muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4478, Karar No: 2023/3927, Tarih: 27.11.2023

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; yapılan sözleşmenin askıda olduğunu, davacı tarafın asli yükümlüğü olan vekaletname verme yükümünü yerine getirmediğini, sözleşmeyi protokol ile devredenlere vermiş oldukları vekaletnameyi de azlettiklerini, arsada bulunan halen kullanılan eski evlerin yıkımının dahi yapılmadığını, açık bir şekilde ruhsat tarihinden itibaren 1100 günlük süre öngörüldüğünü, ancak davacı vekaletname vermediği için asla bu parselde ruhsat alınamadığını, bu davanın sonucunu temelden etkileyecek karar ve dosyaların yargılamalarının bekletici mesele yapılıp verilecek karara göre bu dosyada haklı bir hüküm tesisinin mümkün olacağını, 13.04.2004 tarihli sözleşmeye konu 417 ada 70 parselde bir çok hissedar olduğunu, onlardan bir tanesinin de davacı ve kardeşleri olduğunu, 70 parselin ifraz ve taksim sonucu 3 tane parsele ayrıldığını ve 6576 ada 1 parsel şeklinde davacı adına hissesi olan ve tek inşaatın yapılamadığı parsel olan parselin kaldığını, bilirkişi raporunda tevhidden bahsedildiği halde tevhid yapılmadığını ve bu işlemleri tapuda davacı adına ... ve ...'ın o zaman var olan vekaletnameye istinaden yapıldığını,sözleşmelerde davacıya 2 adet 165m2 daire, 3 tane de m² si 30 m² olan dükkan verilmesi konusunda anlaşıldığını, işin süresinin de ruhsat tarihinden itibaren 1100 gün olduğunu, davacının ilgili vekaletnameyi müvekkiline hiç vermediğini, diğer davalılara vermiş olduğu vekaletnameyi ise azlederek vekaletname verme edimini yerine getirmediğini, itirazlarının hiç bir zaman değerlendirilmediğini,müvekkilinin Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/12 E. sayılı dosyası ile tapuların iadesini ve fazladan kazanımlarının sebepsiz zenginleşme nedeniyle ödenmesi talebinde bulunduğunu ve dosyanın derdest olduğunu, bu dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkili ile davacı arasında daha önce hükme bağlanan ve kesinleşen ancak yargılamanın yenilenmesi talep ettikleri Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/370 E.,2016/347 K. sayılı dosyası ile bir kısım tapuların taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği iptal edilerek davacı adına tescil edildiğini, ayrıca yine davaya konu sözleşmede geçen dükkan karşılığında 195.000 TL tazminata hükmedildiğini, bu bedelin tazminat adı altında 500.000 TL'yi aşan bir miktarda davacıya ödendiğini dükkan konusunda ayrıca kira ve de yeniden bir tazminat ödenmiş olmasının da haklı bir kaldırma nedeni olduğunu, davacının bu dairelerden birini ilk sözleşmeyi yaptığı ... ’a 40.000,00 Euro bedelle sattığını ve parasını aldığını, bedelini satarak aldığı daire için kira bedeli tazminatı da almış olmasının hukuka aykırı olduğunu, toplamda beş adet daireyi ve üç adet dükkanı ..

.000 TL tazminata hükmedildiğini, bu bedelin tazminat adı altında 500.000 TL'yi aşan bir miktarda davacıya ödendiğini dükkan konusunda ayrıca kira ve de yeniden bir tazminat ödenmiş olmasının da haklı bir kaldırma nedeni olduğunu, davacının bu dairelerden birini ilk sözleşmeyi yaptığı ... ’a 40.000,00 Euro bedelle sattığını ve parasını aldığını, bedelini satarak aldığı daire için kira bedeli tazminatı da almış olmasının hukuka aykırı olduğunu, toplamda beş adet daireyi ve üç adet dükkanı ...’a satarak parasını aldığını, üç adet 165 m² ve üç adet dükkan tapusunu devir ve temlik etmeyerek ve mülkiyetinde tutarak hukuka aykırı bir şekilde 1m² dahi tapu vermeden ve 1 kuruş dahi harcamadan ve vermeden sebepsiz zenginleştiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkeme kararının tapu kayıtlarına, taraflar arasındaki sözleşme ve protokol hükümlerine uygun olduğu, kira bedelinin yasal hükümlere ve müstekar içtihatlara uygun olarak belirlendiği, davalının kendisine husumet düşmeyeceği yönündeki iddiasının kök sözleşmede, devir sözleşmesinde ve protokolde yer alan sözleşmenin devri hükümlerine aykırı olduğu, davalının kendisine vekaletname verilmediği yönündeki savunmasının, protokolde devredilen ...'ya vekaletnamenin, devreden ... tarafından verileceği hükmünün yer almasına ve sözleşme akidi arsa sahibi davacıya bu yönde herhangi bir ihtar yapılmamış olmasına göre yerinde olmadığı, sebepsiz zenginleşmeye ilişkin dava dosyasının bu dava ile birleştirilerek görülmesinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekilince istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı gecikme tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 355 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/370 E., 2016/347 K. sayılı dosyasında, davacıya sözleşme gereği verilmesi gereken üç adet dükkanın yapılmaması nedeniyle tapu iptal ve tescilinin talep edilemeyeceği, bedellerinin talep edilebileceği gerekçesiyle, üç adet dükkan bedeli olan 195.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verildiği ve kararın kesinleştiği görülmüştür. Bu durumda, davacının üç adet dükkan bedelini anılan dosyanın dava tarihi olan 10.08.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle almış olduğu, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre teslim tarihinin 29.11.2011 tarihi olduğu, davacının üç adet dükkan yönünden, kararlaştırılan teslim tarihi 29.11.2011 ile anılan 2012/370 E. sayılı dosyanın dava tarihi olan 10.08.2012 tarihleri arası için gecikme tazminatı talep edebileceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILARAK, İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... yararına BOZULMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı ... yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/293, Karar No: 2013/2478, Tarih: 21.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/293 E.  ,  2013/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 21.03.2008 gününde verilen dilekçe ile su yoluna vaki müdahalenin men'i ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, TMK'nun 742. maddesinden kaynaklanan su yoluna vaki müdahalenin men'ini ve tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında davanın niteliğine, tarafların iddia ve savunmalarına göre, en uygun ihtisas grubu ve meslek erbabından seçilecek bilirkişiler hazır bulundurulmalı; düzenlenecek bilirkişi raporlarında, alınması gereken önlemler ile tazminat, ecrimisil, yıkım ve eski hale getirme istekleri varsa, bunlar gerekçeli olarak gösterilmelidir.

Kendi kendine akan sulardan doğan komşuluk ilişkileri hakkında özel hüküm getirilmesi ihtiyacı duyularak, Türk Medeni Kanununa 742 ve 743. madde hükümleri konulmuştur. Bu sular yağmur, kar ve önü tutulmamış kaynak suları gibi öteden beri akan sulardır. Alttaki komşu taşınmaz maliki engeller yaparak bu suların arazisine girmesini önleyemeyeceği gibi, üstteki arazi sahibi de kendisine lazım olan sudan fazlasını kendi arazisinde tutamaz. Ancak, söz konusu kaynağın suyu o taşınmaza yetecek kadar ise, alttaki taşınmaz sahibi o kaynaktan su isteyemez. Ne var ki, kaynağın suyu öteden beri çıktığı taşınmazın sınırlarını aşıyor ve alttaki komşu taşınmaza ulaşıyorsa, üstteki taşınmaz maliki buna engel olamaz.

Bu kurallara uymayan komşu taşınmaz malikine karşı açılan elatmanın önlenmesi davalarında, davalı kendi taşınmazı içerisinde suların doğal mecrasını değiştirip, davacının taşınmazını sel suları ile karşı karşıya getirirse, henüz yağmur yağıp zarar meydana gelmese dahi davacının açtığı elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme davası kabul edilmelidir. Zira doğacak tehlike ve zarar, bir önlem alınmasına meydan bırakmayacak şekilde ani ve bir anda doğacak, telafisi zor veya imkansız zarara sebebiyet verecektir.

Ayrıca mahkeme kararının gerekçesinde de belirtildiği üzere Türk Medeni Kanununun 742/2. maddesinde komşuların hiçbirinin doğal akan suyun akışını diğerinin zararına değiştiremeyeceği açıkça belirtilmektedir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; 35 sayılı parselin maliki olan davalılar doğal olarak akan suyun yönünü değiştirmiş, suyun davacı taşınmazına akmasına ve orada göllenmesine neden olmuştur. Türk Medeni Kanununun 743/2. maddesi hükmüne göre 35 sayılı parselin maliki olan davalıların da boşaltma dolayısıyla doğal olarak akan sudan zarar görmesi halinde gideri üstteki taşınmazın malikine ait olmak üzere su yolunun ıslah edilmesi suretiyle akıtılmasını talep edebileceği açıktır. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davacının yağmur sularını kendi imkanlarıyla tahliye etme imkanı varken bu davayı açmada iyiniyetli olmadığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde yatırılan temyiz harcının davacıya iadesine, 21.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1099, Karar No: 2011/16054, Tarih: 15.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/1099 E.  ,  2011/16054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, şahsi ve sosyal halleri ve suç kastının yoğunluğu gözetilerek sanıklara tatbik edilecek hapis cezasının takdiren alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının ge- rekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sında sanıklara 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 1000 Türk Lirası adli para cezasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca 5 tam gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca 4 tam gün adli para cezasıyla cezalandırılma- larına, 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL adli para cezasının hesaplanarak sonuçla 80'er TL adli para cezasıyla cezalandırılmala- rına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14424, Karar No: 2013/14503, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14424 E.  ,  2013/14503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 16.10.2008-13.06.2009 tarihleri arasında Çankaya belediyesi park ve bahçeler müdürlüğüne bağlı Lozan Parkında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, Ocak 2009 ile Haziran 2009 tarihlerin arasında hak ettiği altı aylık ücretin ödenmediğini belirterek ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,davacının müvekkili belediye çalışanı olmadığının,davacının müvekkili idareden alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının davalı belediye işçisi olup olmadığı ve ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Davacı davalı belediyeye bağlı parkta güvenlik görevlisi olarak çalıştığını belirtmiştir. Davalı belediye ise davacının belediye çalışanı olmadığını beyan etmiştir. Mahkemece davalı ile davadışı işletmenin arasıdaki organik bağın belirsiz olduğunu ancak park yerlerinde asıl işveren olarak davalı Belediyenin sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Davacının sigortalı işe giriş bildirgesine göre işe girişinin davadışı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesi tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu uyuşmazlığı çözümü için davalı belediye ile davadışı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesi arasındaki ilişkinin niteliği önem arzetmektedir. Davalı belediye ile davadışı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesi arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi tespit edilmesi durumunda,asıl işverenin işçinin ödenmeyen hak ve alacaklarından alt işverenle birlikte sorumluluğu kanun gereğidir. Bu sebeple davacı hakkındaki bilgi ve belgeler onu çalıştıran işverenden getirtilmeden doğru bir sonuca varılması mümkün değildir. Dava konusu uyuşmazlıkta, davadışı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesi davalı safında davaya katılması yönüne gidilmemiştir. Asıl işveren alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda başka

uyuşmazlıkların doğmasını önlemek ve gerçeğe uygun sonuca varılabilmesi için alt işverenin de davaya davalı olarak katılması gerekir. Bu itibarla, öncelikle davacının çalışmasının geçtiği davadışı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesi davaya davalı olarak dahil edilmeli ve bu şekilde taraf teşkili sağlanmalı, delillerini bildirmesi için süre verilmeli, bildirecekleri delillerin toplanması yoluna gidilmelidir.

Ayrıca davacının hesabına yatırılan paranın mahiyeti,ne sebeple yatırıldığı hususlarınında açıklığa kavuşması için davacı isticvap edilmeli,yatırılan bu paraların davalı belediye ya da davadışı Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesi tarafından yatırılıp yatırılmadığı sorulmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gereklidir.

Belirtilen bu sebeple eksik inceleme ve araştırma ile verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11323, Karar No: 2021/7860, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11323 E.  ,  2021/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, Hürriyet ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile objektif değer artışı ve vekalet ücreti yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İdarenin kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedel ile bu bedelin mahsubu sonucu bulunan miktarın hüküm fıkrasında hatalı yazılması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/3476 E. - 2020/797 K. sayılı ilamının;

a-)Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (B) harfi ile gösterilen alt bendinin (2) ve (3) numaralı maddelerinde yer alan (27.517,52) sayılarının hükümden çıkartılmasına, yerlerine (29.517,52) sayısının yazılmasına,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/3476 E. - 2020/797 K. sayılı ilamının;

a-)Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (B) harfi ile gösterilen alt bendinin (2) ve (3) numaralı maddelerinde yer alan (27.517,52) sayılarının hükümden çıkartılmasına, yerlerine (29.517,52) sayısının yazılmasına,

b-)Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (B) harfi ile gösterilen alt bendinin (3) numaralı maddesinde yer alan (63.440,48) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (61.440,48) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27562, Karar No: 2015/2264, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27562 E.  ,  2015/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.