muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3644, Karar No: 2013/11388, Tarih: 13.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/3644 E.  ,  2013/11388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Çevre ve Orman Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/03/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı idare, davalının evinde ele geçirilen 31 adet kınalı keklik ile 31 adet sülün nedeniyle Merkez Av Komisyonu kararınca belirlenen 24.800,00 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı taraf bu hayvanları beslemenin yasak ve suç olduğunu bilmediğini, birer çift keklik ve sülünün kendisine hediye edildiğini, anaçları besleyip çiftleştirip çoğalttığını, miktarın fahiş olduğunu savunmuştur.

Yerel mahkeme davalının eyleminin yasak avlanma olmadığını, izinsiz üretim yapmak şeklinde nitelendirilmesinin uygun olacağını belirterek 2 adet kınalı keklik ile 2 adet sülünün karşılığı 1.600,00 TL tazminata hükmetmiştir.

Dosyadaki belgelerden, davalı evinde adı geçen av hayvanlarının ele geçirildiği, yapılan inceleme ile kuşların yabani reflekslerini yitirdiği ve beslenme alışkanlığını kaybettiğinden bir süre rehabiliteye alınarak sonrasında serbest bırakıldıkları anlaşılmaktadır. Davalının ilk elde ettiği çiftler dışındaki hayvanları avladığı sabit olmadığına göre bunlar hakkında Merkez Av Komisyonu kararındaki tazminatlara hükmolunmaması doğru ise de, davalının eyleminin izinsiz av ve yaban hayvanı üretimi olduğunun kabulü ile davalının eylemi nedeniyle "Av ve Yaban Hayvanları ile Bunlardan Elde Edilen Ürünlerin Bulundurulması, Üretimi ve Ticareti Hakkında Yönetmelik" 85. maddesi gereğince canlı hayvanlara el koyma sonucu oluşan nakliye, depolama, bakım ve muhafaza masrafları ile canlı hayvanlara el konulduğu süre içiresinde yapılan tüm masrafların davalıdan tahsili gerekir. Şu durumda davacının isteminin içinde bu hususların da yer aldığı kabul edilerek, tazminata hükmolunan hayvanlar dışındaki hayvanlara yönelik belirtilen masrafların varlığı araştırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken bu yönün gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 13/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6705, Karar No: 2015/23058, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6705 E.  ,  2015/23058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4716, Karar No: 2021/4835, Tarih: 24.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4716 E.  ,  2021/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ... Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde 01.04.2011 yılında kömür vagonlarını boşaltma, kimya bölümünde numune işinde çalıştığını, davalı ...Ş. ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının iş akdinin 31.12.2014 tarihine kadar devam ettiğini, davacının iş akdinin özelleştirme sebebi ile feshedilmiş olduğunu, davacının en başından beri davalı işverenin asıl işçisi olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret farkı, yıllık izin ücreti, ilave tediye alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davalının ihale makamı olduğunu savunarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporu raporuna dayanılarak, davacının özelleştirmeden sonra da aynı iş yerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiği ve feshe bağlı alacaklara hak kazanamadığı ve davalı ile ihbar olunan şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmeleri yönünden emsal kararlar da dikkate alınarak davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının hüküm altına alınmasına, dava konusu diğer alacakların ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının özelleştirmeden sonra da aynı işyerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam etmesi sebebiyle feshe bağlı alacaklarının reddi dosya kapsamına uygundur.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “EÜAŞ Çatalağzı Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı ...arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı ...işçisi olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır (22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından dosyaya sunulan ücretler ve ... 3. İş Mahkemesi’nin 2015/65 esas sayılı dosyası ile ... 2. İş Mahkemesi’nin 2015/601 esas sayılı dosyalarına sunulan ücret bordrolarına göre davacının yaptığı işe uyan kömür temizleme-kül cüruf atma işçisinin 01.09.2014-12.01.2015 tarihleri arasındaki günlük çıplak ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu ücret farkı ve ilave tediye alacakları buna göre hesaplanmıştır.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, toplu iş sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyalara sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyalara sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından muvazaanın kabulü isabetli ise de davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde ücret farkı ve ilave tediye alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile ihbar olunanlar arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması halinde bu ücrete göre ücret farkı ve ilave tediye alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmalı, böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ücret farkı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Bu hususun gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12833, Karar No: 2023/190, Tarih: 18.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12833 E.  ,  2023/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının

birinci cümlesi, 105 inci maddesinin 2 inci fıkrasının (c) ve (d) bentleri ile 53 üncü maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2016/30 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.03.2020 tarihli "Sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunun nitelikli halini düzenleyen TCK'nın 105/2-d maddesindeki fiilin takibinin şikayete bağlı olmadığının gözetilmemesi,.." gerekçesiyle kararın bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı sanığın eylemini cep telefonu ile gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin 2 nci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olmadığı, bu nedenle şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine dair karar verilemeyeceğinden bahisle temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı sanığın eylemini cep telefonu ile gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin 2 nci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olmadığı, bu nedenle şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine dair karar verilemeyeceğinden bahisle temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanık ...'ın müşteki A.İ.'ye telefonda mesaj çekmek suretiyle cinsel taciz ve basit tehditte bulunduğu iddiası ile TCK'nun 105/1-1, 105/2.c.d, 106/1-2.cümlesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de, sanığın cinsel taciz eyleminin TCK'nun 105/1-1.cümlesi kapsamında kaldığı, sanık hakkında ayrıca TCK'nun 105/2.c.d maddelerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, bu haliyle de sanığın üzerine atılı cinsel taciz ve basit tehdit suçlarının takibinin şikayete bağlı olduğu, müşteki A.İ. de sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmekle sanık hakkında açılan kamu davalarının TCK'nun 73 ve CMK'nun 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine karar vermek gerekmiş olup, Bu yönde mahkememizde oluşan vicdani kanaat ile sanık hakkında aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur..." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki

nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

2. Yukarıdaki bentte açıklanan nedenle tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli ve 2016/30 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20363, Karar No: 2020/11076, Tarih: 09.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/20363 E.  ,  2020/11076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Saldırı amaçlı bıçak taşımak suçundan sanık ...'un, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/12/2014 tarihli ve 2014/291 esas, 2014/368 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de; sanığın belirli sürelerle denetime tabi tutulmasını öngörmesi, adli sicile işlenmese dahi kendisine mahsus bir sisteme kaydedilmesi, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmesi, yine müsadere, yargılama giderleri ve bu kapsamda vekâlet ücretinin sanığa yüklenmesi bakımından hukuki etkilerinin bulunması nedenleriyle bu karar, esasında kesin bir hükmün bir kısım hukuki sonuçlarını doğurmaktadır. Bu bağlamda temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği kabul edilmelidir." şeklinde belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların kanun yararına bozmaya konu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, suçta kullanıldığı belirtilen ve mağdurun yararlanmasına sebebiyet veren bıçağın ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında, ele geçirilemeyen ve dolayısıyla 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz silahlardan olup olmadığına ilişkin tespit bulunmayan bıçak nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verilemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.09.2019 gün ve 728 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2019 gün ve KYB/2019-87925 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, hükümlünün aşamalarda atılı suçu kabul etmemesi ve suça konu bıçağın ele geçirilememesi karşısında; bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğini haiz silahlardan olup olmadığının belirlenememesi nedeniyle 6136 sayılı Kanun 15/1. maddesinin oluşmayacağı, ayrıca suça konu bıçağın yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında da kullanıldığı ve hükümlünün bu suçlardan da mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı ve bu nedenle hükümlünün ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2014 tarihli, 2014/291-368 Esas-Karar sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, yüklenen fiilin hükümlü tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle hükümlünün 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan CMK.nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, mahkemece hükmedilen cezanın kaldırılmasına ve infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3281, Karar No: 2024/10160, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3281 E.  ,  2024/10160 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/957 Esas, 2023/1279 Karar

DAVA TARİHİ : 19.04.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Altınözü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/133 Esas, 2019/292 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, Altınözü ilçesi, Boynuyoğun Mahallesi 520 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsubu suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek 19.08.2019 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilerek üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılıp karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, hesaplama yapılırken verim miktarının yüksek, üretim masraflarının ise düşük alındığını, uygulanan kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunun hükme esas alınmayacağını, rapora karşı itirazları karşılanmadan karar verildiğini, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç