muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3692, Karar No: 2016/15, Tarih: 11.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/3692 E.  ,  2016/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/408725

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

NUMARASI : 2011/63 (E) ve 2011/283 (K)

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

1- Sanık ........ hakkında nitelikli güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ........ müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine “TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ........ hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Denizli 2. İcra Müdürlüğünde icra müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, diğer sanık .............. ait ................... plakalı araca ilişkin yaptığı haciz işlemini, aracı görmeden ve haciz tutanağında belirtilen zaman diliminde yapmadığının iddia ve kabul olunduğu olayda, sanığın, Çal 1. İcra Müdürlüğü tarafından gönderilen 10.11.2010 tarihli ilk talimat ve olay günü yalnızca yedieminin belirtildiği ikinci talimat doğrultusunda suça konu haciz işlemini gerçekleştirmekten ibaret eylemi bakımından, diğer sanıklar ........ ve ....... icra müdür yardımcısı olan sanık .......... belirtilen haczi, aracı göremeden ve tutanakta yazan zaman diliminde yapmadığına ilişkin olarak sonraki ifadeleri ile çelişen savunmalarından başka somut ve kesin bir delil bulunmadığı gibi görevi kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için kamu görevinin gereklerine aykırı davranışın, kişilerin mağduriyetine veya kamunun ekonomik bakımdan zararına neden olması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlamış olmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın unsurları oluşmayan görevi kötüye kullanma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ............ müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13163, Karar No: 2015/19986, Tarih: 09.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13163 E.  ,  2015/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2014/862-2015/391

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin K... Ç...A.... Lisesinde öğrenci olduğunu, herhangi bir gelirinin bulunmadığını, reşit olması nedeniyle anne ve davalı babasının boşanması neticesinde hükmedilen nafakanın sona erdiğini, davalının parasal desteğine ihtiyacı olduğunu belirterek; aylık 300,00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında; davalının emekli maaşından başka gelirinin bulunmadığını, kirada oturduğunu, davacının annesiyle oturduğu eve davalıyı almadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının reşit olup lise öğrenimine devam ettiği ve davalı babasının giderlerine katkıda bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 300,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; 12/02/2015 tarihli ön inceleme duruşmasında, 6 nolu ara karar ile davacının giderlerinin şimdilik karşılanması için takdiren 200,00 TL aylık yardım nafakasının dava süresince davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, hükümde ise dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL yardım nafakasına hükmedildiği görülmektedir.

28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.

28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.

O halde; davacı yararına hükmedilen yardım nafakasının infazında tereddüt yaratmayacak şekilde ön inceleme duruşmasında hükmedilen 200,00 TL yardım nafakasının mükerrer tahsil edilmemesinin hükümde yer alması gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. maddesinde “davacının davasının kabulü ile” ifadesinden sonra gelmek üzere “12/02/2015 tarihli ön inceleme duruşmasında, 6 nolu ara karar ile hükmedilen 200,00 TL aylık yardım nafakasının mükerrer tahsil edilmemesi koşuluyla” ifadesinin eklenilmesi suretiyle hükmün 1. maddesinin “Davacının davasının kabulü ile, 2/02/2015 tarihli ön inceleme duruşmasında, 6 nolu ara karar ile hükmedilen 200,00 TL aylık yardım nafakasının mükerrer tahsil edilmemesi koşuluyla aylık takdiren 300,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7394, Karar No: 2011/20789, Tarih: 14.10.2011

11. Ceza Dairesi 2011/7394 E., 2011/20789 K.

**11. Ceza Dairesi 2011/7394 E., 2011/20789 K.**

**- ALDATMA YETENEĞİ

- BONONUN HAK SAHİBİNE İADESİ

- SAHTECİLİK**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanun'un 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise kanun yoluna başvuru şekli ve bu yola başvuru süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı hususunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde gösterilmediğinden sanığın temyiz başvurusu süresinde kabul edilip, temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 13.01.2009 gün ve 2008/399 esas, 2008/428 sayılı ek karar kaldırılarak, yapılan incelemede;

Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, 13.10.2004 tarihli oturumda suça konu belge getirtilip, yapılan inceleme ve gözlemde; "bono aslının dosyadaki fotokopisine uygun olduğu, üzerine açık renkteki bir kalemle vade, alacaklı ismi, borçlu isim ve adresi ile tanzim tarihinin yazıldığı, borç miktarının yazı ve rakamla farklı bir kalemle yazıldığı, borcun rakamla yazılan kısmında koyu renkli kalem yazısı altında açık renkli ikinci bir kalem yazısının da fark edilir olduğu, bir rakamının altında farklı üçüncü bir kalem izinin olduğu, daha sonra koyu renkli kalemle tüm rakamların üzerinden gidilerek, senet metnini aynı kalemle ve yazı ile senet bedelinin yazılmış olduğu" yönündeki tespitte bulunulmasına ve hükümde yer alan "bono bedelindeki değişikliğin yazı ile de yazılması nedeniyle aldatma yeteneğini taşıdığı" yönündeki gerekçenin, Dairemizce dosyaya intikali sağlanan suç konusu belge üzerindeki inceleme ve gözlem neticesinde de isabetli bulunması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun manevi unsuru itibariyle oluşmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamış olmasının yasaya uygun olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun manevi unsuru itibariyle oluşmadığına, cezanın ertelenmesi gerektiğine, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamış olmasının yasaya uygun olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu adli emanette kayıtlı bononun ilk düzenlendiği andaki 333 TL'lik değeri itibariyle geçerli olduğu gözetilerek, bonoya bu miktar üzerinden geçerli olduğu şerhi düşülüp, hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından "adli emanetin 2004/1856 sırasında kayıtlı bononun üzerine iptal şerhi verilerek karar kesinleştiğinde dosya içerisinde saklanmasına" ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine "adli emanetin 2004/1856 sırasında kayıtlı bononun 333 TL'lik değer yönünden geçerli olduğu şerhi yazılarak, hak sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), Dairemizin 16.09.2011 gün ve 2011/7394 sayılı müzekkeresi uyarınca Adana Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.10.2011 günlü yazısı ekinde kapalı zarf içinde dosyaya intikali sağlanan suça konu bono aslının, dava dosyası içine konularak mahkemesine iadesine, 14.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2239, Karar No: 2018/5517, Tarih: 11.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2239 E.  ,  2018/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... - ...

DAVALILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi, 641 ada, 3 parselde kayıtlı ...... apartmanı zemin kat 2 bağımsız bölüm nolu taşınmazın 1/4 ve 1/4 oranlarında maliki olduklarını, yapılan teknik inceleme neticesinde 6306 sayılı Kanun kapsamında apartmanın riskli yapı olarak tespit edildiğini ve risk raporunun kesinleştiğini, ...... 15. Noterliği 07.09.2015 tarih, 25830 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile ...... Apartmanının 6306 sayılı Kanun kapsamında yeniden inşasına ilişkin arsa/hak sahipleri olağanüstü genel kurula davet edildiğini, tüm kat maliklerinin sözleşmeyi kabul ve imza etmesine yönelik baskılar kurulduğunu 22.09.2015 tarihli toplantıda anlaşıldığını, gündem maddelerinin oy çokluğu ile kabul edildiğini, taraflarınca maddelere ret oyu verildiğini ve tutanağın itirazı kayıtla imza altına alındığını, müteahhit şirketin müvekkillerine ...... 15. Noterliğinin 07.10.2015 tarih ve 28387 yevmiye nolu ihtarnamesi ile sözleşmeyi imza etmeleri aksi halde tapudaki hisselerinin ellerinden alınacağınını bildirdiğini, yapılan tüm işlemlerin açıkça 6306 sayılı Kanuna ve hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkillerini mağdur etmeye yönelik olduğunu bildirerek 22.09.2015 tarihli ...... apartmanı olağanüstü kat malikleri kurulunda alınan hukuka, usule ve hakkaniyete aykırı kararların iptaline, tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına, taşınmaza yönelik yapılacak yıkım, İnşaat ve benzeri faaliyetlerin engellenmesi için tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece 22/09/2015 tarihli kat malikleri toplantısına toplam 17 malikten 13'ünün asaletin ve vekaleten olmak üzere katıldığı, davacıların bu toplantıda vekaleten temsil edildikleri, toplantıda 870/1000 hisseye sahip 13 malikin temsil edildiği, bunlardan 815/1000 hisseye sahip 11 malik tarafından asaleten/vekaleten olmak üzere toplantı tutanağının kayıtsız şartsız imzalandığı, buna karşılık 2 nolu bağımsız bölüm maliklerinden 55/1000 hisseye sahip davacı iki malikin vekili tarafından kararlara itiraz edilerek toplantı tutanağının ihtirazi kayıtla imzalandığı, risk raporu kesinleşmiş olan binanın 6306 sayılı Kanun kapsamında yıkılarak kat karşılığı yeniden inşaası ile ilgili olarak 22/09/2015 tarihinde yapılan malikler toplantısında alınan kararlarda 2/3 çoğunluğun sağlandığı, böylelikle 6306 sayılı Kanunun 6/1 maddesinde öngörüldüğü şekilde, dava konusu riskli binanın yeniden inşaası ile ilgili olarak, 22/09/2015 tarihinde yapılan kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptalini gerektirecek bir husus bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 22/09/2015 tarihli ...... apartmanı olağanüstü kat malikleri kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Dava konusu ...... apartmanının 22/09/2015 toplantı tarihi itibariyle binanın yıkılmamış olması halinde 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundaki hükümlere göre genel kurulun iptali talebinin değerlendirileceği açık olup binanın yıkılması halinde Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmayacağı ve 6306 sayılı Kanun hükümlerinin ve yönetmeliğinin değerlendirileceği dikkate alınarak öncelikle toplantı tarihinde dava konusu taşınmazın yıkılıp yıkılmadığı hususu araştırılıp buna göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırma doğrultusunda karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/09/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12617, Karar No: 2013/17616, Tarih: 10.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12617 E.  ,  2013/17616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının davalının kızı olduğunu, üniversite eğitimine devam ettiğini beyan ederek, ödenmekte olan 200 TL yardım nafakasının aylık 700 TL ' ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki 2012/927 Esas sayılı dosyasının incelenmesinden, 20/04/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı lehine aylık 500.00 TL yardım nafakasına hükmolunduğu, karar tarihinin 01/10/2012 olduğu, 01/10/2012 tarihinde verilen karar ile nafakanın 500.00 TL ye çıkartılmış olması, aradan geçen süre itibarı ile nafakanın yeniden artırılması koşullarının bulunmadığı, 09/07/2012 tarihi itibarı ile davacının sigortalı olarak çalışmaya başladığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yeralmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir.

Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Dosyanın incelenmesinden,mahkemenin gerekçesine dayanak yaptığı ve önceki dönem yardım nafakasına ilişkin kararın henüz kesinleşmediği, Yargıtay tarafından bozularak mahkemesine iade edildiği görülmüştür.

Öyle ise mahkemece, önceki dönem nafaka tespitine ilişkin dava dosyasının kesinleşmesini bekletici mesele yaparak, o davada belirlenecek yardım nafakası tutarına göre, davacının da bir işte çalışıp çalışmadığı ve elde ettiği gelir tutarı, çalışmasının devamlılık arzedip etmediği gibi hususlar da gözetilerek yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken,eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5589, Karar No: 2015/8234, Tarih: 26.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5589 E.  ,  2015/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kovuşturma aşamasında dosyaya ibraz edilen...Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin 01.10.2010 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın madde bağımlılığı nedeniyle ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne sevk edildiği ve sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında madde bağımlısı olduğunu beyan etmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi ışığında sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen veya önemli derecede azalma olup olmadığının araştırılıp yöntemince raporla saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18782, Karar No: 2012/23224, Tarih: 12.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18782 E.  ,  2012/23224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dava dilekçesinde, tahsili ve mesleği olmadığını, ev temizliği, bulaşıkçılık gibi işler yaptığını, düzenli bir iş bulamadığını, gelirinin olmadığını, babasının ...'dan emekli olduğunu, gayrimenkullerinin olduğunu belirterek aylık 500 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin ... Aile Mahkemesi olduğunu, davalının nafaka ödeyecek gelirinin olmadığını, genç ve sağlıklı olan davacının çalışabileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne; aylık 350 TL nafakanın takdirine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK 364/1. maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 07/06/1998 gün, 1998/656 E.- 1998/688 K.sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nev'i sosyal yardımlaşma olup ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.Somut olayda; davacı kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun olduğundan üst soyu olan babasından yardım nafakası isteyebilir. Ne varki yardım nafakasının miktarı takdir edilirken bunu ödemekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi gerekir. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçimine katkı olacak miktarda, davalının da geliri ile orantılı olarak Medeni Kanunun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.