muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5367, Karar No: 2013/2165, Tarih: 12.02.2013

bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk

Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13867, Karar No: 2013/10753, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13867 E.  ,  2013/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda: çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 2006/285 Esas, 2009/141 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanıklar ...ün anlatımları, doktor raporları ve tüm dosya içeriğine göre, tanıklar ... ile kendi evlerinin önünde akşam saatlerinde oturan 13 yaşı içerisindeki mağdurenin yanına motorla gelen sanığın, mağdurenin annesine sigara almaya gideceklerini söyleyerek hile ile motoruna aldığı mağdureyi ağaçlık bir alana götürerek ele geçirilemeyen tabanca tehdidi ile vajinal yoldan organ sokmak suretiyle bir kez cinsel istismarda bulunarak mağdureyi buradan Edirne'ye götürdüğü, soruşturmaya başlanması üzerine ertesi günü mağdureyi ailesine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin suçun TCK.nın 109/2. maddesinde belirtilen nitelikli halini oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın TCK.nın 109/1. maddesi ile belirlenip sonraki uygulamalar da buna göre yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Mağdurenin yaşının, Tekirdağ Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 25.07.2007 tarihli raporunda "19 (ondokuz) yaşına uymakta” olduğunu,... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 25.12.2008 tarihli raporunda ise klinik ve radyolojik olarak 15-16 yaşla uyumlu kemik görünümü mevcut olduğunu belirtilmesine rağmen, ...Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu raporuna esas kemik grafileri getirtilip incelenmeden verilen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından 27.02.2009 tarihli raporda "18.02.2009 tarihinde kurulumuzca yapılan muayenesinde fizyonomik olarak nüfus kaydına uyumlu yaşlarda göründüğü, kişinin 25.07.2007 tarihli grafilerin mevcut radyolojik görünümü dikkate alındığında film çekilme tarihinde 19 yaşında, 13-14.04.2006 tarihinde ise 18 yaşı içerisinde olup bitirmediği ile uyumlu gelişim gösterdiği, kemik gelişiminin çeşitli faktörlerle etkilenebileceği bilindiğinden kesin yaş tespiti yapılamadığı, gerçek yaşının adli tahkikata göre mahkemece değerlendirilmesinin uygun olduğunun bildirilmesi karşısında, suçun unsurlarına ve niteliğine etkisi bakımından iki rapor arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi ve mağdurenin gerçek yaşının tespiti konusunda bu defa... Devlet Hastaneleri Sağlık Kurullarının raporlarına dayanak kemik grafileri de getirtilip mağdurenin dosya ile birlikte sevki sağlanmak suretiyle Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan alınacak rapordan sonra cinsel istismar suçundan TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 4/110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4644, Karar No: 2023/5776, Tarih: 03.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4644 E.  ,  2023/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz üzerine yapılan inceleme sırasında; Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğiyle İnegöl Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve İnegöl Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.04.2022 tarih ve 2022/3722 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2324, Karar No: 2017/5016, Tarih: 04.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2324 E.  ,  2017/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2015 tarih ve 2014/39-2015/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin 34.sınıf ürünleri içeren, CLIPPER ibareli, 2007/8075, 1999/13944, 2007/61737, 1997/11343, 1983/76792 sayı ile tescilli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturan, ayrıca onun tanınmışlığından haksız yarar sağlayacak 7, 9, 37 ve 42.sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren, 09.05.2011 gün ve 2011/73927 kod numaralı CLIPPER ibareli, davalı şirkete ait marka tescil başvurusuna, itiraz ettiğini, itirazlarının reddine dair YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yaratan eylemlerinin tespiti ve men'i ile ref'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, her iki işaretin asıl ve ayırt edici unsurları itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulundukları, ancak başvuru konusu işaretin kapsamında yer alan 7, 9, 37 ve 42. sınıf ürün ve hizmetlerin davacı markalarında bulunmadığı, davacı markalarının kapsamında bulunan ürünlerle aynı tür sayılmaları imkânı olan mallar ve hizmetler de bulunmadığı, zira her iki ürün ve hizmet grubunun dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri, hedeflenen halk kesimleri farklı olduğu gibi, birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliği bulunmadığı, başvuru kapsamındaki 7, 9, 37 ve 42.sınıf ürün ve hizmetlerin farklı yerlerde satılmaları, aynı veya benzer ihtiyaçları gidermemeleri, kullanım amaç ve yöntemlerinin farklı olması karşısında benzer veya aynı tür sayılmalarının mümkün olmadığı, aynı veya benzer bir işaretin farklı tür mallar için marka olarak kullanılması ve tescili mümkün olduğu, açıklanan sebeplerle davacının iltibas vakıasına dayanarak davalının başvurusunu engelleme olanağı bulunmadığı, davacının 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesi uyarınca da davalı başvurusunun tescilini engelleme olanağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 04/10/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞIOY

1-Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2-Davacı tarafın önceden 34.sınıf mallar yönünden tescilli, en eski tescili 1983 yılına dayanan 5 adet CLIPPER ibareli markasının, “çakmak” emtiasında tanınmış marka olduğu konusunda her hangi bir görüş ayrılığı bulunmamaktadır. Davalı şirket ise CLIPPER ibaresini, 2011/73927 sayılı marka başvurusuna istinaden 7, 9, 37 ve 42.sınıf mal ve hizmetler yönünden tescili başvurusunda bulunmuş, davacının başvuruya itirazı TPE tarafından reddedilmiş ve markanın davalı adına tesciline karar verilmiştir.

3-Olaya uygulanması gerekli mülga 556 sayılı Marka KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca, bir marka başvurusunun tescil edilebilmesi için, tescil kapsamındaki mal veya hizmetler itibariyle, önceden tescilli olan markadan ayırt ediliciği sağlayacak özellikleri haiz olması gerekir. Aksi takdirde önceden tescilli marka sahibinin başvuruya itirazı üzerine sonraki marka başvurunun TPE tarafından reddedilmesi gerekir. Markaların ayırt edici olup olmadığı, diğer bir anlatımla aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunup bulunmadığı değerlendirilirken hem markaya konu işaretlerin, hem de tescil kapsamındaki mal veya hizmetlerin birlikte dikkate alınması ve ortalama tüketici kitlesinin genel bakış açısına göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu bağlamda, sonraki tarihli markanın, önceden tescilli markanın tescil kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden bir başkası adına tescili mümkün değil iken, önceki markanın tescil kapsamında olmayan mal veya hizmetler yönünden tesciline bir engel bulunmamaktadır.

4-Bununla birlikte, önceki markanın tescil edildiği mal veya hizmetler itibariyle "toplumda tanınmışlık düzeyine erişmiş” olması halinde, mülga KHK’nın 8/4 maddesi ile Türkiye’nin de üyesi olduğu TRIPs Anlaşmasının 16/2 maddesi uyarınca, sonraki tarihli aynı veya benzer işareti taşıyan markanın, farklı mal veya hizmetler yönünden tescili de önlenebilecektir. Ancak tanınmış marka sahibinin böyle bir haktan yararlanabilmesi için, sonraki markanın tescil olunmasının, önceki tarihli tanınmış markanın ayırt edicilik düzeyine zarar vermesi, markanın tanınmışlığından haksız istifade etmesi veya tanınmış markanın itibarına zarar vermesi ihtimallerinden birinin gerçekleşmesi gerekir.

5-Her markanın tanınmışlık düzeyi farklı olabileceği gibi, her tanınmış markaya da farklı sınıftaki mal ve hizmetler yönünden aynı düzeyde hukuki koruma sağlanması gerekmez. Bu bağlamda hukuki korumanın kapsamını tespit için, markanın tanınmışlık düzeyi, markaya konu işaretin ayırt edicilik niteliği, ürünlerin uzun yıllardır piyasada var olup olmadığı, ürünlerin kalitesi, reklam yatırım miktarı, güncel olup olmadığı, markanın aldığı ödüller, marka koruma bilinci vs. ile işaretsel yönden tanınmış markayla olan ayniyet ve benzerlik düzeyi, sonraki marka kapsamındaki mal ve hizmetler ile tanınmış markaya konu mal veya hizmetlerin benzerlik düzeyi gibi hususlar da bir bütün olarak nazara alınır.

6-Ortalama tüketici kitlesinin, tanınmış markaya konu malları üreten, satan, pazarlayan işletme ile, sonraki markaya konu üreten, satan, pazarlayan işletmenin aynı veya idari-ekonomik bağlantılı işletmeler olduğunu düşünmesi gerekmez. Tüketicilerin, farklı işletmeler tarafından üretildiğini anladığı halde, sonraki markaya konu mal veya hizmetleri gördüğünde, tanınmış markayla bir çağrışım yapıyorsa, sonraki markanın tanınmışlığından haksız istifade edeceğini kabul etmek gerekir.

7-Tanınmış marka sadece aynı işareti taşıyan markalara karşı değil, benzer işareti taşıyan markalara karşı da hukuki koruma sağlamaktadır. Bununla birlikte, tanınmış markaya konu işaretin orijinal ve ayırt edicilik düzeyinin yüksek olması halinde, aynı işaretin farklı mal veya hizmetler yönünden sonraki markada kullanılmış olması halinde, tanınmış markanın ayırt edici niteliğine ve tanınmışlık düzeyine zarar verme ihtimali bir hayli yüksek olacaktır.

8-Somut olayda, “çakmak” emtiası yönünden CLIPPER ibaresinin ilk tescilin yapıldığı 1983 yılından bu yana yüksek tanıtım ve reklam harcamaları, kuvvetli yatırım ve pazarlama ağı, kalitesi ve uzun yıllardır piyasada var olması, Türkçe’de bilinmeyen orijinal bir ibare olması nedeniyle, sigara kullansın/kullanması tüketicilerde doğrudan davacı şirketin çakmak emtiasını çağrıştıran, oldukça tanınmış bir marka olduğu, esasen yerel mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla CLIPPER ibareli başvurunun davalı şirket adına farklı sınıf mal ve hizmetler yönünden tescil edilmesi, davacı markasının ayırt edici karakterine, tanınmışlık düzeyine ve yüksek reklam gücüne büyük zarar verecektir. Diğer bir anlatımla CLIPPER ibaresi artık sadece davacının çakmak emtiasını çağrıştırmayacak, markanın sulanmasına yol açacaktır.

9-Öte yandan, davalı markası kapsamında 7.sınıftaki, enerji üretim araçları, 37.sınıftaki enerji üretim araçlarının kurulum ve bakım hizmetleri ile 42.sınıftaki enerji üretim alanına ilişkin mühendislik hizmetleri, bilimsel, araştırma, tasarım ve teknolojik hizmetleri yönünden tescili, davalı tarafa önceki markanın tanınmışlığından haksız istifade etmesine yol açacaktır. Zira CLIPPER ibaresi çok uzun yıllardır davacı tarafça tanıtılmış, kalitesiyle kendisini ispatlamış ve toplumda belirli bir tanınmışlık düzeyine ulaştırılmıştır. Davalı taraf birebir aynı ibareyi başka mal ve hizmetler yönünden tescil ettirmekle bu tanınmışlık düzeyi ve üstün kaliteden kaynaklanan olumlu imajı kendi mal ve hizmetlerine haksız surette taşıyacak, tanınmışlıktan haksız istifade edecektir. Bu nedenle de davalı başvurusunun reddi gerekmektedir.

Anılan düşüncelerle, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddine dair yerel mahkeme kararını onayan Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/15662, Karar No: 2014/8001, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15662 E.  ,  2014/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.