muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6101, Karar No: 2019/3434, Tarih: 06.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6101 E.  ,  2019/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle verilen hükmün Bozulmasına ilişkin Dairemizin 01/03/2018 gün ve 2016/12270 Esas - 2018/1950 Karar sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacının, Dairemizin 01/03/2018 tarih, 2016/12270 Esas, 2018/1950 Karar sayılı bozma ilamında maddi hata olduğunu ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, Dairemiz kararında maddi hata bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin 01/03/2018 tarih, 2016/12270 Esas, 2018/1950 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Somut olayda, Dairemiz kararında maddi hata bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin 01/03/2018 tarih, 2016/12270 Esas, 2018/1950 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı Türk silahlı kuvvetlerindeki hizmetine karşılık 4 yıl 7 ay 15 günlük fiili hizmet zammı süresinin yaş haddinden indirilmesine, emeklilik başvurusunun yapılacağı tarihin 19/07/2016 olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, Davacının 19/07/2016 tarihinde tahsis talebinde bulunarak emekli olabileceğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının emeklilik şartlarının belirlenmesi ve 506 sayılı yasanın ek 39.maddesine göre fiili hizmet zammı süresinin yaştan da geri yürütülmesi konusundaki 15/12/2015 tarihli dilekçesi üzerine, emeklilik şartları hesaplanırken 4 yıl 7 ay 15 günlük fiili hizmet zammının sigortalılık başlangıç tarihinden geriye götürüldüğü, mevzuat gereği yaştan geriye çekilemediği belirtilerek 49 yaş şartını yerine getireceği 04/03/2021 de emekli olabileceğinin Kurum tarafından davacıya bildirildiği, davacının 15/03/1990-14/03/2012 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın 4/1-c maddesi kapsamında hizmeti bulunduğu,27/02/2012 tarihinden itibaren 4/1-a maddesi kapsamında çalışmasına devam ettiği,tahsis talep dilekçesi bulunmadığı,davanın 23/12/2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının Türk Silahlı Kuvvetlerindeki hizmetlerine karşılık mevcut olan 4 yıl 7 ay 15 günlük fiili hizmet zammı süresinin yaş haddinden indirilmesi gerektiği sabitse de, dava tarihinden sonraki bir tarih olan 19/07/2016 tarihinin emeklilik başvurusu yapacağı tarih olarak tespitine yönelik hüküm kurulması hatalı olmuştur.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16550, Karar No: 2017/8041, Tarih: 27.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16550 E.  ,  2017/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 144 ada 7 parsel sayılı 65,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 144 ada 8 parsel sayılı 283,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve 144 ada 9 parsel sayılı 356,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise ... adına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazların öncesinin dere yatağı olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazların Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 144 ada 7, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların dere yatağı vasfında olmadığı, taşınmazlar üzerinde davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazların kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazların kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazların imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden dava konusu taşınmazların sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17292, Karar No: 2012/20804, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17292 E.  ,  2012/20804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının yönetici vasfını haiz müdür olarak ve işveren vekili yardımcısı konumunda çalıştığını, çalıştığı dönem içinde bu departmanda işçi alımı ve çıkarımı konusunda yetkili olduğunu, ilaç sektörüne ilişkin hükümet tarafından alınan ve bundan sonra daimi olarak uygulanacak olan finansal tedbirler sonucunda kadro değişikliği yapılması konusunda alınan karar sonucunda iş sözleşmesinin iş ve işyeri gereği alınan işletmesel kararlar uyarınca geçerli sebeple feshedildiğini davacının yerine kimsenin alınmadığını, fesihlerde geçerli tek ve son çarenin bir kısım personelin işten savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin işletmesel kararının geçerli bir nedene dayanmadığı, kararın keyfi olarak alındığı, feshin kaçınılmazlığı ve son çare olması ilkelerine uyulmadığı, davalı delillerinin hizmet akdinin haklı veya geçerli nedenle feshi kanıtlamaya yeterli olmadığı, feshin haklı ve geçerli nedenle yapıldığının ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından kanıtlanamadığı, fesih bildiriminde açık ve kesin bir sebep bildirilmediği, feshin tüm bu nedenlerle geçersiz olduğu gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir.

Dosya içeriğine göre, davacının işyerinde iç denetim müdürü unvanıyla çalışmasını sürdürdüğü görülmektedir. Sunulan organizasyon şemasında, yönetim kurulu başkanına doğrudan bağlı olarak yer almaktadır. Görev tanımı da bu konumunu destekler mahiyettedir. Davacı belgelerle ortaya konulan işlemleri ve yukarıda açıklandığı şekilde işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilinin yardımcısı konumunda olduğundan, yasa gereği işveren vekili sayılmaktadır. İşgüvencesi hükümlerinden yararlanamayacağından işe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 240,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 04.10.2010 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9976, Karar No: 2017/6613, Tarih: 08.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/9976 E.  ,  2017/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dairemize ait 25.02.2016 gün, 2015/21973 Esas, 2016/3323 K. sayılı geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği, geri çevirme kararının 4 nolu bendinde vurgulandığı üzere ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/733 Esas sayılı dava dosyasının aslının ya da onaylı örneğinin gönderilmesi istenmiş; ancak gönderilen dosyanın dava dosyası değil, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/733 Esas sayılı takip dosyası olduğu, bu takip dosyasının da temyize konu olayla ilgisinin bulunmadığı, bu haliyle 25.02.2016 tarihli geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/733 Esas sayılı dava dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21664, Karar No: 2017/12914, Tarih: 24.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21664 E.  ,  2017/12914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takibin dayanağı olan çekin keşide yerinin, tereddüte yer vermeyecek şekilde açık ve net olmadığının da anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 31,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8093, Karar No: 2010/3411, Tarih: 23.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/8093 E.  ,  2010/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 63, 53/6, 2918 sayılı Kanunun 118. Maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinde belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği gözetilmeden sanığın hem sürücü belgesinin geri alınmasına hem de 1 yıl süreyle şoförlük mesleğini icradan yasaklanmasına da karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanığın anne adının gerekçeli karar başlığına "...." yerine "....." olarak yazılması,

2- Suç tarihi itibariyle sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesi yerine, 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3664, Karar No: 2022/7007, Tarih: 21.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3664 E.  ,  2022/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 05.12.2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5219, Karar No: 2025/3130, Tarih: 06.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5219 E.  ,  2025/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1479 Esas, 2024/1136 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/449 E., 2021/152 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Özel Dershanesi adıyla üniversiteye hazırlık eğitimi verdiğini, 2017/15562 numaralı “DERS ... (0) MATEMATİK ...”, 2017/85831 numaralı “( )... (0)” ve 2017/85815 numaralı “... ...” markalarının tescilli olduklarını, bu markaların tescilden önce de bastırdıkları kitaplarda kullanıldığını, ayrıca “MATEMATİĞİM ... DİYENLERE ... BAŞLAMAK İSTEYENLERE, GEOMETRİM ... DİYENLERE ... BAŞLAMAK İSTEYENLERE” sloganları ile “...” ve “MODÜLER PİRAMİT SİSTEMİ” isimlerini de kullandığını, “... ... SERİSİ” adındaki kitapların en çok satan kitaplar serisi olduğunu, davalının birçok ilk öğretim ve liseye yardımcı kitaplarda müvekkiline ait markaları kullandığını, “... MATEMATİK, ... PROBLEMLER, ... GEOMETRİ” isimleriyle kitaplar yayınladığını, bu kitaplarda “MATEMATİĞİNİZ SIFIRSA” sloganlarını kullandığını ileri sürerek davalının müvekkiline ait markalara tecavüzünün önlenmesine, davacıya ait tescilli markaların kullanıldığı yayınlar ile reklam vasıtası basılı evrak ve sair ürünlerin toplatılmasına, hükmün ilanına, fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak 10.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "... " markasının ... ... adına tescilli olduğunu, "... MATEMATİK, ... PROBLEMLER, ... GEOMETRİ" kitaplarını basan şirketin de İstanbul Lisans isimli şirket olduğunu, müvekkilinin sadece ... Yayınları markası altında faaliyet gösterdiğini, müvekkili ile dava dışı ... ... ve İstanbul Lisans arasında sözleşme bulunduğunu, davacı tarafın dayandığı "..." ve "DERS ADI ... MATEMATİK" markalarının tescilinin "... " markasından daha sonra olduğunu, "... " markasının tescili için 13.04.2017 tarihinde başvuru yapıldığını, markanın 15.02.2018 tarihinde tescile bağlandığını, davacının "..." markası ile ilgili tüm taleplerinin reddedilmesi gerektiğini, markaların birbiri ile benzer olmadığını, "... " markasının özgün bir marka olduğunu, "..." ibaresinin matematikte genel bir ifade olduğunu, kitapların arkasında yer alan “matematiğiniz/geometriniz sıfırsa …sınavlarda karşılaştığınız soruları çözerken zorlanıyorsanız” şeklindeki ifadenin marka ile ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.