muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4570, Karar No: 2016/14378, Tarih: 12.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4570 E.  ,  2016/14378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 07/12/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 3.152.97 .- TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine , davalı ... yönünden dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9547, Karar No: 2013/11667, Tarih: 10.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9547 E.  ,  2013/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar; mahkumiyet

Ek Karar; temyiz talebinin reddi

Sanığın 28.10.2010 tarihli dilekçesinin, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 15.09.2010 gün, 2005/613 Esas, 2009/1001 Karar sayılı ek kararına yönelik temyiz niteliğinde olması nedeniyle inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan yerel mahkemenin anılan tarihten sonra verdiği hukuki dayanaktan yoksun ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığın, 15.09.2010 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan temyiz isteminin reddine dair mahkemenin aynı tarih 2005/613 Esas, 2009/1001 Karar sayılı ek kararını, yasal süresinden sonra 28.10.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3359, Karar No: 2007/5679, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3359 E.  ,  2007/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ-...KTK.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dosyadaki 21.05.2004 tarihli fenni bilirkişiler ... ... ve ... ... tarafından düzenlenen rapor ekindeki krokinin fotokopisi ve dava dilekçesinin örneği ilgili kadastro Müdürlüğüne gönderilerek çekişmeli (A), (B), (C) ve (D) ile gösterilen yerlerin yörede 1971 yılında yapılan arazi kadastro çalışmaları neticesinde ne olarak tescil harici bırakıldığı ve nedeni sorularak alınacak cevabi yazının ve taşınmazın bulunduğu yeri gösteren kadastro paftasının fotokopisinin,

2) Fenni bilirkişiler ... ... ve ... ...'a dosyanın tevdi edilmesi ile çekişmeli taşınmazın bulundukları yere en yakın kadastro parselleri ile irtibatlı olarak gösteren kroki düzenlenmeleri istenerek düzenlenecek krokinin,

3) Çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerine ait tutunak örnekleri ile bunlara ilişkin kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin ve varsa dayanakları olan belgelerin,

4) 21.05.2004 tarihli fenni bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) ile gösterilen bölümlerle ilgili olarak mera komisyon çalışmalarında, taşınmazların kısmen mera kapsamında kaldığı açıklanmış ve yörede 2001 yılında mera komisyon çalışması yapıldığı anlaşıldığına göre, öncelikle dosyanın 21.05.2004 tarihli fenni bilirkişilere verilerek çekişmeli taşınmazların hangi mera parseli altında tesbit edildiğinin açıklanması ile bunu gösteren kroki düzenlenmelerinin istenmesi, bu mera parseli davalı ise ilgili dava dosyasının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7087, Karar No: 2014/9800, Tarih: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7087 E.  ,  2014/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/134-2013/345

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 2845 parsel sayılı taşınmazda davacı Ahmet ile davalı Ayla'nın mirasbırakanı Gül'ün kayden paydaş olup, davalı Emin'in ise davalı Ayla'nın eşi olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde, davalıların mirasbırakanı ile aralarında düzenledikleri 1995 tarihli sözleşme ile 130 ağacın davalıların mirasbırakanına, 80 ağacın kendi kullanımına bırakıldığı, kendine bırakılan ağaçlardan 40 adetinin davacılar tarafından zeytin ürününün toplanmak suretiyle tasarruf edildiğini ileri sürerek, 40 adet ağaçtan elde edilen gelir nedeniyle 5 yıl için ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Somut olayda; mahallinde yapılan keşifte taşınmazda davacının kullandığı bölüm ile davalıların kullandığı bölüme ilişkin sınırın zeminde maviye boyalı ağaçlarla ayrılmış olduğunun saptandığı ve bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen yerin davacının tasarrufunda olup bu alanda 76 adet zeytin ağacının, B harfi ile gösterilen yerin ise davalıların tasarrufunda olup bu alanda 130 adet zeytin ağacının bulunduğunun tespit edildiği, davacı tanığı Hüseyin ise keşifteki beyanında, davalıların kullanımına bırakılan alandaki maviye boyalı ağaçların zaman zaman bakımını yaptığını ifade ettiği, bunlara göre davacının kendisine bırakılan ağaçların davalılar tarafından toplandığı hususunu kanıtlayamadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1903, Karar No: 2020/6255, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1903 E.  ,  2020/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa duruşma gününü bildiren davetiyenin 08/05/2019 tarihinde bila tebliğ iade edildiği, ardından çıkartılan davetiyenin MERNİS şerhi bulunmamasına rağmen Tebligat Kanunu madde 21/2. hükmüne göre doğrudan azaya tebliğ edilmesi nedeni ile usulsüz olduğu, dosyanın fiziken ve UYAP sisteminden yapılan incelenmesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanununa uygun olarak sanığa duruşma gününü bildiren herhangi bir tebligat yapılmadan ve usulüne uygun olarak savunması alınmadan, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Özgür Yalçın müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2696, Karar No: 2017/5841, Tarih: 12.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2696 E.  ,  2017/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur ...'ın 28/11/2013 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdur vekilinin mağdur adına katılma isteme hakkı bulunmadığı, bu yönde bir talep ve verilmiş karar da olmadığı da dikkate alındığında; mağdur vekilinin temyiz dilekçesinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II-) Sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10801, Karar No: 2020/866, Tarih: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10801 E.  ,  2020/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın SEGBİS aracılığı ile yüzüne karşı verilen, mahkemenin 18/03/2015 gün, 2013/563 Esas ve 2015/266 Karar sayılı kararında "...Sanığın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı, katılanın yokluğunda verilen kararın sanık ve katılana tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük sürede Mahkememize verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşulu ile zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle “YARGITAY” temyiz yolu açık olmak üzere verilen karar, açık şekilde okunup, usulen anlatıldı..." açıklamasına yer verildiği, sürenin başlangıcı ve başvuru şekli konusunda sanığın yanıltılmış olduğunun anlaşılması karşısında, temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

12.02.2013 tarihinde Çerkezköy İlçesi Kapaklı Beldesinde 3 ayrı ikametten, kapı kilit göbeğinin kırılması suretiyle hırsızlık meydana geldiği, çevredeki kamera kayıtlarından ikametlere giren şahıslardan birinin sanık ... olduğunun tespit edildiği, daha sonra 19/02/2013 tarihinde Çerkezköy İlçesinde, 4 ayrı ikametten kapı kilit göbeğinin kırılması suretiyle hırsızlık meydana geldiği, tanık ... ile tanık ...’ün alınan beyanlarında, oturdukları apartmanlarda şüpheli bir şahsı gördüklerini beyan etmeleri üzerine, sanığa ait fotoğrafların tanıklara gösterildiği ve tanıkların, sanık ...’ı teşhis ettikleri, tanık ... ile tanık ...’ün, katılan ... ile aynı apartmanda hatta aynı mahallede dahi oturmadıkları, sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamaları kabul etmediği, dosya içeriğinden, katılanın ikametinde ve çevresinde herhangi bir kamera kaydının tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında; her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanığın, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın, temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6363, Karar No: 2019/3695, Tarih: 13.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6363 E.  ,  2019/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINAK A R A R

A) Davacı İstemi;

Davacı vekili, müvekkilinin, asıl işveren ...'nin arşiv dosyalarının bilgisayar ortamına aktarılması işini yapan alt işveren ... ... Sistemleri Ltd Şti. bünyesinde veri işlem-arşiv elemanı olarak çalışırken, iş yerinde geçirdiği kaza sonucu bir gözünün görme yeteneğini kaybettiğini, kazanın dosya taşıma esnasında dosyaları tutan lastik bağın ucundaki kancanın yerinden çıkarak müvekkilinin gözüne takılması sonucu meydana geldiğini, bu nedenle maddi ve manevi zararlarının kaza tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte tahsilini iddia ve talep etmiştir .

B) Davalıların Cevabı;

Davalı .... vekili, davacının müvekkili şirket uhdesinde çalışmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava dilekçesinin HMK 119. maddesine aykırı olduğunu, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği açısından gerekli tüm ... önlemlerinin alındığını, müvekkili şirkete yüklenilecek bir kusur olmadığını, maluliyet iddialarını kabul etmediğini, manevi tazminat için gerekli şartların oluşmadığını, maddi tazminat talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacının tüm talepleriyle ilgili olarak olay tarihinden itibaren faiz talebinin haksız ve dayanıksız olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, HMK m. 119 gereğince dava şartlarının oluşmadığını ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği, dava için 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının müvekkili idarede çalışmadığını, müvekkili Belediyenin asıl işveren konumunda olmadığını ve husumet ehliyetinin olmadığını, davalı ... Belediyesinde coğrafi tabanlı verilerin toplanması, işlettirilmesi ve düzenlenmesi işinin ihale ile diğer davalı İşlem .... ... Sistemleri Mühendislik ve Eğitim Ltd Şti' ne verildiğini, alınan hizmetin teknik bir bilişim işi olduğunu yani belediyenin doğal işleri arasında olan çevre temizliği, çöp toplama vs. gibi işlerlerden olmadığını, anahtar teslim devir ile işin yaptırıldığını, bu nedenle davalı Belediyenin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığının, olayda belediyenin herhangi bir kusurunun olmadığını, istenen tazminat miktarın fahiş olduğunu, davanın reddine karar verilmesini gerektiğini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı :

Davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının 15/05/2010 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kaybı oranının %29 olduğu; alınan kusur ve hesap bilirkişisi raporlarının dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilerek, davanın kısmen kabulüne, 204.798,23TL maddi, 25.000,00TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline yönelik hüküm tesis edilmiştir.

D) Davalıların İstinaf İtirazı :

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı :

Davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının 15/05/2010 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kaybı oranının %29 olduğu; alınan kusur ve hesap bilirkişisi raporlarının dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilerek, davanın kısmen kabulüne, 204.798,23TL maddi, 25.000,00TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline yönelik hüküm tesis edilmiştir.

D) Davalıların İstinaf İtirazı :

Davalı ... ... Bilgi Sistemleri Ltd Şt. Vekili, maluliyeti kabul etmediğini, ... Kurumundan rapor alınmasına dair itirazlarının dikkate alınmadığını, maluliyet oranın değişip değişmediğinin yerel mahkeme tarafından araştırılmadığını, geçici iş göremezlik zararının bile tam olarak belirlenmediğini, davacının diğer davalı Belediye’ye ait iş yerinde çalıştığını, kusuru kabul etmediğini, davacının kendi kusuru ile iş kazasının gerçekleştiğini, uyarılara rağmen davacı ve dava dışı iş arkadaşının arşiv dosya bağlarını lastik ile bağladıktan sonra ucuna kanca takarak el arabasına astıklarını, kancaların toplatıldığını, davacının sırf daha kolay taşımak için bu yöntemi kullandığını ve lastik bağın kancayı fırlatmasıyla kancanın davacının gözüne denk geldiğini, davacının diğer davalının gözetim ve denetiminde çalıştığını, eksiklik var ise diğer davalının kusuruna eklemesi gerektiğini, iş kazasının diğer davalının ekipmanlarıyla ve binasında meydana geldiğini, davacının kazadan sonrada aynı şekilde benzer işlerde çalıştığını ve benzer ücretlerle iş hayatını sürdürdüğünü, çalışamama hali ve boşta geçen süre bulunmadığını, bu husus dikkate alınmadan aktif dönem gelirinin hesaplandığını, pasif dönem hesabının da hatalı olduğunu ifade ederek, yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, işin hizmet alımı şeklinde diğer davalıya ihale edildiğini, alınan hizmetin teknik bir iş olduğunu, müvekkili belediyenin doğal işleri arasında olan bir konu olmadığını, anahtar teslimi iş verildiğini, asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının kazadan sonra da aynı şekilde benzer işlerde çalışmaya devam ettiğini, benzer ücretler ile işini sürdürdüğünü, maluliyeti nedeniyle çalışamama durumu olmadığını, kazanç sağladığını, bunun karar aşamasında gözetilmediğini, ayrı ayrı kusur oranları bulunan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğunu, kararın hatalı olduğunu beyanla, istinaf talepleri doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :