muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8015, Karar No: 2015/2340, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8015 E.  ,  2015/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6399, Karar No: 2008/8516, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6399 E.  ,  2008/8516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 21/03/2008

Nosu :2008/27-2008/27

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati hacizde hangi mahkemenin yetkili olduğunun İcra ve İflas Kanunu’nun 258. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 50. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekir. Anılan maddenin birinci fıkrası “Para veya teminat borcu için takip hususunda HUMK.’nun yetkiye dair hükümleri ( HUMK.nun 9-27) kıyas yolu ile tatbik olunur. Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir. “ hükmünü haiz bulunduğundan, bu hususta HUMK.’nun yetkiye ilişkin kurallarının göz önünde bulundurulması gerekir.

Somut olayda, alacaklı tarafça talebe dayanak yapılan çekin cirantası Özgür İnce aleyhine ihtiyati haciz kararı verilmiştir. HUMK.’nun 9,II. maddesi uyarınca davalılar birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahı mahkemesinde açılır. Ciranta Özgür İnce’nin yerleşim yerinin Alanya olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, hakkında ihtiyati haciz kararı verilen Özgür İnce nedeniyle mahkemenin yetkili olduğu kabul edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8482, Karar No: 2012/13876, Tarih: 25.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8482 E.  ,  2012/13876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1- Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken zaruret olmadıkça değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Emsal alınan satış, değerlendirme tarihinden yaklaşık 30 yıl öncesine ilişkin olduğundan bu satışın emsal olarak alınması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, aynı bölgede dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davacı, dava konusu taşınmazda paydaş olduğu halde tam paya göre irtifak hakkının tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32902, Karar No: 2013/39038, Tarih: 09.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32902 E.  ,  2013/39038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaplı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı, borçlunun, senetteki imzanın da kendisine ait olmadığını, kendisinin okur yazarlığı olmadığını, resmi işlemlerde parmak izi kullandığını, borca, imzaya ve ferilerine itiraz ettiğini, bu nedenlerle icra takibinin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, imzaya itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 170/3. maddesinde, inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nca düzenlenen 07.02.2013 tarihli raporda, inkar edilen imzanın borçluya ait olup olmadığının tespit edilemediğinin açıklandığı görülmektedir. Bu durumda yasada öngörülen “inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması” koşulu gerçekleşmemiştir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir.(HGK.’nun, 26.04.2006 12-259/231 sayılı kararı)

O halde, mahkemece, borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile reddi  doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3475, Karar No: 2008/4534, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3475 E.  ,  2008/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.04.2006 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkının terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle 24.07.1997 günlü tahsisin belediye encümeni tarafından ve 49 yıl süreyle yapıldığının anlaşılmasına 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddesi uyarınca 3 yıldan fazla tahsisin Belediye Meclisi tarafından ve 30 yılı geçmemek koşuluyla yapılabileceğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13192, Karar No: 2024/20506, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13192 E.  ,  2024/20506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.10.2019

SAYISI : 2018/2960 E., 2019/1102 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

EK KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 04.10.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararına yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın kendisine 09.10.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen ek karara yönelik 07.04.2020 günlü temyiz istemi, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süresinde olmadığından, aynı Kanun’un 298. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4740, Karar No: 2007/4563, Tarih: 12.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4740 E.  ,  2007/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16321, Karar No: 2017/11577, Tarih: 24.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/16321 E.  ,  2017/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24/10/2017 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davacı ... vekili Av. ...'ün başka mahkemelerde duruşması olduğundan mazeret dilekçesi verdiği, mazeretini belgelendirmediği ve başka vekilleri de bulunduğundan mazereti yerinde görülmedi. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/4996, Karar No: 2024/7128, Tarih: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4996 E.  ,  2024/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI :2024/314 Esas, 2024/688 Karar

DAVA TARİHİ :27.01.2023

HÜKÜM :Davanın kabulüne

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sicilden kaydı silinen şirket aleyhine Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan davanın 2004/69 E. 2004/195 K. sayılı ilam ile kısmen kabulüne karar verildiğini, ilamın Ankara Batı İcra Müdürlüğü'nde infaza konulduğunu, icra takip dosyasının en son yenilenerek 2018/23314 esasa kaydının yapıldığını, yapılan inceleme sonucunda borçlu şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesine göre sicil kaydının silindiğinin tespit edildiğini, alacağın tahsili için gerekli tebligat işlemleri ve diğer işlemlerin yapılması için şirketin ihyası gerektiğini ileri sürerek borçlu "... İthalat İhracat ve İmalat Limited Şirketi"nin ihyasına, ticaret siciline yeniden tescili ile temsilci atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı temsilcisi cevap dilekçesinde; müdürlüğün 80774 sicil numarasına kayıtlı bulunan "... İthalat İhracat ve İmalat Limited Şirketi"nin 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi kapsamında 23.01.2014 tarihinde usulüne uygun olarak resen terkin edildiğini, bu işlemin 28.01.2014 tarihli sicil gazetesinde ilan edildiğini, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin on beşinci fıkrasına göre ticaret sicilinden kaydı silinen şirketin alacaklıları ile hukuki menfaati bulunanların haklı sebeplere dayanarak silinme tarihinden itibaren 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak şirketin ihyasını isteyebileceğini, davanın açılış tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin dolduğunu, mahkemece şirketin bahsedilen düzenlemeye göre terkin edilmemesi gerektiğine kanaat getiriliyorsa şirketin ihyasına karar verilmesi halinde tasfiye memuru atanması gerektiğini savunarak davanın süre ve hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, ek tasfiyeye karar verilmesi halinde tasfiye memuru atanmasını, açılan davada yasal hasım olmaları nedeniyle aleyhlerine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, ihyası talep edilen şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesi kapsamında kaldığından bahisle davalı sicil müdürlüğünce ihtarname hazırlandığı ve ihtarnamenin Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığı, ancak ihyası istenen şirket yetkilisine tebligat yapıldığına ilişkin herhangi bir bilgi belgenin veya tebligatın dosyaya sunulmadığı gibi dosyaya sunulan ihyası istenen şirkete çıkartılan tebligatın ise taşınması nedeniyle bila tebliğ iade edildiği, ilan suretiyle yapılan ihtarın usule aykırı olduğunu, dava konusu ihyası istenen şirketin terkin işleminin hukuka uygun yapılmadığı, davalı tarafından ihyası istenen şirketin oda kaydından re'sen terkin edilmesi sebebi ile silinme hususu kanunda tahdidi olarak sayılan hallerden olmadığından yapılan terkin işleminin bu nedenle de usul ve yasaya aykırı olduğu, dava açma süresi dolmuş ise de, davalı ... Sicil Müdürlüğü'nün 6102 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi kapsamında kalmayan şirkete bu maddeyi işlettiği, karar tarihi itibarıyla yasada öngörülen 5 yıllık hak düşürücü sürenin somut olayda uygulanamayacağı, davanın terkin edilen şirketin ortağı veya yetkilisi olmayıp üçüncü kişi konumundaki ihale sözleşmesinin tarafı olan İçişleri Bakanlığı tarafından açıldığı dikkate alındığında 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin 15 inci fıkrası gereğince eldeki davanın 6102 sayılı Kanun'un 547 nci maddesinde düzenlenen ek tasfiye niteliğinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, ... İthalat İhracat İnşaat ve İmalat Ticaret Limited Şirketi'nin Sincan (Ankara Batı) 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/69 E., 2024/195 K. sayılı ilamı ve Ankara Batı İcra Müdürlüğünün 2018/23314 E. sayılı takip dosyasındaki işlemlerle sınırlı olarak ek tasfiyesine, şirketin ortağı Seyide Gök'ün tasfiye memuru atanmasına, kararın tescil ve ilanına, davalı usulsüz terkin işlemi ile işbu davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı temsilcisince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi kapsamında ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ek tasfiyesi (ihya) istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi onbeşinci fıkrası ve 547 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı temsilcisinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi onbeşinci fıkrası ve 547 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı temsilcisinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı temsilcisinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3735, Karar No: 2017/9461, Tarih: 14.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/3735 E.  ,  2017/9461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek, duruşmada iş yeri adresi olan "... Hast. Acil Radyoloji Bölümü Sağlık Teknisyeni .../...." adresini dosyaya bildirmiş ve gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi bu iş yeri adresine tebliğe çıkarılmıştır. Tebligat Kanunu'nun 18. maddesine göre bu tebligatların tebliğini o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısım amiri temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa, tebliğ kendilerine yapılır. Davalı erkeğe yapılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği, bu usule riayet edilmediğinden usulsüzdür. Mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesinin davalıya usule uygun olarak tebliği sağlandıktan ve onun yönünden de temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.09.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/808, Karar No: 2017/1796, Tarih: 13.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/808 E.  ,  2017/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Kocasinan Vergi Dairesinin mükellefi olan sanığın gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2005 takvim yılında sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek kendisinin sahte fatura düzenlemediği, 2005 yılının mart ayından eylül ayına kadar cezaevinde bulunduğu, hiç bir zaman vergi mükellefi olmadığı, 2005 yılında kimliğini kaybettiğini 2012 yılına kadar yeni kimlik çıkartmadığı, şirket ile bir ilgisinin olmadığını savunması, davanın dayanağını oluşturan 20.10.2010 tarih ve VDENR-2010-2241/16 sayılı vergi suçu ve 20.10.2010 tarih ve VDENR-2010-2241/15 sayılı vergi tekniği raporlarında sanığın işyeri ve ikametgah adresinde bulunamadığı, herhangi bir çalışanın bulunmadığı, adına tahakkuk etmiş hiçbir vergiyi ödememiş olması, Ba/Bs sorgulamaları ile tespit edilen satış tutarlarının mükellefin ilgili dönem Gelir ve KDV beyanlarına yansımamış olması, beyannamelerin gerçeği yansıtmadığı belirtilmiş ise de, 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiği, aksi takdirde ilgili kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, vergi tekniği raporunda 2005 takvim yılında düzenlenen faturalardan somut olarak bahsedilmemesi ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, faturaların asılları ve onaylı suretleri araştırılıp getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, faturaları kullananlar belirlenip sanıktan alınıp alınmadığı hususunda ifadelerine başvurulması, yine faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8268, Karar No: 2016/235, Tarih: 14.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8268 E.  ,  2016/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurenin devam ettiği ortaokulda hizmetli olarak çalışan sanığın eylemlerini hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Mağdure ...'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin devam ettiği ortaokulda hizmetli olarak çalışan sanığın eylemlerini hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,