muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/24376, Karar No: 2011/5531, Tarih: 05.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24376 E.  ,  2011/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Köy Kanunu'nun 8.maddesinde köyün orta mallarının, devlet malı gibi korunacağı hüküm altına alınmış olduğundan, köy orta malları haczedilemez. Köy orta malı, köy tüzel kişiliğinin ve taşınmaz tüm mallarını kapsayan bir kavramdır. Mahcuz taşınmazlar da bu kavram içindedir. Bu yasa ya da başka bir yasada özgülendikleri amaca veya başka bir ölçüye göre (yasada kamuya tahsis kararı gerektiği öngörülmemiştir.) bir ayırım yapılmadığından köy tüzel kişiliğinin malları, İİK.nun 82/1-1.maddesi gereği haczedilemez.Bu düşünce ve sonuç 30.5.1940 tarih ve 21/36 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça belirtilmiştir.Bu konuda yapılan şikayet de süreye tabi bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece öncelikle haczedilmezlik şikayetinin esasının incelenerek haczin kaldırılmasına karar verildikten sonra üzerinde haciz bulunmayan taşınmazların da ihale edilemeyeceği hususu düşünülerek mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19277, Karar No: 2011/5117, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19277 E.  ,  2011/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13182, Karar No: 2012/12216, Tarih: 28.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/13182 E.  ,  2012/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sırasında; Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine Sağlık İl Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş gibi oluşturulan sahte uygunluk belgesi ile eylemin gerçekleştirilmiş olduğunun iddia edilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2012 gün ve 2012/225 E. 2012/246 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9349, Karar No: 2023/3106, Tarih: 29.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9349 E.  ,  2023/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2016 tarihli ve 2016/746 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sayaçtan geçmeksizin, direk enerji kablolarına hat bağlamak suretiyle kaçak elektrik kullanılması şeklindeki eylemi nedeniyle karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/216 Esas, 2016/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna, toplanan delillerin mahkûmiyet kararı verilmesi için yeterli olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından yapılan denetimde, ... ili ... mahallesi 367. sokak ...numaralı meskende enerji kablolarına direk hat çekilmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiği, kaçak elektrik tespit tutanağı altında imzadan imtina eden sanığın adının yer aldığı, sanığın ifadesinde, olay günü tutanak tutulan adreste oturan kardeşi ...'in, görevliler ile tartıştığını gördüğü ve kardeşinin, tutanak tutulurken kimliğini ibraz etmeyi kabul etmemesi nedeniyle kendi kimliğini görevlilere verdiğini ve kaçak elektrik kullanmadığını ifade ettiği, mahkeme tarafından dinlenen tutanakta imzası olan tanığın "Olay günü bahse konu meskene geldik. Sayacın olmadığını gördük. Ev sahibinin ismini ... olarak öğrendik. Tutanak tutmak için ev sahibinden kimliğini istedik. Ancak ev sahibi kimliğini bize vermedi. Bir süre sonra abisi olduğunu öğrendiğimiz ... geldi. Biz ...'ye kardeşi ...'nin kaçak elektrik kullandığını ve bize kimliğini vermediğini anlattık. Bunun üzerine ... de kendi kimliğini bize verdi. " şeklinde beyanda bulunarak sanığı doğruladığı, İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/216 Esas, 2016/351 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9248, Karar No: 2018/11709, Tarih: 26.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/9248 E.  ,  2018/11709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, kira alacağının tahsili amacıyla davalı borçlu aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalı borçlunun borca itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, takibin durdurulmasına ilişkin karar alacaklıya tebliğ edilmediğinden davacının itirazın kaldırılması ve tahliye talebi İcra ve İflas Kanunu'nun 269/a. maddesine göre 6 aylık süre içerisinde olup, davanın süresinde olduğu, davalı tarafından kira borcunun olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 269/c. maddesinde sayılan belgelerden biri ile ispat edilemediği, cevap dilekçesine eklenmiş olan banka dekontlarının havale niteliğinde bulunduğu, açıkça hangi borcun ödendiğine dair kaydın bulunmadığı, açıklama yer almadığından davaya konu kira sözleşmesine ait kira borcunun ödemesi olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından davalının itirazın kaldırılmasına ve davalının takip dosyasına konu tarla vasıflı taşınmazlardan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davaya ve icra takibine konu 03/09/2012 başlangıç tarihli, altı yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. İş bu yazılı kira sözleşmesi ile 479 ada 11 parseldeki 10.800 m2 tarla, 479 ada 41 parseldeki 9.600 m2 tarla,

2-Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davaya ve icra takibine konu 03/09/2012 başlangıç tarihli, altı yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin varlığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. İş bu yazılı kira sözleşmesi ile 479 ada 11 parseldeki 10.800 m2 tarla, 479 ada 41 parseldeki 9.600 m2 tarla,

481 ada 4 parseldeki 16.000 m2 tarla davalıya ürün yetiştiriciliği için kiralanmıştır. Bu durumda sözleşmenin bu niteliğine göre kiralananın taraflar arasında TBK.nun 357.maddesinde tanımı yapılan hasılat (ürün) kirasına ilişkin hükümlere tabi olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat (ürün) kirası olduğu anlaşıldığına göre borçlu kiracıya gönderilen ödeme emrinin TBK.nun 362.maddesine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Anılan yasa maddesine uygun olarak düzenlenen ödeme emri ile borçlu kiracıya 60 günlük ödeme süresi verilmiştir. Davacı alacaklı, 03.09.2012 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 03.11.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 3.000,00 TL kira alacağının faiziyle tahsilini talep etmiştir. Ödeme emri borçlu kiracıya 04.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu süresinde verdiği dilekçe ile borca itiraz etmiştir. Davacı tarafça tahliye istemli dava, İİK.'nun 269/1.maddesi uyarınca, yasal 60 günlük süre beklenmeden 17.12.2015 tarihinde açılmıştır. Ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal altmış günlük ödeme süresi beklenmeden tahliye isteminde bulunulamaz. Bu durumda mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın tahliyeye hasren BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12070, Karar No: 2014/12076, Tarih: 22.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12070 E.  ,  2014/12076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine 03/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; görevsizliğe ve husumet yokluğundan davanın reddine dair verilen 03/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda yazılı biçimde karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararı, yargı yolu bakımından görevsizlik ve husumet yokluğundan redde ilişkin olup; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarife'sinin 7. maddesinin 1. ve 2. fıkraları uyarınca, maktu avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekir. Mahkemece, nispi ücret takdiri yerinde görülmemiştir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Mahkeme kararı, yargı yolu bakımından görevsizlik ve husumet yokluğundan redde ilişkin olup; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarife'sinin 7. maddesinin 1. ve 2. fıkraları uyarınca, maktu avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekir. Mahkemece, nispi ücret takdiri yerinde görülmemiştir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün 4. ve 5. bentlerinde yer alan: "4.672,50" rakamlarının çıkartılarak yerlerine: "1.500,00" rakamının yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20985, Karar No: 2014/1495, Tarih: 30.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20985 E.  ,  2014/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, inşaat işinde Kurumca uygulanması gereken işçilik oranının %5 olarak yeniden tespitine, teminat mektuplarının iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2472, Karar No: 2012/20914, Tarih: 12.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2472 E.  ,  2012/20914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/5900, Karar No: 2014/1141, Tarih: 19.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/5900 E.  ,  2014/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/56743

Mahkeme : GAZİANTEP 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 28.11.2011- 2011/186 esas ve 2011/470 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca, sanık Kemal müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen suç konusu 6912,5 gram esrarın miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığına göre, temel cezanın alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de, TCK'nın 3/1. maddesindeki “orantılılık” ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere aykırı olarak, temel hapis cezası 5 yıl olan alt sınır çok aşılarak 10 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık Kemal müdafii, sanık Mehmet ve müdafii ile sanık Abdullah'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 19.02.2014 tarihinde Başkan Vekili sanıklar Kemal ve Abdullah yönünden ek gerekçesi ve oybirliğiyle karar verildi.

EK GEREKÇE

(Sanıklar Kemal ve Abdullah hakkında)

5237 sayılı TCK'nın birinci kitabının ikinci kısmının dördüncü bölümünde "suça iştirak" düzenlenmiş; "fail, azmettirme ve yardım etme" olmak üzere üç iştirak biçimi kabul edilmiştir.

TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrasında "suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur" denilerek "fail" tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 39. maddesinde ise, suçun işlenmesine yardım edenin cezasından indirim yapılması öngörülmüş ve "suçun işlenmesine yardım etme" kapsamındaki hareketler "suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda sanıklar Kemal ve Abdullah'ın, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında seçimlik olarak sayılan hareketlerden herhangi birini gerçekleştirdiklerine; bu bağlamda suç konusu uyuşturucu maddenin temini, yüklenmesi, paketlenmesi, taşınması gibi bir fiile katıldıklarına ya da uyuşturucu maddeye ortak olduklarına ilişkin hiçbir delil bulunmamaktadır. Sabit olan fiilleri, diğer sanık Mehmet tarafından suç konusu esrarın nakledilmesi sırasında, başka bir araçla önden giderek yol kontrolü yapmaktan ibarettir.

Böylece, uyuşturucu madde nakletme suçunun işlenmesine yardım eden sanıkların cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Sanıklar Kemal ve Abdullah hakkındaki bozma nedenleri arasına bu durumun da eklenmesi gerektiği düşüncesindeyim. 19.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/11452, Karar No: 2015/18, Tarih: 12.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11452 E.  ,  2015/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: (... Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.