muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/221, Karar No: 2019/7883, Tarih: 05.12.2019

Mahkemece bozmaya uyularak Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin dava dosyası getirtilmiş ayrıca davalı şirkete ait banka kayıtları getirtilerek incelenmiş ve davacının talimatıyla davalının banka hesabından çekilen paralardan davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle gerek asıl gerekse birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme, yapılan yargılamada tarafların iddia ve savunmalarıyla bağlıdır. Mahkeme iddia ve savunmanın dışına çıkarak iddia edilenden başka bir şeye karar veremeyeceği gibi savunmanın da ötesine geçemez. HMK'nın 137. maddesi gereğince mahkeme ön incelemede uyuşmazlık konularını tam olarak belirler. 143. madde gereğince tarafların davada ileri sürdükleri bütün iddia ve savunmaları birlikte inceler. 187. maddesi gereğince ise ispatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek vakıalar oluşturur. Ayrıca aynı Yasa'nın 297. maddesi gereğince hüküm tarafların iddia ve savunmalarını, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri gösterir. Bütün bu hükümlerden anlaşılacağı üzere mahkeme re'sen gözetilmesi gereken haller dışında uyuşmazlığın çözümünde tarafların iddia ve savunmalarıyla bağlıdır. Somut olayda davacı, şirketin makina satışından elde edilen gelirin ortaklar arasında bölüştürüldüğünü, şirketin diğer ortağının mirasçılarının kendi paylarını aldıklarını ancak kendisine yapılacak ödemeden şirkete borcu olduğu sebebiyle 63.782,00 TL kesinti yapıldığı, ancak şirkete 15.300,00 TL borçlu isede bakiye borcunun olmadığını bildirerek 48.572,00 TL şirkete borcu bulunmadığının tespiti ile şirket demirbaşından kendi payına düşen meblağdan bu miktar kesinti yapılmış olması nedeniyle bu tutarın davalı şirketten tahsilini talep etmiştir. Davalı ise davacının şirketin demirbaşının satıldığı, bedelinin ortaklar arasında paylaşıldığı, diğer ortağın payını aldığı yönündeki iddialarına karşı çıkmamış, davacının borcu olması nedeniyle davacı payının ödenmediğini savunmuştur.

Tarafların bu iddia ve savunmalarına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu vakıa sadece davalının şirkete borcu olup olmadığı yönündedir. Zira davalı davacının 63.782,00 TL alacağı bulunduğunu inkar etmemiş bu meblağın davacınında şirkete borcu olması nedeniyle ödenmediğini savunmuştur. Bu iddia ve savunmanın dışına çıkarak şirkete ait makinanın satışı yapılarak bedelinin ortaklar arasında paylaştırılamayacağı ve bu nedenle de davacının muaccel bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın bu talep yönünden reddine karar verilmesi usul hükümleri ile bağdaşmayacaktır.

Ayrıca mahkemenin verdiği ilk kararda davacının borçlu olmadığı ve bu nedenle şirketten alacak talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı şirketin banka kayıtları ile taraflar arasına evvelce görülen dava dosyası içeriğinin incelenmesi gerektiği gerekçesiyle eksik inceleme sebebiyle bozulmuştur. Davacının şirkete borçlu olup olmadığı yönünde inceleme yapılacaktır. Dairemizce davacının alacak talebiyle ilgili bir bozma yapılmamıştır. Bu suretle de Dairemizin bu bozmasıyla davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Bundan sonra geriye dönülerek davacının alacağının muaccel olmaması nedeniyle şirketten alacak talep edemeyeceği söylenememelidir.

Gerek re'sen gözetilecek bir hal bulunmadıkça tarafların iddia ve savunmalarının dışına çıkılamayacak olması gerekse usulü kazanılmış hakkın oluşması nedeniyle Dairenin bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/7149, Karar No: 2019/14670, Tarih: 16.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/7149 E.  ,  2019/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre, temyiz talebinin reddine ilişkin 13/10/2016 tarihinde verilen ek karar aleyhine temyizin reddine dair 23/11/2016 günlü ek karar hukuki değerden yoksun kabul edilerek, 13/10/2016 günlü ek karara yönelik dosya görüşüldü:

Sanığa 24/10/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen temyiz talebinin reddine ilişkin 13/10/2016 günlü ek kararı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11/11/2016 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9301, Karar No: 2012/11648, Tarih: 14.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9301 E.  ,  2012/11648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin;213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80 ve 59/2. mad.ce 17 ay 15 gün H.C. (3 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere) 2-2006 takvim yılı için; Beraat

I- Sanık müdafii'nin 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık müdafii'nin 2004 ve 2005 takvim yıllarında” sahte fatura düzenlemek” suçlarından sanığın mahkumiyetine, katılan vekilinin ise 2006 takvim yılında “ sahte fatura düzenlemek” suçundan sanığın beraatine dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

1-02.08.2007 tarih, VDENR-2007-2137/43 no'lu Vergi tekniği raporundan; suça konu 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ilişkin faturaların VEDOS sorgulamasında tespit olunduğu, ancak tarih ve numaralarının belli olmadığı, sanığın 2006 takvim yılında KDV beyannamelerinin tamamını boş vermesine rağmen aynı dönemde iki firmanın vergi dairelerine verdikleri Ba formları ile sanıktan toplamda 122.022.00 YTL tutarında 9 adet fatura aldıklarını beyan ettikleri, işletmeye ait 2004 yılı defter ve belgelerin ibrazı için işyeri

ve ikamet adreslerine gönderilen belge isteme yazılarının sanığın belirtilen adreslerde bulunamaması nedeniyle tebliğ edilemediğinin, bu nedenle defter ve belgeler üzerinde inceleme yapılamadığının, 10.11.2005 ve 02.01.2006 tarihli yoklamalarda sanığın toptan plastik hammadde satışı işine devam ettiğinin tespit edildiğinin belirtilmesi, sanığın savunmasında defter ve belgelerini bağlı olduğu Göztepe Vergi Dairesine ibraz ettiğini beyan etmesi karşısında; sanığın savunmasında belirttiği şekilde defter ve belgeleri üzerinde Göztepe Vergi Dairesi tarafından bir inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp varsa hakkında düzenlenen raporun getirtilip incelenmesi, "Bilanço Esasına Göre Defter Tutan Mükelleflerin Mal ve Hizmet Alımlarına İlişkin Bildirim-Ba" tablosunda varolan bilgilerin dayanağını oluşturan verilerin neler olduğunun katılan idareden sorulması, varsa bu verilerin bilişim ortamında kayda girmesini sağlayan belgeler (bildirim, beyanname vs gibi) ve eklerinin onaylı örneklerinin istenmesi, suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi amacıyla mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ve fatura muhteviyatı olan malın bedelinin ödendiğine dair geçerli ödeme belgeleri olup olmadığının araştırılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde 2004 ve 2005 takvim yıllarında işlediği suçlar yönünden mahkumiyetine, 2006 takvim yılı için ise beraatine kararı verilmesi,

2-Sanığın 2005 takvim yılında tüm aylara ait KDV beyannamelerini vermesi karşısında, suç tarihi kesin olarak saptanıp; 2005 (01.06.2005 tarihinden sonra düzenlenen fatura varsa) takvim yılı için 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümleri 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak kararın gerekçe bölümünde eylemlere ayrı ayrı uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken 2005 takvim yılı için suç tarihi saptanmadan 765 sayılı TCK hükümleri ile uygulama yapılması

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10087, Karar No: 2014/10158, Tarih: 05.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10087 E.  ,  2014/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10523, Karar No: 2012/14189, Tarih: 27.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10523 E.  ,  2012/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Emsal satış kaydının incelenmesinde taşınmazın tamamının 600 TL’ye satıldığı anlaşılmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1/4 payının bu fiyata satıldığı kabul edilerek yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın m2 birim fiyatının fazla belirlenmesi nedeniyle rapor geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davalı ... harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmemesi ve  dava açılırken yatırılan peşin ve ıslah harcının talep halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ...'nün temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/425, Karar No: 2024/2945, Tarih: 07.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/425 E.  ,  2024/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/266 E., 2023/472 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2013/73 Esas, 2015/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2019/4271 Esas, 2022/9617 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/266 Esas, 2023/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, beraat kararı verilmesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/266 Esas, 2023/472 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/686, Karar No: 2020/2474, Tarih: 20.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/686 E.  ,  2020/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı ile akraba olduğunu, davacının davalıya 112.000 TL borç para verdiğini, davalı ... 'ın davacıya konfeksiyon sektöründe iş yapmayı teklif ettiğini, buradan gelecek para ile 112.000 TL'yi ödeyeceğini beyan ederek, bu şekilde tarafların eşleri üzerinden bir şirket kurarak, konfeksiyon sektöründe işe giriştiklerini, ancak davacının konfeksiyon sektörünü bilmemesi nedeniyle gelir elde edemediklerini ve 112.000 TL'nin de davacıya ödenmediğini, tarafların tahkim yolunu seçtiklerini, sözleşmenin tarafların tanıdığı ve güvendiği bir Avukat tarafından gerçekleştirildiğini, tahkim sözleşmesi uyarınca yapılan yargılama sırasında, davalı tarafın 04/11/2013 tarihli duruşmada imzalı beyanı ile konfeksiyon işi dışında davacıya 112.000,00 TL borcu olduğunu beyan ettiğini, yargılama sonunda, 112.000,00 TL'nin tahkim sözleşmesi dışında tutularak bu hususta hüküm oluşturulmadığını, davalı tarafa ... 27. Noterliği'nce ihtar çekildiğini, buna rağmen bir sonuç alınamadığını,daha sonra alacağın tahsili amacıyla ... 31.İcra Müdürlüğü'nün 2013/30342 esas sayılı dosyasıyla, genel haciz yoluyla takip başlatıldığını, davalı tarafın haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, borç olarak verildiği iddia edilen paranın geri ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan haksız itirazın iptali davasıdır. Mahkemece, "...Tarafların, kayınbirader -enişte oldukları, eşleri ... ve ...'ın ... Tekstil... Ltd Şti'yi kurdukları, tekstil ürünleri ticaretine yönelik bu şirketin zaman içerisinde zarar etmesi nedeniyle, ilişkinin sonlandırılmasına karar verildiği ve bu aşamada tahkim yoluna gidildiği, tahkim duruşması sırasında, davalının beyanı alınırken, sorulması üzerine, "bu işe başlarken, ...'a başka işlerden dolayı 112.000,00 TL borcum bulunmaktaydı." yönünde beyanda bulunduğu, bu nedenle de, Mahkeme dışı ikrarda bulunduğu iddiasına dayalı olarak bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Bu beyan, şimdiki zaman olarak yapılsaydı, Hakem huzurunda yapıldığı ve davalının da imzasını içerdiğinden dolayı, Mahkeme dışı ikrar olarak kabul edilebilirdi. Ancak, yukarıya aynen geçirildiği gibi, di'li geçmiş zaman kullanılmış, yapılan ticaret nedeniyle, bu borcun ödendiği savunulmuştur. Mahkememizce yaptırılan ve benimsenen bilirkişi raporu içeriğinden, ... Tekstil San. ve Ltd. Şti'nin ... ve İnsel Tunçay tarafından 31/05/2012 tarihinde kurulduğu, ... Tekstil ve Turizm Ltd. Şti. ortaklarının ise davalı ... ile ... olduğu, iki şirket arasında, ticari faaliyet bulunup, cari hesap bakiyelerinde mutabık olunduğu, yapılan defter incelemelerine göre, davalının sahibi olduğu ... Tekstil Ltd. Şti'nin, 606.651,92 TL satıcılar hesabında alacaklı davalının eşi şirket ortağı ...'ın ortaklar cari hesabında 171.120,33 TL alacaklı, davacının sahibi olduğu Rast Tasarım firmasına ise 206.855,10 TL satıcılar hesabında borçlu olduğu, sonuç itibariyle davalının, dava tarihi itibariyle, ... Tekstil San ve Ltd. Şti'den 570.000,00 TL alacaklı olduğu kabul edilmelidir. Davacı alacağını, Mahkememizce mahkeme dışı ikrar olarak kabul edilmeyen, davalının hakem yargılaması sırasındaki beyanına dayandırmış olup, başkaca hiçbir belgeye dayanmadığı anlaşılmıştır.

Davalı, hakem yargılamasında geçen beyanı ile bu ilişki öncesi var olan borcundan bahsetmiş,eşlerin ortaklığı ile kurulan şirketin faaliyetleri sırasında, değil borçlu kalmak, fazlası ile ödendiği, üstelik 570.000,00 TL alacaklı olduğu anlaşılmıştır. Tarafların aralarındaki akrabalık bağı ve önceki ilişkileri dikkate alındığında, her ne kadar, davalının alacaklı olduğu şirkette eşi ve kızkardeşi ortak iseler de, hesapların bir aile ortaklığı olarak birlikte yürütüldüğü,mağazada davalının ürettiği ya da temin ettiği ürünlerin satıldığı da anlaşıldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının, dava dilekçesi ekinde ibraz ettiği ve icra takibine dayanak tahkim sözleşmesi ve 14.11.2013 tarihli tahkim duruşma tutanağı incelendiğinde, "Orhan Kıvırcık'a soruldu: Bu işe başlarken ...'a başka işlerden dolayı 112.000,00 TL borcum bulunmaktaydı" dedi. Beyanı okundu, imzaları alındı" şeklinde yazılı bulunduğu ve taraflarca imzalandığı anlaşılmaktadır. Davalının cevap dilekçesinde böyle bir borcun varlığı halinde dahi ödendiği, cevaba cevap dilekçesinde ise dava dışı şirketlerin borçlarına mahsuğ edildiği savunmaları yer almakla, ispat yükünün davalıda bulunduğu kabul edilerek borcun ödendiği usulünce ispat edilememiştir. Bunun yanında, mahkemece, davacının tarafı olmadığı şirket kayıtlarının incelenerek davacının talep ettiği 112.000,00 TL'nin, davalının alacaklı bulunduğu fakat davacının tarafı olmadığı şirket borcundan mahsup edilerek hüküm tesisi hatalıdır. O halde mahkemece, anılan bu hususlar gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verild