muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16446, Karar No: 2009/15141, Tarih: 07.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16446 E.  ,  2009/15141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7804, Karar No: 2018/11151, Tarih: 27.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7804 E.  ,  2018/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura kullanan sanık hakkında TCK'nin 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında "2007-2008" şeklinde eksik yazılan suç tarihinin suça konu faturaların katma değer vergisi indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle "25.01.2008 ve 25.01.2009" olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında dava şartı olan mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı ve mahkemece kararın gerekçesinde sanığın fiilinin “sahte fatura kullanma” suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkralarında "2007 takvim yılında defter ve belge ibraz etmeme, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından hükümler kurularak hükümlerin karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün birinci ve ikinci fıkralarında yer alan "2007 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu, 2008 takvim yılına ait sahte fatura düzenlemek suçu" ibarelerinin çıkartılıp yerlerine "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu" ibarelerinin yazılması suretiyle eleştiriler dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2967, Karar No: 2022/3829, Tarih: 30.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2967 E.  ,  2022/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23/03/2016 tarihinde verilen dilekçeyle mirasın hükmen reddi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 31/10/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4903, Karar No: 2013/5838, Tarih: 29.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4903 E.  ,  2013/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili ...'in içerisinde yolcu olarak bulunduğu ve davalı ... Sigorta'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı araç nedeniyle meydana gelen tek taraflı kazada yaralandığını belirterek 10.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın 2 kez takipsiz bırakıldığı ve yenilendiği, 3.kez takipsiz bırakılması nedeniyle davanın 1086 s. HUMK'nın 409/6. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili 13.10.2010 tarihli duruşmaya katılamayacağını bildirmiş, mahkemece mazeret beyanının kabulüne ve duruşma gününün kalemden öğrenilmesine karar verilmiş, bir sonraki 05.01.2011 tarihli celsede davanın takip edilmediği için işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Oysa, mahkemece mazeret yerinde bulunarak kabul edildiğine göre, mazeret dilekçesi ile birlikte duruşma gününün bildirilmesi için gerekli posta giderinin alınarak yargılamanın ertelendiği sonraki oturum gününün de davacı vekiline bildirilmesi gerekmektedir. Mahkemenin "duruşma gününün başvurduğunda kalemden öğrenilmesine" ya da "duruşma

gününün kalemden öğrenilmesine" şeklindeki ara kararlarının yasal dayanağı bulunmadığı gibi aynı zamanda hak arama özgürlüğünü sınırlayıcı niteliktedir. Bu nedenle, mazeret kabul edildiği halde, davacı vekiline duruşma günü bildirilmeksizin, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve bunun sonucu olarak HUMK.'nun 409/6. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'ye geri verilmesine 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6813, Karar No: 2016/8084, Tarih: 22.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6813 E.  ,  2016/8084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirkete ait aracın 17/01/2014 tarihinde dava dışı bir başka araç ile çarpışması neticesinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonucu davacı şirkete ait olan araçta 24.000 TL'lik zararın meydana geldiğini, aracın davalı nezdinde kasko sigortası olduğunu açıklayıp, meydana gelen zararın bilirkişi marifeti ile tespit edilerek değerinin dava tarihinden itibaren en yüksek ticari faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24109, Karar No: 2013/2214, Tarih: 04.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24109 E.  ,  2013/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, eczacı olan müvekkillerinin işlettiği eczaneye ilişkin olarak davalı ile yapılan protokolün 6.3.19. ve 6.3.16. maddelerine göre uygulanan dört ayrı cezai işlem ve sözleşmenin feshi işlemlerinin hukuka aykırı olması nedeniyle iptalini talep etmiştir.

Mahkemece davalı tarafa tebligat yapılmadan tensip kararı ile 6100 sayılı 119/2. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki ilaç teminine ilişkin hizmet alım sözleşmesi kapsamında meydana gelen muarazanın giderilmesine ilişkin olup, davacı tarafından mahkemeye ibraz edilen dava dilekçesinin 30.09.2011 tarihinde havalesi yapılarak aynı tarihte davacı tarafından harcı yatırılmak suretiyle davanın açılmış olduğu, davanın açıldığı tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun henüz yürürlüğe girmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre değerlendirmek yapılarak davanın esasına girilmek suretiyle yapılacak yargılama sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 tL temyiz harcın istek halinde iadesine, 4.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5900, Karar No: 2012/11437, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5900 E.  ,  2012/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2007 gün ve 2005/672 Esas, 2007/274 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, suç tarihi Kasım 2005 – 23.11.2005 tarihleri arası olduğu halde, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin Kasım 2005 – 26.11.2005 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık savunmaları, mağdurenin aşamalardaki istikarlı ve samimi beyanları, tanık ...'ın anlatımları ile tüm dosya içeriğinden; sanığın daha önceden tanımadığı 7 yaşındaki mağdurenin yanına okul çıkışı ve derslerinde yardımcı olma bahanesiyle yaklaşarak internet kafeye götürebileceği ve bilgisayar oynatabileceğini söyleyerek onu parka gelmesi yönünde ikna edip burada yanaklarından öptüğü, sonrasında okul çıkışlarında takip ettiği, en son 23.11.2005 tarihinde de okul çıkışı yine yanına gelerek yanaklarından öptüğü özellikle mağdurenin sanığı tanımaması, psikolog bilirkişinin 27.11.2005 tarihli savcılık aşamasındaki, mağdurenin arkadaş edinememekten dolayı herhangi bir kimsenin yakın davranışına hemen olumlu tepki verebileceği ve arkadaşlık kurma adına gelebilecek kötülükleri düşünemeyeceği yönündeki izlenimi ve tüm dosya içeriğinden bu eylemleri zincirleme surette cinsel amaçla gerçekleştirdiğinin (başkaca şahıslara da bu tür davranışlarda bulunduğunun dosya içeriğinden anlaşıldığı) anlaşılması karşısında tebliğnamedeki aksi yöndeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6135, Karar No: 2020/2525, Tarih: 19.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2018/6135 E.  ,  2020/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 25. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu tespitine itirazın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacılar İsteminin Özeti:

Asıl ve birleşen dava dosyalarında davacı vekilleri; T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen 31.03.2010 tarihli ve 34 nolu raporun 6. sayfasından itibaren alt işverenlik kavramının incelendiğini ve müfettişin bir değerlendirme yaparak asıl işin ne olduğunu tespit ettiğini ve sonuçta 17 firma ile yapılan alt işverenlik sözleşmelerini muvazaa iddiası ile geçersiz kılarak, bu firmaların işçilerinin de davacı şirketin işyerinde çalışmaya başladıkları tarihten itibaren asıl işveren işçisi sayılması gerektiğini belirttiğini, Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen raporun gemi inşa sanayinin temel ilkelerine aykırı bir yorumu içerdiğini, davalı Şirketin amacının Ticaret Sicil Gazetesinde “...gemi ve her türlü deniz taşıtı yapımı, onarımı, donatımı ve deniz malzemelerinin imalatı vs...” olarak tanımlandığını, şirket yönetim kurulunun, 11.11.1998 tarih ve 276 sy.ile “şirket taahhütlerini yerine getirebilmek, alınacak gemi sipariş taleplerini süresinde karşılayabilmek ve bu konuda devamlılığı ve sürekliliği sağlayabilmek için gemi inşa aşamalarında ve tamir, bakım, onarım işlerinde temizlik, makine donatımı, makine ekipmanları bağlama iş ve işçilikleri, elektronik donatımı, soğutma ve ısıtma sistemleri donatımı, boru donatımı, ahşabiye donatımı, boya ve raspa işleri, kaynak ve montaj işleri ile gerektiği hallerde diğer iş ve işçilik hizmetlerini yapabilecek firmalardan teklif alınmak suretiyle hizmet ve mal satın alınması vs.” konularında alt işverenlerle çalışmaya yönelik işletmesel bir karar alındığını, müfettişin davacı şirketin asıl işini “çelik tekne ve donatım” olarak tespit ettiğini, bu tespit ve değerlendirmenin bilimsel ve teknik olarak doğru bir değerlendirme olmadığını, gemi yapım aşamalarının detaylı olarak tespit edilmesi ile bu işte alt işveren uygulamasının fiili-teknik ve mali zorunluluktan kaynaklandığının anlaşılacağını, geminin yapımının son derece karmaşık olduğunu, bu kadar gelişmiş ve kapsamlı bir teknoloji ile en hızlı 18 ay sürdüğünü, davacı şirketin gemi yapımının aşamalarında çeşitli firmalardan alt işverenlik hizmeti satın aldığını, raporda başlangıçtan itibaren davacı şirketin elemanı olarak gösterilen bir kısım alt işveren şirketin işçilerinin üstlenmiş oldukları işleri tamamlayarak tersane sahasından ayrıldığını ancak raporda halen çalışıyormuş gibi gösterildiğini, belirtilen teknik detaylardan da anlaşılacağı üzere sözleşmeleri geçersiz sayılan firmaların yaptığı işlerin, gemi inşasının çeşitli aşamalarında başlayıp bir süre devam eden işin ve işletmenin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler olup ayrı bir ekip, ekipman, teknoloji ve özellikle kişisel bilgi, beceri gerektirdiğini, gemi inşa sanayinde alt işverenlerin sıklıkla kullanılmasının bir diğer sebebinin de ülkemizde kalifiye eleman eksikliği olduğunu iddia ederek rapora itirazlarının kabulüne ve hizmet alınan 17 Firma ile yapılan sözleşmelerin geçerliliğine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Asıl ve birleşen davalarda davalı Bakanlık vekili, isimsiz bir grup işçinin İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’na yaptıkları başvuruda davacı şirket ve taşeronlarının maaşlarını iki ayda bir verdikleri, kriz bahane edilerek bir grup işçinin işten çıkarıldığı, paravan şirketlerle muvazaalı işlemler yapılarak işçi çıkartıldığı, iş kazalarının kuruma bildirilmediği bu bedenle çalışamadıkları döneme ait ödeneklerinin ödenmediği belirtilerek gerekli incelemenin yapılmasının talep edildiğini, başvuru üzerine işyerine gidilerek işçilerle görüşüldüğünü, ibraz edilen kayıt ve belgelerin incelendiğini, alt işveren vekilleri ve asıl işveren vekilleri ile görüşülerek gerekli incelemelerin yapıldığını, inceleme sonucunda davacı şirkette çalışan işçiler ile alt işvereni arasında işçi-işveren ilişkisinin mevcut olmadığı, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı, bu işçilerin başlangıçtan itibaren davalı şirket işçisi olarak işlem görmeleri gerektiği, alt işverenlere yaptırılan işlemlerin asıl işin parçası olduğu ve teknolojik nedenle uzmanlık gerektirmediğinin saptandığını, bu nedenle yapılan uygulamanın 4857 sayılı İş Kanunu’na aykırı olduğu sonucuna varıldığını, Kurum tarafından yapılan işlemin usul ve yasalara uygun olduğunu, davacı şirketin alt işverene verilen işlerin teknolojik nedenlerin varlığı ve uzmanlık gerektiren alanlara ilişkin olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, denetime konu davacı şirketin iştigal konusunun gemi inşa işi olup genel itibariyle çelik tekne ve donatım işleri olarak iki kısma ayrıldığını, davalı şirket tarafından alt işverene verildiği belirtilen işlerin gemi inşa işinden ayrılamayacak asıl işler olduğunu, denetim esnasında taşeronların bilgi, tecrübe ve emekleri ile katıldıkları gemi üretimine ilişkin tüm ekipman ve sarf malzemelerinin asıl işveren tarafından karşılandığının tespit edildiğini, alt işverenin üretimde kullandığı işçilerin uzman statüsünde olmadığını, düz işçi olarak vasıflandırılabilecek bu kimseler tarafından yapılan işlerin asıl işveren tarafından istihdam edilen mühendis, tekniker, ustabaşılar tarafından denetlendiğini ve doğrudan bu kimselerce üretime müdahale edildiğini, tersane sahasının gezilmesinde hangi işçinin hangi taşerona ait olduğu kimin hangi bölümde hangi işi yaptığının ayırt edilmesinin imkansız olduğunun gözlendiğini, alt işveren ve asıl işveren taşeron işçilerinin hangi bölümde ihtiyaç varsa orada görevlendirildiğinin belirtildiğini, bunun da alt işverene verilen işlerin hiçbir surette teknik uzmanlık zorunluluğundan kaynaklanmadığını asıl işverenin işçi çalıştırmak yerine asıl işi taşeronlar vasıtasıyla yaptırdığım ortaya koyduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, asıl işverenin alt işverenlere verdiği işlerin bir kısmının yardımcı iş olması, bir kısmının da işletmenin ve işin gereğiyle teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmesi sebebiyle yapılan alt işverenlik sözleşmelerinde muvazaalar bulunmadığına, birleşen dosya davacılarından Korkmaz Mühendislik - Mustafa Korkmaz yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacı işveren ile birleşen dosya davacıları arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu ve aralarında yapılan sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle de davanın kabulüne karar vermiştir.

D)İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından davacı Şirketlerin işyerlerinde gerçekleştirilen işin yürütümü hakkında yapılan genel teftiş neticesinde düzenlenen raporda, asıl işveren .... İle iş yerinde faaliyet gösteren diğer şirketlerle aralarında kurulan alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu 2. Maddesinde belirtilen anlamda bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin olmadığını, dolayısı ile aralarındaki ilişkinin muvazaaya dayandığının tespit edildiğini, davacı şirketin alt işverene verilen işlerin teknolojik nedenlerin varlığı ve uzmanlık gerektiren alanlara ilişkin olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, denetime konu davacı şirketin iştigal konusunun gemi inşa işi olduğu ve genel itibari ile çelik tekne ve donatım işleri olarak iki kısma ayrıldığını, alt işverene verildiği belirtilen işlerin gemi inşa işinden ayrılamayacak asıl işler olduğunu, denetim sırasında taşeronların bilgi, tecrübe ve emekleri ile katıldıkları gemi üretimine ilişkin tüm ekipman ve sarf malzemelerinin asıl işveren tarafından karşılandığının sabit olduğunu, mahkemece verilen karar ile muvazaaya dayanan bu ilişkinin tespiti amacı ile düzenlenen raporun iptalinin doğru olmadığını, bu nedenle kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Yargıtay 22.HD nin 17.06.2013 tarih 2013/13906- 14591 EK sayılı kararında da belirtildiği üzere; Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3/2. maddesidir. 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi aynen “Bu Kanun'un 2. maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir. Kanun'un açık hükmü karşısında mahkemenin 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi çerçevesinde düzenlenen iş müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu karar usül ve yasalara uygun olduğu” gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H) Gerekçe:

1-Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay 22.Hukuk Dairesi’nin 17.06.2013 tarihli ve 2013/13906 E. sayılı ilamına atıf yapılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kesin olduğu gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, atıf yapılan Yargıtay ilamının 4857 sayılı Kanun’un 6552 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile değiştirilmesinden önceki uyuşmazlık ile ilgili olduğundan, eldeki uyuşmazlığa emsal olamayacağının anlaşılması karşısında hukuken isabetsizdir.