muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/120, Karar No: 2023/1398, Tarih: 14.03.2023

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2022 tarih, 9-2022/154038 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri İstemi;

Katılanın, anne ve babasının beyanlarının soyut olduğuna, sanık ifadelerini değerlendirmeyerek, dosya içerisindeki delillerin objektif olarak değerlendirilmeksizin yalnızca çelişkili mağdure ve müşteki beyanlarına itibar edilerek eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, suçun işlendiğine dair en ufak bir somut delil bulunmadığına, serviste bulunan tanıkların beyanlarına itibar edilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin yok sayıldığına, mahkemece mağdure beyanına göre servisin ön tarafta bulunan koltuğunda sanığa yakın tarafta oturduğunu 4 yaşındaki ...'ın ise kendisinin yanında oturduğunu beyan etmesinin hiç bir somut delil ile ispatlanamadığına, sanığın bu aksini iddia etmesine rağmen bu durum dahi sanık aleyhine yorumlandığına, taraflar arasında flaş belleğin verilmesi hususunda bir anlaşmazlığın yaşandığına, seyir halinde sanığın mağdureye yönelik cinsel güdü ile hareket ederek söz konusu eylemleri yapmış olmasını kabul etmenini hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın cinsel kasıtla hareket etmiş olsa servis aracında diğer şahısların yanında tanık olabileceği şekilde gerçekleştirmeyeceğine, tanıklar ..., ... ve .... sanığın mağdureye karşı bir hareketlerini görmediğini beyan etmelerine rağmen dikkate alınmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi;

Eylemin sarkıntılığın ötesinde çocuğun cinsel istismarı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık hakkında Çarşamba Cumhuriyet Başsavcığının iddianamesi ile öz yeğeni olan mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Mağdure ...'nin ... İmam Hatip Ortaokulunda yedinci sınıf öğrencisi olarak eğitim gördüğü, okula sanık ...'nın kullanmakta olduğu servis ile gidip geldiği, 07.03.2022 tarihinde okul çıkışında her zaman olduğu gibi sanığın öğrencileri okuldan aldığı, olay anında mağdurenin servisin ön tarafta bulunan koltuğunda sanığa yakın tarafta oturduğu, mağdurenin yanında ise dört yaşında olan anaokulu öğrencisi M. G.'in oturduğu, serviste bu kişilerin dışında ayrıca arka koltukta oturan ve ... İmam Hatip Lisesi öğrencisi olan, olay anında mağdurenin ismini bilmediği kendisinden yaşça büyük bir kız öğrencinin olduğu, soruşturma aşamasında bu öğrencinin M. N. K. olduğunun anlaşıldığı, servisin öğrencileri sırayla evlerine bıraktığı, servisin kalabalığının azaldığı 16:00-17:00 saatlerinde sanığın

mağdureye "Seni öpebilir miyim?" diyerek yaklaştığı, mağdurun bunu reddetmesine ve hayır demesine rağmen sanığın mağdureyi dudağına yakın biçimde yanağından iki defa öptüğü, ardından bununla yetinmeyerek göğüslerini kıyafetlerinin üzerinden ellediği, sonrasında ise bu olayı kimseye anlatmaması yönünde telkinde bulunduğu, mağdurenin servisten inip eve gelince olayı babası ve annesine anlattığı, mağdurenin babasının sanığı evlerine çağırarak olayı sorduğu, sanığın inkarda bulunduğu, ardından 09.03.2022 tarihinde olayı annesiyle beraber okul öğretmenlerine anlattıkları, bu şekilde soruşturmaya başlandığı, mağdurenin okul rehber öğretmenine el yazısıyla yazdığı ... içeriğinin de beyanıyla aynı içeriğe sahip olduğu, yapılan araştırmalar sonucunda olayın yaşandığı servisin 68 ABD \*\*\* plakalı beyaz renkli servis olduğu, serviste olay anını gösterebilecek ve görüntü kaydı yapan bir kameranın olmadığı, olay anında mağdurenin sağ tarafında, ön koltukta kapıya yakın biçimde oturduğu, ifadeler sonucu belirlenen anaokulu öğrencisi 2018 doğumlu M. G.'nin kanuni temsilcisi olan annesinin M.G.'nın yaşının küçük olması ve olayın mahiyeti itibariyle tanıklık yapmasına rızası olmadığı, olayın gerçekleştiği servisin kolluk tarafından fotoğraflamasının yapıldığı, yapılan fotoğraflama sonucu hazırlanan tutanaklardan koltukların büyük olması nedeniyle arka tarafta bulunan öğrencilerin ön koltuklarda yaşanan öpme veya diğer türlü temasları göremeyebileceklerinin değerlendirildiği, sanığın servis şoförü olduğu, gelen doğum kaydına göre mağdurenin hastahane doğumlu olduğu ve suç tarihi itibariyle on iki yaşından küçük olduğu, mağdure ve katılanların şikayetçi olup davaya katıldıkları, sanığın alınan savunmasında üzerine atılı cinsel istismar suçunu inkar etttiği, cinsel suçlar yapıları itibari ile çoğu zaman mağdure beyanı dışında delil elde etme imkanı bulunmayan ve/veya delilleri sınırlı olan suçlardan olduğu, somut olayın özellikleri ve delillerin değerlendirilmesinin değişiklik gösterebileceği mümkün olmakla birlikte, mağdure beyanlarına üstünlük sağlanması yönündeki Yargıtay kararları bulunduğu, somut olayda, mağdurenin sanık ..

...'ün kullandığı serviste öğrenci olması nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, aralarında husumet ve bu kapsamda iftira atmayı gerektirir başka bir durum veya samimiyetin bulunmadığı tüm tarafların beyanlarıyla sabit olduğu, mağdure beyanı, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin dosya kapsamına yansıtılan cinsel istismar olayını kurgulayabilecek bir yaşta olmaması, soruşturma aşamasında uzman eşliğinde alınan beyanında olay örgüsünü kurgulayamayacak düzeyde basit, yalan söyleyemeceyek şekilde tutarlı bir anlatımda bulunduğu, bilgisine başvurulan tüm tanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamasında tutarlı bir şekilde bilgi ve görgülerini anlattıkları, araçtaki koltukların yüksek olması nedeniyle olayı göremeyecekleri, mağdurenin olmayan bir olayı anlatması için bir neden bulunmadığı, servisten inip evine geldiğinde mağdurenin olayı ailesine anlatıp babasının da sanığı hemen çağırdığının beyanlarla sabit olduğu, sanık savunmasında flaş belleği verirken mağdureye değmiş olabileceğinin beyan ederek kısmi ikrarda bulunduğu göz önüne alınarak mağdurenin beyanlarına itibar edilerek üstünlük tanındığı, sanığın savunmasına suçtan kurtulmaya yönelik olduğu düşünülerek itibar edilmediği, bedensel temas içeren hareketlerle işlenebilen, belirli bir yoğunluğa ulaşmamış, ani ve kesik hareketlerle işlenen, cinsel arzuları tatmine yönelik fiillerin sarkıntılık suçunu oluşturacağının kabulü gerekmekle birlikte, sarkıntılığın, derecesi itibariyle hafif ve mağdureye cinsel yönden ciddi mahiyette rahatsız etmeyen türde cinsel davranışlar için kullanıldığı, ani veya tekrarlanmayan cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinden öte ağır bir ihlal içermesi halinde cinsel saldırı veya çocuğun cinsel istismarı suçu oluşacağı, sarkıntılığın;

yüzeysel, geçici ve hafif derecede, yani mağdurenin cinsel hürriyetini ciddi derecede ihlal etmeyen davranış biçimi olduğu, sanığın mağdureyi dudağına yakın biçimde yanağından iki defa öptüğü, ardından bununla yetinmeyerek göğüslerini kıyafetlerinin üzerinden ellediği, bu eylemin kısa bir zaman diliminde gerçekleştiği, bu nedenlerle sanığın eyleminin ani ve kesiklik gösterdiği anlaşıldığından, sarkıntılık boyutunu aşmamış olduğu düşünülerek cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Her ne kadar mahkemece, sanığın mağdureye "Seni öpebilir miyim?" diyerek yaklaştığı, mağdurenin bunu reddetmesine ve hayır demesine rağmen sanığın mağdureyi dudağına yakın biçimde yanağından iki defa öptüğü, göğüslerini kıyafetlerinin üzerinden ellediği kabul edilerek cezalandırılması yoluna gidilmiş ise de dosya kapsamı itibariyle mağdurenin soyut beyanının başkaca delilerle desteklenmediği, sanığın kendisini öptüğünü, göğüslerini ellediğini ve araçta başka öğrencilerinde bulunduğunu beyan etmesine rağmen sanığa karşı bir tepki göstermediği, serviste bulunan tanıklar ... ile ...'nın sanığın mağdureyi öptüğünü yada dokunduğunu görmediklerini beyan ettikleri, yine tanık ...'nin benzer beyanda bulunduğu, katılanlar ile tanıklar ... ve ...'nun beyanlarının mağdure anlatımından ibaret olduğu anlaşılmış olup, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmuştur.

2.Bu nedenle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Her ne kadar eylemin sarkıntılığın ötesinde çocuğun cinsel istismarı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiş ise de gerekçenin A bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (A) bölümününde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/1406 Esas, 2022/1347 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, başkan ... ve ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Mağdur ...'nin ... İmam Hatip Ortaokulunda 7.Sınıf öğrencisi olarak eğitim gördüğü, okula sanık ...'nın kullanmakta olduğu servis ile gidip geldiği, 07.03.2022 tarihinde okul çıkışında her zaman olduğu gibi sanığın öğrencileri okuldan aldığı, olay anında mağdur ...'nin servisin ön tarafta bulunan koltuğunda sanığa yakın tarafta oturduğu, mağdurun yanında ise 4 yaşında olan anaokulu öğrencisi ... ...'ün oturduğu, serviste bu kişilerin dışında ayrıca arka koltukta oturan ve ... İmam Hatip Lisesi öğrencisi olan, olay anında mağdurun ismini bilmediği kendisinden yaşça büyük bir kız öğrencinin olduğu, soruşturma aşamasında bu öğrencinin ... olduğunun anlaşıldığı, servisin öğrencileri sırayla evlerine bıraktığı, servisin kalabalığının azaldığı 16:00-17:00 saatlerinde sanığın mağdure ...'ye "Seni öpebilir miyim?" diyerek yaklaştığı, mağdurun bunu reddetmesine ve hayır demesine rağmen sanığın mağdure ...'yi dudağına yakın biçimde yanağından iki defa öptüğü, ardından bununla yetinmeyerek göğüslerini kıyafetlerinin üzerinden ellediği, sonrasında ise bu olayı kimseye anlatmaması yönünde telkinde bulunduğu, mağdurenin servisten inip eve gelince olayı babası ve annesine anlattığı, mağdurenin babasının sanığı evlerine çağırarak olayı sorduğu, sanığın inkarda bulunduğu, ardından 09.03.2022 tarihinde olayı annesiyle beraber okul öğretmenlerine anlattıkları ve sonrasında şikayetçi oldukları olayda; mağdurenin Çocuk İzlem Merkezindeki beyanı ile okulda yazdığı dilekçenin tutarlı olduğu, olayı hemen akabinde eve gidince annesine aktardığı, mağdurenin babasının aynı gün sanığı telefonla arayıp görüştükleri ve sonrasında buluşup konuştuklarının sanık beyanı ile sabit olduğu, mağdure ile sanık arasında flas bellek yüzünden husumet bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tanık beyanlarına ilişkin hususun ilk derece mahkemesince değerlendirildiği, mağdurenin hastane doğumlu olduğu, sanığın servis şoförlüğü yaptığına dair beyanı, sanık savunması, intikal şekli ve süresi, tüm dosya kapsamı ile sanığın mağdure ...'yi dudağına yakın biçimde yanağından iki defa öptüğü, ardından göğüslerini kıyafetlerinin üzerinden ellediği ve atılı suçun oluştuğu anlaşılmış olup Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/621, Karar No: 2014/25006, Tarih: 09.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/621 E.  ,  2014/25006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/384244

Mahkemesi : Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/09/2012

Numarası : 2012/31 - 2012/634

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın ev sahibi olarak kiraya verdiği binanın 2. katında oturan kiracı mağdurların, oturma odasında otururken tavandaki çatlak ve kabarma olan kısımdan sıva ve beton parçalarının üzerlerine düşmesi sonucu yaralandıkları olayda; binanın üst kat terasına yağmur sularının bina içine girmesini engellemek için yalıtım yapılması ve sanığın kiracısı olan mağdurlar tarafından bir sorun iletilmemesi, bilirkişi raporunda da belirlendiği üzere inşaatta kullanılan malzemenin yorgunluğu da nazara alındığında sanığa kusur yüklenemeyeceği gözetilip beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26290, Karar No: 2010/22626, Tarih: 07.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/26290 E.  ,  2010/22626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3678, Karar No: 2019/16793, Tarih: 22.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3678 E.  ,  2019/16793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davalı idare vekili yönünden HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile arsa niteliğindeki ... İlçesi, .... Mahallesi, 831 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12253, Karar No: 2013/14091, Tarih: 08.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/12253 E.  ,  2013/14091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.08.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2--492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak binde 11,38 oranındaki harcın taraflardan ... kaydı ve veraset ilamındaki payları oranında alınması gerektiğinin belirtilmemiş olması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının beş numaralı bendinde yer alan “satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harç alınmasına” ibaresinin hüküm sonucundan çıkarılarak bunun yerine “satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında harcın taraflardan ... kaydındaki ve veraset ilamındaki payları oranında alınarak Hazineye gelir kaydına" ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9061, Karar No: 2015/13511, Tarih: 03.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9061 E.  ,  2015/13511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/209-2012/312

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 14.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 14.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.