muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7019, Karar No: 2017/7675, Tarih: 07.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7019 E.  ,  2017/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yönünden kabulüne, diğer davalı idareler yönünden reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/03/2017 günü temyiz eden davalı idare ile davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer taraf vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ...-... 20 pafta ... vd. parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davalarda taşınmaz bedeli yargılama sonucunda belirlendiğinden dava HMK'nın 107.maddesinde tanımlanan belirsiz alacak davası niteliğinde olup, davacı vekilinin toplam talebini belirleyen dilekçesine göre davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8652, Karar No: 2023/7516, Tarih: 20.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8652 E.  ,  2023/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/15 E., 2015/214 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2012/15 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.03.2019 tarihli ve 14-2015/313478 sayılı, kısmi onama, kısmi bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve oluşan şüphenin lehine değerlendirilmesi gerektiğine, ceza oranı itibariyle aleyhine uygulama yapıldığına ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet kararına esas teşkil eden sigara izmaritinin bulunduğu mahallinde sanığın amcasına ait konut çevresi olduğuna ve sanığın defaten anılan adrese gitmesi ile DNA’sını içerir sigara izmaritini bulunmasının olağan olduğuna, anılan delilin fiilin kuşkuya mahal vermeyecek biçimde işlediğinin kesin kanıtı olamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet kararına esas teşkil eden sigara izmaritinin bulunduğu mahallinde sanığın amcasına ait konut çevresi olduğuna ve sanığın defaten anılan adrese gitmesi ile DNA’sını içerir sigara izmaritini bulunmasının olağan olduğuna, anılan delilin fiilin kuşkuya mahal vermeyecek biçimde işlediğinin kesin kanıtı olamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kayda göre sekiz yaşında bulunan mağdurenin suç tarihi olan 20.04.2010 tarihinde saat 17:30 sıralarında arkadaşları ile birlikte ikametine yakın bir mevkide oyun oynadığı esnada sanığın anılan mahalle gelerek mağdureye hitaben "Şurada kuş var mı, bana göster'' şeklinde sözler sarf ederek adı geçeni mağdurenin amcasının ikametine doğru götürdüğü, iki katlı binanın önüne geldiklerinde sanığın "Yukarıda kuş var mı bana söyle" şeklindeki söylemini yinelediği, mağdurenin kuş olmadığını söylemesi üzerine sanığın mağdureye para vermesi üzerine mağdurenin parayı alarak yere attığı, sonrasında sanığın mağdureyi binanın ikinci katında bulunan merdiven boşluğuna götürerek cebinden peçete çıkardığı ve mağdurenin alt kıyafetlerini çıkarmaya çalışıp "Sakın bağırma" şeklinde sözler sarf ettiği ancak mağdurenin korkup bağırması ile sanığın olay yerine başka şahısların gelebileceğini düşünerek mağdureyi bırakarak anılan mahalden ayrıldığı, mağdurenin bağırma sesini duyan annesi katılan ...'nin mağdurenin yanına gelmesi ile mağdurenin durumu adı geçene anlatması ile kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiğinin kabulüne dair mahkeme gerekçesinde mağdure, katılan ve tanık beyanları, adli raporlar, olay yeri inceleme ve tespit tutanağı, olay yeri krokisi, sanık savunması, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamı gözetilerek olay yerinden ele geçirilen ve mağdurenin beyanı ile sanığa ait olduğu anlaşılan sigara izmaritinden elde edilen DNA profili ile aynı nitelikteki başka eylemleri nedeniyle kan örneği alınan sanığın DNA profilinin uyumlu olduğunu bildirir uzmanlık raporu, sanık hakkında benzer suçlardan verilmiş birçok mahkumiyet kararının bulunması, sanığın inkara dayalı savunmasına karşın mağdurenin

yaşı gözönüne alındığında samimi bulunan beyanında olayı belli bir akış içerisinde anlatması karşısında sanığın savunmasının ceza tehdidinden kurtulmaya yönelik olduğu kanaati ile eylemleri sabit görülmekle sanığın mağdureyi hile ile aldatarak yakınlardaki binanın merdiven boşluğuna götürerek kimsenin göremeyeceğini düşünerek cebindeki peçeteyi çıkarıp mağdurenin pantolonunu çıkarmaya çalışması suretiyle organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunun icrai hareketlerine başlamasına karşın mağdurenin korkup bağırması ile olay yerine başkalarının gelebileceğini düşünerek eylemini tamamlayamadan ayrılması sonucu organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sabit görülen eylemlerden ötürü mahkumiyet hükmü kurulduğu ve sanığın benzer suçtan birden çok mahkumiyet hükmünün bulunması, pişmanlık duymaması, uslanmaz kişiliği ve cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkisi göz önüne alınarak takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın ceza tayin edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece atılı suçtan dolayı temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme gözetilip, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar da birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece gösterilen teşdit gerekçelerinin benzerlerine göre alt sınırdan orantısız şekilde uzaklaşmayı gerektirecek bir özellik taşımadığı nazara alınarak alt sınırdan makul oranda uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine temel cezanın yazılı şekilde belirlenmesi suretiyle cezada orantılılık ilkesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2. Açıklanan nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure ile katılan ...'nin aşamalardaki beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü arkadaşları ile ikametinin önünde oynayan mağdurenin yanına gelen sanığın hile ile iradesini fesada uğratarak yakınlarda bulunan mağdurenin amcasının ikamet mahalline götürüp merdiven boşluğu kısmında eline peçete alıp mağdurenin alt kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı esnada adı geçenin bağırması üzerine aşılabilir direnç dışında eylemini tamamlamasına engel başkaca harici sebep

olmaksızın olay mahalline başkalarının gelebileceğinden endişe ederek eylemine son verip olay mahallinde ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda, 5237 sayılı Kanun'un 36 nci maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri nazara alınarak sanığın organ sokmaya yönelik icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde kendiliğinden vazgeçmesi nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2012/15 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4054, Karar No: 2014/2719, Tarih: 29.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4054 E.  ,  2014/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, suç üstlenmeye azmettirme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29, 62/1, 53/1, 63 ve 54. maddelerine göre 15 yıl hapis cezası.

2-Suç üstlenmeye azmettirme suçundan beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanların yetkileri bulunmadığından, vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ......’in kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında suç üstlenmeye azmettirme suçundan açılan dava ile ilgili olarak elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının beraat hükmü yönünden sübuta; katılanlar vekilinin sübuta, suç vasfına, tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye; sanık müdafiinin tahrikte indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin hükmün 7. paragrafındaki, “147,00 TL baro görevlendirmesinden oluşan toplam 1506,61 TL” ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve aynı bölümdeki “...keşif gideri” ibaresinden sonra, “ olmak üzere toplam 1359,61 TL” ibaresinin eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1823, Karar No: 2016/13903, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1823 E.  ,  2016/13903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin , düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 4.958.43 - TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir .

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak

açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1007, Karar No: 2012/17882, Tarih: 28.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1007 E.  ,  2012/17882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu S.G.aleyhine iki adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, borçlunun süresinde icra mahkemesi'ne başvurarak her iki çeke yönelik imza itirazında bulunduğu, mahkemece 20.000TL bedelli çeke ilişkin olarak imza itirazının reddine, 11.860TL bedelli çeke ilişkin  olarak imza itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; takip dayanağı olan 30.06.2011 keşide tarihli, 20.000TL bedelli çeke ilişkin olarak, bilirkişi Dr. E.A. tarafından düzenlenen 15.11.2011 tarihli raporda, söz konusu çekteki keşideci imzasının borçlu S. G.ün elinden çıkmadığının belirtildiği, aynı raporda, çekin sağ üst köşesinde yapılan düzeltmeye ilişkin imzanın ise borçlu S. G.ün elinden çıktığının bildirildiği görülmektedir. Takip dayanağı 20.000TL bedelli çekin sağ üst köşesinde bulunan bedel hanesine yazılan “30.06.2011” tarihinin üstünün çizilerek “20.000” ibaresinin yazıldığı ve yapılan bu değişikliğin borçlu tarafından imzalandığı hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilmiş ise de, çekin sağ alt köşesinde keşideci adına atılan imzanın borçlu S.G.'e ait olmadığının da aynı raporda bildirilmiş olmasına göre, düzeltme işlemine ilişkin imzanın borçlu S.G.'e ait olmasının, keşideci adına atılan imzanın borçlu S.t G.'e ait olmadığı gerçeğini değiştiremeyeceği, mahkemece, belirtilen bu gerekçe ile takip dayanağı 20.000TL bedelli çeke yönelik imza itirazının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.