muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24105, Karar No: 2022/9760, Tarih: 15.12.2022

Anayasayı ihlal suçuna ilişkin planlama, hazırlık ve icra organizasyonundan haberdar olmak suretiyle darbeye teşebbüs suçunu sevk ve idare edenler tarafından verilen emirleri/görevleri yerine getirdiği anlaşılan sanığın; “66. Mekanize Piyade Tugay Komutanı Tuğgeneral Mehmet Nail Yiğit’in başkanlık yaptığı toplantıdaki planlama uyarınca 14 Temmuz 2016 tarihinde akşam saatlerinde sanık Üsteğmen ...’a emniyet takımlarının hazırlanması emrini vermesi, emrindeki bölük komutanlarına da KOKTOD faaliyeti çerçevesinde hazırlık yapmaları talimatını iletmesi, 15 Temmuz 2016 tarihinde ise Kurmay Albay ...’nin emri üzerine taburunun bir bölüğünü tank taburunun emrine, bir bölüğünü 1. Mekanize Piyade Taburu emrine, bir bölüğünü de Kurmay Yarbay ...’nın emrine vermesi, ayrıca kendisinin de emrinde bulunan askeri personel ve araçlarla saat 21:30-22:00 sıralarında Mahmutbey gişelerine hareket etmesi, saat 23:10 sıralarında Mahmutbey gişelerine vararak zırhlı araçtaki MG-3 ve silahsavarları istasyona bakacak şekilde çevirme emrini vermesi, yanına gelen polis memurlarına darbe yapıldığını söylemesi, yine sanığın görev yaptığı 66. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığında görevli subayların oluşturduğu Chat-4 adlı WhatsApp grubuna ‘Mahmutbey kapalı’ yönünde mesaj atması” şeklindeki dosya kapsamına yansıyan eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın 309/1 ve 37/1 maddeleri kapsamında düzenlenen Anayasayı ihlal suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık, müdafii ve katılan .... Cumhurbaşkanlığı ile Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedeni ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin reddi ile sanığın tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10421, Karar No: 2022/3506, Tarih: 28.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10421 E.  ,  2022/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 26/09/2019 tarihinde İstanbul-Silivri'de meydana gelen deprem sonrası müvekkilinin taşınmazının kullanılamaz hale geldiğini, Riskli yapıların tespit edilmesine ilişkin tespit ve inceleme raporuna göre; taşınmazın riskli olarak rapor edildiğini, sigorta bedeli olan 89.000,00 TL'nin depremin gerçekleştiği 26/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; deprem hadisesi ile riskli bina tespiti arasında illiyet bağı kurulmadığından başvurunun reddine karar verilmiş; karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu deprem sigorta sözleşmelerinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Eksper raporunda; kullanılan yıkanmamış deniz kumunun binanın taşıyıcı donatısı içindeki demir donatıların zamanla paslanmasına sebep olduğu, paslanan donatının hacminin genişleyerek paspayının çatlamasına sebep olduğu,binanın taşıyıcı sisteminde deprem sebebiyle oluşan hasar bulunmadığı,korozyona bağlı hasarlarının olduğu görülmüş olup hasarları değerlendirilmeye alınmayacağı, binanın riskli yapı olarak değerlendirilmesi sebebinin deprem hadisesinden bağımsız olarak binanın yapısal kusurları olduğu belirtilmiştir. Tahkim heyetince aldırılan bilirkişi raporunda; deprem hadisesinin bir sonucu olarak sigortalı konutun bulunduğu binayı “riskli” hale getiren bir olgu görülmemiş, başvuru konusu durumun gerek Yangın gerekse Dask poliçesi deprem teminatı ile temin edilmiş olduğu kanaati oluşmamış, Dask ve sigorta şirketinin tespit ve hesap ettikleri haricinde ayrıca bir sorumlulukları olmadığı kanaatine varıldığı rapor edilmiştir.

Davacı tarafından dosyaya sunulan makine bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda; RBTY 2019 yönetmeliğine göre riskli olduğu,binada yerinde yapılan röleve çalışmalarında ve incelemelerde merkez üstü Silivri olan 5.8 büyüklüğündeki depremde meydana gelmiş kesme çatlakları gözlemlendiği, tespit edilen çatlaklar incelendiğinde kritik katta olması gereken yani etrafı tutulu olmayan ve deprem kesme kuvvetinin en yüksek olduğu katta meydana gelmiş olması kesme kuvvetinden kaynaklı olduğu sonucuna varmamızı sağladığı,

bodrum kattaki çatlaklar rutubet nemden kaynaklı olabileceği gibi deprem etkisinden de genişlikleri ve etkilerinin artmış olduğu öngörüldüğü, bu ufak çaptaki depremde meydana gelen çatlaklar binada risk oluşturmakta ve binanın bundan büyük bir sarsıntıyı kaldıramayacak olduğu belirlenmiştir.

Tahkim Heyetince, taşınmazda oluşan riskin deprem nedeniyle meydana gelmediği yapısal kusurlardan dolayı meydana geldiği, deprem hadisesi ile riskli bina tespiti arasında illiyet bağı kurulmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Tahkim Heyetince, davalının sorumlu olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince alanında uzman içinde İnşaat Mühendisi, Jeoloji Mühendisi ve Sigorta Hukukçusu bilirkişilerin yer aldığı yeni bir bilirkişi heyetinden; daha önce alınan bilirkişi raporları da değerlendirilmek suretiyle ve dava konusu yapının taşıyıcı kolonlarının zayıflığının (yıkanmamış deniz kumu kullanılması nedeniyle) davacı yönünden müterafik kusur teşkil edip etmediğinin de tespit edildiği, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4952, Karar No: 2014/730, Tarih: 21.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/4952 E.  ,  2014/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, şikayetçiye İzmir Gümrüğü'nde teknisyen olduğunu, kendisine gümrükten 265 TL'ye plazma tv alabileceğini, paranın banka hesabına yatırılması gerektiğini söyleyerek şikayetçiyi aldatmak suretiyle, banka hesabına yatırılan 265 TL'yi aldıktan sonra ortadan kaybolması şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3001, Karar No: 2016/3060, Tarih: 10.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/3001 E.  ,  2016/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından işyerim paket sigorta poliçesi ile sigortalı olan müvekkiline ait iş yerinin, 05.01.2009 tarihinde yağan yoğun yağmur ve kar sularının teras zemininden sızarak hasara sebebiyet verdiğini, davalıya yapılan başvuruya rağmen sigorta tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 9.667,83 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili zamanaşımı itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan değerlendirme sonunda, dava konusu hasarla ilgili davalı sigorta şirketine 05.01.2009 tarihinde başvuru yapıldığı, davanın ise 22.10.2012 tarihinde açıldığı, iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/373, Karar No: 2021/2145, Tarih: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2018/373 E.  ,  2021/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK’nın 62/1, 50/1-a, 52/2- 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın sürücüsü olduğu araçta Cumhuriyet savcısının yazılı arama kararına istinaden yapılan aramada ön sağ tarafın ayak altı tabir edilen paspas üzerinde pet şişe içerisinde tarihi eser olduğu değerlendirilen toplam 53 parça objenin ele geçirildiği, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 12.11.2014 tarih 2014/679 D. İş sayılı kararı ile CMK’nın 127/3. maddesi gereğince el koyma kararının onaylanmasına karar verildiği, soruşturma aşamasında müze müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen 12.11.2015 tarihli rapora göre 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadığı tespit edilen 25 objenin teslim tesellüm belgesi ile iadesine karar verildiği, kalan 28 adet obje ile ilgili yargılama aşamasında düzenlenen tarafsız bilirkişi raporunda; toplam 28 adet objenin 1 adet bronz aplik ucu, 4 adet bronz sikke, 1 adet sikke kalıbı olmak üzere 6 tanesinin 2863 sy Kanun kapsamında olduğu, kalan 22 tanesinin 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadığının belirtildiği, sanığın savunmasında ticarete yönelik kastının olmadığını, suça konu eserleri geçmiş yıllarda bulduğunu beyan ettiği, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun oluşması için de; gerekli, bildirimi yapılmamış kültür varlığının ticaret kastı ile “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” ve “kabul edilmesi” eylemlerinden hiç birinin somut olayda gerçekleşmediği, tüm dosya kapsamında, sanığın, dava konusu eserleri bulduğuna dair savunmasının aksine delil mevcut olmadığından, 2863 sayılı Kanunun 4/1. maddesinde sözü edilen “bulma” olgusunun gerçekleştiği ve sanık hakkında “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunu düzenleyen aynı Kanunun 67/1. maddesinin sübut bulduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraat kararı verilmesi gerektiğine dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirtilen dava konusu eserlerin müzeye teslimine karar verilirken anılan Kanunun 75. maddesi olan uygulama maddesinin kararda belirtilmemesi,

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu belirtilen dava konusu eserlerin müzeye teslimine karar verilirken anılan Kanunun 75. maddesi olan uygulama maddesinin kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının tamamen hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın şahsi ve ekonomik hali, suçun işleniş özelliği nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 150 tam gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi, hükmün 7. paragrafındaki “müzeye tevdiine” ibaresinin çıkartılarak yerine “2863 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince müzeye teslimine” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1803, Karar No: 2008/4792, Tarih: 13.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1803 E.  ,  2008/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Samsun Ticaret Sicil Memurluğu'nun 27.12.2006 tarihli yazılarına göre borçlu şirketin imza yetkilisi A. İ. P.'dır. Mahkemece şirket ortaklarından E. P.l, İ. P. ve G. P.'ın imza örnekleri talimatla alınmış ama şirketi temsil ve ilzama yetkili A. İ. P.'ın imza örnekleri alınmamıştır. Senet üzerindeki borçlu şirkete izafeten atılan imzanın A.  İ. P.'a ait olmadığı bilirkişice adı geçenin mahkeme huzurunda atılmış imzaları olmadan ve sadece Samsun Ticaret Sicil Memurluğu'na verilen tescil talepnamesi sureti ile Samsun 3.Noterliğinin 20545 yev. no'lu 22.10.2002 tarihli imza sirküleri suretleri ile 10.06.2002 tarihli vekaletname kopyası üzerinden yapılan incelemeyle tespit edilmiş, mahkemece de bu bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca ulaşılmıştır.

Mahkeme, HUMK'nun 309.maddesi uyarınca şirketi temsil ve ilzama yetkili A. İ. P.'ın istiktap edilerek mahkeme huzurunda imza örnekleri alınıp ve tatbike medar imzalarının da bulunduğu belgelerin asılları celbedilerek bu belgeler üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11618, Karar No: 2023/3396, Tarih: 24.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/11618 E.  ,  2023/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 2911 sayılı Kanun'a 33/a maddesi uyarınca muhalefet,

silahlı terör örgütüne üye yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanığın Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/169 Esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanıp hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gelerek 2021/1158 Esas sırasına kaydedildiği, silahlı terör örgütü üyeliği suçunun temadi eden suçlardan olması nedeniyle, iş bu dayaya konu silahlı terör örgütüne yardım etme suçu ile mahkumiyet hükmü kurulan silahlı terör örgütüne üye olma suçu arasında hukuki ve fiili irtibat olduğu bu sebeple her iki dava dosyasının temyiz incelemesinin birlikte yapılması gerektiği değerlendirildiğinden dosyanın Dairemizin 2021/1158 Esas sayılı dosyası ile BİRLEŞTİRİLMESİNE, incelemenin Dairemizin 2021/1158 Esas sayılı dosyasından YAPILMASINA, 24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/8813, Karar No: 2014/10747, Tarih: 10.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8813 E.  ,  2014/10747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2012/849-2013/570

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı M. B.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satın alınan yağların Türk Gıda Kodeksine uymadığı iddiasına dayalı cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili yetki itirazında bulunmuş, esas bakımından da sözleşmenin 1. maddesine göre davacıların cezai şart talep edemeyeceklerini, gönderilen yağların Türk Gıda Kodeksine uygun olduğunu, davacıların satış bedelini ödemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, İl Tarım Müdürlüğü raporu göre numunelerin Türk Gıda Kodeksine uygun olmadığı, numunelerin mühürlenerek alınması nedeniyle malın davalıya ait olmadığı yolundaki savunmaya itibar edilmediği, taraflar arasındaki sözleşmede sözleşme koşullarına uymayanın 10.000 Euro cezai şart talep edebileceğinin kararlaştırıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı asil temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalının yokluğunda yapılan ön inceleme duruşmasında verilen ara kararın 3’üncü maddesinde davalıya delillerini ibraz etmek üzere HMK’nun 140/5 maddesine göre 2 hafta süre verilmiş olup, aynı celsede gerekçesi belirtilmeden, söz konusu ara kararından da rücu edilmeden ve davalı taraf tahkikat duruşmasına davet edilmeden davanın esastan kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, aynı celsede verilen ara kararı unutularak davanın esastan karara bağlanması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazları hakkında karar verilmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17012, Karar No: 2019/13736, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/17012 E.  ,  2019/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını, maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.