muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13338, Karar No: 2011/14745, Tarih: 01.11.2011

Kısaca ifade etmek gerekirse de, marka tescil başvurusu üzerine Enstitü'ce re'sen yapılan inceleme safhasında, işaretlerin ayırtedilemeyecek kadar benzer olup olmadıkları belirlenirken, bu inceleme aynı zamanda söz konusu işaretlerin halk tarafından karıştırılma tehlikesine yol açıp açmadığının dikkate alınmasını da gerekli kılıyorsa, bu durumda artık işaretler arasında ayırtedilemeyecek derecede benzerlik bulunduğundan söz edilemeyecektir. Şüphesiz ki, böyle bir değerlendirme yapılırken her tescil başvurusunun somut koşullarının gözetilmesi gereklidir.

Yukarıda yapılan açıklamadan sonra somut uyuşmazlığa gelindiğinde, dava konusu başvuru "MARTI La Perla- Marmaris + kuş şekli" nden, davalı TPE ve mahkemece redde dayanak kabul edilen dava dışı üçüncü kişi adına tescilli marka ise "MARTI" kelimesinden oluşmaktadır. Dava konusu başvuru ve redde mesnet markanın her ikisinin de asli unsuru olarak "MARTI" kelimesini ihtiva etmesine karşın, uyuşmazlık konusu başvuruda ayrıca "La Perla- Marmaris" ibareleri ve "şekil" unsurları da yer almaktadır.

Bu durumda işaretler arasında aynılık bulunmamakla birlikte varlığı sabit olan benzerliğin, mutlak ret sebebi kapsamındaki "ayırtedilemeyecek derecede benzerlik" ya da nispi ret sebebi oluşturan iltibas tehlikesine yol açabilecek derecede benzerlik" derecesinde olup olmadığının, bir başka anlatımla işaretler arasındaki benzerliğin 556 Sayılı KHK'nin 7/1-(b) veya 8/1-(b) maddelerinden hangisinin kapsamına girdiği belirlenmesi gerekmektedir.

Az önce de açıklandığı üzere, bu değerlendirme ancak her tescil başvurusunun somut koşulları dikkate alınarak yapılabileceğinden, dava konusu işaretlerin tertip tarzı, içerdiği kelime ve şekil unsurları ile başvuru konusu markanın 43/01 alt gruptaki yiyecek, içecek sağlanması hizmetlerinde kullanılacak olması hususları birlikte gözetildiğinde, benzerlik olgusunun iltibasa yol açacağının peşinen kabulünü mümkün kılmayacağı, ancak işaretler arasında bağlantı ihtimalini de içerecek derecede karıştırılmaya yol açılıp açılmayacağı hususların değerlendirilmesini zorunlu kıldığı yani uyuşmazlığın 556 Sayılı KHK'nin 8/1-(b) bendi kapsamında kaldığı anlaşıldığından dava konusu başvurunun Enstitü'ce 556 Sayılı KHK'nın 7/1-(b) maddesine göre reddine yönelik TPE YİDK kararının iptali davasının reddine ilişkin yerel mahkeme kararının bozulması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/3837, Karar No: 2012/83, Tarih: 17.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3837 E.  ,  2012/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurulun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, ortağı olduğu.... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi’nin 22.06.2008 tarihli olağan genel kurul toplantısının anasözleşme ve yasaya aykırı yapıldığını, anasözleşmenin 9. maddesi gereğince kooperatif çalışma bölgesinde bir yıldan fazla ikamet etmeyenlerin ortaklığa kabul edilerek genel kurulda oy kullanmaları nedeniyle alınan kararların geçersiz olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurulda alınan kararların geçersiz olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kooperatif ortaklarından ....,...., ..., ...., ... ve ...’ın kooperatifin çalışma bölgesinde belirtilen süreyle ikamet etmedikleri, anasözleşmenin 9. maddesi uyarınca, kooperatifin çalışma bölgesinde bir yıl süreyle ikamet etmeyenlerin ortaklığa kabul edilemeyeceğinden bu kişilerin katılımıyla yapılan toplantının yasal olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kooperatifin 22.06.2008 tarihli genel kurul toplantısının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava,genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53 ncü maddesi uyarınca, genel kurulda alınan kararların, yasaya, anasözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olması durumunda,toplantıda bulunan ortaklar alınan kararlara muhalif kalarak, keyfiyeti tutanağa geçirdikten sonra kararın iptali için dava açabilir.Ancak,emredici kurallara aykırılık halinde genel kurul kararları mutlak butlanla batıl olacağından bu halde iptalleri için açılacak davalarda muhalefet şerhi aranmaz.

Uyuşmazlık konusu olayda davacının iptalini istediği genel kurula katıldığı, genel kurulda 1, 6, 7, 8, 12,13,14,15, 16. maddelerin oy birliği ile alındığı, davacının, oy çokluğu ile alınan maddelere ret oyu verdiğinin toplantı tutanağından anlaşılmadığı gibi, bu maddelere karşı muhalif kaldığının keyfiyetini de tutanağa yazdırmadığı anlaşılmaktadır. Davacı, 17. maddenin görüşülmesi sırasında söz alarak, genel kurula katılan .... ve ...’nın kooperatifin çalışma alanında ikamet etmedikleri hususunu toplantı tutanağına yazdırmıştır. Davacının tutanağa yazdırdığı beyan, 1163 sayılı Kanunun 53 ncü maddesine uygun muhalefet şerhi olarak kabul edilemeyeceğinden mahkemece, iptal davası açma hakkı olmayan davacının açtığı genel kurul kararının iptali davasının öncelikle bu gerekçe ile reddi gerekirdi.

2- Diğer yandan, davacı, anasözleşmede belirlenen ortaklık şartlarını taşımayan kişilerin ortaklığa kabul edildiğini ve bu kişilerin genel kurula katıldığını ileri sürmüştür. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun toplantı yeter sayısına ilişkin 45 nci maddesindeki hüküm emredici nitelikte olduğundan, bu hükme aykırılık teşkil eden genel kurul kararları, BK’nun 19 ncu ve 20 nci maddeleri hükümleri gereğince, mutlak butlanla batıldır.

Somut olayda, davacıların iddiası genel kurulda 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 45 nci maddesine göre, toplantı nisabına uyulmamış olduğu, ortaklık şartlarını taşımayan kişilerin ortaklığa kabul edilerek genel kuruldaki sayısal çoğunluğun değiştirildiği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, gerçek ortak olmayan altı kişinin katılımıyla yapılan genel kurul toplantısı ve alınan kararların iptali yoluna gidilmiş, toplantıya katılan ortakların altısının işin özünde ortaklık sıfatlarını taşımadıkları gerekçesiyle nisaba dahil edilmemek suretiyle sonuca varılmıştır.

Oysa, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu hükümleri uyarınca, kooperatif ortakları haklarında alınan ihraç kararı kesinleşinceye kadar tüm hak ve borçlara sahiptirler. Mahkemenin nisaba dahil etmediği ortakların ihraç edildikleri davalı tarafça savunulmamış ve kanıtlanmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde inceleme yapılarak, sonucuna göre karar vermek gerekirken, yerinde görülmeyen yazılı gerekçelerle, ortak olan kişilerin ortaklık sıfatlarıyla ilgili hukuki nitelemede yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Kabule göre de, 146 ortaktan 100 ‘ünün katılımıyla yapılan genel kurulda ortaklık sıfatı taşımadığı düşünülen 6 kişinin katılarak oy kullanması halinde kooperatifin tüm ortak sayısı dikkate alınarak bu kişilerin çıkarılması halinde toplantı ve alınan kararların nisaplarında bir değişiklik olup olmayacağı da tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8875, Karar No: 2022/16667, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8875 E.  ,  2022/16667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verilmiş olup, bu ek karar davacı idare vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelerden; 29.03.2022 tarihli Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının, davacı idare vekiline 11.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davacı idare vekilince, 07.04.2022 tarihinde kararın temyiz edildiği ancak maddi hata sonucu hatalı dilekçenin sunulduğu anlaşıldığına göre temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 13.05.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki Bilecik İli, Merkez İlçesi, Pelitözü Köyü 212 ada 139 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5857, Karar No: 2023/5102, Tarih: 06.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5857 E.  ,  2023/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı Bakanlığa bağlı ... Tersane Komutanlığı işyerinde Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamında yer ... bir işte çalıştığını, aynı atölyede bulunan diğer işçiler Yönetmelik hükmü gereğince günde 7,5 saat çalıştırıldıkları hâlde davacının (B) grubu idareci olarak görev yapmaya başlamasından sonra idareci primi aldığı gerekçesi ile çalışma saatinin 8,5 saat olarak değiştirilerek kısa çalışma priminin kesildiğini, oysa davacının ... yaptığı ortamda bir değişiklik olmadığını, her ne kadar fabrikada kısım şefi olarak idareci pozisyonunda görev yapmaktaysa da diğer işçiler ile aynı atölyede aynı zararlı ..., toz ve ... gibi kirleticilere maruz kaldığını, nitekim davacı ile aynı durumda bulunan davalı Bakanlığa ait ... Tersane Komutanlığı işyerinde çalışan ve idareci primi ... işçi tarafından aynı taleplerle açılan davada; davacının zararlı kimyasallara maruz kalarak çalıştığı yönündeki uzman bilirkişi raporu doğrultusunda davasının kabulüne karar verildiğini ve kararların Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.05.2018 tarihli ve 2018/5196 Esas, 2018/11060 Karar sayılı ilâmı; 07.05.2018 tarihli ve 2018/5200 Esas, 2018/11064 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiğini ileri sürerek davacının söz konusu Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saat çalışması gerektiğinin tespiti ile günlük yarım saat fazla çalışma yapmasından kaynaklı fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının kısım şefi olarak görevlendirildiğini ve bu kapsamda olan (A-B) grubu idarecilerin günde 8,5 saat çalıştıklarını, Yönetmelik kapsamındaki işlerin yapıldığı atölyelerde çalışan fakat bilfiil kapsama dâhil işleri yapmayan kısım şefi, atölye şefi, ... emniyetçisi gibi çalışanların Yönetmelik kapsamına alınarak toplu ... sözleşmesine göre kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti ödenmesinin uygun olmadığının değerlendirildiğini, davacıya denetçi konumunda olup fiziksel olarak çalışmaması ve üretim aşamasında bulunmaması nedeniyle 7,5 saat çalışma kapsamı dışında tutularak sadece idarecilik primi ödemesi yapıldığını, Yönetmelik kapsamında olup olunmadığına ilişkin itirazların Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından karara bağlandığını, talep edilen alacaklar yersiz ve dayanaksız olduğu gibi talep edilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de kanuni dayanaktan yoksun olduğunu, davacının fazla çalışması bulunmadığını, kısa çalışma primi alma hakkına sahip olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2020/621 Esas ve 2021/1007 Karar sayılı kararıyla; ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin ilk kararın kaldırılmasına ilişkin hükmü doğrultusunda davacının çalıştığı işyerinde talimatla keşif yaptırılmak ve davacının çalışma ortamı incelenmek suretiyle alınan bilirkişi heyet raporunda; davacının kısım şefi olduğu, atölye içerisinde fiilen devamlı şekilde çalışmamasına rağmen görev ve sorumlulukları kapsamında atölye içerisinde bulunan ... ve işçilerin denetim ve gözetimi esnasında çalışma ortamındaki risklere emri altında çalışan personel gibi maruz kaldığından Yönetmelik kapsamında günde 7,5 saat çalışma yapmasının gerektiğinin tespit edildiği, bu konuda daha önce ... 20. ... Mahkemesi ve ... 36. ... Mahkemesince verilen emsal nitelikteki kararların Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin denetiminden geçerek onanmış olduğu, dosya kapsamındaki puantaj kayıtları, ücret bordroları nazara alınarak ve davacının talebi ile de bağlı kalınarak haftada 5 ..., günde 8,5 saat çalıştığı günler belirlenerek 30 dakika mola süresi düşüldükten sonra davacının günde yarım saat fazladan yapmış olduğu çalışma alacağının hesaplandığı, toplu ... sözleşmesi düzenlemesi gereğince fazla çalışma süresine isabet eden saatler için davacıya ödenen idareci primlerinin tenzil edildiği, hazırlanan 24.11.2021 tarihli bilirkişi ikinci ek raporundaki hesaplamalara itibar edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 2022/1174 Esas, 2022/1159 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02...2022 tarihli ve 2022/5919 Esas, 2022/6963 Karar sayılı ilâmıyla; işyerinde yapılan keşif neticesi hazırlanan teknik bilirkişi raporundaki belirlemelere göre; davacının idarecisi olduğu atölyenin işçileriyle devamlı surette aynı ortamda çalışmadığı, ancak yetki ve sorumlulukları kapsamında denetim ve gözetim görevini yerine getirdiği esnada çalışma ortamındaki zararlı kimyasalların olumsuz etki ve risklerine emri altında çalışan personel gibi maruz kaldığı, bu nedenle davacının da atölyenin diğer işçileri gibi anılan Yönetmelik kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden talep konusu alacaklara hak kazandığına yönelik tespitte ve alacaklara uygulanacak faiz türü ve başlangıç tarihlerinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşıldığı, ne var ki toplu ... sözleşmesinin 52 nci maddesinde belirtildiği şekilde Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine saat ücretlerinin %14'ü oranında kısa çalışma primi ödeneceği, ancak aynı maddenin (ğ) bendinin (4) üncü alt bendi hükmüne göre söz konusu primin fazla çalışma yapılan süreler için ödenmeyeceği, buna göre Yönetmelik kapsamında günde azami 7,5 saat çalışma yapılabileceğinden kısa çalışma priminin bu süre ile sınırlı biçimde hesap edilebileceği (Aylık kısa çalışma primi=Saat ücretinin %14'ü x 7,5 saat x çalışılan ... sayısı) dikkate alınmaksızın hesaplama yapıldığı, arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğinin gözetilmediği ve davanın kısmen kabulüne karar verildiği hâlde yargılama gideri olan arabuluculuk masrafının tamamının davalıdan alınmasına karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişiden alınan 27.08.2022 tarihli üçüncü ek rapordaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişiden alınan 27.08.2022 tarihli üçüncü ek rapordaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının yaptığı işin Yönetmelik kapsamında olmadığını, İlk Derece Mahkemesince davanın hesap bilirkişi raporuna istinaden kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, faizlerin hatalı olduğunu, davacıya idarecilik primi verildiğini, bilirkişi raporunun fahiş hataları bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Bakanlığa ait işyerinde (B) grubu idareci olarak çalışan ve işyeri çalışma koşullarına göre Yönetmelik kapsamında olduğu değerlendirilen işçinin, kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücret alacaklarının usulüne uygun şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı ile yargılama giderlerinin tespiti ve paylaştırılması hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 ... maddeleri.

2. Yönetmelik'in 4 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince, dosyada davacı tarafça sarf edilen yargılama giderinin 7.300,40 TL olduğu gerekçesi ile kabul ve ret oranına göre belirlenen tutarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş ise de; davacının 2.000,00 TL bilirkişi ücreti, 223,00 TL dosya ve posta masrafı olmak üzere sarf ettiği yargılama gideri toplamının 2.223,00 TL olduğu anlaşılmakla, kabul ve ret oranına göre 2.023,15 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinin tümüyle çıkartılarak, yerine; "9-Davacı tarafından sarf edilen 2.223,00 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre 2.023,15TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

....04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8321, Karar No: 2019/1452, Tarih: 05.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8321 E.  ,  2019/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/11/2017 tarih 2013/137 esas ve 2014/411 karar sayılı ilamı ile temyiz talebinin süresinde yapılmaması nedeniyle ek karar verildiği, hükümlünün tarafına tebliğ olmadığı iddiası ile ek kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 22/03/2018 tarih 2018/1109 Esas, 2018/4122 sayılı karar sayılı ilamı ile ek karara yönelik temyiz talebinin reddine ek kararın onanmasına karar verildiği ve 22.03.2018 tarihinde kesinleştiği, hükümlü 28/06/2018 tarihinde tekrar gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmediğinden eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemenin 03/07/2018 tarihinde yargıtay kararına dayanarak tekrardan red kararı verdiği, hükümlü 30/07/2018 tarihli dilekçesi ile aynı gerekçe ile infazın durdurulmasını ve temyiz incelemesi yapılmasını talep ettiği, mahkemenin 02/08/2018 tarihinde tekrardan yargıtay ilamına dayanarak talebi reddettiği, hükümlünün bu ek kararı 03/08/2018 tarihinde temyiz ettiği görülmekle anılan hükmün yukarıda belirtildiği şekilde Yargıtay denetiminden geçmiş olması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.