muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/426, Karar No: 2022/4079, Tarih: 26.04.2022

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir: "....Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.

Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir..."

Zira, artık burada ilk derece mahkemesinin bir kararı mevcut değildir; bozulan karar bölge adliye mahkemesinin kararıdır, bu nedenle dosya kararı bozulan mahkemeye gönderilmektedir. Bölge adliye mahkemesi, yaptığı değerlendirmede bozma kararının doğru olduğu kanaatine varırsa bozmaya uyma kararı verecektir. Bu kararın anlamı, bölge adliye mahkemesinin vermiş olduğu önceki kararının hatalı olduğu ve Yargıtay'ın bozma kararı doğrultusunda yeniden inceleme yaparak bir karar vereceğidir. Bozmaya uyma kararı ile bozma kararı lehine olan taraf için bir usuli müktesep hak doğar (... Usul-Medeni Usul Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2017 III.Cilt, Sh.2302 vd.).

Somut olayda; bölge adliye mahkemesi tarafından bozma kararına uyulduğuna göre, bundan sonra yapılacak iş; bozmaya uygun olarak yeniden esas hakkında karar vermekten ibarettir. Buna rağmen, bölge adliye mahkemesince Yargıtay bozma ilamı yanlış yorumlanarak, daha önce kaldırılmasına karar verdiği dolayısıyla hükümsüz hale gelen ilk derece mahkemesi kararına karşı davalının yaptığı istinaf başvurusunun tekrar incelenerek esastan reddine karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmek üzere dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2231, Karar No: 2013/7059, Tarih: 11.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2231 E.  ,  2013/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/3362, Karar No: 2014/8611, Tarih: 21.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3362 E.  ,  2014/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi 16.01.2008 havale tarihli dilekçe ile, yörede yapılan mera tesbit ve tahsis çalışması sonucu, mera niteliğiyle özel siciline tescilli ... Köyü ... ve ... parsel sayılı sırasıyla 450293 m² ve 50250 m² yüzöçümlü taşınmazların kısmen kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalmasına rağmen, 2007 yılında 4342 sayılı Kanuna göre çalışan Mera Komisyonu tarafından 14.12.2007 gün 389 sayılı karar ile mera olarak tahsis edildiği iddiasıyla mera tahsisinin iptalini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu ... sayılı parselin fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 25.03.2010 havale tarihli ek raporda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin orman niteliğiyle, kalan bölümlerinin ise mera niteliğiyle Hazine adına, çekişmeli ... parselin ise aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 22.06.2009 havale tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman niteliğiyle, kalan bölümlerinin ise mera niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, avukatlık ücreti ve yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4342 sayılı Kanuna göre yapılan mera tahsisinin iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın yer aldığı ... Köyünde 1941 yılında 3116 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 09.08.1996 tarihinde ... Köyü sınırları içinde evvelce sınırlaması yapılmış ormanların aplikasyonu, evvelce sınırlaması yapılmamış bulunan ormanların ise 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve aynı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış ve bu çalışmalar 30.05.1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın yer aldığı ... Köyünde 1941 yılında 3116 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 09.08.1996 tarihinde ... Köyü sınırları içinde evvelce sınırlaması yapılmış ormanların aplikasyonu, evvelce sınırlaması yapılmamış bulunan ormanların ise 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve aynı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulamaları yapılmış ve bu çalışmalar 30.05.1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece yazılı şekilde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mera olduğu saptanan taşınmazın, 4342 sayılı Kanunun 10. maddesi ve 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi uyarınca özel siciline tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde “tapuya kayıt ve tesciline” denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin ikinci paragrafının 4. satırında ve 4. paragrafının 4. satırında yer alan ““Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline” ibaresinin kaldırılarak, bunların yerine, “özel sicillerine yazılmasına” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24748, Karar No: 2025/16711, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/24748 E.  ,  2025/16711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/265 E., 2021/160 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/223 E., 2019/8 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM :TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 yollamasıyla 6, 7 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi, olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya içeriğine göre; örgütle organik bağ içine girip süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemlerde bulunduğu tespit edilemeyen sanığın silahlı terör örgütü üyeliği suçundan mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dosyaya yansıyan faaliyetleri dikkate alındığında sanığın eylemlerinin örgüte sempati düzeyinde olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de ;

2- Kabul ve uygulamaya göre de ;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak gösterilerek uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16367, Karar No: 2017/16316, Tarih: 06.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/16367 E.  ,  2017/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi borçlu vekili, faiz itirazının yanı sıra dayanak ilama konu alacağın asıl borçlusunun .... olduğunu, takibin TMSF’ye karşı yapılmış olmasının hatalı olduğunu belirterek icra emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, icra emrindeki alacak kalemlerinin düzeltilmesine karar verilmiş; karar şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nun 297/2. maddesi, " hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru nedenleri arasında takipte borçlu olarak gösterilmesinin hatalı olduğu yönünde de şikayeti bulunmaktadır. İcra Mahkemesi'nce bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Mahkemece, anılan şikayet değerlendirilerek oluşacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3650, Karar No: 2011/5177, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3650 E.  ,  2011/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşme dışı yapılan işlerin bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece istekle bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı idare adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Alınan bilirkişi raporları içeriğinden davacı yüklenici tarafından yapılan sözleşme dışı işlerin davalı idare için gerekli ve faydalı işler olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda sözleşme dışı işler bedelinin BK'nın 410 ve devamı maddeleri uyarınca vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçleri dikkate alınarak hesaplattırılması gerekir. Bilirkişiler tarafından hazırlanan raporlarda hesaplamanın Bayındırlık Birim Fiyatlarına göre yapıldığı belirlenmiştir. Mahkemece bilirkişilerin Bayındırlık Birim Fiyatlarına göre hesaplama yapan ve dava tarihine göre bedel belirleyen raporlarına dayanarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacı yüklenicinin bedelini tahsil ettiğini açıkladığı sözleşme konusu işler dışında kalan ve davacı yüklenici tarafından yapılan sözleşme dışı işlerin kalem kalem belirlenmesi ve işlerin yapıldığı 2006 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre bedellerinin hesaplanması için bilirkişilerden ek rapor alınmasından, bulunacak iş bedelinden sözleşme dışı işler için yapıldığı anlaşılan toplam 25.600,00 TL düşülmek ve davacının istek miktarı da aşılmamak suretiyle hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı iş sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kararın davalı iş sahibi idare yararına BOZULMASINA, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29210, Karar No: 2012/15659, Tarih: 08.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29210 E.  ,  2012/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken ve takip tarihi itibariyle yürürlükte olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 12. maddesi gereğince, ihtiyati haciz kararından sonra bu kararın dayanağı olan alacak davası, haciz kararını veren mahkemede de açılabilir.

Anılan hüküm uyarınca ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde de takip yapılabilir.

Somut olayda icra takibi, İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/12 Değişik İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile İnegöl İcra Müdürlüğü'nde başlatılmış olup, yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca İnegöl İcra Müdürlüğü yetkilidir. Mahkemece yetki itirazının reddi gerekirken evrak üzerinde inceleme yapılarak itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2353, Karar No: 2023/8257, Tarih: 31.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2353 E.  ,  2023/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/491 E., 2023/162 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2015 tarihli iddianame ile sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli kararı ile ''sanığın bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda raporu alınması gerektiği ve kabule göre de sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken adli para cezasının alt sınırının 25 gün olduğu gözetilmeden temel cezanın 5 günden başlatılarak eksik ceza tayini '' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi ve 57 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezanın akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanmasına, 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sübuta, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, kasten yaralama suçundan kullandığı ve 6136 sayılı Kanun'un kapsamında yasak olan bıçağı taşıdığı iddiasına ilişkindir.

2. Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 22.12.2022 tarihli raporda, sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasından istifade edebileceği bildirilmiştir.