muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11601, Karar No: 2023/13647, Tarih: 18.12.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda karara esas alınan tazminat raporunda davacının bakiye ömrünün tespitinde isabetli olarak TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılmış ise de raporun içeriğinden davacının bakiye ömrünün rapor tarihine göre belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacının kaza tarihindeki yaşı esas alınarak TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre bakiye ömrünün belirlenmesi yönünden davalının itirazlarını da karşılar nitelikte ek rapor alınarak (temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış haklar da dikkate alınmak kaydı ile) hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3.Somut olayda, araçta yolcu olan davacının kaza tespit tutanağında emniyet kemeri takıp takmadığı belirsiz ise de davacının kazadan kaynaklı maluliyet oranının kafatası kırığına ve beyin kanamasına bağlı arızası ile ilgili olduğu belirlenmiştir. Davalı vekili savunmalarında, emniyet kemeri takmama nedeniyle zarardan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ileri sürmüş, Hakem Heyetince savunmaya itibar edilmemiştir.

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyetince, Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre hesaplanan tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

4.5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesi ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6 ncı maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin 13 üncü fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17 nci maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33100, Karar No: 2013/27715, Tarih: 26.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/33100 E.  ,  2013/27715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiine 13.07.2012 tarihinde tebliğ edilen 11.07.2012 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara karşı öngörülen bir haftalık temyiz süresinin son gününün, 20 Temmuz 2012 tarihinde başlayan adli tatile rastlaması nedeniyle 5271 sayılı CYY'nın 331. maddesinin 4. fıkrası uyarınca adli tatilin bittiği 31 Ağustos 2012 gününden itibaren 3 gün uzatılacağından; sanık müdafii tarafından 27.07.2012 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek 30.07.2012 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine ilişkin 11.07.2012 gün ve 2011/8 esas sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 26.11. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2756, Karar No: 2019/5295, Tarih: 14.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2756 E.  ,  2019/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarih 2017/40 esas ve 2017/505 karar sayılı ilamına yönelik istinaf

isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemlerinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Sanığın uyuşturucu madde sattığı kabul edilen yerde herhangi bir uyuşturucu satışı tespitinin bulunmadığı, üzerindeki uyuşturucu maddeleri kaçarken attığı yerin ise okula ya da çocuk parkına olan mesafenin ise google haritası üzerinden kuş uçuşu şekilde ölçüldüğünün anlaşılması karşısında; sanığın uyuşturucu madde sattığı kabul edilen yerin mutad ulaşım yolları (yürüyerek ya da araç) ile mesafe belirlendikten sonra uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun okul veya çocuk parkına iki yüz metreden yakın olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 188/4-b bendinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp değerlendirilmeden artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2. fıkrası uyarınca dosyanın Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/738, Karar No: 2024/2724, Tarih: 18.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/738 E.  ,  2024/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1635 E., 2024/126 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ... 3-... vekili Avukat ... 4-... vekili Avukat ... 5-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ... 6-Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. vekili Avukat ... 7-Yamanlar Petrol Ürünleri Tic.ve San. Ltd. Şti. vekili Avukat ... 8- ... 9-... Mirasçıları a-... b-... c-... d-...

ŞİKAYET TARİHİ : 08.12.2022

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

ŞİKAYET EDENLER : 1-Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili

2-Şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/620 E., 2023/405 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; sıra cetvelini şikayet isteminde, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasının ilama dayandığı ve ilamın dava tarihinin şikayet olunanın takip tarihinden önce olduğu bu nedenle şikayetçinin hacze iştirak şartlarının gerçekleştiği gözetilmeden yapılan sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayet olunan Vergi Dairesi vekilince istinaf yoluna başvurulması ve şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ek kararının istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından Vergi Dairesi vekilinin asıl karara, Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin ek karara ilişkin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayet olunanlar Vergi Dairesi vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresinde istinaf yoluna başvurmayan şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

3.1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresinde istinaf yoluna başvurmayan şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

3.2- Şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin temyiz istemi yönünden; kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yine şikayetçinin ilâma bağlı alacağına ilişkin davanın açıldığı tarihin ilk haczin konulduğu tarihten önce olması sebebiyle şikayetçi alacağının da ilk hacze iştirak etmesi gerektiği, bu durumda birinci sıradaki hacze iştirak eden şikayet olunan Vergi Dairesine isabet edecek alacak miktarı da düşeceğinden Vergi Dairesinin şikâyete dahil edilerek yargılamaya devam edilip aleyhine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 3.1. maddesi gereğince Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz istemlerinin 3.2. maddesinde açıklanan nedenlerle reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31486, Karar No: 2014/32020, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31486 E.  ,  2014/32020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/527-2014/750

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4541, Karar No: 2020/7652, Tarih: 30.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4541 E.  ,  2020/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 3147 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek üzerindeki yapıya değer biçilmesine ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan (son karar) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15273, Karar No: 2013/23547, Tarih: 19.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15273 E.  ,  2013/23547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

...) Acele Kamulaştırma dosyası içerisinde bulunan bilirkişi raporlarından, kamulaştırılan 109 ada 31 parsel sayılı taşınmazda 49 adet asma, 109 ada 49 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise 259 adet asma olduğu anlaşılmaktadır. Taşınmazlırn yüzölümüne ve asma ağaçlarının sayısına göre kapladığı alanın kapama bağ olarak kabulü ile net üzüm geliri esas alınarak, kalan kısmın ise kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü ile net meyve gelirine göre değer biçilmesi için yeniden keşif yapılıp rapor alınması gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Kabule göre de;

...) Mahkemece yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmaz baraj suları altında kaldığından, bilirkişi kurulunca taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili olarak Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmaza acele el konulmasına ilişkin dosyadaki veriler esas alınmış olup; söz konusu tespit dosyasında, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sık dikildiği ve bu nedenle gelişme ve verim seviyelerinin düşük olduğu yönünde bir tespit bulunmadığı halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların, yüksek yapılı taç sistemi olan ağaçlardan olduğu, bu ağaçlar yanındaki küçük yaşlı meyve ağaçlarının gelişiminin zayıf olacağı, özellikle ceviz ağaçlarının kendi yaşam alanındaki bitkilerin gelişimini olumsuz etkiliyeceği, ağaç sayısının birim alana göre sınırlarda dikili olmasının ihtimal dışı olduğu yönündeki, yasal olmayan gerekçelerle ağaç bedellerinden %50 oranında indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5557, Karar No: 2022/13152, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5557 E.  ,  2022/13152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2014 tarih ve 2014/667 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre,5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 25.01.2010 olan suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2014 tarih ve 2014/667 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18378, Karar No: 2012/23707, Tarih: 15.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18378 E.  ,  2012/23707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Hazine ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/12/2011 günlü ve 2007/59 E.- 2011/489 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 26/06/2012 günlü ve 2012/7157 E.- 2012/16064 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Kurum vekili, davalı Belediyenin kendilerine ait taşınmazlara mükerrer tapu almak ve dava dışı 3.cü kişilere satmak suretiyle haksız kazanç elde ettiğini belirterek 2.391,772.79 TL alacağın sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, dava konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına, masrafların davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmekle, Dairemizin 26.6.2012 günlü ve 2012/7157-16064 sayılı kararı ile yargılama giderleri yönünden bozulmuş, karara karşı davalı vekili karar düzeltilmesi talebinde bulunmuştur. 3533 sayılı Kanunun 1. maddesi; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye ve hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilmesini” hükme bağlamıştır.Davada taraflar, 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.O halde, mahkemece; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığa hakem de bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekirken, zuhulen yargılama giderleri yönünden bozulduğu anlaşılmakla, görev hususu kamu düzenini ilgilendirmekle resen her zaman nazara alınacağından karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 26.6.2012 günlü ve 2012/7157-16064 sayılı bozma ilamındaki gerekçe bu şekilde değiştirilerek hükmün BOZULMASINA, şimdilik diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.