muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18228, Karar No: 2013/10127, Tarih: 13.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18228 E.  ,  2013/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu edilen dönemde geçerli, 506 sayılı Yasanın Ek. 5. maddesindeki düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi halinde, “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışan sigortalılardan, 1. Çelik, demir ve tunç döküm, 2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3. Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4. Kaynak işlerinde çalışanlar” için öngörülmüş olup; anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin bilimsel ve teknik veriler ışığında incelenmesi amacıyla oluşturulan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, davacının bir kısım çalışmalarının geçtiği mekanik atölye bölümünde kimyasal etkilere ve gazlara maruz kalmadıkları, gürültünün üst seviyede olmadığından itibari hizmeti gerektirmediği bildirilmiştir. Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşifte, işyerine ilişkin gözlemler keşif tutanağına yansıtılmadığı gibi, hükme esas alınan raporda davacının çalıştığı birimin üretimin yapıldığı birimle bağlantı ve uzaklığı ve bu çerçevede üretim bölümünde oluşan zararlı etkenlerden etkilenip etkilenmediği irdelenmemiştir.

Mahkemece, işyerinde yapılan işin niteliği ve üretim aşamalarına göre, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV. maddesindeki şeker sanayi işyerinin mekanik atölye kısmındaki çalışmaları nedeniyle sigortalının çalıştığı yerle ilgili olarak, 1-Çelik, demir ve tunç döküm, 2-Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

Mahkemece, işyerinde yapılan işin niteliği ve üretim aşamalarına göre, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV. maddesindeki şeker sanayi işyerinin mekanik atölye kısmındaki çalışmaları nedeniyle sigortalının çalıştığı yerle ilgili olarak, 1-Çelik, demir ve tunç döküm, 2-Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3-Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4-Kaynak işlerinde çalışanların itibari hizmet süresinden yararlandırılması gereğine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı; üretim ve üretimle ilgili teknik ve yardımcı birimlerin birbirlerine bağlantı ve uzaklıkları ile bir bölümdeki fiziksel dış etkenlerden diğer bölümlerdeki çalışanların etkilenme dereceleri de belirlenerek; davacı işçinin işyerinde yapmakta olduğu işin niteliğine göre hangi zararlı etkenlerden ne şekilde etkilendiği hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturulduktan sonra karar verilmesi gereği üzerinde durulmaksızın, davacının bir kısım çalışmalarının geçtiği mekanik atölye bölümü yönünden yetersiz inceleme içeren bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14166, Karar No: 2016/1477, Tarih: 04.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/14166 E.  ,  2016/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.11.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi, bozma ilamına uyularak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle zararın giderilmesi ve elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir.

Davacı 2040 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazda kendisine ait bir ev bulunduğunu, davalılara ait 2190 parsel sayılı taşınmazda davalıların murisi tarafından yapılan kaçak yapı nedeniyle yağmur sularının evine zarar verdiğini belirterek komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesini ve elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalılar ise söz konusu zararın ... Genel Müdürlüğünün yol çalışması başlatması nedeniyle oluştuğunu, davanın reddini istemiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Kendi kendine akan sulardan doğan komşuluk ilişkileri hakkında özel hüküm getirilmesi ihtiyacı duyularak, Türk Medeni Kanununa 742 ve 743. madde hükümleri konulmuştur. Bu sular yağmur, kar ve önü tutulmamış kaynak suları gibi öteden beri akan sulardır. Alttaki komşu taşınmaz maliki engeller yaparak bu suların arazisine girmesini önleyemeyeceği gibi, üstteki arazi sahibi de kendisine lazım olan sudan fazlasını kendi arazisinde tutamaz. Ancak, söz konusu kaynağın suyu o taşınmaza yetecek kadar ise, alttaki taşınmaz sahibi o kaynaktan su isteyemez. Ne var ki, kaynağın suyu öteden beri çıktığı taşınmazın sınırlarını aşıyor ve alttaki komşu taşınmaza ulaşıyorsa, üstteki taşınmaz maliki buna engel olamaz.

Bu kurallara uymayan komşu taşınmaz malikine karşı açılan elatmanın önlenmesi davalarında, davalı kendi taşınmazı içerisinde suların doğal mecrasını değiştirip, davacının taşınmazını sel suları ile karşı karşıya getirirse, henüz yağmur yağıp zarar meydana gelmese dahi davacının açtığı elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme davası kabul edilmelidir. Zira doğacak tehlike ve zarar, bir önlem alınmasına meydan bırakmayacak şekilde ani ve bir anda doğacak, telafisi zor veya imkansız zarara sebebiyet verecektir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacı, davalıların murisi adına kayıtlı taşınmazdan akan suların taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek önce ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/5-6 D.İş sayılı dosyasında delil tespiti yaptırarak bu davayı açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tespit dosyasındaki deliller değerlendirilerek davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür. Ancak hükmü temyiz eden davalılar vekili tespit tarihinden sonra davaya konu taşınmazda çevre düzenlemesi ve kaldırım yapıldığını, davacı tarafın zararının sona erdiğini ve davanın konusuz kaldığını savunmuştur.

Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak davalıların savunmalarında belirttikleri hususlar değerlendirilerek dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken sadece davacı tarafça yaptırılan tespit dosyasındaki delillerle yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29850, Karar No: 2010/27775, Tarih: 26.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/29850 E.  ,  2010/27775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19575, Karar No: 2013/4040, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19575 E.  ,  2013/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 21.07.2006 olarak gösterilen suç tarihinin en son avans ödemesinin yapıldığı 17.08.2005 olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan şirkette genel müdür olarak çalışan sanığın, 02.01.2005 ile 17.08.2005 tarihleri arasında şirketten 21.122,25 TL avans çektiği, bu paranın 9.915,53 TL' lik kısmını harcama ve avans iadesi olarak belgelendirdiği, geriye kalan 11.206,72 TL'nin 23.08.2005 tarihi itibariyle hak edip de alamadığı, 2.400 TL'lik maaş alacağı da hesaptan mahsup edildikten sonra 8.806,72 TL değerindeki nakit avansının uhdesinde kaldığı, ayrıca şirket demirbaşına kayıtlı Daikin marka klimayı evine taktırdığı şeklindeki eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, eylemi teselsül ettiği halde hükmolunan cezasının zincirleme suç hükümlerine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan hapis cezası yanında tayin olunan adli gün birim cezasının "5 gün" olarak belirlenmesi, 62.maddenin uygulanması nedeniyle 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda "4 gün" olarak bulunan birim gün cezasının günlüğü 20,00 TL’den çevrilmek üzere "80 TL'ye" düşürülmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1177, Karar No: 2008/2819, Tarih: 11.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1177 E.  ,  2008/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında tamamı kamulaştırılan 9600 m2’den ibaret 322 parsel üzerinde verim çağına gelmiş bulunan 10 yaş 27 ..., 20 yaş 1 ceviz, 15 yaş 12 hurma, 10 yaş 115 erik, 15 yaş 55 nar, 40 yaş 7 zeytin 8 yaş 5 ..., 15 yaş 6 asma, 20 yaş 6 dut, 20 yaş 5 incir, 5 yaş 5 şeftali, 3 yaş 2 yenidünya ağacı bulunduğu halde ağaçların yaş ve cinsi ayrımı yapılmaksızın denetime elverişli olmayan bu şekilde tüm ağaçların aynı yaş-cins olduğu kabul edilerek genel olarak karışık meyve bahçesi değeri belirlendiği, Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca arazilerin kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınmak suretiyle bilimsel yöntemle değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazdaki ağaçlar verim çağına geldikleri için bu ağaçların kapladığı alanın karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru ise de; Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması gerekeceği, bu bağlamda taşınmaz üzerindeki ağaçların cins ve yaşına göre teknik olarak normal sıklıkta kaplayacakları ... il tarım müdürlüğünden sorularak belirlenip bu bölümün karışık

kapama meyve bahçesi kabul edilip, yine tarım müdürlüğünden getirtilecek verilere göre o yörede yukarıda sözü edilen meyve ürünlerinin dekar başına ortalama verimi, ortalama kg satış fiyatı ile üretim maliyetleri esas alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, artan kısım için ise tarla ziraatına göre değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiştir.

kapama meyve bahçesi kabul edilip, yine tarım müdürlüğünden getirtilecek verilere göre o yörede yukarıda sözü edilen meyve ürünlerinin dekar başına ortalama verimi, ortalama kg satış fiyatı ile üretim maliyetleri esas alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, artan kısım için ise tarla ziraatına göre değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Bozmaya uyulmuş, Tarım İl Müdürlüğünden taşınmazda bulunan ağaçların her birinin dekarda normal sıklıkta bulunması gereken ağaç miktarı ile ağaç başına verimi ve kg başına fiyatı tespit edilip dosyaya getirtilmesine rağmen, mahkemece bilirkişi kurullarından getirtilen bu verilere göre kamulaştırılan taşınmazda bulunan ağaçların cins ve türüne göre kaplayacakları ... tespit ettirilmemiş, taşınmaz üzerindeki ağaçların kapama karışık meyve bahçesi yapılması için yeterli olduğunu belirten bilirkişi kurulları tespiti ile yetinip ne olduğu da belli olmayan karışık meyve değerlendirilmeye alınarak bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, taşınmaz üzerindeki çeşitli türdeki meyve ağaçlarının dekara ortalama verimi, toptan satış fiyatı ile dekara masrafı getirtilerek taşınmazda bulunan her bir ağacın cinsine göre kaplayacağı ... tespit ettirilmeli, tespit raporundaki ağaç sayısının taşınmazın tamamını kapama karışık meyve bahçesi yapmaya yeterli olduğunun belirlenmesi halinde her bir meyve ürününün verileri ve taşınmazdaki kapladığı alanın oranları hesaplatılarak kapama karışık meyve bahçesi değerlendirilmesi yapılmalı, ağaçların sayısı yeterli gelmez ise kalan kısım tarım arazisi olarak değerlendirilmeli, böylece taşınmazın değeri tespit ettirilmeli, usuli kazanılmış hak ilkesi de dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2008, Karar No: 2020/7839, Tarih: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2008 E.  ,  2020/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ve tavzih talebine ilişkin ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma karar gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş, hüküm ve tavzih talebine ilişkin 03.01.2020 tarihli ek karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 718 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Tashih kurumunu tanımlayan HMK'nun 304. maddesinde, tashihle sadece yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların düzeltilebileceği, tavzih kurumunu düzenleyen HMK'nun 305. maddesinde ise "hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa ....hükmün açıklanmasının veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesinin" istenebileceği belirtildikten sonra, aynı maddenin 2. fıkrasında "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.Bu durumda, davanın niteliği gereği yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı idare üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, davalıdan tahsiline karar verildikten sonra, tavzih talebinin kabulü ile 03.01.2020 tarihli ek karar ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesinin mümkün olamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10456, Karar No: 2012/13393, Tarih: 05.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10456 E.  ,  2012/13393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1-Sanığın 2005 takvim yılında işlediği suçtan; beraatine

2-213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı Kanunun 80, (4 kez) 71. maddeleri uyarınca 84 ay hapis, vekalet ücreti

Sanığın aynı takvim yılından birden çok fatura kullandığı anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere kullanılan faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından ve dava konusu olayda 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanabilmesi için öngörülen koşullardan “mağdurun uğradığı zararın giderilmesi” koşulunun gerçekleşmediği cihetle, iki yıl ve altındaki hapis cezalarına ilişkin hükümler nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının kararda tartışılmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Katılan vekilin, sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen beraat kararı ile sanık müdafiinin, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık müdafiinin, “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;