muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22667, Karar No: 2017/8372, Tarih: 29.05.2017

tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11751, Karar No: 2007/11780, Tarih: 11.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11751 E.  ,  2007/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8631, Karar No: 2011/23075, Tarih: 01.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/8631 E.  ,  2011/23075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan ...'ın beraetine, ...'in mahkümiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2007 gün ve 2007/249 Esas, 2007/769 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen YCGK.nun 20.10.2009 tarih ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılan sanıklar ... ve ...'un savunmalarının ayrı müdafiiler tarafından üstlenilmesinin sağlanması gerektiği gözetilmeksizin aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık ... Kuşum yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22560, Karar No: 2023/11245, Tarih: 19.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22560 E.  ,  2023/11245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/30 E., 2017/214 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanığın bilinen en son adresinin aynı zamanda mernis adresi olduğunun, yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık adına mernis adresine tebliğe çıkartıldığının ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle muhtara tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre sanığın adreste bulunmaması halinde, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken; bu işlemler yapılmadan, sanığın mernis adresinde oturup oturmadığı veya mernis adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre işlem yapılarak tebliğ evrakının muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza

Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 01.06.2012 tarihli ve 2012/612 Esas, 2012/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 01.06.2012 tarihli ve 2012/612 Esas, 2012/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 01.06.2012 tarihli ve 2012/612 Esas, 2012/289 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin 09.10.2013 tarihli ve 2013/1164 Esas, 2013/1144 Karar sayılı ilamıyla; Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında; Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2013/2583 Esas, 2014/851 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 09.10.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 09.10.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 11.04.2015 tarihinde basit yaralama suçunu işlediğinin İstanbul Anadolu 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/326 Esas, 2015/618 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Hani Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/30 Esas, 2017/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 02.09.2014 tarihli ve 2013/2583 Esas, 2014/851 Karar sayılı, açıklanması geri bırakılan hükmünün açıklanmasına, sanığın emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkındaki suçlamanın asılsız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkındaki suçlamanın asılsız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yapılan incelemede; Diyarbakır Hani İlçe Jandarma Komutanlığı Merkez Jandarma Karakol Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın, Merkez Jandarma Karakol Komutanı J.Kd.Bçvş. ... tarafından 16.02.2012 tarihinde 22.00-24.00 saatleri arasında 9 numaralı çevre emniyet nöbetçisi olarak görevlendirildiğine ilişkin nöbet listesinde değişiklik yapıldığı, Nöbetçi Çavuşu J.Komd.Onb. ...’nın aynı gün saat 21.40 civarında sanığın yanına giderek 22.00-24.00 saatleri arasında 9 numaralı çevre emniyet nöbet yerinde nöbeti olduğunun şifahen tebliğ edildiği, ancak sanığın nöbete çıkmayacağını beyan etmesi üzerine Nöbetçi Çavuşunun Merkez Jandarma Karakol Komutanının yanına giderek durumu bildirdiği, Merkez Karakol Komutanının Nöbetçi Çavuşa sanığı çağırmasını bildirmesi üzerine Nöbetçi Çavuşun sanığın yanına gelerek Merkez Jandarma Karakol Komutanının kendisini çağırdığını sanığa söylediği, sanığın da J.Kd.Bçvş. ...’ın yanına giderek nöbete çıkmayacağını, çok ... olduğunu bildirdiği, J.Kd.Bçvş. ...’ın da sanığa sen gündüz revire gittiğinden dolayı nöbete çıkmadın, o yüzden senin yerine nöbet tutan arkadaşının nöbetini sana yazmak zorunda kaldım dediği, sanığın Merkez Jandarma Karakol Komutanına yeniden ... olduğunu ve nöbete çıkmayacağını tekrar ettiği, bunun üzerine J.Kd.Bçvş. ...’ın da sanığa suç işlediğini ve hakkında Nöbetçi Astsubayına tutanak tutturacağını bildirdiği, müteakiben Hrk. Mrk. Nöbetçi Astsubayı Uzm.J.III.Kad.Çvş. Murat Ünal ve Nöbetçi Subayı J.Kd.Üçvş. ...’a konu hakkında tutanak tanzim etmelerini emrettiği, sanık yanlarına geldiğinde Uzm.J.III.Kad.Çvş. Murat Ünal’ın sanığa neden nöbete çıkmadığını, nöbet tutup tutmayacağını sorduğu, sanığın Nöbetçi Astsubayına hitaben çok nöbet tuttuğunu, gece uykusuz kaldığını, nöbet tutmak istemediğini, tutanak tutulsa dahi nöbete çıkmayacağını yüksek sesle beyan ettiği, Nöbetçi Astsubayının sanığa nöbeti tutmadığı takdirde hakkında tutanak tutacağını söylediği, sanığın ise hakkımda tutanak tutsanız bile nöbet tutmam ve tutanağı imzalamam dediği, Nöbetçi Astsubayının ise sanığa sen artist misin?, elini kolunu oynatma, esas duruşunu göster, senin burada kimseye bağırmaya hakkın yok şeklinde karşılık verdiği, bilahare sanığı göndererek olay tespitine ilişkin tutanak düzenlediği, bu suretle sanığın kendisine tevdi edilen nöbet hizmetine ilişkin emri mütemadiden tekrarlanmasına rağmen açıkça reddetmek suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işleyip nöbet hizmetini kısmen de olsa ifa etmediği, tüm dosya kapsamından maddi vakıa olarak anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmalarında özetle; olay günü 14.00-16.00 ve 18.00-20.00 saatleri arasında 9 nolu mevzi nöbetçisi olduğunu, muayenesinin uzamasından dolayı 14.00-16.00 nöbetine gidemediğini, nöbete geç kalacağını bildiğinden dolayı ...'ya benim yerime nöbet tut dediğini onun da tamam diyerek karşılık verdiğini, muayeneden geldikten sonra, 18.00-20.00 nöbetine çıktığını, daha sonra nöbetinin olmadığını düşünerek gidip yattığını, bir süre sonra nöbetçi çavuş Murat Katırcının yanına gelerek 22.00-24.00 saatleri arasında 1 nolu kulede nöbetinin olduğunu söylediğini, sebebini sorduğunda, nöbetlerde kayma olduğunu ve kendisine verilen listede adının bulunduğu şeklinde karşılık verdiğini, bunun üzerine nöbete çıkmayacağını söylediğini beyan etmiştir.

3.Tanık beyanları, olay tespit tutanağı, vaka kanaat raporu, olay gününe ait hizmet çizelgesi ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan İstanbul Anadolu 74. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/326 Esas, 2015/618 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığa atılı suç tarihi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu hususu göz önüne alındığında; sanığa atılı suçun işlendiği 16.02.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmamış olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşabilmesi için, amir tarafından verilmiş bir emrin bulunması, emrin konusunun hizmete ilişkin olması, bu hizmet emrinin suçun faili olan ast yönünden özelleştirilerek somut hale getirilmesi ve fail astın emre itaatsizlikte ısrar kastıyla hareket ederek verilen emrin yerine getirilmesini sözlü veya fiili olarak açıkça reddetmesi gerekmektedir.

2.1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşabilmesi için, amir tarafından verilmiş bir emrin bulunması, emrin konusunun hizmete ilişkin olması, bu hizmet emrinin suçun faili olan ast yönünden özelleştirilerek somut hale getirilmesi ve fail astın emre itaatsizlikte ısrar kastıyla hareket ederek verilen emrin yerine getirilmesini sözlü veya fiili olarak açıkça reddetmesi gerekmektedir.

3.Sanığa olay tarihinden önce nöbetçi çavuş ve nöbetçi astsubay tarafından defalarca kendisine bildirilmek suretiyle tebliğ edilerek malum ve muayyen hale getirilen, hizmete ilişkin emir olduğunda kuşku bulunmayan nöbet görevinin yerine getirilmesine ilişkin emrine aykırı davranışını hukuken haklı kılacak ve suç kastını ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı anlaşılmakla; savunmalarına itibar edilmeyerek, sanığın Mahkemece emre itaatsizlikte ısrar suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesinin ardından beş yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar olunması üzerine açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hani Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2017 tarihli ve 2017/30 Esas, 2017/214 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3624, Karar No: 2021/10760, Tarih: 30.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3624 E.  ,  2021/10760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/54 E. - 2018/949 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Karacabey Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/54 E-2018/949 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama ceviz bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Karacabey İlçesi, Harmanlı Mahallesi, 4993 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki:

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedel, davalıya karar tarihi itibariyle ödenmeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına yerine (karar kesinleşinceye) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 9 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına yerine (karar kesinleşinceye) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 9 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.