muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21923, Karar No: 2015/32810, Tarih: 18.11.2015

Basit yargılama usulüne tabi yargılamalara ilişkin olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Hüküm” başlıklı 321. maddesinde aynen;

(1) Tahkikatın tamamlanmasından sonra, mahkeme tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez.

(2) Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir” hükmü düzenlenmiştir.

321. maddedeki “hükme ilişkin tüm hususlar”dan kastedilen 6100 sayılı Kanun’un 297. maddesindeki unsurlardır. Madde gerekçesinde tefhimin hüküm özetinin yazdırılması olduğu açıklanmıştır.

Bu sebeplerle basit yargılamada da tefhim edilecek hüküm 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesindeki unsurları taşımakla birlikte 6100 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Ancak Mahkemelerin iş yoğunluğu ve buna bağlı olarak duruşma dosyalarının çokluğu nedeni ile gerekçenin duruşmada yazdırılamaması halinde gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.

Bu kanuni şekil yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Halen yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

Taraflar hükmün tefhiminin 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesinde sayılan unsurları taşımaması halinde hak ve borçlarını bilemeyeceklerinden temyiz süresini kaçırmamak, hak kaybına uğramamak için kararı gereksiz yere temyiz etmek zorunda kaldıkları bir gerçektir.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

Bu sebeplerle hükmün tefhimi sırasında 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesinde belirtildiği üzere “taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli ve zorunludur.

6100 sayılı Kanun’un 298/2. maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta; yerel mahkemece kısa kararda davacı lehine 348,91 TL yıllık izin ücreti alacağına hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmadığı gibi kısa kararda hüküm altına alınmayan ücret alacağına yer verilerek 12.284,44 TL ücret alacağının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece bu şekilde 6100 sayılı Kanun’un 297, 298. ve 321. maddelerine aykırı davranılarak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kararın salt bu sebeple bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25784, Karar No: 2014/9647, Tarih: 22.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25784 E.  ,  2014/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :02.07.2013

NUMARASI :Esas no:2011/4670 Karar no:2013/788

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 166//1-2 maddesi uyarınca boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2014 (Salı)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 'ın 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK m.299). 06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2011/18394, Karar No: 2013/5456, Tarih: 21.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/18394 E.  ,  2013/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 721,28 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5574, Karar No: 2009/8213, Tarih: 29.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/5574 E.  ,  2009/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 27.06.2007
Yargıtay — Esas No: 2006/7726, Karar No: 2006/9539, Tarih: 05.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7726 E.  ,  2006/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Balıkesir İş Mahkemesi

Tarih                :  19.04.2006

Davacı, 1.6.1994-1.2.2003 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitiyle, sigortalılık başlangıç tarihinin 1.5.1994 olarak düzeltilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa zaptın 19.04.2006 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve Kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde  karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14316, Karar No: 2009/16819, Tarih: 07.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/14316 E.  ,  2009/16819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.04.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/1089, Karar No: 2015/7190, Tarih: 28.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1089 E.  ,  2015/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2013 gün ve 2008/436-2013/549 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/11/2014 gün ve 2014/8735-2014/16665 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı ....'yi, emniyeti suistimal sigorta poliçesi ile sigorta güvencesi altına aldığını, davalının ise sigortalı bankada 2001 yılında görev yaptığı sırada usulsüz işlemlerde bulunarak zimmetine para geçirdiğini, meydana gelen bu olay ile ilgili olarak sigortalı bankaya 30.03.2007 tarihinde 215.385,00 USD ödendiğini ileri sürerek 215.385.00 USD karşılığı olan 299.945,00 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalının adli yardım talebinin kabul edilerek temyiz incelemesine geçilmiş ve hükmün onanmış olmasına, ancak adli yardım talebinin kabul edildiğinin temyiz ilamına yazılmamasının maddi hata niteliğinde bulunmasına, 6100 sayılı HMK’nın 339. maddesi hükmüne göre adli yardım talebinin kabul edilmesi ve temyiz edenin haksız çıkması halinde adli yardım talebi kabul edilenden dahi harcın tahsil edilecek olmasına göre, davalı vekilinin HUMK.'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK'nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/280, Karar No: 2014/5669, Tarih: 11.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/280 E.  ,  2014/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7453, Karar No: 2013/9385, Tarih: 06.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7453 E.  ,  2013/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Siirt Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2011/1096 esas sayılı davanın 15.03.2012 tarihli oturumunda 941 sayılı parselin maliki ...'in tapu kaydında sehven "Mehmet" olarak yazılan baba adının "Hasan" olarak tashihi bakımından dava açmak üzere yetki ve süre verildiğini ileri sürerek taşınmaz maliklerinden ...' in tapu kaydında sehven "Mehmet" olarak yazılan baba adının "Hasan" olarak tashihine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 941 nolu parsel numaralı taşınmaz paydaşlarından "...: Mehmet kızı" isminin nüfus kayıtlarına uygun biçimde "...: Hasan kızı" olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Sicil Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5628, Karar No: 2020/882, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5628 E.  ,  2020/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin dava konusu 65 ada 2 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalıların ikamet ettikleri binanın davacı kurumun taşınmazına taştığını belirterek, davalıların dava konusu taşınmaza yapmış oldukları haksız müdahalenin men'ine, taşkın kısmın kal'ine, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre için 50,00 TL ecr-i misil bedelinin her yılın dönem başından işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 25/10/2011 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davasını 237,50 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar, murislerinin dava konusu binayı 1946 yılında inşa ettiğini, 1955 yılında ... Beldesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında binanın bir kısmının davalıların istemi dışında davacı idarenin tapusu içerisinde kalmış olabileceğini, ancak davacı kurumun bugüne kadar hiçbir ihtarda bulunmadığını, davalıların kötü niyetli olarak tecavüzlerinin olmadığını, böyle bir tecavüzün olduğu düşünülse bile krokide görüldüğü üzere taşkın yapının taşan yapının tamamlayıcı parçası niteliğinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, davalı ..., keşif sırasında taşan kısım olduğu tespit edilirse arsa değeri ile bina değeri arasında çok açık bir fark bulunduğundan taşan kısım için irtifak hakkı kurulmasını veya mümkün olduğu takdirde arazi parçasının mülkiyetinin davalılara devredilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilk hükümle, davacının ecrimisil talebinin kabulü ile; 50,00 YTL ecrimisil bedelinin dava tarihi olan 26.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davacının men-i müdahale talebinin kabulü ile; davalıların davacı kuruma ait 65 ada 2 parsele 15,20 m2 tecavüzü olduğundan tecavüzün men-i ile bu kısım üzerindeki inşaatın kal-i ne kadar verilmiş, hükmün, davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 1. Hukuk Dairesi 14.09.2009 tarihli ve 2009/7610 Esas, 2009/9150 Karar sayılı bozma ilamı ile, savunma yoluyla getirilen temliken tescil isteği yönünden Mahkemece bir değerlendirme yapılmamış olması nedeni ile kararın bozulmasına karar vermiştir. Mahkemece bozmadan sonra; davacının ecrimisil talebinin kabulü ile; 237,57 TL’nin dava tarihi olan 26.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan eşit olarak alınarak davacıya verilmesine, davalıların temliken tescil talebinin kabulü ile; davacı kuruma ait 65 ada 2 parsel sayılı taşınmazın “A” harfi ile gösterilen 15,20 m2’lik alanın tapu kaydının iptali ile, davalılar adına tesciline, tescile konu taşınmazın arza bedeli olan 1.140.00 TL'nin karar kesinleştiğinde davacı kuruma verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, bu defa davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, 1. Hukuk Dairesi 02.12.2013 tarihli ve 2013/10266 Esas, 2013/16996 Karar sayılı ilamı ile, davalıların kadastro tespitinden sonra çaplı taşınmaza tecavüz ederek taşkın bina yaptıklarından temliken tescil talebin en önemli koşulu olan iyi niyetli olmaları durumunun gerçekleştiği söylenemeyeceğinden, davacının mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken savunma yoluyla talep edilen temliken tescil isteğinin kabulü yönünden hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar vermiştir. Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek, davanın kabulü ile, davaya konu 65 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 30.11.2020 tarihli bilirkişi raporunda A ile işaretli 15,20 m2'lik alana davalıların müdahalelerinin meni ile bu alandaki taşınmazın taşkın kısmının kal'ine yine 237,57 TL ecrimisil bedelinin dava tarihi olan 26.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 65 ada 2 parsel sayılı taşınmazın dava dışı aynı ada 167 parsel ve 3 parsel ile birlikte öncesinde bir bütün olduğu, kadastro tespiti sırasında ifraz edilerek 65 ada 1 (taksim ve ifrazla 167 parsel), 2 ve 3 parseller olarak davalıların murisi ... adına tespit edilerek çap kayıtlarının oluştuğu ve taşınmazın bir bütün vaziyette iken üzerinde bina bulunan 167 parseli üzerinde bırakarak 65 ada 2 parselin davacıya satıldığı ve 167 parsel üzerindeki binanın 65 ada 2 parsele taşkın olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda, bozmadan sonra, Tapu Müdürlüğü tarafından Mahkemesine gönderilen yazı uyarınca, 65 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 217 ada 2 parsele taşındığı belirtilerek, 217 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının dosya arasına alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, eski parsel numarasına göre hüküm kurulması infazda tereddüte yol açacağından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, HUMK'nin 440/III-1,2,3,4 bendi gereğince Yargıtay Daire ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22709, Karar No: 2015/2935, Tarih: 06.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22709 E.  ,  2015/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.