muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3515, Karar No: 2020/6355, Tarih: 19.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3515 E.  ,  2020/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacının davaya konu taşınmazları haricen satın aldığı 12.12.1973 tarihinde taşınmazların tapulu olması nedeniyle haricen satımın geçersiz olduğu, satın alma tarihinde davacının yakın murisi babasının (kök murisin oğlu) sağ olması nedeniyle davacının mirasçılık sıfatı bulunmadığından TMK’nin 677. maddesinin de uygulanamayacağı, fakat TMK’nin 713/2 maddesindeki ölüm nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemi yönünden, harici satım sözleşmesinin imzalandığı 12.12.1973 tarihi itibariyle davacının üçüncü kişi konumunda olduğu, davacının yakın murisi olan kök murisin mirasçısı olan babasının ölüm tarihi olan 05.04.1999 tarihine kadar olan süre içinde zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığına göre, bir kısım davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 904,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.713,80 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12999, Karar No: 2009/14999, Tarih: 06.10.2009

3. Hukuk Dairesi 2009/12999 E., 2009/14999 K.

**3. Hukuk Dairesi 2009/12999 E., 2009/14999 K.**

**- TEDBİR NAFAKASININ BAĞIMSIZ DAVA İLE İSTENİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada,5000 YTL. tedbir nafakasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, 1500 YTL. edbir nafakasına hükmedilmiştir.

Tedbir nafakasının miktarı tayin edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davalının kardeşleri ile birlikte ortak galericilik yapmakta olup aylık gelirinin yaklaşık 1500 YTL. civarında olduğu bu gelir durumunun aylar itibariyle değişkenlik gösterebileceği, ev, arazi ve zeytinliğinin bulunduğu, davacının ise; ev hanımı olup,10 dekar zeytinliğinin bulunduğu yıllık gelirinin 3000 YTL. olduğu anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı net bir şekilde saptanarak nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken,eksik inceleme sonucu, davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde bir nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6899, Karar No: 2015/19608, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6899 E.  ,  2015/19608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2014

NUMARASI : 2013/1063-2014/850

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan İ.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile davalı Y.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanması doğru olduğu gibi, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare ve bir kısım davalılar vekili ile davalı Y.. A..'in aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1)Taşınmaz üzerindeki tek katlı binanın davalı İ.. A..'in talebi üzerine Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/70 D.iş sayılı dosyasında yapılan incelemede 40 yıllık olduğu anlaşıldığına göre, yıpranma payının %32 oranında kabulü gerektiği halde, gerekçesi açıklanmadan yıpranma oranının daha düşük kabulü,

2) Taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaçların mülkiyetinin tespiti istemiyle davalılardan İ.. A.. tarafından açılan Kocaeli 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/217-2014/431 sayılı davada verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşıldığından, yapı ve ağaç bedellerinin davalı olan 1/6 payının uyuşmazlığın sonucunda belli olan hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekili ile davalı Y.. A..'in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/906, Karar No: 2014/2253, Tarih: 08.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/906 E.  ,  2014/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53, 63 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’ın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası’nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 298.TL'lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “144.TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19186, Karar No: 2012/25838, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19186 E.  ,  2012/25838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19792, Karar No: 2011/17423, Tarih: 03.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19792 E.  ,  2011/17423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl İcra Mahkemesinin 04.11.2010 tarih ve 2010/320-550 K. sayılı  kararının süresi içinde borçlu tarafından temyiz edilmesinden sonra borçlunun 01.06.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği tesbit edilmekle istemin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin feragat nedeniyle (REDDİNE), 03/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22893, Karar No: 2006/23105, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22893 E.  ,  2006/23105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2496, Karar No: 2019/4525, Tarih: 16.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/2496 E.  ,  2019/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİOSMANPAŞA 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yüzüne karşı verilen 07.04.2016 tarihli hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal süresinden sonra 03.05.2016 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, kanuna uygun olarak verilen 06.05.2016 tarihli temyiz isteminin reddi kararının ONANMASINA, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16063, Karar No: 2025/6076, Tarih: 11.06.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/16063 E.  ,  2025/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1602 E. 2022/3097 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/1602 Esas, 2022/3097 Karar sayılı ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18643, Karar No: 2017/3676, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18643 E.  ,  2017/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/104, Karar No: 2018/25586, Tarih: 27.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/104 E.  ,  2018/25586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait kamyonlarda şoför olarak 01/11/2007-05/08/2009 döneminde aralıksız çalıştığı halde sigorta girişinin ve kaydının yaptırılmadığı, son ücretinin net 1.500,00 TL olduğu, davalıya ait nakliye işlerinde şehir içi ve şehir dışında nakliye işinde mesai saatlerinin değişiklik gösterip bir ay için yaklaşık 25-26 gün çalıştığı, bazen hiç izin kullanmadığı, davalının söz vermesine rağmen sigorta bildirimi yaptırmayıp hizmet akdini haksız ve geçersiz olarak feshettiği iddiası ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kadrolu, süreli ve süresiz bir hizmet akdi ile çalışmayıp sefer başına, işe çıktığı zamanlarda gideceği yerin uzaklığına göre bir ücretle anlaşarak iş yaptığı, iş olması durumunda işe çağrılan davacının iş olmadığı zamanlarda hiç iş yapmadığı, bu şekilde yılda gün sayısı itibari ile ancak 3-4 ay çalıştığı, bu sebeple davacının kıdem tazminatını hak etmediği, öte yandan davacının kendi kamyonunu alması nedeni ile işe kendisinin gelmemeye başlayarak hizmet akdini kendinin feshettiğinden ihbar tazminatı koşullarının da oluşmadığı, iş çıktığında sefer başına şoförlük yapan davacının fazla mesai, genel tatil ve hafta tatil ücreti talebinde bulunamayacağı, çalışma süresi itibari ile yıllık izin hakkının doğmadığı savunması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde iddia ettiği çalışma süresine ilişkin olarak açmış olduğu hizmet tespit davasında, davacının asgari ücret ile çalıştığı tespit edilmiş ve bu tespit kesinleşmiştir. Buna göre, davacının dava konusu tazminat ve alacaklarının asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile 950,00 TL ücret aldığı kabul edilerek, bu ücret üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacının davalı işyerinde iddia ettiği çalışma süresine ilişkin olarak açmış olduğu hizmet tespit davasında, davacının asgari ücret ile çalıştığı tespit edilmiş ve bu tespit kesinleşmiştir. Buna göre, davacının dava konusu tazminat ve alacaklarının asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile 950,00 TL ücret aldığı kabul edilerek, bu ücret üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17243, Karar No: 2018/506, Tarih: 05.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/17243 E.  ,  2018/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacıdan tahsil edilen idari para cezasının istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı şirkete ait defter, kayıt ve belgelerin tam olarak ibraz edilmemesi, ibraz edilen aylık ücret tediye bordrosunun kanuna uygun düzenlenmediği ve aylık prim ve hizmet belgelerinin usulüne uygun olarak davalı kuruma verilmediğinden bahisle şirkete verilen idari para cezasının kuruma ödendiği, ancak idari para cezası uygulanmasının yerinde olmadığından ödenen idari para cezasının istirdatı talebi ile dava açıldığı, mahkemece bilirkişi ücretinin süresinde yatırılmaması gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 102. maddesinde de, "...İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal çerçeve gereğince, idari para cezasının iptali için idare mahkemesine başvurulması gerekmekte olup, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, idari para cezası ve ferilerinin iptali istemine ilişkin olarak eldeki davada, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK’nun 114’üncü maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7386, Karar No: 2015/6285, Tarih: 02.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/7386 E.  ,  2015/6285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 2001 yılında gerçekleşen iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücûan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 12. maddesinde, iş kazaları ile meslek hastalıkları durumunda Kurumca sağlanan yardımlardan birinin, hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir olduğu belirtilmiş, 26/1. maddesinde, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranışı ya da suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmış, 65. maddesinde, ölen sigortalının eşine, çocuklarına, ana ve babasına aylık bağlanması, ölüm sigortasından sağlanan yardımlar arasında sayılmış, 92/2. maddesinde de, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısının bağlanacağı, bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısının verileceği bildirilmiştir.