muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3237, Karar No: 2024/7457, Tarih: 29.04.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalının tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, bunun sonucu olarak da davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun (4735 sayılı Kanun) 8 nci maddesi, 5393 sayılı Kanun'un 67 ve 70 nci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (ÇSGB) İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 07.07.2014 tarihli ve 4687 sayılı muvazaa raporunun geçersizliğinin tespiti talebiyle açılan davada, ... ile dava dışı Şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna dair tespitin Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği, davalı Belediyenin kayden işveren olduğu, Şişli Belediyesinin hizmet alımı adı altında Kentyol AŞ'den personel (işçi) temin ettiği, davacının dava dışı Şirket nezdinde geçen çalışmaları yönünden başlangıçtan itibaren davalı Belediyenin işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

3. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında asıl işveren alt işveren ilişkisi tanımlanmıştır. Muvazaa ise 6098 sayılı Kanun'da düzenlenmiş olup tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tâbidir. Diğer yandan 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin sekizinci fıkrasında bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilerek işverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir.

4. 5393 sayılı Kanun’un 67 nci maddesi ile Belediyelerin asıl işlerini sekizinci fıkradaki sınırlamalar olmaksızın alt işverenlere verebileceği düzenlenmiş olup bu hüküm uyarınca Belediyenin maddede yazılı asli işlerinin işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren iş olup olmadığına bakılmaksızın üçüncü kişilere gördürülmesi mümkün kılınarak 4857 sayılı Kanun’un 2 nci maddesine istisna getirilmiştir.

5. 11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun ile 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 4735 sayılı Kanun'un 8 nci maddesinde yapılan değişikliklerle personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmelerinin yapılabilmesine imkân tanındığı dikkate alındığında, düzenlemenin yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihinden sonra asıl işveren alt işveren ilişkisinin sırf işçi teminine dayalı olduğu gerekçesiyle geçersiz olduğunun kabulü mümkün değildir.

6. 5393 sayılı Kanun’un 70 nci maddesinde de “Belediye kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usûllere göre şirket kurabilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

7. Belirtilen düzenlemeler dikkate alındığında davalı Belediyenin görevi kapsamına giren işlerin hizmet alım sözleşmesi ile gördürülmesinin ve belediyelerce şirket kurulmasının yasal olarak mümkün olduğu; kurulan bu şirketlerden hizmet alımı kanuna aykırı olmadığı gibi bu hususun tek başına muvazaaya delil de teşkil etmediği sonuçlarına ulaşılmaktadır.

8. Somut olayda; ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 07.07.2014 tarih ve 4687 sayılı muvazaa raporu ve ekleri ile dosyamız içerisinde bulunmayan ancak Dairemiz incelemesinden geçen dosyalarda mevcut muvazaa raporunun ekindeki liste üzerinde yapılan incelemede; davacının muvazaalı olduğu kesinleşen 12.12.2012 imza tarihli ve 01.01.2013-30.06.2014 tarihleri arasındaki dönemde 80 adet şoför çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmesinin kapsamında çalışan işçiler arasında bulunmadığı, aksine muvazaalı olmadığı kabul edilen Atlas İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. ile Kentyol AŞ arasında yapılan 27.06.2012 tarihli "Şişli İlçesi Dahilindeki Cadde, Sokakların ve Pazar Yerlerinin Süpürülmesi, Yıkanması, Çöp Toplama ve Taşıma İşine İlişkin Hizmet Alım Sözleşmesi" kapsamında çalışan işçilerin arasında olduğu görülmüştür. Bu hâlde, davacının fark alacaklarına ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan sebeplerle yeterli inceleme yapılmadan kesinleşmiş muvazaa tespitine dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1905, Karar No: 2015/10517, Tarih: 03.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1905 E.  ,  2015/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte öngörülen tedbirin, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü tarafından suça sürüklenen çocuklara bildirilmesi için çıkarılan tebligata rağmen 10 günlük yasal süre içerisinde başvurmamaları üzerine 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince yükümlülüğe aykırı davranıldığından dolayı hükmün açıklanmasına karar verildiği, ancak suça sürüklenen çocuklar mahkemeye çağrılıp yükümlülüğe neden uymadıkları ve mazeretleri sorulmadığı görülmekle; öncelikle suça sürüklenen çocuklardan mazeretleri sorulup, belirlenen yükümlülüklere uymamalarının geçerli bir mazereti olup olmadığının değerlendirilmesinin zorunlu olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5972, Karar No: 2024/9437, Tarih: 03.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5972 E.  ,  2024/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2587 E., 2024/431 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/242 E., 2022/386 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 4/1-b kapsamda eczacı olarak çalıştığını, 4/1-a kapsamda ve 4/1-c kapsamda çalışan eczacıların bildirimleri fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilirken, 5510 sayılı Kanun'daki düzenleme gerekçe gösterilerek müvekkilinin bildirimlerinin fiili hizmet süresi kapsamında kabul edilmediğini, aksine işlemin iptali ile bildirimlerin fiili hizmet süresi zammı kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, fiili hizmet süresini düzenleyen 40 ıncı maddenin emredici olarak 4/1-a ve 4/1-c kapsamında çalışanların bildirimlerinin bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini düzenlediğini, buna göre yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10103, Karar No: 2010/9185, Tarih: 13.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10103 E.  ,  2010/9185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5130, Karar No: 2019/6468, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5130 E.  ,  2019/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/12/2014 tarih ve 2014/764-2014/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, davacının Slovenya’daki müşterisine 6.000 ton OXY kimyasalı sattığını, taşıma işi için davalıların donatan, taşıyıcı ve gemi işleteni olduğunu, eski adı SENA olan gemiyi 84.000 USD’e kiraladığını, geminin sözleşme uyarınca İsrail’in Haifa limanına vardığını, burada denizcilik idaresi tarafından yapılan kontrolde gemide eksiklikler tespit edildiğini, geminin bu eksikliklerin giderilmesinden sonra yükleme yapmadan limandan ayrıldığını, yükü taşımak için ÖZDEN S gemisinin 165.000 USD’ye kiralandığını, SENA gemisinin taşıma sözleşmesini ihlal etmesi nedeniyle 100 ton yükün kıyı tanklarına boşaltma sürecinde kullanılamaz hale geldiğini, ayrıca boru hattının temizlenmesi nedeniyle 4.574 USD tutarında demuraj ödemek durumunda kaldıklarını ileri sürerek toplam 134.189 USD zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Birleşen davada davacı vekili zarardan Selay Denizcilik Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 5.000 USD’nin bu davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Selay Denizcilik Ltd. Şti. ve Selay Uluslararası Taşıma Ltd. Şti. vekili, İsrail Haifa limanında yapılan kontrollerde haksız uygulamalara maruz kalındığını, kaptana limandan ayrılmadığı takdirde tutuklama ile karşı karşıya kalacağının söylendiğini, kontrol raporunda kaptanın imzasının bulunmadığını, davalıların kusurlarının bulunmadığını savunarak asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı S Tanker Uluslararası Deniz Taşımacılığı Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının zararının 81.000 USD olduğu, asıl davada davalı Selay Denizcilik San. Tic. Ltd. Şti. dışındaki davalıların husumet ehliyeti bulunmadığı, asıl davada müteselsilen tahsil talep edilmediği ve zarar da 81.000 USD olduğu için davalı Selay Denizcilik San.Tic. Ltd. Şti.’den 27.000 USD talep edilebileceği, birleşen davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 27.000 USD’nin davalı Selay Denizcilik San. Tic. Ltd. Şti.’nden tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 52,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4647, Karar No: 2015/13448, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4647 E.  ,  2015/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/61-2013/256

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22508, Karar No: 2015/14375, Tarih: 14.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22508 E.  ,  2015/14375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, anataşınmazdaki teras çatının oturtma kiremit çatıya çevrilmesi için gerekli 4.800 TL ile yağmur sularının sızması sonucu davacının bağımsız bölümünde oluşan 350 TL'lik zararın davalılardan arsa payları oranında tahsili istenilmiştir. Mahkemece davacının bağımsız bölümünde oluşan zarar yönünden davanın kabulüne, çatı yapım bedeli yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından çatı yapım bedeli yönünden temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, anataşınmazdaki teras çatının oturtma kiremit çatıya çevrilmesi için gerekli 4.800 TL ile yağmur sularının sızması sonucu davacının bağımsız bölümünde oluşan 350 TL'lik zararın davalılardan arsa payları oranında tahsili istenilmiş, mahkemece davacının bağımsız bölümünde oluşan zarar yönünden davanın kabulüne, çatı onarım bedeli bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/78 D.İş sayılı tespit dosyası ile düzenlenen rapora göre davacının zararının oturtma çatı yapılarak önlenebileceğinin belirtildiği, çatı yapım bedeli olarak 4.800 TL'nin tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davacı tespit edilen bu bedeli tüm kat maliklerinden arsa payı oranında tahsilini istemiş, mahkemece davacının projesinde bulunmayan çatı yapımını diğer kat maliklerinden isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davalının çatı yaptırmak üzere onarım bedeli istemesinin çatının su sızdırması nedeniyle zarar görmesinden kaynaklandığı, davacının amacının çatının su sızdırmasının önlenmesi olduğu, mahkemenin çatı yapılması bedelinin isteminin reddine karar verilmesi doğru ise de çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince mahkemece mahallinde keşif yapılarak çatının su sızdırmasının önlenmesi için çatıda projeye uygun olarak yapılması gerekli onarımın ve bedelinin bilirkişiye tespit ettirilerek raporda belirlenecek onarımın yapılması için yöneticiye yetki verilmesi, onarım bedelinin davacı da dahil olmak üzere tüm kat maliklerinden arsa payları oranında avans niteliğinde tahsili ile yöneticiye ödenmesi, onarım bedelinin daha fazla olması halinde bununda davacıda dahil tüm kat maliklerinden arsa payları oranında yönetici tarafından tahsili bunun için yöneticiye uygun bir süre verilmesi bu süre içinden yöneticinin onarımı gerçekleştirmemesi halinde davacıya yetki verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/40, Karar No: 2019/7843, Tarih: 19.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/40 E.  ,  2019/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.07.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalı şirket aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 21.06.2017 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.11.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tapuda ...,... ada 2 parselde kayıtlı 6. Kat, 23 numaralı mesken niteliğindeki bağımsız bölümün İzmir 25. Noterliğinin 04/10/2012 tarih, ... yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile, davalı müteahhit şirketi temsile yetkili müdürü ... 'ın arsa sahiplerine vekaleten 156.180 TL bedelle sattığını, satış bedelinin de nakden ödendiğini, satış vaadi sözleşmesi imzadan hemen sonra 09/10/2012 tarih ... yevmiye ile tapu siciline müvekkili tarafından şerh ettirildiğini gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi konu, ... ada, ... parsele kayıtlı 6. kat, 23 No'lu bağımsız bölüm mesken niteliğinde olan taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tapu kaydının davacı müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu gayrimenkulün ...,... ’de bulunması sebebiyle Karşıyaka Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yüklenicinin edimini tam ve eksiksiz yerine getirmediğini, davacı ile davalı şirket arasında adi ortaklık ilişkisinin bulunduğunu, davayı açmakta haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/312 Esas, 2014/519 Karar sayılı ilamında mahkemenin görevsizliğine, İzmir Tüketici Mahkemesinin görevli ve yetkili olduğuna karar verilmiştir.