muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4465, Karar No: 2008/7665, Tarih: 13.05.2008

Mahkemece davacı anne... ile baba ...’nın çocukları ...nın ölümünden kaynaklanan maddi tazminat istemlerinin maddi zararları sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine, diğer çocukları ...’nın ölümünden kaynaklanan maddi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmişse de manevi tazminatların takdirinde yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatların fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacıların duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacılar... ile baba ... yararına çocukları ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 40.000,00’er YTL, çocukları ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 40.000,00’er YTL, davacı ... ... bakımından da kardeşleri ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 10.000,00’er YTL, kardeşleri ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 10.000,00’er YTL, manevi tazminat yerine davacılar... ile baba ... yararına çocukları ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 50.000,00’er YTL, çocukları ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 50.000,00’er YTL, davacı ... ... bakımından da kardeşleri ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 12.500,00’er YTL, kardeşleri ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 12.500,00’er YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“1-Davacı kardeş Ayşe Palanın kardeşlerinin ölümü nedeniyle maddi tazminat isteminin hak sahibi olmadığından, Davacılar anne... ile baba ...’nın çocukları ...nın ölümünden kaynaklanan maddi tazminat istemlerinin maddi zararları sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine, diğer çocukları ...’nın ölümünden kaynaklanan maddi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulü ile... için 11.179,06-YTL, ... için 5.897,77-YTL maddi tazminat ile takdiren davacılar... ile baba ... yararına çocukları ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 40.000,00’er YTL, çocukları ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 40.000,00’er YTL, davacı ... ... bakımından da kardeşleri ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 10.000,00’er YTL, kardeşleri ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 10.000,00’er YTL manevi tazminat olmak üzere toplam 257.076,83-YTL tazminatın ölüm tarihi olan 30.11.2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine,

2-Alınması gereken 13.882,15-YTL ilam harcından peşin alınan 4.781,50-YTL’ nin indirimi ile kalan 9.100,65-YTL ilam harcının davalılardan dayanışmalı olarak tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına,

2-Alınması gereken 13.882,15-YTL ilam harcından peşin alınan 4.781,50-YTL’ nin indirimi ile kalan 9.100,65-YTL ilam harcının davalılardan dayanışmalı olarak tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına,

3-Davacılar tarafından başvurma ve peşin harç olmak üzere yatırılan toplam 4.792,70 YTL harcın davalılardan dayanışmalı olarak tahsili ile davacılara verilmesine,

4-Reddedilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, davacı tarafça yapılan toplam 1.083,30-YTL yargılama giderinden takdiren 790,00-YTL’ nin davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine, bakiye kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına,

5-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davacılar yararına ...’nın ölümü nedeniyle hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden... için 1.317,90-YTL, ... için 707,73-YTL, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları üzerinden davacılar... ile baba ... yararına çocukları ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 4000,00’er YTL, çocukları ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 4000,00’er YTL, davacı ... ... bakımından da kardeşleri ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 1.200,00’er YTL, kardeşleri ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 1.200,00’er YTL avukatlık ücretinin davalılardan dayanışmalı olarak alınarak anılan davacılara verilmesine,

6- Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davalılar yararına reddedilen manevi tazminat miktarları üzerinden, davacılar... ile baba ...’dan çocukları ...’nın ölümü nedeniyle reddolunan bölüm için ayrı ayrı 1.200,00’er YTL, çocukları ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 1.200,00’er YTL, davacı ... ... bakımından da reddedilen manevi tazminat miktarları üzerinden, kardeşleri ...’nın ölümü nedeniyle ayrı ayrı 450,00’şer YTL, kardeşleri ...’un ölümü nedeniyle ayrı ayrı 450,00’şer YTL avukatlık ücretinin anılan

davacılardan alınarak davalılara verilmesine, 09.07.2007 tarihli tavzih dilekçesi dikkate alınarak, ...’nın ölümünden kaynaklanan maddi tazminat isteminin kısmen reddi nedeniyle 450,00-YTL avukatlık ücretinin davacı ...’dan, davacı kardeş ...’nın maddi tazminat isteminin ret nedenine göre, kardeşi ...’nın ölümünden kaynaklanan maddi tazminat isteminin reddi nedeniyle 450,00-YTL, kardeşi ...’un ölümünden kaynaklanan maddi tazminat istemin reddi nedeniyle 450,00-YTL avukatlık ücretinin davacı ...’dan alınarak davalılara verilmesine, ...nın ölümü nedeniyle davacılar Letife ve Osman’ın maddi tazminat istemlerinin reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacıların dava açılırken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, ...nın ölümünden kaynaklanan maddi tazminatın reddi nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı İğdaş yararına takdir edilen 550.00 YTL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 13.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4710, Karar No: 2025/4127, Tarih: 11.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/4710 E.  ,  2025/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/616 E., 2022/68 K. (Ek ve Asıl Karar)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/212-2019/359

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin anılan kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; davacı ... 07.03.2022 tarihli ek karara karşı temyiz talebinde bulunmuşsa da, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunda bulunmadığı, bu nedenle de bölge adliye mahkemesi kararını temyiz hakkı olmadığı ve anılan kararın HMK'nın 362/1 maddesi gereğince kesin olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacının temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.03.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6587, Karar No: 2024/6768, Tarih: 21.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6587 E.  ,  2024/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/812 E., 2022/297 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gazipaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/401 E., 2019/290 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davalılar vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Antalya ili Gazipaşa ilçesi Zeytinada köyü çalışma alanında bulunan 173 ada 82 parsel (eski 3074 parsel) sayılı 1882,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili; Antalya ili Gazipaşa ilçesi Zeytinada Mahallesi 173 ada 82 parsel sayılı taşınmazın evveliyatı orman iken kadastro işlemi sırasında davalı adına tespit gördüğünü ve kesinleşerek tapu kaydının oluşturulduğunu, dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunu, ormanların Anayasa ile korunduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, özel kişiler adına düzenlenen tapu kayıtlarının haksız ve dayanaksız olduğunu beyanla, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Orman İdaresi vekili davaya müdahale dilekçesiyle; dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu, davalılar adına oluşturulan tescilin yolsuz tescil olduğunu, Devlet ormanlarının özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptaliyle orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili; davanın davalıların ölü babaları ... aleyhine açıldığını, 04.05.1978 tarihli ve 1978/4 Esas, 1978/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Genel Kurul Kararına göre ölü kişiye karşı dava açılamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili; davanın davalıların ölü babaları ... aleyhine açıldığını, 04.05.1978 tarihli ve 1978/4 Esas, 1978/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Genel Kurul Kararına göre ölü kişiye karşı dava açılamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın senetsizden dahili davalıların murisi adına tespit ve tescil edildiği, 1953 tarihli hava fotoğrafı ile 1963 ve 1989 yılı baskılı memleket haritalarına göre taşınmazın orman alanında kaldığı, 2000 tarihli uydu görüntülerinde de taşınmazın içerisinde orman ağaçlarına rastlandığı, zira taşınmazın etrafının da orman ile çevrili bulunduğu ve orman içi açıklık olarak da değerlendirilebileceği, bu haliyle taşınmazın niteliğinin orman vasfında olduğu, ormandan zilyetlikle yer kazanılamayacağı ve mülkiyet edinilemeyeceği, her ne kadar kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıldan fazla zaman geçmiş ise de 25.02.2009 tarihli ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2 nci maddesiyle, 21.06.1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olup Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile birlikte Hazinenin kadastrodan önceki nedenlere dayalı olarak ve kamu malı iddiası ile (mera, yaylak, kıyı, orman vs.) açacağı davalarda hak düşürücü sürenin dikkate alınmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, Antalya ili Gazipaşa ilçesi Zeytinada köyü Sazak Mevkii 173 ada 82 parsel sayılı taşınmazın davalı(lar) adına olan tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, bir kısım davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, dava konusu 173 ada 82 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı ...'ın 2005 yılında vefat ettiği ve dolayısıyla davanın açıldığı tarihte hayatta olmadığı anlaşılmaktaysa ve davacıdan, davalının ehliyet durumunu araştırmak suretiyle dava açması beklenir ise de bu durum açıkça dürüstlük kuralına aykırılık arz etmediğinden, bu dava ilişkisinde, daha sonra da kendilerine karşı dava açılması muhtemel olan mirasçılara yani gerçek taraflara karşı davaya devam edilmesi mümkün olduğundan, İlk Derece Mahkemesince de bu doğrultuda işlem yapılmasında bir isabetsizlik görülmediği; İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller, yapılan keşif, teknik bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazın bulunduğu Zeytinada Mahallesinde 3402 sayılı Kanun kapsamında orman kadastrosu çalışması yapılarak 04.04.2016 tarihinde ilan edildiği ve 05.05.2016 tarihinde kesinleştiği; kuzeyi 173 ada 93 nolu orman parseli, güneyi 173 ada 80 parsel nolu orman parseli, doğusu ve batısı 173 ada 93 nolu orman parseliyle çevrili olup klizimetreyle ölçülen eğiminin % 30-35 olduğu ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı; en eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarında da orman alanında kaldığı ve sonuç olarak öncesinin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiş olunmasında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7299, Karar No: 2014/3639, Tarih: 12.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7299 E.  ,  2014/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

NUMARASI : 2009/26-2011/283

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.07.2013 gün ve 2013/1642 Esas, 2013/4791 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkilinin 29.05.2008 tarihli genel kurulda alınan bütçenin kabulüne ilişkin karar ile 7. ve 10. maddelerde alınan kararlara muhalif kaldığını, ayrıca vekaletnamelerdeki bazı imzaların gerçek olmadığını ileri sürerek, genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gemi sınıflandırması uygulamasının, kooperatifin amacı ve çağın ihtiyaçlarına göre zorunlu olduğunu, üyelerin genel kurulda komiser gözetiminde asaleten ve vekaleten temsil edildiklerini, toplantıda bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; genel kurul öncesi üyelerin bilgi edinme haklarının engellenmediği, bilgi alınmasına ilişkin yazıların da genel kurulun yapılmasından sonraki tarihe ait olduğu, genel kurulun 7. maddesinde kooperatif bünyesindeki gemilerin sınıflandırılmasına dair kriterlerin görüşüldüğü, müşterilerin davalı kooperatife ait gemileri tercih etmeleri için gemilerde bazı standart özelliklerin bulunmasının gerekli olduğu, bunu teşvik için getirilen puanlama sisteminin yerinde ve zorunlu olduğu, ancak 7. madde kapsamında yer alan "9-Gemi Boyutlarına göre Ana Makine Uyumluluğu" başlıklı genel kurul kararında "...boyutlara göre uyum dışı gemilerden 1 puan tescil edilecektir" şeklindeki puan tenziline ilişkin kriterin, koşulları açık bir şekilde açıklanmadığından, ileride keyfi, çelişkili, haksız uygulamalara yol açabileceği, gündemin 10. maddesinde ise usulünce alınmış bir karar bulunmadığından iptalinin de söz konusu olamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 2013/1642 Esas, 2013/4791 Karar sayılı ve 09.07.2013 tarihli ilamıyla, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, kararın davacı taraf yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3516, Karar No: 2010/3995, Tarih: 07.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2010/3516 E.  ,  2010/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 62, 151/1, 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 2.400 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezası yönünden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2007 tarihli ve 2007/295-184 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hırsızlık suçunun konusu olan aracı çalmak amacıyla araca verilen zararların, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 15.02.2010 gün ve 2010/1410-9071 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2010 gün ve 2010/35980 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24681, Karar No: 2017/3341, Tarih: 27.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24681 E.  ,  2017/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmışlar, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçlan, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2017(Pzt.)