muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3981, Karar No: 2021/721, Tarih: 10.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/3981 E.  ,  2021/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davalarda davalı ... ve dahili davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer dahili davalılar hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... Belediyesi adına kayıtlı (davacı vekilinin talebini açıkladığı 16.05.2017 tarihli dilekçesinde belirtilen) taşınmazlar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı vekili, Hazine'ye ait 904 parsel sayılı taşınmazın 207.492 m²'lik bölümünün kamu alanı olarak kullanılmak üzere Seyhan Belediyesine bedelsiz olarak terkedildiğini ve özel mülkiyete konu yapılması halinde tekrar aynı şartlarla geri iade edileceği yönünde sicil kaydına şerh verildiğini, ancak anılan belediyenin kamu alanı olarak kullanılmak üzere ayrılan bu yeri imar uygulamasına tabi tutarak imar parsellerine ayırmak suretiyle özel mülkiyet haline dönüştürdüğünü, bu işlemin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek, çekişmeye konu yapılan taşınmazların davalı adına olan kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiş, birleşen davasında davacı, davalı ... Belediyesi adına kayıtlı 4732 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada Çukurova Belediye Bsşkanlığı davaya dahil edilmiştir.

Asıl ve birleştirilen davalarda, davalı ve dahili davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Asıl ve birleştirilen davalarda, davalı ve dahili davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairece; “... Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak, davada husumet kendisine tevcih edilmeyen Adana Büyükşehir Belediyesi'nin dahili dava yoluyla davaya iştirak ettirildiği, bir kimseye dahili dava yoluyla taraf sıfatı verilmesine imkan bulunmadığı, o halde, usulü dairesinde davada taraf olmayan yönünden aleyhine ve lehine hüküm kurulamayacağı gözetilmeksizin 4777 ada 1, 4781 ada 1 ve 4793 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardaki Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının paylarının da iptaline karar verilmesini sabetsiz olduğu” hususlarına değinilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, dahili davalı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar, bu kez Dairece, “Hal böyle olunca, öncelikle çekişme konusu taşınmazların yargılama sırasında devredildiği gözetilerek HMK'nın 125. maddesi hükmü uyarınca usuli işlemlerinin yerine getirilmesi, ondan sonra, yargılama devam ederken yapılan yeni bir imar uygulaması ile iptal ve tescili istenen belediye paylarının yeni imar parsellerine gittiği gözetilerek bu doğrultudaki delillerin toplanması ve sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.” gerekçesi ile, birleşen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın ise, Dairece “ Hal böyle olunca; fiili ve hukuki irtibat sebebi ile eldeki dava ile Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/400 Esas sayılı dosyalarının birleştirilerek görülmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesi ile bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, asıl ve birleşen davalarda davalı ... ve dahili davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer dahili davalılar hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... Belediyesi adına kayıtlı (davacı vekilinin talebini açıkladığı 16.05.2017 tarihli dilekçesinde belirtilen) taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki; hükmüne uyulan bozma ilamında gösterildiği üzere HMK 125.maddesi uyarınca işlem yapılarak davalı ... Belediyesi adına kayıtlı ve davacının talebini açıkladığı 16.05.2017 tarihli dilekçesinde belirtilen taşınmazlar yönünden davanın kabulüne, asıl davada dahili davalılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, dahili davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı ... Belediyesinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, HMK 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Öte yandan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 26. maddesi hükmü gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Buna usul hukukunda taleple bağlılık ilkesi denilmektedir.

Somut olayda, dosya kapsamında bozma sonrası alınan 01.03.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre; asıl davada dava konusu 4757 ada 1 parsel sayılı 7451 m2 yüzölçümlü taşınmazın tamamı Seyhan Belediyesi adına kayıtlı olmakla birlikte 7392/7451 hisseye karşılık gelen 7392 m2’nin 904 nolu parselden ihdas edilen Şambayadı Köyü 1201- 1204- 1206-1210-1223-1225-1226 ve 1230 nolu parsellerden geldiği ve tapu kütüğünde bulunan şerhe göre de imar uygulaması sırasında ... adına ihdas ve tescilinin yapılması gerektiği, yine birleşen davada çekişme konusu 4732 ada 8 parsel sayılı 27.413 m2 yüzölçümlü taşınmazın; 4723 ada 1 ve 4726 ada 1 parsellerde yapılan imar uygulaması sonucu oluştuğu, 4723 ada 1 parselin 9837 m2 olan alanının tamamı Seyhan Belediyesi adına kayıtlı olmakla birlikte 9684 m2 nin 904 nolu parselden ihdas edilen Şambayadı Köyü 1189-1203-1216-1219 ve 1220 nolu parsellerden geldiği ve tapu kütüğünde bulunan şerhe göre de 38 nolu imar imar uygulaması sırasında ... adına ihdas ve tescilinin yapılması gerektiği, 4726 ada 1 parselin Seyhan Belediyesi adına kayıtlı olup, parsel alanının 4050 m2 olduğu ve bu alanın tamamının 904 nolu parselden ihdas edilen Şambayadı köyü 1220 ve 1221 nolu parsellerden geldiği ve tapu kütüğünde bulunan şerhe göre de imar uygulaması sırasında ... adına ihdas ve tescilinin yapılması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen; anılan çekişme konusu taşınmazların tamamı yönünden iptal -tescile hükmedilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, birleştirilen davada sadece Çukurova Belediyesi (HMK 125.maddesi gereği) davaya dahil edilmiş olmasına rağmen, davaya dahil edilmeyen Adana Büyükşehir Belediyesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve diğer dahili davalılar yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması da hatalıdır.

Öte yandan, birleştirilen davada sadece Çukurova Belediyesi (HMK 125.maddesi gereği) davaya dahil edilmiş olmasına rağmen, davaya dahil edilmeyen Adana Büyükşehir Belediyesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve diğer dahili davalılar yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması da hatalıdır.

Hâl böyle olunca; asıl davada dava konusu 4757 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 7392/7451 pay yönünden, birleştirilen davada çekişme konusu 4732 ada 8 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise toplam 13739/27413 pay yönünden tapunun iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmesi, öte yandan birleşen davada davaya dahil edilmeyen Adana Büyükşehir Belediyesi ve diğer dahili davalılar hakkında hüküm kurulmaması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

Davalı ... Başkanlığının açıklanan yönlerden yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9459, Karar No: 2015/9861, Tarih: 27.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9459 E.  ,  2015/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/156570

MAHKEMESİ : Kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi (İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza

TARİHİ : 28.02.2012

NUMARASI : 2010/802 Esas, 2012/206 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunun ceza miktarları da nazara alınıp 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, koşulları oluşmadığı halde sanıklar haklarında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle cezalarında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12552, Karar No: 2015/14130, Tarih: 08.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12552 E.  ,  2015/14130 K.**

* İNFAZ HAKİMLİĞİ TAHLİYE KARARINA İTİRAZ

* AÇIK CEZA İNFAZ KURUMUNA AYRILMA ŞARTLARINI TAŞIMAMA

* İHTARLI ÇAĞRIYA RAĞMEN SÜRESİNDE TESLİM OLMAMA

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 105/A

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 14

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 309

**"İçtihat Metni"**

... Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...’nun tahliyesi ile tahliye tarihi ile koşullu salıverilme tarihi arasındaki sürenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair ...nin 05/03/2015 tarihli ve 2015/47 esas, 2015/47 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2015 tarihli ve ... değişik iş sayılı karar aleyhine ... verilen 14/04/2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2015 gün ve ... sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun’un, Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı başlıklı 105/A maddesinde “Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarım sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlan oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartlan da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler.” şeklinde düzenleme mevcut olduğu, anılan Kanun’un geçici 4/1. fıkrasında ise “ Bu Kanunun 105/A maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ve ikinci fıkrasında belirtilen altı aylık süre şartı ile birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen cezanın belirli bir süre infaz edilmesine ilişkin şart 31/12/2015 tarihine kadar uygulanmaz.” şeklinde hükme yer verildiği, anılan Kanun’un 14/3. fıkrasında “İlk kez suç işleyen ve iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına hükümlü bulunanların cezaları doğrudan açık ceza infaz kurumlarında yerine getirilebilir.”

şeklinde düzenleme mevcut olduğu, anılan Kanun’un 14/2. fıkrasında “Hükümlülerin açık cezaevlerine ayrılmalarına ilişkin esas ve usuller yönetmelikle gösterilir.” şeklinde düzenleme bulunduğu, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği’nin 5/1-a maddesinde ise “a) Kasıtlı suçlardan toplam üç yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm olanların,” cezalarının doğrudan açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin düzenlendiği, ancak anılan Yönetmelik’in 9/4. fıkrasında ise; “On günlük süre içinde, EK-l'de yer alan belgedeki İhtarı içeren çağrıya uymayan veya belirlenen açık kuruma teslim olmayan hükümlüler hakkında 5275 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca yakalama emri çıkarılır ve yakalandıklarında kapalı kuruma alınarak haklarında 6 ncı madde hükümlerine göre işlem yapılır.” şeklinde düzenleme bulunduğu, somut olayda; kasıtlı suçtan 7 ay hapis cezasına mahkum olan hükümlünün EK-1 de yer alan belgedeki ihtarı içeren çağrıya rağmen 10 gün içerisinde çağrıya uymadığı ve yakalama kararı sonucunda kapalı ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmek üzere 04/03/2015 tarihinde cezaevine teslim edildiği, bu nedenle hükümlünün 05/03/2015 talep tarihi itibariyle anılan Yönetmelik’in 6. maddesinde düzenlenen açık ceza infaz kurumuna ayrılmak için gerekli şartları haiz olmadığı gözetilmeden, ... kararma yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ... Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 06.03.2015 gün ve ... D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3668, Karar No: 2021/6965, Tarih: 22.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/3668 E.  ,  2021/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamı ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın herhangi bir ağaç kesme gerçekleştirmeden yalnızca ekonomik değeri olmayan örtü temizliği yaparak açma eyleminde bulunduğunun ancak 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı kanunla değişik 112. ve 113. maddelerine göre tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşıldığı;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 114. maddeye göre ağaçlandırma gideri masrafları dikkate alınarak katılan kurumun maddi zararını denetim süresi boyunca eşit taksitlerle ödemesi şartına bağlı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın şartı yerine getirmediğinin ihbarı üzerine ise hükmün açıkladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında ağaçlandırma giderinden oluşan dolaylı zararı ödemesi şartıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1- CMK'nun 231/11. maddesinde yer alan, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir” şeklindeki düzenleme karşısında, denetim süresi içerisinde yükümlülüğünü yerine getirmeyen sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılması hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesi uyarınca temel ceza 6 ay hapis olarak belirlendikten sonra 93/2. madde gereği yapılan artırım sonucu cezanın 12 ay hapis yerine 1yıl hapis olarak belirlenmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''07.05.2010'' yerine ''01.02.2010'' olarak yazılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7942, Karar No: 2010/10165, Tarih: 24.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/7942 E.  ,  2010/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Sulh 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: BOZMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C. Savcısı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1, Karar No: 2013/1, Tarih: 21.01.2013

**Büyük Genel Kurulu         2013/1 E.  ,  2013/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca ;

“Davacı, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2/B maddesi uyarınca Kadastro Komisyon Kararına itiraza dair Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davanın hukuka aykırı olarak reddine dair verilen kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nce onanması ve karar düzeltme isteminin de reddedilmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 60.000 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

14 Şubat 2011 tarihinde yürürlüğe giren 09 Şubat 2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici Madde 2/c bendinde yer alan, “Bu davalar ilgili hâkime resen ihbar edilir…” hükmü gereğince dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 25.05.2010 gün ve E:2009/9047 K:2010/6172 sayılı kararına katılan ve yukarıda adları yazılı bulunan ilgili hakimlere usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve anılan hakimlerin davalı yanında davaya müdahale taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fer’i müdahiller ....14.07.2011 havale tarihli dilekçelerinde; dava dilekçesinde husumetin yanlış tevcih edildiğini ve devlet aleyhine açılan tazminat davasında kanunda tahdidi olarak sayılan sorumluluk sebeplerinden hangisine dayanıldığının açıkça belirtilmediğini, belirtilen nedenlerle işin esasına girilmeden dilekçenin reddi gerektiğini, 14.04.1998 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile halen ve eylemli olarak Devlet Ormanı olduğu belirlenen bir yerin Anayasanın 169 ve 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi hükümlerine göre 31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini kaybettiğini iddia etmenin, hukuk, akıl ve mantık dışı olduğunu, temyiz incelemesi neticesinde vermiş oldukları karar nedeniyle hakimin sorumluğu sebeplerinden hangisinin olayda gerçekleştiğinin davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini, oysa ispat bir tarafa yasal sebeplerin dilekçede dahi zikredilmediğini savunarak, davanın öncelikle husumet tevcihi ve dilekçedeki eksiklik nedeniyle reddine, tazminat koşulları oluşmayan davanın esastan reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davacı tarafından ibraz edilen Mudurnu Kadastro Mahkemesi’nin 28.05.2010 Gün Ve E:2008/28 K:2010/5 sayılı Kararı ile Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 01.11.2010 gün ve E:2010/11740 K:2010/13410 sayılı onama kararı ve 02.03.2011 gün ve E:2011/1391 K:2011/1952 sayılı karar düzeltme isteminin reddi kararı ve tüm dosya içeriğindeki bilgiler itibariyle; eldeki davanın davacısı ile dava dışı şahısların Kadastro Mahkemesinde 3 numaralı parselin 6831 sayılı Kanunun 2/B şartlarını taşıdığını ileri sürerek, orman sınırları dışına çıkarılmasını ve adlarına tescili istemiyle açtıkları davada bidayet mahkemesince,