muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/675, Karar No: 2023/7051, Tarih: 11.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda dava konusu parsel ile ilgili kamulaştırma bedeli hesaplanırken ürünün verimi, fiyatı ve brüt gelirinin bilirkişi raporunun ekinde bulunan Pazarcık İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün tablosuna göre hesaplandığını, ancak ürünün toplam masrafı hesaplanırken Pazarcık İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün tablosuna göre hesaplama yapılmadığını, bilirkişi heyetinin inisiyatifi doğrultusunda bir hesaplama yapıldığını, dava konusu parsel ile ilgili kamulaştırmadan arta kalan alanlar hesaplanırken Ganidağ Mahallesi 107 ada 146 numaralı parsel ile ilgili herhangi bir değer değişikliği öngörülmemişken, hemen yanında bulunan Ganidağ 107 ada 147 parsel hakkında değer düşüklüğü bedeli hesaplandığını, bu iki durum göz önünde bulundurulduğunda hakkaniyete aykırı bir durum olduğunu, kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazın üzerindeki şerh, beyan, haciz, ipotek vs. tüm takyidatların ayrıca kaldırılmasına da karar verilmesi gerekmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metodu ile % 5 kapitalizasyon faiz ve % 30 objektif değer artış oranı uygulanarak değer biçilmesinin doğru olduğu; ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine; bu bedele, derhal ödemeye ilişkin ara karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve davacı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılmasına ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kuru arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7481, Karar No: 2014/5979, Tarih: 08.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7481 E.  ,  2014/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Göle Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2012

NUMARASI : 2010/53-2012/146

Davacılar Y.. Ç.. vdl vekili Avukat M. K. tarafından, davalılar A.. U.. vdl aleyhine 05/03/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı A.. U.. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asil A.. U.. geldi. Karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların, davalılardan N.. Y.., N.. U.., A.. U.., K.. Ş.. ve Y.. G..'ya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan A.. U..'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılardan A.. U.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı köy muhtarlarının da aralarında bulunduğu Göle İlçesine bağlı yaklaşık 45 kadar köy muhtarı tarafından imzalanan ve çeşitli kurumlara gönderilen dilekçedeki imzaların, köy muhtarlarının toplu olarak imzalamış olduğu başka bir evraktan kopyalanarak dilekçenin altına eklendiğini, sözkonusu dilekçede davalı Göle eski Kaymakamı A.. U..'ın aşırı derecede övüldüğünü ancak kendileri hakkında asılsız iddialarda bulunulduğunu, bizzat kaymakamın sahte belge niteliğinde dilekçe hazırlayarak muhtarlar adına dilekçede belirtilen ilgili makamlara bu dilekçeyi faksladığını ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; dilekçenin içeriğinin davacılar hakkında ağır ithamlar içerdiği, davalı A.. U.. hakkında ise birçok övücü ibarenin yer aldığı, dilekçe altında Göle ilçesinde görev yapan tüm muhtarların imzasının bulunduğu, ancak yapılan incelemede dilekçenin düzenlendiği tarihte bazı köy muhtarlarının vefat etmesi nedeniyle imza atmalarının imkansız olduğu halde dilekçe altında imzalarının bulunduğu, dilekçe içeriğinde yer alan ihalelerle ilgili köy muhtarlarının ayrıntılı bilgiye sahip olmalarının mümkün olmadığını, belgeyi imzaladıklarını söyleyen köy muhtarlarının belgenin içeriğinden haberdar olmadıkları ve belgenin tam olarak nerede düzenlendiğini dahi bilemediklerini, bu nedenle meydana gelen olaylarda davalı köy muhtarlarınından hangilerinin sorumlu olacağının tespit edilemediği, söz konusu belgenin düzenlenmesinde ve gönderilmesinde dönemin Göle İlçesi Kaymakamı olan A.. U..'ın bilgisinin ve izninin olmamasının imkansız olduğu gerekçesiyle, A.. U.. hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; dava konusu iddialarla ilgili davalılardan Göle eski kaymakamı A.. U.. hakkında yapılan idari soruşturma sonucunda verilen soruşturma izni ve disiplin cezasının Zonguldak İdare Mahkemesi'nin 31/03/2011 tarih, 2010/1775 Esas, 2011/416 sayılı Kararı ile; "..davacı hakkında isnat edilen fiilin sübuta erdiğine dair somut ve hukuken kabul edilebilecek herhangi bir belgenin bulunmadığı, soruşturma raporuna getirilen teklifte dahi, davacıya isnat edilen fiilin açık ve net bir şekilde davacı tarafından gerçekleştirildiğine dair değerlendirmeler yapılmadığı, kuşkuya dayanılarak davacının bizzat veya yardımı ile soruşturma konusu dilekçenin hazırlanmış olabileceği yönünde kanaat bildirildiği ancak; iddia edilen fiilin işlendiğine dair hiçbir tereddüte yer verilmeden açık ve net olarak ortaya konulması eylemin sübuta erdiği kanıtlanması gerekir, varsayımsal değerlendirmeler yapılarak tesis edilen disiplin cezasında hukuka uyarlık bulunmadığından dava konusu işlemin iptaline" şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde dosya arasında bulunan tüm bilgi ve belgelerden; dava konusu dilekçenin davalılardan A.. U.. tarafından hazırlatıldığı konusunda hiçbir tereddüte yer vermeyen kesin bir delil bulunmadığı gözönüne alınarak, hakkındaki davanın ispatlanamadığı gerekçesi tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davalılardan A.. U..'ın bir kısım tazminatla sorumlu tutulması dosya kapsamına uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde dosya arasında bulunan tüm bilgi ve belgelerden; dava konusu dilekçenin davalılardan A.. U.. tarafından hazırlatıldığı konusunda hiçbir tereddüte yer vermeyen kesin bir delil bulunmadığı gözönüne alınarak, hakkındaki davanın ispatlanamadığı gerekçesi tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davalılardan A.. U..'ın bir kısım tazminatla sorumlu tutulması dosya kapsamına uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan A.. U.. yararına BOZULMASINA, davacıların davalılardan N.. Y.., N.. U.., A.. U.., K.. Ş.. ve Y.. G..'ya yönelik temyiz itizarlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre, davacıların davalılardan A.. U..'a yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalı A.. U..'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5418, Karar No: 2016/10028, Tarih: 05.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/5418 E.  ,  2016/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, akdi ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8844, Karar No: 2015/2271, Tarih: 16.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8844 E.  ,  2015/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/680-2014/97

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kurumun 28628 nolu abonesi olduğunu, müvekkili aleyhine davalı kurum tarafından 04.04.2013 tarihinde fatura düzenlenerek 15.06.2009-30.09.2009 tarihleri arasındaki dönem için 14.322,00 TL ek tahakkuk bedeli hesaplandığını, müvekkilinin 2009 yılında üretim yapmadığını, davalı kuruma borcu olmadığını ileri sürerek, davacının 14.322,00 TL'den borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 2008 yılına kadar abone kaydı bulunan yerde elektrik kullanmak suretiyle pamuk ekimi yaptığı, daha sonra ortaklığı sonlandırmak suretiyle trafo ve malzemelerini toplayıp köyüne götürdüğü, 2009 yılına ait pamuk ekimi ve herhangi bir zirai ekim yapmadığı, dolayısıyla elektrik de kullanmadığı, bu nedenle davalı kurumun düzenlemiş olduğu fatura bedelinin haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacı taraf aleyhine, davalı kurumca 24.04.2013 tarih ve Ö36527,.......... numaralı fatura ile tahakkuk ettirilen 14.322,00 TL bedelli fatura üzerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının davalı kurumun 28628 nolu tarımsal sulama abonesi olduğu, 13.10.2008 tarihinde davalı kuruma aboneliğinin kapanması talebini içeren bir dilekçe verdiği, davacının dilekçesine istinaden 14.10.2008 tarihinde davalı kurum yetkililerince adrese gidildiği, trafo ve saatinin ortak olduğu, abonenin enerjisinin kesilmediği, sayaç bilgilerinin alındığı, davalı kurum tarafından 15.06.2009-30.09.2009 tarihleri arasındaki dönem için davacı aleyhine 14.322,00 TL ek tahakkuk bedeli hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının, davacının 2008 yılından sonra herhangi bir ekim yapmadığı, trafosunu ve malzemelerini toplayıp köyüne götürdüğüne ilişkin beyanları, mahkeme kararının gerekçesini oluşturmakta olup, mahkemece başkaca bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının, davacının 2008 yılından sonra herhangi bir ekim yapmadığı, trafosunu ve malzemelerini toplayıp köyüne götürdüğüne ilişkin beyanları, mahkeme kararının gerekçesini oluşturmakta olup, mahkemece başkaca bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacıya ait aboneliğin kurulu olduğu taşınmazın tapu kaydı Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek, taşınmazın davacı adına kayıtlı olup olmadığının tespit edilmesi, söz konusu taşınmazda davacının faaliyette bulunup bulunmadığı, faaliyette bulunuyor ise faaliyetin hangi tarihten itibaren başladığı, özellikle ek tahakkuk bedelinin hesaplandığı 2009 yılında faaliyetinin olup olmadığı, davacının destekleme alıp almadığı, desteklemeden yararlanıyorsa sözkonusu ödemeye esas çiftçi kayıt formu ve ilgi belgelerin İlçe Tarım Müdürlüğünden celbiyle, niza konusu kuyunun bulunduğu taşınmaz üzerinde bilirkişiler marifetiyle keşif icrası suretiyle deliller toplanarak, davacının 2009 yılı içerisinde ekim yaptığının tespiti halinde ise ek tahakkuk bedeli bilirkişi raporu ile tespit edilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/114, Karar No: 2021/453, Tarih: 07.10.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/114 E.  ,  2021/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 21. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 117-319

Şikâyetçi : ...

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın TCK’nın 204/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 29.03.2016 tarihli ve 117-319 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesince 12.10.2016 tarih ve 8705-6109 sayı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.02.2018 tarih ve 7237 sayı ile;

"...Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup, belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi ya da gerçek bir resmi belgenin değiştirilmesi eyleminin sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için, düzenlenen ya da değiştirilen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup, özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip, belirli bir kişiyi değil birçok kişiyi aldatabilecek nitelikte olması ve aldatma gücünün objektif olarak saptanması gerekir. Bu nedenle örneğin, memurların bilgisizliği ve ihmalleri nedeniyle kandırıcı yeteneği olmayan belge üzerinde işlem yapması belgeye hukuki geçerlilik kazandırmaz. Daha önceden var olan subjektif bir bilgi, belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip değildir.

Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı kararında da, aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği belirtilmiştir. Bu noktada sahteciliğe konu olan belgenin aldatma yeteneği olup olmadığının tartışılması ve belirlenmesi öncelikle yargılamayı yürüten mahkemeye ait olup, hâkim olayın çıkış, oluş ve akışını, düzenlenen belgelerle yapılan işlemleri göz önüne alarak, sahteciliğin kolaylıkla anlaşılıp anlaşılamayacağını bizzat saptamalı ve sonucuna göre belgelerde aldatma yeteneği olup olmadığını takdir ve tespit etmelidir.

Görüldüğü gibi, mahkemece, suçun konusunu oluşturan belge aslı getirtilerek resmi belgede bulunması gereken başlık, sayı, tarih, imza, mühür gibi zorunlu öğelerin incelenmesi, nesnel olarak aldatma gücü olup olmadığının saptanması, duraksama halinde ise; mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından konusunda uzman bilirkişinin görüşüne başvurulmasında zorunluluk vardır.

Fotokopi, bir makine yardımı ile orijinal bir belgenin bire bir taklidinin oluşturulmasıdır. Fotokopi belgenin, orijinal bir belge gibi kanıtlama gücünün olmadığı kabul edilmektedir. Fotokopi üzerinde sahtecilik fiilinin işlenmesi hem kolaydır hem de baskı izi, el hareketleri, yazım şekli, el kaldırma hareketleri vb. yönlerden inceleme yapılmasına imkân veren tanı unsurlarının tespiti çoğu kez mümkün değildir.

Ceza muhakemesinin amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda, somut gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak ortaya çıkarılmasıdır. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılarak maddi gerçeğe varmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle, ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Konumuzla benzer nitelikteki Yargıtay uygulamasına baktığımızda;

Konumuzla benzer nitelikteki Yargıtay uygulamasına baktığımızda;

Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesi 19/12/2017 gün ve 2017/4249 Esas, 2017/9120 Karar sayılı ilamında; 'Sanığın, aşamalarda değişmeyen savunmalarında, maaşında haciz olsa bile araç alınmasını sağlayabileceğini söyleyen ... isimli kişiye kredi için gerekli belgeleri verdiğini, maaş yazısını da okuldan aldığı şekliyle bu kişiye teslim ettiğini, belge üzerinde sahtecilik yapmadığını, belgelerini verdiği bu kişilerin yapmış olabileceğini beyan ettiği, hakkında ek takipsizlik kararı verilen ... isimli kişinin 15.10.2015 tarihinde gönderdiği dilekçesinde sanığın savunmalarını doğrular nitelikte beyanlarda bulunarak yanında çalışan elemanı ... isimli kişinin komisyon almak amacıyla belge üzerinde sahtecilik yaptığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; öncelikle belge aslının duruşmaya getirtilerek özelliklerinin zapta geçirilmesi ve aldatıcı niteliğinin olup olmadığının değerlendirilmesi, kredi başvuru belgelerinin sıhhati hususunda araştırma yapılmasının mutad olup olmadığının ilgili bankadan sorularak mutad olduğunun tespiti halinde suça konu belgenin hukuki sonuç doğurmayacak olması nedeniyle olayda resmi belgede sahtecilik suçu unsurları itibariyle oluşmayacağından; Ziraat Bankası’ndan kredi başvurusu sırasında müşteri tarafından verilen belgelerin doğruluğunun ilgili kurumlardan sorularak teyit edilmesinin tüm belgeler yönünden mutad olup olmadığı sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi, ...’un dilekçesinde adı geçen ... isimli kişinin duruşmaya çağırılarak vereceği ifadenin kendi aleyhine olabileceği de hatırlatılıp tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılıp takdiren yeminsiz olarak belgeyle ilgili bilgisinin sorulması, belge üzerindeki yazı ve imzalar üzerinde inceleme yaptırılarak sanığa, ... veya ...’e ait olup olmadığının araştırılması gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ...',

Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesi 19/09/2017 gün ve 2015/7828 Esas, 2017/5702 Karar sayılı ilamında; 'Sanığın, katıldığı ihalede istenen teminata karşılık sunduğu banka teminat mektubunun sahte olduğunun kabul edildiği olayda; suça konu belgenin ilgili bankadan sorulduğunda sahte olduğunun bildirildiği ve ihale dosyasına sunulan teminat mektubunun sıhhati hususunda araştırma yapılmasının mutad olduğu, bu durumda suça konu belgenin hukuki sonuç doğurmayacak olması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi...',