muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5201, Karar No: 2020/3477, Tarih: 17.06.2020

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3583, Karar No: 2014/19273, Tarih: 16.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3583 E.  ,  2014/19273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalı üniversite ile arasında 01.01.2011 tarihi ile 28.02.2011 tarihleri arasındaki dönem için doğrudan temin yöntemi ile Yemek Pişirme ve Dağıtım Hizmeti Sözleşmesi imzalandığını, davalı üniversitenin ayrıca sözleşmede belirtilen günlük miktarı aşan oranda yemek ve dağıtım hizmeti talebi olduğunu, bu fazla talebi de yerine getirdiğini, davalı tarafa sözleşmeye ek ve fazladan 286.303, 02.TL bedelli yemek hizmeti verdiğini ancak davalının bu miktarı ödemediğini ileri sürerek 286.303,02.TL fazla yemek bedelinin işin bittiği tarih olan 28.02.2011 tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacı alacağının 244.431.58 TL olduğunu belirterek, fazla talebin reddini dilemiştir.

Mahkemece Davanın kısmen kabulüne, 265.022,77.TL 'nin 23.06.2011 tarihinden itibaren işletilecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/3583-19273

2-Davalı 5018 sayılı kanun uyarınca Genel Bütçe içerisinde yer alan kurumlardan olup, harçtan muaf olduğu halde mahkemece davalıdan harç tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının 2.bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan hükmün karar bölümünün 2 ve 3. bendinin hükümden çıkartılarak her iki bendin yerine 2.bent olarak aynen “ Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 21,15.TL başvuru harcı, 4.251,60.TL peşin nisbi harç olmak üzere toplam 4.272,75.TL 'nin harcın davacıya iadesine” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 16.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17443, Karar No: 2018/4968, Tarih: 14.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17443 E.  ,  2018/4968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili;müvekkiline ait taşınmazın davalılar tarafından deprem rizikolarına karşı sigortalandığını, ... ilinde en son 11/11/2010 tarihinde meydana gelen deprem sonucu sigortalı taşınmazın hasarlandığını, hasar ihbarına rağmen davalılarca bir ödemede bulunulmadığını, zararın mahkeme aracılığıyla tespit edildikten sonra hasarın müvekkili tarafından giderildiğini ileri sürerek, 147.591,00-TL zararın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; vekili bulunduğu kuruma davacının başvurusu sonucu hasar dosyası oluşturularak hasarın miktar ve niteliğini tespit etmek amacıyla konusunda uzman bağımsız eksper atandığını, ekspertiz raporlarının hukuken geçerli belge niteliği taşıdığını, ancak olayda dava şartının gerçekleşmediğini, hakem bilirkişi müessesesinin işletilmediğini, vekili bulunduğu kurumun temerrüte düşürülmediğini, faiz talebinin de yersiz olduğunu da belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... A.Ş. vekili; konut ekstra paket ... poliçesi üzerinde davacıdan başka ... Kürkan'ın sigortalı gözüktüğünü, davacının tek başına dava açma hakkının bulunmadığını, sigortalının başvurusu üzerine hasarın incelenmesi amacıyla ekspertiz gönderildiğini, davacıya ait binada oluşan hasarın depremle bağlantılı olmaması nedeniyle vekili bulunduğu şirketin bir sorumluluğunun bulunmadığını ve rizikonun poliçe teminatı dışında kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; hasarın binanın kendi kusur ve özellikleri nedeniyle oluştuğu, buna göre rizikonun poliçe teminatları dışında kaldığı belirtilerek davalıların sorumluluğu olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu ve ihtiyari deprem ... sözleşmelerinden (...) kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; hasarın binanın kendi kusur ve özellikleri nedeniyle oluştuğu, buna göre rizikonun poliçe teminatları dışında kaldığı belirtilerek davalıların sorumluluğu olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu ve ihtiyari deprem ... sözleşmelerinden (...) kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacının dava konusu edilen konutunu 04/11/2010 tarihinde davalı kurum nezdinde zorunlu deprem sigortası kapsamında ve 10/12/2009 tarihinde davalı ... ... A.Ş. nezdinde ihtiyari deprem teminatı içeren konut ... poliçesi ile sigortalattığı, 11/11/2010 tarihinde meydana gelen depremden sonra davacının konutunun hasar aldığı, davacının ... ve ihtiyari deprem sigortası poliçesine dayalı olarak konut bedelini davalı kurumdan ve davalı ... şirketinden talep ettiği, davalı ... şirketi tarafından düzenlenen eksper raporuna göre; ... konusu evde meydana gelen hasarın konutun bulunduğu bölge civarında geriye dönük zamanlar içerisinde meydana gelen depremler ile yatay yüklerin etkisiyle ortaya çıkan deplasmanlar ve/veya oturmalar sonucu gerçekleşmiş olabileceği, mevcut hasarın da ... civarında meydana gelen depremler nedeniyle gerçekleşmiş ve bunun sonucu oluşan oturmaların tetiklemiş veya hızlanmış olabileceği görüşünü bildirilerek, binanın geneli itibariyle incelendiğinde konutun bulunduğu alanda ani deplasmanlar (depreme bağlı olduğu düşünülen) söz konusu olduğu vurgulanmıştır. Davalı kurum tarafından alınan eksper raporunda ise; Konut dış cephesinde yapılan incelemelerde, hasarların konutun zamanla oturmasından kaynaklanan sıva çatlakları olduğunun tespit edildiği, depremle ilgili olmayan bu hasarın teminat dışı kaldığından dolayı herhangi bir tazminata konu olamayacağı belirtilmiştir.

Mahkemece, Zorunlu deprem sigortası genel şartlarında belirli bir deprem hadisesine bağlı olmaksızın binanın kendi kusur ve özellikleri nedeniyle zamanla oluşan zararların teminat dışı bırakıldığı, Davacıya ait binadaki hasarların depreme bağlı olarak meydana gelmediği, zeminin jeolojik ve jeoteknik özellikleri tam olarak anlaşılmadan binanın yapılması, temel altı tabakalarının farklı taşıma gücünde olması, binanın/havuzun farklı oturmasından dolayı meydana geldiğinden davanın reddine karar verilmişse de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Yargılama sırasında alınan 08/04/2014 tarihli ve hükme esas alınan son heyet raporunda; hasarın zemindeki oturmaların yanlış taşıma gücü hesaplamasından kaynaklandığı, binanın kendi kusurundan kaynaklanan deprem hadisesine bağlı olmayan hasarların teminat dışı olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazdaki hasarın klasik yer kayması kapsamında değerlendirileceği, zemin emniyet gerilmesinin jeolojik etüt raporlarındaki taşıma gücünden daha az kabul edildiği ve buna göre hesaplandığı, binada oluşmuş hasarların depreme bağlı yapısal hasarlardan oluşmadığı, binadaki oturmanın proje hatası yapım kaynaklı olması nedeniyle olduğunu ve bu nedenle davalı sigortaların sorumluluğunda olmadığı anlaşıldığından davalıların sorumlu olmadığı kanaati bildirilmişse de; deprem sonucunda zarar gördüğü iddia edilen davacıya ait konutun; dosya kapsamında tasdikli projelerinin yapı ruhsatlarının bulunduğu ve bu projelerin onaylı olduğu anlaşılmasına göre; artık söz konusu inşaatın proje hatasından kaynaklı zarar gördüğünden söz edilemez.

Davalı ... tarafından dava konusu edilen bina için deprem tarihini de içeren 04/11/2010-04/11/2011 tarihlerini kapsayan zorunlu deprem sigortası ve yine davalı ... ... A.Ş. tarafından 10/12/2009-10/12/2010 tarihlerini kapsayan ihtiyari deprem teminatı içeren ... poliçesi düzenlenmiş olup, ... ... A.Ş. tarafından 23/12/2011 tarihinde düzenlenen eksper raporunda, dava açılmadan önce 02/10/2012 tarihinde davacı tarafından alınan tespit raporunda ve yargılama sırasında mahkemece alınan 19/09/2014 tarihli heyet raporunda; zararın deprem kaynaklı olduğu, yapı yüküne bağlı oturmaların inşaatın yapılaşma aşamasında tamamlanmış olduğu, 09/11/2007 Seferihisar ve 11/11/2010 tarihi depremlerin dava konusu taşınmazda deformasyona sebep olduğu, sonuç olarak meydana gelen hasarın deprem nedeniyle oluştuğu tespit edildiğine göre; davacının sigortalı konutunda meydana gelen gerçek zararın belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10607, Karar No: 2011/28529, Tarih: 13.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10607 E.  ,  2011/28529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/3. maddesinde; inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu "anlaşılırsa" itirazın reddine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, borçlunun imza incelemesi için gerekli masrafları yatırmak üzere verilen kesin süre içerisinde bu masrafları yatırmadığı gerekçesiyle imza itirazının reddine karar verilmiştir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre; "imzaya itirazda ispat külfeti alacaklıya aittir"(HGK'nun 26.04.2006 tarih, 2006/12-223 E.-2006/235 K.). Diğer bir deyişle, alacaklı, takip dayanağı bonoda borçlu keşideciye atfen atılı imzanın onun eli ürünü olduğunu, itiraz halinde ispat etmek zorundadır. Bu durumda imza incelemesi için masraflar konusunda alacaklıya kesin süre verilmesi gerekirken, ispat yükünün ters çevrilmesi suretiyle imza inkarında, itirazı kanıtlama görevinin borçluya yükletilmesi ve aksine düşüncelerle itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16141, Karar No: 2021/16392, Tarih: 11.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16141 E.  ,  2021/16392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun biden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin 07.05.2013 tarihli oturumda okulun giriş kapısının boyasına ateş yakılmak suretiyle zarar verildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 152/2-a maddesinde belirtilen eylemi oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 152/1-a maddesinden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, 11.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31533, Karar No: 2014/32067, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31533 E.  ,  2014/32067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/467-2014/695

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9582, Karar No: 2013/12144, Tarih: 10.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/9582 E.  ,  2013/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 09/09/1986 olduğunu, 09/09/1986-01/05/1987 ve 14/07/1987-28/06/1995 tarihleri arasında yapılan terkin işlemlerinin iptali ile bu dönemler arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

lDava; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık başlangıç tarihinin 09.09.1986 olduğunun ve davacının 09.09.1986 – 01.05.1987 ve 14.07.1987 – 28.06.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının sigortalılık başlangıcının 09.09.1986 olduğuna, ayrıca 09.09.1986 – 01.05.1987 ve 14.07.1987 – 28.06.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurum'un davacıyı ilk olarak 27.11.1986 tarihli bildirgedeki vergi kaydını esas alarak 09.09.1986 tarihi itibari ile tescil ettiği, ancak daha sonra davacının bu tarihten sonra 18.02.2004 tarihine kadar Kurum'a herhangi bir sigortalılık belgesi vermediği, bu tarihte verilen sigortalılık belgesinde ise davacının 09.09.1986 tarihinde vergi kaydının bulunduğuna dair herhangi bir kaydın bulunmadığı, davacının ilk vergi kaydının 01.05.1987 tarihinde başladığı, bu durumun vergi dairesince de teyit edildiği gerekçeleriyle davacının sigortalılığının tescil tarihinin 01.05.1987 olarak düzeltildiği, davacının ilk olarak 28.11.1986 tarihinde primlerini ödemeye başladığı, ayrıca 1997 affından yararlandırıldığı, davacının 09.09.1986 – 31.12.1987 tarihleri arasındaki primlerini süresinde ödediği, 1988/Ocak – 31.12.1996 tarihleri arasındaki primlerini de 1997 affı ile 10 taksitte ödediği, 01.05.1987 – 14.07.1987 ve 09.07.1995 – 27.09.2001 tarihleri arasında vergi kaydı, 28.06.1995 – 01.11.2001 tarihleri arasında oda kaydı ve 10.07.1995 – 13.11.2001 tarihleri arasında sicil kaydı bulunduğu anlaşılmaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Kanun'un 24/1. maddesi uyarınca sigortalılığın oluşumu için temel koşul kendi ad ve hesabına bağımsız faaliyette bulunmaktır. 1479 sayılı Kanun'un 24. maddesinin ilk halinde sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunun da arandığı, bu kuruluşlara kayıt tarihinin sigortalılığın başlangıcı yönünden yasal karine kabul edildiği, 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanuna göre Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunun kaldırıldığı, sadece Kanunun temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşması için yeterli görüldüğü, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunun bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngördüğü, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul ettiği, nihayet 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Kanuna göre, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece, davacının 14.07.1987 – 28.06.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi yerinde ise de; 09.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmayan ve başlangıçta sigortalılık koşullarını taşımayan davacının, prim ödemelerinin MK 2. madde gereğince, davacıya sigortalılık koşulu sağlamayacağı gözardı edilerek, bu tarihler arasında da sigortalı olduğunun kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2720, Karar No: 2015/12985, Tarih: 30.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2720 E.  ,  2015/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2012

NUMARASI : 2012/37-2012/500

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10073, Karar No: 2019/18376, Tarih: 28.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10073 E.  ,  2019/18376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın cadde ve sokak üzerinde döşenmiş halde bulunan yağmur ızgaralarını bir gün ara ile çalması şeklindeki eyleminin TCK 142/1-a maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilerek, mahkemece uygulama maddesinin 142/1-a yerine 142/1-a-e olarak gösterilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1263, Karar No: 2011/8094, Tarih: 09.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1263 E.  ,  2011/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı ile mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu suça konu saha üzerinden 39 adet ... ağacının kesilmiş olduğunun belirlenmesine, olaya tanık olduğu ifade edilen ve aralarında bir husumet iddiası da ... sürülmeyen ...'un da ifadesinde ormanlık alandan ... ...'un ağaç taşıdığını gördüğünü ve ...'in kendisine bu ... sanık ...'nın kestiği ağaçlardan verdiğini beyan ettiğini açıklamasına ve dosyada yerin ...'nın korumasında olduğu şeklinde bilgilerin bulunmasına göre olayın tam olarak aydınlatılabilmesi kapsamında köy muhtarı ile azaların varsa köy bekçisinin ve kesilen ağaçların civarında komşu tarla veya ev var ise sahiplerinin tanık olarak ifadeleri alınarak, kesildiği tespit olunan ... ağaçların bulunduğu yerin ...'nın koruması altında olup olmadığı, koruma altında ise bu yerden başkasının ağaç kesip kesemeyeceği, sahadan kesilen 39 adet ... ağacını kimin kestiği hakkındaki bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre tanık ... ifadesi de yeniden değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 09.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.