muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5766, Karar No: 2019/16767, Tarih: 22.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5766 E.  ,  2019/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekcesine göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 1.352.518,20 TL bedele 25.07.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 23.01.2015 tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Belirlenen kamulaştırma bedelinden ilk karar ile hüküm altına alınmış olan bedelin mahsup edilmek suretiyle davacı idarece bloke edilmiş olup, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilmiş olan 225.419,70 TL bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi,

3- 225.419,70 TL bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak suretiyle karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/8. maddesi gereğince ilk karar ile hüküm altına alınmış olan 1.352.518,20 TL bedele 25.07.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 23.01.2015 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin eklenmesine,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yeralan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kesinleşme tarihine) ibaresinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinde yeralan (yasal faiz ile) ibaresinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9357, Karar No: 2014/23778, Tarih: 28.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/9357 E.  ,  2014/23778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/102556

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2010/1069 (E) ve 2012/858 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizde incelenen aynı yere ilişkin dosyalarda bulunan Batman Bele- diye Başkanlığının ve Batman Valiliğinin 02.05.2012 tarihli yazıları ve eklerinden, suça konu Aydınkonak köyü parselin 12.06.2002 tarihli meclis kararıyla Çamlıtepe Mahal- lesi sınırları içine alındığı, 07.08.2009 tarihli meclis kararıyla da parselin bir kısmının imar planının uygulama alanı içine alındığının belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle taşınmazın Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı ve suç tarihi kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan ve taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, imar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi araştırılarak, Belediye sınırları içinde kalması halinde TCK.nun 154/2. maddesindeki suçun oluşmayacağı cihetle sonucuna göre TCK.nun 184. maddesi uyarınca da sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan H.. H.. vekilinin temyiz itirazları bu itibar- la yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4142, Karar No: 2009/11611, Tarih: 01.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4142 E.  ,  2009/11611 K.**

**"İçtihat Metni"**

AXVMAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2008AXV

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine, adı geçen vekilinin İİK.nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda, grafolog bilirkişi A.Ç.’ın düzenlediği 12.11.2008 tarihli raporunda, çekteki keşideci imzasının borçlu şirket yetkilisi E. Y.’ın eli ürünü olmadığı bildirilmiştir.

Bilirkişi raporunda mukayeseye esas alınan belgeler fotokopi olduğu gibi bu sonuca ulaşırken hangi yönleri itibariyle imzanın şirket temsilcisine ait olmadığı, görsel olarak denetime olanak sağlayacak şekilde düzenlenmiş de değildir. Tam tersine birbirine benzeyen eski imzalarla itiraz konusu çekteki imzaların uyumu raporun 3. sahifesinde resmedilmiştir.

Ayrıca Bilirkişi raporunun 2. sahifesinde borçlu şirket yetkilisinin iki ayrı tür ve yapıda imza kullandığı belirtilmiştir. .Bu durumda, şirket yetkilisine ait iki ayrı tarz imza örneklerini de kapsayacak şekilde ve keşide tarihine yalın atılmış imzaları havi belge asılları da tespit olunarak, takip konusu çek altındaki imzanın borçlu şirket yetkilisi E. Y. ’ın eli ürünü olup olmadığının uzman 3 kişilik bilirkişi heyetince saptanarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/06/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14141, Karar No: 2016/4907, Tarih: 14.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14141 E.  ,  2016/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın tanıkları ... ile ... dinlenilmeden hüküm kurulmuştur. Davalı kadın bu tanıklarının dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiş, bu tanıklar yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesindeki koşullar da gerçekleşmemiştir. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen delillerin toplanmamış olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. O halde adı geçen davalı tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddelerinde gösterilen usul çerçevesinde dinlenilmesi gerekir. Bu hususlar gözetilmeden yargılamaya devamla eksik inceleme ile hüküm kurulması davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırı olup, doğru olmamıştır.

2-Davalı kadın vekili 19.03.2015 tarihli mazeret dilekçesinde mazereti nedeni ile duruşmaya katılamayacağını, bu nedenle mazeretinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Davalının mazereti hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, yargılamaya son verilerek, davalı tarafın yokluğunda hüküm kurulmuştur. Belirlenen bu durum ise hukuki dinlenilme hakkı (HMK m.27) kapsamındaki savunma hakkını zedeleyen önemli bir usul hatasıdır ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.03.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/12065, Karar No: 2013/15667, Tarih: 16.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12065 E.  ,  2013/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.11.2007 gününde verilen dilekçe ile meraya verilen zarar nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1715 parsel sayılı mera vasfındaki taşınmaza davalı şirketin doğal yapısını bozmak suretiyle vermiş olduğu zarar nedeniyle meranın ıslahı için 18.326,44 TL tazminatın yasal faiziyle tahsili isteğine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı idare vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesinde mera, yaylak ve kışlakların hukuki durumu belirlenmiş, 5. maddede mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilecek yerler sayılmış, 6. maddede ise mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdit işlemlerin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilerek komisyonun kurulma ve çalışma şekli hükme bağlanmıştır. Anılan yasanın 4/1 maddesinde meraların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu ve bunlardan yararlanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabileceği hüküm altına alındığından; devletin hüküm ve tasarrufundaki meralar hakkında Hazinenin mülkün sahibi olması sıfatıyla,

Hazine dışında yararlanan köy ve belediyenin de kullanıcı sıfatı ile dava açma hakkı vardır. Mera Kanununun 6. maddesinde, mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahsis ve tahdidinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilmiş olup, Tarım İl Müdürlüğünün yetkisi tespit, tahsis ve tahdidin değiştirilmesi ile sınırlıdır. Davacının genel mahkemelerde mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma yada sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı tanınmamıştır. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur. Davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın bu nedenle reddi gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13142, Karar No: 2014/34497, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/13142 E.  ,  2014/34497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/13142

Karar No : 2014/34497

Tebliğname No : KD - 2014/78004

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/03/2014 tarih ve 2014/78004 sayılı karar düzeltme istemli yazısında;

“Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2010 tarih 2007/137 Esas ve 2010/86 Karar sayılı ilamıyla, sanıklar F.Ü. ve F. S. hakkında katılanlar A.Y. ve Ş. Y.'e karşı eylemlerinden TCK'nın 86/1, 86/3-e, 21/2 ve 62. maddeleri uyarınca 7'şer ay 15'er gün hapis cezasıyla mahkumiyetlerine karar verildiği,

Sanıklar F. Ü. ve F.S.müdafiilerinin, temyiz istemiyle ilgili yapılan incelemede, Yüksek 4. Ceza Dairesinin 16/12/2013 tarih ve 2012/4903 E- 2013/32228 K sayılı ilamıyla: ...

3-Katılan sanık F. Üzel ve sanık F. S.'in yaralama ve olası kasıtla yaralama, sanık F.S.'in beraat kararlarının incelenmesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; a-...

b-Sanıklar F.Ü. ve F.S.'in yaralama kastıyla birbirlerine ateş ederken kavgayı ayırmak isteyen A. Y. ve Ş. Y.in yaralandığı, ancak yaralamanın hangi sanığın tabancasından çıkan mermi ile gerçekleştiğinin tespit edilemediği olayda;

Neticeyi hangi sanığın meydana getirdiği kesin olarak saptanamadığına göre, sanıkların meydana gelen neticeden değil, eylemlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği, sabit olan ve sanıkların sorumlu tutulmaları gereken eylemlerin yaralama suçlarını oluşturduğu ve bu suçlardan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her iki sanığın da mağdurları olası kastla yaraladığı kabul edilerek yaralama suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi, ...

usul ve yasaya aykırı görüldüğünden hükmün BOZULMASINA karar verildiği;

Yüksek 4. Ceza Dairesinin 16/12/2013 tarih ve 2012/4903 E- 2013/32228 K sayılı ilamında 3 nolu bozma kararını b bendinde:

Sanıklar F. Ü. ve F. S..'in yaralama kastıyla birbirlerine ateş ederken kavgayı ayırmak isteyen A. Y.ve Ş. Y.'in yaralandığı, ancak yaralamanın hangi sanığın tabancasından çıkan mermi ile gerçekleştiğinin tespit edilemediği olayda;

Neticeyi hangi sanığın meydana getirdiği kesin olarak saptanamadığına göre, sanıkların meydana gelen neticeden değil, eylemlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği, sabit olan ve sanıkların sorumlu tutulmaları gereken eylemlerin yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu şeklinde yazılması gerekirken maddi yazım hatası sonucunda, yaralama suçu şeklinde yazıldığı nedenle anılan kararın düzeltilmesi isteminde bulunulmuştur.

SONUÇ VE İSTEM: 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince, Yüksek 4 Ceza Dairesinin 16/12/2013 tarih ve 2012/4903 E 2013/32228 K sayılı ilamında 3 nolu bozma kararının b bendinde, sanıklar F. Ü. ve F. S.in yaralama kastıyla birbirlerine ateş ederken kavgayı ayırmak isteyen A. Y. ve Ş. Y.in yaralandığı, ancak yaralamanın hangi sanığın tabancasından çıkan mermi ile gerçekleştiğinin tespit edilemediği olayda;

Neticeyi hangi sanığın meydana getirdiği kesin olarak saptanamadığına göre, sanıkların meydana gelen neticeden değil, eylemlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği, sabit olan ve sanıkların sorumlu tutulmaları gereken eylemlerin yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu şeklinde yazılması gerekirken, Yüksek Dairece maddi yazım hatası sonucunda suçun yaralama suçu yazıldığı nedenle, anılan kararda sanıkların sorumlu tutulması gereken suçun yaralamaya teşebbüs olarak düzeltilmesi istemiyle dosya tebliğ olunur.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 maddesinin son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, sanıklar F. Ü. ve F.S.'in yaralama kastıyla birbirlerine ateş ederken kavgayı ayırmak isteyen mağdurlar A. Y. ve Ş. Y.'in yaralandığı, mahkemece her iki sanığa da bu eylemleri nedeniyle mağdur sayısınca 2 şer kez, olası kastla yaralama suçundan ceza verildiği, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda verilen kararda ilamın 3 nolu bozmasının (b) bendinin, temize çekilen ve mahalline gönderilen nüshasında Dairemizde bulunan özgün karara nazaran birkaç kelimenin hatalı yazıldığının anlaşıldığı;

Bu bağlamda, ilamın Dairemizde bulunan aslının 3 nolu bozmasının (b) bendinin:

“b- Sanıklar F. Ü.ve F. S.'in yaralama kastıyla birbirlerine ateş ederken kavgayı ayırmak isteyen A. Y. ve Ş. Y.'in yaralandığı, ancak yaralamanın hangi sanığın tabancasından çıkan mermi ile gerçekleştiğinin tespit edilemediği olayda;

Neticeyi hangi sanığın meydana getirdiği kesin olarak saptanamadığına göre, sanıkların meydana gelen neticeden değil, eylemlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği, sabit olan ve sanıkların sorumlu tutulmaları gereken eylemlerin kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu ve bu suçlardan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her iki sanığın da mağdurları olası kastla yaralama suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi” şeklinde olmasına karşın mahalline gönderilen nüshanın:

“b- Sanıklar F.Ü. ve F. S.'in yaralama kastıyla birbirlerine ateş ederken kavgayı ayırmak isteyen A. Y.ve Ş.Y.'in yaralandığı, ancak yaralamanın hangi sanığın tabancasından çıkan mermi ile gerçekleştiğinin tespit edilemediği olayda;

Neticeyi hangi sanığın meydana getirdiği kesin olarak saptanamadığına göre, sanıkların meydana gelen neticeden değil, eylemlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği, sabit olan ve sanıkların sorumlu tutulmaları gereken eylemlerin yaralama suçlarını oluşturduğu ve bu suçlardan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her iki sanığın da mağdurları olası kastla yaralama suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi” şeklinde kaleme alındığı ve bu suretle imzalanan ilamda yazım hatası gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği karar düzeltme yazısındaki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca,

Dairemizin 16/12/2013 gün ve 2012/4903 esas, 2013/32228 karar sayılı ilamındaki suç adına ilişkin yazım hatasının, kararın C) 3-b bendindeki “...yaralama suçlarını oluşturduğu” ibaresi yerine, “...kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu...” ibaresinin yazılması şeklinde DÜZELTİLMESİNE, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3846, Karar No: 2024/7482, Tarih: 12.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/3846 E.  ,  2024/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/426 E. 2019/771 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik talebin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2020 tarih, 2018/426 Esas, 2019/771 Karar sayılı ek kararına yönelik temyiz itirazının incelenmekle;

Mahkemece verilen,19/09/2019 tarih 2018/426 Esas, 2019/771 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz Yasa yoluna tabi olmadığı, itiraz Yasa yoluna tabi olduğundan bahisle dosyanın Yargıtaya gönderilmesi talebinin reddine dair ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA;12/12/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5330, Karar No: 2016/6242, Tarih: 19.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5330 E.  ,  2016/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece verilen 28.12.2009 tarih ve 2009/379-831 sayılı kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2012/4915-19785 Esas ve Karar sayılı dosyası ile temyiz incelemesinden geçtiği ve 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükmün ''5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden farklı oldukları ve birinin diğerine dönüşmeyeceği; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2009 tarih ve 2009/15648 Esas sayılı iddianamesi ile Gelir İdaresi Başkanlığı ...'nın 15.04.2009 tarihli mütalaası, vergi suçu ve vergi inceleme raporlarından farklı olarak sanık hakkında, “ 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davasının açıldığı ve “sahte fatura düzenlemek” suçundan yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle vergi incelemesine konu olmasına rağmen, dava konusu yapılmayan “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması'' gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uymak suretiyle, vergi inceleme raporları ve mütalaya uygun olarak 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açılması sağlanarak sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kovuşturma şartı olan mütalaanın bulunmadığı da gözetilip, bu suçtan açılan kamu davasının CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, bozma gerekçeleri gözardı edilerek yargılamaya devamla dava konusu edilmeyen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12139, Karar No: 2019/15722, Tarih: 31.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12139 E.  ,  2019/15722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Dosyada mevcut Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 20/05/2015 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuk ...’ın hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmiş olması, 03.08.2015 tarihli sosyal inceleme raporu içeriğinde, suça sürüklenen çocuğun sağlık raporuna göre % 50 oranında zihinsel engelli olduğunun ifade edilmiş olması karşısında, suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında belirtilen tüm raporlar irdelenerek çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği kamu malına zarar verme fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda resmi sağlık kurum veya kuruluşundan rapor aldırılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,