muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11816, Karar No: 2013/18479, Tarih: 07.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11816 E.  ,  2013/18479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56. ve 96. maddelerine istinaden yapılan kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların yasal faizi yeniden bağlanması ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 15.10.2009 tarihinde kesinleşen davacıya,15.03.1995 tarihinde yaşamını yitiren5434 sayılı Kanuna göre ... olan babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2009 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2009-30.04.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki

sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, 18.01.2010 tarihli ve 2010/17 sayılı sosyal güvenlik denetmeninin hazırlamış olduğu rapora göre; davacının kimlik paylaşım sisteminde adreslerinin aynı olduğu,ayrıca Hacet Mahalle muhtarı’nın beyanına göre;eşlerin aynı adreste 15 yıldır oturduklarını dile getirdiği,mahkemede ise farklı bir beyanda bulunduğu, hususları da dikkate alınarak , öncelikle T.C. Anayasası’nın 20. maddesi, 5510 sayılı Kanunun 59 ve 100. maddeleri, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 3, 45 ve 53. maddeleri, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun’un 28 ve 45. maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6, 24 ila 33. maddeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 2 ve 6. maddeleri ve ilgili diğer mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı; hak sahibi ile boşandığı eşinin yerleşim yerleri, adres değişikliği ve nakilleri tarihleriyle saptanmalı, muhtarlık ve Nüfus Müdürlüğü gibi özel ve kamu kurumlarındaki bilgi ve belgelerden yararlanılmalı, ilgililerin elektrik, su, telefon aboneliklerinin hangi adres ve tarihte kimin adına tesis edildiği saptanmalı, mevcut ise 4857 sayılı Kanun gereği ücret ödemelerinin yapılabileceği banka kayıtları sorgulanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı olduğu adresler yönünden geniş kapsamlı

Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2009 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2009 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de; mahkemece, davacı ile eski eşinin fiili olarak birlikte yaşayıp yaşamadığı hususunda, bilirkişi görevlendirildiği, bilirkişi tarafından sunulan raporunda hükme esas alındığı görülmüştür. 6100 sayılı HMK’nın 266. maddesi, bilirkişiye başvurulacak halleri şöyle düzenlenmiştir; Mahkeme, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde,taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz. Maddede yer alan düzenlemeyle, hakimin genel hayat tecrübeleri uyarınca sahip olunması gereken bilgilerle çözümleyeceği konularla,hukuki bilgilerle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulmayacağı, çözümü hukuk dışında ve özel ve teknik bilgiyi gerektiren hususlarda bilirkişiden yararlanabileceği açıkça madde gerekçesinden de anlaşılmaktadır. Bu düzenleme karşısında somut olayda, hakimin hukuki ve genel bilgiyle hüküm kurması gerekirken bilirkişi görevlendirmesi ayrıca davalı ... hakkında bir hüküm kurulmadığı halde, aleyhine de yargılama giderleriyle, vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6700, Karar No: 2020/4675, Tarih: 03.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/6700 E.  ,  2020/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10/10/2018 tarih ve 2014/993 E- 2018/769 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi, istinaf isteminin reddine dair 18.03.2020 tarihli kesin karara vaki temyiz isteminin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/07/2020 tarih ve 2019/879 E- 2020/384 K. sayılı ek karar ile reddedilmesi üzerine 17.07.2020 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davacılar, birleşen davada davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi Sinem Manap tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, davacıların davalı bankanın dava dışı asıl borçlu... ile akdedilen genel ticari kredi sözleşmesine kefil olduklarını, kredi sözleşmesine istinaden 30.000,00 TL’lik senedin kredi borcuna teminat olarak düzenlendiğini, kredi borcunun kapatılmış olmasına rağmen davalı banka tarafından davacılar aleyhine kambiyo senedine dayalı icra takibine geçildiğini ileri sürerek müvekkillerinin icra takibi nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Birleşen davada davalılar vekili, davanın reddinin istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacıların icra takibi nedeniyle 111,13 TL işlemiş faizden borçlu olmadılarının tespitine, birleşen davanın kabulüne, davalıların icra takibine yönelik itirazlarının iptali ile takibin devamına, hükmolunan 36.668,85 TL’nin %20’si oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Karara karşı asıl davada davacılar birleşen davada davalılar vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da bölge adliye mahkemesince verilen ek kararla, kararın HMK’nın 362(1)-a,2. ve HMK’nın 346/1. maddesi gereğince kesin karara karara karşı yapılan temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bu kez ek kararı asıl davada davacılar birleşen davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı asıl davada davacılar birleşen davada davalılar vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da bölge adliye mahkemesince verilen ek kararla, kararın HMK’nın 362(1)-a,2. ve HMK’nın 346/1. maddesi gereğince kesin karara karara karşı yapılan temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bu kez ek kararı asıl davada davacılar birleşen davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK'nın 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle asıl davada davacılar birleşen davada davalılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK'nın 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK'nın 372 maddesi gereğince dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1470, Karar No: 2014/4377, Tarih: 18.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1470 E.  ,  2014/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/788-2013/945

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlu vekilinin İİKnun 168/5.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak diğer itiraz ve şikayetlerinin yanında takibin dayanağı olan 25.12.2010 vade tarihli senette tahrifat yapıldığını ileri sürdüğü ve takibin iptalini talep ettiği, mahkemece talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra takibinin dayanağı olan bononun rakamla yazılı bedel bölümünde 3.000 yazılı iken sonradan ön kısmına “1” rakamı eklenerek 13.000 haline dönüştürüldüğü 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir.

6762 Sayılı T.T.K'nun 690.(6102 Sayılı TTK.'nun 778.) maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. (6102 Sayılı TTK.'nun 676.) maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural senedin bedel kısmında tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakam ile değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporuyla saptandığına göre, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir. Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli olduğunun kabulü gerekir (HGK.14.5.2003 tarih ve 2003/12-347 E.- 2003/345 K).

Mahkemece, bononun 3.000,00 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 13.000,00 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edildiğine göre, İİK.nun 169/a-5.maddesi gereğince borca itirazın kısmen kabulü ile takibin 10.000,00 TL'lik kısım için durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3884, Karar No: 2015/14034, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3884 E.  ,  2015/14034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2012/26-2013/102

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9306, Karar No: 2012/16390, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9306 E.  ,  2012/16390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2011 tarih ve 2009/829-2011/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın personeli iken emekliye ayrılan Küçükbakkalköy Şube müdürü ve muhasebecisinin görev yaptıkları dönem içerisinde müşterilerin şube nezdindeki mevduat ve yatırım hesaplarından muhtelif tarih ve tutarlarda bazı müşterilere boş tediye fişleri imzalatmak, bazı müşterilerin imzalarını taklit etmek ve düzenlenen fişlerde gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suretiyle usulsüz paralar çekilmek suretiyle bu paraların büyük bir bölümünün yakınlarının yatırım hesaplarına aktarılıp bu hesaplardan kendi adlarına hisse senedi aldıkları, hesap sahiplerinin bilgisi dışında çekilen paraların bir süre başka müşterilerin mevduat ve yatırım hesaplarından çekilen usulsüz paralarla yatırıldığı, usulsüz tediye ve mahsup fişleri düzenlendiği, bankanın muhtelif alacaklar/müteferrik alacaklar, ödenecek vergiler/menkul sermeye iradı gibi hesapların alt hesaplarından çekilen paralar ile karşılandığı, bankanın bu hesaplarından usulsüz olarak çekilen paraların tasfiyesinin ise Türk Lirası Mevduata verilen Faizler hesabının ilgili alt hesaplarından çekilen paralar ile sağlandığı, yürütülen idari soruşturma sonucunda 16.08.2005 tarih 62 sayılı soruşturma raporunda davalı ...’a ait yatırım hesabı ile vadesiz tasarruf mevduatı hesabından ve bu kişinin ortağı olduğu Piramit İnş.Ltd.Şti.’nin tevdiat hesabı ve kredi hesaplarından usulsüz olarak 684.175,85 TL para çekildiği, bu 4 hesaba usulsüz şekilde yatırılan para toplamının 789.911,67 TL olduğu, bu hesaplara usulsüz yatırılan ve çekilen paralar dikkate alındığında davalılar üzerinde bankanın 105.735,82 TL parasının bulunduğunun anlaşıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 105.735,82 TL’nın avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davaya konu zararının kendi memurlarının hesaplar üzerinde yaptıkları usulsüzlüklerden kaynaklandığını, davaya konu 4 hesaptan yapılan para yatış ve çekiş işlemlerine ilişkin belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, müvekkili şirketin kayıtlarında davaya konu hesap hareketlerinin görünmediğini, müvekkillerinin dava konusu hesapları uzun zamandır kullanmadıklarını, dava konusu hesap

Davalılar vekili, davacının davaya konu zararının kendi memurlarının hesaplar üzerinde yaptıkları usulsüzlüklerden kaynaklandığını, davaya konu 4 hesaptan yapılan para yatış ve çekiş işlemlerine ilişkin belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, müvekkili şirketin kayıtlarında davaya konu hesap hareketlerinin görünmediğini, müvekkillerinin dava konusu hesapları uzun zamandır kullanmadıklarını, dava konusu hesap

hareketlerinden müvekkillerinin bilgisi olmadığını, banka müfettişlerince yapılan incelemede de müvekkillerinin bu hesaplardan para çekmediğinin anlaşıldığını, müvekkillerinin banka aleyhine sebepsiz zenginleşmesinin de söz konusu olmadığını, bu nedenle sorumlulukları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 12/01/2009 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, davalıların mali ve hukuki sorumluluklarını gerektirecek bir eylemlerinin bulunmadığı, davacı banka çalışanlarının usulsüzlüklerini gizlemek amacıyla oluşturdukları sahte ve fiktif işlerden davalıların sorumlu olamayacağı, davalılar üzerinde banka parasının kaldığı ve davalıların sebepsiz zenginleştiği hususlarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı bankanın personeli tarafından yapılan usulsüz işlemler sonucunda davalıların hesaplarında kalan ve davacıya ait olduğu iddia edilen paranın tahsili istemine ilişkindir.