muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10690, Karar No: 2019/6921, Tarih: 04.11.2019

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmeli, değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, uygulama kadastrosu komisyon kararında, tesis kadastrosu çalışmaları sırasında tersimat ve mürekkepleme hatası yapıldığı, bu hatanın komisyon tarafından giderilerek davacıya ait 133 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 228,41 metrekare, davalılara ait 133 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 266,97 metrekare yüzölçümü ile tespitine karar verildiği belirtildiği halde, komisyon kararında belirtilen tersimat ve boyama hatalarının nerede olduğu gösterilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilemez. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, davacı ve davalıya ait taşınmazları bir arada gösteren ve tesis kadastrosu sırasında tanzim edilen ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü çizelgesi örnekleri ile yukarıda belirtilen şekilde ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) ve hava fotoğrafları getirtilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra, önceki keşfe katılan bilirkişiler dışında oluşturulacak harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu, mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak, varsa yerleri bilirkişilere işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, üç kişilik teknik bilirkişi kuruluna yukarıda ayrıntıları gösterilen esaslara uygun şekilde araştırma ve inceleme yaptırılarak denetime ve hüküm vermeye elverişli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5636, Karar No: 2013/6497, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5636 E.  ,  2013/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/146, Karar No: 2009/195, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/5-146 E., 2009/195 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/5-146 E., 2009/195 K.**

**- YAĞMA

- ZORLA ALIKOYMA

- ZORLA IRZA GEÇME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 109 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 148 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 150 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

**"İçtihat Metni"**

Zorla alıkoyma, zorla ırza geçme ve yağma suçlarından hükümlü O.... H... hakkında, yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, zorla kaçırma ve zorla ırza geçme suçlarından uyarlama yapılmasına yer olmadığına, yağma suçu yönünden ise 5237 sayılı TCY’nın 148/1 maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, yağmaya konu malın değeri ve TCY’nın 61/1-d maddesi nazara alınarak ceza tertip edildiğinden ayrıca TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, hapis cezası tamamlanıncaya kadar TCY’nın 53/1. maddede sayılan haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin, B.......5. Ağır Ceza Mahkemesince 10.11.2005 gün ve 325-238 sayı ile verilen kararın, hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 20.02.2006 gün ve 514-926 sayı ile;

“Zorla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçlarından değerlendirme yapılırken 5252 sayılı Yasanın 9/3. ve CMK’nun 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün; önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümlü hakkında yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nun 148/1. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulurken, suça konu malın değerinin azlığı nazara alınıp, lehine 5237 sayılı TCK’nun 150/2. maddesinin tatbiki gerektiğinin düşünülmemesi”

” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 23.06.2006 gün ve 325-238 sayı ve özetle ilk bozma nedenine uymuş, ikinci bozma nedenine karşı, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin kararlarına dayanarak önceki hükümde direndiğini bildirmiş, ancak bu kez hükümlünün, cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı TCY’nın 102/2. maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, özgürlüğü kısıtlama suçundan 5237 sayılı TCY’nın 109/2-5. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, yağma suçundan da önceki hükümde olduğu gibi 5237 sayılı TCY’nın 148/1. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, yağmaya konu malın değeri ve TCY’nın 61/1-d maddesi nazara alınarak ceza tertip edildiğinden ayrıca TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, hapis cezası tamamlanıncaya kadar TCY’nın 53/1. maddede sayılan haklardan yoksun bırakılmasına karar vermiştir.

Bu kararın da hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının “

“eylemli uyma nedeniyle dosyanın Özel Daireye gönderilmesi, Özel Dairece yapılacak inceleme yönünden onama”

” istekli 22.06.2009 gün ve 231121 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkemenin uyarlamaya ilişkin ilk kararı gerekçesiz olup, doğrudan uygulamayı içermektedir. Nitekim Özel Dairenin ilk bozma nedeni de bu hususa ilişkindir. Bozmadan sonra yapılan yargılamada ise, ilk hükümde yer almayan yeni gerekçeler gösterilmiş ve ilk hükümden farklı yeni bir hüküm verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış kararlarında vurgulandığı üzere, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c)Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm; özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

Somut olayda, Yerel Mahkemece ilk hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken, herhangi bir gerekçe gösterilmediği halde, bu kez gerekçe gösterilmek suretiyle karar verilmiştir. İlk hükümde bulunmayan bu husus Özel Dairece denetlenmemiş olup, bu konuların ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı olmayıp, eylemli uyma sonucunda verilen yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın eylemli uyma nedeniyle temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Saptanan eylemli uyma nedeniyle dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2009 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13998, Karar No: 2023/7693, Tarih: 23.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/13998 E.  ,  2023/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyet hükmünün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2018/547 Esas, 2019/305 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2019/2004 E., 2020/1394 sayılı kararı ile, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.03.2022 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak;

1. Delillerin yetersiz olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına,

2. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren ... ... hesap kayıtlarının müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak;

1. Delillerin yetersiz olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına,

2. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren ... ... hesap kayıtlarının müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

3. Sanığın babasının devremülk alımı için ödemenin ... ... üzerinden yapılacak olması sebebiyle ... ... hesabına para yatırdığına, ödeme tarihi gelene kadar birkaç ay parasını vadeli hesapta tuttuğuna, daha sonra ... ... Katılım Bankası ile anlaşılması, erken ödeme durumunda indirim sunulması ve kendisinin hesabındaki vadenin dolmaması sebepleriyle annesinin hesabından ödeme yapıldığına,

4. Sanığın ... ... hesabında örgüt liderinin talimatından önce de işlemler yaptığına, başka bankalarla da ilgili dönemde çalıştığına, hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

5. Sanığın derneğe örgütsel saikle üye olup faaliyetlerine katıldığına dair delil bulunmadığına, yardım makbuzlarında imzasının da bulunmadığına,

6. Tanık beyanlarının örgütün operasyonel faaliyetlerinin başlamasından önceki sürece ilişkin olduğuna ve suç delili niteliğinin bulunmadığına,

7.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşması için sempati boyutunu aşan özel kastın bulunması gerektiğine,

8. 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi kapsamında hata hükümlerinin de değerlendirilmesi gerektiğine,

9. Bilirkişi Raporunun talimat döneminden önceki ve sonraki dönemleri kapsayacak şekilde düzenlenmesi ve raporda lehe tespitlerin de değerlendirilmesi gerektiğine,

10. Temel hak ve hürriyetlerin ve hukukun temel ilkelerinin ihlal edildiğine,

11. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine ve 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmaları, dosyaya sunduğu belgeler, ... ... hesap hareketlerine dair kayıtlar, Bilirkişi Raporu ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde hakkında yeterli bir delil bulunmayan, ... ... bakiye artışlarının dayanağını dosyaya sunduğu belgeler ile açıklayan, bu itibarla ... ... hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yardım kastı ile gerçekleştiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temel cezanın belirlendiği uygulama maddesinin “TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2 nci maddesi” olduğunun belirtilmesi gerekir iken “TCK'nun 220/7 nci maddesi delaleti ile TCK'nın 314/2 nci maddesi” olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2019/2004 Esas, 2020/1394 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6279, Karar No: 2010/6729, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6279 E.  ,  2010/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı iş sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 11.02.2007 tarihli “İş Akdi” başlıklı sözleşmede davacı yüklenici tarafından yapılacak işler belirtilmiş, iş bedeli 24.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Davacı yüklenici sözleşmede yazılı olan işler dışında fazla iş yaptığını iddia ederek, sözleşmeye konu işlerden ödenmeyen bedel yanında bunların bedeli olarak düzenlediği 10.08.2007 tarihli faturaya dayanarak 5.001,00 TL istekte bulunmuştur. Davalı iş sahibi davacı tarafından sözleşme dışı iş yapılmadığını, yapılan işlerin tamamının sözleşmeye dahil işler olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacı tarafın iddiaları bu faturaların doğru kabul edilerek karar oluşturulmuştur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı yüklenici tarafından sözleşme dışı iş yapılıp yapılmadığı konusudur. Bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor ve ek raporlarda bu konu değerlendirilmemiş, sözleşme dışı iş yapılıp yapılmadığı irdelenip açıklanmamıştır. Sözleşme dışı iş yapıldığının kabul edilebilmesi için sözleşmede yapımı kararlaştırılan işler dışında yüklenici tarafından işlerin yapıldığının açık şekilde belirlenmesi, sözleşme dışı iş varsa bunların kalem kalem gösterilmesi, bedellerinin de yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişiden rapor alınmadan davacı tarafın iddiaları ve faturası doğru kabul edilip esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişiden rapor alınmadan davacı tarafın iddiaları ve faturası doğru kabul edilip esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, dosyaya rapor veren bilirkişilerden yeniden ek rapor alınarak, davacı tarafından davalıya ait evde yapılan işler ile sözleşmede yapımı kararlaştırılan işler karşılaştırılmak suretiyle davacı tarafından sözleşme dışı iş yapılmışsa bunların kalem kalem belirlenmesinden sözleşme dışı işlerin bedellerinin yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplattırılmasından, bulunacak bu bedelin sözleşmede kararlaştırılan iş bedeline eklenmesinden, bulunacak miktardan önceki kararda olduğu gibi 1.851,00 TL ile davalı tarafından ödendiği uyuşmazlık konusu olmayan 19.000,00 TL'nin düşülmesi ile sonucuna göre karar oluşturulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.