muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14630, Karar No: 2012/17998, Tarih: 27.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14630 E.  ,  2012/17998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 29/04/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yurtdışında olduğu dönemde, davalının taşınmazında bulunan 377 adet kavak ağacını kestiğini beyanla, ağaç bedellerinin tazminini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile kardeş olduklarını taşınmazın ve kavakların kendilerine babalarından intikal ettiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur. Yerel mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının tespit dosyasındaki 04/03/2008 tarihli yazılı beyanında, babalarının rahatsız olduğunu, kavak ağaçlarını kendisinin diktiğini, bakım ve masraflarını kendisinin yaptığını, babası vefat edince kavak ağaçlarını paylaştıklarını, belirttiği anlaşılmaktadır. Hukuk Genel Kurulu'nun 21/10/1972 gün ve esas 1970/80 sayılı kararında etraflıca açıklandığı üzere kavak ağacı belli bir süre arz üzerinde kaldıktan ve belli bir büyüme süresine geldikten sonra kesilecek ağaç türlerinden olduğundan menkul mal hükmündedir ve bu nedenle arzın mütemmim cüz'ü değildir. Ağaç sahibi her zaman dikip yetiştirdiği menkul hükmündeki kavak ağaçlarını söküp götürebilir. Davalının tespit dosyasındaki beyanları da gözönüne alınarak, ağaçların kim tarafından yetiştirildiği, ağaçların tarafların babasına ait olup olmadığı, babalarına aitse vefatından sonra taraflar arasında taksim edilip eşit hisse üzerinden paylaşılıp paylaşılmadığı, taksim varsa paylarını ne yaptıkları, davacının kendi payına düşenleri daha önceden kesip satıp satmadığı konularının mahallinde keşif yapılmasına gerek olmadan, tanıklar tekrar dinlenerek, etraflıca araştırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmek üzere, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10270, Karar No: 2018/5025, Tarih: 04.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10270 E.  ,  2018/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Bedelsiz senedi kullanma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm kısmına uygulama maddesinin "CMK'nın 223/2-a" olarak mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın sanığın eşine ait evi 01/08/2011 tarihinde emlakçı ... aracılığıyla kiraladığı, 267 TL depozito ve 1000 TL'lik teminat senedi verdiği, kira sözleşmesine göre katılanın evi badanalı alıp aynı şekilde teslim edeceğinin kararlaştırıldığı, sanığın tayinin Antalya'ya çıkması nedeniyle evi boşaltmasını istediği katılanın kira bedellerini ve faturaları ödenmiş şekilde evi boşalttığı ancak evi badana ettirmediği, katılanın tanık Bekir'den senedini geri istediği ancak tanığın senedin sanıkta olduğunu belirttiği, sanığın sonrasında eşi aracılığıyla katılan aleyhine Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/7414 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatmak suretiyle üzerine atılı bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından taraflar arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olması nedeniyle verilen mahkemenin beraate ilişkin hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5425, Karar No: 2023/5173, Tarih: 10.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5425 E.  ,  2023/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/70 E., 2023/48 K.

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesi ile kurum sigortalısı ...'ün 28.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu malul kalması nedeniyle hak sahiplerine gelir bağlandığını uğranılan kurum zararının tahsili için dava açtıklarını 506 sayılı Kanun'un10 uncu ve 26 ncı maddesine göre kurum zararından davalının sorumlu olduğunu belirterek talep edilen 10.866,80 TL peşinsermaye değerli gelir,geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi masrafından oluşan kurum zararının onay, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili beyan dilekçesinde; bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, kusur incelemesini kabul etmediklerini zaman aşımı itirazında bulunduklarını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2013/947 Esas 2015/536 Karar sayılı kararı ile "..Toplanan deliller, taraf beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalı şirkete ait iş yeri işçilerinden kurum sigortası ...'ün 28.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %34 oranında malul olduğu, kurum tarafından peşin değerli gelir bağlandığı anlaşılmıştır. 506 sayılı Kanun'un 21 inci ve 26 ncı maddelerine göre davalının kusur durumu davacı kurumun rücu alacağının ispatlaması da dikkate alınarak açılan davanın kabulüne karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

..." gerekçesiyle

Davanın kabulü ile

1.10.866.80 TL'nin 10.001.87 TL'sinin ilk peşin sermaye değerinin 21.12.2012 onay tarihinden,

2. 662.34 TL'nin geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden,

3. 2.002.59 TL'nin tedavi giderlerinin sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 662.34 TL'nin geçici iş göremezlik ödeneğinin tediye tarihinden,

3. 2.002.59 TL'nin tedavi giderlerinin sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 05.12.2018 tarihli ve 2016/12462 E. 2018/10234 K. sayılı bozma ilamında; "... Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, vefat eden sigortalının davalı yanında çalışmasına ilişkin, davacı Kuruma zamanında verilmiş bir işe giriş bildirgesinin varlığının araştırılması ve bunun için de sigortalının kurumdaki tahsis ve sigortalılık şahsi dosyası da getirtilmek suretiyle ...'in işverenliği ve ...in işveren vekilliği irdelenerek (kimin işçi olduğu net belirlenerek) sigortalı adına davalı işverenden herhangi bir işe giriş bildirgesinin verilip verilmediğine bakılarak 506 sayılı Kanun'un 9 ve 10 uncu madde şartlarının davaya konu olayda gerçekleşip gerçekleşmediği incelenmeden karar verilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 25.03.2014 tarihli tek bilirkişiden alınan kusur raporu yeterli ve hüküm kurmaya elverişli değildir. İlgili raporda davalı işveren ...’a %20, aracı kullanan sigortalıya %80 kusur oranı verilmiştir. Davalı işverene verilen kusur oranının gerekçesi olarak da E sınıfı sürücü belgesi olan sigortalıya işverenin ayrıca ilave ileri sürüş eğitimi verdirmesi gerektiği olarak belirtilmiştir.

O halde Mahkemece; davalı nakliye işyerinde E sınıfı sürücü belgesine sahip sigortalıya ileri sürüş ek eğitimi verilmesinin yasal zorunluluk olup olmadığını yöntemince araştırılmalı, bu husus da göz önünde bulundurularak yeniden sigortalı, işveren ve diğer davalıların kusurunun aidiyetinin ve oranlarının belirlenmesi için uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmalı ve raporlar arasında çelişki oluşması halinde bu çelişkiler giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; uyuşmazlığın, davacı kurum sigortalısı dava dışı ...'ün 28.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonrası malul kalması nedeniyle kendisine ödenen peşin sermaye değeri, geçici iş göremezlik ödeneği ile tedavi giderlerinden dolayı oluşan kurum zararının davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkin olduğu, taraflarca yasal süre içerisinde bildirilen ve uyuşmazlığın esasına etkili olduğu değerlendirilen tüm delillerin celp edildiği, bozma ilamı gözetilerek ... İl Emniyet Müdürlüğü ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nden, kazalı işçinin, davalıya ait ... plakalı nakliye kamyonunda şoför olarak çalışmakta iken yapmış olduğu görev dolayısıyla adı geçen işçinin ileri sürüş teknikleri eğitimi alıp almadığının sorulduğu, buna ilişkin herhangi bir belgenin gönderilmediği, dosyanın ilk olarak kusur yönünden bilirkişi heyetine tevdi edildiği, dosyada mevcut müfettiş raporu, tazminat dosyasında alınan rapor ve kusur bilirkişisi heyet raporu arasında çelişki olduğu görüldüğünden dosyanın daha önce rapor sunan bilirkişilerden farklı 3 kişilik heyet bilirkişisine yeniden verilerek rapor tanzim edilmesinin istenildiği, akabinde hesap bilirkişisine tevdi edilerek ek rapor alındığı, bu doğrultuda dosyaya ibraz olunan 28.11.2022 tarihli bilirkişi kurulu raporu ile 10.02.2023 tarihli hesap bilirkişi ek raporunun dosyadaki bilgi ve belgeler ile uyumlu, hükme esas almak için yeterli ve denetime elverişli bulunduğu, buna göre, dava konusu olayın meydana gelmesinde, davalı işveren Birgül Yeşilurt'a atfedilecek kusur bulunmadığı, kazalı işçi ...”ün 100 (YüzdeYüz) oranında kusurlu olduğu, dosyada mevcut dava dışı sigortalı İsmait Gök'ün hizmet döküm cetvelinde davalıya ait işyerinde kaza tarihinden önce işe girdiği ve sigortalı hizmetlerinin olduğu, bu nedenle dava konusu olayda 506 sayılı Karun'un 10 uncu maddesi gereğince sorumluluğun da bulunmadığı, davalı işverenin kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun olmaması nedeniyle davacının rücuen tazminat talebinin yerinde olmadığı anlaşıldığından..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek temyizen bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan peşin sermaye değerli gelir,geçici iş göremezlik ödemeleri ile yapılan tedavi masrafından oluşan kurum zararının davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan peşin sermaye değerli gelir,geçici iş göremezlik ödemeleri ile yapılan tedavi masrafından oluşan kurum zararının davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 2918 sayılı Kanun, 506 sayılı Kanun'un 9, 10 ve 26 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, özellikle davalı işveren tarafından kazalı sigortalıya ileri sürüş tekniği eğitimi verilmesinin gerekmediğine dair trafik ve iş güvenliği uzmanlarının değerlendirmeleri dikkate alındığında, bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1378, Karar No: 2015/2516, Tarih: 03.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1378 E.  ,  2015/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının.. adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının “..” adresinde oturduğu belirtilmekte ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “Yenidoğan Serdal Mahallesi Yüksel Sokak No:39 Merkez/İzmit” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38009, Karar No: 2015/20414, Tarih: 30.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38009 E.  ,  2015/20414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık .... hakkında 13.12.2011 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; .... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2013 gün, 2013/257 esas, 2013/603 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması ile yerine "sanık hakkında verilen 5 ay hapis cezasının TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20 TL ile çarpılarak sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasına esas alınan 4 günün TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL ile çarpılarak sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27290, Karar No: 2010/8193, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27290 E.  ,  2010/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili, müvekkili belediyeye ait Vakıflar Bankası Keçiören Şubesi’nde bulunan vergi, resim, harç hesabına haciz uygulandığının öğrenildiğini, 5393 Sayılı Yasa’nın 15/son maddesinde, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceğinin hükme bağlandığını, söz konusu banka hesabına vergi, resim ve harç gelirlerinin yattığını, bu nedenlerle konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece hacze konu olan hesaba ilişkin ayrıntılı hesap dökümü celp edilmiş ve yapılan yargılama neticesinde de, “Hesabın haczi kabil olmayan vergi, resim ve harçlardan olduğu bildirilmiş olup, bu hesaptaki paraların yasa gereğince haczinin mümkün olmadığı gibi kamu hizmetinde kullanılma zorunluluğu bulunup Sayıştay kontrolüne tabidir.” gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 15/son maddesinde “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.” hükmüne yer verilmiştir. Öte yandan, yine bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda mahkemece, hacze konu olan hesaba ilişkin ayrıntılı hesap dökümü celp edilerek incelenmiş ve bu hesabın vergi, resim, harç gelirlerine ilişkin olduğu değerlendirilmişse de, gerektiğinde ilgili belediyeden de araştırma yapılarak hesaba yatan paraların kaynağı ve nitelikleri denetime elverişli uzman bir bilirkişi raporu ile belirlenerek banka hesabındaki paranın vergi, resim ve harç niteliğinde olması veya kamu hizmetine fiilen tahsis edilmesi halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. O halde, şikayetin yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13577, Karar No: 2010/20987, Tarih: 07.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13577 E.  ,  2010/20987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.