muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4826, Karar No: 2022/5861, Tarih: 08.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4826 E.  ,  2022/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında katılan mağdure vekilinin yüzüne verilen hükmü tefhimden işlemeye başlayan kanuni süresinden sonra sunduğu 04.03.2015 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 10.10.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28000, Karar No: 2014/18391, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28000 E.  ,  2014/18391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/121141

MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2010/259 (E) ve 2012/40 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şahabettin Harput İlköğretim Okulunda öğrenci olan suça sürüklenen çocuğun, adı belirtilen okulun tuvaletinin kapısını tekme vurmak suretiyle ve görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde kırarak kamu malına zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun meydana gelen zararın bedelini ödediği ve adli sicil kaydındaki sabıkasının da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşturup oluşturmadığı hususları karar yerinde değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına dair olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde yaşının küçük olduğu, sabıkasının da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bulunduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesine göre de; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceğine ilişkin emredici hükmü gözetilmeden, nitelikli mala zarar verme suçundan verilen kısa süreli hapis cezası ile ilgili olarak TCK'nın 50. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanmaması,

3-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2.maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kamu zararının bedelinin suça sürüklenen çocuk tarafından ödendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun meydana gelen kamu zararını hüküm tarihinden önce giderip gidermediğinin araştırılmasından sonra 5237 sayılı TCK'nın 168/2 maddesinde düzenlenen "etkin pişmanlık" hükümlerinin suça sürüklenen çocuk açısından uygulanabilirlik koşullarının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7599, Karar No: 2019/4771, Tarih: 14.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7599 E.  ,  2019/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkil şirket arasında 13.02.2013 tarihinde “Hotel Kontenjan Sözleşmesi” imzalanmış olduğunu, sözleşmenin 6. maddesine göre, davalı şirkete 100.000 Euro ön ödeme yapılacağının, tesise yapılacak ilk rezervasyondan itibaren rezervasyon bedellerinin ön ödemeden düşüleceğinin, sezon sonunda içeride bakiye kalması durumunda davalının bu bakiye tutarı 15.03.2014 tarihinde şirkete iade edeceğinin hüküm altına alınmış olduğunu, taraflar arasındaki cari hesap ilişkisinin 15.03.2014 tarihinde sona ermesine rağmen davalı borçlunun bakiye tutarı müvekkiline iade etmemesi üzerine davalı şirketten Kadıköy 23. Noterliğinin 05.06.2014 tarih 8955 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile cari hesap dönem sonu bakiye alacağı olan 55.066,55 Euro’nun 2 gün içerisinde ödenmesinin ihtar edildiğini, davalı şirketin cevabi ihtarnamesinde iadeye konu tutarlar ile ilgili olarak mutabakat sağlandıktan sonra Ekim ayına kadar peyder pey ödeneceği bildirilmiş olduğunu, taraflar arasında yapılan sözleşmede davacı şirketin avans niteliğinde olmak üzere 100.000 Euro ön ödeme yapmış olduğunu, bakiye tutarın kesin süresi içinde iade edilmesi gerektiğini, bakiye tutarın ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan icra takine davalının haksız ve kötü niyetle itiraz ettiğini ileri sürerek; müvekkil şirketin uğradığı tüm zararlardan ve alacaklardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, itirazın iptaline, alacağın %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında hesap mutabakatının mevcut olmadığını, müvekkili tarafından hesap mutabakatı olmadığı için takibe itiraz edildiğini, davacının müvekkilini icra tehdidi altında ödeme yapmaya zorladığını, somut olayda davacının alacağının likit olmadığını, müvekkilinin davacıya davacının iddia ettiği kadar bir borcunun olmadığının esasen ticari defter incelemesi ile ortaya çıkacağını, davacının icra inkar tazminatının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında hesap mutabakatının mevcut olmadığını, müvekkili tarafından hesap mutabakatı olmadığı için takibe itiraz edildiğini, davacının müvekkilini icra tehdidi altında ödeme yapmaya zorladığını, somut olayda davacının alacağının likit olmadığını, müvekkilinin davacıya davacının iddia ettiği kadar bir borcunun olmadığının esasen ticari defter incelemesi ile ortaya çıkacağını, davacının icra inkar tazminatının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin incelenen kendi lehine delil niteliğine haiz 2013, 2014 ve 2015 yılı ticari defter ve muavin kayıtlarına göre; davacı şirketin takip tarihi itibariyle davalı şirketten 48.966,04 Euro bakiye alacağı olduğunun tespit edildiği, davalı şirketin ise ticari defterlerini ibraz etmediği, taraflar arasında akdedilen dosyada fotokopisi mübrez sözleşmenin 6. Maddesinde “.... Acentenin sezon sonunda içerde bakiyesi kalması halinde otel acenteye 15.03.2014 tarihinde bakiyeyi iade eder.... "denildiği, davalıya davacı tarafından verildiği davacı ticari defterlerinde kayıtlı olan toplam 100.000 Euro’dan bakiye kalan 48.966,04 Euro’nun davacıya iade edilmesi gerektiği, davacı şirket tarafından davalı şirkete borcun ödenmesi için keşide edilen Kadıköy 23. Noterliğinin 05.06.2014 tarih 8955 yevmiye numaralı ihtarnamesinde tebliğ şerhine rastlanılmamış, ancak söz konusu ihtarnameye davalı tarafından 20.06.2014 tarihinde cevap verildiği, verilen 2 günlük süre ile davalı şirketin 22.06.2014 tarihinde temerrüde düştüğü, 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere, davacı şirketin takip tarihi itibariyle davalı şirketten 427,77 Euro işlemiş faiz talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/434, Karar No: 2024/7331, Tarih: 03.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/434 E.  ,  2024/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1401 E., 2023/1743 K.

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2015/183 Esas, 2021/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2021/1187 Esas, 2022/1538 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine özetle, atılı suç yönünden 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi uyarınca seri muhakeme usulünün uygulanabilir hâle geldiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/1741 Esas, 2022/1789 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi uyarınca seri muhakeme usulünün uygulanması için durma kararı verilmiştir.

4. Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/468 Esas, 2023/937 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2021/1187 Esas, 2022/1538 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine yönelik hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın temyizen bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/1741 Esas, 2022/1789 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi uyarınca seri muhakeme usulünün uygulanması için verilen durma kararı, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinde belirtilen zamanaşımını durduran nedenlerden biri değil ise de bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2015 tarihli sorgu olduğu, bu tarihten istinaf incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2021/1187 Esas, 2022/1538 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17538, Karar No: 2013/14659, Tarih: 09.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/17538 E.  ,  2013/14659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM: 1- Sanık ... hakkında; beraat,

2- Sanıklar ..., ..., ... haklarında; mahkumiyet

I-Memurun resmi belgede sahteciliği suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkümiyetlerine dair hükümlere yönelik müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamından 09.02.1999 günü sanık ...'ün evinden 60 adet sağlık karnesinin ele geçirilip, bunlardan 27 adedinde düzenlenen son reçetelerin sanık doktor ...'a ait olduğunun ve sanık ...'ın eczanesinde 12.01.2000 tarihinde yapılan aramada 29 adet sağlık karnesinin ele geçirilip, bu sağlık karnelerine de yine sanık doktor ... tarafından çok sayıda reçete düzenlendiğinin ve adlarına reçete düzenlenen bir kısım sağlık karnesi sahipleri ile yakınlarının adı geçen doktorun suç tarihlerinde görev yaptığı sağlık ocağına hiç gitmediklerini, ona muayene olmadıklarını beyan etmeleri, suça konu reçetelerin bir kısmının sağlık ocağı protokol defterinde kayıtlı olmaması, kayıtlı olanlardan bir kısmının protokol numaralarının ise başka hastalara ait olduğunun anlaşılması karşısında; eczacı olan sanıklar ... ve ...'ın, alıkoydukları sağlık karnelerini sanık doktor ...'a gönderdikleri, onun da karne sahiplerini görmeden, muayene etmeden eczacı sanıklarca istenen ilaçları yazarak fikir ve eylem birliği içinde suça konu sahte reçeteleri düzenlediğinin anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki incelemenin eksik yapıldığına ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısının, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Memurun resmi belgede sahteciliği suçundan sanık ...'in beraatine dair hükme yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;

II-Memurun resmi belgede sahteciliği suçundan sanık ...'in beraatine dair hükme yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/3. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 24.10.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23001, Karar No: 2013/2185, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23001 E.  ,  2013/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında polis memuru tarafından düzenlenen ön inceleme raporunda suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine giren bıçaklardan olduğu belirtilmiş ise de, Adli Tıp Kurumu Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Laboratu- varından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11302, Karar No: 2017/25839, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/11302 E.  ,  2017/25839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile bir takım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir. Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, yargılama harcından sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının,

'' Alınması gereken 243,79 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile 222,64 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına. Davacı tarafça karşılanan harcın bilahare davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,'' sekizinci pararafının hüküm yerinden çıkarılmasına; yerine,

'' Alınması gereken 243,79 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile 222,64 TL harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı şirketten tahsili ile hazineye gelir kaydına. Davacı tarafça karşılanan harcın davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine '' rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılıl temyiz giderinin temyiz eden davalılardan İç Kale Kilit İnş. Tem. Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 22.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18945, Karar No: 2014/5729, Tarih: 17.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18945 E.  ,  2014/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 180 parsel sayılı taşınmazda yer alan evi geçici bir süre için kardeşi olan davalının kullanımına tahsis ettiğini bilahare taşınmazın boşaltmasını istediğini ancak davalının kullanımı sürdürdüğünü ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiştir.

Davalı, dava konusu evi haricen satın aldığını ileri sürerek davanın redddini savunmuştur.

Mahkemece, kayda üstünlük tanınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 560.72.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.