muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12498, Karar No: 2016/16299, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12498 E.  ,  2016/16299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13828, Karar No: 2010/5233, Tarih: 11.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13828 E.  ,  2010/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.06.2008 tarih ve 2007/1623-2008/780 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline dahili su baskını rizikolarına karşı sigortalı işyerine davalının kiracısı olduğu üst kattaki dairenin su borusunun patlaması sonucu sızan suların zarar verdiğini, hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını, başlatılan icra takibine davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, asıl alacağa yönelik yapılan itirazın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Çekişme, davalının kiracısı olduğu dairenin dışından geçen fleks borunun patlaması sonucu alt kattaki sigortalı işyerine sızan sudan dolayı oluşan hasardan davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

BK’nın 58. maddesi “bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur” hükmünü içermektedir. Kiracı ise, meydana gelen zarardan BK’nın 41. maddesine göre haksız fiil hükümleri gereğince sorumlu olur.

Somut olayda, mahkemece, kiracı olan davalının meydana gelen su sızıntısından dolayı sorumlu olduğuna karar verilmiş ise bu karar eksik inceleme ve yeterli araştırma yapılmadan verilmiş bir karardır.

Öncelikle mahkemece, davaya konu sigortalı işyerine zarar veren su patlamasının nasıl meydana geldiği, patlayan fleks borunun davalının kiracısı olduğu daireye ait bir boru mu yoksa bina ortak tesisatına ait bir boru mu olup olmadığı, şayet binanın ortak alanına ait bir boru ise tüm kat maliklerinin BK’nın 58. maddesine göre, yok sadece davalının kiracısı olduğu daireye ait bir boru ise bu durumda daire malikinin yine aynı maddeye göre sorumluluğunun değerlendirilmesi, tüm bunların dışında hasara neden olay davalının ihmali veya kötü kullanımı gibi kusurundan kaynaklanan nedenden meydana gelmiş ise BK’nın 41. maddesine göre davalının sorumluluğunun değerlendirilmesi gerekir.

Bu itibarla, mahkemece hasara neden olan borunun niteliği ve bu borunun kime ait olduğu ile hasarın tam olarak nasıl meydana geldiği gerektiğinde tanık da dinletilmek suretiyle belirlenerek, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bir değerlendirme yapılmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve davalının hangi hukuki nedenle sorumlu olduğu belirlenmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25142, Karar No: 2013/10785, Tarih: 17.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25142 E.  ,  2013/10785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.04.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı vekili 21.12.2011 tarihli dilekçe ile tanık deliline dayanmış ve tanıkların isimlerini bildirmiştir. Mahkemece davalı tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. ve devamı maddeleri gereğince dinlenip delillerin hep birlikte değerlendirilmesi gerekirken davalı tanıkları dinlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi gereğince hukuki dinlenilme hakkına aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.04.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14507, Karar No: 2012/21508, Tarih: 21.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14507 E.  ,  2012/21508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.09.2011 tarih ve 2008/53-2011/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde İşyeri Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, 02.01.2008 tarihinde müvekkiline ait işyerinde elektriğin kısa devre yapması ile çıkan yangın sonucu müvekkilinin 150.000,00 TL zarara uğradığını, ancak davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL zararın temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 03.03.2010 tarihinde talebini 62.178,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, yangının şüpheli olup gazyağı, benzin gibi hızlandırıcı kullanılmak suretiyle kasten çıkartıldığını, bu nedenle teminat kapsamı dışında bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, Cumhuriyet Başsavcılığı dosyası, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yangının kasten çıkartıldığına ilişkin davalı iddialarının yerinde olmadığı, yangın nedeniyle davacının toplam 62.178,00 TL hasarının bulunduğu ve bu bedelin sigorta teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 62.178,00 TL alacağın 22.02.2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu yangın olayından sonra 03.01.2008 tarihinde düzenlenen yangın raporunda, yangının sigortalı işyerindeki elektrik kablolarının kısa devre yapması ve dökülen kıvılcımların yanıcı maddelere sirayet etmesi ile meydana geldiği bildirilmiş; davalı ... şirketince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 29.01.2008 tarihli rapor ile 04.02.2008 tarihli yangın sigortası hasar ekspertiz raporuna göre ise, sigortalı işyerinde meydana gelen yangının çıkış sebebinin, itfaiye yangın raporunda belirtilenin aksine elektrik kontağından kaynaklanmadığı, işyerine ait elektrik kabloları üzerinde herhangi bir kısa devre, ark ve tomurcuklanmaya rastlanılmadığı, yangının hızlandırıcı kimyasal maddeler ile başlamış olabileceği, bu nedenle işyerinde şüpheli yangın durumunun bulunduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece, davaya konu yangın nedeniyle oluşan hasar miktarının tespiti için bilirkişi incelemesine gidilmiş, ancak mahkemeye sunulan ve aralarında hasara neden olan yangın olayı konusunda uzman bir bilirkişinin bulunmadığı heyetçe hazırlanan 09.04.2008 tarihli bilirkişi raporunda, yangının çıkış sebebi konusunda herhangi bir açıklama yapılmadan sadece davacının zararı hesaplanmıştır. Davaya konu yangın olayı nedeniyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yapılan hazırlık soruşturması sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara karşı davalı ... şirketince yapılan itirazın reddine dair Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararı esas alınarak, dava konusu işyerinde çıkan yangının kasten çıkartıldığına ilişkin davalı iddialarının yerinde olmadığı gerekçesiyle mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, alınan raporlar arasında çelişki mevcut olup, davalı tarafından alınan rapor ile eksper raporunda ortaya konan tespit ve görüşler mahkemece alınan raporda irdelenerek incelenmemiş ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve neden kabul edildiği de açıklanmadan mahkemece alınan rapor esas alınarak ve cezai soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuk mahkemesini bağlamayacağı gözden kaçırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece davaya konu uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek, hasarın ne şekilde oluştuğu ile oluşan hasardan davalının sorumlu olup olmadığı konularında, aralarında sigortalı işyerinde çıkan yangın konusunda uzman bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulundan, dosyada mevcut raporları irdeleyen ve tarafların bu raporlara yapmış oldukları itirazları da karşılayan gerekçeli ve denetime elverişli yeni bir rapor alınarak, ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmek suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre de davacı vekilinin uyuşmazlığın esasına ilişkin olarak ileri sürdüğü temyiz itirazları ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazları ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/702, Karar No: 2023/4727, Tarih: 15.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/702 E.  ,  2023/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Birleşen Dosya Yönünden

1.Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2014/698 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2019/29485 Esas, 2021/4882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/237 Esas, 2022/88 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2022/63 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek yürütülmesine karar verilmiştir.

B. Asıl Dosya Yönünden

1.Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2014/595 Esas, 2015/913 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/15676 Esas, 2021/13954 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/15676 Esas, 2021/13954 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin tartışılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin son fıkrası uyarınca ; sanık hakkında daha önce hakkında hükmedilen adli para cezaları sanık lehine cezada kazanılmış hak oluşturmakla sanık hakkında 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ve 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası tayini ile adli para cezalarının ödenmemesi halinde sanık hakkında infaz edilecek cezanın 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezasını geçemeyeceğinin belirtilmesine, suça konu ürünlerin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Birleşen dosyada, sanığa ait seyyar tezgâh üzerinde satışa sunulmuş 215 adet bandrolsüz ve korsan basım film CD'si; asıl dosyada ise, seyyar tezgâh üzerinde satışa sunulmuş 320 adet bandrolsüz ve korsan basım film CD'si ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen ürünler hakkında düzenlenen bilirkişi raporları dosya arasına alınmıştır.

3.Sanık asıl dosyadaki 14.12.2015 tarihli savunmasında, ele geçirilen CD'lerin kendisine ait olduğunu ve pişman olduğunu ifade etmiş olup birleşen dosyada ise, CD'lerin diğer sanık...'a ait olduğunu, kendisinin ise günlük yevmiye alarak CD'lerin satışını seyyar tezgâh üzerinden yaptığını beyan etmiştir.

4.Tutanak düzenleyenlerin tanık sıfatıyla beyanlarının alındığı görülmüştür.

5.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının" belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, "5271 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın 6000-TL ve 80 TL adli para cezası ve 6000-TL ve 80 TL adli para cezası tayini ile adli para cezalarının ödenmemesi halinde sanık hakkında infaz edilecek cezanın 1 yıl 15 gün hapis ve 100 tl adlî para cezasını geçemeyeceğinin belirtilmesine" karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (8) numaralı paragrafında yer alan " sanık hakkında daha önce hakkında hükmedilen adli para cezaları sanık lehine kazanılmış hak oluşturmakla sanık hakkında 6000-TL ve 80 TL adli para cezası ve 6000-TL ve 80 TL adli para cezası tayini ile adli para cezalarının ödenmemesi halinde sanık hakkında infaz edilecek cezanın 1 yıl 15 gün hapis ve 100 tl adlî para cezasını geçemeyeceğinin belirtilmesine" ibaresinin çıkartılması ve yerine "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezanın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/762, Karar No: 2020/6290, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/762 E.  ,  2020/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Sarayaltı mahallesi 442 ada 36 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1) Bozma kararı öncesi hükmedilen fark bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca bozma kararı sonrası oluşan fark bedele işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Faize ilişkin (6) numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 13.09.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme) kelimelerinin yazılmasına,

b) Ayrı bir bent olarak; (Bozma önce tespit edilen 43.771,35 TL bedele 01/08/2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 24/02/2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, bu bedelin davacı idareden alınarak davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20803, Karar No: 2012/21855, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20803 E.  ,  2012/21855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum çalışanlarına ilaç verdiğini, davalının aralarındaki sözleşmenin 6.17 maddesi hükmüne dayanarak sözleşmeyi fesh ettiğini ileri sürerek fesih işleminin iptali ile bu şekilde muarazanın men'ini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın “Feragat nedeni ile reddine” karar verildiği anlaşılmış olmakla birlikte, karar tarihinde geçerli bulunan AAÜT 6.maddesinde yer alan “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına hükmolunur“ hükmü gereğince, mahkemece harca esas dava değeri üzerinden davalı lehine nispi vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerekmekte iken vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle; hükme 5. fıkra eklenerek, hükmün 5. fıkrasına 'Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi uyarınca 600,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine' ibarelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 2.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.