muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6736, Karar No: 2024/4298, Tarih: 20.05.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Sanıklar hakkında parada sahtecilik suçu nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında elde edilen telefon dinleme kayıtları içeriğinde banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun işlendiğine ilişkin görüşmeler tespit edildiği ve katılan bankalara ait POS cihazlarından sahte kredi kartları ile işlem yapmak suretiyle menfaat sağladıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların inkara yönelik savunmaları, tapeler, katılan bankaların cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanıkların beraatlerine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan bankalar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli ve 2021/552 Esas, 2023/1116 Karar sayılı kararında katılan bankalar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan bankalar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/1243, Karar No: 2018/1134, Tarih: 13.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1243 E.  ,  2018/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Davacı vekilinin husumette yanılması nedeniyle aslında ... Ltd. Şti. aleyhine açılıp yürütülmesi gereken davanın hatalı olarak ... A.Ş. aleyhine yürütülüp neticelendirildiğinin, davalı ... Ltd. Şti'nin 11/05/2015 tarihinde yayımlanan ticaret sicil gazetesi ilanına göre ...A.Ş. tarafından devralındığının, dolayısıyla davalı ... Ltd. Şti.'nin tüzel kişiliğinin devir nedeniyle sona erdiğinin, sonuç itibariyle Av....'la olan vekalet ilişkisinin bu davalı ...Ltd. Şti. açısından tüzel kişiliğin sona ermesi nedeniyle kendiliğinden son bulduğunun anlaşılmasına göre temyiz incelemesine konu eldeki dosyanın gerekçeli kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin ... Ltd. Şti. adına Av....'a tebliği usulsüz olmuştur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; sonradan davalı ... Tic. Ltd. Şti. (Birleşmeden önceki ünvan - ...A.Ş. (Şirket birleşmesinden sonraki ünvan)) adına 23/11/2017 e-imza tarihli dilekçe veren Av. ...'nın vekaletname eksikliğinin giderilmesinden sonra gerekçeli kararın ve davacı vekili tarafından ibraz edilen gerekçeli temyiz dilekçesinin adı geçen avukata tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9724, Karar No: 2024/18142, Tarih: 29.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/9724 E.  ,  2024/18142 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/625 E., 2016/287 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 04.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/625 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanık 15.06.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanık 15.06.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 04.09.2014 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 09.09.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği ancak 17.09.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 24.09.2014 tarihinde sanığa bilgilendirme formu tebliğ edilip infaza başlandığı anlaşılmakla; kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı, süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin

infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi

ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

3) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/625 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14963, Karar No: 2014/9622, Tarih: 18.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14963 E.  ,  2014/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 7 - 2010/252446

Mahkemesi : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/06/2010

Numarası : 2010/148 - 2010/321

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanık M.. Y..'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık M.. Y.. ile katılan vekili tarafından, sanık İ.. Ç..'ın mahkumiyetine ilişkin huküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaları ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, kendi alt soyları üzerindeki yetkileri hariç olmak üzere yoksun bırakılmasına karar verildiğinden, tebliğnamede bu yönden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 26.09.2007 gün ve 3260 sayılı kararı ile koruma altına alınan, Manisa Merkez U... Köyü, Kale Mevkii'nde bulunan, Yoğurtçu Kale koruma alanında kalan mezarlık alanının, suç tarihi itibariyle muhtar olan sanık İ.. Ç..'ın, U.. Köyü Muhtarlığı'nın, 10.09.2009 tarih ve 2009/12 karar sayılı kararına istinaden, ağaçların budama işini sanık M.. Y..'a ilgili koruma kurulundan izin almaksızın yaptırdığı anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Koruma altına alınan yerde inşaat yaptırmak için, ilgili koruma kurulundan izin alması gereken kişinin iş sahibi olduğu, sanık M.. Y..'ın işçi olup, izin almak gibi bir sorumluluğunun bulunmadığı, kaldı ki, iş sahibinin ilgili yerlere müracaat edip, izin alıp almadığını bilebilecek durumda olmadığı anlaşılmakla, sanık M.. Y..'ın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suç tarihinde sanık İ.. Ç..'ın köy muhtarı olması nedeniyle sanığın eyleminin, 4483 sayılı Kanunun 3/1. maddesi gereğince soruşturma iznine tabi olduğu, ilgili merciden soruşturma izni istenip, durma kararı verilmesi ve sonucuna göre yerine yargılamaya devamlı yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1- 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezasının ertelenebileceği ve adli para cezasının ertelenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, erteleme müessesesinin adli para cezasını da kapsayacak şekilde uygulanması,

2- Mahkemenin kabulüne göre sanıkların üzerilerine atılı suçun kasıtlı olarak işlenen bir suç olduğu halde tayin edilen cezadan olası kast hükmü ile indirim yapılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık M.. Y..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14592, Karar No: 2019/6219, Tarih: 16.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14592 E.  ,  2019/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili,desteğin sevk ve idaresindeki motosiklet ile trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası neticesinde davacının desteği oğlunun vefat ettiğini belirterek,fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatını davalı ... Hesabından tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 36.083,65 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, aktüerya bilirkişisi tarafından hazırlanan hesap raporunda TRH-2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi

belirlenmiş hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun ... esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının ve ölen desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacıların destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3138, Karar No: 2015/243, Tarih: 16.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3138 E.  ,  2015/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü asıl ve birleşen dava yönünden temyiz eden asıl ve birleşen davada davalı şirket vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de, hem asıl hem de birleşen dava için ayrı ayrı temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, tek temyiz başvurma harcı yatırıldığı, diğer dava için anılan harcın yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, asıl ve birleşen davada davalı vekilinden hangi dava için anılan harçları yatırdığı sorulup, harcı yatırılmayan dava için anılan harç yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa harcı yatırılmayan dava yönünden temyiz başvuru harcı yatırılması için; HUMK`nın 434/3. maddesi uyarınca asıl ve birleşen davada davalı vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve harcı yatan dava ya da davalar bakımından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.