muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1241, Karar No: 2020/3624, Tarih: 29.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1241 E.  ,  2020/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığın uzlaşma hükümlerinin uygulanması talebinin reddine dair 08.07.2019 tarihli ek kararın itiraza tabi olduğu ve merciince karara bağlanmasının gerektiği, sanığın temyiz talebinin 12.11.2014 tarihli asıl hükme yönelik yapılan 05.03.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair 10.03.2015 tarihli ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı 12.11.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü yasal süresinden sonra 05.03.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 10.03.2015 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın 11.07.2019 tarihli temyiz isteminin reddiyle, temyiz talebinin reddi kararının ONANMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10381, Karar No: 2023/762, Tarih: 28.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10381 E.  ,  2023/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, evliliklerinin ilk haftasından itibaren çeşitli bahanelerle ağır ve sürekli fiziksel şiddete uğradığını, davalının kök ailesi ile birlikte kaldığını, bağımsız konut açmadıklarını, davalının, ailesinin müvekkiline uyguladıkları şiddete, hakarete ve eziyete ses çıkarmadığını "biz seni annem ve babama hizmet etmen için aldık" dediğini, müvekkilinin kök ailesi ile görüşmesine izin vermediğini, annesi ile telefonda konuştuğu için müvekkilinin ağır dayak yediğini, müvekkilinin her gece kayınpederinin ayaklarını yıkadığını, davalının annesinin müşterek çocuk ...'e diğer gelinlerine anne demesini öğrettiğini, çocuğun müvekkiline anne, yengesine küçük anne dediğini, kemerle, jobla davalının müvekkilini dövdüğünü, müvekkilinin gözünü karartıp annesinin evine kaçtığını, davalının bir hafta sonra şiddet uygulayarak müvekkilini müşterek haneye geri getirdiğini, bu olaydan sonra müvekkiline, annesini görmesi ve annesiyle konuşmasının tamamen yasaklandığını, davalı ve annesinin müvekkiline "p\*ç" dediklerini, davalının annesinin müvekkili üzerinde şimdiye kadar 10 tane baston kırdığını, sonrasında demir pastona geçtiğini, müvekkilinin çöp atmak ve çocukları okula getirip götürmek dışında asla dışarı çıkamadığını ve hapis hayatı yaşadığını, davalının annesinin gece 2, 3, 5 demeden istediği saatte tarafların yatak odasına girdiğini, tarafların hiçbir zaman özelinin olmadığını, son olarak davalının annesinin müvekkiline kırığı olduğunu iddia etmesi üzerine müvekkilinin daha fazla dayanamadığını ve namusuna kimsenin dil uzatamayacağını sertçe söylemesi üzerine davalı ve annesinin sırayla müvekkilini dövdüklerini, bu esnada bir fırsat bulan müvekkilinin kendini sokağa attığını, bir benzinliğe sığınıp kardeşlerini çağırdığını ve kadın sığınma evine sığındığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 162 nci ve 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetinin anneye verilmesine, müşterek çocuklar ve anne için ayrı ayrı 500,00 TL tedbir, iştirak, yoksulluk nafakasına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı kadının iddialarının gerçek dışı olduğunu davacı kadının annesine ve müşterek çocuklara şiddet uyguladığını, annesinin, babasının ölümünden sonra kardeşler arasında sırayla kaldığını, müvekkilinin evinde çocukların çok ısrar etmesi nedeniyle kaldığını,davacının eşi ile aynı yatakta uyumak yerine çocuğu ile yere serilen yatakta uyuduğunu, müvekkilinin annesinin tavsiyelerine kızıp bağırarak alt katta oturan eltisine gittiğini, en son olayda da yine davacı kadının eltisinde olduğunu zannediklerini beyan ederek müşterek çocuklar Hatice ve ...'in velâyetlerinin müvekkiline verilmesini, küçük ... ile müvekkili arasında da yatılı olmak suretiyle şahsi münasebet tesis edilmesini, davacının davasının reddini, davanın kabulüne karar verilmesi durumunda müvekkili lehine 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin eşine fiziki şiddet uyguladığı, eşinin ailesi ile görüşmesini istemediği, eşinin dışarıya çıkmasına akrabaları ile görüşmesine izin vermediği, eşini kardeşinin düğününe göndermediği, davalı kocanın ve annesinin davacı kadına hakaret ettikleri, davalının annesinin tarafların evliliğine müdahale ettiği ve davacı kadının üzerinde baskı uyguladığı; davacı kadının ise eşine ve eşinin annesine sürekli agresif davranışlar sergilediği, ters davrandığı, eşinin annesine senin canın herif istiyor dediği, tarafların uzun süredir fiilen ayrı yaşadıkları, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu, evlilik birliğinin devamında taraflar için sosyal bir fayda kalmadığı gerekçesi ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine, anne ile şahsi ilişki kurulmasına, kadın yararına 250,00 TL tedbir 500,00 TL yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî 25.000,00 TL manevî tazminata, kadının 4721 sayılı Kanunun 162 nci maddesi gereğince açılmış boşanma davasının ve davalı erkeğin manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince kadın lehine nafaka ve tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu miktarlarının fazla oduğunu, kusur tespitinin yanlış yapıldığını ve rededilen tazminat taleplerine, velâyet hakkı kendisine verilen müşterek çocuk ... ... lehine hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılma tarihine yönelik olarak istinaf ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden erkeğe yüklenen kusurlardan kadına hakaret etme kusurunun hatalı olduğu bu hususta beyanda bulunan tanık ...'in beyanının soyut olduğu, tanığın beyanından erkeğin ne dediğinin anlaşılamadığı, başkaca da görgüye dayalı tanık beyanı ya da somut delil bulunmadığı, kararın sadece erkek tarafından istinaf edilmesi nedeni ile kadına yüklenen kusurlar kesinleştiği gibi erkeğe ilave kusurlar verilerek erkeğin hukuki durumunun aleyhine ağırlaştırılamayacağı, erkeğin kadının ek kusurunu ispat edemediği, gerçekleşen olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının hafif kusurlu olduğu, müşterek çocuk ... ...'in İlk Derece Mahkemesi karar tarihinden önce babaya teslim edilmesine rağmen lehe hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihine kadar devamı hatalı olduğu, 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi ve tedbir nafakasının niteliği nazara alındığında kadına tedbir nafakası verilmesi ve miktarının isabetli olduğu, hafif kusurlu olan ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadına yoksulluk nafakası verilmesi ve miktarının isabetli olduğu, hafif kusurlu bulunan mevcut ve beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi ve miktarlarının isabetli olduğu, erkeğin tazminat talebinin reddinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin, erkeğin tazminat taleplerinin reddedilmiş olmasına, kadın lehine hükmedilen tazminatlara, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine; davalı erkek vekilinin, kusur belirlemesine yönelik istinaf talebi ile müşterek çocuk ... ... lehine hükmedilen tedbir nafakasına yönelik istinaf talebinin, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle; hüküm fıkrasının 5 inci Bendi yerine geçmek üzere; dava tarihi olan 08.07.2019 tarihinden başlayıp müşterek çocuk ... ...'in davalı babaya teslim edildiği tarih olan 01.09.2020 tarihine kadar devam etmek ve İlk Derece Mahkemesince ... ... için hükmedilmiş olan aylık 200,00 TL tedbir nafakasıyla tahsilde tekerrür oluşturmamak üzere, müşterek çocuk ... ... için aylık 200,00 TL tedbir nafakasının davalı babadan alınıp davacı anneye ödenmesine, karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı kadının aslen ağır kusurlu olduğunu, evliliği bu aşamaya getiren kişinin de kadın olduğunu beyan ederek davanın ret edilmesi gerekirken kabul edilerek tazminatlara karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve fer'îleri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü, kadın yararına nafaka ve tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi hükümleri; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesi, 370 inci maddesi, 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafıncan temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11129, Karar No: 2024/3361, Tarih: 09.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11129 E.  ,  2024/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4233 E., 2021/2198 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2018/90 Esas, 2019/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 şar ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/4233 Esas, 2021/2198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, meşru savunmaya, haksız tahrik indirim oranına ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurların evli oldukları ve sanık ile aralarında tarla anlaşmazlığı nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü mağdurlar yanlarında inceleme dışı mağdur ... ile birlikte arazilerinde çalıştıkları sırada sanığın traktörüyle geldiği, aralarında ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemeyen şekilde çıkan tartışmada mağdurlar ..., Fevzi ve Rahim'in sanığı darp ettikleri, mağdur ...'nin taşla sanığın boyun bölgesine vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanığın traktörde sakladığı yarı otomatik av tüfeği ile mağdurlar ... ile ...'e beş kez ateş ettiği, olay nedeniyle mağdurlar ... ve ...'in baş, boyun ve göğsün üst kısmında çok sayıda saçma tanesi isabeti neticesinde hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın suçta kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgeleri, mağdurlarda oluşan yaraların niteliği değerlendirildiğinde, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek, sanığın eylemleri ve mağdurlarda oluşan zararın ağırlığı orantılı şekilde belirlendiği, somut olayda sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen olayda uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2019/4233 Esas, 2021/2198 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3896, Karar No: 2025/4034, Tarih: 10.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/3896 E.  ,  2025/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1128 E., 2022/1150 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince 11.01.2023 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL yi geçmeyen kararları kesindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Şu durumda dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 40.646,7 TL olup kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL'nin altında olmayıp, kararın temyizinin kabil olduğu anlaşılmakla; kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair verilen 11.01.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve asıl kararın incelenmesine geçilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 28.12.2020 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu sigortalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, geçici ve sürekli iş göremezliğe uğradığını, geçici bakıcı giderini oluştuğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 40.958,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava şartının yerine getirilmediğini, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümleri esas alınarak maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya ödeme yapıldığını, müterafik kusur indirimi yapılmasını, faiz talebinin yerinde olmadığını, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kısmen kabulü ile 40.646,71 TL’nin yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, yüzde sabit iz olması nedeniyle başvuranın maluliyetinin oluştuğunu, emniyet kemeri takmama nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmasını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılmasını, hazırlanan raporda kişinin bakiye ömrü rapor tarihindeki yaşı esas alınarak 74,26 yaşına kadar hesap yapıldığını ancak kişinin bakiye ömrü kişi rapor tarihinde halen hayatta olması nedeniyle ve bilinen dönem raporda ayrı olarak incelenmiş olduğundan mükerrerlik olmaması için rapor tarihindeki yaşı esas alınmalı ve 74 yaşına kadar hesap yapılmasını, yine 2022 yılına kadarki bilinen dönemde agi dahil evli eşi çalışmayan net asgari ücret üzerinden, 2022 yılı itibariyle de net asgari ücret üzerinden hesap yapılmasını, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri zararından sorumlu olmadıklarını, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya ödeme yapıldığını, yapılan ödemenin icra yoluyla kendilerinden talep edildiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kusur raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına, maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmesine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

11.01.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına,

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18856, Karar No: 2012/23888, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18856 E.  ,  2012/23888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmaza el atılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza el atılmadığından davanın reddine karar verilmesinde ve davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.