muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/979, Karar No: 2024/9243, Tarih: 19.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin 2015 yılında kurulmuş, madeni yağ, yağlama yağları vb. sanayi ve endüstride kullanılan yağların üretimi üzerine faaliyet gösteren saygın bir şirket olduğunu, ticaret ünvanında geçen "..." ibaresinin şirket kurucu ortağı Halil İbrahim Altunkaya'nın soyadının ilk iki harfi ve kimya kelimesinin ilk üç harfinin birleşiminden oluştuğunu, müvekkili şirketin tescilli markasının "..." markası olduğunu, taraf şirketlerin faaliyet alanlarının farklı olduğunu, müvekkili şirketin hizmet sınıfının 4. sınıf ağırlıklı, davacının ise 1. sınıf ağırlıklı olduğunu, müvekkili şirketin tüm ticari faaliyetlerinde tescil ettirip kullanım hakkına sahip olduğu ticari ünvanı olan ... ünvanını kullandığını, "..." ibaresini marka olarak kullanmadıklarını, davacının tescil ettirmiş olduğu markalarının: "... leonite", "... potasyum fosfat", "... görünmez kahraman", "... başarının kimyası" olduğunu, kullanım şekilleri incelendiğinden ortada karıştırılacak yahut şüpheye düşürecek bir husus olmadığını, müşteri portföylerinin birbirinden çok farklı olduğunu, davalı şirketin kısaca her türlü petrokimya ürünleri ve türevleri, antifriz, madeni sanayi endüstriyel yağlar ile gresler, makine yağları, kimyasal yağlar, tekstilde kullanılan her türlü yağlar, kimyasal yağlar, gıda sektöründe kullanılan yağlar, baz yağları, motor yağları, petrol türevlerine ait yağ ürünlerinin üretimi dolumu, ambalajlanmasını yapmak üretmek pazarlamak, ithalat ve ihracatını yapmak gerekli fabrika ve entegre tesislerini kurmak, kiralamak ve işletmek olduğunu, hizmet sınıflarında yer alan 4. sınıf ağırlıklı olduğunu, davacı şirketin gerek resmi web sitesinde, gerekse de kurum nezdinde ki bilgilerinde 1. sınıf ağırlıklı hizmet verdiğinin görüldüğünü, davacı şirketin ürün gamının sodyum sülfat, tuz, leonit, magnezyum sülfat v.s. olup 1. sınıf olduğunu, müvekkilinin, ürün kataloglarından görüleceği üzere ürünlerinde marka olarak tescil ettirmiş olduğu markayı kullanmakta olduğunu, davacının huzurdaki davasını hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının tescilli “...” markasının kimya sektöründe tanınmış marka olduğu, davacı ve davalı firmalarının da kimya sektöründe faaliyet gösterdikleri, davalının işyerinde bulunan tabelalar ve duvar yazılarında, tanıtım kataloğunda, araç üzerinde, sosyal medyada yer alan tanıtım ve reklam amacı taşıyan paylaşım ve sosyal medya profil isimlerinde ... ibaresini markasal olarak daha büyük punto ile kullanarak marka üzerinde hak sahibi olduğu izlenimi yarattığı, davacı markasının sektöründe tanınmış bir marka olduğu da dikkate alındığında davacı markası ile iltibas yaratarak marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet eylemini gerçekleştirdiği, davacı ve davalının ticaret ünvanlarında ortak ve esas unsur olarak yer alan “...” ibaresinin davacının tescilli markası olup her iki taraf da aynı sektör içinde faaliyette bulunmakta olduğundan; davalı eylemlerinin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalının ticaret ünvanından ... ibaresinin terkinine, karar kesinleştiğinde kararın sicile işlenmek üzere Ticari Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine, karar kesinleştiğinde davalının tek başına ... ibaresi ile her türlü tanıtım, üretim, satış, reklam, sosyal medya ve alan adının markasal etki yaratacak şekilde kullanımının önlenmesine karar verilerek yukarıda açıklanan gerekçe kapsamına göre; davalı eylemlerinin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalının ticaret ünvanından ... ibaresinin terkinine, karar kesinleştiğinde kararın sicile işlenmek üzere Ticari Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine, karar kesinleştiğinde davalının tek başına ... ibaresi ile her türlü tanıtım, üretim, satış, reklam, sosyal medya ve alan adının markasal etki yaratacak şekilde kullanımının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf isteminin esastan kısmen kabulüne, kısmen reddine, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalının ticaret ünvanında yer alan “...” ibaresini ön plana çıkartarak, ayrıca internet sitesinin içeriğinde, iş yerinde ve ürünleri üzerinde “...” ibaresini kimyasal ürünler için kullanması eylemlerinin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, davalının tescilli ticaret ünvanından kaynaklanan hakları saklı kalmak şartıyla marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin durdurulmasına, önlenmesine, karar kesinleştiğinde davalının ticaret ünvanında “...” ibaresini ön plana çıkartacak şekilde kullanmasının, tek başına “...” ibaresi ile her türlü tanıtım, üretim, satış, reklam, sosyal medya ve alan adının markasal etki yaratacak şekilde kullanımının önlenmesine, ticaret ünvanının terkini talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi, ticaret ünvanının terkini davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanunun 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 4 üncü alt bendi

3. Değerlendirme

1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece davalının kullanımlarının marka hakkına tecavüzün yanı sıra haksız rekabet de oluşturduğu benimsenerek tescilli markanın kümülatif olarak korunması cihetine gidilmişse de; bilindiği üzere kümülatif koruma, bir fikri ürünün birden çok mevzuatın koruma şartlarını aynı anda taşıması halinde o mevzuatların tamamı ile korunabilmesidir. Yani, bir fikri ürünün birden çok mevzuatın koruma şartlarını taşıması halinde hak sahibinin her bir yasal düzenlemeye birlikte dayanarak koruma talebinde bulunması ve mahkemelerce de eş zamanlı olarak her bir mevzuat hükümleri ile hak sahibinin tatmin edilmesidir (Cahit, Suluk/(Rauf, Karasu/Temel, Nal, Fikri Mülkiyet Hukuku, Ankara 2022, s. 20-21; Savaş, Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s.9).

Diğer bir ifade ile somut davada olduğu gibi markanın izinsiz kullanılmasının hem marka hakkına tecavüz davası, hem haksız rekabet davasına konu edilmesi ve mahkemece de her iki müessese kapsamında taleplerin kabul görmesi kümülatif koruma olarak tanımlanmaktadır.

Tescilli haklar bakımından ise ilke olarak sadece ilgili özel düzenleme uygulama alanı bulacaktır. Bununla birlikte özel düzenlemede haksız rekabete ilişkin hükümlerin uygulanacağına ilişkin açık bir hüküm bulunması halinde yine haksız rekabete dair düzenlemelerin de devreye gireceği tartışmasızdır.

Somut olay bakımından Dairemizin eski uygulamasına esas teşkil eden mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 57 nci maddesinin beşinci fıkrasında ad, ünvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarının iltibasa meydan verebilecek surette kullanılmasının da haksız rekabet hallerinden olduğu düzenlenmişti. Bu kapsamda tescilli marka ve tasarım haklarının bu şekilde kullanılmasının marka ve tasarım hakkına tecavüz ile birlikte haksız rekabeti de oluşturduğu, anılan haklara tecavüz ve haksız rekabetin kesiştiği alanda hem özel hükümler hem de haksız rekabet hükümleri ile kümülatif korunması gerektiği Daire uygulaması haline gelmişti. Başlangıçta kümülatif korumanın benimsenmiş olması, 6762 sayılı Kanunda yer alan bu düzenlemeden kaynaklanmaktaydı.

Ancak 01.07.2012 tarihin de yürürlüğe giren 6102 sayılı Kanunda, 6762 sayılı Kanunda değinilen hükmün yerine getirilen 55 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin 4 üncü alt bendinde, "ad, ünvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları" ibaresine yer verilmemiştir. Anılan iki hüküm karşılaştırıldığında 6762 sayılı Kanunun 57 inci maddesinin beşinci fıkrası "...Başkasının emtiası, iş mahsulleri, faaliyeti veya ticaret işletmesiyle iltibaslar meydana getirmeye çalışmak veya buna müsait bulunan tedbirlere başvurmak, hususiyle başkasının haklı olarak kullandığı ad, ünvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarıyla iltibasa meydan veren malları, durumu bilerek veya bilmeyerek, satışa arz etmek veya şahsi ihtiyaçtan başka her ne sebeple olursa olsun elinde bulundurmak..." şeklinde olmasına rağmen, yerine ikame edilen 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 4 üncü alt bendi "...Başkasının malları, iş ürünleri, faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almak..." şeklindedir.

Görüldüğü üzere yeni hükümde "ad, ünvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları" ibaresine yer verilmemiştir. Bunun temel nedeni; tescilli işletme adı ve ticaret ünvanının 6102 sayılı Kanun'un 50 nci ve 53 üncü maddeleri arasındaki hükümlerle düzenlenmesi ve dolayısıyla özel koruma getirilmesidir. 6102 sayılı Kanunun 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 4 üncü alt bendinin gerekçesinde eski hükümden ayrılmanın nedeni; "...anılan ayırt edici işaretlere ilişkin karıştırılma koşul, hüküm ve sonuçlarıyla birlikte kendi özel kanun hükmünde kararnamelerinde, yani MarkKHK'da, EndTasKHK'da, CoğİşKHK'da ve ünvanla ilgili olarak TK'da ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Burada tekrar edilmeleri hem gereksizdir, hem de yorum güçlüklerine sebep olmaktadır. Anılan cümle parçalarının burada yer almaları, haksız rekabete ilişkin hükümlerin fikri mülkiyete ilişkin düzenlemelerde kümülatif uygulanması yönünden gerekli görülemez..." şeklinde ifade edilmektedir.

Bu kapsamda belirtmek gerekirse, kanunkoyucunun haksız rekabete ilişkin eski ve yeni hüküm bağlamında anılan gerekçelerle eski hükümden ayrılması ile kümülatif koruma yönünden yukarıda belirtilen özel hükümlerin getirilmesi tescilli marka ve tasarım ile tescilsiz tasarımın tıpkı faydalı model ve patent hakkı gibi sadece 6769 sayılı Kanun kapsamında korunmasını yeterli bulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle artık, 6102 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonraki olaylara dayalı açılan davalarda, tescilli sınai haklar bakımından sadece özel kanun olan SMK hükümleri uygulanabilecek olup TTK'nın haksız rekabet hükümlerinin anılan özel hükümler yanında ve aynı anda uygulanması söz konusu olamayacaktır. Diğer bir ifade ile bu kapsamda kümülatif koruma uygulanmayacaktır (bkz. NOMER/HELVCI/KAYA, s. 356 vd.; ARKAN, SABİH, Ticari İşletme Hukuku, Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, 30. Bası, Ankara 2024, s.363).

Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacı marka hakkına tecavüzün, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, ref'i taleplerinde bulunmuş, davalı ise tescilli bir markası olduğunu, bu markanın davacı markalarına benzemediğini, bu nedenle kullanımlarının da yasal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davacının ihlal edildiğini iddia ettiği marka hakkı TPE nezdinde tescilli olup 6769 sayılı Kanun ile getirilen özel hükümlerle haksız rekabet hukukunu da kapsayacak şekilde ve haksız rekabete göre daha üstün koruma getirerek düzenlenmiştir. Davacı bu özel hükümlere de dayanmış olduğundan marka ve tasarımın koruma alanları ile haksız rekabetin koruma alanının kesişmiş olduğu dava konusu olayda yalnızca özel hükümler uygulama alanı bulacak olup, özel hükmün yanında haksız rekabetin uygulanmasını gerektirir herhangi bir kanun hükmü olmadığından, özel kanunla birlikte eş zamanlı olarak haksız rekabet hükümlerinin de uygulanmasının hukuki dayanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, Dairemizin daha önceki bazı kararlarında da benimsediği üzere (Yargıtay 11.HD 14.03.2022 gün ve 2019/5189-1852 sayılı, yine 22.04.2021 gün ve 2021/89-3054 sayılı kararları) somut olay bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu ile haksız rekabet hükümlerinin birlikte uygulanmasını gerektiren kümülatif korumanın uygulama alanı kalmadığı gözetilerek talebin, haksız rekabetin tespiti ve men'ine dair kısmı yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi, mahkemesince yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin üçüncü fıkrasında yer alan “ ve haksız rekabet ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, ''tespitine'' kelimesinden sonra gelmek üzere ''davacının haksız rekabete ilişkin taleplerinin reddine'' yazılmasına, aynı bendin dördüncü fıkrasında yer alan ''ve haksız rekabetin'' ibarelerinin, yine hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin (b) fıkrasında yer alan “ve haksız rekabetin'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8965, Karar No: 2011/8493, Tarih: 27.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/8965 E.  ,  2011/8493 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/213913

MAHKEMESİ :MANİSA Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :30/06/2009- 405/370

SUÇ :kasten öldürmeye teşebbüs ve izinsiz silah taşımak

C.. B..'ı kasten öldürmekten, N.. B..'ı da kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık Ö.. T.., Ö.. Y..'ni kasten yaralamaktan sanık N.. B..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanıklar S.. G.., E.. Ö.., Ö.. Y..'nin üzerlerine atılı suçlardan ve adı geçen sanık Ö.. T..'ün yağmadan beraatlerine ilişkin (MANİSA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/06/2009 gün ve 405/370 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar Özcan ve Özgür müdafiileri ile müdahil-sanık Neşet vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğunun kabulü gerektiğinden; sanıklar Özcan, Özgür , Semih ve Erhan'ın aynı olay nedeniyle, birlikte yağma, kasten insan öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarını işledikleri iddiasıyla yargılanmaları karşısında, sanık Özcan'ın, sanık Özgür , sanık Semih'in, sanık Erhan'la aralarında menfaat zıtlığı olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların her birinin başka müdafiiler tarafından savunulmalarının sağlanması gerektiği düşünü1meyerek, sanıklar Özcan ve Özgür 'in birlikte aynı müdafii ile, sanıklar Semih ve Erhan'ın da birlikte başka ancak aynı müdafii ile temsil ettirilerek kamu davasının yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Usule aykırı ve katılan-sanık Neşet vekili, C.Savcısı ve sanık Özcan müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Özcan,Özgür , Semih ve Erhan hakkında kurulan ve kısmen resen de temyiz incelemesine tabi bulunan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle ve katılan-sanık Neşet hakkında kurulan hükmünde bağlantı nedeniyle kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6057, Karar No: 2019/7625, Tarih: 20.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/6057 E.  ,  2019/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada,.... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

....; emniyetten gelen yazı cevabında yapılan araştırma sonucu kayyım tayini istenilen küçüğün ikamet adresinin "....." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Mahkemesi ise kolluk birimine çocuk ile kayyım adayı arasında menfaat çatısması olup olmadığı, küçüğün daimi olarak nerede ikamet ettiği hususlarının tespiti için yazılan müzekkereye verilen 18/08/2019 tarihli yazı cevaplarında özetle; küçüğün devamlı olarak "....'' adresinde ikamet ettiği bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında .... yapılan kolluk araştırması sonucun da kayyım tayini istenilen küçüğün devamlı olarak ".....'' adresinde ikamet ettiği bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ....çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ..... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15828, Karar No: 2013/641, Tarih: 15.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/15828 E.  ,  2013/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : ..., ... :5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53/1-3. maddeleri ile CMK.nun 231, 231/8 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5 yıl denetim süresi

I- Sanıklar ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükümlere yönelen müdafilerinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, istemlerin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükümlere yönelen müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanık ... hakkında suç tarihlerinde; (haklarında mahkumiyet kararı verilen) diğer sanıklarla birlikte hareket ederek adı geçen şahıslara para karşılığında sahte okul diploma ve “diplomasını kaybedenlere mahsus öğrenim belgesi”ni düzenlemek suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında yüklenen suçla ilgisi bulunmadığını belirtmesi, adlarına sahte belge düzenlenen şahısların ifadelerinde; sanığın kendilerine suça konu belgeleri temin ettiği yönünde bir ibare bulunmaması karşısında; sanığın sahtecilik suçlarına iştirak ettiğine

dair yeterli delil bulunmadığı hususu gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde sanık Murat Özgan'ın suçlayıcı nitelikteki soyut beyanına dayanılarak mahkumiyet kararları verilmesi,

dair yeterli delil bulunmadığı hususu gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde sanık Murat Özgan'ın suçlayıcı nitelikteki soyut beyanına dayanılarak mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Sanık ...'nın; suç tarihlerinde..... adına “lise diplomasını kaybedenlere mahsus öğrenim belgesi”, ... adına sahte diploma düzenlemiş olduğunun iddia ve kabul olunması; yargılama aşamasında adli tıp uzmanından alınan 10.03.2008 tarihli raporda; “inceleme konusu “lise diplomasını kaybedenlere mahsus öğrenim belgeleri” nin fotokopi olup asıllarının temin edilemediği, mukayese belgeleri olarak tarihine uygun orijinal belgeler gönderilmediği gibi belgeler üzerindeki resmi mühür ve yetkili imza örnekleri de bulunmamakla birlikte dosya kapsamındaki ifadelerden adlarına belge tanzim edilen kişilerin belge almaya hak sahibi olmadıkları bildirildiği dikkate alınması sonucu belgelerin sahteliğinin kabulü gerektiği” nin belirtilmesi; ...'nın ifadesinde lise diploması almak amacıyla sanığa ortaokul diplomasını vermiş olduğunu söylemesi; ele geçirilen belgenin de bu sanık adına ortaokul diploması olması ve bu belgenin incelemesine ilişkin adli tıp uzmanınca düzenlenen 28.10.2006 tarihli raporda; “mukayese belgeleri olarak tarihine uygun orijinal belgeler gönderilmediği gibi belgeler üzerindeki resmi mühür ve yetkili imza örnekleri de bulunmamakla birlikte dosya kapsamındaki ifadelerden adlarına belge tanzim edilen kişilerin belge almaya hak sahibi olmadıkları bildirildiği dikkate alınıp belgelerin sahteliğinin kabulü gerektiği” nin belirtilmesi karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belgelerin incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve fotokopi belgelerin asıllarına ulaşılamaması halinde hukuki sonuç doğurmaya elverişli olup olmadıkları, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması, ... hakkındaki ortaokul diplomasının menşeinden araştırılıp sahte olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın suçlarının sübutu halinde belge tarihleri de gözetilerek hakkında teselsül hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının da değerlendirilmesiyle hukuki durumunun takdir ve tayini yerine; yazılı şekilde eksik inceleme sonucu mahkumiyet hükümleri kurulması; yasaya aykırı;

3- Kabule göre de;

765 sayılı TCK’nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK’nun 204/1. fıkrasında öngörülen cezaların alt sınırları aynı olduğundan, temel hapis cezalarının alt sınırdan tayini halinde, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun aleyhe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nunda cezanın üst sınırının daha az olduğu gerekçesiyle lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,15.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.