muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/420, Karar No: 2012/249, Tarih: 26.06.2012

c) Suçun Teşebbüs Aşamasında Kalması; suçun tamamlandığının kabulü halinde, TCK’nın 43/1. maddesi uygulanmalıdır. Şayet, çoğunluk görüşü kabul edilecek ise, eylem teşebbüs derecesinde kaldığından hükmün bozulması gerekmektedir.

Dolandırıcılık suçları, teşebbüse elverişli suçlardandır. Sayın çoğunluk görüşüne göre; ilk görüşmede konuşulan bedelin tamamının değişik tarihlerde alınması tek suç oluşturduğu kabul edilmektedir. Böyle bir kabul, sanığın katılan Ramazan'dan almayı murad ettiği bedel olan 3.000 liranın sadece 2.250 lirasını alması nedeniyle, suçun teşebbüs derecesinde kaldığı sonucuna götürür. Madem ki, sonraki görüşmelerin bir önemi yoktur ve sadece TCK. nun 158. maddesiyle ceza verilmelidir, o halde istenilen paranın tamamı elde edilemediğinden suç teşebbüs derecesinde kaldığı gerekçesiyle mahkeme hükmünün (çoğunluk görüşü tarafından) bozulması gerekirdi.

Halbuki, ilk para alındığında suç tamamlanmış olup, daha sonraki her bir eylem sayesinde haksız menfaate sahip olunduğunda ayrı ayrı suçlar oluşmakta ise de, yasa maddesinin amir hükmü doğrultusunda mahkemece TCK’nın 43/1. maddesi ile artırım yapılması isabetlidir.

d) Suç İşleme Kararının Yenilenmesi; ‘Suç işleme kararı’ varsa TCK’nın 43/1. maddesi uygulanır. Suç işleme kararı, suçun işlenmesinden önce veya en azından ilk fiilin işlenmesi sırasında alınmış olmalıdır. Failin, suç işleme kararını yenilediği yani, yeni bir plan yaptığı durumda ise, TCK’nın 43/1. maddesi uygulanamaz, apayrı bağımsız ikinci suç oluşur. Bununla ilgili somut örnek vermek gerekirse; Almanya’da oturan mağdurun evindeki eşyaları çalmayı planlayan sanık, her akşam eve gelip, 3 traktör eşya götürmüştür, burada 43. madde uygulan¬malıdır. Bu eşyalar arasında bulduğu resimde, mağdurun bir de deposunun olduğunu görüp, depodan da hırsızlığa başlamıştır, depodaki malların çalınması ile ilgili karar önceden verilen bir karar değildir, suç işleme kararı yenilenmesi nedeniyle depodan hırsızlık, ayrı suç oluşturur. Tartışılan bu dosyada ise, felçli olan mağdurdan rapor parasını yaptığı plan doğrultusunda değişik tarihlerde alan sanık, yeni bir suç işleme kararı ile başka bir yalan söyleyip, mesela, akülü tekerlekli sandalyeyi çok ucuz bir bedelle alacağına inandırarak ayrı para alması halinde, farklı hileli harekette bulunduğundan ayrı bir dolandırıcılık suçu oluşur. Dolayısıyla, ilk suçun tamamlanmasından sonra, farklı hileli hareketlerde bulunulması durumunda, suç işleme kararı yenilendiğinden, müstakil yeni bir suç işlenmiş olur.

Sonuç olarak, 5237 sayılı TCK. suçların çokluğu ilkesini kabul ettiğinden, eylem adedince suç işlendiği kabul edilmeli ve sanığın, suç işleme kararlılığını planlı bir şekilde icraya koyarak, değişik tarihlerde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle, TCK’nın 43/1. maddesi uygulanmalıdır” düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Genel Kurul üyesi ise; “itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Sonuç olarak, 5237 sayılı TCK. suçların çokluğu ilkesini kabul ettiğinden, eylem adedince suç işlendiği kabul edilmeli ve sanığın, suç işleme kararlılığını planlı bir şekilde icraya koyarak, değişik tarihlerde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle, TCK’nın 43/1. maddesi uygulanmalıdır” düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Genel Kurul üyesi ise; “itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2012 günü yapılan birinci ve 19.06.2012 günü yapılan ikinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 26.06.2012 günü yapılan üçüncü müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1516, Karar No: 2014/5742, Tarih: 18.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1516 E.  ,  2014/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/122-2013/94

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatiften istifa ettiğini, istifanın yönetim kurulu ve genel kurulca kabul gördüğü ancak istifa edenlerin çok olması sebebiyle ödemelerin daha sonra yapılacağı kararına varıldığını, ödeme yapılmaması üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibe davalı vekilince haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamaaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı kooperatifçe 26.01.2003 tarihli genel kurulda istifa eden üyelere yapılacak ödemelerin 2004 yılı mali bütçesinden sonra yapılmasına karar verildiği, verilen kararın 1163 Sayılı Yasanın 17. maddesi karşısında geçerliliğinin bulunmadığı, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4.039,44 TL asıl alacak ve 3.015,39 TL faiz alacağı yönünden takibin devamına, asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, çıkma payı alacağına ilişkindir. Ayrılanların "1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17/2 maddesi uyarınca çıkan ve çıkarılan ortaklara yapılacak ödemeler 3 yılı geçmemek üzere ertelenebilir. Çıkan ve çıkarılan ortakların bunları isteyebilecekleri günden başlayarak beş yılı geçmekle alacak zamanaşımına uğrar" hükmünü içerir.

Somut olayda, kooperatif 26.01.2003 tarihli genel kurulda, ödemeler konusunda 1 yıl erteleme kararı almıştır. Bu ertelemenin 3 yıl olması halinde dahi davacı alacağı 27.02.2006 tarihinde muaccel hale gelecektir. Eldeki davanın dayanağı takibin 08.12.2011 tarihinde yapıldığına, davalı tarafından da süresinde zamanaşımı itirazında bulunulduğuna göre mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ve yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3747, Karar No: 2014/20297, Tarih: 03.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3747 E.  ,  2014/20297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

.... ve Spor il Müdürlüğü ile ....Ltd. Şti. arasında kalorifer yakıtı alım sözleşmesi bulunduğu, sözleşme süresinin 31.12.2007 tarihinde sona erdiği, İl Gençlik ve Spor Müdür Vekili olarak görev yapan ... tarafından 02.01.2008 tarihinde kalorifer yakıtı almak için ....un sahibi ve yetkili müdürü sanık ...'e kalorifer yakıtı siparişi verdiği, olay günü sanık ...'in aynı şirkette işçi olarak çalışan sanık ... ile aracı kullanan sanık ...'in birlikte bir bölmesi irsaliyede belirtilen kalorifer yakıtının yarısını teşkil edecek şekilde su ile dolu tankerle teslimat için geldikleri, aracın dolu tartımını .... nolu damperli taşıyıcılar kooperatifine ait kantarda yaptırdıkları, daha sonra kurum tarafından görevlendirilen hakkında beraat kararı verilmiş olan sanık ...'la buluştukları, sanık ...'in araçta arıza olduğunu bunu halletmeleri gerektiğini söylemesi üzerine ...'ın sanıklardan ayrıldığı sanıkların birlikte şehir dışına çıkarak araçtaki suyu tahliye etmeye başladıkları, tesadüfen olay yerinden geçen tanıklar ..., ... ve ...'ın görmesi sonucu emniyet müdürlüğüne ihbarda bulunulduğu, sanıklar su boşaltma işlemini yapıp polisler henüz gelmeden olay yerinden ayrılarak ... ile buluşarak yakıtı boşaltmak için gençlik ve spor il müdürlüğüne geldikleri yakıtı boşalttıktan sonra sanıkların tartım sırasında aldıkları tartım fişini tanker boşaltıldıktan sonra tartılmış gibi doldurdukları oysa tankerin boş olarak tartım işlemini yaptırmadıkları durumun emniyete intikal etmesi nedeniyle kurum yetkilileri tarafından teslim alma tutanağı imzalanmadığı ve yakıt alınan firmaya yakıt bedelinin ödenmediği olayda;

Sanıkların tevilli ikrarı, teslim tutanağında ve sevk irsaliyesinde 10,240 kg kalorıfer yakıtı teslim edildiği belirtilmiş olduğu halde kurum kalorifer yakıt tankında yapılan incelemede 5.500 kg yakıt bulunması, tankerin dolu olarak tartımı yapıldıktan sonra sanıkların tankerden su boşaltma işlemi yapmış olması karşısında sanıkların eyleminin, iştirak halinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların tevilli ikrarı, teslim tutanağında ve sevk irsaliyesinde 10,240 kg kalorıfer yakıtı teslim edildiği belirtilmiş olduğu halde kurum kalorifer yakıt tankında yapılan incelemede 5.500 kg yakıt bulunması, tankerin dolu olarak tartımı yapıldıktan sonra sanıkların tankerden su boşaltma işlemi yapmış olması karşısında sanıkların eyleminin, iştirak halinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve hedeflenen haksız kazanç miktarı gözönüne alındığında adli para cezası uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş tebliğnamadeki bozma düşüncesine iştiak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18758, Karar No: 2022/6909, Tarih: 06.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18758 E.  ,  2022/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan, 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan 07.10.2013 tarihli suç tutağına göre, yapılan kontrol sırasında tahminen 1 ay içinde balta ile kesilmiş yaş meşe ağaçlarına rastlandığı, kesim yerine yakın mevkide bulunan ... 'un ağaçları sanığın kestiği yönündeki beyanı üzerine sanık hakkında ağaç kesme suçundan açılan davada mahkumiyetine hükmedildiği, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddederek 2011 yılında izinli olarak ağaç kestiğini, tanık ... ile arasında geçmişe dayalı husumet bulunduğunu, olay tarihinde ağaç kesmediğini savunduğu, müşteki sanık ...'un 03.04.2014 tarihli beyanında sanığın elindeki motorlu testere ile ağaç kestiğini gördüğünü, sanığın kendisini tehdit ettiğini, sanığı 3 yıl önce arazide gördüğünü ancak bu sene şikayette bulunduğunu ve sanık hakkında tutanak düzenlendiğini ifade ettiği, tanık ...'un da sanığın 3 yıl önce de ağaç kestiğini görüp ikaz ettiğini ve eşi ...'a haber verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9327, Karar No: 2011/10715, Tarih: 20.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9327 E.  ,  2011/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ümraniye 3. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 6.7.2010 gün ve 612-262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü sebebiyle kabulüne, davalının elatmasının önlennesine davacı vekilinin beyanına göre; eksik3.846.80-TL.tutarındaki harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden davacı ...'in temyiz süresi içerisinde temyiz harcını ve temyiz posta giderini eksik yatırdığından 24.01.2011 günlü muhtıranın vekiline 11.02.2011 günü tebliğ edildiği, 29.03.2011 günlü ek karar ile eksik temyiz harcını ve temyiz giderlerini HUMK.'nun 432/ son maddesindeki 7 günlük kesin süre içerisinde yatırmadığından temyiz dilekçesindeki taleplerinin reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği, bu ek kararın davacı vekiline 25.04.2011günü tebliğ edildiği davacı vekilinin bu ek kararı 05.05.2011günü temyiz ettiği, ancak ek kararda belirtilen eksik temyiz harcı ve temyiz giderinin yatırıldığına ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davacı ... 'in 06.07.2010 tarihli asıl karara ve 29.03.2011 tarihli ek karara yönelik temyiz isteklerinin ayrı ayrı süreden REDDİNE, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/212, Karar No: 2016/2282, Tarih: 08.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/212 E.  ,  2016/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'a ait evin bahçesinde kurutulmuş vaziyette ele geçirilen kenevir bitkisinin, sanık ...'ın diğer sanık ... tarafından kendisine ait bahçede yetiştirildiğine ilişkin beyanının, "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; sanığın kenevir ekildiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediklerine ilişkin, sanık ...'ın soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6331, Karar No: 2015/7350, Tarih: 05.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6331 E.  ,  2015/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 518 parsel sayılı 5000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...'ın 20 yılı aşkın zilyet ve tasarrufunda olmakla beraber metruk yerlerden olduğu belirtilerek çayır vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca davalı ...'ın itirazının kabulüne karar verilmesi üzerine ... vekili, taşınmazın kamu malı olduğunu ileri sürerek ... adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece ...'ın mirasçıları davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 518 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan zirai bilirkişi raporunda taşınmazın mera vasfında olduğunun belirtildiği, taşınmazın etrafındaki meralarla bütünlük teşkil ettiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki, taşınmazın etrafında eylemli olarak mera parseli bulunmadığı gibi, keşifte dinlenilen yerel bilirkişinin sadece taşınmazın yönlerini gösteren soyut nitelikteki beyanı ile yetinilmiş, taşınmazın öncesi davalının kadastro tespit gününden önce taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetliğinin süresi, sürdürülüş biçimi ve şekli hususunda ayrıntılı beyan alınmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece, taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, (taşınmazın bulunduğu köy ve komşu köylerden seçilecek) yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisi, jeolog ve fen bilirkişisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanıklardan kadastro çalışmalarının 1973 yılında yapıldığı dikkate alınarak taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin kimden kime ne zaman intikal ettiği, zilyetliğin süresi ve şekli etraflıca maddi olaylara dayalı olarak sorulup açıklattırılmalıdır. Ziraat bilirkişi kurulundan, tespit tarihi itibariyle komşu taşınmazlarla mukayeseli şekilde taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığı, taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun şekilde zilyetlik bulunup bulunmadığı, taşınmazın toprak yapısı, eğimi, niteliğini açıklar nitelikte, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor ve jeolog bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı, derenin etkisinde bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınmalı; fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bir kısım dahili davalılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3307, Karar No: 2009/8236, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3307 E.  ,  2009/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili şirket nezdinde ZMSS poliçesi bulunan davalıya ait aracın alkollü şekilde kullanılması sırasında meydana gelen kazada 3. kişi aracının hasarlandığını, 4.500.YTL hasar bedelinin 3. şahsa ödendiğini olayın alkolün etkisiyle meydana geldiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak sürücünün alkollü olması sebebiyle tazminat istenemeyeceğini, olayın salt alkolün etkisiyle meydana gelmesi gerektiğini, kazada dava dışı sürücününde kusurlu bulunduğunu tazminat miktarının fahiş olduğunu ticari faiz talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.375.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin " Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile içkilerin etkisinde araç sürme yasağı" başlıklı 97.maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteniğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2"bendinde " alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50.promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca ZMSS Genel Şartlarının B.4.d maddesinde tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle araç güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.