muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/829, Karar No: 2022/16576, Tarih: 22.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/829 E.  ,  2022/16576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali, ödenmesi gereken aylıkların ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsili ve davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi Kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davacı vekili tarafından herhangi bir belge sunulmadığından gerekli şartları taşımadığı anlaşılan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344. maddesi gereğince, istinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılarak tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Anılan Kanunun 366. maddesine göre de "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352’nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır."

Böyle olunca, HMK’nın 344. maddesinde öngörülen prosedürün davacı yönünden işletilerek, temyiz yoluna başvuru harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılmasının temini, şayet temyiz başvurusunun yapılmamış sayılması yoluna gidilirse bu yöndeki ek kararının hükmü temyiz eden davacı vekiline tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası dosyaya eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6306, Karar No: 2011/15089, Tarih: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6306 E.  ,  2011/15089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davacı vekili ile davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacı vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin ve ecrimisilin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davacı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın imar uygulaması sırasında kamulaştırmaya ayrılan bölümündeki davacıların paylarının iptaline karar verilmesi gerekirken davacıların taşınmazdaki tüm paylarının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. bendinin çıkarılarak yerine (Dava konusu Muratpaşa İlçesi, Kızılsaray Mahallesi 212 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmaya ayrılan 449 m2 kısmındaki davacıların paylarının iptali ile davalı ... adına TESCİLİNE,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacılardan ... vd'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Muratpaşa Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33181, Karar No: 2021/4203, Tarih: 06.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/33181 E.  ,  2021/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Tekstil Limited Şirketinin sahibi olduğu, şirketin muhasebe müdürü ...’ı çek keşide etme konusunda vekil tayin ettiği, verilen vekaletnameden sonra kendisi tarafından da Türkiye Finans Katılım Bankası’na ait hamiline ve 05/06/2007 tarihli, 4422146 nolu 14.265 TL'lik çeki kendi ismine tanzim ederek piyasaya sürdüğü, böylelikle sanığın imza yetkisini devir etmesine rağmen sahte resmi evrak tanzim ederek bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık kastı ile hareket ettiği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen, 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde düzenlenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, sahte belge tarihi olan 05/06/2007 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmaları, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in ... Tekstil Limited Şirketinin sahibi olduğu, bu şirket adına çek karneleri alma ve çekleri kullanılmasına ve şirketi temsil etmesi hususunda çalışan bazı kişilere yetki verdiği halde kendisi de çek keşide etmeye devam ettiği ancak iflas etmesi nedeniyle verdiği çeklerin bir kısmını ödeyemediği ve suça konu çekin karşılıksız çıkması nedeniyle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2010/136 Esas sayılı dosyada suça konu çekle ilgili olarak karşılıksız çek keşide etmek suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de herhangi bir menfaat temininden ve zarardan bahsedilmemesi, ileri sürülmemesi karşısında, sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübutu ve eksik incelemeye yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/212, Karar No: 2021/27, Tarih: 04.02.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/212 E.  ,  2021/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 514-585

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanık ...'in TCK'nın 170/1-c, 62/1, 50/1-a, 52/2-3 ve 52/4. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Elmalı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.09.2014 tarihli ve 170-294 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 22.06.2016 tarih ve 5262-8368 sayı ile;

"Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar mahkûmiyet niteliğinde bulunmadığından, sanık hakkında kurulan hükümde, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yasal ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 12.03.2017 tarih ve 514-585 sayı ile;

"Mahkememizce verilen 170-294 sayılı kararın incelenmesinde Mahkememiz kararına konu genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçunun (TCK 170/1-c) Elmalı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 314-401 sayılı kararı ile verilen ve 13.01.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 278-255 sayılı kararı ile verilen ve 25.02.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın denetim süreleri içinde işlendiği, bu nedenle Mahkememizce verilen 170-294 sayılı kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemediği, Mahkememizce bu husus hüküm fıkrasında belirtilirken ‘...sanığın daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile cezalandırıldığı, iş bu suçu denetim süresinde işlediği anlaşılmakla CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına' şeklinde ifade edildiği, ancak aslında bu suçun yukarıda belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin denetim süreleri içerisinde işlendiğinin ve bu nedenle CMK’nın 231/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine hukuki olanak bulunmaması sebebiyle sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemediğinin vurgulanmaya çalışıldığı anlaşıldığından ve bu itibarla Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma ilamı usul ve yasaya aykırı bulunduğu" gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2018 tarihli ve 34469 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 25.04.2018 tarih ve 2267-4635 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk tarafından düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre; sanık ...’in Antalya ili, Elmalı ilçesi, Göltarla köyünde bulunan ikameti önünde silahla havaya ateş ettiğine yönelik 22.03.2014 tarihinde saat 16.00 sıralarında ihbarda bulunulması üzerine aynı gün olay yerine gidildiği, sanığın evinin açık olan demir kapısının camının kırılmış olduğunun ve yerde yatmakta olan sanığın sinir krizi geçirdiğinin görüldüğü, ardından 112 Acil Çağrı Merkezi aranmak suretiyle sanığın Elmalı Devlet Hastanesine gönderildiği, olay yeri çevresinde yapılan incelemede av tüfeği ile ateş edildiğine ilişkin tapa veya boş kartuşa rastlanılmadığı,

Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen 18.04.2014 tarihli ve 2014/1062 sayılı uzmanlık raporuna göre; sanık ...’in sağ el dış, sağ el iç, sol el dış ve sol el iç svapları üzerinde; sanığa ait olduğu belirtilen gömleğin ön kısmı ile kol bölgesinde atış artıklarının bulunduğu,

Akdeniz Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 25.07.2014 tarihli ve 20236 sayılı raporda; Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca kurumlarına gönderilen sanık ...’in yapılan muayenesinde TCK’nın 32. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek bir akıl hastalığı saptanmadığının belirtildiği,

10.07.2014 tarihli oturumda sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasını kabul ettiği,

Yerel Mahkemece 12.03.2017 tarih ve 514-585 sayı ile;

Akdeniz Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 25.07.2014 tarihli ve 20236 sayılı raporda; Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca kurumlarına gönderilen sanık ...’in yapılan muayenesinde TCK’nın 32. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek bir akıl hastalığı saptanmadığının belirtildiği,

10.07.2014 tarihli oturumda sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasını kabul ettiği,

Yerel Mahkemece 12.03.2017 tarih ve 514-585 sayı ile;

“Sanık tarafından suçun Elmalı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/314 esas ve 2013/401 karar sayılı kararı ile verilen ve 13.01.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/78 esas ve 2013/255 karar sayılı kararı ile verilen ve 25.02.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiği anlaşılmakla CMK'nın 231/8. maddesi ikinci cümlesi uyarınca CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına hukuki olanak olmaması” gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği,

Sanık ...’in adli sicil kaydı incelendiğinde kasten yaralama suçundan sanığın, TCK’nın 86/2, 86/3-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 175 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Elmalı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince 22.11.2013 tarih ve 314-401 sayı ile verilen kararın 13.01.2014 tarihinde kesinleştiği, yine görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanığın, TCK’nın 265/1, 265/4, 43/1-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Elmalı Asliye Ceza Mahkemesince 05.11.2013 tarih ve 278-255 sayı ile verilen kararın 25.02.2014 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ... kollukta; olay günü saat 16.00 sıralarında kahvehanede otururken sanık ...’i evine doğru giderken gördüğünü, on dakika sonra da sanığın evinin oradan silah sesleri gelmeye başladığını, yaklaşık yirmi el silah sesi duyduğunu, bu seslerin tüfek sesine benzediğini, ancak sanığın ateş ettiğini görmediğini, bunu daha sonra duyduğunu,

Mahkemede; olay günü sanığın ikametinden 10-15 el ateş edildiğini, ancak sanığı silahla ateş ederken görmediğini sadece bağırdığını duyduğunu, sanığın elinde silah görmediği gibi silahının olup olmadığını da bilmediğini,

Tanık ... kollukta; 22.03.2014 tarihinde saat 16.00 sıralarında 10 el silah sesi duyduğunu, sanığın evi ile kendi evi arasında yaklaşık yüz metre mesafe bulunduğunu, silah sesini duyduktan sonra köy muhtarını aradığını, onun da “Jandarmaya bildirin.” dediğini, duyduğu seslerin tüfek sesine benzediğini, ancak sanığın ateş ettiğini görmediğini, bunu daha sonra duyduğunu,

Tanık ... kollukta; 22.03.2014 tarihinde saat 16.00 sıralarında 10 el silah sesi duyduğunu, sanığın evi ile kendi evi arasında yaklaşık yüz metre mesafe bulunduğunu, silah sesini duyduktan sonra köy muhtarını aradığını, onun da “Jandarmaya bildirin.” dediğini, duyduğu seslerin tüfek sesine benzediğini, ancak sanığın ateş ettiğini görmediğini, bunu daha sonra duyduğunu,

Mahkemede; olay günü silahtan çıkan saçma tanelerinin ikametine doğru geldiğini, sanığın evi ile kendi evi arasında 50-60 metre mesafe bulunduğunu, sanığın silahla ateş ettiğini gördüğünü ancak tam olarak kaç el ateş ettiğini bilmediğini,

Tanık ... kollukta; sanık ...’in damadı olduğunu, ancak kızı ... ile sanığın ayrı yaşadıklarını, torunları olan ... ve ...’in 21.03.2014 tarihinde yanına geldiklerini, 22.03.2014 tarihinde torunlarının evin önünde oynadıkları sırada sanığın evine doğru gittiğini gördüğünü ancak seslenmediğini, daha önceki bir tarihte sanığın evin içinde ateş etmesi nedeniyle torunlarının babalarından korktuklarını, bu nedenle de babalarını gören torunlarının korkup yanına geldiklerini, yaklaşık beş dakika sonra da sanığın bağırıp çağırmaya başladığını duyduğunu, ardından 15-20 el silah sesi geldiğini, bu seslerin tüfek sesine benzediğini, ancak sanığı ateş ederken görmediğini,

Mahkemede; olay günü evine gelen sanığın çocuklarını götürmek istediğini, torunlarına “Babanızla beraber gitsenize.” dediğini ancak torunlarının gitmek istemediklerini, daha sonra sanığın evine gittiğini, sanığın evi ile kendi evi arasında yaklaşık otuz metre mesafe bulunduğunu, evine gittikten sonra sanığın silahla ateş etmeye başladığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık kollukta; eşi ... ile ayrı yaşadığını, eşinin Antalya ili, Finike ilçesinde ikamet ettiğini, 22.03.2014 tarihinde oğlu olan ...’in doğum günü olduğunu, aynı gün saat 15.00 sıralarında kayınvalidesi ...’nın evinin önünde oynayan çocuklarını çağırıp hediyelerini vermek istediğini, kayınvalidesinin çocuklarını korkutarak yanına çağırdığını, bunun üzerine sinir krizi geçirdiğini, sakinleştirici hap kullandığını, kesinlikle silahla ateş etmediğini, daha önceden meydana gelen olaylar nedeniyle silahlarının jandarma tarafından alındığını, kapı camının nasıl kırıldığını hatırlamadığını, 7-8 aydır çocuklarını göremediğini, daha öncesinde hakkında uygulanan uzaklaştırma kararının süresinin bittiğini, suçlamayı kabul etmediğini,

Mahkemede; olay tarihinde oğlunun doğum günü nedeniyle hediye vermek için eşinin ve çocuklarının bulunduğu yere gittiğini, oğlunu yanına çağırdığını, hediyesini vermek istese de kayınvalidesinin buna izin vermediğini, silahla ateş edip etmediğini hatırlamadığını, olay günü sakinleştirici ilaç aldığını, herhangi bir silahı olmadığını, evinde babasına ait bir adet bozuk silah bulunduğunu, atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Mahkemede; olay tarihinde oğlunun doğum günü nedeniyle hediye vermek için eşinin ve çocuklarının bulunduğu yere gittiğini, oğlunu yanına çağırdığını, hediyesini vermek istese de kayınvalidesinin buna izin vermediğini, silahla ateş edip etmediğini hatırlamadığını, olay günü sakinleştirici ilaç aldığını, herhangi bir silahı olmadığını, evinde babasına ait bir adet bozuk silah bulunduğunu, atılı suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuştur.

Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 tarihli ve 346–25 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıkça belirtildiği üzere; sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması hâlinde, açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak, kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi sonucunu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile Devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmaktadır. Bahse konu kurumun yargılama yasasında düzenlenmiş olması da onun bu karma niteliğini değiştirmeyecektir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hukukumuzda ilk kez çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi ile kabul edilmiş, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 23. maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesine eklenen 5 ila 14. fıkralar ile büyükler için de uygulamaya konulmuş, aynı Kanun’un 40. maddesi ile 5395 sayılı Kanun’un 23. maddesi değiştirilmek suretiyle, denetim süresindeki farklılıklar hariç tutulmak kaydıyla, çocuk suçlular ile yetişkin suçlular hükmün açıklanmasının geri bırakılması açısından aynı şartlara tabi kılınmıştır.

Başlangıçta yetişkin sanıklar yönünden yalnızca şikâyete bağlı suçlarla sınırlı olarak, hükmolunan bir yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezaları için kabul edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında yapılan değişiklikle, Anayasa’nın 174. maddesinde güvence altına alınan inkılâp kanunlarında yer alan suçlar istisna olmak üzere, hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezalarına ilişkin suçları kapsayacak şekilde düzenlenmiş, 6008 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle maddenin 6. fıkrasının sonuna "Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi, 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle de maddenin 8. fıkrasına "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiştir.

5560, 5728, 6008 ve 6545 sayılı Kanunlar ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yapılan değişiklikler göz önüne alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılabilmesi için;

1) Suça ilişkin olarak;