muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10080, Karar No: 2023/648, Tarih: 21.02.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin otellerde başka kadınlarla aynı odada birlikte konakladığını ve bu şekilde eşini aldatarak zina yapmış olduğunu belirterek, davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi gereğince zina nedeniyle boşanmalarına, çocuğun beyanı ve uzman raporu dikkate alınarak ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için 750,00 TL tedbir, 1.500,00 TL iştirak nafakasına her yıl TÜİK'in uyguladığı ÜFE endeksi oranında arttırılmasına, kadının boşanmakla eşinin desteğinden yoksun kalacağı, maddi anlamda zarar uğrayacağı, erkeğin kusurlu eyleminin kadının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu belirtilerek kadın için 100.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili katılma yolu ile, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; erkeğin zinasının sabit olduğunu belirterek tazminatların ve tedbir ve iştirak nafakalarının miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle; kararın gerekçesiz olduğunu, tanık beyanları ve diğer delillerin kararda değerlendirilmediğini, davacı kadının affa yönelik hareketlerinin bulunduğunu, kısa kararla gerekçeli kararın çeliştiğini, davanın terditli olarak açılmadığını hem zina hem de evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı dava olduğunu, bu nedenle kabul edilmeyen dava yönünden red kararı verilerek yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini, iddiaların ispat edilemediğini, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, erkeğin kusurunun bulunmadığını belirterek, kadının davasının ve fer'îlerinin kabulü, tazminatların esası ve miktarları, velâyet düzenlemesi, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı taraf dava dilekçesinde zina sebebinden ayrı evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle de boşanma talep etmiş, bu iki boşanma sebebi hakkında da Mahkeme hüküm kurmakla, kısa kararda zinayı kabul ettiğinden bahisle evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma yönünden karar verilmesine hükmettiği halde gerekçeli kararda bu hususa değinmemesi hatalı olup erkeğin, eşine zinadan ayrı, ekonomik ve psikolojik şiddeti nedeniyle de evlilik birliği temelinden sarsıldığından bu sebebe dayalı olarak da kadının boşanma talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken istinaf edenin sıfatına göre yanılgıya değinilmekle yetinilmiş ve davalının iki ayrı dava olduğundan bahisle lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti talebi, kadının haklı davaları nedeniyle yerinde görülmeyerek çocuğun yaşı itibariyle psikolojik ve duygusal yararları için anne sevgi ve ilgisine ihtiyaç duyması, yerleşik düzeni, gözetilmesi gereken yüksek yararı, bedensel, fikri ve ahlaki gelişimi, annenin ev ortamı ve yaşam koşulları ile sosyal inceleme raporundaki tespitler dikkate alınarak ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini uygun bularak ortak velâyetin gönüllülük esasına dayalı olduğunu, eşlerden birine verilmesi istemi varsa, taraflar arasında bu hususta mutabakat yok ise çekişmelere neden olacağını belirterek ortak velâyet düzenlenmesi koşullarının bulunmadığına karar verilmiş, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kadının davasının ve fer'îlerinin kabulü, tazminatların esası ve miktarları, ve velâyet düzenlemesi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinde düzenlenen zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile velâyetin düzenlenmesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinde düzenlenen zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile velâyetin düzenlenmesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 4721 sayılı Kanun'un 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi, 6098 Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9664, Karar No: 2019/17452, Tarih: 01.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9664 E.  ,  2019/17452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarında olay sırasında sanıklar tarafından kendisine birden çok kez sopa ile vurulduğunu belirtmesi, sanıkların ise aşamalarda söz konusu yaralanmanın katılanın koşarak kaçarken düşmesi sonucu meydana gelebileceğini, kendilerinin darp eyleminin olmadığını beyan etmeleri ve Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 06.07.2015 tarihli raporda, "şahsın kolundaki ulna kırığı ile ilgili olmak üzere ilk muayenesinde kol üzerinde tatbik edilen cismin yada kuvvetin tespitine yönelik olabilecek herhangi bir şekilli ekimoz, açık yara tarif edilmediğinden sorulduğu üzere ...'ın sol kolunda meydana gelen ulna kırığının oluşuyla ilgili tıbben bir ayrım yapılamayacağı" tespitinde bulunulduğunun anlaşılması karşısında, katılanda meydana gelen kırığın sanıkların eylemi sonucu meydana gelip gelmediği hususunda tereddüt oluştuğu anlaşılmakla, katılana ait geçici ve kesin raporlar ile tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'ne gönderilerek, katılanın olayla ilgili yaralanmasının olup olmadığı ve yaralanmasının tespiti halinde basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği, özellikle olaya bağlı kemik kırığı bulunup bulunmadığı hususlarını da içeren, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere uygun rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve tanık ...'un, sanıkların oğlu ve kardeşi olması nedeniyle beyanlarının tarafsız olmadığı göz önünde bulundurulmadan hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13522, Karar No: 2014/27562, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13522 E.  ,  2014/27562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2011/228-2014/50

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili ile davacı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili ile davacı yönünden temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsalin satış tarihinin değerlendirme gününden sonra olduğu anlaşıldığından emsal esas alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekili ile davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18462, Karar No: 2011/2010, Tarih: 01.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/18462 E.  ,  2011/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde hükümlülerin yakınanı tehdit ederek ceplerini boşaltmalarını istediği cebinde bulunan 30.000.000 liradan 20.000.000 lirasını aldıkları, banka kartlarını alıp şifresini öğrendikleri, cep telefonunu aldıkları, sanıklar ... ve ...'nın bu kartları kullanarak ATM'lerden para çektikleri, bir saat kadar sonra geri döndüklerinde yine bıçak tehdidiyle senet imzalattıkları olayda; eylemin 5237 sayılı TCY'da bir bütün olarak 149/a-c-d-h, 109/2-3-ab maddelerindeki yağma ve yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, ne şekilde oluştuğu da açıklanmadan üç kez yağma ve yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçlarını oluşturduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan ayrıca ceza süresine göre kendiliğinden de incelenen ek kararın açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17242, Karar No: 2016/7630, Tarih: 27.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17242 E.  ,  2016/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalı .......'den satın alınan ..... marka aracın seyir halindeyken meydana gelen yangın sonucunda hasara uğradığını, davalıların tamiratı kabul etmemesi üzerine tamirat bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını, ayrıca müvekkilinin kazanç kaybının bulunduğunu, ...... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yaptırılan inceleme sonucunda araçtaki arızanın gizli ayıptan kaynaklandığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 46.307,52 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...... vekili, araçtaki arızanın davacının kusuru nedeniyle meydana geldiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ........ vekili, aracın diğer davalıdan satın alınmış olması sebebiyle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca araçtaki arızanın davacının kusuru nedeniyle meydana geldiğini, davaya konu araçta üretimden kaynaklı herhangi bir arızanın bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, ODTÜ ve İTÜ öğretim görevlileri tarafından düzenlenen raporların aynı doğrultuda olup, bilirkişi kurulları tarafından dava konusu araçta meydana gelen yangının kullanıcı hatasından kaynaklandığı, araçta gizli veya açık herhangi bir ayıp bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, araçtaki hasardan dolayı davalıların herhangi bir kusurunun bulunmaması nedeniyle davacının tazminat isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7625, Karar No: 2010/11831, Tarih: 26.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/7625 E.  ,  2010/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Devlet memurlarına intisap iddiasıyla menfaat temin etmek suçunun vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Müşteki ,mağdurlar , ve ,,'ı dolandırmaktan,ayrı ayrı lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK'nın 503/1.mad.uyarınca 1 er yıl 2 şer ay hapis 490 ar için 400 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

2-Mağdurlar ,,,,,,, ,'ü dolandırmaktan,ayrı ayrı lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK'nın 503/1.mad.uyarınca 1 er yıl 2 şer ay hapis 500 er YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

3-Mağdur ,,, ve 'ı dolandırmaktan ayrı ayrı lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK'nın 503/1,522.mad.uyarınca 1 er yıl 4 er ay 10 ar gün hapis,1050 -1143 -875 -898 - 1166 er YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

4-Mağdurlar ve 'ı dolandırmaktan,lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK'nın 503/1,522,72,647/4.mad.uyarınca 643 ve 626 er YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

765 sayılı TCK'nın 72 ve 75.mad.uyarınca neticeten 20 yıl 50 ay 50 gün hapis,13.710 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına,para cezasının taksitlendirilmesine,

İddianamelerdeki sevke ve tavsife, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17013, Karar No: 2019/3383, Tarih: 11.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17013 E.  ,  2019/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

12.11.2008 tarihinde gerçekleşen iş kazasında yaralanan sigortalıya sağlanan gelirler sebebiyle Kurum zararının davalılardan yasal faiziyle birlikte rücuen alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır. Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kabul edilen toplam kusur oranı olan yüzde altmış kusur oranına göre davalı işverenin sorumluluğu belirlenmelidir. Hesap raporunun anılan ilkelere uygun olmamasının yanında hükme esas alınan kusur bilirkişi raporuyla, davaya konu olayla ilgili kesinleşen ceza dosyası arasındaki sorumluluk sebepleri ve kusur oranları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi de isabetsizdir ve bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 11.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.