muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33703, Karar No: 2013/15130, Tarih: 20.05.2013

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Şirkette uzun yıllar çeşitli nedenlerle ayrılan kara personelinin yerine yeterli sayıda eleman alınamaması nedeniyle personel sıkıntısının giderilmesini teminen, liman ve iskelelerde devam eden yükleme boşaltma ve buna bağlı büro hizmetlerinin yürütülmesinde Devlet Personel Başkanlığının vize ettiği limit çerçevesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile personel istihdam edildiğini, davacının şirkete bağlı ... Liman İşletmesi Müdürlüğünde geçici işçi statüsünde işe başladığını, idari bölümde görevlendirildiğini, kadrosunda bir değişiklik yapılmasının yasal olarak mümkün olmadığını, daha sonra asli Kadroya alındığını, muhasebe şefliğine asaleten ataması yapılarak ücretinin geçiş kıdemleri de dikkate alınarak yeniden belirlendiğini, davacının ücretinin yevmiyeli olarak belirlendiğini, davacıya yapılan ücret ödemelerinin toplu iş sözleşmelerinde belirlenmiş olan yevmiye ücreti üzerinden ödendiğini, davacı işçinin haftada 40 saat çalışırken emsali işçilerin haftada 45 saat çalıştıklarını, böylelikle daimi işçiler ile aynı ücreti aldığını, davacının haftalık olarak daha az çalışmasına karşılık aynı günlük yevmiyenin verildiğini, davacıya farklı davranılmadığını, eşitlik ilkesini ihlal edici bir davranışının olmadığını, geçici işçilerin daimi işçi kadrolarına geçirilmesi talebinin TC Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca muhtelif tarihlerde iletildiğini, taleplerinin uygun görülmediğini, bu konuda şirketin onay almaksızın bir uygulama yapmasının da mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda keşif sonrası alınan heyet bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacının davasında kısmen haklı olduğu, kendisine hakkı olan bir kısım alacaklarının ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, belirlenen fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve hafta tatil ücret alacakları ile 2 aylık ücret tutarında eşit işlem borcuna aykırılık tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Yine 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Yasanın 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.” şeklinde ifadesini bulmuştur.

Mahkemece gerekçe kurulmadan anılan alacaklara ve tazminat karar verilmesi hatalı olmuştur.

Dosya içeriğine göre davacı işçi Toplu İş Sözleşmesinin 44. Maddesi uyarınca muvakkat işçi olarak daimi kadroya geçene kadar, idari kadroda çalıştırılmıştır. Ancak anılan madde de “Muvakkat işçinin yükleme ve boşaltma hizmetinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştırılacağı, bu hizmetin dışında ise ihtiyaç duyulduğu takdirde süresi muayyen olan işlerde veya icap ve hususiyetleri dolayısıyla bir yıldan az süreli ve mevsimlik işlerde işçi çalıştırılacağı” belirtilmesine rağmen, davacı madde de belirtilen iş dışında, sürekli işte çalıştırıldığından, mahkemece sonuç itibari ile daimi kadroda çalıştığı kabul edilerek fark işçilik alacaklarının hüküm altına alınması isabetlidir.

2. Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, İş Hukuku bakımından işverene, işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı, işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte, eşit davranma borcu, tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmemektedir. Bahsi geçen ilke, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

Öte yandan anılan ilke, hakların sınırlandırılmasına değil tesisine hizmet eder. Eşitlik ilkesi aynı durumda olan işçiler yönünden geçerlidir. Başka bir anlatımla işverenin, farklı konumda olan işçiler bakımından eşit davranma yükümü yerine, yönetim hakkı kapsamında farklı davranma serbestisinden söz edilir. İşverenin işçileri arasında eşit işlem yapma borcundan söz edebilmek için hiç şüphesiz işveren ile arasında iş ilişkisi kurulmuş olan işçilerin varlığı gerekmektedir. Eşitlik ilkesine uygun davranılıp davranılmadığının belirlenmesinde bu yönde bir iddiayı ileri süren işçi ile aynı işverene bağlı olarak, aynı ya da benzer işte, aynı ya da benzer verim ile çalışan, eğitim dereceleri aynı ya da benzer olan, kıdemleri eşit olan, kısacası objektif ve subjektif nitelikleri itibarıyla karşılaştırılabilir iki veya daha fazla işçi bulunmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almış ve kanunun 5. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 2. fıkrasına göre “İşveren, esaslı sebepler olmadıkça tam süreli çalışan işçi karşısında kısmi süreli çalışan işçiye, belirsiz süreli çalışan işçi karşısında belirli süreli çalışan işçiye farklı işlem yapamaz”. İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı maddenin 6. fıkrasında belirtilmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkanı bulunmaktadır. 4 ay üst sınır olduğundan tazminatın 1 ile 4 ay arasında hakim tarafından ihlalin ağırlığına, işçinin kıdemine göre belirlenmesi isabetli olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı işveren yükleme ve boşaltma hizmetinde belirli süreli iş sözleşmesi ile veya bu hizmetin dışında ise ihtiyaç duyulduğu takdirde süresi muayyen olan işlerde veya icap ve hususiyetleri dolayısıyla bir yıldan az süreli ve mevsimlik işlerde çalıştırılması gereken davacı işçiyi, TİS hükümlerine aykırı olarak sürekli çalıştırmış, ancak muvakkat işçi olarak çalışmış gibi işçilik alacaklarını ödemiştir. Nesnel olarak 5 ve 13. maddeler de açıklandığı gibi davalı işveren muvakkat işçi olmasından dolayı daimi kadroda çalışan işçiye göre farklı bir işlem yapmamıştır. Kısaca davalı işveren daimi kadroda çalışan işçiye göre muvakkat sözleşme ile çalışan işçide bir farklılık yapmamış, muvakkat süreli işçiyi sürekli ve devamlı olarak çalıştırmıştır. Davacı işçi sürekli ve devamlı daimi kadrodaki işçi gibi çalıştırılması nedeni ile fark işçilik alacaklarına bu hükümle kavuşmuştur. Ancak açıklandığı gibi eşit işlem borcuna aykırılık tazminatının koşulları oluşmamıştır. Anılan tazminatın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklanmış olup, Dairemiz uygulaması gereği bu alacağa yasal faiz uygulanması gerekir. Mahkemece anılan alacağa en yüksek mevduat faizi uygulaması da isabetsiz olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

3. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklanmış olup, Dairemiz uygulaması gereği bu alacağa yasal faiz uygulanması gerekir. Mahkemece anılan alacağa en yüksek mevduat faizi uygulaması da isabetsiz olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16186, Karar No: 2024/8792, Tarih: 18.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/16186 E.  ,  2024/8792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/543 E., 2023/993 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanıklar hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal etme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sakarya 6.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 03.01.2023 tarihli kararı ile sanıkların uyuşturucu veya uyarıcı madde imal etme suçundan ayrı ayrı 30 yıl hapis ve 225.000 Tl adli para cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 13.04.2023 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilmek suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Sakarya 6.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 03.01.2023 tarihli kararı ile sanıkların uyuşturucu veya uyarıcı madde imal etme suçundan ayrı ayrı 30 yıl hapis ve 225.000 Tl adli para cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 13.04.2023 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilmek suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafilerinin temyiz istemi, sanık hakkında yer alan ihbarların çelişkili olduğuna, gerçek ve doğru olmadığına, soruşturma aşamasında yapılan işlemlerin kanuna ve usule aykırı olduğuna, muhbirin mahkeme huzurunda dinlenmesi gerektiğine, uyuşturucu imalatı için yüksek ısı gerektiği halde uyuşturucu maddelerin ele geçtiği yerin oda sıcaklığında bulunması nedeniyle, imalatın burada yapılmadığı, malzemelerin de kısa süre önce getirildiğine karine oluşturduğuna, bu malzemelerin sanık ... ve temyiz dışı sanık ... savunmasında yer alan M.H.T. adlı şahıs tarafından getirildiğini, ele geçen uyuşturucu maddeler ile uzmanlık raporunda yer alan miktarlar arasında önemi farklılıklar olduğunu, sanığın astım hastası olması nedeniyle tavuk çiftliğinde bulunmasının mümkün olmadığına, 5271 sayılı Kanun madde 140 uyarınca karar alınmadan teknik takip yapılması nedeniyle hukuka aykırı delil olduğuna, fiziki takip yapıldığı belirtilen yolların ıssız yollar olması nedeniyle herhangi bir takibin sanık tarafından fark edilebileceği için fiziki takibe uygun olmadığına, karanlık köy yolunda araç içinin görünmesinin mümkün olmadığına, tutanak mümzilerinin ifadelerinin çelişkili olduğuna, fiziki takip yapılıp yapılmadığının kesinlik kazanmadığına, gerçeği yansıtmadığına, söz konusu araç içinde sanığın bulunduğunun kesinlik bulunmadığına, PTS -HTS kayıtlarına göre sanığın atılı suçu işlemediğine, mantar ile tavuk çiftliğinin farklı olması nedeniyle alınan arama kararının tavuk çiftliğini kapsamadığına, gecikmesinde sakınca bulunan hal olmamasına rağmen buna dayanak olarak verilen arama kararının hukuka aykırı olduğuna, arama kararının gündüz vakti olmasına rağmen aramanın gündüz vakti yapılmadığına, aramanın tek hazirun eşliğinde yapılması nedeniyle de hukuka aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, savunma haklarının kısıtlandığına, şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, mahkemenin kararının gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında yapılan bir ihbarın bulunmadığına, sanığın fiziki takiplerde gözlemlenmediğine, mantar ve tavuk çiftliğinin ayrı olduğuna, tavuk çiftliği için verilen bir arama kararının bulunmadığına, arama işleminin hukuka uygun olmadığına, ele geçen maddelerin hukuka aykırı delil olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için bütün sanıkların aynı yönde hareket edip etmeyeceklerine dair delil gösterilmesinin gerekli olduğu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın suça iştirak ettiğine dair delilin bulunmadığına, yardım eden sıfatında bulunabileceğine, sanığın söz konusu çiftliği kiraladıktan sonra söz konusu yere hiç gitmediğine, bunun HTS kayıtlarıyla sabit olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz istemi, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, arama sonucu ele geçen suç unsurlarının mahkumiyete esas olmayacağına, sanığın söz konusu yerin bekçisi olması nedeniyle olay yerinde bulunduğuna ve bunun dışında atılı suça iştirak ettiğine dair delilin bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın diğer sanıklarla ... ve fikir birliği içinde olduğuna dair delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay sanıkların sanık ...'a ait tavuk çiftliğinde uyuşturucu madde imal ettikleri iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

1. Sanık ... hakkında dava konusu yerde uyuşturucu madde imal ettiğine yönelik ihbarların olması, ihbar tutanaklarını destekleyen fiziki takip tutanakları, sanığın savunması aksine tanık Ö.D. tarafından sanıkla husumetli bulunduğuna dair verilen ifade, sanık ...'ın işletmesini yaptığı tavuk çitliğinde uyuşturucu maddelerin ele geçmesi, sanığın savunması aksine delil elde edilememesi, sanığın hayatın olağan akışına aykırı düşen ifadesi, sanık ...'ın söz konusu çiftlikten sanık ...'a ait 34 \*\* \*\*20 plakalı araç ile çıktığının görüldüğüne dair fiziki takip tutanakları, sanık ...'ün gece bekçiliğini yaptığı ve arama işlemi sırasında bulunduğu evin bodrum katında suça konu maddelerin ele geçmesi, sanığın bunlardan haberdar olamamasının mümkün olmaması göz önüne alınarak sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafileri tarafından yapılan temyiz taleplerinde arama kararının tavuk çiftliğini kapsamadığı, arama işleminin gündüz vakti yapılmadığı ve tek hazirun ile yapılması nedeniyle hukuka uygun olmayıp ele geçen suç eşyalarının hukuka aykırı delil olduğundan bahisle hükme esas alınamayacağı belirtilmiş ise de, sanık ... hakkında Hendek ilçesinde bir çiftlikte uyuşturucu madde imal ettiğine ilişkin ihbarların olduğu, bu ihbarlar üzerine yapılan araştırmalarda dosya içerisinde yer alan 25.07.2017 tarihli tutanakta belirtildiği üzere söz konusu çiftliğin temyiz dışı sanık ... adına tescilli olan Hendek ilçesi, ... Köyü 617 Parsel, Çakırağa Mevkiinde bulunan mantar ve tavuk üretim çiftliğinin olduğunun belirlendiği, söz konusu bu yerde fiziki takiplerin yapıldığı, Cumhuriyet savcısının gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında el yazısı ile verdiği arama kararının "... Şeyhler Köyü arasında yol üzerinde 815 sokakta bulunan ... Mantarcılık olarak da bilinen çiftlik evi ve eklenlentilerinde" şeklinde verildiği, arama kararının tutanak ve fiziki takip tutanaklarında belirtilen yer için verildiğinin dosya kapsamından anlaşıldığı söz konusu çiftliğe ait yerin Ticaret Sicil Gazetesinde tam unvanının "EKMEKÇİOĞLU KÜLTÜR MANTARI ÜRETİMİ HAYVANCILIK TURİZM TEKSTİL İNŞAAT SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ" olarak yer aldığı, yani söz konusu arama kararının ... Mantarcılık olarak bilinen çiftlik evinin eklentisinde bulunan mantar üretim yeri ve tavuk üretim kümesleri ile bunlara ait kulübeyi kapsadığının açık olduğu bu nedenle, Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, dosya içerisinde yer alan arama- el koyma tutanağına göre de arama işlemine gündüz vakti başlandığının kesin olarak belirli olduğu ve arama işleminde muhtarın bulunmasında hukuka aykırılık bulunmadığından sanıkların müdafilerinin bu hususta yaptığı temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanık ... müdafilerinin fiziki takip tutanaklarının gerçeği yansıtmadığını, tutanak mümzilerinin mahkeme huzurunda çelişkili beyanlarda bulunduklarını beyan etmiş iseler de, tutanak mümzilerinin tanık olarak alınan ifadelerinde de belirtildiği üzere, söz konusu takiplerin 5-8 ekip arasında değişen ekip ile takiplerinin yapıldığı, her aracın görüş açısının aynı olmayabileceği, sanık ... ile polisler arasında herhangi bir husumet bulunmadığı göz önüne alındığında fiziki takip tutanaklarının gerçeği yansıtmadığına dair sanık ... müdafilerinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Sanık ... müdafilerinin, fiziki takip yapıldığı belirtilen yolların ıssız yollar olması nedeniyle herhangi bir takibin sanık tarafından fark edilebileceği için fiziki takibe uygun olmadığına, karanlık köy yolunda araç içinin görünmesinin mümkün olmadığına dair temyiz istemleri, tutanak mümzilerinin tanık olarak alınan ifadelerinde de belirtildiği üzere, söz konusu takiplerin 5-8 ekip arasında değişen ekip ile yapıldığı ve bu nedenle takibin dikkat çekmeden yapılabileceğinin tespit edildiğinden, bu husustaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

4. Sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde, sanığın söz konusu çiftliği kiraladıktan sonra buraya hiç gitmediğini, bunun HTS kayıtlarıyla sabit olduğunu, bu nedenle üzerine atılı suçu işlemediğine dair temyiz isteminde bulunmuş ise de, sanık ...'ın alınan savunmasında, söz konusu suça konu maddelerin uyuşturucu madde olduğundan habersiz olarak M.H.T.'nin isteğiyle çiftliğe koyduğunu beyan ettiği göz önüne alındığında, sanık ...'ın tavuk çiftliğinin başında olduğu ve sanık müdafinin de bu husustaki temyiz isteminin yerinde olmadığı belirlenmiştir.

5. Dosya içerisinde yer alan muhbir görüşme tutanaklarına göre sanık ...'ın Hendek ilçesinde adı belirtilen Ekmekcioğlu Mantar Çiftliğinde uyuşturucu madde imal ettiğinin belirtilmesi üzerine soruşturmaya başlandığı, sanık ...'ın tespit edilmesi akabinde fiziki takibi yapıldığında, dosya içerisinde yer alan 25.07.2017 ve 27.07.2017 tarihli fiziki takip tutanaklarına göre, sanık ...' a ait olan araçla söz konusu çiftlikten çıktıktan sonra Hendek ilçesinde araç değişimi yaparak İstanbul iline gittiğinin belirlendiği, söz konusu çiftlikte yapılan aramada çiftliğin tavuk bölümünde bodrum katında ve gizlenmiş yerlerde çok sayıda uyuşturucu madde ve uyuşturucu madde imalatında kullanılan kimyasal maddelerin ele geçtiği olayda, sanıkların üzerlerine atılı suçun sübut bulduğuna dair İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmış olup, sanıklar müdafilerinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 2023/543 Esas, 2023/993 Karar ve 13.04.2023 tarihli kararında sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafiilerii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.