muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11252, Karar No: 2023/2751, Tarih: 23.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; kastı olmadığına, beraat etmesi gerektiğine ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/630 Değişik İş sayılı önleme araması kararı ile yolcu otobüsünde yapılan aramada muavin olduğu anlaşılan sanığa ait çuvallarda 5143 paket kaçak sigaranın ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın kolluk aşamasında kaçak sigaraları muavini olduğu otobüsüne yerleştirdiğini, satacağını beyan ettiği, bozma öncesi savunmasında kaçak sigaraları Doğubeyazıt'tan aldığını, Ankara'ya götürdüğünü, Sivas'ta köylüsü kaçak sigara almak isteyince tam vereceği esnada polislerin geldiğini beyan ettiği, bozma sonrası ise sanığa duruşma gününü bildiren, ön ödeme ihtaratı ve Yargıtay ilamı ekli tebligatın usulüne uygun şekilde yapıldığı ancak sanığın duruşmaya gelmediği belirlenmiştir.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi

ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile yirmiikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ayrı ayrı uygulanarak lehe kanunun tespiti yerine, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece sanığa yapılan etkin pişmanlık ihtarında suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, "1/3" oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 20.09.2013, iddianame düzenleme tarihinin 27.11.2013 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/238 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 30.09.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 15.01.2014 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/948 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 07.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 22.10.2013 olduğu,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/238 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 30.09.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 15.01.2014 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/948 Esas sırasında kayıtlı dosyada suç tarihinin 07.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 22.10.2013 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre

sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/514 Esas, 2021/653 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/135, Karar No: 2021/12781, Tarih: 09.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/135 E.  ,  2021/12781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki dava konusu Merkez ilçesi, ... mahallesi 453 ada 7 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 8. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası tespit edilen bedel ile bozma öncesi tespit edilen bedel farkı olan 61.545,18 TL’nin davalı ... ve ...'a derhal ödenmesine, ödeme için bankaya müzekkere yazılmasına,tapuda takyidat var ise bedele yansıtılmasına) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2515, Karar No: 2024/1144, Tarih: 14.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2515 E.  ,  2024/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1315 E., 2023/30 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/159 E., 2019/162 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... mahallesi 126 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit gördüğünü, taşınmazların karşısında bulunan ve müvekkili adına tespit gören taşınmaz ile bir bütün iken derede yapılan ıslah çalışmaları sonucu müvekkiline ait taşınmazın bölündüğünü, kadastro çalışmaları başlamadan müvekkili tarafından uzun yıllar malik sıfatı ile kullanıldığını, Köy Tüzel Kişiliğinin bu taşınmazlar üzerinde korunması gerekir hukuki durumunun olmadığını, bu nedenlerle belirtilen taşınmazların müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Belediyesi vekili cevap dilekçesinde özetle; söz konusu davada husumetin sadece ... ilçe belediyesine yöneltilmesinin gerektiğini, dava konusu yerin mülkiyetinin ... Belediyesine ait olduğunu, ilgili tapu kaydı ve haritasını dilekçe ekinde sunduğunu belirtip kendileri açısından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava konusu ettiği taşınmazların köy tüzel kişiliği adına tescil edilmiş olup 6360 sayılı Yasa ile değişik Büyükşehir Belediye Yasası'nın hükümleri göz önüne alındığında köy tüzel kişiliği sona erdiğinden söz konusu taşınmazların mülkiyetinin belediyeye geçtiğini, bu nedenle davanın Hazineyi ilgilendiren bir yönü bulunmadığını belirterek husumet yönünden reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava konusu ettiği taşınmazların köy tüzel kişiliği adına tescil edilmiş olup 6360 sayılı Yasa ile değişik Büyükşehir Belediye Yasası'nın hükümleri göz önüne alındığında köy tüzel kişiliği sona erdiğinden söz konusu taşınmazların mülkiyetinin belediyeye geçtiğini, bu nedenle davanın Hazineyi ilgilendiren bir yönü bulunmadığını belirterek husumet yönünden reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmaza ilişkin dava dışı ... tarafından açılan davada Kozan 1. Kadastro Mahkemesinin yapmış olduğu değerlendirmede 126 ada 1 ve 2 nolu parsellerin kimsenin kullanımında olmadığı, köyün ortak kullanımında olduğu sonucuna varılarak davanın reddedildiği ve kararın temyiz incelemesi sonucu kesinleştiği, keşif sonucu orman bilirkişisinden alınan raporda dava konusu parsellerin memleket haritalarında, mescere haritasında ve hava fotoğraflarında dere yatağı olarak görüldüğünün tespiti yapıldığı, ziraat bilirkişi raporunda dava konusu parsellerin kumsal, ham toprak, taşlık, dere yatağı vasfında olduğunun, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken yerlerden olduğunun bildirildiği, mahalli bilirkişilerin ortak beyanında dava konusu parsellerin evveliyatından beri köye ait yerlerden olduğu ve davacının burayı ekip biçtiğine dair hiçbir bilgilerinin olmadığının belirtildiği, böylece davacının dava konusu parselleri hiçbir zaman kullanmadığı, zilyetliğinde bulundurmadığı, dava konusu parsellerin evveliyatından beri köye ait olduğunun tüm dosya kapsamından sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin bildirmiş olduğu tanıkların vefat etmiş olduklarını, müvekkili tarafından bu durumun bildirildiği halde Mahkemenin keşfi yaparak davanın reddine karar vermiş olduğunu, ölen tanıklar yerine tekrar tanık bildirilmesi için süre verilmesi gerekir iken bu husus yerine getirilmeyerek usul ve yasaya aykırı şekilde hüküm kurulmuş olduğunu belirterek Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, gayrimenkul satış senedi mahkeme dosyasına sunulduğu halde bu satış senedinin davaya konu yere uygulanmadığını, şayet uygulanmış olsa idi bu yeri davacının malik sıfatı ile yıllardan bu yana kullandığının anlaşılacağını, senette bulunan satan kişilerin keşif sırasında dinlenmediğini, bu nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle, istinaf aşamasında öne sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün olmamasına göre, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/18859, Karar No: 2012/23887, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18859 E.  ,  2012/23887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2893, Karar No: 2017/4181, Tarih: 22.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2893 E.  ,  2017/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin cezayı azaltıcı nedenlerin bulunmadığına, sanık müdafiinin suç vasfına, meşru müdafaa ve gönüllü vazgeçme bulunduğuna vesaireye yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in, yakın mesafeden ...'a tabanca ile bir el ateş ederek, göğüs bölgesinden vurduğu ve hemopnömotoraks, sağ skapula açık kırığı meydana getirip, yaşamsal tehlike geçirecek, kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 3. derecede etkileyecek şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir cezaya hükmolunması yerine, alt sınıra yakın şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

2- Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1727, Karar No: 2010/6726, Tarih: 02.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/1727 E.  ,  2010/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 SK.nun 359/b-1, 647 SK.nun 6. maddeleri gereğince 18 ay süre ile hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye dair.

I- Sanık müdafiinin yüzüne karşı 23.09.2008 tarihinde verilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 06.10.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken aynı yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinde belirtilen “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı” belge ile aynı yasanın 359/b-1. maddesindeki “sahte” belgenin farklı yaptırımları içeren suçlar olduğu,sanık hakkında düzenlenen kaçakçılık suçu raporunda sanığın 2002 ve 2003 yıllarında gerçek mal alışları olduğu halde Kartal Vergi Dairesinin vergi mükellefi olan ’dan sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanarak KDV matrahını azalttığının belirtilmesine karşın aynı raporun “3.2 suçun maddi unsurları” bölümünde sanığın 2002 ve 2003 yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanarak vergi ziyaına sebep olup, ’ya ait belgelerin de muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğunun belirtilmesi ve bu kişi hakkında 12.08.2004 tarih sayılı vergi tekniği raporu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında gerçeğin ve suç vasfının tayininin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; iddia edilen faturaları düzenlediği belirtilen ve dosya arasında bulunmayan ’ya ait vergi tekniği raporunun onaylı sureti getirtilerek incelenmesi, hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetlerinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması,ayrıca ilgili vergi dairesinden kaçakçılık suçu raporundaki çelişki sorularak sanık hakkında düzenlendiği belirtilen ve dosya içinde bulunmayan 2003 yılına ait 01.05.2007 gün ve 621/29 sayılı vergi inceleme raporu da getirtilip toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 02.07.2007 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan vergi suçu raporu ve ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında “sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların kendi içinde teselsül eden birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden iki ayrı hüküm kurulması yerine hangi takvim yılında işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.