muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6444, Karar No: 2020/4121, Tarih: 23.09.2020

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde yer alan, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...hallerinde verilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması ve uyuşturucu madde kullanması nedeniyle, hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 191.maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davası açıldığı anlaşıldığından, mahkemece kamu davasında yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi kanuna aykırı olduğu gibi;

Kabule göre de;

2-5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesindeki; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi de kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması ve uyuşturucu madde kullanması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davası açıldığı anlaşıldığından, mahkemece kamu davasında yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu ve uyuşturucu madde kullandığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 4. fıkrasının b) ve c) bendleri uyarınca açılan kamu davasında, yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/03/2019 tarihli ve 2018/344 esas, 2019/581 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

23/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12434, Karar No: 2011/16214, Tarih: 16.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/12434 E.  ,  2011/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanıklar ... ve ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama;

-Sanık ...'in genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık;

-Sanık ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin ince- lenmesinde;

1- Sanık ...’un işyerindeki çelik kasa içerisinde ele geçen silah üzerinde 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığı ve atışa elverişliliği konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan ve olay yerinde ele geçen kovan ve mermi parçalarının sanıklar ... ve ...'den ele geçen silahlar haricinde başka silah ile atılıp atılmadıklarının yöntemine uygun şekilde araştırılmadan, sanıklar hakkında eksik soruşturmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanık ... hakkında, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Kasıtlı suçtan sabıkası bulunmayan sanık ... hakkında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeni- den suç işleyip işlemeyeceği yönünde değerlendirilme yapılmadan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereği sanık ... hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ... ve ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10431, Karar No: 2014/7139, Tarih: 28.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10431 E.  ,  2014/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20255, Karar No: 2018/7602, Tarih: 19.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20255 E.  ,  2018/7602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1 -Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına (TMK m. 166/1) karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden ve özellikle dosya içerisinde bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/421 E. -2016/14 K. Sayılı kesinleşmiş ceza dosyasından da anlaşılacağı üzere, kadına kusur olarak yüklenen "tehdit" vakıasından sonra, taraflara karşılıklı olarak şikayetlerinden vazgeçerek yaklaşık iki ay kadar daha birlikte yaşamaya devam ettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda kadına kusur olarak yüklenen bu vakıanın erkek tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Gerçekleşen bu durum karşısında, mahkemece

kabul edilen ve gerçekleşen kadının diğer kusurlu davranışları ile davacı erkeğe yüklenen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen erkeğin kusurlu davranışları hep birlikte değerlendirildiğinde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

kabul edilen ve gerçekleşen kadının diğer kusurlu davranışları ile davacı erkeğe yüklenen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen erkeğin kusurlu davranışları hep birlikte değerlendirildiğinde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

c) Davalı kadın, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamış, 05.05.2015 tarihli tahkikat celsesinde vekili aracılığıyla yoksulluk nafakası talep etmiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı kadının yoksulluk nafakasına ilişkin bu talebi savunmanın genişletilmesi niteliğinde olup, davacı tarafından verilmiş açık muvafakat beyanı bulunmadığı gibi, davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de yoktur. O halde, davalı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b ve 2/c bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/3722, Karar No: 2013/7443, Tarih: 17.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3722 E.  ,  2013/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....2011 gün ve 2010/89-2011/193 sayılı kararı onayan Daire’nin ....2012 gün ve 2011/15042-2012/21205 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yayıncılık eğitim ve sağlık sektöründe ticari faaliyette bulunmak üzere 2009 yılında kurulduğunu, ..., ... ve ... illerinde kısaca TUS olarak isimlendirilen tıpta uzmanlık sınavlarına hazırlık kursları düzenlediğini, bu kurslarda TUS'a hazırlık amaçlı dergi ve kitaplar dağıtıldığını, yakın zamanda radyo ve televizyon programları aracılığıyla eğitim hizmeti sunulmasının da hedeflendiğini, ancak ticaret alanında herkesin kullanımına açık olan TUS ibaresini davalının marka olarak tescil ettirmesi sebebiyle sıkıntıya düştüklerini, 556 sayılı KHK'nın 7. maddesinin c, d ve f bendi hükümleri uyarınca vasıf bildirici, ticaret hayatında herkesin kullanımına açık ve yanıltıcılık yaratan, şu ana kadar kullanımla ayırt edicilik kazanmamış olan ve kötüniyetli bir şekilde tescil edilen davalıya ait TUS ibareli 16, 35 ve 41. sınıf mal ve hizmetleri içeren 22...2003/28490 ve TUS ibareli 38 ve 39. sınıf hizmetleri içeren 02.08.2005/32131 sayılı markaların hükümsüzlüğüyle sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markaların tescilinden bu yana 5 yıldan fazla zaman geçtiğini, bunca süreden sonra aynı sektörde yer alan davacı tarafından işbu davanın açılmasının kötü niyete dayalı olduğunu, müvekkilinin marka tescilinde kötü niyetli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, markaların tescilinden bu yana 5 yıldan fazla zaman geçtiğini, bunca süreden sonra aynı sektörde yer alan davacı tarafından işbu davanın açılmasının kötü niyete dayalı olduğunu, müvekkilinin marka tescilinde kötü niyetli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı adına tescilli markaların tescil tarihlerinden dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü mahiyetteki sürenin henüz dolmadığı, davalının her iki markasının yalnızca TUS sözcüğünden oluştuğu, TUS ibaresinin tıpta uzmanlık sınavının kısaltılması olduğu, her iki tarafın tıpta uzmanlık sınavlarına hazırlık faaliyeti ile ilgili eğitim ve benzeri hizmetlerle ilgili sektörde bulundukları, tus sınavına girecek olan tıp fakültesi mezunu veya mezun adayı durumundaki kişilerin ve bu kişilere anılan sınavla ilgili hizmet sunacak ilgili sektör temsilcileri tarafından tus ibaresinin bir işin adı olarak algılandığı, bu hâliyle anılan işle alâkalı olarak ticaret hayatında herkesin kullanımına açık, ayırt ediciliği bulunmayan ve vasıf bildirici nitelikte bir sözcük olduğu, davalının 2003/28490 sayılı markasının kapsamındaki 16/5, .... sınıftaki ürünler, 35/1. paragraftaki halkla ilişkiler hizmetlerinin, 35/.... paragraftaki personel ile ilgili hizmetlerin, 41. sınıfın 1, ..., 4, 7, 8 ve .... paragrafındaki

hizmetlerin; 2005/32131 sayılı markanın ise 38/1. sınıfındaki hizmetlerin tus sözcüğü ile birlikte ifade edilmesi hâlinde vasıf bildirici ve ticaret hayatında herkesin kullanımına açık bir algılamanın oluşacağı, bu mal ve hizmetler için tus ibaresinin vasıf bildirici olduğu ve ayırt ediciliğinin bulunmadığı, kalan mal ve hizmetler bakımından ise ayırt ediciliğinin bulunduğu, vasıf bildirici olmadığı, yanıltıcılığının bulunmadığı ve ticaret hayatında herkesin kullanımına açık bir sözcük olarak nitelendirilemeyeceği, davacının bu davayı açmakta hukukî yararının bulunduğu ve dava açma hakkının kötüye kullanıldığını gösteren bir vakıa ve kanıtın olmadığı, bir kısım mal ve hizmetler bakımından vasıf bildirici bir işaretin mücerret marka olarak tesciline yönelik eylemin kötü niyetli bir davranış olarak nitelendirilemeyeceği, davalı vekilinin kullanımla ayırt edicilik kazanımına yönelik bir vakıayı içeren savunma ve ispatının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli markanın 16/5,... sınıfta yazılı ürünler, 35/1 alt sınıfında yer alan halkla ilişkiler hizmetleri, 35/... alt sınıfta yazılı personelle ilgili hizmetler, 41/1,...,4,7,8 ve .... alt sınıflarda yazılı hizmetler ve 38/1 alt sınıfta yazılı hizmetler yönünden 556 Sayılı KHK’nin 7/c maddesi gereğince hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7915, Karar No: 2017/2501, Tarih: 03.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7915 E.  ,  2017/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına ve ... yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar, davalı kooperatifin inşaatının bittiğini, noter huzurunda kur'aların çekildiğini, birçok villanın da kullanılmakta olduğunu, 18.09.2011 tarihinde site yönetimine geçmek için site genel kurulunun toplandığını, yönetim kurulu oluşturularak faaliyetlerine kuruluş aşamalarından başlayarak gerekli işlemlerin tamamlandığını, 2013 yılından itibaren yasal olarak faaliyetine başladığını, 17.02.2013 tarihinde yapılan genel kurulda site yönetiminin iptal edilmesi hususunda karar alındığını, site genel kurulunca kurulan site yönetiminin kooperatif genel kurulunda iptalinin anasözleşme ve yasaya aykırı olduğunu, bu husustaki itirazlarının divan başkanlığınca tutanağa geçirilmediğini, 17.02.2013 tarihinde yapılan genel kurulda 2013 yılı tahmini bütçesi ve çalışma raporu genel kurula sunulmadan aidatların 200,00 TL olarak saptandığını, ancak kooperatifin inşaatlarının bitmiş olduğunu ve bu ödemelerin kooperatifin ana sözleşmesinde belirtilen amaç ve konusu dışında başka işler için kullanılabileceğini ileri sürerek, 17.02.2013 tarihinde davalı kooperatif yönetimince yapılan genel kurulda ...Site Yönetiminin iptali ve kaldırılması hakkındaki karar ile tahmini bütçe ve çalışma raporu sunulmadan alınan 200,00 TL aidat kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; davacı site yönetiminin aktif dava ehliyeti yok ise de, davayı takip etmediğinden yine, davacılardan ... davayı takip etmediğinden bu davacılar yönünden davanın işlemden kaldırıldığı ve yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle her iki davacı yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacı ... yönünden ise, iptali istenen site yönetimine geçme ve aidat alınmasına ilişkin kararların yasaya, anasözleşmeye ve emredici kurallara açık aykırılık teşkil etmediği, davacının iptalini istediği kararların alındığı 17.02.2013 tarihli genel kurul toplantısına bizzat katıldığı fakat kararlara muhalefet edip, muhalefet şerhini tutanağa geçirmediği gerekçesiyle bu davacı yönünden de, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif genel kurul kararının iptaline ilişkindir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif genel kurul kararının iptaline ilişkindir.

Yapı kooperatifi işletme kooperatifine çevrilmemiştir. Ayrıca site yönetimi de oluşturulmuştur. Bu durumda site yönetimine ilişkin kararlar site yönetimince alınır. Site yönetimince alınan bu kararlara kooperatifin müdahale yetkisi yoktur. Bu nedenle genel kurulda alınan ve iptali istenen kararlar yok hükmünde olup, bu kararlara karşı başvuruda süre ve muhalefet şartı aranmayacağından mahkemece aksi düşüncelerle davanın reddi kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3355, Karar No: 2019/5990, Tarih: 17.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3355 E.  ,  2019/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın, Dairenin 15/05/2019 tarihli geri çevirme kararıyla iade edildiği, ancak mahkemece, iade gereklerinin tam olarak yerine getirilmeden dosyanın dairemize geri gönderildiği anlaşılmıştır.

Şöyle ki; geriçevirme kararı ile .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.06.2010 gün ve 2007/418 E. - 2010/431 K. sayılı kararının infaz edilip edilmediğinin ilgili yerlerden sorulması ve dava konusu ....sayılı parsele ilişkin son tapu kaydının getirtilip alınacak bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması istendiği halde, .... Orman Yönetiminden gelen cevabî yazının infaza değil, ifraza ilişkin olduğu görülmüştür.

Bu nedenlerle davanın uzamasına ve dosyanın sürüncemede kalmasına neden olunmadan;

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.06.2010 gün ve 2007/418 E. - 2010/431 K. sayılı kararının infaz edilip edilmediğinin ilgili yerlerden sorulması, infaz edilememişse infazının yapılması ve yapılamıyorsa hükmün infazının hangi sebeplerle yapılamadığının ilgili yerlerden sorulması ve gelen cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

İade kararı ile istenen belgeler ve alınan cevabî yazı ve varsa ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/10/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.