muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13951, Karar No: 2010/13326, Tarih: 31.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13951 E.  ,  2010/13326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15630, Karar No: 2014/23345, Tarih: 20.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15630 E.  ,  2014/23345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından; iştirak nafakasının miktarı, davalı-davacının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulü, kendi açtığı kişisel ilişkinin kaldırılması veya değiştirilmesi davasının reddi yönünden, davalı-davacı tarafından ise; iştirak nafakasının miktarı, davacı-davalının reddedilen kişisel ilişkinin kaldırılması veya sınırlandırılması davası nedeniyle lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının, davalı-davacının kabul edilen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı - davalı dava dilekçesinde iştirak nafakasının miktarının artırılması yanında çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması veya sınırlandırılmasını da talep etmiş ve tek dava için harç yatırmıştır. Davacı-davalının birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı harca tabi iki davası bulunmaktadır. Dava açarken alınan başvuru harcı her iki davayı da kapsar. Mahkemece kişisel ilişkinin kaldırılması veya yeniden düzenlenmesi davası açısından eksik harcın, iştirak nafakasının artırılması davası yönünden nafakanın bir yıllık tutarının toplamı üzerinden nispi harcın tamamlaması için süre verilip sonucuna göre işlem yapılması gerekirken (Harçlar Kanunu md.30-32) bu eksiklik giderilmeden yargılamaya devamla hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların iştirak nafakasının miktarı ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına davalı-davacının kabul edilen davasına yönelik temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.11.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/1208, Karar No: 2022/2540, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/1208 E.  ,  2022/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2019 gün ve 2019/70 Esas, 2019/8 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 14.10.2021 gün ve 2019/2402 Esas, 2021/1459 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8864, Karar No: 2013/9793, Tarih: 24.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8864 E.  ,  2013/9793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu ... Yön. Danış. İlt. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcu nedeniyle müvekkili şirkete 10/11/2010 tarihinde tebliğ edilen haciz ihbarnamelerine cevap verilmemesi nedeniyle müvekkili şirkete 28/12/2010 tarihli ödeme emrinin 6/1/2011 tarihinde tebliğ edildiğini, vergi borçlusunun müvekkili şirket nezdinde 4.850,00 TL hasar alacağı olduğunu hasar dosyasının tekemmülünden sonra bu meblağın davalı ... dairesine yatırılacağını, bunun dışında vergi borçlusunun müvekkili şirkette hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını belirterek müvekkili şirketin 10/11/2010 tarih 24823 ve 24824 sayılı haciz bildirgelerine karşı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davacının haciz ihbarnamelerine süresi içerisinde itiraz etmemesi nedeniyle alacağın kesinleştiğini, davaya neden olmadıklarından harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalarını davacının vergi borçlusunun 4.850,00 TL alacağı olduğunu kabul ettiğini borçlunun ise davacıdan 14.000,00 TL alacağı bulunduğunu beyan ettiğini belirterek davanın reddini %10 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve taraf beyanları, vergi dairesinden gelen yazı cevabında borçlunun yeniden yapılandırma için başvurmuş olması da göz önüne alınarak borçlunun davacı şirketten alacağı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı tarafından davacıya gönderilen 10/11/2010 tarih 24823, 24824 sayılı haciz bildirgesi ile vergi borçlusunun davacı şirket nezdinde 49.713,32 TL alacağının olmadığı anlaşılmış olmakla bu yöndeki davacının menfi tespit talebinin kabulüne borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı Yasanın 79.maddesi gereğince açılmış menfi tespit istemine ilişkindir.

Dava 6183 Sayılı Yasanın 79.maddesi gereğince açılmış menfi tespit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından takip konusu vergi borcunun dava dışı borçlu tarafından karardan sonra 6111 Sayılı Yasa Kapsamında taksitlendirilerek 30.6.2011-30.8.2012 tarihleri arasında ödendiği dolayısıyla haciz ihbarnamesine konu vergi borcunun ödenmiş olması nedeniyle davanın konusuz kaldığı anlaşılmış ise de dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, yargılama giderlerinin davaya neden olmaması nedeniyle davacı üzerinde bırakılmış olmasına göre sonucu itibarıyla karar doğru görüldüğünden davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 24.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3498, Karar No: 2015/7532, Tarih: 14.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3498 E.  ,  2015/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçların, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiilerin ücretlerinin suça sürüklenen çocuklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, 274 TL zorunlu müdafi ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilmesi; ayrıca, müdafi ücreti düşüldükten sonra kalan 1,20 TL yargılama giderinin ise 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin cümlenin çıkartılarak yerine, “Yargılama gideri olarak gösterilen 274 TL zorunlu müdafi ücretinin kamu üzerinde bırakılmasına” ve " Posta gideri olarak yapılan toplam 1,20 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25008, Karar No: 2025/5253, Tarih: 29.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/25008 E.  ,  2025/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR TARİHİ:17.01.2019

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık ... Müdafinin Temyizi Yönünden:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün , Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Müdafinin Temyizi Yönünden:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK. nun 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir ” şeklinde adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 2. ve 3. fıkrasında “ En az yüz ve en fazla beşyüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir .Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir ” düzenlemesi yer almakta olup ; aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise, “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur” hükümleri karşısında TCK 52/2. maddesine aykırı olarak hüküm fıkrasında sonuç adli para cezasının bir gün karşılığı tespiti yapılmaksızın “4 gün” olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın sosyo ekonomik durum tespiti yapıldığından sanık hakkındaki hüküm fıkrası 3. maddesine “Sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 Sayılı TCK’nın 52/2 maddesi gereğince sanık hakkında verilen 4 gün adli para cezasının sosyo-ekonomik durumu nazara alınarak günlüğü takdiren 20,00-TL den paraya çevrilerek sanığın 80,00.-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8538, Karar No: 2022/6465, Tarih: 26.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8538 E.  ,  2022/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında alınan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından olay günü, müşteki ...'in çocuklarıyla birlikte, ... ilçesinde ikamet eden ...,...,...'in evlerinde misafir olduğu sırada; sanıklar ..., ... ve ...'nun sanık ...'a ait araçla evin önüne gelip kapıyı çaldıkları, kapının açılmaması üzerine sanık ...'un kapıyı kırarak sanık ... ile birlikte içeri girdiği, sanık ...'un elinde bıçak olması nedeniyle, evde bulunan ...'in müşteki ...'le çocuklarını odaya götürüp kapıyı kilitlemeye çalıştığı, sanıklar ...,... 'in odanın kapısına yüklenerek kapıyı açtıkları; sanık ...'un daha önce gönül ilişkisi yaşadığı müşteki ...'e hitaben, elindeki bıçağı göstererek "benimle geleceksin" dediği, müşteki ...'in de "tamam bıçağı bırak geleceğim" dediği, ...'i ikna etmek için sanık ...'un elindeki bıçağı ...'e verip müşteki ...'in kolundan tutup çekiştirerek evden çıkardığı, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın müşteki ... ile birlikte ...'ın kullandığı araçla Giresun'a döndükleri olayda, sanıklar hakkında cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-a-b maddeleri gereğince mahkumiyet hükümleri kurulması yerine yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi

./..

S/2

uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10571, Karar No: 2011/1562, Tarih: 02.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/10571 E.  ,  2011/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'nın yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2009 gün ve 2009/867 E. 2009/1041 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1531, Karar No: 2021/2794, Tarih: 08.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1531 E.  ,  2021/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 25.02.2016 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.05.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 08/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8240, Karar No: 2020/3890, Tarih: 04.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8240 E.  ,  2020/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Köyü, 687 ada 6 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan dava konusu taşınmaza göre yüzölçümü büyük bir taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi, emsal alınan ... Mahallesi, 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tapu ve satış akit tablosunun incelenmesinden, serbest satış olmadığı, belediyenin bir anonim şirkete satışı olup, bu satışın tarafları ve taşınmazların nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırdığı anlaşıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar parseli, emsalin ise satış tarihi itibariyle kadastral parsel olduğu belirtilerek yapılan değer tespiti sırasında, dava konusu taşınmaz imar parseline dönüştürülürken hangi oranda kesinti yapılmış ise, bu oranın ilave edilmesinde bir yanlışlık olmamakla birlikte, ekleme yönteminin, dava konusu taşınmazdan yapılan kesinti oranının, tam bir sayıdan (1) çıkartılmak suretiyle bulunan oranın dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu bulunan m² birim bedeline bölünerek yapılması gerekirken, (örnek: dava konusu taşınmazdan yapılan kesinti % 35 ise, dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu bulunan m² bedelinin 0,65'ye bölünmesi gerekir) bu yönteme uyulmadan hesap yapan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 192,16 m²'lik kısmında imar durumuna göre yapılaşma izni verilip verilmeyeceği, verilmiş ise önceki durumuna göre kısıtlama getirilip getirilmediği hususları ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılarak, arta kalan kısımda değer azalış bedeline hükmedilmesi gerekip gerekmediği denetlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Kabule göre de;

a-Tespit edilen kamulaştırma bedeli, acele el koyma ile hüküm altına alınan bedelden düşük olduğundan ve acele elkoyma dosyasında kamulaştırma bedelinin tamamı davalı tarafa ödendiğinden, tespit edilen bedele yasal faiz işletilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b- İdarece fazla yatırılan bedelin faiziyle iadesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekili ile davalının temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.