muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8411, Karar No: 2021/11798, Tarih: 05.04.2021

b) Suça konu atıkların alıcı ortam olan suya karıştığının tespit edildiği takdirde, fekal atıkların alıcı ortam olan suyu kirletici nitelikte olduğu, bu suretle olay kapsamında, sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekir.

Bu suretle, sanığa yüklenen suçun oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, öncelikle alıcı ortam açıkça tespit edildikten sonra, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, su ürünleri, çevre ve kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete dosya tevdii edilerek, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ve ekleri ile birebir ilişki kurmak suretiyle ve Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bilirkişi raporu alınması gerekir. Daha sonra rapor içeriğine göre sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

Kabule göre de;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17273, Karar No: 2017/9172, Tarih: 12.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17273 E.  ,  2017/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü icra takiplerine karşı, borçlu icra mahkemesine başvurusunda, senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, senedin düzenlendiği tarihlerde büyük bir beyin rahatsızlığı geçirdiğini, 2006 yılından beri tedavisinin devam ettiğini bu sebeplerle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiş, mahkeme, borçlunun fiil ehliyeti olmadığından davanın kabulü ile takibin iptaline karar verdiği görülmüştür.

6762 Sayılı TTK'nun, "Borçlanma Ehliyeti" kenar başlığını taşıyan 582. maddesine göre (6102 Sayılı TTK'nun 670. maddesi), akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, çek ve bono ile borçlanmaya da ehildir. Aynı Kanunun 1. maddesi gereğince, bu Kanunun ayrılmaz bir cüzü olduğu açıklanan TMK'nun 9. maddesine göre, fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir; 10. maddeye göre, ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır; 13. maddeye göre, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes, bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir; 14. madde hükmüne göre, ayırt etme gücü bulunmayanların, küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyeti yoktur; 15. madde hükmüne göre, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, ayırt etme gücü bulunmayan kimsenin fiilleri hukuki sonuç doğurmaz; 16. maddeye göre ise, ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremezler. Hukuki işlem ehliyeti, yapılan işlemin geçerlilik koşulu olup, davada da taraflara ilişkin dava koşullarındandır. Yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir.

Akıl hastalığı yahut akıl zayıflığı gibi sebeplerden biri ile makul surette hareket etmek iktidarından mahrum bulunanlar, başka bir deyimle tam ehliyetsiz olanların yaptıkları hukuki işlemler kanuni mümessilleri tarafından onaylanmadıkça geçersizdir. 11/06/1941 gün ve 1941/4-21 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde; "... Mümeyyiz olmayan bir kimse ile hukuki muamelede bulunan diğer âkidin bunu bilmeyerek hüsnüniyetle hareket etmiş olması, zikri geçen 15. maddenin mutlak ve kat'i sarahati karşısında, öyle bir kimsenin tasarrufu üzerine hukuki hükmün terettüp etmesi için kafi değildir. Kanun o gibi temyiz kudretinden mahrum kimselerin esasen hüküm ifade etmeyen tasarrufları hususunda o tasarruftan dolayı hak iddia edenlerin hüsnüniyetlerini himaye etmemektedir... Medeni Kanunumuzun metin ve ruhundan başka türlü bir netice çıkarılmasına imkan yoktur..." hükmü yer almakta olup, anılan hükümle, ayırt etme gücünden yoksun olan kişilerin tasarruflarının geçersiz olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda, borçlunun sunduğu ve ilgili hastanelerden temin edilen 10.05.2006-01.10.2014 tarihlerin arasında düzenlenen çok sayıdaki rapor ve tedavi evraklarından takip borçlusunun “demans ,epilepsi, şizofreni,%70 ağır özürlü olduğu, beyin işlevsel bozukluğuna bağlı davranış bozukluklarının olduğu, bellek bozukluğu ile vizyospasyal işlev yeteneğinde bozulma tespit edildiği, …... kanaatine varıldığı” belirtilmiştir. Ancak raporların içeriğine göre borçlunun, takibe konu senedin tanzim tarihi itibariyle hukuki işlem ehliyetinin bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır.

O halde mahkemece, borçlunun, takip dosyasına konu bononun keşide tarihi olan 15.07.2007 tarihinde, hukuki işlem ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin tespitin yapılması amacıyla, borçluya ait varsa başkaca doktor, hastane vd. sağlık kuruluşları ile ilgili rapor, tedavi evrağı ve diğer belgeleri sunması için süre verilmesi yine dosya arasında bulunan Sağlık Kurulu Raporları ile varsa bu raporlara dayanak teşkil edecek belgeler getirtilerek dosyanın kül halinde tam teşekküllü bir hastaneye veya Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, borçlunun hukuki işlem ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde rapor alınması ile tespit edilecek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11651, Karar No: 2022/10481, Tarih: 19.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/11651 E.  ,  2022/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERZURUM Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin

26/11/2020 tarihli, 2020/169 esas ve 2020/221 sayılı

kararı

2) İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi; Erzurum

Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19/02/2021

tarihli, 2021/87 esas ve 2021/363 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ...'ın temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin süresinden sonra yapıldığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin ise 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz dilekçelerindeki sebeplerin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince , "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303'üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince, “Sanıklar hakkında TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen temel cezaların TCK’nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesine ve 61. maddesindeki ölçütlere ayrı şekilde alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak tayin edildiği kabul edilerek, TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen ‘15 yıl hapis ve 9000 gün adli para cezası’

ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine ‘12 yıl 6 ay hapis ve 6000 gün adli para cezası’ ibarelerinin yazılması; TCK’nın 188/4-a , 5 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen ‘22 yıl 6 ay hapis ve 13500 gün adli para cezası’ , ‘33 yıl 9 ay hapis ve 20250 gün adli para cezası’, ‘28 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 16875 gün adli para cezası’ ibarelerinini çıkarılarak, yerlerine sırasıyla ‘18 yıl 9 ay hapis ve 9000 gün adli para cezası’, ‘28 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 13500 gün adli para cezası’ ve ‘23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 11250 gün adli para cezası’ ibarelerinin yazılması, TCK’nın 52. maddesi uyarınca gün cinsinden para cezasının, adli para cezasına dönüştürülmesiyle sonuç cezanın, ‘28 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 337.500 TL adli para cezası’ yerine, ‘23 yıl 5 ay 7 gün hapis ve 225.000 TL adli para cezası’ olarak tespit edilmesi” yönünde karar verilebilmesi için, CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, CMK'nın 280/1-a maddesi kapsamına girmediği halde, duruşma açılmadan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19/02/2021 tarihli, 2021/87 esas ve 2021/363 sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, tutuklu kalınan süreye ve tutukluluk koşullarında değişiklik bulunmamasına göre sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine,

CMK'nın 304/2 (b) maddesi uyarınca dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/35011, Karar No: 2021/4201, Tarih: 12.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/35011 E.  ,  2021/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 820,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2018 tarihli ve 2017/177 esas, 2018/760 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/12/2019 gün ve 94660652-105-20-10735-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2019 gün ve KYB-2019/126224 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Müştekinin bilgisi ve rızası olmaksızın Denizli ilinde faaliyet gösteren sanığın yetkilisi olduğu Başaran iletişim isimli firma tarafından müşteki adına 0506 142 07 83 nolu hattın düzenlendiği, temin edilen cep telefonu hattı abonelik sözleşmesindeki imzaların müştekiye ait olmadığına dair uzmanlık raporu alındığı, sanığa atılı eylem nedeniyle ön ödeme emri çıkarıldığı, ancak sanığın ön ödeme emrine riayet etmeğinden bahisle hakkında açılan kamu davasına ilişkin yargılama sonucunda, Mahkeme tarafından, alınan imza raporuna göre sözleşmelerdeki imzaların müştekinin eli ürünü olmaması, işlemin sanığın işyerinde yapılmasından dolayı eylemden faydalanacak olanın da sanığın kendisi olması gerekçeleriyle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanığın alınan savunmasında işyerinde 3 çalışanı olduğunu, 6-7 tane de alt bayisi olduğunu, müştekiyi tanımadığını, kendisine ait iş yerinde müşteki adına GSM sözleşmesi yapılıp yapılmadığını bilemediğini ancak yapılmışsa sözleşmenin sağ alt tarafında sözleşmeyi düzenleyen sorumlu kişilerin isim ve soy isim ve TC kimlik numarasının yazılı olduğunu ve üzerinde de mutlaka imzası olduğunu, sözleşme yapan herkesi kendisinin bizzat görmesinin söz konusu olmadığını bu nedenle suçlamayı kabul etmediğini ifade etmesi karşısında, söz konusu hatta ilişkin abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların kime ait olduğunun tespitine yönelik olarak; sanık ve dosya kapsamında bahsi geçen ilgili işyerinde çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanığa ön ödeme teklif edilip ödeme yapılmaması ve anılan sözleşmenin sanığın yetkilisi olduğu işyerinde düzenlendiğinden bahisle yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde,

2- Sanığın eyleminin 5809 sayılı Kanun’un 56/4 maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen önödemeye tâbi suç kapsamında kaldığı ancak soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak önödeme ihtarının tebliğ edildiğine dair dosya arasında tebligat parçasının bulunmadığı, mahkemece dosya arasına alınan önödeme ihtarını içeren tebligat fotokopisinin ise dosya numarası incelendiğinde bu dosyaya ait olmadığı görülmekle, mahkemece önödeme işlemlerinin usulüne uygun şekilde yerine getirilmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminin (1) nolu maddesi yönünden;

5809 sayılı kanunun "cezai hükümler" başlıklı 63/10 maddesinde suçun maddi unsurunun "...fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde belirlendiği, maddede yazılı "...bu işi..." ifadesinin, suçun unsurlarını oluşturan seçimlik hareketleri nitelediği, atıfta bulunulan 5809 sayılı yasanın 56. maddesinin 4. fıkrasında yazılı seçimlik hareketlerin, kişinin bilgisi ve rızası dışında, abonelik tesisi, abonelik işlemi yapılması, elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılması ve yaptırılması, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenmesi, evrakta değişiklik yapılması ve bunların kullanılması" olduğunun anlaşıldığı, bu düzenlemeler ışığında suçun sübutu bakımından, sanığın adı geçen sözleşmeyi mutlaka kendi el yazısıyla düzenleyip imzalaması şartı aranmadığı, söz konusu evrakta değişiklik yapmak veya gerçek dışı hazırlanan evrakı kullanmak fiillerinden her hangi birini gerçekleştirmesi, abonelik sözleşmesi hazırlamak dışında herhangi bir abonelik tesisi veya işlemi yapması veya yaptırması halinde de suçun maddi unsurlarının oluştuğunun kabul edilebileceği cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Kanun yararına bozma isteminin (2) nolu maddesi yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2018 tarihli ve 2017/177 esas, 2018/760 sayılı kararının CMK’nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3054, Karar No: 2021/12660, Tarih: 22.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3054 E.  ,  2021/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti ilköğretim okulundan bilgisayar kasasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 23.11.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6327, Karar No: 2018/4235, Tarih: 05.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6327 E.  ,  2018/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın katılandan portakal satın alarak ödemeyi ...Bankası ... Şubesine ait, keşidecisi sanık ... olan... nolu, 27.400 TL bedelli çek ile yaptığı, çekin bankaya ibrazında karşılıksız olduğunun anlaşıldığı, keşideci olan sanık ...'ün suça konu çeki imzalamadığını, çek koçanını bankaya iade etmiş olduğunu, 15/12/2009 tarihinde ise ... ilçesinde meydana gelen terör olaylarında bankanın kundaklanması olayında yandığını belirttiği, sanık ...'nın ise suça konu çeki cirolayıp katılana vermediğini, alışverişlerinin olmadığını belirttiği, bu suretle sanıkların birlikte hareket ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

... Bankası ... Şubesinin 21/09/2011 tarihli cevabi yazısında; sanık ...'e ait ... seri nolu ile ... seri nolu çeklerin bulunduğu çek koçanlarının sanığa teslim edilemeden 15/12/2009 tarihinde ilçede meydana gelen terör olaylarında bankanın kundaklanması olayında yandığının, suça konu çekin de içinde bulunduğu ... seri nolu çeklerin yer aldığı çek koçanının 07/12/2009 tarihinde sanığa teslim edildiğinin, bu çeklerden ...-...-...- ...- ... seri nolu çeklerin 19/04/2010 tarihinde sanık tarafından şubeye teslim edildiğinin ve karşılıksız çeklerden dolayı düzeltme hakkının kullanıldığının, diğer bir kısım çeklerin halen sanıkta olduğunu, bir kısmının ise karşılıksız gözüktüğünü belirttikleri, şu durumda her ne kadar sanık ... savunmasında, 15/12/2009 tarihinde meydana gelen kundaklama olayından bir gün önce çek koçanını bankaya iade ettiğini, sistemin bozuk olması nedeniyle düşümünün yapılamadığını, ertesi gün de olayın meydana geldiğini belirtmiş ise de; banka cevabında, sanığın bu çek koçanına ait bir kısım çekleri kundaklama olayının meydana geldiği tarihten sonraki bir tarih olan 19/04/2010 tarihinde bankaya teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... seri nolu çek koçanına ait olan ve bankaya teslim edilen yukarıda numarası belirtilen çekler ile yine banka yazısında sistemde karşılıksız olduğu gözüken aynı çek koçanına ait... seri nolu çeklerin keşide tarihlerinin ve bankaya ibraz tarihlerinin bankadan sorulmak suretiyle tespiti ile bu tarihlerin bankanın kundaklanma olayından sonra olup olmadığının belirlenmesi, ayrıca katılan vekili temyiz dilekçesinde, sanıkların başka çeklerden dolayı Finike Cumhuriyet Başsavcılığı ve Finike Ceza Mahkemelerinde yargılandıkları başka dosyaların da olduğunu belirtmesi karşısında; sanıkların birlikte yargılandıkları dosyalar olup olmadığının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonuçlarına göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.