muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16702, Karar No: 2024/18463, Tarih: 17.12.2024

Orhanlı Gişeler Bölgesinde yaşanan dava konusu olayda;

Yaşanan çatışmada öldürülen 4. Filo komutanı Kurmay Binbaşı ... ... tarafından, olay yerinde yırtılmış vaziyette ele geçirilip sonradan parçaları birleştirilen A4 kağıdı listeden isimlerinin karşısında artı işareti bulunan 60 öğrencinin isimleri okunarak 2 grup oluşturulduğu, 5 rütbeli personel, 60 Hava Harp Okulu öğrencisi ve 2 sözleşmeli er araç şöförü olmak üzere 67 kişinin Orhanlı Gişeler bölgesine, 16.07.2016 günü saat 01:26 sıralarında ulaştıkları, gişelerin kolluk görevlileri ve sivil vatandaşlar tarafından kapatılması nedeniyle araçlarından inerek yaya olarak Sabiha Gökçen Havalimanına gitmeye çalıştıkları, Orhanlı Gişeler Bölgesinde cereyan eden olaylar ve yaşanan çatışmalar sonrasında; 4. Filo Komutanı Kurmay Binbaşı ... ... ve Takım Komutanı Teğmen Emre Demirbilek’in ölü olarak, diğer 65 sanığın ise sağ olarak 16.07.2016 günü 05:30 sıralarında yakalandıkları, meydana gelen olayda 1’i polis memuru 5’i sivil vatandaş olmak üzere 6 kişinin hayatını kaybettiği, 10 kişinin ateşli silah ile yaralandığı, 32 kişinin ise sair şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

Bu çerçevede sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

A)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmedilen beraat kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; katılan ...'un yaralanmasına sebebiyet veren kurşunun, yaşanan çatışmada öldürülen ... ...'ın kullandığı silahtan ateşlendiğinin tespit edilmiş olduğu anlaşıldığından atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğuna ilişkin gerekçelerin karar yerinde gösterildiği anlaşılmakla katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan hükmedilen mahkumiyet kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden hükmedilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

Katılanlar Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı, ... ile sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA

Katılanlar Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı, ... ile sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA

Dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11541, Karar No: 2010/6673, Tarih: 03.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11541 E.  ,  2010/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/06/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı olan mirasçılarda dahil olmak üzere muris... mirasçılarının, gerek tarlalar ve gerekse dava konusu olan (701) parsel sayılı tarla üzerindeki kavak ağaçları konusunda aralarında anlaşamadıklarını her aşamada söylemiş olmaları, ortaklığın giderilmesi davasının da bu anlaşmazlık nedeniyle açılmış olması, ortaklığın giderilmesi davasında davaya konu kavak ağaçları ile ilgili hiçbir ayrıcalıklı beyanın olmaması, muristen kalan hem tarlalar hem de anlaşmazlık konusu tarlalar üzerindeki davaya konu kavak ağaçları

yönünden işin başından beri anlaşmazlığın bulunduğunun tüm mirasçıları tarafından kabul edilmesi karşısında ortaklığın giderilmesi davasında kavak ağaçları ile ilgili olarak ortaklığın giderilmesinin istenmemesi veya bu yöndeki isteğin ertelenmiş olması gibi bir düşüncenin kabul edilmesinin mümkün olmadığı gibi böyle bir düşüncenin hayatın olağan akışına da uygun düşmeyeceğinin açıkça anlaşılması karşısında davaya konu kavak ağaçlarının ortaklığın giderilmesi davasının konusunu teşkil ettiğinin ve ihale sonucu davalının eşi olan mirasçıya satıldığının kabulü gerekir düşüncesindeyim.

Kavak ağaçlarının arzın mütemmim cüz'i kabul edilmemesi davacı mirasçıların davalarında sadece bu nedenle haklı olduklarını göstermez. Zira, davaya konu kavak ağaçlarının da diğer tarlalar gibi, tarafların müşterek murisleri olan...'e ait olduğunun mirasçıların tamamı tarafından kabul edilmesi, yukarıda açıkladığım gerekçeler ve ortaklığın giderilmesi davasında mirasçıların yapılan keşif, bilirkişi raporu, alınan beyanlara ve verilen ortaklığın satılarak giderilmesine ilişkin kesinleşen mahkeme kararına karşı hiçbir aşamada kavak ağaçlarının satıştan ayrı tutulması gerektiğine dair bir itirazın ve beyanda bulunmanın olmaması karşısında davacı taraf haklı görülemez. Bütün bu gelişmelere rağmen davacı taraf kavak ağaçlarının ortaklığın giderilmesi davasından ve satışından ayrı tutulduğu iddiasında ise, yerel mahkemenin bu iddianın kanıtlanmasını araması gerekir. Somut davamızdaki delillere göre de bu iddiada kanıtlanmadığından davalı hakkında açılan bu davanın reddedilmesi gerektiği düşüncesindeyim. 03/06/2010
Yargıtay — Esas No: 2011/5999, Karar No: 2013/3768, Tarih: 12.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/5999 E.  ,  2013/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tefecilik suçu TCK'nın 241. maddesinde "kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi, cezalandırılır." biçiminde düzenlenmiş olup, 01.06.2005 tarihinden sonra işlenen eylemler açısından faizle borç para verme faaliyetinin sistemli ve sürekli biçimde gerçekleştirilmesi aranmayıp, kazanç sağlamak amacıyla yalnızca bir kez ödünç para verilmesinin suçun oluşumu için yeterli olduğu gözetilmeden ve bu hususa ilişkin kanıtlar da toplanıp değerlendirilmeden "sanıkların müştekiye birden fazla değişik zamanlarda faizle para verdiği veya başka şahıslara da izinsiz olarak faiz karşılığı para verdiğinin kanıtlanamadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10170, Karar No: 2021/1781, Tarih: 22.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10170 E.  ,  2021/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

13 yaşındaki mağdurun idaresindeki bisikletle yapımı devam eden giriş ve çıkışları araç trafiğine kapatılmış üst geçit çalışma alanına girerek bisiklet ön tekerinin, Karaman Belediyesi tarafından yapılan yağmur suyu deşarz ızgaraları için oluşturulmuş çukura takılması sonucu düşerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, hükme esas alınan her iki bilirkişi raporunda sanığın kusurunun bulunmadığı belirlenen olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/825, Karar No: 2008/3362, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/825 E.  ,  2008/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sigorta A.Ş. ile davalılar Gençlik Ve Spor Genel Müdürlüğü, ... ve Batı Sigorta A.Ş. arasındaki dava hakkında İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.12.2006 gün ve 2006/197 esas, 2006/466 karar sayılı hükmün Dairemizin 18.12.2007 gün ve 2007/2848 esas, 2007/4359 karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı Gençlik Ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü :

-K A R A R-

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00.-YTL para cezasının Hazineye gelir kaydettirilmesine 19.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4578, Karar No: 2013/9302, Tarih: 25.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/4578 E.  ,  2013/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırmak, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında sahtecilik suçundan beraet, ihaleye fesat karıştırmak suçundan sanık ... hakkında beraet, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin görevi kötüye kullanma kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu görevlisi sanıklar ... ve ...'ın Kamu İhale Kanununa göre ihaleyle yapılması gereken mesire alanındaki yapım işini ihalesiz olarak yapma konusunda sanık ... ile anlaştıkları; daha sonra sanıkların işin bedelinin belediye bütçesinden ödenebilmesi amacıyla Yalçın'ın temin ettiği boş fakat değişik firmaların sahte kaşe ve imza bilgilerini içeren teklif mektuplarını ekleyerek ödeme emri evrakı düzenleyip sanık ...'a ödeme yapılmasına yol açtıkları ve bu hususların belediye kayıtlarının incelenmesi sırasında tespitinin mümkün olduğu anlaşılmakla, ... ve ...'ın eylemlerinin kül halinde zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak, sanık ...'ın fiilinin ise yardım eden sıfatıyla zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden Yalçın'ın tüm suçlardan beraetine, sanıklar Halil ve Uygun'un ise sahtecilik suçlarından beraetlerine, görevi kötüye kullanma suçundan bir kez mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıklar Halil ve Uygun'un hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanarak suç işleyen sanıklar Halil ve Uygun hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Katılan kurum lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken sanık sayısınca vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5417, Karar No: 2021/1293, Tarih: 09.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/5417 E.  ,  2021/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlunun, imzanın yetkilisi olduğu şirketin kaşesi üzerinde bulunduğunu, kendisinin şahsen sorumlu olmadığını ileri sürerek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece 28/12/2017 tarihli kararla alacaklının meşru hamil olmadığından bahisle takibin iptal edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince bononun arkalı önlü aslı üzerinde inceleme yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılması üzerine bu kez meşru hamil olduğu tespit edildikten sonra; imzanın şirket kaşesi üzerinde atılmış olması nedeniyle borçlunun şahsen sorumlu olmadığı gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bonoda düzenlenme yeri olmadığı, keşidecinin takip borçlusu olduğunun kabulü halinde şirket kaşesindeki adresin keşide yeri olarak kabulünün mümkün olmadığı ve şirketin müşterek imza ile temsil edildiği, kaşe üzerindeki imzanın şirket adına atıldığının kabulü gerektiği, açığa atılan başka imza olmadığı gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6102 Sayılı TTK'nın 776. maddesi uyarınca bononun düzenlendiği yeri ihtiva etmesi gerekir.

TTK'nun 777/4.maddesi hükmüne göre ise; Düzenlendiği yer gösterilmeyen bir bono, düzenleyenin adının yanında yazılı olan yerde düzenlenmiş sayılır.

Somut olayda; dayanak bonoda düzenleyen olarak görünen takip dışı şirketin müşterek imza ile temsil edildiği ve kaşe yanındaki tek imzanın şirketin yetkilisi olan davacıya ait olduğu çekişmesizdir. Senette her ne kadar tanzim yeri yazılı değilse de düzenleyen olarak görünen şirketin kaşesinde mahalli birim ihtiva eden adres mevcuttur. Senedin kambiyo vasfına haiz olup olmadığına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince şekli inceleme yapılması gerekirken, şirketin ünvanı yanındaki adresin, senetteki imzanın müşterek imza ile temsil edilen şirketi bağlamayacağından yola çıkılarak düzenleyenin adresi olarak kabul edilemeyeceği ve dolayısıyla senette keşide yerinin bulunmadığı sonucuna varılması isabetsizdir.

6102 Sayılı TTK'nun 372. maddesine göre, şirket kaşesiyle birlikte atılan imzanın şirketi sorumlu kılabilmesi için, imzanın şirketi borç altına sokmaya yetkili kişiler tarafından atılması zorunludur. 6102 Sayılı TTK.nun 778/2-e maddesi uyarınca bono hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 678.maddesi gereğince, "temsile yetkili olmadığı halde" temsilci sıfatıyla imza eden kişinin bonodan şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Buna göre Bölge Adliye Mahkemesince; senedin tek imza ile keşide edildiği, açığa atılmış başka bir imzanın mevcut olmadığı, şirket kaşesi yanına atılmış tek imzanın da şirket adına atıldığının kabulü gerekeceği yönündeki değerlendirmesinin de yerinde olmadığı zira temsile münferiden yetkili olmadığı halde bonoyu imzalayan davacının bonodan şahsen sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece borçlunun itirazlarının reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince de başvurunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 21.02.2020 tarih ve 2019/1960 E-2020/488 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... 23. İcra Hukuk Mahkemesinin 25/04/2019 tarih ve 2018/738 E. 2019/324 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 09/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12293, Karar No: 2018/80, Tarih: 08.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/12293 E.  ,  2018/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü katılanlar vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra ibraz ettiği 14.10.2016 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde elektronik imzalı dilekçesinin de bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9491, Karar No: 2006/16742, Tarih: 30.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9491 E.  ,  2006/16742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

...4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/506 esas sayılı boşanma davasının reddine ilişkin karar davacı kadının feragatı üzerine 3.11.1999 günü kesinleşmiştir. Davacı (koca) dava dilekçesinde bu dosyaya da delil olarak dayanmıştır. Bildirilen deliller değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinde yazılı yasal şartların gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.11.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/6069, Karar No: 2023/1472, Tarih: 13.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6069 E.  ,  2023/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro öncesi nedene dayalı tescil davasının kabulüne dair verilen karar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Bölge Adliye Mahkemesince davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacıların dava konusu taşınmazı 18/05/1989 tarihinde satıcı ... Sevindi'den satın aldıklarını, satıcı ... Sevindi'nin de 17/01/1989 tarihinde "gayrimenkul zilyetlik devir teslim senedi" başlıklı sözleşme ile taşınmazı satın aldığını, taşınmazın ... Gök'ün murisinden intikal ettiğini, taşımaz üzerindeki eklemeli zilyetliğin 70 - 80 senedir devam ettiğini, davacıların taşınmazı düzenli olarak ekip diktiklerini, yerdeki taşların temizlendiğini, çalıların ayıklandığını ve gerekli yerleri teraslanarak taşınmazın imar ve ihyasının 30 - 40 yıl önce tamamlandığını, taşınmaz içerisinde davacılardan ... tarafından 1990 yılında inşa edilen konut mevcut olduğunu, bu yerin elektrik ve su aboneliğinin de bulunduğunu, davacıların bu zilyetliğinin nizasız ve fasılasız olduğunu, bu taşınmazın şimdiye kadar hiç çekişme konusu olmadığını ileri sürerek, Çimento Caddesinde bulunan yaklaşık 490,07 m² miktarında olan taşınmazın önceki zilyetlikler ile birlikte 70 yıldan fazla süredir zilyet etmelerinden imar ve ihya koşullarının oluşmasından dolayı taşınmazın davacı ... adına tapuya tescil edilmesine, Çimento Caddesinde bulunan yaklaşık 504,23 m² miktarında olan taşınmazın önceki zilyetlikler ile birlikte 70 yıldan fazla süredir zilyet etmelerinden imar ve ihya koşullarının oluşmasından dolayı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davanın husumetten reddi gerektiğini, davanın süresinde açılmadığını, imar planına dahil olan alanlarda imar-ihya suretiyle mülkiyet kazanımının söz konusu olamayacağını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu tip taşınmazların zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından davacıların zilyetlik iddialarıyla kadim ziraat arazisi olduğu iddiasının geçersiz olduğunu, söz konusu taşınmazların zilyetlik şekil ve süresi itibarıyla iktisaba elverişli olmadığından Yasaların öngördüğü iktisap koşullarının gerçekleşmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI