muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6153, Karar No: 2007/8456, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6153 E.  ,  2007/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden 728 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ilişkin encümene yetki veren Darıca Belediye Meclis kararının Belediyeden istenerek evrak arasına alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 28.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23842, Karar No: 2014/20435, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23842 E.  ,  2014/20435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

Dava dosyası, inceleme için Yargıtaya elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtaya elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; hükmün taraflara tebliğine ilişkin evraklar ile yargılama aşamasında yapılan diğer tebligatlara ilişkin tebliğ evrakları elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın ...'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen evraklarla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanını aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne İADESİNE, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7044, Karar No: 2013/10470, Tarih: 21.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7044 E.  ,  2013/10470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2011 gün ve 2010/460-2011/137 sayılı kararı bozan Daire’nin 24.12.2012 gün ve 2011/14531-2012/21553 sayılı kararı aleyhinde davalı Kalyon İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı taşınmazda, yağan sağanak yağmur sonucu yakınındaki Tavukçu Deresinin taşması nedeniyle su baskını hasarı meydana geldiğini, oluşan zarar karşılığı olarak sigortalıya 13.916,58 TL tazminat ödendiğini, ödenen tutarın tahsili için davalı İSKİ'ye yapılan müracaatın sonuçsuz kaldığını, taşan derenin ıslah çalışmalarını yürüten davalı şirketin de meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 13.916,58 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Kalyon İnşaat A.Ş. vekili, meydana gelen hasarda müvekkilinin herhangi bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İSKİ vekili, müvekkilinin derelerin bakım ve ıslahından esasen sorumlu olmadığını, İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi'nin aldığı karar üzerine su baskını riski taşıyan ve ivedilikle yapılması gereken derelerin ıslahı konusunda davalıya yetki verildiğini, işin davalı şirkete ihale edildiğini, dolayısıyla davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davaya konu hasarın meydana gelmesine neden olan Tavukçu Deresinin taşması olayında davalılara izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Kalyon İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı Kalyon İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Kalyon İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Kalyon İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Kalyon İnşaat San. ve Tic. A.Ş'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25463, Karar No: 2014/11621, Tarih: 29.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25463 E.  ,  2014/11621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırıkhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 23/05/2013

Numarası : 2010/486-2013/457

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işyerinde röntgen teknisyeni olarak çalıştığını iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davalı işyerinde röntgen teknisyeni olarak çalışan davacının haftada 21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Dosya içerisinde belli bir döneme ait davacının nöbet çizelgeleri bulunmaktadır. Mahkemece, bilirkişinin yapmış olduğu fazla mesai alacağından hesaplamanın yazılı nöbet listelerine göre yapılmış olması göz önüne alınarak hakkaniyet indirimi yapılmamıştır. Ancak dosya da bulunan nöbet çizelgeleri davacının tüm çalışma dönemini kapsamamaktadır. Bu nedenle geri kalan dönemler için fazla mesai alacağı tanık beyanlarına göre hesaplanmış olduğundan bu dönemler için hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca dosyaya sunulan 2010 yılı Mart ayına ait olan fazla mesai listesine göre davacıya 164.00 TL ödeme yapıldığı davacı imzası ile sabittir. Bu miktarın da fazla mesai alacağı miktarından mahsup edilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28627, Karar No: 2019/10367, Tarih: 23.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28627 E.  ,  2019/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait şirket ve şubeleri için 100.000 TL karşılığında 80.000 adet kutu yapmak hususunda anlaşmaya vardığı ve katılandan avans olarak 25.000 TL para aldığı, ancak örnek kutular dışında herhangi bir mal teslim etmediği, bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamından sanık ile katılan arasında katılanın şirketinde ve şubelerinde kullanılacak kutuların tasarlanması ve üretimi hususunda anlaşma yapıldığı, sanığa 25.000 TL avans verildiği, sanığın bir kısım kutuları yapıp teslim etmediği sabit ise de; taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve sanığın katılana yönelik hileli bir hareketinin bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7472, Karar No: 2012/952, Tarih: 20.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7472 E.  ,  2012/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki dava hakkında Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.12.2009 tarih ve 107/410 sayılı hükmün Dairenin 02.05.2011 gün ve 2534/2596 sayılı ilâmiyle onanmasına karar verilmişti. Davalı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A RA R

Davacı, tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak adına tesciline karar verilmesini istemiş, davalı Hazine vekili, taşınmazın dere yatağı niteliğindeki yerlerden bulunduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2100 m2 yerin davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; davalı Hazine vekilinin temyizi sonucunda hüküm Dairenin 02.05.2011 gün 2534/2596 Esas ve Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davalı Hazine vekili süresinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dava, TMK.nun 713/1. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddeleri uyarınca tapusuz taşınmazın tapuya tescili isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmazın güneyinde Tunceli- Pertek Karayolu geçmektedir. Böyle bir davanın sonuçlandırılabilmesi için aynı kanunun 3. fıkrası uyarınca, davanın Hazineyle birlikte ilgili kamu tüzel kişiliğine karşı da açılması gerekir. Taşınmazın güneyinde karayolu bulunduğuna göre, davanın Karayolları Genel Müdürlüğüne de yöneltilmesi, yargılamaya geldiği takdirde savunma ve delillerinin tespiti ondan sonra uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması gerekirken kanuni bu zorunluluk yerine getirilmeden davanın sonuçlandırılması doğru değildir. Hükme esas alınan teknik bilirkişinin krokisi infaza elverişli değildir. Bu nedenle, TMK.nun 713/7. maddesi uyarınca; kararda tescili istenilen taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüzölçümünün belirtilmesi gerekir. Mahkemece verilen kararda, taşınmazın niteliği belli olmadığı gibi açık bir biçimde yeri ve sınırları da belirtilmemiştir. Atıf yapılan fen memuru bilirkişinin raporu ise sınırları açıkça göstermekten uzaktır. TMK.nun 719. maddesine göre taşınmazın sınırları; tapu planları ve arz üzerindeki sınır işaretleriyle belirlenir. TMK.nun 719. maddesi taşınmazın yatay kapsamını belirlemek için getirilmiş bir hükümdür. Dava konusu taşınmazın doğu, batı ve kuzey yönlerinde hangi taşınmazların bulunduğu, hangi nitelikte oldukları ve kime ait oldukları belli değildir. Tapusuz taşınmazın tapuya tescili ve tapu sicilinin doğru tutulması için kanunun bu hükmüne uymak gerekir. İnfaz kabiliyeti olmayacak biçimde hüküm verilemez. Belirtilen hususlar araştırılıp incelenmeden davanın kabulüne karar verilmiş bulunması doğru olmadığından Dairece, açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, temyiz incelemesi sonucunda hatalı değerlendirme ile onanmış olduğu, karar düzeltme incelemesi sonucunda anlaşılmış olup, davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin bu nedenle kabulü ile Dairenin 02.05.2011 gün 2011/2534-2596 Esas ve Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2478, Karar No: 2014/2963, Tarih: 04.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/2478 E.  ,  2014/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/08/2011

NUMARASI : 2009/3-2011/314

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.02.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat A.. G.. E.. ile karşı taraf adına Avukat M.. B.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı şirkete ait işyerlerinde 01/06/1999 ile 06/12/2008 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından feshedildiğini, fesih nedeni olarak işyerinde pastane şefi olan A.. U.. ile kavga niteliğindeki tartışmanın gösterildiğini, 18/12/2008 tarihinde işyerine çağrılarak iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, A.. U.. isimli personel arasında geçen tartışmanın her işyerinde yaşanabilecek tarzda bir olay olduğunu, yaşanan bu olayın işverene zarar verecek, işyerinin huzurunu bozacak bir hal almadığını, otel müşterilerince görülmediğini, duyulmadığını, olayla ilgili savunmasının alınmadığını, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığını beyan ederek, kıdem, ihbar tazminatlarıyla genel tatil ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının işyerinde A.. U.. isimli başka bir işçiyle 06/12/2008 tarihinde önce küfürleştiğini, daha sonra bıçakla üzerine yürüyerek fiili saldırıda bulunarak kavga ettiğini, olayla ilgili tanıkların ifadelerinin alındığını, tutanakların düzenlendiğini, davacının savunmasının alınarak aynı gün iş sözleşmesine haklı nedenle son verildiği, ücretlerin resmi belgelerle ödendiğini, çifte kayıt tutulduğu iddiasının mesnetsiz olduğunu beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdin haksız yere feshedildiği, davacı ile diğer çalışan arasında geçen olayın davacının iş akdini feshetmeyi gerektirecek nitelikte olmadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, diğer alacak talebinin yerinde olmadığı takdir ve kanaatine varılmış ve davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdin haksız yere feshedildiği, davacı ile diğer çalışan arasında geçen olayın davacının iş akdini feshetmeyi gerektirecek nitelikte olmadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, diğer alacak talebinin yerinde olmadığı takdir ve kanaatine varılmış ve davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere ve özellikle tanık R.. E..’in de imzasını taşıyan 06.12.2013 tarihli tutanak içeriğine göre, davacı ile diğer bir işçi işle ilgili bir konuda tartışmışlar ve diğer işçinin elindeki bıçağı davacıya karşı sallaması üzerine davacı işçi de korkutmak maksadıyla orada olan bir bıçağı almış ve tartışmaya devam etmiştir. Tutanak içeriğine göre tanık R.. E.. tarafından davacının elinden bıçak alınmış ve olay yerinden uzaklaştırılmıştır. Davacı işçinin imzasını taşıyan ve aynı tarihli bir başka tutanakta ise her iki işçinin ellerine bıçak alarak ve bıçağı birbirlerine karşı yönelterek tartıştıkları açıklanmıştır. Davacı işçinin işyerinde gerçekleşen tartışmada diğer işçi A.. U..’ın bıçak alarak sallaması üzerine kendisinin de bir bıçak alarak aynı şekilde karşılık verdiği, işyerinde usulünce tutulan tutanaklar içeriği ve tanık beyanları ile sabit olmuştur. Olayın otel işyerinin mutfak bölümünde yaşanması müşterilerin görmemesi sonuca etkili değildir.

Davalı işverence yasal süresi içine yapılan fesih 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II d bendi uyarınca haklı nedene dayanmaktadır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/301, Karar No: 2012/5514, Tarih: 22.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/301 E.  ,  2012/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28946, Karar No: 2014/3430, Tarih: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/28946 E.  ,  2014/3430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/289148

Mahkeme : AKYAZI Asliye Ceza Mahkemesi

Ek karar Tarihi- Numarası : 20/09/2012 – 2008/254 esas ve 2008/492 karar

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının,“suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, sonradan döndüğü soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.