muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2398, Karar No: 2024/4170, Tarih: 05.03.2024

"...

g. Kesin Kabul İşlemi

(1) Deneme süresi sonunda sicil notu (66) ve daha yukarı olan işçilerin kesin kabulleri, alındıkları ücret derecesinin bir üst derecesinden işveren vekilinin onayı ile yapılır. Yeterli sicil notu alamayan işçilerin iş sözleşmeleri feshedilir.

(2) Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece, lise öğreniminden sonra 2 yıl ve daha fazla yüksek teknik öğrenim veren okul mezunlarına ise iki üst derece ayrıca verilir. ..."

4. Davalı Millî Savunma Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü tarafından dosyaya sunulan "Ticaret Meslek Lisesi Mezunu Olarak İşe Başlatılan İşçiler" konulu beyan dilekçelerinde; Millî Eğitim Bakanlığından alınan görüş yazısında 3795 sayılı Kanun'un ve Yönetmelik'in İlgili Hukuk bölümünde belirtilen hükümlerine vurgu yapılarak ticaret meslek lisesi mezunlarının teknisyen ünvanına hak kazandığının belirtildiği, diğer yandan Millî Eğitim Bakanlığı ile yapılan şifahi görüşmede; Bakanlığın 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği, bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında 6764 sayılı Kanunla 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi (09.12.2016) öncesinde ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, işe başladığı tarihte teknisyen ünvanına hak kazanmadığı, dolayısıyla bu işçilerin işe başlangıç tarihinde "lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu" olarak sayılmaması gerektiği ve buna bağlı olarak da deneme süresi sonunda bu işçilere ilave bir üst ücret derecesi verilmesine yer olmadığı sonucuna varıldığı, buna göre değişikliğin yürürlük tarihinden (09.12.2016) sonra ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, teknik öğrenim veren okul mezunu olarak kabul edilerek toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonunda lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazandığı ifade edilmiştir.

5. Aynı davalı aleyhine aynı iddia ve taleplerle açılan ve Dairemizce temyiz incelemesi yapılan 2023/21295 E. sayılı dosyada Dairemizce dosya eksiklik talebi ile; ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul sayılıp sayılmadığının Millî Eğitim Bakanlığından sorulması istenilmiş olup Millî Eğitim Bakanlığı Meslekî ve Teknik Eğitim Genel Müdürlüğü tarafından verilen cevapta ise "Millî Eğitim Bakanlığının 02.04.2014 tarih ve 20880154/20/1359845 sayılı onayı öncesinde 'Meslek Lisesi', 'Anadolu Meslek Lisesi', 'Teknik Lise', 'Anadolu Teknik Lisesi' haftalık ders çizelgeleri uygulanmakta ve mezunlarına 'Meslek Lisesi Diploması', 'Anadolu Meslek Lisesi Diploması', 'Teknik Lise Diploması' ve 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' düzenlenmekte iken ilgili onayla yapılan düzenleme ile mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarının 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi' adı altında birleştirildiği, bu düzenleme sonrasında mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarında 'Anadolu Meslek Programı' ile 'Anadolu Teknik Programı' haftalık ders çizelgeleri uygulandığı ve mezunlarına diplomasında mezun olduğu program türü belirtilerek 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' düzenlendiği, bu çerçevede ticaret meslek liseleri (mülga) faal olduğu süreçte Bakanlığa bağlı lise dengi okul olmakla birlikte, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36'ncı maddesi doğrultusunda memurluğa başlama derece ve kademesinin tespiti bakımından 'teknik öğretim okulları' kapsamında bulunmadığı, diplomaları bakımından 'Teknik Lise Diploması' veya 'Anadolu Teknik Lisesi Diploması' ile mezun olduğu program türü 'Anadolu Teknik Programı' olarak belirtilen 'Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Diploması' sahiplerinin 'teknik öğretim okulları' mezunu olarak değerlendirilmesi gerektiği mütalaa edilmiştir. Ancak 3795 sayılı Kanun'un 3'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında 'ticaret meslek lisesi' Bakanlığımıza bağlı mülga meslek lisesi olup mezunlarına Kanun'un ilgili maddesi uyarınca teknisyen ünvanı verilmekte, Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 69'uncu maddesi uyarınca daha önce mezun olanların diplomalarına talep etmeleri hâlinde teknisyen ünvanı kazandığı ifadesi yazılmaktadır." şeklinde açıklama yapılmıştır.

6. Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde yer alan "..Lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece...ayrıca verilir...." şeklindeki düzenleme ile, işçilere kesin kabul esnasında bir üst derece daha verilmesi için işçinin lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olması gerektiği belirtilmiştir. (4) ve (5) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve Yönetmelik'in 69 uncu maddesinin beşinci fıkrası hükümleri çerçevesinde; Millî Eğitim Bakanlığının 01.05.2014 tarihli ve 2014/8 sayılı Genelgesi ile ticaret meslek liselerinin, öğrenim verdiği mevcut alan ve dallarıyla birlikte "mesleki ve teknik lise" adı altında kademeli olarak yeniden yapılandırıldığı, bu nedenle Genelgenin yayımı tarihinden itibaren kademeli olarak "ticaret meslek lisesi" adı altında eğitim veren liselerin mesleki ve teknik liselere dönüştürüldüğü, 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile birlikte ticaret meslek lisesi mezunu işçilerin de teknisyen ünvanını almaya hak kazandığı, dolayısıyla bu kişilerin 09.12.2016 tarihinden itibaren teknik öğrenim veren okul mezunu olarak görülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

7. Bahse konu mevzuat hükümleri ve bilgiler ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunları, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmalı ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıkları kabul edilmelidir.

8. Yukarıda yapılan açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre fark ücret alacakları hesaplanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4097, Karar No: 2010/10082, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4097 E.  ,  2010/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12475, Karar No: 2014/8922, Tarih: 03.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12475 E.  ,  2014/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından sigortalanan iş yerindeki malların 28.08.2007 tarihinde yağmur sularının iş yerine sızması sonucu zarar gördüğünü, olay sonrası yapılan inceleme sonucu düzenlenen 29.09.2007 tarihli ekspertiz raporunda sigortalı iş yerine kapı ve vitrin altından girerek dahili su hasarına sebep olduğu, ayrıca su tahliye mazgallarının oldukça yetersiz olduğunun tespit edildiğini, dava konusu iş yerinin 10 yıl süre ile 20.01.2005 tarihinde davalı şirkete kiralandığını, kira sözleşmesi uyarınca iş yerinin işletme hakkının davalı şirkete ait olduğunu, müvekkili şirket tarafından hasarlanan mallar nedeni ile sigortalısına 24.10.2007 tarihinde 41.697,98-YTL ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 41.697,98-YTL'nin 24.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen su baskını ile ilgili müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun mevcut olmadığını, söz konusu yağışın afet niteliğinde bir yağış olduğunu, bu yağış nedeni ile meydana gelen sel baskınından dolayı müvekkili şirketin işletmeciliğini yaptığı A1 Blok'un bazı kısımlarında su baskınlarının meydana geldiğini, müvekkili şirketin olay ile ilgili herhangi bir kusuru olmamakla

birlikte kiracıların mağdur olmaması, sitenin imajı bakımından 100.000-YTL'nin üzerinde harcama yaparak kendisine bağlı olmayan sorunları çözüme kavuşturduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu hasarın meydana gelmesinde alt kiracı olan davalının haksız bir fiili ve ihmali olmadığı gibi bina malikinin de binadan kaynaklanan bir eksikliğinin bulunmadığı, yağan yağmurun olağan dışı ve afet mahiyetinde bulunduğu, binanın dış çevresinden büyük bir debi ile gelen suların binanın mazgallarınca karşılanamamasının normal olduğu, binada alt yapı eksikliğinin de olmadığı; böylece davacıya sigortalı iş yerine gelen hasarın önlenemeyecek nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 3.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11952, Karar No: 2010/15843, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11952 E.  ,  2010/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 176 ada 85 parsel sayılı 3756,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 255 tahrir nolu vergi kaydının uygulandığı 176 ada 11 sayılı parselin miktar fazlası olarak tarla niteliği ile Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı, vergi kaydı ve zilyetlik iddiasıyla tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 6831 Sayılı Yasa gereğince yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışmaları 24.02.1999 günü ilan edilerek kesinleşmiştir. Arazi kadastrosu 2002 yılında yapılmıştır.

Mahkemece yapılan keşifte davacının tutunduğu 1937 tarih 255 tahrir nolu vergi kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu saptanarak davacının davası kabul edilmişse de, vergi kaydı Doğusu: Kaan, Batısı: ..., Güneyi: ..., Kuzeyi: ... milliye sınırlı olup yüzölçümü 3000 m2’dir ve kadastro sırasında davacı adına tespit edilen 3000 m2 yüzölçümlü 176 ada 11 sayılı parsele revizyon görmüştür. Her ne kadar, orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman tahdidinin dışında kaldığı yolunda görüş bildirilmiş ise de, aynı raporda 1974 tarihli memleket haritasında ibreli ağaçlı ormanlık alanda kaldığının belirtildiği ve rapora ekli memleket haritasında da bu durumun görüldüğü, yine vergi kaydının ... okuyan güney sınırının hem memleket haritasında hem de eylemli ve kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı, bu nedenle vergi kaydının değişir ve genişletilebilir nitelikli olması nedeniyle miktarı ile geçerli olacağı açık olmakla, kayıt miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığının kabulü gerekir. Diğer taraftan, davacının aynı iddia ve vergi kaydı ile bu taşınmaza komşu ve 11 sayılı parselin miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilen 13 sayılı parsele açtığı kadastro tespitine itiraz davası, Muğla Kadastro Mahkemesinin 2002/293 Esas - 2005/4 sayılı kararı ile davacının dayandığı 255 nolu vergi kaydının miktarıyla geçerli

-2-

2010/11952 - 15843

-2-

2010/11952 - 15843

olduğu, aynı zamanda Hazineye ait Nisan 1963 tarih 39 nolu tapu kaydının 13 nolu parseli de kapsadığı, tapulu yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle reddedilmiştir. Belirtilen nedenlerle, davacının tutunduğu vergi kaydı değişir sınırlı olduğuna ve davacı adına tespit gören dava dışı 176 ada 11 sayılı parsele revizyon gördüğüne göre, 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabul edilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 14/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17412, Karar No: 2014/32616, Tarih: 25.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17412 E.  ,  2014/32616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kaymakamlık tarafından yapılan soruşturma kapsamında alınan bilirkişi raporunda sanığın köy yoluna tecavüz ettiğinin anlaşılması ve idarece men kararı verilmesi karşısında savunma da gözetildiğinde tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre Cumhuriyet Savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde birim gün üzerinden bulunan para cezasından indirme yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasının tayinine ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasına esas alınan 5 günün, TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesiyle belirlenen 4 gün ile, mahkemenin kabulü doğrultusunda günlük 20 liranın çarpılması suretiyle sanığın sonuç olarak 80 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9272, Karar No: 2013/11866, Tarih: 30.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9272 E.  ,  2013/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nun 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA 30.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17475, Karar No: 2024/4255, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17475 E.  ,  2024/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/6 E., 2021/191 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, kararın hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde gelen ihbar üzerine kolluk görevlileri tarafından İlçe Emniyet Amirliği önünde yapılan asayiş uygulamasında durdurulan ... plakalı ... Turizm isimli yolcu otobüsünde Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunması sebebiyle verilen yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, otobüsün ön torpido kısmında otobüste muavin olarak çalışmakta olan suça sürüklenen çocuğa ait toplam 29 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesinin beşinci fıkrasına aykırı olarak; 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasından sonra uygulanması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince daha önce hapis cezasından mahkûmiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince daha önce hapis cezasından mahkûmiyeti bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b)Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında;

Etkin pişmanlık hükümleri açıkça anlatılarak, soruşturma aşamasında usulüne uygun şekilde ihtar yapılmayan suça sürüklenen çocuğa gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödemesi halinde cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının açıkça bildirilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4590, Karar No: 2018/14364, Tarih: 18.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/4590 E.  ,  2018/14364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosyada mevcut takdiri kıymet tutanağına göre 38.75 TL değerinde gıda malzemelerinin ve 4.40 TL tutarında bozuk paranın okul kantininden çalındığı somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer verilmeyen TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı BOZULMASINA, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.