muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12887, Karar No: 2013/16293, Tarih: 10.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/12887 E.  ,  2013/16293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya içeriğine ve yakınanın aşamalardaki beyanlarına göre, olay günü okul çıkışı yaya olarak evine giderken önünden geçtiği parkta sanık ve suç ortağı olan ...'in bulunduğu, ...'in yakınanı gel işareti yaparak yanlarına çağırdığı, yakınanın onların yanına gittiği, ...'in yakınana yaklaşarak " Paran var mı? " diye sorduğu, yakınanın parasının olmadığını söyleyerek yoluna devam etmek istediği sırada bu kez de "Cebindeki ne? " diye sorduğu, yakınanın cep telefonu diyerek Samsung Chat marka telefonu çıkardığı, ...'in “Ver bi bakayım” diyerek telefonu istemesi üzerine yakınanın telefonunu ...'e verdiği ve bir kaç dakika bekledikten sonra ...'den telefonunu geri istediği, ...'in "Vermeyeceğim, boşuna bekleme" dediği, bu sırada ...'in yanında bulunan sanığın ise yakınana "Biz telefonunu almadık, sana verdik, sen arkadaşlarınla giderken kaybettin" dedikten sonra yakınanın kendisine zarar verirler korkusuyla sanık ve ...'in aldıkları telefonuyla birlikte gitmelerine göz yumması şeklinde gelişen olayda; yağma suçuna ilişkin cebir ya da tehdit unsurlarının bulunmadığı, yakınanın içsel olarak korkmasının da tek başına yağma suçunun oluşumu için yeterli olmayacağı ve sanık ...'ın sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma içeriğine ve tutuklulukta geçirilen süreye göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise sanığın tutuklu bulunduğu yer Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 10.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4784, Karar No: 2018/5342, Tarih: 14.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/4784 E.  ,  2018/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun’a aykırı davranmaktan dolayı kabahatli .... hakkında anılan Kanun’un 5/1 ve 12/b maddeleri uyarınca 99.227,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanması ile piyasaya sürülmüş güvenli olmayan ürünlerin toplatılmasına ilişkin Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun 03/07/2017 tarih ve 22475522-511.09-E.2374 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/08/2017 tarihli ve 2017/6072 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ANKARA 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/09/2017 tarihli ve 2017/7524 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/04/2018 günlü kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/05/2018 gün ve KYB. 2018/37128 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan, “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür" şeklindeki düzenleme ve benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 19/06/2017 tarihli ve 2016/14631 esas, 2017/5913 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Muteriz tarafından ithal edilen kabahate konu silgilerden alınan numuneler üzerinde yapılan laboratuar testleri sonucunda, Bazı Tüketici Ürünlerinin Tehlikeli Kimyasal Madde İçeriğine Yönelik Piyasa Gözetimi ve Denetimine İlişkin Tebliğe göre olumsuz sonuçlanması sebebiyle 4703 sayılı Kanun'un 5/3. maddesine aykırı davranıldığı gerekçesiyle aynı Kanun'un 12/b maddesi uyarınca idari para cezası verilmesinin yanı sıra, aynı Kanun’un 11. maddesi gereğince güvenli olmadığı tespit edilen ürünlerin toplatılmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan ... şeklindeki düzenleme ... nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde... isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla; Gereği görüşülüp düşünüldü; ... Kabahatli şirket hakkında İdari para cezası uygulanmasının yanı sıra, idari para cezasına konu silgilerin güvenli olmadıkları gerekçesi ile toplatılmasına da karar verildiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA ..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumu personellerince .... adlı firmada yapılan denetimde "etiketsiz ürünler, boş ambalaj kutuları, ambalaj kağıtları ve ... firması adına düzenlenmiş sahte etiket örnekleri" tespit edildiğinden bahisle 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun’un 5/1 ve 12/b maddeleri uyarınca idari para cezası verilmesinin yanı sıra, aynı Kanun’un 11. maddesi gereğince güvenli olmadığı tespit edilen ürünlerin toplatılmasına da yine idare tarafından karar verilmesi karşısında, davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün konusuna ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6752 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen geçici 14. Maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararına göre, Kanun Yararına Bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15979, Karar No: 2019/6360, Tarih: 08.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/15979 E.  ,  2019/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.11.2015 gününde verilen dilekçe ile TMK'nin 612. maddesine göre terekenin tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebine ilişkindir.

Davacı vekili,...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/299 Esas sayılı dosyasında davalıların murisi aleyhine tapu iptal ve tescil davası açtıklarını, yargılama devam ederken davalıların murisi Veli İşler’in 25.11.2013’te vefat ettiğini, davalı mirasçıların...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1640 Esas, 2014/149 Karar sayılı ilamıyla mirası reddettiklerini, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/299 Esas sayılı dosyasında ara kararla TMK'nin 612. maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesine başvurmaları için kendilerine süre verildiğini belirterek murisin mirasının TMK’nın 612. maddesine göre tasfiye edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davada yargılama evresinde vefat eden ...'in 1. derece mirasçıları mirasını reddetmiş olmaları karşısında 2. derece, 3. derece zümre mirasçılarına mirasın geçeceği ve en son devletin mirasçılık sıfatı kazanacağı durumuna binaen adı geçen mirasçıların belirlenip davaya dahil ettirilmeleri ve böylece taraf teşkilinin sağlanacağı, dolayısıyla eda davası olarak açılmış olan tapu iptali ve tescili davası münasebetiyle murisin terekesinin tasfiyesini içeren talebin "dinlenebilirlik" nitelikte olmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Muris Veli İşler, 25.11.2013 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur.

TMK'nun 612. maddesi "en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Muris Veli İşler’in 25.11.2013 tarihinde ölümüyle, en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından TMK'nun 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. İİK'nun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan ve hiç bir araştırma yapılmadan karar verildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen yasal hükümlerin yerine getirildiği söylenemez.

Mahkemece, iflas dairesi oluşturularak terekenin defterinin tutulması ve murisin kayden ve irsen taşınmaz maliki olup olmadığının usulünce araştırılması, borçlarının tespit edilmesi, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verilerek seçilecek yönteme göre işlemlerin yapılması; terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217) gerekirken, anılan hususlar yerine getirilmeksizin eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 08.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1171, Karar No: 2014/5125, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1171 E.  ,  2014/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4956, Karar No: 2011/5214, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4956 E.  ,  2011/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen 12.10.2009 tarih ve 267482 nolu ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, prim borcunun tahsiline yönelik 12.10.2009 tarihli ödeme emrinin, tahsil zamanaşımı hukuksal nedenine dayalı olarak iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 12.10.2009 tarih ve 267482 sayılı ödeme emrinin zaman aşımı nedeni ile iptaline karar verilmiştir.

Kurumun süresi içerisinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsil zamanaşımı, alacağın doğduğu tarihte yürürlükte bulunan kurallara göre belirlenir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 80.maddesinde 3917 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içerisinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gereği öngörülmüş; 3917 sayılı Kanun'la yapılan bu değişiklik aynı Kanun'un 8.maddesi hükmüne göre 08/12/1993 tarihinde yürürlüğe girmiş; daha sonra, 24/06/2004 tarih ve 5198 sayılı Kanun'la aynı maddede yapılan değişiklik sonucunda Kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun'un 102. maddesinin de uygulanma olanağı bulunmadığı düzenlemesi getirilmiş ve düzenleme 06/07/2004 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu durumda, zamanaşımı süresi bakımından 3917 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08/12/1993 tarihinden önceki dönemle, 5198 sayılı Kanun'un yürürlüğü sonrasına ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun alacak hakkı, Borçlar Kanunu’nun 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Giderek, zamanaşımının başlangıç tarihi ise yine Borçlar Kanunu’nun 128. maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ve durdurulmasına ilişkin Borçlar Kanunu’nun 132. ve ardından gelen maddeleri de burada aynen geçerlidir. 08/12/1993 tarihinde yürürlüğe giren 3917 sayılı Kanun'un getirdiği düzenlemenin geçerli olduğu döneme ilişkin prim ve gecikme zammı alacakları yönünden ise, 6183 sayılı Kanun'un zamanaşımına ilişkin 102. ve ardından gelen maddeleri geçerlidir. Bu yönde 102. madde hükmüne göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yılbaşıdır.

6183 sayılı Kanun'un 103.maddesinde zamanaşımını kesen haller sayılmış olup kesilmenin rasladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, İzmir 6.İş Mahkemesinin 09.05.2007 tarih ve 2005/481 Esas, 2007/239 Karar sayılı kararı ile ticari taksi işletmekte olan davacının, şoför olarak çalışan ... isimli işçisinin 01.12.2001-01.11.2002 ve 01.02.2003-30.06.2004 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verildiği, bu kararın Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 20.11.2008 tarihli kararı ile kesinleştiği, Kurumun kesinleşen mahkeme kararı üzerine 2002/7-2004/6 dönemine ait işsizlik sigortası prim borcunun tahsiline yönelik takip başlattığı, 12.10.2009 tarih ve 267482 sayılı ödeme emrinin davacıya 20.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın süresinde 26.10.2009 tarihinde açıldığı, 06/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun'la 506 sayılı Yasa'nın 80.maddesinde değişiklik yapılarak 5 yıl olan tahsil zamanaşımının 10 yıl olarak uygulanmaya başladığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, tahsil zamanaşımı süresi ve hangi tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, 5510 sayılı Yasa'nın 93.maddesinde yer alan ve mahkeme kararı sonucunda doğan Kurumun prim ve diğer alacaklarında zamanaşımının kararın kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağına yönelik kuralın somut olaya uygulanıp uygulanmayacağı noktalarında toplanmaktadır.

5754 sayılı Yasa'nın 56.maddesi ile değişik 5510 sayılı Yasa'nın 93/2.maddesine göre " Kurumun prim ve diğer alacakları ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak on yıllık zamanaşımına tâbidir. Kurumun prim ve diğer alacakları; mahkeme kararı sonucunda doğmuş ise mahkeme kararının kesinleşme tarihinden, Kurumun denetim ve kontrolle görevli memurlarınca yapılan tespitlerden doğmuş ise rapor tarihinden, kamu idarelerinin denetim elemanlarınca kendi mevzuatı gereğince yapacakları soruşturma, denetim ve incelemelerden doğmuş ise bu soruşturma, denetim ve inceleme sonuçlarının Kuruma intikal ettiği tarihten veya bankalar, döner sermayeli kuruluşlar, kamu idareleri ile kanunla kurulmuş kurum ve kuruluşlardan alınan bilgi ve belgelerden doğmuş ise bilgi ve belgenin Kuruma intikal ettiği tarihten itibaren, zamanaşımı on yıl olarak uygulanır. Bu alacaklar için 89 uncu madde gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı, 88 inci maddede belirtilen ödeme süresinin son gününü takip eden günden itibaren uygulanır."

Somut olayda, Kurum alacağının doğduğu İzmir 6.İş Mahkemesinin 09.05.2007 tarih ve 2005/481 Esas, 2007/239 Karar sayılı hizmet tespitine dair kararın kesinleştiği 20.11.2008 tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasa'nın 93/2.maddesine göre zamanaşımı süresi, kararın kesinleşmesinden itibaren başlayacağından, 26.10.2009 dava tarihinde tahsil zamanaşımı dolmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kabule göre de, 6183 sayılı Yasa'nın 102.maddesine göre zamanaşımı süresinin başlangıcının alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yılbaşı olduğu, 506 sayılı Yasa'nın 80/1.maddesine göre 2003/12, 2004/1,2,3,4,5,6.aylarına ait işsizlik sigortası primi borçlarının en geç 31.01.2004 – 31.7.2004 tarihleri arasında ödenmesi gerektiği, bu ayların prim alacaklarında zamanaşımı süresinin 01.01.2005 tarihinde işlemeye başladığı, 20.10.2009 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edilmesiyle tahsil zamanaşımının 103.maddeye göre kesildiği ve böylece 26.10.2009 dava tarihinde 5 yıllık tahsil zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla bu aylara ait prim borçları yönünden ödeme emrinin iptali isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.06.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Uyuşmazlık, prim borcunun zamanaşımı süresinin hangi mevzuata göre belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

Çoğunluk görüşü, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 93/2. maddesinde yer alan, " Kurumun prim ve diğer alacakları ödeme süresinin dolduğu tarihi takip eden takvim yılı başından başlayarak on yıllık zamanaşımına tâbidir. Kurumun prim ve diğer alacakları; mahkeme kararı sonucunda doğmuş ise, mahkeme kararının kesinleşme tarihinden... itibaren, zamanaşımı on yıl olarak uygulanır. " hükmünün, Yasanın yürürlük tarihinden önceki hizmetlere ilişkin olarak açılan tesbit davaları dolayısıyla verilen ve kesinleşen kararlar nedeniyle uygulanacağı yönündedir.

Karşı oy görüşüm; 5510 sayılı Yasanın 93/2 maddesinin zamanaşımına ilişkin hükmünün, Yasanın yürürlük tarihinden önceki hizmetlerin tesbitine ilişkin davalar nedeniyle, kesinleşen tesbit kararlarının primlerinin tahsili aşamasında uygulanamayacağı, 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonraki hizmetlerin tesbitine ilişkin açılan davalarla ilgili olarak kesinleşmiş kararlara uygulanabileceği, 5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce gerçekleşen hizmetlerin tesbitine ilişkin kararlar nedeniyle, 5510 sayılı Yasadan önceki mevzuatın uygulanması gerekeceği yönündedir.

Uyuşmazlık konusu incelendiğinde;

1-506 sayılı Yasanın 3917 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki halinde durum;