muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4785, Karar No: 2022/392, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4785 E.  ,  2022/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Şırnak İli Güçlükonak İlçesi Dağyeli Köyü 180 ada 70 nolu parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi, faiz ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılması yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6383, Karar No: 2020/3618, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6383 E.  ,  2020/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kolluk tarafından yapılan rutin yol kontrolünde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,35 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50. maddesi olarak gösterilmesi, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (4) ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4195, Karar No: 2023/6545, Tarih: 19.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4195 E.  ,  2023/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/146 E., 2014/363 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2014 tarihli ve 2014/19779 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2014/146 Esas, 2014/363 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun öncesi lehe görülerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil olmadığına, yeterli inceleme yapılmadan mahkumiyet hükmü tesis edildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil olmadığına, yeterli inceleme yapılmadan mahkumiyet hükmü tesis edildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı okulda öğrenci olan suça sürüklenen çocuğun mağdureye okulun tuvaletine giderek oral seks yapma teklifinde bulunduğu ve birlikte tuvalete girerek suça sürüklenen çocuğun cinsel organını çıkararak mağdurenin rızasıyla ağzına soktuğu olayda, mağdurenin on beş yaşından küçük olup beyanlarının tutarlı olduğu, suça sürüklenen çocuğa iftira atmasını gerektirecek dosyaya yansıyan bir nedenin olmadığı, mağdurenin hiç bir samimiyeti olmayan birisine çıplak fotoğraflarını göndermesinin hayatın olağan akışına uymadığı ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğun bu fotoğrafların gönderilmesini talep etmediğine ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunun raporu da nazara alınarak lehe olan suç tarihindeki kanun uygulanarak suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2014/146 Esas, 2014/363 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13458, Karar No: 2013/4879, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13458 E.  ,  2013/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1-b, 5237 sayılı TCK'nın 62/1-2, 52, 53/1, 51/1 maddesi uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15/11/1994 gün ve 2325 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede bulunan, tapuda babası Mehmet Gök adına kayıtlı taşınmaz üzerindeki mevcut binaya izin almaksızın ilave kat inşa ettiği, soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadede, suça konu inşai faaliyeti 2008 yılının Ocak ve Haziran ayları arasında gerçekleştirdiğini beyan eden sanığın, kovuşturma aşamasında yaptığı savunmada da, kat ilavesini 2008 yılının Haziran ayında tamamladığını söylediği, olay yerinde 30/04/2009 tarihinde icra edilen keşif sonrasında inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise, zemin kat üzerine inşa edilen birinci katın yaklaşık 1 yıllık yeni bir yapı olduğunun belirtildiği, sanığın aşamalarda değişmeyen tutarlı savunması ve dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, 3. derece arkeolojik sit alanında izinsiz gerçekleştirilen inşai faaliyetin, 2863 sayılı Kanunu değiştiren 5728 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08/02/2008 tarihinden sonra yapıldığının kabulü gerektiği, aksi yönde tereddüt oluşturan bir delilin tüm dosya kapsamında mevcut olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede, suç tarihinin kesin biçimde tespit edilmediği gerekçesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün gerekçe kısmında, sanığın şahsi ve sosyal durumu, olayın oluş biçimi ve eylemin diğer özellikleri dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmaksızın temel cezanın belirlendiği belirtildiği halde, sanık hakkında adli para cezası tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle gerekçe ile hükmün karıştırılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

3- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan adli para cezası miktarının “5 tam gün” olarak, ikinci paragrafında yer alan adli para cezası miktarının “4 tam gün” olarak, üçüncü paragrafında yer alan adli para cezası miktarının “80 TL” olarak, beşinci paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde düzeltilmesi, yedinci paragrafına, “ertelenmesine” sözcüğünden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7794, Karar No: 2019/966, Tarih: 12.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7794 E.  ,  2019/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada; davalı-davacı erkek vekiline temyiz harçlarının tamamlattırılması için muhtıra çıkarıldığı, ancak dosyada haçların ikmal edildiğine ilişkin makbuzun bulunmadığı gibi davalı-davacı erkeğin temyiz talebi yönünden ek karar verilmediği anlaşılmakla, yeni bir geri çevirmeye ve temyiz incelemesinin geciktirilmesine mahal bırakılmaksızın, muhtıranın gereğinin davalı-davacı erkek vekili tarafından yerine getirilip getirilmediğinin tespiti ile şayet muhtıranın gereği olan harç tamamlatılmamış ise temyiz talebi yönünden ek karar verilip (HUMK m.434) ek kararın davalı-davacı erkek vekiline tebliği ile ek kararın temyiz edilmesi halinde gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2019(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/37334, Karar No: 2021/11841, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37334 E.  ,  2021/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

Sanıklar hakkında sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulmasına karşın, gerekçede sahte fatura düzenleme ibaresinin yer almasının yazım hatası olduğu ve Mahkemesince düzeltilmesi ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 10/06/2015 tarihli ve 2015/14094 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan da dava açıldığı halde bu takvim yılına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasıyla ilgili mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" ve sanık ... Tekman hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmadığından bahisle CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17344, Karar No: 2011/22129, Tarih: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/17344 E.  ,  2011/22129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13559, Karar No: 2018/6966, Tarih: 09.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13559 E.  ,  2018/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı .... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların oğlu ...'in 16/09/2011 günü ... plakalı otobüsün ... ili merkez sınırları içerisinde kaza yapması sonucu öldüğünü, desteğin muavin olarak çalıştığını, aylık ortalama 1.000,00 TL maaş aldığını, davacıların 3. şahıs durumunda olduğunu, anne ve babasına desteğin baktığını, vefat nedeniyle davacıların üzüntü yaşadığını, müteveffanın bir kusuru olmadığını ileri sürerek anne için 40.000,00 TL, baba için 40.000,00TL, kardeşlerin her biri için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı sürücü ... vekili, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, ceza dosyasından alınan bilirkişi raporunda desteğin emniyet kemeri takmadan otobüsün en ön koltuğunda yolculuk yapması nedeniyle tali kusurlu bulunduğunu, kusurunun manevi tazminat hesabında nazara alınması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, aracın malikinin davalılardan ... olduğunu, taşıma sözleşmesi gereği aracın şirketin yurt içi yolcu taşıma işlerini yaptığını, anılan sözleşmenin 13. maddesinde kaza sonucu gerek müvekkili şirketin gerek yolcuların ve 3. şahısların maddi manevi taleplerinden davalılardan ...'ın sorumlu olması gerektiğini, ceza davası sonucunun beklenmesi gerektiğini, davacılara ... ve sigortadan ödeme yapılıp yapılmadığının saptanması gerektiğini, kazayı yapan aracın olay günü itibari ile zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile mali sorumluluk sigortası poliçesi bulunduğunu, ihbar gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile anne ve babadan her birisi için 15.000,00'er TL, kardeşlerinden her biri için 3.000,00'er TL olmak üzere toplam 36.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı .... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun birinci maddesi uyarınca; İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde İş Mahkemeleri kurulur. Bu tür davalara iş mahkemelerince bakılır. İş mahkemesi kurulmamış olan yerlerdeki bu davalara o yerde görevlendirilecek mahkeme tarafından, bu kanundaki esas ve usullere göre bakılır.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur.

Somut olayda, müteveffa davalı ....'nin işçisi olup kaza, yolcu taşımacılığı yapılırken otobüsün aynı yönde ve orta şeritte seyreden kamyonun arka sol köşesinden çarpması suretiyle meydana gelmiştir. Davacılar, desteğin ... Turizm Seyahat A.Ş.'de servis memuru olarak çalıştığını belirterek ... Turizm Seyahat A.Ş.'nin işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

Meydana gelen trafik kazası, destek yönünden bir iş kazası olup uyuşmazlık iş hukukundan kaynaklanmaktadır. Bu durumda mahkemece, İş mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek davanın İş Mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekili ve davalı .... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı .... Vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ....'ye geri verilmesine 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.