muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10159, Karar No: 2022/4062, Tarih: 23.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10159 E.  ,  2022/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : MALATYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istekli dava sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 23/05/2022 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan ...’ın 231 ada 9 parsel sayılı taşınmazının öncelikle ara malik...’e, ondan da davalıların mirasbırakanı ...’e devredildiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, aksi halde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, dava konusu taşınmazın öncesinde 22 ada 567 ve 568 parsel sayılı taşınmazlar iken toplulaştırma işlemi ile 231 ada 9 parsel sayılı taşınmazın oluştuğunu, 22 ada 567 ve 568 parselin öncesinde kadastro harici taşlık alan olduğunu, davalılardan ...in burayı imar ve ihya ettiğini, kayısı fidanları ektiğini, dava konusu taşınmazın toplulaştırma işlemi sonucunda mirasbırakan adına tescil edildiğini, ayrıca mirasbırakan tarafından davalılardan ...e verilen vekaletname olduğunu, mirasçılardan mal kaçırma amacında olsaydı mirasbırakan adına kayıtlı dava dışı taşınmazları da istediği kişiye devredebileceğini, mirasbırakan tarafından dava konu taşınmazın 10.236 TL bedelle dava dışı ara malik...’e, ondan da bedelini ödemek suretiyle mirasbırakanları ...’e devredildiğini, muvazaa olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı ...'in dava konusu taşınmazı devraldıktan sonra hiç kullanmaması, mirasbırakan ile ... arasında devri haklı kılacak beşeri bir ilişkinin bulunmaması, taşınmazın devir silsilesinde tarafların birbirleri ile olan yakınlık derecesi de dikkate alındığında söz konusu devirlerin bedelsiz olarak yapıldığı, tapudaki işlem her ne kadar satış ise de aslında taşınmazın mirasbırakan tarafından ...'e bağış yapıldığı, mirasbırakanın taşınmazı satması için haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakan tarafından dava konusu taşınmazın satışa çıkartılması sonrasında bedeli mirasbırakana ödenmek suretiyle iktisap edildiğini, davalıların ekonomik anlamda durumlarının iyi olduğunu, dava konusu taşınmazı satın aldıkları tarihe yakın dönemde başka taşınmazlar da satın aldıklarını, mirasbırakanın yaşam tarzı gereğince aşırı derecede harcama yaptığını, dava konusu taşınmaz dışında bir takım dava dışı taşınmazlarını da satmak zorunda kaldığını, satış bedelinin mirasbırakana bizzat ödendiğini, muvazaanın olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 30/09/2021 tarihli ve 2021/977 Esas - 2021/1008 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın temlik tarihindeki gerçek değeri ile tapuda gösterilen değeri arasında önemli farklılıklar bulunduğu, temlik tarihi itibariyle mirasbırakanın ihtiyacı olarak gösterilen ekonomik sebeplerin yeterince inandırıcı ve satışı gerektiren sebepler olarak görülmediği, mirasbırakanın sağlığında hak dengesini gözetir kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yaptığının kayden saptanamadığı, tarafların ekonomik durumları göz önünde bulundurulduğunda mirasbırakanın dava konusu taşınmazı davalıların mirasbırakanına gerçekte bağışladığı halde ara malik kullanmak suretiyle tapuda satış yapılmış gibi muvazaalı olarak temlik ettiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tanığı olarak dinlenilen ...’in dava konusu taşınmazı hiç kullanmadığını beyan etmiş olmasına rağmen çiftçi kayıt sistemindeki kayıtlardan dava konusu taşınmazı kullandığının kayden sabit olduğunu, mirasbırakanın müsrif bir hayat yaşaması nedeniyle bir çok taşınmazını satmak zorunda kaldığını, dava konusu taşınmazı da piyasaya olan borçları nedeniyle satılığa çıkarttığını, davalılar tarafından bedeli mirasbırakana ödenmek suretiyle dava konusu taşınmazın satın alındığını, muvazaanın olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2) nolu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV.3.) no.lu paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınmasına, aşağıda yazılı 22.375,93 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 23/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19091, Karar No: 2013/3921, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19091 E.  ,  2013/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, yaşlı bir insan olan şikayetçinin evine gelip, oğlunun bir kavgaya karıştığını ve yaralandığını, karakolda bulunduğunu, para götürülmezse cezaevine alınacağını söyleyip aldatarak şikayetçiden bir miktar para ile altın alması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2)Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK.nun 232/6.maddesine aykırılık oluşturulması,

3)Adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerekliliğine uyulmaması,

4) 5237 sayılı Yasa'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerekliliğine uyulmaması,

4) 5237 sayılı Yasa'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.bendindeki "25 gün karşılığı adli para cezası" yerine "5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına", 2.bendindeki "250,00 TL adli para cezası" yerine "TCK.nun 52/4 maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 TL'den olmak üzere 2 gün karşılığı 40,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına", 5237 sayılı Kanunun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme "53.maddenin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibareleri eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6652, Karar No: 2014/11304, Tarih: 17.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6652 E.  ,  2014/11304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/203-2013/231

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.07.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 126 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazlarında bulunan ürüne, komşusu davalının taşınmazlar arasında bulunan sulama birliği tarafından yapılmış su yollarını bozarak yağmur sularının yönlendirmek suretiyle zarar verdiğini belirterek, tespit edilecek tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nın 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 26.12.2012 tarihli ziraat bilirkişi raporunda keşif tarihi itibariyle davacının taşınmazlarında tarımsal ürün olmadığı, davalının kendi taşınmazında tahrifat yapması nedeniyle biriken yağmur sularının davacının taşınmazlarındaki ürünlerine zarar verdiğinin sulama birliği tarafından düzenlenen ceza makbuzlarından anlaşıldığı belirtilmiştir. Ancak dosya içerisindeki D.. S.. S.. Sulama Birliği tarafından düzenlenen 28.05.2012 tarihli zabıt varakası ve 08.06.2012 tarihli idari para cezasına ilişkin encümen kararı incelendiğinde yol ve şev bozma eyleminin dava dışı Hasan Karaca tarafından yapıldığı ve para cezasının da dava dışı Hasan Karaca'ya verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan keşifte de davalının sulama birliği tarafından yapılan su yollarını bozduğu tespit edilememiştir.

Bu durumda mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21260, Karar No: 2012/5120, Tarih: 19.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21260 E.  ,  2012/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal, arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda dava konusu ve emsal taşınmazların değerlerini etkileyecek nitelikleri ve dava konusu ile emsal taşınmaz arasındaki değer farkının gerekçeleri yeterince belirtilmeden değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmaz kadastro parseli, değerlendirmede esas alınan taşınmaz ise imar parseli olduğu halde, emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelden, % 40 İmar Düzenleme Ortaklık Payının indirilmesi gerektiği de gözetilmediğinden rapor geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2088, Karar No: 2016/4881, Tarih: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2088 E.  ,  2016/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup ....Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2009 tarih ve ..... sayılı iddianamesi ile..... Vergi Dairesi Başkanlığı mütalası ve vergi suçu, vergi inceleme raporlarına uygun olarak sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, hükmün gerekçe kısmında ise dava konusu yapılmayan defter-belge gizleme suçunun yasal unsuruna atıfta bulunularak, "usulune uygun tebligat olmadığı anlaşılmakla unsurları oluşmayan müsnet suçtan beraatine" denilmek suretiyle iddianame dışına çıkılarak açılmayan suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5689, Karar No: 2007/2362, Tarih: 20.02.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/5689 E.  ,  2007/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Ankara 11.İcra Mahkemesinden verilen 16.02.2006 gün ve 934-96 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.812.41.-YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 20.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.