muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9346, Karar No: 2023/7824, Tarih: 12.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9346 E.  ,  2023/7824 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2015 tarihli ve 2014/325 Esas, 2015/70 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, katılanlar vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii ve müşteki Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.10.2019 tarihli ve 2017/3661 Esas, 2019/4116 Karar sayılı kararı ile, "Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın katılma hakkı" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2019 tarihli ve 2019/448 Esas, 2019/518 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiş, ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/110 Esas, 2020/246 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, suçun canavarca hisle ve tasarlanarak işlendiğine, sanığın en ağır ceza ile cezalandırılması, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, maktulün çocuk olması nedeniyle nitelikli hal bulunduğuna, üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, vekalet ücretine,

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, suça sürüklenen çocuğun maktulün yaşını bilmemesinin hata olarak kabul edilmesinin ve maktulün yaşı düzeltilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli halin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, maktulün çocuk olması nedeniyle nitelikli hal bulunduğuna, üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, vekalet ücretine,

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, suça sürüklenen çocuğun maktulün yaşını bilmemesinin hata olarak kabul edilmesinin ve maktulün yaşı düzeltilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli halin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunmanın şartlarının oluştuğuna, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı olmadığına, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması, beraat kararı verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ... ile maktul ...'in arkadaş oldukları, olayın hemen öncesinde birlikte alkol aldıkları, daha sonra eylemin gerçekleştiği okulun bahçesine gittikleri, burada bir süre sohbet ettikleri, daha sonra tartışmaya ve bağırmaya başladıkları, suça sürüklenen çocuğun tartışmanın ilerlemesi ile maktule çok sayıda bıçak darbesi ile vurduğu, akabinde tanıklar ..., Ömür, Murat'ın olay yerine geldiği, suça sürüklenen çocuğun bu esnada bıçağı fırlatarak eylemin gerçekleştiği okulun ön tarafına gittiği, tanıkların ambulans çağırdıkları, suça sürüklenen çocuğun tekrar maktulün yanına gittiği, maktulün yerde yaralı vaziyette kendisine hakaret etmesi üzerine, tekrar bıçaklayarak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Otopsi raporu, olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi, uzmanlık raporları, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar vekilinin, suçun canavarca hisle ve tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin, eksik incelemeye, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, meşru savunmanın şartlarının oluştuğuna, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı olmadığına, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması, beraat kararı verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar vekilinin, suçun canavarca hisle ve tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin, eksik incelemeye, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, meşru savunmanın şartlarının oluştuğuna, suça sürüklenen çocuğun öldürme kastı olmadığına, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması, beraat kararı verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suça sürüklenen çocuğun maktulü çok sayıda bıçak darbesi ile öldürdüğü, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma koşullarının oluşmadığı, suça sürüklenen çocuğun öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında suça sürüklenen çocuğun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yasal şartları oluşmadığından diğer lehe hükümlerin uygulanmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısının, maktulün çocuk olması nedeniyle nitelikli halin uygulanması gerektiğine ve katılan Bakanlık vekilinin, vekalet ücretine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Dosya kapsamına göre; maktul ile suça sürüklenen çocuğun arkadaş oldukları, olay günü birlikte alkol aldıkları, aralarında çıkan tartışma sonucunda suça sürüklenen çocuğun maktulü çok sayıda bıçak darbesi ile öldürdüğü olayda,

B. Katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısının, maktulün çocuk olması nedeniyle nitelikli halin uygulanması gerektiğine ve katılan Bakanlık vekilinin, vekalet ücretine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Dosya kapsamına göre; maktul ile suça sürüklenen çocuğun arkadaş oldukları, olay günü birlikte alkol aldıkları, aralarında çıkan tartışma sonucunda suça sürüklenen çocuğun maktulü çok sayıda bıçak darbesi ile öldürdüğü olayda,

1. Nüfus kayıtlarına göre 16.09.1996 doğumlu olan maktulün aile nüfus tablosu ve doğum tutanağı ile ilgili sağlık kuruluşundan doğum belgelerinin tasdikli suretlerinin getirilerek doğum tarihinin araştırılması, hastanede doğmadığının tespit edilmesi halinde maktulün doğum tarihi konusunda bilgisi muhtemel yakınlarının beyanlarının alınması, aşı kayıtlarının, okula başlama tarihlerine ilişkin belgelerinin getirilerek incelenmesi, gerekirse fethi kabir işlemi de yapılarak getirilen belgelerle birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi suretiyle maktulün yaşının tespit edilmesi yerine, yerinde olmayan gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2020/110 Esas, 2020/246 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7418, Karar No: 2010/4581, Tarih: 23.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/7418 E.  ,  2010/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, izin,fazla çalışma ücreti, hafta tatili

ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde dahili davalı Hazine Müsteşarlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açmış olduğu bu davada tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesini talep etmiş, mahkemece Hazine Müsteşarlığı davaya dahil edilerek, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, dahi davalı yönünden kabulüne dair karar verilmiştir.

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Bununla birlikte, davalı belediyenin tasarruf teşvik kesintisi ile katkı paylarını da içeren borçlarının yeniden yapılandırılması noktasında bir uzlaşmaya gidilip gidilmediği belirlenmeli, şayet böyle bir uzlaşmaya gidilmişse şimdiki gibi Hazine Müsteşarlığının sorumlu olduğuna dair karar verilmeli, böyle bir uzlaşma olmaması durumunda sorumluluğun davalı belediyeye ait olduğu kabul edilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda sözü edilen kararının ardından Dairemiz kararları bu yönde olup, yerel mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak

suretiyle davalı işverenin ve Hazine Müsteşarlığının sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16300, Karar No: 2008/1032, Tarih: 05.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16300 E.  ,  2008/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.11.2004, 11.11.2005 ve 05.05.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleşen davalarda davacılar, 85, 86, 90 ve 91 parsel sayılı taşınmazları yararına 90, 97 ve 114 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ; hükmü, 97 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş ve bu sürede de geçit için öngörülen bedel davanın daha başında belirlenmişse, bu bedelin ödenmesine karar verilmesi halinde, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunacağı durumlarda hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Geçit bedeli dava tarihi olan 5.5.2005 tarihine göre belirlenmiş ve geçit bedelinin belirlendiği tarih ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiştir. Taşınmaz malikinin mağduriyetinin önlenmesi için az yukarıda açıklandığı üzere geçit bedeli hüküm tarihine yakın yeni bir tarihe göre yeniden belirlenmelidir.

Karar açıklanan bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ Yukarıda ( 1 ) bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının iadesine, 5.2.2008 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12304, Karar No: 2023/11420, Tarih: 20.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12304 E.  ,  2023/11420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/100 E., 2018/677 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 1.5210.00434.63 sayılı işyeri dosyasında işlem gören davalı ...'na ait işyerinde çalışan işçilerden ... sigorta sicil numaralı sigortalısı ...'ın 05.01.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralandığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişleri tarafından hazırlanan rapora göre, ...'ın 5510 sayılı Kanun'un 3. Bölüm 13 üncü maddesine göre sigortalı olduğu ve meydana gelen kazanın iş kazası olduğu ve kazanın meydana gelmesinde işverenin %80 oranında kusuru bulunduğu, SGK müfettişleri tarafından hazırlanan rapora göre de meydana gelen kazanın iş kazası olup, kazanın meydana gelmesinde işverenin kusurunun bulunduğu, meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya 7.499,45 TL tedavi gideri ve 1.448,85 TL GİG ödemesi yapıldığı, kendinden beklenen dikkat ve özeni göstermeyen, koruyucu önlemleri almayan işverenin, kusurundan dolayı sorumlu olduğu gibi yanında çalışanların kusurlu davranışlarından da sorumlu olduğu, ayrıca istihdam eden olarak kusursuz sorumluluğu da bulunduğu iddiasıyla her türlü fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı tutmak kaydıyla 7.158,64 TL'nin gelir ve sarf tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumun, meydana gelen olayı iş kazası olarak değerlendirip 5510 sayılı Kanun çerçevesinde davalıdan kusurlu olduğundan bahisle, yaralanan kişiye yapılan ödemeyi faiziyle birlikte talep ettiği, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21 inci maddesinde düzenlenmesi üzerinde durma gereği de bulunduğu, bu düzenleme çerçevesinde davalının böyle bir olaydan sorumlu tutulabilmesi açısından, meydana gelen olayda ya kasıtlı olması ya da mevzuat gereğince iş güvenliğiyle ilgili olarak gerekli tedbirleri almamış olması gerektiği, olayın meydana geliş biçimine bakıldığında davalıya atfedilebilecek herhangi bir kusurdan söz edilemeyeceği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından 10.10.2013 tarihli ve 2011/1060 Esas, 2013/580 Karar sayılı kararla davacı Kurum tarafından iş kazası neticesinde yaralanan sigortalıya yapılan tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödemesinin davalı işverenden tahsiline ilişkin eldeki davanın açıldığı, meydana gelen iş kazasına ilişkin olarak aldırılan 05.03.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre kazanın oluşumunda davalı işverenin % 60 sigortalı işçinin % 40 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği, alınan kusur raporu doğrultusunda yapılan ödemelere ilişkin olarak sosyal güvenlik uzmanı bilirkişisi marifetiyle hesap raporu aldırıldığı, davalı işverenin kusur oranı uyarınca yapılan hesaplamaya göre davacı Kurumun rücu edebileceği miktarın 869,31 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 4.499,67 TL tedavi gideri olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacı Kurum tarafından ödenen 869,31TL geçici iş göremezlik ödeneğinin gelir onay tarihinden itibaren, 4.499,67 TL tedavi giderinin ise ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2013 tarihli ve 2011/1060 Esas, 2013/580 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemiz tarafından 04.12.2014 tarihli ve 2014/718 Esas, 2014/25605 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur:

"...davalı belediyede işçi olarak çalışan sigortalı, kanalizasyon çalışması sonrasında kanal içine boru döşerken kenara yığılan toprağın kayması sonucu ölmüş olup, mahkemece alınan kusura ilişkin rapor ile iş müfettişi raporu arasındaki kusur oranlarına yönelik çelişki giderilmeksizin karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşa ve mevzuata uygun çelişkiyi giderir mahiyette, yeniden kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir."

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar