muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3592, Karar No: 2022/7914, Tarih: 08.11.2022

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-) Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen hususlar dışında bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere, davacı tarafından davalı adına keşide edilen 14 adet, toplam tutarı 32.130,74 TL olan faturalar davalının ticari defterlerine kayıt edilmemiş olup, davalı belirtilen faturalara konu malları teslim almadığını savunmuştur. İlk derece mahkemesince, belirtilen faturalar bakımından itirazın iptaline karar verilmişse de, davalının bu faturalara yönelik itirazının hangi sebeple haksız olduğuna yönelik bir gerekçe gösterilmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince ise, davacı tarafından davalıya keşide edilen tüm faturaların davalı şirket kaşesi altına aynı kişi tarafından atılan imza ile teslim alındığı, davalının bu faturaların bir kısmını kabul edip kayıtlarına işlediği gözetildiğinde kayıtlara işlemediği faturalara yönelik itirazına itibar edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Ancak faturanın imza karşılığında teslim edilmesi, karşı tarafa tebliğ ve teslim edildiğini göstermekle birlikte faturaya konu malın da teslim edildiğini göstermez. Malın teslim edildiğinin irsaliye gibi yazılı delillerle ayrıca ispat edilmesi gerekir. Bu hale göre, davacıdan söz konusu faturalara konu malların teslimini ispata yönelik delillerinin sorulması deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5993, Karar No: 2021/6301, Tarih: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5993 E.  ,  2021/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; zeytinlik niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, 2301 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ise kabulü ile Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/637 Esas, 2018/302 Karar sayılı kararının kaldırılarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına %250 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17293, Karar No: 2019/2394, Tarih: 07.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/17293 E.  ,  2019/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, ...... Derneğinin üyesi ve ... Şube Başkanı olduğunu, genel kurula alınmadığını, genel kurul yapılırken usulüne uygun davranılmadığını, seçim ve oylamaların usulüne uygun olmadığını, ihraç kararı alınırken genel kurula alınmadığı için kendisini savunamadığını, o nedenle ihraç kararının tasdikinin de mevzuata aykırı olduğunu iddia ederek, öncelikle kayyım tayin edilmesini ve genel kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptal edilerek yeniden genel kurul yapılana kadar ...... yönetim organlarının görevden alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; hukukçu bilirkişi raporunda; toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üyenin, karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıda hazır bulunmayan her üyenin kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebileceği, diğer organların kararlarına karşı ...... içi denetim yolları bitmedikçe iptal davası açılamayacağı, genel kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumların saklı olduğu, genel kurul toplantısında alınan kararın iptalini isteyebilmek için her şeyden önce üye olmak gerektiği, davacının toplantı tarihinden çok önce ihracına karar verildiğinden davacının iptal davası açamayacağının açıklandığı, raporun delillerle uyumlu olduğu ve mahkemece benimsenerek üye olmayan davacının dava açma sıfatı bulunmadığından, genel kurul kararının iptal edilemeyeceği, genel kurulda alınan kararların mevzuata uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, genel ... yönetim kurulu kararı ile ihraç edilen davacının ihracının görüşülerek karara bağlandığı 12-13.06.2010 günlü genel kurulun iptali istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; davacı ... Derneğinin üyesi ve ... Şubesi başkanı iken, ...... genel merkezinin 14.11.2009 günlü kararı ile ihracına karar verildiği, davacının bu ihraca genel kurulun yapıldığı 13.06.2010 günü itiraz ettiği, davacının genel kurula alınmaması nedeni ile bir kısım şube üyeleri tarafından tutanak tutulduğu, aynı günlü genel kurulda davacının ihracının oybirliği ile kabul edildiği anlaşılmıştır. Bu arada 14.05.2010 günlü yönetim kurulu kararı ile ... Şubesinin 20.03.2010 günlü genel kurulu iptal edilmiş, eldeki davada iptali istenen genel kurulda da ... Şubesinin kapatılmasına karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu 80.maddesi “Genel kurul, üyeliğe kabul ve üyelikten çıkarma hakkında son kararı verir; ...... organlarını seçer ve derneğin diğer bir organına verilmemiş olan işleri görür.

Genel kurul, derneğin diğer organlarını denetler ve onları haklı sebeplerle her zaman görevden alabilir.” aynı Yasa'nın 83. maddesi ise “Toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üye, karar tarihinden başlayarak bir ay içinde; toplantıda hazır bulunmayan her üye kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her hâlde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebilir.

Diğer organların kararlarına karşı, ...... içi denetim yolları tüketilmedikçe iptal davası açılamaz.

Genel kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlar saklıdır.” hükmünü içermektedir.

Davacının genel kurul kararından önce ...... üyesi olduğu tartışma konusu değildir. ...... genel ... yönetiminin 14.11.2009 günlü kararı ile davacının ihracına karar verilmiştir. Türk Medeni Kanunu 80. maddesi 1.fıkrasına göre Genel kurul, üyeliğe kabul ve üyelikten çıkarma hakkında son kararı vereceğinden, genel kurul tarafından üyelikten çıkarma kararı verilip kesinleşinceye kadar davacının üyeliğinin kabulü gerekir.Bu durumda, davacı iptali istenilen genel kurul sırasında derneğin üyesidir ve genel kurula katılma hakkı bulunduğu gibi, genel kurul kararının iptalini de isteyebilecektir. Mahkemece davacının davada taraf sıfatının bulunduğunun kabulü ile davacının genel kurula katılımının engellenmesi hususu da dikkate alınarak işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2938, Karar No: 2008/1892, Tarih: 07.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2938 E.  ,  2008/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıyer İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7166, Karar No: 2020/7414, Tarih: 01.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7166 E.  ,  2020/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar kısmında, 19/05/2013 olan suç tarihinin yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ının temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte Namık Kemal İlköğretim Okulu’nun arka kısmındaki hizmet binasında bulunan marangoz atölyesinin penceresinden içeri girerek atölyede bulunan 100 metre uzunluğundaki elektrik kablosunu çalması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 31/2 maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının 19/05/2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3062, Karar No: 2018/8221, Tarih: 13.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3062 E.  ,  2018/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, ...sigorta sicil numarasında sigortalı günlerin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı,...sigorta sicil numarasında kayıtlı hizmetlerin kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın SGK yönünden kabulü ile;...nolu sigorta sicil numarasının ve bu numarasında geçen hizmetinin davacıya ait olduğunun tespitine, davalı ... yönünden davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ...nolu sigorta sicil dosyasında 14.08.1975 işe giri, 14.06.1976 varide tarihli işe giriş bildirgesinin bulunduğu, bildirgedeki isim, soyisim ve doğum yerinin davacınınki ile aynı olup diğer kimlik bilgilerinin farklı olduğu, bildirgenin işçi tarafından imzanmış olduğu, dönem bordrolarının istendiği, 1975/3. dönem bordrosundaki ihtilaflı hizmete ait isim ve sigorta sicil numarası kısmında silinti olduğu ve kalemle oynama yapıldığı, ...' nin cevabi yazısında da 1975/3. dönem bordrosunda kalemle oynama yapıldığı ve ilgili kişinin şahsi dosyasına rastlanılmadığının belirtildiği, işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgilerine sahip nüfusa kayıtlı kişi olmadığına dair ilgili nüfus müdürlüğünün yazısının bulunduğu, biri 1975/4. dönem çalışması olanbordo tanığı olmak üzere iki davacı tanığının dinlendiği, davacının sigorta sicil dosyasının istenmediği, askerlik tarihlerinin sorulmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan aidiyet davaları da kamu düzeni ile ilgili olduğundan çalışmaların başka bir sigortalıya ait olup olmadığı noktasında titizlikle inceleme yapılması ve toplanan delilerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde hizmetin gerçekte kime ait olduğunun saptanması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600E, 2007/604K. Sayılı kararı da aynı yöndedir.

Öte yandan aidiyet davaları da kamu düzeni ile ilgili olduğundan çalışmaların başka bir sigortalıya ait olup olmadığı noktasında titizlikle inceleme yapılması ve toplanan delilerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde hizmetin gerçekte kime ait olduğunun saptanması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600E, 2007/604K. Sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş, davacının hizmet cetveli ile sigorta sicil dosyasını davalı kurumdan istemek, askerlik tarihlerini ilgili askerlik şubesinden sormak, 1948 yılı ... doğumlu baba adı... olan ... isimli kişi/kişilerin olup olmadığını Nüfus İdaresinden sormak, var ise davaya dahil etmek, resen bordro tanıklarının beyanlarına başvurmak suretiyle davacının fiili çalışmasının bulunup bulunmadığını tespit etmek, 1975/3. dönem bordrosundaki silintinin nedenini ... İl Özel İdaresinden sormak, gerektiğinde bildirgeden imza incelemesi yaptırmak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

YG
Yargıtay — Esas No: 2014/2124, Karar No: 2016/4997, Tarih: 13.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/2124 E.  ,  2016/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede müsaderesi talep edilen ve adli emanetin 2012/9599 sırasındaki bıçak hakkında hüküm tarihinden sonra zamanaşımı süresi içinde ek karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanıkların yağma suçunu mağduru bıçakla tehdit ederek işlediklerinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 149/1. maddesinin “a” bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, TCK'nın 31/3. maddesi, TCK'nın 168/3. maddesinden sonra uygulanarak aynı yasanın 61/5. maddesindeki sıralamaya aykırı uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına karar verilmesi,

2-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin, “sorumlulukları oranında ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık ... için atanan zorunlu savunman ücretleri çıkartılarak ve “müteselsilen” ibaresinin yerine “sorumlu oldukları oranda sanıklardan ayrı ayrı” ibaresi eklenerek, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12012, Karar No: 2024/180, Tarih: 08.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/12012 E.  ,  2024/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2023 tarih ve 2023/360 Esas, 2023/308 Karar ... YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1810, Karar No: 2017/5274, Tarih: 08.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/1810 E.  ,  2017/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.