muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12033, Karar No: 2014/15936, Tarih: 16.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/12033 E.  ,  2014/15936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2013/367423

Mahkemesi : Şarkikarağaç Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09.08.2012

Esas Karar No: : 2006/146 -2007/14

Dairemizin 22/01/2014 gün ve 2013/31774 esas, 2014/2018 sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28.03.2014 tarih 2013/367423 sayılı itiraznamesi ile; Kasten yaralama suçundan sanık H.. A.. hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2007 tarihli 2006/146 esas, 2007/14 sayılı kararını müteakip, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın müsadere talebi üzerine Hasan Hüseyin Mutlu'ya ait Seteten Oeligi marka 16 cal. Av tüfeği, 29 adet dolu fişek ve 1 adet fişekliğin, 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 36/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/1. maddeleri uyarınca müsaderesine dair Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 09.08.2012 tarihli 2006/146 esas, 2007/14 sayılı ek kararına karşı, suç tarihinin 26.02.1999 olduğu nazara alındığında, lehe olan 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 36. maddesindeki "Mahkumiyet halinde cürüm veya kabahatte kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan veya fiilin irtikabından husule gelen eşya fiilde methali olmayan kimselere ait olmamak şartıyla mahkemece zabıt ve müsadere olunur. Kullanılması, yapılması, taşınması, bulundurulması ve satılması cürüm veya kabahat teşkil eden eşya bir ceza mahkumiyeti olmasa ve faile ait bulunmasa bile mutlaka zabıt ve müsadere olunur..." şeklindeki düzenleme uyarınca, söz konusu eşyaların müsadereye konu edilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur.

Dairemizin, 22/01/2014 gün ve 2013/31774 esas, 2014/2018 sayılı ilamıyla özetle; Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, yerel Mahkeme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (b) bendi gereğince kanun yararına bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Müsadereye konu av tüfeği, dolu fişekler ile fişekliğin sahibi hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmediği halde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 36.maddesi hükmüne aykırı olarak müsadere kararı verilmesinden dolayı yerel mahkemenin ek kararı hukuka aykırıdır. Özel Dairenin bu nedene dayanarak hükmü kanun yararına bozması isabetlidir. Ancak, Yüksek Dairenin, yerel mahkemenin müsadere kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223.maddesinde sayılan ve davayı da esastan çözen mahkumiyet dışı bir karar olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin fıkrasının (c) bendi gereğince yeniden yargılama yapılmasının mümkün olmadığını gözeterek, kanun yararına bozma isteminin kabulünden sonra hukuka aykırılığı gideren

kararı da vermesi yerine kararın, aynı Kanun’un 309.maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca bozulmasına ve hukuka aykırılığın giderilmesi işlemini yerel mahkemeye bırakmasının isabetli olmadığı kanaati ile Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 22/01/2014 gün ve 2013/31774 esas, 2014/2018 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3) Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 09.08.2012 tarihli 2006/146 esas, 2007/14 sayılı ek kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin ( c ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, emanetin 1999/18 av tüfeğinin, 2521 sayılı Kanun’un 13.maddesi gereğince gerekli işlemlerin yapılması için mahalli kolluk birimine teslimine, dolu fişekler ile fişekliğin ise sahibine iadesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

E. GÖKCEN

Üye

S. KOCALAR

Üye

M. Ş. GÜNAYDIN

Üye

Z. TEKİRDAĞ

Üye

O. ATALAY

Karşılaştırıldı.

AA./TH.
Yargıtay — Esas No: 2017/5137, Karar No: 2019/1607, Tarih: 27.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5137 E.  ,  2019/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen .../03/2017 tarih ve 2015/338 E. - 2017/78 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 14/09/2017 tarih ve 2017/694-2017/775 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ..., ... ve ... Otogarlarını işlettiğini, müvekkili tarafından 2014/78771 sayılı “AV AVRASYA+ŞEKİL” ibareli 37, 39, 43 ve 45. sınıflardaki hizmetleri kapsayan marka başvurusu yapıldığını, ...'nın 2015-M-7129 sayılı kararı ile dava dışı şirketlere ait "AVRASYA" ibareli markalar gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca 37, 39, 43 ve 45. sınıfları bakımından kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin markasının redde mesnet markalarla aynı ya da ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığını, yazılış ve tertip tarzlarının ve şekil unsularının farklı bulunduğunu, "AVRASYA" markasının zayıf bir marka olduğunu, müvekkilinin markasında özellikle “AV” ibaresinin ön planda bulunduğunu, TPMK nezdinde “AVRASYA” ibareli 328 adet markaya ulaşıldığını, markalar arasındaki iltibasın küçük değişikliklerle bertaraf edilmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek ...'nın anılan kararının iptaline, marka başvurularının tüm hizmetler yönünden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, başvuru ve mesnet markalarda ilk bakışta göze çarpan ortak unsurun "AVRASYA" ibaresi olduğu, bazı mal ve hizmetlerin aynı/benzer bulunduğu, bazı mal ve hizmetlerin ise benzer olmadığı anlaşılmışsa da, markaların hedef kitle üzerinde bıraktıkları görüntü ve genel izlenim dikkate alındığında, başvuruda yer alan turuncu renkli dikdörtgen, sarı

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, başvuru ve mesnet markalarda ilk bakışta göze çarpan ortak unsurun "AVRASYA" ibaresi olduğu, bazı mal ve hizmetlerin aynı/benzer bulunduğu, bazı mal ve hizmetlerin ise benzer olmadığı anlaşılmışsa da, markaların hedef kitle üzerinde bıraktıkları görüntü ve genel izlenim dikkate alındığında, başvuruda yer alan turuncu renkli dikdörtgen, sarı

renkli üçgen, mavi renkli ters üçgen ve lacivert renkli dikdörgen şeklindeki şekil unsurlarının bu markaya diğer mesnetlere göre daha ziyade ayırt edicilik vasfı kazandırdığı, bu renkli şekil görselinin markaya asli unsura yakın ayırt edicilik kattığı, bu açılardan mesnet markalardaki görseller ile başvuru markası arasındaki görsel arasında farklılıklar bulunduğu, dolayısıyla markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesinde geçen "aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer" ibaresi ile tanımlanan mutlak red sebebinin somut olayda gerçekleşmediği gerekçesi ile davalı ...'nın 2015-M-7129 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının “AV AVRASYA+ŞEKİL” ibareli marka tescil başvurusu ile redde mesnet "AVRASYA" ibareli markalar arasında, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesinde geçen, "aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer" ibaresi ile tanımlanan ve mutlak ret sebebi oluşturacak derecede bir benzerliğin bulunmadığı, yine davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde, açıkça bir tescil talebinde bulunulmadığından mahkemece açıkça tescil talebi anlamına gelmeyen "başvurunun kabulüne karar verilmesi" istemi yönünden herhangi bir hüküm tesis edilmemiş olmasında bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32133, Karar No: 2016/8356, Tarih: 04.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32133 E.  ,  2016/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM :Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın savunmasında olay günü kızları olan Yağmur'a televizyonu açma meselesinden kaynaklı eşi ile tartıştıklarını akabinde eşi olan katılanın kendisine yumruk sallamak suretiyle saldırdığını beyan etmesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK' nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/905, Karar No: 2012/3819, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/905 E.  ,  2012/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

MK.nun 6.maddesi gereğince ispat yükümlülüğü davacı tarafta olup Dairenin geri çevirme kararında istenilen belgeler iddianın ispatı zımnında dosyaya getirilmesi gereken belgelerdendir. Bu nedenle geri çevirme kararının yerine getirilmesi için yapılması gereken giderlerden davacı taraf sorumlu olup, mahkemece bu masrafların HUMK.nun 434.maddesi uyarınca davalı tarafça karşılanması hususunda muhtıra gönderilmesi ve masrafların yatırılmaması nedeniyle 22.9.2011 tarihli ek karar ile davalı şirket temsilcisinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi doğru olmadığından, davalı şirket temsilcisinin 4.11.2011 tarihli ek kararın temyizine ilişkin temyiz talebinin kabulü ile mahkemenin 22.9.2011 tarih 2009/315-2010/271 sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararının ortadan kaldırılmasına ve masrafı davacı taraftan alınarak Dairenin 28.4.2011 gün 2010/10791-2011/4026 sayılı ilamında 3 ayrı bent halinde belirtilen geri çevirme kararının aynen yerine getirilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Tur. Mot. Araç. San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisinin ek kararı temyiz talebinin kabulü ile mahkemenin 22.9.2011 gün 2009/315-2010/271 sayılı ek kararının ortadan kaldırılmasına, masrafı davacı tarafından karşılanmak üzere Dairenin 28.4.2011 gün 2010/10791-2011/4026 sayılı ilamında belirtilen geri çevirme kararının yerine getirilmesine, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5450, Karar No: 2014/32285, Tarih: 17.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/5450 E.  ,  2014/32285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İnegöl 100. yıl İlköğretim Okulunda sözleşmeli memur olarak çalışan mağdurun odasında bulunan dolabından hırsızlık yaptığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüş, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1. maddesinin (a) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (b) bendi ile hakkında hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı CGTİHK'nın 106/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususlarının'' ibaresi çıkarılarak yerine ''...nin'' ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11729, Karar No: 2017/2135, Tarih: 11.05.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/11729 E.  ,  2017/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, Kooperatifler Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında değişen suç vasfı ile görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet 2- Sanıklar ... ve ... hakkında Kooperatifler Kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tayin olunan ve ertelenen hapis cezasının kısa süreli olduğu gözetilmeden TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Sanıklar ... ve ...’in suçlamaya konu eylemlerinin hukuki anlamda tek fiil oluşturması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen tüm sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. nolu bendinde yer alan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna ve hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan sanıklar ... ve ... haklarında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç nedeniyle artırım yapılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından ayrı ayrı çıkarılması ile hüküm fıkrasında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "1 ay hapis ve 30 gün adli para cezası" ibaresinin "25 gün hapis ve 25 gün adli para cezası" ve TCK 50/1-3 ve 52/2 maddelerinin tatbikinde yer alan “Sanıklara verilen gün karşılığı adli para cezasının, sanıkların ekonomik durumu da göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK 52/2 maddesi uyarınca beher günü takdiren 20 TL'den hesap edilerek 600 TL Adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kısa süreli hapis cezası TCK 50/1-3 maddesi uyarınca ve TCK 52/2 maddesi uyarınca beher günü 20 TL'den hesap edilerek 600 TL adli para cezasına çevrilmesine, Sanıkların neticeten 600 TL Adli para ve 600 TL Adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ibarelerinin "Sanıklara verilen gün karşılığı adli para cezasının, sanıkların ekonomik durumu da göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK 52/2 maddesi uyarınca beher günü takdiren 20 TL'den hesap edilerek 500 TL Adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kısa süreli hapis cezası TCK 50/1-3 maddesi uyarınca ve TCK 52/2 maddesi uyarınca beher günü 20 TL'den hesap edilerek 500 TL adli para cezasına çevrilmesine, Sanıkların neticeten 500 TL Adli para ve 500 TL Adli para cezası ile cezalandırılmalarına" şeklinde değiştirilmesi ve mahkemenin alt sınırdan ceza tayinine yönelik takdiri de gözetilerek hüküm fıkrasının 1. bendine, "TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, 3 ay 4 gün süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına" hüküm fıkrasının 2. bendine ise "TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar ... ve ...’in aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, 13 gün süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4186, Karar No: 2015/2232, Tarih: 19.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/4186 E.  ,  2015/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2011/632-2013/497 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/02/2015 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. .... ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 09.12.2011 tarihli işyeri devir sözleşmesi akdedildiğini, anlaşma gereği 38.500 TL bedelin, 20.000 TL'nin davalıya elden ödendiğini, kalan 18.500 TL için de bir adet tarihsiz senet düzenlenerek davalıya verildiğini, davalının sözleşme öncesi hazırlık görüşmeleri sırasında, müvekkilinin iradesini sakatladığını, zira, işyerinin günlük 500-600 TL ciro yaptığını, Ümraniye'de de işyeri olması sebebi ile her ikisini birlikte işletmekte zorlandığını, bu nedenle devretmek istediğini beyan ettiğini, davacının işyerinde bir hafta deneme yapıp, sonra sözleşmeyi devam ettireceğini, aksi takdirde feshedeceklerini belirterek anlaşmanın yapıldığını, müvekkilinin bu şartlarda işyerini devralıp, kısa bir süre önce işletmeye başladığını, işyerindeki günlük cironun söylendiği gibi olmayıp, 70-80 TL'yi ancak bulduğunu, yine sözleşme kurulurken kiracı olduğu işyerinin sahibi ile konuştuğunu ve aynı şartlarla devam edeceğini söylediğini ancak mal sahibinin davacıdan daha yüksek bedel istediği gibi tahliye riski ile karşılaştıklarını ileri sürerek müvekkilinin hukuken iradesinin fesada uğratıldığı gerekçesi ile sözleşmenin iptaline, ödenen 20.000 TL'nin davalıdan tahsiline ve senedin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dosya ile birleştirilen Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/929 E sayılı dava dosyasında davacı ... vekili, yargılama devam ederken, İcra Müdürlüğü'nün 2012/4834 esasında kayıtlı takip dosyası ile davalı ...'in müvekkili aleyhine, 18.500 TL tutarlı senet bedelinin tahsili istemi ile takip başlattığını ileri sürerek takip konusu senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işyerinin mal sahibi ile de kira konusunda mutabakata vardıktan sonra 09.12.2011 tarihinde işyerinin, anahtar ve demirbaşları ile birlikte davacıya devredildiğini, anlaşmadan bir kaç gün sonra davacının gabin iddiası ile ihtarname gönderdiğini ve işbu davayı açtığını, iddianın soyut ve mesnetsiz olduğunu, sözleşmenin fesih koşullarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.