muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/986, Karar No: 2008/2995, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/986 E.  ,  2008/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, vergi mükellefi ... İnş. San. Tic. ve Tur. Ltd. Şti.nin müvekkiline vergi borcu bulunduğunu, yapılan araştırmada vergi borcunu karşılayacak mal varlığının bulunmadığını, şirket ortaklarından Songül Bolsoy’un vergi borcunu ödememek için kendisine ait taşınmazları diğer davalılara sattığını öne sürerek yapılan satışların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir

Mahkemece davalı ...’ün kişisel vergi borcunun bulunmadığını, yapılan satışların gerçek olduğunu, keza tasarrufların borçtan önce yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kararda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç dosya içeriğine toplanan delillere uygun düşmemektedir.

Davacı tarafın vergi alacağı tasarruf tarihinden önceki döneme ait olduğu anlaşılmaktadır. 6183 sayılı kanunun 4369 sayılı kanunla değişik 35. maddesinde düzenlendiği gibi limited şirket ortakları şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında sorumludurlar.

Nevarki davacı taraf icra takibini davalı Sönğül hakkında yapmamıştır. Takip Ercan Bolsoy Ltd.Şti hakkında yapılmıştır. Davacı taraf Songül Bolsoy hakkında amme alacakları tahsili usulünün gerektirdiği biçimde takip yapmamış ise de dava safhasında da takipi gerçekleştirmesi mümkündür. Bu konuda davacı tarafın vereceği bilgiye göre işlem yapılıp yapılmaması sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlere toplanan delillere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 3.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6612, Karar No: 2024/9924, Tarih: 10.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/6612 E.  ,  2024/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/535 E. 2016/424 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yukarıda tarih ve numarası belirtilen hükümlerin, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

a)Sanık hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibarıyla hükmün temyiz edilemez olduğu,

b)Hakaret suçu yönünden; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'nın hüküm tarihinden sonra 30.04.2022 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçısılarının da karar tebliğine rağmen şikâyetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadığı, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı,

Anlaşıldığından, şikâyetçinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1620, Karar No: 2008/4540, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1620 E.  ,  2008/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın reddine ilişkin Kütahya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.12.2007 gün ve 2004/459-2007/500 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 7.10.2008 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine taraflardan gelen olmadığı anlaşıldıktan sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'in alacaklısından mal kaçırmak amacıyla Kristal Konut Yapı Kooperatifindeki hissesini 10.12.2003 tarihinde kardeşi davalı ...'e, ...'ın da 1.6.2004 tarihinde dahili davalı ...'ye sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aciz belgesi alınmadan açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar tebligata rağmen savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre dava şartı olan aciz vesikası davacı tarafından ibraz edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının aciz vesikası ibraz edemediği düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosyadaki bilgilere ve delillere uygun düşmemektedir. Davacı taraf 10.5.2004 tarihinde davalı borçlu Nurullah

Derin'in evinde haciz yaptırmış ve haczedilen ev eşyalarının toplam değeri 3.750.00.YTL tutarında olduğu anlaşılmıştır. Davalı borçlu ödeme emrine karşı 28.4.2004 tarihli mal beyanında da haczedilen mallarını beyan etmiş bunların toplamının borcunu karşılamadığını, adına menkul ve gayrimenkul malıda bulunmadığını bildirmiştir. Bu tür bir haciz zabıt belgesi İİK.nun 105. maddesinde değinilen nitelikte geçici aciz belgesi sayılır. Hal böyle iken davacıdan kesin aciz belgesi istenmesi, ibraz edilmemesi nedeniyle de davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. İİK.nun 78. maddesinde düzenlenen takip dosyasının işlemden kaldırılması halinde icra takibi düşmez. (Son bulmaz)

Yalnız dosya işlemden kaldırılır. İcra takibi derdest kalmakta devam eder. Bu halde takibin yenilenmesi haciz işlemini gerçekleştirmeyi sağlar. Borçlunun hakkında önceden yapılmış bir haciz işleminde borca yetecek derecede mallarının bulunmadığının tesbit edilmesi ve borçlununda aynı anlamda mal beyanında bulunması düşünüldüğünde alacaklıdan tekrar aciz belgesi alması istenilmesi, ibraz edilmemesi halininde davanın reddine sebep kabul edilmesi isabetli görülmemiştir. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek taraf delillerinin toplanması, değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12880, Karar No: 2015/22069, Tarih: 25.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/12880 E.  ,  2015/22069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin 1475 sayılı Kanun'un 14/5. maddesi gereğince onbeş yıl sigortalılık ve 3600 prim ödeme gün sayısını tamamladığı için işverene başvurduğunu, bu talebi üzerine kendisine işverence yıllık izin verildiğini, izin dönüşü iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili, davanın reddine ve davacı işten habersiz ayrıldığı için ihbar tazminatı alacağının tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, dosya kapsamından, davacının onbeş yıl sigortalılık ve 3600 prim ödeme gün sayısını tamamlaması sebebiyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği anlaşılmaktadır. Yukarıda izah edildiği üzere, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Şu halde, mahkemece, asıl dava yönünden de ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6060, Karar No: 2022/10236, Tarih: 12.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6060 E.  ,  2022/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, yaşamlarını yitiren sigortalı eş ve baba üzerinden hak sahibi sıfatıyla çift ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili davacının babasının 01/10/2008 tarihinden önce eşinin ise 01/10/2008 tarihinden sonra vefat ettiğini,babasının ve eşinin sigortalılık statülerinin farklı olduğunu belirterek, davacıya babası Mustafa Bozoklu üzerinden yetim aylığı bağlanmasına ve Kuruma başvuru tarihinden itibaren aylıkların ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili ,5510 sayılı Yasanın 54.maddesi gereği hem eşinden hem babasından aylık almasının söz konusu olmayacağını,tercih ettiği aylığın ödeneceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, “Davanın kabulü ile, davacıya ölen babası Mustafa Bozoklu’nun tahsis dosyasından ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığından bahisle, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, hak sahibi olma niteliğinin kazanıldığı tarihteki kanun hükümleri uygulanacağından eşinin ölüm tarihindeki mevzuata ve 5510 sayılı Yasanın 54.madde hükmüne göre davacının aylığa hak kazanamayacağını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamı incelendiğinde, davacıya 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı bulunan ve 20.04.2017 tarihinde vefat eden eşinden dolayı ölüm aylığı bağlandığı, davacının 01.11.1999 tarihinde vefat eden ve 1479 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan babasından dolayı da ölüm aylığı bağlanması için 16.09.2019 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurum tarafından davacıya eşinden dolayı aylık bağlandığından babasından dolayı bağlanamayacağının ancak eşi veya babasından dolayı istediği aylığı tercih etmesi halinde işlem yapılacağının bildirildiği anlaşılmıştır.

1479 sayılı Kanunun “Eş ve çocuklara, ana ve babaya tahsis yapılması” başlığını taşıyan 45. maddesinin 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanunla değişik 2. fıkrasının (c) bendinde, sigortalının; 18 yaşını (veya ortaöğretim yapması halinde 20 yaşını, yükseköğretim yapması halinde 25 yaşını) doldurmamış veya yaşları ne olursa olsun çalışamayacak durumda malûl bulunan çocukları ile geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak koşulu ile yaşları ne olursa olsun evlenmemiş kız çocuklarına aylık bağlanacağı belirtilmiş, daha sonra 04.10.2000 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile bentteki “geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak” koşulu, “bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmama, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almama” olarak değiştirilip 1479 sayılı Kanunun “Ölüm aylığının kesilmesi” başlıklı 46. maddesinin 2. fıkrasına, “Ancak evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olanı ödenir.” cümlesi eklenmiş, ancak, söz konusu KHK, Anayasa Mahkemesi’nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 gün 61/34 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

İptale konu düzenleme daha sonra bu kez kanun koyucu tarafından 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve anılan (c) bendini değiştiren 4956 sayılı Kanunun 23. maddesiyle benimsenerek, sigortalının evli olmayan/boşanan/dul kalan kız çocuklarına ölüm aylığı bağlanabilmesi için “geçimini sağlayacak başka bir geliri olmamak” şartı, “bu Kanun ile diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmama, bu kanunlar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almama” olarak değiştirilmiş, aynı zamanda 46. maddenin 2. fıkrasına da “Ancak evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olanı ödenir.” cümlesi yeniden eklenmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve “Ölüm aylığının hak sahiplerine paylaştırılması” başlığını taşıyan 34. maddesinde, sigortalının evli olmayan, boşanan, dul kalan kızlarına ölüm aylığı bağlanabilmesi, bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmama veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış olma koşullarına bağlanmış, “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlıklı 54. maddede ise bu Kanuna göre bağlanacak aylık ve gelirlerin birleşmesi durumunda, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığının bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Belirtilen açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı belirgindir.

Belirtilen açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının, HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...’in muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 12.09.2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Yargılamaya konu somut uyuşmazlık davacının eşinin ölümü nedeniyle aldığı ölüm aylığı yanında, babasının ölümü nedeniyle ayrıca ölüm aylığı alıp alamayacağı noktasında toplanmaktadır. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin bozma yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılamamaktayım.

Davanın yasal dayanağını oluşturan mevzuat incelendiğinde;

4956 sayılı Yasa, 08.08.2001 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş ve bu kez 1479 sayılı Yasanın 45/c maddesi "yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine %25'i," oranında aylık bağlanır şeklinde değiştirilmiştir.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Aynı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesine, "Ancak, evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kız çocuklarına bu aylıklardan fazla olan ödenir." hükmü getirilmiştir.

4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen Ek madde 3'e göre 2926 sayılı Yasa kapsamında olanlar bakımından 1479 sayılı Yasa hükümleri uygulanacaktır.

Kurumun bu yasal değişikliklerinin kız çocukları bakımından uygulamasına gelince; davalı Kurum, 4956 sayılı Yasa ile 08.08.2003 tarihinde yapılan değişiklikten sonra, 45/2. madde hükmünde yer alan " bu Yasa ile diğer sosyal güvenlik Yasaları kapsamında çalışmayan, bu yasalar kapsamındaki çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan kız çocuklarının her birine " aylık bağlanır" hükmünü dikkate alarak, 08.08. 2003 tarihinden sonra hak sahipleri yararına getirilen yasal düzenleme uyarınca bu tarihten önce ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına da ölüm aylığı bağlamıştır. Kurum, farklı sigortalılık kanunlarına göre bağlanan aylıklar söz konusu olduğundan 1479 sayılı Yasanın 46/2 maddesini hiçbir zaman uygulamamıştır. Zira, 1479 Yasanın 46/2. maddesi aynı yasa kapsamında hem ana veya baba ile kocadan hak edilen aylıklardan fazla olanın bağlanacağını ifade etmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2011/58 sayılı genelgesinin 90. sayfasında yer alan örnek:3 te, "5434 sayılı Yasaya göre eşten ve 1479 sayılı Yasaya göre babadan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinden aynı anda ölüm aylığı alınabileceğini, Aynı genelgenin 99. sayfasında, "eşten 506, anneden 5434 ve babadan 1479 sayılı Yasalar kapsamında her üç aylığın tam olarak bağlanabileceğini örnek göstermiştir.

Davalı Kurum, yeni bir yasal düzenleme olmadığı halde 2013/ 26 sayılı Genelgesiyle farklı uygulamaya başlamış, 1479 sayılı Yasa ile ilgili olarak, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 dönemleri içerisinde ölen sigortalılar yönünden, sigortalının geçimini sağlayacak bir geliri bulunmama koşulu varsa aylık bağlanacağını kabul etmiştir. Genelge, 04.10.2000-07.08.2001 ve 08.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen sigortalılar bakımından da, "1479 sayılı Kanun ve diğer sosyal güvenlik kanunları kapsamında çalışmayan, bu kanunlar kapsamında kendi çalışmalarından dolayı gelir ve aylık almayan" kız çocuklarına aylık bağlanacağını düzenlemiştir.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, 04.10.2000-01.08.2001 ve 07.08.2003-01.10.2008 döneminde ölen Bağ-Kur sigortalılarının kız çocuklarına aylık bağlamış ve daha önce bağlanan aylıklara, ölen eşlerinden dolayı 5434 veya 506 sayılı Yasalardan bağlanan ölüm aylığının engel olmadığını kabul etmiştir. Kız çocuklarına dönemlerde ölen ana veya babalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsımında bağlanan aylıklar için iptal işlemi yapılmamıştır.

Davalı Kurum, diğer aylıklara dokunmazken, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001-01.08.2003 döneminde ölen sigortalıların hak sahibi kız çocuklarına sonraki lehe olan yasal düzenlemeler gereğince bağladığı ölüm aylıklarını, diğer sosyal güvenlik kanunlarına göre eşlerinden bağlanan ölüm aylıklarını gelir testine tabi tutmuştur. Kurum, geçimini sağlayacak gelirleri bulunduğu gerekçesiyle bağlanan aylıkları iptal etmiş ve ödenen aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirmiştir.

Son olarak, SGK Emeklilik İşlemleri Genel Müdürlüğü 02.09.2017 gün ve 333-03003-E-5040387 tarihle "Genel Yazı" ile, 01.10.1972-03.10.2000 ve 08.08.2001- 01.08.2003 dönemlerinde ölenlerin kız çocuklarına gelir testi yapılmadan, kendi sigortalılıkları veya kendi sigortalılıkları nedeniyle bağlanan gelir ve aylık almamaları halinde ölüm aylıklarının bağlanmasına Yönetim Kurulunca karar verildiğini bildirmiştir.

Davalı Kurum bu son işlemi ile kız çocuklarına bağladığı aylıkları, 1479 sayılı Yasaya aykırı olarak kestiğini veya bağlamadığını kabul etmiştir. Ancak SGK kestiği aylıkları yönetim Kurulu Kararı uyarınca 2016 Ekim ayından itibaren yeniden bağlamasına karşın, daha önce ödediği aylıkları borç kaydetmiş ve tahsil ettiği aylıkları da iade etmemiştir.