muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9489, Karar No: 2012/14133, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9489 E.  ,  2012/14133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12988, Karar No: 2012/18876, Tarih: 02.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/12988 E.  ,  2012/18876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü belirlenemeyen başka bir kişi ile birlikte, mobileti ile seyir halinde olan yakınanı durdurduğu,hiç konuşmadan belindeki bıçakları çıkardıkları,yakalanamayan kişinin yakınanın sol eline bıçakla vurduğu,sanığın ise elindeki bıçağı savurduğu,yakınanın sanığı soruşturma aşamasında sanığın yürürken aksadığını belirtmek suretiyle kesin olarak teşhis ettiği,daha sonra yargılama aşamasında da sanığın yürürken aksadığının mahkeme huzurunda gözlemlendiğinin anlaşılması karşısında;sanığın hükümlülüğü yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14536, Karar No: 2014/21631, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14536 E.  ,  2014/21631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2011/580-2013/182

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/01/1994-19/12/2001 tarihleri arasında çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/11 bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan K.. A... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 01/01/1994 tarihinden 19/12/2001 tarihine kadar E. O. olarak çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı S. PLASTİK SAN.TİC.AŞ (Yeni Ünvanı: K. A. SAN. VE TİC.AŞ) A FABRİKASI işyerinde ekstruder operatörü olarak çalıştığı, davacının yaptığı işin 506 sayılı Yasaya 2098 sayılı Yasa ile eklenen Ek-1 madde kapsamında bulunduğu, davalı işyerinin basım işleri yapılan ve solunum ve cilt yoluyla cilde geçen gaz, toz veya diğer zehirli maddelerle çalışılan işyeri olduğu, buna göre 01.12.1994-19.12.2001 tarihleri arasındaki toplam 2501 günlük fiili çalışma süresine, bu sürenin %25 i oranında itibari hizmet süresi eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 01/01/1994-19/12/2011 tarihleri arasında çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin “Ekstruder Operatörü” olduğunun belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığını, cilt yolu ile vücuda geçen kimyasal etkilere maruz kaldıklarını, çalışma ortamında zehirleyici maddeleri soluduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 01/01/1994-19/12/2011 tarihleri arasında çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin “Ekstruder Operatörü” olduğunun belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığını, cilt yolu ile vücuda geçen kimyasal etkilere maruz kaldıklarını, çalışma ortamında zehirleyici maddeleri soluduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Davanın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa’nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanun’un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü ve genel olarak yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle söz konusu düzenlemede yer alan “azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih 26475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 Esas 2006/97 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, Anayasa’nın 153/5. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi de gözetildiğinde, davacının Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının yürürlük tarihi olan 27.03.2007 tarihinden önceki dönem yönünden itibari hizmetten yararlandırılması mümkün değildir. İtibari hizmet süresi olanağından 27.03.2007 tarihinden önceki dönemde yararlanmak için, Yasa’nın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi zorunluluğu vardır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 40. maddesinin II. fıkrasının 5. bendi ise “kok fabrikalarıyla;

1)Ateşçilik, ocak temizliği, jeneratör, doldurma, termik santraller boşaltma ve temizleme işlerinde çalışanlar,

2) Kimyasal arıtma işlerinde çalışanlar,

3) Gazın geçtiği cihaz ve boruların onarılması ve temizlenmesi işlerinde çalışanlar,

4) Kok fabrikalarında kömür ve ocak işlerinde çalışanlar

5) Elektrik enerji üretim santrallerinin kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde çalışanlar,

6) Termik santrallerle her çeşit buhar kazanlarının kazan dairesindeki ateşçilik, kül ve kömürlerin taşınması işlerinde ve işyerlerinde 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayıları, fiilî hizmet süresi zammı olarak eklenir” hükmünü amirdir.

Somut olayda, davalı işyerinde değişik firmaların plastik torba, çanta, poşet,çuval, kutu, damacana, şişe, makara vb. paketleme malzemelerinin imalatı konusunda faaliyette bulunulduğu, işyeri tesislerinin ana iştigallerinin ambalaj malzemesi imalatı olduğu ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde “E.O.” olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesinin yürürlükte bulunduğu süre içerisinde itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesinin yürürlükte bulunduğu süre içerisinde itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan K. A.San.Ve Tic. A.Ş.'ne iadesine, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33281, Karar No: 2011/40420, Tarih: 05.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/33281 E.  ,  2011/40420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2007/139869

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2006

NUMARASI : 2006/736

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık F.. T..'un yokluğunda verilen ve tebliğ edilen hükümde kararın tefhim ve tebliğinden başlayarak 7 günlük süre içinde temyiz edilebileceği belirtilerek sanık yanıltıldığından hükmü 30.04.2007 tarihinde temyiz eden sanık F.. T..'un temyiz isteminin de yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık F.. T..'un daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla:

Sanıkların görevli karakol amiri Başkomiser A..K.. ile polis memurları A... Gü..e A..K...'a hakaret etmekten ibaret eylemlerinin ayrı ayrı 765 sayılı TCK.nun 266/2, 266/1 ve 266/1. maddelerine uyan suçları oluşturduğundan üçer kez cezalandırılması yerine, 266/1. maddesi uyarınca birer kez cezalandırılmaları ve sanık F.. T..'un adli sicil kaydındaki mahkumiyetine ilişkin kararların kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı suretleri mahkemelerinden getirtilerek tekerrüre esas teşkil edip etmediklerinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)-Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre, sanık F.. T.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle bu sanık hakkında kurulan hükmün (ONANMASINA),

2)-Sanık A.. A..'ün kendisi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince:

Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. A..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20252, Karar No: 2022/15539, Tarih: 08.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20252 E.  ,  2022/15539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 22/10/2020

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 22.10.2020 tarihli, 2019/2681 esas ve 2020/894 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 08.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4783, Karar No: 2024/327, Tarih: 23.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4783 E.  ,  2024/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1667 E., 2023/1299 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/1068 E., 2021/179 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve katılma yoluyla feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

... vekilinin asli müdahale dilekçesi sunduğu ve gerekli harçları yatırdığı, ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 65 inci maddesinde yer alan şartları taşımayan asli müdahale talebinin İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2020 tarihli duruşmasında ara kararla usulüne uygun şekilde reddedildiği ve ...'nın dosyaya fer'i müdahil olarak eklendiği, ...'nın davalının davayı kazanmasında hukuki yararı olduğu, bu durumda davalı yanında fer'i müdahil olarak yer aldığının kabulü gerektiği ve fer'i müdahilin yanında yer aldığı taraf olmaksızın yalnız başına kararı temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla fer'i müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı (temlik eden) vekili; davalının müvekkili bankadan 08.11.2000 tarihinde bireysel kredi borçlanma ve rehin sözleşmesi ile kredi kullandığını, davalının ve müşterek müteselsil borçlu kefil ...'nın borcu ödememesi üzerine İstanbul 27. Noterliğinin 11.06.2001 tarihli ihtarnamesi ile hesabı kat ettiklerini, sonrasında da İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2003/16916 Esas sayılı ve İstanbul 11. İcra Müdürlüğünün 2001/16856 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, sonuç alınamadığı için dosyaların SEKA'ya gönderildiğini, adı geçen bu dosyalar ile zamanaşımı süresinin kesildiğini, zamanaşımının en son işlemlerden sonra tekrar işlemeye başlayacağını, bu defa İstanbul 26. İcra Müdürlüğünün 2017/19861 Esas sayılı dosyası ile yasal takip başlattıklarını, takipte istenen faiz oranının taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ile belirlenen oran olduğunu, borçlunun haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek, İstanbul 26. İcra Müdürlüğünün 2017/19861 Esas sayılı dosyasında davalı-borçlunun itirazının iptaline, takip miktarının %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil ... vekili; İstanbul 26. İcra Müdürlüğünün 2017/19861 Esas sayılı icra dosyasındaki ödeme emrinin müvekkiline tebligat Kanunu 21/2 uyarınca tebliğ edildiğini ve takibin kesinleştiğini ancak müvekkilinin bu takipten hesabına konulan blokaj nedeni ile haberdar olduğunu, bu nedenle İİK m.72/2 uyarınca İstanbul 4. Tüketici Mahkemesinin 2018/200 Esas sayılı dosyası ile açtığı menfi tespit davasının devam ettiğini, müvekkilinin kefaletinin geçersiz olduğunu, asıl borç yönünden 10 yıllık zamanaşımı süresinin söz konusu olduğunu, müvekkilinin kefaletinin şekle aykırı düzenlendiğini, kefalet süresinin 10 yıl olduğunu, talep edilen faizin fahiş olduğunu, davalı banka tarafından başlatılan takibin haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek, takip alacaklısı bankanın açmış olduğu itirazın iptali davasının reddine ve %20 oranında kötü niyet tazminatının karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, 20 yıldan uzun süre geçtiğini, ayrıca faiz miktarının ana parayı geçemeyeceğini, davaya bakmakla Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin icra dosyasına itiraz etiğini, buna rağmen maaşından 1/4 oranında kesinti yapıldığını, 2001 yılına ait alacağın zaman aşımına uğradığını belirterek, usule ve esasa ilişkin nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, 20 yıldan uzun süre geçtiğini, ayrıca faiz miktarının ana parayı geçemeyeceğini, davaya bakmakla Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin icra dosyasına itiraz etiğini, buna rağmen maaşından 1/4 oranında kesinti yapıldığını, 2001 yılına ait alacağın zaman aşımına uğradığını belirterek, usule ve esasa ilişkin nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 14.05.2018 tarihli 2018/284 Esas, 2018/523 Karar sayılı kararıyla davaya bakmakla Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi ve talep üzerine dosya Tüketici Mahkemesine gelmiş, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıya 08.11.2000 tarihinde kredi verilmiş olduğu, davalının bu sözleşmeyi asıl borçlu sıfatıyla imzalamış olduğu, kredi taksitlerinin ödenmemesi sebebiyle davalıya 11.06.2001 tarihinde ihtarnamenin gönderildiği, bu ihtarnamenin davalıya 14.06.2001 tarihinde tebliğ edildiği ve işbu davaya konu itirazın iptali istenen icra takibinin ise 2017 tarihinde açıldığı, her ne kadar davacı vekili tarafından davalının icra takip dosyasında hazırlanan protokolü imzalanması nedeniyle zamanaşımının kesildiği, bu sebeple davanın kabulüne karar verilmesi dile getirmiş ise de esasen protokolün 2017 yılında imzalandığını, bu tarih itibariyle alacağın zamanaşımına uğramış olduğu ve eksik borç niteliğinde olduğu, icra baskısı altında protokol imzalanmakla eksik borç niteliğinin değişmeyeceği, her aşamada davalının bu itirazda bulunacağı, davacı bankanın tasfiye halinde olduğu, TMSF tarafından devralınmadığı, fonun devralmadığı banka alacakları yönünden 20 yıllık zamanaşımı süresinin söz konusu olamayacağı, genel zamanaşımı süresinin geçerli olduğu ve 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, bu itibarla kredi alacağının muaccel olduğu ihtarname tarihi dikkate alındığında 2011 yılında zamanaşımına uğradığı, takibin ise bu tarihten sonra 2017 tarihinde başlatıldığı anlaşılmakla, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve feri müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve feri müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkili şirketin alacağı temlik alan sıfatı ile davada yer aldığını, alacağın zamanaşımına uğramadığını, 2001 tarihli ihtarnameye istinaden, ödenmeyen alacak ile ilgili İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2003/16916 Esas sayılı ve İstanbul 11. İcra Müdürlüğünün 2001/16856 Esas sayılı dosyaları ile yasal takip başlattıklarını, bu dosyaların SEKA'ya gönderilmiş olması sebebi ile 2017 yılında davaya konu icra takibinin başlatıldığını, bu dosyalardaki icra takipleri nedeni ile zamanaşımı süresinin kesildiğini ve bu icra dosyalarındaki en son işlem tarihinden sonra yeniden işlemeye başlayacağını, kaldı ki davaya konu alacağın 10 yıllık değil 20 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, müvekkili şirketin Bankacılık Kanunu'nun 143 üncü maddesi üzerine kurulmuş olan Varlık Yönetim Şirketi olduğunu, %100 hissesinin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na ait olduğunu, temlik sözleşmesini dosyaya ibraz ettiklerini, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 141 inci maddesi uyarınca bu Kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresinin 20 yıl olduğunu, davalının borcu ikrar ettiğini, 2019 yılı Eylül ayında borcun tasfiyesine yönelik protokol imzaladığını, zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilse dahi zamanaşımı dolduktan sonra borcunu ikrar eden borçlunun bu beyanı ile zamanaşımı defini kullanmaktan feragat ettiğinin kabulü gerektiğini, mahkeme kararının bu açılardan usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf taleplerinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın esasına girilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmasına ve talepleri gibi davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil vekili; İlk Derece Mahkemesinde asli müdahale talebinde bulunduklarını ancak mahkemenin bu talebi reddettiğini, verilen red kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin söz konusu sözleşmeyi maaş ödeme sözleşmesi inancı ile asıl borçlu ... tarafından kandırılmak sureti ile ve hata ile imzaladığını, ayrıca asıl borcun 10 yıllık zamanaşımına uğradığını, kefaletinin geçersiz olduğunu, müvekkilinin herhangi bir borcunun bulunmadığını belirterek, asli müdahale davalarının müvekkili yönünden kabulüne ve AAÜT vekalet ücretinin davacıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, müvekkili lehine % 20 oranında tazminata hükmolunmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç