muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1698, Karar No: 2008/2644, Tarih: 13.06.2008

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte kayıt maliklerinin tümünü oluşma nedenlerini açıkta pay kalmayacak şekilde varsa haritalarıyla birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra tapu kaydına dayanan davalı tarafın kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki yadamaliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli, yada bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı yada bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, tapu kaydına dayanan tarafın tapu kayıt maliki yada malikleri ile akdi yada irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan tapu kaydının dava konusu 17 ada 28 parsel sayılı taşınmazdan başka dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı, ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, dayanılan tapu kaydının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usulün 43 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve tapu kaydının kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılan davanın dayanağı dava dilekçesi yerel bilirkişiye okunarak, dilekçede tarif edilen taşınmaz yerel bilirkişiye zeminde göstertilmeli, uzman bilirkişiden kadastro paftasını yerel bilirkişinin zeminde gösterdiği taşınmaza ablike etmesi istenilmeli, bundan sonra uzman bilirkişiden yerel bilirkişinin gösterdiği taşınmazın ada ve parsel sayısı sorulup saptanmalı, bu yolla gerçekten 17 ada 28 parsel sayılı taşınmazın aktarılan davanın kapsamı olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, kadastro mahkemesinin aktarılan davanın kapsamı ile sınırlı olarak yanlar arasındaki uyuşmazlığı çözümleyeceği düşünülmeli, 17 ada 28 parsel sayılı taşınmazın tümünün

kadastro paftasını yerel bilirkişinin zeminde gösterdiği taşınmaza ablike etmesi istenilmeli, bundan sonra uzman bilirkişiden yerel bilirkişinin gösterdiği taşınmazın ada ve parsel sayısı sorulup saptanmalı, bu yolla gerçekten 17 ada 28 parsel sayılı taşınmazın aktarılan davanın kapsamı olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, kadastro mahkemesinin aktarılan davanın kapsamı ile sınırlı olarak yanlar arasındaki uyuşmazlığı çözümleyeceği düşünülmeli, 17 ada 28 parsel sayılı taşınmazın tümünün yada bir bölümünün aktarılan davanın kapsamı dışında kalması halinde, kapsam dışında kalan taşınmazın olağan yönteme göre kadastrosunun tamamlanması için dayanağı kayıt ve belgenin Kadastro Müdürlüğüne geri çevrilmesine karar verileceği düşünülmeli, daha sonra 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20

.maddesi hükmü uyarınca davalı tarafın dayandığı tapu kaydı ile davacıların dayandığı senetler yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kaydının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kök tapu kaydı ve tedavül kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın tesbite dayanak yapılan davalıların dayandığı tapu kaydı ile davacı tarafın tutunduğu senetlerin kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tümü yada bir bölümü dayanılan tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde tapu kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda tapu kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında ayrıca dava konusu taşınmazın tümünün yada bir bölümünün tapu kaydı kapsamında kalması halinde tapu kayıt kapsamında kalan taşınmazın kayıt malikleri yada mirasçıları arasında tapu dışı paylaşmaya konu olup olmadığı, paylaşmaya konu olmuş ise paylaşmanın yapıldığı gün ve her bir paydaşa tapu dışı paylaşmada payı karşılığında hangi taşınmaz yada taşınmazlar veya terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, tapu dışı paylaşma yapılmış ise tapu dışı paylaşmanın bozulup bozulmadığı araştırılmalı, bu konular hakkında da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı, ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de çekişmeli taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki duraksamasız giderilmeli, bu olgular eşliğinde ayrıca davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b maddesi hükmünde öngörülen mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli, yargı denetimine açık rapor alınmalı, bundan

sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13, 20, 13/B-b, 19, 15 ve 30/2 maddeleri hükmü eşliğinde sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA- peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine, 13.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22109, Karar No: 2023/9079, Tarih: 06.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/22109 E.  ,  2023/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2004 tarihli ve 2009/1962 iddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 503 üncü maddesi, 522 nci maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2007 tarihli ve 2004/99 Esas, 2007/261 Karar sayılı kararı ile eylemin yağma suçunu oluşturabileceği, bu nedenle delilleri tartışma yerinin Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Görevsizlik kararı üzerine, ... 7 Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2010 tarihli ve 2007/165 Esas, 2010/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yağma suçundan beraatine kararı verilmiştir.

4. ... 7 Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2010 tarihli ve 2007/165 Esas, 2010/225 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.06.2016 tarihli ve 2015/2254 Esas, 2016/5597 Karar sayılı kararı ile,

3. Görevsizlik kararı üzerine, ... 7 Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2010 tarihli ve 2007/165 Esas, 2010/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yağma suçundan beraatine kararı verilmiştir.

4. ... 7 Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2010 tarihli ve 2007/165 Esas, 2010/225 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.06.2016 tarihli ve 2015/2254 Esas, 2016/5597 Karar sayılı kararı ile,

"Suça konu 04/03/2003 vade tarihli 60.000.000.000.-TL bedelli bonoya istinaden katılanın anlatımlarını doğrulayacak şekilde aleyhine Pendik 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden alınan ihtiyati haciz kararı ile başlatılan icra takibi, suça konu alacaklısı sanık ..., borçlusu katılan ... olan 28/02/2003 keşide, 04/03/2003 vade tarihli 60.000.000.000.-TL bedelli senet örneği; katılanın sanık adına Yapı Kredi Bankası aracılığı ile gönderdiği 4.000.000.000.-TL nakit ödeme belgesi, katılanın iddialarını doğrulayan ve görevli mahkemede dinlenen tanıklar S.B. ve F.A. ile görevli mahkemede çağrılmalarına rağmen davetleri takipsiz bırakılan ve dinlenilmeyen E.İ. ile E.T.'nin hazırlık aşamasında ve görevsiz mahkemedeki anlatımları dikkate alınmadan, sanık aleyhine icra takibi başlatan M.A. isimli şahsın sanık ve katılanla arasındaki hukuki ilişkilerinin niteliği konusunda bilgisine başvurulmadan, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2018 tarihli ve 2016/356 Esas, 2018/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesi, 62 nci maddesi, uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2018 tarihli ve 2016/356 Esas, 2018/35 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.02.2020 tarihli ve 2018/2942 Esas, 2020/761 Karar sayılı kararı ile basit yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün,

"Sanığa yüklenen yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından hükmün açıklandığı 07.02.2018 tarihli oturumda, savunman bulundurulmaksızın hükümlülük kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/3, 188/1, 289/3-e maddelerine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının kısıtlanması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/155 Esas, 2020/221 Karar sayılı kararı ile basit yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesi, 62 nci maddesi, uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/155 Esas, 2020/221 Karar sayılı kararı ile basit yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesi, 62 nci maddesi, uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan,10.09.2021 tarihli ve 2020/155 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Hükmün bozulmasına,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, sanığın asıl işletmecisi olduğu işletmede pazarlama müdürü olarak işe başladığı, işe başladıktan bir süre sonra sanığın teminat olarak katılandan senet talep ettiği, bu talebinin hukuki bir dayanağının bulunmadığı, katılanın kabul etmemesi üzerine katılana işini kaybedeceği yolunda baskı uygulamak suretiyle 60 milyar tutarında düzenlenen bono nitelikli senedi katılana imzalatarak alıkoyduğu, sonrasında bu senedi icraya koyacağına dair katılanı tehdit ederek 4 milyar TL para aldığı, 60 milyar tutarında senedi yırtıyormuş gibi yaparak başka bir senedi yırttığı ve 60 milyar tutarındaki senedi tanık M.A.'ya vererek katılan aleyhinde icra takibi yapılmasını sağladığı maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Dosya arasında alınan senedin icraya konulduğuna dair icra dosyası, ihtiyati haciz kararı ve katılanın sanığa 4 milyar TL tutarında para yatırdığına dair banka dekontu mevcuttur.

3. Sanığın tehdit ederek katılandan 60 milyar TL tutarında senet alması şeklinde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, 765 sayılı Kanun veya 5237 sayılı Kanun'un uygulamasının sanık lehine olup olmadığı tartışılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Dosya arasında alınan senedin icraya konulduğuna dair icra dosyası, ihtiyati haciz kararı ve katılanın sanığa 4 milyar TL tutarında para yatırdığına dair banka dekontu mevcuttur.

3. Sanığın tehdit ederek katılandan 60 milyar TL tutarında senet alması şeklinde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, 765 sayılı Kanun veya 5237 sayılı Kanun'un uygulamasının sanık lehine olup olmadığı tartışılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanın, soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın mağazasına mal vermesi sebebiyle sanık ile tanıştığını ve ticari dostlukları olduğunu, işlerinin kötü gitmesi sebebiyle sanığın kendisini işe aldığını ve işten attırma tehdidi ile sanığa 60 milyar tutarında senet verdiği ve teminat senedi olduğunu belirttiği, sanığın kendisinden ilk senedi vererek yeniden 60 milyar tutarından senet istediğini söylediği ve soruşturma aşamasında ikinci senedin verilme nedenini açıklamadığı gibi ayrıca bu senedin veriliş sebebi olarak herhangi bir tehdit ve cebir eyleminden bahsetmediği, yapılan ibranamenin ise 21.02.2003 tarihli olduğu, düzenlenen ikinci senedin ise 28.02.2003 tarihli olduğu, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.02.2020 tarihli ve 2018/2942 Esas, 2020/761 Karar sayılı kararına istinaden ifadesi alınan tanık M.A.'nın işleme konulan senet üzerinde cirosu olmadığını ve iş yerini uzun süre önce kapatması nedeniyle evrakların bulunmadığını ne katılanı ne de sanığı tanımadığını söylediği, cirosu bulunan sanığın alınan imza örnekleri ile yapılan karşılaştırma neticesinde sanığın eli ürünü olduğuna dair bir sonuç elde edilemediği, sanığın üzerine atılı yağma suçunnu işlediğine dair sadece katılanın imzası dışında delil elde edilemediği, senedin zorla ve tehditle alındığına dair de hiçbir delil bulunmadığı, sanığın bu nedenle savunmasının doğru kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/155 Esas, 2020/221 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname gerekçesine aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2572, Karar No: 2019/7343, Tarih: 25.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2572 E.  ,  2019/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 04/09/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2015/702 esas, 2016/11 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/09/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 23/03/2015 tarihinde işlediği iddia edilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Tedbirin infazı esnasında sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2015/702 esas, 2016/11 sayılı kararıyla, “yasal sürelere uyulmaksızın tebligat işlemleri yapıldığından kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın kaldırılmasının usule uygun olmadığı” gerekçesiyle “karar verilmesine yer olmadığına” ve “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında yer alan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına” karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2015/702 esas, 2016/11 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda olduğu gibi "kovuşturma şartının" gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “dava açılmasının ertelenmesi kararına kalındığı yerden devam edilmesine” karar verilmiş olması karşısında, Mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; karar verilmesine yer olmadığına dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2016 tarihli ve 2015/702 esas, 2016/11 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe ve hüküm fıkrasında yer alan “karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin YAZILMASINA, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 25.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16413, Karar No: 2019/14967, Tarih: 03.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16413 E.  ,  2019/14967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçirmiş olduğu ani rahatsızlık nedeniyle sona erdirildiğini belirterek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.