muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5683, Karar No: 2016/4546, Tarih: 26.02.2016

Taraflar arasında işverenin işçilere hangi kriterler doğrultusunda zam yaptığı ve buna bağlı olarak işverenin eşit davranıp davranmadığı ayrımcılık yapıp yapmadığı ve bunun sonucunda eşit davranmama tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10 uncu ve 55 inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55 inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

İstihdam ve Meslek Konularında Kadın ve Erkeğe Eşit Muamele ve Fırsat Eşitliği İlkesinin Uygulanmasına Dair 5 Temmuz 2006 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konseyinin 2006/54/EC Sayılı Direktifinin “Analık (Doğum) İzninden Dönüş” başlıklı 15 inci maddesinde, “doğum iznindeki bir kadının, doğum izninin bitiminden sonra işine veya eşdeğer bir pozisyona kendisi için daha dezavantajlı olmayan koşul ve şartlarda geri dönmeye ve çalışma koşullarında yokluğu sırasında yararlanmış olacağı her türlü iyileştirmeden yararlanmaya hakkı vardır” şeklinde kurala yer verilerek, doğum iznini kullanan kadın işçi yönünden işverenin eşit davranma borcuna vurgu yapılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5 inci maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır.

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez.

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez.

4857 sayılı Yasanın 5 inci maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kolektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Bundan başka 4857 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sözü edilen sendikal nedenlere dayalı ayrım yasağı da mutlak ayrım yasağı kapsamında değerlendirilmelidir. Yasanın 5 inci maddesiyle 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan haller sınırlayıcı olarak düzenlenmiş değildir. İşçinin işyerinde olumsuzluklara yol açmayan cinsel tercihi sebebiyle ayrım yasağı da buna eklenebilir. Yine siyasî sebepler ve dünya görüşü gibi unsurları esas alan bir ayrımcılık da korunmamalıdır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı değinilen Yasanın 5 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı olan sözleşme kuralları geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Eşit davranmama tazminatının İş Kanunu 5. maddesinde sayılı ve benzer hallerde sözkonusu olup, somut olayda işverenin iş ilişkisinde dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplerle ayrım yaptığına ilişkin somut bir delil bulunmadığı, ücret zammı verilip verilemeyeceğinin işverenin takdirinde olduğu, bunun yanında davacıyla birlikte çeşitli kademelerdeki 7 işçiye daha davaya konu edilen dönemde ücret zammı yapılmadığı ve davacının ayrımcılık tazminatı taleplerinin reddi gerektiği düşünülmeden kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/524, Karar No: 2022/18887, Tarih: 12.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/524 E.  ,  2022/18887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın iş yerine ait bahçede kuşların bahçe ürünlerine zarar vermemesi için ateş ettiğinin ileri sürüldüğü, olay yerinde yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporuna göre, "Bahse konu yerin Yayla olarak tabir edilen yer olduğu, ateş edildiği iddia edilen ve tutanak mümziinin olay günü bulmuş olduğu 2 adet bos kartuştan 1.sinin en yakın eve mesafesinin 122 metre 2.sinin ise 128 metre mesafede olduğu, yine sanığın ateş ettiğini belirttiği yerin devamında çalışır halde olduğu bilinen MAHIROGLU isimli restaurant ile arasında 1. kartuşun 242 metre, 2. kartuşun 248 metre mesafesinde bulunduğunun yapılan ölçümlerde tespit edildiğinin" belirtildiği göz önüne alındığında, kişilerin hayatı, sağlığı veya mal varlığı bakımından tehlikeli olacak biçimde ya da korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silahla ateş edilmesi, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun oluşması için yeterli olup sanığın suç işleme kastının olduğuna yönelik delil elde edilemediğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi yasaya aykırı,

Yukarıda yer alan bozma nedenine bağlı olarak;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22778, Karar No: 2014/11578, Tarih: 30.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22778 E.  ,  2014/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/24366

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2010

NUMARASI : 2009/603 (E) ve 2010/749 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınanın anlatımlarına göre 20.02.2009 günü 01:00 ile 10:30 saatleri arasında kesin olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde suçun işlendiği, olay günü İnegöl İlçesinde güneşin saat 06:46'da doğduğunun anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti deyiminden güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresinin anlaşılması gerektiği de gözetilerek, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, TCK'nın 143.maddesi uygulanarak çocuk hakkında fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3299, Karar No: 2020/1687, Tarih: 18.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3299 E.  ,  2020/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme dışı iş bedelinin tahsiline yönelik alacak davası olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz tirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık sözleşme eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22, 23. maddelerinde açıklanan şekilde sözleşme dışı ilave işlerin bedelinin tespitinden kaynaklanmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihatları; Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin ek olduğu anahtar teslimi götürü bedel ihale edilen yapım işlerinde, sözleşme dışı işin %10’luk kısmının sözleşme fiyatları ile bunu aşan kısım var ise o kısmın da piyasa fiyatları ile hesaplanması yönündedir.

Somut olayın incelenmesine gelince; mahkemece, bozmadan önce rapor düzenleyen bilirkişi kurulundan ek rapor alınmış, alınan ek rapor yeterli görülmeyip yeni heyetten rapor alınmıştır. Fakat mahkemece, ek rapor yeterli görülmeyip yeniden rapor alınmasına rağmen yeterli görülmeyen ek rapora göre hüküm kurulmuştur. Bununla birlikte hükme esas alınan ek raporda, piyasa rayicinin belirlenemeyeceği belirtilerek bozma ilamına uygun ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan şekilde Çevre ve Şehircilik Bakanlığı fiyatlarından %10 indirim yapılarak hesaplama yapılmıştır. Mahkemece yeterli görülmeyen, bozma ilamına uygun olmayan şekilde piyasa rayicinin belirlenmeyeceğini belirtilen ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan rapora göre hüküm kurulması hatalı olmuştur. Bu durumda bozma ilamının gerekleri yerine getirilerek yapılan bir yargılamanın varlığından söz edilemez.

Mahkemece yapılacak iş; alanında uzman 1 makine mühendisi, 1 elektrik mühendisi ve 1 inşaat mühendisi bilirkişiden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan sözleşme dışı işlerin tespit edilip, bedellerinin yukarıda açıklanan şekilde ve sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 22 ve 23. maddesinde gösterilen esaslara göre hesaplayan rapor temin etmek,gerektiğinde tarafların itirazlarını karşılayan ek rapor almak ve sonucuna göre belirlenecek miktara dava ve ıslah dilekçelerinde talep edilen miktarlar nazara alınarak bedeli belirlemek ve hüküm altına almaktan ibarettir.

Açıklanan ilkeler çerçevesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olmadığından hükmün bu yönden taraflar yararına bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20520, Karar No: 2014/12653, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20520 E.  ,  2014/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın aidiyetinin tespiti

... ve müşterekleri ile ... ve ... aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.03.2013 gün ve 332/315 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, hakkında...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/257 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açılan dava konusu 405 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 4 katlı binanın bütün işlemlerinin ve masraflarının müvekilleri tarafından yapıldığını ileri sürerek taşınmaz üzerindeki 4 katlı bina vasfındaki muhdesatın müvekkillerine aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacıların müvekkillerin rızasını almadan binayı inşa ettiklerini, binanın yapımında davacıların babası, müvekkillerin de dedesi olan muris ...'nun terekesinin de kullanıldığını, binada müvekkillerin de hakkı bulunduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 405 ada 9 parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan, Kadastro Bilirkişisi ...tarafından hazırlanan 08/06/2010 tarihli rapor ve krokide kırmızı çizgi ile gösterilen dava konusu taşınmazda kalan kısmı 230,758 m² olan bodrum ile birlikte 5 katlı olan betonarme evin davacılar tarafından inşa edildiği anlaşıldığından, mülkiyetinin davacılara ait olduğunun tespitine, Kadastro Bilirkişisi ...tarafından hazırlanan 08.06.2010 tarihli rapor ve krokinin kararın bir eki sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, süresinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu bodrum kat ile 5 normal katlı bina niteliğindeki muhdesatın davacılar tarafında meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de,yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki “…mülkiyetinin davacılara ait olduğunun tespitine…” sözlerinin çıkarılarak, yerine “…davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine...” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına ve 12.448,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 16.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacıların; ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen ve mirasbırakan adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan ve yine mirasbırakana ait sayılması gereken bir adet kerpiç ev ile dükkanın yıkılarak kendi malvarlıklarından giderini karşılamak üzere yeni altı dükkan üstü üç kat mesken olan bina yaptıkları anlaşılmaktadır. Bu gibi ekonomik değeri olan mirasbırakan tarafından meydana getirilmiş eski muhdesatın yıkılıp, yerine mirasçı tarafından muhdesat meydana getirilmesi durumunda, muhdesat tespiti davasının dinlenmemesi, bu yeni muhdesatın meydana getirdiği zenginleşmenin zenginleşen mirasçı veya mirasçılardan haksız zenginleşme (TBK) hükümleri çerçevesinde istenebilmesine olanak tanınmalıdır. Açıkladığım nedenle; hükmün davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerektiğini düşünüyorum. 16.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/18196, Karar No: 2016/21320, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18196 E.  ,  2016/21320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücret, zam farkı, yakacak yardımı, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ile bulaşıcı hastalıklar prim ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3887, Karar No: 2015/14035, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3887 E.  ,  2015/14035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2012/27-2013/103

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.