muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/781, Karar No: 2021/7306, Tarih: 22.12.2021

yönünden ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar..., ... ve ...'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, peşin harcın onama harcından mahsubuyla 531.373,80 TL'nin davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 22/12/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı TMSF tarafından davalılar aleyhine tazminat davası açılmıştır. İşbu davada davalılardan bir kısmı cevap dilekçeleriyle zamanaşımı def'inde bulunmuş, ancak davalılardan ... ve ... Terekesi süresinden sonra 27.07.2015 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinde ilk defa zamanaşımı def'inde bulunmuşlardır. Ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen 18.02.2016 tarihli kararın gerekçesinde zamanaşımına ilişkin değerlendirme yapılmış ve davalılar arasında bir ayrım yapılmaksızın zararın doğumunun TMSF tarafından öğrenildiği tarih belirlenerek davalıların zamanaşımı itirazlarının yerinde görülmediği ifade edilmiş, süresinden sonra zamanaşımı def'inde bulunan ... ve ... Terekesinin zamanaşımı def'ini süreden reddetmemiştir.

Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair karar, davacı TMSF vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, temyiz nedenleri arasında anılan davalıların zamanaşımı def'ilerinin süresinde olmadığı yönünde yukarıda ifade edilen zamanaşımına dair gerekçeye yönelik temyiz sebebi bulunmamaktadır.

İşbu karar bir kısım davalılar ve davalılardan ... vekili ve ... Terekesi tasfiye memuru vekili tarafından ise alacağın zamanaşımına uğradığı da belirtilmek suretiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların temyiz istemleri sonrasında Dairemizce yapılan incelemede 14.11.2019 tarihli karar ile "....zararı ve mesul olan kimseyi öğrenmeyle başlayan iki yıllık zamanaşımına ilişkin bulunmakla zararı doğuran fiilin vuku tarihinden itibaren başlayan beş yıllık zamanaşımına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.... bu hükümler çerçevesinde tespiti ile zamanaşımı def'ilerinin değerlendirilmesi gerekirken bu hususta değerlendirme yapılmaksızın zamanaşımı def'ilerinin reddiyle işin esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 297/1-c maddesinde gerekçede hangi hususların yer alması gerektiği hüküm altına alınmıştır. Gerekçede hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Taraflar gerekçede yer alan açıklamalara göre hangi hususlarda, hangi nedenlerle haklı olup olmadıklarını anlayabilirler. Bunun sonucu olarak da talep sonucu itibariyle hüküm lehine olan taraf diğer tarafın temyizi halinde aleyhine doğabilecek durumları engelleyebilmek adına gerekçeyi temyiz de edebilecektir. Zira kanun yoluna başvuran tarafın hukuki yararının bulunması esastır. Bu durum HMK'nın 361/2. maddesinde "Dava da haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulmak şartıyla kararı temyiz edebilir." şeklinde bir düzenlemeye tabi tutulmuştur. Gerekçe ve hüküm bir bütündür. Hüküm fıkrasına bağlı olması nedeniyle gerekçenin kesin hüküm teşkil etmesi halinde, tarafın lehine de olsa bu kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmaktadır. Aksi durumda karşı tarafın temyizi üzerine hükmün bozulması halinde haklı çıkan ancak bu hususu temyiz etmeyen aleyhine, haksız çıkan ancak kararı temyiz eden lehine usulü kazanılmış hak sonucu doğabilecektir.

Somut olayda yukarıda açıklandığı gibi karar düzeltme talebinde bulunanın zamanaşımına yönelik mahkeme gerekçesini temyiz etmemesi sebebiyle karar temyiz edenler lehine usulü bir kazanılmış hak doğmuştur. Kaldı ki temyiz aşamasında ileri sürülmeyen hususların karar düzeltme aşamasında ileri sürülmesi de yerinde değildir.

Açıklanan nedenlerde davacının davalılar ... ve ...'a yönelik karar düzeltme istemlerinin reddine de karar verilmesi gerekirken kabulü ile kararın onanması yönündeki sayın çoğunluğun (2) nolu bentte yer alan kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2012/6670, Karar No: 2013/4197, Tarih: 26.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/6670 E.  ,  2013/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.3.2013 Salı günü davacılar ... ve ... vekili Av. ... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada araçta yolcu olan davacıların kızının öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 3.750'şer TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile taleplerini artırmışlardır.

Davalı ... şirketine tebligat yapılmış olmasına rağmen davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, davacı baba ... için 17.787,73 TL, anne ... için 21.175,87 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. BK'nun 45/2 maddesi gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Mahkemece hükme esas alınan

bilirkişi raporunda her ikisi de kaza tarihinden 56 yaşında olan davacı annenin 81, babanın ise 77 yaşına kadar yaşayacağı var sayılarak destek zararı hesaplaması yapılmıştır. Destek zararları her ne kadar varsayımsal hesaplamalar olsalar da ülkenin sosyal ve ekonomik yapısı ile ortalama insan ömürleri nazara alınmalıdır. İnsan ömrünün miktarına etki eden faktörler ile dairenin uygulamaları nazara alındığında davacılar için bakiye ömür süresi uzun kabul edilmiş olup isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 26.3.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3706, Karar No: 2014/8839, Tarih: 07.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3706 E.  ,  2014/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2010/499-2013/901

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Y.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhinde yaptığı icra takibinde dayandığı 25.06.2008 keşide tarihli ve 3.275 TL bedelli çekte müvekilinin keşideci davalı Y.. K..'un hamil, diğer davalıların ciranta olarak gözüktüğünü, çekteki keşideci imzasının müvekkili şirketin yetkili temsilcisine ait olmadığını ileri sürerek çekten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Y.. K.. vekili, müvekkilinin iyiniyetli hamil olup çeki ciro yoluyla elde ettiğini, çekteki imzanın davacıya ait olup olmadığını "bilemeyeceğini" ileri sürerek davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece benimsenen grafolog bilirkişi raporu doğrultusunda; davaya konu çekin keşide tarihi itibariyle davacının yetkili temsilcilerinin daha önce icra hukuk mahkemesi'nce alınan imza örnekleri ile çekin keşide tarihinden önceki imza sirkülerindeki imza örneklerinin davaya ve takibe konu çekteki keşideci imzası ile karşılaştırılması sonucunda çekteki keşideci imzasının davacı şirketin keşide tarihindeki yetkili temsilcilerine ait olmayıp sahte olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın davalılardan Y.. K.. yönünden kabulüne, davaya ve icra takibine konu çekten dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, %40 tazminat talebinin reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan Y.. K.. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda davacı şirket yetkililerinden F. A.'a ait dava konusu çekin keşide tarihinden önceki imza incelemesine esas olacak şekilde imza örnekleri getirtilmemiş, ayrıca davacı şirket yetkililerinin mahkeme huzurunda tatbik imzaları alınmadan inceleme yapılıp görüş bildirilmiştir. Bu raporun hükme esas alınması doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş, davacı şirket yetkililerinin dava konusu çekin keşide tarihinden önceki tarihlerde atılmış imzaları bulunan belge asıllarının ilgili yerlerden araştırılıp getirtilerek, mahkeme huzurunda da yeteri kadar tatbik imzası alındıktan sonra imza incelemesi yaptırılıp, deliller hep birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan Y.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9341, Karar No: 2017/5554, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9341 E.  ,  2017/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Değerin azlığının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, mağdura yansımasıda değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19444, Karar No: 2010/19659, Tarih: 19.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19444 E.  ,  2010/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16747, Karar No: 2011/2617, Tarih: 17.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16747 E.  ,  2011/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31482, Karar No: 2014/32016, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31482 E.  ,  2014/32016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/504-2014/698

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5010, Karar No: 2015/11756, Tarih: 09.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5010 E.  ,  2015/11756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/907-2014/559

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2014 tarih ve 2014/907-2014/559 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, icra takibine konulan protokoldeki müvekkiline izafe edilen imza ile protokolün sahte olduğunu, müvekkilinin F. Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.'nin ortağı olmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespiti ile icra takibinin iptaline ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, protokolde yer alan imzanın davacıya ait olmasa dahi bunun protokolün sahte olduğu anlamına gelmeyeceğini, sahte olan imzadan dolayı protokolün sadece davacı açısından bir anlam ifade etmeyeceğini, ayrıca protokol sayfalarına atılan imzalarda davacının da imzası bulunduğunu, protokolde yer alan imzaların şahısların gerçek imzaları olup olmadığının müvekkili tarafından da bilinmediğini, imzanın davacıya ait olmaması durumunda protokole bağlı bir sorumluluğun doğmayacağını, imzaların gerçek olup olmadığı hususunun imza incelemesi sonucunda ortaya çıkacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “ödeme ve geri ödeme protokolü” başlıklı belgedeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı, adına taklit edilmek suretiyle atılmış bulunan imzadan dolayı protokolden sorumlu ve borçlu olmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline, davalının kötüniyetli takip yaptığı ispatlanamadığından kötüniyet tazminatının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10.758,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21343, Karar No: 2023/1548, Tarih: 16.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/21343 E.  ,  2023/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2690 E., 2019/1063 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2018 tarihli ve 2017/442 Esas, 2018/280 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2018/2690 Esas, 2019/1063 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

2. Saınğın Bank ... hesap hareketlerinin talimat doğrultusunda ve zamanında olmadığına,

3. ByLock'a ilişkin ID numarası ve içerik, değerlendirme ve tespit tutanağı bulunmadığından ByLock kullanımı kesin olarak ispat edilemediğine,

4. Suçunun maddi unsurunun bulunmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kendisinin kullandığı 0542... .. 07 numaralı hattan 46.166.160.137 ve 46.166.164.181 nolu ByLock hedef IP'sine 17.06.2015, 12.07.2015 ve 20.10.2015 tarihlerinde toplamda 3 kez giriş yaptığı BTK verilerinden anlaşılmaktadır.

4. Suçunun maddi unsurunun bulunmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kendisinin kullandığı 0542... .. 07 numaralı hattan 46.166.160.137 ve 46.166.164.181 nolu ByLock hedef IP'sine 17.06.2015, 12.07.2015 ve 20.10.2015 tarihlerinde toplamda 3 kez giriş yaptığı BTK verilerinden anlaşılmaktadır.

Sanık hakkında ByLock haricinde tanık olarak dinlenen C. K. soruşturma aşamasında verdiği beyanlarında; sanığı Batman Gençlik Spor İl Müdürü olarak bildiğini, 2015 yılında Ankara'ya tayin olmasına rağmen çoğu zaman Batman'da gördüğünü, FETÖ terör örgütü Batman yapılanmasında üst düzey faaliyet yürüttüğünü, haftalık il abisi toplantılarına katıldığını, faaliyetleri ile ilgili bilgi verip, bu doğrultuda talimat aldığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında mahkememizce alınan beyanında ise sanığı Batman Gençlik Spor İl Müdürü olarak bildiğini, 2014-2015 yıllarında SODES projeleri kapsamında kendisini tanıdığını, sanığı Y. P. ve il abisi ile otururken gördüğünü, sanığın merkeze alındığını ancak evini taşımayıp Batman'a gelip geldiğini bildiğini, sanığı genelde il abisi M. T. ile birlikte gördüğünü belirtmiştir.

Tanık Ö. S. soruşturma aşamasında beyanlarında; sanığı Batman İl Spor Müdürü olarak bildiğini, FETÖ terör örgütü içerisinde üst düzey faaliyet yürüttüğünü, il abisi ile çok samimi olduğunu ve onunla serrehber toplantılarına katılarak örgütsel faaliyetlerde bulunduğunu, Y. P.'nin projelerine katkı sağladığını, 2014 yılı içerisinde hala aktif olarak faaliyetlerine devam ettiğini

beyan ettiği, tanığın kovuşturma aşamasında alınan beyanında ise 2014 ile 2015 yılları arasında Batman Üniversitesinde okuyup, baymaz yurdunda kaldığı, sanığın ise bu yıllar arasında gençlik ve spor müdürlüğünde il müdürü olarak görev yaptığını, sanığı yurtta il abisi M. T. ile beraber gördüğünü, birlikte takıldıklarını, kendisinin 2015 yılında bir proje kapsamında temizlikçi olarak FETÖ örgütüne ait bir dernekte çalışmaya başladığını, sanığın bu kapsamda olan projeleri destekleyerek FETÖ'ye maddi kazanç sağladığını, sanığın örgütten her ay maaş aldığını tahmini olarak söylediğini, çünkü söz konusu yıllar içerisinde dernekte çalıştığı esnada hem memur hemde FETÖ'ye ait derneklerde proje kapsamında çalışanların hem memur maaşı hemde örgüte ait derneklerden maaş aldığını ve sanığın da memur olduğu ve projelerle ilgilendiği için maaş alması gerektiğini, 2015 yılından sonra da ne yaptığını bilmediğini beyan etmiştir.

Tanık E. T. soruşturma ve kovuşturma aşamasında verdiği beyanlarında; sanığı kamuda öğretmen olarak bildiğini, il genelinde yapılan FETÖ terör örgütünün sohbet toplantılarında sanığı gördüğünü, 2008 - 2016 yılları arasında Batman'da örgüt etkinliklerinde gördüğünü beyan etmiştir.