muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7445, Karar No: 2021/4631, Tarih: 08.04.2021

b)Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/11/2014 tarihli kararının içeriğinde sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için belirtilen kararın kesinleşmediği, sanığın 30/07/2015 tarihli eylemi sırasında 28/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle verilen 10/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmemiş olması nedeniyle, 30/07/2015 tarihli ikinci eylemin 10/11/2014 tarihli kamu

davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali olarak kabul edilemeyeceği, sanığın 28/09/2014 tarihli eylemine ilişkin verilen erteleme kararı henüz kesinleşmeden gerçekleşen 30/07/2015 tarihli eylemine ilişkin soruşturma dosyasının da ilk eyleme ilişkin dosya ile birleştirilmesine karar verilerek her iki eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6-Gerekçeli karar başlığında "28/09/2014" olan suç tarihinin "30/07/2015" olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3329, Karar No: 2016/15847, Tarih: 06.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3329 E.  ,  2016/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; tebligat usulsüzlüğü şikayetinde bulunduğu, mahkemece tebligatın usulsüz olduğu belirtilerek ödeme emri tebligatının iptaline karar verildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Kanun'un 32. maddesinde; "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, usulsüz yapılan tebliğ mutlaka bâtıl olmayıp, muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olur. Bunun için muhatabın tebliğden yeni haberdar olduğunu bildirerek bu işlemin usulsüzlüğünü şikayet etmesi gerekir. Bu durumda tebliğ tarihi, muhatabın bildirdiği öğrenme tarihidir (HGK'nun 05.06.1991 tarih ve 1991/12-258 E.-1991/344 K. sayılı kararı).

O halde mahkemece, borçludan tebligatı öğrenme tarihi sorulup belirlendikten sonra, şikayetin süresinde olduğu tespit edilirse belirlenen bu tarihe göre veya borçlu bir tarih bildiremezse en geç şikayet tarihi öğrenme tarihi sayılarak, buna göre ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, tebligatın iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16261, Karar No: 2014/314, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16261 E.  ,  2014/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.06.2012 gün ve 2010/575-2012/125 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.06.2013 gün ve 2012/13742-2013/11704 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...ailesinin ferdi olduğunu, 2002 yılından itibaren aile bireyleri tarafından yoksullaştırıldığını, hayat standartlarının düşürüldüğünü, şirket hisselerinin elinden alındığını, davalı banka tarafından müvekkiline verilen yazı ile müvekkilinin davalı banka nezdinde 1.500.000 USD ve 3.000.000 TL bakiyeli iki hesabının bulunduğunun bildirildiğini, 2006 yılından bu yana hesaplarda herhangi bir tasarrufta bulunmadığını ancak müvekkili hakkında yapılan icra takiplerinde davalı banka tarafından alacaklılara gönderilen haciz ihbarnamesi cevaplarında müvekkilinin banka nezdinde herhangi bir parasının bulunmadığının bildirildiğini öğrendiklerini ileri sürerek, söz konusu alacaklardan şimdilik 10.000 TL’nin avans faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bizzat el yazısıyla hazırlanan talimatlar ile ...ı soyadını baskı unsuru olarak kullanarak ilgili yazıların alındığını ayrıca davacı tarafından verilen imzalı yazı ile müvekkili banka tarafından hesaplarda para bulunduğuna ilişkin yazının formaliteden ibaret ve geçersiz olduğunu bildirildiğini nitekim banka kayıtlarında bu yönde herhangi bir hesabın bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya verilen yazılar ile banka kayıtlarının birbirini teyit etmediği, davacıya verilen bu iki yazının yurtdışı çıkışlarında çıkış yapacak olan kişilerden vize işlemleri için istenen formalite yazılardan olduğu, yurtdışı çıkış ve eğitim imkanlarında kolaylıklar sağladığı ve bu tür yazıların uygulamada bankalar tarafından müşterilerine verilmekte olduğu da göz önüne alındığında davacının belirtilen yazılara istinaden bankadan bir talepte bulunmasını uygun olmayacağı, davacının bankada bulunduğu iddia edilen 1.500.000 USD ve 3.000.000 TL tutarlı bir hesabının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.06.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

-2-

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

-2-

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı

52,40 KDH

50,45 KDPH

01,95 KDBH

228,00 Ceza

13.01.2014-
Yargıtay — Esas No: 2018/4609, Karar No: 2019/2017, Tarih: 02.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/4609 E.  ,  2019/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurularının esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteklerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Suç tarihinin 26/01/2016 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 04/04/2016 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilecek maddi hata olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar Müslüm ve Ferit hakkındaki tahliye taleplerinin reddine, dosyanın ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, sanıklar ... ve ... yönünden

tekerrür uygulaması, sanıklar Hasan ve Müslüm hakkında TCK’nın 37 ve 188/5. maddelerinin uygulaması yönünden Başkan Vekili ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla; 02/04/2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanıklar ..., ... ve ... hakkında)

A) ... ve ... yönünden 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi ile 188. maddesinin 5. fıkrasının uygulanması yönünden:

5237 sayılı TCK'nın birinci kitabının ikinci kısmının dördüncü bölümünde "suça iştirak" düzenlenmiş; "fail, azmettirme ve yardım etme" olmak üzere üç iştirak biçimi kabul edilmiştir.

TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrasında "suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur" denilerek "fail" tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 39. maddesinde ise, suçun işlenmesine yardım edenin cezasından indirim yapılması öngörülmüş ve "suçun işlenmesine yardım etme" kapsamındaki hareketler "suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda sanıklar Müslüm ve Hasan'ın, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında seçimlik olarak sayılan hareketlerden herhangi birini gerçekleştirdiğine; bu bağlamda suç konusu uyuşturucu maddenin temini, yüklenmesi, paketlenmesi, taşınması gibi bir fiile katıldığına ya da uyuşturucu maddeye ortak olduğuna ilişkin hiçbir delil bulunmamaktadır. Sabit olan fiilleri, suç konusu uyuşturucu maddeyi taşıyan diğer sanıklar Neşet ve Hayri'nin önünden, başka bir araçla giderek (Öncü araçta), yol kontrolü yapmak suretiyle, uyuşturucu maddenin taşınmasına yardım etmekten ibarettir.

Böylece, uyuşturucu madde nakletme suçunun işlenmesine yardım eden sanıklar Müslüm ve Hasan'ın cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Buna bağlı olarak sanıklar ... ve ... olaydaki konumlarının "fail" niteliğinde olmayıp, TCK'nın 39. maddesi kapsamında "yardım eden" niteliğinde olması; TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanması için müşterek faillerin 'aynı yönde' hareket etmeleri gerektiği, somut olayda sanıklar Neşet ve Hayri uyuşturucu madde taşıyor ise de; sanıklar Müslüm ve Hasan'ın eyleminin adı geçen sanıklara yardım niteliğinde olduğu dikkate alındığında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun üç veya daha fazla kişi ile birlikte işlenmesi durumunun söz konusu olmadığı bu nedenle sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan temel cezaların TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca artırılmasının yasaya aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, hükümlerin bu gerekçeler ile bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

B) Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması yönünden:

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanıklar hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, sadece adli sicil kaytlarının okunması ile yetinilerek TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan çoğunluğun adı geçen sanıklar hakkındaki onama görüşüne katılmıyorum. 02.04.2019
Yargıtay — Esas No: 2018/2245, Karar No: 2019/873, Tarih: 06.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2245 E.  ,  2019/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30/01/2017 tarih ve 2015/824 Esas, 2017/53 Karar sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi’nce verilen .../02/2018 tarih ve 2017/825-2018/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında .../07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) akdedildiğini, daha önce davalı tarafından yürütülen elektrik dağıtım ve perakende satış işinin sözleşmenin imzalanmasından bu yana müvekkili tarafından yerine getirildiğini, davalı tarafından faaliyetlerin yürütüldüğü sırada dava dışı ...’in davalı ... aleyhine 2005 yılında taşınmazları üzerine kamulaştırma yapılmaksızın trafo yapıldığından bahisle 16/09/2005 tarihinde kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat davası açıldığını, ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/35 Esas ve 2012/401 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, müvekkilinin icra dosyasına .../07/2012 tarihinde 58.364,47 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 58.364,47 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, özelleştirme sürecinde düzenlenen devre esas bilançosundan da anlaşılacağı üzere davacının müvekkilinden geçmiş yıllara ilişkin olarak talepte bulunamayacağını, aksi halde mükerrer ödemeye sebep olacağını, ödeme tarihinden itibaren faiz talep edilmesinin de İHDS'ne aykırı olduğunu, üçüncü kişilerle mülkiyet hakkına dayalı olarak ortaya çıkan ihtilafların sözleşmenin 7.... maddesi çerçevesinde davanın şirket tarafından derhal ...'a bildirilmesi gerektiğini, ama müvekkiline bildirmediğini, icra dosyasına ilişkin olarak da bildirimde bulunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, kamulaştırmasız el atma olayı ve bundan kaynaklanan davanın .../07/2006 tarihi işletim hakkı devir sözleşmesinden önce gerçekleştiği, İHDS m. 7.4 ve 7.6 gereğince sorumluluğun davalıda olmasına rağmen ödemenin davacı tarafından yapıldığı, ancak davacının bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğinden İHDS m. 7.... ve 7.4 uyarınca davalının sadece davacı tarafından ödenen kamulaştırmasız el atma tazminatı, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olduğu; icra giderleri, icra vekalet ücreti ve işlemiş faizden sorumlu olmadığı gerekçesiyle 55.946,38 TL'nin .../07/2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvuru dilekçelerinde ileri sürdüğü istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye ....865,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/02/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı ....07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ye devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 04/09/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28/06/2013 tarihinde ...tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.... maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.