muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/147, Karar No: 2012/13401, Tarih: 05.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/147 E.  ,  2012/13401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan ; Beraat

2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarından ; 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereği ortadan kaldırma

2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından ; mahkumiyet

I-Katılan vekilinin sanık hakkında "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

27.02.2004 tarihli iddianame, 01.07.2003 gün ve 23396/3246 sayılı mütalaa ve ekindeki kaçakçılık suç raporuna uygun olarak sanık hakkında “2000 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek”suçlarına ilişkin olduğu gözetilmeden iddianamenin dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu ile davaya konu olan “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunu tek eylem kabul edip yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 28.11.2000'den hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen beraat kararına ve ayrıca sanığın “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II-Katılan vekilinin sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen beraat kararına ve ayrıca sanığın “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” ve “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçu için suç tarihi olan 27.12.2002'den, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden ise 14.05.2002'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4351, Karar No: 2019/3784, Tarih: 03.07.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4351 E.  ,  2019/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/02/2016 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/02/2018 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun duruşma yapılmadan kabulü ile, ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/02/2018 gün ve 2016/66 esas, 2018/34 sayılı kararının kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinin 2. maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; davanın kısmen kabulüne 05/07/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı idare tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması sonucu yapılan inceleme sonucu verilen karar davalı idare tarafından temyiz edilmiştir. Davacı; 03/08/2014 tarihinde yağmur nedeniyle ikametinin giriş katında bulunan depo ve kömürlüklerini su bastığını, burada bulunan muhtelif oto yedek parçalarının ıslanarak paslandığını, kullanılamaz hale geldiğini, su baskınının davalı ... ’ye ait yağmur suyu hattının patlaması nedeniyle meydana geldiğini, ... ve ... Belediyesine başvurduğunu, davalı ... ’nin 20/08/2014 tarihli cevabında yağmur suyu hattına ... Vadisi projesinde (... Çayı Islah Projesi) çalışma yapan yüklenici firmanın zarar verdiğinin bildirildiğini, 25/08/2014 tarihinde hasar tespiti yaptırdığını beyan ederek, maddi zararının davalı ... ve ... Belediyesinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; hak düşürücü süre, zamanaşımı ve husumet yönünden itirazda bulunarak, söz konusu olaydan ... Belediye Başkanlığının ve kontrolünde bulunan yüklenici firmanın sorumlu olduğunu, müvekkili idarenin sorumluluğu bulunmadığını, zararın kömürlüğün depo olarak kullanılmasından kaynaklandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince ... Belediyesine karşı açılan davada yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; davalı ... 'ye karşı açılan davanın ise ayrılarak yukarıdaki esas üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir. Mahkemece davaya konu su baskını sonucu oluşan hasardan davalı ... ’nin sorumlu olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacıya ait hasar gören malzeme bedelinin davalı ... 'den tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesince; davacının konutunun kömürlük olarak kayıtlı bulunan bölümünde depoladığı oto yedek parçası niteliğindeki muhtelif malzemelerin davalı ... ’nin bakım, onarım ve denetim eksikliğinden dolayı meydana gelen su baskınında zarar gördüğü, zararın bilirkişi tarafından tespit edildiği, davacının kömürlük olduğunu bildiği alanı kıymetli malzemeleri depolamak suretiyle kullanmasında zararın artmasından dolayı hafif derecede bölüşük kusuru olduğu, tespit edilen zarar miktarından %10 oranda indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davalının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosya kapsamından, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya ait kömürlükte meydana gelen su baskınına sebep olan etkenlerin gerekçeli şekilde değerlendirilmediği, davalı idarenin zararın oluşumunda kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda yeterince araştırma yapılmadığı, dolayısıyla bilirkişi raporunun oluşa uygun olmadığı gibi, denetime de elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalı idarenin zararın oluşumunda kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Davalının kusurlu olup olmadığı, kusurlu ise kusur derecesi uzman bilirkişilerden alınacak rapor ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1181, Karar No: 2007/2473, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1181 E.  ,  2007/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 729.maddesine dayalı temliken tescil, olmadığı takdirde arazi üzerindeki zeytin ve diğer meyve ağaçları bedelinin tahsilini ve 2005 yılı zeytin mahsulü zararının ödetilmesi istemleriyle açılmıştır.

Mahkemece temliken tescil ve mahsul zararı kalemlerine ilişkin davacı istemi reddedilmiş, ağaçların bedeli olarak saptanan 14.680.00 YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş,

Hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 498 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespiti 1982 yılında yapılmıştır. Taşınmazın tesbit maliki ... ...’dır. 498 parsel 21.10.1985 tarihinde ... ...’e onun satışı suretiyle İbrahim Ruhut’a temlik edilmiş, davalı ... 16.5.1991 tarihinde taşınmazı tapuda satın almıştır.

Kural olarak, bir arz parçasına malik olan kişi üzerindeki yapılar, bitkiler ve kaynaklarında maliki sayılır. Ancak yasa koyucu Türk Medeni Kanunun 718.maddesinde öngörülen bu kurala bazı sınırlamalar getirmiş, koşullar gerçekleşmişse yerine göre zemin ile zeminin üzerindeki yapılar, bitkiler ve kaynaklar arasındaki bağlantının kesilebileceğini, eğer mülk edinebilme koşulları varsa zeminin üzerinde bulunan ağaçlar sebebiyle ağaç sahibinin ağaçların kapsadığı alanın adına tescil talebinde bulunabileceğini kabul etmiştir.

Davacının temliken tescil isteminin dayanağı Türk Medeni Kanununun 729.maddesidir. Bu maddenin yaptığı gönderme sebebiyle olaya kendi malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin Yasa hükümlerinin de uygulanması gerekecektir.

Dikilen ağaçlar nedeniyle bir kimsenin mülkiyet aktarımı istemesi için öncelikle o ağaçlarla arazi parçasının bütünleşmesi, dikilen ağaçların ağaç sahibi tarafından iyiniyetli yani mülkiyetin ilerde kendine geçeceği inancıyla dikmiş olması, dikilen ağaçlar bedelinin zemin bedelinden daha fazla değer taşıması iptal edilecek zemin bedelinin de ağaç sahibi tarafından önceden ödenmiş olması veya ona ödenmek üzere mahkeme veznesine depo edilmesi gerekir.

Dikilen ağaçlar nedeniyle bir kimsenin mülkiyet aktarımı istemesi için öncelikle o ağaçlarla arazi parçasının bütünleşmesi, dikilen ağaçların ağaç sahibi tarafından iyiniyetli yani mülkiyetin ilerde kendine geçeceği inancıyla dikmiş olması, dikilen ağaçlar bedelinin zemin bedelinden daha fazla değer taşıması iptal edilecek zemin bedelinin de ağaç sahibi tarafından önceden ödenmiş olması veya ona ödenmek üzere mahkeme veznesine depo edilmesi gerekir.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorun da dikilen ağaçlar sahibine Yasanın tanıdığı bu hakkın şahsi hak olmasıdır. Borçlar Hukukunda kural olarak sözleşmeden doğan borçlar sözleşmenin taraflarınca yerine getirilir. Şayet, hasım taraf sözleşmenin tarafı değilse ondan Yasada öngörülen dışında bir talepte bulunulamaz. Bu özelliği gereği şahsi hak sadece taraf olanlara karşı ileri sürülebilen haklardandır.

Somut olayda, davalının maliki olduğu taşınmaz üzerine zeytin ve diğer meyve ağaçları tapulamanın yapıldığı 1982 yılından sonra dikildiğinden ve davalı dava konusu 498 parseli birden fazla mülkiyet değişikliğinden sonra 16.05.1991 tarihinde edindiğinden davacı şahsi hakkını ancak ağaçların dikildiği tarihlerde malik kim ise ona yada onun haleflerine karşı kullanabilir. Davalıya karşı açılan davada ne Türk Medeni Kanunun 729.maddesinden yararlanılarak temliken tescil ve ne de dikilen ağaçlardan ötürü tazminat talebinde bulunulamaz. Olayda davacı, yapılan temlik işlemlerinin kendisini kişisel haktan mahrum bırakmak kastı ile el ve işbirliği içinde yapıldığını da iddia etmediğinden ve davacının sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat talebinde bulunabileceği hasmı taşınmaza ağaçların dikildiği zamandaki maliki olduğundan davacının ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkin talebinin de reddi yerine hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulması gerektirmiştir.

Kabule göre de; temliken tescil davalarında dava konusu olan yapıların veya dikilen ağaçların kapsadığı zemindir. Bilirkişilerce zeminin değeri 3.717.00 YTL olarak saptanmıştır. Bundan ayrı mahsul bedeli zararı olarak da

3.712.00 YTL istendiğinden davalı yararına hükmedilecek avukatlık ücreti bunların toplamı üzerinden hesaplanacak nisbi avukatlık parasıdır. Mahkemece bu olgunun da gözden kaçılması suretiyle nisbi yerine maktu avukatlık ücreti takdiri yasaya uygun düşmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1398, Karar No: 2017/2528, Tarih: 03.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1398 E.  ,  2017/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma vasfındaki değişiklikle kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Katılanın aşamalarda alınan kararlı ve tutarlı ifadelerindeki; "... benden arabaya gaz almak için para istediler ben vermedim, ...... ismindeki şahıs bira şişesi ile otonun içinde kafama vurdu, bir süre gezdikten sonra ağaçlık bir yere götürüp araçtan indirdiler, ellerinde bıçaklar vardı, bıçağın sapıyla yüzüme vurdular, üzerimi aradılar cep telefonunu aldılar, daha sonra arka cebimden cüzdanımı alarak içindeki 10,00 TL sini aldılar, cüzdanı bana iade ettiler, gizli gözde bulunan 200,00 TL parayı görmediler" şeklindeki beyanlarındaki bazı hususların sanıkların kısmi ikrarlarıyla da doğrulanması,

Mağdurun beyanlarında geçen bıçakların sanıkların kullandığı araçtan çıkması ve bıçakların üzerlerinde kan lekeleri bulunduğunun "12/09/2010 tarihli Muhafaza Altına Alma Tutanağında" belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara iftira atması için neden bulunmayan mağdurun beyanları yerine sanık savunmalarını neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2) Mağdurdan alınan 05375007952 nolu telefonun akibetinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4014, Karar No: 2011/3109, Tarih: 17.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4014 E.  ,  2011/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 459/2, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5; 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle sanık hakkında tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL üzerinde belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 15 ay hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında TCK'nın 59/2. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 12 ay 15 gün hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının günlüğü suç tarihi itibariyle 12 TL'den paraya çevrilerek 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sonuçta 4875 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22818, Karar No: 2012/26153, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22818 E.  ,  2012/26153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mülkiyeti davalı Belediyeye ait olan çekek yeri arsasını 13.02.1989 tarihli Belediye Meclisi kararına istinaden... Noterliği' nin 20.02.1989 tarih ve 3353 yevmiye sayılı yazılı kira sözleşmesi ile 26 yıl 6 ay süre ile kiraladığını, yat çek kompleksinin içinde kalan akaryakıt istasyonunu kiracısının tahliye ederek belediyeye teslim ettiğini, akaryakıt istasyonunun yat çek kompleksi içinde kalması nedeniyle kendisine teslim edilmesi gerekirken davalı Belediye tarafından ihale usulü ile kiraya verileceğinin ilan edildiğini ileri sürerek dava konusu akaryakıt istasyonunun belediye meclis kararı ile kendisine kiralanan yer kapsamında kaldığının tespiti ile taşınmazın kendisine teslimi suretiyle muarazanın men' ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, “davacıya kiralanan alanın Shell benzin istasyonu arkasında kalan 24.06.1985 onay tarihli imar planında tekne bakım alanı olarak tamamlanan imar adası ile bu adanın deniz tarafında kalan çekek yeri sahalarını içeren faal vaziyette yat çekek yeri ve tesisleri bulunan alan olduğu, davaya konu benzin istasyonunun ise davacının dilekçesine ekli 1/2000 ölçekli vaziyet planı kapsamı dışında 24.06.1985 onay tarihli imar planında da yol, otopark, turistik tesis tanımlı alanlar içinde kaldığı, zira ilk talep aşamasında imar planının da sadece yeşil alan olarak gözüken 2012/22818-26153

bölgeye daha sonra çekek tekne bakım alanları, turistik tesis, otopark yeri, yeşil alan gibi tanımlamalar ile 24.06.1985 tarihli imar planı hazırlandığı ve kira sözleşmelerinde belediye meclis kararlarında bu son plana atıfta bulunulduğu, dolayısıyla taraflar arasında düzenlenen yazılı kira sözleşmelerinde davaya konu benzin istasyonunun da davacıya kiraya verildiği konusunda açıklık bulunmadığı, toplanan delillerle davacının iddiasını ispat edemediği” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; bu dava sırasında İdare Mahkemelerine açılan davalar ve bu davalar sonucunda verilen ve Danıştay incelemesinden geçerek kesinleşen kararlara göre, uyuşmazlık konusu akaryakıt istasyonunun, davacıya kiralanan saha içerisinde kaldığı ve davacının tasarrufunda olması gerektiği açıkça belirlenmiştir. O halde Mahkemece, dosyada mevcut İdare Mahkemeleri tarafından verilen ve kesinleşen kararlar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5926, Karar No: 2016/2521, Tarih: 08.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5926 E.  ,  2016/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yanında makine teknisyeni olarak çalışan sanığın yapmış olduğu iş nedeniyle müşteriden tahsil ettiği 1.000 TL'yi şirkete teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve diğer deliller nazara alındığında sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15917, Karar No: 2013/19811, Tarih: 12.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/15917 E.  ,  2013/19811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davaların açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, muhtelif tarih ve miktarlı senetler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının asıl ve birleşen davaları, 02.02.2010 tarihinde birinci kez, 18.05.2010 tarihinde ikinci kez takipsiz bıraktığı, dosyanın bu nedenle işlemden kaldırıldığı, 18.09.2012 tarihli duruşmada da davacının hazır bulunmadığı, davalının davayı takip etmediği ve duruşma sırasında mazeret dilekçesinin dosyada görülmediği gerekçeleriyle HMK’nun 150. maddesi uyarınca asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin, 18.09.2012 tarihli duruşma için 17.07.2012 havale tarihli mazeret dilekçesi verdiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin anılan mazeret istemi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden davacı vekilinin duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediğinden bahisle HMK’nun 150. maddesi uyarınca asıl ve birleşen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.