muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13171, Karar No: 2025/16371, Tarih: 02.06.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4777, Karar No: 2024/3777, Tarih: 21.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4777 E.  ,  2024/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1837 E., 2023/987 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/276 E., 2021/391 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine, resen nazara alınan nedenlerle kararın kaldırılmasına ve yeniden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkiline ait eczanede davalı Kuruma fatura edildiği halde 60 günü aşkın süredir hastalara teslim edilmeyen ilaçların bulunduğundan bahisle İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.5.) maddesinin bir yıl içerisinde ikinci kez ihlal edildiği belirtilerek 4.019,72 TL ilaç bedelinin tahsiline, on katı oranında 40.197,20 TL cezai şart uygulanmasına ve sözleşmenin feshi ile 6 ay süreyle sözleşme imzalanmamasına, yazının tebliğinden itibaren sağlık giderleri kurumca karşılanan kişilerin reçetelerdeki ilaçların karşılanmaması gerektiğine ve iki adet sahte reçete bedeli olan 1.039,51 TL 'nin yasal faizi ile birlikte tahakkuk etmiş alacaklardan tahsil edileceğine karar verildiğini, söz konusu işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; 07.06.2016 tebliğ tarihli işleminin iptaline, taraflar arasında var olan ilaç teminine ilişkin protokolün geçerliliğinin tespiti ile uygulamasının devamına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kurumca yapılan işlemlerin protokol ve SUT hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; kurumca yapılan işlemlerin protokol ve SUT hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; fiille ilgili ilk cezai şart ve yaptırımın tebliğ tarihi itibarı ile yürürlükte olan 2015 yılı SGK Eczane protokolünün geçerli olduğu, ikinci fiilin gerçekleştiği ve bu fiile istinaden uygulanacak cezai şart ve fesih işleminin tebliğ tarihinde ise 2016 yılı SGK Eczane Protokolünün imzalandığı, Protokolün (6.5) maddesinde "dönem" ifadesinin kullanıldığı, bu ifadenin taraflar arasında karşılıklı olarak imzalanan "protokol dönemi" olarak kabul edildiği, davacıya uygulanan cezai şart ve fesih işlemleri ile ilgili olarak tebliğ tarihleri nazara alındığında her iki tebligatın farklı sözleşme dönemlerinde yapıldığı, davacıya Protokolün (6.5) maddesi göz önüne alınarak işlem yapıldığında dava konusu fiilin ilk tespit gibi uygulanması gerekeceği, hastaya teslim edilmeyen ilaç bedelinin 4.019,72 TL olduğu, protokolün (5.3.5) maddesine göre iki katı olan 8.039,44 TL cezai şart uygulanmasının yerinde olacağı gerekçesiyle; davacının fesih şeklinde uygulanan cezai işlemin iptaline yönelik talebinin kabulü ile davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan 07.06.2016 tebliğ tarihli sözleşmenin feshine ve reçete bedeline yönelik işleminin iptaline, taraflar arasındaki sözleşmenin aynı şartlarda devamına, davacının para cezası şeklinde uygulanan cezai işlemlere yönelik işlemin iptaline talebinin kısmen kabulü ile davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan 07.06.2016 tebliğ tarihli verilen para cezasının 8.039,44 TL olduğunun tespiti ile 32.157,76 TL'lik kısım için cezai şart işleminin iptaline, davacının reçete bedelinin iadesi şeklinde uygulanan cezai işlemlerin iptaline yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; Mahkemenin idare yerine geçerek cezayı kısmi belirlemesinin mümkün olmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ilaçların gerçek satış olduğu ve sahiplerine teslim için bekletildiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; Mahkemenin idare yerine geçerek cezayı kısmi belirlemesinin mümkün olmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ilaçların gerçek satış olduğu ve sahiplerine teslim için bekletildiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; davacıya ait eczanede 60 günü aşkın süredir hastalara teslim edilmeyen ilaçlar olduğunun tespit edilmesi nedeniyle ilk olarak 06.07.2015 tarihli yazı ile davacının uyarıldığını, 25.01.2016 tarihinde yapılan fiili denetimde yine 60 günü aşkın süredir hastalara teslim edilmemiş ilaçların olduğu tespit edilince 2016 yılı Protokolünün (5.3.5) maddesi uyarınca teslim edilmeyen ilaç bedeli 4.019,72 TL’nin 10 katı (40.197,20 TL) tutarında cezai şartın uygulandığını, fiilin bir yıl içinde tekrarı nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini, teslim edilmeyen ilaç bedeli 4.019,72 TL borç olarak çıkarıldığını, 2016 yılı Protokolünün “cezai şart ve feshe ilişkin genel hükümler” başlıklı kısmın (6.4) maddesinde fiilin tekrar işlendiğinin nasıl tespit edileceğinin açıkça belirtildiğini, davacıya yapılan ilk uyarının 06.07.2015, ikincisinin de 03.06.2016 olduğunu, feshe dayanak fiilin (bir) yıl içerisinde 2 (iki) kez tespit edildiği için fesih işleminin yerinde olduğunu, feshe dayanak fiilin ikinci kez tespitinin Mahkemece ilk tespit gibi kabul edilmesi hatalı olduğundan tahakkuk ettirilen cezai şartın da Mahkemece hatalı şekilde hesaplandığını, 08.06.2016 tarihli ihtiyati tedbir kararı nedeniyle Kurumca davacıdan tahsilat yapılmadığından davacının dava konusu reçete bedeli ve cezai şarta ilişkin olarak ödeme talebinde bulunamayacağını savunarak, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk cezai şart ve yaptırımın tebliğ tarihi itibarı ile yürürlükte olan 2015 yılı Eczane Protokolü dönemine ait olduğu, ikinci fiilin gerçekleştiği ve bu fiile istinaden uygulanacak cezai şart ve fesih işleminin tebliğ tarihinin ise 07.06.2016 olduğu, bu tarihte 01.04.2016 tarihi itibarı ile SGK - TEB arasında yeni Protokol imzalanmış olup cezalar aynı Protokol dönemine isabet etmediğinden cezai şartın ilk tespit gibi uygulanması gerektiğinin kabulü gerekçesiyle fesih cezasının uygulanamayacağı, ilaç bedelinin iki katı tutarında ve ilaç bedeli olan 4.019,70 TL cezai şart uygulanması gerektiği yönünde kanaat içeren bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, eczanede bulunan 2 adet sahte reçete nedeniyle SUT’un (1.6) maddesi uyarınca ilaç bedeli 1.039,51 TL yönünden Sağlık Uygulama Tebliğinin (1.6) kimlik tespiti maddesine istinaden yaptırım uyguladığı, ilgili maddenin sağlık kuruluşları ile ilgisi olması karşısında bu cezai şartın mevzuata uygun olmadığı, bu anlamda bu cezai şartın iptaline yönelik hüküm kurulmasının yerinde olduğu, kabule göre de; bu bedel yönünden alınması gereken karar ilam harcının hesaplanmaması ve hüküm fıkrası yönünden reçete bedellerine yönelik kabul edilen ve reddedilen miktarın açıkça yazılmadığı gerekçesiyle; taraf vekillerinin istinaf başvurularının reddine, anılan eksiklik yeniden yargılamayı gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin 6 ay süreyle ilgili feshine ve 1.039,51 TL reçete bedelinin tahsiline yönelik cezai işlemin iptaline, davacı hakkında protokolün (5.3.5) maddesi uyarınca uygulanan 40.197,20 TL tutarında cezai işlemin iptaline ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 07.06.2016 tebliğ tarihli verilen para cezasının 8.039,44 TL olduğunun tespiti ile 32.157,76 TL'lik kısım için cezai şart işleminin iptaline, 4.019,72 TL tutarında reçete bedelinin iadesi şeklinde uygulanan cezai işlemin iptaline yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacı eczacıya uygulanan cezai işlemlerin iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesi ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi

2. Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı Protokolünün (5.3.5) maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacı eczacıya uygulanan cezai işlemlerin iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesi ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi

2. Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı Protokolünün (5.3.5) maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli bulunmasına, feshe dayanak fiilin ilk tespit gibi kabul edilmesinin yerinde olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kamu düzenine ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesinde; yukarıda yer verilen ilgili hukuk kuralları gereği davalı kurum harçtan muaf olduğu halde, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurumun davacı tarafça ödenen harçtan sorumlu tutulmuş olması, usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (III) numaralı bendinin (b) alt bendinde yer alan ..."davacı tarafça yatırılan 775,46 TL peşin ve tamamlama harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine "davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 775,46 TL peşin ve tamamlama harcının talep halinde davacıya iadesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8455, Karar No: 2018/11015, Tarih: 16.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/8455 E.  ,  2018/11015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra,il dışına çıkması nedeniyle mahkemece yapılan keşif ile de tespit edildiği üzere mahcuz malların dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle kaybolmasına neden olduğu anlaşıldığından;eyleminin TCK'nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü nedeniyle maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine hükmedilmesi gerekirken; infazda tereddüt oluşturacak şekilde ‘’maktu ücreti vekaletin avukata ait olmak üzere’’ sanıktan alınarak katılana verilmesine karar verilmesi;

3- Devir sözleşmesi ve alacağı temlik alan tarafından temyiz aşamasında sunulan şikayetten vazgeçme dilekçesi doğrultusunda; hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerekliliği,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1657, Karar No: 2022/605, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1657 E.  ,  2022/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 23.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9021, Karar No: 2010/3628, Tarih: 29.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/9021 E.  ,  2010/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı örgüte yardım

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla 314/2, 62, 63, 53, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Fransa'da oturan sanığın terör örgütü PKK'ya üye olan oğlunun yaralandığını öğrenmesi ve kendisine telefon açarak gelip almasını istemesi üzerine, Fransa'dan Türkiye'ye gelip yeğeninin aracıyla .... ilçesi .... kırsalına giderek oğlu ile buluştuğu, örgütten ayrılması yolunda uyarı ve ısrarda bulunduğu, ardından tedavi için Fransa'ya götürmek isterken güvenlik güçlerince yakalandığı, sanığın açıklanan eyleminin terör örgütüne yardıma yönelik olmadığı, suç faili olan oğlunu araştırma ve yakalanmaktan kurtulması için imkan sağlama niteliğinde olduğu, bu itibarla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 283/3. maddesi uyarınca cezaya hükmolunamayacağı gözetilmeden, yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Silahlı terör örgütüne yardım herhangi bir şekilde olabilir, suçun oluşumu için genel kast yeterlidir. Failin iç dünyasını ilgilendiren özel kast (saik) aranmaz. Silahlı terör örgütü mensubunun konumunu bilerek yakalanmasını ve cezai kovuşturmaya uğramasını önlemek amacıyla bir yerden diğer bir yere götürmek, sınırdan geçirmek, sahte kimlik temin etmek, barındırmak, saklamak... gibi benzeri fiiller örgüte yardım suçunu oluşturur, söz konusu yardımın para karşılığı, örgüte sempati duyulması veya akraba olması gibi benzer nedenlerle gerçekleştirilmiş olması fiili suç olmaktan çıkarmaz ve herkes bu suçun faili olabilir.

5237 sayılı TCK'nın 283. maddesinde “Suç işleyen bir kişiye araştırma, yakalanma, tutuklanma veya hükmün infazından kurtulması için imkân sağlayan kimsenin”, anılan Kanunun 220/7. maddesinde ise “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin” cezalandırılacağı belirtilmektedir.

Somut olayda yargısal kararlarla da kabul edildiği üzere, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 1. maddesinde belirtilen terör eylemleri ile amaç veya yöntem yönünden bağlantısı hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kanıtlanan PKK terör örgütünün üyesi olup güvenlik güçleri ile girdiği çatışmada yaralanan başka dosya sanığı Mazlum Bataray'ın konumunu bilen ve babası olan sanığın adı geçenin yakalanmasını önlemek ve Yurt dışına kaçırmak için akrabasının evinde saklamak ve sahte kimlik çıkartmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 283. maddesinde tanımlanan suçu işlediğinde kuşku yoktur, fakat sanığın eylemi yardım ettiği kişinin terör örgütü mensubu olması nedeniyle aynı zamanda örgüte yardım suçunu da oluşturmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen ve işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişinin bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacağı şeklinde ifade edilen fikri içtima kurallarına göre sanığın örgüte yardım suçundan cezalandırılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluğun bozma kararındaki gerekçesine göre, örgüt mensubu olan oğlunun yakalanmasını önlemek amacıyla onu saklayan ve sahte kimlik temin eden babanın fiili suçluyu kayırma suçunu oluşturacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Dairemizin bugüne kadar süren ve istikrar kazanan içtihatlarına göre örgüt mensuplarına benzer şekilde yardım eden faillerin eylemlerinin akrabalık ilişkisine bakılmaksızın örgüte yardım suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir.

Bozma kararındaki gerekçe benimsendiği takdirde örgüt mensubuna yardım eden kişi örgüt mensubunun üstsoy, altsoy, eş, kardeş veya diğer suç ortağı ise fiili suçluyu kayırma kabul edilecek ve şahsi cezasızlıktan yararlanacak, aynı örgüt mensubuna benzer şekilde yardım eden üçüncü kişinin fiili ise örgüte yardım suçunu oluşturacaktır ki, bu yorum ne örgütlü suçlardaki 5237 sayılı TCK'nın benimsediği ceza siyasetine, nede anılan Kanunun 220/7.maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesine uygun düşmemektedir.

Yukarıda açıklamaya çalıştığım nedenlerle usul ve yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum. 29.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2004/12202, Karar No: 2004/665, Tarih: 30.01.2004

5. Hukuk Dairesi 2004/12202 E., 2004/665 K.

**5. Hukuk Dairesi 2004/12202 E., 2004/665 K.**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 995 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 618 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 908 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

(YİBK., 16.5.1956 tarih ve 1-6 s.)

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

16.5.1956 gün ve 1-6 sayılı içtihadı Birleştirme Kararına göre taşınmazına, kamulaştırmasız el atılan şahsın, taşınmaz bedelini talep etme hakkı olduğu gibi el atmanın önlenmesini isteme hakkı da mevcuttur. Davacının bu seçimlik haklardan tercihinin aksini kullanması için zorlanması mümkün değildir, idarenin kamulaştırmasız el attığı taşınmazı kamu hizmeti için her aşamada kamulaştırma olanağı da mevcuttur. Bu itibarla davalı G.... Belediye Başkanlığı hakkında açılan el atmanın önlenmesi davasında işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde, davacıların tazminat hakkı bulunduğundan bahisle ve tazminat davası açma hakları saklı tutulmak kaydıyla el atmanın önlenmesi davasının reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 30.1.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.