muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5183, Karar No: 2014/21803, Tarih: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5183 E.  ,  2014/21803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28838, Karar No: 2019/15702, Tarih: 12.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/28838 E.  ,  2019/15702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı - birleşen dosya davalısının isteminin ve cevabının özeti:

Davacı - birleşen dosya davalısı işveren temsilcisi; davalının 06/03/2013 tarihinden itibaren işyerinde çalışmaya başladığını, davalının iş akdi feshedilmeden önce aldığı brüt maaşının 1.706,05 TL olduğunu, 31/07/2014 tarihinde tatil sonrası işbaşı yapması gereken davalının 31/07/2014 tarihinde sabah işyerine geldiğini ve o sırada işyerinde bulunan diğer şirket çalışanlarına, herhangi bir gerekçe söylemeden artık bu işte çalışmayacağını belirterek iş başı yapmadığını ve işyerini terk ettiğini, bu durumun işyerinde bulunan diğer işçiler tarafından bir tutanakla tespit edildiğini, zorunlu ihbar süresi olan 4 haftalık ihbar süresi içinde bir bildirimde bulunmadan ve sözlü beyanıyla iş akdini tek taraflı fesheden davalının çıkışının aynı gün 31/07/2014 tarihinde yapıldığını, davalının kendisine asgari geçim indirimi ödemelerinin yapılmadığını, bayram ikramiyesinin ödenmediğini iddia ederek, ayrıca 01/08/2014 tarihinde, yani iş akdinin ihbarsız olarak feshinden 1 gün sonra SGK'dan aldığı belge nedeniyle 1475 sayılı Kanunun 14. maddesi gereğince kıdem tazminatı ödenmesi talebinde bulunduğunu, bu durumun davalının iş akdi feshini haklı bir gerekçeye dayandırma çabasından başka birşey olmadığını, davalıya asgari geçim indirimi ödemelerinin yapıldığının imzalı ücret bordroları ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, yine davalıya bayram ikramiyesi adı altında bir ödeme yapılmasının söz konusu olmadığını, bu nedenlerle ihbar tazminatı ve 1 günlük ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

B) Davalı - birleşen dosya davacısının cevabının ve isteminin özeti:

B) Davalı - birleşen dosya davacısının cevabının ve isteminin özeti:

Davalı - birleşen dosya davacısı işçi vekili; davalının, davacı firmada 06/03/2013 tarihinde kaynak ustası olarak işe başladığını, işe girerken işverenin 1 yılı tamamlayana dini bayramlarda yarım maaş tutarında ikramiye ödemesi yaptığını sözlü olarak beyan ettiğini, 2014 yılı Ramazan bayramı tatili sırasında 30/07/2014 tarihinde işyerine gittiğini ve izin aldıktan sonra işine geri döndüğünü, ayakta uzun süre durmaktan ayağının ağrıdığını, tekrar izin alarak yarım günlük istirahat amaçlı eve gönderildiğini, akabinde saat 17.00, 17.30 gibi aynı firmada çalışan Murat Hasbahçe'nin kendisini telefonla aradığını ve işverenin kendisini işten çıkardığını telefonla bildirdiğini, bu konu hakkında işverenin iddialarının tamamen asılsız olduğunu, işten çıkarılmasını öğrendikten sonra mesai bittiği için ertesi gün notere giderek işverene ihtarname gönderdiğini, davacı işverenin kendisini haklı çıkarmak amacıyla asılsız iddialarla tarafını suçladığını savunarak davanın reddini talep etmiş, birleşen dosyada, davacının maaşının SGK'ya 2013 yılı Nisan ayına kadar kötü niyetli olarak asgari ücret üzerinden beyan edildiğini, 2013 yılı Mayıs ayından sonra ise maaşının asgari ücretin üzerinde gösterildiğini, ancak gerçek ücretinin beyan edilmediğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, bayram ikramiyesi ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai, bayram ikramiyesi ve asgari geçim indirimi alacaklarının işverenden tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, işveren tarafından davacıya ait bir kısmı imzalı ücret bordrolarının dosyaya sunulduğu ve sunulan bordroların bazılarında asgari geçim indirimi tahakkuku olduğu görülmektedir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, bordrolardan sadece 2013 yılı Kasım, Aralık, 2014 yılı Ocak ayı bordrolarında imza bulunduğu belirlemesine göre yapılan hesaba itibar edilerek talep kabul edilmiş ise de, dosyadaki bordrolar incelendiğinde 2013 yılı Kasım, Aralık, 2014 yılı Ocak ayı bordroları dışındaki bir kısım imzalı bordrolarda da ( örneğin 2013 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları ) asgari geçim indirimi tahakkuku olduğu anlaşılmıştır. Asgari geçim indirimi tahakkuku barındıran bordronun imzalı olması durumunda o ay hesaplamadan dışlanmalıdır. Bu konuda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Mahkemece vekili bulunmayan davacı - birleşen dosya davalısı işveren lehine vekalet ücreti takdir edilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece vekili bulunmayan davacı - birleşen dosya davalısı işveren lehine vekalet ücreti takdir edilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3674, Karar No: 2013/2536, Tarih: 14.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3674 E.  ,  2013/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 30/07/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirketin sahibi olduğu .... Gazetesi'nin 27/07/2010 tarihli nüshasında yayımlanan ve diğer davalı tarafından kaleme alınan "İhanetle Gelen, İhanetle Gider" başlıklı yazıda kişilik haklarına saldırıda bulunduğu iddiası ile uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise yazının davacıyı hedef almadığını, matufiyet bulunmadığını, sadece internet sitesinde yayınlandığını, basın özgürlüğü çerçevesinde yazılmış olduğunu savunmuştur.

Yerel mahkemece, matufiyetin açık olmadığı, sadece gazetenin internet sitesinde yayınlandığını ve basın özgürlüğü çerçevesinde yazılmış eleştiri niteliğinde bir yazı olduğu gerekçesi ile istem reddedilmiştir.

Dosya içeriğine göre; .... Gazetesi'nin internet sitesinde yayınlanan ve davalı ... tarafından kaleme alınan "İhanetle Gelen, İhanetle Gider" başlıklı yazıda, Kurtuluş Savaşı dönemindeki mütareke yanlısı kesimlerden ve icraatlarından örnekler verilerek; "...dünün ihanet içindeki yazarlarının yerine bugün, .... gibi ordu düşmanları var..." biçimindeki ifadelerin davacıyı hedef aldığı ve eleştiri sınırları dışına çıkılarak davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26131, Karar No: 2014/9440, Tarih: 21.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26131 E.  ,  2014/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekili Av. ...'ın imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (TMK md.445/3). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.

Dilekçe:

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Flektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/20945, Karar No: 2014/9124, Tarih: 05.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20945 E.  ,  2014/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/371-2013/657

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldu.

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacılar, dava konusu taşınmazın kayıt maliki olan murisleri Abdulcelil oğlu Osman'ın kimlik bilgilerine soyadı eklenerek malik isminin "Abdulcelil oğlu Osman S.." olarak düzeltilmesini istemişler.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere tapuda kayıt düzeltme davalarında amaç, tapu malikinin kimlik bilgilerinin nüfus bilgilerine uygun hale getirilmesidir.

Somut olayda davacıların miras bırakanı O.. S..'in dosyada mevcut nüfus kaydına göre baba ismi "A...'tir.

Bu durumda malik ismine soyismi eklenmesiyle yetinilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesi gözardı edilmek ve istek aşılmak suretiyle üstelik nüfus bilgilerine aykırı olacak şekilde tapu malikinin baba isminin de düzeltilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 5.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10275, Karar No: 2010/13890, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10275 E.  ,  2010/13890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili,..ilçesi,,, Köyünde 175 nolu orman kadastro komisyonunun 2/B madde çalışmalarını tamamlandığını, davacının sahibi olduğu ve 13.09.2001 tarihinde tapu kaydına güvenerek satın aldığı 6395 m2 yüzölçümlü 159 ada 35 sayılı parselin ... arazisi olmasına rağmen orman sınırları dışına çıkartılmadığını, bu durumun 2/B maddesinin amacına aykırı olduğunu belirterek taşınmazın orman sınırları içinde kalan 5 dönümlük kısmının orman sınırları dışına çıkartılmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde arazi kadastrosu 1992 yılında yapılmış ve 25.01.1993 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede orman kadastrosu 1967 yılında yapılmış ve 01.8.1968 tarihinde kesinleşmiştir. 175 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan aplikasyon ve 2B madde uygulaması 01.3.2007 tarihinde ilan edilerek 01.09.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 1967 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içine alındığı, 1992 yılında yapılan 2B uygulamasında taşınmazın daha önce kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığı ve tahdit dışına çıkartılmadığı, halen tahdit içinde olan böyle bir yerin, hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması için Orman Yönetimini zorlayıcı nitelikteki davanın dinlenme olanağı bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15337, Karar No: 2016/7211, Tarih: 21.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15337 E.  ,  2016/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının, eşinin ve çocuğunun maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, eş ve çocuğunun manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; kazalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 26,20 olduğu, bu orana esas durumların sağ femur thorakanterik lırıl, sağ femur alt uç kırığı, sol tibia distal uç kırığı, sağ kalça hareketlerinde kısıtlılık, sol ayak bileği eklem hareketlerinde kısıtlılık olduğu, davacı sigortalıya 737 gün karşılığı geçici işgöremezlik ödeneği ödendiği anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve erektil disfonksiyona maruz kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.

Somut olaya gelince; zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu ile dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan ve kalçada kırık ve yukarda belirtilen diğer bazı yerlerde de kırık meydana gelmesi sonucu 737 gün iş ve gücünden kalan sigortalının eşinin ve çocuğunun lehine de somut olayın özelliğine göre ağır bedensel zarar oluşturduğunun kabulüyle uygun birer miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken eş ve çocuk açısından manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.M