muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6092, Karar No: 2019/16355, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6092 E.  ,  2019/16355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17567, Karar No: 2008/15567, Tarih: 08.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/17567 E.  ,  2008/15567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şebinkarahisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12594, Karar No: 2018/20774, Tarih: 15.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12594 E.  ,  2018/20774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15/11/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazın zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 594 ada 107 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürülüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, İmar Kanunu 15 ve 16. maddeleri uyarınca bir kısmı kamuya terk edilen taşınmazların Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği de gözetilerek alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın

bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir mahallede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

bölgelerde olması gerektiği ve dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğal olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan başka bir mahallede bulunan taşınmaz emsal alınmak suretiyle değer biçildiğinden yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal taşınmazın satış tarihi itibariyle imar parseli olduğu, dava konusu taşınmazın ise geldisinden 1958 yılında % 17 oranında kamuya terk yapıldığı gözetildiğinde, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre taşınmaz imar parseli kabul edilerek, dava konusu taşınmazın tespit edilen m2 birim fiyatından düzenleme ortaklık payı düşülmeden hesap yapılması gerektiği halde (% 40 - %17= % 23) oranında düzenleme ortaklık payı düşülerek hesap yapan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4475, Karar No: 2006/8088, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4475 E.  ,  2006/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Yerinde yeniden keşif yapılarak 284 ila 288 tahrir nolu vergi kayıtlarının uygulaması yapılarak her bir kaydın nereye ait olduğu ve kapsamlarının kesin olarak saptanması, mer'aların her yerde rastlanabilen doğal sınırlardan olduğu gözetilerek 284 nolu vergi kaydında okunan ... ve ... oğlu ..., 285 nolu vergi kaydında okunan ..., 286 nolu vergi kaydında okunan ... karısı ... ve ... oğlu ..., 287 nolu vergi kaydında okunan ... 288 nolu vergi kaydında okunan ... yerlerinin nereleri olduğunun belirlenmesi, kayıtların taşınmazlara uymadığının saptanması durumunda bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin mer'a yada orman olup olmadığının değilse kimden kaldığı, davacı ve miras bırakanlarının zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçiminin olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanması, kayıtların uygunluğunun saptanması durumunda içerdikleri mer'a sınırı itibariyle kapsamlarının yüzölçümleriyle geçerli olacağı ve miktarları ile dava dışı 23 nolu parsele revizyon gördüğünün dikkate alınması, kayıtların aksi aynı kuvvete haiz başka bir kayıt ve belge ile kanıtlanamadığı sürece resmi kayıtlara aykırı düşen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemeyeceğinin nazara alınması, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra hüküm yerinde yazılı gerekçelerle temyize konu 101 ada 25 ve 95 nolu parsellerle ilgili davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve bozma ilamında öngörülen nedenlere uygun düşmemektedir. Hükmüne uyulan bozma ilamında dayanılan vergi

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra hüküm yerinde yazılı gerekçelerle temyize konu 101 ada 25 ve 95 nolu parsellerle ilgili davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve bozma ilamında öngörülen nedenlere uygun düşmemektedir. Hükmüne uyulan bozma ilamında dayanılan vergi

kayıtlarının uygunluğu halinde içerdikleri mer'a sınırı itibariyle kapsamlarının yüzölçümleri ile geçerli olacağı ve miktarları ile bitişik 23 nolu parselede revizyon gördüğünün dikkate alınması gerektiği hususuna değinilmiştir. 284 ila 288 tahrir nolu vergi kayıtlarının dava dışı 23 nolu parselle birlikte 101 ada 24, 95 ve 25 nolu parsellere uygunluğu yerel bilirkişi tarafından haber verildiği gibi bu husus mahkemenin de kabulündedir. Mer'a ve orman sınırı kesinlikle değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikteki sınırlardır. Bu tür sınırları içeren kayıtların kapsamlarının yüzölçümleri ile geçerli olacağında duraksamamak gerekir. Orman ve meraların zilyetlikle iktisabına olanak bulunmadığından zilyetliğin süresi neye ulaşırsa ulaşsın zilyet yararına bir hak sağlamaz ve de hukukça değer taşımaz. Eylemli durumda taşınmazların doğu sınırında devlet ormanı bulunmaktadır. Resmi kayıt ve belgelerle eylemli duruma aykırı düşen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemez. Kayıtların aksi aynı kuvvete haiz başka bir kayıt ve belge ile de kanıtlanmış değildir. Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular karşısında mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılardan Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA 6.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27618, Karar No: 2015/2731, Tarih: 20.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27618 E.  ,  2015/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davalıya yersiz olarak ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Hakkında verilen boşanma kararı 1993 yılında kesinleşen davalıya, 1981 yılında yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Kanun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca 24.10.2008 tarihi itibariyle kesilerek, 24.10.2008 – 23.09.2013 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli inceleme ve araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla; davalının boşanma tarihinden sonra boşandığı eşinden 1997 ve 2003 yıllarında 2 çocuğunun doğması, davalının ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 28.08.2013 tarih ve 80 sayılı raporuna ekli, kontrol memuru tarafından alınan 18.02.2013 tarihli yazılı ifadesinde eşine ait olan, ...Mah. 311. Sok. No:7 .../... adresinde çocukları ile birlikte ikamet ettiğini, eşinin bu adrese çocuklarını görmek için geldiğini beyan etmesi, mahalle muhtarı... ve aza...’ın imza da içeren beyanları ile davalının boşanılan eş ile fiili birlikteliğini doğruladıkları, davalının mernis sisteminde ... Mah. ... Cad. No:7 .../... adresinde kayıtlı olduğu, ancak yapılan araştırmada ve muhtar...’ın beyanına göre bu adreste ikamet edilecek konut bulunmadığının, adresin boş olduğunun anlaşılması, davalının fiilen ikamet ettiğini kabul ettiği adresteki sabit telefon ve elektrik aboneliklerinin boşanılan eş ... adına kayıtlı olması ve tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alındığında, davalı ile boşandığı eşinin fiili birlikteliklerinin varlığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6220, Karar No: 2015/29772, Tarih: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6220 E.  ,  2015/29772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/239446

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2013/2 (E) ve 2013/113 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın elindeki bıçakla katılanı adli raporlarda "göğüs anterior duvarında 7.interkostal aralıkta 2 cm ve karın sağ üst kadranda 1 cm lik düzgün sınırlı kesici delici alet yaralanması olduğu" şeklinde belirtildiği gibi karın ve göğüs sağ tarafından kesici aletle 2 adet kesi halinde hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, katılanın motorsikletten düşüp kalkarak yakında bulunan polis karakoluna kadar koşarak yaralı vaziyette gittiği ve karakola sığındığı hemen arkasından ise elinde bıçakla sanığın arkasından karakol önüne geldiği, karakol nöbetçisinin elindeki bıçağı bırakmasını söylemesi üzerine kısa bir süre duraksamasının üstüne elindeki bıçağı yere attığı hususları göz önüne alındığında; sanığın eylemin adam öldürmeye teşebbüs olup olmadığı hususunda delillerin takdir yetkisinin üst dereceli mahkeme olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8999, Karar No: 2017/1473, Tarih: 22.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2015/8999 E.  ,  2017/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın katılana ait Sivas il merkezinde faaliyet gösteren ... Rent a Car isimli oto kiralama isimli işyerinden kendisini "Ayhan Yavuz" olarak tanıtmak suretiyle...adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu ancak ele geçirilemeyen sahte sürücü belgesini kullanarak katılana ait ... plaka sayılı Peugeot 206 marka aracı kiraladığı, sonrasında aracı .../İnegöl'de galericilik yapan Metin Kurtuluş'a götürdüğü, sanığın bu kez katılan adına düzenlenmiş ve yine üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ve ele geçirilemeyen sahte sürücü belgesi ile bu aracı...'a İnegöl 2. Noterliğinin 30.12.2011 tarih ve 18102 yevmiye numaralı “Araç Satış Sözleşmesi” ile sattığı ve bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, kamu meslek kuruluşu niteliğinde olan İnegöl 2. Noterliğinin aracı kılınması suretiyle gerçekleştirildiği ve bu yolla haksız menfaatin temin edildiği dikkate alınarak, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5620, Karar No: 2019/16416, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5620 E.  ,  2019/16416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1044, Karar No: 2024/2256, Tarih: 01.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1044 E.  ,  2024/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/346 E., 2023/1600 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/1014 E., 2021/588 K.

Taraflar arasındaki nafakanın artırılması,kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi, hakim müdahalesi ile okul ve eğitim giderlerinin belirlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; davalının yapılan protokole rağmen ortak çocuğun eğitim masraflarının ödenmesinde sürekli sorun çıkardığını, sürekli olarak ihtilaf konusu haline geldiğini, tahsilde güçlük çekileceği aşikar olan bu giderlerin iştirak nafakasının artırılması suretiyle giderilebileceğini; mahkemece kurulan kişisel ilişki sürelerine riayet etmediğini, çocuğu almaya geldiğinde hakaret ettiğini, yanında yeni evlediği eşini de getirerek çocuğu olumsuz etkilediğini, oğlu ile hiçbir şekilde ilgilenmediğini, doğum günlerini bile kutlamadığını, iki seneden fazla bir süredir görmeye gelmediğini,hiçbir şekilde iletişiminin olmadığını, ortak çocuk hastaneye yatırıldığında, davacı hastaneye kadar gelmesine rağmen yeni eşinin izin vermemesi nedeniyle odasına girip görmediğini, çocuğun sorunlarını merak etmediğini, ilgi ve alaka da göstermediğini, okul masraflarının cebri icra yoluyla ödendiğini, sürekli ihtilaf konusu olacağı, tahsilinde güçlük çekileceği aşikar olan bu giderlerin iştirak nafaka miktarının artırılması suretiyle giderilebileceği kanaatiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 330 ncı maddesi gereğince iştirak nafaka miktarının 2.000 dolar olarak belirlenmesine; 4721 sayılı Kanun’un 324 üncü maddesi gereğince kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, eğitim giderlerini ödemesine karşın ayrıca mükerrer olacak şekilde icra takibi yaptığını, her yıl bir gerekçe sunmadan yeni bir ücret talep ettiğini, boşanma protokolünde okul gibi önemli konularda birlikte karar vermelerine karar verildiğini, anlaşamama halinde çocuğun yararı dikkate alınarak hakim müdahalesine başvurulma şartı getirildiğini ileri sürerek çocuğun gideceği okulun ve ödenecek paranın belirlenmesine olmadığı takdirde eğitim giderlerine ilişkin parasal bir sınır getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI