muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5712, Karar No: 2024/2323, Tarih: 03.04.2024

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 50 nci ve 51 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi,182 nci, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu madesi, 405 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3.Değelendirme

Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Soyut Uyuşmazlıkta, dosya kapsamından davalı erkeğin psikolojik rahatsızlığı bulunduğunun ileri sürüldüğü, davalı erkeğin beyanına göre bu nedenle psikiyatri bölümünde muayeneye gittiği, Mahkemenin 29.09.2021 tarihli duruşmasında ise,"davalı erkeğin hal ve hareketleri, konuşmaları dikkate alındığında davalının fiil ehliyetinin bulunduğu, davacının da fiil ehliyeti yokluğundan ziyade davalının yaşamış olduğu sinir stresten dolayı yaşamış olduğu psikolojik durumun müvekkiline yansımasından ibaret olduğu anlaşılmakla fiil ehliyeti yönünden ayrıca rapor aldırılmayarak açık yargılamaya devam olunmasına" karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra 09.08.2022 tarihinde davalı erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesi gereğince kısıtlanması talebi ile babası tarafından dava açıldığı, Mahkemece alınan sağlık kurulu raporu gereğince davalı erkeğin 07.07.2023 tarihinde kısıtlanmasına ve vasi atanmasına karar verildiği görülmüştür. Bu duruma göre Mahkemece yapılacak iş, vesayet dosyası getirtilerek davalı erkeğe yüklenen kusurlu eylemin gerçekleştirildiği zaman davranışlarının iradi olup olmadığı, dava tarihi itibariyle de dava ve taraf ehliyetinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, gerek görülmesi halinde ise, davalı erkeğin tam teşekküllü eğitim ve araştırma hastanesine sevki ile 4721 sayılı Kanun'un 405 inci ve 6100 sayılı Kanun'un 56 ncı maddeleri uyarınca açıklanan hususların araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması, gerekirse 4721 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin sekizinci bendi uyarınca işlem yapılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu husus gözönünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/4329, Karar No: 2014/8755, Tarih: 23.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/4329 E.  ,  2014/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

25.04.2013 tarihinde sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, sanık müdafii tarafından süresinden sonra 27.05.2013 tarihinde temyiz edilmesi, sanık müdafiine gerekmediği halde gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin temyiz süresini yeniden başlatmasının mümkün olmaması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince süre yönünden REDDİNE, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8470, Karar No: 2014/12508, Tarih: 26.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8470 E.  ,  2014/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/542-2012/1216

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2006/605 Esas sayılı tapu iptal ve tescil davasında verilen yetki belgesine dayanarak 28 parsel sayılı taşınmazda kayden paydaş olan "Mehmet oğlu M. U.."'nun gerçekte nüfus kaydına göre baba adının "Memet", adının ise " Mustafa Hakkı" olduğunu, öte yandan; aynı taşınmazda paydaş olan "Mehmet oğlu Mustafa Köse"'nin nüfus kaydına göre gerçekte baba adının "Memet", adının ise " Mustafa H..." olduğu ileri sürerek, anılan taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini isteği ile eldeki davayı açmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu kağir dükkan vasıflı 28 parsel sayılı taşınmazın 16.12.1966 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları ile 11.08.1930 ve 15.07.1946 tarihli belgeler uyarınca paylı mülkiyet üzere "Mehmet oğlu M. U..", "Mehmet oğlu M. U.." ve "Mehmet oğlu M. K.." adlarına tespit ve tescil edildiği, anılan kişilere Şanlıurfa Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/284E., 2006/224K. sayılı ilamı ile kimlik bilgilerine ulaşılamadığı gerekçesiyle Defterdar'ın yönetim kayyımı olarak atandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; davacı tarafın iddiasını kanıtlayabilmesi için göstereceği tanıklar ile davaya konu taşınmazın mülkiyeti konusunda bilgi sahibi olan yöreği bilen tanıyan mahalli bilirkişi ve hayatta olmaları halinde tespit bilirkişilerinin gerektiğinde taşınmaz başında yapılacak keşifte beyanlarının alınması, kayıt maliklerine ait anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıtlarının temini, kayıt maliki ile kaydı düzeltilmek istenilen kişilerin aynı kişi olup olmadığının denetlenmesi, mülkiyet nakline sebebiyet vermemek bakımından yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda hükme yeterli araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekiren, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13029, Karar No: 2018/25625, Tarih: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13029 E.  ,  2018/25625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Köyü, 165 ada 16 parsel (eski 165 ada 1 parsel) sayılı taşınmazın zeminine gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2)Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen nitelikleri, konumu ve yerleşim yerine mesafesi nazara alındığında, % 50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın damlama sulama sistemi ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde, taşınmaza değer biçilirken münavebeye esas alınan ürünlerden patlıcan ve marulda 2014 yılı Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünün resmi verilerine göre belirlenen sulama masrafı % 8 arttırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1856, Karar No: 2024/5805, Tarih: 30.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1856 E.  ,  2024/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/627 E., 2023/945 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2013 tarihli ve 2013/19 Esas, 2013/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2016/5281 Esas, 2018/8895 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2018/832 Esas, 2019/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2019/3114 Esas, 2022/9615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2022/627 Esas, 2023/945 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığına, defter ve belgeleri teslim ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, bizzat kendisine yapılan tebligata rağmen istenilen defter, kayıt ve belgelerini teslim etmediğinden bahisle hakkında kamu davası açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığına, defter ve belgeleri teslim ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, bizzat kendisine yapılan tebligata rağmen istenilen defter, kayıt ve belgelerini teslim etmediğinden bahisle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, aşmalarda defter ve belgeleri teslim ettiğini, tutanak tutulmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmese de 02.06.2014 tarihli dilekçesinde bir kısım defterleri hastalığı nedeniyle teslim edemediğini beyan ettiği, defter ve belge istem yazısı, tebligat parçası, vergi dairesi yazı cevaplarının dosya arasında yer aldığı anlaşılmıştır.

3. Mahkemenin sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre haklı mazereti bulunmayan ve ödeme yapmadığından etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayan sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak;

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.” fıkralarının eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.” hükmünün getirildiği anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, yine özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2022/627 Esas, 2023/945 Kararsayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/43, Karar No: 2023/3168, Tarih: 23.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/43 E.  ,  2023/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/62 Esas, 2021/1113 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1175 E., 2019/689 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti, durdurulması ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin kurulduğu günden bu yana Eskişehir'de pek çok farklı kuruluşun bünyesi altında sınavlara hazırlık kursları hizmeti verdiğini, Beyazkalem Akademi ile yaptığı franchise sözleşmesi ile bu kuruluş adı altında kurs hizmeti vermeye devam etmekte olan müvekkilinin, hizmet verdiği alan konusunda uzun yıllara dayanan tecrübesi ve başarıları ile Eskişehir'in tanınmış markalarından biri olduğunu, Beyazkalem Akademi dershaneleri logosunun, ismini yansıtması amacıyla kalem şeklinde oluşturulduğunu, davalı şirketin ise Binbir Eğitim Kurumları, Pegem Akademi adı altında Eskişehir'de müvekkili ile aynı sektörde hizmet verdiğini, davalının günümüzde pek çok kişinin kullanımında olan instagram başta olmak üzere sosyal medya mecralarında, "KPSS'nin kalemini kırdık! kalem kırıldı, hüküm verildi Eskişehirde tekiz!" sloganıyla Beyazkalem Akademinin kullandığı logonun neredeyse birebiri aynısı olan kırık bir kalem görselini kullanarak reklam yaptığını, davalının açıkça kırık bir kalem görseli ve "kalemi kırdık" şeklindeki sloganla müvekkilini kötülediğini, bu durumun ayrıca aldatıcı reklam niteliği taşıdığını, davalının söz konu eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının fiilinin haksız rekabet niteliğinde olduğunun tespitine, bu fiillerin durdurulmasına, 1.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI