muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3148, Karar No: 2025/5262, Tarih: 30.06.2025

2. Bununla birlikte, katılan hükümlü ... hakkında kasten yaralama suçundan tarafların kardeş olmadıkları ve bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesi uygulanamayacağı dikkate alınmadan 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a maddesinin uygulanması suretiyle aynı maddenin ikinci fıkrası gereği alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın tayin edilerek 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, e maddelerine göre belirlenen 270 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılırken 202 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 203 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken 168 gün adlî para cezası yerine 170 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği günlüğü 30,00 TL’den çevrilirken 5.040,00 TL adlî para cezası yerine 5.100,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Katılan hükümlüler hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Katılan hükümlü ... hakkında ... ve ...'e yönelik ve katılan hükümlü ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022

tarihli ve 2021/5 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“1. Katılan sanık ... hakkında ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği ayrı ayrı iki defa 150 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak katılan sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak ayrı ayrı iki defa 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak katılan sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak ayrı ayrı iki defa 93 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 30,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle ayrı ayrı iki defa 2.850,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak katılan sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak ayrı ayrı iki defa 93 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 30,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle ayrı ayrı iki defa 2.850,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Katılan sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanığın eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86/3-e maddesi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak katılan sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 135 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak katılan sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 30,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 3.360,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılıkların bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11546, Karar No: 2016/1042, Tarih: 28.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/11546 E.  ,  2016/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurumun ölüm aylığının kesilmesine yönelik işlemin iptali ile ödenmeyen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; Mahkemece, verilen ilk kararın, Dairemizin Kararı ile yeterli araştırmanın yapılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi üzerine mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozma gereğinin yerine getirildiğinden bahsedilemez.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından yapılan araştırma ve dinlenen muhtar ve mahalle bakkalı beyanlarından davacı ile boşandığı eşin birlikte yaşadıkları, özellikle adreslerinin aynı olduğu belirtilmiş, davacı da dilekçesinde boşanmadan sonra kayınbabasının evinde oturmaya devam ettiğini belirtmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin son fıkrasında “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik

olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Öncelikle davacının boşandığı eşinin ikametgahı ve nerede yaşadığı belirlenmelidir. Bunun için boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, fiilen yaşama olgusu yönünden ise zabıta araştırması ve komşu tanık beyanlarına başvurulmalı, toplanan kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece, yukarıda belirtildiği şekilde araştırma yapılarak, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurunun dinlediği kişiler ve diğer aza ve komşu beyanlarına başvurulmalı, tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28. 01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3773, Karar No: 2024/2642, Tarih: 21.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3773 E.  ,  2024/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3469 E., 2023/588 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/97 Esas, 2022/385 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2022/3469 Esas, 2023/588 Karar kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan

hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin usul ve yasaya uygun olmaları nedeniyle onanmaları yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin usul ve yasaya uygun olmaları nedeniyle onanmaları yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, gizli soruşturmacının eylemenin kışkırtıcı ajan niteliğinde olduğuna, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına, dosyada mevcut iki rapor arasında çelişki olduğuna, çelişkinin giderilmemesi sebebiyle de eksik inceleme yapıldığına, eylemin olsa olsa yardım etme niteliğinde olduğuna ve delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2021/2317 değişik iş ve 18/06/2021 tarihli "Gizli Soruşturmacı Görevlendirilmesine Dair Karar" ı ile kolluk görevlilerinin gizli soruşturmacı olarak görevlendirildikleri ve suç tarihinde sanıklardan 57 nolu güven alımı kapsamında net 0,24 gr esrarın satın alındığı olayda; sanık ...'in gizli soruşturmacının "parayı hanginize vereyim" şeklindeki sözlerine "ver baba farketmez" şeklinde beyanda bulunması ve görüntü kayıtlarında her iki sanığın arabaya birlikte binip birlikte hareket ettikleri, bu nedenle sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde hareket ederek kolluk görevlisine 100 TL karşılığında esrarı Örnekköy Şehit Astsubay Ertan Durukan İlköğretim Okulu'na 105 metre mesafede satarak üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri, ikinci kez mükerrir oluşları ve suçtan pişmanlıklarının bulunmayışı nedenleriyle haklarında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığı ve ayrıca sanık ...'nin duruşmalardaki hal ve tavırları ile kendini rahatlıkla savunuyor oluşu ve Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden de rapor alınmış olması karşısında sanık hakkında yeniden rapor alınması durumunun yargılamaya bir katkı sağlamayacağı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince, suç tarihinde saat 18.40 sıralarında NGS 185 kodlu kolluk görevlisi olan gizli soruşturmacının sanıklardan 100 TL karşılığında suça konu esrarı satın aldığı olayda sanıkların eylemlerinin gizli soruşturmacılara ait umumi veya umuma açık yerlerden sayılmayan araç içerisinde gerçekleşmiş olması nedeniyle sanıklar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü

fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kanaatine varılarak Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.11.2022 tarihli, 2022/97 Esas ve 2022/385 sayılı kararın kaldırılmasına karar verilerek sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kanaatine varılarak Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.11.2022 tarihli, 2022/97 Esas ve 2022/385 sayılı kararın kaldırılmasına karar verilerek sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık ve müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmalarından sonra, sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 12.02.2024 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiği tespit edilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.09.2021 olarak gösterilmesi gerekirken 04.08.2021 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.

Tüm soruşturma ve kovuşturma kapsamı itibarıyla eksik inceleme bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gizli soruşturmacının eyleminde bir hukuka aykırılık olmadığı ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklandığı üzere, sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2022/3469 Esas, 2023/588 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03..2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5066, Karar No: 2013/17128, Tarih: 19.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5066 E.  ,  2013/17128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat, nafaka ve müşterek çocuk Poyraz'ın velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 24.11.2011 tarihinde açılmış, davacı dava dilekçesinde yoksulluk nafakası ve tazminat talebinde bulunmamış, bu talebini 28.05.2012 havale tarihli dilekçe ile ileri sürmüştür. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve Savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/1). Davacının dava dilekçesinde yer almayan, ilk defa 16.05.2012 tarihli ikinci duruşmada ileri sürülen yoksulluk nafakası isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacının yoksulluk nafakası talebi artık incelenemez. Bu durumda yoksulluk nafakası talebi hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” kararı verilecek yerde; yoksulluk nafakası hakkında yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı kadın cevap dilekçesini verme süresi içinde (HMK.md.127) cevap dilekçesi vererek savunmasının dayanağı olan vakıaları (HMK.md.129/1-d) açıklamamıştır. Davalı kadın ön inceleme duruşmasında karşı tarafın açık muvafakatı olmadığı halde, eşinin kendisine fiziksel şiddet uyguladığı vakıasına dayanmıştır. Ön inceleme aşamasındaki bu şekilde gerçekleşen savunmanın genişletilmesine davacının açık muvafakatı (HMK.md.141/1) bulunmamaktadır. Hukuki dinlenilme hakkının unsurunu oluşturan "açıklama ve ispat hakkı" Hukuk Muhakemeleri Kanununda öngörülen süre ve şekilde kullanılabilir. Bu bakımdan; mahkemenin fiziksel şiddet vakıasını kocaya kusur olarak yükleyip hükme esas alması usul ve yasaya aykırıdır. Toplanan delillerden tarafların karşılıklı olarak birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmeleri gerekir. Hal böyle iken, davacı kocanın daha ağır kusurlu bulunması doğru olmadığı gibi, eşit kusur halinde manevi tazminata karar verilemeyeceği (TMK.md.174/2) ve bu sebeple davalı kadının manevi tazminat isteğinin reddi yerine yazılı şekilde tazminat takdiri de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.19.06.2013(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.19.06.2013(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kocanın evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak boşanma davası açmış, davalı kadına dava dilekçesi tebliğ edildiği halde davaya süresinde cevap vermemiş ve davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece ön inceleme sırasında tarafların uyuşamadığı konular tespit edilmiş ve davalı kadın süresi içerisinde delil listesi vermiş ve tanık göstermiştir. Davacının tanıkları dinlendikten sonra davalının gösterdiği tanıklar dinlenmiş, davacının davalıya fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmış ve davacı daha ziyade kusurlu kabul edilip Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gözetilerek boşanmaya karar verilmiştir. Değerli çoğunluk; davalı kadının süresi içinde davaya cevap vermediğinden savunmasının dayanağı olan vakıaları açıklamadığını kabul etmektedir. Davalı kadın ön inceleme duruşmasında davacının açık muvafakati olmadığı halde, eşinin kendisine fiziksel şiddet uyguladığı vakıasına dayanmasının savunmanın genişletilmesi olduğunu belirtmişlerdir. Davacı koca dava dilekçesinde şiddetli geçimsizlik nedenine dayanmış ve ön incelemede ise kadın kocanın kendisine fiziksel şiddet uyguladığını, bağımsız konut temin etmediğini belirtmiş ve süresinde de delillerini sunmuştur. Toplanan delillerden davacının davalıya fiziksel şiddet uyguladığı kanıtlanmıştır. Çoğunluk davaya cevap vermeyen kadının bu olguya dayanamayacağını belirterek tarafların eşit kusurlu olduğunu belirtmektedir. Halbuki Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi taraflara hukuki dinlenilme hakkı tanımıştır. Bu hak çerçevesinde davalı şiddet gördüğünü kanıtlamıştır. Kaldı ki davacının bu yönden bir temyizi de bulunmamaktadır. Somut olayı görmeyip tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığından değerli çoğunluğun üçüncü bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Sayın çoğunluğun, yukarıda açıklanan nedenlerle 1.nolu ONAMA kararı ile 2. nolu BOZMA karar ve gerekçelerine aynen katılıyorum. Ancak 3. nolu bozma kararına katılmıyorum.