muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6157, Karar No: 2024/9276, Tarih: 30.09.2024

Gerçekleşen bu üzücü kaza sonucu oluşan hastane masrafları ve diğer maddi zararların işbu kazada müvekkili şirketin bir kusuru olmamasına rağmen ... İnşaat tarafından karşılandığı gibi kaza tarihinden sonra çalışmamasına rağmen ücretinin ödenmeye devam edilmiş olup, yapılan ödemelerin mahkemece mahsup edilmediğini, manevi tazminat miktarlarının fahiş oranda olduğunu belirterek davanın reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde;

A) Davalıların asıl davaya ve birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine

B) 1-Davacının asıl davaya konu maddi tazminat davasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinin 30.07.2021 tarihli ve 2019/43 Esas - 2021/900 Karar kararının 6100 sayılı HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

2- Davacının asıl davasının kabulüne,

574.177,56 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 23.11.2017'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

3- Davacının birleşen davasının kabulüne,

30.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 23.11.2017'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri sunmuş oldukları temyiz dilekçeleri ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını ayrı ayrı yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililerden alınmasına,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10234, Karar No: 2011/28450, Tarih: 13.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10234 E.  ,  2011/28450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),  13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4427, Karar No: 2019/8655, Tarih: 13.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4427 E.  ,  2019/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.12.2004 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar ile dava dışı ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların müştereken ve iştirak halinde malik olduğu 585 ada 226 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazın davacının murisi ... tarafından parselasyon yaptırılmak suretiyle kendilerine verildiğini, bunun üzerine kendi paylarına düşen kısımlara ev yaptıklarını belirterek davanın reddini savunmuş; diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış yoluyla giderilmesine dair verilen kararın bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 14.07.2011 tarihli 2011/5716-8092 E.-K. sayılı ilamı ile; dava konusu taşınmazın yargılama sırasında 24.04.2007 tarihli imar uygulaması sonucu ifraz edilerek 4 ayrı parselin oluşturulduğu, bu durumda mahkemece, yeni oluşan parsellerin tapu kayıtlarının getirtilerek tarafların paylarının bulunup bulunmadığının ve dava dışı paydaşların olup olmadığının araştırılması, yeni oluşan parsellere karşı davacı ve davalıların davaya devam edip etmeyeceklerinin belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı üzerine davacı vekili 30.06.2014 tarihli dilekçesi ile; dava konusu taşınmazın ifrazı sonucu 2896 ada 1 parsel, 2897 ada 1 parsel, 2898 ada 1 parsel ve 1162 ada 14 parsel sayılı taşınmazların oluştuğunu, bunlardan 1162 ada 14 parsel hakkındaki davayı atiye bıraktıklarını, diğer üç taşınmazın da 13.11.2012 tarihli ifraz işlemi ile 25 ayrı parsele bölündüğünü, davaya müvekkilinin murisi ...'in payının bulunduğu 2896 ada 5 parsel, 2897 ada 9, 10 ve 11 parsel, 2898 ada 10, 11 ve 12 parsel sayılı olmak üzere 7 adet taşınmaz yönünden devam edeceklerini bildirmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulü ile 2896 ada 5 parsel, 2897 ada 9, 10 ve 11 parsel, 2898 ada 10, 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim mümkün olmadığından, genel açık artırma yoluyla satılarak giderilmesine; 1162 ada 14 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki dava atiye bırakıldığından bu taşınmaz yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulü ile 2896 ada 5 parsel, 2897 ada 9, 10 ve 11 parsel, 2898 ada 10, 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim mümkün olmadığından, genel açık artırma yoluyla satılarak giderilmesine; 1162 ada 14 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki dava atiye bırakıldığından bu taşınmaz yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar ile dava dışı (muhdesat iddiasında bulunan) ... ve ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde, dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1) 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesine göre, mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı davanın tarafları temyiz yoluna başvurabileceğinden, davada taraf sıfatı bulunmayan ve kayıt maliki olmayıp muhdesat sahibi olduklarını iddia eden üçüncü şahısların hükmü temyiz etme yetkisi de bulunmadığından, dava dışı (muhdesat iddiasında bulunan) ... ve ...'ın temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2) Bir kısım davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1) 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesine göre, mahkemelerce verilen nihai kararlara karşı davanın tarafları temyiz yoluna başvurabileceğinden, davada taraf sıfatı bulunmayan ve kayıt maliki olmayıp muhdesat sahibi olduklarını iddia eden üçüncü şahısların hükmü temyiz etme yetkisi de bulunmadığından, dava dışı (muhdesat iddiasında bulunan) ... ve ...'ın temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2) Bir kısım davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı paydaşlar ..., ... ve ..., dava konusu taşınmazlar üzerinde kendilerine ait evlerin bulunduğunu belirterek muhdesat iddiasında bulunmuş ise de mahkemece, 19.11.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ile 18.11.2014 tarihli inşaat ve mülk bilirkişileri ortak raporunda değeri ve kime ait olduğu belirtilen bu muhdesatların (binaların) aidiyeti hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı paydaşlar ..., ... ve ...'in muhdesat iddiasında bulunduğu binaların adı geçen davalılara ait olduğu hususunda tarafların ittifak edip etmedikleri üzerinde durularak, ittifak etmiyorlarsa muhdesat iddiasında bulunan davalılara bu konuda dava açmak üzere süre verilmesi ve dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi; daha sonra gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak, dava konusu taşınmazların tespit edilen toplam değerinin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenmesi ve muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan kısmın ise tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında tüm paydaşlara dağıtılması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Öte yandan, Dairemizin bir önceki mahalline iade kararı uyarınca dosyaya getirtilen güncel tapu kayıtlarına göre, dava konusu 2898 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 07.04.2016 tarihinde iki kısma ifraz edilerek 2898 ada 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların oluşturulduğu, 16 no'lu parselin davacının murisi ... ile bir kısım davalıların murisi ... adına müştereken, 17 no'lu parselin ise dava dışı üçüncü şahıslar adına kayıtlandığı, UYAP üzerinden yapılan araştırmada da dava konusu 2896 ada 5 parsel ile 2898 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının kapatıldığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, davaya konu bu taşınmazların ifrazı sonucu yeni oluşan parsellere ait tapu kayıtları getirtilerek tarafların paylarının bulunup bulunmadığı ve dava dışı paydaş olup olmadığı araştırılarak, yeni oluşan parseller hakkında davacı ve davalıların davaya devam edip etmeyeceklerinin tespiti; varsa yeni paydaşların da davaya dahil edilmesi ve daha sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tapu kaydı kapatılan ve artık işlerliğini yitiren taşınmazlar yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmü temyiz etme yetkisi bulunmayan dava dışı ... ve ...'ın temyiz istemlerinin REDDİNE; (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2317, Karar No: 2016/5491, Tarih: 14.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/2317 E.  ,  2016/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas, 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgede nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği gibi, suça konu bononun İcra Müdürlüğü'nce kabul edilip icra takibine başlanmasının da tek başına belgenin aldatma yeteneğine sahip bulunduğunu göstermeyeceği cihetle; Dairemizin 11.12.2014 gün 2013/1389 Esas 2014/21401 Karar sayılı tevdii kararı üzerine dosyaya getirtilen suça konu bono aslı üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, tüm senet metninin mavi renkli kalemle düzenlenip imzalanmış olmasına rağmen bedele ilişkin rakam ve yazıların üzerinde siyah renkli kalemle değişiklik yapıldığının, tahrifat yapılan rakam ve yazıların altındaki mavi renkli kalıntıların açıkça görüldüğünün, bu düzeltmelere ilişkin paraf da bulunmadığının tespit edilmesi karşısında belgede yapılan sahteciliğin ilk bakışta anlaşıldığı bu nedenle aldatma niteliği bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

II- Sanık ile mağdurun 12.000 TL olarak düzenledikleri bononun bedele ilişkin bölümlerinde sanığın tahrifat yapıp 12.500 TL'lik bono haline getirerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın mağdura sonradan 500 TL elden nakit borç para verdiğini, bu sebeple senedin bedele ilişkin bölümlerini değiştirdiğini beyan etmesi karşısında, mağdur ile sanık arasındaki alacak-borç durumu araştırılarak, alacak miktarının belirlenmesini müteakip sonucuna göre sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu dışındakiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

IV- Suça konu bononun mağdur tarafından 12.000 TL olarak düzenlenip sanığa verildiği ve sanık tarafından da 12.500 TL haline getirildiği kabul edilmesine rağmen suça konu senede buna ilişkin açıklama yapılmadan icra dosyasına iadesine karar verilmesi,

IV- Suça konu bononun mağdur tarafından 12.000 TL olarak düzenlenip sanığa verildiği ve sanık tarafından da 12.500 TL haline getirildiği kabul edilmesine rağmen suça konu senede buna ilişkin açıklama yapılmadan icra dosyasına iadesine karar verilmesi,

V- Suç tarihinin sahte belgenin en son kullanıldığı icraya verilme tarihi olan 11.09.2008 yerine gerekçeli karar başlığında 2008 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8297, Karar No: 2025/600, Tarih: 16.01.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/8297 E.  ,  2025/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1312 E., 2024/1339 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına,

2. Suç kastının bulunmadığına,

3. Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,

5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9787, Karar No: 2011/21169, Tarih: 07.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/9787 E.  ,  2011/21169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yeşilyurt Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :29.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2006/9396, Karar No: 2006/12502, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/9396 E.  ,  2006/12502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Tic.Ltd.Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında Konya 1.İcra Mahkemesinden verilen 04.05.2006 ... ve 3106-592 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.-YTL. aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.857.84 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 ... ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.600.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.