muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/248, Karar No: 2019/6787, Tarih: 04.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/248 E.  ,  2019/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/11/2017 tarih ve 2016/425 E- 2017/547 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/11/2018 tarih ve 2018/450 E. - 2018/1135 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPMK nezdinde "chemspec eurasia" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun TPMK resmi markalar bülteninde yayınlandığını, davalı şirketin itirazı üzerine başvurularının reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez TPMK'nin 2016-M-8692 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili ... ve ortağı olduğu Artkim Fuarcılık şirketinin Türkiye’nin en büyük kimya organizasyonlarını gerçekleştirdiğini, 2006 yılında ilk fuarı olan Chem Show Euroasia ile fuarcılık sektörüne girdiğini, müvekkilinin Türkiye’de büyük harcama yaparak Chem ve Euroasia ibarelerini tanıttığını, müvekkili tarafından Chemspec Euroasia markasının kullanması dolayısıyla İstanbul 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi nezdinde 2015/55 E. ile tecavüz davası açılmış olduğunu, Chem, Chemspec, Chem Euroasia ibareleri üzerindeki öncelik hakkının davacı müvekkilinde olduğunu, davalı şirketin Türkiye’de markasal bir kullanımı olmadığını, marka korumasında tescil ilkesinin geçerli olduğunu, TPMK tarafından verilen ret kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nun 2016-M-8692 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, “chemspec eurasia” marka başvurusunun kelime markası olarak soyut anlamda ayırt ediciliği bulunan bir işaret olduğu, dosya içindeki delillerden ve davalının beyanlarından Chemspec ibaresinin fuarcılık alanında uzun zamandan beri kullanıldığı anlaşılsa da Türkiye’de kullanımı bulunmadığı için 556 sayılı KHK'nın 8/3. maddesinin koşullarının bulunmadığı, davalının menşe ülkesinde uyuşmazlık konusu başvurudan önce bir tescilli markası olmadığı, ancak markanın tescilsiz olarak dünyadaki çeşitli ülkelerde belli bir yoğunluk ve yaygınlıkta kullanıldığı, markayı tescil ettirmeden kullanıp tanıtan kişinin markanın gerçek hak sahibi olduğu (Yargıtay 11. HD 2001/9903-2002/3699), 35/01 kapsamındaki, sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri açısından dava konusu ibarenin tanınmış olduğu, kimyasal ürünler ile alakalı olarak sergiye katılarak bu konuda mallarını pazarlamak, yeni pazarlar yaratmak isteyen kişinin davalının CHEMSPEC markasını bilebilecek durumda olduğu, nitekim davacının, başvurusundan önce davalı ile bu yönde anlaşma yaptığı, davalının birçok ülkede fuar düzenlediği, davalının Chemspec markasını en eski ve uzun süreli kullanıcısı olduğu, 2014/78519 sayılı Chemspec markasının kötü niyetle başvurulmuş olması itibarıyla kapsamındaki tüm emtia açısından reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19696, Karar No: 2017/9691, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/19696 E.  ,  2017/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb. bedeller adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini , bu bedellerin istirdadı için yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davalı dağıtım şirketlerinin kayıp-kaçak vb. bedelleri elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bede

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3175, Karar No: 2014/6545, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3175 E.  ,  2014/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5154, Karar No: 2013/5071, Tarih: 23.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/5154 E.  ,  2013/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle tazminat ile yüklenicinin hapis hakkını kullanması sonucu iade etmediği kumaşların bedelinin tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi vekili, müvekkili şirketin 26.11.2008 ve 17.01.2009 tarihli sevk irsaliyeleri ile davalı şirkete boyama işlemi yapılması için ham kumaş teslim ettiğini, teslim edilen kumaşların davalı şirketin kusuru neticesinde ayıplı hale geldiğini, bu sorun nedeniyle taraflar arasında oluşan ihtilaftan dolayı boyama için müvekkili tarafından yüklenici şirkete teslim edilen ancak ihtilaf konusu olmayan kumaşlar üzerinde davalı yüklenicinin hapis hakkını kullanarak kumaşları müvekkili şirkete teslim etmediğini, yapılan tespitte müvekkili şirketin ayıplı imalât nedeniyle 20.255,73 TL tutarında zarara uğradığının belirlendiğini, ayıplı imal edilen kumaşların dahi taraflarına teslim edilmediğini, ayıplı imalât nedeniyle oluşan bu miktarda zarardan davalı yüklenici şirketin cari hesap alacağı olarak icra takibine

konu ettiği 19.047,13 TL'nin mahsubu ile bakiye 1.208,06 TL, haksız hapis uygulanan ve teslim edilmeyen kumaşların bedeli 75.984,38 TL ve tespit raporunda ayıplı olarak kabul edilen ancak tamiri mümkün görülen kumaşlarda herhangi bir işlem yapılmaması ve iade edilmemesi sebebiyle de 8.064,02 TL olmak üzere toplam 85.256,46 TL alacaklarının kaldığından bahisle bu bedelin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep etmiş; davalı yüklenici vekili ise, müvekkili şirketin 26.11.2008 ve 17.01.2009 tarihli sevk irsaliyeleri ile aldığı işi tamamlayarak iş sahibi davacıya teslim ettiğini, cari hesap alacaklarının ödenmemesi nedeniyle yasal hapis haklarını kullandıklarını ifade ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda davalı tarafça boyaması yapılan bir kısım kumaşlarda boyama izleri bulunduğu ve bu ayıbın açık ayıp niteliği taşıdığı, ancak kumaşların bu haliyle ikinci kalite olarak değerlendirilip satışının yapılabileceği, davacı zararının 17.707,94 TL olduğu, davacının ise cari hesapta davalıya 19.047,13 TL borcunun bulunduğu, bu nedenle zarar kalemine ilişkin davacı talebinin reddine, davalı yüklenici elinde bulunan, üzerinde hapis hakkı kullanılan toplam ham kumaş miktarının 10.362,00 metre ve değerinin 88.355,82 TL olup, davacı talebinin bu bedelin altında bulunması sebebiyle taleple bağlılık ilkesi gereğince davacının teslim edilmeyen kumaşlar yönünden talebinin kabulüne; tespit dışı bırakılan ve davalıya teslim edildiği konusunda bir ihtilaf olmayan ... 30” cinsi kumaşın bilirkişiler tarafından yapılan tespitte, davalı yüklenicide bulunmadığı ve mevcut ham kumaş paletlerine karışmış olabileceğinin beyan edilmiş olmasına göre bu alacak kaleminin de 88.355,82 TL alacak kaleminin içerisinde değerlendirilmesi sonucu istemin reddi gerektiği ifade edilerek; davanın kısmen kabulüne, 75.984,38 TL alacağın temerrüt tarihi olan 14.08.2009'dan itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyaya delil olarak sunulan sevk irsaliyeleri ve e-mail kayıtlarına göre, boyaması tamamlanan kumaşların davalı yüklenici tarafından davacı iş sahibinin talimatı doğrultusunda iş sahibi şirketin müşterilerinin adreslerine sevk edilerek teslimat yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre davalı yüklenicinin malları teslim borçlarının bulunmadığı yönündeki savunması yerinde değildir. Davacı iş sahibi şirketçe ... 10. Noterliği'nin 31.07.2009 tarih ve .... yevmiye sayılı ihtarnamesinin davalı yüklenici şirkete tebliğ edilmesi ve bu ihtarnamede verilen 3 günlük sürenin dolmasıyla birlikte davalı yüklenici şirketin 15.08.2009 tarihi itibariyle kumaşların teslimi konusunda temerrüde düşürüldüğü, kumaşların aynen iadesi yerine, kumaş bedellerinin tazminini isteme hakkının doğduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece, “Joody 1” model siyah kumaşın birinci ve ikinci kalitesi arasındaki farkın 17.704,94 TL olup, bu bedelin davalı yüklenicinin icra takibine konu ettiği cari hesap alacağından az olduğu gerekçesiyle, bu kumaş nedeniyle davacının davalıdan alacağının değil davalıya borcunun olduğu kabul edilerek bu kalem alacak reddedilmişse de; kumaşların

davacıya iade edilmediğinin anlaşılması ve kumaşların iade borcunda davalının temerrüde düştüğünün kabul edilmesine, bu kumaşların boyama bedellerinin de cari hesap alacağı içerisinde yer almasına göre, davacının zararının iki kalite arasındaki bedel farkı değil kumaşın birinci kalite değeri olduğu kabul edilerek taleple bağlılık kuralı da gözetilip bu kalem alacak yönünden 1.208,06 TL alacağa hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece, ... 10. Noterliği'nin 31.07.2009 tarih ve 29131 yevmiye sayılı ihtarnamesinin bir miktar para borcunun ödenmesi ihtarını içermediği ve bu nedenle kumaşların teslimi konusu hariç, diğer hususlarda 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 101. maddesi anlamında davalıyı temerrüde düşürücü niteliğinin bulunmadığı, dava açılmadan önce dava konusu alacak nedeniyle davalı yüklenicinin usulünce temerrüde düşürülmediği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile ihtarnamenin temerrüde düşürücü nitelikte olduğu kabul edilerek belirlenen alacağa 14.08.2009 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru değildir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı vekilinin, 3. bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın 2. bent uyarınca davacı, 3. bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1839, Karar No: 2015/31388, Tarih: 09.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1839 E.  ,  2015/31388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/14128

MAHKEMESİ : Karaman Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/143 (E) ve 2013/195 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde gazino içinde çıkan tartışmanın gazinoda görevli personelin müdahalesiyle sona erip sanıkların gazinonun ön tarafından dışarı çıktıkları esnada, müşteki Ahmet'in gazinonun ön kapısına yöneldiği ve giriş kısmında karşılaştığı sanık Mehmet'e yumrukla vurduğu, bunun üzerine sanıklardan Mehmet'in önce müştekinin boğazından her iki eliyle tuttuğu, sanık İsa'nın tekme ve yumrukla müştekiye vurmaya başladığı, sanık Rahim'in de cebinden çıkardığı bıçakla müştekiye toplam dört kez vurduğu, sanık Mehmet'in ise cebinden çıkarmaya çalıştığı bıçağı elinden yere düşürdüğü ve eğilip bıçağı yerden aldığı, müştekinin sanıkların elinden kurtulup merdivenlere doğru koşmaya başladığı, sanık Mehmet'in müştekinin arkasından koşarak merdivenlere varmadan müştekiyi yakaladığı ve elindeki bıçakla müştekiye altı kez vurduğu, merdivenlerden inmeye çalışan müştekinin arkasından bu kez de sanık Rahim'in yetişerek elindeki bıçakla müştekiye bir kez daha hamle yaptığı, sanık İsa'nın da tekrar tekme ile müştekiye vurduğu, ortamın kalabalıklaşması ile sanıkların eyleminin son bulduğu anlaşılmakla;

Müştekide çok sayıda kesici delici alet yaralanması bulunup, bunlardan müştekinin batın sağ üst kadranında, sağ 12. kaburga yayında ve lomber bölge hizasında bulunan toplam üç adet yaranın ayrı ayrı ve müştereken kişinin yaşamını tehlikeye sokmasına, suçta kullanılan silahların cinsine ve niteliğine, müştekinin bir ara sanıkların elinden kurtulup kaçmasına rağmen sanıkların yaralı müştekinin peşinden koşup ısrarla müştekiye vurmaya devam etmelerine, olay yerinin kalabalıklaşıp eyleme devam etme imkanlarının ortadan kalkması nedeniyle sanıkların eylemlerine son verdiklerinin anlaşılmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların eylemleri kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Mehmet ve İsa ile sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.