muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3637, Karar No: 2013/7778, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3637 E.  ,  2013/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13097, Karar No: 2014/14801, Tarih: 29.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13097 E.  ,  2014/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2014/253-2014/212

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.04.2014 tarih ve 2014/253-2014/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, son beş aylık ücretinin ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davacının tacir sayılmadığı, uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle alakalı bulunmadığı, davanın ticari dava niteliğinde olmadığı, uyuşmazlığın davalı işveren ile şirkette genel müdür olarak görevlendirilen davacı arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı, davaya bakmakla iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel müdürünün şirket aleyhine açtığı ücret istemine ilişkindir.

Anonim şirket ile şirketi temsile yetkili murahhas üye veya müdürler arasındaki ilişki 6102 sayılı TTK'nın 365 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Yine TTK'nın 4. maddesinde bu kanundan kaynaklanan uyuşmazlıkların tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava olduğu belirtilmiş; aynı yasanın 5. maddesinde ise aksine hüküm bulunmadıkça tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerinin asliye ticaret mahkemesinde görüleceği öngörülmüştür. Bu durumda uyuşmazlığa konu davada asliye ticaret mahkemesi görevli bulunmasına rağmen görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/833, Karar No: 2020/415, Tarih: 13.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/833 E.  ,  2020/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 889-274

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'ın TCK'nın 85/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsuba ilişkin İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.05.2012 tarihli ve 706-880 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 24.09.2014 tarih ve 23834-18626 sayı ile;

“...İncelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafisinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü saat 18.00 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki aracıyla Karabağlar ilçesi, 3820 Sokak üzerinde seyir hâlindeyken, sanığın seyrine göre yolun solundan sağına doğru ailesiyle birlikte karşıya geçmekte olan 2004 doğumlu yayaya çarpması sonucunda yayanın öldüğü olayda; dosya içerisinde mevcut ve sanığa asli kusur veren bilirkişi raporu mahkemece hükme esas alınarak, temel cezanın tayininde kusur durumu esas alınmış ise de, 2004 doğumlu ölenin, yolu kontrol etmeden ve ailesinin elini bırakıp karşıya geçerken yolu bitirmek üzere olduğu olayda, yaya ile sanığın eşdeğer kusurlu oldukları anlaşılmakla; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınarak, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari hadden çok fazla uzaklaşılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2- TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı hâlinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre sabıkası ve dosyaya yansıyan olumsuz bir hâli bulunmayan sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ile TCK'nın 50/1-a maddesinin tatbik edilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 16.04.2015 tarih ve 889-274 sayı ile;

2- TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı hâlinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre sabıkası ve dosyaya yansıyan olumsuz bir hâli bulunmayan sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ile TCK'nın 50/1-a maddesinin tatbik edilmemesi,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 16.04.2015 tarih ve 889-274 sayı ile;

“...Dosya arasında hazırlıkta alınan bilirkişi raporunda sanığın asli kusurlu, maktulün tali kusurlu olduğu belirtildiğinden yargılama sırasında yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda da aynı durum tekrar edildiğinden, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinden ve rapor veren bilirkişilerin uzmanlığı da nazara alındığında, raporların usul ve yasaya uygun olduğu da anlaşıldığından Yargıtay'ın yaya ile sanığın eş değer kusurlu oldukları yönündeki görüşü dosya kapsamına uygun düşmediğinden (1) nolu madde açısından eski hükümde direnme kararı verildiği, yine (1) nolu ara kararda teşdidin derecesinde yanılgıya düşüldüğü belirtilmiş ise de, TCK'nın 85. maddesinde 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğünden, asgari ve azami hadler arasında tercih yapmak yetkisi dosya kapsamına göre olayın oluş şekline göre tarafların kusur oranları da nazara alınarak mahkeme hâkimine ait olduğundan bu takdiri yargılamayı yapan, katılanı ve acısını gören, sanığı gören kişi olarak en iyi şekilde mahkeme hâkimi yapabileceğinden, tarafları hiç görmeyen değerli Yargıtay üyelerimizin bu takdire müdahalelerinin yanlış olduğu da değerlendirilmek suretiyle sanığın yeniden taktiren ve teşdiden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılması cihetine gidildiği gibi gerekçemizde belirtilen diğer nedenler dışında TCK'nın 50/1-a maddesinin uygulanıp uygulanmaması konusunda da maddede belirtilen kriterleri değerlendirerek, tarafları gören, yargılamayı yapan mahkeme hâkimine ait olduğundan ve bu değerlendirme de mahkememizce en iyi şekilde yapılmış olduğundan bozma ilamındaki (2) nolu bent açısından da direnme kararı verildiği,” şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2015 tarihli ve 220256 sayılı “Onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 630-842 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 11.05.2017 tarih ve 26-3918 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- TCK'nın 85/1. maddesi gereğince 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçta temel cezanın 5 yıl olarak tayin edilmesinin,

2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK’nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmemesinin,

İsabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Soruşturma aşamasında 02.12.2011 tarihinde yapılan keşif tutanağına ve yapılan bu keşfe istinaden düzenlenen aynı tarihli bilirkişi raporuna göre; sanık ...’ın 27.11.2011 tarihinde saat 17.30 sıralarında sevk ve idaresindeki aracıyla Karabağlar ilçesi, 3820 Sokak üzerinde seyir hâlindeyken olay yerine geldiğinde, aracının sağ ön kısmıyla kendi seyrine göre yolun sol tarafından sağ tarafına yaya olarak geçmekte olan 2004 doğumlu ...’a çarptığı, çarpmanın etkisiyle ...’ın yaklaşık 15 metre ileriye doğru savrulduğu, akabinde aracın çarpma noktasından 30 metre ileride durduğu, kaza nedeniyle ...’ın hayatını kaybettiği, olay yerine intikal edildiğinde sanığın sevk ve idaresindeki aracın, yolun kenarında park hâlinde bulunduğu, sağ ön farının kırık ve cam parçalarının yerde bulunduğu, ayrıca sağ ön tamponunun da kırık olduğu hususlarının görüldüğü, sanığın, aracın hızını yolun ve havanın durumuna göre ayarlamadığı, dikkatsiz ve tedbirsiz davranmak suretiyle yolun karşı istikametine geçmeye çalışan ve geçişini tamamlamak üzere olan ölen ...'a çarpmak suretiyle asli kusurlu; ölenin ise karşıdan karşıya geçerken dikkatsiz ve tedbirsiz davranması, yoldan geçmekte olan araç trafiğine dikkat etmemesi nedenleriyle tali kusurlu olduğu,

Kovuşturma aşamasında yapılan keşif tutanağına ve yapılan bu keşfe istinaden düzenlenen 09.04.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; bahse konu kazanın meydana geldiği yerin iki şerit gidişli, iki şerit gelişli olarak düzenlendiği, orta düz kaplama çizgisiyle bölünmüş iki yönlü yol konumunda olduğu, kaza noktasında yolun düz, otoban istikametinde hafif rampa çıkışlı, 9 metre genişliğinde, asfalt kaplamalı olduğu, yolda aydınlatmanın, yaya kaldırımının, yol şerit çizgisinin mevcut olduğu, yolda herhangi bir yatay ve düşey işaretleme eksikliği veya yol kusurunun bulunmadığı, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile Bozyaka istikametinden otoban istikametine doğru seyir hâlinde iken, olay mahalline gelmeden 65 metre geride otobüs durağının bulunduğu yerde yolun sağında park etmiş araçların yanından önünde seyreden bir aracı sollayarak karşı yönden gelen araç trafiğine ait kısma geçerek seyrine devam ettiği sırada gidiş istikametine doğru yolun solundan sağına karşı tarafa ailesiyle birlikte geçmeye çalışan ve kaplama alanına giren ölen ...’ı gördüğü, çarpmamak için yolun sağ tarafına doğru manevra yaptığı ve kendi şeridine geçtiği sırada annesinin elini bırakarak kaplama alanı içerisinde koşarak yolun karşı tarafına geçmeye çalışan ölene kaldırıma çıkmasına 1 metre kala aracının sağ ön kısımlarıyla çarptığı, çarpmanın etkisiyle ölenin 15 metre ileriye doğru savrulduğu, olay nedeniyle yaralanan ölenin kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği, sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla meskun mahalde, görüş mesafesinin far ışığı ve sokak aydınlatmasıyla sağlandığı yolda, gece vakti seyir hâlinde iken mahal şartlarına göre kontrolsüz seyrettiği, görüş mesafesinin kontrol altında bulundurarak seyri sırasında yola gereken dikkat ve özeni göstermesi, aracın hızını yol, görüş, hava, trafik ve vasıtanın teknik özelliğini dikkate alarak müteyakkız şekil ve tedbir alabilecek düzeyde tutması gerekirken belirtilen hususlara riayet etmediği, hızını tedbir alabilecek düzeye düşürmediği, yer zemini üzerinde belirgin kaplama çizgisiyle oluşturulmuş çizgili alan üzerinde geçmenin yasak olduğu yerden yolun diğer kısmına geçtiği, sol taraftan kaplama alanına giren ve çarpışma noktasına kadar mesafeyi kat eden yayaları ve öleni gördüğünde olayı engellemek amacıyla etkili fren tertibatına başvurmadığı, yayanın gidiş istikametine yani sağ tarafına doğru direksiyon manevrasına başvurduğu sırada mevcut hızından dolayı ölene çarptığı, çarpma noktasından 15 metre ileriye doğru öleni savurduğu, sanığın bu şekildeki dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı davranışları nedeniyle asli kusurlu olduğu; ölen ..

...’ın ise ailesiyle birlikte yolun karşısına geçtiği sırada yolu yeterince kontrol etmeden, gelen aracın hız ve mesafesini dikkate almadan, kendine doğru yanaşan araca rağmen gidişe göre yolun solunda kontrolsüz bir şekilde ailesinin elini bırakarak, geçiş için sanık sürücünün manevra yaptığı yöne doğru koşarak sanığın gidiş yönünü kapattığı, kendi can güvenliğini tehlikeye atarak olaya sebebiyet vermesi nedeniyle kazanın oluşumunda tali derecede kusurlu bulunduğu,

Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığınca düzenlenen 20.02.2012 tarihli otopsi raporuna göre; ölenin ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu meydana geldiği,

27.11.2011 tarihinde saat 21.58’de yapılan ölçüme göre sanığın alkolsüz olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; ölen ...’ın babası olduğunu, olay tarihinde saat 17.30 sıralarında eşi tanık..., diğer oğlu... ve ölen oğlu ... ile birlikte 3820. Sokak üzerinden karşıdan karşıya geçeceklerini, eşi...’in ölen ve diğer çocuğu...’in elinden tuttuğunu, kendisinin de onların yanında bulunduğunu, karşıya geçecekleri sırada yolun sağına ve soluna baktıklarını, yolun sağından beyaz renkli Ford Transit marka bir aracın geldiğini gördüğünü, bu sırada yolun ortasına kadar geldiklerini, ardından sanığın ön farları yanmayan bir araç ile beyaz renkli Ford Transit marka aracın arkasından solladıktan sonra üzerlerine doğru geldiğini, eşi ve diğer oğlu...’i geriye doğru çektiğini ancak öleni çekemediğini, sanığın aracıyla ölene çarptığını, çarpma sonucu ölenin yaklaşık 30 metre havaya fırladığını, sanığın hiç fren yapmadığını ve çarpışma yerinden yaklaşık 50 metre sonra durabildiğini, sanığın en az 80-90 km hızla seyrettiğini, zararlarının karşılanmadığını, herhangi bir ödemede bulunulmadığını, başsağlığına dahi gelinmediğini,

Tanık ...; ölen ...’ın annesi olduğunu, olay tarihinde eşi olan katılan ... ve çocukları... ve ölen ... ile birlikte karşıdan karşıya geçmek için yola çıktıklarını, öleni sol elinden tuttuğunu, yolun ortasına geldiklerinde yolun sağından beyaz renkli bir minibüsün kendilerine doğru geldiğini gördüğünü, ancak bu aracın uzak olması nedeniyle karşıdan karşıya geçmeye devam ettiklerini, bu sırada sanığın kullandığı aracın söz konusu beyaz minibüsü hızla sollayıp üzerlerine geldiğini gördüğünü, olayın çok ani olması nedeniyle sağ elini tutan oğlu...’i geriye çektiğini fakat sol elini tutan oğlu öleni geriye çekemediğini, sanığın sevk ve idaresindeki aracın önlerinden geçerek kendilerinin bir adım önünde olan ölene çarptığını, çarpmanın etkisiyle ölenin havaya savrulduğunu, sanığın kullandığı aracın ise olay yerinin yaklaşık 40-50 metre ilerisinde durduğunu, sanığın hızının çok fazla olduğunu,

Tanık ... Mahkemece yapılan keşifte; ölen ...’ın amcası olduğunu, olay yerinin tam önünde bulunan ... isimli bakkal dükkanını işlettiğini, olay tarihinde saat 18.00 sıralarında dükkanın önünde olduğunu, kardeşi katılan ve eşi...’in iki çocuğuyla birlikte kendi dükkanının önünden karşı tarafa geçtikleri sırada beyaz renkli bir minibüsün yolun karşı tarafından geldiğini, sanığın idaresindeki aracın ise bu aracı sollayarak ilerlediğini, ölenin ailesiyle birlikte karşı kaldırıma yetişmelerine yaklaşık bir metre kala sanığın aracı ile ölene vurduğunu gördüğünü, ölenin yaklaşık 6-7 metre havaya fırladıktan sonra kaldırımın öteki tarafına düştüğünü, katılanın, tanık...’in ve diğer yeğeni...'in nasıl kurtulduklarını göremediğini, sanığın aniden sollama yaparak ölene vurduğunu, aracının farlarının yanmadığını, sinyal de vermediğini,

Tanık ... soruşturma aşamasında; ağabeyi olan sanığın kullandığı araçta eşi tanık..., yengesi tanık... ve yeğenleri ile birlikte bulunduğunu, yolun sol şeridinde karşı yönden gelen bir belediye otobüsünün durduğunu, bu otobüsün arkasından aniden ölenin yola fırladığını, sanığın ise aracın sağ ön kısmı ile ölene çarptığını, sanığın tahminen 50 km hızla seyrettiğini, ölenin otobüsün arkasından çıkmasının ardından sanığın fren yaparak aracı sağa doğru kırdığını ve durmak üzereyken ölene çarptığını,

Kovuşturma aşamasında; 3820. Sokak üzerinden evlerine doğru giderken yolun sol şeridinde bir belediye otobüsünün aşağıya doğru hareket ettiğini, kendilerinin de yolun sağından yukarıya doğru çıktıklarını, havanın karanlık, farlarının açık ve trafiğin de yoğun olduğunu, otobüsün arkasından birden ölenin yola fırladığını, ölenin annesi, babası ve diğer kardeşinin yolun ortasında kaldıklarını, sanığın fren yapmasına fırsat kalmadan yolun sağ tarafında kaldırıma 1 metre kala araç ile ölene çarptıklarını, yolun sağ tarafında da bir aracın park hâlinde olduğunu, olayın bu park hâlindeki aracın 1-2 metre gerisinde gerçekleştiğini, araçtan inip yardım istedikleri esnada karşı tarafın kendilerine saldırdıklarını,

Tanık ...; eşi olan sanığın kullandığı aracın arka koltuğunda tanık... ve çocuğuyla birlikte bulunduğunu, olay anını görmediğini, ancak farlarının yandığını, sanığın hızlı olmadığını, bir anda gürültü duyduğunu, akabinde sanığın aracı hemen durdurarak aşağı indiğini ve o anda eşi olan sanığın bir çocuğa çarptığını öğrendiğini, çevrede olan bağrışmalar üzerine orada bulunan esnafın kendisini ve eşini korumak amacıyla bir iş yerine götürdüklerini,

Tanık... ...; olay günü eşinin kardeşi olan sanığın kullandığı aracın arka koltuğunda tanık... ile oturduklarını, olayı görmediğini, olay yerine geldiklerinde bir gürültü duyduğunu, sanığın hemen aracı sağa çektiğini, aşağıya indiklerinde bir çocuğa çarptığını öğrendiğini, olay nedeniyle kendilerine saldıranlar olduğunu, bunun üzerine orada bulunanların kendilerini başka bir iş yerine götürerek sakladıklarını,

Beyan etmişlerdir.

Tanık... ...; olay günü eşinin kardeşi olan sanığın kullandığı aracın arka koltuğunda tanık... ile oturduklarını, olayı görmediğini, olay yerine geldiklerinde bir gürültü duyduğunu, sanığın hemen aracı sağa çektiğini, aşağıya indiklerinde bir çocuğa çarptığını öğrendiğini, olay nedeniyle kendilerine saldıranlar olduğunu, bunun üzerine orada bulunanların kendilerini başka bir iş yerine götürerek sakladıklarını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık savcılıkta; sevk ve idaresindeki aracıyla İzmir istikametinden otoyol istikametine doğru seyir hâlinde iken saat 18.00 sıralarında olayın gerçekleştiği yerde karşı taraftan bir belediye otobüsünün geldiğini, gidiş yönünün tersi istikametinden otobüsün arkasından ölenin aniden yola fırlaması üzerine ölene yolun ortasında çarptığını, frene basamadığını, çarpışma yerinden yaklaşık 10 metre sonra durduğunu, ardından aracından hemen inerek ölenin yanına gittiğini, orada bulunanların kendisini dövdüklerini, hızının yaklaşık 30-40 km olduğunu,

Mahkemede; olay mahalline geldiğinde karşı yönden gelen araçlar açısından sol şeridin ağır ve akıcı olduğunu, kendi yönünde ise aracın bulunmadığını, olay mahallinde yaya geçidinin olmadığını, karşı yönden gelen araçların arasında bir belediye otobüsünün olduğunu, yine sağ tarafta park etmiş bir araç da bulunduğunu, ölenin aniden önüne çıkması nedeniyle fren yapmaya fırsat bulamadığını, kusurunun olmadığını, üzgün olduğunu,

Savunmuştur.

Yerel Mahkemece, TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca temel ceza 5 yıl olarak belirlenmiş, TCK'nın 50/4. maddesi uygulanmamış, temel cezanın 5 yıl olarak belirlenmesine ilişkin olarak; “Suçun işleniş biçimi, suçun işlenilmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, zararın ve tehlikenin ağırlığı ve taksirin yoğunluğu, failin güttüğü amaç ve saiki gibi hususlar ile duruşmada izlenen kişiliğine göre cezanın üzerinde etkili olacağı, sanığın asli kusurlu oluşu, maktulün 17.11.2004 doğumlu oluşu, teşdiden belirlenen hapis cezasının sanık üzerinde caydırıcı olacağı, sanığın pişmanlık göstermemesi, suçunu inkâr etmesi nazara alınarak, 5237 sayılı Yasa’nın 61.maddesi gereğince sanık hakkında iki sınır arasındaki temel cezanın takdiren ve teşdiden” şeklinde, TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak da “Sanığın suçu işleyiş biçimi, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sırasında pişmanlık duymaması, sanığın asli kusurlu oluşu, maktulün 17.11.2004 doğumlu oluşu, hapis cezasının sanık üzerinde etkili ve caydırıcı olacağı, sanığın pişmanlık göstermemesi, suçunu inkâr etmesi ve suçun işlenişindeki özelliklere göre takdiren hakkında 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinde yer alan seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde gerekçe gösterilmiştir.

Uyuşmazlık konularının sırayla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- TCK’nın 85/1. maddesi gereğince 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçta, temel cezanın 5 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;