muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1112, Karar No: 2025/3399, Tarih: 30.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1112 E.  ,  2025/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1221 E., 2024/2491 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının maliki olduğu 11333 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 24 nolu bağımsız bölümü çocuğunun velayetini almak için davacıdan yardım isteyen davalıya 31.12.2020 tarihinde temlik ettiğini, devrin göstermelik olarak yapıldığını ve velayet davasının halen devam ettiğini, davalının taşınmazı satın alabilecek ekonomik gücünün bulunmadığını, davacının davalıya iyilik yapmak amacıyla bu devri gerçekleştirdiğini, davalı ile aralarında yazılı bir anlaşmanın da bulunmadığını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, olmadığı takdirde bedelinin tahsilini davalıdan talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; iddianın doğru olmadığını, kimsenin kendi muvazaasına dayanarak hak talep edemeyeceğini ve resmi senetteki beyanın aksine bir delil sunulmadığından davacının satışa konu dairenin bedelini davalıdan tahsil ettiğinin kabulü gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; davanın hile nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davası olduğu, satış bedelinin ödendiğinin kanıtlanamadığı, ceza dosyası ile velayet davası gözetildiğinde iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; davacının hile ile taşınmazın elinden çıktığını değil, davalının velayeti alabilmesi için emaneten taşınmazı devrettiğini maddi vakıa olarak bildirdiği, davanın inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde bedelin tahsili istemine ilişkin olduğu, dava dilekçesinde davacının da kabulünde olduğu üzere yazılı belgenin düzenlenmediğinin belirtildiği, açıkça yemin deliline de dayanılmadığı, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının davacıyı hileye düşürdüğünü, davacının gerçeği bilseydi asla yapmayacağı bir işlem için haksız güven sağladığını, hukuki nitelendirmenin sadece dava dilekçesine göre yapılmasının doğru olmadığını, ceza dosyasındaki ifadelerin değerlendirilmediğini, saptanan olguların hukuk hakimini bağlayacağını, davalının eski eşi ile müşterek çocuğu için ortak velayete karar verildiğini, velayet hakkının zaten annede olduğunu, davalının eski eşinin itirazının ortak velayetin kaldırılmasına ilişkin olduğunu, bu yönü ile de davalının davacıyı kandırdığının anlaşıldığını, taşınmazın kredi borcunun halen davacı tarafından ödendiğini, davalının devirden sonra tapu kaydına davacı lehine ipotek koyduracağını belirtip bu işlemi de yapmadığını, davalının kira bedelinin davacı tarafından ödendiğini, otel kayıtları bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının 11333 ada 2 parseldeki 24 nolu bağımsız bölümü 01.07.2021 tarihinde davalıya takyidatlı olarak satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2816, Karar No: 2019/3472, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2816 E.  ,  2019/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12594, Karar No: 2010/15151, Tarih: 27.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12594 E.  ,  2010/15151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davalı kocanın açtığı boşanma davasının reddedildiği, ortak yaşamın yeniden kurulamadığı, davacının ise herhangi bir işi ve gelirinin bulunmadığı ileri sürülerek, lehine 500 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamada haklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca ayrı yaşamada haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteyebilir.

Taraflar 2002 yılında evlenmiş olup davalı eşin açtığı boşanma davası reddedilerek 25.01.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

Aleyhine boşanma davası açılan eş bu dava sürerken ayrı yaşamda haklıdır.

Boşanmanın reddinden sonra bu ayrı yaşamın sona erdirilmesi ve birliğin tekrar kurulması esas olup, yargılama sırasındaki haklılığın süresiz devam etmeyeceği açık olsa da, evlilik birliğini tekrar kurma görevi boşanma davası reddedilen kusurlu tarafa aittir. Somut olayda ise davalı kocanın herhangi bir barış girişiminde bulunmadığı, ortak yaşamı tekrar kurmaktan kaçındığı, böyle olunca da davacı kadının ayrı yaşamda haklı olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde; ayrı yaşamda haklı olan davacı lehine yukarıda açıklanan ilke ve esaslar ile TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet esasları nazara alınarak uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken istemin tümüyle reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1075, Karar No: 2021/2832, Tarih: 09.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1075 E.  ,  2021/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13/11/2014 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/12/2019 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09/11/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35, Karar No: 2014/784, Tarih: 10.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/35 E.  ,  2014/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :28.06.2012

Numarası :2008/700-2012/314

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup eksik ve ayıplı imalât sebebiyle verilen bir kısım çeklerden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi D..İth.İhr.Mümessillik Tanıtım San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı yüklenici arasında 08.08.2008 tarihli davacının işlettiği ve kirasında bulunan iş yerinin güzellik merkezine dönüştürülmesi konusunda eser sözleşmesi imzalanmış, sözleşmede iş bedeli götürü olarak kararlaştırılmış, tarihsiz ek tutanak başlıklı sözleşmeyle yapılacak imalâtlar değiştirilmiş, bilahare düzenlenen tarihsiz karşılıklı ek tutanak başlıklı sözleşmeyle önceki ek anlaşma iptâl edilerek sözleşme bedeli 46.400,00 TL + KDV olarak değiştirilmiş ve ilk yedi maddede yapılmasından vazgeçilen ve değiştirilen imalât kalemleri düzenlenmiştir. Dava konusu edilen 25.12.2008 ve 25.01.2009 keşide tarihli çeklerin bedelinin ödenmediği, 25.09.2008 keşide tarihli çek bedelinin yükleniciye ödendiği dosya kapsamıyla sabittir. 25.10.2008 ve 25.11.2008 keşide tarihli çeklerin ödenip ödenmediği ihtilâflıdır.

Götürü bedelli işlerde yüklenicinin hakettiği imalât bedeli ya da iş sahibinin fazla ödemesi olup olmadığı veya somut olayda olduğu gibi bu iş sebebiyle verilen çeklerin bedelsiz kalıp kalmadığının tespiti için öncelikle işin tamamının kapsamı belirlenip yapılan imalâtın işin bütününe göre gerçekleşme oranının saptanıp bu oranın götürü bedele uygulanmak suretiyle hakedilen iş bedelinin hesaplanması ve kanıtlanan ödemelerle karşılaştırılmak suretiyle bedelsiz kalan çek miktarı, fazla ödeme ya da kalan iş bedelinin bulunması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece öncelikle 25.10.2008 keşide tarihli çekle ilgili ödeme iddiasının davalının cevap dilekçesinde bildirdiği Ankara 19. İcra Müdürlüğü'nün 2009/778 esas sayılı icra dosyası getirtilerek ve ilgili bankadan da sorulmak suretiyle bu çek bedelinin ödenip ödenmediğinin araştırılması, 25.11.2008 keşide tarihli çek davacı iş sahibi elinde olup bu hâl ödemeye karine teşkil etmekteyse davalı yüklenici bu çek bedeli ödenmediği halde iade ettiğine dair yemin deliline dayandığı ve temyizinde de yemin teklif hakkının hatırlatılmadığını ileri sürdüğünden bu hususta davalı yükleniciye iş sahibine yemin yöneltme hakkı hatırlatılıp bu şekilde yapılan ödeme miktarları kesinleştirilmelidir. Bundan sonra teknik bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla 08.08.2008 tarihli iş yapım sözleşmesi ve tarihsiz ek tutanak başlıklı belgeyle belirlenecek iş kapsamı dikkate alınarak davalı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtın işin tamamına oranı tespit ettirilip bu oranın en son ek tutanaktaki 46.400,00 TL + KDV götürü iş bedeline uygulanarak hakedilen iş bedelinin hesaplattırılması ve kanıtlanan ödemelerle mukayese edilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz istemlerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1810, Karar No: 2012/19605, Tarih: 07.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1810 E.  ,  2012/19605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

TTK'nun 542.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 321.maddesine göre geçerli bir yönetim kurulu kararına dayanmaksızın temsilci tayin edilen kişilerin şirket adına yapacağı işlemler geçersiz olur. Zira, TTK'nun 539.maddesine göre atanan müdürler esas itibariyle ticari mümessil niteliğinde olduklarından bir başka kişiyi ticari mümessil tayin etme yetkisine haiz değillerdir. Ayrıca TTK'nun 545.maddesine göre de sözleşmede aksine hüküm olmadıkça ticari mümessiller ile bütün işletmeyi idare selahiyetine haiz olan ticari vekiller şirketi oluşturan ortaklar kurulu kararı ile tayin olunabilirler.

Somut olayda şirket ortaklar kurulu kararı ile  müdür olarak atandığı, senedi imzaladığı iddia olunan ve bu müdür tarafından vekaletname ile yetki verilen  e şirket ortaklar kurulu kararı ile verilmiş şirketi borçlandırma yetkisi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple tarafından borçlu şirketi bağlayıcı çek düzenlenemez. Kaldı ki mahkeme kabulünde olan vekaletnamede çek düzenleme konusunda yetki de verilmemiştir.

Bu durumda mahkemece çekteki imzanın borçlu şirket yetkilisi  ait olup olmadığı yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2949, Karar No: 2007/5112, Tarih: 10.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2949 E.  ,  2007/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... San ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... 2-... Turizm Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... 3-... Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. ile 1-... Ürünleri vekili avukat ... ... 2-... ... San ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 7.12.2005 tarih ve 445-650 sayılı hükmün Dairenin 12.12.2006 tarih ve 12503-16206 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı Yaşam Su Ürünleri san. A.Ş. avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalılardan Yaşam su ürünleri A.Ş. ile ortak ... üretimi yapmak konusunda ön anlaşmaya vardıklarını, anlaşma gereğince 60.000 USD (+) KDV tutarındaki makineleri bu davalıya gönderdiğini, davalının makineleri faaliyete geçirmiş olmasına rağmen ortaklığa yanaşmadığını, yan kuruluşu olan diğer davalı aracılığı ile makine bedeli olarak 20.000. USD gönderdiğini, kendisinin de 10.000 USD ödemede bulunduğunu ileri sürerek ödenmeyen bakiye alacak ve KDV bedeli yönünden 50.000.000.000 TL.nın davalılardan tahsilini istemiş; birleşen davasında da ... tur A.Ş..nin ödediği 20.000 USD.ni geri istediğini ileri sürerek bu paranın da Yaşam Su Ürünleri A.Ş..den tahsilini istemiştir.

Davalılardan Yaşam Su Ürünleri A.Ş. davanın reddini dilemiş; birleşen davasında da gönderilen makinelerin ... değerinin 4.828.740.000 Tl. olmasına rağmen davacıya 10.000 USD gönderdiğini, ileri sürerek fazladan ödenen 12.360.530.000 Tl.nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Çobantur A.Ş. davanın reddini dilemiş karşı davasında da davacıya yanlışlıkla ödediği 20.000 USD.nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak asıl davanın kabulüne, birleşen davaların reddine karar verilmiş; davalı-karşı davacıların temyizi üzerine dairemizce onanmış; bu kez davalı-karşı davacılardan Yaşam su ürünleri A.Ş. karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı karşı davacı Yaşam Su ürünleri A.Ş.nin sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekir.

2-Davacı ...-San Şişe Sanayi A.Ş. dairemize gönderdiği 13.3.2007 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Hal böyle olunca Dairemizin 12.12.2006 tarih öe 12503/16206 sayılı onama ilamı kaldırılmalı, feragat dilekçesi doğrultusunda işlem yapılmak üzere mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle diğer karar düzeltme taleplerinin reddine ikinci bentte açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne, Dairemiz onama ilamının kaldırılmasına mahkeme kararının davalılardan Yaşam Su Ürünleri yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 10.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/345, Karar No: 2019/1615, Tarih: 11.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/345 E.  ,  2019/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davalının zemin katında kiracı olarak ticari faaliyette bulunduğu apartmanda kat malikleri olan davacıların ortak alanlara müdahalenin önlenmesi, muhdesatın kal'i ve takriben 5.000.-TL ecrimisil talebi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacı ...'nun men'i müdahale ve kal, eski hale getirme ve ecrimisil davalarının reddine, feragat ve ibranameye göre davacı ... yönünden davalı vekiline vekalet ücreti takdirine yer olmadığınıa, davacılar ... ve ...'nun men'i müdahale ve kal davasının kısmen kabulü ile ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/171 D.iş esas sayılı dosyasında fen bilirkişisi İbrahim Söylemez'in 07/03/2011 tarihli raporunun ekindeki krokilerde bodrum kattaki (A, B, C ve D) zemin üstü alanında (H) harfi ile gösterilen vaki müdahalesinin menine, bu alanlardaki soğutucu motorlarının davalı tarafından kaldırılmasına, (H) alanındaki sac kaplamanın kaldırılmasına, (E, F, I ve J) alanlarındaki müdahalenin dava tarihinde devam ettiği kanıtlanmadığından reddine, davalı tarafından yıkılan arka kısımdaki 1,5 metre uzunluğunda 80 cm yüksekliğinde bahçe duvarının eski hale getirilmesine, 1068-TL ecrimisili dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'na, 1.068-TL ecrimisili dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'na verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin meni, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat maliklerinin anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

1) Davalının kiraladığı bağımsız bölüm maliklerinin davaya dahil edilmediği anlaşılmıştır. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar malikin de hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi de gözetilerek kiralanan bağımsız bölümün malikinin de davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

1) Davalının kiraladığı bağımsız bölüm maliklerinin davaya dahil edilmediği anlaşılmıştır. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar malikin de hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi de gözetilerek kiralanan bağımsız bölümün malikinin de davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Davalı tarafından ortak alana müdahale edip edilmediği, müdahale söz konusu ise tasdikli mimari projeye aykırı olarak ne şekilde müdahale edildiği konusunda mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılıp proje yerinde uygulanmak ve krokiye de bağlanmak suretiyle müdahale edilen bölümler hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenip, bu konuda tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verilmesi,

3) Kat Mülkiyeti Kanunu uygulamasında, ortak amaçlara tahsis edilmiş olan yerlerin herhangi bir gelir getirmesi ve tüm kat maliklerinin oybirliğiyle karar alması halinde dahi kiraya verilmesi mümkün olmadığından, bu gibi yerlerin işgali sebebiyle ecrimisil istenemez. Somut olayda davaya konu edilen yerlerin ortak kullanım alanı olan özel amaca tahsisli ortak yerlerden sayılıp sayılmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi,

4) Dosyada mevcut tapu kaydının incelenmesinde; davacılardan ...'nun 26.12.2008 tarihinde malik olduğu anlaşılmakla ecrimisil hesaplamasında malik olduğu tarihin dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.