muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7470, Karar No: 2011/7035, Tarih: 30.11.2011

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesinde, İnşaatın Durumu başlıklı maddesinde A bloğun sözleşme tarihinde %60 seviyesinde olduğu belirtilmiştir. Davacı yüklenici inşaata başladıktan sonra belediyenin önceden yapılan A bloktaki merdivenler ile çatıyı yıktırarak yeniden yaptırdığını, hükme dayanak bilirkişi raporunda yüklenicinin gerçekleştirdiği imalât tutarına yeniden yapılan bu yerlerin imalât tutarı dahil edilmediğinden eksik hesaplandığından bahisle itiraz etmiştir. Davalı ve karşı davacının vekili olan tanık ...’da önceki merdivenlerin kırılıp yerine mermer merdiven yapıldığını, çatıda tadilatın da yüklenici tarafından yapıldığını belirtmiştir. Davalı arsa sahibi vekili olan bu tanığında ifadesiyle yeniden yapıldığı sabit olduğuna göre merdivenler ve çatının yeniden yapılma bedelinin de yüklenici alacağına katılması gerekir. Öte yandan dava konusu bağımsız bölüm satışını gerçekleştiren adı geçen vekil yine aynı tarihteki anlatımında, daireyi 28.000,00 TL’ye sattığını ve yarısını da yükleniciye verdiğini bildirmiştir. Oysa davacı yüklenici, 11.000,00 TL aldığını kabul etmiştir. Bu durumda 14.000,00 TL ödeme yapıldığının davalı tarafından kanıtlanması gerekir. Bu husus da kanıtlanmadan 14.000,00 TL’nin aynen kabulü usul ve yasaya aykırı olmuştur. O halde mahkemece yapılması gereken iş; yüklenicinin merdiven ve çatıda ikinci defa imalât yapmak zorunda kaldığı tanık anlatımları ile sabit olduğundan bilirkişiden ek rapor alınarak bunların yapım bedelinin de yüklenici alacağına katılması, ayrıca davalı ve karşı davacının daire bedelinden 11.000,00 TL dışında ödeme yapıldığına dair delilleri arasında “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığı kabul edilerek yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılmalı, sonucuna göre karşı davada hükme varılmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...’a geri verilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4575, Karar No: 2025/2977, Tarih: 30.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4575 E.  ,  2025/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/637 Esas, 2024/844 Karar

HÜKÜM: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/372 E., 2021/425 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2019/93361 sayılı "..." ibareli 5.sınıftaki marka başvurusuna, davalı Şirketin "..." ibareli markası nedeniyle gerçekleştirdiği itirazın ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2020-M-8392 sayılı kararı ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü uyarınca kabul edilerek başvurularının reddedildiğini, markaların tescilli olduğu sınıfta yer alan malların bilinçli tüketiciye hitap ettiğini, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, "..." ibaresinin 05.sınıfta sıkça kullanıldığını, “...”, “r” harfinin yanında yer alan “h” harfi İngilizcede okunmayacağı için “rin” ibaresinin "burun, burun şeklinde organ" anlamına geldiğini, burun spreylerinde yoğun şekilde kullanıldığını, müvekkiline ait markanın ilaç emtiasında tescil edilmek istendiğini, eczacılar aracılığıyla ve doktorlar tarafından düzenlenen reçete uyarınca ilaç verileceğini, bilinçli tüketicinin markaları kolaylıkla ayırt edebileceğini ileri sürerek 2020-M-8392 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, vitaminler, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler" emtiası bakımından markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, diğer emtialar açısından karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 2020/M-8392 sayılı kararının “05/01 İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, vitaminler, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler.” malları bakımından iptaline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde davalılara iadesine, 30.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1063, Karar No: 2014/21105, Tarih: 24.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1063 E.  ,  2014/21105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17940, Karar No: 2013/19627, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/17940 E.  ,  2013/19627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik araştırmaya, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birin- ci fıkrasından ''Adli para cezasının bir gün karşılığı 25,00 TL olmak üzere 125,00 TL'', ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 25,00 TL olmak üzere 100,00 TL'' ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda ''Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 25 TL'den paraya çevrilerek 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1277, Karar No: 2023/423, Tarih: 17.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/1277 E.  ,  2023/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2500 E., 2021/1942 K.

DAVA TARİHİ : 15.05.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/150 E., 2021/241 K.

Taraflar arasındaki sigortalının ölümünün meslek hastalığı olduğu iddiasına dayanan destekten yoksun kalma tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; müteveffa sigortalının sağlığında meslek hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik geliri alıp almadığı, vefat ettiği tarihte sürekli iş göremezlik geliri almakta iken mi öldüğü noktasında dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bilgi/belge bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan müteveffa sigortalının sağlığında meslek hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik geliri alıp almadığı, ölümü tarihinde sürekli iş göremezlik geliri almakta iken mi vefat ettiğinin, davacı murisinin çalışma kayıtları ile %60 oranında çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığının Kurum'dan sorularak cevebi yazlar ve ilgili belgeler dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemiz'e gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/7005, Karar No: 2022/1626, Tarih: 08.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7005 E.  ,  2022/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23.05.2018 tarih ve 2015/418 E- 2018/202 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.02.2020 tarih ve 2018/1897 E- 2020/156 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkçe Dil Bilgisi ve Dil Yeteneği 1, 2, 3, 4 ,5, 6, 7 ve 8. sınıflar, Pratik Test Yöntemleri Matematik 1, 2, 3, 4 ve 5 . sınıflar ile Bütün Dersler 2, 3, 4 ve 5. sınıflar adlı eserlerinden davalı tarafın intihal yapmak suretiyle yeni kitaplar oluşturduğunu, müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini, davalının Bay Kalem Türkçe 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar; Bay Kalem Matematik 4, 5, 6 ve 7. sınıflar ile Tüm Dersler 3, 4, 5 ve 6. sınıflar adlı eserleri yayımladığını, böylece müvekkili yazarın mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, dava tarihinden geriye doğru on yıllık süre içinde çoğaltıp satılan kitaplar için FSEK’in 68. maddesi uyarınca, davalı ile sözleşme yapılması halinde müvekkilinin isteyebileceği telif bedelinin üç katının, FSEK’ in 70/son maddesi uyarınca temin edilen kazancın, FSEK’ in 70/1 maddesi uyarınca 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile "tecavüz’ün ref’i ve basım ve dağıtımın tedbiren önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

17/05/2018 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 1.000,00 TL'lik maddi tazminat talebi 30.071,15 TL arttırılarak 31.071,15 TL'ye çıkarılmıştır.

Davalı vekili, müvekkili şirketin eserleri ile davacının eserleri arasında benzerlik ya da intihal bulunmadığını, davacının yayınlama hakkı olan Pratik Test Yöntemleri Matematik 1, 2, 3, 4 ve 5. sınıflar adlı eserlerin pratik test yöntemi ile müvekkili şirketin yayın hakkı olan Bay Kalem serisinin ise konu anlatımı yöntemi ile çoğaltıldığını, bu itibarla intihal yapılmasının olanaksız olduğunu, müvekkili şirketçe, eserlerin yayına hazırlanması, eserlerde değişiklik yapılarak güncellenmesi için çalıştırılan yazarlara telif ücreti ödendiğini, 2010 yılında patenti alınan Bay Kalem karakterinin her hakkıyla müvekkili şirkete ait olduğunu, eserlerin yayına hazırlığı sırasındaki tüm dokümanların kendilerinde bulunduğunu, 30 yıldır yayın hayatında olan şirketin ilk kez intihal ile ve haksız olarak suçlandığını, davacının mali ve manevi tazminat taleplerini fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın mali ve manevi hak sahibi olduğu anlaşılan ilim edebiyat eseri niteliğindeki Türkçe Dil Bilgisi ve Dil Yeteneği 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar, Bütün Dersler 2, 3, 4, 5. sınıflar adlı eserlerden alıntı yapılarak (blok halinde veya değiştirilerek) davalı tarafın Bay Kalem Türkçe 2, 3, 4, 5, 6,7 ve 8. sınıflar; Tüm Dersler 3, 4, 5 ve 6. sınıflar adlı eserlerinde (sözel kitaplarında) kullanıldığı ve bu suretle davacının FSEK 22 ve 23. maddelerinden kaynaklanan mali haklarından “çoğaltma” ve “yayma” haklarını ihlal ettiğinin anlaşıldığı, davacı tarafın FSEK 68/1 maddesine göre 3 kat telif tazminatı isteyebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacı tarafça ıslah suretiyle talep edilen telif tazminatından alacağını temlik ettiği kısım mahsup edilerek 30.821,15 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, diğer ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının mali ve manevi hak sahibi olduğu eserlerin, ilim edebiyat eseri niteliğinde olduğunun, davalının bu eserlerden alıntı yaptığının hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporu ile belirlendiği, davacının FSEK 22 ve 23. maddelerinden kaynaklanan mali haklarından “çoğaltma” ve “yayma” haklarının ihlal edildiği, davacı tarafın FSEK 68/1 maddesine göre 3 kat telif tazminatı isteyebileceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(1) İstinaf Mahkemesi kararı davacı vekiline 14.07.2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı asil tarafından verilen 14.09.2020 tarihli dilekçe ile lehlerine hükmolunan tazminatla ilgili olarak ıslah dilekçesine göre değil dava dilekçesindeki taleplerine göre karar verilmesi talep edilmiş ise de, sözkonusu dilekçe ile ilgili olarak herhangi bir harç yatırılmadığı, temyiz formuna göre temyiz defterinde kaydının olmadığı, davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, talebin süresinde de olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının mezkûr dilekçesi usuli dairesinde yapılmış bir temyiz kabul edilemeyeceğinden, davacının talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

(2) Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı asilin talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 445,65 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine,

08/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.