muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10373, Karar No: 2013/16998, Tarih: 30.09.2013

Davalı ... vekili, müvekkilinin...Ziraat Bankası'nda çalıştığı dönemlerde davacının mevduatlı hesabındaki parasını hiçbir surette usulsüz işlemler yaparak mal edinmediğini, davacının talebi üzerine işlemler yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca banka kayıtlarında davacının iddia ettiği gibi 20.770,00 TL hesap açılışı ile ilgili hesap kaydının görülemediği, davacının izni olmaksızın, davalı ...'nun davacının 17.02.2005 tarihinde B tipi fon hesabından aktarmak suretiyle kendi imza atarak çektiği 11.360,00 TL'yi (işlem tarihindeki 293 pay B Tipi Fonu) dava tarihindeki değerinden hesaplanmak suretiyle bulunan 19.001,05 TL bakımından davacının alacaklı olduğu ve dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacıya ait mevduat hesabındaki paranın, diğer davalı ... tarafından, sahte imza ve işlemlerle çekildiği iddiasına dayalı zarar tazmini istemine ilişkindir.

Bankalar, kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/4. ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61. maddesi). Bu tanımlamaya göre mevduat, ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir. Borçlar Kanunu’nun 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir.

Somut olaya gelindiğinde, davalı banka çalışanı diğer davalı ...'nun hesap sahibi davacı ...'e karşı sorumluluğu bulunmadığı halde zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması doğru olmamış, mümeyyiz davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazların kabulü ile kararın adı geçen davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Somut olaya gelindiğinde, davalı banka çalışanı diğer davalı ...'nun hesap sahibi davacı ...'e karşı sorumluluğu bulunmadığı halde zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması doğru olmamış, mümeyyiz davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazların kabulü ile kararın adı geçen davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı banka vekillinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan sebeplerle bozma sebep ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1.015,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'ya iadesine, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3294, Karar No: 2015/13418, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3294 E.  ,  2015/13418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/26-2013/343

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8684, Karar No: 2017/14252, Tarih: 29.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8684 E.  ,  2017/14252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki enerji nakil hattı altında kalan ve kesildiği iddia edilen ağaç bedelin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, enerji nakil hattı altında kalan ve kesildiği iddia edilen ağaç bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde davacıya ait ağaç olup olmadığı ve ağaçların davalı idare tarafından kesilip kesilmediği dosya kapsamından anlaşılmamaktadır.

Dava konusu taşınmaz üzerinde davacı tarafından dikilen ağaç olup olmadığı ve ağaçların kesilip kesilmediği hususunda, tarafların delilleri de toplandıktan sonra mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, taşınmazda ağaç olup olmadığı ve ağaçların kesilip kesilmediği mahkeme gözlemi ile birlikte tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4937, Karar No: 2024/5724, Tarih: 15.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4937 E.  ,  2024/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2341 E., 2023/3425 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 11.01.2024 tarihli temyiz dilekçesinden önce sanığın 27.12.2023 tarihli temyizden feragat ettiğini bildiren dilekçe sunması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/2341 E., 2023/3425 K. sayılı ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair vermiş olduğu ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2070, Karar No: 2015/2093, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2070 E.  ,  2015/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30989, Karar No: 2022/25405, Tarih: 15.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/30989 E.  ,  2022/25405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından, CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı’nın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalarda sanığın iş yerine gelerek, elinde bıçak olduğu halde kendisini tehdit ettiği yönündeki anlatımı ve tanık ...’ın 11/04/2014 tarihli duruşmada, “…elinde ekmek bıçağı olan sanık bağırarak, küfür ederek ...'un üzerine doğru geldi, ...'u öldürmekle tehdit etti, elindeki bıçağı ben zorla aldım” şeklindeki anlatımı karşısında; sanığın silahla tehdit eylemini katılana ait iş yerinde gerçekleştirdiği gözetilmeden, sanığın polis tarafından katılana ait evin yakınında yakalanması üzerine ele geçen bıçağı tehdit amacıyla kullanmadığı, yalnızca üzerinde taşıdığı, silahla tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın, 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2. maddesi gereğince, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 15/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14336, Karar No: 2013/16949, Tarih: 27.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14336 E.  ,  2013/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/07/2011 tarih ve 2009/207-2011/386 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.09.2013 günü hazır bulunan davacı ... Av. ... ile davalı ... Av... ve fer'i müdahil vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ..., müvekkilinin eski Demirbank A.Ş.... Şubesi’nde 29090 nolu hesabının bulunduğunu, anılan hesaptan davacının hiçbir talimatı olmaksızın off-shore işlemleri yapıldığını ve bu işlemler nedeniyle menkul sermaye geliri bulunduğundan bahisle bankaca Vergi Dairesi’ne bildirim yapıldığını, bunun sonucunda davacının 31.909,10TL vergi ve ceza ödemek zorunda kaldığını, oysa talimatsız işlemlerle elde edilen off-shore gelirinin de ödenmediğini ileri sürerek, 31.909.10 TL’nın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, 23.11.2009 tarihli ıslah dilekçesi alacağa avans faizi işletilmesini istemiştir..

Davalı ..., davacının eski bankacı ve Demirbank A.Ş. çalışanı olduğunu, hesabındaki faiz gelirini bilmemesinin mümkün olmadığını, aradan geçen uzun süre sonrasında açılan davanın iyiniyetten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından hesaptaki paranın off shore bankasına aktarılması yönünde verilen bir talimat bulunmadığı, hesap ekstrelerinde de yurt dışında yerleşik off shore bankasına transfer veya geri dönüşe ait bir işlem gözükmediği, bu hali off shore hesaptan bahsedilemeyeceği, elde edilen gelirin repo veya mevduat geliri olarak kabul edilebileceği, bu durumda GVK'nun 94. maddesi uyarınca verginin davalı banka tarafından kesilmesinin gerektiği, vergiye tabi geliri kullanan davacının mevduat faizi geliri elde etmesi nedeniyle gelir vergi beyannamesi vermesine gerek olmadığından müterafik kusurunun bulunmadığı, zamanında kaynaktan kesilse idi 3.079.88 TL'nin vergi olarak ödeneceği, bu miktarın mahsubundan sonra kalan fazla ödemeden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 28.811,23 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ile feri müdahil vekili temyiz etmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/8010, Karar No: 2022/20916, Tarih: 22.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/8010 E.  ,  2022/20916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Sahte fatura kullanma, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ..., katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

I-Sanıklar ... ve ... hakkında "2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme", sanık ... hakkında ise "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2014 tarih ve 2014/1562 sayılı iddianamesi ile kısmen vergi incelemesi ve mütalaaya uygun olarak, sanıkların şirketin yetkilisi ve ortağı oldukları dönemler dikkate alınmak suretiyle, sanıklar ... ve ... hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" sanık ... hakkında "2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, sanıklar ... ve ... hakkında "2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme", sanık ... hakkında ise "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden beraat hükümleri kurulması, yasaya aykırı,

II- ... Madeni Yağ ve Petrol Ürünleri Ltd. Şti. yetkilileri olan sanık ... hakkında "2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme", sanıklar ... ve ... hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme", sanık ... hakkında "defter kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile ... Petrol ve Gıda Ürünleri Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilileri sanık ... hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma, defter kayıt ve belgeleri gizleme", sanık ... hakkında ise "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ... ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde sanıklar ... ve ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından açılan kamu davasının düşürülmesi gerektiğine dair Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı Oy)

Yz.İşl.Md. - ...

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 22.12.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki (II) no.lu çoğunluk görüşüne sanıklardan ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma, sanık ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçları yönünden aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanıklar ... ve ... hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte fatura düzenleme ve kullanma suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

Sanığa atılı sahte fatura düzenleme ve kullanma suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nin 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (... yönünden 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma, ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki (II) no.lu çoğunluk düşüncesine katılmıyorum. 22.12.2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi