muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1441, Karar No: 2020/9127, Tarih: 02.11.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/1441 E.  ,  2020/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı borçlunun icra mahkemesine başvurarak, takip dayanağı ...... A.Ş. tarafından keşide edildikten sonra ciro yolu ile tekrar keşideci şirket eline geçmesi üzerine, keşidecinin çeki ciro ederek tekrar tedavüle çıkarmış olduğunu, ancak borcu bulunmadığından aleyhinde takip yapılamayacağını ileri sürdüğü; mahkemece, ikinci tedavülden önceki lehtarın sorumluluğu kalmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verildiği, alacaklı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ciro silsilesinde kopukluk bulunmadığı, yetkili hamil olan alacaklının kendisinden önceki cirantalara müracaat hakkı mevcut olup lehtar hakkında da takip yapmasında yasaya aykırılık olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Çek, keşideci tarafından lehtar lehine düzenlenip, keşide edildikten sonra, lehtar tarafından tekrar keşideciye ciro edilmesi halinde, keşidecinin 6102 sayılı TTK'nun 788. maddesi koşullarında yeniden çeki tedavüle çıkararak ciro etmesi durumunda, ikinci tedavülden önceki lehtarın sorumluluğu kalmadığından, lehtar hakkında takip yapılamaz. Bu durumda, keşideci ile takip alacaklısı hamil arasında sorumluluk vardır. Zira keşideci, çeki yeniden tedavüle çıkarmakla, lehtar adına keşide etmeden önceki durumuna döndüğünden lehtarın sorumluluk zinciri içinde yer alması mümkün değildir.

Bu açıklamalardan sonra, somut olayın incelenmesinde; takip dayanağı çekte ilk cironun lehta... Yağ ve Kimyasallar San Tic. A.Ş'ye ait olduğu, bundan sonraki cironun... Petrol ... A.Ş.' ye (keşideci) ait olduğu, daha sonra keşideci tarafından tekrar ciro edildiği ve ibrazdan önce takip alacaklısı... Kimya Dış Ticaret Ltd. Şti'nin cirosu bulunduğu görülmekle, çek tedavüle çıktıktan sonra ödenerek keşideciye döndükten sonra tekrar tedavüle çıktığından ikinci tedavülden önceki lehtarın sorumluluğu açıklandığı üzere bulunmamakta, ancak keşideci ile takip alacaklısı hamil arasında sorumluluk bulunmaktadır. Zira keşideci çeki yeniden tedavüle sokmakla lehtar adına keşide etmeden önceki durumuna dönmüştür. Çek ilk kez tedavüle çıktığı sırada ciranta olarak çek arkasında unvan ve imzaları yer alan kişiler yönünden değil, keşideci ile hamil arasında bir sorumluluk olduğundan, alacaklı ciranta tarafından çek lehdarı (ilk ciranta) hakkında takip yapılamayacağının kabulü gerekir

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 12.12.2019 tarih ve 2019/1195 E.-2019/1243 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6423, Karar No: 2020/4427, Tarih: 07.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/6423 E.  ,  2020/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat-itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı birleşen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl davada; müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı araçta 23/11/2009 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasar meydana geldiğini, hasar tespiti yaptırdığını, davalıya başvuru yapılmasına rağmen ödeme yapılmadığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen davada; dava değerini 133.057,92 TL göstererek, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı araçta 23/11/2009 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasar meydana geldiğini, hasar tespiti yaptırdığını, davalıya başvuru yapılmasına rağmen ödeme yapılmadığını, hasar bedelinin tahsili için davalı aleyhine başlatılan takibe davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamını, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini, davaların birleştirilmesini talep etmiştir.

Asıl-birleşen dava davalısı vekili, asıl davanın reddi gerektiğini savunmuş, birleşen davada iki yıllık zamanaşımının dolduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamına ve toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına; birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından birleşen dava yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan birleşen dava hükmünün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1711, Karar No: 2024/7143, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1711 E.  ,  2024/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2192 Esas, 2023/1727 Karar

DAVA TARİHİ: 26.06.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/25 Esas, 2022/382 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın...Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve dahili davalı Hazine vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve dahili davalı Hazine vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Sivas ili, ..., ... köyü 124 ada 162 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın...Organize Sanayi Bölgesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin kıymet takdir raporunda çok düşük belirlendiğini, taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin ileride ortaya çıkacak hak sahibine ödenmek üzere 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesi uyarınca üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile...Organize Sanayi Bölgesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin düşük belirlendiğini, objektif değer artış oranı ile kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazın imar planı içinde olduğunu, dava konusu taşınmaza ilişkin kesinleşmiş bir müsadere kararı bulunmadığını, ileride müsadere kararının gündeme gelmesi ihtimalinde ise taşınmazın elden çıkması karşısında bedel üzerinden değerlendirme yapılabileceğini, bu halde kamulaştırma bedeli hakkında doğrudan hüküm kurulması gerekirken dava konusu taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli olduğundan bahisle 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesi uyarınca hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Dahili davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2942 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi uyarınca Hazine aleyhine işbu davanın yöneltilemeyeceğinden davanın Hazine yönünden husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, Hazine lehine vekalet ücretine takdir edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak değerlendirilmesi ve buna göre münavebe usulü uygulanarak taşınmaza değer biçilmiş olması, kapitalizasyon faiz oranı %5, taşınmazın bulunduğu mevki itibarıyla %10 oranında objektif değer artışı uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davanın açıldığı tarihten itibaren 4 ay sonrasından başlatılarak karar tarihine kadar faiz işletilmiş olması, vekâlet ücretine yönelik değerlendirmelerin ve ayrıca devam eden ceza dosyasında henüz müsadereye karar verilmediğinden 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince verilmesi muhtemel bir müsadere kararında mülkiyetin hazineye geçebilme ihtimali olacağından İlk Derece Mahkemesince bu madde çerçevesinde bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak, ilerde çıkacak hak sahibine ödenmesi yönünde hüküm kurulmasında usul ve kanuna uygun bulunduğundan davalı ve dahili davalı Hazine vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ettiği, ayrıca Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli iptal kararı uyarınca en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve dahili davalı Hazine vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ettiği, ayrıca Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli iptal kararı uyarınca en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Dahili davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Knun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek 2942 sayılı Kanun’un 18 inci maddesi uyarınca ileride ortaya çıkacak hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi yerindedir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun'un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiş. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa'nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; ''İptal kararları geriye yürümez'' hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; ''Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme itiraz olunması iktiza eylemesine...'' gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; '' Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre karara bağlanır'' genel hukukî prensibin hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 10.05.1017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasında başlamak üzere yasal faiz uygulanması doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve dahili davalı Hazine vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı vekilinin kamulaştırma bedeline faiz uygulanırken başlangıç tarihi ve niteliğine ilişkin olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek bir temyiz talebinin (08.01.2024 tarihli temyiz dilekçesi) de dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas - 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak faize hükmedilmelidir.

Hâl böyle iken, derdest somut davada davalı vekilinin faiz hükmüne yönelik temyiz talebine ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı ve Dairemiz ilamının değerlendirme bölümünün 3 No.lu bendinde gerekçesi yazılı çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 10.06.2024
Yargıtay — Esas No: 2017/9828, Karar No: 2018/3171, Tarih: 14.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9828 E.  ,  2018/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici seseplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının haftada altı gün, günlük 08:30-18:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile çalışarak haftada üç saat fazla çalışma yaptığı, temel ücrete ilaveten prim de ödendiği, yapılan prim ödemelerinin fazla çalışma ücretini karşıladığı gerekçesiyle, anılan alacağın reddedine karar verilmiştir. Davalıya ait işyerinde satış müdür yardımcısı olarak çalışmış olup temel ücrete ilaveten prim ödemesi de yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ne var ki, fazla çalışma yapılsın veya yapılmasın, işyeri uygulaması gereği şartlar oluştuğunda prim ödemesine hak kazanıldığı dikkate alındığında, prim ödemesinin, fazla çalışma ücreti yerine geçtiği kabul edilerek, fazla çalışma ücreti talebinin reddi hatalıdır.

Dosya kapsamına göre, davacı tanığının işverene karşı açmış olduğu aynı nitelikte davası bulunmaktadır. Bu sebeple salt husumetli tanığın beyanı ile sonuca gidilmesi isabetli olmayacaktır. Ancak, davalı tanıklarının beyanları da gözetildiğinde davacının haftada üç gün 08:30-17:30 arasında günlük bir saat ara dinlenme ile; üç gün ise 08:30-20.30 arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme ile çalıştığı, haftada 50,5 saat çalışarak 10,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır.

Fazla çalışma ücretinin bu kabule göre, temel ücret üzerinden yüzde elli fazlasıyla yapılan hesaplama doğrultusunda, uygun oranda taktiri indirim yapılarak hüküm altına alınması dosya içeriğine uygun düşecektir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcnın istek halinde ilgilisine iadesine, 14.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6580, Karar No: 2021/8792, Tarih: 17.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/6580 E.  ,  2021/8792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerel mahkemece sanığın 14/11/2016 tarihli temyiz talebinin süreden reddine ilişkin 16/11/2016 tarihli ek karar verildiği, ek kararın ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmemiş olması nedeni ile ek karara ilişkin tebliğin geçersiz olduğu anlaşılmakla; sanığın 12/12/2016 tarihli temyiz talebi ile ilgili yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 22/03/2016 tarihli hükme ilişkin; 02/05/2016 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin reddine ilişkin yerel mahkemenin 16/11/2016 tarihli ek kararının isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2813, Karar No: 2020/6141, Tarih: 13.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2813 E.  ,  2020/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çaplı Taşınmaza Elatmanın Önlenmesi, Komşuluk Hukukundan Kaynaklanan Elatmanın Önlenmesi, Yıkım Ve Eski Hale Getirme

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı S.S ... Konut Yapı Kooperatifi vekili, asıl ve birleşen davada elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme istemlerinde bulunmuştur.

Davalı ... Deri Konfeksiyon Ticaret ve Sanayi A.Ş vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan Yargıtay bozma ilamları sonrasında yapılan yargılama neticesinde, davanın takipsiz bırakıldığı, işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK’nin) 82 maddesinde “İstifa eden vekilin vekâlet görevi, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam eder.

Vekilin istifa etmiş olması hâlinde, vekâlet veren davayı takip etmez ve başka bir vekil de görevlendirmez ise tarafın yokluğu hâlinde uygulanacak hükümlere göre işlem yapılır.

Yukarıdaki fıkralarda yer alan hususlar, istifa eden vekilin istifa dilekçesi ile birlikte vekâlet verene ihtaren bildirilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı vekili Av. ... ...’nin 19.09.2018 tarihli dilekçesi ile vekillikten çekildiğini bildirdiği, çekilme dilekçesinin davacı asıla 26.09.2018 tarihinde tebliğ edildiği, 20.03.2019 tarihli bozma ilamı tebliğinin davacı asıla yapıldığı, bozma sonrası yeni esas numarasına kaydı yapılan dosyada duruşma gün ve saatini bildiren tensip zaptının ise vekillikten çekilen Av. ... ... adına tebliğe çıkarıldığı, Mahkemece davacı tarafın duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde mazeretsiz olarak duruşmaya katılmadığı, davalı tarafça da davanın takip edilmediğinden bahisle 24.10.2019 tarihinde dava dosyasının işlemden kaldırıldığı, 10.03.2020 tarihinde HMK’nin 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu halde, vekillikten çekilme dilekçesi sunan ve yukarıda açıklanan yasa hükümleri uyarınca davayı takip yetkisi bulunmayan vekilin davayı takip etmediğinden bahisle dava dosyasının işlemden kaldırılması ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.