muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11788, Karar No: 2015/16794, Tarih: 13.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11788 E.  ,  2015/16794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 19.03.2015

No : 2013/781-2015/180

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında 05.02.2004 tarihinde boşanma kararı verilen davacıya,yaşamını yitiren ve 506 sayılı Kanunun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca 23.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 23.10.2008-22.06.2013 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, yukarıda açıklanan bilgiler ışığında, 05.04.2013 tarihli ve 2013/64 sayılı sosyal güvenlik denetmeninin hazırlamış olduğu rapora göre;öncelikle davacının adresi ile boşandığı eşi S. K. 'ın adreslerinin kimlik paylaşım sisteminde rapor tarihinde halen aynı yer No:2 .../Muğla olduğu, ilgili yer mahalle muhtarının beyanında aynı zamanda komşusu olan davacı ve boşandığı eşini tanıdığını ve kendilerine ait üç katlı binanın üçüncü katında birlikte yaşadıklarını beyan ettiği, davacının beyanında; nüfus kayıtlarında boşandığı eşi ile birlikte aynı adreste ikamet ediyor gözükmekte ise de esasen kendisinin ikinci katta oğlu ve gelini ile, boşandığı eşinin ise çatı katı olan üçüncü katta tek başına ikamet ettiğini ifade ettiği halde boşandığı eşi S. K. beyanında ise tam aksine kendisinin ikinci katta oğlu ve geliniyle ikamet ettiğini,davacı eşinin ise üçüncü katta tek başına ikamet ettiğini beyan ettiği, İlçe Seçim kurulunun müzekkere cevabında boşandıktan sonraki sürece ilişkin olarak kayıtlı adreslerinin aynı olduğu , kolluk araştırması sonucu düzenlenen 27.11.2013 tarihli tutanakta dava tarihine kadar davacının aynı adres ikinci katta, boşandığı eşinin ise yine aynı yer üçüncü katta oturduğunun bilgi edinildiği ancak davanın açılması tarihinden sonra boşanılan eşin beyanla kayıtlı adresini değiştirdiğinin tespit edildiği hususları birlikte dikkate alınarak, davalı Kurum tarafından tanzim edilen raporun aksinin ispat edilemediği anlaşılmakla 5510 sayılı yasanın 56. ve 96. maddelerine göre, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin yerinde olduğu, davanın reddi gerektiği gözetilmeksizin yanılgıya düşülerek davacı ve dava dışı boşandığı eşinin aynı binanın farklı dairelerinde oturduklarından bahisle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/4055, Karar No: 2012/13180, Tarih: 18.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/4055 E.  ,  2012/13180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın Perşembe Atatürk İlköğretim Okulu müdürü ve Okul Aile Birliği Yönetim Kurulu üyesi olarak görev yaptığı, birliğe ve okula ait malzeme ve paraları mal edindiği iddiasıyla yapılan yargılamada;

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramında yapılacak olan törenlere katılacak öğrencilerin kıyafetlerinin temininde kullanılmak üzere toplanan 2.250 TL'nin kullanılmayarak, birlikten kıyafet bedellerinin karşılandığı, toplanan bu paralar ile bando takımına kıyafet alındığı; 2005 yılından 2006 yılına birliğin hesaplarının devrinde, gelir olarak görünen 527,55 TL'nin, 300 TL'si ile bacanın tamir ettirildiği iddiaları araştırılmadan; ayrıca birliğin 2003-2008 dönemine ait tüm gelir ve giderlerine ilişkin defter ve kayıtlar ile okula bilgisayar malzemesi alımlarına karşılık alınan faturalara karşılık düzenlenen ödeme belgelerinin temin edilerek; fotokopi makinesinin bakım, toner ve kağıt masrafları için sanığın el yazısı olan notlardan 8.748 TL toplandığı, idari soruşturma raporunda bu paradan 1.801,90 TL'nin, bilirkişi raporunda ise 165,87 TL'nin sanıkta kaldığı, yine idari soruşturma raporunda 2006 yılında makbuz karşılığı toplanan 6.746 TL paranın birlik hesabına aktarılmadığı, birliğin bu dönemdeki harcamalarının banka hesaplarından yapıldığı, toplanan paranın sanığın uhdesinde bulunduğu, bilirkişi raporunda ise bu gelirin deftere kaydedildiği harcamaların da gider olarak kaydedildiği ve usulsüzlük bulunmadığı; idari soruşturmada kantinin mal giderlerinin 6.055 TL aynı dönemde toplam gelirin 6.074 TL olduğu, bu dönemde kantin görevlileri .... ve ...'e 1.700 TL yevmiye ödemesi yapıldığı, gelir-gider miktarları gözetildiğinde bu hususların çeliştiği, sanığın çalışanlara günlük hasılattan yevmiye ödenmiş göstererek 1.700 TL'yi üzerinde bulundurduğu tespitine karşın hazırlıkta alınan raporda defterlerdeki kayıtların eksikliğinden dolayı görüş beyan edilemediği; okul

Kooperatifinin tasfiye edilerek Okul Aile Birliğine devri sırasında kooperatifin gelir gider farkı olarak 2.378,52 TL kârda göründüğü, idari soruşturma raporunda sanığın bu paradan 1.435,84 TL'yi çektiğinin belirlenmesine rağmen alınan bilirkişi raporunda ise 2,38 TL'nin sanığın uhdesinde göründüğü konularındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmakla tüm bu hususları karşılayacak ve çelişkileri ortadan kaldıracak şekilde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiin ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3444, Karar No: 2016/17290, Tarih: 20.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3444 E.  ,  2016/17290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu şikayetinde; sair iddialarının yanında ödeme emri tebligatının usulsüz tebliğ edildiğini iddia ederek takibin, ödeme emrinin ve tebligatı takip eden haciz işlemlerinin iptalini talep etmiş, mahkemece; şikayetlerin reddine karar verildiği görülmüştür.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesine göre; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir'' denilmiştir. Bu yönetmeliğe göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 2l/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sistemine ilişkin olarak şerh verilmeden dağıtıcı tarafından 21/2. maddesine göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Somut olayda; şikayetçi borçlu adına çıkartılan örnek 7 ödeme emrinin "....'' adresine tebliğe çıkarıldığı, dağıtıcı tarafından 02.07.2015 tarihinde “Gösterilen adreste hane sahibi isim ve imzadan imtina ederek muhatabın taşındığını belirtti. Adres, muhatabın mernis adresi olması sebebiyle tebliğ zarfı mahalle muhtarlığına tebliğ edildi. Kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırıldı. Durumdan komşusuna haberdar edildi. Haber verilen kişi isim ve imzadan imtina etti.” denilerek tebliğ işleminin tamamlanmış olduğu, tebliği çıkaran merci tarafından bu adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için tebligatın TK'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiğine ilişkin bir şerhin verilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat mazbatasını çıkaran merci tarafından Tebligat Yönetmeliği'nin 16/2. maddesi kapsamında bir şerh verilmediği için tebligatın TK'nun 21/1 ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesine göre yapılması gerekirken, dağıtıcının kendiliğinden TK'nun 21/2. maddesine göre yapması kanuna aykırıdır.

O halde mahkemece, usulsüz tebligat şikayeti kabul edilerek, borçlunun 02.09.2015 tarihinde dosyadan fotokopi aldığı nedenle, Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca

Tebligat mazbatasını çıkaran merci tarafından Tebligat Yönetmeliği'nin 16/2. maddesi kapsamında bir şerh verilmediği için tebligatın TK'nun 21/1 ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30. maddesine göre yapılması gerekirken, dağıtıcının kendiliğinden TK'nun 21/2. maddesine göre yapması kanuna aykırıdır.

O halde mahkemece, usulsüz tebligat şikayeti kabul edilerek, borçlunun 02.09.2015 tarihinde dosyadan fotokopi aldığı nedenle, Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca

tebliğe muttali olduğu tarihin bu tarih olarak kabul edilmesi ve usulsüz tebligat neticesi takibin kesinleştirilmesinden sonra borçlu hakkında uygulanan haciz işlemi var ise bunların kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8623, Karar No: 2022/3470, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/8623 E.  ,  2022/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosya içerisinde soruşturma aşamasına ilişkin evrakın bulunmadığı anlaşılmakla, eksik kısımların dosya içerisine alınıp incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-(2)no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13932, Karar No: 2022/1927, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13932 E.  ,  2022/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararın faize ve tescile ilişkin bentlerinin düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353-1-b-2 maddesi gereğince gerekçeli kararın faize ve tescile ilişkin bentlerinin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Diyarbakır İli, Kocaköy İlçesi, Çakmaklı Köyü, 493 ada 43 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin gayrimenkulün aynının ihtilafına ilişkin davada belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353-1-b-2 maddesi gereğince gerekçeli kararın faize ve tescile ilişkin bentlerinin düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm ekurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25404, Karar No: 2014/26687, Tarih: 15.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25404 E.  ,  2014/26687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.04.2014 gün ve 2014/4830 Esas, 2014/11785 Karar sayılı kararı ile “davacının, ... İlköğretim Okulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren ... İlköğretim Okulu öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı, otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısının dikkate alınması gerektiği, buna göre davacının çalıştığı iş yerinde fesih tarihi itibari ile otuz işçiden az sayıda işçi çalıştığı anlaşıldığından, davacının 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin Milli Eğitim Müdürlüğü’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu verilen kararda maddi hata yapıldığı ileri sürülerek verilen kararın ortadan kaldırılması ve maddi hatanın giderilmesi talep olunmuştur. Maddi hata talebini içeren dilekçe diğer tarafa tebliğ edilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesine göre davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Sözü edilen hak yargılamayla ilgili bilgi sahibi olmayı da kapsadığından, karar düzeltme talebini içeren dilekçenin diğer tarafa tebliği sağlanmalıdır. Maddi hata dilekçesinin diğer tarafa tebliği yönünde usulü işlemler tamamlanarak Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11306, Karar No: 2025/1770, Tarih: 10.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/11306 E.  ,  2025/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre yerinde görülmeyen İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli ve 2024/320 Esas, 2024/425 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.