muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2706, Karar No: 2015/12980, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2706 E.  ,  2015/12980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/81-2013/280

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12190, Karar No: 2013/10403, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12190 E.  ,  2013/10403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 01.03.2012 tarih ve 2009/83-2012/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilini dava dışı esas taşıyıcı Rhenus Gottardo SPA firmasının alt taşıyıcı olarak yönlendirmesi ile kimyasal ürünün İtalya'da mukim Solexis firmasından alınarak yine alıcı Belta'na teslim etmekle görevlendirildiğini, emtiaların ...plakalı araçlara yüklenerek davalının UND BİRLİK adlı ro ro gemisine bindirildiğini, İtalya' dan Türkiye' ye gelen gemiden indirilen tır gümrükte tutulan tutanak sonucu yolculuk sırasında denizde hava muhalefeti nedeni ile taşınan malların hasar gördüğünün tespit edildiğini, hasarın davalının gemisinde davalının yeterli önlemleri almamış olmasından kaynaklandığını, esas taşıyıcının zararı müvekkilinden tahsil ettiğini, işbu rücuen tazminat davasını açma zarureti doğduğunu ileri sürerek, 9.813,20 EURO'nun aynen, kabul edilmediği takdirde, EURO'nun nihai karar tarihindeki TCMB efektif TL kuru karşılığının, bu da kabul görmediği takdirde 21.117,00 TL'nin rücuen davalıdan 31/10/2008 ödeme tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 1067. maddesi uyarınca davanın süresinde açılmadığını, davacının tüm hasarlarının karşılandığını, konşimentodan da görüleceği üzere taşıyanın iddia edilen hasardan sorumlu tutulamayacağını, yükleme ve boşaltma için FIOS kaydı uyarınca gelen zararlardan taşıtan/yükleten veya gönderilenin sorumlu olduğunu, geminin mücbir sebep teşkil edecek şekilde sert hava koşulları ile karşılaşıldığını, kaptanın gerekli tüm önlemleri aldığını, davacının tazminat ve faiz talebinin fahiş olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın konusu, davacının alt taşıyan olduğu taşımaya ilişkin olarak emtianın TIR'lara yüklü olarak davalı gemide taşınması esnasında hasarlanması nedeniyle üst taşıyana ödenmek zorunda kalınan bedelin tahsili istemine ilişkin olduğu, davaya konu hasarla ilgili olarak gemi üzerinde herhangi bir yük trey kaymasının olmadığı, yüklerin bağlarının kopmadığı, kamyonlardaki hasarların kamyonların birbirine hasar vermesi şeklinde değilde içindeki malzemenin yetersiz istif ve bağlamasının eksik olması gibi nedenlerle treylerin içinde hareket edilmesi şeklinde olduğunun anlaşıldığı, yüklerin treyler içinde kayması ile treylerin kasaları yan taraflara doğru şişerek, kasaların deforme olması nedeniyle deniz serpintilerinin şiddetli rüzgar ile üst güverte seviyesine kadar ulaştığı ve yükün treyler içinde hareket etmesiyle deforme olan kasalardan içeriye deniz suyunun girmesi suretiyle dava konusu malların ıslanarak hasarlandığı, zararın gerçekleşmesinde, ağır hava koşullarının dışında taşıyanın kusuru bulunduğunun ortaya konulmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1372, Karar No: 2015/19451, Tarih: 02.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1372 E.  ,  2015/19451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2012/704-2014/500

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki cep telefonu alım-satım sözleşmesi nedeniyle ayıbı karşı tekeffülden kaynaklanmakta olup, uyuşmazlığın abonelik sözleşmesi ile ilgisi bulunmamaktadır.

Ancak, anılan daire tarafından dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/449, Karar No: 2020/5811, Tarih: 10.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/449 E.  ,  2020/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.07.2019 tarih ve 2019/273 E- 2019/396 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2019/1380 E- 2019/1364 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin dava dışı İzmit Belediyesi'ne ait olduğunu, şirketin 10.05.2019 tarihinde olağanüstü genel kurulunun yapıldığını, genel müdür ve belediyeyi temsilen de yönetim kurulu üyesi seçildiğini, TTK. ve diğer mevzuat gereği gerekli evraklar hazırlanarak tescil için Ticaret Sicil Memurluğu'na başvurulduğunu, davalı ...’nün 20.06.2019 tarih, 2019-GD-5997 sayılı yazısı ile tescil talebini reddettiğini, Ticaret Sicil Memurluğu'nun kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Belediye Başkanınca temsilci değişikliğinin hukuka uygun olduğunun tespiti ile Kocaeli Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 20.06.2019 tarih ve 2019-GD-5997 sayılı red işleminin iptaline, temsilci değişikliğinin ve genel müdürün tesciline ve tescilinin Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilanına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, T.C. Ticaret Bakanlığı'nın 15.05.2019 tarih ve 50035491 - 431 . 04 - E - 00044345462 sayılı genelgesi ile uyulması talimatlandırılan, T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yasağı gereğince, belediyelerin ortak olduğu şirketlerin genel kurullarında belediyeyi temsil eden kişinin ve belediye tüzel kişiliğinin yönetim kurulu üyesi olarak seçilmesi halinde, tüzel kişi temsilcisinin belirlenmesine dair belediye meclis kararına başvuru evrakları arasında rastlanılmadığını, dava konusu işlemin bu nedenle yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 5393 sayılı Kanun'un 17. maddesine göre belediye meclisinin belediyenin karar organı olduğu, yetkilerinin 18/i. maddesinde düzenlendiği, Kanunun 37. maddesine göre Belediye başkanının belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olduğu, 38/p maddesinde ise belediye başkanının görev ve yetkisine ilişkin olarak ''kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararı gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak'' şeklinde düzenlenme yapıldığı, belediye meclisinin veya encümenin belediye şirketleri'nin genel kurulunda belediyeyi temsil edecek gerçek kişi temsilciyi belirleme konusunda kanunda açık bir düzenleme bulunmadığı, bu yetkinin 38/p maddesi kapsamında belediye başkanına ait olduğu, davacı şirketin pay sahibinin dava dışı İzmit Belediyesi olduğu, Belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olan belediye başkanının belirlemiş olduğu temsilcisinin genel kurulda belediyeyi temsil kabiliyeti bulunduğu, normlar hiyerarşisi çerçevesinde sonraki normların önceki normlara uygun olmak zorunda olduğu, davacının tescil talebi doğrultusunda işlem yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile Kocaeli Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 20.06.2019 tarih ve 2019-GD-5997 sayılı tescil red işleminin iptaline, temsilci değişikliğinin tesciline ve tescilinin Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4629, Karar No: 2015/2487, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4629 E.  ,  2015/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22713, Karar No: 2017/6573, Tarih: 29.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/22713 E.  ,  2017/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.3.2015 gün ve 2014/418-2015/111 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

... ... Gençlik Spor Kulübü'nün, Davalı ...'nün alt yapı takımı olup olmadığı hususu ... Basketbol Federasyonuna sorularak buna ilişkin belgelerin istenilmesi,

Davalı ...'nün, dava dışı ... ... Gençlik Spor Kulübü hakkında aldığı herhangi bir yönetim kararı olup olmadığı, ibraz edilmiş ise buna ilişkin yönetim kurulu kararının İl Dernekler Müdürlüğü ile ... Basketbol Federasyonun'dan istenilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle işlem yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/781, Karar No: 2021/7306, Tarih: 22.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/781 E.  ,  2021/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.02.2016 gün ve 2006/605 - 2016/144 sayılı kararı bozan Daire'nin 14.11.2019 gün ve 2019/3747 - 2019/7229 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili, davalılar..., ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin yönetim ve denetiminin TMSF'ye aktarılan şirketlerden olduğunu, 03/08/2006 tarihli Denetim Kurulu Raporunda şirketin zarara uğratıldığının ve her bir sorumlunun sorumluluğunun kapsamının belirlendiğini, 15/09/2006 tarihli genel kurulda 2001 yılına ilişkin ibraların geçersizlikleri nedeniyle TTK.nın 380. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve sorumlular hakkında dava açılmasına karar verildiğini, söz konusu şirketin Erol Aksoy grubu şirketlerinden olduğunu, şirketin İktisat Bankası şubelerinden aldığı kredilerin AKS TV A.Ş.'ye ve Atlas Finansal Kiralama A.Ş.'ye teminatsız olarak aktarıldığını, 2001 ile 2003 yılları arasında görev yapan davalıların seleflerinin haksız

fillerinden kaynaklanan yolsuz muameleleri denetlemediklerini, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyesi olan davalıların sorumlu olduklarını, davacı şirketin 25/09/1998 tarihi itibariyle 12 gerçek kişi hissedardan oluştuğunu, yapılan sermaye artırımı neticesinde bazı hissedarların sermaye taahhütlerini yerine getirmemesi üzerine, bu hissedarların pay sahipliği haklarından mahrum bırakılmalarına karar verildiğini, payların mali durumu zayıf olan Aksoy Yayıncılık A.Ş.'ye aktarılmasına onay verilmemesi gerektiğini, bu şirketin sermaye taahhüdünü ödeyemeyeceğinin belli olduğunu, payların bu şirkete devredilmesi ve sermaye taahhüdünün yerine getirilmesinin takip edilememesi karşısında, davalıların şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 USD.'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren Amerikan Dolarına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte, 6.000,00 TL'nin ise zarar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tazminini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle de talebini 8.232.896,50 USD ve 1.283.535 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, 3.821.334,40 USD'nin 20/08/1999 tarihinden, 579.716,20 USD'nin 03/01/2000 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faiz ile 1.283.334,97 TL'nin 09/10/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ... dışındaki davalılardan tahsiline, davalılar ..., ..., ... hakkındaki davanın HMK.nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına dair verilen kararın davacı vekili, davalılar ..., Ediz Osman Atik, ..., ..., Müslüm Çakır, ..., ... vekilleri ile katılma yoluyla ... Terekesi Tasfiye Memurunca temyizi üzerine karar Dairemizce mümeyyiz davalılar yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, davalılar..., ... ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı ...’ın kararı temyiz etmediği ve onun yararına yapılmış bir bozma bulunmadığının anlaşılmasına, Yargıtay HGK’nın 10.10.2019 tarih, 2017/11-47 E. 2019/1040 K. sayılı ilamında ifade edildiği üzere denetim kurulu üyelerinin kanun ve esas sözleşme ile kendilerine yüklenen görevleri gereği gibi yapmak zorunda olmalarına, bu husus 6762 sayılı TTK’nın 359. maddesinde; “Murakıplar, kanun veya esas mukavele ile kendilerine yükletilen vazifelerini hiç veya gereği gibi yapmamalarından doğan zararlardan dolayı kusursuz olduklarını ispat etmedikçe müteselsilen mesuldürler. Bu mesuliyet hakkında 309 ve 341 inci maddeler hükümleri tatbik olunur.” şeklinde belirtilmiş olup denetim kurulu üyelerinin sorumluluğunun mahiyeti itibariyle yönetim kurulu üyeleri hakkında 6762 sayılı TTK’nın 336/1. maddesinin 5. bendinde yer alan, gerek kanunun gerek esas sözleşmenin kendilerine yüklediği vazifelerin kasten veya ihmal sonucu yapılmaması hâlinde doğan sorumluluğun aynı bulunmasına, denetim kurulu üyeleri de tıpkı yönetim kurulu üyeleri gibi, kanun veya esas sözleşme ile kendilerine yükletilen bir vazifeyi ihmal ederlerse, bu hususta kusursuz olduklarını ispat etmedikçe sorumluluktan kurtulamayacak olmalarına göre davalılar..., ... ve ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin davalılar ... ve ...’a yönelik karar düzeltme istemlerinin incelenmesine gelince, davalı ... ... ve ...’a dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen yasal süresinde cevap vermedikleri,

... vekilinin yasal süresinden sonra 20.11.2015 tarihinde verdiği 27.07.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile ... terekesi tasfiye memuru vekilinin de 26.11.2015 tarihinde verdiği 27.07.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunduğu anlaşılmıştır.

... vekilinin yasal süresinden sonra 20.11.2015 tarihinde verdiği 27.07.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile ... terekesi tasfiye memuru vekilinin de 26.11.2015 tarihinde verdiği 27.07.2015 tarihli ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunduğu anlaşılmıştır.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açık muvafakatı gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı def'i dikkate alınmaz (Yargıtay HGK. 07.06.2017 gün 2016/9-1212 E. 2017/ 1078 K.).

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70 K.).

Somut davada davalı ... ... vekili ve ... terekesi tasfiye memuru vekilince süresinden sonra yapılan zamanaşımı def'i yönünden davacının muvafakatı bulunmadığı gibi anılan davalılar vekillerince de zamanaşımı def'inin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmediği anlaşılmıştır.

Öte yandan; zamanaşımı kişisel bir savunma nedeni (def'i) olup, bütün öteki savunmalarda olduğu gibi ve özellikle itiraz nedenlerinden farklı olarak, savunulmadığı takdirde mahkemece re'sen de gözetilemez ve uygulanamaz. Diğer bir deyişle; zamanaşımı def'i ancak ileri süren davalı yönünden değerlendirilebilir. Bu savunma, açıkça ve usulüne uygun şekilde ileri sürmeyen diğer davalıya sirayet de etmez.

Öte yandan; zamanaşımı kişisel bir savunma nedeni (def'i) olup, bütün öteki savunmalarda olduğu gibi ve özellikle itiraz nedenlerinden farklı olarak, savunulmadığı takdirde mahkemece re'sen de gözetilemez ve uygulanamaz. Diğer bir deyişle; zamanaşımı def'i ancak ileri süren davalı yönünden değerlendirilebilir. Bu savunma, açıkça ve usulüne uygun şekilde ileri sürmeyen diğer davalıya sirayet de etmez.

Açıklanan nedenlerle davalı ... ... vekili ve ... terekesi tasfiye memuru vekilince süresinde ve usulüne uygun şekilde ileri sürülmüş bir zamanaşımı defi bulunmadığından Dairemizin 14.11.2019 tarih 2019/3747 E. 2019/7229 K. sayılı ilamının 3. nolu bendinde davalı ... ... ve ... yönünden ayrım yapılmadan mümeyyiz davalılar yararına 6762 sayılı TTK’nın 309/son fıkrasında düzenlenen beş yıllık zamanaşımı süresi bakımından değerlendirme yapılmaksızın zamanaşımı def’ilerinin reddiyle işin esası hakkında karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozma yapılması yerinde olmadığından, davacı TMSF vekilinin lehine verilen yerel mahkeme kararının davalılar lehine zamanaşımı yönünden temyiz etmesi beklenemeyeceğinden davacının davalılar ... ve ...’a yönelik karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 14.11.2019 tarih 2019/3747 E. 2019/7229 K. sayılı bozma ilamının ... ve ... yönünden kaldırılarak hükmün davalılar ... ve ... yönünden onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar..., ... ve ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı TMSF vekilinin davalılar ... ve ...’a yönelik karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 14.11.2019 tarih 2019/3747 E. 2019/7229 K. sayılı bozma ilamının ... ve ... yönünden kaldırılarak hükmün davalılar ... ve ...

yönünden ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar..., ... ve ...'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, peşin harcın onama harcından mahsubuyla 531.373,80 TL'nin davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 22/12/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY