muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18822, Karar No: 2013/166, Tarih: 15.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/18822 E.  ,  2013/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, asıl davada Ocak 2010 ayı kirasının, birleşen davada da Şubat 2010 ayı kirasının tahsiline yönelik icra takiplerine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece, her iki davanın da kısmen kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takiplerinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2009 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 8. maddesinde, kiracının kiralananı boşaltmak istediği takdirde, bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorunda olduğu düzenlenmiştir. Tarafların serbest iradeleriyle sözleşmeye konulan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı tarafından davalı hakkında yapılan icra takipleri ile Ocak ve Şubat 2010 ayları kirasının tahsili istenmiş, takiplere itiraz eden davalı ise, kiralanan anahtarlarının tevdi mahalli olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesi'ne teslim edildiğini, takip konusu yapılan aylar kirasına ilişkin bir borcunun olmadığını belirtmiştir. Dosyada davalı tarafından sözleşmenin feshedileceğine ve kiralananın tahliye edileceğine ilişkin sözleşmenin özel 8. maddesine uygun keşide edilmiş bir ihtarname bulunmamaktadır. Bununla birlikte davalı, 7.12.2009 tarihinde mahkemeye başvurarak kiralanan anahtarlarının teslimi için bir tevdi mahalli tayin edilmesini talep etmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesi de 7.12.2009 tarih ve 2009 / 212-212 D İş sayılı kararla mahkeme yazı işleri müdürlüğünü tevdi mahalli olarak belirlemiştir. Kiralanan anahtarları davalı tarafından tevdi mahalline teslim edilerek, mahkeme kararı davacıya 10.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir .Kiralanan anahtarlarının tevdi mahallinde olduğu 10.12.2009 tarihinde davacıya bildirildiğine göre kiralananın 10.12.2009 tarihine kadar davalının kullanımında olduğunun ve kiracılık ilişkisinin bu tarihe kadar devam ettiğinin kabulü gerekir. Dolayısıyla davalı bu tarihe kadar kira ödemelerinden sorumludur. Yine dosya kapsamı itibariyle davacının Aralık 2009 ayı kirası yönünden ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009 / 990-109 sayılı dosyasında dava açtığı

anlaşılmaktadır. Davalı kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda, kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte, davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda, davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Taraflar da bu süreyi sözleşmenin özel 8. maddesinde bir ay olarak kararlaştırdıklarından, davacının talep edebileceği kira parası 10.1.2010 tarihine kadardır. Kiralananın tahliye edildiği Aralık 2009 ayı kirası da ayrı bir dava konusu yapıldığına göre, mahkemece Ocak 2010 ayından on günlük kira parası yönünden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.1.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9331, Karar No: 2008/15837, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9331 E.  ,  2008/15837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 27.10.2004 tarihinde 14000 adet F/191 domates fidesi satın aldığını, broşüründe fidelerin aşılı olduğu ve tüm hastalıklara dayanıklı olduğunun belirtildiğini, verim alamadığını, tarımsal araştırma enstitüsü incelemesinde bitkilerde fusorium hastalığı tespit edildiğini, yaptırmış olduğu delil tespiti dosyasında hastalığın fidelerden kaynaklandığının belirlendiğini, zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürürek 19.404.00 YTL zararın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispat edilmeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 11.4.2005 tarihli ... Üniversitesi Biyomühendislik Fakültesi Öğretim Görevlisi Doç.Dr....’ın tarihsiz raporu ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinde 2005/320 D.... nolu tespit dosyasındaki 18.5.2008 tarihli bilirkişiden alınan rapora dayanarak dava açmıştır. Bu raporlarda davaya konu domates fidelerinin aşılı astona F1 cinsi olmadığı belirtilmiş olmasına rağmen, sonradan mahkemece alınan gerek 12.10.2006 tarihli rapor ve 16.1.2007 tarihli ek rapor ve gerekse Doç.Dr ...’ın hazırladığı 17.10.2007 raporda ise kesin bir sonuca varılamamış olup 16.1.2007 tarihli ek raporda ayrıca ‘’... Üniversitesi analiz raporuna itibar edilmesi halinde fidelerin ayıplı olduğu,astona F1 Çeşidinin özelliklerini taşımadığı kanaatine varılabileceği, bunun dışında ürünün ayıplı olup olmadığının söylenebilmesinin mevcut veriler ışığında söylenebilmesinin objektif olmayacağına ’’ na vurgu yapılmıştır Bu durumda kesin kanaat içermeyen bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.Hal böyle olunca konusunda uzman, Üniversite kürsüsünden seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınmalı,hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.Yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3471, Karar No: 2024/4877, Tarih: 16.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3471 E.  ,  2024/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/843 E., 2024/1401 K.

KARAR : Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/112 E., 2022/572 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; kayıt kabul istemli davada, davacı bankanın kredi borçlularından olan davalı şirketin iflasının açıldığı, davacı bankanın alacağının iflas tarihindeki TCMB döviz satış kuru üzerinden karşılığı olan toplam 27.673.733,80 Türk Lirası olduğu gerekçesiyle 27.673.733,80 Türk Lirası'nın iflas tarihinden itibaren işleyecek gecikme cezası ile birlikte sıra cetveline kesin alacak olarak kaydedilmesine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun kabulüyle; İlk Derece Mahkemesince iflas tarihinden sonraki döneme ilişkin gecikme cezasına hükmedilmesinin hatalı olduğu, taleple bağlı kalınarak 27.673.733,80 Türk Lirası alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, yeniden karar verilerek davanın kabulü ile 27.673.733,80 Türk Lirası alacağın sıra cetveline kaydedilmesine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmadığı gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın davacı yararına ONANMASINA, temyiz harcı davalı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi gönderilmesine, 16.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13415, Karar No: 2014/12479, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13415 E.  ,  2014/12479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/266-2013/27

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35672, Karar No: 2013/41296, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/35672 E.  ,  2013/41296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/296, Karar No: 2015/755, Tarih: 13.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/296 E.  ,  2015/755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/269454

Konut dokunulmazlığını ihlal etme, cinsel taciz ve basit cinsel saldırı suçlarından sanık E.. K..'nun yapılan yargılanması sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225/1. maddesi hükmüne ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2014 gün ve 2013/357 E. 2014/99 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7808, Karar No: 2017/3022, Tarih: 21.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/7808 E.  ,  2017/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün tefhim edildiği duruşmada, kararın sanığın yokluğunda, katılanın yüzüne karşı verildiği belirtilmiş ise de, hükmün katılanın yokluğunda sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın katılana tebliğ edildiğine dair dosyada tebligat parçasına rastlanmadığından bu eksikliğin giderilmesi kapsamında, varsa gerekçeli kararın katılana tebliğ olunduğuna dair tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, yok ise gerekçeli kararın usulüne uygun olarak katılana tebliği ve kararı temyiz ettiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve cinsel taciz suçu yönünden de ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın mahalline gönderilip eksiklik giderildiğinde iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4036, Karar No: 2015/3954, Tarih: 27.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4036 E.  ,  2015/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 30.06.2007 tarihinde imzalanan "Sistem Kullanım Anlaşması"nın 30.06.2010 tarihinde revize edildiğini, bunun yanında 23.06.2008 tarihli "Bağlantı Anlaşması"da bulunduğunu, davalı şirketin müvekkiline 29.04.2013 tarihli faturaya konu 2011 Haziran dönemi sistem kullanım cezası açıklaması ile 8.352,25 TL bedelli ceza faturası gönderdiğini, davalıya ihtarname ile fatura bedelinin kabul edilmediği bildirilerek fatura aslının iade edildiğini, davalının da cevabi ihtarname ile fatura aslını müvekkiline iade ettiğini, 2011 yılına ait bir cezanın 2013 tarihli faturaya konu edilmesi nedeniyle zamanaşımına uğradığını, fatura ve muhteviyat çizelgesinde belirtilen ihlâlin aylık periyotlar dikkate alındığında gerçekleşmediğini, ihlâlin ne şekilde tespit edildiğinin belirsiz olduğunu ve bu konuda kendilerine bir belge tebliğ edilmediğini, taraflar arasındaki sözleşmeler uyarınca herhangi bir ihlâl sebebiyle cezai şart uygulanabilmesi için kullanıcıya yazılı bir uyarıda bulunulması ve bu uyarıda ihlâlin ortadan kaldırılması için kullanıcıya makul bir süre tanınmasının zorunlu olduğunu, bu hususun yerine getirilmemesi nedeniyle ceza faturasının esas ve usule aykırı olduğunu, bunun yanında ceza miktarının da fahiş olduğunu ileri sürerek, davaya konu faturadan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, borçlu olduğu kanaatine varılır ise fahiş ceza faturasının tenkisini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre oluşan ihlâl nedeniyle yapılan hesaplamanın mevzuata uygun olduğunu, Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesinde düzenlenen bazı ihlâllerin süreklilik arzeden ve dolayısıyla düzeltilebilecek ihlâller olmadığını, gerçekleştiği anda sona eren ihlâller olduğundan somut olay yönünden önceden uyarı yapılmasının sonuca etkili olmadığını, sözleşme nedeniyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmediğini, sayaç okumaları için herhangi bir “sayaç okuma tutanağı” düzenlenmesine mevzuat ve uygulamalar dikkate alındığından gerek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirket tarafından sözleşmede düzenlenen ihlâlin gerçekleştiği saptanmış ise de; gerek enerji mevzuatında yapılan değişiklikler gözetilerek davacıya işletmesinde gerekli teknik değişiklikleri yapması için uygulama öncesi bir süre verilmesinin teknik bir gereklilik olması, gerekse de akdedilen Bağlantı Anlaşması'nın 16. maddesi ve Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesi uyarınca ihlâl halinde ceza uygulanabilmesi için davalı tarafça uyarı yapılması ve ihlâlin ortadan kaldırılması için süre verilmesinin ön şart olduğu, ancak davalının davacıya herhangi bir uyarıda bulunmadığı ve süre vermediği, dolayısıyla ceza faturası düzenlenmesi için gerekli ön şartın yerine getirilmediği, bu nedenle davalının dava konusu fatura nedeni ile herhangi bir borcunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu faturadan dolayı davacının davalıya borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar kısmını düzenleyen 10. maddesi, "Kullanıcının ilgili mevzuat, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşması ve bu Anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi, söz konusu ihlâli ...'ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda ..., aşağıda belirlenen cezai şartları uygulayacaktır. ...'ın uğradığı zararlar ayrıca tazmin edilecektir." hükmünü içermektedir. Hangi ihlâlin hangi cezayı gerektireceği ve hesap şekli, bu 10. madde hükmü sonrasında tablo halinde sıralanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu ihlâl, bu tabloda, "İletim sistemine doğrudan bağlı tüketiciler ve dağıtım lisansına sahip tüzel kişilerin İletim Sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin/verecekleri kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması" olarak tanımlanmış olup, tabloda bu ihlâlin karşısında, " kullanıcının o ayki sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin %50'si oranında ceza uygulanır. Ceza 00.00-24.00 saatleri arasında bir defadan fazla uygulanmayacaktır. " şeklinde ceza yaptırımına yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırıldığı üzere, kullanıcı davacı tarafından iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekeceği endüktif reaktif enerjinin/vereceği kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması durumunda, davalı ... tarafından uyarıda bulunulması, uyarıya verilen süreye rağmen ihlâlin sona erdirilmemesi durumunda ikinci bir uyarı yapılmasına ve süre verilmesine gerek kalmaksızın cezai şartın uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı ... tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Somut olayda, davalı ... tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/524, Karar No: 2006/515, Tarih: 12.07.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/6-524 E.  ,  2006/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk  Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2006

TARİHİ : 06/04/2006

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 2.6.2005 gün ve  409-821  sayılı kararın incelenmesi  davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  6.Hukuk Dairesinin 7.11.2005 gün ve  8363-9990  sayılı ilamı ile, (.....Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle başlatmış olduğu icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine baş vurarak itirazın kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ....Limited Şirketinin 01.02.2003 tarihli sözleşme ile kiracı diğer davalının ise kefil olduğunu, davalılar hakkında 2004 Temmuz ay kirası için İstanbul 9.İcra Müdürlüğünün 2004/10914 sayılı icra dosyası ile takip yapıldığım, takibin kesinleşmesi üzerine dosya borcunun ödendiğini, bilahare müvekkile haber verilmeden taşınmazın boşaltıldığını, sözleşmenin 8.maddesinde yazılı ihtar şartına uymadığından 3 aylık kira bedelinin muaccel olduğunu bu üç aylık kira bedelinin tahsili için İstanbul 9.İcra müdürlüğünün 2004/15762 sayılı dosyası ile takip yaptıklarını, borçlu vekilince itiraz edildiğini belirterek haksız itirazın kaldırılması, takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatı istemiştir. Davalılar vekili ise, taşınmazı kiralananda meydana gelen su baskınları nedeniyle zorunlu olarak tahliye edildiğini, durumu davacıya bildirdiğini, temmuz ay kirası istenmeyeceği halde tamamının yatırıldığını, taşınmazın davacının bilgisi dahilinde tahliye edildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Davaya dayanak yapılan ve hükme esasa alınan 01.02.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin hususi şartlarının 8.maddesinde "Kiracı mecuru kira müddetinden önce tahliye etmek isterse üç ay önceden kiracı mal sahibine noter kanalı ile yazılı olarak ihbar etmekle yükümlüdür. Kira parasının  birinin muaccel olup ödenmemesi halinde veya kiracının ihbarsız olarak mecuru tahliye etmesi halinde üç aylık kira parası muaccel olmuş sayılır ve kira parasını defaten ödemekle yükümlüdür” şartı vardır bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davalı borçlunun teslimden önce herhangi bir ihbarda bulunmadığı tartışmasızdır. Feshi ihbarın irade bildirimi şeklinde yazılı olarak yapılması gerekirken bu hususu teslim keyfiyeti ile özdeş tutarak ihbar şartının yerine getirildiğinin kabulü doğru değildir. Davalı sözleşmedeki ihbar şartına uymadığına göre üç aylık kira bedelinden sorumludur. Bu nedenle istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve %40 icra inkar tazminatına Karar vermek gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.