muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21317, Karar No: 2024/4076, Tarih: 04.03.2024

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve sonucuna göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5669, Karar No: 2019/4445, Tarih: 11.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5669 E.  ,  2019/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a)Mahkûmiyet; Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 Tarihli, 2017/326 esas ve 2018/163 sayılı kararı

b)İstinaf başvurularının esastan reddi ; (sanıklar Oğuz Özşahin ve ... hakkında) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin14.

09.2018 tarihli, 2018/2207 esas ve 2018/1443 sayılı kararı

c) Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi ; (sanıklar ... ve ... hakkında) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin

14.09.2018 tarihli, 2018/2207 esas ve 2018/1443 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki temyiz istemlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, temyiz dilekçelerinde;

Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin; “sanıkların evinde bulunan 10 gram esrar maddesinin kullanım sınırları içerisinde kaldığını, ... ve ...’ in beyanlarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik atfı cürüm niteliğinde olduğunu, sanık ...’ye esas hakkındaki mütalaaya karşı esas hakkındaki savunmasını sunması için süre verilmeksizin hüküm kurulduğunu, iletişim tespit çözüm tutanaklarındaki konuşmaların uyuşturucu madde ticareti ile ilgili olmayan günlük konuşmalar olduğunu”

Sanık ... müdafiinin; “sanığın mahkumiyetine esas alınan olaylar ile delillerin gerekçelendirilmediğini, bu durumun Anayasanın 141. maddesine aykırılık teşkil ettiğini, sanığın yargılamanın en başından beri samimi ve aynı yönde ikrarlar ile uyuşturucu maddeyi kimden nasıl aldığını açıkça dile getirdiğini, olayın aydınlatılmasına yardımcı olduğunu, suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırları dahilinde olduğunu” ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu belirtmeleri karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan istinaf başvurularının esastan reddi ve düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ;

2-Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ;

“sanığın cezalandırılmasına yeter şüpheden uzak,somut ve kesin delil bulunmadığını, ele geçirilen uyuşturucu miktarının kullanım sınırları içerisinde kaldığını” ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” hükmü gereğince fail; tekerrüre esas alınacak hükme konu suçu onsekiz yaşından önce işlemiş ise tekerrür hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeden sanık ...’nun 18 yaşından küçük olduğu sırada işlediği suçtan dolayı Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/157esas ve 2008/54 sayılı ilamı ile verilen hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 14.09.2018 tarihli, 2018/2207 esas ve 2018/1443 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli, 2017/326 esas ve 2018/163 sayılı kararında,

Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/299 esas, 2012/750 karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 15 gün hapis cezası tekerrüre esas alınarak TCK'nın 58/1-6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi hükmünün düzeltilerek temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE; 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/1. fıkrası uyarınca dosyanın Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2023/9777, Karar No: 2024/6237, Tarih: 23.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9777 E.  ,  2024/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1908 E., 2023/1888 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/773 E., 2023/353 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 1997 yılında görücü usulü ile evlendiklerini, müşterek 3 çocuklarının olduğunu, tarafların evliliklerinin son 5 yıla kadar gayet iyi olduğunu ancak son 5 yıl önce davalının yurt dışına gitmesi ve Türkiye'ye ailesinin yanına hiçbir şekilde dönmeyip evlilik birliğinin üzerine yüklediği hiçbir yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeni ile evlilik birliğinin çekilmez hal aldığını, davalının yurt dışında Fetö/PDY okullarında aşçı olarak çalıştığını, 15 temmuz darbe girişimden önce davalının çok sık olmasa da ailesinin yanına geldiğini ancak 15 temmuzdan sonra Türkiye'ye dönmeyeceğini beyan ettiğini, ayrıca davalının yurt dışında evlilik yaptığını ve çocuğunun olduğunu müvekkilinin yeni öğrendiğini, 15 temmuz darbe girişiminden sonra müvekkilinin davalıya, bu yapıya ait okullarda çalışmasını istemeyerek, davalının Türkiye'ye dönmesini ısrarla istemesine rağmen davalının ailesi yanına dönmediği gibi son 5-6 yıldır da ailesine maddî -manevî hiçbir destekte bulunmadığını, davalının maddî durumunun gayet iyi olduğunu, müvekkilinin şu anda 2 çocuğu ile birlikte geçinmekte zorluk çektiğini, davalının üzerine düşen görev ve yükümlülüklerini yerine getirmediğini asli kusurlu olduğunu, tüm bu sebeplerden dolayı evlilik birliğinin devamına imkan kalmadığını bildirerek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, velâyete muhtaç ortak çocuk ... 'nın velâyetinin müvekkiline verilmesini, ... için aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, müvekkili için aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürülen hususları kabul etmediklerini, müvekkilinin üzerine düşen aile yükümlülüklerini yerine getirdiğini, müvekkilinin, davacı ve ortak çocukların 2017 yılında ve 2019 yılında kendisinin bulunduğu ülke olan Kamboçya'ya gelmelerini sağladığını, 3 ay süre ile davacı ve ortak çocukların Kamboçya'da kaldıklarını, müvekkilinin davacıya her seferinde Kamboçya'ya yerleşme teklifinde bulunduğunu ancak davacının bu teklifleri reddettiğini, davacının bu davranışıyla evlilik birliğinde üzerine düşen ''eşlerin birlikte yaşama yükümlülüğünü'' ihlal ettiğini, müvekkilinin bu konuda kusursuz olduğunu, davacının, müvekkilinin yurt dışına çıkmasını ve yurt dışında kalmasını keyfiyet olarak gösterdiğini, bunun bir keyfiyet değil çalışması için bir zorunluluk olduğunu, müvekkilinin aşçı olduğunu, yurt dışında özel okullarda aşçılık yaptığını, müvekkilinin çocuklarının geçimini temin etmek, eşine ve çocuklarına güzel bir hayat sürdürmek amacıyla yurt dışına çıktığını, iddia edildiği gibi Fetö/PDY okullarında aşçı olarak çalışmadığını. çalıştığı özel okulların Kamboçya Ülkesinde faaliyet gösteren özel kurumlar olduğunu, müvekkilinin Türkiye'ye dönmemesinin sebebinin 15 Temmuz Darbe girişimi olarak mahkemeye lanse edilmeye çalışılsa da müvekkilinin bu konuda tarafı olduğu hiçbir ceza ve soruşturma dosyası bulunmadığını, müvekkilinin her zaman üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiğini, yurt dışında dolar bazlı olarak ortak çocuk ...'ın hesabına para gönderildiğini, bu hususun hesapların incelenmesi sonucu ortaya çıkacağını ayrıca müvekkilinin kardeşlerininde davacı adına ödeme yaptıklarını, davacının, müvekkilinin kız kardeşine ait olan; ... Merkez/Niğde adresinde bulunan taşınmazda yıllardır kira dahi vermeden ikamet ettiğini, tüm bu sebeplerden dolayı müvekkilinin kusursuz olduğunu, müvekkilinin maddî durumunun iddia edildiği gibi iyi olmadığını, davacının psikolojik sorunlarının bulunduğunu, ilaç kullandığını, davacının müsrif bir kişi olduğunu, müvekkilin gönderdiği 2.500,00 TL'yi dahi üç günde harcadığını, bu durumu da ses kayıtları ile ispat edeceklerini, davacının evlilik birliği içerisinde üzerine düşen görev ve sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkilinin kusursuz olduğunu bilmesine rağmen maddî kaygılar ile iş bu davayı açtığını, evliliğin bitmesinde tam kusurlu tarafın davacı olduğunu, müvekkilinin çocuklarına karşı da üzerine düşen tüm yükümlülüklerini fazlasıyla yerine getirdiğini, çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesinin çocukların yararına olacağını, tüm bu sebeplerden dolayı tarafların boşanmalarına, davacının tazminat ve nafaka taleplerinin reddine, ortak çocuk ...'nın velâyetinin müvekkiline verilmesine, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın yasal faiziyle birlikte davacıdan alınarak davalı müvekkiline verilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin yaklaşık 2002 yılından beri çok uzun yıllardır yurt dışında aşçı olarak çalıştığı, önceleri Türkiye'ye gelip gitmekte iken dava açılış tarihinden geriye dönük son 5 yıldır Türkiye'ye hiç gelmediği, davacı kadının ortak çocuklardan ... ile bir kaç kez yurtdışına davalı erkeğin yanına gittikleri, davalı erkeğin davacı kadına yurtdışına yerleşmesi hususunda teklifte bulunduğu, ancak kalacak ortam sağlamadığı ve gerekli düzeni kurmadığı, bu hali ile davalı erkeğin teklifinin samimi bulunmadığı, davacı kadın tarafından davalı erkeğe Türkiye'ye geri dönmesi hususunda ısrarla sunulan tüm tekliflerin olumsuz karşılandığı ve davalı erkeğin haklı bir sebep olmaksızın 5 yılı aşkın süre boyunca Türkiye'ye hiç gelmediği, bu süreçte davacı kadınla manevî yönden hiç ilgilenmediği, davalı erkeğin başka bir kadınla birlikte yaşamaya başladığı ve çocuğunun olduğu, bu hali ile zina boyutuna varan sadakatsiz davranışlarının bulunduğu anlaşılmış olup davalı erkek aleyhine kusurlu davranış olarak değerlendirilmiş, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir karar tarihinden 2.000,00 TL tedbir, 2.500,00 TL yoksulluk nafakası, ... için 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibarı ile sonlandırılmasına, kadın lehine 60.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar, maddî ve manevi tazminatlar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kusur, nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174, 175, 176, 182 nci, 327 inci, 328 inci, 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık kusur, nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174, 175, 176, 182 nci, 327 inci, 328 inci, 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4387, Karar No: 2019/7514, Tarih: 07.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4387 E.  ,  2019/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.02.2017 tarihinde verilen dilekçeyle imar uygulamasının iptali nedeniyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.10.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin 6100 sayılı HMK'nin 353/1-a-6 bendi uyarınca esasa ilişkin sebeplerin incelenmeksizin kabulüne, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 17.09.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar uygulamasının iptali nedeniyle tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce 04.07.2019 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 17.10.2018 gün ve 2017/58 Esas, 2018/317 Karar sayılı kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 17.09.2019 tarihli ek kararı ile davalı ... avukatının 09.09.2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 04.07.2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a-6 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 17.09.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 04.07.2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a-6 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 17.09.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 07.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.