muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/900, Karar No: 2020/315, Tarih: 02.06.2020

16. Dolayısıyla fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi kural olarak, bu iddiasını ispat etmek zorundadır.

17. Fiili bir olgu söz konusu olduğundan kural olarak işçi, fazla çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

18. İşçinin imzasını taşıyan bordro, sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

19. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 29.06.2016 tarihli ve 2015/22-1444 E., 2016/869 K.; 06.12.2017 tarihli ve 2015/22-1315 E., 2017/1542 K.; 14.02.2018 tarihli ve 2015/22-1597 E., 2018/227 K.; 11.02.2020 tarihli ve 2016/(7)22-1108 E., 2020/114 K. sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

20. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma saatlerinin tanık beyanları doğrultusunda 07:30-19:30 arası olduğu ve ayrıca ayda iki hafta sonu çalışıldığı kabul edilerek haftada 19,5 saat üzerinden fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır.

21. Davalı şirket vekili tarafından dosyaya sunulan muhtelif tarihlere ait “taşıt talep ve personel görev emirleri” başlıklı belgelerde, şoför olarak çalışan davacının araç ile gitmekle görevlendirildiği yer, görev türü ile çıkış ve dönüş tarihi yer almakta olup, az sayıdaki belgede ise gidiş ve dönüş saatleri bulunmaktadır.

22. Öncelikle ifade etmek gerekir ki, belgelerin alt kısmında her görevlendirmede iki nüshanın doldurulacağı, birinci nüshanın araçta kalacağı, ikinci nüshanın görevi veren birimde bulundurulacağı, taşıt görev emrinin yetkililerin istemesi hâlinde gösterileceği belirtilmiştir.

23. Diğer taraftan gidiş-dönüş saatlerinin yer aldığı az sayıdaki belgede gidiş ve dönüş saatinin belge düzenlendiği sırada peşinen yazıldığı; bu anlamda olmak üzere belge üzerinde belirtilen saatlerin fiili durumu kanıtlar nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.

24. Bu durumda, anılan belgelerin davacı işçinin çalışma saatlerini ortaya koymadığı açıktır.

25. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre, belgelerin çalışma saatlerini kanıtlar nitelikte olmadığı gözetildiğinde, fazla çalışma sürelerinin tanık beyanlarına dayalı olarak belirlenmesi isabetlidir.

26. Öte yandan, her ne kadar gerekçeli karar başlığında dava tarihi 03.06.2014 yerine 16.10.2017 olarak gösterilmiş ise de, bu yanlışlık mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

27. Hâl böyle olunca direnme kararı yerindedir.

25. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre, belgelerin çalışma saatlerini kanıtlar nitelikte olmadığı gözetildiğinde, fazla çalışma sürelerinin tanık beyanlarına dayalı olarak belirlenmesi isabetlidir.

26. Öte yandan, her ne kadar gerekçeli karar başlığında dava tarihi 03.06.2014 yerine 16.10.2017 olarak gösterilmiş ise de, bu yanlışlık mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

27. Hâl böyle olunca direnme kararı yerindedir.

28. Ne var ki, hüküm altına alınan alacak miktarlarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun bulunduğundan davalı şirket vekilinin hüküm altına alınan alacak miktarlarına temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.06.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1835, Karar No: 2016/13455, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1835 E.  ,  2016/13455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı....vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 3.447.50 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının , süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı.... yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı....yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1104, Karar No: 2025/266, Tarih: 15.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1104 E.  ,  2025/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1587 E., 2023/3133 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1523 E., 2022/2261 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasında imzalanan 01.05.2011 tarihli ve on yıl süreli sözleşme ile dava konusu taşınmazın düğün salonu olarak kullanılmak üzere kiralandığını, taşınmazın müvekkiline inşaat iskeleti halinde teslim edildiğini, yapılan sözlü anlaşma ile binaya yapacağı tadilât giderlerinin müvekkiline ödeneceği şeklinde anlaştıklarını ancak yapılan masraflar ödenmediği gibi tahsili için başlatılan takibe davalılar tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek; haksız itirazın iptalini ve davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkillerinden Hüseyin ile davacı arasında kira ilişkisi bulunduğunu, diğer davalıların sözleşmenin tarafı olmadığını, yazılı olarak taahhüt edilmedikçe kiracının masraf isteminde bulunamayacağını, müvekkillerinin taşınmazda yapılacak tadilatlar sebebiyle davacıya ödeme yapılacağı yönünde bir taahhüdünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkillerinden Hüseyin ile davacı arasında kira ilişkisi bulunduğunu, diğer davalıların sözleşmenin tarafı olmadığını, yazılı olarak taahhüt edilmedikçe kiracının masraf isteminde bulunamayacağını, müvekkillerinin taşınmazda yapılacak tadilatlar sebebiyle davacıya ödeme yapılacağı yönünde bir taahhüdünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut 01.05.2011 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi gereğince, kiracının kiralananda mal sahibinin haberi olmadan tadilat yapamayacağı, 13.07.2011 tarihinde düzenlenen muvafakatname altındaki imzanın kiraya veren davalı ...'e ait olduğu, sözleşmenin yapıldığı tarih ve imalatlara konu ibraz edilen faturaların sahteliğiyle ilgili yapılan soruşturma neticesinde 2014 yılına ilişkin vergi mükellefiyet incelemesi yapılamadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, davacı kiracının yasal defterlerinde 2014 yılına ait ilgili faturaların kaydının bulunmadığı, ilgili faturalara ilişkin soruşturma kapsamında alınan bilirkişi raporunda faturaların tamamının sahte olduğunun belirlendiği, dosyada mevcut bilirkişi heyeti raporlarının, davacı tarafça sunulan ve davacının talebi üzerine tek taraflı tanzim edilen 01.12.2015 tarihli teknik rapor doğrultusunda düzenlenmiş olduğundan işbu raporlardaki teknik bilgi ve hesaplamaların dikkate alınarak hesaplama yapılmasının mümkün olmadığı, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen imalatlara ilişkin dayanak belge ve fatura olmadığı gibi, yapılan imalatlara ilişkin resmi delil tespiti de bulunmadığı, bu nedenlerle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; uyuşmazlığın davacı kiracının kiralanana yaptığı masraf ve yenilikleri isteyip istemeyeceğine ilişkin olduğunu, kiralananda tadilat ve eklenti yapılmasına mal sahibi tarafından muvafakat edildiğini, işbu belgedeki imzanın davalı ...'e ait olduğu hususunda ihtilaf bulunmadığını, kiralananda yapılan faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin vekâletsiz iş görme ve sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep edilebilmesinin mümkün olduğunu, yapılan imalatlara ilişkin sunulan faturalar gözetilerek, bu tarih itibariyle bilirkişiler marifetiyle müvekkilinin yapmış olduğu faydalı ve zorunlu masraf bedellerinin belirlenmesi gerektiğini, sunulan 01.12.2015 tarihli teknik raporda hesaplanan alanlara riayet edilmesi gerekirken Mahkemece bu hususlara riayet edilmeden ve neticede taşınmazda yapılan imalat bedellerinin tespiti yapılamadan karar verilmesinin usul ve esasa aykırı olduğunu, faturaların sahteliğine ilişkin açılmış olan soruşturma hakkında da takipsizlik kararı verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, faydalı masraf alacağının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve dava konusu sözleşmede kiralanan taşınmazın düğün salonu vasfında olduğu yazılı olup, davacı tarafça kiralanana faydalı ve zorunlu imalat yapıldığı hususunun ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/791, Karar No: 2019/4686, Tarih: 08.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/791 E.  ,  2019/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulüne 10.499.17 TL maddi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan dosya kapsamında bulunan 18/03/2008 tarihli kolluk tutunağında, davacıya ait benzinin iş yerinden alınması sırasında 635 litrelik kısmının şamandıraların altında kaldığı ve boşaltma imkanı bulunmadığı gerekçesi ile el konulamadığı ve tasfiye edilmediğinin belirtilmesi karşısında, davacıya ait maddi zararın hesabında bu miktarın da tasfiye edildiğinin kabulü ile davacı lehine fazla tazminata hükmolunması

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12133, Karar No: 2014/12031, Tarih: 18.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/12133 E.  ,  2014/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar .... ...vd. ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair ..... Asliye ... Mahkemesinden verilen ....07.2013 günlü ve 2013/137 E.- 2013/289 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen ........2013 günlü ve 2013/19248 E.- 2013/17929 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının bankadan aldığı kredi karşılığında müvekkillerinin taşınmazını ipotek gösterdiğini, kredi borcunun ödenmemesi üzerine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlatılarak ihale yoluyla taşınmazın ........2000 günü ....100,00 TL’ye satıldığını belirterek; davalının borcundan dolayı cebri icra yoluyla taşınmazları satılan müvekkillerinin uğradıkları zararın karşılığı olarak taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri olan 209.280,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, icraen satışın davacılara bildirildiğini, davacıların taşınmazın satılma riskini bildikleri için taşınmazın rayiç değerini talep etme haklarının bulunmadığını, taşınmazın ancak ipotek değerinin talep edilebileceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taşınmazın ....100,00 TL’ye ihale edildiği, satış bedelinin ....000,00 TL’sinin alacağa mahsup edilip, kalan ....100,00 TL’sinin 30.09.2010 günü taşınmaz maliklerine ödendiği, bu nedenle davalının sebepsiz zenginleştiği miktarın ....000,00 TL olduğu, davacıların yalnızca davalıdan bu bedeli talep edebilecekleri gerekçesiyle, ....000,00 TL’nin ........2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

Dairemizin 08.....2012 gün 2012/12835 E.; 2012/23041 K. sayılı ilamıyla; takdiri kıymet tutanağına göre taşınmazın ihale tarihindeki gerçek değerinin 39.240,00 TL olduğu, ....000,00 TL'nin taşınmazın ihale sonucu satış fiyatı olup, mahkemece hükmedilen satış fiyatının kaim değeri göstermeyeceğinden, ihale tarihindeki rayiç değer olan 39.240,00 TL üzerinden davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuş, taraf vekillerinin karar düzeltme istemleri dairemizce reddedilmiştir.

Bozma ilamına uyma kararı veren mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; 39.240,00 TL tazminatın ........2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.

Bozma ilamına uyma kararı veren mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; 39.240,00 TL tazminatın ........2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.

Dairemizin16.....2013 gün 2013/19248-17929 sayılı ilamıyla “....sair temyiz itirazlarının reddine,ancak davacıların taşınmazı ....100,00 TL'ye ihale edilmiş olup, ipotek bedeli olan ....000,00 TL'nin ipotek alacaklısına ödenmesini müteakip, bakiye ....100,00 TL 30.09.2010 günü taşınmaz maliklerine ödenmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; taşınmaz maliklerine ödenen paranın, taşınmazın ihale tarihindeki rayiç değerinden mahsubu ile bakiyenin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle bozulmuş, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıların uğradıkları zararın karşılığı olarak taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri olan 209.280,00 TL’nin dava tarihinden(........2010) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

6100 sayılı HMK.'nun ''Taleple Bağlılık İlkesi'' başlıklı 26.maddesinin birinci fıkrasında; ''Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir'' hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde davaya konu ettiği alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmesine rağmen mahkemece hüküm altına alınan alacağa ihale tarihi olan ........2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş ve böylelikle HMK 26/... maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı davranılmıştır.

Her ne kadar davalı vekili mahkemece verilen ....03.2011 gün ve 2010/282 E, 2011/94 sayılı ilk kararı(davanın kısmen kabulü ile ....000 TL tazminatın ........2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline) temyiz etmemiş ise de, davalı vekilinin ilk kararı temyiz etmemesi ilk kararda hüküm altına alınan ....000 TL ve ferileri yönünden davacı yararına kazanılmış hak oluştururken, mahkemece verilen ikinci kararda hüküm altına alınan alacak ve ferileri yönünden davacı yararına kazanılmış hak oluşturmayacaktır.