muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5849, Karar No: 2023/5093, Tarih: 06.04.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişiden alınan 27.08.2022 tarihli üçüncü ek rapordaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının yaptığı işin Yönetmelik kapsamında olmadığını, hesap bilirkişi raporuna istinaden davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, faizlerin hatalı olduğunu, davacıya idarecilik primi verildiğini, bilirkişi raporunun fahiş hatalar barındırdığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Bakanlığa ait işyerinde (B) grubu idareci olarak çalışan ve işyeri çalışma koşullarına göre Yönetmelik kapsamında olduğu değerlendirilen işçinin, kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücret alacaklarının usulüne uygun şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı ile yargılama giderlerinin tespiti ve taraflara paylaştırılması hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 16.07.2013 tarihli ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in 4 üncü ve 7 nci maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince, dosyada davacı tarafça sarf edilen yargılama giderinin 7.295,40 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile kabul ve ret oranına göre belirlenen tutarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş ise de, esasen dosya kapsamına göre bu tespitin hatalı olduğu anlaşılmıştır. Şöyle ki gerçekte davacının 2.000,00 TL bilirkişi ücreti, 70,00 TL keşif araç ücreti, 129,00 TL dosya ve posta masrafı olmak üzere sarf ettiği yargılama gideri toplamı 2.199,00 TL'dir. Buna göre de kabul ve ret oranına göre 2.064,86 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"9-Davacı tarafından sarf edilen 2.199,00 TL yargılama giderinin, kabul ve ret oranına göre 2.064,86 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11706, Karar No: 2018/9404, Tarih: 14.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/11706 E.  ,  2018/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; sanık ...'in tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçların TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan yaralama suçları olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıkların tekerrüre esas alınan bu suçları önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9167, Karar No: 2018/8363, Tarih: 31.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/9167 E.  ,  2018/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Eylemin zincirleme olarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1608, Karar No: 2021/955, Tarih: 08.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1608 E.  ,  2021/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23.01.2020 tarih ve 2019/424- 2020/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2013/16796 sayılı "KALE BİOMETRİC LOCK", 2013/16802 sayılı "KALE BİYOMETRİK GÜVENLİK SİSTEMLERİ", 2013/16805 sayılı "KALE BİYOMETRİK KİLİT" ibareli marka tescil başvurularının 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca davalı Kurumun YİDK'nca kısmen reddedildiğini, kısmen redde mesnet alınan markaların bir kısmının zaten müvekkili şirketin bağlı olduğu grup şirketlerine ait olduğunu, müvekkilinin ticaret unvanı ve asıl unsur olarak aynı ibareyi kullandığı önceki markalarına bağlı olarak öncelik hakkının bulunduğunu ileri sürerek YİDK'nin 2014-M-12949, 2014-M-12957, 2014-M-12962 sayılı kararlarının iptalini, müvekkili başvurularının reddedilen mal ve hizmetler yönünden devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile grup şirketleri olduğu iddia edilen Kale Çelik Eşya San. A.Ş.'nin ayrı tüzel kişiliklerinin bulunduğunu, aynı holding bünyesinde bulunmalarının sonucu etkilemediğini, anılan şirketin tescillerinin davacının başvurusuna engel teşkil ettiğini, asli unsur muhafaza edilmeden yapılan yeni başvuru için önceki markaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davacı ile grup şirketleri olduğu iddia edilen Kale Çelik Eşya San. A.Ş.'nin ayrı tüzel kişiliklerinin bulunduğunu, aynı holding bünyesinde bulunmalarının sonucu etkilemediğini, anılan şirketin tescillerinin davacının başvurusuna engel teşkil ettiğini, asli unsur muhafaza edilmeden yapılan yeni başvuru için önceki markaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dava konusu markalar arasında 06. sınıf: Metalden mamul kapılar ve pencereler, kepenkler, jaluziler, bunların kasaları ve aksamları. Madeni para kasaları, 07. sınıf: Kara taşıtları için olanlar hariç motorlar, elektrikli motorlar, bunların parçaları ve tertibatları (kara taşıtlarında kullanılan ve bu sınıfta yer alan parçalar), 09. sınıf: Bilet otomatları, nakit para çekme makinaları, anot ve katotlar, Trafikte kullanım amaçlı sinyalizasyon, işaretle bildirme cihazları ve araçları. Yangın söndürme amaçlı taşıtlar dahil yangın söndürme aletleri ve cihazları (yangın söndürme hortumları ve yangın söndürme vanaları dahil), 35. sınıf: Büro hizmetleri. Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri bakımından 556 sayılı KHK m. 7/1-b anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, kazanılmış hak bakımından davacının tescilini talep ettiği dava konusu 2013/16796, 2013/16802, 2013/16805 sayılı KALE markaları bakımından kurum nezdinde tescilli önceki tarihli tüm markalarının kazanılmış hak sağladığı, davacının önceki tarihli ve çekişmesiz markalarında KALE asli unsurunun muhafaza edildiği ve buna göre iltibas olduğu tespit edilen 6, 7, 9 ve 35. sınıf mal ve hizmetleri bakımından dava konu üç başvuru için de kazanılmış hakkı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK’nın 2014-M-12949, 2014-M-12957, 2014-M-12962 sayılı kararlarının karar belirtilen 6, 7, 9 ve 35. sınıf mal ve hizmetler bakımından iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/640, Karar No: 2014/2800, Tarih: 18.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/640 E.  ,  2014/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/257055

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2009/512 (E) ve 2012/492 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

Sanıkların ortak ve yetkilisi oldukları S. Petrol Teks. Tur. İnş. Oto Yed. Par. San. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 29.12.2008 gün, VDENR-2008-437/105 sayılı VTR'da, gerçekte hiçbir ticari faaliyeti olmadığı, şirketin 2005 takvim yılında, sahte fatura düzenlediği tespit olunan Karşıyaka Vergi Dairesi mükellefi M.. T..'den (T. Petrol) temin ettiği, KDV hariç 480.560.00 TL tutarlı 20 adet, 2006 yılında ise Bornova Vergi Dairesi mükellefi M. M.'den temin ettiği KDV hariç 10.069.620.00 TL tutarında 428 adet sahte faturayı kullandığının tespiti ile sahte fatura kullanmak suçundan da dava açılmış olması karşısında; Bornova Vergi Dairesi mükellefi Mustafa Merger hakkında yapılan vergi incelemesi sonunda dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ise dava dosyası ile dosyada bulunan onaylı örneklerinden M.. T.. (T. Petrol ünvanlı gerçek kişi mükellefiyeti) hakkında, 16.06.2009 gün, 637/34 sayılı vergi tekniği raporu ve 637/37 sayılı vergi suçu raporuna dayanılarak, Karşıyaka 3.Asliye Ceza Mahkemesine 2009/843 ve 2009/651 Esas sayı ile açıldığı anlaşılan dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, suç ve suçlu arasındaki illiyet bağı da dikkate alınarak, suçun oluşumunda rolü olan temsilci veya ortağın kim ya da kimler olduğunun belirlenmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. madesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13338, Karar No: 2011/14745, Tarih: 01.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13338 E.  ,  2011/14745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/07/2009 tarih ve 2008/26-2009/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.11.2011 gününde davacı avukatı ... gelip, davalı avukatı duruşma gününü bildirir tebligata rağmen gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘Martı Hotels Turkey’ ibareli markasının 1998 yılından beri tescilli olduğunu, martı uzantılı ‘martı la perla-marmaris+şekil markasının tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, bu başvurunun, tescilli ‘martı’ ve ‘sahil martı hotel+şekil markalarının varlığı nedeniyle kısmen reddine karar verildiğini, yapılan itirazların kabul görmediğini, tescilli markasının otel hizmetleri için verildiğini, bunun yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerin de kapsadığını, ayrıca tescilli markasının tanınmış olduğunu, tüm mal ve sınıflar için korunacağını, ibare üzerinde öncelik hakkı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, tescil için engel teşkil eden markaların hükümsüzlüğü davası açıldığından sonucunun beklenilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markasının 43.(01) ve 43.(2) mal ve hizmet sınıflarında tescil edilmek istendiği, redde mesnet ‘Martı’ markasının 43.(01) mal ve hizmet sınıfında tescilli olduğu, davacı markasının düz harflerle yazı ‘MARTI’ sözcüğü, altında küçük puntolarla ‘La Perla-Marmaris’ ve önünde bir yuvarlak içerisinde ağzında anahtar olan kuş resminden, redde mesnet markanın ise, büyük harflerle yazılı sadece ‘MARTI’ ibaresinden oluştukları, ‘MARTI’ ibarelerinin aynı karakter ve puntolarla yazıldığı, davacının tescilini istediği markanın diğer unsurlarının yan unsur niteliğinde bulunduğu, markaların 556 sayılı KHK.nin 7/1-b maddesi kapsamında benzer oldukları, aynı KHK.nin 8/1-b maddesi kapsamında benzer bulundukları yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilmediği, davacının açtığı markanın hükümsüzlüğü davasının, bu davanın sonucuna etkisinin olmayacağı, davacının dilekçesinde açıkladığı markasının tanınmış olduğu kabul edilse bile, tescilli sınıflarda tanınmış olacağı, aynı veya benzer mallar için de koruma sağlayacağı, ancak davacının 43.(02) sınıfta tescilinin olmadığı, redde mesnet markanın tesciline sessiz kaldığı, bunun hükümsüzlüğü sağlanmadıkça kendisine anılan sınıfta tescil imkanı sağlamayacağı, kararın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2009/13338

2011/14745

-2-

Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

18,40 H

15,60 PH

02,80 BK

14.12.2011 - SC

2009/13338

2011/14745

K A R Ş I O Y Y A Z I S I

Dava konusu tescil başvurusu "MARTI La Perla- Marmaris + Kuş şekli"nden ibarettir. Davalı Enstitü'ce 556 sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi uyarınca redde dayanarak kabul edilen dava dışı üçüncü kişi adına tescili marka ise "MARTI" kelimesinden oluşmaktadır.

556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi uyarınca marka tescil başvurusunun mutlak ret nedeni kapsamında TPE'nce reddedilebilmesi için, aynı veya benzer türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak daha önce tescil edilmiş ya da tescil başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gereklidir.

556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendi uyarınca marka tescil başvurusunun mutlak ret nedeni kapsamında TPE'nce reddedilebilmesi için, aynı veya benzer türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak daha önce tescil edilmiş ya da tescil başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gereklidir.

556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) bendinde belirtilen "aynı" olma; karşılaştırılan işaretlerin özdeş, birbirinden farksız, birebir aynı, taklit v.b. olmalarını ifade eder. Bunun yanında, işaretlerin örneğin farklı renk veya büyüklükte olması, yazı karakteri ya da tipini farklılaştırılması gibi değişiklikler de "aynı" olma durumunu etkilemez. Hükümde geçen "ayırt edilemeyecek kadar benzerlik" ise, karşılaştırılan işaretler arasındaki farklılıkların markanın kapsadığı mal ve hizmetin orta düzeydeki alıcı kitlesi üzerinde bıraktığı genel izlenim itibariyle önemsenmeyecek derecede düşük olması nedeniyle aynı işaret gibi algılanmasıdır. Karşılaştırılan işaretlerin "aynı"ya da "ayırtedilemeycek kadar benzer" olması halinde, markayı oluşturan işaretler arasında iltibasın varlığı ayrıca bir inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olduğu peşinen kabul edileceğinden; anılan KHK'nin 7/1-(b) bendinde ayrıca iltibas tehlikesi bulunup bulunmadığı hususlarının da araştırılması gibi bir koşul yer almamıştır. Bu bakımdan, yukarıda da ifade edildiği gibi bir ayniyet veya ayırtedilemeyecek derecede benzerlik mevcut ise Enstitü tarafından re'sen başvurunun reddine karar verilebilecektir.

Ancak, marka tescilinde nispi ret nedeninin düzenlendiği 556 Sayılı KHK'nin 8/1-(b) bendine göre başvurunun reddedilebilmesi için, başvurunun bültende ilanı üzerine yasal sürede ilgililerin itirazı halinde Enstitü'ce işaretler arasında bağlantı olduğu ihtimali de dahil halk tarafından karıştırılma ihtimaline neden olacak derecede benzerlik bulunup bulunmadığı hususu incelenecektir. Bir başka deyişle, anılan madde hükmüne göre yapılacak benzerlik incelenmesinde asıl olan karıştırılma ihtimalidir.

Bu nedenle, 556 Sayılı KHK'nin 32.maddesi uyarınca Enstitü tarafından 7.madde yönünden inceleme yapılırken, başvuru konusu işaretin üzerinde kullanılacağı mal veya hizmetlerin ortalama tüketicileri nezdinde sicilde daha önce tescilli bir marka veya marka başvurusu ile karıştırılma ihtimaline yol açılıp açılmayacağının da değerlendirilmesini gerektiren derecede, yani Enstitü'ce takdir yetkisinin kullanılacağı bir benzerlik mevcut ise, bu takdirde işaretler arasında güçlü ve açık bir iltibasın varlığı peşinen kabul edilmiş sayılamayacağından "ayırt edilemeyecek kadar benzerlik" bulunduğundan bahisle re'sen başvurunun reddine karar verilemez.Çünkü, böyle bir durumda işaretlerin 556 Sayılı KHK'nin 8/1-(b) bendi aralarında bir "benzer" liği söz konusu olacağından, artık bu husus nispi ret nedeni olarak ve ancak başvuruya itiraz halinde Enstitü'ce değerlendirilebilecektir.