdafi huzurunda dinlenmesinde; okulun müdürü olan ...'a kızgın olması nedeniyle bahçede bulunduğu sırada elindeki taşı güvenlik kamerasına doğru fırlattığını, ardından yanına gelen arkadaşı ...'ün de kameraya taş atmaya başladığını, ikisinin birlikte taş atarak kameraları kırdıklarını, sonra bu kameraları alarak olay yerinden uzaklaştıklarını, kameraları Hüseyin'e verdiğini, sonradan öğrendiği kadarıyla Hüseyin'in kameraları dereye atmış olduğunu,

Kovuşturma aşamasında; okul müdürünün arkadaşına vurması ve kendilerine de kötü davranması nedenleriyle ... ile öncelikle kendilerini görmemesi için ve götürmek amacıyla taş atarak iki adet kamerayı kırdıklarını, kameraları alarak olay yerinden uzaklaştıklarını, daha sonra Hüseyin'in bu kameraları dereye attığını,

Savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından hırsızlık ve mala zarar verme suçları üzerinde kısaca durulmasında fayda bulunmaktadır.

TCK'nın 141. maddesinde yer alan "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun basit hâli hüküm altına alınmış, aynı Kanun'un 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri sayılmıştır.

TCK'nın "Nitelikli hırsızlık" başlıklı 142. maddesinin 1. fıkrasının uyuşmazlık konusu ile ilgili hükmü;

"(1) Hırsızlık suçunun;

a) Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında,

...

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklinde düzenlenmiş iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesiyle bahse konu bent için öngörülen “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” olarak değiştirilerek ceza süresi artırılmıştır.

...

İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklinde düzenlenmiş iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesiyle bahse konu bent için öngörülen “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” olarak değiştirilerek ceza süresi artırılmıştır.

Hırsızlık suçunun manevi unsuru kasttır. Fail, bilerek ve isteyerek başkasına ait taşınır bir malı, zilyedinin rızasına aykırı olarak bulunduğu yerden almalıdır. Suçun oluşabilmesi için genel kastın yanında failin ayrıca “kendisine veya başkasına bir yarar sağlama maksadı” ile (özel kast) hareket etmiş olması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunun oluşabilmesi için genel kast yanında bulunması gereken “yararlanma” özel kastı, suça konu eşyadan doğrudan veya dolaylı şekilde istifade edilmesi şeklinde olabileceği gibi maddi ya da manevi nitelikte de bulunabilir. Başka bir ifadeyle failin elde etmeyi umduğu her türlü tatmin ve haz, yarar kavramının içinde değerlendirilir (Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İstanbul, 2007, s; 302). Ancak şaka yapılması veya alay edilmesi amacıyla malın alınması bu kapsamda mütalaa edilmez.

Buradaki yararın geçici veya sürekli olmasının da bir önemi bulunmamaktadır. Ayrıca madde metninde açıkça belirtildiği üzere, yararın mutlaka faile dönük olması da aranmaz. Failin yararlanma kastıyla hareket etmesi yeterli olup çaldığı maldan yararlanıp yararlanmamasının suçun oluşumuna etkisi bulunmamaktadır (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Baskı, Ankara, 2010, s; 372). Nitekim bu husus maddenin gerekçesinde de; “Hırsızlık suçunun oluşabilmesi için, failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddî veya manevî olabilir.” şeklinde ifade edilmiştir.

TCK'nın “Mala Zarar Verme” başlıklı 151. maddesinin birinci fıkrasında ise;

“Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hâle getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde mala zarar verme suçunun basit hâli düzenlenmiş olup madde gerekçesinde; "Suçun konusu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz maldır. Suç, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması, kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Bu seçimlik hareketlerden kirletme, örneğin; başkasına ait binanın duvarına yazı yazmak, afiş veya ilan yapıştırmak, resim yapmak suretiyle gerçekleştirilebilir." açıklamalarına yer verilmiştir.

Suç tarihi itibarıyla suçun nitelikli hâlleri ise aynı Kanun'un 152. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;