muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30746, Karar No: 2015/34874, Tarih: 17.12.2015

Dosya kapsamına göre davacının işe başlatılma başvurusunun, davalı Belediye Meclisince 10.07.2009 tarihli kararı ile reddine ve iş bu red bildiriminin davacıya bildirilmesine dair 13.08.2009 tarihli idari işlemlerin.... 1. İdare Mahkemesinde dava konusu edilmesi üzerine 23.01.2010 tarihinde yürütmenin durdurulması kararı verildiği ve davacının 23.08.2010 tarihinde tekrar işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının ücret, ikramiye, ilave tediye ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklı sosyal hak alacaklarının kabulüne karar verilmesi isabetli ise de; davacının işten çıkarıldığı 10.06.2009 tarihi ile tekrar işe başlatıldığı 23.08.2010 tarihleri arasındaki on dört aylık süre üzerinden hesaplama yapılması isabetli olmamıştır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesine göre kesinleşen işe iade kararı üzerine başvuran işçinin işe başlatılmaması halinde feshin geçersizliği davasında belirlenen iş güvencesi tazminatı ile çalıştırılmadığı en çok dört aylık süre ücret ve diğer hakları öngörüldüğünden davacının dört ayla sınırlı olarak ücret ve diğer sosyal hak alacaklarına hak kazandığının kabulü gerekir. Belirtilen sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12303, Karar No: 2013/28465, Tarih: 18.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/12303 E.  ,  2013/28465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Beden Eğitimi dersi sırasında mağdurun şikayeti üzerine sanıkla konuşan ve üzerinde ne var diye sorduğunda kaçmaya başlayan, öğrencilerin üzerine yürüyüp rastgele bıçak sallayan öğrenciler ve okul güvenlik görevlisi tarafından etkisiz hale getirilen sanık hakkında tutanak düzenleyen beden eğitimi öğretmeni Akkadın Mollaoğlu, sanığı elinde bıçakla yakalayan okul güvenlik görevlisi, tanık ... ile mağdur dinlenmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Tanıklar ... ve ...'nın, sanığın elindeki bıçağı sallayarak kaçtığını ifade etmeleri karşısında, hangi gerekçelerle savunmaya itibar edildiği Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5460, Karar No: 2016/5105, Tarih: 01.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5460 E.  ,  2016/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında her iki suçtan beraat

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat

Sanık ... hakkında her iki suçtan mahkumiyet

Sanıklar ..., ... ve ..., hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat kararı verilen ..., ..., ... ve ... ile resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan hakkında beraat kararı verilen ... aleyhine olduğu, sanık ve müdafilerinin ise verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz talebinde bulundukları anlaşılmakla bu yönlerden yapılan incelemelerde;

1-Suç tarihinde...Komutanlığı Bütçe ve Maliye Kısım Amirliğinde görev yapan sanık ...'in ...Hastanesi'nden reçete edilen tıbbi cihazlar hakkında, dört adet firma ve şahıs adına sahte 20 adet ödeme belgesi ve buna bağlı evraklar nedeniyle sanıklar ile iştirak halinde sahte belgeler düzenleyerek kamu zararına neden olduğu iddiası ile sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan davada, sanık ...'in eylemlerinin 5237 sayılı TCK.'nun 204/2 maddesinde tanımlanan "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu, oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan hüküm kurulmuş olması karşısında; eylemin kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve iştirak suçunu oluşturabilmesi için öncelikle sanığının görevlendirme ve dosyasının aslı gibidir onaylı sureti getirtilerek, sanığın 657 sayılı yasaya tabi veya memur gibi yargılanmasını gerektirecek yasal bir düzenleme olup olmadığı, memur sıfatını haiz ise 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca soruşturma iznine tabi olup olmadığı ve görevi gereği düzenlemeye yetkili olup olmadığı hususları araştırılarak, izne tabi ise yetkili merciden dava şartı olarak "soruşturma izni" alınması gerektiği, izin alınmış ise evrakın dosya içerisine getirtilmesi ve oluşacak duruma göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanık ... bakımından yapılan incelemede; UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 14.06.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 01.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5727, Karar No: 2015/2309, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5727 E.  ,  2015/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13249, Karar No: 2010/3469, Tarih: 02.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/13249 E.  ,  2010/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu motorin yönüyle mahallinden her zaman bir karar alınması mümkün görülmüştür.

Suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, Özgür 4 isimli teknenin ve teminatın iadesine, 02.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8163, Karar No: 2013/11923, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8163 E.  ,  2013/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, öğrencisi oldukları Topçular İlköğretim Okulunun, kapılarını, camlarını kırmak suretiyle okula zarar verdiklerinin iddia edildiği olayda; savunmalarının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil edilemediğinden bahisle beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Üst C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14744, Karar No: 2015/7741, Tarih: 25.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14744 E.  ,  2015/7741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/356972

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2008/147 (E) ve 2011/366 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir ancak,

1-Yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari engel sabıkası bulunmayan ve hakkında verilen mahkumiyet kararı ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiği kanıtlanamadığı cihetle, CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerindeki şartlar oluşmadığından bahisle uygulanmaması,

2-Kabule göre de,

25.01.2008 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın inceleme yapmak üzere ilgili şirkete giden vergi denetmenlerine defterleri ibraz edemeyeceğini beyan etmesi karşısında ayrıca tebligat yapılmasına gerek olmaksızın suçun tutanak tarihinde işlendiği cihetle, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının altı ay hapis olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8978, Karar No: 2007/9409, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8978 E.  ,  2007/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayramiç İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9204, Karar No: 2022/2949, Tarih: 23.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9204 E.  ,  2022/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine ilişkin HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş; bu kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce kararın kesin olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş, söz konusu ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.05.2018 gün ve 2017/358-2018/446- E/K sayılı kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK 353/1-a-6. maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş olup; bu karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 08.06.2020 gün ve 2017/358-2018/446- E/K sayılı ek kararı ile HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereği verilen kararın kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, bu ek karar, davacılar vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

HMK'nın 353/l-a-6 maddesinde, ilk derece mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27/05/2021 gün ve 2020/(20)5-451 Esas 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6. maddesi gereğince verilen karar; aynı Kanun'un 353/1-a ve 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile eklenen 362/1-g maddesi uyarınca kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamayacağından, davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27/05/2021 gün ve 2020/(20)5-451 Esas 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6. maddesi gereğince verilen karar; aynı Kanun'un 353/1-a ve 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile eklenen 362/1-g maddesi uyarınca kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamayacağından, davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/733, Karar No: 2016/2736, Tarih: 15.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/733 E.  ,  2016/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde dosya kapsamındaki bilirkişi raporu da dikkate alındığında ... ilçesi ..... Belediye Başkanı ve Meclis üyeleri olarak görev yapan sanıkların 04/04/2008 ve 02/05/2008 tarihli meclis kararlarıyla ....'a ait taşınmazın önündeki 10 metre genişliğindeki yolu 02/11/1985 tarih ve 18916 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Plan Yapımına Dair Yönetmeliğin 29. maddesinde aykırı olarak 8 metreye düşürerek bu kişi lehine haksız menfaat sağladıkları gibi aynı yol güzergahında evi bulunan katılanın da mağduriyetine neden oldukları anlaşılan olayda yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6593, Karar No: 2015/651, Tarih: 12.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6593 E.  ,  2015/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; sanığın eline geçirdiği bıçakla mağduru, göğüs bölgesine vurmak suretiyle hematoraksa, perikard tamponadı ile kalpte ve sol akciğerde yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nım 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, sonuç ceza değişmeyeceği için bozma sebebi sayılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .......’in mağdur..'ı kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya, suç vasfına, uygulama maddelerine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsa Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslanna ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının bozma öncesi yargılama giderleri arasında yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen 420,00.TL müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılarak, "toplam 477,65.TL" olarak tesbit olunan miktarın "toplam 57,65.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2654, Karar No: 2023/347, Tarih: 08.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/2654 E.  ,  2023/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Olası kastla öldürme, bilinçli taksirle öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince olası kastla öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin kararın ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2017/484 Esas, 2019/167 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar ... ve Resul'un olası kastla öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b) Sanık ... hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/2720 Esas, 2019/2253 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin, katılan Kurum vekilinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.03.2022 tarihli ve 2019/125855 sayılı, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi;

1. Sanıklar ... ve Resul hakkında kurulan hükümler yönünden;

Sübuta, sanıkların canavarca hisle veya eziyet çektirerek ve tasarlayarak kasten öldürme suçundan haksız tahrik hükümleri uygulanmaksızın en üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine,

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

a) Suç vasfının canavarca hisle veya eziyet çektirerek ve tasarlayarak kasten öldürme suçu olarak belirlenmesi gerektiğine,

b) Sanığın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine,