muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12366, Karar No: 2011/19999, Tarih: 05.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12366 E.  ,  2011/19999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bilirkişi Kurulunca emsal olarak alınan taşınmazın satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten ve emsalin dava tarihindeki metrekare birim değeri 9.083,22-TL. olarak bulunduktan sonra, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan çok daha değerli olduğu belirtilerek dava konusu taşınmazın metrekare birim değeri 850,00 TL. olarak belirlenmiştir.

Dava konusu taşınmazdan bu oranda değerli olan taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5571, Karar No: 2014/812, Tarih: 17.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/5571 E.  ,  2014/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/50567

MAHKEMESİ : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/10/2011, 2010/20 (E) ve 2011/293 (K)

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar Özgür ve Hasan'ın "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçundan hükmedilen beraat kararını temyiz etmelerinde hukuki yararları bulunmadıklarından, temyiz istemleri de herhangi bir gerekçeye dayandırılmadığından, müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanıklar Özgür ve Hasan'ın "yağma"; sanık Tayfun'un "yağma" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılmıştır.

2-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurıılu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı "öldürmeye teşebbüs" ve "yağma" suçlarının failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usul ve Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle (BOZULMASINA), 17/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7604, Karar No: 2022/1933, Tarih: 15.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7604 E.  ,  2022/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13.06.2017 tarih ve 2015/155 E- 2017/135 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.10.2020 tarih ve 2017/5302 E- 2020/1585 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı adına tescilli markalardan birinin 2005/33315 tescil nolu "ŞAPKALI AHTAPOT+şekil" markası olduğunu, markanın 2005 yılından bu yana ticari hayatta olduğunu, davacı adına tescilli olan markanın ayniyet derecesinde benzerinin davalı adına tescil edilmiş olduğunu, davalının daha önceden 2012 yılında aynı unsurlu 2012/84486 no ile marka müracaatı olduğunu ve davacının itirazı üzerine bu başvurunun TPMK tarafından reddedildiğini, davalının "Maksiser Seramik Granit Yapı Kimyasalları San. ve Dış Tic. Ltd. Şti." olan unvanını 2013 yılında fark edilen faaliyetleri sonrasında davacının kendisini takip etmesini önlemek için değiştirmiş olduğunu, davalının dava konusu marka için tescil başvurusu yapmış olduğunu, TPMK kayıtlarında "ŞAPKALI AHTAPOT+şekil" unsurunun görünmesini ve şekli gözden uzaklaştırmak için "NEFES EKOLOJİK SIVA+şekil" ibaresini kayıtlarda görünecek biçimde markaya eklemek suretiyle markayı tescil ettirmiş olduğunu, davalı adına tescil edilen marka ile 2012/84486 başvuru nolu markadaki şekil unsurunun aynı olduğunu, taraf markalarının halk nezdinde karıştırılma ihtimali olduğunu, "ŞAPKALI AHTAPOT+şekil" markasının 2005 tarihli tescili ile yasal, öncelikli hak sahibinin davacı olduğunu, davalının aynı görseli, aynı sınıfta tescilinin davacı şirket markasının tanınmışlığından yararlanmak ve haksız kazanç elde etmek amacı taşıdığını, davalının marka tescilinde kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescil edilmiş olan 2013/30763 nolu "ŞAPKALI AHTAPOT+şekil" markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin 2000'li yılların başından beri yapı kimyasalları alanında farklı ürün kategorilerinde üretim yaptığını, 2000 yılından bu yana iyiniyetli ve basiretli bir tacir olarak kendi piyasasında kendi markalarını kullandığını, davacı adına tescilli olan "ŞAPKALI AHTAPOT+şekil" markasının 19. sınıfta yer alan emtialarda uzun yıllardır kullanılmamakta olduğunu ve markanın ilgili sektörde hiç bir bilinirliği olmadığını, davacının bilinen markasının ECZACIBAŞI markası olduğunu, davalı adına tescilli olan "NEFES EKOLOJİK SIVA+şekil" markasının kullanılmasının hukuka uygun olduğunu, davacı markasından haksız bir yarar elde edilmesinin ve davacı markasının itibar kaybına uğramasının söz konusu olmadığını, marka başvurusunun yapılmış olmasının tek başına kötüniyetin varlığı için yeterli olmadığını, davalının, davacı markasının tescil edildiği 2005 yılından önce "şapkalı ahtapot" markasını kullandığını, 2013 tarihinde, 10 yıl önce yapılan logo çalışmasının tescile bağlanmasının hedeflendiğini, 2012 yılında yapılan başvurunun ise tamamen değil kısmen reddedilerek 17. 35. ve 37. sınıflarda tesciline karar verilmiş olduğunu, davalının kendi ticari gelişmeleri neticesinde unvan değişikliğine gittiğini, davalının markasının 556 sayılı KHK’nın 5. maddesi anlamında ayırt ediciliğe sahip olduğunu ve gerek görsel, gerekse fonetik açıdan markanın bütün olarak gözde bıraktığı izlenim açısından değerlendirildiğinde ayırt edicilik vasfına haiz olduğunu, davalı adına tescilli olan markanın esas unsurunun "NEFES" ibaresi olduğunu, markanın hükümsüz kılınması için gerekli şartların mevcut olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ve davalı tarafın aynı ticari alanda faaliyetlerinin mevcut olduğu, davacı adına 12/10/2006 tarihinde 01. 02. ve 19. sınıflarda tescil edilen ve yalnızca şapkalı ahtapot şeklinden oluşan 2005/33315 tescil numaralı markanın, davacı adına 11/03/2014 tarihinde 19. sınıfta tescil edilen 2013/30763 tescil numaralı "NEFES EKOLOJİK SIVA+şekil" ibareli markada şekil olarak kullanıldığı, her iki markada yer alan şapkalı ahtapot şeklinin renkleri ve görüntülerinde farklılık bulunsa da, bu şeklin markaların tescilli oldukları sınıflarda tanımlayıcı, tasvir edici bir özelliğinin bulunmadığı, bu nedenle yüksek ayırt edicilik özelliğinin mevcut olduğu, aynı sınıfta tescilli olan ve davacıya ait markayı oluşturan şapkalı ahtapot şeklini içinde barındıran davalıya ait markanın davacı markası ile karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğu, her ne kadar davacı markasının tanınmış marka olduğu ispatlanamamışsa da, her iki marka arasında karıştırılma ihtimali bulunduğundan, 556 sayılı KHK'nın 42 ve 8/1-b maddelerindeki hükümsüzlük koşullarının mevcut olduğu, davalının aynı alanda uzun yıllardır faaliyette bulunması nedeniyle davacıya ait markadan haberdar olduğu, hatta daha önce yaptığı 2012/84486 numaralı marka tescil başvurusunun davacının aynı markası gerekçe gösterilerek kısmen reddedildiği, buna rağmen aynı şekli kendi markası olarak yeniden tescil ettirmesinin kötü niyetli tescil olduğu, davalının davaya konu olan "şapkalı ahtapot" şekliyle ilgili daha eski kullanımlarının ve öncelik hakkının bulunduğuna dair savunmasını ispatlayacak hiç bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiği, taraf markalarının 19. sınıfta tescilli olduğu, davalının 05/10/2012 başvuru tarihinde, 19. sınıfta 2012/84486 sayılı şekil marka başvurusuna, davacının itiraz etmesi üzerine, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 25/02/2015 tarihli 2015-M-1130 sayılı kararıyla; markanın tescil sınıfından 02. ve 19. sınıfta

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiği, taraf markalarının 19. sınıfta tescilli olduğu, davalının 05/10/2012 başvuru tarihinde, 19. sınıfta 2012/84486 sayılı şekil marka başvurusuna, davacının itiraz etmesi üzerine, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 25/02/2015 tarihli 2015-M-1130 sayılı kararıyla; markanın tescil sınıfından 02. ve 19. sınıfta

emtialar çıkarılarak, tescil işlemlerinin devamına karar verildiği, davaya konu markadaki, şekil unsurunun ahtapotun sağ elindeki dörtgen şekil dışında reddedilen marka ile aynı olduğu, davalı markasındaki şekil unsuru tescilli olduğu emtia grubu dikkate alındığında ayırt ediciliği yüksek bir marka olduğu, markanın asli unsurunun şekil unsuru olduğu ve davacı adına 19. sınıfta tescilli 2005/33315 tescil nolu "ŞAPKALI AHTAPOT+şekil" markası ile benzer olduğu, tescil sınıflarının ortak olduğu, davalının aynı sınıfta tescil başvurusu reddedilen 2012/84486 sayılı markanın çok benzerini tekrar tescil ettirmek istemesinin, basiretli tacirden beklenen özenli bir davranış olmadığı, kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1173, Karar No: 2013/2097, Tarih: 11.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/1173 E.  ,  2013/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair

19.02.2008 havale tarihli dilekçesiyle; dosyayı tetkik etmek ve savunmalarını hazırlamak için makul bir süre verilmesini talep eden ve mazeretini belgelendirmek suretiyle mazeret beyanında bulunup, savunma şahitlerinin dinlenmesi bakımından tevsii tahkikat talepleri bulunduğunu ileri süren sanık müdafiinin, 19.02.2008 günlü oturumda, mazeretinin kabulü ile duruşma gününün kalemce kendisine bildirilmesine karar verildiği halde, usulüne uygun olarak duruşma günü kendisine bildirilip, dilekçesinde belirttiği delillerin nelerden ibaret olduğu sorulmadan, yokluğunda yargılamaya devam olunup hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8051, Karar No: 2021/14610, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8051 E.  ,  2021/14610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası tespit edilen fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin (d) harfli fıkrasının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Bozma sonrası tespit edilen fark bedellerin işlemiş nemaları ile birlikte davalılara derhal ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14240, Karar No: 2021/14790, Tarih: 04.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/14240 E.  ,  2021/14790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç sürüklenen çocuk ...’in; olay günü okul bahçesinde arkadaşları ile birlikte top oynayan müşteki ...’ın kale direğinin yanına bıraktığı cep telefonun çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2550, Karar No: 2019/6651, Tarih: 25.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2550 E.  ,  2019/6651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında: 2005 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan: Düşme

Sanıklar hakkında: 2006 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan: Beraat

Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan : Beraat

Mahkemece sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmünü de temyiz eden katılan vekilinin bu husustaki temyiz talebi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı, ayrıca tebliğnamede sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat kararı verilmiş olmasına rağmen düşme kararı verildiğinin belirtildiği anlaşılmakla, belirtilen hususlardaki eksikliklerin giderilecek şekilde yeniden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7299, Karar No: 2019/666, Tarih: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7299 E.  ,  2019/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Zincirlikuyu Vergi Dairesinin 751 024 9672 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, defter ve belgelerin ibrazı için gönderilen 21.06.2012 tarihli isteme yazısının, 07.07.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, 15 günlük yasal süre içinde defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 03.09.2012 tarihli vergi suçu raporunda, sanığın ..... adresinde kırtasiye ürünleri ve bilgisayar sarf malzemeleri toptan ticareti işi ile iştigal etmekteyken, bu işini 31.12.2009 tarihinde terk ettiği, ancak aynı adreste 12.03.2012 tarihinden itibaren çanta alım satımı ile uğraştığı belirtilmesine karşın, dosya içerisinde mevcut belge teslim formunun adres bölümünde, ..... sanığın kaşesi altında bulunan bölümde ise, ..... ibaresinin bulunduğu; isteme yazısının sanığa vergi suçu raporunda belirtilen “..... adresinde tebliğ edildiği; sanığın, farklı bir adres belirterek,..... adresinde bulunan işyerini 11.11.2011 tarihinde su bastığını, bu nedenle defter ve belgeleri ibraz edemediğini savunması; defter ve belge isteme yazısının dosyada mevcut olmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1)Dosya içerisinde bulunmayan 21.06.2012 tarihli AGB-A-428/74-61 sayılı isteme yazısının aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya arasına konulması, hangi yıla ilişkin defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi,

2)Sanıktan ve katılan kurumdan yeniden sorulmak suretiyle, sanığın işyeri adresinin kuşkuya yer vermeyecek bir şekilde tespit edilmesi; defter ve belgelerin bulunduğu ve su baskını olduğu belirtilen adresin, iş yeri adresinden farklı bir adres olduğunun belirlenmesi halinde, defter ve belgelerin neden farklı adreste bulunduğunun sanıktan sorularak açıklığa kavuşturulması,

3)Sanık tarafından defter ve belgelerin zayi olduğu gerekçe gösterilerek,.... Vergi Mahkemesinin 2013/163 Esas sayılı dosyası kapsamında Katma Değer Vergisinin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşıldığından; belirtilen dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1725, Karar No: 2008/1634, Tarih: 14.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1725 E.  ,  2008/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Taah. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Aydın 2.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.12.2006 gün ve 2003/382-2006/582 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden

1- Aydın 2.İdare Mahkemesi’nin 1998/254 esas, 1999/267 karar sayılı dava dosyasının,

2- 1599 Ada 1 nolu parseldeki taşınmazda kat karşılığı inşaat sözleşmesine esas teşkil eden Belediye Meclisi ve Belediye Encümen kararları suretlerinin ilgili mercilerinden celbedilip birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22034, Karar No: 2018/3366, Tarih: 01.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22034 E.  ,  2018/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 2792 ada 4 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.