muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28794, Karar No: 2014/17910, Tarih: 24.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28794 E.  ,  2014/17910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunalmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nun 116/2. maddesinde seçimlik olarak düzenlenmiş hapis ve adli para cezalarından hapis cezasının tercih edilmesi halinde, TCK'nun 50/2 maddesi uyarınca seçilen hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceği düzenlenmiş ise de, seçimlik ceza öngören atılı suçta adli para cezasının tercih edileceğine dair yasal bir zorunluluk bulunmadığı, ancak mahkemenin hapis cezası tercih etmesi halinde TCK'nun 50/3.maddesi uyarınca verilen hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesinin gerekmesi ve adli para cezasına çevrilemeyeceğine dair bir düzenlemenin bulunmaması nedeniyle tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamadeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Hırsızlık suçuna yönelik eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle cezada indrim yapılırken uygulama maddesinin TCK'nın 35/2 yerine 31/2 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafii ile O Yer C. Savcısının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.06. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2892, Karar No: 2023/9758, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2892 E.  ,  2023/9758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1674 Esas, 2022/2727 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/222 Esas, 2022/406 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Artvin ili, ... ilçesi, ... köyü 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kanuna uygun olarak hesaplama yapılmadığını, taşınmaza kıymet takdir komisyonu raporunda kuru tarım arazisi olarak değer biçildiği hâlde, bilirkişi raporunda sulu tarım arazisi olarak değer biçildiğini, kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak alınıp buna göre değerlendirme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağının esas alınması suretiyle brüt gelirlerin yüksek giderlerin düşük alınarak yüksek bedel tespit edildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara gerçek değerinin üzerinde değer biçildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; usulî kazanılmış hak gerekçesiyle ilk karardaki bedele hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kamulaştırma davalarındaki temel ilkenin taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesi olduğunu, bu davalarda resen araştırma ilkesinin geçerli olup kamu düzenine ilişkin olduğunu, kamu düzenine aykırılığın ise usulî kazanılmış hak ilkesinin istisnası niteliğinde kabul edildiğini, bu nedenle ilk karardaki bedele hükmedilmesinin doğru olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2017 yılı resmi verilerine göre değerlendirme yapıldığını, usulî sebeplerle 2018 yılı resmi verilerine göre tespit edilen bedele hükmedilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi heyetinin 2942 sayılı Kanun'daki usul ve esaslara göre tayin edilip keşif yapılmasında, kısmen arazi kısmen kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir ürün türüne göre gelir metodu kullanılarak bilimsel yolla dosyaya getirilen resmi veriler esas alınarak net gelirin tespit edilmesinde, taşınmazın niteliğine ve özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının tespit edilmek suretiyle metrekare birim fiyatının tespit edilmesinde ve ilk kararın yalnızca davacı idare tarafından istinaf edildiği gözetilerek kazanılmış hak ilkesinin gözetilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, ancak belirlenen toplam kamulaştırma bedeli 215.285,90 TL, acele el koyma dosyasında ödenen bedel 129.079,85 TL ve işbu dosyada davalıya ödenmesine karar verilmesi gereken bedel (bu iki bedel arasındaki fark) 86.206,05 TL olması gerekirken, mahkemesince hatalı hesaplanarak 112.266,05 TL'nin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi ile infazda tereddüt oluşturulması, davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş; ayrıca davalı tarafça istinaf sebebi yapılmadığı halde davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kısmen arazi, kısmen karışık meyve bahçesi niteliğindeki Artvin ili, ... ilçesi, ... köyü 127 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca zeytin geliri esas alınarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kararın kaldırılmasına ilişkin verilen karardan sonra alınan raporda kamulaştırma bedelinin daha yüksek belirlenmesi üzerine bu kararın sadece davacı idarenin istinafı üzerine verildiği dikkate alınmak suretiyle usulî kazanılmış hak ilkesi gözetilerek kaldırma kararı öncesindeki kamulaştırma bedeli bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin hüküm kurulması yerindedir.

3. Buna karşın; İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2018 tarihli duruşma tutanağında yer alan ara kararı ile ilk nihai kararında acele kamulaştırma bedelinin davalı tarafa henüz ödenmediği tespit edilen 26.060,00 TL'lik kısmının karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiği ve bu hususta aynı tarihte bankaya müzekkere yazıldığı, ayrıca bu durum İlk Derece Mahkemesinin son kararının gerekçesinde izah edildiği halde davalı tarafa ödenemediği anlaşılan 26.060,00 TL’lik bedele hak sahibine ödeme yapılmasına ilişkin son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan "davalı tarafa ödenen 129.079,85 TL'nin kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek kalan 86.206,05 TL" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "depo edilen 129.079,85 TL bedelden davalı tarafa ödenen 103.019,85 TL'lik kısmının tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek 23.05.2018 tarihli duruşmada alınan ara kararla karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen toplam 112.266,05 TL" ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde yer alan "86.206,05 TL" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "toplam 215.285,90 TL kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında depo edilen 129.079,85 TL'nin 103.018,85 TL’lik kısmının davalı tarafa ödendiği, 26.060,00 TL’lik kısmının ise 23.05.2018 tarihli duruşmada alınan ara kararla karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiği gözetilerek, davalı tarafa ödenen 103.018,85 TL'nin mahsubu ile bakiye 112.266,05 TL’ye" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12232, Karar No: 2015/9140, Tarih: 25.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/12232 E.  ,  2015/9140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davacıların desteğinin 12.04.2007 tarihinde tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini ileri sürerek belirsiz alacak davası olmak üzere fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 5.000,00.-TL, Derin için 5.000,00.-TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 12.04.2007 tarihinde itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden poliçe limitleri dahilinde tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.'nun 109/1. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." hükmüne, yine aynı kanunun 109/2 maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir.

2918 sayılı Kanunun anılan madde hükmünde, gözden kaçırılmaması gereken husus, Ceza Kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece eylemin Ceza Kanununa göre suç sayılması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Bu düzenlemenin iki ayrı sonucu bulunmaktadır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece eylemin aynı zamanda bir suç oluşturmasını yeterli görmekte; bunun dışında, fail hakkında mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı, hatta böyle bir ceza davasının açılması ya da zarar görenin o davada tazminat yönünden bir talepte bulunmuş olması koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlulular (örneğin işleten) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür. (HGK'nın 05.06.2015 gün 2014/17-2198 Esas ve 2015/1495 Karar sayılı kararı ile tek taraflı kazalarda dahi uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir.)

Açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; olayda, aracın sürücüsü olan davacıların desteği hayatını kaybetmiştir. Davaya konu kaza 12.4.2007 tarihinde gerçekleşmiş olup, davanın açılma tarihi ise 07.11.2013'tür. Bu durumda, ceza zamanaşımı süresi, olay tarihinde yürürlükte bulunan Buna göre, davanın açıldığı tarihte uzamış ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6537, Karar No: 2015/3853, Tarih: 13.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6537 E.  ,  2015/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dayanılan vergi kaydının maliki ya da malikleri ile dayanan tarafın akdi, irsi ilişkisinin sorulup saptanması, akdi ya da irsi ilişkisi saptandığı takdirde vergi kaydının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin belirlenmesi, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde dava konusu 312 parsel sayılı taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca vergi kaydının usulünce uygulanması ve çekişmeli taşınmazın vergi kaydının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız saptanması, vergi kaydının mülkiyet belgesi olmadığı zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilmeyeceği dikkate alınarak yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılması, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi” gereklerine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 312 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacı ...'ün temyiz isteminin süre yönünden reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1659, Karar No: 2023/5397, Tarih: 27.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1659 E.  ,  2023/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/357 Esas, 2021/1406 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/335 E., 2019/257 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Kararının (YİDK) İptali, Markanın Hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun reddi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "makro/macro" asıl unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının davacının markaları ile çok benzer olan "Macropinna" ibaresini 1, 4 ve 29 uncu sınıflarda marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, yapılan itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, dava konusu marka başvurusu ile müvekkili markaları arasında karıştırmaya yol açacak düzeyde görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik bulunduğunu, markaların kapsamlarındaki malların da benzer olduklarını, başvurunun tescili halinde müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, "MACRO" ve "MAKRO" ibaresinin müvekkili ticaret unvanının ve işletme adının esas unsuru olduğunu, ayrıca müvekkiline ait "www.macrocenter.com.tr" adlı web sitesinin bulunduğunu, marka başvurusunun müvekkilinin markasının tanınırlığından yararlanmak amacıyla kötü niyetli olarak yapıldığını ileri sürerek, YİDK’in 2018-M-4437 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, YİDK tarafından verilen kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, markalar arasında tüketici nezdinde karışıklığa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Petro-Yağ ve Kimyasallar San.Tic. A.Ş.vekili, markalar arasında benzerlik bulunmadığı, kötü niyet iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI