muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5044, Karar No: 2021/9103, Tarih: 18.05.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/5044 E.  ,  2021/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin çalıştığı işyerinin özelleştirilmesi nedeniyle Başbakanlık Personel Dairesi Başkanlığı'nda çalışmak üzere görevlendirildiğini, 20.03.2010 tarihinde 657 sayılı Yasa'ya tabi olarak ... Yüksek Sağlık Enstitüsü Rektörlüğü Yapı İşleri Teknik Dairesi Başkanlığı'nın teknisyen kadrosuna memur olarak atandığını, bu atama sırasında davalı tarafından düzenlenen maaş nakil ilmuhaberinin mevzuata aykırı düzenlenmesi nedeniyle davacının ücretinin düşük ödendiğini ileri sürerek ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozmaya uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamayacağı buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamayacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3706, Karar No: 2016/4788, Tarih: 22.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3706 E.  ,  2016/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı alacağı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, ulusal bayram ve genel tatil ile bulaşıcı hastalıklar prim ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4755, Karar No: 2024/4404, Tarih: 27.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/4755 E.  ,  2024/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/704 E., 2016/200 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/704 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde verilen kararın hakkaniyete aykırı olduğu, atılı suçu işlemediği verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın Erciş Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 16.08.2013 ve 05.09.2013 tarihli iki adet iş göremezlik belgesi sunduğu, söz konusu belgelerde kalemle oynama yapılmış olması ve rapor sürelerinin uzun olması nedeniyle şüpheye düşüldüğü, iş göremezlik belgelerinin verildiği ... Devlet Hastanesi ile yapılan yazışmalarda bu belgelere ilişkin kayıt bulunmadığına dair cevap verilmiştir.

2. Sanık savunmasında, suçunu inkar etmiştir.

3. Suça konu iş göremezlik belgeleri üzerinde adı bulunan Dr. Kadir İlker YILDIZ ile doktor sekreterliği yapan ..., ... ve ...ın bilgi sahibi sıfatıyla ifadelerine başvurulmuştur.

4. ... Devlet Hastanesi Arşiv kayıtlarında ... adlı kişiye ait iş göremezlik raporuna rastlanılmadığı belirtilmiştir.

5. İş göremezlik belgeleri hakkında bilirkişi raporu aldırılmış ve belgelerin aldatıcılık niteliklerinin bulundukları değerlendirilmiştir.

6. Mahkemece suça konu belgelerin incelendiği ve aldatıcılık niteliğine haiz olduğu gözlemlenmiştir.

7. Mahkemece İddianame, sanıkların savunmaları, ekspertiz raporu, soruşturma aşamasında dinlenilen tanık beyanları, kurum cevabi yazıları ile tüm dosya kapsamı dayanılarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

6. Mahkemece suça konu belgelerin incelendiği ve aldatıcılık niteliğine haiz olduğu gözlemlenmiştir.

7. Mahkemece İddianame, sanıkların savunmaları, ekspertiz raporu, soruşturma aşamasında dinlenilen tanık beyanları, kurum cevabi yazıları ile tüm dosya kapsamı dayanılarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın denetimli serbestlik müdürlüğüne verdiği dilekçe ekinde bulunan suça konu 16.08.2013 ve 05.09.2013 tarihli iki adet iş göremezlik belgesinde kalemle oynama yapılmış olması ve rapor sürelerinin uzun olması nedeniyle şüpheye düşülmesi üzerine hastane ile yapılan yazışmalar neticesinde sahte olduklarının anlaşılması üzerine açılan kamu davasında;

1.Suça konu raporların ilgili mevzuat veya mutad uygulama gereği doğruluğunun menşeinden araştırma yükümlülüğü bulunup bulunmadığının denetimli serbestlik müdürlüğünden sorulması, suça konu iş göremezlik belgelerinin yasal olarak ne şekilde düzenlendiğinin hastaneden sorularak, orijinal örneği temin edilerek söz konusu belgelerin iğfal kabiliyetini haiz olup olmadığı konusunda mahkeme tarafından belgeler üzerinde karşılaştırmalı olarak gözlem yapılarak toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2.Kabule göre de;

Mahkemece yapılan gözlemde suça konu belgelerin aldatma niteliğinin bulunduğu tespit edilmiş ise de; dosyada aslı bulunan suça konu belgelerden 16.08.2013 tarihli iş göremezlik belge aslının yapılan incelemesinde, belge üzerinde bulunan 16.08.2013, 04.09.2013 tarihleri ile 05.09.2013 tarihinin üzerlerinden mavi kalemle geçildiğin ilk bakışta anlaşılması nedeniyle aldatma niteliğinin bulunmadığı ve sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden aldatma niteliğinin bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/704 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12443, Karar No: 2015/23041, Tarih: 03.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/12443 E.  ,  2015/23041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

1- Katılan adına sahte cep telefonu abonelik sözleşmesi düzenlediği iddia olunan sanıkların suçlamayı kabul etmemeleri, katılanın yazı, sanıkların yazı ve imza incelemesinin yapılmamış olması, UYAP üzerinden yapılan kontrolde sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik ve Elektronik Haberleşme Kanununa muhalefet suçlarından yakın tarihli açık ve kapalı dosyalar olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilebilmesi için, suça konu hatta ilişkin HTS raporları, sözleşmedeki adres ve sabit telefon bilgilerinden hattı fiilen kullanan kişi tespit edilip, sanıklarla ilgisi, aboneliği ne şekilde gerçekleştirdiği konusunda dinlenilerek, dosya içerisinde bulunan nüfus cüzdanı fotokopisinin katılana aidiyeti araştırılıp sözleşme düzenlenirken sahte kimlik kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesinden ve sanıklar, katılan ile hattı kullanan kişinin yazı ve imza incelemelesinin yaptırılmasından sonra, sanıkların benzer suçlara ilişkin dosyaları getirtilip, derdest olmaları halinde birleştirilmesi, aksi takdirde bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örnekleri alınarak, suçun sübutu halinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, sahtecilik suçlarında suçun mağdurunun kamu olacağı cihetle, benzer dosyalardaki iddianame tarihleri değerlendirilerek zincirleme suç hükümlerinin de tartışılması ile hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24105, Karar No: 2022/9760, Tarih: 15.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/24105 E.  ,  2022/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüse yardım etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, askeri eşyayı kasten tahrip etme

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Ve ...’ın TCK'nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 39/2-c delaletiyle 39/1, 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ... ve ... hakkında Anayasal Düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından TCK’nın 30/4 maddesi yollamasıyla CMK’nın 223/3-d maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına,

3- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın askeri eşyayı tahrip etme suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine

Temyiz edenler : Sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Ve ... müdafileri, katılan .... Cumhurbaşkanlığı vekili, katılan ... vekili, müşteki ... vekili, müşteki Hazine ve Maliye Bakanlığı vekili

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Dairemiz 10.12.2019 tarih ve 2019/1551 E.-2019/7862 K. sayılı bozma kararı sonrasında birleşen dosyadaki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında askeri eşyayı kasten tahrip etme suçundan verilen beraat hükümleri yönünden Yargıtay incelemesinden geçmiş bir karar bulunmadığı, karar tarihi itibariyle bahse konu suç yönünden verilen mahkumiyet ve beraat kararlarının istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve askeri eşyayı kasten tahrip etme suçu yönünden katılma talepleri kabul edilen T.C. Cumhurbaşkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi, ... ile ... vekillerinin istinaf taleplerinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince incelenerek istinaf başvurularının esastan reddine kesin olarak verildiği anlaşıldığından, bu nedenlerle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanıklar ... ve ... İle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, ilk derece mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, istinaf ve temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Anayasayı ihlal ve Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya teşebbüs suçları yönünden müştekiler ... ile ...’nın, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya teşebbüs suçu yönünden katılan .... Cumhurbaşkanlığı’nın niteliği itibariyle doğrudan zarar görmedikleri ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmadıkları ve bu kapsamda davaya katılmalarına ilişkin karar hukukî değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonucunda;

Sanıklara müsnet suçların unsur ve nitelikleri, bu suçların aralarındaki irtibatlar, savunmada ileri sürülen hukuki kurumlar ile sanıkların hukuki durumları değerlendirilecektir.

Ayrıntıları Dairemizin 22.03.2019 tarih 2018/7103 Esas, 2019/1953 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere;

5237 sayılı TCK’nın 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçunun maddi unsuru/tipik eylem, cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye elverişli vasıtalarla teşebbüs etmektir.

Suçun bu amaçla kurulmuş bir örgüt faaliyeti kapsamında işlenmesi, korunan amaçlara matuf fiillerin elverişliliğinin değerlendirilmesi bakımından önem taşımakta ise de, bu husus suçun unsuru değildir.

Suç, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmak, bu düzen yerine başka bir düzen getirmek veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemek amacına matuf doğrudan genel kast ile işlenebilen bir suçtur.

Suç tanımında belirtilen amaçları gerçekleştirmeye yönelik bir fiil işlenmesi hususunda iştirak iradeleri bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçu yönünden iştirakin her şeklinin uygulanması mümkündür.

Suça iştirakten söz edebilmek için amaca yönelik bir fiil işleme hususunda iştirak iradelerini ortaya koyan kişilerin hepsinin bu amaçla kurulmuş bir örgütün üyesi olması da gerekmez.