muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3577, Karar No: 2021/4956, Tarih: 17.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/3577 E.  ,  2021/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... ve meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2020 tarihli ve 2019/22034 soruşturma, 2020/692 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/07/2020 tarihli ve 2020/15043 soruşturma, 2020/2330 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2020/915 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/02/2021 gün ve 94660652-105-34-17317-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2021 gün ve 2021-20666 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki hesabından gönderilen paranın Bursa ili Nilüfer ilçesinde bulunan ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2020/915 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 17/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15213, Karar No: 2015/18744, Tarih: 21.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/15213 E.  ,  2015/18744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2012/514-2014/108

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi'nin 2010/458 Esas- 2012/80 Karar sayılı boşanma ilamında müşterek çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakası ile kendisi için hükmedilen yoksulluk nafakasının tahsili amacıyla başlatılan ilamlı takipte, borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takipte istenilen miktarın neredeyse tamamına yakın bir bölümünün ödendiğini, bu ödemelerden 34.000 TL nin bizzat alacaklıya yapıldığını, geriye kalan bölümünün ise çocuklar için özel okul, servis aracı, özel öğretmen ücreti, okul gideri ve apartman gideri olarak ödendiğini belirterek yapılan ödemelerin borçtan düşülmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı vekili, yapılan ödemelerin borçlunun da kabulünde olduğu üzere ahlaki ödemeler olduğunu, borlunun dosyaya ibraz ettiği belgelerin İİK'nun 33. maddesi hükmünde tahdidi olarak sayılan belgelerden olmadığını açıklayarak şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme'ce hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ödeme nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından, vekiledeni tarafından borçlu aleyhine başlatılan takipte borçlu tarafça .. bankası vasıtasıyla yapılan 32.300,00 TL ödemenin takip miktarından düşüldüğü buna rağmen Mahkeme'ce hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu miktarın ikinci kez düşülerek hesaplama yapıldığı, ayrıca borçlu tarafça yapılan ahlaki ödemelerin de yapılan hesaplamada nafaka borcuna mahsup edildiği belirtilerek, temyiz edilmiştir

TMK'nun 327. maddesinde " Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır. "

İİK'nun 33/1. maddesinde ise; icra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce re'sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icranın geri bırakılmasına karar verileceği hükmü düzenlenmiştir.

İİK'nun 33/1. maddesinde ise; icra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce re'sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icranın geri bırakılmasına karar verileceği hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; borçlu babanın Mahkeme'ye sunduğu özel ders ücreti, okul ve servis ücreti, alacaklının oturduğu evin aidat giderine ilişkin ödeme belgelerinin ahlaki ödemelere ilişkin olduğu, ödeme belgelerinin Yasa'nın aradığı anlamda belgeler olmadığı nazara alınmadan bu ödemelerin de nafaka borcuna mahsubu hatala olduğu gibi nafakanın istenebileceği tarihten itibaren tüm nafaka alacağı hesaplanmadan icra emrinde talep edilen nafaka alacağı esas alınarak hesaplama yapılması da hatalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen konularda gerektiğinde bilirkişiden Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alınarak veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak nafakanın istenebileceği tarihten itibaren tüm nafakaların hesaplanarak ve alacaklının kabulünde olan 32.300 TL ödeme, tüm borçtan mahsup edilerek, borçlu tarafından yapılan diğer ödemelerin ise ahlaki ödeme olduğu nazara alınarak, bakiye istenebilir alacağın belirlenmesi gerekirken, yapılan tüm ödemeler takip konusu alacaktan düşülerek hesaplama yapan yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4278, Karar No: 2006/14602, Tarih: 31.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4278 E.  ,  2006/14602 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

MAHKEMESİ       :Tekirdağ 2. A.H. (Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :22.12.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*duruşmalı temyiz eden İ. A.  vekili Avukat M.  İ. ve  karşı taraf M. A.  geldiler.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı-davacı karısına ağır hakaretlerde bulunan, bıçak çekip boğazına sarılan, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmeyen davacı-davalı koca da eşit kusurludur.Davalı-davacı kadının da boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına,duruşma için takdir olunan 450 YTL vekalet ücretinin M.'ten alınıp İ.'ye verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 31.10.2006 Salı

KARŞI OY YAZISI

Değerli çoğunluğun yoksulluk nafakası konusunda kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölüm¬le¬ri¬nin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/6356, Karar No: 2020/761, Tarih: 22.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6356 E.  ,  2020/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA Çocuk Mahkemesi

Suç : İzinsiz hint keneviri ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tüm dosya kapsamına göre; başka bir suç kapsamında sanığın evinde yapılan arama sırasında salonda net 0,15 gr esrarın ele geçirilmesi olayında, sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği, aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında sanığın, soyut beyanı dışında, atılı kenevir ekme suçunu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2753, Karar No: 2025/4105, Tarih: 21.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2753 E.  ,  2025/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2151 E., 2022/1873 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 136/1, 62/1, 53 ve 51. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 136/1, 137/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 136/1, 137/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...katılana ait ... Devlet Hastanesinde bulunan röntgen kayıtlarının soruşturma dosyasına delil olarak sunulması haricinde, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaşıldığı veya çoğaltılarak dağıtıldığına ilişkin sanıklar hakkında bir delil bulunmadığı,sanık ...'in katılanın parmağında mevcut olan kırığın ona karşı direnmesinden kaynaklanmadığı, katılanın daha önceye dayalı tedavi ve hastalıkları sonucu oluştuğunu ispatlama amacını taşıyan eyleminde ve bu röntgen görüntülerinin hastanede görevli doktor sanık ... ve röntgen teknisyeni sanık ... tarafından sanık ...'e verilerek soruşturma dosyasına sunulmasında sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,sanıkların üzerine atılı kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak suçunun sübut bulmadığı gözetilmeden,sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmesi, Kanuna aykırı olup, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin istinaf iddiaları yerinde ise de, CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddesi uyarınca bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;''Bor 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2021 tarih, 2018/573 esas, 2021/21 karar sayılı sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin ayrı ayrı ORTADAN KALDIRILMASINA, Hükme;1-Sanıklar ...,... ve ...'in üzerine atılı suçu işledikleri sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, doktor olan ... ve röntgen teknisyeni olan ...'ın kendilerinin sanık olarak yargılanmadığı görevi yaptırmamak için direnme suçunda sanık olarak yargılanan aynı hastanede güvenlik görevlisi çalışma arkadaşları sanık ... için hep birlikte kasten sanığa ait sağlık evrak ve kayıtları temin ederek atılı suçu işlediklerinden cezalandırılmaları yerine beraatlerine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; diğer sanıklarla aynı hastanede çalışan sanıklardan Raşit'in katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiasıyla yargılandığı, bu konuya ilişkin sanık ...'in doktor olması nedeniyle kendisinin uzman görüşünü istediği, sanık ...'in röntgen teknisyeni olarak çalışan sanık ...'den katılana ait röntgen görüntülerini istemesi üzerine ilgili görüntülemeleri CD ortamına aktaran sanıkların eylemleri nedeniyle ayrı ayrı 5237 sayılı Kanunun 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetlerine kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanıkların eylemlerini sanık ...'in ceza soruşturmasına delil olarak sunduğu ve üçüncü kişilerle paylaşıldığına dair iddia ve delil bulunmadığı, mahkemece istenmesi halinde dosyaya sunulacak olan delil niteliğindeki belgenin taraflar tarafından toplanarak sunulması şeklinde gerçekleşen eylemiyle suç işleme kastı içerisinde hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,sanıkların üzerine atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işledikleri sabit olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12976, Karar No: 2022/10863, Tarih: 29.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12976 E.  ,  2022/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, ... kazası ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davası sonucu verilen karara ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin ... bölümüne ilişkin 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

29.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10428, Karar No: 2010/8556, Tarih: 13.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10428 E.  ,  2010/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Genel Müdürlüğü aleyhine 02/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 20/05/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/07/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı kurum vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacılar ... ve ...'in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılardan ...'in temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacılar temyiz etmiştir.

Davacı yan, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan kül ile kül döküm sahalarına dökülen kömür külleri nedeniyle, taşınmazının üzerine yanmış kömür küllerinin çöktüğünü, bu küllerin yağan yağmur ve kar sularının etkisi ile toprağa karışarak topraktaki verimi düşüren ağır metallerden olan nikel metali oranını artırdığını ve bunun sonucunda tarım arazisi vasfının yitirilerek verim kaybına neden olunduğundan uğranılan maddi zararın tazminini istemiştir.

Davalı ise, zarar verilmemesi için her türlü önlemin alındığını, çevreye kimyasal atık yaymadığını ileri sürerek yersiz ve dayanaksız açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece,iki kez keşif yapılmış, ilk keşifteki bilirkişi raporu ile davacı yan taşınmazında toprak kirliliği olduğu ve verim kaybının bulunduğu saptanmış ise de yapılan ikinci keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda topraktaki ağır metallerin toprağın kendi oluşumundan kaynaklandığı,üstelik verim kaybına toprağın kirliliğinin değil, bitkinin topraktan aldığı madde miktarının etkili olduğu, dava konusu taşınmazda yetişen bitkilerin topraktan aldığı ağır metallerin düşük düzeyde bulunduğu bu nedenle de verim kaybına neden olmadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.

Mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporuna göre dava reddedilmiştir.