muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3902, Karar No: 2023/5920, Tarih: 04.10.2023

4. Şikayetçi Altan hakkında düzenlenen Bakırköy Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 02.03.2020 tarihli raporunda, boyun bölgesinde tarif edilen ve sağ internal juguler ven lezyonuna neden olan yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bildirilmiştir.

5. Katılan ... hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 14.03.2022 tarihli raporunda, alın sol taraftan başlayıp deriye uzanan 5x0,3 cm boyutunda, ciltten hafif açık, hafif çökük nedbe yüzde sabit iz niteliğinde olduğu ara kararına varıldığı, sol el bilek dorsal yüzde 1x0,5 cm ciltten açık ve hafif kabarık nedbe, yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edildiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin haksız tahrike, eksik incelemeye, takdiri indirime yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılan ve şikayetçiden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık müdafiinin, sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Sanığın suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, sevk edildiği Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulduktan sonra karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi yönünden rapor aldırılması, olay ve olgularda 3 numaralı bentte ayrıntısına yer verilen Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 25.11.2020 tarihli raporu da dikkate alınmak suretiyle, raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adlî Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/1550 Esas, 2022/1479 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2247, Karar No: 2012/4181, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2247 E.  ,  2012/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememek ve ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçlarından sanıklar ..., ... hakkında şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, bir kısmı (1. sıradan 14. sıradaki dava dosyasına kadar) için tek saat (14.00) verilmek suretiyle yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6187, Karar No: 2015/10152, Tarih: 16.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6187 E.  ,  2015/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

İş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davacının şirket tarafından yapılan görev değişikliğini kabul etmediğini, iş şartlarında yapılan değişikliğin yönetim hakkı kapsamında kaldığından esaslı değişiklik sayılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının çalışma şartlarında yapılan değişikliğin esaslı değişiklik olduğu, çalışma şartlarındaki esaslı değişikliğin haklı olduğunun davalı şirket tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da iş yeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebinin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” Bu maddeye dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde; değişiklik ve fesih bildirimlerinin yazılı yapılması ve sebeplerinin de yazılı gösterilmesi geçerlilik şartıdır.

İşverenin vereceği talimatlarla, Anayasa ve kanunların emredici hükümleri ile toplu ve bireysel iş sözleşmeleri hükümlerine aykırı olmamak üzere, işin yürütümü ve işçilerin iş yerindeki davranışlarını düzenleyebilme hakkına yönetim hakkı denir. İş şartlarında değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İş şartlarındaki değişiklikler geçerli sebebe dayandığı takdirde, ayrıca iş şartlarında esaslı değişiklik yoksa veya işçi aleyhine bir durum oluşmuyor ise, işverenin yönetim hakkının sınırlandırılması gerekmez. İşveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, iş yeri değişikliği ile ilgili işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ve geçerli sebebe dayanan değişiklikler, çalışma şartlarının esaslı değişikliği olarak nitelendirilemez. Geçerli sebep, işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.

İş yerinde iş şartlarında değişikliği gerektirmeyen çalıştırılma imkânı, değiştirilmiş iş şartları altında çalıştırılabileceği başka bir çalışma yerine nakilden önce uygulanması gereken tedbirdir. İşçinin iş şartlarının değiştirilmesi gerekmeden çalıştırılabileceği birden fazla çalışma yeri varsa, işveren bunlar arasından birini seçme hakkına sahiptir. İşverenin talimat verme hakkı kapsamında alternatif tedbirler arasında iş şartlarında ve sözleşme değişikliğine sebep olmayacak şekilde bir tedbir imkanı var ise ve bu kapsamda bir çalışma yerinde çalıştırabilecekse değişiklik feshine başvurulmaması gerekir.

Dosya içeriğine göre, davalı şirkette saha yönetimi mühendisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin “Orta Anadolu 2 bölgesinde saha yönetimi uzman kadrosundaki eksiklik ve Orta Anadolu 1 bölgesinde saha yönetimi mühendis kadrosundaki kaynak çokluğu sebebiyle meydana gelen gereklilik neticesinde yeni görevinize ait bilgiler 21.01.2014'te tarafınıza tebliğ edilmiş olup, ücret yan haklar ve pozisyonunuzda herhangi bir değişiklik olmaksızın şirketçe tarafınıza bildirilen görev yeri değişikliğinizi kabul etmemenize ilişkin geçerli bir mazeret gösterememiş olmanız, halen yeni görev yerinizde işe başlamamış olmanız ve tarafınıza verilen görevleri yapmamakta ısrar etmeniz sebebiyle iş kanunu 25/2-h maddesindeki “işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi” ve 25/2-e maddesindeki “işçinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması” şeklindeki düzenlemeler uyarınca iş sözleşmeniz 03.03.2014 tarihi itibariyle haklı nedenle feshedilmiştir” denilerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacıya 01.02.2014 tarihli yazı ile, 01.02.104 tarihi itibariyle geçerli olmak üzere ücret ve yan haklarda değişiklik olmayacak şekilde Orta Anadolu-2 bölge saha yönetim mühendisi olarak görevlendirildiği bildirilmiş, görev değişikliği mektubunun aslının teslim alındığı imzalandıktan sonra İnsan Kaynakları Grubu'na iletilmek üzere altı iş günü içinde yöneticiye teslim edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Davacı görev değişikliği yazısını 20.01.2014 tarihinde tebellüğ etmiş, bu yazıya istinaden Noterliği'nin 28.01.2014 tarih ve yevmiye nolu yazısı ile çalışma şartlarındaki esaslı değişiklik niteliğindeki görevlendirmeyi kabul etmediğini belirtmiş, davalı şirket davacının söz konusu yazısına istinaden Beyoğlu 22. Noterliği'nin 07.02.2014 tarih ve 03014 yevmiye nolu yazısı ile 01.02.2014 tarihinde davacının yeni görev yerinde göreve başlamadığı ve bu hususta geçerli bir mazeret de sunmadığı, eski görev yerinde çalışmaya devam ettiği, buna ilişkin yazılı savunma verilmesi gerektiğini belirtmiş, davacı ise . Noterliği'nin 18.02.2014 tarih ve yevmiye nolu yazısı ile yapılan değişikliği açıkça kabul etmediğinden kendisini bağlamadığını, mevcut görev yerinde çalışmaya devam ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece söz konusu görev değişikliğinin 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesi gereğince çalışma şartlarında esaslı bir değişikliğe sebep olup olmadığı, görev değişikliğinin geçerli bir sebebe dayanıp dayanmadığı araştırılmamıştır. Bunların tespiti için uzman bir bilirkişiden rapor aldırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8146, Karar No: 2022/5535, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8146 E.  ,  2022/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılardan ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabülü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Mersin İli, Yenişehir İlçesi, Kocavilayet Mahallesi, 190 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11958, Karar No: 2010/7844, Tarih: 28.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11958 E.  ,  2010/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine 31/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacıya ait taşınmazda oluşan değer kaybına ilişkin zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü’nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir. 2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında dekara verim, fiyat ve üretim giderleri yönünden oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu’na gönderilen 2008 yılına ait veri listesinin de raporda esas alınan miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Bu durumda, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki yüksek farklılıkların araştırılıp açıklattırılmasından sonra varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik incelemeye dayalı gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3876, Karar No: 2014/12411, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3876 E.  ,  2014/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2010/974-2013/981

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı Türkiye İş Bankası A Ş. vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15643, Karar No: 2015/28964, Tarih: 19.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15643 E.  ,  2015/28964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tefhim edilen kısa kararın hüküm fıkrasında hem “davanın kısmen kabulüne kısmen reddine” hem de “davanın reddine” sözcükleri aynı anda yazılmış, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise “davanın kısmen kabulüne kısmen reddine” karar verilmiştir. Kısa kararın kendi içinde çelişkili olduğu gibi, ayrıca kısa karar ile gerekçeli kararın birbiriyle de çelişkili olduğu anlaşılmaktadır. Salt bu husus 10.4.1992 gün 1991/7 esas 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulu kararı gereği bozma nedenidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21915, Karar No: 2015/24558, Tarih: 02.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/21915 E.  ,  2015/24558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.11.2014 gün ve 2014/19685/66979 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.11.2014 gün ve KYB. 2014/374621 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında son soruşturma açılmasına yer olmadığına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2014 tarihli ve 2014/154 Esas, 2014/149 Karar sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

... Noteri olan sanık ...'in, sahibi olduğu 24 ST 713 sayılı aracı satmaya ve satış bedelini tahsil etmeye yetkili olmak üzere eşi ... vekil tayin ettiğine dair vekaletname tanzimi talep eden müştekinin ibra ettiği kimliği yeterince incelemeden, idari değişiklik nedeniyle Mernis kaydında 'Şehremini' olarak nüfusa kayıtlı olduğu yer hanesine "İbrahimçavuş", Mernis kaydında "15" olan cilt numarası hanesinde "32" ve Mernis kaydında "2896" olan aile sıra numarası hanesinde "1049" yazılı olduğuna dikkat etmeden Mernis bilgilerinde değişiklik bulunan nüfus cüzdanını esas almak suretiyle, talebi doğrultusunda 19/03/2013 tarih ve 2572 yemiye sayılı vekaletnameyi tanzim edip onayladığı gözetilmeden, son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; idari değişiklik nedeniyle, mernisteki mahalle/köy, cilt ve aile sıra numarası değişen müşteki adına, araç satışı nedeniyle düzenlenen vekaletnamede, mahalle/köy bilgilerinin ibraz edilen nüfus cüzdanına, cilt ve aile sıra numarasının ise mernisten gelen bilgilere göre doldurulması şeklinde gerçekleşen eylemde, vekalet veren kişinin idari tasarruf nedeniyle farklılık gösteren bilgilerinin düzenlenen vekaletnameyi sahte hale getirmeyeceği cihetle, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.05.2014 tarih, 2014/154 Esas, 2014/149 Karar sayılı kovuşturma açılmasına yer olmadığına dair kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı görülmekle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden CMK'nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.