muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/200, Karar No: 2013/1540, Tarih: 06.11.2013

HUMK’nun 288. (HMK’nun 200/I) maddesinde “senetle ispat” ve HUMK’nun 289. (HMK’nun 200/II) maddesinde de “senetle ispat gereken hallerde karşı tarafın açık muvafakati ile tanık dinlenebileceği” hususları düzenlenmektedir.

Senede bağlı olan her çeşit iddiaya karşı defi olarak ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler HUMK’nun 290. (HMK’nun 201) maddesinde belirtilen miktardan az olsa bile tanıkla ispat olunamaz.

HUMK’nun 293.maddesinde ise;

“Aşağıdaki hallerde her halde şahit ikame olunabilir:

1- Usul ve füru, birader ve hemşire veya karı koca ve kayınpeder ve valide ile damat ve gelin arasındaki muameleler,

2- Cürümden mütevellit olsun olmasın tazminatı müstelzim fiiller,

3- Yangın veya kazayı bahri veyahut düşman istilası gibi senet alınması gayrimümkün veya fevkalade müşkül hallerde yapılan muameleler.

4- Halin icabına ve iki tarafın vaziyetlerine nazaran senede raptı müteamil olmıyan muameleler,

5- Akitlerde hata, hile, gabin, cebir ve ikrah vukuu”

hükmü yer almakta olup, HMK’nun 203. maddesinde de benzer düzenleme yer almıştır.

Usul hukukumuzda senede karşı senetle ispat zorunluluğu ilkesi kabul edilmiştir. Senede bağlı olan her çeşit iddiaya karşı def'i (savunma) olarak ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler, m.290'daki meblağdan az bir miktara ilişkin olsa bile tanıkla ispat olunamaz; ancak senet (kesin delil) ile ispat edilebilir.

Hemen belirtmek gerekir ki, senede karşı senetle ispat zorunluluğuna ilişkin kuralın istisnaları bulunmakta olup; hata, hile ve ikrah iddiaları bu istisnalar arasında yer almaktadır(HMUK. 293/5; HMK 203/ç). Hata, hile ve ikrah vakıaları senede bağlanması mümkün olmayan iddialardır ve senetle ispat edilmesinde maddi imkansızlık vardır. Şu halde bu iddiaların tanıkla ispat edilebilmesi doğaldır.

Eldeki davada davacılar 30/08/2003 tarihli sözleşmede "ekte bulunanlar" ve "demirbaşlar" ibarelerinin davalılar tarafından hile sonucu eklendiğini ileri sürmüş olup, hile iddiası senede bağlanması mümkün olmayan iddialardan olduğundan, senetle ispat edilmesinde maddi imkansızlık bulunmaktadır. Bu nedenle davacıların hile iddialarında yukarıya metni aynen alınan HUMK.'nun 293.maddesinin 5.bendi (HMK’nun m. 203/ç) uyarınca tanık dinletmeleri olanaklıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında, Mahkemece yapılacak iş; davacıların tanık listesinde adları geçen kişileri dinleyerek, dosyada bulunan ve toplanacak diğer deliller de bir bütün olarak değerlendirilip, asıl ve birleşen davadaki istemler hakkında oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek olmalıdır.

Hal böyle olunca; aynı hususa işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; aynı hususa işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :  Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma ilamında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca, tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35, Karar No: 2012/16752, Tarih: 15.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/35 E.  ,  2012/16752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar temyiz edene 21.06.2011 tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 08.07.2011 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25077, Karar No: 2015/26404, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25077 E.  ,  2015/26404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 2007 yılı Kasım ayından iş akdinin feshedildiği 13.09.2010 tarihine kadar kimyasal işçisi olarak çalıştığını, son aldığı ücretin 750,00 TL olduğunu, iş akdinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı Yasanın 25/II maddesi uyarınca haklı neden iddiasına dayanılarak feshedildiğini, Sakarya İş Mahkemesinin 2010/899 E, ve 2010/1058 K. sayılı dosyasından, davalı işverene karşı işe iade iavası açıldığını ve mahkemece bu taleplerinin kabul edildiğini, bahse konu kararın, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2011/14138 E. Ve 2012/7806 K. sayılı ilamı ile onandığını, iddia edilerek haksız fesihten doğan ve ödemesi yapılmayan kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işe iade davasında kararın kesinleşmesinden sonra gönderilen ihtarnameyle işe başlatılmasının talep ettiğini, ihtarnamenin 31/05/2012 tarihinde tebliğ edildiğini yasal bir aylık süre içerisinde 29/06/2012 tarihinde Beyoğlu 54. Noterliğince çekilen ihtarnameyle davacının işe başlamasının istenildiğini, bu ihtarnamenin küçük söğütlü mahallesi papatya sokak no:41 Söğütlü adresine 06/07/2012 tarihinde tebliğ edilmişse de davacının bu adresten ayrılması sebebiyle tebliğ edilemeden bir daha iade edildiği, bu durumda işe iade davasına konu olan feshin haklı feshe dönüştüğünü bu yönüyle de davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 23.02.2015 tarih, 2013/ 12016 Esas, 2015/ 7670 Karar sayılı “davalı işverenin işe davetinin usulüne uygun olup olmadığı, başka bir deyişle samimi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre esasa girilerek karar verilmesi” yönündeki bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davalı işverenin usulüne uygun şekilde davacıyı işe davet ettiği, ancak davacının adres değişikliğini bildirmediği için kendi kusuruyla tebliğin yapılamamasına yol açtığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesi davacının adres değişikliğini bildirmemesi nedeniyle işe davet ihtarını kendi kusuru ile tebliğ alamadığı kabul edilmiş ise de; somut olayda davacının iş akdi davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedilmediğinden davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmalıdır. Her ne kadar davacının işe gelip başlamadığı sabit ise de; iş güvencesinden yararlanmaması kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkını ortadan kaldırmayacaktır. Mahkemece yapılacak iş; ilk fesih tarihine göre belirlenecek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerini hüküm altına almaktır. Yazılı gerekçe ile taleplerin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2967, Karar No: 2012/34229, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2967 E.  ,  2012/34229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özgür Kağıt San. Tic. Ltd. Şti.

HÜKÜM : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’un 102/4. maddesine göre hesaplanan beş yıllık asli dava zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 05.09.2005 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7197, Karar No: 2018/3687, Tarih: 18.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7197 E.  ,  2018/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nın 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; sanığın yokluğunda verilen hükümde sürenin başlangıcı ve başvuru şekilleri belirtilmediğinden sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-213 sayılı VUK’nın 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b)Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır.”

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları gerçekleştirilecektir. VUK’nın 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

Somut olayda ,... Emniyet Müdürlüğünce yapılan aramada suça konu defter ve belgelerin ele geçirilmiş olduğu vergi suçu raporu içeriğinden anlaşılmakta ise de; yürütülen soruşturmanın konusunun genel hükümlere yönelik bir suça mı ya da VUK’nın 359. maddesi kapsamında olan eylemlere yönelik mi olduğunun anlaşılamadığı VUK’nın 359. maddesi kapsamında ise VUK’nın 142. maddesindeki özel hükümlere uygun bir arama yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından tespit edilemediğinden, öncelikle arama kararına dayanak teşkil eden dosya içeriğine ilişkin bilgi ve belgeler ile arama karar ve tutanakları temin edilip, aramanın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, usulüne uygun olarak yapılmadığının belirlenmesi halinde, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin tek başına hükme esas alınamayağı cihetle, özellikle henüz zamanaşımına uğramamış olan 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait eylemler için bu aramada elde edilen belgelerin delil olarak kullanılıp kullanılmadığı değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında vergi dairesince verilen ve dava şartı olan mütalaa ile 26.11.2008 tarihli iddianamede 2003-2004-2005-2006 ve 2007 takvim yıllarında defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter ve belgelere kaydettiği iddiasına yer verildiği, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden tek hüküm kurulması,

3-En aleyhe kabulle ''31.12.2007'' olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında vergi suçu raporunun düzenlenme tarihi olan ''23.10.2008'' şeklinde yazılması,

4-Suç tarihinde 213 sayılı kanunun 359/a-1 maddesinde öngörülen ceza alt sınırı altı ay hapis cezası olmasına karşın, teşdit gerekçeside belirtilmeden temel cezanın bir yıl hapis olarak belirlenmesi,

5-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca “1.500,00 TL” maktu vekalet ücretine hükmolunması yerine, vekalet ücreti miktarının “575,00 TL” olarak eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8199, Karar No: 2012/16952, Tarih: 10.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8199 E.  ,  2012/16952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Katılan vekilinin 2005 takvim yılına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/3338 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasından bir hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; bu konuda mahallinde bir karar verilmesi mümkün olup, temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin konusu olmayan temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2008 tarih ve 2008/3338 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı halde, iddianame dışına çıkılmak suretiyle 2002 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiyedayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31506, Karar No: 2014/32040, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31506 E.  ,  2014/32040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/427-2014/719

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10673, Karar No: 2017/3200, Tarih: 24.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/10673 E.  ,  2017/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih talebinin reddine dair yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı ek kararın; Dairemizin 27/04/2016 gün ve 2016/2006 - 2016/5668 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, istihkak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ...'nün temyizi üzerine Dairemizce onanmış ve davalının karar düzeltme istemi de reddedilerek 16/05/2013 tarihinde dosya kesinleşmiştir. Davalı ... 02/09/2015 tarihli dilekçe ile, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olunmasına rağmen kurumun yargılama harcından sorumlu tutulduğunu belirterek bu hususta mahkemeden tavzih talebinde bulunmuştur. Mahkemece; 03/09/2015 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş; davalı ... tarafından tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın temyizi üzerine Dairemizin 27/04/2016 gün, 2016/2006-5668 esas ve karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verilmiş; davalı ...'nün karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden ele alınıp incelenmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince genel bütçeye dahil idarelerin bu Kanun'un 1 ve 3 sayılı tarifelere giren bütün işlemleri harçtan muaftır. Harçlar Kanunu hakimin bu hususu re'sen gözetmesi gerektiğini hükme bağlamıştır. Bu husus yargılamanın her aşamasında ileri sürülebildiği gibi hakim ve Yargıtay tarafından da re'sen gözetilmelidir. Davaya konu olayda da bu hususta tavzih talebinde bulunulduğuna göre istemin kabulüne karar verilmesi gerekir.

Tavzih talebinin reddine ilişkin 03/09/2015 tarihli ek kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, davalı ...'nün karar düzeltme istemi HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli ve Dairemizin onama kararı kaldırılmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 27/04/2016 gün ve 2016/2006 esas -2016/5668 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına; tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14617, Karar No: 2014/3835, Tarih: 11.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14617 E.  ,  2014/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hırsızlık yapmak için gece vakti ilköğretim okuluna giren suça sürüklenen çocuk hakkında geceleyin birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8819, Karar No: 2015/2326, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8819 E.  ,  2015/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.