muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21774, Karar No: 2010/653, Tarih: 22.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21774 E.  ,  2010/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; yanların 2000 yılında evlendikleri, davalı kocanın hiç bir neden yokken 2004 yılında evi terkedip boşanma davası açtığı, boşanma talebinin reddedilip kesinleştiği, davacının kendi ailesi ile oturduğu, işi ve gelirinin bulunmadığı, hiç bir kusurlu hareketi olmamasına rağmen davacının muhtaç durumda yaşadığı ileri sürülerek, aylık 1.500 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; boşanma davası açılmakla kural olarak eşlerin ayrı yaşama hakkına sahip oldukları, ancak davanın reddinden sonra tedbir nafakası isteyen eşin boşanma davası açılması nedenleri dışındaki bir nedenle ayrı yaşama hakkının olduğunu kanıtlaması gerektiği, dava konusu olayda ise davacı delillerinin bu durumu kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... Medeni Kanununun 197/2. maddesine göre "Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır." 197/3. maddesinde ise; "Eşlerin biri, haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi üzerine de yukarıdaki istemlerde bulunabilir" düzenlemesi yer almıştır.

Her ne kadar temyiz isteminin duruşmalı olarak incelenmesi talep edilmiş ise de; davanın niteliği gereğince istemin reddi gerekmiştir.

Davada, ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak tedbir nafakası istenilmektedir.

Aleyhine boşanma davası açılan eşin, dava süresince ayrı yaşamda haklı olduğu açıktır. Ancak, davanın reddinden sonra ayrı yaşamın sona erdirilmesi ve birliğin tekrar kurulması gereklidir. Burada birliği tekrar kurma görevi boşanma davası reddedilen tarafa aittir. Somut olayda ise; ilk önce davalı kocanın boşanma davası açtığı, davacının da karşı dava ile boşanma isteminde bulunduğu, ancak her iki davanın da evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ispat edilemediğinden ayrı ayrı reddedildiği anlaşılmaktadır.

Boşanma istemlerinin reddinden sonra yanların bir araya gelmedikleri, birliğin tekrar kurulması için herhangi bir girişimde de bulunmadıkları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ancak, ilk önce boşanma davası açan ve ayrı yaşamı başlatan davalı kocadır. Ayrı yaşamı sona erdirme ve birliği yeniden tesis etme görevi de ona ait olmalıdır. Bu yönde herhangi bir ... girişiminde bulunmayan davalının birlikte yaşamdan kaçındığı kabul edilmelidir. Bu durumda, diğer eşin tedbir nafakası isteyebileceği TMK.nun 197/3. maddesinde açıklanmıştır.

O halde yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda davacı eşin birlikte yaşamdan kaçınan davalı eşten tedbir nafakası isteyebileceği gözetilerek, TMK. nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de nazara alınmak suretiyle davacı lehine uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken davanın tümden reddi doğru olmayıp, bozmayıp gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11979, Karar No: 2017/6726, Tarih: 09.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11979 E.  ,  2017/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait bedelsiz olan 2 adet teminat çekinin dava dışı ecza deposu tarafından davalı bankaya kullanılan kredinin teminatı olarak verildiğini, çeklerde rehin cirosunun geçersiz olduğunu, davalı bankanın yetkili hamil sayılamayacağını ve çeklerin karşılığı malların müvekkiline teslim edilmediğini ileri sürerek bu çeklerden 14.800,00 TL bedelli olanı nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin bedelsiz olduğu defisinin iyi niyetli hamil olan müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini, dava konusu çekin müvekkiline temlik cirosu ile devredildiğini belirterek davanın reddine ve %20 oranında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çekin üzerinde bedeli teminattır ya da bedeli rehindir ibaresi veya rehnetmeyi belirten diğer bir kayıt olmadığı, bu nedenle temlik cirosu sayılacağı ve davalı bankanın borçlunun zararına hareket ettiğinin ispatlanamadığı, yetkili hamil sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine, ihtiyati tedbir kararı nedeniyle davalı banka alacağına geç kavuştuğundan asıl alacağın %20’si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1144, Karar No: 2012/5509, Tarih: 05.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1144 E.  ,  2012/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 1 parsel sayılı 2813,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... davalı yararına edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın dere yatağı olduğundan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereği tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağı olup 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi hükmünde sözü edilen devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki ; dava ve temyize konu taşınmazın sınırında dere bulunmasına ve davanın kabulüne gerekçe olarak taşınmazın dere yatağı olduğu gösterilmesine rağmen, mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi için yapılan keşif sırasında, taşınmazın aktif dere yatağı içinde olup olmadığı konusunda bilgi ve uzmanlığına başvurulması gereken jeolog bilirkişi bulundurulmamıştır. Her ne kadar uzman ziraat bilirkişi, raporunun sonuç kısmında taşınmazın dere yatağı olduğunu bildirmiş ise de adı geçen ziraatçi bilirkişinin sıfatı ve uzmanlığı gözetildiğinde taşınmazın aktif dere yatağı olduğu konusunda görüş bildirmesi için yeterli uzmanlığa sahip, işin ehli bilirkişi olduğundan söz edilemez.

O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için; yöreyi iyi bilen yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, uzman fen, ziraat ve jeolog bilirkişiler ile tarafların gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı bu işin uzmanı jeolog bilirkişi marifetiyle araştırılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı zilyetlik konusunda somut, maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 05.09.2012 gününden oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/604, Karar No: 2019/2542, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/604 E.  ,  2019/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25707, Karar No: 2015/137, Tarih: 12.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25707 E.  ,  2015/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, her ne kadar asıl alacak yönünden, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş ise de hüküm fıkrasında kabul edilen asıl alacak miktarı (3696,84 TL) ile icra takibindeki miktar aynı olduğu için ortada reddedilecek bir alacak bulunmamaktadır

3- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında, icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Davaya konu somut olayda; davacının, başlattığı icra takibinin tarihi 30.03.2012 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasında yer alan “hükmedilen alacağın %20'si oranında” ibaresinin silinerek, yerine, “Asıl alacağın %40'ı oranında'' ibaresinin yazılmasına ve asıl alacak yönünden fazla isteğin reddine cümlesinin hükümden çıkartılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25582, Karar No: 2018/12036, Tarih: 25.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25582 E.  ,  2018/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı erkek tarafından süresinde sunulan cevap ve karşı dava dilekçesi davacı-karşı davalı kadına usulüne uygun olarak 28.10.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen kadın tarafından 07.12.2015 tarihinde yasal süresinden sonra cevaba cevap (karşı davaya cevap) dilekçesi sunulmuştur. Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarım genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davacı-karşı davalı kadın süresinde vermediği cevaba cevap (karşı davaya cevap) dilekçesinde yoksulluk nafakası talep etmiştir. Davalı-karşı davacı erkeğin bu talebe açık muvafakati olmayıp, davacı-karşı davalı tarafça usulüne uygun ıslah da yapılmamıştır. Bu halde, kadının talep ettiği yoksulluk nafakası talebi ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/20118, Karar No: 2010/950, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20118 E.  ,  2010/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığınin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığınin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden; imar uygulaması sonucu davacının uhdesinde kalan 1671 parsel ile davacıya hisse verilen 7133 ada 3 parselden geçen, dava konusu 9504 m2'lik Osmanca-Boğazatlama enerji nakil hattıyla, pilon yerinin bu parsellerin geldisi olan 1 pafta 593 parsel sayılı taşınmazda yapılan kamulaştırma sonucu önceki maliklerin 03.02.1989 tarihinde rızai ferağ verdikleri ve davacının da 19.09.1989 tarihinde satın alarak malik olduğu anlaşılmakla, kamulaştırma kesinleştiğinden bu enerji nakil hattı için irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedeli verilmemesi gerekirken, aksi düşüncelerle bedeline hükmedilmesi,

2-Davacının hissedar olduğu 7133 ada 3 parselde, dava konusu Tepeören-Paşaköy enerji nakil hattı geçtiği halde irtifak hakkının karşılığının hesap edilmemesi,

3-Dava konusu edilen imar uygulaması ile davacının uhdesinde bırakılan 1671 parselde pilon olmadığı halde, yüzölçümünden indirilmek suretiyle, Tepeören-Paşaköy enerji nakil hattından dolayı irtifak hakkı karşılığının eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2888, Karar No: 2017/8519, Tarih: 06.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2888 E.  ,  2017/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, manevi tazminatın miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen fiziksel şiddet vakıasına dilekçeler aşamasında davacı kadının dayanmadığı, dayanılmayan vakıa karşı tarafa kusur olarak yüklenemez ise de; gerçekleşen vakıalara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları versizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davacı vekili tahkikat aşamasında verdiği 16.04.2015 tarihli dilekçe ile 50.000 TL manevi tazminat talep etmiş, davalı ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmadığı gibi, davacı tarafından usulüne uygun şekilde yapılmış ıslah da bulunmamaktadır. Durum böyleyken, davacı kadının manevi tazminat isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının manevi tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/31155, Karar No: 2018/46, Tarih: 15.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/31155 E.  ,  2018/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kurumca görevlendirilen kurum yetkilileri ve .... Odasınca görevlendirilen denetçi eczacının da katılımı ile 23/11/2009 tarihinde o tarihte sahibi ve mesul müdürü olduğu ... Eczanesi'nde denetim yapıldığını, denetimde toplam 1.005,27 TL bedelli küpürü kesilmiş ilaç bulunduğunun iddia edildiğini, 1.005,27 TL olan küpürü kesilmiş ilaç bedelinin 5 katı turarı olan 5.026,35 TL cezai şart bedelinin kendisinden tahsil edileceği ve 6 ay süre ile sözleşmenin fesh edildiğine ilişkin kararın tebliğ edildiğini, 23/11/2009 tarihinde yapılan denetimde 4 adet reçete ve bu reçetelere ait ilaçların sahiplerinin belli olduğunu, ilgili kişilerin olay sonrasında davalı kuruma beyanda bulunduklarını, sözleşmenin 6 ay süre ile fesih edilmesi işleminin hukuku aykırı olduğunu, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulamasının da hukuka aykırılıktan iptalinin gerektiğini beyanla, fazlaya ilişkin hak ve iddiaları saklı kalmak kaydı ile davalı kurumun ... İl Müdürlüğü tarafından tebliğ edilen karar ile belirtilen 1.005,27 TL + 5.026,35 TL cezai şart olmak üzere toplam 6.031,62 TL borçlu olmadıklarının tespiti ile tahsil edilen bu paranın davalı kurumdan reeskont faizi ile birlikte alınarak tarafına ödenmesine, davalının haksız işlemi sebebi ile davalı kurumdan tahsil edemediği ilaç bedelinin tahsilinin gerektiğinin ile sözleşmenin 6 aylık feshinin hukuka uygun olmadığının tespiti ile devamının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalı idarenin protokolün 6.3.7 hükümlerine göre uygulanan cezai şart ve fesih işlemin koşulları oluşmadığının tespiti ile davacının borçlu olmadığının tespitine, 184,47 TL'nin dava tarihi olan 26/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 31.146,37 TL'nin dava tarihi olan 26/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine,karar verilmiş; hüküm, davalı tarafca temyiz edilmiştir.