muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4652, Karar No: 2008/4739, Tarih: 11.07.2008

O halde birleşen davada, sözleşmeyi devralan ... ve ...’ın sözleşme uyarınca sorumlu oldukları dikkate alınarak ilk yükleniciler olan davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde kara verilmesi doğru olmamıştır.

3-Asıl davada sözleşmeyi devralan yükleniciler ... ve ... tarafından dava dilekçesinde gösterilen sözleşme dışı yapılan fazla işlerin bedeli arsa sahiplerinden

istenmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 28.12.2006 tarihli bilirkişi raporunda, sözleşme dışı fazla işler 5 kalem halinde gösterilerek bedellerinin toplam 2.876.82 YTL olduğu bildirilmiş, mahkemece 3 kalem imalat bedeli olan 2.533,60 YTL hüküm altına alınmıştır. Bilirkişi raporunda fazla yapılan kartonpiyer imalat bedeli dava dilekçesinde istenen miktar ve bedel aşılmak suretiyle ” 1.136,88 “ YTL olarak belirlenmiş, ancak genel toplamda hesaba dahil edilirken “136,88” YTL olarak gösterilmiştir. Sözleşme dışı yapılan fazla işlerin bedelinin B.K’nın 410 ve devamı maddeleri uyarınca vekaletsiz ... görme hükümlerine göre yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçleri dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Bilirkişi raporunda hesaplamanın hangi tarih esas alınarak ve ne şekilde yapıldığı açıklanmamıştır. Ayrıca HUMK’ nın 74 ve devamı maddeleri uyarınca hakim tarafların istemleri ile bağlı olup ondan fazlasına yada başka bir şeye karar veremeyeceğinden fazla ... kalemleri yönünden dava dilekçesinde yazılı miktar ve bedellerin aşılmaması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan kurallara uygun değerlendirme yapılmaksızın yetersiz ve maddi hatalar içeren bilirkişi raporuna dayanılarak karar oluşturulması doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak ... fazla ... kalemleri yönünden yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir.

4-Arsa sahiplerince açılan birleşen davada 12.500.00 YTL gecikme tazminatı yanında inşaattaki eksik ve kusurlu işlerin bedeli olarak 39.361,44 YTL’nin tahsili istenilmiştir. Bedeli istenen eksik ve kusurlu işler birleşen dava dilekçesinde 5 kalem halinde gösterilmiştir. Bilirkişi raporunda eksik ve kusurlu işlerin bedeli hesaplanırken dava dilekçesinde gösterilmeyen ve bedeli istenmeyen eksik ve kusurlu işlerin bedeli de hesaplamaya dahil edilmiş ve mahkemece de bilirkişiler tarafından bu şekilde bulunan 10.451,04 YTL eksik ve kusurlu ... bedeli olarak hüküm altına alınmıştır. Oysa HUMK’ in 74. maddesi hükmü gereğince hakim tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasını, veya başka bir şeye hüküm veremez. Mahkemece dava dilekçesinde gösterilip bedeli istenmeyen eksik ve kusurlu işlerin bedellerinin de hüküm altına alınması da hatalı olmuştur.

Öte yandan mahkemece arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin sözleşme uyarınca teslim edilmeleri gereken 03.07.2003 tarihi ile iskan ruhsatının alındığı 26.12.2003 tarihleri arasındaki 5 ay 23 günlük süre için 2004 yılı itibariyle bilirkişi raporunda hesaplanan 7.212,50 YTL gecikme tazminatı hüküm altına alınmıştır. Sözleşme dışı yapılan çatıdaki dubleks dairenin teslim süresine olan etkisi bilirkişilerden alınacak ek raporla saptanarak bu sürenin teslim süresine eklenmesi, böylece teslim tarihinin belirlenmesi ve buna göre hüküm kurulması gerekir. Bu şekilde teslim tarihi belirlendikten sonra varsa gecikme tazminatı (kira kaybı) hesaplanırken 2003 yılı fiyatlarıyla hesaplama yapılması gerekirken, birleşen dava tarihinin 13.01.2005 olduğu da gözden kaçırılarak dava tarihinin 22.01.2004 olduğu kabul edilerek 2004 yılı fiyatlarıyla gecikme tazminatını hesaplayan bilirkişi raporu dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Birleşen davada yapılacak ..., yukarıda açıklanan hukuki ilkeler doğrultusunda belirlenecek eksik ve kusurlu işler bedeli ile gecikme tazminatının davalılar ... ve ...’tan tahsiline karar vermekten ibarettir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı ve birleşen dosyada davalı ... ve ... ile davalı ve birleşen dosyada davacı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, kararın (2.) bentte açıklanan nedenlerle birleşen dosyada davalılar ... ve ... yararına, (4.) bentte açıklanan nedenlerle davacı ve karşı davalı ... ve ... yararına, (3.) bentte açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen dosyada davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL vekâlet ücretinin yükleniciler ... ve ...’tan alınarak arsa sahiplerine, 550,00 YTL vekalet ücretinin de birleşen davanın davacıları arsa sahiplerinden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı ...’na verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalılar ..., ...'a, davalı-k.davacılara ve birleşen dosya davalıları ve ihbar olunan ..., ...’e geri verilmesine, 11.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5206, Karar No: 2011/6897, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5206 E.  ,  2011/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14450, Karar No: 2017/4669, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14450 E.  ,  2017/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3360, Karar No: 2014/6802, Tarih: 31.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3360 E.  ,  2014/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/56-2013/296

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.12.2013 gün ve 6790 Esas, 7999 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince İstenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı borçlu A.. A.. ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, davalı idarenin alacağının 65.000,00 TL olarak beyan edilmesi nedeniyle 22.929,97 TL'nin davalı idareye ödenmesine karar verildiğini, ancak bu miktarın tamamının borçlu A.. A.. şahsından kaynaklanmadığını, borçlu tarafından 14.10.2009 tarihinde devredilen ... Gıda Ltd. Şti.'nin borçları ile borçlunun şahsından kaynaklanan borçlarının da bu hesaba dahil edildiğini, davalı idarenin alacağının zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, davalının alacağının bildirdiği miktarda veya borçludan hiç alacaklı olmadığının tespiti ile müvekkilinin alacağının kabulüne, sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizin 12.12.2013 gün ve 6790 E., 7999 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28972, Karar No: 2014/6563, Tarih: 10.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/28972 E.  ,  2014/6563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2011/543-2012/660

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile Y.. A... Avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi oldukları internet sitesi üzerinden Gürkan Gündüz ismini kullanan kişi tarafından kredi kartı ile 26 adet cep telefonu satışı karşılığı 12.765 TL alışveriş yapıldığını,bu satış bedelinin davalı Yapı Kredi Bankasına ait kredi kartı ile ödendiğini,sanal post makinesinin ise davalı Garanti Bankasına ait olduğunu,alışverişe konu malların müşteriye gönderilmesine rağmen banka tarafından bu işlemin iptal edilerek hesaplarına konulan bloke nedeniyle ödeme yapmadığını,bu paranın tahsil edilememesi nedeniyle doğan zarardan her iki davalının sorumlu olduğunu,bu paranın tahsili amacıyla davalılar aleyhine yapılan icra takibine karşı davalıların itirazı üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek,icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Garanti Bankası Savunmasında;davacı ile yapılan sözleşme kapsamında davacıya sanal post kullanma yetkisi verildiğini, bu kapsamda işlemlere aracılık ettiklerini, davacı ile yapılan sözleşmeye göre 3. kişilerin sahte işlemlerinden davacının sorumlu olduğunu savunmuştur.

Davalı Yapı Kredi Bankası savunmasında;davacı ile aralarında işyeri üyelik sözleşmesi bulunmadığından sorumluluklarının bulunmadığını,davacı ile işyeri üyelik Sözleşmesi yapan diğer davalı bankanın sorumluluğunda olduğunu,ayrıca kredi kartı ile yapılan mail order işlemlerinde uluslararası kart çıkaran kuruluşlara ait kurallar çerçevesinde üye işyerinin sorumlu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece davalı Garanti Bankası yönünden davanın reddine,diğer davalı yönünden tarafların müterafik kusurlu olduğu değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı Yapı Kredi Bankası tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava,internet üzerinden kredi kartı ile bu kredi kartının üzerindeki kart numarası,son kullanma tarihi ve CVV(güvenlik kodu) bilgilerinin satıcı firmaya ait internet sitesine iletilmesi suretiyle gerçekleştirilen siparişe dayalı mesafeli satış sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mesafeli satış sözleşmesi,yazılı, görsel, telefon ve elektronik ortamda veya diğer iletişim araçları kullanılarak ve tüketicilerle karşı karşıya gelinmeksizin yapılan ve malın veya hizmetin tüketiciye anında veya sonradan teslimi ya da ifası kararlaştırılan sözleşmelerdir.