muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15665, Karar No: 2013/15058, Tarih: 05.11.2013

Destekten yoksunluk tazminatı, ölüm nedeniyle ortaya çıkan, miras hukukundan bağımsız, yansıma yolu ile uğranılan maddi zararın tazmini amacını güden bir taleptir.(Emre Gökyayla S:46 vd)

Kusursuz sorumlulukta tazminat belirlenirken aksi öngörülmemişse (TBK 49 vd) kusura dayanan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı doktrinde ve yargısal içtihatlarda benimsenmektedir. Tazminatta indirime sebep olan TKB 51, 52 madde hükümleri, kusursuz sorumluluk hallerinde takdir edilecek tazminatlarda da indirim sebebi teşkil edecektir (K.Oğuzman- T.Öz Borçlar Hukuk Genel Hükümler S:131, F.Eren Borçlar Hukuku Genel Hükümler S:7, 728, H.Nomer Haksız Fiil Sorumluluğundan maddi tazminatın belirlenmesi S:77).Sorumluluğun tehlike esasına dayanmasında da müterafık kusurun indirime engel teşkil etmeyeceği, zarar görenin müterafik kusurunun dikkate alınacağı 2918 sayılı Yasanın 86/2 maddesinde de açıkça vurgulanmıştır.

TBK 52. maddesinde öngörülen müterafik kusur, zarar görenin zararın doğmasına veya artmasına yaptığı katkı olup mağdur, zarar veren şahsın hal ve mevkini ağırlaştırdığı için hakim tazminatı indirmekte veya kaldırmaktadır.

Nitekim, Federal Mahkeme de sigorta şirketinin, ölen desteğin kazanın oluşumundaki kusur oranında ödemesi gereken tazminat tutarında indirimi uygulamıştır.

Bu noktada destekten yoksunluk tazminatının bağımsız hak niteliğinin, müterafik kusur uygulamasına etkisinin ne olduğu önem kazanmaktadır.

Destekten yoksun kalma tazminatının, destekten intikal eden bir hak olmaması, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin bir davada müterafik kusur nedeniyle tazminatın indirilmesi veya kaldırlmasına engel değildir. Bu açıdan bağımsızlık bulunmamaktadır. Bizzat ölenin tazminat talep etmiş olması halinde ortaya çıkacak hukuki sonuçtan daha farklı bir durum yaratılamaz. Desteğin fiil ve davranışları TBK 51, 52 maddesi gereğince destek görenlerin tazminat talepleri bakımından gözönünde tutulur (Gökyayla S.46).

Destekten yoksun kalma tazminatında müterafik kusurun dikkate alınmasında şu ölçütten hareket edilmelidir. Zarar gören, destek kendisi tazminat talep etme imkanına sahip olsaydı kusuru sebebiyle tazminatta indirim yapılacak idi ise, destek görenler lehine takdir edilecek tazminatta da indirim yapılmalıdır. Nasıl ki, desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yolu ile destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin tazminattan indirime sebep olacak davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıtılması kabul edilmelidir (Gökyayla S 252).
Yargıtay — Esas No: 2012/800, Karar No: 2013/6437, Tarih: 25.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/800 E.  ,  2013/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜM : Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz ve kasten yaralama suçlarından beraat, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına,

Sanık ...'nın kasten yaralama suçundan beraat, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları ile ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, katılan ... tarafından kadastro görevlisi marifetiyle belirlenen sınıra beton dökülerek dikilen kazıkların sanık ... tarafından çıkartılması eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturacağı gözetilmeden aynı Yasanın 154/1. madde ve fıkrası uyarınca yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde

görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/963, Karar No: 2012/3550, Tarih: 19.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/963 E.  ,  2012/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, tehdit, hakaret

Hüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 106/1, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

3- TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca mahkumiyet (1800 TL Adli para cezası) ( 2 kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suçların, suç yerinin ve katılan ... Tohum Sertifikasyon Test Müdürlüğü ile vekilinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

1- Sanık hakkında hakaret suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı nazara alındığında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanığın temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Esaslı işlemlerin yapıldığı 26.04.2007 tarihli duruşma tutanağının ilk sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12565, Karar No: 2018/8038, Tarih: 11.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12565 E.  ,  2018/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 231. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 89/1, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 16/09/2007 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan dolayı TCK'nın 89/1, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı ise 179/2 yollamasıyla 179/3, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2009 tarih ve 2007/528 Esas 2009/415 Karar sayılı ilamının itiraz edilmeden 28/10/2009 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/04/2014 tarih 2013/104 Esas 2014/276 Karar sayılı ilamı ile 09/01/2012 tarihinde işlediği sabit görülen silahla tehdit suçundan dolayı TCK'nın 106/2-a, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kararın 13/05/2014 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılıp sanığın savunması tespit edilerek 23/06/2009 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda numarası yazılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın gece vakti 209 promil alkollü olarak, idaresindeki araç ile iki yönlü yolda direksiyon hakimiyetini kaybedip, karşı şeride girerek karşı yönden gelen mağdur ... ve müşteki ...'in olduğu motosiklet ile çarpıştığı olayda, alkol miktarı dikkate alındığında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin, ayrıca sanığın TCK’nın 89/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, ancak mağdur ve müştekinin yaralanmalarına ilişkin kesin doktor raporlarının alınmadığı, müşteki ...'in duruşmada kaza nedeniyle burnunda kırık oluştuğunu beyan ettiği anlaşılmakla, her ne kadar mağdur ... şikayetten vazgeçmiş ise de, suçun nitelikli halinin oluşup oluşmadığı ve resen takip edilip edilmeyeceğinin tespiti bakımından mağdur ve müştekinin kesin doktor raporlarının alınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı Kanununun 231/11. maddesine göre açıklanan hükümde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, dosya yeniden ele alınarak önceki hüküm açıklaması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, ayrıca hapis cezası ile para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği TCK’nın 89/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılması karşısında, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek TCK’nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, açıklanması geri bırakılan hükümle her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği, açıklanan hükümde ise sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırmaya karar verildiği anlaşılmakla, TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise yaralanma neticesinin gerçekleşmiş olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması nedeniyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükme "sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına" ilişkin fıkranın ilave edilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5776, Karar No: 2023/7899, Tarih: 04.07.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/5776 E.  ,  2023/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/20 Esas, 2016/138 Karar

KATILANLAR : ..., Hazine, Kepez Belediye Başkanlığı

SUÇLAR : Zimmet, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan beraat, sanık ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafileri, katılanlar Kepez Belediye Başkanlığı ile Hazine vekilleri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2014/20 Esas, 2016/138 sayılı Kararının, sanık ... müdafileri, katılanlar Kepez Belediye Başkanlığı ile Hazine vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, süresinden sonra ve tayin olunan cezanın miktarına nazaran yasal koşulları bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre sanık ...'a isnat edilen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca katılan ... ve sanık ... müdafiilerinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince yukarıda belirtilen husus dışında temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.12.2013 tarihli ve 2013/27014 Esas, 2012/16813 Soruşturma, 2013/1463 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi, sanık ... hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2014/20 Esas, 2016/138 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci ve 249 uncu maddelerinin birinci fıkraları, 43 üncü maddesi, 248 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları gereğince hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkındaki beraat kararının bozulması, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B.Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkındaki beraat kararının eksik inceleme ile verildiğine ve usul ve yasaya aykırı olduğuna,

C.Sanık ... müdafiilerinin temyiz istemi; bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğuna, sanığın zimmetine para geçirmediğine, köy bütçe defterinin nasıl ve kim tarafından tutulduğu, gelir ve giderlerin kimin tarafından yazıldığı hususları araştırılmadan karar verildiğine, bütçe defterinin sanığın muhtarlık görevinde bulunmadığı, hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu bir dönemde 2010 yılı sonunda düzenlendiğine, 2010 yılı sonu itibarıyla sanığın muhtar olmadığı halde sanki bütçe kayıtlarını sanık tutmuş gibi karar verildiğine, tanık ...'ın yeniden dinlenmesi gerektiğine, maaş ödenmediği hususunda tanık ...'ın iddiasından başka delil olmadığına, ...'ın iddialarında babası ile sanık arasındaki seçim nedeniyle oluşan husumetin etkili olabileceği yönünde tanık ifadelerinin bulunduğuna, sanığın 08.07.2010 tarihinden itibaren 1 ay süre ile izinli olduğu, ondan önceki dönemde de davaları olması nedeniyle ...'un muhtarlığa vekalet ettiğine, bu durumun defter kayıtlarından da anlaşılmakta olduğuna, kayıt ve belgelerde hesapların tutulmasında sanığın eyleminin ve imzasının olmadığına, kayıtlardaki imzaların kime ait olduğu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, gelir giderlerin düzenlenmesinin yıl sonu itibarıyla yapıldığına ve bu tarihte sanığın cezaevinde bulunduğuna, işlemlerin ... tarafından yapıldığına, emanette bulunan maaş bordrolarının 2010 yılı Aralık ayında düzenlendiğine, verilen cezanın fazla olduğuna, asgari hadden ayrılmayı gerektiren neden olmadığına, maaş bordroları ve köy gelir gider defterlerinin 2010 yılı Aralık ayında tek seferde düzenlendiğinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına, paraya çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, belediye ve köy tüzel kişiliğinin aynı anda katılan olması ve her ikisine de vekalet ücreti verilmesinin doğru olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Duacı köyü muhtar vekili olarak görev yapan sanık ... hakkında, köyün sigorta prim borçlarını 25/02/2011 - 30/04/2011 tarihleri arasında müracaat ederek 6111 sayılı Kanunla yeniden yapılandırmak ve taksitlendirmek suretiyle ödenebilir hale getirilmesini sağlayabilecekken bu yönde herhangi bir müracaatta bulunmayarak köy tüzel kişiliğini zarara uğrattığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık savunmasının aksine, görevi kötüye kullanma kastı ile hareket ettiğine dair, cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğinden beraatine, suç tarihinde Duacı köyü muhtarı olarak görev yapan sanık ...'ın da köy muhtarı olması sebebiyle kendisine tevdi edilen ve köy tüzel kişiliğine ait paradan, köy tüzel kişiliğinde sekreter olarak çalışan tanık ... 'ın 2010 yılı Ocak ve Ağustos ayları arasındaki maaşını ödemediği halde 4.634,70 TL tutarındaki bu parayı maaş ödemesi adı altında ödenmiş gibi göstererek uhdesinde tutmak suretiyle zincirleme olarak zimmetine geçirdiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.03.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir

B. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde

2.5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.03.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir

B. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde

Sanık ve müdafiinin, sanığın zimmetinde para bulunmadığı, 08.07.2010 tarihinden önce 1 ay süreyle izinli olduğu ve ondan önceki dönemlerde de davaları olması nedeniyle muhtarlığa ...'un vekalet ettiği, gelir ve gider kayıtlarının yıl sonu itibarıyla yapıldığı ve o tarihte sanığın cezaevinde olduğu, kayıt ve belgelerin sanık tarafından tutulmadığı ve imzasının olmadığı kayıt ve belgelerden de bu hususun anlaşılacağı şeklindeki savunmaları ile tanık ...'ın soruşturma aşamasında 2009 Kasım ayından itibaren 9 ay süreyle maaşını alamadığını belirtmesi, aynı mahiyette noterden ihtar çekmesi ancak duruşmadaki beyanlarında 3 aylık maaşını alamadığını belirtmiş olması karşısında maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için, tanığın yeniden dinlenerek beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, ödemenin ne zaman yapıldığının ve miktarının sorulması, ödemelere dair tüm belgelerin, keza köye ait defter, kayıt ve belgelerin dosya arasına alınmasından sonra dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek bu eylem ve ayrıca 21.04.2015 tarihli bilirkişi heyetince ayrıntılı olarak incelenmeyen ve mahkemece de hüküm kurulmadığı anlaşılan iddianamenin (b), (c) ve (d) bentlerindeki zimmet eylemlerini de kapsar nitelikte ve sanığın tüm savunmalarını irdeler şekilde, uhdesinde kalan köy parası bulunup bulunmadığı ile varsa miktarını belirleyen rapor alınmasını müteakip hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması, temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde tayin edilmesi gerekirken, belirtilen ilkelere ve 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi yerine, seçilme hakkının ve muhtarlık görevi yapmasının yasaklanmasına karar verilerek sınırlı uygulama yapılması,

Duacı Köyünün tüzel kişiliğinin sona erdiği gözetilmeden köy temsilcisi ... lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle;

1.Hazine vekilinin görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin,

2.Sanık ... müdafiinin süresinden sonra ve tayin olunan cezanın miktarına nazaran yasal koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin,

5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 ve 318 inci maddeleri uyarınca, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2014/20 Esas, 2016/138 sayılı Kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2014/20 Esas, 2016/138 sayılı Kararına yönelik sanık ... müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.

...