muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6086, Karar No: 2024/7776, Tarih: 15.05.2024

II. GEREKÇE

1. Olay tarihinde hükümlünün şikâyetçi ...'nun ikametinin bahçesinden şikâyetçi ...'a ait motosikleti çalması eylemi nedeniyle tamamlanmış hırsızlık suçundan ve aynı bahçede bulunan şikâyetçi ...'e ait hurda malzemeleri daha önceden değişik zamanlarda çalarak sattığı, olay tarihinde yine şikâyetçi ...'a ait hurda malzemeleri çalmaya çalışırken yakalanması nedeniyle hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; hükümlünün şikâyetçi ...'ın ikametinin bahçesinde bulunan hurda malzemelerin şikâyetçi ...'a ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı anlaşılmakla; eyleminin tek bir tamamlanmış nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, farklı şikâyetçilere yönelik ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurularak temel cezanın fazla ceza tayin edilmesini takiben hükümlünün şikâyetçi ...'a ait bahçedeki hurdaları değişik zamanlarda çalarak sattığı, en son şikâyetçi ...'a ait motosikleti çaldıktan sonra yine şikâyetçi ...'a ait hurdaları çalarken yakalandığının anlaşılması karşısında hükümlü hakkında temel ceza üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Hükümlünün şikâyetçi ...'nun ikametinin bahçesinde bulunan şikâyetçi ...'e ait hurda malzemeleri çaldığı, şikâyetçi ...'nun da bahçedeki motosikletini çaldığı, bu motosikleti hemen iade ettiği ama hurda malzemelerin iade olmadığı ve şikâyetçi ...'in zararı da giderilmediğinden soruşturma aşamasında kısmî bir iadenin olduğu anlaşılmakla, şikâyetçi ...'e kısmî iadeye rızasının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2019/522 Esas, 2021/301 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28498, Karar No: 2015/45899, Tarih: 10.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28498 E.  ,  2015/45899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/174229

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2012

NUMARASI : 2012/7 (E) ve 2012/88 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

2-“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda; sanığın, mağdurdan üzerindeki ceketini veya 5,00 TL parasını istediği gözetildiğinde, sanık hakkında TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararda tartışılmaması,

3-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9230, Karar No: 2014/34278, Tarih: 02.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9230 E.  ,  2014/34278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, olay günü 20.30 sıralarında, sanıkların, 2895 sokak üzerinde park halinde bulunan müştekiye ait aracın kelebek camını kırmak suretiyle 9 adet uyku setini çaldıkları, her bir sanığın üçer tane uyku setini yüklenerek yakınlardaki bir camiye götürüp, caminin tuvaletine uyku setlerini sakladıkları, sonrasında sanık ...'ın, taksi çağırmaya gittiği, geri geldiğinde sanıkların hep birlikte uyku setlerini taksiye yüklemeye çalıştıkları sırada, 2896. sokak üzerinde şüpheli şahıslar olduğu yönünde ihbarı değerlendiren ekiplerin, adres bölgesinde araştırma yaparlarken, 2893 sokak üzerinde bekleme yapan taksiyi tesadüfen gördükleri ve bu sokağa doğru yöneldiklerinde ekip arabasını fark eden sanıkların uyku setlerini araçta bırakarak kaçmaya başladıkları, sanık ...'in kovamalaca sonucu yakalandığı, diğer sanıkların ise kaçıp gittiğinin anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında kurulan hükümde TCK nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 8,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan 8,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19007, Karar No: 2015/31609, Tarih: 30.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/19007 E.  ,  2015/31609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/3380

MAHKEMESİ : Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2011/31 (E) ve 2011/84 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, tanık F.. K.. vasıtasıyla katılandan aldığı kavak ağaçları karşılığında, babası A.. M..’ye ait 4.600,00 ve 16.000,00 TL bedelli iki adet çeki, babasının rızası ve bilgisi dışında tanzim ederek katılana verdiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, tanık F.. K.. vasıtasıyla katılandan aldığı kavak ağaçları karşılığında, babası A.. M..’ye ait 4.600,00 ve 16.000,00 TL bedelli iki adet çeki, babasının rızası ve bilgisi dışında tanzim ederek katılana verdiğinin iddia edildiği olayda;

Failin, önceden doğmuş bir zarar veya bir borç için hileli davranışlarda bulunması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı ilkesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sahtecilik suçları yönünden, mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, ancak mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanmasının zorunlu olduğu, mağdurun rızasının açık ya da zımni olmasının bir öneminin bulunmadığı, özellikle iki kişi arasındaki ilişkilerde, böyle bir rızanın varlığının ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul olunamayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde; katılanın yargılama aşamasındaki beyanında, gübre bayiliği yaptığını, tanık F.. K..’a gübre ve kavak sattığını, onun da bu ürünleri sanık Alaettin’e satmış olduğunu, bir hafta sonra sanık ile tanığın birlikte gelerek suça konu çekleri verdiklerini, çeklerin ödeme tarihi yaklaşınca şikâyetçi A.. M..’nin kendisini arayarak Antalya’da olması nedeniyle çekleri gününde ödeyemeyeceğini söyledikten sonra sanığın aynı miktarlı iki adet çek daha verdiğini, Ali ile tekrar yaptığı telefon görüşmesinde, Ali’nin çekleri ödeyeceğini belirtmesine rağmen ibraz tarihinde karşılıklarının bulunmadığına dair beyanı yanı sıra tanık F.. K..’ın da, sanığın, A.. M.. adına vekaleten çek keşide etme yetkisi verdiğini, bugüne kadar hiç sorun yaşamadıklarını, ancak aralarındaki problemlerden dolayı şikayet yoluna başvurduklarını belirtmesi karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin ortaya çıkarılması bakımından, sanık tarafından, katılana ve tanık F.. K..’a veya başka kişilere daha öncesinde bu şekilde keşide edilip ödenen çeklerin bulunup bulunmadığı araştırılarak, suça konu çeklerin sanık tarafından sahtecilik kastıyla hareket etmeden hesap sahibinin örtülü rızasına dayanılarak düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi yanında, sanık, katılan ve tanık Fatih’in yeniden beyanlarına başvurularak, kavak ve gübre alışverişi sırasında çekin bir hafta sonra verileceği konusunu kararlaştırıp kararlaştırmadıkları, buna ilişkin delillerinin bulunup bulunmadığı, başka bir deyişle çeklerin menfaatin temininden sonra verilip verilmediklerinin araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, yazılı şekilde eksik incelemeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7540, Karar No: 2023/8716, Tarih: 18.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/7540 E.  ,  2023/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi ve Patnos Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Patnos Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2022 tarih ve 2022/550 Esas, 2022/412 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9719, Karar No: 2012/29338, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9719 E.  ,  2012/29338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ... arama izni, kötüniyet tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil, vergi iadesi, çocuk yardımı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde okul hizmetlisi olarak çalıştığını, 2009 yılı yerel seçimlerinden sonra siyasi sebeplerle ondokuz işçi iki personel ile birlikte toplu olarak işten çıkarıldığını belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve bir takım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının işten çıkarılmasında siyasi sebeple davranılmadığını, belediyenin fazla gördüğü işçilerin işine son verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur

Mahkemece, işveren feshi ... görülerek kıdem, ihbar, fazla mesai, yıllık izin, ulusal ... ve genel tatil ve hafta tatili alacaklarının kabulüne diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında olan uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai çalışmalarına ilişin ücretlerinin ödenip ödenmediği, davacının ulusal ... ve genel tatillerde, hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı yönlerine ilişkindir.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay ./..

değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Ulusal ... ve genel tatil günlerinde, hafta sonu tatillerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan ... ve genel tatil ücreti, hafta sonu ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal ... ve genel tatil günlerinde, hafta sonu tatillerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal ... ve genel tatillerde, hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Ulusal ... ve genel tatillerde, hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

1-Davacının, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımlarına göre okul hizmetlisi olarak çalıştığı sabittir. Davalı, davacının belediye encümeni kararı ile okulun hizmetli görevini yapması için görevlendirildiğini, ancak okul yönetimi tarafından fazla çalışma yaptırıldığını bu çalışmalardan belediyenin sorumlu tutulamayacağını belirterek talebin reddini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı tanıklarının beyanına itibar edilerek, davacının yaz dönemi haftada altı gün 07.00-17.30 arası çalışarak 9 saat fazla mesai yaptığı, kış dönemi için ise okulda yanan kalorifere kömür atılması nedeniyle tüm gece aralıklarla iki saat daha çalıştığı kabul edilerek haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı değerlendirilmiş ve mahkemece de bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Öncelikli olarak hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve davacı tanık anlatımlarında davacının okul hizmetlisi olması sebebiyle okulların kapalı olduğu cumartesi günleri ne sebeple çalıştığı ayrıca bu gün için ne sebeple fazla mesai yaptığı anlaşılamamaktadır. Kaldı ki kış dönemi için de kaloriferi gece yakmak için de ne kadar süre fazla mesai yaptığı aydınlatılmamış sadece davacı tanıkları eski okul müdürü ... ...’in ‘ancak ... olduğunda geceleri de çalıştığını “ve diğer bir okulun hizmetliliğini yapmış olan ...’ın “özellikle kış aylarında geceleri belli periyotlarla kalorifere kömür atmak gerektiği” şeklindeki beyanları hükme esas alınarak günde iki saat daha fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Bir diğer husus ise davacının okul hizmetlisi olarak çalışmasına rağmen okulların kapalı olduğu yaz tatili döneminde davacı için fazla mesai yaptığının kabul edilmesidir. Davacının yaptığı işin niteliği gereği okulların kapalı olduğu dönemde kendisi için fazla çalışma yaptığının kabulü de yukarıda anlatılan sebeplerle birlikte hatalı bulunmuş eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacının yazın milli bayramlarda kışın ise kaloriferin donmaması için tüm ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilmiş ve bu şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak davacı tanığı diğer okulun hizmetlisi ... “milli bayramlarda okulları açık olması nedeniyle davacının çalıştığını , ancak dini bayramlarda ise çalışma olmadığını “belirtmiş, diğer davacı tanığı eski okul müdürü ... ... ise “dini ve milli bayramlarda sürekli görevli olduğunu” belirtmiştir. Tanık beyanları çelişkilidir ve bu nedenle hüküm kurmaya yeterli açıklıkta değildir. Kaldı ki davacının okulda hizmetli olması nedeniyle dini bayramlarda okulların kapalı olmasına karşın kış dönemi için dini bayramlarda çalıştığının kabulü yaptığı işin niteliği gereği uygun görülmemiş eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaptığı ... gereği okulların açık olduğu kış döneminde kalorifer ve temizlik işlerinin, yaz döneminde ise nişan düğün gibi törenler ve temizlik işlerinin hafta tatil günleri dahil çalışma gerektireceği belirtilmiştir. Davalı taraf ise davacının yaptığı ... gereği hafta tatilinde çalışmasını ./..

gerektirecek bir işi olmadığını ve özellikle belediyenin izni olmaksızın okulda yazın hafta sonu düğün yapılması nedeniyle bu çalışmadan da belediyenin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek talebin reddini savunmuştur. Davacı tanıkları davacının yazın sadece düğün dönemi hafta sonu temizlik yapması nedeniyle çalıştığını belirtmişlerdir. Öncelikli olarak davacının bu çalışmasının yaptığı işle ilgisinin olup olmadığı ve kimin talimatı ile hafta tatilinde de çalıştığının araştırılması gerekmektedir. Davacı tarafın Belediye Meclisinin dosya kapsamında bulunan 12.07.2007 tarihli kararı ile okulun hizmetli işinde görevlendirildiği sabittir. Ayrıca davacı tanıklarının hiçbiri davacının kış döneminde hafta tatilinde kaloriferlerin yanması için çalıştığı yönünde beyanda bulunmazken kış dönemi için de hafta tatillerinde çalışmasının olduğunun kabulü hatalı olmuştur. Bu sebeple ... da belirtilen hususlar da gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.