muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6436, Karar No: 2013/6048, Tarih: 27.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6436 E.  ,  2013/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....01.2012 tarih ve 2011/975-2012/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı konutta üst kattan sızan sular nedeniyle hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını, hasar bedelinin tazmini için davalılar ...hakkında rücuen tazminat davası açıldığını ancak davalı ...’in hissesini davalıya devrettiğinin belirlendiğini ileri sürerek, davalının hissesine düşen hasar bedeli olan 1.723,79 TL’nin hasar tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde aynı konuda, davalı ... hakkında açılan davada alınan bilirkişi raporunda, hasarın davalıya ait konutta meydana gelen su sızıntısından meydana geldiğinin ve hasar bedelinin toplam ....447,58 TL olduğunun belirlendiği, davalının davaya konu su sızıntısının meydana geldiği konurun ½ oranında maliki olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.723,79 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15727, Karar No: 2015/17431, Tarih: 22.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/15727 E.  ,  2015/17431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 05.02.2009 günü gerçekleşen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın yasal faiziyle birlikte davalı işverenden rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması, ayrıca, işverenin fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusu olduğundan ilgililerin kusur durumlarında kaçınılmazlık da göz önünde bulundurularak saptanan kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının

net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, ...’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak ...nca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda ...nca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp %80 kusur oranına göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu gerçek zarar hesaplanmaksızın ilk peşin sermaye değerine göre karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalıya geri verilmesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12866, Karar No: 2016/5107, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12866 E.  ,  2016/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisesi katılım bedeli alınmadan geçici su abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; müvekkilinin İli ... İlçesi 45833 ada 1 Parsel de bulunan ... Mahallesi ... Ca... 3 nolu dairenin maliki olduğunu,davalı idare nezdinde su akışının sağlanması amacı ile ferdi su abonesi olmak istediğini, davalı idare yetkilileri tarafından şebeke hisse bedeli ve kanal katılım bedeli olmak üzere toplam 1.725,53 TL talep edildiğini; istenen bedelin yerinde olmadığını belirterek, bu bedel alınmaksızın su aboneliğinin sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacıdan kanal katılım ve şebeke hisse bedeli alınmaksızın 45833 ada 1 parsel de tapuya kayıtlı,... İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, Gök Sokak, Sitesi, B Blok, 3 nolu adreste bulunan bağımsız bölüme geçici su aboneliğinin tesisine,karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacının dava dilekçesi ile dava konusu taşınmazına tedbiren su aboneliğinin sağlanması ve dava sonunda kanal katılım ve şebeke hissesi katılım bedeli alınmaksızın aboneliğinin yapılmasına karar verilmesinin talep edilmiş olduğu; ... Belediye Başkanlığı'nın 09.10.2014 tarihli yazısı ile binanın yapı ruhsatının alındığı, henüz yapı kullanma izin belgesi almak için müracaat edilmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davaya konu meskenin bulunduğu binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmadığı yapı ruhsatının (ilk ruhsat tarihi) 10.07.1995 tarihinde alınmış olduğu, ruhsatın onay tarihinin 11.09.2008 olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece davaya konu meskenin bulunduğu taşınmazın yapı ruhsat tarihinin tam olarak araştırılıp saptanmalı, bundan sonra 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanıp uygulanmayacağı tespit edilerek hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanacağı kanaatine varıldığı takdirde, bağımsız bölümün ilk maliki olan davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, abonelik başvuru tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri dikkate alınarak belirlenmesi suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi ve sonucu dairesinde bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15547, Karar No: 2017/2232, Tarih: 21.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15547 E.  ,  2017/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK’nın 89/1, 89/3-e, 62/1, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Alanya Devlet Hastanesinde hastane müdürü ....'un yıllık izinde olması nedeni ile vekaleten hastane müdürü olarak görev yapan sanık ...'in yargılama sırasında alınan beyanında, memur olarak görev yaptığını belirtmesi karşısında, sanığın sıfatının ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun kapsamında kalıp kalmadığının tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmesinden sonra sanık hakkında soruşturma izni alınmasının gerekip gerekmediği değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ile ;

Alanya Devlet Hastanesi başhekimi olarak görev yapan sanık ...'ın Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği'nin “Baştabibin görev yetkileri başlıklı 110.maddesinin b) fıkrasında “...Bu yönetmelikte belirtilen yetkilerini gerektiğinde yardımcılarına ve diğer kademelere devredebilir” hükmü uyarınca, başhekim yardımcısı Dr. ...'e ve hastane müdür yardımcısı mühendis ...'a devrettiği, yetki devri ve görevlendirilmeler, hatta mesai dışı ve resmi tatil günlerindeki görevlendirmeler dahi mevzuata uygun şekilde yapıldığı, geceleri de görevli personel, araç ve gereçleri her an kullanılır şekilde hazır bulundurduğu, olay gecesi hastanenin ameliyathane bölümünde meydana gelen elektrik arızası nedeni ile sanık başhekime haber verildikten 25 dakika sonra hastaneye geldiği, bu sırada hastanın sevkinin orada bulunan görevli ekip tarafından özel hastaneye yapıldığı, teknik hizmetlerin temizlik firması işçiler tarafından yapıldığından Alanya gibi büyük bir yerdeki devlet hastanesinin başhekimi olan sanığın, ilgili yönetmeliğin 110. maddesinde tek tek sayılan görevleri karşısında, takip etmesinin mümkün olmadığı, meydana gelen taksirle yaralama olayında, sanığa kusur yüklenemeyeceğinden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi; Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün, sanık ... hakkında oybirliği ile, sanık ... hakkında ise oyçokluğu ile isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Dairemizin 21.05.2014 tarih, 2013/12587 E. ve 2014/12238 K. sayılı bozma ilamında belirtildiği üzere, Alanya Devlet hastanesi Başhekimi olan sanık ...'ın, bozma ilamımızdaki gerekçeler ile kusurlu olduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği görüşü ile Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/8993, Karar No: 2012/7277, Tarih: 06.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8993 E.  ,  2012/7277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Asıl davada mera ve yol olduğu iddiası ile tapu iptali ve köy boşluğu olarak tescil, birleşen davada ise mera iddiası ile tapu iptali ile mera olarak sınırlandırma istendiğine, Yüksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesinin 18.04.2012 tarih 2012/4552 Esas-2012/5703 Karar sayılı bozma ilamına uyularak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2012 tarih ve 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih 1 sayılı Kararı ile aynen kabul edilen ve 18.02.2012 tarih 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10080, Karar No: 2023/648, Tarih: 21.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10080 E.  ,  2023/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili tarafından açılan boşanma davasının dava dilekçesi ile özetle, davalı erkeğin müvekkiline psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, her fırsatta aşağıladığını ve hakaret ettiğini, sadakatsiz davrandığını, evliliklerinin ilk yıllarında tarafların aralarında sorun olmadığı halde ilerleyen yıllarda, davalı erkeğin psikolojik şiddeti, hakaretleri, kadına karşı ilgisizliği, eve gece geç saatlerde gelmeye başlaması, tek başına tatillere gitmesi ve eşini başka kadınlarla aldatması nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini, baskıcı ve sert bir kişiliğe sahip olduğunu, aldatma olayını 2016 yılının Ekim ayında öğrendiğini, aldattığı kadınlarla birlikte otellerde kaldığını, çocuklarının ve ailesinin önünde de çekilmez olduğunu söyleyerek küçük düşürdüğünü, çocuklarının da psikolojisini bozduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve 161 inci maddesi gereğince zina nedeniyle boşanmalarına, velâyetin anneye verilerek, ortak çocuk için aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın gelecek yıllarda ÜFE oranında arttırılmasına, 250.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; tüm iyi niyeti ile davalıya kendine barınacak yer bulması için zaman tanıdığını, bu süreçte davalı erkeğin sinir krizleri geçirerek kendisine ve eşyalara zarar verdiğini, ortak çocuğun yanında dahi bağırarak kadın ile tartışmaktan çekinmediğini, kadının ofisinden gizli bir şekilde avukatına çıkardığı vekaleti aldığını, evden asla gitmeyeceğini, hapse girmeyi dahi göze aldığını söylediğini, bunun üzerine kadının ayrılık sürecini bir uzman eşliğinde tamamlamanın her iki taraf açısından daha güvenli ve sağlıklı olacağına karar vererek çift terapisine gitmeyi önerdiğini, davalı ile birlikte Ocak 2017’de çift terapisine gitmesi ve Şubat 2017’ye kadar aynı evde kalmasının nedeninin ortak hayatı sürdürme iradesinden çok uzak olduğunu ve ayrılık sürecini kolaylaştırmak için yapıldığını belirterek dava dilekçesindeki diğer beyanlarını tekrarla davanın kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; evine ve eşine bağlı, halen eşini çok seven bir baba olduğunu, boşanmak istemediğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, eşini kesinlikle aldatmadığını, herkesin imrendiği bir evliliklerinin olduğunu, esasında kadının 2016 yılında ofis açması ve gelirinin artmasıyla eşini beğenmemeye başladığını, Haziran ayında boşanmayı kafasına koyduğunu, sonraki sürecin bir düzen olduğunu, boşanmak için olay yarattığını, 22.10.2016 tarihinde kendisine .model araba aldırtıp, ofisine ait bir kısım alışveriş yaptırdığını, sigorta borçlarını ödettiğini ve sonrasında kendisini evden kovduğunu, 2016 yılı Ekim ayından sonra yaklaşık altı ay 2017 yılı Şubat ayına kadar aynı evde yaşadıklarını, kadının evliliği devam etme iradesi gösterdiğini, 2017 yılı Ocak ayında evlilik terapisine gittiklerini, bu süreçte özel dedektif tutarak kendisini takip ettirdiğini, telefon kayıtlarına ulaşmaya çalıştığını, hak düşürücü sürenin geçtiği kadının affetme iradesi gösterdiği netice itibariyle davacının davasının haksız olduğunu belirterek boşanma davasının ve tüm taleplerinin reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde ortak çocuğun velâyetinin babaya veya ortak olarak velâyete karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI