muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19269, Karar No: 2013/2885, Tarih: 17.01.2013

Gözetilmeden itirazı kabulü yerine yasal gerekçe gösterilmeksizin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.01.2011 tarihli ve 2011/105-106 sayılı 47.815,72 TL idari para cezasına karşı kabahatli vekilinin başvurusu üzerine ve esastan yapılan inceleme sonucu Kayseri 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 25.04.2011 tarih ve 2011/44 değişik iş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

Kabahatli vekili tarafından sulh ceza mahkemesinin kararına yapılan itiraz, Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2011 tarih ve 2011/44 değişik iş sayılı kararı ile "itiraz eden ... vekili tarafından Kayseri 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/44 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın, itiraz üzerine verilen kararların CMK.nun 271/4.maddesine göre kesin olduğu usul ve yasaya da aykırı olduğundan reddine" şeklindeki gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

İtiraz mercii, itiraza konu kararın kesin olduğunu belirterek itirazı reddetmiştir. İşin esasını incelememiştir. Bu durum karşısında itiraz merciinin anılan kararına karşı işin esasına yönelik nedenler ileri sürülerek kanun yararına bozma yasa yoluna gelinmesine hukuki imkan bulunmamaktadır.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin, sulh ceza mahkemesinin başvuru üzerine verdiği karara karşı itiraz yasa yolu bulunduğu halde bulunmadığından bahisle itirazın reddine dair Kayseri 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2011 gün ve 2011/194 değişik iş sayılı kararındaki gerekçeye karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulup bulunulmayacağının takdirinin Adalet Bakanlığı'na ait olduğu gözetilerek REDDİNE, 17.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5962, Karar No: 2023/4563, Tarih: 05.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5962 E.  ,  2023/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3133 E., 2023/733 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/19 E., 2022/327 K.

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının gayriresmi evliliğinden 13.09.2010 doğumlu ...'nin dünyaya geldiğini, davalının ortak çocuğu nüfusta tanıdığını, davalının müşterek konutu 06.03.2019 tarihinde terk etmesi ile birlikte tüm maddî ve manevî desteğini müvekkilinden çektiğini, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, ortak çocuk adına nafaka davası açıldığı ve aylık 4.000,00 TL nafakaya hükmedildiği, davalı babanın ekonomik durumunun oldukça iyi olmasından kaynaklı müvekkiline ödenen nafakanın çok düşük olduğunu, davalı babanın uluslararası düzeyde çalışan şirketleri olduğunu, üzerine kayıtlı mal varlığının çok olduğunu, davacının ev hanımı olduğunu, herhangi bir işinin ve düzenli gelirinin bulunmadığını, velâyeti annede bulunduran müvekkilinin müşterek çocuk için elinden gelen her türlü desteği sağladığını, davalının evi terk etmesine kadar müşterek çocuğun kolejde okuduğunu, ancak davalının daha önce açılan nafaka davasından kaynaklı okul parasını ödemediğini bu nedenle ortak çocuğun başka bir özel okula müvekkilinin kardeşlerinin desteği ile yazıldığını, ortak çocuğun 11 yaşında olup iyi bir eğitim almış zeki ve geleceği parlak bir çocuk olduğunu, güzel eğitim almasının şart olduğunu, çocuğun eğitim hayatındaki masraflar nazara alındığında nafaka artırımının gerekli olduğunu, tüm bu nedenler ile bağlanan nafakanın öncelikle tedbiren 15.000,00 TL'ye çıkartılmasına davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren 30.000,00 TL iştirak nafakasına yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Mersin 8. Aile Mahkemesi'nin 2019/46 Esas 2020/129 Karar sayılı kararı ile aylık 4.000,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiğini, bu kararın 08.12.2020 tarihinde kesinleştiğini ve ilam gereği nafakanın müvekkili tarafından her ay düzenli yatırıldığını, ancak kısa bir zaman sonra yeniden işbu davanın açılmasının kötü niyetli olduğunu, davacı yanın zenginleşmek istediğini, davacı yanın daha önce ki dava dışında değişen hiçbir iddiasının olmadığını, davacı tarafından hakkın kötüye kullanıldığını, bu sebeple işbu davayı açtığını, müvekkilinin bugüne kadar müşterek çocuğun tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, ödemelerini hiçbir surette aksatmadığını, davacı tarafından bunun suistimal edildiğini öğrendiği andan itibaren müşterek çocuğun fazla tutan ihtiyaçlarını bizzatihi kendisinin yapmaya başladığını, ancak davacının eline az para geçtiğinde bu durumda fahiş nafaka talebinde bulunduğunu, davacı tarafın üniversite mezunu olduğunu, çalışmasına engel bir durumunun olmadığını, çalışmak için çaba sarfetmediğini, ortak çocuğun ayakkabı, giyim vs gibi masraflarının baba tarafından karşılandığını, müvekkilinin net kazancının iddia edilenin çok daha altında bir tutar olduğunu, tüm bu nedenler ile açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalının evlilik dışı birlikteliklerinden 13.09.2010 doğumlu ...'nin dünyaya geldiği, küçüğün davalı babası tarafından nüfusta 22.09.2010 tarihli tanıma senedi ile tanındığı, küçüğün annenin velâyeti altında olduğu, annesi ile birlikte yaşamakta olduğu, Mersin 8. Aile Mahkemesi'nin 2019/46 Esas, 2020/129 Karar sayılı ilamı ile ortak çocuk lehine aylık 4.000,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, velâyeti davacı anneye verilen çocuk ...'nin okul çağında olduğu günün ekonomik koşulları göz önüne alındığında ortak çocuğun giyecek, yiyecek, barınma, sağlık, eğitim, öğretim, harçlık gibi giderlerinin olduğu ve bu giderlere tarafların ekonomik güçleri oranında katılmak zorunda oldukları, davacının mevcut nafaka ile bu giderleri karşılayamadığı, değişen ekonomik koşullar sebebiyle ve çocuğun yaşının büyümesi sebebiyle artan nafakanın çocuğun ihtiyaçlarına yetersiz kalacağının muhakkak olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile aylık 4.000,00 TL olarak hükmedilen iştirak nafakasının 2.000,00 TL artırılarak aylık 6.000,00 TL iştirak nafakası olarak devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun son derece iyi olduğunu, arada geçen zaman içerisinde kazancının arttığını, aylık 150.000,00 TL gelirinin olduğunu, ortak çocuğa karşı ilgisiz olduğunu, mahkemece hükmedilen nafakanın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak olduğunu, nafakanın talepleri gibi kabul edilmesi gerektiğini belirterek iştirak nafakasının miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın ilk davadan sonra değişen hiç bir iddiasının olmadığını, müvekkilinin ortak çocuk ile ilgilendiğini ve ihtiyaçlarını karşıladığını, nafakanın zenginleşme aracı olmadığını, davacı kadının üniversite mezunu olduğunu, çalışmadığını, müvekkilinden aldığı nafakayı diğer çocuklara ve kendine kullandığını, kararın yeterli gerekçeden yoksun olduğunu tümden reddi gerektiğini belirterek hükmün tamamı yönünden lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece taraflarca sunulan tüm delillerinin toplandığı, delillerin değerlendirilmesinde hata yapılmadığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, çocuğun yaşı, ihtiyaçları, öğrenci olması ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında, verilen nafaka arttırım miktarının, usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle iştirak nafakasının miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuk yararına ödenen iştirak nafakasının, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile günün şartlarına göre arttırılması koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, hükmedilen miktarın yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 182 nci maddesinin ikinci fıkrası, 329 uncu maddesinin birinci fıkrası, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 182 nci maddesinin ikinci fıkrası, 329 uncu maddesinin birinci fıkrası, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile ortak çocuk 2010 doğumlu ... yararına Mersin 8. Aile Mahkemesinin 2019/46 Esas sayılı dosyası ile hükmedilen aylık 4.000,00 TL iştirak nafakasının, 2.000,00 TL arttırılarak aylık 6.000,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk lehine takdir edilen aylık 6.000,00 TL iştirak nafakası azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5546, Karar No: 2019/1558, Tarih: 18.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5546 E.  ,  2019/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı... Çimento İnş. ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile dahili davalı SGK Başkanlığı vekilince temyiz edilmiş ise de duruşmalı temyiz eden davalı... Çimento İnş. ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin duruşma istemi duruşma gideri yatırılmadığından reddedilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten, sürücü ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı oldukları araç ile davacı idaresindeki aracın çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını ve sakat kaldığını, işleten şirketin 5.000,00 TL, aracın trafik sigortacısı olan dava dışı ... Sigorta A.Ş.'nin 79.655,00 TL (tedavi gideri) ödeme yaptığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 4.000,00 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminatın (sigorta şirketi hariç) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, işgücü kaybı nedeniyle 287.889,17 TL., tedavi gideri nedeniyle 29.162,26 TL olarak maddi tazminatı ıslah etmiştir.

Davalı ... AŞ ile davalı... Çimento İnş. Ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti. ve dahili davalı SGK Başkanlığı vekilleri davanın reddini savunmuşlar, davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 287.889,17 TL iş gücü kaybı nedeniyle, 25.525,60 TL sağlık harcamaları nedeniyle olmak üzere toplam 313.414,77 TL tazminatın 287.889,17 TL'sinin davalılar... Çimento İnşaat ve Malzemeleri Sanayi Tic. Ltd. Şti., ... ve ... Sigorta AŞ'den (davalı ...Ş. yönünden poliçe limiti olan 75.000,00 TL ile sınırlı olmak kaydıyla) dava tarihi olan 06/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, tedavi gideri nedeniyle 25.525,60 TL tazminatın davalılar... Çimento İnşaat ve Malzemeleri San. Tic. Ltd.Şti., ... ve Sosyal Güvenlik Kurumundan dava tarihi olan 06/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair maddi tazminat talebinin reddine, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar... Çimento İnş. ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti. ve ...'tan olay tarihi olan 22/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm,... Çimento İnş.ve Malz.San.Tic.Ltd.Şti ve dahili davalı SGK Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ve heyet raporu ile belirlenen maluliyet oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin tüm, davalı... Çimento İnş. ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2- İş göremezlik zararının hesabında davacının gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Davacı vekili, müvekkilinin eczacı kalfası olarak aylık 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, Sosyal İş Sendikası yazısına göre bu iş kolunda çalışan işçinin 1.250,00-1.350,00 TL gelir elde edebileceği, tanık olarak dinlenen davacının babası ve işvereni eczacının 1.500,00 TL kazandığını belirttikleri, bilirkişi raporunda aylık gelirin 1.500,00 TL olduğu değerlendirilerek (asgari ücretin 3,28 katı) bu miktar üzerinden tazminat hesabı yapıldığı, dosya kapsamından sigortalı olarak çalıştığı anlaşılan davacının aylık gelirinin 1.500,00 TL olduğuna dair dava dilekçesinde ve aşamalarda ileri sürülmüş herhangi bir delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle davacının geliri ile ilgili davacı tarafın tüm delillerinin toplanması, SGK Başkanlığı'ndan davacı adına yapılan bildirimlerin istenmesi, davacının iş yerinde asgari ücretten fazla ücretle çalıştığına dair gerekirse işverenin defterlerinde inceleme yapılması, davacının asgari ücretten fazla bir gelirle çalışmasının ispat edilememesi halinde ise asgari ücret üzerinden hesap yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı SGK Başkanlığı vekilinin tüm, davalı ... Çimento İnş. Ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti.

vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı... Çimento İnş. ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca dahali davalı SGK Başkanlığından harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı... Çimento İnş. ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'ye geri verilmesine 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8445, Karar No: 2012/12594, Tarih: 17.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8445 E.  ,  2012/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo senedi niteliğini taşıması için "... sendin tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir.

Somut olayda, takibe konu bonoda keşideci olarak şikayetçi borçlu .... İş Makinaları İnş.Turz.San. ve Tic.Ltd.Şti. yazılı olup, açıkta çift imza ile keşide edilmiştir. Borçlu şirket temsilcisinin İzmir 5. Noterliği'nin 20.01.2010 tarih ve 1983 yevmiye nolu vekaletnamesi ile şirket vekili tayin edilen C..S.tarafından her iki imzanın atıldığı çekişmesizdir. C. S. şirkete vekaleten attığı imza yanında şirket unvanının açığında ikinci bir imzası olduğuna göre bu ikinci imza nedeniyle, aval veren sıfatı ile borçtan şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece itirazın reddi yerine borçlu C.S.yönünden İİK'nun 170. maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/526, Karar No: 2022/2581, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/526 E.  ,  2022/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26397, Karar No: 2022/5152, Tarih: 31.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26397 E.  ,  2022/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2017 günlü ve 2017/192 Esas, 2017/396 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 03.12.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 28.03.2018 gün ve 2018/298 Esas, 2018/659 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7036, Karar No: 2014/11020, Tarih: 10.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7036 E.  ,  2014/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2013 gün ve 2012/278-2013/81 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/01/2014 gün ve 2013/10896-2014/645 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait mobil vincin, yine müvekkili şirkete ait araçla taşınmakta iken meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını, hasarlanan vincin davalı tarafından sigortalandığını, hasar bedelinin müvekkiline ödenmediğini, meydana gelen maddi hasarın 70.000,00 TL olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin 28.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın meydana gelmesine bağlama ve istif yetersizliğinin neden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacıya ait vinçte oluşan hasarın vincin özelliğine uygun şekilde taşınmaması ve yüklenmemesinden kaynaklandığı, bu nedenle meydana gelen hasarın sigorta teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.