muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19672, Karar No: 2016/14089, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19672 E.  ,  2016/14089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15846, Karar No: 2017/10235, Tarih: 12.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/15846 E.  ,  2017/10235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı işçinin davalı şirkete ait işyerinde 05.03.2013-13.01.2014 târihleri arasında çalıştığını, 13.01.2014 tarihinde şirkete gelen taleplerin değişmesi ve ekonomik koşullar neticesinde davacı işçinin sorumluluğunda olan işin tasfiye edilerek mevcut pozisyonun kapatılacağı ve dışarıdan temin edilecek biriyle çalışılacağı gerekçe gösterilerek işten çıkartıldığını ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı içinin davalı şirkette 05.03.2013-13.01.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacı işçinin 24.12.2013 tarihinde emeklilik nedeni ile ayrılmak üzere istifa dilekçesini sunduğunu ancak çalışmaya devam etmek istemesi ve davalı işverenin iyi niyet göstermesi sonucunda 01.01.2014 tarihinde sosyal güvenlik destek pirimi ödenerek yeniden işe alındığını, davacının işe giriş tarihinin 01.01.2014, fesih tarihinin ise 13.01.2014 olması nedeniyle işe iade davası açılması için gerekli 6 aylık sürenin doldurulmadığını, davalı şirketin fuar organizasyonu işiyle iştigal ettiğini, belli aralıklarla grafik tasarım hizmetine ihtiyaç duyduğunu, bu ihtiyacın davacı tarafından karşılanmasının toplamda 10.000,00 TL. tutarı aşan maliyete neden olduğunu ve bu durumun davalı işverenin karlılığını önemli ölçüde sekteye uğrattığını, davalı işverenin maliyetlerde kısıntıya gitme ihtiyacı duyduğunu, davalı işverenin bu kapsamda Yeşim Ünal Tasarım ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. ile 01.02.2014 tarihinde tasarım hizmet sözleşmesi imzaladığını, dışarıdan yapılan hizmet sözleşmesi ile davalı şirketin aynı iş konusunda maliyetinin yarı yarıya düştüğünü, davacı işçinin çalışmakta olduğu pozisyonun kapatılmasının işverenin yönetim hakkının bir yansıması olduğunu ve davacının yerine kimsenin istihdam edilmediğini, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekilinin 15/12/2015 tarihli celsede mazeret dilekçesi sunması üzerine mahkemece "Davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenmesine " şeklinde ara kararı oluşturulmuş ve yeni duruşma tarihi 17/12/2015 olarak belirlenmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekilinin 15/12/2015 tarihli celsede mazeret dilekçesi sunması üzerine mahkemece "Davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenmesine " şeklinde ara kararı oluşturulmuş ve yeni duruşma tarihi 17/12/2015 olarak belirlenmiştir.

Usul Yasasında mazeretin kabulü sonrasında yeni duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine şeklinde bir düzenleme bulunmamaktadır.

Mazeret kabul edilmiş ise yeni duruşma günü mazereti kabul edilen tarafa tebliğ suretiyle bildirilmelidir. Kaldı ki UYAP sistemi üzerinde yapılan incelemede mazeretin kabul edildiği ve yeni duruşma gününün belirlendiği duruşma tutanağının hakim tarafından karar tarihinden sonra 18/12/2015 tarihinde onaylandığı, dolayısıyla mazeret bildiren davalı vekilinin yeni duruşma gününü UYAP sisteminden öğrenme imkanının da bulunmadığı, bu şekilde davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği anlaşıldığından hükmün sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17790, Karar No: 2011/24144, Tarih: 27.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/17790 E.  ,  2011/24144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca davanın düşürülmesine dair

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin 18.12.2003 ve 26.08.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

1- Katılan vekilinin sanıklar hakkında 2003 takvim yılı içinde sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılı içinde sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Katılan vekilin sanıklar hakkında 2004 takvim yılı içinde sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

a) Vergi suçlarında dava şartı olan mütalanın 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi ile 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesine uygun olarak Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdür Vekili tarafından imzalandığı ve mütalanın usulüne uygun olduğu gözetilmeden suç duyurusunun usulüne uygun yapılmadığından bahisle sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) 27.04.2006 tarihli Vergi suçu raporu ile 25.05.2006 tarihli suç duyurusunun sanık ... hakkında düzenlendiği, sanık ... hakkında herhangi bir suç duyurusunun bulunmadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında 213 sayılı VUK'nun 367. maddesine uygun olarak mütalaa verilmesi istenilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10120, Karar No: 2010/9183, Tarih: 13.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10120 E.  ,  2010/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9630, Karar No: 2018/6661, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9630 E.  ,  2018/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet

2009-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat

I- Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunması ve temyiz dilekçesinde, suçlamaları kabul etmeyerek, Murat Kun isimli şahsın kendisini iş vaadinde bulunarak notere götürüp imza attırdığını, sonrasında bu şahsı bir daha görmediğini, düzenlenen faturalardan haberdar olmadığını savunması, sahte fatura düzenleme suçundan suçun maddi konusunun fatura olması ve 2011 takvim yılına ait fatura örneklerinin dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, 2011 takvim yılına ait fatura örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilerek dosya arasına alınması ve kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği görülmekle, haklarında dava açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, Murat Kun isimli kişinin kimlik bilgileri tespit edilerek tanık olarak beyanına başvurulması ve gerektiğinde faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanığa aidiyeti hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunda, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mahkumiyet hükmü yalnızca sanık tarafından temyiz edildiğinden 2008 takvim yılında işlenen suç yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13911, Karar No: 2017/6504, Tarih: 07.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13911 E.  ,  2017/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Gıda Meşrubat San. ve Tic.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait ve müvekkilinin sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile davalılardan ...'in sevk ve idaresinde olan davalılardan ... Gıda Meşrubat San. Tic. A.Ş.'ne ait ... plaka sayılı aracın maddi hasarlı trafik kazasına karıştığını, ... plaka sayılı aracın ...' nın davalılardan ... ... A.Ş olduğunu, meydana gelen kazada davalı ...'in tam kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle müvekkilinin aracında ciddi şekilde maddi hasar meydana geldiğini ve müvekkilin aracının kendi kasko firması tarafından yetkili serviste tamir edildiğini, ancak meydana gelen kaza nedeniyle müvekkilinin aracının orjinalliğinin bozulduğunu, araçta 5.000-TL ila 7.000-TL oranında bir değer kaybı meydana geldiğini, bu değer kaybının davalılarca karşılanmadığını, müvekkilinin aracında meydana gelen değer kaybının gerçek zarar olduğu gözetildiğinde mevzuat gereği davalıların tamamının bu zarardan dolayı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, belirterek müvekkiline ait araçta meydana gelen araç değer kaybının olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Gıda ve Meşrubat San. Tic. AŞ vekili cevap dilekçesinde; kazanın müvekkili firmanın eski çalışanı tarafından yapıldığını, eski çalışan tarafından müvekkili firmaya herhangi bir bilgi ve tutanak

verilmediğinden müvekkili firmanın dava dilekçesi ile kazadan haberdar olduğunu, müvekkilinin kazada herhangi bir kusuru bulunmadığını, müvekkilinin aracına yan taraftan çarpan davacının kazada tam kusurlu olduğunu, bu kazaya dayalı olarak değer kaybının meydana gelmesinin mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere talep edilen miktarın çok fahiş olduğunu, bu nedenlerle davanın reddini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve beyan etmiştir.

verilmediğinden müvekkili firmanın dava dilekçesi ile kazadan haberdar olduğunu, müvekkilinin kazada herhangi bir kusuru bulunmadığını, müvekkilinin aracına yan taraftan çarpan davacının kazada tam kusurlu olduğunu, bu kazaya dayalı olarak değer kaybının meydana gelmesinin mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere talep edilen miktarın çok fahiş olduğunu, bu nedenlerle davanın reddini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve beyan etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; davacı tarafın kazanın gerçekleşmesinde asli kusurlu olduğunu, kendisinin hiç bir kusurunun olmadığını, kullandığı aracın kapalı nakliye aracı olduğunu, kapalı kasa olduğundan dikiz aynasının bulunmadığını, olay günü trafik kurallarına uygun bir şeklide sinyal vererek park halindeki aracının sol aynasından da kontrol ederek hareket ettirirken aracının sol aynasında kör noktasına denk gelen aynı istikamette seyir eden davacının kendisi idaresindeki aracı fark etmeyerek kavşaktan dönüşü geniş açı ile alması gerekirken dar açı ile aldığını ve aracına çarparak maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmesine sebebiyet verdiğini, davacı tarafın dava dilekçesinde aracın çok büyük zarara uğradığının söylese de aracın hangi bölümlerinin kaza sonrası ne durumda olduğunu kasko'dan aracın onarımı için ne kadar harcandığını net olarak belirtmediğini, buna ilişkin bir fatura sunmadığını, davacı tarafın isteminin hukuki dayanaktan yoksun ve gerçeğe aykırı olduğunu, diğer davalı şirkete ait aracın sigortalı olması nedeniyle kendisine husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını belirterek haklı itirazının kabulü ile haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini, yargılama giderlerinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini, talep ve beyan etmiştir.

Davalı ...'ne dava dilekçesinin tebliğ edilmiş, davalı ... şirketi vekili süre uzatım talebinde bulunmuş, davalı vekiline ek 2 haftalık süre verilmiş ancak davalı ... şirket vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacıya ait ve davacının sevk ve idaresindeki... plaka sayılı araç ile davalılardan ...'in sevk ve idaresinde olan davalılardan ... Gıda Meşrubat San. Tic. A.Ş.'ne ait ... plaka sayılı aracın 07/11/2014 tarihinde maddi hasarlı trafik kazası yaptıkları, ...plaka sayılı aracın ...' nın davalılardan ... ... A.Ş. tarafından yapıldığı, kazanın oluşumunda davalı ...'in tam kusurlu olduğu, kaza