muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/47, Tarih: 12.02.2013

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın yüklenen yağma suçunu işleyip işlemediğinin  belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Mağdur Nuh’un 11.04.2006 günü saat 00:15’de işyerine gelen üç kişinin kendisini bağlayıp, bıçak tehdidi ile 500 TL para ile bir adet cep telefonunu aldıkları yolunda kolluğa yaptığı başvuru üzerine, kolluk görevlilerince çevrede yapılan araştırma sonucunda mağdurun verdiği eşkale uyan Engin ve Özgür 'ün saat 00.30 sıralarında yakalandıkları,

Yapılan aramada Engin'in üzerinde mağdurun belirttiği renklerde bir adet kaşkol ile  mağdura ait cep telefonu, mağdur adına düzenlenmiş fatura ve 160 Lira para ile Özgür’ün üzerinde ise suçta kullanıldığı tahmin edilen bir adet bıçak ile 70 Lira paranın ele geçirildiği,

Mağdurun aynı gün Özgür ve Engin’i işyerine gelerek eylemi gerçekleştiren üç kişinin ikisi olarak teşhis ettiği, aşamalarda özetle, eylemi Özgür ve Engin ile birlikte yanlarında bulunan üçüncü bir şahsın birlikte işlediklerini, karanlık nedeniyle üçüncü kişinin yüzünü göremediğini, zararı giderildiği için şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği,

Haklarında yağma suçundan verilen mahkumiyet kararı Özel Daire tarafından düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşen Engin ve Özgür'ün kollukta müdafii eşliğinde yaptıkları savunmalarında, yanlarında bulunan üçüncü kişinin arkadaşları olan Seyhan isimli kişi olduğunu, soyadını ve adresini tam olarak bilmediklerini, Atatürk Mahallesinde ikamet ettiğini belirttikleri, sorguda ise Seyhan’ın Hakkarili olduğunu söyledikleri,

12.04.2006 gün ve 2006/147 sayılı karar ile Seyhan isimli şüpheli hakkındaki soruşturma evrakının 2006/1992 esas sayılı dosyadan ayrılarak 2006/2034 esas sayılı hazırlık dosyası üzerinden devamına karar verildiği,

Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2006 gün ve 2006/78 esas sayılı iddianamesi ile  Engin ve Özgür hakkında yağma suçundan kamu davası açıldığı,

Sanıklar Engin ve Özgür'ün 2006/2034 hazırlık sayılı dosyada 16.06.2006 günü tanık olarak yaptıkları anlatımda, olay sırasında yanlarında olan ve Seyhan ismiyle belirttikleri kişinin 1986 doğumlu Seyhan olduğunu, gösterilen resmin ona ait olduğunu, babasının adının Hamit olduğunu, Hakkari Yüksekovalı olduğunu, Atatürk Mahallesinde oturduğunu, evlerinin Hz. Hamza Camiine yakın olduğunu ve Seyhan’ın sürekli olarak Atatürk Mahallesindeki Bayram isimli kişinin kahvesine takıldığını dile getirdikleri,

Sanık Özgür'ün yargılandığı mahkemede, yanlarında bulunan kişinin isminin Seyhan olduğunu, Hakkarili olduğunu, ancak anne ve baba adı ile oturduğu mahalleyi bilmediğini söylediği,

Sanık Engin'in ise yanlarında bulunan kişinin isminin Seyhan olduğunu, ancak bu kişinin Seyhan olmadığını belirttiği,

20.06.2006 tarihli son celsede ise, her iki sanığın da Seyhan isimli kişiye uyarak bu suçu işlediklerini kabul ettikleri,

Sanık Özgür'ün yargılandığı mahkemede, yanlarında bulunan kişinin isminin Seyhan olduğunu, Hakkarili olduğunu, ancak anne ve baba adı ile oturduğu mahalleyi bilmediğini söylediği,

Sanık Engin'in ise yanlarında bulunan kişinin isminin Seyhan olduğunu, ancak bu kişinin Seyhan olmadığını belirttiği,

20.06.2006 tarihli son celsede ise, her iki sanığın da Seyhan isimli kişiye uyarak bu suçu işlediklerini kabul ettikleri,

Salihli 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 10.05.2006 gün ve 2006/322 değişik iş sayılı kararı ile sanık Seyhan hakkında yakalama emri düzenlendiği,

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenmiş olan 05.08.2009 gün ve 13682 sayılı raporda sanık Seyhan’ın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği,

Sanık Seyhan'ın mahkemede; “ben olayı hatırlamıyorum, kendim uyku hapı ve uyuşturucu hapları kullandığım için olay tarihinde ne yaptığımı bilemiyorum, Özgür ve Engin’i tanırım, birlikte daha önceden yemek fabrikasında çalışmıştık, ben müştekiyi tanımıyorum, müştekinin işyerine diğer sanıklar Özgür ve Engin ile birlikte gidip cep telefonunu ve 500 TL parasını aldığımızı hatırlamıyorum, böyle bir olay olmuşsa da kendimde değildim, ben olaydan sonra rahatsızlığım nedeni ile tedavi olmak için hocalara gitmiştim, bu nedenle 2,5 yıldır Salihli’de değildim. Antalya ve İstanbul da kaldım, ben 3-4 aydır Salihli’de babamın evinde kalıyordum, ben devamlı ilaç kullandığım için olayı diğer sanıklarla birlikte yapıp yapmadığımı hatırlamıyorum, ben olay sırasında Atatürk Mahallesinde oturuyordum, evimiz Hz. Hamza Camiine yakındır, Özgür ve Engin ile lokantada birlikte çalışmıştık, aramızda herhangi bir husumet yoktur, ben Atatürk Mahallesinde bulunduğum zaman içerisinde Bayram isimli kişinin kahvesine gittiğimi de kabul ediyorum, ben olayda müşteki olan hurdacılık yapan Nuh’u tanımam, ben diğer sanıklarla müştekinin telefon ve parasını gasp ettiğimi kabul etmiyorum, ben ilaç kullanıyorum olayı hatırlamıyorum” şeklinde savunmada bulunduğu, temyiz dilekçesinde ise diğer sanıklarla arasında kız meselesinden dolayı husumet olduğunu dile getirdiği,

Sanık Seyhan adına düzenlenmiş olan Yeşil Kart ve Sağlık Cüzdanı içeriğinden, suç tarihinden önce 07.03.2006 ila suç tarihi olan 11.04.2006  tarihleri arasında sanık adına dört kez ilaç yazıldığı, bu tarihten sonra ise Yeşil Kart ve Sağlık Cüzdanının hiç kullanılmadığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 148. maddenin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddede ise kişinin hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma ile yağmada değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 148. maddenin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddede ise kişinin hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma ile yağmada değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

Yağmanın temel şekli 5237 sayılı TCK'nun 148. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanmış olup; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malı, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle almaktır. Bu itibarla “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık  konusu değerlendirildiğinde;

Öncelikle mağdur Nuh 'un tüm aşamalarda istikrarlı bir şekilde eylemin üç kişi tarafından gerçekleştirildiğini belirtmesi, mağdura karşı işlemiş oldukları yağma suçundan haklarında verilen mahkumiyet kararı Özel Daire tarafından düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşen Engin ve Özgür 'ün sanık Seyhan ile birlikte eylemi gerçekleştirdiklerini kabul etmeleri karşısında, somut olayda yağma suçunun üç kişi tarafından işlendiği hususu sabittir.

Sanık Seyhan ile arkadaş olan, sanığa ait olup, onun  tarafından da doğrulanan bir çok kişisel bilgiyi mahkemeye anlatan ve sanık ile aralarında herhangi bir husumet bulunmayan Engin ve Özgür'ün tüm aşamalarda istikrarlı bir şekilde sanık Seyhan 'ın kendileri ile birlikte eylemi gerçekleştirdiğini belirtmeleri, nitekim sanık Seyhan'ın Engin ve Özgür'ün bu beyanlarını doğrulayan ve eylemi gerçekleştirdiği yönünde dolaylı kabul olarak nitelendirilecek şekilde mahkemede "müştekinin işyerine diğer sanıklar Özgür ve Engin ile birlikte gidip cep telefonunu ve 500 TL parasını aldığımızı hatırlamıyorum, böyle bir olay olmuşsa da kendimde değildim" şeklinde savunmada bulunmuş olması, suç tarihinden  yaklaşık üç yıl sonra yakalanan sanığın bu süre zarfında tedavi olduğunu belirtmesine karşın, sanık adına düzenlenmiş olan Yeşil Kart ve Sağlık Cüzdanının suç tarihi olan 11.04.2006 tarihinden sonra hiç kullanılmamış olması göz önüne alındığında sanık Seyhan 'ın  Engin ve Özgür ile birlikte mağdura karşı yağma suçunu işlediğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanığın yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerel mahkeme direnme gerekçeleri isabetli olup, hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Bu itibarla, sanığın yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerel mahkeme direnme gerekçeleri isabetli olup, hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Genel Kurul üyesi ise; yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2011 gün ve 38-46 sayılı kararındaki direnme gerekçelerinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2013 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1423, Karar No: 2009/4968, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1423 E.  ,  2009/4968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı tazminat davasının reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalıya ait olup 104 promil alkollü olan dava dışı sürücü ...’ın kullandığı .... plakalı aracın çarptığı 254 promil alkollü yaya ...’ın ölmesi nedeni ile sürücü 8/8 kusurlu kabul edilerek ölenin mirasçılarına 11.12.2006 tarihinde davacının ödediği 46.634-YTL nin tahsili için .... icra müdürlüğünün 2007/1048 sayılı dosyası ile yapılan takibe davalının itiraz ederek durdurduğunu açıklayarak, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesiyle, ölen yayanın da alkollü olduğunu, davacının ödediği tazminatı rücu edebilmesi için kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kazanın münhasıran sürücünün alkollü olması nedeni ile meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, dava dışı sürücü ... 104 promil, ölen yayanın 254 promil alkollü olduğu anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulunda bulunan nörolog doktor, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiğini belirtmiş ise de, kusur uzmanı bilirkişi ..., ölen yayanın 3/8, sürücünün 5/8 oranlarında kusurlu olduğu ifade etmiştir. Bu durumda, kusur raporunun olayın oluş şekline

uygun bulunmasına ve kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisi ile meydana gelmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15.60 TL peşin harcın onama harcından mahsubuna 06.07.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11723, Karar No: 2012/7258, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11723 E.  ,  2012/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 29.11.1996 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 19,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; maddi zarar sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin manevi tazminatın takdirine dair kararı isabetlidir. Maddi tazminata gelince; davacının ücretine ilişkin olarak meslek odasınca bildirilen ücretin aylık, haftalık, net ya da brüt olduğu belli olmadığından bahisle, kazancının asgari ücret olduğu kabul edilmek suretiyle maddi zararının hesaplandığı hesap raporunun hükme esas alınmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi hatalı olmuştur.

Dava, sigortalının, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Kusurun aidiyeti ve oranı ile % 19,20 oranındaki iş göremezlik uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, ahşap doğrama ve mobilya üretilen iş yerinde davacı işçinin marangoz ustası olarak çalıştığı tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu vasıftaki bir işçinin asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği giderek, sigorta müfettişinin asgari ücret üzerinden yapmış olduğu saptamanın gerçeği yansıtmadığı açık-seçiktir. Nitekim yerel mahkemece de bu durum dikkate alınarak davacının emsal ücretinin araştırılması yoluna gidilmiştir. Hal böyle olunca, davacının ücretine ilişkin olarak meslek odasınca yapılan bildirimin açıklatılması böylece bildirilen ücretin net ya da brüt olduğu, haftalık ya da aylık olduğu belirlenmesi gerekirken, bildirilen ücretin niteliğinin belli olmadığından bahisle asgari ücretle hesaplamanın yapıldığı hesap raporunun davacının tazminatının belirlenmesinde esas alınmak suretiyle sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan 01.01.2008 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5615 sayılı yasanın 2.maddesiyle değişik 193 sayılı gelir vergisi kanununun Asgari Geçim İndirimi başlıklı 32.maddesi gereğince, 01.01.2008 tarihinden itibaren tazminat hesabının asgari geçim indirimli ücretle yapılması gerektiğinin dikkate alınmaması ve bu suretle ücretin düşük tutulması da hatalıdır.

Yapılacak iş, davacının tecrübeli marangoz ustası olduğu ve tecrübeli bir marangoz ustasının asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun olmadığı da dikkate alınarak, yapılan işin niteliğine göre, davacının yaptığı iş, mesleki kıdemi, eğitim durumu, yaşı belirtilmek suretiyle ilgili meslek kuruluşundan bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, gerçek ücretle işçinin tazminatını yeniden hesaplatmak, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre SGK tarafından hesaplanarak bildirilen tüm peşin sermaye değerini hesaplanan bu zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3669, Karar No: 2016/13698, Tarih: 30.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3669 E.  ,  2016/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasına dair ... Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesinden verilen 13.06.2014 günlü ve 2013/254 E.-2014/160 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 02.06.2015 günlü ve 2014/16726 E.-2015/10074 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 2012/6 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 2012/6 Sayı ve 02/01/2012 tarihli kararının iptali talebinin reddine, tüketiciden tahsil edilen toplam 14,7 TL kayıp kaçak elektrik bedelinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.06.2015 günlü ve 2014/16726E-2015/10074K sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafça, süresi içinde kararın düzeltilmesi istenmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2015 günlü ve 2014/16726E-2015/10074K sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.