muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1284, Karar No: 2015/8389, Tarih: 08.06.2015

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi, trafik ... poliçenin kazadan sonra tanzim edildiğini, bu nedenle davaya konu rizikonun teminat kapsamında olmadığını iddia etmiştir. Dosyanın incelenmesinde, kazanın 10.12.2009 tarihinde meydana geldiği, poliçenin ise aynı tarihte saat 16:10'da tanzim edildiği görülmüştür. Kaza tespit tutanağında, kaza saati 17.00 olarak belirtilmişse de, dinlenen tutanak mümzi tanıkları beyanlarında, kaza saati kısmına kendilerinin olay yerine geliş zamanının yazıldığını, kazanın daha önce meydana geldiğini, ne kadar önce meydana geldiğini bilmediklerini ifade etmişlerdir. Ekspertiz raporunda, olay yerini gören kamera kayıtlarının incelenmesinde, kazanın 15:08'de meydana geldiğinin tespit edildiği belirtilmiştir. Mahkemece, kamera görüntülerinin incelenmesi yönünden alınan bilirkişi raporunda, olay günü saat 15:08'de beyaz renkli bir araç ile koyu renkli bir aracın kaza yaptığının görüldüğü, plakalarının net olarak görülmediği bildirilmiştir. Kamera görüntülerinin izlenmesinde, beyaz renkli hatcback aracın (davacıya ait araç beyaz renkli Palio), sola dönüş yapmak isteyen kamyonet cinsi bir araca (davalı tarafla ilgili araç ısuzu kamyonet) sağ yan kısmında çarptığı görülmüştür. Ekspertiz raporu ve bilirkişi raporunda, davacıya ait aracın ön kısımlarının, davalı tarafla ilgili aracın sağ yan kısmının hasarlı olduğu belirtilmiştir. Bununla birlikte Emniyet Müdürlüğü'nce, olay günü, kaza yerinin bulunduğu mahalde başka bir kazanın ihbar edilmediği bildirilmiştir. Bu durumda mahkemece, poliçenin kazadan önce tanzim edildiğine yönelik savunmanın ispat edildiği kabul edilerek davalı ... şirketi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Japan ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Japan ... AŞ'ye geri verilmesine 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/929, Karar No: 2012/2181, Tarih: 23.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/929 E.  ,  2012/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve zoralım, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında düzenlenen 21.06.2006 gün ve VDENR-2006-997/34 sayılı Vergi Suçu Raporu ile 07.06.2006 gün ve VDENR-2006-997/27 sayılı Vergi Tekniği Raporunda özetle; sanığın, ... ve ... isimli mükelleflerin bilgisi dışında belge bastırarak, 2003 ve 2004 yıllarında bu belgeleri özel gider indiriminde kullanılmak üzere sahte olarak düzenlediği yolundaki suç duyurusuna dayalı olarak açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine hükmolunmuşsa da dosya içerisinde mevcut Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/909 Esas, 2008/200 Karar sayılı ilamıyla sanığın, 2001-2004 yılları arasında çok miktarda fatura ve perakende satış fişi bastırarak özel gider indiriminde kullanmaları için piyasaya dağıttığı gerekçesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK’nın 80. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına hükmolunduğu anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi bakımından; öncelikle Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/909 Esas, 2008/200 Karar sayılı dosyasının tekrar celbi ile bu davayı ilgilendiren Vergi Suçu Raporu, Vergi Tekniği Raporu ve Vergi İnceleme Raporları ile mütalaanın onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması suretiyle mükerrer dava açılıp açılmadığının saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sadece iddianame, bir kısım duruşma tutanakları ve gerekçeli karar ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Trabzon Adli Emanetin 2008/560 sırasında kayıtlı fiş ve faturaların dosyada delil olarak saklanması yerine zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13748, Karar No: 2019/3489, Tarih: 01.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/13748 E.  ,  2019/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.

DAVALILAR :

DAHİLİ DAVALILAR :

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisinin ... olduğunu ve murisin dava konusu 636 ve 638 parsellerde kayıtlı taşınmazları bir bütün olarak tapusuz haricen Hulusi adında bir şahıstan satın aldığını taşınmazların kadastro aşamasında 1957 yılında ikiye ayrılarak 91 ve 92 parseller olduğunu, hazinenin itirazı üzerine ise hazineye verilecek yerler ayrılmak suretiyle 636 ve 638 parsel numaralarını aldığını, adına tescil yapılan tapu maliklerinin kim olduklarının bilinmediğini ve meçhul olduğunu, TMK'nin 639/2. ve 3402 sayılı Kanun'un 13/c maddesi gereği maliki 20 yıl önce ölmüş veya malikinin kim olduğu anlaşılamayan taşınmazın zilyedinin adına tescil isteyebileceğini, sahipsiz yerlerin işgal yoluyla da iktisabının mümkün olduğunu davacılar murisinin 52 yıldır taşınmazı kullandığını tapunun iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, bir kısım dahili davalılar ..., ... ve...; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ilk kararda davanın kabulüne 636 ve 638 parsellere ilişkin davalılara ait tüm hisselerinin iptali ile veraset ilamındaki paylar dikkate alınarak davacılar adına tesciline karar verilmiştir. Hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.12.2002 tarihli ve 2002/7023 Esas, 2002/9188 Karar sayılı ilamı ile davacı tarafından kayıt maliklerinin kim olduğunun bilinmediği ve hatta kayıt maliklerinin ölmüş oldukları ileri sürülerek tapu iptal ve tescil talebinde bulunulduğunu, taraf teşkilinin sağlanması gerektiği, Çopur Ali oğlu Mustafa’nın başkaca mirasçılarının bulunduğu, ....’nın terekesine temsilci tayin edilerek bu tür davaların yürütülmesinin mümkün olmadığını, bundan ayrı kayıt maliklerinden Habip çocukları Mustafa, Mehmet, Ayşe, Doyduk, Fadime, Döndü, Eşe'nin ölü ya da sağ olup olmadıkları yönünde inceleme ve araştırma yapılmadığı, yine 1/16 pay maliki olan Ali oğlu Mehmet’in sağ olup olmadığının dosyadaki belgelerden anlaşılamadığı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Davacılar vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuşsa da karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir. Bozmaya uymak suretiyle mahkemece kadastro tutanaklarının 17.03.1975 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmeden sonraki 10 yıllık süre içerisinde itiraz edilemediği takdirde kadastrodan önceki hukuki sebebe dayanılarak dava açılamayacağı ve kayıt malikleri bilinen kişi olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; TMK'nin 713/2. maddesindeki “maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan” ve “ölüm” hukuki nedenlerine ve zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil istemlerine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilmiş ve bozma ilamına uyulmuşsa da bozma ilamı gereği gibi yerine getirilmemiştir.

Çekişme konusu 636 ve 638 parseller paylı mülkiyet şeklinde 17.03.1975 tarihinde hükmen 2/16'şar hisse ile Habib çocukları Mustafa, Mehmet, Ayşe, Doyduk, Fadime, Döndü ve Eşe ile 1/16'şar hisse ile Ali çocukları Mustafa ve Mehmet adlarına tescil edilmiştir. Ayrıca Habib oğlu Mehmet’in karısı Şerife, kızı Zeynep torunu Hamit ile Habib kızı Eşe mirasçısı Halil hisselerini Durmuş Ali Göklere haricen sattığına dair şerh bulunmaktadır. Yine 24.04.2001 tarihinde Ali oğlu Mustafa hissesine tashih işlemi yapılmış olup Çopur Ali oğlu Mustafa Gözübaltık adına 1/16 hisse yazılmıştır. Her ne kadar 1/16 pay maliki Çopu Ali oğlu Mustafa Gözübaltık’ın mirasçılık belgesi alınarak mirasçıları davaya dahil edilmişse de diğer pay malikleri olan Habib çocukları Mustafa, Mehmet, Ayşe, Doyduk, Fadime, Döndü ve Eşe ile Ali çocuğu Mehmet yönünden taraf teşkili yerine getirilmemiştir.

Yargıtayın ve Dairemizin kökleşmiş uygulamalarına göre TMK'nin 713/2. maddesi maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan nedenine dayanılarak açılan tapu iptal ve tescil davalarında malikin dava tarihinde bilinmediği kabul edildiğinden davanın öncelikle hazineye yöneltilmesi gerekir. Davada bilinmeme nedeni yanı sıra ölüm nedenine dayanılarak iptal ve tescil talebinde bulunulmuştur. Bu nedenle 636 ve 638 parsel sayılı taşınmazların pay malikleri olan Habib çocukları Mustafa, Mehmet, Ayşe, Doyduk, Fadime, Döndü ve Eşe ile Ali çocuğu Mehmet’in mirasçılık belgelerinin alınması için hazinenin de hasım gösterilmek suretiyle dava açılmak üzere davacı tarafa süre ve imkan verilmesi, mirasçıların belirlenmesi durumunda davanın bu kişilere yöneltilmesi, adı geçen pay maliklerinin hiç mirasçı bırakmadan ölmesi halinde TMK’nin 501. maddesi uyarınca son mirasçı olarak Hazineye bırakıldığının, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 33. maddesi ve genel hüküm olan aynı Kanun'un 18. maddesi uyarınca devlete kalan taşınmaz malların tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceğinin düşünülmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4793, Karar No: 2016/418, Tarih: 19.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4793 E.  ,  2016/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 10 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdurun kullandığı cep telefonunu arayıp Emniyet Müdürlüğünden aradıklarını ve savcı olduklarını belirtip banka hesabından 10.000 TL para çekildiğini bu dolandırıcılık şebekesini çökertmek için vereceği hesaba 10.000 TL para yatırması gerektiğini söylediği, mağdurun buna inanıp Kırıkhan Ziraat Bankası Şubesine giderek sanık adına 3.550 TL para yatırdığı, geri kalan 6.500 TL parayı yatırmak amacıyla aracını satmak için galeriye gittiğinde dolandırıldığını anlaması üçerine polis merkezine müracaat ettiği, bu şekilde sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat temin ederek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, mağdur ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, hakkında kovuşturma başlamadan önce 06.09.2011 tarihinde uğranılan zararı tamamen giderdiği dosya kapsamından anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden TCK'nın 168/2. maddesi uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten/lerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2427, Karar No: 2011/11640, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2427 E.  ,  2011/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile akaryakıt alım - satım ilişkisi olduğunu, davalı ...'in şirketin ortağı ve müdürü olup, davalı şirket adına hareketle kendisinin ve çalışanlarının veresiye fişleri ile aldıkları mal bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine itiraz edildiğini belirterek, davalıların itirazlarının iptaline, takibin kanuni faiz işletilerek devamına %40'tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, akdi ilişkinin davalı şirketle olup, ...'in şirket adına hareket ettiği iddia edildiğinden ...'e husumet yönetilemeyeceği gibi müvekkillerinin veya çalışanlarının davacıdan akaryakıt almadıklarını, veresiye fişlerinin tek başına delil kuvveti olmadığını, davacının mal teslimini kanıtlaması gerektiğini bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, icra dosyasında davalı ... adına düzenlenmiş motorin alımına ilişkin veresiye fişlerinin bulunduğu, davacı yanca takibe başlanıp, ödeme emri borçlulara tebliğ edilmeden önce davalı ...'in toplam borç miktarını yatırdığı, ödeme emri tebliğinden sonra ise itirazda veresiye fişlerindeki imzalara açıkça itiraz etmemekle imzaları kabul etmiş sayılacağı gerekçesiyle, davalıların itirazının iptaline, takibin asıl alacak miktarı olan 11.157,00 TL üzerinden devamına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekili mahkemenin yargılamayı sonlandırdığı 30.11.2010 günlü oturumuna davetiye giderlerini de ekleyerek mazeret dilekçesi vermiş, bu mazeret dilekçesinin verildiği zapta geçirilmiştir.

Mahkemenin mazeretin kabulü halinde yeni bir duruşma günü belirleyerek davalılar vekilini duruşmaya davet etmesi, mazeretin reddi halinde ise yokuluğunda duruşmaya devam etmesi gerekir.

Bu nedenle, davalılar vekilinin mazeretinin kabul veya reddine ilişkin bir karar verilmeden yokluğunda karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15065, Karar No: 2017/9105, Tarih: 16.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15065 E.  ,  2017/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu...plakalı araç ile davalı ...'nun maliki, davalı ...'nun sürücüsü olduğu ... plakalı aracın 06.01.2015 tarihinde çarpışmaları sonucunda davacının aracında maddi hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin 3.820,50 TL olduğunu, ayrıca lift düzeltilmesi ve jant lastik masrafı olarak 1.005,01 TL bulunduğunu, aracın 10 gün süren tamir süresince çalışamaması nedeni ile bir başka firmadan araç kiralandığını, 2.360,00 TL ödendiğini, yine 240,00 TL çekici parası verildiğini, davacının toplam 7.425,51 TL zarara uğradığını belirterek, bu bedelin kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, kazanın yolun kaygan olması nedeni ile meydana geldiğini, kusurun ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait olduğunu, hasar miktarını da kabul etmediklerini, çekici kullanılmadığını, talep edilen bedellerin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; 2.502,00 TL hasar bedeli yönünden davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, Davacının diğer taleplerinin kısmen kabulü ile, hasar bedeli olarak 235,00 TL, çekici bedeli olarak 240,00 TL, kâr mahrumiyeti olarak 2.360,00 TL'nin 06.01.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucunda davacının aracında meydana gelen maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde hasar bedelinin 3.820,50 TL olduğunu, ayrıca lift düzeltilmesi ve jant lastik masrafı olarak 1.005,01 TL zararının bulunduğunu, aracın 10 gün süren tamir süresince çalışamaması nedeni ile bir başka firmadan araç kiralandığını, 2.360,00 TL ödendiğini, yine 240,00 TL çekici parası verildiğini, davacının toplam 7.425,51 TL zarara uğradığını belirterek,zararının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Araçta meydana gelen hasar yönünden alınan makine mühendisi raporunda davacı aracının tamirine yönelik sunulan araç tamirine ve lift düzeltilmesi ve jant lastik işlemlerine yönelik dosyada mevcut olan faturalar değerlendirilmeden hasar bedelinin eksper raporuyla uyumlu olduğu yönünde görüş bildirmiştir. Davalılar, olay tarihi itibariyle meydana gelen gerçek zarardan sorumludur. Araç hasarı bakımından eksper raporunun uygun olduğunu bildiren bilirkişi raporu ayrıntılı ve açık olmadığından hükme elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, yeni bir makine mühendisi bilirkişiden, davacı aracında olay tarihi itibariyle meydana gelen gerçek zararın (hasar bedelinin) tespiti hususunda, tüm dosya kapsamında mevcut faturalar ve sigortanın yaptığı ödemeler de birlikte değerlendirilerek ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19462, Karar No: 2022/19965, Tarih: 30.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/19462 E.  ,  2022/19965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : ...

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii

1)Sanığın, katılan Modern Mühendislik isimli şirkette suç tarihi ve öncesinde çalışıyor olduğu, işten ayrılacağı dönemde Türkiye Ekonomi Bankası ... Şubesi'ne müracaat ederek kredi talebinde bulunduğu, ancak kredi sözleşmesine katılana ait imza kaşesini kullanmak suretiyle kefil bölümüne imza attığı ve bu şekilde kredi kullandığı somut olayda; İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Polis Kriminal Laboratuvarınca düzenlenen 28/02/2013 tarihli raporda; "kefil hanelerindeki imzaların mürekkepli kalemle atılı imzalar olmayıp kaşe ile husule getirilmiş imzalar olduğu sonucuna varıldığı", kefil hanelerindeki imzalar ile ... isimli şahsın kullandığı mevcut mukayese imza kaşelerine ait izler üzerinde yapılan incelemede ise; "kefil hanelerindeki imzaların ... isimli şahsın kullandığı mukayese imza kaşeleri ile husule getirilmiş oldukları sonucuna varıldığının" bildirilmesi karşısında, kredi evraklarındaki imzaların ıslak imza olup olmadığını denetleme görevinin banka görevlilerine ait olduğu, kredi evraklarındaki imzaların basit bir inceleme ve araştırma ile kaşe imzası şeklinde olduğunun kolaylıkla anlaşılabilecek olduğu, sanığın, katılan bankanın bu denetim imkanını ortadan kaldıracak boyutta hileli hareketinin de bulunduğuna dair herhangi bir delilin bulunmadığı aynı zamanda katılana ait gerçek kaşe imzanın sanık tarafından basıldığı hususunda her türlü şüpheden uzak, somut ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığının da anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2)Kabule göre de;

a) TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, adli para cezasının 5 gün olarak belirlenip , TCK'nın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den 100 TL'ye çevrilip, TCK'nın 158/1-j son maddesi gereği 26.000 TL adli para cezasına çıkartıldıktan sonra, TCK'nin 62 maddesi gereğince yapılan 1/6 oranında indirim ile 21.666 TL adli para cezasına hükmedilerek anılan madde metnine muhalefet edilmesi,

b) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarat yapılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.