muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1661, Karar No: 2024/6724, Tarih: 17.10.2024

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.11.2023 tarihli ve 2023/1201 Esas, 2023/2753 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine, gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık hakkında, mağduru bıçakla hayati tehlike geçirir şekilde yaralamak suçundan, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesince, TCK 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son, 29/1, 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verildiği,

Kararın sanık ve katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından duruşma açılarak, olayın kasten öldürme suçu olduğu belirtilerek TCK 81/1, 35/1, 29/1, 62/1. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay Hapis Cezasına karar verildiği,

Kararın temyizi üzerine, olayın kasten yaralama suçu olduğu, temel cezada sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiği belirtilerek “Bozma kararı” verildiği,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından olayın nitelikli kasten öldürme suçu olduğu belirtilerek TCK 82/1-e, 35/1, 29/1, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl Hapis Cezasına karar verildiği,

Sayın Dairemiz çoğunluğu Temyiz Başvurusunun Esastan Reddi ile Kararın Onanmasına karar vermiş ise de, olayın nitelikli kasten yaralama suçu olduğundan kararın bozulması gerektiğinden, sayın çoğunluğun görüşüne muhalifiz. Şöyle ki;

Bir eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu mu yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturacağının tespiti, uygulamada en çok görülen sorunlardan birisidir.

Öldürmeye teşebbüs suçu ile kasten yaralama suçu, maddi unsurlar yönüyle aynı olduğundan ayırıcı ölçüt, sanığın kastıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve 1. Ceza Dairemizin istikrar kazanan ve süregelen kararlarında açıklandığı gibi TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olduğundan, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve 1. Ceza Dairemizin istikrar kazanan ve süregelen kararlarında açıklandığı gibi TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olduğundan, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir.

Kişinin eyleminin, bir suçu oluşturup oluşturmadığının, oluşturuyorsa da hangi suçu oluşturduğunun saptanması için, eylemin bir aşamasındaki durumunun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların hep birlikte dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Failin kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenebilmesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun; 09.06.1998 tarih, 1-126 Esas ve 204 sayılı kararı ve 06.02.1996 tarih, 1-380 Esas ve 4 sayılı kararı ve birçok kararları gereğince,

1-) Fail ile mağdur arasında olay öncesine dayalı, öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumetin bulunup bulunmadığı,

2-) Olayda kullanılan vasıtanın öldürmeye elverişli olup olmadığı,

3-) Mağdurdaki darbe sayısı ve şiddeti,

4-) Darbelerin vurulduğu bölgenin hayati önem taşıyıp taşımadığı,

5-) Failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği,

6-) Olay öncesi, sırası ve sonrası mağdura yönelik sözleri ve davranışları, şeklindeki kriterleri ölçü alınmak suretiyle cevap bulabilmek mümkündür.

Yargıtay uygulamalarına göre; Eylemin nedeni, sanığın olay yerine hazırlıklı gelmesi, fiilin iradiliği, suçta kullanılan vasıtanın cinsi, nitelik ve şiddeti, yaranın meydana geldiği yer, eyleme maruz kalan organların hayati öneme haiz olması, olayın seyri ölümü "beklenir sonuç" haline getirmişse failin öldürme kastıyla hareket ettiğini kabul etmek gerekir.

Kastı sadece suç aletine göre belirlemek mümkün değildir, öldürmeye elverişli bir tabanca sadece yaralama amacıyla kullanılabileceği gibi, bir taş, sopa ve benzeri bir araç da öldürmeye elverişli şekilde kullanılabilir.

Saldırı neticesi oluşan yara/yaraların niteliği suç vasfının belirlenmesinde önemli olduğundan, vücuttaki her bir yaranın ayrı ayrı ve birlikte yaşamsal tehlikeye neden olup olmadığı, iç organlara nüfuz edip etmediği konusunda adli tıp kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre failin hukuki durumunun belirlenmesi gerekmektedir.

Saldırı neticesi oluşan yara/yaraların niteliği suç vasfının belirlenmesinde önemli olduğundan, vücuttaki her bir yaranın ayrı ayrı ve birlikte yaşamsal tehlikeye neden olup olmadığı, iç organlara nüfuz edip etmediği konusunda adli tıp kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre failin hukuki durumunun belirlenmesi gerekmektedir.

CGK, 22.01.2019, 3-135/32 tarih ve sayılı kararı; “Bir süre birlikte alkol alıp sohbet ettikleri, sonrasında sanıkla şikâyetçi ve arkadaşları arasında tartışma çıktığı, tartışma esnasında sanığın eline geçirdiği bıçakla şikâyetçiye saldırdığı, sağ el orta parmakları ile karnında oluşan kesiler nedeniyle şikâyetçinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın, ani gelişen hareketli kavga ortamında şikâyetçinin karın bölgesini bilerek ve isteyerek hedeflediğine ilişkin kesin bir belirlemenin yapılamayışı, şikâyetçide yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde sadece bir adet yaranın bulunması, sanığın engel neden bulunmamasına karşın şikâyetçiye yönelik eylemlerini devam ettirmemesi ve eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaşması hususları birlikte değerlendirilerek sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu; belirtilmiştir.

Kavga ortamında meydana gelen olaylarda, sadece isabet bölgesi değil, isabet sayısı ile şiddeti; vücudu ne şekilde etkilediği ve hayati tehlikeye neden olup olmadığı da değerlendirilmelidir.

CGK, 13.12.2016, 1/165/1241 tarih ve sayılı kararı; “Sanığın üzerinde taşıdığı ele geçirilemeyen delici kesici özelliği bulunan bir cismi ... ve ... ile mağdur ...’e doğru rastgele salladığı esnada, mağdur ...’in batın sağ üst bölgesine bir kez vurmak suretiyle, pnömotoraks, hemotoraks ve karaciğer hasarı oluşturarak, mağduru yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; sanık ile mağdur arasında husumet bulunmaması, sanığın mağdura tek darbe vurması, ani gelişen hareketli kavga ortamında mağdurun hayati bölgesine bilerek ve isteyerek vurduğuna ilişkin kesin bir belirlemenin yapılamaması hususları birlikte değerlendirilerek sanığın yaralama kastı ile hareket ettiği kabul edilmiştir.

1. CD., 02.07.2015, 795/4240 tarih ve sayılı kararı; “Olay günü tanık ...’in bakkal dükkanında karşılaşan mağdur ... ile suça sürüklenen çocuk ...’ın daha önce yaşadıkları bir olayı konuştukları sırada tartışmaya başlamaları üzerine ...’in ikisinin de dışarı çıkmasını istediği, dükkanın dışına çıktıklarında mağdurun cep telefonunu kırılmaması için yere bırakarak suça sürüklenen çocuğun üzerine yürüdüğü, suça sürüklenen çocuğun ise bakkaldan aldığı ekmek bıçağını bir kez batın bölgesine vurarak sağ böbrekte rüptüre ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı, elindeki bıçağı yere atarak olay yerinden kaçtığı olayda; Suça sürüklenen çocuk ... ve mağdur ... arasında olay öncesi öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması, katılanda hayati tehlikeye neden olan yaranın tek olması, suça sürüklenen çocuğun herhangi bir engel bulunmadığı halde eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında, eylemi ile ani olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten silahla yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerdirme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,”

Yukarıda yapılan hukuki açıklamalardan sonra, olayın oluş ve dosya kapsamına göre; Olay günü katılan ...’in sanık ...’ın çalıştığı işyerine giderek onu konuşmak için otoparkın arkasına davet ettiği, sanığın olay yerine gittiğinde mağdurun kendisine küfürlü konuştuğu, iddiaya göre yüzüne tükürdüğü ve elindeki köpeği sanığa saldırtır gibi yaptığı, taraflar arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın katılana bıçakla 3 darbe vurduğu, bu darbelerden birisinin göğse, diğer ikisinin sırta geldiği, Adli Tıp Raporuna göre göğüs boşluğuna gelen bıçak darbesinin hayati tehlikeye sebep olduğu, sırta gelen 2 darbenin hayati tehlikeye neden olmadığı, bu yaralanma üzerine mağdurun olay yerinden kaçtığı,

Sanık ile katılan arasında önceden öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumetin olmaması, katılanın sanığın iş yerine gelerek bizzat onu otoparkın arkasına kendisinin çağırması, sanık oraya gidince de küfürlü konuşması ve yanındaki köpeği saldırtır şeklinde davranması üzerine, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, tarafların mobil halde bulunduğu, sanığın bıçakla mağdurun hayati bölgelerine çok kez vurma imkânı olmasına rağmen vurmaması, mağdurdaki darbelerden adli tıp raporuna göre sadece bir tanesinin hayati tehlikeye neden olması, yaralanmanın birden çok organ harabiyetine sebep olmaması, katılanın olay yerinden kaçmasının sanığın eylemin devamına ciddi bir engel oluşturmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulüyle, kasten yaralama suçundan temel cezada sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması usul ve yasaya, yukarıda belirtilen Yargıtay CGK’nun ve Yargıtay 1. Ceza Dairemizin kararlarına aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın Bozulmasına karar verilmesi gerekirken Onama kararı veren sayın çoğunluğun görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2019/11894, Karar No: 2019/12864, Tarih: 23.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/11894 E.  ,  2019/12864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih ve 2018/339-536 sayılı kararında belirtildiği üzere;

Hüküm tarihinde başka suçtan Kütahya Açık Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanığın hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-) Sanık müdafinin mahkemesine fiziken verdiği mazeret dilekçesi ile il dışında duruşmasının olduğundan bahisle duruşmaya katılamayacağını beyan ettiği ve mazeret dilekçesinin 24.04.2017 tarihinde hakim havalesi ile dosya içerisine girdiği halde, mahkemece sanık müdafinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22628, Karar No: 2009/16941, Tarih: 28.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/22628 E.  ,  2009/16941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1895, Karar No: 2020/4619, Tarih: 22.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/1895 E.  ,  2020/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "bozma ilamlarına uyulduktan sonra yapılan araştırma, inceleme ve uygulama dahi hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı, kadastro komisyonunca dava konusu edilen taşınmazlarla ilgili tutanakların aynı yere ilişkin birden fazla tapu kaydı bulunduğu düşüncesiyle malikhaneleri hükmen belirlenmek için kadastro mahkemesine aktarıldığı, davacılardan Mustafa Asım Camızcıoğlu mirasçıları’nın 475 ada 1, 473 ada 4 ve aynı ada 8 nolu parsellere yönelik olarak miras yoluyla gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, .....’in Nisan 1963 tarih 53 ve 55 nolu tapu kayıtlarına dayanarak 7 ada 1 ve 473 ada 8 nolu parsellere, Refi Ertosun mirasçılarının Haziran 1962 tarih 80 ve 81 sıra numaralı tapu kayıtları ile bu tapu kayıtlarının gittileri olan Nisan 1963 tarih 49 ve 51 nolu tapu kayıtlarına dayanarak 7 ada 3 ve 473 ada 1 nolu parsellere yönelik olarak dava açtıkları, davalı Hazine’nin ise 473 ada 1 ve 7 ada 3 nolu parsellerle ilgili olarak tapu kayıtları bulunduğunu ileri sürerek bu parsele yönelik davanın reddini savunduğu, davacı Refi Ertosun’un dayandığı tapu kayıtları ile....’in dayandığı tapu kayıtlarının Hazine’nin de tarafı bulunduğu tescil ilamına dayalı olarak oluşturulması nedeni ile evrakı müsbiteleri arasında haritalarının bulunduğu, değişik tarihlerde yapılan keşiflerde dayanılan tapu kayıtlarının uygulanmasıyla ilgili yerel bilirkişi sözleri soyut içerikli ve gerekçeye dayanmadığı gibi ifadeler arasında da esasa müessir çelişkiler bulunduğu, kayıtlarda yazılı sınır yerlerinin bozma ilamlarında öngörülmesine rağmen arazi üzerinde teker teker göstertilip krokisine de aksettirilmediği, her bir taşınmazda kimin hangi tarihten beri zilyet olduğu konusunda yeteri kadar araştırma yapılmadığı, bu hususla ilgili ifadeler arasındaki çelişkilerin de giderilmesine çalışılmadığı, kamulaştırmayla ilgili haritaların uygulaması yapılarak kamulaştırılan yerlerin taşınmazlar içerisindeki konum ve miktarları aynı şekilde krokisine aksettirilmediği açıklanarak, hayatta bulunan tüm tesbit bilirkişileri ile taraf tanıkları eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılması suretiyle, gerek Tevfik Doğuışıker’in dayandığı Nisan 1963 tarih 53 ve 55 sıra numaralı, gerek ...

....’un dayandığı Haziran 1962 tarih 80 ve 81 ile gittisi olan Nisan 1963 tarih 49 ve 51 ve gerekse de Hazine’nin dayandığı Şubat 1325 tarih 70 sıra numaralı kök tapu kaydından intikalen gelen Temmuz 1960 tarih 142 sıra numaralı tapu kayıtları ile bunların harita ve krokileri ve de kamulaştırma haritalarının yöreyi ve taşınmazları iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik yerel bilirkişi kurulu yardımı ve fen memuru eliyle gereği gibi yerlerine uygulanarak her bir kaydın hangi taşınmaza ya da taşınmazlara ait olduğu ve kapsamlarının neresi olduğunun duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması, bilirkişilere kayıtlarda yazılı sınırların arazi üzerinde göstertilip düzenlenecek krokiye yerlerinin işaret ettirilmesi, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar yönünden tanıkların bilgisine başvurulması, tescil ilamlarına ve kamulaştırmaya dayalı olarak oluşturulan tapu kayıtlarının kapsamlarının tayininde 3402 sayılı kadastro Yasasının 20/A maddesi uyarınca harita, plan ve krokilerinin esas alınması gerektiği ilkesine uyulması, taşınmazları dıştan çevreleyen komşu parsel kayıtlarının taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılarak uygulama ile ilgili yerel bilirkişi sözlerinin denetlenmesi, bu arada bilirkişi ve tanıklardan her bir parselde kim yada kimlerin zilyet ettiklerinin, zilyetliklerinin başlangıç tarihinin, süresinin ve sürdürülüş biçiminin olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanması, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda yüzleştirilmek suretiyle aykırılığın giderilmesine çalışılması, satın almaya dayanan tarafların taşınmazları hangi tarihte yani tesbit tarihinden önce mi yoksa sonra mı satın aldıkları açıkca sorularak saptanıp ona göre Mahkemenin görevli olup olmadığının değerlendirilmesi, 473 ada 1 ve 7 ada 3 nolu parselle ilgili olarak davacı ...’un dayandığı kayıtlarla davalı Hazine’nin dayanmış olduğu tapu kaydı ve geldilerinin uygunluğunun belirlenmesi durumunda, hukuki değerini koruduğu sürece daha eski ve doğru temele dayalı tapu kaydına üstünlük tanınması gerekeceğinin dikkate alınması, uyuşmazlığın 3402 sayılı kadastro yasasının 30/2 maddesi gereğince çözümlenmesi gerekir bir nitelik arzettiği de nazara alınarak lüzum görülecek delillerin re’sen toplanması, fen bilirkişisine tapu kayıtlarının ve krokilerinin uygulanmasını ve kayıtlarda yazılı sınır yerlerini izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmesi ve bundan sonra toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 7 ada 3, 475 ada 1, 473 ada 1, 4 ve 8 nolu parsel sayılı taşınmazların fen bilirkişisi ....’ın 27/03/2013 tarihli krokili raporunda gösterildiği şekilde davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, çekişmeli 7 ada 3 parsel sayılı taşınmazın miras payları oranında ..

. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 7 ada 3, 475 ada 1, 473 ada 1, 4 ve 8 nolu parsel sayılı taşınmazların fen bilirkişisi ....’ın 27/03/2013 tarihli krokili raporunda gösterildiği şekilde davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, çekişmeli 7 ada 3 parsel sayılı taşınmazın miras payları oranında ... mirasçıları adına, 475 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 250 metrekarelik kısmının Orhan ve ..., 473 ada 1 ve 8 parsel sayılı taşınmazların ekli krokide (1A) harfi ile gösterilen 1.247,06 m2 ve (8A) harfi ile gösterilen 490,25 metrekare kısmının Cesim ve ..., (1/B) harfi ile gösterilen 357,90 metrekare ve (8B) harfi ile gösterilen 200,54 metrekare kısmının ..., (1/C) harfi ile gösterilen 73.84 metrekare ve (8C) harfi ile gösterilen 1.446,53 kısmının Yusuf Hacet, (8/D) harfi ile gösterilen 1.083,64 m2 kısmının Fikri Çavuşcuoğlu, (8/E) harfi ile gösterilen 379,07 metrekare kısmının ..., (8/F) harfi ile gösterilen 190,17 metrekare kısmının Abdurrahman Denli, (8/G) harfi ile gösterilen 1.067,72 metrekare kısmının İnşaat Şirketi, (8/H) harfi ile gösterilen 1.301,53 metrekare kısmının ..., (8/I) harfi ile gösterilen 373,59 metrekare kısmının ..., çekişmeli 473 ada 4 nolu parsel sayılı taşınmazın (4/A) harfi ile gösterilen 496,11 kısmının ..., (4/B) harfi ile gösterilen 304,05 m2 kısmının ..., (4/C) hafi ile gösterilen 1.634.95 metrekare kısmının ..., (4/D) harfi ile gösterilen 585,26 metrekare kısmının Şükrü Kına, (4/E) harfi ile gösterilen 523,73 metrekare kısmının .... ve ..., (4/F) harfi ile gösterilen 508,97 metrekare kısmının ..., (4/G) harfi ile gösterilen 471,43 m2 kısmının ..., (4/H) harfi ile gösterilen 521,15 metrekare kısmının ..., (4/I) harfi ile gösterilen 448,43 metrekare kısmının ..., (4/İ) harfi ile gösterilen 558,84 metrekare kısmının ...., (4/J) harfi ile gösterilen 754,74 m2 kısmının ..., (4/K) harfi ile gösterilen kısmının Hazine, (4/L) harfi ile gösterlein 834,39 m2 kısmının ..., (4/M) harfi ile gösterilen 813,26 metrekare kısmının ..., (4/N) harfi ile gösterilen 347,94 metrekare kısmının ..., (4/O) harfi ile gösterilen 347,94 m2 kısmının ..., (4/P) harfi ile gösterilen 405,64 metrekare kısmının ..., (4/R) harfi ile gösterilen 576,79 metrekare kısmının ..., (4/S) harfi ile gösterilen 376,19 m2 kısmının...., (4/Ş) harfi ile gösterilen 362,30 metrekare kısmının...., (4/T) harfi ile gösterilen 797,10 metrekare kısmının ..., (4/U) harfi ile gösterilen 299,07 metrekare kısmının ...ve (4/V) harfi ile gösterilen 354,79 m2 kısmının ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve ... vekili, davacı ... ve müşterekleri vekili, davalı Hazine vekili, davacı ... ile Kerem Dereli tarafından temyiz edilmiş, davacı ...’ın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi üzerine bu kez, verilen ek karar ... tarafından temyiz edilmiştir.

1 – Hükmü temyiz etme hakkı, temyizde hukuki yararı bulunmak kaydıyla davanın taraflarına ve aleyhine hüküm kurulan üçüncü kişilere aittir. Hükmü temyiz eden .... çekişmeli taşınmazların tespit maliki olmayıp, dava konusu taşınmazlar hakkında açılmış bir davası ya da açılmış olan davaya yöntemince katılımı da söz konusu olmadığı gibi, hükümle de aleyhine hukuki bir durum da yaratılmadığına göre, kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteminin REDDİNE,

2 – Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre, davacı ...'ın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan 30.11.2018 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

3 – Diğer temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına oluşan usuli müktesep hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi zorunludur. Ne var ki Mahkemece, davacılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, ilamda belirtildiği halde davacı Tevfik Doğuışıker’in,....’un ve davalı Hazine’nin dayandığı tapu kayıtları ile taşınmazların bulunduğu yerde yapılan kamulaştırmaya ilişkin haritalar yöntemince uygulanıp kapsamları belirlenmediği gibi, taşınmazların ne zamandan beri ve kim tarafından zilyet edildiği hususlarında da yeterli beyan alınmamış; taşınmazların tespit öncesindeki zilyetlik durumunu belirleme yönünden son derece yetersiz, soyut içerikli mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına dayalı olarak karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, tarafların dayandığı tapu kayıtları, varsa haritası ve oluşum belgeleri ile birlikte tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve taşınmazların bulunduğu yerde kamulaştırma yapıldığının anlaşılmasına göre bu işleme ilişkin tüm bilgi ve belgeler getirtilmeli; bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile ziraat mühendisi ile fen ya da harita mühendisi bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte, davacı...