muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17250, Karar No: 2015/31009, Tarih: 08.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17250 E.  ,  2015/31009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 2 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlu keşideci ... ve aval veren ... adına örnek (10) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçluların İİK'nun 168/4. maddesinde öngörülen (5) günlük yasal sürede icra mahkemesine başvurarak senetler üzerindeki keşideci ve aval veren imzasına itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda, grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 20.10.2014 tarihli raporda; bonolardaki ''... adına atılı bulunan imzaların, mevcut mukayese imzalarına kıyasen, ... eli mahsulü olduğunu gösterir nitelik ve yeterlikte uygun grafolojik bulgular tespit edilemediği'' ve yine '' ... adına atılı bulunan imzaların, mevcut mukayese imzalarına kıyasen, ... eli mahsulü olduğunu gösterir nitelik ve yeterlikte uygun grafolojik bulgular tespit edilemediği '' kanaati bildirilmiştir.

İtiraz üzerine; bu kez, grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 14.04.2015 tarihli raporda; 2 adet senet üzerinde ... adına atılı bulunan imzaların ... elinden çıkmadığı, ancak 2 adet senet üzerinde ... adına atılı bulunan kefil imzalarının mevcut mukayese imzalarında tespit edilen benzerliklere atfen ... elinden çıktığı, yönünde kanaat açıklandığı görülmüştür.

Mahkemece 2. rapor doğrultusunda borçlu ... yönünden itiraz isteminin kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verilirken borçlu ... yönünden itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 2.bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş ise de, 2. bilirkişi raporu, birinci rapora üstünlük sağlamayacağından bu rapora itibar edilerek sonuca gidilemez. Zira 2. rapor ... Dairesinden bile alınsa imza incelemesinde son merci olarak kabulü hususunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-282 sayılı kararı).

Ayrıca senet ön yüzünde atılı herhangi bir imzanın ... adına da atılmış olabileceği gözetilmeliyken anılan bilirkişi raporunda ''... adına'' atılı bulunan kefil imzalarının mevcut mukayese imzalarında tespit edilen benzerliklere atfen ... elinden çıktığı yönündeki değerlendirme doğru bulunmamışır.

O halde mahkemece, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için, yeniden ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için, yeniden ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7265, Karar No: 2013/8523, Tarih: 30.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7265 E.  ,  2013/8523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ...Köyünde bulunan takriben 2000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, orman kadastrosunun kesinleştiği 28.08.1993 tarihinden dava tarihi olan 17.07.2011 tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından esasa yönelik ve Hazine vekili tarafından vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 28.08.1992 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi, 1956 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Dava konusu taşınmaz, paftasına orman yazılarak tapulama harici bırakılmıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun uygulanmaya başladığı 10/10/1987 tarihinden önce 2613, 5602 ve 766 sayılı kanunların hükümlerine göre, kadastrosu yapılacağı ilân edilen ve önceden sınırları belirlenen çalışma alanları içerisindeki ormanlar tesbit dışı bırakılmıştır. Bir diğer anlatımla, arazi kadastrosu ekipleri ormanların kadastrosunu yapmamış, ancak bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp kesinleşen ve tapuya tescil edilen ormanlara ait kayıtlar, o birliğin çalışma alanının tapu kütüğüne aktarılmıştır (766 sayılı Kanun m. 46/3). Bölgede orman kadastrosu yapılmamışsa, arazi kadastrosunun yapılacağı bölgedeki ormanların sınırlandırılması Orman İdaresinden istenmiş, İdarenin orman sınırlarını belirlemesinden sonra arazi kadastro ekipleri bu sınırlamayı esas almak suretiyle, belirlenen orman sınırına girmeden arazi kadastro çalışmalarını yürütmüşlerdir. Bu uygulama, 3402 sayılı Kadastro Kanununun yürürlüğe girdiği 10/10/1987 tarihine kadar sürdürülmüş, 3402 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra ise anılan Kanunun 4. maddesi gereğince işlem yapılmıştır. Her olaya meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerinin uygulanması gerekir (H.G.K.'nun 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 ve 12.05.2004 gün 8-242-292 ve 12.03.2008 gün 2008/20-214-241sayılı kararları).

1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında davaya konu taşınmazın paftasına orman yazılarak tespit dışı bırakılmış ise de, daha sonra 1992 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içine alınmamıştır. Mahkemece yapılan keşifte dinlenen orman, ziraat ve yerel bilirkişiler, çekişmeli yerin köy boşluğu olduğunu, 1972 yılında köy tüzel kişiliği tarafından davacıya satıldığını, 25-30 yıl önce imar ve ihyasının tamamlandığını, üzerinde orman bitki örtüsü bulunmadığını, 30-35 yaşlı 24 adet ayva ağacı bulunduğu, kültür arazisi niteliği taşıyan yerlerden olduğunu, 1959 tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılmayan yer olduğunu açıklamışlardır. Dava konusu taşınmazın 1992 yılında kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı, öncesi itibariyle da orman sayılmayan yerlerden olduğu, ziraat bilirkişi raporuna göre tarım arazisi vasfında zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve öncesi itibarıyla köy boşluğu olduğu, köy boşluklarının Hazineye ait yerlerden olup zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu, mahallî bilirikişi ve tanık beyanlarına göre de davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, bu durumda davanın kabulü gerekir. Ancak, mahkemece Medenî Kanunun 713. maddesindeki kanunî ilanlar yaptırıldıktan sonra, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yönünden tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03/07/2005 tarih ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözönünde bulundurularak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bozma nedenine göre davalı Hazinenin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30.09.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24868, Karar No: 2014/23630, Tarih: 14.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24868 E.  ,  2014/23630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/60-2014/16

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Alacaklının temyiz itirazlarına gelince,

İİK.'nun 134/2. maddesi uyarınca, ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına hükmedilmesi gerekir. Para cezasına hükmedilmesi için işin esasına girilmesi yeterlidir. Yasada, ayrıca şikayetçinin kötüniyetli olmasına yönelik bir koşula yer verilmemiştir.

Mahkemece şikayetin esası incelenip ihalenin feshi isteminin reddine karar verildiğine göre, şikayetçi aleyhine yüzde on para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile "para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14214, Karar No: 2011/15846, Tarih: 21.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14214 E.  ,  2011/15846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.03.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dışı yüklenici ... ile davalı arsa sahipleri arasında 09.10.1995 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 1186 ada 5 sayılı parsel üzerindeki B Blokta 5 numaralı bağımsız bölümü 23.03.1996 tarihli adi yazılı sözleşmeyle temellük ettiğini, sözü edilen bağımsız bölümün adına tescilini, olmadığı takdirde sözleşmenin ifasını teminen yaptığı 1.182,00 TL harcamanın yaptırdığı, tespit masrafı 125,23 TL’nin, taşınmazda yapılan değer arttırıcı kalemler nedeniyle de 2.565,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi geriye etkili feshedildiğinden ve taşınmaz için harcanan giderlerden de davalı arsa sahipleri sorumlu olmayacağından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosya arasında yer alan bilgi ve belgelerden, 09.10.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahipleri tarafından açılan dava sonunda geriye etkili olarak feshedildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Geriye etkili feshedilen sözleşmeye dayanarak davacı davalılardan ifa talebinde bulunamayacağından tescil isteminin reddi doğrudur. Ancak;

Yüklenici ile yapıldığı iddia edilen 23.03.1996 tarihli adi yazılı sözleşme sebebiyle davacı tarafından yapılan giderlerden sözleşmenin ademi ifasından ötürü sorumlu olması gereken 23.03.1996 tarihli temlik sözleşmesinin diğer tarafı, yani yüklenicidir. Bu istemin de reddi doğru ise de az yukarıda sözü edildiği üzere arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi geriye etkili feshedildiğinden, temlik işlemine konu bağımsız bölüm arsa sahiplerine kalmıştır. Dolayısıyla, bağımsız bölümde artı değer yaratacak iş ve işlemler yapılmışsa bunlardan arsa sahipleri sorumlu olacağından bu kalemin incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Değinilen yönün gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8680, Karar No: 2011/14587, Tarih: 21.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8680 E.  ,  2011/14587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19149, Karar No: 2023/9066, Tarih: 14.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/19149 E.  ,  2023/9066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2081 E., 2018/674 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, bozma

Sanık ...'ün 13.06.2018 tarihli dilekçe ile hakkında verilen ek kararı temyiz ettiği ancak Tebliğname'de sanık ...'ın ek karar temyizi ile ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, sanık ...'ün 13.06.2018 tarihli dilekçesi yönünden ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9590, Karar No: 2023/904, Tarih: 06.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9590 E.  ,  2023/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kulp Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararının, taraflara tebliğine dair belge ile kararı temyiz eden bir kısım davalılar vekili ile davalı ... vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin, karşı tarafa tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Taraflara tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

Bir kısım davalılar vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin;

1. Davacı idare vekiline ve davalı ...'ye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a)Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Bir kısım davalılar vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi davacı idare vekiline ve davalı ...'ye tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek

a) Katılma yoluyla temyiz süresinin beklenmesi,

b)Kararın süresinde katılma yoluyla temyiz edilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27356, Karar No: 2013/23964, Tarih: 25.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/27356 E.  ,  2013/23964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı avukatı, taraflar arasında imzalanan ikale anlaşması uyarınca davalının kıdem ve ihbar tazminatları ile 12 aylık ücret ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak ödemenin noksan yapılması nedeniyle davalının aleyhine yürütülen icra takibine haksız itiraz ettiğini iddia ederek yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı avukatı, taahhüt edilen ödemelerin vergi kesintileri yapıldıktan sonra gerçekleştirildiğini, davacıya işsiz kalacağı süre kazançlarını telafi etmeye yönelik ödemenin Gelir Vergisi Kanununun 61. maddesi anlamında ücret olarak kabul edildiğini, sözkonusu ödemenin Gelir Vergisi Kanununun 25. maddesinde yer alan istisnalardan olmadığını, tevkifat yoluyla yapılan kesintinin vergi dairesine yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki deliller ve öğretim üyesi bilirkişi raporuna dayanarak taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacıya yapılması taahhüt edilen kıdem ve ihbar tazminatları yanında işsiz kalacağı süre kazançlarını telafi etmeye yönelik 12 aylık ek ödemenin gelir vergisinden muaf olup olmamasından kaynaklandığı, Gelir Vergisi Kanununun 25., 61. ve geçici 77. maddeleri uyarınca işe başlatmama tazminatlarının gelir vergisinden istisna olduğu, davacıya yapılan 12 aylık ek ödemeden gelir vergisi kesilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda; davalı işverenin davacının işsiz kalacağı süre kazançlarını telafi etmeye yönelik 12 aylık ek ödemeden gelir vergisi kesintisi yaparak işçiye ödeme yaptığını savunduğuna göre davacı işçi kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebilecektir.

İşçinin vergi kesilmesini gerektiren işçilik alacaklarında vergi yükümlüsü işçidir. Bu tazminat ve alacaklardan kesinti yaparak vergi dairesine işçi adına ödeme yükümlülüğü ise işverene aittir. Vergi Usul Kanunu bu konuda işvereni vergi sorumlusu olarak kabul etmiştir.

Diğer taraftan hangi tazminat ve alacaklardan vergi kesintisi yapılamayacağı, kanunlarda açıkça gösterilmiştir. Bunların tipik örneği kıdem ve işe başlatmama tazminatıdır. Bir tazminat veya alacağın vergi kesintisine tabii olup olmadığı, yasal düzenlemelerle bakılarak belirlenir.

Diğer taraftan hangi tazminat ve alacaklardan vergi kesintisi yapılamayacağı, kanunlarda açıkça gösterilmiştir. Bunların tipik örneği kıdem ve işe başlatmama tazminatıdır. Bir tazminat veya alacağın vergi kesintisine tabii olup olmadığı, yasal düzenlemelerle bakılarak belirlenir.

Davalının vergi kesintisi yaparak vergi dairesine ödemesinde yasaya aykırı bir yön yoktur. Kaldı ki davalı vergi sorumlusu olarak vergi yükümlüsü olan davacı adına kesinti yaptığını ve yatırdığını savunmuştur. Kesintiler Vergi Dairesine ödenmiş ise işverenin sorumluluğu ortadan kalkacaktır. Davacı kesinti yapılmaması iddiasında ise davasını işverene karşı değil, idari yargıda kesintiyi kabul eden Vergi Dairesine karşı dava açmalıdır. Somut uyuşmazlıkta vergi sorumlusu olan davalı işveren vergiyi yatırarak taraf olmaktan çıkmıştır. Bu nedenle açılan davanın husumet nedeni ile reddi gerekirken yazılı gerekçe ile esastan reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4377, Karar No: 2025/2936, Tarih: 29.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4377 E.  ,  2025/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/702 E., 2024/791 K.

HÜKÜM : Esastan ret

SAYISI : 2022/288 E., 2023/66 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA