muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9851, Karar No: 2019/3681, Tarih: 29.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9851 E.  ,  2019/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.03.2013 gününde verilen dilekçe ile tereke tespiti talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.06.2015 günlü hükmün temyizi üzerine temyiz dilekçesinin reddine dair verilen 03.09.2015 günlü Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkeme kararı, hükmü temyiz eden davacı vekiline usulüne uygun olarak 10.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı vekili tarafından 02.09.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, 03.09.2015 tarihli Ek Kararı ile, temyiz isteğinin süre nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Ek Karar, davacı vekiline 03.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili, Ek Kararı 16.11.2015 tarihinde temyiz etmiştir.

HUMK’nun 432 maddesi 4. ve 5. fıkraları uyarınca temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılırsa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir ve bu ret kararı tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Yargıtayın elattığı bir dosyada, ilk derece mahkemesi kararında yargı yolu süresinin yanlış gösterilmesi temyiz eden bakımından kazanılmış hak yaratmaz. Ek Karar süresi geçtikten sonra temyiz edilmiş olmakla süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13213, Karar No: 2011/14228, Tarih: 03.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13213 E.  ,  2011/14228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davacı eczacı, davalı kurumun 16.12.2009 tarihli yazı ile sözleşmenin feshi ile 5.473,65 TL ceza yaptırımı kararının iptalini istemiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı SGK tarafından ilaç verme sözleşmesinin 16.12.2009 tarihli yazı ile feshedildiği gibi 5 473,65 TL para cezası verildiği; yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Asliye Mahkemesinin görevi asıl, Sulh Mahkemesinin görevi ise istisna olduğundan özel bir kanun hükmü ile açıkça Sulh Mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen ve konusu para ile ölçülemeyecek olan bütün dava ve işler Asliye Hukuk Mahkemesinden görülür. Bu nedenle, davada sözleşmenin feshine ve para cezası verilmesine ilişkin kararın iptali talep edildiğine göre görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu düşünülmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, görev hususunun halledilmesinden sonra, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış gerekçeler ile davanın esası hakkında bir karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14618, Karar No: 2015/32571, Tarih: 17.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14618 E.  ,  2015/32571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/3891

MAHKEMESİ : Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2014

NUMARASI : 2014/358 (E) ve 2014/271 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gerekçeli kararda da belirtildiği üzere sanığın eylemini bıçakla işlemediği halde hükmün (2) numaralı bendinde eylemin bıçakla işlendiğinin belirtilmesi ve suçun eşe karşı işlenmesi nedeniyle artırımın 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi yerine 86/3-e maddesinden yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan ''...silahtan sayılan bıçak ile...'' ve "86/3-e" ibareleri çıkarılarak yerlerine "eşine karşı" ve "86/3-a" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1835, Karar No: 2013/14509, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1835 E.  ,  2013/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolndırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Katılanın 2006 yılı Aralık ayı içersinde küçükbaş hayvan almak amacıyla arkadaşı tanık ... ile birlikte tekirdağ iline geldiği, ölen sanık ... 'in tanıştırdığı sanık ...'ın katılana sanık ... 'in gösterdiği koyunların aslında kendisine ait olduğunu söyleyerek katılandan kapora olarak 300 TL aldığı, daha sonra koyunların hacizli olduğunu bu nedenle satamayacağını ancak katılana koyun almak için gidebileceğini söyleyerek katılanı ...'a götürerek 200 TL, ...'ye götürerek 200 TL aldığı, katılanın yanından ayrılıp, bir süre sonra aslında kendisi için satın aldığı 35 koyun ile birlikte geri döndüğü ve katılandan 200 TL daha alarak ...'tan da 30 tane kuzu aldığını söyleyerek katılandan kendisini beklememesini isteyip koyunlarla birlikte uzaklaştığı, daha sonra telefon ederek katılandan lapseki ilçesine gitmesini istediği, ertesi gün ...ye gelen sanık ...'in ...'den satın aldığı koyunları kendisini için satın aldığını ancak gidip katılanada koyun alacağını söyleyerek katılandan 200 TL daha para aldığı ve ...'ye gideceğini söyleyerek ayrıldığı birdaha ulaşılamdığı sanığın katılan için koyun alacağını söyleyip kendisine aldığı koyunları da

katılana aldığı izlenimi vererek katılandan toplam 1100 TL almaktan ibaret eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla gerçekleştirdiği halde hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla gerçekleştirdiği halde hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla“ 5 gün” , “ ve “ 100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede

Sanığın hüküm tarihinden sonra 18.11.2010 tarihinde vefat ettiğinin UYAP' tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3130, Karar No: 2013/9261, Tarih: 07.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/3130 E.  ,  2013/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilen asıl alacak ve faiz borcu ile aylığın kesilmesine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının babasından dolayı aldığı ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya

bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/154, Karar No: 2024/1936, Tarih: 04.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/154 E.  ,  2024/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1 E., 2023/374 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalarda alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın açılmamış sayılmasına, karşı davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı (...) vekili ile birleşen davada davalı ... vekilince duruşmasız, birleşen davada davalı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde birleşen davada davalı ... vekili Avukat ..., davalı asil ... ve vekili Avukat ..., davalı ... ve ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ..., davalılar ... ve ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ..., davalı asil ..., davalı asil ..., davalı-karşı davacı-birleşen davada davacı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bankanlığı vekili Avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl Dava

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili firma ile Ankara Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü arasında Ankara 13. Noterliği'nce düzenlenen 22.02.1996 tarih ve 16896 yevmiye no.lu 27.879.255.000 TL değerli ... Hükümet Konağı yapım işi sözleşmesi olduğu, ödenek yokluğundan iş süresinde bitirilemediği, 17 no.lu ek hakedişle ilgili kendilerine ödeme yapılmadığı, müvekkil firmanın 03.05.2002 tarih ve 3822 kabul no.lu dilekçe ile davalıya başvurarak tasfiye talebinde bulunduğu, ancak cevap verilmediği, 14-15-16 no.lu hakedişlerle kesilen cezalarında kendilerine ödenmediği, davalının 22.05.2003 gün ve 3788 sayılı yazısıyla tasfiyenin mümkün olmadığının işin tamamlanması gerektiğinin müvekkiline bildirildiği, 15.11.1997 de bitmesi gereken işin davalı kusuru sebebiyle tamamlanamadığı, müvekkilinin ciddi zarara uğradığı, bu nedenle teminat mektubunun irada kaydedilmesinin önlenerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 17 no.lu ek hakediş bedeli olan 6.697.657.000 TL’nin 24.04.2002'den itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen Dava

2.Birleşen Dava

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Hükümet Konağı inşaatındaki usulsüzlük iddiaları konusunda ... Teftiş Kurulu Başkanlığınca müteahhit ... İnş. San. Ltd. Şti.'nin taahhüdü altında bulunan 1995 yılı birim fiyatları ile 43.650.000.000 TL keşif bedeli Ankara ... Hükumet Konağı inşaatında fazla ödeme yapıldığını, Bakanlığın uygun görüşü alınmadan proje ve mahal listesinde bulunmayan radyatemel, granaj, yalıtım ve istinat duvarı yaptırılarak işin gecikmesine, gereksiz maliyet artışına ve fazla ödemeye sebep olunduğu iddia edilerek Teftiş Kurulu Başkanlığı Kurulu tarafından düzenlenen 29.07.2003 tarihli FÇ 18/2003-6 sayılı ve 08.08.2003 tarih FÇ 18/2003-7 sayılı inceleme raporunda belirtilen ayrıntılara göre Hazine zararı olan 454.502.968.507 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl Davada Cevap ve Karşı Dava

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; Ankara ... Hükümet Konağı inşaatının 2386 sayılı yasa hükümlerine göre 15.11.1997 tarihinde bitirilmek üzere 436,13 tenzilatla ve 43.650.000.000 TL keşif bedeli ile davacı Şirkete ihale edildiği ve 08.03.1996 tarihli Sözleşme imzalandığı, davacının işin tasfiyesi talebinde bulunması üzerine yapılan incelemede 25.04,2002 günlü ve 17 sayılı son hak edişle müteahhide 56.627.190.000 TL ödendiği, oluşturulan komisyonca verilen raporda işlerin toplam tutarının 43.100.584.905 TL olduğu ve davacıya 13.526.625,095 TL fazla ödeme yapıldığı, nakdi gerçekleşmenin %98,70 olduğu ve 44130 nakdi gerçekleşme sağlanmadığı, işin tasfiyesine gerek olmadığı ve işe başlanması yönünde 08.05.2003 tarihli yazının gönderildiği, ... 4. Noterliğinin 20.06.2003 tarih ve 4470 Yevmiye nolu yazısı ile de 25.04,2002 gün ve 17 no.lu hak edişle 56.627,190.000 TL ödendiği, yapılan işte 13.526.625.095 TL imalat eksiği olduğu, işe 10 gün içinde başlanması gerektiğinin bildirildiği 26.06.2003 günlü tutanak ile işe başlanmadığının tespit edildiği, davalı tarafından sözleşme gereklerinin yerine getirildiği, davacının üzerine düşen yükümlülükleri gerçekleştirmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, gerçekleşme oranına göre yapılan işlerin tutarının 43.100.584.905 TL aradaki fark olan 13.526.625.095 TL’nin fazla ödenmiş olduğunu, bu ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle davacıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

2.Birleşen Davada Cevap

a.Davalı ... ilk hakedişlerin tarafından imzalandığını, kesin hesabın yapılmadığını, fazla ödemenin yapılıp yapılmadığının kesin hesap sonucu anlaşılabileceğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

b.Davalılar ... ve ... vekili de müvekkillerinin davadan çok önce ... Şirketinden hisselerini tamamen devrederek ayrılmaları nedeniyle davanın reddini istemiştir.