muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1519, Karar No: 2012/2730, Tarih: 27.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1519 E.  ,  2012/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyünde 2008 yılında yapılan 2/B madde uygulaması sırasında 1975 yılında kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları içinde orman sayılan yerlerden olan taşınmazın PVI . nolu 2/B poligonu olarak Hazine lehine orman sınırları dışına çıkarıldığını, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup 2/B şartlarını taşımadığını iddia ederek 2/B madde uygulamasının iptali ile taşınmazın orman sınırları içine alınması talebi ile dava açmıştır. Mahkemece ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, Hazine aleyhine açılan davanın kabulü ile PVI nolu kapalı poligonun 2/B vasfı ile Hazine adına yapılan tespitinin iptali ile en son parsel numarası verilerek orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6 aylık yasal süre içinde açılan 2/B uygulamasına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1973 yılında yapılan orman kadastrosu ile 06.05.2008 tarihinde ilan edilen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava konusu olan ve 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan P.IV nolu 2/B poligonu içinde 71 nolu parselin tamamı ile 925 nolu parselin (B) ile gösterilen kısmı ile tapulama sırasında tapulama harici bırakılan (A), (B) ve (C) kısımlarının kaldığı anlaşılmaktadır. ... köyü 71 parsel sayılı taşınmazın yörede 1972 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak Hilmi Avan adına tespit gördüğü, ancak kadastro mahkemesinin 1995/263 esas sayılı dava dosyasıyla itirazlı olduğu anlaşılmaktadır. ... köyü 925 parsel sayılı taşınmaz ise yörede 1972 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tarla vasfıyla 20000 m2 yüzölçümüyle Hasan Gök ve arkadaşları adına tespit edilmiş; Orman Yönetimi tarafından kadastro tespitine itiraz edilmiş ve tapulama komisyonunun 978/282 sayılı kararıyla taşınmazın orman olarak tespit ve tesciline karar verilmiş olup halen tapuda orman vasfıyla Hazine adına kayıtlıdır.

1) Çekişmeli P.VI nolu 2/B poligonu içinde kalan 71 parselin kadastro mahkemesinin 1995/263 esas sayılı dava dosyasıyla itirazlı olduğu anlaşıldığından mahkemece bu parsele yönelik olarak davanın ayrılarak kadastro mahkemesinin 1995/263 esas sayılı dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmesi gerekirken derdest dava dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

1) Çekişmeli P.VI nolu 2/B poligonu içinde kalan 71 parselin kadastro mahkemesinin 1995/263 esas sayılı dava dosyasıyla itirazlı olduğu anlaşıldığından mahkemece bu parsele yönelik olarak davanın ayrılarak kadastro mahkemesinin 1995/263 esas sayılı dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmesi gerekirken derdest dava dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2) Çekişmeli P.VI nolu 2/B poligonu içinde kalan, tapulama harici bırakılan kısımda kaldığı anlaşılan (A), (B) ve (C) ile gösterilen kısımlar ile 925 parselin (B) ile gösterilen kısmının yörede 1993 yılında yapılan ve kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kaldığı; yörede 2008 yılında yapılan 2/B madde uygulaması çalışmaları sırasında 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın bu kısımlarına yönelik olarak 2/B

madde uygulamasına itiraz etmiş ve 2/B uygulamasının iptali ile bu kısımların orman vasfı ile Hazine adına tescilini istemiştir. Dosyada mevcut orman bilirkişi ... ve fen bilirkişisi ...tarafından düzenlenen 14.9.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın bu kısımlarının 2/B şartlarını taşıyıp taşımadığı hususunda yeterli bir inceleme yapılmamıştır. 6831 sayılı Yasanın değişik 2/B maddesi ile (bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerin orman rejimi dışına çıkartılacağı) hükmünün bulunduğu, bundan doğal ve gerçek anlamda nitelik kaybının anlaşılması gerektiği, her isteyenin ormanlarda doğal olarak bulunan deliceleri aşılaması, bina ya da eklentilerini inşa etmesi, erozyona sebep olacak biçimde araziyi teraslaması ya da orman bitkilerini kökleyip tarım yapmaya teşebbüs etmesi veya 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince hiçbir zaman kişiler adına tapuya tescil edilemeyecek ve özel mülk olamayacak orman içi açıklığı niteliğinde olan yerlerin yasa maddesinde anlatılan bilim ve fen bakımından nitelik kaybı olmayıp, zorla ve ormanın tahribi sonucu niteliğinin kaybettirilmesidir. Bu yöntem, toprak erozyonu, ormanların ortadan kalkması, doğanın ve çevrenin bozulup yokolması sonuçlarını doğurur.

Yasada tanımlanan (…Bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetme…) kavramında bu tür olaylar amaçlanmamıştır. 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesinin başka türlü yorumu, ormanların bilinçli şekilde niteliğinin kaybettirilmesine, tahribine ve yokedilmesine izin verdiği sonucuna ulaştırır ki, bu durum Anayasanın 169 ve 170. maddelerine aykırı olur. Suç teşkil edecek eylemlerle ve zorlama yolu ile ormanların niteliğinin kaybettirilmesi yasalarla korunamaz.

Yasada tanımlanan (…Bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetme…) kavramında bu tür olaylar amaçlanmamıştır. 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesinin başka türlü yorumu, ormanların bilinçli şekilde niteliğinin kaybettirilmesine, tahribine ve yokedilmesine izin verdiği sonucuna ulaştırır ki, bu durum Anayasanın 169 ve 170. maddelerine aykırı olur. Suç teşkil edecek eylemlerle ve zorlama yolu ile ormanların niteliğinin kaybettirilmesi yasalarla korunamaz.

O halde, uzman orman bilirkişilerin, 6831 sayılı Yasanın 2/4. maddesinde sayılan yerlerde 2/B madde uygulamasının yapılamayacağını gözönünde bulundurarak, yukarıda anlatılan eylemler sonucu ormanların yok edilmesinin ve baştan beri 6831 sayılı Yasanın 17. maddesinde anılan orman içi açıklık niteliğinde olan veya sonradan bu hale gelen yerlerin bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetme olarak kabul edilemeyeceği gözönünde bulundurularak, dava konusu taşınmazın orman bütünlüğünü bozmama, su ve toprak rejimine ve çevresindeki ekosistemlerinin tüm öğeleriyle kendisini yenileyebilme gücüne zarar vermeme, ormancılık çalışmalarının etkenlik, verimlilik ve kararlılık düzeylerini düşürmeme, taşınmaz üzerinde insan elinin çekilmesi ve olduğu gibi bırakılması halinde yeniden orman haline dönüşüp dönüşemeyeceği gibi koşulları birlikte değerlendirip, dava konusu taşınmazın hangi doğal olaylar ve eylemler sonucu bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiğini ya da etmediğini inceleyerek bu olguları tartışması ve taşınmazın hangi maddi ve bilimsel olgular sonucu nitelik kaybettiği sonucuna ulaştığını raporunda açıklaması gerekir.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazın (A), (B) ve (C) ile gösterilen kısımlar ile 925 parselin (B) ile gösterilen kısmının 31.12.1981 yılından önce bilim ve fen bakımından tam olarak orman niteliğini yitirip yitirmediği yukarıda yazılı koşullar dikkate alınarak belirlenmeli ve bu kısımlar yönünden oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

3- Kabule göre ise: 925 parsel tapuda orman vasfıyla Hazine adına kayıtlı olduğu halde dava konusu edilen P.VI nolu 2/B poligonu içinde kalan 925 parseli (B) ile gösterilen kısmının mükerrer sicil oluşturacak şekilde tekrar orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 27/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29750, Karar No: 2012/15508, Tarih: 07.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29750 E.  ,  2012/15508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 113-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin l.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı 'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 113-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, KDV yönünden yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta red kararı verildiğinden yanılgılı değerlendirme bozma nedeni yapılmayarak sonucu bakımından doğru kararın onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8810, Karar No: 2006/10405, Tarih: 04.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8810 E.  ,  2006/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.3.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair verilen 14.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza oluşan elatmanın yıkım suretiyle giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının davacıya ait 9 parsele elatmasının önlenmesine, ancak yıkım fahiş zarar meydana getireceğinden davacıya ait 9 parseldeki ekmekliğin arsa bedeli 74.85 YTL. davalı tarafından ödendiğinde bu kısım mülkiyetinin davalı tarafa aidiyetine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunun 683.maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine aynı hüküm uyarınca eşyaya haksız bir elatma varsa anılan hüküm malike elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Yasanın 684.maddesine göre de bir şeye malik olan kimse o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. Taşınmaz mülkiyetinin kapsamını belirleyen 718.maddesinde ise mülkiyet hakkı kapsamına yasal sınırlamaları saklı kalmak üzere yapıların, bitkiler ve kaynakların gireceği hükme bağlanmıştır. Bu açıklamalara göre, arzı ayrı üzerindeki yapıyı ayrı düşünme olanağı yoktur. Zira kural olarak arza malik olan kimse arz üzerindeki yapıların da maliki sayılır.

Somut olayda; çaplı taşınmaz maliki olan davacı elatılan kısmın yıkımını istemiş, buna karşılık davalı dava konusu yere ait davacı tapusunu iptal ve tescilini talep etmemiştir. Mahkeme kararının gerekçesinde fen bilirkişisinin 15.5.2006 tarihli krokisinde ... ile işaretli ve davalının yaptığı anlaşılan

ekmeklik yerinin davacı taşınmazına taşkın olduğu halde yıkımı fahiş zarar doğuracağından davacının yıkım isteminin reddedildiği, muhtesatın bulunduğu arz parçası bedelinin davacıya ödenmesine karşılık bu yer mülkiyetinin az yukarıda sözü edilen arz ile muhtesatın ayrı ayrı düşünülemeyeceği ilkesine aykırı olarak davalı kullanımına bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Çaplı taşınmaza yapı yapmak suretiyle elatma varsa ve elatılan kısmın yıkımı fahiş zarar meydana getirecekse yapının yıkılmaması için bu yapıyı yapan kişinin iyiniyetli olup olmadığına bakmak gerekir. Şayet taşkın yapıyı yapan kişi iyiniyetli ise ve yıkım halinde fahiş zarar meydana gelecekse yıkım kararı verilemez. Yapı sahibinin kötü niyetli olması durumunda yıkımın fahiş zararı meydana getirilip getirmeyeceğinin bir önemi yoktur. Yapı sahibinin kötü niyetli olması durumunda herhalde taşkın yapının yıkımı gerekir.

Dosya kapsamından yörede 1984 yılında imar çalışmaları yapıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporlarına göre de, mahkemenin kal talebini reddettiği ekmeklik yeri bu imar çalışmalarından sonra taşınmaz kadastrol çapa bağlı iken meydana getirilmiştir. Taşınmazın çapa bağlı olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan davalının çap kapsamı dışına çıkarak davacıya ait parsel üzerinde ekmeklik yapmış olması onun kötüniyetli olduğunu gösterir. Böyle olunca, davalının kötüniyeti korunamayacağından fahiş zarar meydana getirip getirmediğine bakılmaksızın dava konusu bölümün yıkımına karar verilmesi yerine bu istemin yasaya uygun düşmeyen bir yöntemle reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/439, Karar No: 2020/10639, Tarih: 15.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/439 E.  ,  2020/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında ...’e yönelik basit kasten yaralama, ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından mahkumiyete dair;... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 gün ve 2018/274 Esas, 2018/381 Karar sayılı kararı

2) Sanık hakkında Özgür’ü yaralama eyleminden istinaf başvurusunun kesinlikten reddine, Nurettin’i yaralama eyleminden istinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/05/2019 gün ve 2018/2588 Esas, 2019/1389 Karar sayılı kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.05.2019 gün ve 2018/2588 Esas, 2019/1389 Karar sayılı kararının sanık ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında Özgür’ü yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında Özgür’ü yaralama eyleminden hükmolunan adli para cezasına yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesi uyarınca kesinlik nedeniyle reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.05.2019 tarihli kararının temyizi kabil olmayıp, bu kararın 5271 sayılı CMK’nin 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca sanık ile katılan ... vekilinin yasa yolu ile merciinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2) Sanık hakkında Nurettin’i yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62. maddeleri gereği verdiği 8 ay 3 gün hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.05.2019 gün ve 2018/2588 Esas, 2019/1389 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.05.2019 gün ve 2018/2588 Esas, 2019/1389 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19318, Karar No: 2011/4237, Tarih: 10.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19318 E.  ,  2011/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4464, Karar No: 2014/14086, Tarih: 17.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4464 E.  ,  2014/14086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2011/390-2013/393

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemiyle yapılan takibe vaki itirazın iptali istemidir. Mahkemece Belediye Encümenince alınan karar ile davacı şirketin yaptığı sözleşmeler ortadan kaldırıldığından davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, müvekkilinin Antalya Atatürk Parkı içerisindeki tesislerin yapılması ve sonrasında işletmesi için Antalya Büyükşehir Belediyesinden kiralayarak, 01.12.2005 Tarihli kira sözleşmesi ile tesislerin yapılması ve ticari tesislerin işletilmesinin davalı şirketlerin oluşturduğu ortak girişimine alt kiraya verdiklerini, taraflar arasındaki kira sözleşmesi gereğince yıllık işletim bedeli yanı sıra, davalıların inşaatlar ve imalatların tamamlanmasından başlayarak altışar aylık dönemler halinde brüt cirosunun %5'ini müvekkiline ödemesi gerektiğini, davalının 2009 Yılı 6,7,8,9,10 ve 11. aylar ciro bedelinden ödenmesi gereken kısmı ödemediğini, bu nedenle yapılan takibe itiraz ettiklerini, itirazın haksız olduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalılar davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı şirketin Belediye iştiraki şirket olması nedeniyle , Belediyenin taraflar arasındaki sözleşmeye 5393 Sayılı Yasanın 18/h maddesi gereğince müdahale edebileceği kanaatiyle, Antalya Belediye Meclisinin 09.01.2012 tarih ve 50 sayılı kararı ile Belediye Meclisinin Atatürk Parkı içerisindeki tesislere ilişkin olarak tüm sözleşmelere ilişkin fesih ve sulh de dahil tüm yetkilerin ve sorumluluğun Belediye Başkanına verildiğinin belirtilmesi üzerine, davacının aktif husumet ehliyetinin ortadan kalktığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.12.2005 başlangıç tarihli 20.05.2015 tarihine kadar süreli, kiraya vereni Antepe İnş. Ve Tic. AŞ, kiracıları P. İşl. İnş. Abm. San ve Tic. Ltd Şti, Kamül Tur. AŞ. ve dava dışı A. Taşımacılık AŞ'nin oluşturduğu ortak girişim olan kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacının sözleşmede kiraya veren olduğu da uyuşmazlık konusu değildir. Davacı A. İnş. Ve Tic. AŞ'nin tüzel kişiliği hali hazırda devam ettiği gibi, davacının davalılar ile yaptığı kira sözleşmesini de dava dışı belediyeye devretmesi söz konusu değildir. Bu nedenle davacının davada taraf ehliyeti devam etmektedir.

Kaldı ki 5393 Sayılı Yasanın 18/h maddesi belediyenin taraf olduğu sözleşmelerde Belediye meclisinin alacağı kararları düzenlemektedir. Belediye Meclisi tarafından, belediye başkanına, Atatürk Parkı içerisindeki işletmelere ilişkin olarak dosyamız davacısı Antepe AŞ. ile imzaladıkları, tüm sözleşmeler, ihalelelerin, 23.08.2005 tarihli 2 adet kira sözleşmesinin ve buna ilişkin meclis kararlarının feshi ve sulh olunması konusunda yetki verilmiş olması, alt kira sözleşmesinin tarafları arasındaki alacak davasında hukuki sonuç doğurmaz.

Bu nedenle mahkemece yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davacının aktif husumet ehliyeti ortadan kalktığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.