muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1932, Karar No: 2012/5711, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1932 E.  ,  2012/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların Pelit Bayraktar Sitesinde kat maliki olduklarını, 2005-2009 yıllarına ait toplam 1.805 TL aidat borcunu ödemediklerini, haklarında icra takibine başlandığını, itiraz ederek takibi durdurduklarını, dava konusu sitenin birden çok parsel üzerinde kurulduğunu, bu sitenin belli bir onaylı yerleşim planına göre yapıldığını, ortak kullanım yerleriyle altyapı ve sosyal tesisleri bulunduğunu, sitenin birbiriyle bağlantılı 174 bağımsız bölümden meydana geldiğini, sitedeki ortak yer ve bahçelerin bakımı, düzenlenmesi, bahçıvan ücretinin ödenmesi, aydınlatma, ortak yolların bakımı, ortak altyapının bakım ve onarımı gibi, tüm bağımsız bölüm maliklerini ilgilendiren harcamaların yapıldığını, tüm kat malikleriyle birlikte davalıların da bu hizmetlerden yararlandığını, harcamaların yapılabilmesi için yönetim oluşturulup, aidat toplanmasına karar verildiğini, davalının giderlere katılmak istemeyip haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptalini, takibin devamını, icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece, düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalıların bulunduğu parselde kat mülkiyeti kurulduğu ve ayrı bir yönetim planı tanzim edildiği, davacıların site yönetim planı olarak adlandırdıkları belgenin davalıları bağlamayacağı ve bu belgede imzalarının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu sitenin altı ayrı parsel üzerinde kurulduğu, davacı ile davalının aynı parselde bağmsız bölüm maliki olmadığı, davalılardan ...'un 21975 ada 2 parselde bağımsız bölüm (dükkan) sahibi olduğu, diğer davalı ...'un burada herhangi bir bağımsız bölümünün bulunmadığı, bu parselde kat mülkiyeti kurulduğu ve tapudaki kayıtlara göre 04.04.2003 günü yönetim planının düzenlenerek tapu idaresine verildiği, kütüğe işlendiği, dava konusu sitenin diğer parsellerinde de aynı şekilde kat

2012/1932-5711

2012/1932-5711

mülkiyetine geçilip yönetim planlarının tanzim edildiği, davacıların yönetim planı olarak dayandıkları belgenin (... yönetim planı) kat maliklerinin imzasını taşımadığı, dolayısıyle sözleşme hükmünde olmadığı gibi Kat Mülkiyeti Kanunu'nun hükümlerine de uygun bulunmadığı, anlaşmazlığın davalının bağımsız bölüm maliki olduğu 21975 ada 2 parsel sayılı anataşınmazla ilgili ortak gider ve aidat alacağına ilişkin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anataşınmazla ilgili olarak ortak gider ve aidat alacaklarını 634 sayılı Kanunun 20 ve 35. maddelerine göre ancak bu parselde kat maliki olan veya bu anataşınmazın yöneticisi bulunan kişilerin talep etmeleri söz konusu olmadığı gibi parsel yöneticilerinin bir araya gelerek ve kat maliklerinin yerine geçerek tüm kat maliklerini bağlayan yönetim planı olarak adlandırılan herhangi bir belge düzenlemelerine kanunlar izin vermemektedir. Sitede toplu yapı yönetimine de geçilemediğine göre mahkemenin vermiş olduğu kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4033, Karar No: 2021/10239, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4033 E.  ,  2021/10239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas aslınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Mahkemenin bozma öncesi ilk kararını temyiz etmediği anlaşılan davalı ... yönünden; mahkemece verilen ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen bedel kesinleşmiş olup, bu raporda belirlenen m2 birim fiyatı üzerinden hüküm kurulması gerekirken davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan ve 16.07.2020 tarihli 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla değişik 10. maddesinin 8.fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı vekillinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK’nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1869, Karar No: 2016/4777, Tarih: 14.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1869 E.  ,  2016/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigortalı davalıya ait aracın ehliyetsiz sürücünün kullanımında iken gerçekleşen kazada ölen ....'in hak sahiplerine toplam 10.383,00 TL ödendiğini Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçe Genel Şartlarının 4/c maddesi gereğince ödenenlerin rücuan tahsili amacı ile başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini açıklayıp itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait araç sürücüsünün kaza tarihinde sürücü belgesi almaya hak kazandığını, gerçekleşen kazada kusurlu olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile itirazın 5.192,00 TL asıl alacak ve 249,00 TL işlemiş faiz yönünden iptaline, 5.192,00 TL asıl alacak ve 249,00 TL işlemiş faiz yönünden takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigorta sözleşmesine dayanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigortalı davalıya ait aracın ehliyetsiz sürücünün kullanımında iken gerçekleşen kazada ölen ......'in hak sahiplerine toplam 10.383,00 TL ödeniğini ileri sürerek ödenenin rücuan tahsilini talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak hak sahiplerinin ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Davacı taraf, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigortalı davalıya ait aracın ehliyetsiz sürücünün kullanımında iken gerçekleşen kazada ölen ......'in hak sahiplerine toplam 10.383,00 TL ödeniğini ileri sürerek ödenenin rücuan tahsilini talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak hak sahiplerinin ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının ve ölen desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Öte yandan hükme esas alınan aktüer raporu bilinen dönem zarar hesabı yönünden de hatalıdır. Şöyle ki, davacı ... şirketi tarafından ölenin hak sahiplerine ödeme yapılan tarih 26.08.2008 tarihi olup bilirkişice bu tarih itibariyle yapılması gereken ödeme miktarının hesabının yapılması gerekirken 31.12.2011 tarihi itibariyle hesap yapılması doğru görülmemiştir. Bu durumda mahkemece usulü kazanılmış haklar da gözetilerek PMF 1931 tablosu esas alınarak ve ödeme tarihi itibariyle ödenmesi gereken miktardan davalının %50 kusuruna isabet eden kısma hükmedilmesi gerekirken davacı tarafından yapılan ödeme miktarının %50 kusur oranına düşen kısmına karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5285, Karar No: 2008/4213, Tarih: 04.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5285 E.  ,  2008/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7663, Karar No: 2013/11714, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7663 E.  ,  2013/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nın, gündüz vakti katılanın müdürlüğünü yaptığı 24 Şubat İlköğretim Okulu'nun ek bina olarak kullanılan laboratuar bölümünün demir korkuluğunu kesmek ve camını kırmak suretiyle içeriye girdikleri, okulda bulunan ... marka bilgisayar kasasını çalarak, meydan semtinde ...'ın sahibi olduğu Zeas elektronik isimli işyerine 75,00 TL karşılığında sattıklarının iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında hırsızlık, ... bakımından ise hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında hırsızlık, ... bakımından ise hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Fiili işlediği sırada 12-15 yaş grubu arasında olan suça sürüklenen çocuk ...’nın farik ve mümeyyiz olup olmadığının her bir suç açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden ve dosya içerisinde yer alan raporun yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olması karşısında, kamu malına zarar verme suçuna ilişkin ceza sorumluluğunun tespiti yönünden, gerçekleştirdiği eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman hekim raporu aldırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

b)Katılan tarafından 13.07.2010 günlü oturumda, bilgisayarın bulunamadığı ve zararın giderilmediği beyan edilmiş ise de, 26.01.2010 tarihli “Davet etme, muhafaza altına alma, teslim ve salıverme” tutanağında iki adet ... marka bilgisayar kasalarının katılan ...’e teslim edildiğinin belirtilmesi karşısında, katılana söz konusu tutanak okunarak, gerektiğinde tutanak düzenleyicileri de dinlenerek suça konu kasaların teslim edilip edilmediği, teslim edilmiş ise, suça sürüklenen çocukların, sattığı kişinin ismini vererek ya da yerini göstererek bu teslime katkılarının bulunup bulunmadığı ile ikmali gereken başka zararın bulunup bulunmadığı da gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar hakkında CMK’nın 231. maddesinde belirtilen diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği karar yerinde tartışılmadan, sadece kamu zararının karşılanmadığı gerekçesine dayanılarak yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6340, Karar No: 2019/13309, Tarih: 28.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/6340 E.  ,  2019/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Irak Hükümeti'nin sıvı yağ alımı için açtığı ihaleyi kazanan ... CO isimli şirketin, yine Irak'ta faaliyet gösteren ... CO adlı şirket aracılığı ile yağ temini için tanık ...'nun sahibi olduğu ... isimli şirket ile irtibata geçtiği, bu şirketin Türkiye'den yağ temini amacıyla görüştüğü sanıkların ortağı ve temsilcisi oldukları ... Besin Tarım Ürünleri Pazarlama İç ve Dış Ticaret Sanayi Limited Şirketi'nin, ihale konusu yağın alımı için ... Yağ Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile bağlantıyı kurarak, yağ ihracı konusunda anlaşma sağlandığı, bu çerçevede yağların taşınması ve teslimi sırasında doğabilecek aksaklıkların ve riskin sanık ... tarafından üstlenilerek, bu kapsamda katılan şirkete 140.000 TL bedelli teminat mektubu ile 650.000 TL bedelli çek verildiği, mal teslimine rağmen katılan şirket ödemeyi alamayınca çeki ciro ederek kullandığı, çeki devralan hamil tarafından bankaya ibraz edildiğinde sanıklar tarafından ödemeden men talimatı verildiğinin ortaya çıktığı, çek nedeniyle başlatılan icra takibine de imza itirazında bulunularak durdurulduğu, bu haliyle sanıkların bahse konu çeki üçüncü kişiye imzalatıp katılan şirkete vererek atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

A) Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, bahse konu çek üzerindeki imza ve yazıların sanık ...'nın el ürünü olduğu ve üzerinde sahtecilik yapılmadığının ortaya çıktığı, çekin ödenmesini engellemek amacıyla ödemeden men talimatı verilmiş ise de, çekin mal alımı nedeniyle katılan şirkete verilmeyip teminat amacıyla verildiği ve bu çek nedeniyle katılan şirketin zararının olmadığı, bu haliyle katılan şirkete yönelik hileli hareket ile menfaat temin edilemediğinden sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/3 maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 13/03/2009 tarihli mahkumiyet hükmü ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2803, Karar No: 2010/4837, Tarih: 16.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/2803 E.  ,  2010/4837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'ın hükümlülüklerine, diğer sanıkların beriaatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay C.G.K.nın 7.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak mercii ve başvuru şekli tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

Mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ... ve ...'ın yokluğunda verilen hükümde başvurulabilecek yasa yolu süresinin hangi tarihte başlayacağı gösterilmediğinden kişileri yanılgıya sevkedecek mahiyette olduğu ve sanık ...'ın duruşmada bildirdiği son adresinin "Belkıs Mah. Yağmur Sk. No: 14 ..." olduğu da gözetilerek, yasa yolu mercii, süresi ve yöntemini tam bir netlikle ifade eden yeni bir bildirimin, yöntemine uygun açıklamalı tebligatla sanıklara tebliğinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.3.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.