muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/254, Karar No: 2013/7774, Tarih: 26.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/254 E.  ,  2013/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ile katılanın kardeş oldukları, babalarından miras kalan evde katılanın bir süre oturduğu, evden ayrılması üzerine sanığın evde bulunan eşyaları kilitli olan kapının üzerindeki kilidi kırıp açarak katılana ait eşyaları dışarı attığı ve eşyaların yağmur nedeniyle zarar gördüğü olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın-yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4516, Karar No: 2024/6286, Tarih: 10.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/4516 E.  ,  2024/6286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/1443 Değişik İş

KABAHAT : 6563 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 6563 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 17.528,00 TL idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 07.09.2020 tarihli ve 2019/5632 Değişik İş sayılı kararı ile başvurunun kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, ilgili idarenin bu karara itirazı üzerine de İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 05.03.2021 tarihli ve 2021/1443 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.04.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve KYB - 2022/62103 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve KYB - 2022/62103 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, somut olayda İdarece, kabahatlinin şikâyetçiye, içeriğinde ret bildiriminin yapılmasına ilişkin teknik verilerin yer almadığı ticari elektronik iletiler gönderdiğinden bahisle 01/11/2019 tarihinde tespit tutanağı tanzim ederek gönderilen usule aykırı elektronik iletiler için idarî para cezasına karşı kabahatli tarafından yapılan başvuru üzerine, İstanbul 5. Sulh Ceza Hakimliğince 31/03/2017, 16/05/2017, 12/05/2017 ve 26/05/2017 tarihli eylemlere dayanan idarî yaptırımlar yönünden 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle anılan idarî yaptırımların iptaline, 25/08/2017, 13/10/2017, 01/11/2017 ve 13/11/2017 tarihli eylemlere dayanan idarî yaptırımlar yönünden ise başvurunun reddine karar verilmiş ise de,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli ve 2016/5873 Esas, 2017/7831 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan, "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c)Ellibin Türk lirasında az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde,

1- 25/08/2017 tarihli idarî para cezası yönünden yapılan değerlendirme de, kabahatin işlendiği tarih gözetildiğinde İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin başvuru üzerine karar verdiği 07/09/2020 tarihinden önce zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 13/10/2017, 01/11/2017 ve 13/11/2017 tarihli eylemler yönünden yapılan değerlendirme de, kabahatlerin işlendiği tarihler gözetildiğinde İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin itiraz üzerine karar verdiği 05/03/2021 tarihinden önce zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar mercii İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 05.03.2021 tarihli ve 2021/1443 D.İş sayılı kararının kanun yararına bozulması istenmiş ise de dosyanın tetkikinde, kabahatliye onaltı elektronik iletişim mesajı nedeniyle 6563 sayılı Kanun'un 12/1-c maddesi uyarınca sekiz kez 2.191,00 TL idarî para cezası uygulandığı ve fakat idarî para cezaları toplanarak tek bir idarî para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmakla;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 15/2. maddesindeki "Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile yine aynı Kanun'un 28/10. maddesindeki "Üçbin Türk Lirası dahil idarî para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, kabahatli hakkında tek bir idarî para cezası karar tutanağı düzenlenmekle birlikte esasen sekiz ayrı kabahat için sekiz kez 2.191,00 TL idarî para cezası uygulandığı, kabahatlinin başvurusunu inceleyen İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 07.09.2020 tarihli ve 2019/5632 Değişik İş sayılı başvurunun kısmen kabul kısmen reddine dair kararının 5326 sayılı Kanun'un 28/10. maddesi uyarınca kesin olduğu ve bu karar yönelik itirazı inceleyerek karara bağlayan, kanun yararına bozma istemine konu mercii İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 05.03.2021 tarihli ve 2021/1443 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu cihetle, İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 07.09.2020 tarihli ve 2019/5632 Değişik İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30462, Karar No: 2011/8183, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30462 E.  ,  2011/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet4

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Hükümlü ... bakımından yapılan incelemede ;

Hükümlü ... hakkında kurulan... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2003 günlü, 2002/9-2003/216 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi'nin 18/07/2005 günlü ... sayılı kararı ile bozularak mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... müdafiinin yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B-Sanık ... bakımından yapılan incelemede ;

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 12/09/2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının.5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi rınca DÜŞMESİNE, 08.12.2011 gününde oybirhğryle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5859, Karar No: 2020/3004, Tarih: 09.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/5859 E.  ,  2020/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2017/637-2018/538

Dava, hak sahibi konumundaki davacının 5510 sayılı Kanun hükümleri göre kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Hakkında verilen boşanma kararı 30.12.1996 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı bağlandığı, Kuruma yapılan ihbar üzerine yapılan soruşturma sonucunda, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle 23.10.2008 tarihi itibarıyla aylığının kesildiği, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, davacının "..." adresinde oturduğu ve adresini hiç değiştirmediği, eski eşin ise adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde bir adresi olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı ile eski eşin boşanma tarihinden yaklaşık 11 sene sonra 22.07.2007 tarihinde yapılan genel seçimde aynı sandıkta oy kullanmaları, denetmen raporuna esas zabıta tutanağını düzenleyen polis memuru tanık beyanları, ... Köyü muhtarı ...’ün, eski eş ...’un, davacının az yukarıda yazılı adresinde ikamet ettiği, ... Köyü’nde ikamet etmediğine dair 14.07.2010 tarihli tutanaktaki beyanı, boşanılan eşin boşanma tarihinden sonra yeni bir ikamet adresi bildirmemesi, davacı ve eski eşin ortak çocuklarının babalarının adresine ilişkin aşamalardaki çelişkili beyanları ve yine çocukların, anneleri öldükten sonra babalarını yanlarına aldıkları, daha önce belli bir ikameti olmadığı, bu sebeple nerede oturduğunu bilemedikleri yönündeki 28.06.2018 tarihli duruşmadaki beyanları, davacının yargılama aşamasında 27.10.2017 tarihinde vefatından sonra, eski eşin, müteveffa davacı adresini yerleşim yeri adresi olarak bildirmesi, başka bir dava ile ilgili olarak tanık konumunda yer alan müteveffa davacı ve eski eşe çıkarılan tebligatların, az yukarıda yazılı davacı adresinde 13.05.2010 tarihinde kızları 24 yaşındaki ...’a tebliğ edilmesi hususları ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde müteveffa davacının eski eşi ile birlikte yaşadığı anlaşılmakta olup, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21015, Karar No: 2014/10545, Tarih: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21015 E.  ,  2014/10545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, yaşı nedeniyle evrakı tefrik edilen ve temyize gelmeyen sanık Dijyar Aksoy ile birlikte Ulubey İlköğretim Okulu'nun sınıf kapısını zarar verecek şekilde zorlayarak açıp içerisinden iki adet bilgisayar çaldıkları, bunların bir tanesini 30 TL'ye sattıkları suça sürüklenen çocuğun böylece kamu kurum ve kuruluşları içerisindeki eşyaya hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12483, Karar No: 2016/16284, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12483 E.  ,  2016/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7600, Karar No: 2014/39471, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7600 E.  ,  2014/39471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/862-2013/1087

DAVA :Davacı ve karşı davalı, ihbar tazminatı, cezai şart alacaklarının, davalı ve karşı davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Karşı Davalı İstem ve Cevabının Özeti:

Davacılar-karşı davalılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 08.11.2008 tarihinde şirket nezdinde göreve başladığını, her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla 06.09.2010 tarihinde S.. F.. Ltd. Şti.'ne devri yapıldığını, davalının 01.03.2011 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeden şirkette çalışan 9 kişi ile birlikte toplu olarak işyerinden ayrıldığını, davalı ve diğer 9 kişinin müvekkillerinin müşteri portföyünde bulunan kişilere şirketleri kötüleyerek iş talebinde bulunduklarını, sektör içinde ticari sırları beyan ettiklerini açıklayarak 1.000 TL ihbar tazminatı, 1.000 TL cezai şart toplamı 2.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Karşı Davacı Cevap ve İsteminin Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davalının İ.. Tic. Ltd. Şti.’nde çalışmaya başladığını, sigortasının asgari ücret üzerinden gösterilerek geç yapıldığını, şirket yönetimince S.. F.. adlı yeni bir şirket kurularak bu şirkete transfer edildiğini, iş akdini 24/II’ye göre haklı nedenle feshettiğini, işyerinden ayrılan arkadaşları ile yeni bir iş kurduğunu iddia ederek davanın reddini savunmuş, karşı dava olarak; kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davacılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, asıl dava ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı karşı davalı işveren, davalı karşı davacı işçinin sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı karşı davalı işveren, davalı karşı davacı işçinin sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 11.1.2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 447 ve 448. Maddelerinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen Mülga 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece davacı karşı davalının cezai şart isteminin ihbar tazminatından tefrik edilerek bu istem hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her safhasında resen nazara alınması gerektiğinden Mahkemece bu husus üzerinde durulmadan işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).