muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5872, Karar No: 2021/15468, Tarih: 06.12.2021

“Davanın reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İsviçre Sosyal Güvenlik Merciinden gelen hizmet belgesine göre davacı adına prim ödenmeye devam edildiğinin bildirilmesi karşısında, davacının İsviçre'de sigortalılığının devam edebilmesinin ikamet koşuluna bağlı olduğunun belirgin bulunmasına göre sonuç itibariyle mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle;

“Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/ 1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine” karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışında çalışmasının olmadığı, 4 kodunun ikamete dayalı olmayıp aylık bağlanmasına engel teşkil etmediği, davacının son 10 yılda 44 adet yurda giriş ve çıkış kaydının bulunduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının yurt içinde 11.04.2016–17.04.2016 tarihleri arası 7 gün 4/1-a kapsamında hizmetinin bulunduğu, 17.02.2017 tarihli borçlanma talebine istinaden 13.11.1987–17.05.2002 arası 5225 gün için 3201 sayılı yasa kapsamında borç tahakkuku yapıldığı, borcun süresinde 18.05.2017 tarihinde Kurum hesabına yatırıldığı, davacının 22.05.2017 tarihli tahsis talebinin 4 koduyla yapılan prim ödemelerinin devam ettiği, dolayısıyla yurda kesin dönüş şartını yerine getirmediğinden Kurumca reddedilmesi üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

7247 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 3 üncü maddesi ile 3201 sayılı Yurtdışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurtdışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanunun 6 ncı maddesine; "(C) Yurt dışında zorunlu sigortalılığa tabi olsalar dahi kısa süreli olarak adlandırılan işlerde çalışanların aylıkları bu madde kapsamında değerlendirilmez ve kesilmez. Bu maddede geçen kısa süreli çalışmaya tabi işler yönetmelikle belirlenir." hükmü eklenmiş ve eklenen bu hüküm 26/6/2020 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde, "... yurt dışında bulunan vatandaşlarımızın, zorunlu sigorta kapsamında olmakla birlikte sigorta primi ödemesinden muaf olacak şekilde kısa süreli çalışabildiği ve bu çalışmaların da hizmet belgelerinde gösterildiği, yapılan düzenleme ile bu kapsamda çalışan vatandaşlarımıza aylık bağlanabilmesi, aylık alanların ise aylıkları kesilmeksizin ödenmesine devam edilmesinin amaçlandığı, ..." belirtilmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde, "... yurt dışında bulunan vatandaşlarımızın, zorunlu sigorta kapsamında olmakla birlikte sigorta primi ödemesinden muaf olacak şekilde kısa süreli çalışabildiği ve bu çalışmaların da hizmet belgelerinde gösterildiği, yapılan düzenleme ile bu kapsamda çalışan vatandaşlarımıza aylık bağlanabilmesi, aylık alanların ise aylıkları kesilmeksizin ödenmesine devam edilmesinin amaçlandığı, ..." belirtilmiştir.

6/11/2020 tarihli ve 31296 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3 üncü ve 12 nci maddeleri ile 6/11/2008 tarihli ve 27046 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin; - 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine “bulunanların” ibaresinden sonra gelmek üzere “kısa süreli çalışmaya tabi işler hariç olmak üzere” ibaresi eklenmiş, kısa süreli çalışmaya tabi işler ise aynı fıkraya eklenen (k) bendi ile "Yurtdışında zorunlu sigortalılığa tabi olsalar dahi, Ülkemiz dış temsilciliklerince veya sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ülke sigorta kurumlarınca düzenlenmiş hizmet belgesinde kayıtlı olan ve ilgili ülke mevzuatına göre elde edilen kazanç üzerinden çalışandan zorunlu sigorta prim kesintisi yapılmadığı bildirilen süreleri" şeklinde tanımlanmış, - 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “herhangi bir ülkede” ibaresi “yurtdışında kısa süreli çalışmaya tabi işler hariç olmak üzere” şeklinde değiştirilmiştir.

Yasa ve yönetmelik değişikliğini takiben, Sosyal Güvenlik Kurumunca yayınlanan 11.12.2020 tarihli ve Kısa Süreli Çalışmaya Tabi İşler konulu, 2020/51 sayılı genelgede “Kısa süreli çalışmaya tabi işler; ... İsviçre hizmet belgelerinde 4 kodlu hizmet (İsviçre sigorta kurumunca hizmet süreleri bildirilirken kullanılmakta olan hizmet cetvellerinde (E-205-CH formu) kısa süreli çalışmaya tabi işlerde geçen süreler nevi belirtilmeksizin 4 kodu ile bildirilmektedir.) olarak gösterilmektedir.” Şeklinde tanımlanmıştır.

Somut olayda; 22.05.2017 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunan davacının dosya içine alınan İsviçre Hizmet cetvelinde 01.01.2016 - 31.12.2017 tarihleri arasında “4” kodunda prim ödemesinin bulunduğu, ancak “4” kodunda yapılan prim ödemelerinin yukarıda yazılı mevzuat ve madde gerekçesi kapsamında aylık tahsisine engel olmadığı anlaşıldığından, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20034, Karar No: 2014/10684, Tarih: 29.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20034 E.  ,  2014/10684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun öğretmenleri ile yaşadığı sorundan dolayı öğrenim gördüğü Hatunsaray İlköğretim Okulu'ndaki sınıfın penceresinin önüne kağıt parçaları koyarak bunları tutuşturduğu ve çıkan yangın sonucu perdenin tutuştuğu ve pvc pencerenin zarar gördüğü anlaşılmakla, mala zarar verme suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9905, Karar No: 2018/2477, Tarih: 09.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9905 E.  ,  2018/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasızmsız olarak görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2016 tarih ve 2016/126-2016/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin avukatlık yaptığını ve ... Vergi Dairesine bağlı vergi mükellefi olduğunu, mesleki olarak tutması gerekli ticari defterlerim 2011 tarihinde .. .'nın tuttuğunu, müvekkilinin tüm vergi mevzuatı ve ilgili diğer mevcut mevzuat gereğince kesmek zorunda olduğu makbuzları, mesleki faaliyet kapsamındaki faturaları gerekli hazırlıkları, çalışmaları yapmak ve muhafaza etmek üzere muhasebeciye teslim ettiğini, muhasebecisinin gerekli şifre vs. araçlarıyla mesleki faaliyetlerin vergilendirmesini, SGK'ya ve Vergi Dairesine bildirimlerini yaptığını, müvekkilinin ticari defterleri ile ilgili belgelerin ... Vergi Denetim Kurulu Başkanlığınca istendiğini, bu hususun muhasebe işlerin yürüten ...'ya iletildiğini, muhasebecinin belgeleri hazırlayacağını ve vergi denetimine teslim edeceğini söylediğini, geçen süre içerisinde muhasebecinin müvekkilini oyaladığını, 2011 yılı ticari defterlerinin muhasebecisinde iken zayi olduğunu iddia ederek 2011 yılı ticari defterleri için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre; 6102 sayılı kanunun 82. maddesine göre zayi belge verilmesine ilişkin davanın tacirler tarafından açılmasının gerektiği, avukatlık mesleğinin tacirlik niteliğini taşımadığı, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/21796, Karar No: 2015/4435, Tarih: 11.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21796 E.  ,  2015/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5196, Karar No: 2012/26926, Tarih: 11.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5196 E.  ,  2012/26926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 50/1. maddesinde yer alan “sosyal ve ekonomik durumu” ölçütüyle hapis cezası yerine uygulanacak seçenek yaptırımın belirlenmesi sırasında sanığın sosyal ve ekonomik durumu da göz önüne alınarak, en uygun yaptırımın belirlenmesinin amaçlandığı gözetilmeden, sanığın sosyal ve ekonomik durumunun zayıflığı aleyhe değerlendirilerek hapis cezasının para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık hakkında tam kusurlu eylemi sonucu taksirle öldürmeden dolayı, mahal mahkemesince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası ile ilgili hükmün TCK'nın 50/1. maddesindeki adli para cezasına çevrilmesi veya seçenek yaptırımların değerlendirilmesine yönelik olarak en uygun yaptırımın belirlenmesine dair çoğunluğun bozma yönündeki kararına karşı muhalefet nedenlerim:

Öncelikle incelenen hükümdeki hapis cezası süresi 2 yıl 6 ay olup, TCK'nın 50/4. maddesi gereğince TCK'nın 50/1-a bendine göre sadece adli para cezasına çevrilebileceği diğer bentlerdeki seçenek yaptırımların uygulanması yasal olarak mümkün değildir.

Mahkemenin hükmünde TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen ve uygulama yeri olan TCK'nın 50/1-a bendindeki adli para cezasına çevirmeme yönünde gerekçe olarak "Sanığın zayıf sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak" adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmiştir.

TCK'nın 50/1-a maddesinde:

-Suçlunun kişiliğine,

-Sosyal ve ekonomik durumuna,

-Yargılama süresindeki duyduğu pişmanlığa,

-Suçun işlenmesindeki özelliklere göre,

Adli para cezasına çevrilebileceği belirlenmiş olmakla;

Uygulamada ve doktirinde soyut norm kurallarının somut olaya uygulanırken hangi nedene dayandığını her olayda hakim ayrı ayrı değerlendirme yapmak suretiyle takdir hakkını kulanarak, hukuk nosyonunu bu şekilde ortaya koymaktadır.

Olayımızda dosya kapsamına göre yapılan araştırma sonucu düşük geliri olan sanığın ekonomik ve sosyal durumunu değerlendirip adli para cezasına çevirmemenin gerekçesini "zayıf ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak" takdiren adli para cezasına çevrilmemesine şeklindedir.

Olayımızda dosya kapsamına göre yapılan araştırma sonucu düşük geliri olan sanığın ekonomik ve sosyal durumunu değerlendirip adli para cezasına çevirmemenin gerekçesini "zayıf ekonomik ve sosyal durumu dikkate alınarak" takdiren adli para cezasına çevrilmemesine şeklindedir.

Kaldıki, 20.08.2007 tarihli hazırlık beyanında aylık gelirinin 300 TL. olduğunu beyan etmekle, ekonomik durumunun iyi olmadığını belirten sanık hakkında hakimin takdir hakkını yasal ve yerinde kullandığı anlaşılmaktadır.

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ile ilgili maddede belirtilen ölçütlerden mutlaka tamamının gerekçe olarak gösterilme zorunluluğu yoktur, dosyadaki delillere ve olaya uygun şekilde maddedeki bir veya birkaç nedeni göstererek hakim takdir hakkını kullanabilir.

Olayımızdada hakimin hapis cezasını adli para cezasına çevirmeme yönünde kullandığı takdir hakkının yerinde olup, zayıf ekonomik ve sosyal durumun gerekçe gösterilmesi, dosya kapsamına, olaya ve kanuna uygun olduğundan hükmün onanması gerekirken bozulmasına dair çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/18237, Karar No: 2020/14140, Tarih: 02.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18237 E.  ,  2020/14140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21/02/2017 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 30/08/2017 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 35, 31/2, 116/4, 119/1-c ve 31/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımının 10/05/2011 tarihli mahkumiyet kararı ile 30/10/2019 tarihli ikinci mahkumiyet kararı arasında geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1517, Karar No: 2012/3505, Tarih: 30.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1517 E.  ,  2012/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve Şehitali Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki dava hakkında Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.06.2010 tarih ve 33/241 sayılı hükmün Dairenin 28.11.2011 gün ve 1837/6320 sayılı ilâmiyle onanmasına karar verilmişti. Davalı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ...'in açtığı tescil istemli davasının reddine, teknik bilirkişinin 28.06.2007 tarihli krokisinde A harfi ile gösterilen dava konusu 2621,31 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin 25.07.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Anılan hükmün infazının sağlanması aşamasında, esas alınan teknik bilirkişi krokisinin hatalı olduğunun belirlenmesi üzerine, Hazine vekili tarafından talep edilen tavzih isteğinin reddine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi sonucu, Dairece 12.11.2009 günlü 4409-5465 Esas ve Karar sayılı kararla "...Kadastro Müdürlüğünün yazısı ve ekindeki kroki ile birlikte 28.06.2007 tarihli bilirkişi heyetine verilerek ek rapor alınması, hükme dayanak alınan 28.06.2007 tarihli bilirkişi raporundaki müphem olan ve açık bir biçimde düzenlenmeyen raporun düzeltilmesi ve hükmün eki haline getirilmesi yoluyla tavzih cihetine gidilmesi gereğine işaret edilmek suretiyle bozma sevk edilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilerek, bozma çerçevesinde yapılan keşif ve alınan teknik bilirkişi krokisi esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş, anılan hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece 28.11.2011 tarihinde 1837-6320 Esas ve Karar sayılı kararla onanmıştır.

Mahkemece az yukarıda belirtilen bozma kararına uyalarak tavzih talebinin kabulüne, mahkemenin 31.10.2007 tarihli ilk hükmünün 2. maddesindeki "...28.06.2007 tarihli bilirkişi heyeti krokisinde kırmızı kalemle taralı olarak gösterilen" cümlesinin çıkarılarak, " davalı Hazine vekilinin talebinin kabulü ile davaya konu Yenimahalle İlçesi, Şehitali Köyünde bulunan kuzeyinde 633 parsel nolu taşınmaz, güneyinde Tulumtaş Köyü yolu, batısında...evi, doğusunda İsmail Koç evi bulunan 2621,31 m2 yüzölçümlü 06.04.2010 tarihli bilirkişi krokisinde mavi kalemle taralı olarak gösterilen taşınmazın Hazine adına TMK.nun 713/6. maddesi gereğince tesciline, fen bilirkişisinin 06.04.2010 tarihli krokisi ile raporunun kararın eki sayılmasına" şeklinde tavzihen düzeltilmesine karar verilmiştir. Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğar. Bozma kararına uyularak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki mahkemece tavzih kararının kabulüne karar verilerek usulüne uygun bir biçimde yeniden düzenlenen 06.04.2010 tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokisinde belirtilen 2651,31 m2 yüzölçümünün, hüküm fıkrasına yazılması gerekirken, eski raporda doğru olmadığı sabit bulunan 2621,31 m2 yüzölçümünün yazılmış olması doğru olmamıştır. Bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken hataen hükmün onandığı, karar düzeltme incelemesi sırasında anlaşılmış bulunduğundan, davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle Dairenin 28.11.2011 tarih 2011/1837-6320 Esas ve Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.