muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8451, Karar No: 2022/289, Tarih: 24.01.2022

nedeninin bulunmadığı, tüketici hakem heyetince verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 26/11/2021 tarihli yazısında; mahkemenin kısa kararı ile gerekçeli kararının farklı olması emredici nitelikteki hükümlere, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 tarih ve Esas: l99l/7, Karar: l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olduğu ve yine esas yönünden Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinin ücretlerin iadesine ilişkin maddesi ile davanın tarafları arasında 03.04.2018 tarihinde imzalanan Öğrenci Kayıt Sözleşmesinin ilgili maddeleri göz önünde bulundurularak hukuki değerlendirmeyle hakimin çözüme ulaşabileceği bir konuda, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmayan somut delile dayanmayan bilirkişi raporu esas alınarak, tüketicinin sözleşmeyi feshetmekte haklı olup olmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK’nın 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Dava, tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

1-Öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık, kısa kararla gerekçeli karar arasında kanun yoluna başvurulması hususunda çelişkili karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Hükmün tefhimi sırasında HMK'nın 297/2. maddesinde belirtildiği üzere taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Hükmün tefhimi sırasında HMK'nın 297/2. maddesinde belirtildiği üzere taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

HMK.’un 298/2 (HUMK. nun 382) maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır.

Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Dava dosyası incelendiğinde; kısa kararda istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiş olduğu, gerekçeli kararda ise kesin olmak üzere karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacının süresinde istinaf kanun yoluna başvurduğu, ilk derece mahkemesince istinaf başvurusunun kesin olan karara ilişkin olduğundan bahisle reddine dair ek karar verildiği, söz konusu ek kararın davacı tarafından süresinde istinaf edildiği ve ilgili Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın onanmasına karar verildiği sabittir. Kısa kararda istinaf kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi mahallinde her zaman düzeltilebilecek nitelikte maddi hataya dayanmaktadır. O halde, mahkeme tarafından kanun yararına bozma yoluna başvurulabilecek nitelikte olan ve açıkça yürürlükteki hukuka aykırı bulunan bir karar verilmemiştir. Yasalara mutlak şekilde muhalefet edilmedikçe kanun yararına bozma kararı verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklandığı üzere mahkemece; kısa karar ve gerekçeli kararda çelişki oluşturacak şekilde farklı karar verilmediği, kısa kararda kanun yolunun açık olduğunun yazılmasının maddi hataya dayandığı anlaşıldığından, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin reddi gerekir.

2-Kanun yararına bozma konusunu oluşturan diğer uyuşmazlık ise; hukuki değerlendirmeyle hakimin çözüme ulaşabileceği bir konuda, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmayan somut delile dayanmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nın 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece dosya kapsamında bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve hükme esas alındığı anlaşılmakla birlikte taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 2. ve 5. maddesi ile davacının davalıya gönderdiği sms de değerlendirilerek tarafların iddia ve savunmalarını karşılar nitelikte gerekçe oluşturulmuştur. Mahkeme tarafından kanun yararına bozma yoluna başvurulabilecek nitelikte olan ve açıkça yürürlükteki hukuka aykırı bulunan bir karar verilmemiştir. Yasalara mutlak şekilde muhalefet edilmedikçe kanun yararına bozma kararı verilemez.

O halde mahkemece, gerekçesinde de açıklandığı üzere ilgili sözleşme hükümlerine göre hukuki değerlendirme yapıldığı anlaşıldığından verilen kararın usul ve yasaya uygun olması nedeniyle Adalet Bakanlığı’nın bu yöne ilişen kanun yararına bozma talebinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma taleplerinin reddine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Adalet Bakanlığı'na İADESİNE, 24/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/766, Karar No: 2006/1651, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/766 E.  ,  2006/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; ... ve ... oğlu 1926 doğumlu ...'ün anne-baba ve çocuklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosunun merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2059, Karar No: 2007/4575, Tarih: 04.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2059 E.  ,  2007/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ...ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı, davalının taahhüdündeki “Koç Üniversitesi Rumelifeneri inşaatının” mermer kaplama işlerinin yapımını 3 ayrı “Alt yüklenici sözleşmesi” ile üstlenmiştir. Yanlar arasındaki bu sözleşmeler uyuşmazlık konusu değildir. Dava kur farkının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, taraflar arasındaki sözleşmelerin 2.ve 5.maddeleri uyarınca ödemelerin aylık hakedişlere göre ve ödeme tarihindeki döviz kuru dikkate alınarak yapılmasının kararlaştırıldığını, davalının 28.02.2001 tarihine kadar bu şekilde ödeme yapmasına karşın, anılan tarihten sonra 1 ABD Dolarını 685.391 lira olarak sabitleyerek ödemeleri yaptığını belirterek, sözleşmeye aykırı olarak yapılan bu ödemeler nedeniyle doğan kur farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı iş sahibi, taraflar arasındaki 31.10.2000 tarihli protokol uyarınca yurtdışından malzemeleri ithal ettiğini ve faturalarla davacı yükleniciye devrettiğini ileri sürmüştür. Gerçekten tarafların imzasını içeren 31.10.2000 tarihli protokolde, “taraflar arasındaki sözleşmelerdeki keşif miktarlarında proje revizyonlarından dolayı artışlar meydana geldiği,

bu nedenle sözleşme gereği alt yükleniciye (davacıya) avans verilmesi yerine malzemenin davalı tarafından getirilip, fatura üzerinden davacıya aynen dekont edilmesine karar verildiği” yazılıdır. Davacı yüklenici de bu malzemelerin iş sahibi tarafından yurtdışından ithal edildiğini, bedellerinin hakedişlerinden kesildiğini beyan etmiştir. İş sahibi tarafından ithal edilip yükleniciye teslim edilen malzemelerin faturaları 31.10.2000 ve 31.12.2000 tarihlerini taşımaktadır. Bu malzemeler işte kullanılmışsa ve hakedişler kapsamında yeralmışsa davacı yüklenici hakediş kapsamında yeralan bu malzemeler yönünden kur farkı isteminde bulunamaz.

Ayrıca davacı yüklenici 28.02.2001 tarihli 3 adet hakedişe koyduğu ihtirazi kayıtta, 28.02.2001 tarihli Merkez Bankası döviz alış kurunun 906.164 lira olduğunu, hakedişleri bu nedenle döviz kuruna itiraz ederek imzaladığını belirtmiştir. Davacı tarafından 3 ayrı sözleşme ile yapımı üstlenilen işlerden son işin bitim tarihi sözleşmesinde 28.02.2001 olarak gösterilmiştir. Bu durumda son işin teslim tarihi 28.02.2001 olduğuna göre, işin bu tarihte bitirilmemesinden davacı yüklenici sorumludur. Davacı yüklenici 28.02.2001 tarihinde kabul ettiği dolar döviz kuru dışındaki süre ve kur fazlası için de istekte bulunamaz. Başka bir anlatımla, davacı yüklenici son işi 28.02.2001 tarihinde teslim etmek zorunda olduğundan, bu tarih itibariyle hakedişlerde kabul ettiği 906.164 liralık döviz kuru ile bağlıdır ve 28.02.2001 tarihinden sonraki tarihlerde oluşan kur farkını talep edemez. Öyleyse mahkemece bu konularda bilirkişilerden ek rapor alınıp varsa davacı yüklenicinin hakettiği kur farkının hesaplattırılması gerekir. Açıklanan hususları değerlendirmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak davanın yazılı şekilde kabulü doğru olmamıştır.

3-Davacı yüklenici 07.09.2001 tarihli Kadıköy 12.Noterliğinin 21939 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davalıdan 54.902.770.000 lira istekte bulunmuştur. Anılan ihtarname davalıya 10.09.2001 tarihinde tebliğ edilmiş, ihtarda davalıya ödeme için 7 gün süre verilmiştir. İhtarnamede verilen süre ve tebliğ tarihi dikkate alındığında bu miktar yönünden davalı 18.09.2001 tarihinde temerrüde düşmüştür. Dolayısıyla kur farkı olarak ihtarname ile istenen miktar yönünden temerrüt tarihi olan 18.09.2001 tarihinden, kalan miktar yönünden ise ıslah tarihi 05.07.2005 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken sadece 20.000.000.000 lira yönünden ihtarla temerrüdün oluştuğu kabul edilerek karar oluşturulması hatalı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2.bent uyarınca davalı iş sahibi, 3.bent uyarınca davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13416, Karar No: 2015/12121, Tarih: 20.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13416 E.  ,  2015/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .. Köyü çalışma alanında bulunan 177 ada 25 parsel ve 149 ada 1 parsel sayılı 351.655,06 ve 4.395.050,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kamu orta malı mera niteliğiyle sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiş, 149 ada 2 parsel sayılı 13.369,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Akın ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar .... ve müşterekleri, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Hazine,...Köyü Tüzel Kişiliği ve .. davalı göstermek suretiyle tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 149 ada 2 parsel numarasına ilişkin davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacılarıın dava konusu yaptığı diğer parsel sayılı taşınmazlar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 20.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2669, Karar No: 2021/3656, Tarih: 29.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2669 E.  ,  2021/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2019 tarihli ve 2017/9082 soruşturma, 2019/3017 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/10/2019 tarihli ve 2019/91782 soruşturma, 2019/4516 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/259 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/01/2021 gün ve 94660652-105-41-17586-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/01/2021 gün ve 2021/12276 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, soruşturma konusu olayda, müştekinin sahibinden.com adresinde gördüğü aracı satın almak için cebe havale yöntemi ile gönderdiği 250,00 Türk lirası paranın Yıldırım/Bursa adresinde bulunan ATM'den çekildiği ve haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2019 tarih ve 2019/259 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 29/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4226, Karar No: 2023/2661, Tarih: 06.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4226 E.  ,  2023/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/465 E., 2023/568 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık müdafiinin yokluğunda verilip elektronik tebligat adresine gönderilerek usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/204 Esas, 2022/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 3 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/465 Esas, 2023/568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 04.05.2023 tarihli ve 2023/47503 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 04.05.2023 tarihli ve 2023/47503 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık sübut bulan eylemi olası kastla işlemesine rağmen ve olası kast koşullarının gerçekleşmediği değerlendirildiği takdirde ise bilinçli taksir hükmünün uygulanması gerekirken, suçun basit taksirle işlendiği kabul edilip, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine, sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının isabetsiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, 08.08.2022 tanzim tarihli ölümlü/yaralanmalı trafik kazası tespit tutanağı ve tutanakta yer alan kaza yeri krokisi, kaza öncesiyle sonrasını gösteren ve Karayolları Tünel Şefliğine ait kamera tarafından kaydedilen görüntülerin çözümüne ilişkin 08.08.2022 tarihli CD çözümleme tutanağı, sanık sürücünün alkollü olup olmadığını tespite yönelik 08.08.2022 tarihli alkol raporu, kazaya karışan sürücülerin ve ölen yolcunun alkollü olup olmadığını tespite yönelik Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığının 30.08.2022 tarihli raporu, ölen sürücü ve ölen yolcunun ölüm sebeplerinin tespitine ilişkin Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.08.2022 tarihli olay yeri inceleme ve ölü muayene tutanağı, kaza sonucu yaralanan mağdur yolcunun sağlık durumuna ilişkin raporlar, kazaya karışan araçların kazaya neden olacak teknik bir arızalarının bulunmadığına dair 12.08.2022 tarihli bilirkişi raporu, soruşturma evresinde Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesince hazırlanan 25.08.2022 tarihli rapor, kovuşturma evresinde alınan Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 09.12.2022 tarihli raporu ile 26.12.2022 tarihli ek raporu başta olmak üzere dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;