muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18878, Karar No: 2017/12219, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18878 E.  ,  2017/12219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7826, Karar No: 2018/7794, Tarih: 10.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7826 E.  ,  2018/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, dava dışı .......ünvanlı işyerinden..... metro hattının bir kısım şartlarının inşaatını yüklenmiş olan davalı .......dava dışı ..... kiraladığı vinç ile yaptığı metro çalışmasında 26.02.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan ..... çalışanı olan vinç operatörü sigortalıya yapılan tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan kurum zararının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ....

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ...... karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya kapsamında Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda; davalı...... asıl işveren olarak kabulü ile %80 oranında kusurlu, dava dışı....... alt işveren olarak kabulü ile %10 oranında kusurlu, kazalının da %10 olarak kusurlu olduğunun kabulü ile hüküm tesis edildiği anlaşılmakta ise de verilen karar eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup hatalıdır.

Mahkemece dava dışı .......ile davalı şirket arasındaki sözleşme celbedilerek; dava dışı.....ile davalı şirket ve dava dışı.... arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde öncelikle dava dış....... arasındaki arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli; dava dışı .... yönünden taşeronluk ilişkisi belirlenemezse geçici iş ilişkisi olup olmadığı hususu irdelenmeli ve olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2-Kabule göre de; dava konusu talebin %85 kusur çerçevesinde teselsüle dayalı olmasına rağmen, Mahkemece %80 davalı şirket kusuru ile sınırlı olacak şekilde kısmen kabul kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2019/5410, Karar No: 2019/10319, Tarih: 11.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5410 E.  ,  2019/10319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2009 tarih ve 2005/878 esas, 2009/895 sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 30.06.2010 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 08/08/2010 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Bakırköy 38. Asliye Ceza Mahkemesince 06.03.2015 tarihinde TCK’nın 191/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği , hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi TCKnın 191. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle söz konusu hükmün yeniden değerlendirilmesi gerekmekte ise de; sanığın güncel adli sicil kaydı incelemesinde; denetim süresi içinde 20.04.2015 tarihinde işlediği TCK’nın 188/3 maddesinde düzenlenen suç nedeniyle Bakırköy 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2015 gün ve 2010/10 Esas - 2011/9 Karar sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.06.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.04.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3, 522. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık dava zamanaşımı süresinin, sorgu tarihi olan 29.12.2004 gününden 18.11.2015 günlü karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19866, Karar No: 2017/5760, Tarih: 10.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/19866 E.  ,  2017/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı üçüncü şahsın davalı ile sözleşme imzalamak sureti ile satın aldığı konutu daha sonra sözleşmeden doğan tüm hakları da kapsamak sureti ile devraldığını, konutun geç teslim edilmesi nedeni ile kira tazminatı hakkı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5000 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı; davacının dava açma hakkı bulunmadığını belirterek usulden ve esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın husumet nedeni ile Reddine karar verilmiş, verilen karar Davacı tarafından Temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile, üçüncü şahısla imzalanan devir protokolü kapsamında sözleşmeden doğan hakları devraldığını ileri sürerek konutun geç teslim edilmesi nedeni ile yüklenici davalıdan kira tazminatı talebinde bulunmuş davalı ise; davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi bulunmadığını savunarak husumet nedeniyle davanın reddini dilemiş, mahkemece taşınmazın teslimden sonra davacıya devredilmesi nedeni ile husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut Davacı ile dava dışı .... arasında tanzim edilen 13/04/2009 tarihli devir sözleşmesine göre; Dava dışı ...’nun sözleşmeden doğan her türlü hak ve yetkilerini davacıya devrettiği anlaşılmaktadır. Eldeki Davanın, devir sözleşmesi tarihinden sonra 06/03/2013 tarihinde açılmış olduğu anlaşılmış olmasına göre; davacı anılan sözleşme uyarınca eldeki davayı açma hakkına sahiptir, bu nedenle davanın esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının Kabulü ile temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10538, Karar No: 2020/3290, Tarih: 09.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10538 E.  ,  2020/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-a-c-d-e-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 17:05 sıralarında kolluk kuvvetleri tarafından kontrol yapılmak üzere durdurulmak istenen sanığın, durmayarak kaçtığı, yapılan takip üzerine durdurulduğunda alkolmetreyi üflemeyi reddetmesi üzerine getirildiği Tarsus Devlet Hastanesinde saat 18:29'da yapılan alkolmetre ölçümüne göre 1,75 promil alkollü olduğunun tespit edildiği; ancak ölçümü kabul etmeyen sanığın kendi imkanlarıyla aynı hastanede 21:33’te yaptırdığı kan testinde 0,37 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, aradan geçen yaklaşık 4,5 saatlik süre ve bilimsel olarak alkol miktarının her saat 0,15 promil düştüğü de dikkate alındığında sanığın yakalandığı saat itibariyle 1,00 promilin üzerine alkollü olduğunun anlaşıldığı, kaldıki; kolluk tarafından tutulan ve duruşma sırasında da teyit edilen tutanak içeriğine göre sanığın ayakta duramayacak kadar akollü olduğunun, sorulan sorulara alakasız cevaplar verdiğinin belirtilmesi karşısında sanığın almış olduğu alkol miktarıyla güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin sabit olduğunu kabulle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5766, Karar No: 2012/1951, Tarih: 19.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5766 E.  ,  2012/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

...ve Hazine ve müşterekleri aralarındaki tespit davasının kabulüne dair Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.02.2011 gün ve 111/19 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... ve Hazine vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ... de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Hazineye iadesine 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1628, Karar No: 2023/10157, Tarih: 27.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1628 E.  ,  2023/10157 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/216 E., 2015/1272 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 23.07.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edilmemiştir.

B. Sanığın 08.11.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, sanığın 23.07.2014 tarihli eylemine ilişkin soruşturma dosyası ile 24.11.2014 tarihinde birleştirme kararı verilmiş ve Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Mahkemece kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmediğinden iddianamenin iadesine karar verilerek dosya Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmiştir. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 17.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ve sanığa 30.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

C. Sanığın 11.01.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

D. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/216 Esas, 2015/1272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/216 Esas, 2015/1272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Malatya Adli Tıp Kurumu Grup başkalığından alınan ekspertiz raporuna göre yeşil renkli bitkisel maddenin " KENEVİR BİTKİSİ " olduğu, elemek suretiyle " TOZ ESRAR " elde edilebileceği, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin raporundan, sanığın kan ve idrarında uyuşturucu madde metaboliti tespit edildiği anlaşılmış, sanık hakkında öncelikle kamu davsının açılmasının ertelenmesi

kararı verilmiş sanığın denetim süresi içerisinde 11.01.2015 tarihli olayı işlemesi nedeni ile açılan kamu davsında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/216 Esas, 2015/1272 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8032, Karar No: 2008/15287, Tarih: 17.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/8032 E.  ,  2008/15287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22.10.2007