muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/216, Karar No: 2022/1790, Tarih: 20.12.2022

13. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 28.06.2021 tarihli ve 2021/1105 E., 2021/2997 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif vekilinin tüm, asıl ve birleşen davada davacı ... vekili ve birleşen davada davacı ... vekilinin birleşen dava yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Asıl dava; davacı ...’ın 6 no’lu konuta ilişkin üyelik yönünden kooperatiften ihraç kararının iptali, birleşen dava; davacı ...’ın 5 no’lu konuta ilişkin üyelik yönünden ihraç kararının iptali ve 5 no’lu üyeliğin devir nedeniyle davacı ...’a ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Dosya kapsamında bozma ilamına uyularak alınan ek raporda, asıl ve birleşen dava yönünden kooperatif tarafından davacılara gönderilen ihtarnamelerdeki asıl alacak miktarlarının gerçek miktarı yansıttığı, ancak 6098 sayılı TBK’nın 120/2 maddesi gereği asıl borca ilişkin hesaplanan faiz miktarının ihtarnamede bildirilen miktardan fazla (doğrusu az) olduğu tespit edildiği halde mahkemece gecikme cezası bakımından tespit edilen bu farkın küçük bir fark olduğunun kabulü ile gerçek borcu yansıttığı sonucuna varılmış ise de, ihtarnamelerde istenilen borç miktarı ile gerçek borç miktarı arasındaki 900,00 TL civarında olan fark, mahkeme kabulünün aksine ihtarların geçerliliğini etkileyecek seviyededir. Bu miktarlara bağlı olarak gerçek borcu yansıtmayan ihtarnamelere dayalı olarak verilen kooperatif üyeliğinden ihraç kararları hatalıdır. O halde, mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden verilen ihraç kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

14. Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/405 E., 2021/733 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesi yanında ihraç kararlarına dayanak yapılan ihtarnamelerin 2009 yılında gönderildiği, henüz TBK’nın yürürlüğe girmediği tarihte gönderilen ihtarnamelerin yasa ve ana sözleşme hükümlerine uygun olduğu, yeni yasanın yürürlüğe girmesinden sonra faize ilişkin kanun maddesinin devam eden davalara uygulanması hususunun davaya dayanak yapılan ihtarnameleri yasaya aykırı hâle getirmeyeceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

15. Direnme kararı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı ... vekili ile birleşen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

15. Direnme kararı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı ... vekili ile birleşen davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

16. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, ihtarnamelerdeki asıl alacak miktarlarının asıl ve birleşen davanın davacısı ... ile birleşen davada davacı ...’in gerçek ve kişisel borç miktarını yansıtıp yansıtmadığı, gecikme cezası bakımından ihtarnamelerde istenilen borç ile ek raporda tespit edilen gerçek borç tutarı arasındaki farkın, küçük bir fark olarak kabul edilip edilmeyeceği ve ihtarnamelerin geçerliliğini etkileyecek seviyede olup olmadığı, TBK’nın yürürlüğe girmesinden sonra faize ilişkin 120. maddesinin 6101 sayılı Kanun’un 7. maddesi gereğince devam eden davalara uygulanmasına ilişkin hükmün, Kanun’un henüz yürürlüğe girmediği 2009 yılında gönderilen ihtarnameleri yasaya aykırı hâle getirip getirmeyeceği, buradan varılacak sonuca göre ihtarnamelere dayalı olarak verilen kooperatif üyeliğinden ihraç kararlarının kanuna ve ana sözleşmeye uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

17. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle “usulî kazanılmış hak” konusu irdelenmelidir.

18. Usule ait kazanılmış hak müessesi, Usul Hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda (HMK) ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda (HUMK) “usulî kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

19. Usulî kazanılmış hak kurumu, davaların uzamasını ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek, hukukî alanda istikrar sağlamak amacıyla Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir. Örneğin mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymasıyla bozma kararı lehine olan taraf bakımından kazanılmış hak doğar. Türk Hukuk Lûgatında da “kazanılmış hak” daha önce yürürlükte olan hükümlere göre bir kişi yararına kazanılmış olan hak şeklinde ifade edilmiştir (Türk Hukuk Lûgatı, Türk Hukuk Kurumu, Cilt I, Ankara 2021, s. 676).

20. “Bir mahkemenin Temyiz Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukukî esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılamaz ve bozma sebebidir, meğer ki bu aykırılık sadece bozma kararında gösterilen bir usul kaidesine ilişkin bulunsun ve son kararın neticesini değiştirecek bir mahiyet arz etmesin. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usuli müktesep hak yahut usule ait müktesep hak denilmektedir. Usul Kanunumuzda bu şekildeki Usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukukî alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; usul kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.

Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu ve yahut kanun gereğince uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. Buna aykırı karar verilmesi, usul ve kanuna uygunluktan uzaklaşılması manasına gelir ki, böyle bir netice asla kabul edilemez” (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

21. Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usulî kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

a) Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usulî kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

b) Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usulî kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir.

c) Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı ve harç gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usulî kazanılmış haktan söz edilemez.

b) Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usulî kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir.

c) Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı ve harç gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usulî kazanılmış haktan söz edilemez.

d) Ayrıca Yargıtay bozma kararına uyulmakla meydana gelen usulî kazanılmış hak kuralı, usul hukukunun ana esaslarından olmakla ve Yargıtayca titizlikle gözetilmekle birlikte bu kuralın açık bir maddî hata hâlinde dahi katı bir biçimde uygulanması bazı Yargıtay kararlarında adalet duygusuyla, maddî olgularla bağdaşmaz bulunmuş ve dolayısıyla giderek uygulamada uyulan bozma kararının her türlü hukukî değerlendirme veya delil takdiri dışında maddî bir hataya dayanması hâlinde usulî kazanılmış hak kuralının hukukî sonuç doğurmayacağı esası benimsenmiştir.

22. Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 15.06.2021 tarihli ve 2019/(22)9-489 E., 2021/752 K.; 08.02.2022 tarihli ve 2021/(15)6-843 E., 2022/80 K.; 15.02.2022 tarihli ve 2019/(15)6-797 E., 2022/128 K.; 21.06.2022 tarihli ve 2020/(15)6-610 E., 2022/976 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

23. Şu hâlde; usulî kazanılmış hakkın hukukî sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

24. Yukarıda açıklanan maddi ve hukukî olgular çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece birinci bozma kararına uyulmakla asıl ve birleşen davada davacı ... ile birleşen davada davacı ... lehine usulî kazanılmış hak oluştuğu gibi usulî kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnaî bir durum da bulunmamaktadır.

25. Bu durumda mahkemece Özel Dairenin birinci bozma kararına uyulduktan sonra bilirkişiden alınan 03.09.2018 tarihli (10.09.2018 havale tarihli) ek raporda, bozma kararı doğrultusunda TBK’nın 120/2. maddesine göre asıl borca ilişkin hesaplanan faiz miktarının ihtarnamelerde bildirilen tutardan daha az bulunduğu ve aradaki farkın ihtarnamelerin geçerliliğini etkileyecek nitelikte olduğu, dolayısıyla gerçek borç tutarını yansıtmayan ihtarnamelere dayalı olarak verilen kooperatif üyeliğinden ihraç kararlarının kanuna ve ana sözleşmeye uygun olmadığı gözetilmek suretiyle asıl ve birleşen davada ihraç kararlarının iptaline karar verilmelidir.

26. Hâl böyle olunca; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi doğru olmamıştır.

27. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

26. Hâl böyle olunca; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi doğru olmamıştır.

27. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili ile birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harçlarının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2945, Karar No: 2023/6804, Tarih: 23.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2945 E.  ,  2023/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/992 Esas, 2022/251 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/89 E., 2019/426 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillinin İsviçre'de uluslararası nitelikte, sektörünün bilinen, güvenilen ve saygın kuruluşlardan biri olduğunu, 1995 yılında önceki sahibi ... ile yapmış olduğu sözleşme uyarınca "HAMOL" ibareli marka üzerinde hak sahibi olduğunu, söz konusu markanın ulusal ve uluslararası tesciller ile korunduğunu, müvekkillerinin markalarının dünya çapında tescili olduğunu, müvekkillerinin birçok ülkede tescilli markası olan "HAMOL" ibaresinin 2013/52115 işlem numarası ile 03 ve 05 inci sınıf emtialar yönünden tescil talebinde bulunduğunu, ancak davalı adına önceden tescil edilmiş 2009/66630 işlem numaralı "HAMOL" ibareli markanın varlığı sebebiyle tescil talebinin reddedildiğini, davalının 2009/66630 tescil numaralı “HAMOL” ibareli markasını 03 ve 05 inci sınıf emtilar bakımından kullanmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 9 uncu maddesi uyarınca 2009/66630 işlem numaralı markanın 03 ve 05 inci sınıf emtialar bakımından 5 yıl boyunca kullanılmaması sebebiyle iptal edilmesi gerektiğini ileri sürerek davalıya ait 2009/66630 işlem numaralı "HAMOL" ibareli marka tescil belgesinin 03 ve 05 inci sınıf emtialar bakımından iptalini ve bu emtialar yönünden sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının marka başvuru ve tescillerin bilinçli şekilde yapıldığını, marka hukukunda kullanılmama nedeniyle iptal davasının 10.01.2022'den önce açılamayacağını, ayrıca marka hukukunda ülkesellik ilkesinin geçerli olması sebebiyle Türkiye dışındaki ülkelerde davacının markasının tescilli olmasının onu markanın gerçek sahibi yapmayacağını, zira müvekkilinin bahsi geçen marka tesciline sahip olduğunu, müvekkilinin marka başvurusunu 14.12.2009'da yaptığını bu süre boyunca davacının sessiz kaldığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi gereğince reddi gerektiğini, müvekkillerinin “HAMOL” markasını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2009/66630 tescil numaralı "HAMOL" markasının 03 üncü sınıfta yer alan "Diş bakımı ürünleri. Aşındırıcı ürünler (Zımpara bezleri, zımpara kağıtları, pomza taşları, pastalar dahil). Parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap vb için)." ile 05 inci sınıfta yer alan "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler ve elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç). Hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri dahil). Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar.” emtiası yönünden kullanımına ilişkin dosyada herhangi bir delil bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un geçici 4 üncü maddesinin yollamasıyla 9 uncu maddesi gereğince markanın iş bu mallar bakımından kullanılmama nedeniyle iptal şartlarının oluştuğu, 2009/66630 tescil numaralı "HAMOL" markasının 03 üncü sınıfta yer alan "Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler. Sabunlar." ile 05 inci sınıfta yer alan "Mekanlar için koku gidericiler, koku vericiler (kişisel kullanım amaçlı olanlar hariç)" emtiası yönünden dava tarihinden geriye doğru üç aylık süre içerisinde kalacak şekilde kullanıldığı, ancak bu kullanımın da ciddi kullanım mahiyetinde olmadığı, 6769 sayılı Kanun'un geçici 4 üncü maddesinin yollamasıyla 9 uncu maddesi gereğince markanın iş bu mallar bakımından kullanılmama nedeniyle iptal şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2009/66630 sayılı "HAMOL" ibareli markanın 03, 05 inci sınıflar yönünden kullanmama nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; marka hukukunda kullanılmama nedeniyle iptal davasının 10.01.2022 tarihinden önce açılamayacak olmasına karşın huzurdaki davanın görülmesi ve karara bağlanmasının hukuka aykırı bulunduğunu, davacının marka iptal davası açmakta hukuki yararı bulunmadığına ilişkin savunmalarının irdelenmediğini, müvekkilinin marka kullanımları ile ilgili olarak değerlendirme hataları yapıldığını, müvekkilinin internet sitesinde gerçekleştirdiği marka kullanımlarının hiçbir şekilde dikkate alınmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararında 6769 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşul yokmuş gibi hareket edilerek, iptal talebinden önceki üç aylık sürede hiçbir şekilde dikkate alınmadan hüküm tesis edildiğini, oysa 6769 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının 2 nci cümlesindeki kullanım ispatına ilişkin süre, kötü niyetli (iptal talebi ile karşılaşılacağı düşünülerek gerçekleştirilmiş) ise talepten önceki üç ay içindeki kullanımların dikkate alınmayacağına ilişkin olduğunu, müvekkilinin kullanımlarının kötü niyetli olduğuna ilişkin herhangi bir ispat vasıtasının sunulmamış olması da dikkate alındığında müvekkilinin dava açılmadan önceki üç ay içindeki kullanımlarının görmezden gelinerek hüküm kurulmasının, hukuka aykırılık içerdiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markanın kullanılmadığı iddiasının aksini ispat yükünün davalı tarafta bulunduğu (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 04.05.2006 tarihli, 2005/2901 E., 2006/5144 K.,), davalının davanın 10.01.2022 tarihinden önce açılamayacak olduğu yönündeki savunmasının yerinde olmadığı, dosya kapsamında bulunan deliller karşısında davalının markasının 03 üncü sınıfta yer alan "Diş bakımı ürünleri. Aşındırıcı ürünler (Zımpara bezleri, zımpara kağıtları, pomza taşları, pastalar dahil). Parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap v.b.için)." ile 05. sınıfta yer alan "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler ve elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç). Hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri dahil). Zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler. … Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar." emtiası yönünden kullanımının ispatlanamadığının belirlenmesinde ve 03 üncü sınıfta yer alan "Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler. Sabunlar." ile 05 inci sınıfta yer alan "Mekanlar için koku gidericiler, koku vericiler (kişisel kullanım amaçlı olanlar hariç)" emtiası yönünden de ciddi kullanımın olmadığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanmama nedeniyle marka iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin yollamasıyla 9 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5533, Karar No: 2013/6423, Tarih: 22.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5533 E.  ,  2013/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, tarafların 04.04.2007 tarihinde ....000,00 TL bedel karşılığında davalıya ait ... Konut Yapı Kooperatifi'ndeki hissenin davacıya devri hususunda haricen anlaştıklarını, davacının sözleşme uyarınca edimini yerine getirerek parayı davalının banka hesabına yatırdığını, davalının ise hisse devrini yapmadığını ileri sürerek, ....000,00 TL'nin 04.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının hisseyi devrettiğini, davacının da hisseyi devraldığını yazılı olarak kooperatife bildirdiklerini, bu itibarla müvekkilinin edimini yerine getirdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatif hissesinin davacıya devredilmesinden sonra ....06.2007 tarihli kooperatif yönetim kurulu kararı ile davacının ortaklığa kabul edildiği, öte yandan davacının kooperatife aidat ödediği ve genel kurul toplantılarına da katıldığı, davacının baştaki devir sözleşmesinden döndüğünü usulünce ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.