muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15080, Karar No: 2023/4198, Tarih: 13.06.2023

...\*\*\*ye yönelik zincirleme şekilde sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 103/1-2-3.cüm, 43 ve 109/1,3-f, 109/5, 43 maddeleri uyarınca (bu mağdura yönelik herhangi bir tehdidi söz konusu olmadığından); mağdur ...\*\*\*'ye yönelik zincirleme şekilde sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 103/1-2-3.cüm, 43 ve 109/2, 3-f, 109/5, 43 maddeleri uyarınca (bu mağdura yönelik sadece yemekhaneye çağırırken tehditte bulunması nedeniyle); mağdur ...\*\*\* yönelik zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 103/1-1-3.cüm, 103/4, 43 ve 109/2,3-f, 109/5, 43 maddeleri uyarınca (bu mağdura yönelik hem yemekhaneye çağırırken hem de cinsel eylemi sırasında tehditte bulunması nedeniyle) cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği, ...." gerekçeleriyle sanık hakkındaki hükümler tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Ailenin Korunması ve Çocuk Hakları" başlıklı 41 inci maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu açıkça belirtilmiştir. Aile ve çocukların korunması hakkı Anayasa ile güvence altına alınmış bir haktır. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un amaç ve temel ilkelerinin belirlenmesine ilişkin birinci maddesinden anlaşılacağı üzere bu kanun Anayasa ve uluslararası sözleşmelere uygun olarak çıkarılmış bir kanundur. Kanun'un 20 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği belirtilmiştir. Tüm bu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

2.5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiisi, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesinin hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 06.07.2022 tarihli ve 2022/206 Esas, 2022/1458 Karar sayılı kararında sanık müdafiii, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneği ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8747, Karar No: 2021/260, Tarih: 26.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8747 E.  ,  2021/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında Kooperatif Kanunu gereğince denetim görevini ihmal suçundan beraat

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan beraat

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde S.S. ... Evleri Konut Yapı Kooparatifi yönetim ve denetim kurulunda görev yaptıkları belirtilen sanıklar hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddeleri ile 1163 sayılı Yasanın Ek 2. maddesine göre kooperatif tüzel kişiliği, Hazine ve ilgili Bakanlığın bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için kooperatif tüzel kişiliği, Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada kooperatif tüzel kişiliğinin, Hazinenin ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Çevre ve Şehircilik Bakanlığına, Hazineye ve S.S. ... Evleri Konut Yapı Kooperatifine haber verildiğini ve hükümlerin tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4184, Karar No: 2022/7233, Tarih: 03.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4184 E.  ,  2022/7233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KELKİT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-2 maddesi gereğince kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası... tarafından 214 ada 29, 50, 230, 248 ve 275 ada 64 parsel sayılı taşınmazlarını davalı gelini...’ya intifa hakkını üzerinde bırakmak suretiyle devrettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miraspayı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakan ile kendisinin ilgilendiğini, bu esnada dava konusu taşınmazların kendisine satış suretiyle devredildiğini, muvazaanın olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın davacıya küs olarak öldüğünü, bu durumun dinlenen tanık beyanları ile de sabit olduğunu, davalının ise mirasbırakan ile aynı apartmanda altlı üstlü oturduklarını, resmi senette gösterilen bedel ile keşfen saptanan değerler arasında aşırı oransızlığın bulunduğunu, devrin muvazaalı olduğunu, asıl amacın mal kaçırmak olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/500 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararıyla; devrin terekeden mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.2. maddesi uyarınca kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili  temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili  temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mirasbırakanın ölmeden önceki süreçte bakımını gerektirir derecede rahatsızlığı olup olmadığı yönünde Mahkemece inceleme yapılmadan karar verildiğini, dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere mirasbırakana davalı tarafından bakıldığı, her türlü bakım ve giderlerinin karşılandığını, davacı tarafından devrin muvazaalı olarak yapıldığı yönünde somut belgelerin ibraz edilemediğini muvazaanın olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...’ın 22.03.2017 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğlu Tacettin, dava dışı çocukları Hüsamettin, Hayrettin ve Hatice’nin kaldığı, mirasbırakan tarafından dava konusu 214 ada 29, 30, 48, 50 parsel ve 275 ada 64 parsel sayılı taşınmazların davalı gelini...’ya toplamda 4.700 TL bedelle intifa hakkı üzerinde kalmak suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...’ın 22.03.2017 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğlu Tacettin, dava dışı çocukları Hüsamettin, Hayrettin ve Hatice’nin kaldığı, mirasbırakan tarafından dava konusu 214 ada 29, 30, 48, 50 parsel ve 275 ada 64 parsel sayılı taşınmazların davalı gelini...’ya toplamda 4.700 TL bedelle intifa hakkı üzerinde kalmak suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

3.3.2. Mirasbırakan tarafından dava konusu taşınmazlar intifa hakkı üzerinde kalmak suretiyle davalı gelinine devredilmiş, davalı ... tarafından devrin bakım karşılığında yapıldığı savunmasında bulunulmuş, davacı tanık bildirmemiş, dinlenen davalı tanıkları ise beyanlarında 2013 yılında eşi ölen mirasbırakanın davalının yanında kaldığını bildirmişler, ayrıca mirasbırakan ile çocukları arasında beşeri ilişkilerde olumsuzluk olduğuna dair dosyaya bir delil de yansımamıştır.

Böyle bir durumda, taşınmazın satış bedelinin mutlaka para olması gerekmediği, bir emek ya da hizmetde olabileceği kabul edilmelidir.

3.3.3. Davacı temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesi ve TMK’nın 6.maddesi uyarınca ispatlayamamıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371/1-a maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03/11/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğu ile karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı tapu iptal-tescil isteğine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, somut olayda murisin iradesinin mal kaçırma olup olmadığı noktasında düğümlenmektedir.

Muris, davalı gelini ile birlikte yaşamaktadır. Tüm taşınmazlarını gelinine temlik etmiştir. Dava tarihi itibariyle beş ayrı taşınmazın toplam bedeli 700.000,00TLnin üzerindedir. Davalının murise baktığı gerekçesiyle bakım bedeli olarak taşınmazların verildiği savunulmuştur. Murisin, çok daha az taşınmazını vererek kendisine baktırabilecekken, üstelik ölünceye kadar bakım akdi de yapmamışken temliklerin bakım karşılığı olarak verildiğinin kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir.
Yargıtay — Esas No: 2022/96, Karar No: 2024/111, Tarih: 06.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2022/96 E.  ,  2024/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 2. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. Çocuk

SAYISI : 182-428

SUÇA

I. HUKUKİ SÜREÇ

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 43/1, 31/3, 62, 52 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine ilişkin İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince verilen 19.02.2019 tarihli ve 430-95 sayılı hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesince 13.02.2020 tarih ve 14008-2054 sayı ile; "Katılan ...’ün suç tarihi olan 22.09.2010 gününde bir restoranda yemek yediği esnada sandalyenin arkasına asmış olduğu çantasının içerisinden cüzdanının çalındığı ve aynı gün cüzdan içerisindeki kartlar kullanılarak katılanın hesaplarından muhtelif miktarlarda paralar çekildiği, 05.11.2010 günü suça sürüklenen çocuğun sosyal medya hesabından katılana mesaj göndererek cüzdan kaybedip kaybetmediğini sorduğu ve telefon numarasını istediği, katılanın eşinin telefon numarasını vermesi üzerine suça sürüklenen çocuğun hakaret ederek cüzdanı teslim etmediği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında, park ve bahçelerde peyzaj işinde çalışırken bahse konu cüzdanı bulduğunu, kendisinin hırsızlık suçu ile ilgisi olmadığını ve katılanın hesabından para çekmediğini savunduğu dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun 29.12.2009-17.01.2011 tarihleri arasında Hedef Peyzaj Ltd. Şti. bünyesinde temizlik ve budama işlerinde çalıştığına ve pazar günleri hariç her gün aralıksız olarak çalıştığına dair 25.02.2014 tarihli yazı, tanıklar ... ve ... ...’ın hazırlık aşamalarında alınan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar suç konusu banka kartlarının kullanıldığı ATM’lerin güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi ve sonucuna göre delillerin takdiri gerekmekte ise de suç tarihi itibarıyla bahse konu noksanlığın giderilemeyeceği anlaşılmış olmakla, mevcut delil durumu itibarıyla suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksini ispata yarar, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delilin dosyada mevcut olmadığı göz önüne alınarak üzerine atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraati yerine, mahkûmiyet kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi ise 01.12.2020 tarih ve 182-428 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi ise 01.12.2020 tarih ve 182-428 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2021 tarihli ve 37996 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı ile kararına direnilen Yargıtay 17. Ceza Dairesinin kapatılması nedeniyle aynı karar uyarınca bu Daireye ait işlerin devredildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 2. Ceza Dairesince 11.01.2022 tarih ve 19334-417 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş, açılanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suça sürüklenen çocuğa atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan 19.02.2019 tarihli ilk hükmün istinaf kanun yoluna mı yoksa temyiz kanun yoluna mı tabi olduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.05.2011 tarih ve 756-664 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik olarak inceleme dışı nitelikli hırsızlık ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı,

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.05.2011 tarih ve 756-664 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik olarak inceleme dışı nitelikli hırsızlık ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince 05.09.2013 tarih ve 109-463 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun inceleme dışı nitelikli hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 62 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, inceleme dışı hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 125/1-2, 31/3, 62 ve 52/2-3. maddeleri uyarınca kesin nitelikte 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükümlerin de suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesince 04.05.2017 tarih ve 23317-5342 sayı ile; inceleme dışı hakaret suçundan verilen adli para cezasına yönelik temyiz isteminin kesin nitelikte olması nedeniyle reddine, inceleme dışı nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise "Katılan ...’e ait cüzdanın çalındığı, daha sonra cüzdanın içerisinde bulunan kartlar kullanılarak para çekildiği, bu olaya ilişkin evrak ayrılarak soruşturmanın devam ettirildiğinin anlaşılması karşısında; bahse konu dosyadaki kamera görüntüleri ve benzeri delillerin de suçun sübutu yönünden önem arz edeceği dikkate alınarak, söz konusu dosya istenerek bu dosyadaki deliller ile birlikte değerlendirme yapılması gerektiği hâlde, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası dosyanın İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 2017/430 esasına kaydedildiği,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.11.2017 tarih ve 32775-31662 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun katılan ...'e yönelik olarak banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İstanbul 3. Çocuk Mahkemesince 27.02.2018 tarih ve 756-69 sayı ile; açılan kamu davası ile arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesi ile dosyanın İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 2017/430 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Yapılan yargılama sonucunda İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince 19.02.2019 tarih ve 430-95 sayı ile; suça sürüklenen çocuğun inceleme dışı nitelikli hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 62 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan ise aynı Kanun'un 245/1, 43/1, 31/3, 62, 52 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği,

Bu hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesince 13.02.2020 tarih ve 14008-2054 sayı ile; inceleme dışı nitelikli hırsızlık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delilin dosyada mevcut olmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi ise 01.12.2020 tarih ve 182-428 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkûmiyetine karar verdiği,

Anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

CMK'nın "Bağlantı kavramı" başlıklı 8. maddesinde;

"(1) Bir kişi, birden fazla suçtan sanık olur veya bir suçta her ne sıfatla olursa olsun birden fazla sanık bulunursa bağlantı var sayılır.

(2) Suçun işlenmesinden sonra suçluyu kayırma, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme fiilleri de bağlantılı suç sayılır.",

"Davaların birleştirilerek açılması" başlıklı 9. maddesinde; "Bağlantılı suçlardan her biri değişik mahkemelerin görevine giriyorsa, bunlar hakkında birleştirilmek suretiyle yüksek görevli mahkemede dava açılabilir.",

"Görülmekte olan davaların birleştirilmesi ve ayrılması" başlıklı 10. maddesinde;

"(1) Kovuşturma evresinin her aşamasında, bağlantılı ceza davalarının birleştirilmesine veya ayrılmasına yüksek görevli mahkemece karar verilebilir.

(2) Birleştirilen davalarda, bu davaları gören mahkemenin tâbi olduğu yargılama usulü uygulanır.

(3) İşin esasına girdikten sonra ayrılan davalara aynı mahkemede devam olunur.",

"Geniş bağlantı sebebiyle birleştirme" başlıklı 11. maddesinde ise; "Mahkeme, bakmakta olduğu birden çok dava arasında bağlantı görürse, bu bağlantı 8 inci maddede gösterilen türden olmasa bile, birlikte bakmak ve hükme bağlamak üzere bu davaların birleştirilmesine karar verebilir.",

Şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.