muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/210, Karar No: 2007/231, Tarih: 13.11.2007

32- G…

…. C…

…. adına düzenlenen sınav cevap kağıdında ikinci bölümde 1 numaralı cevabın işaretlenmesinde kullanılan kalemin renk tonu, yazan kişi ve fulaj izi yönünden diğer soruların cevaplarının işaretlemelerine göre fark bulunduğu ve bu işaretlemelerin aday dışında bir başka kişi tarafından işaretlendiği, sınav cevap anahtarı üzerinde mevcut sınav sonucu 65 rakamı ile yazıldığı halde bunların silinerek bilahare halen mevcut 75 rakamının yazılmış olduğu;

33- M…

….. G…

….. adına düzenlenmiş sınav cevap kağıdında birinci bölümde 15 numaralı cevabın işaretlenmesinde kullanılan kalemin renk tonu, yazan kişi ve fulaj izi yönünden diğer soruların cevaplarının işaretlemelerine göre fark bulunduğu ve bu işaretlemelerin aday dışında bir başka kişi tarafından işaretlendiği,

34- F…

…. K…

….. adına düzenlenmiş sınav cevap kağıdında silinti yapıldığını gösterir herhangi bir bulgu tespit edilememiştir.

Bütün bu tespitlere göre incelemeye konu sınav cevap kağıtlarının sağ üst köşelerindeki nihai puanı gösteren rakamlar ve kağıtların kenarlarına yazılan doğru cevap sayısı ile değerlendirme sonuçlarının karşılaştırma için gönderilen örnek yazılara göre ortak harf ve rakamların tersimi, yuvarlak harf ve rakamların başlama ve bitim noktaları, kaligrafik ve itiyadi diğer özellikler yönünden cevap kağıtlarının sağ üst köşedeki sonuç puanını gösteren mürekkepli kalemle yazılmış yazı ve rakamlar ile kağıtların kenarlarına yazılan doğru cevap sayısı ve değerlendirme sonuçlarının F.... K......'nun elinden çıktığı kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Sınav sonuçlarının duyurulmasına ilişkin liste incelendiğinde, incelemeye konu kişilerden M…

….. Ç…

….'ın mülakata katılmadığı, kağıdında oynama yapılanlardan mülakat sonucuna göre de asil olarak sınavı kazanan 20 kişiden 14 tanesinin sınav kağıdında oynama yapılanlardan olduğu, yine yedek olarak kazanan 10 kişiden 8'inin sınav kağıdında oynama yapılanlardan olduğu, diğerlerinin ise sınavı kazanamadıkları anlaşılmaktadır.

Bütün bu bilgi ve belgeler bir arada ele alınıp değerlendirildiğinde;

Gerek yerleşmiş yargısal kararlarda, gerekse öğretide genellikle kabul gören görüşe göre evrakta sahtekarlık suçlarının hukuki konusu, kamunun güvenidir. Belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanmıştır. Bunlardan resmi belgenin aslında ya da yiten asıl belgenin yerine geçen onaylı örneği üzerinde sahtecilik; görevli memur tarafından görevi nedeniyle işlenmiş ise 765 sayılı TCY.nın 339. maddesi uygulanacaktır.

Somut olayda, Personel Dairesi Başkanı olan sanığın, bir kısım adayların yazılı sınav kağıtlarında oynama yaparak notlarını yükselttiği, sınavı kazanması olanaksız olan adayların bu suretle sözlü sınava girmelerini ve çok sayıda adayın sınavı kazanmalarını ve memur olarak işe başlatılmalarını sağlattığı, müfettiş ve ekspertiz raporlarıyla sabittir.

Somut olayda, Personel Dairesi Başkanı olan sanığın, bir kısım adayların yazılı sınav kağıtlarında oynama yaparak notlarını yükselttiği, sınavı kazanması olanaksız olan adayların bu suretle sözlü sınava girmelerini ve çok sayıda adayın sınavı kazanmalarını ve memur olarak işe başlatılmalarını sağlattığı, müfettiş ve ekspertiz raporlarıyla sabittir.

Nesnel ölçülere göre, bir çok kimseyi aldatabilecek nitelikte olduğu belirlenen belgelerin sahte olarak, memur sıfatını taşıyan sanık tarafından kendi bilgi ve sorumluluğu altında düzenlenmesinde 765 sayılı TCY.nın 339/1. maddesindeki suçun unsurları oluşmuş, aynı Yasanın 80. maddesinin tatbik koşulları gerçekleşmiştir.

Bu hal karşısında Yerel Mahkemece dosya kapsamına uymayan gerekçelerle, sanığın eyleminin, özet belgede sahtecilik suçuna uyduğundan bahisle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla suç niteliğinin belirlenmesindeki isabetsizlik gözetilerek direnme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Suç niteliğinin belirlenmesindeki isabetsizlik nedeniyle Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 13.11.2007 günü tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3741, Karar No: 2023/2829, Tarih: 09.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3741 E.  ,  2023/2829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/366 Esas, 2022/699 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davadışı Çimen Yem Gıda Tarım Ürünleri Mak. Paz. San. Tic. Ltd. Şti.’nin Türkiye İş Bankası A.Ş. ile imzaladığı genel kredi sözleşmesinden doğan borcun ödenmemesi üzerine borçlu şirket ve kefiller hakkında icra takibine başlandığını, ancak davalı kefillerin haksız itirazları neticesinde takibin durduğunu, Türkiye İş Bankası A.Ş.'nin kredi borçlularından olan alacağını, davacı şirkete devir ve temlik ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile davalıların itirazlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; alacağın temlik sözleşmesinin 5 nolu bendinde "işbu temlik sözleşmesi 28.10.2010 tarihi itibariyle meri gayrinakdi kredi ve bunların fer'ilerini kapsamakta olup, söz konusu meri gayrinakdi kredi alacaklarını talep, tahsil ve her türlü yasal yollara başvurma hakkı temlik edene ait olacaktır" denildiğini, bu nedenle davacının, davasını davalıya yöneltemeyeceğini, hissedar olduğu dönemde hesabın kat edilmediğini, kefil olduğu döneme ilişkin kredinin kapatıldığından yeni krediye ilişkin kefil olarak sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ikametgahının Bursa olduğunu bu nedenle yetki itirazında bulunduklarını, davanın ticari kredi sözleşmesinden kaynaklandığını, davaya konu sözleşmenin 2006 yılında olup zamanaşımına uğradığını, takip dayanağı olan sözleşme ve ihtarnamenin taraflarına tebliğ edilmediğini, ihtarname olmadığı için müvekkili açısından temerrütün söz konusu olmadığını, dolayısıyla müvekkili açısından dava şartı olmadığını, müvekkil şirketin dava konusu kredi sözleşmesini kefil sıfatıyla imzaladığını, müvekkilinin o dönemde şirket müdürü olması sebebiyle şirketi temsil amaçlı imzaladığını, müvekkilinin 01.05.2007 tarihindeki şirkette hissesini şirket ortaklarından ...'a yasal prosüdüre uygun olarak devir tarihi itibarıyla şirketin tüm alacak-borçları şirkete ve ortaklarına olacak şekilde devrederek şirketten çıktığını, müvekkil şirket müdürü olarak imzalamış olduğu ipotek ile temin edilmiş sözleşmeden kaynaklanan borç bittikten sonra şirketin yetkililerinin yeni bir kredi başvurusunda bulunduğunu ve ilgili bankanın önceki kredinin teminatı olarak gayrimenkulün değerinin güncellenmesi sonucu 850.000,00 TL'sı yeni bir kredi kullandığını, ancak bu kredi ödemesinden dolayı yaşanmış bir sorun var ise müvekkilinin dışında dava konusu bu krediden kaynaklandığını, dolayısıyla müvekkilinin hiçbir borcunun bulunmadığını, müvekkilinin maruz kaldığı icra takibi ve davalardan dolayı maddi-manevi kayıplarını dava ve selefinden talep etme ve ilgililer hakkkında suç duyurusunda bulunma hakkını saklı tuttuklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.03.2017 tarih, 2013/101 E. ve 2017/107 K. sayılı kararı ile davacının, davalı ... yönünden davadan feragatı nedeniyle bu davalıya açmış olduğu davasının reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile davalı ...'ın Tekirdağ 2. İcra dosyasına yapmış olduğu itirazının 600.000,00 TL asıl alacak üzerinden iptaline, işlemiş faiz ve Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi (BSMV) yönünden talebin reddine, asıl alacak miktarının %20'si oranında (120.000,00 TL) icra inkar tazminatının davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.02.2020 tarih, 2017/3899 E. ve 2020/343 K. sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne, davalı ...'ın itirazının kısmen iptali ile icra takibinin 200.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, işlemiş faiz ve BSMV yönünden talebin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.12.2021 tarih, 2020/4557 E. ve 2021/7153 K. sayılı kararı ile "..1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... vekilinin temyizine gelince dava, Genel Kredi Sözleşmesi kapsamında alacağın tahsili için yapılan takibe itiraz eden kefillerin itirazının iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında devam eden yargılama sırasında davacının 30.11.2015 tarihli beyanıyla davalı kefil Hakan yönünden davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır. Söz konusu feragatin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 587'nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca diğer kefil Tarık bakımından her hangi bir sonuç doğurup doğurmayacağının değerlendirilmemesinin doğru görülmediği.." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olaya bakıldığında davacı Banka vekilinin davalı kefillerden ... yönünden yargılama sırasında davadan feragat ettiği, söz konusu feragatin diğer davalı kefil ...'e de sirayet etmesi gerektiği zira davacı alacaklı vekilinin feragat sırasında diğer davalı ..."in kredi sözleşmesine kefil olduğunu bildiği gerekçesiyle davalı ... hakkındaki feragat nedeniyle Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/101 E., 2017/107 K. sayılı red kararı Yargıtay bozma ilamı dışında kalarak kesinleşmiş olmakla bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davanın, ... yönünden feragatin sirayeti nedeniyle reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkeme kararında, genel kredi sözleşmesinde kefillerden birinin kefaletinin sona ermesi halinde diğer kefillerin kefalatinin devam edeceğine dair madde olup olmadığı incelenmeden eksik incelemeyle karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesi kapsamında alacağın tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, kefillerden biri yönünden yapılan feragatin diğer kefillere de sirayet edip etmeyeceği hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 587 nci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 587 nci maddesinin üçüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı ... Yönetim A.Ş. harçtan muaf olduğundan ödediği temyiz ilam harcı ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden davacı ... Yönetim A.Ş.'ye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13223, Karar No: 2015/37, Tarih: 19.01.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13223 E.  ,  2015/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 122 ada 15 parsel sayılı 8.880,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 18.02.2014 tarihli duruşmada verilen kesin süre içerisinde davacının keşif için gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Mahkemece daha önce de keşif kararları verilmiş, bu kararlar uyarınca davacı tarafça keşif ücretleri yatırılmış ancak keşif günlerinde davacı tarafın kusuru olmayan sebeplerle keşfin yapılamadığına dair tutanaklar tutulduğu görülmüştür. 5 yıl aradan sonra artan keşif giderleri gerekçe gösterilerek yeniden keşif gideri istenmesi adil yargılanma ve devlete güven ilkeleriyle bağdaşmaz. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinde; taraflardan her birinin dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, davacının hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı, bu Kanun gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderlerin, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanacağı hükmü düzenlenmiştir. Hal böyle olunca; davacının, kararlaştırılan keşiflerin yapılamamasında atfedilebilecek bir kusuru bulunmamasına göre, 18.02.2014 tarihli duruşma ara kararıyla hüküm altına alınan keşif giderlerinden eksik olan kısmın gerektiğinde ileride haksız çıkan taraftan alınmak üzere suç üstü ödeneğinden karşılanmak üzere keşif ara kararı verilmesi gerekirken, keşif gideri eksik kaldığından bahisle yeniden keşif ücreti istenilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1182, Karar No: 2014/5129, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1182 E.  ,  2014/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/11923, Karar No: 2023/7947, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11923 E.  ,  2023/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/785 E., 2021/3079 K.

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2021 tarihli ve 2020/106 Esas, 2021/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/785 Esas, 2021/3079 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 10 ay 15 gün denetim süresi belirlenmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, istinaf talebinin süresinde olmadığına, suç vasfına ve beraat’e ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, istinaf talebinin süresinde olmadığına, suç vasfına ve beraat’e ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde mağdurun köy bakkalının önünde oturduğu, sanığın da oraya doğru yürüdüğü, mağdurun sanığı görmesi üzerine "şerefsiz" geliyor diye hitap ettiği, bakkal sahibi tanık ...'nin mağduru küfürlü konuşmaması için uyardığı, sanığın mağdurun yanına gelerek sulama birliğine olan borcunu ne zaman ödeyeceğini sorduğu, mağdurun borcum yok diyerek sanığa küfürler etmeye devam ettiği, sanığın mağdura karşılık vermeden mağdurun yanından uzaklaştığı, sanığın arkasının dönük olduğu esnada mağdurun sanığın sırtına dokunduğu, sanığın da mağdurun kendisine zarar vereceği endişesiyle aniden dönerek mağduru eliyle ittiği, mağdurun yüz üstü yere düştüğü, yere düşmesi neticesinde adli muayene raporunda belirtildiği üzere mağdurun hayat fonksiyonları (4) derecede etkileyecek şekilde vücudunda kemik kırığı oluştuğu ve yüzünde sabit iz kaldığı mahkemesince kabul edilmiştir.

Meşru savunma gerekçesi; Sanığın beyanlarında mağdurun arkadan gelip birden dokunması neticesinde kendisine bıçak saplayacağını düşünerek endişeyle mağduru ittiğini, yumruk vurmadığını beyan ettiği, mağdurun yerden kalkamaması üzerine ambulansa haber verdiğini, dosya kapsamında tanık olarak dinlenen ..., ...'nın da beyanlarında mağdurun hakaret etmesine rağmen sanığın karşılık vermeyerek mağdurun yanından uzaklaştığı, mağdurun sanığa arkasından dokunması üzerine sanığın eliyle mağduru ittiklerini beyan ettikleri, kamera çözümleme tutanaklarında da mağdurun dokunması üzerine sanığın eliyle ittiğinin görüldüğü anlaşıldığından, mağdurun sanığın kendisine yumruk vurduğuna dair beyanlarının sanığı suçlamaya yönelik beyanlar olarak değerlendirildiği, açıklanan gerekçelerle sanığın, tutarlı tanık beyanlarıyla ve kamera çözümleme tutanaklarıyla desteklenen beyanlarına itibar edilerek sanığın mağdurun vücut dokunulmazlığını ihlal ederek aniden dokunmasına karşılık eliyle ittirmesi şeklindeki eyleminin saldırıyla orantılı biçimde karşı eylemde bulunduğundan sanığın meşru savunma nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 25 ... ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.