muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6572, Karar No: 2021/360, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6572 E.  ,  2021/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki olduğu apartman dairesindeki banyo ve kalorifer tesisatının meydana getirdiği su basması sonucu müvekkili şirkete sigortalı olup alt katta bulunan konutta hasar meydana geldiğini, yapılan ekspertiz çalışması neticesinde sigortalı konutun üst katında bulunan davalıya ait dairedeki banyo ve kalorifer tesisatından sızan sular sebebi ile hasar meydana geldiği, sigortalıya 6.592,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, TTK.’nun 1301. maddesi gereğince sigortalısının haklarına kanunen halef olduğunu ancak davalı tarafa yapmış oldukları yazışmalardan olumlu bir sonuç alınamadığını, davalı yanın Borçlar Kanunun 41. ve 58. maddeleri gereği sorumlu olduğunu, açıklanan nedenlerle 6.592,00 TL tazminat tutarının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ödeme tarihi olan 05.10.2008 tarihinden itibaren işlemiş ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama ücreti ve vekaletin davalı yana yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hasar bedelini ödediği kişinin zararın meydana geldiği iddia edilen evin ve eşyaların maliki olmadığını, bu nedenle de anılan kişi hak sahibi olmayıp iddia edilen zararın bedelini davalı müvekkilinden talep edemeyeceğini, bu nedenle husumet itirazları bulunduğunu, davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin uyulan bozma kararı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 6.059,07 TL'nin ödeme tarihi olan 05.10.2008 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 265,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5783, Karar No: 2012/18395, Tarih: 14.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5783 E.  ,  2012/18395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Uysal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin 01.10.1998-31.03.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde elektronik teknisyeni-müracaaet, refakat ve gözetim görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin kurum hizmetlerinin yeniden yapılandırılması çerçevesinde güvenlik hizmetleri işinin dışarıdan hizmet satın almak sureti ile yerine getirilmesi kararlaştırıldığından gerekçesi ile feshedildiğini, iş sözleşmesinin feshinden sonra davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini ancak eksik ödendiğini, gösterilen sebeplerin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin güvenlik biriminde çalışmadığını, haksız ve geçersiz olduğunu, güvenlik birimi ile ilgisi olan olmayan çalışanların da aynı gerekçe ile işten çıkarıldıklarını, feshin son çare olması ilkesinin gözetilmediğini iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine, davacının kanuni sürede işe başlamak için başvurması halinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süreye ilişkin, en fazla dört aylık ücreti ve diğer haklarının ödenmesinin tespitine, davacı müvekkilinin iş sözleşmesi işverence hiçbir sebep gösterilmeksizin kötü niyetli olarak feshedildiği nazara alınarak, davacının kanuni sürede başvurması halinde davalı işverence en son yaptığı işe uygun olarak işe başlatılmaması hali için belirlenecek iş güvencesi tazminatının sekiz aylık ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olduğunu, davacının iş sözleşmesine de yeniden yapılanma çerçevesinde güvenlik ve refakat memurluğu hizmetleri kadrolarının iptal edilerek dışarıdan hizmet satın alınarak işin yerine getirilmesinin daha uygun olduğuna ilişkin yeniden yapılandırma planına uygun olarak Yönetim Kurulunun 28.03.2011 tarihli ve 11 sayılı toplantısında alınan 8 nolu karar ile

31.03.2011 tarihi itibariyle son verildiğini, işletmesel karar çerçevesinde işverenin işçinin iş sözleşmesine son vermesi durumunda geçerli sebeple fesih söz konusu olduğunu, davacının haksız ve hukuki mesnetten yoksun davasının reddilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

31.03.2011 tarihi itibariyle son verildiğini, işletmesel karar çerçevesinde işverenin işçinin iş sözleşmesine son vermesi durumunda geçerli sebeple fesih söz konusu olduğunu, davacının haksız ve hukuki mesnetten yoksun davasının reddilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece “Davalı işverenliğin CAT Güvenlik ile yapılan sözleşme neticesinde sağlanan güvenliğin bir yıllık maliyetinin KDV dahil 115.000,00 TL olduğu, davalının 1 yıl önceki güvenlik ve koruma hizmeti için yapılan 2010 yılı masrafının ise 523.000,00 TL olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda davalı işverenin güvenlik hizmetlerinden sağladığı bir yıllık tasarruf miktarının 408.000,00 TL olduğu saptanmıştır. Davalı işverenin güvenlik hizmetinden sağladığı tasarruf oldukça ciddi bir rakamı ifade etmektedir. İşverenliğin yönetim hakkından doğan yeniden yapılandırmaya gitmek suretiyle belirtilen tasarrufu sağlama görevi hukuken korumaya değer bir vakıadır. Bu durumda davalı işverenliğin sözleşmenin feshi açısından objektif ve somut ekonomik verilere dayandığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu hükme esas teşkil edecek nitelikte olmayıp, yetersizdir. Davacının sadece müracaat, refakat ve gözetim görevlisi olmadığı bu görevinin yanında elektronik teknisyenliği görevinin de devam ettiği, davacının teknisyen olarak çalışma imkanının olup olmadığı da araştırılmamış ve bilirkişi raporunda bu husus üzerinde de durulmamıştır. Mahkemece endüstri mühendisi, işletme ekonomisti ve insan kaynakları uzmanlarından oluşan üçlü bilirkişi kurulundan denetime elverişli, ayrıntılı bilirkişi raporu alınması, feshe son çare olarak başvurulup vurulmadığının açıkça belirlenmesi ve bundan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15107, Karar No: 2013/1995, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15107 E.  ,  2013/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, ... İlköğretim okulu bina duvarında takılı olan güvenlik kamerasını taş atmak suretiyle kırdığı olayda mala zarar verme suçuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sonuç hapis cezasının 6 ay 20 gün yerine, 6 ay olarak belinlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında eylemin olası kasıt altında işlendiği iddianamede belirtilmesine karşın, mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede yer almayan doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü ile CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12481, Karar No: 2016/16282, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12481 E.  ,  2016/16282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/991, Karar No: 2019/19080, Tarih: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/991 E.  ,  2019/19080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek, hükmün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/824, Karar No: 2024/7023, Tarih: 05.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/824 E.  ,  2024/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1783 Esas, 2023/1719 Karar

DAVA TARİHİ: 20.12.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/50 Esas, 2023/224 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili,... ilçesi, ... Mahallesi 166 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın şehir merkezine,... Organize Sanayi Bölgesine, çevre yollarına ve yeni yapılan Halkalı-Kapıkule Demiryolu Projesine çok yakın bir konumda olduğunu, taşınmazın bulunduğu konumda ulaşım hizmetleri, elektrik, su, doğalgaz vs. tüm altyapı ve belediye hizmetlerinin mevcut bulunduğunu, bu sebeple taşınmazın konumu ve özellikleri göz önünde bulundurulmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaz için yüksek bedel takdir edildiğini, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal incelemesinin hatalı yapıldığını, taşınmaz için düşük bedel takdir edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece Dairenin kaldırma kararı doğrultusunda yeniden bilirkişi raporu alındığı, bu kez taşınmazın kamulaştırma bedeli 391.170,00TL hesaplanmış ise de verilen ilk karara karşı sadece davacı idare tarafından istinaf yoluna başvurulduğu ve ilk kararla hükmedilen bedelin idare yararına müktesep hak teşkil ettiği gözetilerek karar verildiği anlaşılmakla, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre dava tarihi itibarıyla belirlenen kamulaştırma bedeli uygun olduğu gibi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2019/5-241 Esas, 2019/560 Karar sayılı içtihadı doğrultusunda hakkaniyet ve gerçek karşılık ilkeleri gereğince davacı idare yararına vekalet ücreti takdir edilmemesinin de yerinde olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile ayrıca faiz işletilmemesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili,... ilçesi, ... Mahallesi 166 ada 11 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Yargıtayın hukukî güvenlik ve hukukî öngörülebilirliğin temini amacıyla içtihat birliğini sağlama görevinin bulunduğu nazara alınarak yapılan değerlendirmeye göre; 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması doğrudur

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda kanaatimce;

Her ne kadar 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas - 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmesi ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar geçen süre için kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması”, diğer bir ifadeyle Anayasa'nın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak “dava tarihinden itibaren karar tarihine kadar faize hükmedilmesi” gerekmekte ise de;

Davalı tarafın “Yasal Faiz”in dışında bir “Faiz”in uygulanmasına ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26/1 inci maddesinde düzenlenen “Taleple bağlılık ilkesi” kapsamında değerlendirilebilecek bir talebi de söz konusu olmadığından, Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı Dairemiz Sayın çoğunluğu tarafından verilen ve sonucu itibarıyla katıldığım onama kararının “Değerlendirme” bölümünün 3 No.lu bendinde yazılı olan gerekçesine açıkladığım nedenlerle katılmıyorum. 05.06.2024