muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1885, Karar No: 2022/1498, Tarih: 07.03.2022

a)Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Mahkeme kabulü incelendiğinde sanıkların sübutu kabul edilen eylemlerinin soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenmiş görüntü tespit tutanağı ile tespit edildiği, bu kapsamda sanıklar hakkındaki oluşan her türlü kuşkuyu giderebilmek amacıyla öncelikle soruşturma aşamasında kolluk tarafından düzenlenmiş görüntü tespit tutanağı ile yetinilmeyip; olaylar sırasında çekilmiş tüm fotoğraf ve video görüntülerinin ilgili yerlerden getirtilerek, sanıklardan temin edilecek mukayeseye elverişli fotoğraflarla birlikte Adli Tıp, TÜBİTAK veya TRT gibi uzman kuruluşlara gönderilmesi, söz konusu görüntü ve fotoğraflar üzerinde gerekli analizler yaptırılarak, görüntülerdeki kişilerin kimliklerinin tespiti ile gerçekleştirdikleri eylemlerin (havaya yada hedef gözeterek ateş etme, vatandaşı engellemeye yönelik tüm davranışları gibi) kuşkuya yer vermeyecek şekilde tek tek belirlendikten sonra sanıkların suç kastıyla hareket edip etmedikleri de karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Olay gecesi yaralanan ...’un hazırlık aşamasında “...tramvay durağından ... istikametine doğru giden kırmızı bir araçtan kendilerine doğru ateş açılması üzerine sağ kulağının üst kısmından şarapnel ile yaralandığını” ifade ettiği, kovuşturma aşamasında talimatla alınan beyanında “yaşanan çatışma esnasında sağ kulağımın üst bölgesinden yaralandığını, olay tarihide karsı taraftan ateş açılması üzerine görevi gereği kanuni şartlar dahilinde silah kullandığını” söylediği, her iki beyan arasında çelişkinin bulunduğu nazara alındığında beyanlar arasındaki çelişki giderilerek, katılanın Aksaray’dan ...... binasının bulunduğu yere gelip gelmediği, geldiyse sanıklar tarafından üzerine ateş açılıp açılmadığı hususları netleştirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ....,, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, sanıkların tutuklulukta geçirdikleri süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...26. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 07.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9059, Karar No: 2015/13500, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9059 E.  ,  2015/13500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2012/212-2012/260

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19240, Karar No: 2020/642, Tarih: 13.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19240 E.  ,  2020/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ...3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2019 tarihli ve 2017/204 Esas, 2019/47 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18.11.2019 tarihli ve 2019/16173 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2019 tarihli ve 2019/116555 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/2. maddesinde, “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” hükmünün yer alması ve anılan Kanun’un 86/2. maddesinde hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmüş bulunması karşısında, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) Sanığın mahkumiyetine esas kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay 18 gün olarak bulunmasına rağmen, aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddelerinin uygulanması sonucunda 168 gün adli para cezası karşılığı 3.360,00 Türk lirasına hükmedilmesi gerekirken, 170 gün karşılığı olarak 3.400,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) (2) numaralı talep yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/2. maddesinde, “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” hükmünün yer alması ve anılan Kanun’un 86/2. maddesinde hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmüş bulunması karşısında, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet bulunması nedeniyle, TCK'nin 58/3. maddesi

-1-

-1-

gereğince, TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilerek sonuçta TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması gerekirken, TCK’nin 86/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesinden sonra adli para cezasına hükmolunarak sonuç ceza itibariyle tekerrür hükümlerinin uygulama imkanının ortadan kaldırılması nedenleriyle, CGK’nun 04.03.2008 tarihli 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararından ayrıntıları açıklandığı üzere; sanığın, önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açmış olacağı da dikkate alınarak talebin aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

Açıklanan bu nedenle, ...3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2019 tarihli ve 2017/204 Esas, 2019/47 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen (2) numaralı düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2) (1) numaralı talep yönünden yapılan incelemede;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2019 tarihli ve 2017/204 Esas, 2019/47 Karar sayılı kararının (1) numaralı talep yönünden 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (c) bendi gereğince, aleyhe sonuç doğurmamak üzere, kanun yararına BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4021, Karar No: 2018/12071, Tarih: 25.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4021 E.  ,  2018/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu kömürlerin, Merkez İlköğretim Okulu'nun duvar ve üzerinde tel örgü ile çevrili bahçesinin içinde bulunan kömürlükten alındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.12.2006 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 04.06.2008 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 19.11.2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7413, Karar No: 2025/5726, Tarih: 28.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/7413 E.  ,  2025/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/5149 Esas, 2021/1679 Karar

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli ve 2018/401 Esas, 2019/309 sayılı Kararı ile sanığın rüşvet alma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.

B. İstinaf

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarihli ve 2019/5149 Esas, 2021/1679 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Bilirkişi olarak görev yapan sanığın, görevli olduğu dosyanın tarafları ile görüşmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığa tevdi edilen ve rapor tanzim ettiği dosyanın rüşvet istemeye elverişli bir dosya olup olmadığının araştırılmadığına, sanığın savunmaları ile çelişir nitelikte tanık beyanı ile deliller uyarınca cezalandırılması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5001, Karar No: 2012/4523, Tarih: 26.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/5001 E.  ,  2012/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, birleşen dosya kapsamına, sanık ...'nun uğraş alanına sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2011 gün ve 2010/57 E, 2011/369 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4713, Karar No: 2018/6027, Tarih: 18.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/4713 E.  ,  2018/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyize konu dosyada mahkeme karar kartonundaki karar sureti taraflara tebliğ edilmiş ve davalı Hazine tarafından da karar temyiz edilerek Dairemize gönderilmiştir. Dairemizin 16.11.2017 tarihli geri çevrime ilamı ile “Temyize konu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Gezici Kadastro Mahkemesi Sıfatıyla) 28.07.1961 tarih, 1961/143-243 Esas-Karar sayılı dosya aslının temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, bulunamadığı takdirde buna ilişkin tutanak tutularak dosya içerisine konulması için” dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş; geri çevirme üzerine Mahkemesince düzenlenen 19.04.2018 tarihli yazı cevabında, temyize konu (Gezici Kadastro Mahkemesi sıfatıyla) ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1961/143 Esas ve 1961/243 Karar sayılı dosyasına arşiv aramalarında rastlanmadığı; ... Tapu Müdürlüğü’nün 22.02.2018 tarihli yazı cevabında ise çekişmeli taşınmazın tutanak aslının kendilerinde bulunmadığı bildirilmiş olması üzerine bu kez de Dairemizin 24.5.2018 tarihli geri çevirme ilamı ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünce esas ve karar kartonları üzerinde inceleme yapılarak; temyize konu 1961/143 Esas ve 1961/243 Karar sayılı dava dosyasına ilişkin esas ve karar defterlerinin ilgili sayfaları ile temyize konu ilamın onaylı örneğinin bulunarak dosya arasına konulması istenmiştir. Geri çevirme üzerine gerekçeli karar örneği ile esas defterinin ilgili sayfası dosya arasına alınmıştır. Temyiz incelemesine gönderilen dosyada mahkeme kararının onaylı sureti, dosyanın bulunamadığına dair tutulan tutanaklar ile davalı Hazine'nin temyiz başvuru dilekçesinden başka temyiz incelemesinde yararlanılacak belge bulunmamaktadır.Hal böyle olunca dava dosyasının tekrar titizlikle araştırılarak bulunmaya çalışılması; bulunamaması halinde ise bir dava dosyasının yangın, yer sarsıntısı, seylap veya heyelan sebebi ile ziyaa uğraması halinde nasıl yenileneceği hususları 4473 sayılı Yasa ile özel bir şekilde düzenlenmiş ise de dosyanın bu özel yasada belirtilen haller dışında zayi olması halinde yenileme işlemlerinin nasıl yapılacağına ilişkin bir hüküm yasalarımızda mevcut olmadığından ve dava dosyasının yenilenebilmesi zorunlu bulunduğundan bu konuda 4473 sayılı Yasa'daki hükümlerden faydalanılarak ve yasadaki hükümlerin uygun düştüğü oranda kıyasen uygulanması yoluyla yenileme işlemlerinin tamamlanması, ilgili kurumlardan gelecek evrakın mahkemece onayının yapılması, dava konusu 267 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağı, varsa dayanak kayıtları ile dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanak suretleri ve varsa dayanak kayıtları ilgili yerlerden getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4413, Karar No: 2017/1292, Tarih: 23.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4413 E.  ,  2017/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Müh. Mim. Müş. İnş. Taah. Şehir Planlama Eml. Mad. Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı .... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.03.2015 gün ve 2014/1761-2015/339 sayılı hükmü bozan Dairemizin 17.05.2016 gün ve 2015/3977-2016/2820 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizden verilen 17.05.2016 gün 2015/3977 Esas 2016/2820 Karar sayılı bozma ilâmına karşı davalı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava dışı ... Adana İşletme Grup Müdürlüğü ile Adana Orman İşletme Bölge Müdürlüğü arasında yapılan ve dosyaya intikal eden yazışma 16.03.2012 gün ve 1784 sayılıdır. Sözleşmeyi davalıya vekâleten imzalayan Volkan Kekik'in imza gününe göre dayanak sözleşme 14.11.2012 tarihlidir. Volkan Kekik'i vekil tayin eden 26.10.2010 tarih 10477 yevmiye nolu vekâletname iki yıl süreli olup, sözleşmenin imzalandığı 14.11.2012 tarihi itibariyle vekâlet süresi sona ermiştir. Tespit edilen bu olgulara göre 14.11.2012 sözleşme tarihinden yaklaşık 8 ay önce 16.03.2012 tarihinde dava dışı idareler arasında yapılan yazışma ile davalı tarafın temsil yetkisi sona eren vekilinin yaptığı sözleşmenin iş sahibince benimsendiği ve icazet verildiğinin kabulü mümkün değildir.

Ancak davacı yüklenici vekili cevaba cevap dilekçesi ve aşamalardaki beyanlarında 14.11.2012 tarihli sözleşme ile ilgili olarak da sözleşme gereğinin yerine getirilerek Karaisalı Orman İşletme Şefliği ve kesim sahiplerine teslim edildiğini, işin denetleme ve kontrolü ...'a ait olup bu kurum mühendis ve teknikerlerinin işin yapıldığı ve tamamlandığına tanık olduklarını ileri sürmüştür.

Bu durumda mahkemece öncelikle 10-14.11.2012 tarihli sözleşme gereğince sözleşmenin konusu ve kapsamı başlıklı 3. maddesinde belirtilen 1574 KV Eğlence 1 ...-Eğlence II. Şalt Merkezi ile Eğlence II Şalt Merkezi-Karaisalı TM Enerji İletim Hattı Projesi kapsamında ve enerji nakil hattının isabet ettiği ormanlık alanlarda, izin ve irtifak hakkı tesisi kurulacak sınırların işaretlenmesi, yapacak ve yakacak orman ürünlerinin belirlenmesi için damgalama yapılması işi ile ilgili ölçüm, alan ve sınır belirleme ve damgalama işlemlerini yapıp bu yerlere ilişkin belge, harita ve tutanakların davalı iş sahibince kendilerine teslim edilip