muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17542, Karar No: 2013/21439, Tarih: 21.11.2013

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığınca araştırma yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan deliller ile SGK kontrol tutanağının arasındaki çelişkinin giderilemediği de dikkate alınmaksızın, yukarıda belirtilen hususlarda eksik inceleme ve araştırma yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1633, Karar No: 2013/7704, Tarih: 27.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1633 E.  ,  2013/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali istemli davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... eczacı, diğer davacı ... “in eczanenin mesul müdürü olduğunu, davalı SGK tarafından eczanede yaptığı denetim sonucunda, 2009 protokolünün 6.3.7 hükümlerini ihlal ettiği gerekçesi ile 6 ay fesih, ve ilaç bedelinin 5 katı tutarında 78398, 50 TL idari para cezası uygulandığını, haksız ve tek taraflı fesih işlemi ile para cezasının iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacılar vekilinin davanın konusuz kaldığı, reddine karar verilmesi talebi üzerine davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı kurum tarafından yapılan fesih ve idari para cezasının haksız olduğundan iptali istemi ile eldeki davayı açmışlardır.Feshin iptaline ilişkin davanın konusu kalmadığından mahkemece konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın reddi yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Davacı taraf 11.10.2010 tarihli dilekçede cezai şarta ilişkin davaya devam ettiklerini bildirmesine karşın mahkemece duruşmadaki beyana yanlış anlam verilerek davanın tümden reddine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 tL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6147, Karar No: 2015/13934, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6147 E.  ,  2015/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2014/33-2014/15

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9710, Karar No: 2024/12124, Tarih: 28.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9710 E.  ,  2024/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/473 E., 2023/868 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/133 E., 2022/366 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde özetle; davacının 25.02.1998 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalıştığı, 22.09.2011 tarihinde iş kazası geçirdiği, sağ ayağının sinirler hariç koptuğu, SGK'ya maluliyet oranının tespiti için başvuru yapıldığı, henüz maluliyet oranının tespit edilemediğini, iş kazasının işverenin iş güvenliği ile ilgili önlemleri almaması iş güvenliği eğitimlerinin verilmemesi sonucu meydana gelmiş olup kazada kusurun işverene ait olduğu, davacının meydancı olarak çalışmasına rağmen tavan vinci kullanma görevinde de çalıştırıldığı, kazanın da vinç kullanırken meydana geldiği, kaza sonrası sakat kalan davacının koltuk değnekleri ile yürüdüğü, tedavisinin devam ettiği, bu arada davacının işten çıkarıldığı, davacının iş kazası geçirdiği 2011 yılında net 1.100,00 TL maaş aldığı, yol ve yemeğin işverene ait olduğu, emsallerinin 2014 Temmuz tarihinde 2.100,00 TL maaş aldığı beyan ederek manevi tazminata ilişkin hakları ve maddi tazminata ilişkin fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalma kaydı ile tazminat miktarı belirlenemediğinden şimdilik 1000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ederek iş bu davayı açtığı, davacı vekilinin 06.09.2021 tarihinde vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 141.000,00 TL olarak artırdığı, davacı vekilinin 24.11.2017 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ile müvekkilinin davalı iş yerinde 25.02.1998 tarihinden itibaren çalışmakta iken 22.09.2011 tarihinde iş kazası geçirdiğini, müvekkilinin davalı işyerinde meydancı olarak çalışmasına rağmen görevi olmayan tavan vinci kullanma bölümünde de çalıştırılmakta olup kazanın da vinç kullanırken meydana geldiğini, davacının geçirdiği iş kazası sonucunda sağ ayağı sinirler hariç feci bir şekilde koptuğunu, müvekkilin sağ ayağı kaza sonrası kullanılamayacak derecede sakatlandığını, sadece koltuk değnekleriyle yürüyebilmekte ve sıkıntılı bir şekilde de tedavi süreci devam ettiğini, müvekkilinin bu elim olay neticesinde %28 malul kaldığını, Gebze 2.İş Mahkemesinde 2014/851 Esas sayılı dosyası ile konuyla ilgili maddi tazminat davası açıldığını, yapılan yargılamada da davalı işveren %80 oranında kusurlu bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla ile 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan kaza tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte tahsiline, yargılama giderlerinin davalılara tahmiline, ilgisi sebebi ile dosyanın Gebze 2.İş Mahkemesinde 2014/851 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini talep ederek dava açtığı, tevzien Gebze 4. İş Mahkemesinin 2017/447 Esasına kaydı yapılan işbu davanın tensiben 06.12.2017 tarihinde mahkememiz dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maruz kaldığı iş kazasının kendi kusurundan kaynaklandığı, dikkatsiz çalışması sonucu ihmal ve kusurundan meydana geldiği, sürekli döküm yol operatörü olarak Çelikhane İşletme Müdürlüğünde 01.11.2003 tarihinden beri aynı işyerinde aynı işte çalışmakta olup tecrübeli bir işçi olduğu, 22.09.2011 tarihinde çelikhane kontinü, şalama altı ıskarta tavasından parça kütüklerden bir tanesini yerden kumandalı vinç ile kaldırırken kaldırdığı sırada dikkatsiz çalışması sonucu kusuru ile kütük demirin sağ bacağına çarpması ile kazalanmasına neden olduğu, davacının vinç operatör sertifikası bulunduğu gibi davacıya gerekli eğitimlerin de verildiğini, zararın doğmasında ve artmasında etkili olduğundan BK 52 nci madde gereğince tazminatın kaldırılması ya da indirim yapılmasını talep ettiği, maddi zararının SGK tarafından geçici iş göremezlik ödemeleri ile bağlanan maluliyet aylığının peşin sermaye değeri ile karşılandığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle,"... İş kazasının oluşumunda davalı işverenin % 80, davacı işçinin % 20 oranında kusurlu olduğu, ...davacının 07.08.2019 tarihine kadar %28, bu tarihten sonra ise %34,2 olan maluliyet oranına göre diğer hesap unsurları aynı kalmak suretiyle 10.10.2022 tarihli bilirkişi ek raporu aldırılmıştır. Anılan denetime elverişli bilirkişi raporuna göre davacının toplam maddi zararının 137.385,71 TL olduğu anlaşılmış, ek rapor hükme esas alınmış ve 137.385,71 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermek gerekmiştir. Mahkememizce önceki hükümde, dosyamız ile birleşen Gebze 4. İş Mahkemesinin 2017/447 E sayılı dosyası üzerinden talep edilen manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı lehine15.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, anılan karar istinaf incelemesinden geçmiş ve bu karar yönünden bir kaldırma kararı verilmemiştir. Bu nedenle Mahkememizce davacının ve davalının sosyal-ekonomik durumları, günün iktisadi şartları, paranın alım gücü, maluliyet ve tedavi süreci, kazanın meydana geliş şekli, kazada davalı işverenin %80 kusurlu, davacı kazazade işçinin %20 kusurlu olması bir kül halinde değerlendirilerek hak ve nesafet kuralları göz önünde tutulmak suretiyle davacı lehine verilen 15.000,00 TL manevi tazminata ilişkin hüküm aynen korunmuş ve takdir olunan manevi tazminatın olayın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle; "İşbu davanın ve birleşen dosyadaki davanın ayrı ayrı kısmen kabulüne;

1-Davacının davalı şirket hakkında açmış olduğu işbu dosyaya konu maddi tazminat davasının kısmen kabulüne; 137.385,71 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 22.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Mahkememiz dosyası ile birleşen Gebze 4. İş Mahkemesinin 2017/447 E sayılı dosyasına konu manevi tazminat davasının kısmen kabulüne; 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.09.2011 itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Söz konusu dosyanın daha evvelden 2021 yılında karara çıkmış olup davalıların istinaf talebi doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile maluliyet oranları ve usuli kazanılmış hak hususlarından bahisle kararın kaldırılmasına karar verildiğini,

-Dosyada tekrar yargılama yapıldığını ve 2022 yılında davanın karara çıkarıldığını,

-Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı öncesi ve sonrası karara bakıldığında aynı asgari ücret üzerinden ancak Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı gereğince maluliyet hesabının farklı olarak karar verildiğinin görüldüğünü,

-Oysaki Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrası dosyanın 2022 yılında yargılamaya devam edilmiş olup bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle 2022 yılı asgari ücrete göre rakamların güncellenmesi ve bu doğrultuda karar verilmesi gerektiğini,

-Bu nedenle bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle 2022 yılı asgari ücrete göre rakamların güncellenmesi ve bu doğrultuda karar verilmesi gerekmekteyken ilk kararın aynısı mahiyetindeki kararın kaldırılması ve talepleri doğrultusunda karar verilmesi gerekmekte olup verilen kararın bu nedenle usul ve kanuna aykırı olduğunu,

-Dosyada Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğrultusunda 07.08.2019 tarihine kadar %28 bu tarihten sonrası için ise % 34,2 maluliyet oranı üzerinden hesaplama yapılmışsa da Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki Bölge Sağlık Kurulu raporuna itiraz edilmediğinden bahisle davalı yönünden usuli kazanılmış hakkın söz konusu olduğu yönünde yapılan değerlendirilmeye itiraz edildiğini,

-01.11.2018 tarihli celseye bakıldığında görüleceği üzere gelen müzekkere cevapları ile ekindeki belgelerdeki aleyhe olan kısımları kabul etmedikleri ifade edilmek suretiyle söz konusu orana itiraz edilmiş olup ayrıca daha sonra alınan rapor masrafları da karşılandığını,

-Bu nedenle 07.08.2019 tarihine kadar %28 bu tarihten sonrası için ise %44,2 maluliyet oranı üzerinden ve PSD'nin dosyaya gelen son PSD'ye göre mahsubu suretiyle hesaplama yapılacak şekilde ek rapor aldırılması gerektiğini,

-01.11.2018 tarihli celseye bakıldığında görüleceği üzere gelen müzekkere cevapları ile ekindeki belgelerdeki aleyhe olan kısımları kabul etmedikleri ifade edilmek suretiyle söz konusu orana itiraz edilmiş olup ayrıca daha sonra alınan rapor masrafları da karşılandığını,

-Bu nedenle 07.08.2019 tarihine kadar %28 bu tarihten sonrası için ise %44,2 maluliyet oranı üzerinden ve PSD'nin dosyaya gelen son PSD'ye göre mahsubu suretiyle hesaplama yapılacak şekilde ek rapor aldırılması gerektiğini,

-Müvekkilinin 10 yılı aşkın süredir bu kaza nedeni ile tedavilerle uğraşmakta ve adaletin gerçekleşmesini beklediğini, müvekkilinin kaza nedeni ile bacağından sakatlandığını, bacağı kopmuş ve sayısız ameliyatlar sonucu yerine dikildiğini, ancak yürümekte zorlandığını, kazadan önce yeni doğmuş çocuğu büyümüş ancak müvekkili ayağından geçirdiği sayısız ameliyat ve tedaviler nedeni ile çocuğu ile dahi ilgilenemediğini, geç çocuk sahibi olabilen müvekkilinin kaza nedeni ile tüm ailevi ve sosyal yaşamı etkilenmiş, çocuğu ile ilgilenemediği, peşinden koşamadığı için psikolojisi bozulduğunu, bu sebeple hükmedilen manevi tazminatın çok az olduğunu,

-Kazanın 22.09.2011 tarihinde olduğunu, her ne kadar belirsiz dava konusu olsa da 10 yıl dolmadan ıslah-talep arttırımı tarafından yapıldığını, bu yönde doğacak ek talep hakkını saklı tuttuğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı ... Demir Çelik End. ve Tic. A.Ş.vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Davacının, müvekkili Şirketteki işine 25.02.1998 yılında girdiğini ve 22.09.2011 tarihine kadar 13 yıldan fazla süre boyunca vinç operatörü pozisyonunda çalıştığını, davacının, 22.09.2011 tarihinde çelikhane kontinü şalama altı ıskarta tavasından parça kütüklerden bir tanesini yerden kumandalı vinç ile kaldırırken kaldırdığı sırada dikkatsiz davranması sonucunda kendi kusuru ile kütük demirin sağ bacağına çarpması ile kaza geçirdiğini, davacı ...'ın, vinç ehliyeti bulunduğunu, ayrıca davacı işçinin, Müvekkili Şirkette 13 sene boyunca çalıştığını, oldukça tecrübeli bir işçi olduğunu, kendisi Müvekkili Şirketin İşçileri için tahsis ettiği koruyucu güvenlik malzemelerini kullanmanın şahsi güvenliği ve sağlığı için elzem olduğunun bilincinde olduğunu,

-Müvekkili Şirketin, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4 üncü maddesinin işverene yüklediği yükümlülüklere uygun davrandığını, hem davacının 13 senelik tecrübeli bir işçi olması hem de müvekkili Şirket tarafından davacıya sürekli aralıklarla sağlanan eğitimler göz önünde bulundurulduğunda müvekkili Şirketin davacının iş kazasından sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının, 22.09.2011 tarihinde parça kütüklerden bir tanesini yerden kumandalı vinç ile kaldırırken kaldırdığı sırada kendi dikkatsizliği sonucunda yaralandığını, gerçekleşen kazada davacının %100 kusurlu olduğunu, davacı tanığı ... ve ...'ın beyanlarında "...Davacının vinç ehliyeti vardı, davacı kaza geçirdiği vinci kullanabilecek deneyime sahipti. İşyerinde iş güvenliği uzmanı tarafından çalışanlara işe girerken ve çalıştığı süre boyunca bazen ayda bir bazen iki-üç ayda bir eğitim verilmektedir. İşyerinde vinç operatörlerine koruyucu malzeme olarak demir uçlu iş ayakkabısı, iş elbisesi, gözlük, kulaklık, baret, maske, bez eldiven verilmektedir.” ifadelerine yer verdiklerini, görüldüğü üzere müvekkili Şirketin çalışanlarına gerekli her türlü eğitimi verdiğini ve koruyucu güvenlik malzemelerini sürekli olarak tesis ettiğini,

-Tüm bu hususların göz önünde bulundurulduğunda gerçekleşen kazada müvekkili Şirketin sorumlu tutulması ve müvekkili Şirket aleyhine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin hukukun mantığı ile bağdaşmadığını,

-Mahkemece davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş oranda olduğunu, manevi tazminat miktarlarının bir nebze olsun kişilerin yaşadıkları elem ve ıstırabı giderme amacı taşımasının amaçlandığını, bu nedenle manevi tazminat taleplerinin kazanç amacına dönük olamayacağının Yargıtayın yerleşik içtihatlarından olduğunu,

-Yer verdikleri Yargıtay ilamında da belirtildiği üzere manevi tazminatın, ceza niteliği taşımadığı gibi zararın karşılanmasını da amaç edinmediğini, aksi manevi tazminat talebinin kabulü anlamına gelmemekle birlikte, tazminat miktarının sınırı somut olaya göre zarar görenin bir nebze olsun ıstırabını giderecek şekilde belirlenmesi gerektiğini,

-Açıklanan tüm sebeplerle, somut olayda davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının çok yüksek olup hukuka aykırılık teşkil ettiğini,

-Yukarıda açıklandığı üzere müvekkili şirketin kanunların aradığı şartlara uygun olarak hareket ederek işçilerine hem düzenli aralıklarla eğitim verdiğini, hem de gerekli koruyucu malzemeleri tesis ettiğini, gerçekleşen iş kazasında ise davacının %100 kusurlu olduğunu,

-Hüküm kurulurken baz alınan bilirkişi raporunun ise tüm bu hususları göz ardı ederek sınırlı bir değerlendirme yaptığını ve müvekkili Şirkete fahiş oranda kusur atfettiğini, bu sebeple hukuka aykırı şekilde kurulan hükmün kabulünün mümkün olmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç