muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3849, Karar No: 2010/614, Tarih: 01.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3849 E.  ,  2010/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'ye velayeten) ve ... vekili Avukat ....tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 09/07/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılar ile ortak mirasbırakanlarına ait taşınmaz üzerine eşi ile birlikte dikip yetiştirdikleri kavak ağaçlarının davalılar tarafından kestirildiğini, kavakların yetiştirilmesinde davalıların hiçbir katkısı bulunmadığını, ağaçların askeri yasak bölgede kalması nedeni ile bakım için giriş kartı çıkartıp kesim izni aldığını belirterek, davalılar tarafından kesilen kavak ağacı bedellerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, kavakların ortak mirasbırakanlarına ait olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dinlenen tanık anlatımları uyarınca, kavak ağaçlarının davacının eşi tarafından dikilip yetiştirildiği benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davaya konu kavak ağaçlarının tarafların ortak mirasbırakanı olan ...’ye ait olan taşınmaz üzerine dikildiği anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece dinlenen tanık anlatımlarından, ... ile davacının eşi ...’nün birlikte yaşadıkları, davacının eşinin ve babası ...’nün ölmeden önce kavak ağaçlarının bakım ve yetiştirilmesinde baba, oğul olarak birlikte çalıştıkları anlaşılmaktadır.

Davacının miras bırakanı olan ...’nün babası olan ...’den ayrı bir işi ve geliri olmadığı, babası ile birlikte çiftçilik yaptığı anlaşıldığına göre ...’nün, kavak ağaçlarının bakım ve yetiştirilmesi sırasındaki katkısı babasına yardım niteliğindedir. Davacı ...’nün, eşi ile ortak mirasbırakanı ...’nün ölümünden sonra kavakların bakımı için çıkarttığını söylediği askeri yasak bölge giriş kartı, ağaçların kendisine ait olduğunu kanıtlamaz.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, kavak ağaçlarının tarafların ortak miras bırakanı ...’ye ait olduğu benimsenip istemin, aynı zamanda ...'nün mirasçıları olan davacıların, miras payları oranında kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8554, Karar No: 2008/7876, Tarih: 15.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8554 E.  ,  2008/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2005

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3308, Karar No: 2020/6326, Tarih: 19.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3308 E.  ,  2020/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

MAHKEMESİ : Bursa 6. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 6. Aile Hukuk Mahkemesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/312 Esas, 2019/735 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1550, Karar No: 2024/2826, Tarih: 21.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1550 E.  ,  2024/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süresi içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, çekteki imzanın şirket yetkilisi ... tarafından atılmadığını ileri sürerek imzaya itiraz edildiği, alacaklının cevap dilekçesinde imzanın şirketin ticari temsilcisi ... tarafından atıldığının beyan edildiği, alınan bilirkişi raporunda da imzanın ... eli ürünü olmadığının belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince, davacı şirket temsilcisinin ... olduğu, ...’in Konya 3. Noterliği'nin 23.01.2018 tarihli vekaletnamesi ile geniş yetkiler içerir şekilde vekaletname ile ...'i (davacı) şirket namına -bir ticari mümessil gibi- yetkili kıldığı görüldüğünden ... davacı şirketin ticari mümessili olduğunun kabulünün gerektiği, davacı borçlu şirketin ticari mümessili kabul edilen ...'in 13.06.2022 tarihinde Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2022/5156 hazırlık sayılı soruşturma dosyasında verdiği ifadesinde Türkşeker Tarım tarafından icra takibi başlatılan çeklerde yer alan imzanın kendisine ait olduğunu, Dozsan firması adına sözleşme ve iş takibi yapması için gerekli vekaletnamesi olduğunu beyan ettiği, takibe konu çekin, şikayet konusu çek olduğunun görüldüğü gerekçesi ile imzaya itirazın reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, benzer gerekçe ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce; İlk Derece Mahkemesince, borçlunun imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulduğu, bozma üzerine mahkemece, 11.01.2024 tarihli celsede bozma ilamına uyulduğu ve müteakiben, borçlunun imzaya itirazının kabulü ile takibin davacı borçlu yönünden durdurulması ile asıl alacağın %20'si olan 1.200.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, asıl alacağın %10'u olan 600.000,00 TL para cezasının davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına karar verildiği anlaşılmıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

HMK'nın 33. maddesi gereği, hukuki tavsif, hukuki sebebin ve uygulanacak yasa maddesinin tespiti hakimin görevine giren bir konudur(HGK 5.6.1991 tarih, 1991/12-258 E-344 K). Borçlu vekilinin itiraz dilekçesinde bildirdiği takibe konu bonoda şirkete atfen atılı bulunan imzanın şirket yetkilisine ait olmadığına dair beyanı, imzaya itiraz niteliğindedir.

Öte yandan alacaklının cevap dilekçesinde takibe konu çekteki imzanın borçlu şirketin ticari mümessili ... tarafından atıldığını beyan ettiği, imzanın borçlu şirket temsilcisine ait olmadığını kabul ettiği görülmekle takibe dayanak çekteki imzanın şirket yetkilisi ...'e ait olup olmadığının tespiti için bilirkişi raporu alınması da olayın nitelendirmesi göz önüne alındığında sonuca etkili bulunmamıştır.

O halde İlk Derece Mahkemesince; takibin durdurulmasına karar verilmesi yasanın anılan hükmüne uygun ise de alacaklının takip konusu çekteki imzanın borçlu şirket temsilcisi olmayan kişiye ait olduğu yönündeki beyanı nazara alınarak imza incelemesi yapılmadan sonuca gidilmesi gerektiğinden, alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz ve kararın bu nedenle bozulması gerekmekle beraber bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından karar düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Konya 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.01.2024 tarih ve 2023/604 Esas - 2024/10 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ve para cezasına ilişkin 2. ve 3. bentlerinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı;

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süresi içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, çekteki imzanın şirket yetkilisi ... tarafından atılmadığını ileri sürerek imzaya itiraz edildiği, alacaklının cevap dilekçesinde imzanın şirketin ticari temsilcisi ... tarafından atıldığının beyan edildiği, alınan bilirkişi raporunda da imzanın ... eli ürünü olmadığının belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince, davacı şirket temsilcisinin ... olduğu, ...’in Konya 3. Noterliği'nin 23.01.2018 tarihli vekaletnamesi ile geniş yetkiler içerir şekilde vekaletname ile ...'i (davacı) şirket namına -bir ticari mümessil gibi- yetkili kıldığı görüldüğünden ... davacı şirketin ticari mümessili olduğunun kabulünün gerektiği, davacı borçlu şirketin ticari mümessili kabul edilen ...'in 13.06.2022 tarihinde Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2022/5156 hazırlık sayılı soruşturma dosyasında verdiği ifadesinde Türkşeker Tarım tarafından icra takibi başlatılan çeklerde yer alan imzanın kendisine ait olduğunu, Dozsan firması adına sözleşme ve iş takibi yapması için gerekli vekaletnamesi olduğunu beyan ettiği, takibe konu çekin, şikayet konusu çek olduğunun görüldüğü gerekçesi ile imzaya itirazın reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, benzer gerekçe ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce; İlk Derece Mahkemesince, borçlunun imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulduğu, bozma üzerine mahkemece, 11.01.2024 tarihli celsede bozma ilamına uyulduğu ve müteakiben, borçlunun imzaya itirazının kabulü ile takibin davacı borçlu yönünden durdurulması ile asıl alacağın %20'si olan 1.200.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, asıl alacağın %10'u olan 600.000,00 TL para cezasının davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına karar verildiği anlaşılmıştır.

HMK'nın 33. maddesi gereği, hukuki tavsif, hukuki sebebin ve uygulanacak yasa maddesinin tespiti hakimin görevine giren bir konudur (HGK 5.6.1991 tarih, 1991/12-258 E-344 K). Borçlu vekilinin itiraz dilekçesinde bildirdiği takibe konu bonoda şirkete atfen atılı bulunan imzanın şirket yetkilisine ait olmadığına dair itirazı, imzaya itiraz niteliğinde olmayıp İİK'nın 169. maddesinde düzenlenen borca itiraz niteliğindedir. Dairemizin bozma ilamında borçlunun ''imzaya itirazının kabulüne'' şeklinde ki ifadenin maddi hata sonucu yazıldığından belirlenen hukuki tavsife göre olaya uygulanması gereken İİK'nın 169/a maddesinin 5. fıkrasında; “İtirazın kabulü kararı ile takip durur” hükmüne yer verilmiştir. Aynı maddenin 6. fıkrasında ise; borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde, borçlunun isteği üzerine kötü niyeti veya ağır kusurunun bulunması koşuluyla alacaklının, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edileceği hükme bağlanmıştır.

Öte yandan takibe dayanak çekteki imzanın şirket yetkilisi ...'in ait olup olmadığının tespiti için bilirkişi raporu alınması da olayın nitelendirmesi göz önüne alındığında sonuca etkili bulunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince; alacaklının tazminatla sorunlu tutulmasına karar verilmesi yasanın anılan hükmün uygun ise de bu maddede öngörülmediği halde para cezasına da hükmedilmesi isabetsiz ve kararın bu nedenle bozulması gerekmekle beraber bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından karar düzeltilerek onanması görüşünde olduğundan yazılı gerekçe ile hükmolunan tazminat ve para cezasına ilişkin bentler silinerek hükümden çıkarılması yönündeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.21.03.2024
Yargıtay — Esas No: 2016/13849, Karar No: 2018/15292, Tarih: 12.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13849 E.  ,  2018/15292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre; belediyelerin yağmur suyu gideri olarak kullandıkları metal ızgara, inşaatlarda kullanılan playwood denilen tahta kalıp ve işçilerin kullandığı yelek ile baretin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle mahkumiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6150, Karar No: 2015/6779, Tarih: 20.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6150 E.  ,  2015/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2012/236-2014/694

Uyuşmazlık, ve hüküm; vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesinindir.

Dosya, Yargıtay 19. Hukuk Dairesince incelenerek görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olup, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4652, Karar No: 2012/12103, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4652 E.  ,  2012/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 14.10.2007 tarihinde ...Deresi’nin taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslâh çalışmalarını yürüten davalı şirketin zarardan sorumlu olduğunu belirterek TTK'nun 1301.maddesi gereğince sigortalıya ödenen hasar bedeline göre müvekkilinin zararı olan 2.400 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin, ... Deresi'nde meydana gelen sel taşkınında kusur ve ihmalinin bulunmadığını, eski dere kesitinin yetersizliği ve aşırı yağışın taşkına neden olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydıyla 2.400 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3.Hukuk Dairesi'nin

2010/8610 - 10844 Esas ve Karar sayılı, Yargıtay 7.Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 – 6319 Esas ve Karar sayılı kesinleşen ilâmlarıyla davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, 6762 sayılı TTK'nun 1301.maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472.maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... tarafından aynı kazaya ilişkin olarak 2.400 TL'nin rücuan tazmini için ...Büyükşehir Belediyesi'ne karşı....İdare Mahkemesi'nin 2008/851 Esas 2009/547 Karar sayılı dosyası ile açılmış olan davanın kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği ve ilamın icraya konulduğu görülmüş, icra dosyasına 2.096,18 TL ödeme yapıldığı anlaşılmıştır. 818 sayılı BK.'nun 113.maddesi (6098 sayılı BK.'nun 131.maddesi) gereğince ödeme, borcu söndüren işlemlerdendir. O halde mahkemece, zararın tazmin edilen kısmı yönünden davanın konusuz kaldığı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 5.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31148, Karar No: 2020/3402, Tarih: 25.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/31148 E.  ,  2020/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Bakanlığın harç giderlerinden sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanun'un 13/j bendinde genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gözetilmeden, harç giderlerinden sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Her ne kadar bu husus bozma sebebi ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 5. ve 6. bentlerinin silinerek yerlerine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 854,66 TL harçtan peşin yatırılan harcın mahsubu ile kalan 597,04 TL'nin davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı Tiva Şirketinden tahsili ile Hazineye irat kaydına,

6-Davacının yargılama süresince yapmış olduğu toplam 1.120,62 TL yargılama giderinden 257,02 TL olan başvuru ve ıslah harcının sadece davalı şirketten tahsiline bakiye 863.00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.