muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3623, Karar No: 2012/10246, Tarih: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3623 E.  ,  2012/10246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2010 tarih ve 2008/333-2010/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin adına tescilli "Toros" marka kimyasal gübre üretip pazarladığını, bu ürünlerden "Hortipray Map" isimli gübrenin "Toros" markalı ambalajlar içerisinde davalı tarafından satıldığını, Tarım İl Müdürlüğünce yapılan incelemede üzerinde “Toros” markası bulunan ambalajlar içerisinde satılan gübrenin sahte olduğunun belirlendiğini, davalının eyleminin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının müvekkiline ait markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre hesaplanacak maddi tazminat miktarına 556 Sayılı KHK nin 67. maddesine göre takdiren eklenecek bedel toplamı olarak şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 40.000,00 TL manevi tazminatın tecavüz tarihi olan 28/07/2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin gübre imalatı yapmayıp paketlenmiş şekilde aldığı ürünlerin satışını yaptığını, davaya konu olan ürünleri üç çuval olarak ... isimli şahıstan alındığını, ürünlerin faturası getirilinceye kadar muhafaza edilmek üzere depoya kaldırıldığını, yani satışa sunulmadığını, ambalajlı ürünün sahte olup olmadığını bilebilecek durumda olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, Tarım İl Müdürlüğünce 16/06/2008 tarihinde davalı şirkette yapılan denetimler sırasında 3 adet 25 kg Toros Tarım AŞ firmasına ait "Hortipray Map" isimli ticari gübre bulunduğu ve tahlil neticesinde ürünün sahte olduğunun belirlendiği, davalı şirketin aldığı 02/06/2008 tarihli faturada toplam 1.257,88 TL bedelli 25 kg’lık 20 adet "Toros" markalı potasyum nitrat gübresinin kayıtlı olduğu, buna göre 1.257,88 TL kazanç bedelinin davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiği, 556 sayılı KHK’nın 67. maddesi gereğince takdiren artırım yapıldığı, davacıya ait markaya olan güvenin sarsılması ve ticari itibarının zarar görmesi nedeniyle manevi tazminata hükmolunduğu gerekçesiyle takdiren 1.500,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Dava, markaya tecavüzün tespit ve men’i ve tazminat istemine ilişkin olup, dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere, davacı “Toros” markasının adına tescilli olduğunu, davalı tarafın üzerinde “Toros” sahte markası bulunan “Hortipray Map” cinsi gübreleri satışa sunduğu iddiasıyla iş bu davayı açmıştır. Mahkemece Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Antalya İl Müdürlüğünün 16.06.2008 tarihli davalı iş yeri denetleme tutanağında, üzerinde “Toros” markası bulunan 25 kg’lık 3 adet “Hortipray Map” cinsi gübre bulunduğu ve bir adet ambalajdan alınan örneğin 28.07.2008 tarihli muayene ve deney raporunda standartlara uygun olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davalının markaya tecavüz eyleminde bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, bilirkişi raporunda “davalının incelenen ticari defterlerinde Map ürünü alım-satım detayı bulunmadığından hesaplama yapılmadığı, 02.06.2008 tarihli 3718 sayılı fatura ile davalının Hüseyin Öz isimli şahıstan Toros marka Potasyum Nitrat ürününü 1.257,88 TL’ye satın aldığı” bildirilmesine rağmen, mahkemece (“Potasyum Nitrat” ürünü dava konusu olmadığı halde) faturaya yansıtılan 1.257,88 TL’nin maddi tazminat ile takdiren 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 74. maddesine (HMK’nun 26. maddesi) aykırı olarak “Potasyum Nitrat” ürünü ile ilgili karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3)Kabule göre de, mahkemece tazminata esas alınan fatura konusu “Potasyum Nitrat” ürününün sahte olup olmadığı incelenmeden karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin tazminat hesabı ve harca ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tazminat hesabı ve harca ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15000, Karar No: 2017/7447, Tarih: 17.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/15000 E.  ,  2017/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların boşandıklarını, davalı aleyhine ziynet eşyalarının iadesi talebiyle Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 2012/542 Esas sayılı dosyası üzerinden açtıkları davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, anılan davada bilirkişi raporu ile tespit edilen fakat dava dilekçelerinde talep etmedikleri 22 ayar 85 gram altın set takımının aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmadığı takdirde 8.075,00 TL bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; derdestlik itirazında bulunduklarını, zamanaşımı süresinin geçtiğini, 22 ayar 85 gr altın sete ilişkin açıkça talep hakkının saklı tutulmadığını, davanın esas yönün itibariyle de maddi gerçeğe aykırı olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, takı bedelinden satılan 650,00 TL'lik takı mahsup edilerek dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte 7.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile ve davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talep ve istemin reddine, dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 10.02.2016 tarih ve 2015/3550 E., 2016/1468 K. sayılı ilamı ile; "..Somut olayda ise, yerel mahkeme kararının gerekçesinde, hükmedilen sonuca nasıl varıldığı konusunda herhangi bir açıklama yapılmamış, ispat yükünün hangi tarafa düştüğü ve iddiasını ispatlayıp ispatlayamadığı tartışılmamıştır. Bu bakımdan; yasanın aradığı anlamda gerekçeli bir hüküm mevcut olmaması ve ortada denetlenebilecek gerekçeli bir karar bulunmaması nedeniyle, mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, takı bedelinden satılan 650,00 TL'lik takı mahsup edilerek dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte 7.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; ziynet eşyalarının aynen, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; ziynet eşyalarının aynen, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, dosya kapsamı ve tanık beyanlarından, davacıya düğünde takılan 22 ayar 85 gram altın setin, düğünden sonra bozdurulduğu ve yerine daha küçük bir altın set takımı alındığı, bu yeni setin ise davacının babası tarafından 650 TL'ye satıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, talep edilen 22 ayar 85 gram altın setin dava tarihi itibariyle belirlenen değerinden, 650 TL'ye satıldığı anlaşılan küçük altın set takımının dava tarihi itibariyle belirlenecek değeri mahsup edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken; 22 ayar 85 gram altın setin dava tarihi itibariyle belirlenen değerinden, küçük altın set takımının satış tarihindeki bedelinin (650 TL) mahsup edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25593, Karar No: 2013/8733, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25593 E.  ,  2013/8733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık, Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Talimatla ifadesi alınan başka suçtan hükümlü olan sanığın, yasal haklarının hatırlatılmış olması, savunmasını yapacağını beyan ederek savunmasını yapmış olması, esas mahkeme huzurunda ifade vermek istediğine ilişkin bir talebinin olmaması, duruşmadan vareste tutulmayı talep etmesi, asıl mahkemede de savunmasını yapmış olması, talimatla atanan zorunlu müdafiin görevinin, buradaki savunmayla sınırlı olması nedeniyle, savunma hakkının kısıtlanmasından söz edilemeyeceğinden bu gerekçeyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’nun ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne rahatsızlığı nedeniyle müracaatı üzerine yatarak tedavi gördüğü ve aynı gün taburcu edildiği, hastaneden ayrılmadan evvel sosyal güvencesi bulunmayan sanığın ödeme sıkıntısı olduğu yönünde beyanda bulunması nedeniyle 156.60 TL tutarındaki masrafın ödenmesi hususunda hastanece fatura takip formu düzenlendiği, bu formun düzenlenmesi sırasında kendi adı ve 1955 olan doğum tarihi yerine ağabeyi olan mağdur ...’nun adını ve onun doğum tarihi olan 1951 tarihini verdiği, ...Kaymakamlığı vasıtasıyla mağdurdan borcun ödenmesi istenildiğinde mağdurun durumdan haberdar olduğu,

böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

a-Sanığın, hiçbir bir belge ibraz etmeden mağdur kardeşi ...'nun kimlik bilgilerine göre tedavi olmasında, herhangi bir hilenin kullanılmamış olması karşısında nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının somut olayda oluşmayacağı, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 206. maddesi kapsamında, resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyan suçunun oluşması için, kişinin açıklamaları üzerine yetkili bir kamu görevlisi tarafından resmi bir belgenin düzenlenmesi ve düzenlenen resmi belgenin, beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gerektiği, yalan beyanın tek başına kanıtlama gücünün bulunmadığı, bu beyana rağmen görevlinin, beyan edilen hususların doğruluğunu araştırdıktan sonra belgeyi düzenlemesinin gerekmesi halinde, belgeye dayanak oluşturan bilgi yalan beyan olmayıp, görevlinin araştırması sonucu ulaştığı bilgi olduğundan ve yine beyan olunan bilgiler ilgili memur ya da makamın başkaca araştırma yapmasını, belge incelemesini gerektirirse veya yalan beyan üzerine memurun kandırılamaması neticesinde doğru şekilde belge oluşturulması durumunda anılan suçun oluşmayacağı, somut olayda, sanığın, hastanede tedavi gördükten sonra gerçek kimlik bilgileri yerine mağdurun kimlik bilgilerini vermesi şeklindeki olayda, beyanın tek başına işlem yapılması için yeterli olmadığı, basit bir araştırmayla gerçeğin ortaya çıkmasının mümkün olduğu, sanık tarafından görevlilerin denetim olanağının ortadan kaldırılmadığı, bu nedenle, unsurları itibariyle oluşmayan suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Nitelikli dolandırıcılık suçu açısından kabule göre de; 5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir

. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, e, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 156 TL, haksız menfaatin iki katının 312 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 15 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sanığın 12 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan haksız menfaatin iki katı olarak para cezanın belirlenerek sanık hakkında, netice olarak 260 TL olarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8872, Karar No: 2021/15007, Tarih: 13.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8872 E.  ,  2021/15007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nice istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce davalı idare yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1768, Karar No: 2013/3459, Tarih: 14.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1768 E.  ,  2013/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasçılık belgesinin iptaline ilişkin davada İstanbul 22. Sulh Hukuk ve İstanbul 21. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasçılık belgesinin iptaline ilişkindir.

İstanbul 22. Sulh Hukuk Mahkemesince, istemin en yakın mirasçıların mirası reddetmesi nedeniyle yalnızca tasfiyeye ilişkin olduğu belirtilerek uyuşmazlığın ahkam-ı Şahsiye mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 21. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, talebin veraset ilamının iptaline ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'in oğlu ve diğerlerinin kardeşi olan ...'in vefat etmesinden sonra en yakın mirasçıları olan eşi ve oğlunun mirası reddettiklerini, TMK.'nun 612. maddesi uyarınca ret sebebiyle mirasın müvekkillerine geçmemesine rağmen davalının Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinden davacıları mirasçı olarak gösterir şekilde veraset ilamı aldığını belirterek 18.05.2011 tarihli mirasçılık belgesinin iptalini talep etmiştir.

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilen kişiler yahut mirasçılarının davada taraf olarak yer alması gereken mirasçılık belgesinin iptali davası olarak kabul edilmesi gerekmekte olup, yapılacak yargılama sonucunda miras paylarının değişmesi söz konusu olabilecektir. Dava, açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK.'nun Sulh Hukuk Mahkemelerinin Görev başlıklı 4. maddesinde sayılan davalardan olmadığı gibi, aynı yasanın 382/II. maddesinde de sayılan işlerden de değildir. Bu durumda, çekişmeli yargı kapsamındaki davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4810, Karar No: 2022/13308, Tarih: 03.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4810 E.  ,  2022/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi