muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4735, Karar No: 2017/259, Tarih: 23.01.2017

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince, taraflar arasında imzalanan 03.09.2007 tarihli kapağında 079/2007-4 tarih ve tersane inşaat numarası yazılı sözleşmenin

.

anlaşmazlıkların çözümü başlıklı 37. maddesinde aynen "şirketle yüklenici arasında bu sözleşmenin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlıklar hakemlik yoluyla çözülecektir. Tarafların seçecekleri hakemler kendi aralarında kabul edecekleri üçüncü kişiyi seçecekler ve bu kurulun vereceği karar geçerli olacaktır. Hakemler . üyesi olacaklar ve hakemlik masrafları yüklenici tarafından karşılanacaktır. Hakemlik yoluyla çözülmesi mümkün olmayan hususlarda ve sözleşme ve eklerinde belirtilen durumlarda başvuru makamı İstanbul mahkemeleri ve icra daireleridir. " denilmek suretiyle sözleşmeye tahkim şartı konulmuştur.

Az yukarıda belirtildiği gibi taraflar sözleşmenin bir kısmının uygulanmasından çıkan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesini kararlaştırabilirlerse de; eldeki davanın dayanağı sözleşmenin tahkim şartını içeren 37. maddesinin birinci fıkrasında sözleşmenin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlıklar hakemlik yoluyla demek suretiyle sözleşmeden doğan uyuşmazlıkların tümünün tahkim yoluyla çözümünü kararlaştırdıktan sonra, üçüncü fıkrasında hususlarda ve kelimelerinden sonra "sözleşme ve eklerinde belirtilen durumlarda başvuru makamı İstanbul mahkemeleri ve icra daireleri" demek suretiyle tahkim şartının sözleşmenin bir kısmıyla ilgili olmadığı ve bu hallerde mahkemelerin ve icra dairelerinin görevli olduğunu belirtmek suretiyle tahkim iradelerinin mutlak ve kesin olmadığını ortaya koymuşlardır.

Bu durumda mahkemece sözleşmenin uygulanmasından doğan tüm uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözümlenmesi kararlaştırıldıktan sonra sözleşme ve eklerinde belirtilen durumlarda başvuru makamlarının İstanbul mahkemeleri ve icra daireleri olduğu kabul edilmek suretiyle şeklinde konulan kaydın tahkim iradesinin mutlak ve kesin olmadığı ve bu kaydın tahkim şartını hükümsüz kıldığı kabul edilerek tahkim ilk itirazı reddedilip işin esası incelendikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, yanlış değerlendirme yapılarak davanın usulden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.01.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.

- K A R Ş I O Y -

6100 sayılı HMK'nın 412/1 maddesine göre "Tahkim Sözleşmesi, tarafların, sözleşme veya sözleşme dışı bir hukuki ilişkiden doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlıkların tamamı veya

.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.01.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.

- K A R Ş I O Y -

6100 sayılı HMK'nın 412/1 maddesine göre "Tahkim Sözleşmesi, tarafların, sözleşme veya sözleşme dışı bir hukuki ilişkiden doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlıkların tamamı veya

.

bir kısmının çözümünün hakem veya hakem kuruluna bırakılması hususunda yaptıkları anlaşmadır. Sözleşmenin 37. maddesinde .... sözleşmenin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlıklar hakemlik yoluyla çözülecektir.... Hakemlik yoluyla çözülmesi mümkün olmayan hususlarda ve sözleşmelerinde belirtilen durumlarda başvuru makamı.Daireleridir." şeklindeki ayrık durumlar Hakemde çözülmesi mümkün olmayan kısma ilişkin olup hakem şartını ortadan kaldırmayacağından HMK'nın 412/1. maddesindeki uyuşmazlığın kısmen dahi tahkim yoluyla çözülmesine imkân veren hükme aykırı düşeceği kanaatıyla çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/3914, Karar No: 2016/7411, Tarih: 20.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/3914 E.  ,  2016/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; davalı firmaya işyeri için sigorta yaptırmış olan davacının, 07.08.2005 tarihinde işyerinde meydana gelen yangında işyerinde bulunan makina, ekipman ve kimyasal malzemelerin yanısıra çorap imalatında kullanılacak iplik va üretimi tamamlanmış mamul malların zarar görerek kullanılamaz hale geldiğini, zararın tazmini için davalı ... şirketine müracaat edilmesine rağmen 16.11.2005 tarihinde davalının oluşan zararın tazmin edilmeyeceğini bildirdiğini, meydana gelen zararın sigorta poliçesi kapsamında olduğunu, dolayısıyla zarann davalı ... şirketi tarafından karşılanması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla yangın sebebiyle uğranılan zarann şimdilik 20.000,00 TL'nin, olay tarihinden itibaren işleyen faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 18.02.2013 tarihinde dava değerini 64.070,80 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; bilirkişi incelemesi sonucu sigortalı işyerinde yangının birden fazla noktadan kasıtlı olarak çıkartılmış olduğu ve eksper raporunda davacı sigortalının sunduğu hasara konu emtiaya ilişkin sunulan faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığını, bu raporlar neticesinde yangının sigortalı tarafından kasıtlı çıkartıldığı tespit edildiğinden hasar talebinin reddedildiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yangının kendiliğinden çıkmamış ve kasıtlı olarak çıkartıldığı belirtilmiş ise de davacının sigorta bedelini almak için bu yangını çıkarmış olduğunun belirlenemediği ve ceza dosyası itibariyle de atılı suçtan kesinleşmiş kararla beraatine karar verilmiş olduğu, bu nedenlerle davalı sigortacının poliçe kapsamında davacı hasarını ödemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 64.070,80 TL alacağın (sigorta limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) 31/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat talepleri sigorta ettiren ile sigortacının tarafı olduğu sözleşmeye dayanmakta olup, bu davalar 6762 S.TTK.nun 1268.maddesi gereğince 2 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. (6102 S.TTK.md.1420) Bu düzenleme İşyeri/Yangın Sigortası Genel Şartlarının C.10.maddesinde de açıkça ve aynen yer almaktadır. 6762 S.TTK.nun 1292 ve 1299.maddeleri (6102 S.TTK.md 1446 ve 1427) hükmü uyarınca zamanaşımı süresinin başlangıcı alacağın muaccel olduğu gün yani sigortalının rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği günden itibaren başlayan 5 günlük ihbar tarihinin son günüdür.

Yukarıdaki açıklanan ilkeler karşısında somut olaya baktığımızda; dava konusu riziko 12.08.2005 tarihinde meydana gelmiş olup, zamanaşımı süresinin bitiş tarihi olan 18.08.2007 tarihinden sonra davacı vekili 18.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talep edilen tazminat miktarını 20.000,00 TL'den 64.070,80 TL'ye yükseltmiş, davalı vekili bu talebe karşı yasal süresinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

O halde; dosya içeriğine göre zamanaşımını kesen veya durduran nedenlerin bulunmadığı da gözetilerek, mahkemece, davalı vekilinin zamanaşımı defi konusunda ıslah edilen asıl alacak kısmı yönünden yukarıda bahsi geçen yasa maddeleri kapsamında bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/4373, Karar No: 2001/4633, Tarih: 11.06.2001

21. Hukuk Dairesi 2001/4373 E., 2001/4633 K.

**21. Hukuk Dairesi 2001/4373 E., 2001/4633 K.**

**- GECİKME ZAMMINA FAİZ UYGULANMASI

- GECİKME ZAMMININ MÜTEMERRİT OLMASI**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 80 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 101 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ödeme emrinin faizle ilgili bölümünün iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

SSK.'nun, işveren davacı için tahakkuk ettirdiği 11/1995 dönemine ait prim borcu ile bu borcun 31.5.1999 tarihine kadar ödenmemesinden kaynaklanan gecikme zammı tutarını gösteren yazı işverene 17.5.1999 tarihinde tebliğ edilmiş, yazı da "Borcun 7 gün içinde ödenmesi gerekir. Ödenmeyen borcun aslına ödendiği tarihe kadar gecikme zammı, gecikme zammına ise tebliğ tarihinden itibaren faiz tahakkuk ettirilecektir" denilerek tebliğ tarihinden sonra ödeme yapılmadığı takdirde, bu tarihte temerrüde düşen işverenin, bu tarihten sonra icra takibine esas olan ödeme emrinin düzenlenişine kadar prim için gecikme zammı tahakkuk etmiş ve belirli kurum alacağı haline gelmiş olan gecikme zammına ise faiz yürütüleceği belirtilmiş bulunmaktadır. Böylelikle gecikme zammına yürütülen faiz, gecikme zammının tahakkuk ettiği süreyi içermemekte, gecikme zammının işverene tebliğ edildikten sonraki icra takibine kadar geçen süreyi kapsamaktadır.

506 sayılı Yasanın 80. maddesi uyarınca gecikme zammına gecikme zammı uygulanması, prim yada konut edindirme yardımlarına faiz istenmesi olanaksızdır. Ancak gecikme zammı faiz olmayıp bir tür gecikme tazminatıdır, Medeni Ceza niteliğindedir. Bu konudaki yargısal görüşler (Çemberci SSK, Şerhi 637, İşveren Sosyal Politika s. 196; 22.11.1991 tarih 5/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) aynı doğrultudadır. Bu nedenle faize faiz yürütülemeyeceği kuralının gecikme tazminatı için uygulanmayacağı açıktır. Tahakkuk ve takip belgesinde belirtilen tarihe kadar tahakkuk ettirilen gecikme zammı tutarı, borçlu işverene tebliğ edilmiş, muaccel hale gelmiş olan gecikme zammı konusunda gecikme zammı tutarının işverene tebliğ tarihinde Borçlar Yasasının 101/1. maddesi gereğince işveren mütemerrit olmuştur. Bu nedenle borç yazısında belirtilen gecikme zammı için borcun tebliğ tarihinden, başka bir anlatımla işverenin mütemerrit olduğu tarihten itibaren faiz istenmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Sonuç olarak borç yazısında belirtilen gecikme zammı tutarına, yazının tebliğ tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç olarak borç yazısında belirtilen gecikme zammı tutarına, yazının tebliğ tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA) 11.6.2001 dününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1862, Karar No: 2011/5383, Tarih: 04.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1862 E.  ,  2011/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; tarafların halen ayrı yaşadıkları müşterek çocuğun davacı anne yanında kaldığı önceki tedbir nafakasının geçen zaman içerisinde ihtiyaçları karşılamadığı ileri sürülerek, davacı kadının tedbir nafakasının aylık 100 TL'den aylık 300 TL'ye, müşterek küçük çocuğun tedbir nafakasının aylık 50 TL'den aylık 200 TL'ye çıkartılması talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, müşterek çocuk yönünden davanın kabulü ile nafakanın aylık 50 TL'den aylık 200 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, davacı kadın yönünden ise; davalı koca tarafından bu davadan önce terk nedeniyle boşanma davası açıldığı bu davanın reddedildiğini, ayrı yaşamda haklılık için reddedilen bu boşanma davasının yeterli olamayacağı başka delillerle davacının ayrı yaşamda haklılığı ispat etmesi gerektiği ayrı yaşamda haklılık olgusu ispat edilmediği gerekçesiyle davacı kadın yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

MK.197 ve devamı maddelerine göre davacı eş kadın için tedbir nafakasına hükmolunabilmesi için ayrı yaşamda haklılık olgusunun ipat edilmesi gerekir. Bu konuda tereddüt yoktur.

Dosya içerisindeki Gönen Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/401 E.-2008/553 K. sayılı ilamının incelenmesinde;

Davacı eş koca (......,) tarafından davalı eş kadın (.....,) aleyhine terk nedeniyle boşanma davası açılmış, yargılama sonucunda mahkemece davalıya çekilen eve dön ihtarnamesinde davalının dönmesi istenen adresin (konutun) oturmaya elverişli olmadığı, hukuka uygun konut olarak hazırlanmadığı, ihtarın geçersiz olduğundan terk nedeniyle boşanma davası şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut olayda, eldeki dava reddedilen boşanma davasından sonra açılmıştır. Davalı kocanın açtığı boşanma davası reddedilmiş olmakla davalı (koca) kusurlu duruma düşmüş olup, bu durumda evlilik birliğini kurma görevi davalıya (kocaya) düşer. Davalı tarafından reddedilen boşanma davasından sonra barış girişiminde bulunulmamış, evlilik birliği kurulmaya çalışılmamış, davacı kadın bu nedenle ayrı yaşamakta haklıdır. Ayrı yaşamakta haklı olan davacı kadın için hakkaniyete uygun bir miktarda tedbir nafakasının artırılmasına karar verilmesi gerekirken kardın yönünden davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6198, Karar No: 2013/9490, Tarih: 29.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/6198 E.  ,  2013/9490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

19.1.2011 günü yüzüne karşı açıklanan hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27.1.2011 tarihinde temyiz eden sanık ... savunmanının temyiz isteminin anılan Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 29.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25971, Karar No: 2022/1343, Tarih: 01.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25971 E.  ,  2022/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 27.09.2021 tarih, 2021/İHK-30154 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av. ... tarihsiz dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 01.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26475, Karar No: 2014/9164, Tarih: 13.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26475 E.  ,  2014/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/109469

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2009

NUMARASI : 2008/548 (E) ve 2009/570 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporları içeriklerinden defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının dosyada onaylı bir sureti bulunan tebliğ evrakına göre işyeri adresinde kendisine tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7632, Karar No: 2012/10172, Tarih: 11.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7632 E.  ,  2012/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ..... tarafından, davalı ...... Gaz ve Mat. AŞ. ve diğerleri aleyhine 08/04/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ...... Gaz. ve Mat. AŞ. ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar Hürriyet Gazeticilik ve Matbaacılık A.Ş ve ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

1-Davacı, davalı Şirket'e ait ....gazetesinde, davalı ... tarafından 22.03.2009 tarihli "Alman ama Türk gibi şirket kurdu" başlığıyla kaleme alınan yazı, 23.03.2009 tarihli ... adı ile ".... Apt. Kat:4" başlığıyla kaleme alınan yazı ve 24.03.2009 tarihli "..... Almanya'da çok can yaktı" başlığıyla kaleme alınan yazı ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar ise, dava konusu yazının objektif sınırlar dahilinde yazıldığını,davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığını, davranışları ve adının yeraldığı vakalar hakkında objektif sınırlar dahilinde haber ve yazılar yazıldığını, zira yayının belirli kelime ve cümlelere bağlı kalınmaksızın bir bütün olarak ele alındığında görünüşteki gerçekliğe uygun olduğunu, güncel olduğunu, konusu ile anlatımı arasında rabıta bulunduğunu, bilinmesinde kamu yararı bulunan hadiselerden bahsedildiğini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; toplanan deliller, dosyaya sunulan gazete örnekleri ve dosya kapsamına göre yapılan yayınların davalının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği sabit olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.