muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7939, Karar No: 2025/7123, Tarih: 29.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/7939 E.  ,  2025/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/526 E., 2024/645 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/1707 E., 2023/858 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve davalılar ...., ... İnşaat, ... İnşaat vekillleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar ...., ... İnşaat, ... İnşaat vekillleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara Etlik Entegre Sağlık Kampüsü Projesinde ... firmasının Davalı iş ortaklığının alt taşeronu, MDM Yapının da onun alt taşeronu olup müvekkilin ... Yapı bünyesinde kalıpçı olarak çalıştığı sırada 24.05.2016 tarihinde 4. katta dairenin iç hava boşluğu üzerinde bitişik inşaat binasındaki perde kalıbı sökmek için döşel platform üzerinden geçerek aldığı kalıpları vince aktardığı sırada işçilerce platformun direklerinin alınmış olmasından dolayı 18 m yükseklikten düştüğünü, üzerinde kemer ve baret olduğunu, platformun sökümü hakkında bilgilendirme yapılmadığını, iş sağlığı güvenliği (İSG) önlemlerinin alınmadığını belirterek maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş, bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat davasını ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı MDM Yapı vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın meydana geldiği platforma gerili file mevcut olduğunu, kendisine kask ve kemer ve eğitim verildiğini, kazazedenin ilgili uyarılara riayet etmediğini, kazanın kendi kusurundan meydana geldiğini belirtmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil firma, davalı ... &... İş Ortaklığının Ankara Etlik Entegre Sağlık Kampüsü işinin alt yükleniciliğini yaptığını, davacının müvekkil şirketin Alt taşeron olarak çalıştığı şantiyede kalıpçı olarak çalıştığı, çalışılan şantiye sahasında bir çok firma faaliyet göstermekte olup; müvekkil, şirket de gerek kendi çalışanlarının gerekse şantiye sahasında çalışan diğer işçilerin iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi aldığını, gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini düzenli olarak verdiğini beyanla haksız ve mesnetsiz olarak açılmış davanın reddini talep etmişlerdir

Davalı ... İnş.Tur.Mad.Enj.Ür.San.Tic.A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; Adi Ortaklığın tüzel kişiliği olmadığından dava taraf ve ehliyeti bulunmadığından husumet yokluğu ve adi ortaklığın işveren sıfatı taşımadığından ve davacının işvereni olmadığından da pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddi gerektiğini, kaza emniyet kemeri kullanmayan davacının ağır kusurundan meydana geldiğinden, illiyet bağının kesildiğini, ortaklık tarafından davacıya 18.01.2016 tarihinde Temel İSG Eğitimi, İSG El Kitapçığı, 20.01.2016 tarihinde Çalışanların İSG Talimatları Eğitimi, Kişisel Koruyucu (KKD) Zimmet Tutanağı, 01.02.2016 tarihinde Yüksekte Çalışma Eğitimi, 02.02.2016 tarihinde Emniyetli Yük Kaldırma Eğitimi, 11.04.2016 tarihinde İSG Eğitimi, 22.04.2016 tarihinde KKD Malzeme ve Teçhizatlar, İskele Çalışmaları, Yüksekte Çalışma, Elle Taşıma, Tertip Düzen konularında eğitim verildiğini, Adi Ortaklığın sadece ... ile sözleşme ilişkisi bulunduğunu, sözleşmede tedbirlerin alınmasından firma sorumlu olup ortaklığın İSG uzmanları aracılığı ile tespit ettiği aksaklıkları yazılı olarak bildirdiğini ve cezai yaptırım uyguladığını belirtmiştir.

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle; iş ilişkisi bulunmadığını, sadece ... inşaat ile sözleşme ilişkisi bulunduğunu, Adi ortaklığın yüklenici ... inşaatın alt yüklenici olarak imzaladıkları 09.05.2015 tarihli sözleşme madde 10'da alt yüklenicinin kazaların önlenmesinin önlemleri alacağının kararlaştırıldığını, adi ortaklığın sahada İSG uzmanları bulundurup ilgili eğitimleri verdiğini, yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının emniyet kemerini takmadığından ağı" kusurlu olduğunu, bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere MDM Yapının kusurlu olduğunu belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ".. davaya konu iş kazasının, ... Yapı çalışanı olan davacının kalıp söküm işi yapıldığı sırada şaft boşluğu üzerindeki platformun bir alt katta direklerinin sökülmüş olduğunu bilmeden basması ile çökmesi ve 18 m yükseklikten zemine düşmesi şeklinde iş kazası gerçekleştiği, davacının maluliyet oranı %24 olarak tespit edildiği, Mahkememizce alınan 23/01/2023 tarihli bilirkişi raporunda davacının %20 oranında kusurlu olduğu ve davalı MDM Yapının %50 oranında, ... Şirketinin %20 oranında ve Astaldi-... İş ortaklığının ortaklığının %10 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, TÜİK verilerine ve TRH 2010 yaşam tablosuna göre yapılan hesaplamalar esas alınarak davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararının toplamının 1.031.545,71TL olduğu ve olayda gerçekleşme biçimi davacının maluliyet derecesi, kaza nedeniyle kabul edilen kusur oranı ile hak ve nesafet kuralları da dikkate alınarak davacının talebinin kısmen kabulü ile 50.000.00 TL manevi tazminatın kabulüne.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar ...., ... İnşaat, ... İnşaat vekillleri istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..taraf vekillerinin istinaf kanun yolu başvuru taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, hükme esas alınan bilirkişinin teknik uzmanlık alanına ilişkin itirazlarını değerlendirmek yerine raporlarında taraflarla hukuki çatışmaya girercesine rapor sunmasını kabul etmediğini, hesaplamalarda maddi hata yapılmış olduğuna ilişkin itirazlarının ve ATK Başkanlığının maluliyet konusunda kesin hüküm vermeye yetkili bir merci olduğuna dair açık yasa hükmünün bulunmaması karşısında davacının maluliyetinin tespitinde Yüksek Sağlık Kurulu raporunda belirtildiği şekildeki oranın maluliyet oranı olarak kabul edilmemesini, davacının ücretine davalıların itirazının bulunmadığı ücretin ihtilaflı olmadığını, raporun son ücret üzerinden yapılmasını talep ettiklerini, meydana gelen zararın ağırlığı ve davalıların olaydaki kusur oranları dikkate alındığında davacı lehine hüküm altına alınan manevi tazminat tutarı oldukça az olduğunu beyan ederek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, husumet itirazının dikkate alınmadığını, ne kendisinin, ne de şirketin ortağı olduğu "Ortak Girişim" kazazede işçinin işvereni olmadığını, atfedilen kusur oranını asla kabul anlamına gelmemekle birlikte, bir an için kabulü halinde dahi davaya konu kaza bakımından illiyet bağı kesildiğini, maluliyet oranına ilişkin raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının ücretinin davacı beyanına göre belirlenmesinin doğru olmadığını, hesap raporunda davacının aktif-pasif dönem gelir hesabında %10 artış %10 iskonto yöntemini kullanılmasının güncel Yargıtay içtihatları doğrultusunda fahiş olduğunu beyan ederek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Tur. Mad. Enr. Ürt. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle, Astaldi - ... Ortak Girişimi ile ... Inş. Tur. San. ve Tic. A.Ş. arasında, Ortak Girişimin yüklenimi altında inşaatı devam etmekte olan Ankara Etlik Entegre Sağlık Kampüsü Projesi kapsamında, 09-2015.05 sayılı “T2 Blok Ve ... Betonarme ... İşleri” Sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme ile söz konusu işlerin yapımı tamamen ...'ya devredildiğini, şirket ya da Ortak Girişim işin yapımında hiçbir şeye karışmadığını, davacı işçinin ücretini ispat eden yazılı delillerin varlığı halinde ücretin tespiti için emsal ücret araştırması sonucu elde edilen verilerin hesaplamaya esas kabul edilemeyeceğini, ATK 3. ihtisas Kurulu’nun rapor tarihi olan 04.11.2019 tarihleri arasında değişen ve gelişen bir durumun da söz konusu olmadığı dikkate alındığında maluliyet oranının %24 olarak belirlenmesinin dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun olmadığını, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 25. Maddesi uyarınca çalışma gücünü veya iş kazası yada meslek hastalığı sebebiyle meslekte kazanma gücünü en az %60 oranında kaybedenlerin malul olarak kabul edileceğini, aktif dönem zararının malulen emeklilik tarihine kadar hesaplanması gerektiğini, zira bilinen varken ihtimale göre hesap yapılmasının doğru olmadığını, ayrıca malulen emeklilik tarihinden sonrası için de pasif dönem hesabı yapılamayacağını beyan ederek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle, aralarında sözleşme imzalanan diğer davalı ... ile yapılan sözleşme uyarınca davalı iş kazasından ... zararlar yönünden sorumluluğu olmadığını, ... şirketinin iş güvenliği uzmanının görevde olduğu esnada ve aynı şirket bünyesinde çalışan formenin talimatıyla iskelenin sökülmesi üzerine dava konusu iş kazası meydana geldiğinden, zararla arasındaki arasında illiyet bağı kesildiğini, davacının maluliyet oranının %18,2 olarak kabulü gerektiğini, kendisine yaklanan %20 kusuru kabul etmediğini, davacının maluliyet oranının %60 dan az olması sebebiyle malul sayılamayacağını, usul ekonomisi ilkesi ve makul sürede yargılanma hakkı uyarınca yerel mahkemece verilen kararın davalıların kusur oranlarına göre taksim edilmesi ve hükmün bu şekilde kurulması gerektiğini beyan ederek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık,iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1- Davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık,iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1- Davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 378.290,00 TL olup hükmedilen tazminata yönelik temyizi kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili ve davalılar ...., ... İnşaat, ... İnşaat vekilllerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur belirlemesine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE

2. Davacı vekili ve davalılar ...., ... İnşaat, ... İnşaat vekillerinin maddi tazminata yönelik tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/34158, Karar No: 2011/1624, Tarih: 02.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/34158 E.  ,  2011/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/42855

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2008

NUMARASI : 2008/284

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zabıt Varakasında, katılan kuruma kayıtsız zati sayaç kullanıldığının belirtilmesi ve sanığın savunmasında da borcundan dolayı sayacının söküldüğünü beyan etmesi karşısında, sayacın hangi tarihte söküldüğünün katılan kurumdan sorularak, bilirkişi aracılığı ile kurulu güce göre ortalama tüketim miktarının hesaplanması ve sayacın sökülmesinden suç tarihine kadar olan dönemde ortalama tüketim miktarı belirlenerek sayaçtaki tüketim endeksi ile karşılaştırılıp, uyumlu olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/02/2011 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Anayasa’nın 2.maddesinde,Türkiye Cumhuriyeti’nin sosyal bir hukuk Devleti olduğu belirtilmiş,5.maddesinde, kişilerin ve toplumun refah,huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini,sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya,insanın maddî ve manevî varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmak, Devletin temel amaç ve görevleri arasında sayılmıştır

Madde,gerekçesinde:“...Devlet aynı zamanda milletin huzurunu sağlamak ve fertlerini mutlu kılmak görevi ile de yükümlüdür.Devlet ferdin hayat mücadelesini kolaylaştıracak,ferdin insan haysiyetine uygun bir ortam içinde yaşamasını gerçekleştirecektir. Ferdin temel hak ve özgürlüklerden olduğu gibi yararlanmasını engelleyen sebepleri ortadan kaldırmak,sosyal devletin görevidir.” denilmektedir.

Anayasada “sosyal devlet” anlayışı benimsenmiştir. Sosyal devletten ne anlaşılması gerektiği yüksek Mahkemenin kararları ile şekillenmiştir.

Örneğin Yüksek Anayasa Mahkemesi 1997/1-43 e-k. Sayılı kararında sosyal devleti ve sosyal devlet ilkesini şöyle tanımlamıştır:“Anayasa m. 2 de belirtilen sosyal devlet ilkesi,kişinin doğuştan sahip olduğu onurlu bir yaşam sürdürme,maddi ve manevi varlığını bu yönde geliştirme hak ve yetkisini kullanmasını sağladığı gibi, sosyal devletin görevi, güçsüzleri koruyarak sosyal adaleti,sosyal refahı ve sosyal güvenliği sağlamak...”tır. Sosyal devlet güçsüzleri koruyan, sosyal adaleti sağlamaya çalışan bu amaçla ekonomik ve sosyal alanlarda değişiklikler yapan devlettir.(Anayasa Mahkemesi’nin 30.06.1998 gün ve Esas Sayısı:1997/18, Karar Sayısı: 1998/42 sayılı kararı).

Devlet, vatandaşlarına insanca yaşama koşulları sağlamak için gerekli önlemleri alacaktır.Devlet,kişi hak ve özgürlüklerinden herkesin yararlanabilmesini sağlamak ödevini yüklenmiştir.Kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak, devletin temel amaç ve görevidir.” (Anayasa Mahkemesi’nin 06.06.1991 gün ve Esas Sayısı: 1990/35 Karar Sayısı: 1991/13 sayılı kararı).

Anayasa’nın “Kişinin dokunulmazlığı, maddî ve manevî varlığı” başlıklı 17. maddesinde, “Herkes,yaşama,maddî ve manevî varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir” denilmektedir. Buna göre kişinin yaşama, maddî ve manevî varlığını koruma hakkı birbirleriyle sıkı bağlantıları olan, devredilmez, vazgeçilmez temel haklardandır.Bu haklara karşı her türlü engelin ortadan kaldırılması da devlete görev olarak verilmiştir.

Güçlüler karşısında güçsüzleri koruyacak olan devlet gerçek eşitliği sağlayacak, toplumsal dengeyi koruyacak ve böylece sosyal niteliğine ulaşacaktır.Bu itibarla kişilerin yaşayışlarına ilişkin yasal düzenlemeler “yaşama hakkı ile maddî ve manevî varlığını koruma hakları”nı önemli ölçüde zedeleyecek veya ortadan kaldıracak kuralları içermemelidir.

Bir ülkenin gelişmesini belirleyen en önemli unsur enerji kullanımıdır.Son yüzyıldaki olağanüstü gelişmelerin temel etkeni elektriktir.Elektriğin,iletişim,haberleşme, ulaşım,sağlık,eğitim; neredeyse bütün alanlara kadar uzanan bir yelpazede etkili olduğunu söyleyebiliriz.Elektrik olmadığında yaşanan meskenlerdeki sıkıntılar kamu oyunun malumlarıdır.Özetle,elektrik kullanımı kişilerin yaşama hakları ile doğrudan ilgilidir.

Anayasa mahkemesinin istikrar kazanmış kararlarında belirlendiği gibi,kişilerin yaşayışlarına ilişkin yasal düzenlemeler “yaşama hakkı ile maddî ve manevî varlığını koruma hakları”nı önemli ölçüde zedeleyecek veya ortadan kaldıracak kuralları içeremez.Elektrik kesmeyi birilerine görev ve yetki olarak veren hiçbir kanuni düzenleme yoktur.Bu konuda sadece bir yönetmelik vardır. 25.9.2002 tarihli 24887 sayılı resmi gazetede yayınlanan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin elektriğin kesilmesine ilişkin hükümleri, Anayasa mahkemesinin istikrar kazanmış kararlarında belirlediği ilkelere aykırıdır. Bu nedenle elektrik üretim, dağıtım ve denetimini yapan kamu yada özel şirketler yaşanan meskenlerde elektrik kullanımını engelleyemezler. Elektrik sayaçlarını mühürleyemezler. Anayasaya aykırı olan bir yönetmeliğe dayalı olarak yapılan elektrik kesmeler ve mühürlemeler ise suçtur.TCK.nun 24/3 maddesine göre “Konusu suç teşkil eden emir hiçbir surette yerine getirilemez. Aksi takdirde yerine getiren ile emri veren sorumlu olur.”

Somut olayımızda,sanığın elektrik faturasını ödeyememesi nedeniyle borcundan dolayı sayacının söküldüğü ve elektrik kullanmasının engellendiği bunun üzerine sanığın kendi imkanları ile sayaç taktırdığı ve sayaçtan hilesiz bir şekilde geçirerek elektrik kullanmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.Sökülen sayaçta hırsızlık kastını gösteren hiçbir tesbit yoktur.Sayaç sökülmemiş olsaydı,yasal elektrik kullanımı devam edecekti. Borçtan dolayı sayaç sökülmesi,yönetmelik hükmüde olsa yasal dayanağı olmadığı için, Anayasa mahkemesinin istikrar kazanmış kararlarına aykırıdır.Yaşamını sürdürmek zorunda olan sanığın,yasaya aykırı olarak sayacının sökülmesi üzerine kendi imkanları ile taktırdığı sayaçtan elektrik kullanması,hukuki bir ihtilaftır. Zira;Kullanılan elektriğin bedelinin tesbiti idarece mümkündür. Kurulu güce göre tüketim tespiti yasal olarak mümkün olduğundan karşılıksız yararlanmadan bahsedilemez.Hukuki ihtilafların çözüm yeride hukuk mahkemeleridir.

Mahkemenin kabul ve takdiri oluşa uygundur, isabetlidir. Bu nedenle sanığın beraatine yönelik hükmün onanması gerekirken, bozulmasına karar veren sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/13912, Karar No: 2021/13182, Tarih: 08.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/13912 E.  ,  2021/13182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/270 esas, 2018/161 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 25/09/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 21/10/2015 tarihli ve 2015/4158 soruşturma, 2015/65 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanunun 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu, merci ve süresinin gösterildiği, erteleme kararının 16/11/2015 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edilerek 29/12/2015 tarihinde tedbirin infazı için Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, ihlal nedeniyle ve ayrıca hastanenin 10/11/2016 tarihli raporunda uyuşturucu kullanımına devam etmesi nedeniyle tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine erteleme kararı kaldırılarak Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2017 tarihli ve 2015/4158 soruşturma, 2017/531 esas, 2017/523 sayılı iddianamesi ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 22/02/2018 tarihli ve 2017/270 esas, 2018/161 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ve daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/279 esas, 2014/529 karar sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına, karar verildiği, kararın 12/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

4- Dosya arasında bulunan Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 28/03/2019 tarihli ve 2018/487 esas, 2019/209 karar sayılı dosyasının incelenmesinde: