muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13110, Karar No: 2016/2903, Tarih: 17.02.2016

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Motorcu isimli teknenin kaptanı olan sanığın, yasak sahada trol avcılığı yaparken sahil güvenlik güçlerince yakalandığında el konulmasını önlemek amacıyla trol takımını keserek denize bıraktığı anlaşılmaktadır.

Yasak avlanma yapan balıkçıların, el konulmasını engellemek için trol ağlarını keserek denize geçici olarak bıraktıkları, mali açıdan değeri yüksek olan ağları daha sonra denizden çıkartarak kullandıkları bilinen bir gerçektir. Denize atılan trol takımının, kısa bir süre sonra geri alınması ve deniz dibinde kalıcı olmaması karşısında, alıcı ortam olan denize zarar verildiğinden bahsedilemeyeceği gibi zarar ihtimali de bulunmamaktadır. Açıklanan gerekçelerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15109, Karar No: 2007/17990, Tarih: 08.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15109 E.  ,  2007/17990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 31.08.2006 keşide tarihli çeke istinaden borçlular S..B..T..., D..Y.. M..A.. ve Ş..f A.. hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi İnegöl İcra Dairesinde başlatılmıştır. Borçlu S..B.. T.. Vekilleri İcra Mahkemesi'ne başvurarak müvekkillerinin İstanbul/Kadıköy'de ikamet etiğini, onun hakkında yetkili icra dairesinin Kadıköy İcra Dairesi olduğundan bahisle icra dairesinin yetkisine itiraz etmişlerdir.

Çeke dayalı takiplerde yetkili icra dairesi çekin keşide yeri, muhatap bankanın bulunduğu yer ve borçlunun ikametgahının bulunduğu yer icra daireleridir.

Borçlulardan Ş.A..a'nın H..Mahallesi Anafartalar Cad. S.S...İnegöl adresinde ikamet ettiği ve ödeme emri kendisine bu adreste tebliği görülmektedir. İİK.nun 50. maddesinin gönderilmesi ile uygulanması gereken HUMK 9/2 maddesi 1. cümlesine göre davalı (borçlu) birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir. Bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgahındaki icra dairesinde yapılması ve o adreste ödeme emri tebliğ edilerek adı geçen borçlu yönünden yetki itirazında bulunulmayarak takibin bu icra dairesi bakımından kesinleşmesine ilişkindir.

Somut olayda mahkemece borçlu Ş..A.a adına gönderilen ödeme emri tebliği beklenilmeden ve onun açısından takibin kesinleşip kesinleşmediği araştırılmadan, diğer borçlunun yeki itirazının kabulü yönünden karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2287, Karar No: 2014/8617, Tarih: 17.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/2287 E.  ,  2014/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2011/145-2011/1101

DAVA :Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının, denge tazminatına ilişkin ek ödemelerin yansıtılmamamsı nedeni ile hatalı maaş nakil ilmühaberinin düzenlendiğini belirterek, maaş nakil ilmühaberinin düzenlendiğini belirterek, maaş nakil ilmühaberinin iptali ile ek ödemelerden dolayı yoksun kaldığı parasal hakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 399 sayılı KHK'ye tabi sözleşmeli olarak çalışmakta iken Türk Telekom'un özelleştirilmesi neticesinde 406 sayılı Kanunun Ek 29. maddesi ve 4046 sayılı kanunun 22. maddesi uyarınca Devlet Personel Başkanlığı'na bildiriminin yapıldığını ve kamu kurumunda çalışmaya başladığını, davalıya ait işyerinde nakle tabi personel olarak çalışırken 375 sayılı kanun hükmü uyarınca ödenmesi gereken ek ödemelerin kendisine ödenmediğin ve ayrıca kamuya naklinde düzenlenen maaş nakil ilmühaberinde de dikkate alınmadığını, eksik bildirildiğini, Devlet Personel Başkanlığına bildirildiği tarihe kadar geçen sürede bu ücrete kamu personeline yapılan artış oranı ve miktarları uygulanmak sureti ile belirlenecek tutarın esas alınması gerektiğini, davacının aylık ek ödemeden faydalanması gerektiğini belirterek, maaş nakil ilmühaberinin iptali ile ek ödemelerden dolayı yoksun kaldığı parasal hakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 5473 ve 5793 sayılı Kanunlarla yapılan düzenlemelerin sadece kamu personeli arasında ücret adaletini sağlamaya yönelik olduğunu kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde bulunmadığını 406 Kanunun Ek 29 md sinin 3.fıkrasının uygulanmasında kamu görevlilerine yapılan artış oran ve/veya miktarları kapsamında değerlendirilmesine imkan bulunmadığı bu nedenle Türk Telekom'da çalışmakta iken 405 sayılı Kanununun ek 29 md si ile 4046 sayılı Kanununun 22 md'lerine göre Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini nakledildiği işyerinde işe başlamak üzere görevinden ayrıldığını, M.. B..nın 08.05.2006 tarihli yazılarınca 5473 ve 5793 sayılı Kanunlarda değişik adlar altında ek ödemesi bulunmayan memurlara ve sözleşmeli personele yapılan ek ödemelerin dikkate alınamadığını kaldı ki davacı iş mevzuatına tabi kapsam dışı statüde çalıştığından ve söz konusu ödeme 399 sayılı kanunun hükmündeki kararnamenin eki II sayılı cetvele dahil personele yapıldığından ve davacının da kanunun hükmünde kararname kapsamında personel olmadığından söz konusu ödemelerin bu nedenle de dikkate alınamadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 375 sayılı Kanun hükmündeki kararnamenin ek 3 maddesinde öngörülen ek ödeme (denge tazminatı) ücret adaletsizliğine yönelik özel ve sınırlı tutulmuş bir düzenleme olup davacının yararlanacaklar arasında yer almadığı genel nitelikte ve tüm kamu çalışanlarına uygulanacak madde şeklinde de değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı bu sebeple nakle tabi tutulan davacının söz konusu ek ödemeleden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, eksik ödenen ücrete bağlı hakların tespiti ile nakledilirken bu artış ve eksik ödemelerin yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3. maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Dairemizce yukarda belirtilen kapsamda bulunan nakle tabi işçilerle davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş. arasındaki uyuşmazlıklarda daha önce önceki bozma gibi esasa yönelik kararlar vermiştir. Ancak Danıştay İdari Dava Daireleri’nin 07.04.2011 gün ve 2011/55-205 sayılı kararından sonra uyuşmazlığın adli yargı yerinde görüleceği konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerekmiştir. Anılan karara göre “yasal düzenleme ile T.. A..'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statülerinin devam ettiği, İmtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklendiği, 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunduğu, bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları, davalı şirketin, Telekomünikasyon Kurumu ile Türk Telekom arasında imzalanan “Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi” ile belli bir kamu hizmetini yürütmek görev ve yetkisi ile donatıldığı, bu görev ve yetkiler dahilinde bazı kamusal ayrıcalıkları ve yükümlülükleri bulunduğu, belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle davalı şirketin, herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu, bu durumda, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetinin yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile, kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu” kabul edilmiştir

. Aksi yönde Uyuşmazlık Mahkemesi’nin uyuşmazlıklarda adli yargı yerinin görevli olduğuna dair kararlar var ise de ilke kararı olmadığından, Dairemizce Danıştay İdari dava Dairelerinin gerekçeleri Dairemizce benimsenmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 26.12.2012 gün ve 2012/9-1528 Esas, 2012/1398 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğunu kabul etmiştir.

Görev kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır. Gerçekten özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemler idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açıktır. İdari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekir.

Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasa girilerek reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1191, Karar No: 2005/3537, Tarih: 12.04.2005

18. Hukuk Dairesi 2005/1191 E., 2005/3537 K.

**18. Hukuk Dairesi 2005/1191 E., 2005/3537 K.**

**- ANATAŞINMAZIN KORUNMASI**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 17 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, anataşınmaza yönetici atanması, ortak çatıdaki sorunların ve davacının bağımsız bölümünde oluşan zararın giderilmesi ile taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekilleri dava dilekçesinde, müvekkil davacı ile davalıların aynı anataşınmazda bağımsız bölüm maliki oldukları, anataşınmazın yöntemine uygun seçilmiş yöneticisinin bulunmadığını, ayrıca anayapının ortak çatısının bozukluğundan kaynaklanan nemlenmenin davacının bağımsız bölümünde zarara yol açtığını ileri sürerek, anataşınmaza bir yönetici atanmasına, çatıdaki bozuklukların onarılmasına ve buradan kaynaklanan nemlenmeden dolayı davacının bağımsız bölümünde oluşan hasarın giderilmesi ile giderlerinin arsa payları oranında davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişler; mahkemece davanın reddine hükmedilmiştir.

1- Dosyada toplanan bilgi ve belgeler ile gerektirici yasal nedenlere göre, mahkemece anataşınmaza yönetici atanması isteminin reddinde bir isabetsizlik görülmediğinden, davacı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin, dava konusu edilen diğer hususlar yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece anataşınmazın yerinde yapılan keşifte dinlenen tanıkların yeminli anlatımlan ile bilirkişinin yaptığı inceleme sonunda düzenlediği rapor içeriğinden ve dosyada toplanan diğer tüm bilgi ve belgelerden; tarafların kat irtifaklı anataşınmazda kat irtifak hakkı sahibi oldukları ve bağımsız bölümlerinde oturduktan, anayaptnın ortak çatısındaki (terastaki) bozukluktan dolayı sfzan yağmur sularıyla davacının bağımsız bölümünün salon ve odalarla mutfak tavanlannda nemlenmeler sonucu hasar oluştuğu, çatıdaki bozukluğun (yapım ve işçilik hatalarının) 2.000.000.000 TL'ye, davacının bağımsız bölümündeki zararların da 50.000.000 TL'ye giderilebileceği anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın "Kat irtifakı sahibinin haklart"nt düzenleyen 17. maddesinin üçüncü fıkrası, kat irtifakı kurulmuş taşınmazlarda yapı fiilen tamamlanmış ve bağımsız bölümlerin üçte ikisi fiilen kullanılmaya başlanmışsa, kat mülkiyetine geçilmemiş olsa dahi anataşınmazın yönetiminde kat mülkiyeti hükümlerinin uygulanacağını öngörmektedir. Buna göre; somut olayda tarafların kat irtifak hakkı sahibi oldukları anataşınmazda kat mülkiyeti hükümlerinin uygulanacağında kuşku yoktur. Anılan Yasa'nm 19. maddesinin birinci fıkrası uyannca da bağımsız bölüm malikleri, anataşınmazın bakımına, mimari durumu ile sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Değinilen yasa maddeleri somut olay ağsından birlikte dikkate alındığında; yağmur sularını sızdıran ve dolayısıyla alttaki davacının bağımsız bölümünde hasara yol açan ortak çatının (terasın) bakımı ve onarımından, bu bağlamda davacının bağımsız bölümünde oluşan zararın gîderimînden -davacı da dahil- anataştnmazdaki tüm bağımsız bölüm malikleri sorumludur. Dava konusu ortak yerdeki bozukluğun başlangıçtan beri var olması (yüklenicinin yapım hatasından kaynaklanması), bu aşamada bağımsız bölüm maliklerine Yasa'nın 19. maddesinin yüklediği sorumluluğu ortadan kaldırmaz. Elbette ki koşulları varsa bağımsız bölüm maliklerinden her birinin anayapıyı yapan yükleniciye rücu etme hakları vardır.

Şu halde mahkemece, yukanda açıklanan hususlar gözönünde tutularak, toplanan kanıtlarla oluşacak sonuç doğrultusunda uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10390, Karar No: 2013/9746, Tarih: 07.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/10390 E.  ,  2013/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın fenni muayene memuru olarak görev yaptığı ... Karayolları ... Şube Şefliğinde 06/01/2005 ile 07/10/2005 tarihleri arasında muayene ettiği 940 araç ile ilgili vergi borcu yazısını görmeksizin işlem yaptığı, söz konusu araçların muayene olduğu tarihte gerçekte vergi borcu bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairelerine sorulduğunda 158 aracın muayene tarihinde borcunun olduğu ve 20/05/2009 tarihi itibariyle söz konusu araçların gecikme zammı ile birlikte 293.019 TL vergi borcu bulunduğu ve kamu zararının oluştuğu anlaşılmakla, sanığın zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15180, Karar No: 2012/6837, Tarih: 18.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/15180 E.  ,  2012/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Davanın niteliği ve katılma talebi kabul edilen ... Belediye Başkanlığı'nın birleşen 2004/511 Esas sayılı dosyadaki konumu itibariyle davaya katılma, dolayısıyla kararı temyiz etme hakkının olmadığı anlaşılmış ise de, sanık hakkında iddianame ve iddianame yerine geçen görevsizlik kararlarıyla zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçların mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmelerinin gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için Hazineye hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.