muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6716, Karar No: 2023/3333, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/6716 E.  ,  2023/3333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/582 E., 2022/318 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/263 E., 2019/7 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davacı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden ... ... vekili Av. ... ... geldi. Karşı taraf davalı-davacı ... ... ile vekili gelmedi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evlilik süresi boyunca erkeği ve ailesini hor gördüğünü, kabullenmediğini, erkeği aldattığını, evliliğin devamı için ...'da yaşamayı şart koştuğunu, erkeğin ailesi ile görüşmesini sorun ettiğini, erkeğe ve ailesine küfür ve hakaret ettiğini, erkeğin akrabalarına ziyarete gitmesi, arkadaş ortamlarında bulunması, sosyal hayata karışması yönündeki tüm taleplerinin kadın tarafından reddedildiğini, erkeğin cinsel birliktelik tekliflerinin beş yıl boyunca kadın tarafından reddedildiğini, kadının birlikte yatmadığını, erkeğin isteklerini yerine getirmemesine karşın ablasının eşinin bir dediğini iki etmediğini, bu kişi ile olağanın dışında samimi olduğunu, erkeğin evde yediği ve içtiği şeylerden sürekli olarak ciddi bir şekilde rahatsızlandığını, karaciğer değerlerinin çok yükseldiğini, kadının ortak çocuğa "baban iki yıla yakın bir zamanda ölür, biz de SSK'sından yararlanırız." şeklinde beyanda bulunduğunu, kadının erkeğin yiyeceklerine zararlı maddeler koyduğunu, müvekkilinin cep telefonu ile evde kayıt yaptığını, kadının ... isimli kişiyle erkeği aldattığını dinlediğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocuklar için aylık 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin, eniştesi ile aldattığı şeklinde iftira attığını, hastalığı döneminde ilgilenmediğini, tarafların ortak konutlarındaki eşyanın hemen hemen hepsinin, kadının ailesi tarafından alındığını, erkeğin evin taşınması ve düzenlerinin kurulması için en ufak bir çaba dahi göstermediğini, taraflar arasındaki cinsel birlikteliğin erkeğin ortak konutu terk edene kadar devam ettiğini, erkeğin müteaddit defalar, müvekkiline ters ilişki teklifinde bulunduğunu, ret edilen ilişki türünün bu olduğunu, erkeğin senelerce eşine ve çocuklarına sözel ve psikolojik şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, sürekli alkol alıp yok yere tartışma ve kavga çıkardığını, eşinin namus ve şerefine yönelik gayri ahlaki taleplerini sürekli bir şekilde tekrarladığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, hemen hemen her akşam düzenli olarak alkol aldığını ve aşırı alkollü bir vaziyette geldiği ortak konutta, kadına ve çocuklarına, nedensiz yere bağırıp çağırdığını, her türden hakaretamiz sözler ile sinkaflı küfürler ettiğini, başka kişiler ile birlikte cinsel ilişkiye girmek şeklinde gayri ahlaki tekliflerde bulunduğunu iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için aylık 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret etmeyi alışkanlık hâline getirdikleri, erkeğin ise ayrıca evde sık sık alkol kullandığı ve eşini kız kardeşinin kocası ile aldatmakla itham ettiği, bu hususta da çevrede böyle bir algı yarattığı, kadının bu sebeple sinir krizi geçirdiği, her iki tarafın da kusurlu davranışları nedeni ile ancak erkeğin daha fazla kusurlu davranışları nedeni ile meydana gelen şiddetli geçimsizlik sonucu, taraflar arasındaki evlilik birliğinin onarılamaz şekilde temelinden sarsıldığı, sosyal inceleme raporu, ortak çocukların yaşı ve yaşının gereksinim duyduğu sevgi ve şefkatin annesi tarafından sağlanabileceği dikkate alınarak ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesi gerektiği ortak çocukların yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları göz önünde bulundurularak, tarafların ödeme güçleri de dikkate alınarak ortak çocuklar için tedbir ve iştirak nafakasına, kadının boşanma yüzünden eşinin maddî desteğini kaybedeceği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusur durumları ve hakkaniyet ilkesi göz önünde bulundurularak kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği, maddî ve manevî tazminat verilmesinin yasal koşullarının oluştuğu gerekçesi ile; her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için aylık 300.00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 750,00 TL'ye indirilmesine, karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; delillerin toplanmadan hüküm kurulduğunu, boşanmaya kadının ağır kusurlu hareketlerinin sebep olduğunu, müvekkilinin kusurunun olmadığını, dava dilekçesinde iddia ettikleri hususların ispatlandığını, dosya kapsamındaki hiç bir delilin müvekkilinin kusurunu ispatlar nitelikte olmadığını, tarafsız tanık anlatımları değerlendirildiğinde tek ve ağır kusurlu olanın kadın olduğunun sabit olduğunu, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, kadın yararına tazminat koşullarının oluşmadığını, kadın yararına nafakaya hükmedilmesinin de hakkaniyete aykırı olduğunu, çocukların velâyetinin annelere verilmesinin, çocukların üstün yararına olmadığını belirtilerek, kusur belirlemesi, müvekkili aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, müvekkilinin reddedilen tazminat talepleri ve velâyet düzenlemesi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirtilerek, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle, kusur belirlemesi, müvekkili aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, müvekkilinin reddedilen tazminat talepleri ve velâyet düzenlemesi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların kusur durumları, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat, nafakalar ve miktarları ile erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin koşullarının oluşup oluşmadığı ve ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi,182 inci maddesi, 336 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2763, Karar No: 2015/6495, Tarih: 29.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2763 E.  ,  2015/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/187415

MAHKEMESİ : Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/04/2014, 2013/312 (E) ve 2014/90 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık G.. O..'nın maktul O.. G..'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık için görevlendirilen müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm

fıkrasındaki yargılama giderleri toplamından müdafii ücretinin çıkartılmasına ve kalan “9270,20 TL” yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında tahliye talebinin REDDİNE, 29/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10115, Karar No: 2010/2796, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10115 E.  ,  2010/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, telefon alım-satımı hususunda faaliyet gösteren işyerinin sahibi olduğunu, davalıdan ikinci el olarak satın aldığı iki adet telefonu dava dışı şahıslara sattığını, ancak telefonların hırsızlık malı olması nedeniyle dava dışı müşterilerinin elinden alınarak gerçek sahiplerine teslim edildiğini, ceza davasında yargılanıp beraat ettiğini, çevresinde ticari itibar kaybına uğradığını ileri sürerek 6.000.00 TL manevi tazminat ile ceza davasında ödediği 150.00 TL vekalet ücreti ile, cep telefonlarını sattığı şahıslara ödediği 350.00 TL.nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ceza mahkemesinde sanıkların çalıntı olan telefonların suç eşyası olduğunu bilmedikleri, suç eşyasını isteyerek satın alıp kabul etmediklerinin belirlendiği, davacının bu tür olayları bilecek durumda olup basiretli tacir gibi davranması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının davaya konu telefonları ikinci el olarak davacıya sattığı davalının hazırlık soruşturması ile ceza mahkemesindeki beyanı ile anlaşılmaktadır. Davalıca davacıya satılan telefonlarında hırsızlık malı olması nedeniyle davacının sattığı kişilerin elinden alındığı ve davacının bu telefonların bedellerini dava dışı şahıslara ödediğide dosya kapsamı ile sabittir. Davacı ve davalı ile dava dışı şahsın hırsızlık malı bilerek satın almak suçundan yargılandıkları ceza mahkemesinde tüm sanıkların hırsızlık malı olan telefonları bu durumu bilerek alıp sattıklarının ispat edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. BK.nun 53.maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz. Ceza mahkemesi tarafından kabul edilen maddi olgu ise davalının davacıya karşı olan hukuki sorumluluğunu ortadan kaldıracak nitelikte değildir. Zira ceza mahkemesince davalının davacıya cep telefonu satmadığına dair bir belirleme bulunmamaktadır. Davacının cep telefonu satışıyla iştigal etmeside davalıyı sorumluluktan kurtarmaz. Hal böyle olunca davalının cep telefonu bedellerinden dolayı davacıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, davacının cep telefonları bedelini davalıdan isteyebileceği kabul edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun bulunmayan yazılı gerekçe ile bu kalem isteği reddetmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Cep telefonu ile iştigal eden, bu konuda işyeri çalıştıran davacının olay nedeniyle ceza mahkemesinden yargılandığı tartışmasızdır. Beraat etse dahi ceza mahkemesinde sanık olarak yargılanan davacının kişilik haklarının zarara uğradığı ve aynı zamanda dava dışı şahıslara sattığı ve davacıdan aldığı telefonların hırsızlık malı olması nedeniyle ticari itibarının sarsıldığının kabulü zorunludur. Bu itibarla olayın oluşuna uygun bir manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek olaya uygun, takdir edilecek bir miktar manevi tazminatın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu kalem isteğin reddine karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentler uyarınca temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25373, Karar No: 2022/2093, Tarih: 10.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25373 E.  ,  2022/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekili başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 03.01.2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE,10/02/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3904, Karar No: 2018/9259, Tarih: 11.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3904 E.  ,  2018/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı maddenin 12. fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2009/13-12 sayılı kararına göre itiraza tabi kararlardan olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun okulun dış cephesinde döşeli paratonere ait kabloları keserek aldığı olayda, hırsızlık eyleminin ‘’bir afet veya genel bir felaketin meydana getirebileceği zararları önlemek veya hafifletmek maksadı ile hazırlanan eşya hakkında’’ hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 142/1-d maddesi yerine suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması her iki bentte öngörülen ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etki olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7061, Karar No: 2019/1453, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7061 E.  ,  2019/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz talebinin incelemesi:

Sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması ve suça konu faturaları, ... Elektrik Malzemeleri Toptan Parekende Satışı - ...'in muhasebeciliğini yapan ...’den aldığını savunması karşısında, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Sanığın, suça konu faturaları aldığını söylediği ...’in kimlik ve adres bilgileri araştırılarak, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, sahte olduğu iddia edilen faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığını sorulması, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiğinin sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde faturalardaki yazı ve imzaların bu kişiye ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen ... Elektrik Elektrik Malzemeleri Toptan Parekende Satışı - ... hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

3- Suça konu faturalar ile ilgili Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/487 esas ve 2012/960 karar sayılı hükmünün Dairemizce bozulduğu anlaşıldığından, dosyanın getirtilerek incelenmesi, mümkün olduğu takdirde birleştirilmesi ve aksi takdirde bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine alınması; ayrıca aynı şirket hakkında suça konu faturalar ile ilgili sahte fatura düzenleme suçundan açılmış dava bulunup bulunmadığının araştırılması, dava açılmış ise, dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine alınması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin belgelerin; faturaları kullanan şirkete ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,