muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12124, Karar No: 2010/3479, Tarih: 29.03.2010

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17,15 TL temyiz ilam hacının davacı ve davalı TPE'den ayrı ayrı alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Ulkar Kim.San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14474, Karar No: 2015/28678, Tarih: 07.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14474 E.  ,  2015/28678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/153440

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

NUMARASI : 2010/382 (E) ve 2010/505 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere, yükletilen suçlara, beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9431, Karar No: 2023/9903, Tarih: 16.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/9431 E.  ,  2023/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2023 tarih ve 2022/459 Esas, 2023/16 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2346, Karar No: 2023/3645, Tarih: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2346 E.  ,  2023/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.09.2022 Tarihli ve 2022/308 Esas, 2022/290 Karar Sayılı Kararı

Davacının, davanın açıldığı tarih itibarıyla Adres Kayıt Siteminde kayıtlı olan yerleşim yeri adresinin ... İli, ... İlçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2022 Tarihli ve 2022/557 Esas, 2022/576 Karar Sayılı Kararı

Davacının adresi her ne kadar MERNİS kaydında Sarıyer/İstanbul olarak gözükmekte ise de, kendisinin mahkemeye sunmuş olduğu dilekçe içeriğinde açıkça Osmangazi/Bursa olduğunu belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin Osmangazi/Bursa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bursa 13.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6195, Karar No: 2014/1416, Tarih: 10.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/6195 E.  ,  2014/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Gereğince Müdafii ve Vekillerinin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği ve bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı, bu nedenle mahkemenin zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar vermemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin tahsil edilmesi gerektiğine yönelen ve eleştiri öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın hareketli kavga ortamında bıçakla bir kez vurarak sol göğüs alt bölgesine isabetle hemotoraks ve dalakta laserasyon meydana getirecek ve yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı olayda; kullanılan aletin özelliği ve darbenin şiddeti nazara alındığında 1-3 yıl aralığında hapis cezası öngören ve kasten yaralama suçunu düzenleyen TCK’nın 86/1. Maddesinin uygulaması sırasında, aynı kanunun 61.

maddesi gözetilmek suretiyle üst sınırdan bir temel ceza yerine temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...’ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine, hükmolunan ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA; 10.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4672, Karar No: 2021/3076, Tarih: 24.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4672 E.  ,  2021/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 20.15 sıralarında sanığın 113 promil alkollü vaziyette idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, 5.70 metre genişliğinde bölünmemiş, iki yönlü, düz, eğimli, yağmur sebebiyle ıslak zeminli köy yolunda gece vakti yağmurlu havada, hızı ve alkollü olması sebebiyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği, yolun sol tarafından yoldan çıktığı ve su kanalına çarparak savrulması netiesinde araçta yolcu olarak bulunan ...'nın vefat ettiği olayda, sanığın tam kusurlu olduğu yönündeki mahkeme kabulü ve mahkumiyetine ilişkin uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye ve sanığın kusursuz olduğuna ilişkin, katılanlar vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29373, Karar No: 2014/20629, Tarih: 22.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29373 E.  ,  2014/20629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/330589

Mahkemesi :Kdz. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :03.05.2013

Numarası :2010/515 - 2013/178

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibi ve müdürü bulunduğu T... M.. Gemi İnşa San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Med Marine Kılavuzluk ve Römorkaj Hizmetleri İnşaat San. ve Tic. A.Ş. arasında akdedilen ve dosyada onaysız fotokopisi bulunan Geçici İş İlişkisi (Ödünç İş İlişkisi) Sözleşmesine istinaden, ödünç veren T.. M.. Gemi İnşa San. ve Tic. Ltd. Şti.ye bağlı olarak çalışan 1986 doğumlu ölen işçinin, 4857 sayılı İş Kanununun 7. maddesi uyarınca, en fazla 6 ay süre ile hizmet akdinin konusu olan aynı işleri yapmak üzere, ödünç alan M.. M.. Kılavuzluk ve Römorkaj Hizmetleri İnşaat San. ve Tic. A.Ş.nin Kdz. Ereğli'de kurulu olan Ereğli Tersanesindeki işyerlerinde çalışması konusunda anlaştıkları, Ereğli 25 Projesi Kimyasal Tanker Çelik Kontrüksiyon işinde gemi taşlama işçisi olarak çalışmakta olan ölenin, olay günü gündüz saat 08:30 sıralarında, taşlama yapmak üzere 7 nolu blok üzerine çıkmak için bastığı demirden kancalı ızgaranın eğilerek yerinden çıkması sonucu ızgara ile birlikte 5 metre yükseklikten yere düşerek yaralanması, akabinde gördüğü tedavi sonrasında 03.01.2010 tarihinde, künt kafa travmasına bağlı aksanal injuri sonucu ve gelişen komplikasyonlar pnömoni ve peritonit sonucu yaşamını kaybemesiyle sonuçlanan olayda; dosyanın Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi kanalıyla tevdi edildiği İş güvenliği Başmüfettişi ve iş güvenliği uzmanı C.. T.. ile İnşaat mühendisi H.. İ.. U.. ve iş güvenliği uzmanı yüksek mühendis A..S.. tarafından düzenlenen 20.06.2011 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, kazanın nedeninin, ''İş iskelesinin çalışma platformunun sağlam olmaması sonucu iskeleye puntolanmış kancalı demir ızgaranın kırılarak yerinden çıkması'' olarak belirlenmesi, T.. M.. Gemi İnşa San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi sanığın yargılama aşamasında alınan beyanında,İskelenin kurulması ile ilgili sorumlulukları bulunmadığını, çalışma sahasındaki iskelelerin temini, kurulumu ve kontrolünün E..Gemi bünyesinde oluşturulmuş bulunan ve bu çalışma sahasında çalışan tüm firmalara kendilerinden kesilen ücret karşılığında işçi sağlığı ve güvenliği hususunda hizmet veren İSG (İşçi Sağlığı ve Güvenliği) birimi tarafından gerçekleştirildiğini, her türlü eğitim, denetim ve kontrol işlemlerinin bu birim tarafından gerçekleştirildiğini, kendilerinin sadece E.. Gemi A.Ş'ye kiralama yoluyla işçi temin ettiklerini ifade etmesi, asıl işveren firması yetkilililerinin konuya ilişkin beyanlarının alınmamış olması karşısında;

Olayla ilgili sorumluluklarının belirlenmesi amacıyla T.. M.. G.. İnşa San. ve Tic. Ltd. Şti., M.. M.. Kılavuzluk ve Römorkaj Hizmetleri İnşaat San. ve Tic. A.Ş., E.. Gemi İnşa San. ve Tic. A.Ş., İSG (İşçi Sağlığı ve Güvenliği) birimi arasında akdedilen sözleşmelerin temininden sonra, asıl işveren ve taşeron firmaların yapacakları iş, görev ve sorumluluklarının tespiti, T.. M.. Gemi İnşa San. ve Tic. Ltd. Şti.nin işçi tedariki dışında kazaya konu işin yapımıyla ilgili herhangi bir görev ve sorumluluğunun bulunup bulunmadığının, taşlama işinin hangi firma tarafından ve kimin sorumluluğu altında yapıldığının, kazaya neden olan iskelenin kurulumunun kim tarafından yapıldığı, bakımından kimin sorumlu olduğunun, iskelenin kurulumundan sonra yapısında herhangi bir değişiklik, tadilat vs. yapılıp yapılmadığının, iskeleye monte edilen ızgaranın kim ya da kimler tarafından monte edildiğinin, ölen işçi yönünden iş sağlığı ve iş güvenliği tedbirlerinin alınmasından kim veya kimlerin sorumlu olduğunun belirlenmesi, bu konuda adı geçen firma yetkililerinin beyanlarının alınması ve ilgili belgelerin dosya arasına konmasından sonra, teknik üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyelerinden oluşacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi esnasında TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2325, Karar No: 2020/11766, Tarih: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2325 E.  ,  2020/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Doğru olmadığı, gibi;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 26.11.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama tarihi olan 24.12.2020) ibaresinin yazılmasına,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 26.11.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama tarihi olan 24.12.2020) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece düzeltilerek DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/762, Karar No: 2015/549, Tarih: 21.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/762 E.  ,  2015/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/93 E-2011/79 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesince;

“DAVA: Dava dilekçesinde, davacının kaçma şüphesi bulunmamasına karşın hakkında davalı tarafından basmakalıp ifadelerle tutukluluğun devamı kararı verildiği; benzer durumdaki kişiler hakkında tahliye kararlarının verildiği ve masumiyet karinesinin göz ardı edildiği ileri sürülerek; 1.500,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi talep olunmuştur.

CEVAP: Davalı vekili tarafından duruşmada, görevsiz mahkemede açılan davanın reddine karar verilmesi ve lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği savunulmuştur.

GEREKÇE : T.C.Anayasası’nın “Kişi hürriyeti ve güvenliği” başlıklı 19/3, 6, 7 ve son. maddesinde; suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişilerin, ancak kaçmalarını, delillerin yok edilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hakim kararıyla tutuklanabilecekleri, tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı, soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteyebileceği, hürriyeti kısıtlanan kimselerin kısa sürede durumu hakkında karar verilmesini ve bu kısıtlamanın kanuna aykırılığı halinde hemen serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili yargı merciine başvurma hakkına sahip olduğu, bu esaslar dışında işleme tabi tutulanların uğradıkları zararın, tazminat hukukunun genel prensiplerine göre Devletçe ödeneceği hükmü yer almaktadır. Keza Anayasa’nın 40/3. maddesinde de kişinin, resmi görevliler tarafından meydana getirilen haksız işlemler sonucu uğradığı zararının kanuna göre Devletçe tazmin edileceği öngörülmüştür.

Anayasa’nın bu amir hükümlerinin bir gereği ve yansıması olarak CMK’nun Yedinci bölümünde “Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat” başlığı altında 141/1.maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması evrelerinde tutuklama veya tutukluluğun devamı gibi koruma tedbirleri nedeniyle mağduriyete uğrayanların tazminat istemlerine ilişkin düzenleme yapılmıştır. Suç soruşturması ve kovuşturması sırasında kişilerin uğrayabilecekleri maddi ya da manevi zarar halleri 141.maddesinde ayrı ayrı sayılmıştır. Buna göre;

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan,

c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan,

d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen,

“Madde 141 - (1) Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında;

a)Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen,

b) Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmayan,

c) Kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan,

d) Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen,

e) Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen,

f) Mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreleri, hükümlülük sürelerinden fazla olan veya işlediği suç için kanunda öngörülen cezanın sadece para cezası olması nedeniyle zorunlu olarak bu cezayla cezalandırılan,

g) Yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan,

h) Yakalanmaları veya tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen,

i) Hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen,

j) Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen,

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler.”

Tazminat isteminin koşullarına dair hükümler CMK’nun 142.maddesinde yer almıştır. Tazminat talebinde bulunabilmek için, CMK’nun 142/1.maddesine göre, ilgili kişi hakkındaki kararın veya hükmün kesinleşmesi gerekmektedir. Tazminat davası, zarara uğrayanın kendisi, yasal temsilcisi ya da özel yetkili vekili tarafından açılacak, Devlet davalı olarak gösterilecektir. Tazminat istemini incelemeye yetkili ve görevli mahkeme CMK’nun 142/2.maddesi gereğince, mağdurun oturduğu yer ağır ceza mahkemesidir. Tazminata konu asıl işlem, davacının oturduğu yer ağır ceza mahkemesi tarafından yapılmış ise ve o yerde başka bir ağır ceza mahkemesi de yoksa, yer itibariyle en yakın ağır ceza mahkemesi davaya bakacaktır.

Öte yandan; 14.02.2011 tarihli resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’nun 12.maddesi; 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na 93.maddeden sonra gelmek üzere eklenen 93/A maddesi ile bu maddede hüküm olmayan hallerde ilgilisine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağını öngörmüştür.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve CMK ‘nun 141-144.maddelerinin HUMK’nun 573 ve devamı maddelerine göre özel kanun niteliğinde olması dikkate alınarak eldeki davaya bakmaya Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu kanaatine varılarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;