muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11678, Karar No: 2015/19101, Tarih: 30.11.2015

makam olan Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi şeklinde tezahür eden uygulamanın uyuşmazlığın çözümü için zorunlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, mirasbırakanın kendi kusurlu davranışları ile vesayet davalarının açılmasına sebebiyet verdiği, bu itibarla miraçılıktan çıkarmanın geçerli olmadığı ortadadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; dava konusu 26.03.2010 tarihli vasiyetname ile mirasbırakan Ali Özkan'ın, çocukları ve torunları olan davacılar hakkında gösterdiği sebeplerin, mirasçılıktan çıkarma sebebi sayılabilecek nitelik ve nicelikte bulunmadığı gözetilerek, TMK. nun 512. maddesinin 3. fıkrasının ilk cümlesi uyarınca mirasçılıktan çıkarmanın tasarruf niisabı oranında geçerli olacağı, başka bir ifade ile davacıların saklı paylarını isteyebileceği ve davaya tenkis davası olarak devam edilebileceği düşünülmeden, istemin tümden reddilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf lehine duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3324, Karar No: 2010/7675, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3324 E.  ,  2010/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca özel amacı olmayan serbest alım satımı yapılan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan satışlar Anonim Şirkete yapılan ticari amaçlı ve Metal İş Sendikasına yapılan özel amaçlı satış olduğundan emsal alınamaz.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilerek ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, geçersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5972, Karar No: 2010/5049, Tarih: 04.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5972 E.  ,  2010/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Suşehri İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28035, Karar No: 2018/15731, Tarih: 13.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/28035 E.  ,  2018/15731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 3. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurularını esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalılar ... Güvenlik Sistemleri ... İnş. ... San. ve Tic. Ltd. Şti ile Elektrotel Elektronik ve ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekilinin ise aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece, genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

İlk Derece Mahkemesi'nin hüküm fıkrasının 2. ve 4. sıralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“2-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı 31,40 TL başvurma harcı ile 31,40 TL peşin harcın davalı şirketlerden alınarak davacıya ödenmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 60,10 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 13/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19843, Karar No: 2011/4439, Tarih: 14.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19843 E.  ,  2011/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacı idarenin kıymet takdir raporunda ve Kamulaştırma Kanunu 27. maddesi uyarınca yapılan acele el koyma dosyasında dava konusu taşınmaz arazi niteliğinde kabul edilmiş olup hazırlanan kamulaştırma planı ve krokisinde de mücavir alan sınırı dışında bulunduğu görülmektedir. Ayrıca Çetinkaya Belediye Başkanlığı tarafından 2009/97 esas sayılı acele el koyma dosyasına gönderilen 25.02.2009 tarihli yazıda taşınmazın nazım imar planı dışında olduğu, 2009/560 esas sayılı mahkeme dosyasına gönderilen 13.10.2009 tarihili yazıda ise nazım imar planı içinde olduğu bildirilmiştir. İlgili belediye başkanlığından bu yazılar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve taşınmazın mücavir alan içerisinde olup olmadığı, içerisinde ise ne zaman alındığı buna ilişkin Belediye Meclis Kararı ve İl İdare Kurulu kararı ile Bayındırlık Bakanlığının onayına ilişkin belgelerin bulunup bulunmadığı, taşınmazın bulunduğu yerin meskun saha olup olmadığı ve taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11903, Karar No: 2024/7610, Tarih: 13.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11903 E.  ,  2024/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/365 E. 2021/322 K.

SUÇ :Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden alınan nüfus kaydına göre, sanığın 12.05.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 223/8 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

13.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23704, Karar No: 2022/7138, Tarih: 07.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23704 E.  ,  2022/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın tetkikinde 18/3/2018 tarihli itiraz hakem heyeti kararının davalı vekilince temyiz edildiği, davacı vekilinin temyize cevabında itiraz hakem heyetince tashih ek kararı verildiğini beyan etmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 25/03/2021 tarihli, 2020/9720-2021/3274 sayılı geri çevirme ilamıyla tashih ek kararı ve sonraki evrakların istendiği, geri çevirme ilamı sonucu davacı vekilinin talebi üzerine itiraz hakem heyetince 17/4/2018 tarihinde verilen tashih talebinin kısmen kabulüne dair kararın ve ek kararın taraflara tebliğ belgelerinin gönderildiği, itiraz hakem heyetinin 17/4/2018 tarihli tashih ek kararına yönelik bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın İŞLEMSİZ İADESİNE 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31795, Karar No: 2016/10912, Tarih: 08.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31795 E.  ,  2016/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

16.04.2013 havale tarihli isticvap zaptında sanığın kamu tarafından görevlendirilmiş olan avukatının olduğunu belirtmesine rağmen 30.04.2013 tarihli oturumda avukat isteminin olmadığını bildirdiği, hükmün sanığın yokluğunda yetki belgesi veya vekâletname ibraz etmeyen Av. Özgür Dikmen'in yüzüne karşı verildiği, gerekçeli kararın 02.10.2013 tarihinde kendisine tebliği üzerine sanığın 03.10.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, sanığın son celse duruşmaya katılan Av. Özgür Dikmen'den haberdar olmadığı gibi müdafii talebininde olmadığı gözetildiğinde temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;

Sanığın tekerrüre esas alınan Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2009 tarih ve 2006/1174 - 2009/884 sayılı kararındaki mahkumiyetine konu suçu 18 yaşından küçük iken işlemesi nedeniyle TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak, Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2010 tarih ve 2010/798 esas - 2010/1325 karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak sanığın adli sicil kaydında bulunan Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/798 Esas - 2010/1325 karar sayılı ilamı nedeniyle, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek ceza süresinin CMUK'nın 326/son maddesi gereğince Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.07.2009 tarih ve 2006/1174 - 2009/884 sayılı mahkumiyet kararında yer alan ceza miktarına göre belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3325, Karar No: 2010/7674, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3325 E.  ,  2010/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca özel amacı olmayan serbest alım satımı yapılan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan satışlar Anonim Şirkete yapılan ticari amaçlı ve Metal İş Sendikasına yapılan özel amaçlı satış olduğundan emsal alınamaz.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilerek ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, geçersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5946, Karar No: 2010/5050, Tarih: 04.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5946 E.  ,  2010/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4983, Karar No: 2006/6395, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4983 E.  ,  2006/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 18 ada 4 parsel sayılı 435.18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz öncesinde Doğanyurt Belediyesi Tüzel Kişiliğine ait iken Belediye Meclisinin kararıyla Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. Genel Müdürlüğü adına tahsis edildiği ve bu kurumca kamulaştırılmasının yapıldığı belirtilerek davalı kurum adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Başkanlığı, yasal süresi içerisinde, öncesinde Belediye Tüzel Kişiliğine ait olan taşınmazın yalnızca 92 metrekarelik kısmının davalı kuruma Belediye Meclis kararı ile satıldığı, bunun dışındaki kısmın Belediye Tüzel Kişiliğine ait olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin fen bilirkişisi krokisinde sarı ile boyalı olarak gösterilen 96 metrekarelik bölümünün tesbit gibi davalı Tedaş Genel Müdürlüğü adına, kalan 339.18 metrekarelik bölümünün de davacı ... Belediyesi adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/633, Karar No: 2015/259, Tarih: 01.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/633 E.  ,  2015/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.

Sanık ...’in 13/10/1993- 16/01/2007 tarihleri arasında Maltepe PTT Müdürlüğü emrinde, 16/01/2007-28/01/2008 tarihleri arasında ... Anadolu Yakası PTT Başmüdürlüğü emrinde, 12/02/2008-11/11/2008 tarihleri arasında ise Fehiye PTT Müdürlüğü emrinde şoförlük ve dağıtıcılık görevlerinde bulunduğu, sanığın bu zaman zarfında üvey annesi olan Makberi Yurduseven'i tedavi yardım beyannamesinde göstererek sağlık harcamalarını Devlet bütçesinden ödettirdiği, bu durumun 24.04.2008 tarihinde fark edilerek ...’in sağlık karnesinin iptal edildiği, bu şekilde sanığın gerçekdışı beyanda bulunarak kamu kurumunun zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın idareye sunduğu tedavi yardım beyannamesinde üvey annesi ...i bakmakla yükümlü olduğu aile ferdi olarak göstermesine karşın söz konusu talepte bulunduğu sırada öz annesinin kimlik bilgilerini değil üvey annesinin kimlik bilgilerini bildirdiği, bu nedenle sanığın ibraz ettiği tedavi yardım beyannamesinin beyana muhattap olan ilgili görevliler tarafından basit bir incelenmesi neticesinde kolaylıkla ...’in sanığın üvey annesi olduğunun ve sanık üzerinden sağlık yardımından yararlanamayacağının tespit edebileceği, buna göre sanığın eyleminin, aldatıldığı iddia edilen katılan kurum görevlilerinin denetim olanağını ortadan kaldırmadığı ve dolandırıcılık suçunun kurucu unsuru olan hile öğesinin sergilenişi açısından karşı tarafın inceleme olanağını ortadan kaldırmaması nedeniyle somut olayda atılı suçun hile unsurunun oluşmayacağının anlaşılması karşısında; yerel mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11726, Karar No: 2015/2389, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/11726 E.  ,  2015/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19739, Karar No: 2013/7410, Tarih: 05.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19739 E.  ,  2013/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, satın alma şefi olarak çalıştığını hiçsir neden gösterilmden iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma,ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde çalışmadığını emekli ve işyeri sahibi olduğunu lokantacılar odası yönetim kurul üyesi olduğunu, haftada bir gün Sapanca'da bulunan Özkum tesislerine malzeme tedarik ettiğini, bunun dışında çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tanık beyanlarına dayanılarak, davacının belirli gün ve saatte işyerinde çalışması olmadığı sadece temin etitği malzemeyi bırakıp işyerinden ayrıldığı sonrasında ne iş yaptığının belirli olmadığı; davacının davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı çalışması olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca "İş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir." Ücret, iş görme (emek) ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici unsurlarıdır.