muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5546, Karar No: 2022/6886, Tarih: 20.10.2022

6098 s. Türk Borçlar Kanunu’nda (TBK) sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 506. maddesinde (818 s. Borçlar Kanunu’nun 390.) maddesinde aynen; "Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Vekâletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemişse, görülecek işin niteliğine göre belirlenir. (TBK'nın 504/1) Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi, ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu göz ardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin son fıkrası uyarınca sorumlu olur. Bu sorumluluk BK'de daha hafif olan işçinin sorumluluğuna kıyasen belirlenirken, TBK'de benzer alanda iş ve hizmetleri üslenen basiretli bir vekilin sorumluluğu esas alınarak daha da ağırlaştırılmıştır.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne var ki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, TMK'nın 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (re'sen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

11.3. Değerlendirme

11.3. Değerlendirme

Dairenin (IV/2.) ve (IV/7.) no.lu paragraflarda açıklanan ve hükmüne uyulan bozma kararlarında gösterildiği şekilde işlem yapılarak; (IV/8.) no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya, bozma kararlarının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına; kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14580, Karar No: 2011/518, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14580 E.  ,  2011/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.09.2009 gün ve 2009/9884-12927 sayılı bozma kararında özetle: "Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1990 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tespit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, çekişmeli taşınmazlara komşu veya yakın komşu parsellerin bir kısmının da çamlık niteliği ile Hazine adına tespit gördüğü, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda genellikle kişilerin bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulü ile 198 ada 5 parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2010/14580-2011/518

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

-2-

2010/14580-2011/518

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27876, Karar No: 2014/15456, Tarih: 23.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27876 E.  ,  2014/15456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/54280

MAHKEMESİ : Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2010/704 (E) ve 2011/793 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1-Sanığın tüm alımların ve faturaların gerçek olduğu yönündeki savunması, temsilcisi olduğu şirket hakkında düzenlenmiş vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında, sanığın temsilcisi olduğu şirkete kullandığı faturaları düzenleyen şirketler hakkında yapılan karşıt incelemeler neticesinde vergi inceleme ve vergi suçu raporları düzenlendiğinin belirtilmiş olması karşısında; şirket yetkilileri hakkında düzenlenen vergi raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyasının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları düzenleyen şirket yasal defterleri ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığını tespiti ve suretiyle toplanan diğer deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın TCK’nın “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi “alt soyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, “kendi üst soyu ve diğer kişiler” yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar vermek gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25373, Karar No: 2019/24164, Tarih: 24.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25373 E.  ,  2019/24164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.08.2005 - 31.03.2011 tarihleri arasında ... Elektrik'te elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, gerçek iş verenin ... Elekrik Dağıtım A.Ş. olmasına rağmen muvazaalı şekilde taşeron firmaların çalışanı gibi gösterilerek haklarının kısıtlandığını, iş akdinin haksız şekilde sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili; alt işverenlerin değişmesine rağmen işçilerin çalışmaya devam etmelerinin tek başına asıl işveren - alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu göstermeye yetmeyeceğini, davacının talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, alacak iddialarının yerinde olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının ihbar tazminatı talebinin yerinde olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının ihbar tazminatı talebinin yerinde olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı ilk defa Mahkemenin 2010/120 esas sayılı dosyası üzerinden 27.01.2010 tarihinde dava dışı alt işveren ... Enerji İnşaat Tic. ve Ltd Şti aleyhine dava açarak;14.09.2005 tarihinden itibaren ... Enerji İnşaat Tic. ve Ltd Şti firması nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, dava dışı asıl işveren ... tarafından davalı firmanın sözleşmesinin 24.08.2009 tarihinde feshedilmesi ve başka bir firmaya verilmesi üzerine diğer işçilerle birlikte istifaya zorlandığını, ... tarafından işin başka bir firmaya ihale olduğu, işçilik alacaklarının kendileri tarafından ödeneceğinin duyurulduğunu, ancak ödeme yapılmadığını, işçilik hak ve alacaklarının ödenmemesi ve yeni iş gösterilmemesi sebebiyle iş akdini 26.08.2009 tarihinde haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik ücret alacaklarını talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacının davalı işyerinde 14.09.2005-26.08.2009 tarihleri arasında çalıştığı ve iş akdini haklı nedene dayalı feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarına hükmedilmiştir. Mahkemece her ne kadar davacı işçinin haklı nedene dayalı şekilde iş akdini feshettiği kabul edilmişse de, hataen ihbar tazminatına da hükmedildiği ancak kararı tarafların temyiz etmemesi üzerine 22.08.2013 tarihinde hükmüm kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı tarafından 22.04.2013 tarihinde ise ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2013/96 esas sayılı dosyasından bu defa davalı ... aleyhine olmak üzere; 01.08.2005-31.03.2011 tarihleri arasında ...’ın taşeronu olan firmalar nezdinde elektrik teknisyeni ve bakım elemanı olarak çalıştığı, ...’ın elemanları ile aynı işi yapmalarına karşın muvazaalı olarak taşeron şirketler işçisi olarak görüldüğü, buna göre aynı işi yapan ... işçisinden daha az ücret aldığı,son defa iş akdinin dava dışı ... İnşaat Elektrik ile yapıldığı,iş akdinin 31.03.2011 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacakları talep edilmiştir. ... Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi tarafından aynı konuda davacının ... 2. İş Mahkemesinin 2010/120 esas sayılı dosyası olduğu gerekçesiyle 23.05.2013 tarihinde söz konusu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş ve 28.11.2013 kesinleşme tarihli olarak ...’ya gönderilmiştir. Ancak, ... 2. İş Mahkemesinin 2010/120 E. nolu dosyası 12.07.2013 tarinde karara çıkıp ve 22.08.2013 tarihinde kesinleştiğinden, Mahkemece birleşen dosyanın tefrik edilmesine ve eldeki dosya olarak ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacının davalı ...’a bağlı işyerlerinde değişen alt işveren şirketler işçisi olarak toplamda 14.09.2005-31.03.2011 tarihleri arasında 5 yıl 6 ay 16 gün bulunan hizmetinin birinci dönemi olup 14.09.2005-26.08.2009 tarihleri arası geçen çalışmaları bakımından daha önce Mahkemenin 2010/120 esas nolu dosyasından yalnızca alt işveren ... Enerji firması aleyhine açmış olduğu davasında kıdem ve ihbar tazminatı talebi kabul edilmiş ve taraflarca temyiz edilmediğinden kesinleşmiş olduğundan, ikinci dönemi teşkil eden 27.08.2009-31.03.2011 tarihleri arası geçen çalışmalar bakımından hesaplama yapılmış,ancak bu dönem için davacıya alt işveren firma tarafından 8 haftalık ihbar önelinin verildiği belirlendiğinden davacının ikinci dönem çalışmasına yönelik ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağı değerlendirilmiştir. Ne var ki, Mahkemenin davacının ikinci dönem çalışması bakımından tespiti yerinde ise de, ilk dönem çalışmasında iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedene dayalı feshedildiği kabul edilmesine karşın, Mahkemece ihbar tazminatına sehven hükmedildiği gözetilmeksizin, sırf 2010/120 esas sayılı dosyadan verilen kararın taraflarca temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleşmesi sebebiyle, asıl işveren sıfatıyla müteselsil sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, bu yöndeki itirazları dikkate alınmaksızın davalı ... yönünden de ihbar tazminatına hükmolunması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3130, Karar No: 2024/17814, Tarih: 22.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/3130 E.  ,  2024/17814 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/652 E., 2022/166 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 30.04.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6751, Karar No: 2012/16132, Tarih: 14.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6751 E.  ,  2012/16132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama, silahla tehdit ve kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Sanıkların kasten yaralama suçundan hükümlülüklerine, ertelemeye ve müsadereye; üzerlerine atılı diğer suçlardan beraatlerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün, 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, sanık ... hakkında silahla tehdit ve kavgada silah boşaltmak suçlarından kurulan beraat hükmüne ilişkin temyize gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanete kayıtlı tabanca ve eklerinin 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31573, Karar No: 2014/32107, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31573 E.  ,  2014/32107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/465-2014/671

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4784, Karar No: 2010/10858, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4784 E.  ,  2010/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.