muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30140, Karar No: 2018/4070, Tarih: 28.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/30140 E.  ,  2018/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, hükümlerden sonra TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanık ...'dan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümler fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin tüm bölümlerin çıkarılarak, yerlerine '' Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına'' cümlelerinin ve hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “Müdafii ücreti 344,00 TL'nin sanık ...'dan tahsili ile hazineye irat kaydına” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16807, Karar No: 2010/19353, Tarih: 29.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/16807 E.  ,  2010/19353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.753,62 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekiliı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, sigortalı 3. şahıslara verilen ilaç bedellerinin reçete tarihlerinin sisteme yanlış girildiği nedeniyle davalı kurum tarafından ödenmediği; yine 27.07.2005 tarihli reçete ile üç kutu ilaç verilmesine rağmen mevzuat gereği bir kutunun bedelinin ödendiği ve kalan iki kutu bedelinin ödenmediği ileri sürülerek toplam 4753,62 TL.'nin tahsili istenilmiş; mahkemece, protokol ve buna bağlı sağlık uygulama tebliğine aykırı reçeteye dayalı olarak sigortalıya verilen ilaç bedelinin ödenmesinin istenemeyeceği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar, 04.10.2006 tarihli iki adet reçete yönünden mahkemenin de kabulünde olduğu gibi taraflar arasındaki sözleşme ve tebliğe aykırılık sözkonusu ise de, davalı kurum mensuplarının reçeteleri karşılığında ilaçlarının temin edildiği gibi bu reçetelerin usule aykırı düzenlendiği konusunda davalı kurumca da bir iddiada bulunulmaması karşısında, mahkemece, somut olayın özelliği, davacının satıp teslim ettiği bir ilacın parasını istemedeki haklılığı değerlendirilip davanın kabulüne karar vermesi gerekirken talebin reddine karar vermesi bozmayı gerektirmiştir. Aksinin kabulü, davalı kurumun sebepsiz zenginleşmesine neden olur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3626, Karar No: 2015/2097, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3626 E.  ,  2015/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4187, Karar No: 2012/5993, Tarih: 13.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4187 E.  ,  2012/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gönen (Balıkesir) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/07/2010 gün ve 2003/273-2010/435 sayılı kararı bozan Daire’nin 29/11/2011 gün ve 2011/5136-2011/16061 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanaklarıve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında davalıya ait fabrikanın temizlik hizmetlerinin yerine getirilmesiyle ilgili önceden sözleşme yapıldığını, 11.05.1999-31.12.1999 tarihlerini kapsar şekilde davalı tarafından satışa sunulan, ancak raf ömrü dolan yaklaşık 2.000 ton ürünün imhası işinin yapılması hususunda ayrıca sözleşme akdedildiğini, müvekkilinin depolar kiralayarak, nakliyeler yaparak ve işçi çalıştırarak bu edimin yerine getirdiğini, şifahen kararlaştırılan ödemelerin yapılmadığını, 31.12.1999 tarihi itibariyle yaklaşık 403.450.560.000.-TL alacağının bulunduğunu, ihtara rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 500.000.000.-TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine mahkemece bu defa ek kararla davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş davalı vekilinin bu kararıda temyizi üzerine ek karar kaldırılarak Dairemizin 2011/5136 E, 2011/16061 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle karar bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3684, Karar No: 2015/10863, Tarih: 21.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3684 E.  ,  2015/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2012/369-2014/178

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 tarih ve 2012/369-2014/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardan bugüne kadar nizasız ve fasılasız kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırdığı, maruf ve meşhur hale getirdiği, tanınmış ve adına tescilli çok sayıda “T.” ibareli seri markalarının ayırt edilemeyecek kadar aynısı veya benzeri olan ve açıkça iltibas yaratan “T.” ibaresini kötüniyetle, haksız ve hukuka aykırı bir şekilde kullanarak müvekkilinin marka hakkına tecavüzde bulunduğunu, davalının eyleminin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, durdurulması ve önlenmesi, anılan ibarenin davalının ürünlerinin kamuya sunulduğu internet sitelerinde kullanmasının durdurulmasını, bu ibarenin internet siteleri dahil olmak üzere tüm sair tanıtım materyallerinden çıkartılmasını, silinmesini, kullanılmasının önlenmesini, işbu ibareyi havi ürünlerin satışının durdurulmasını, davalı tarafından kullanılan basılı evrak, fatura, sevk irsaliyesi, broşür, ambalaj, her cins etiket, ticari evrak vs. basılı madde ile tanıtım vasıtalarının üzerindeki ve satış gerçekleştirilen ürünlerden “T.” ibaresinin silinmesini, silinmesi mümkün olmayanların imhasını ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı adına tek başına “T.” ibaresinden oluşan ve 2. sınıfta tescilli olan bir marka bulunmadığını, kaldı ki ibarenin 2. sınıf bakımından tescilinin KHK'nın 7/a, c, d ve e bentlerine aykırı olacağını, davacı başvurusunun da bu nedenle reddedildiğini, internette bir çok sitede anılan ibarenin bir malzeme adı olarak satışa sunulduğunu, 12.12.2011 tarihli internet çıktısında genel bir kimyasal madde olan “T.” ibaresinin markasal olarak değil, tanımlayıcı bir ibare olarak kullanıldığını, müvekkilinin KHK'nın 12. maddesinde yer alan ölçüyü bile gerektirmeyen bir kullanımının söz konusu olduğunu zaten, davacı ihtarından sonra da bu ibarenin internet sitesinden çıkartıldığını, müvekkilinin ne kendi internet sitesinde ne de diğer sitelerde yer alan reklamlarda davacının “K.” markaları ile iltibas teşkil eden bir ibarenin yer almadığını, müvekkilinin “T.” üretimi ve satışı olmadığını, “T.” ibaresini ihtiva eden marka kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının “T.” ibaresini ürünlerde, tanıtım evrakında, satışa sunduğu, internete tanıttığı ürünlerde kullandığı, “T.” ibaresinin davacı adına tescilli olduğu, davalı kullanımının markasal bir kullanım olup, KHK'nın 12. maddesi kapsamında bulunmadığından davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği yine, davalı tarafından başkasına ait işaretin kullanılmasının haksız rekabete sebebiyet verdiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile men'ine, davalının “T.” ibaresini ürünlerde, tanıtım evrakında, ticari evrakta, basılı evrakta, broşür, reklam ve internet üzerinde kullanılmasının engellenmesine, anılan ibareyi içeren davalı ürün ve evrakına el konulması ile imhasına, internet üzerinde kullanımın engellenmesine, ürünler üzerindeki “T.” ibareli markasal kullanımın silinmesi ile kullanımın bu şekilde engellenmesine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1602, Karar No: 2017/4337, Tarih: 13.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1602 E.  ,  2017/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/10/2015 tarih ve 2014/1224-2015/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkil şirketin Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan gemi boşaltma cihazında, Sierra Leone bayraklı M/V Ceylan isimli kuru yük gemisinin limana yanaşırken çarpması sonucu hasar meydana geldiğini, davalı tarafın gemi işletmecisi olarak meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu, makine onarım bedeli olarak toplam 200.128,00 TL bedelin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek 200.128,00 TL bedelin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili Sierra Leone bayraklı M/V Ceylan isimli kuru yük gemisi donatanının Yıldız Shipping Co. Ltd. olup Marshall Adaları'nda kurulu olan bir şirket olduğunu, mahkemenin yetkili olmadığını, davaya bakmakla görevli olan mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, davacı tarafın sigortalısına yaptığı ödemeye ait dekont veya herhangi bir fatura sunmadığını, dolayısıyla dava dışı sigortalı şirketin haklarına halef olduğunu ispat edemediğini, bu nedenle aktif husumet itirazında bulunduğunu, müvekkilinin M/V Ceylan gemisinin donatanı olmadığını, davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddinin gerektiğini, besleme kablosunda yapılan meğer testi sonucunda kabloda bir hasar görülmemesine rağmen ekstra 7.500-Euro + KDV'lik bir masrafın daha yapıldığını, davacının müvekkili şirketten talep ettiği tutarın ve faiz oranının fahiş olduğunu savunarak davanın reddine, geminin donatanı olan Yıldız Shipping Co Ltd şirketine davanın ihbar edilmesine, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, bilir kişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; meydana gelen kazanın, iletişim eksikliği nedeniyle köprü üstünden verilen talimatların baş üstü personeli tarafından eksik yahut yanlış anlaşılmasından yani tamamen mürettebat hatasından kaynaklandığı ve M/V Ceylan gemisinin meydana gelen kazada %100 kusurlu ve sorumlu olduğu, M/V CEYLAN gemisinin P&I Sigorta Türkiye yetkilisi Omur Marine Limited tarafından davacı ... şirketinin sigortalısı Toprak Mahsulleri Ofisi Trabzon Şube Müdürlüğü’ne gönderilen 17.05.2013 tarihli Protesto Mektubunda, Balıklı Makine Torna Atölyesi firması tarafından hasarların onarımı için alınan 90.000 TL + KDV fiyat teklifinin en iyi fiyat teklifi olduğu ve gerçek zarar miktarını yansıttığı, zararın gerçek miktarının 106.200 TL olup, bu zarardan TTK m. 1062/1 gereğince davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ile, 106.200,00 TL'nin ödeme tarihi olan 25/09/2013 tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geminin işletilmesinden kaynaklanan maddi zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece ve taraflarca da kabul edildiği üzere zararlandırıcı olay, davalıya ait geminin limandan ayrılması sırasında davacı tarafından sigortalanan dava dışı Toprak Mahsulleri Ofisi Trabzon Şube Müdürlüğüne ait olan gemi boşaltma cihazına çarpması ile makinenin sağ yan ayaklarının raydan çıkması sonucunda oluşmuştur. Oluşan bu kısmi hasarın sigortalı tarafından toplam 200.128,00 TL bedelle giderilmiş olduğu, davacının da bu bedeli sigortalısına ödeyerek zarar sorumlusuna rücu hakkının doğduğu anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık hasar tutarına ilişkin olup mahkemece bilir kişi raporuna göre karar verilmiş ise de hasar gören kablonun fonksiyonunu icra ettiği ve bu nedenle bu kalem bakımından esasen zararın olmadığının kabul edilmiş olması yerinde olmayıp eğilmiş bir kablonun fonksiyonunu icra ediyor olması orijinal halini muhafaza ettiği anlamına gelmeyip söz konusu kablonun işletme güvenliği açısından değiştirilmiş olması sigortalı açısından kabul edilebilir nitelikte olup bu kalem hasarın reddi doğu olmadığı gibi makine aksamındaki hasarın giderilmesi bakımından ise en düşük teklifin benimsenmesi yerine daha yüksek fiyatla tamirinin sağlanmasının yerinde olmadığı düşüncesine dayalı olarak bu yöndeki istemin de reddi yerinde değildir. Söz konusu hasarın giderimi için mahkemece davacı vekilinin rapora itirazları da gözetilerek, bu konudaki somut tekliflerin ortalaması veya rayiçleri alınmak suretiyle ek rapor veya gerekirse yeni bir heyetten rapor alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3046, Karar No: 2024/9669, Tarih: 05.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3046 E.  ,  2024/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2252 Esas, 2024/167 Karar

DAVA TARİHİ : 03.11.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turhal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/480 Esas, 2023/323 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı oluşması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili banka tarafından dava dışı ... Mermer İnşaat Tekstil İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile (...) imzalanan kredi sözleşmesi/sözleşmeler çerçevesinde kullandırılan kredinin geri ödemesinin yapılmaması üzerine genel haciz yolu ile (ilamsız) icra takibi başlatıldığını, ayrıca dava dışı ... firmasının maliki olduğu ve asalaten-kefaleten, doğmuş-doğacak bilcümle borçlarının teminatı olarak üzerinde 1. dereceden müvekkili Banka lehine ipotek tesis edilen Tokat ili, Turhal ilçesi, Arzupınar köyü, 103 Ada, 1,2,5 ve 6 parsel numaralı taşınmazlar üzerindeki ipoteklerle ilgili olarak İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2010/2610 Esas sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesine yönelik icra takibi başlatılmasına rağmen Turhal Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanlığı tarafından müvekkili Bankaya ve İcra Müdürlüğüne gönderilen yazı üzerine satışın düşürüldüğünü, bilahare Turhal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde açmış olduğu davada Mahkemenin 04.10.2018 tarihli 2016/103 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararı ile ... firması adına kayıtlı olan "Tokat ili, Turhal ilçesi, Arzupınar köyü, 103 Ada, 1,2,5 ve 6 parsel numaralı taşınmazların" tapu kayıtlarının ayrı ayrı iptali ile taşınmazların tapu kaydı üzerindeki tüm takyidatlarından ari olarak Turhal Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı adına tesciline karar verdiğini ve kararın kesinleştiğini, müvekkili Banka'nın ipotek hakkı terkin edildiğini ileri sürerek müvekkili banka zararının tespit edilmesini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere zararın doğumu tarihinden itibaren işletilecek avans faizi, yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte davalı tarafından müvekkili Banka'ya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığını, devletin sorumluluğunu gerektirecek husus bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçelerindeki gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmaz üzerindeki şerhin tek başına ipotek tesisine engel olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekilinin istinaf dilekçesi ile özetle; davanın Turhal Mal Müdürlüğüne izafeten açılması gerektiğini, bu hususun yazıyla arabulucuya bildirildiğini, ancak ikinci toplantı günü belirlenmeden sürecin sonlandırıldığını, bu sebeple mahkemece kendilerine yargılama gideri yüklenmesinin ve lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç