muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4006, Karar No: 2018/8392, Tarih: 25.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4006 E.  ,  2018/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

1-Sanığın, şirketin sorumlu müdürü olduğunu, ancak kendisinin genelde yurt dışında bulunması nedeniyle, şirketin işlerini şirkette hisse sahibi ...'nun vekaletnameye dayanarak yürüttüğünü, sahte fatura kullanılmasıyla ilgili bilgisinin olmadığını savunması; tanık sıfatıyla dinlenen ...'nun ise, vekaletnameye dayanarak şirket işlerini takip ettiğini, ancak kullanılan faturaların gerçek ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

e) Sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu incelemeye konu ...İnş. Teks. Gıda İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şirketi adına, 08/2008-12/2008 dönemlerinde beyanname verildiğinin tespit edilmesi karşısında, vergi dairesinden bu beyannameleri kimin verdiğinin, sanık veya ...'nun verip vermediğinin araştırılması, gerektiğinde beyannamelerdeki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; kabul etmedikleri takdirde sanık veya ...'na ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yapılması,

f) Yazı ve imzaların ...'na ait olduğunun tespiti halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

f) Yazı ve imzaların ...'na ait olduğunun tespiti halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2421, Karar No: 2021/6091, Tarih: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2421 E.  ,  2021/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Ankara İli, Çankaya İlçesi, ... Mahallesi, 1690 ada 54 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesine ve davalı idareden tahsiline dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile taşınmazın idare adına tesciline ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/904, Karar No: 2019/315, Tarih: 22.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/904 E.  ,  2019/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanıklar müdafiinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-) Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-)Yapılan UYAP sorgulamasına göre, sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/136862 numarası ve Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/1414 numarası ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülmekte olan soruşturma dosyasının bulunması karşısında, sanığa yüklenen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması ve temadinin yakalanma ile kesildiği de nazara alındığında; suç, iddianame ve yakalanma tarihleri de göz önünde bulundurularak olaylar arasında hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığının tespiti bakımından mümkünse dosyaların birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde anılan dosyanın onaylı bir suretinin iş bu dosya içerisine konulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının" kabul edildiği gözetilmekle,

Bylock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, bylock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bylock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutunun tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip değerlendirililerek, yine hükümden sonra dosyaya geldiği anlaşılan Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2017 tarihli yazısı ekinde gönderilen Mümin Yılmaz'a ait ifade ve teşhis tutanakları, mükerrer soruşturma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2018 tarihli yazısı ekinde gönderilen 2018/7213 sayılı soruşturma dosyası ile birlikte duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken sanığın bylock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz bylock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 22.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9070, Karar No: 2015/13509, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9070 E.  ,  2015/13509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2012/113-2012/217

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6379, Karar No: 2016/3617, Tarih: 19.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/6379 E.  ,  2016/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık N.. E..in, 10/04/2006 tanzim tarihli üzerinde “N.. E..'den borç olarak 130.000 Euro nakit para aldım borcumu en geç 15.10.2006 tarihinde hiç bir ihtar ve ihbar olmadan ödeyeceğim” yazılı, altında dik konumda atılmış 4 adet borçlu İ.. A.. imzası bulunan belgeyi dayanak yaparak ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/4000 esas takip sayılı dosyasıyla katılan İ.. A.. aleyhine icra takibi başlattığı, şikâyet üzerine ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/4000 esas takip sayılı dosyasından getirtilen senet üzerinde .. Kriminal Polis Laboratuvarına yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen ekspertiz raporunda, belge üzerindeki dik konumda atılmış dört adet imzanın tek bir kalemle atıldığı ve katılan İ.. A..'ün eli ürünü olduğu, ajanda yaprağındaki yazıların farklı bir kalemle yazıldığı ve katılan ile sanığın eli ürünü olmadığı, belge düz konuma getirildiğinde imzaların üstte, el yazılarının ise ters konumda ve altta yer aldığı, belgenin 130.000 Euro gibi yüksek meblağlı olmasına rağmen ajanda sayfasına tanzim edilmiş olduğu, imzaların sayfaya dik konumda atılmış oldukları, bu tür sözleşmelerde genelde bir

ya da iki adet imza kullanılmasına karşın bu belgede dört adet imzanın olduğu, el yazılarının bir kalemde yazıldığı imzaların ise ikinci farklı bir kalemle yazıldığı dikkate alındığında bu tür belgelerin genel kabul gören doğal tanzim usulüne aykırı olduğunun bildirildiği,bu rapor dikkate alındığında; sanığın, katılanın ajandaya atmış olduğu imzaların üzerini daha sonra farklı bir kalemle doldurarak veya doldurtarak senet haline getirildikten sonra .. İcra Müdürlüğü'ne verip katılan aleyhine hukuki sonuç doğuracak şekilde icra takibi başlattığı ve gayrimenkullerini haczettirip satışını sağladığı anlaşılmakla; kamu kurumu olan icra müdürlüğünün araç olarak kullanılması nedeniyle eylemin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin lsanığın atılı suçu işlediğine dair somut bir delil bulunmadığına, katılanın çelişkili beyanlarına itibar edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve kesinleşmiş bir hukuk mahkemesi hükmü bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9136, Karar No: 2010/2293, Tarih: 16.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9136 E.  ,  2010/2293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalıların malik ve sürücüsü olduğu forkliftin taşıdığı yükü düşürmesi sonucu aracın hasar gördüğünü hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, belirterek 1.712,000 TL ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar duruşmalara katılamamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar nedeniyle davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TTK. nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şirkete sigortalı aracın fabrika alanına girmiş olması nedeniyle kusurlu olduğu belirtilmiş ise de dosya içeriğine göre rapor hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Kazanın meydana geldiği yer fabrika sahası olarak belirtilmiş olup davacı şirkete sigortalı aracın fabrika sahasına girme nedeni belirtilmemiş, bu alana girmenin yasak olup olmadığı hususu araştırılmamıştır. Mahkemece mahallinde keşif yapılarak kazanın meydana geldiği alana araç girişinin yasak olup olmadığı, park yasağı bulunup bulunmadığı, park edilen yerin

konumu yük boşaltma bölümünde bulunup bulunmadığı hususları belirlenerek konusunda uzman bilirkişiden park halinde bulunan araç ile forklift ile yük taşıdığı sırada aracın üzerine yükü düşüren davalı sürücünün kusur oranları belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karara verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı sigortaya geri verilmesine 16.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16011, Karar No: 2014/16309, Tarih: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16011 E.  ,  2014/16309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tedbir kararına itiraza ilişkin davada Aydın 1. Aile Mahkemesi ve Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6284 Sayılı Yasa uyarınca verilen tedbir kararına yapılan itiraza ilişkindir.

6284 Sayılı Yasa'nın 9/1 maddesine göre; "Bu Kanun hükümlerine göre verilen kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgililer tarafından aile mahkemesine itiraz edilebilir." Aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise, "Hâkim tarafından verilen tedbir kararlarına itiraz üzerine dosya, o yerde aile mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde aile mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye hukuk mahkemesine, aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye hukuk mahkemesine gecikmeksizin gönderilir."

Dosyanın incelenmesinde, ... hakkında ...'nce (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 6284 Sayılı Yasa'nın 5/1 maddesi uyarınca tedbir kararı verildiği, verilen tedbir kararına ... tarafından itiraz edildiği, uyuşmazlığın itiraza hangi mahkeme tarafından bakılacağı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. ... İlçesinde bir tane asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu, müstakil bir aile mahkemesinin bulunmadığı, bu nedenle aile mahkemesi hakimi ile asliye hukuk mahkemesi hakiminin aynı hakim olduğu, bu durumda ise; 6284 Sayılı Yasa'nın 9/2 maddesi uyarınca itiraza en yakın asliye hukuk mahkemesinde bakılacağının anlaşılmış bulunmasına göre, talebin Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.