muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8944, Karar No: 2013/4556, Tarih: 12.03.2013

b)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, ... İlköğretim Okuluna hırsızlık amacıyla girip yoldan geçmekte olan vatandaşın müdahalesiyle eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüne rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmadığı gibi, temel ceza olarak belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı yasanın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 6 ay hapis cezasına indirilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

c)... İlköğretim Okuluna hırsızlık amacıyla giren suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında İşyeri dokunulmazlığına ihlal etme suçundan belirlenen 350 gün adli para cezasından, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca indirim yapılırken, 2/3 oranında indirim yapıldığının belirtildiği, ancak yasa gereği 1/2 oranında indirim yapılarak 175 gün adli para cezası tayini gerektiği halde, 1/3 oranında indirime tekabül edecek şekilde 233 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

d)5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesinde düzenlenen işyeri dokunlmazlığını ihlal suçunun, suç tarihi dikkate alındığında 06/12/2006 tarihli 5560 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b.3 bendi gereği şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamında bulunduğu ve mağdurun da şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, uzlaşma hükümlerinin yerine getirilmemesi,

6- Mağdur ... ...'a yönelik eylemler açısından ;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın mağdur ... ...'a ait fırından 32 TL çaldıktan sonra yakalanmaları üzerine, suçlarını ikrar edip siyah poşet içerisinde bulunan 29,40 TL'yi kolluk kuvvetlerine iade etmeleri karşısında; mağdur, 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi ödemeye rızası olup olmadığı sorularak suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

7- Tüm mahkumiyet hükümleri açısından;

a) Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış suça sürüklenen çocuklar ...,...,Ayhan ve ... hkkında kurulan tüm hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uygulanırken, 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b-Suç tarihinde 12-15 ve 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., Aydın ve ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca, sosyal inceleme raporu aldırılmaması gibi aldırılmaması gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

c)Sonuç cezaya etkili olmamakla birlikte, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin aynı yasanın 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

b-Suç tarihinde 12-15 ve 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., Aydın ve ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca, sosyal inceleme raporu aldırılmaması gibi aldırılmaması gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

c)Sonuç cezaya etkili olmamakla birlikte, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin aynı yasanın 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının gözetilmesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/67375, Karar No: 2013/11080, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67375 E.  ,  2013/11080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, mağdurdan satın aldığı araba karşılığında Garanti Bankası Aksaray/İstanbul şubesine ait, keşide yeri İstanbul, keşide tarihi 15.09.2008 olan, 11.000 TL bedelli, ... Ltd. Şti emrine düzenlenmiş, keşidecisi ... Giyim Ticaret A.Ş. olan sahte olduğu anlaşılan çeki vererek bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda ;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5271 sayılı CMK.nıın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, aynı maddenin 6.fıkrası gereğince "Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz

önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği" hususlarını irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerektiği , mağdurun bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararın da belirlenemediği gözetilmeden sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken sanığın mağdurun zararını karşılamadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

2-Sanık hakkında bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

a-Suça konu çekin , katılan ile sanık arasında araç satışından kaynaklı önceden ... borca karşılık olarak verildiği , önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde borç kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı cihetle sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kabule göre de;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3.fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından,infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

c-Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3851, Karar No: 2021/11813, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3851 E.  ,  2021/11813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalı vekillerinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesine hükmedilmesine rağmen, mahkemece alınan ek karar ile yeniden ödeme hükmü kurularak, faiz bitiş tarihinin ek karar tarihi olarak gösterilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Mahkemenin hükümde değişiklik yapan 04.02.2021 tarihli ek kararının tümüyle kaldırılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... Gündoğdu vd'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7563, Karar No: 2021/16341, Tarih: 21.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7563 E.  ,  2021/16341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraflar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, taraflarca temyiz edilmesi ve davalı vekili tarafından duruşmalı talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için ... Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına ... ile davacı adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra duruşmaya son verilerek incelemenin aynı gün , Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı 165.950,51 TL maddi, 600.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı davaya cevanında davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince maddi tazminat isteminin kabulüne, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahekemesince verilen karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, maddi tazminat isteminin kabulüne, 45.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; manevi tazminatın az olduğunu,

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusurun hatalı tespit edildiğini, kazanın davacının işlem sırasına uymamasından kaynaklandığını, davacının pompayı durdurmadan hortumu sökmeye çalıştığını, sürekli iş göremezlik oranı tespit edilirken Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınmamasının hatalı olduğunu, hesaba esas ücretin doğru belirlenmediğini, bilirkişinin kendi takdiri ile belirlediği giydirilmiş ücret üzerinden hesaplama yapmasının hatalı olduğunu, kendi lehlerine olan tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davacının sıralamaya uymadan hortumu çıkardığının tanık beyanları ile sabit olduğunu, Kurum tahkikat raporunda da davacının pompayı durdurmadan hortumu sökmeye çalıştığının yazılı olduğunu, manevi tazminatın fazla olduğunu ileri sürmüştür.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından davacının sürekli iş göremezlik oranının Kurum tarafından %30,20 olarak tespit edildiği, davalının aşamalarda sürekli iş göremezlik oranına itirazları bulunduğu, hükme esas 09/04/2019 tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının ücretinin asgari ücret olarak kabul edildiği, bu ücrete bilirkişinin takdirine göre aylık brüt 210,00 TL yemek, yine bilirkişinin takdirine göre aylık brüt 170,00 TL servis ücreti eklennek suretiyle hesaba esas ücretin belirlendiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.”

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Öte yandan kazalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, fazla mesai vb ek ödemelerin devamlılık arz etmesi halinde hesaba esas ücrete dahil edilmesi gerektiği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanmaktadır.

Somut olayda davalının Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranına itirazı söz konusu olmasına karşın yukarıda açıklanan prosedür işletilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi aylık brüt yemek ve aylık brüt servis ücretleri noktasında herhangi bir araştırma yapılmaksızın anılan yemek ve servis ücretlerinin tamamen bilirkişinin takdirine göre belirlenmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan prosedür işletilerek davacının sürekli iş göremezlik oranını kesinleştirmek, davacının ücretine eklenecek yemek ve yol yardımı(servis) ücretlerini yöntemince araştırmak, değerlendirmek ve buna göre ücrete eklemek, yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi durumunda bilinen (iskontosuz), bilinmeyen(iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değiştirilip ileri çekilmeden aynen hükme esas bilirkişi hesap raporundaki tarihler gibi gözetilmesi gerektiğini dikkate alarak davacının maddi zararını belirlemek ve oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazları ile, davacının temyiz itrazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıran ilgilisine iadesine, davalı avukatı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, davacı avukatı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oyçokluğuyla, 21/12/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

İş kazası sonucu yaralanma nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasında, tazminata esas kusur raporunun karar vermeye ve oluşa uygun olduğuna yönelik sayın çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılınmamıştır.