muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2813, Karar No: 2020/6141, Tarih: 13.10.2020

Bu halde, vekillikten çekilme dilekçesi sunan ve yukarıda açıklanan yasa hükümleri uyarınca davayı takip yetkisi bulunmayan vekilin davayı takip etmediğinden bahisle dava dosyasının işlemden kaldırılması ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1990, Karar No: 2010/3694, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1990 E.  ,  2010/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın, davalı sigortalı tarafından alkollü kullanılması sırasında meydana gelen kaza sonucunda, hayatını kaybeden kişinin yakınlarına müvekkilince tazminat ödendiğini ileri sürerek, ödenen 11.700,00 TL’nin davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kesinleşen ceza mahkemesi ilamı uyarınca, davalının alkollü araç kullanımı sırasında 6/8 oranında kusurlu eylemi ile kazaya neden olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4-d maddesinde, kazanın sürücünün alkollü içki almış olması nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş bulunmasından dolayı meydana gelmesi halinde, sigortacının ödediği tazminatı sigortalısına rücu edebileceği düzenlenmiştir. Sürücünün alkollü olması rücu koşullarının oluşması için tek başına yeterli değildir, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisinden kaynaklanması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde 6/8 oranında kusurlu olduğu, hayatını kaybeden yayanın ise 2/8 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda kazanın meydana gelmesinde salt alkolün etkisinden söz edilemez. Mahkemece, rücu koşulu oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4619, Karar No: 2015/13441, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4619 E.  ,  2015/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2011/16-2013/1561

..

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14259, Karar No: 2015/5824, Tarih: 02.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14259 E.  ,  2015/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/260660

MAHKEMESİ : Bahçe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

NUMARASI : 2011/137 (E) ve 2012/62 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 01/05/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait ikametin bahçesinde bulunan iki adet erik ağacı ve bir adet sarmaşık gül dallarının kendi bahçesinin sınırlarına taşan uç kolları ile katılana ait 3 adet zeytin ağacını kesmek suretiyle üzerine atılı olan nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, bilirkişi raporlarına, görgü tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında özetle; söz konusu ağaçların yalnızca kendi arazisine düşen dallarını kestiğini, zeytin ağaçlarının ise kendi arazisi içerisinde olduğunu beyan ettiği, mahallinde 12.12.2011 tarihinde keşif yapılarak uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen rapora göre; suça konu erik ve sarmaşık gül ağacının sanığa ait bahçeye sarkan kollarının kesildiği, ağaçların kökünden kesilmesinin söz konusu olmadığı, kökünden kesilen zeytin ağaçlarının ise sanığın arazisi içerisinde kaldığının anlaşılması karşısında; unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15336, Karar No: 2012/2154, Tarih: 17.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15336 E.  ,  2012/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2010 tarih ve 2009/1699-2010/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyerinin işyeri paket poliçesi ile davalı tarafından 1 yıllığına sigortaladığını, 28/1/2009 tarihinde iş yerine yıldırım düşmesi sonucunda güvenlik kamera sistemi, telefon santrali ve faks cihazında arıza meydana geldiğini, meydana gelen toplam zararın 3.707 TL olduğunu ve davalının bu bedeli ödemediğini ileri sürerek %5 tenzili ile 3.521.65 TL'nin 28/1/2009 tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın doğrudan yıldırım etkisi ile oluşmadığını savunarak teminat kapsamında bulunmayan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen eksper raporuna göre, 28/1/2009 tarihinde işyeri yakınlarına düşen yıldırımın etkisi ile sigorta kapsamındaki emtialarda hasar meydana geldiği, iş yerine doğrudan yıldırım düşmemiş ise de yıldırım düşmesinin etkisi ile voltaj yükselmesinden arızanın meydana geldiğinin sabit bulunduğu gerekçesi ile 3.521,65 TL'nin rapor tarihi olan 04/03/2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 156.70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7098, Karar No: 2024/5357, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7098 E.  ,  2024/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2022/482 E. 2023/347 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesini gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süre içerisinde vermediği anlaşılsa da, gerekçeli karar ve tebliğ evrakında buna ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesine uygun ihtarat bulunmadığı gözönünde bulundurularak suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2017/227 Esas, 2018/186 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/2023 Esas ve 2018/2737 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli 2022/2717 Esas 2022/7427 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin adli raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini teminen, Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/482 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs indiriminin derecesi ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/482 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüs indiriminin derecesi ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdur ve suça sürüklenen çocuğun aynı okulda öğrenci oldukları, olay günü, okulda bulundukları sırada suça sürüklenen çocuğun, mağdura kendisi aleyhinde ileri geri konuştuğunu duyduğunu söylediği, mağdurun böyle bir durum olmadığını söylemesine rağmen suça sürüklenen çocuğun konuşmak üzere mağduru okulun dışındaki açıklık alana çağırıp tekrar kendisi aleyhinde konuşmakla suçlayarak üzerinde taşıdığı bıçakla 2-3 kez vurduğu mağduru mide, karaciğer ve bağırsak bölgelerinden yaralayarak hayati tehlike geçirmesine sebep olduğu anlaşılan olayda,

1. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin süresi içinde herhangi bir nedene dayanmayan süre tutum dilekçesi verdiği, anılan gerekçeli kararın 20.06.2023 tarihinde tebliğ edilmesine karşın suça sürüklenen çocuk müdafiinin 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreden sonra gerekçeli temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmış ise de; mahkemenin kısa karar ve gerekçeli kararında karar yüzüne karşı tefhim edilenlere ilişkin tebliğden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9.MD-554 E. ve 2021/117 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa ve gerekçeli kararda 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde Esas No : 2023/7098 belirtilen 7 günlük yasal süreye dair ihtarın bulunmaması durumunda tarafların gerekçeli temyiz istemlerinin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin 13.09.2023 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, Tebliğname'deki temyiz isteminin reddine dair görüşe suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi yönünden iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru olarak belirlendiği, suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, mağdurdan suça sürüklenen çocuğa yönelen herhangi bir haksız saldırı, söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik uygulama koşullarının oluşmadığı, teşebbüs nedeniyle belirlenen cezada bir isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan kurum vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/482 Esas, 2023/347 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye ksımen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10173, Karar No: 2015/1582, Tarih: 26.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/10173 E.  ,  2015/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/247879

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/318 Esas, 2013/59 Karar

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanıklar S.. K.., A.. G.., Z.. S.., B.. K.., M.. E.., E.. Ç.. müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin sonuç cezaların süreleri itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin O yer C.Savcısının ihaleye fesat karıştırma suçundan S.. K.., E.. Ç.., R.. V.., S.. S.. haklarında verilen beraet, katılan T.. B.. Başkanlığı vekilinin bütün beraet, katılan Hazine vekilinin tüm hükümlere ve haklarında mahkumiyet hükmü kurulan sanıklar müdafiilerinin sadece bu hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı, sanık S.. Ö.. hakkında duruşmalı, tebligata rağmen müdafiisi duruşmaya mazeret bildirmeden gelmeyen sanık C.. Ö.. yönünden ise duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 235. maddesinde düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçu için aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hapis cezasının alt ve üst sınırlarının değiştirilmesi, bu suç sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmesi durumunda cezanın yarı oranında artırılmasını öngören 3. fıkranın ise;

"İhaleye fesat karıştırma suçunun:

a) Cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi halinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz. Ancak, kasten yaralama veya tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suçlar dolayısıyla cezaya hükmolunur.

b) İşlenmesi sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmemiş ise, bu fıkranın (a) bendinde belirtilen haller hariç olmak üzere, fail hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yeniden düzenlenmesi karşısında; TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü nazara alınıp haklarında ihaleye fesat karıştırma suçlarından mahkumiyet ve beraet kararları verilen sanıkların suçları arasındaki bağlantı ve iştirak ilişkisi de gözetilerek hukuki durumlarının birlikte mahkemesince yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısı, katılanlar vekilleri, hakkında tüzel kişilere özgü güvenlik tedbiri uygulanan K. Çevre Koruma Kimyasalları San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve haklarında mahkumiyet hükmü kurulan sanıklar müdafıilerinin temyiz itirazları ile sanık S.. Ö.. müdafiinin duruşmalı inceleme sırasındaki savunması bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26/01/2015 tarihinde verilen iş bu karar 28/01/2015 tarihinde Yargıtay C.Savcısı Ömer Karaçal hazır olduğu halde sanık S.. Ö.. müdafii Av. Z.. Y..'in yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/2683, Karar No: 2013/9700, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2683 E.  ,  2013/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

3.7.2007 tarihli Müfettiş Raporunda; “davacı işyerinde çalışan kişilere ait İşe Giriş Bildirgelerinin verilmemiş olması nedeniyle davacı şirket hakkında İdari Para Cezası uygulanması gerektiği belirtilerek 2004/4-11 aylar yönünden 506 SK 140/c maddesi uyarınca İdari Para Cezası hesaplandığı ve ücret bordrolarının incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle de 506 SK 140/d uyarınca İdari Para Cezası uygulanması gerektiği şeklinde rapor hazırlandığı, davalı Kurumca bu rapor üzerine; davacının her bir eylemi ile ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verildiği ve prim borcu tahakkuk ettirildiği, takibi için ayrı takip dosyaları oluşturulduğu anlaşıldığından;

a) Dava konusu olan ve Kurumun 2010/13285 takip numaralı dosyasına konu idari para cezasının, davacının hangi eyleminden dolayı olduğunun Kurumdan sorularak netleştirilmesi,

b) Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından 24.10.2011 tarihinde bozulan, Kayseri 1. İş Mahkemesinin 2008/1075 E. - 2010/161 K. Sayılı Dosyasının ... esas numarasının tespit edilerek bu dosyanın onaylı suretinin temini ile dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13516, Karar No: 2008/6463, Tarih: 24.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/13516 E.  ,  2008/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2007
Yargıtay — Esas No: 2022/7993, Karar No: 2022/16585, Tarih: 22.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7993 E.  ,  2022/16585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; İzmir İli, Konak İlçesi, Gürçeşme Mahallesi, 38820 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; kıymet takdir komisyonunca değerlendirmeye alınan emsal taşınmaz kullanılmış olmasına karşın emsal kıyas oranı hatalı alındığından yüksek bedel belirlendiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer azalışı hesaplanmasının yerinde olmadığını, dava tarihi itibarıyla dikkate alınan ÜFE değerinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç