muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2221, Karar No: 2018/2907, Tarih: 05.03.2018

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

2872 sayılı Kanunun ek 1/a maddesi “Toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine, giderilmesine ilişkin usûl ve esaslar ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir” hükmünü içermektedir. Aynı Kanun’un 20. maddesinin (j) bendine göre Kanunda ve yönetmelikte öngörülen yasaklara veya standartlara aykırı olarak veya gerekli önlemleri almadan atıkları toprağa vermek yaptırım gerektiren bir eylem olarak tanımlanmıştır.

Alıcı ortam olan toprağın kirlenmesinin önlenmesi, kirliliğin giderilmesi, arıtma çamurlarının ve kompostun toprakta kullanımında gerekli tedbirlerin alınması esaslarını sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde ortaya koymak amacıyla önce 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddesine istinaden 31.05.2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği hazırlanarak yürürlüğe konulmuştur. 08.06.2010 tarihinde ise aynı amaçlar için bu kez 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun ek 1/a maddesine dayanılarak Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik kabul edilerek uygulamaya konulmuş ve 2005 tarihli Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

2005 tarihli Yönetmeliğin 7/a, 2010 tarihli Yönetmeliğin ise 6/b maddesiyle, genel ilke olarak her türlü atık ve artığın, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standart ve yöntemlere aykırı olarak ve toprağa zarar verecek şekilde, doğrudan veya dolaylı biçimde toprağa verilmesi, depolanması gibi faaliyetlerde bulunmak yasaklanmıştır.

Her iki Yönetmelik de, “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddelerinde atık tanımı yapmak suretiyle, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların neler olduğunu belirlemiştir. Ancak hemen belirtmek gerekir ki, bu iki Yönetmeliğin, atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılmasına ilişkin düzenlemelerinde farklılıklar bulunmaktadır. Bu bağlamda;

A) 2005 tarihli Yönetmelik, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3., Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 3., Tıbbi Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4., Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddelerinde atık olarak tanımlanmış unsurları toprak kirliliğine neden olacak atıklar olarak kabul etmiştir.

B) 2010 tarihli Yönetmelik ise “Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddenin;

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

a) 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

b) 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

c) 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

d) 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir.

2005 tarihli Yönetmeliğin 4. maddesinde stabilize arıtma çamurunun; “Fermente edilebilirliğini ve kullanımından kaynaklanan sağlık tehlikelerini önemli ölçüde azaltmak üzere, biyolojik, kimyasal ya da ısıl işlemden, uzun süreli depolama ya da diğer uygun işlemlerden geçirilmiş arıtma çamurları” olduğu ifade edilmiş, 10 ilâ 13. maddelerinde bunların toprakta kullanım koşulları belirlenmiştir. Yine 4. maddedeki tanımlamaya göre “ham çamur”; “evsel ya da kentsel atıksuları işleyen arıtma tesislerinden ve evsel ve kentsel atıksulara benzeyen bileşimdeki atıksuları arıtan diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları, fosseptik tanklarından ve evsel ya da kentsel atıksuları arıtmak için kullanılan diğer tesislerden gelen arıtma çamurları ve bunların dışındaki diğer arıtma tesislerinden gelen arıtma çamurları” olup, bunların toprakta kullanımı da 12. maddedeki düzenleme ile yasaklanmıştır.

Doğrudan toprağın korunmasına ve kirliliğinin önlenmesine hizmet eden bu yönetmeliklerin yanısıra, “atıkların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetimlerinin sağlanmasına yönelik esasları” belirleyen 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik ile “Her türlü atık ve artığın çevreye zarar verecek şekilde doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama verilmesi, depolanması, taşınması vb faaliyetleri düzenleyen” 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin de toprak kirliliğine ilişkin yasaklamalarına değinmek gerekir.

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay

... ilçesi,....köyü .... Cad. No:.... adresinde çelikhane tesisi faaliyeti gösteren sanıklarından ...'nün genel müdür yardımcısı olduğu, diğer sanık ...'nun ise sorumlu personel olduğu, .... Çelik A.Ş.'ye ait fabrika ile ilgili yapılan 06.06.2012 tarihli denetimde, işletmenin deşarj izin belgesinin bulunmadığı arıtma tesisine ait arıtma çamurlarının şu ana kadar çıkartılamadığı, boru gazı tozunun ölçümünü yapan sürekli emisyon ölçüm sisteminin mevcut olmadığı, atıkların toplama kanalının tamamının üstü kapalı olmadığı, cüruf atıklarının üretim bölümünün ön tarafına dolgu amaçlı olarak serildiği, sanıkların emredici mevzuat hükümlerini bilmelerine rağmen gerekli önlemleri kasten almayarak, emisyon ölçüm sistemini kurmayarak cüruflardan dolgu yaparak çevreyi kasten kirlettikleri, bu suretle sanıkların çevreyi kasten kirlettiği iddiasıyla dava açıldığı görülmektedir.

Sanık ... savunmasında; “Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Çelikhanemiz Türkiyedeki en iyi çelikhanelerden birisidir kesinlikle üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum..... A.Ş nin yönetim kurulu üyesiyim aynı zamanda idari işlerden sorumlu genel müdür yardımcısıyım. 06/06/2012 tarihinde Çevre Şehircilik il müdürlüğünden gelen elemanlar fabrikayla ilgili olarak bir takım tutanak tutmuşlar. Buna ilişkin gerekli düzeltmeler yapıldı çoğunu bitirdik. Son dönemdeki kontrolde hepsinin tamamlanmış olduğunu gördüler suçlamayı kabul etmiyorum suç kastımız yoktur beraatimi isterim” şeklinde beyanda bulunmuşturç

Sanık ... ise savunmasında; “Ben....Çelik AŞ'de muhasebe müdürü olarak görev yaparım. Benim söz konusu şirkette yetkili olduğuma dair imza sirkülerinde ismim vardır. Aynı zamanda vekaletnamem de vardır. Bu yetki şirketle ilgili resmi dairelerde yapılacak tüm işlemlere ilişkindir. 06/06/2012 tarihinde Çevre Şehircilik İl Müdürlüğünden gelen elemanlar fabrikayla ilgili olarak bir takım tutanak tuttular ve bunları düzeltmek için süre verdiler. Biz de gerekli düzeltmeleri yapmak için hemen çalışmaya başladık. Çoğunu bitirdik. Sadece yol kısmında kaplanmadık. Az bir yer kaldı. O da bir hafta içinde bitecektir. Suçlamayı kabul etmem” demiştir.

Tanık .... Çeşme beyanında özetle; makine mühendisi olarak .... Tekstilde çalıştığını, çevre ile ilgili olarak....'den danışmanlık hizmeti aldıklarını, atıkların depolanması ile ilgili yasadaki son değişiklik üzerine işletmede inşaat işleri olduğunu, bununla ilgili ortalığın karıştığını, boş bidonlar olduğunu, görevlilerin geldiği gün rutin su numunesi vermeleri gerektiğini, daha önce de geldiklerinde inşaatlarının devam ettiğinİ, fotoğraflarını çektiklerini daha sonra da işletme müdürünün yanlarına gittiklerini, kimyasalların uygun olarak depolandığını, yine kimyasallar lisanslı firmalara verildiğini, görevlilerin geldiğinde boş bidonların altına branda serili vaziyette bunları gördüklerini, brandanın altında da beton ve kilit taş olduğunu beyan etmiştir.

Yerel Mahkemece mahallinde keşif işlemi icra edilmiş, bilirkişi raporu temin edilmiştir.

Yerel Mahkemece mahallinde keşif işlemi icra edilmiş, bilirkişi raporu temin edilmiştir.

Bilirkişi raporunda; gazeteci ....'ün tespit ettiği tespitlerde çevrenin kirlendiğine dair görüntülerin mevcut olduğu, bu kirliliklerin..... A.Ş'nin de içinde bulunduğu genel olarak tüm bölgeyi kapsadığı, bu sebeple oluşan kirliliğin .... A.Ş'ye ait olduğunu söyleyebilmenin imkansız olduğu, Çevre il müdürlüğü denetimi ve sonrasında kesilen para cezasının Çevre izni olmadığı ile alakalı olduğu ve yönetmeliğe aykırı bir durum olduğu için yapılan uygulamada bir hata olmadığı, Çevre izni olmamasının çevreyi kirlettiği manasına gelmediği, Çevre cezası ile ilgili tesis yetkililerinin zaten mevcut durumu kabul edip ödemesini defterdarlığa gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri, dosyaların içeriğindeki bilgiler, davalının beyanları, sunduğu bilgi ve belgeler (emisyon raporlar vb) keşif sırasında yapılan tespitler değerlendirildiğinde söz konusu tesisin çevreyi kirletmediği görüşü bildirilmiştir.

Dosyada bulunan bilirkişi raporunda cüruf atıklarıyla ilgili hiçbir mevzuatla ilişkilendirilmeden, nitelikleri ve kirletici özellikleri açıklanmadan, genel bir kabul ve gözleme dayanarak belirtilen görüşler Yargıtay denetimine imkan tanımadığından karar vermeye yeterli görülmemiştir.

Bu itibarla, çevre denetim tutanağını düzenleyenlerin tanık olarak ifadesine başvurulmak suretiyle temin edilen fotoğraflar da değerlendirilerek, denetim günü toprağa bırakılan atıkların mahiyet ve miktarı açıklattırılmalı, sonrasında dosya, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atıkların alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınmalıdır.

Daha sonra rapor içeriğine göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan ...... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13303, Karar No: 2012/19539, Tarih: 24.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13303 E.  ,  2012/19539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 205 adet zeytin ağacının geri verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı ... ve vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmaza; davacıların murisinin yan taraftaki tapulu arazisine heyelanla zarar gelmesini önlemek için 1939 yılında zeytin ağaçları diktiğini, taşınmazın 1979 yılında mera vasfıyla hazine adına tapuya tescil edildiğini, beyanlar hanesine zeytin ağaçlarını muris ...'in diktiğinin yazıldığını, hazineye karşı açılan tapu iptal davasının reddedildiğini belirterek; beyanlar hanesinde ağaçların davacıların murisi tarafından dikildiğinin yazılı olması sebebiyle 205 adet zeytin ağacının sökülüp davacılara verilmesini, ağaçların sökülmesi fazlaca zarara yolaçacak ise ağaç bedelinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orta malı olarak kayıtlı bulunduğunu; mahkeme kararıyla mera olarak sınırlandırıldığını, taşınmazın mera niteliğinde olması nedeniyle hiç kimse tarafından özel mülkiyet olarak kullanılmadığını, davacının mevcut yasalar karşısında taşınmaz üzerinde korunacak hiçbir hakkının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; mera vasıflı taşınmazın tutanağının beyanlar hanesinde muhdesatın gösterilmesinin mümkün olmadığı, hukuka aykırı olarak beyanlar hanesinde gösterilen muhdesat nedeniyle ağaç bedellerinin ödenmesinin talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı ... ve vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava; mahkeme kararıyla sonradan mera olarak sınırlandırılan taşınmazın üzerine davacıların murisi tarafından dikilen zeytin ağaçlarının sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak sökülerek verilmesi, bu mümkün olmaz ise bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Medeni Kanunun 722. maddesi gereğince bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir. Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir.

Aynı Kanunun 723. maddesi gereğince malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.Somut olayda, davacıların murisi ...'nin dava konusu taşınmaza kadastro tespitinden önce zeytin ağaçları diktiği, taşınmazın 28.06.1976 tarihinde hazine adına tespit edildiği, tespit sırasında tutanağının beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki ağaçların ...'ye ait olduğunun yazıldığı, 1978 yılında... mirasçıları tarafından Maliye Hazinesi aleyhine kadastro tesbitine itiraz davası açıldığı, 1992 tarihli ilamla mahkemece; taşınmazın 919 m²'sinin ... mirasçıları adına; 11.841 m²'sinin tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına karar verildiği; mera olarak sınırlandırılmasına karar verilen kısım üzerinde 65-75 yaşlarında 185 adet zeytin ağacının mevcut olduğu, bu ağaçların sökülüp geri verilmesinin mevcut koşullar dahilinde mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.Bu şartlar altında, davacılar murisi kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaç diktiğine göre iyi niyetli olmadığı kabul edilerek, davacılar sadece MK. madde 723 gereğince asgari levazım bedelini talep edebilecektir.Mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.O halde, mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde, bilirkişiler aracılığıyla belirlenecek asgari levazım değerinin davacılara ödenmesine karar vermek olmalıdır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.