muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8074, Karar No: 2023/1104, Tarih: 23.02.2023

Uyuşmazlık, inançlı işlem hukuki sebebine dayalı tapu iptal ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK’nın "İspat yükü" kenar başlıklı 190 ıncı maddesine göre; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" kenar başlıklı 6 ncı maddesine göre; "Kural olarak herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür."

İnançlı işlemler; inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir. İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “delil başlangıcı” niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202 nci maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması için, delil listesinde açıkça yemin deliline dayanılmış olması yeterlidir. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanunu'nun 125 inci maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Yukarıda değinilen ilkelere göre, davacının yazılı bir delile dayanmadığı, yazılı delil başlangıcının da bulunmadığı, öte yandan dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığı anlaşıldığından davasını kanıtladığından söz edilemez. Bu sebeple yukarıda "Gerekçe ve Sonuç" paragrafındaki gerekçeyle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile ilk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26176, Karar No: 2012/14310, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26176 E.  ,  2012/14310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin apartman boşluğunda bulunan motosikleti çaldığı anlaşıldığından, eylemin gece vakti olması dikkate alınarak, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Motosikletin apartmanın giriş katından çalınmış olması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16682, Karar No: 2015/3650, Tarih: 09.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16682 E.  ,  2015/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu ... metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak sureti ile tespit edilmiştir. Davacılar ... tarafından davalı Hazine aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yine temyize konu 76 ve 310 parsel sayılı 241.500 ve 20.500 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeni ile davalı Hazine adına tespit edilmiş, itirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacılar ... vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlar, 187 parsel sayılı 81.750 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeni ile davalı-davacı Hazine adına tespit edilmiş, itirazları kadastro komisyonunca kısmen kabul edilen davacılar ... ve ... vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davacı Hazine de tapu kaydına dayanarak taşınmazın tamamının adlarına tescili istemi ile dava açmışlar, 273 parsel sayılı 33.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeni ile davacı Hazine adına tespit edilmiş, davalılar ...’in itirazının Kadastro Komisyonunca kabul edilmesi üzerine davalılar adına tespit ve tesciline karar verilmiş, davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile tüm dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacılar ...’in davasının kısmen kabulü ile; ... parsel sayılı taşınmazların vergi kayıtlarına göre payları da gösterilmek sureti ile ... mirasçıları adına, 31, 67 ve 143 parsel sayılı taşınmazların zilyetliğe dayanılarak payları da gösterilmek sureti ile ... mirasçıları adına, 37, 66, 96, 124 ve 162 parsel sayılı taşınmazların zilyetliğe dayalı olarak payları da gösterilmek sureti ile ... mirasçıları adına,

davacılar ...’in davalarının kısmen kabulü ile 76 ve 310 parsel sayılı taşınmazların eşit paylarla Hazine, ... ile ... mirasçıları adına tesciline, 187 parsel hakkında davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne, taşınmazın eşit paylarla Hazine ve ... adına tesciline, 273 parsel hakkındaki davacı Hazinenin davasının reddine, taşınmazın vergi kaydına istinaden payları da gösterilmek sureti ile davalılar ..., ... ile ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda davacı taraflar yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği, davacıların dayandıkları vergi kayıtlarının miktar olarak taşınmazlara uymadığı, ancak hudutları itibari ile taşınmaza uyan ancak miktar olarak uymayan vergi kayıtlarının tutulmasından devletin sorumlu olduğu gerekçeleri ile temyize konu olan parseller yönünden davaların kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacılar ... dava konusu ettikleri 3, 4, 16, 61, 62, 109, 142, 218, 221, 224 ve 301, 107, 261 ve 263 parsel sayılı taşınmazlar yönünden vergi kayıtlarına dayanmışlar, 31, 37, 96, 143, 66, 67, 124 ve 162 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise sadece kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmışlardır. Davacılar ... ve müşterekleri ise dava konusu ettikleri 76, 187, 273 ve 310 parseller yönünden miras bırakanları ... adına kayıtlı olan vergi kayıtlarına dayanmışlardır. Dava konusu taşınmazların tamamı toprak tevzi çalışmaları sırasında zilyetlerince ibraz edilen vergi ve tapu kayıtlarının gayri sabit hudutlu oldukları ve miktar fazlalıklarının zaman içinde meradan açılmak sureti ile oluştuğu belirtilmek sureti ile Hazine adına tapuya bağlanmıştır. Gerek davacılar ... gerekse davacılar ... ve müşterekleri tarafından dayanak olarak ileri sürülen vergi kayıtlarının tamamında “hali, sırt ve hendek” olarak okunan ve genişletilmeye elverişli olan sınırların bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece vergi kayıtlarının özellikle hali ve sırt sınırı itibarı ile değişebilir sınırlı olduğu göz önüne alınarak, sabit sınırlardan başlanmak suretiyle miktarları ile kapsamlarının tayin edileceği, kayıt miktarı dışında kalan bölümler yönünden ise 14. madde koşullarının aranacağı göz önünde bulundurulmadığı gibi davacılar ...'in 107 parsel için dayandıkları 1938 tarih ve 30 nolu vergi kaydının kadastro sırasında 108 parsele uygulandığı ve bu parselin davacılar adına kesinleştiği, yine 261 parsel için dayandıkları 1938 tarih ve 87 nolu vergi kaydının 264 parsele uygulandığı ve 264 parselin davacılar adına kesinleştiği, 263 parsel için dayandıkları 1938 tarih ve 80 nolu vergi kaydının ise 233 parsele uygulanıp yine bu parselin de davacılar adına kesinleştiği göz önünde bulundurulmaksızın dava konusu 107, 261 ve 263 parsellerin de bu vergi kayıtlarına dayanılarak yine davacı taraf adına tesciline karar verildiği, mahkemece yapılan hatalı kayıt uygulamasının sonucu olarak da 14. maddede öngörülen belgesiz limitinin çok fazla aşıldığı anlaşılmıştır. Belirtmelik tutanaklarında taşınmazların meradan sökülerek açıldığı belirtilmiş olup Hazine adına bu nedenle tapu kaydı oluştuğuna göre taşınmazların öncesinde mera olup olmadıkları yönünden de araştırma yapılması gerekirken bu husus da göz önünde bulundurulmamıştır

. maddede öngörülen belgesiz limitinin çok fazla aşıldığı anlaşılmıştır. Belirtmelik tutanaklarında taşınmazların meradan sökülerek açıldığı belirtilmiş olup Hazine adına bu nedenle tapu kaydı oluştuğuna göre taşınmazların öncesinde mera olup olmadıkları yönünden de araştırma yapılması gerekirken bu husus da göz önünde bulundurulmamıştır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen ve komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu ile taraf tanıkları ve üç kişilik zirai bilirkişi kurulu refakate alınarak yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davacıların dayandıkları kayıtlar tüm sınırları itibari ile taşınmazlara uygulanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilecek olan sınırlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, böylelikle değişebilir sınırlı vergi kayıtlarının kapsamı sabit sınırlardan başlanmak suretiyle miktarına göre belirlenmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanmasına ilişkin beyanlarının zemine uygunluğu, komşu parsellere ait tutanakların edinme sebepleri ve dayanaklarıyla denetlenmelidir. Ayrıca keşif sırasında

dinlenecek yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından taşınmazların geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazların öncesinin kadim mera olup olmadığı, taşınmazların meradan açılıp açılmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, uzman ziraatçi bilirkişi kurulundan arazinin niteliği, toprak yapısı, taşınmazların öncesinin mera olup olmadığı konusunda bilimsel verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır. Yukarıda belitilen şekilde yapılacak uygulama ile vergi kayıt kapsamı belirlendikten sonra ise miktar fazlası olan kısımlar yönünden 14. maddede öngörülen 40-100 dönüm limiti yönünden gerekli araştırmalar yapılmalı, edinme koşullarının gerçekleştiği sonucuna varılması halinde mahkemece davacılara 21. madde gereğince tercih hakları hatırlatılarak miktar kısıtlamasına uygun olarak belirlenecek ayrı ayrı 100 dönümün davacılar adına tesciline, limiti aşan bölümler yönünden ise bu bölümlerin Hazine adına tesciline karar verileceği düşünülmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı-davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7089, Karar No: 2010/16190, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7089 E.  ,  2010/16190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkiş raporunda, emsalin satışının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, gerçek değerinin daha yüksek olduğundan söz edilerek, soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16340, Karar No: 2013/1307, Tarih: 22.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16340 E.  ,  2013/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.11.2010 gün ve 2008/229-2010/452 sayılı kararı bozan Daire’nin 11.06.2012 gün ve 2011/3772-2012/10201 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı kumaş emtiasının ...'ya nakledilmek üzere ... ... Havalimanında davalı şirket deposunda bulunduğu sırada, 24.05.2006 tarihinde meydana gelen yangında tamamen yanarak zayi olduğunu, sigorta bedelinin ödendiği, davalının sorumlu olduğunu, müvekkilinin tazminat miktarı kadar zarar sorumlularına rücu hakkı bulunduğunu, yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının ... denetiminde olan sundurmada meydana geldiğini, kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, sigortalı emtianın ... tarafından ...'ya nakledilmek üzere davalının antreposunda iken meydana gelen yangında zayi olmakla olayda uygulanması gereken hükümlerin, Uluslararası Hava Taşımalarına İlişkin Bazı Kuralların Birleştirilmesi Hakkında Sözleşme (Varşova Sözleşmesi) ile bu sözleşmeyi değiştiren Lahey Protokolü olduğu, Varşova/Lahey Konvansiyonu'nun 1. maddesi ve aynı Sözleşmenin, 18 /1-2 maddeleri uyarınca yangının hava yolu taşıması sırasında meydana geldiği, yangında ziya olan emtia davalı tarafından, hava taşıyıcısına teslim edilmek üzere antrepoya alınmış olup, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalı hava taşıyıcısının adamı niteliği taşıdığı, Lahey Protokolü'nün XIV maddesi ile sözleşmeye eklenen 25 A maddesi uyarınca, taşıyıcının temsilcisi veya adamlarına karşı dava açılması mümkün bulunduğu, ancak anılan Sözleşmenin 20. maddesine göre ve Borçlar Kanunu'nun 41. maddesi hükmüne göre, emtianın zarara uğramasına neden olan yangın, davalı antreposu dışında meydana gelmiş ve hızla yayılarak antrepoya da sirayet ettiği, davalının zararı tazmin yükümlülüğü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7015, Karar No: 2013/7780, Tarih: 26.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7015 E.  ,  2013/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dava dosyası (seri dosyalar) içeriğinden TKİ Garp Linyitleri İşletmesi Müessese Müdürlüğü 01.11.2012 tarihli yazısı ekinde dosyaya sunulduğu açıklanan; 2008-2012 yılını kapsayan döneme ilişkin vardiyaların başlangıç ve bitiş saatleri, kaç vardiya uygulandığı, hafta tatili uygulaması, yağmur ve karlı günlerde çalışma olup olmadığı aylık istihkak ödemelerinin, dini ve milli bayram çalışmalarına ilişkin kayıtlar ile ihale sözleşmesi ve iş ile ilgili yapılan yazışmalara ilişkin kurumun (G.L.İ.) bünyesinde mevcut olan arşiv kayıtlarını içerdiği açıklanan; 11 klasör olduğu bildirildiği halde belirtilen evraka rastlanmamıştır. Klasörlerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3798, Karar No: 2010/1588, Tarih: 09.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/3798 E.  ,  2010/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada korkutmat için silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde

görülmeyen sair itirazların reddine, ancak,

Sanıktan ele geçirilen bir adet 7.65 mm. çapındaki dolu merminin bizatihi suç teşkil etmesi sebebiyle münhasıran müsadereye tabi olduğu gözetilmeden, suçta kullanılmadığından bahisle sanığa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "suçta kullanılmadığı anlaşılan ve sanığa ait olan adli emanetin 2003/105 sırasında kayıtlı 7.65 mm. çaplı dolu merminin sanığa iadesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "adli emanetin 2003/105 sırasında kayıtlı 7.65 mm.çaplı dolu merminin 795 sayılı TCK.nun 36. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.