muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18190, Karar No: 2016/10886, Tarih: 02.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18190 E.  ,  2016/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının dava dilekçesinde dayandığı vakıalar ispat edilememiştir. Mahkemenin boşanma gerekçesi olarak kabul ettiği kovma olayı davadan sonra gerçekleştiği gibi davacı kadın bu vakıaya ön inceleme aşamasında dayanmıştır. Bu nedenle kovma eylemi karşı tarafa kusur olarak yüklenemez. Davalı erkekten kaynaklanan ve boşanmayı gerektiren başkaca kusurlu bir davranışın varlığıda iddia ve ispat edilememiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/2173, Karar No: 2021/7946, Tarih: 09.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2173 E.  ,  2021/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 21. İş Mahkemesi

Dava, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, davacının 11.05.1992-30.06.1996 ve 01.07.1996 -10.08.2000 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğunu belirterek Bağ-Kur sigortalılığının tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“…davacının 11.05.1992-30.06.1996 tarihleri arasında ... Vergi Dairesinde, 01.07.1996-10.08.2000 tarihleri arasında ... Vergi Dairesinde vergi kaydı bulunduğu, davacının 25.09.2003 tarihinde Bağ-Kur'a giriş bildirgesi verdiği, giriş bildirgesinde vergi kayıt tarihinin 11.05.1992 olarak belirtildiği, davacının çıkartılan primleri 24.12.2003 -25.11.2004 tarihleri arasında ödediği, 06.01.2003 tarihinden itibaren de Bağ-Kur tescilinin yapıldığı görülmüş olup; buna göre davacının 4956 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihinden itibaren yasa ile tanınan 6 aylık süre içerisinde Bağ-Kur'a giriş bildirgesi vermesi ve prim ödemesi nedeniyle vergiye kayıtlı olduğu süreler itibariyle Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi yerinde yerinde görülmemiş,…” gerekçesiyle,

“1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne,

2-İstanbul 21. İş Mahkemesinin 2017/183 Esas, 2018/262 Karar sayılı, 29.03.2018 tarihli kararının kaldırılmasına,

3-Davanın kabulüne,

4-Davacı ...'nın vergi kaydının bulunduğu, 11.05.1992-30.06.1996 tarihleri arasında, 01.07.1996-10.08.2000 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine,” dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

3-Davanın kabulüne,

4-Davacı ...'nın vergi kaydının bulunduğu, 11.05.1992-30.06.1996 tarihleri arasında, 01.07.1996-10.08.2000 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine,” dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1479 sayılı Yasa’nın Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Aynı şekilde, 5510 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 01.10.2008 tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmiş; aynı maddede, Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmayanlara, 04.10.2000-01.10.2008 tarihleri arasında vergiye kayıtlı oldukları süreyi borçlanma imkanı getirmiştir.

Geçici 8. maddesinde belirtilen "yazılı başvuru" şartı, şekil şartı olmayıp; sigortalının, 01.10.2008 tarihi öncesi döneme ilişkin vergiye kayıtlı olduğu süreyi, yasada belirtilen 6 aylık sürede, Kurum'a başvurarak veya borçlanmaya ilişkin prim ödeyerek, borçlanma iradesini ortaya koyması, yasadan yararlanmak için yeterli sayılmalıdır. Anılan yasada belirtilen 6 aylık sürenin geçmesinden sonra, 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin sürenin, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, 11.05.1992-10.08.2000 tarihleri arasında vergi kaydı bulunan davacının, 25.09.2003 tarihinde Bağ-Kur’a giriş bildirgesinin verildiği, 24.12.2003-25.11.2004 tarihleri arasında primleri ödediği ve tescilinin 06.01.2003 tarihinden başlatıldığı anlaşılmakla, her ne kadar ilgili Bölge Adliye Mahkemesince, 02.08.2003 tarihinden itibaren yasa ile tanınan 6 aylık süre içerisinde Bağ-Kur'a giriş bildirgesi vermesi ve primleri ödemesi dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmiş ise de; davacının 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. madde kapsamında bir borçlanma iradesinin bulunmadığı ile prim ödemelerinin de bu kapsamda olmadığı belirgindir. Bölge Adliye Mahkemesince anılan geçici 18. madde kapsamında irdeleme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile davanın kabulüne dair kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17290, Karar No: 2023/9648, Tarih: 06.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17290 E.  ,  2023/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/515 E., 2021/116 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair hükmün, istinaf edilmeksizin 29.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.09.2021 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2021 tarihli ve 2021/113128 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2021 tarihli ve KYB-2021/11328 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

”... sanığın olay günü arkadaşı ile birlikte müşteki ...'ün güvenlik görevlisi olduğu parka geldiği, tuvalet kısmına gitmesi ve müştekinin tuvaletin kapalı olduğunu söylemesi üzerine ekmek bıçağını çıkartıp müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmış ise de; suça konu ekmek bıçağının 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddesi kapsamında olup olmadığı hususunda inceleme yapılamadığı, anılan Kanun'un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve hükümlünün yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde; 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi, hükümlüden ele geçirilen ve 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunmayan suça konu ekmek bıçağının kasten yaralama suçunun işlenmesi esnasında kullanıldığı ve hükümlünün kasten yaralama suçundan da mahkum olduğunun anlaşılması karşısında "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden hükümlünün beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca;

"Suçun unsurları oluşmadığından sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine" hükümdeki sair hususların aynen korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8950, Karar No: 2014/10205, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8950 E.  ,  2014/10205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 23.01.2014 gün ve 15255 - 1349 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/2301, Karar No: 2011/5403, Tarih: 22.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2301 E.  ,  2011/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehditten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ŞIRNAK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/06/2010 gün ve 410/600 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık müdafiinin süresinde yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin, ceza miktarı nazara alınarak CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Oluşa, dosya içindeki delillere ve kabule göre; mağdurlar ..., ..., ... ve ...'ın tarlada çalıştıkları, saat 11.00 civarında mağdur ...'in ağabeyi, mağdur ...'in amcası, diğer mağdurların da köylüsü olan sanık ...'un, mezranın başında bulunan evinden, onların görebileceği mesafeden geçerek, onları görebileceği ve bulundukları yere kuş uçuşu 300 metre mesafede bulunan Karnabaz tepesine çıktığı, mağdurların bulunduğu yöne doğru, 7,62 mm çapında mermi atabilen vahim silahla ateş ederek kaçtığı, olay yerinde 23 adet boş kovanın bulunduğu ve sanığın iki ay sonra yakalandığı anlaşılmakla, olay yeri inceleme raporu, görgü ve tespit tutanağı, fotoğraflar, mağdurların olay günü alınan beyanlarından oluşan, hüküm kurmaya yeterli deliller dikkate alınarak mahkemenin suçun sübutunu kabul ederek ve suçu silahlı tehdit olarak nitelendirmesinde isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin sanığın mağdurların bulunduğu yerden teşhis edilip edilmeyeceğine yönelik keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkin eksik soruşturma nedeniyle bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 22/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19128, Karar No: 2015/23807, Tarih: 22.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19128 E.  ,  2015/23807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/58664

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2010/529 (E) ve 2012/195 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yol kontrol uygulamasında Van istikametinden gelen şoförlüğünü sanık F..B..'ın yaptığı yolcu otobüsünde yapılan aramada bagajda kutu içinde 280 paket sigaranın ele geçirildiği, sanık tüm aşamalarda kutunun Van otogarında bulunan yazıhaneye emanet olarak bırakıldığını, yazıhaneden alarak otobüse yerleştirdiğini ve içinde sigara olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın ele geçen dava konusu bandrolsüz ve kaçak sigaralar ile bir ilgisi bulunmadığı yönündeki savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6588, Karar No: 2019/4270, Tarih: 26.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/6588 E.  ,  2019/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 21/07/2008 tarihinde davalı ... Belediyesine ait 'Lozan Park' da güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, sigorta girişinin ise Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği üzerinden yapıldığını, iş akdinin 13/06/2009 tarihinde haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının davalı ... Başkanlığında çalışmadığını, Lozan Park tesislerinin 07/04/2006 tarihinde 10 yıllığına diğer davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneğine ücretsiz olarak tahsis edildiğini, ancak bu tahsisin 01/06/2009 tarihinde iptal edildiğini, davacının alacaklarından müvekkili Belediye Başkanlığının sorumlu olamayacağını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinin adresinin tespiti için Ankara Valiliği İl Dernekler Müdürlüğüne müzekkere yazılmış olup, cevaben gönderilen yazı içeriğinden derneğin fesih aşamasında olduğu anlaşılmakla derneğin son yönetim kurulu üyelerine tebligat yapılmış ancak herhangi dosyaya herhangi bir cevap verilmediği anlaşılmıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği bakımından husumet yokluğundan davanın reddine, diğer davalı bakımından ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.