muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23560, Karar No: 2016/815, Tarih: 26.01.2016

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir.

Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Somut olayda ;davalı ve eşinin 30.04.1997 tarihinde boşandıkları ve 07.10.2011 tarihinde yeniden evlendikleri; 06.12.2013 tarihli ve 2013/180 sayılı sosyal güvenlik denetmeninin hazırlamış olduğu rapora göre davalının komşusu Z..... ve aynı zamanda yine komşusu olduğu anlaşılan mahalle muhtarının davalı ve boşandığı eşinin yetim aylığı almak kastıyla boşandıklarına ancak birlikte yaşadıklarına yönelik imzalı beyanları ile davalı ve eşinin 2006-2008-2010 yıllarını kapsayan abonelik adreslerinin aynı yer olduğunu gösteren Vodafon kayıtları karşısında, mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dosya arasında bulunan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görülmemektedir .

Mahkemece yapılacak iş; Kurum tarafından tanzim olunan denetim raporunun aksi ispat oluncaya değin geçerli belgelerden olduğu gözetilmek suretiyle, öncelikle nüfus kaydında görülen davalının boşanma ilamı ilgili mahkemeden celp edilip ilamda yazılı tarafların adresleri ile boşanmanın niteliği incelenmeli; davalı ve eşinin Adres Bilgileri Raporunda kayıtlı oldukları adresler yönünden dava konusu dönemi kapsayacak şekilde geniş kapsamlı, titizlikle ve gerekirse bilgi edinilen şahısların isim ya da sıfatları da tutanağa eklenmek suretiyle Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı; 2008 yılından itibaren görev yapan mahalle/köy muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı; yine davalının eşinin de ilgili seçim kurulundan 2008 yılından buyana icra edilen seçimlere ilişkin ayrıntılı seçmen bilgi kayıtları dosya arasına alınarak davalının seçmen bilgi kayıtları ile karşılaştırılmalı; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davalı ve eşinin 07.10.2011 tarihinde yeniden evlendikleri de gözetilerek ,“boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7007, Karar No: 2022/18329, Tarih: 07.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7007 E.  ,  2022/18329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/09/2021 tarihli ve 2021/11594 soruşturma, 2021/11317 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/02/2022 tarihli ve 2021/4473 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/06/2022 gün ve 8223-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2022 gün ve 2022-85908 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, müştekinin 04/08/2021 tarihli dilekçesi ile olay tarihinde kendisine ait ... plakalı aracının ikameti önüne park halinde bulunduğu, aracının yanından ayrıldığı, bir süre sonra aracının yanına döndüğünde aracın arka camının tamamen kırık olduğunu fark ettiğinden bahisle, aracına zarar veren kişilerden şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, müşteki, şüpheli ve bilgi sahibi olarak şüphelinin eşinin ifadesine başvurulduğu, müştekinin aracının içerisinde şüphelinin eşinin beyanı ile doğrulandığı üzere şüphelinin evinde bulunan tabak parçalarının bulunduğu, şüphelinin alınan ifadesinde, olayın meydana geldiği apartmanın önüne kedilerin beslenmesi amacıyla tabakla yemek koyduklarını, müştekinin aracının içerisinden çıkan tabak parçalarının kedilerin önüne koydukları tabak ile aynı olduğunu, ancak kendisinin tabak fırlatmadığını, başka şahıslar tarafından apartmanın önünde bulunan tabakların alınarak müştekinin aracına zarar verilmiş olabileceğini beyan etmesi üzerine, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca "müştekinin aracına şüpheli tarafından zarar verildiğine ilişkin iddianame tanzimine yetecek düzeyde delil bulunmadığı gibi, şüphelinin de atılı suçlamayı kabul etmediği, müştekinin aracına zarar verenin şüpheli olduğunun kabulü halinde dahi müşteki ile şüpheli arasında herhangi bir husumet bulunmadığı da gözetilerek şüphelinin kasten araca zarar verdiğine ilişkin de bir delil bulunmadığı, şüphelinin taksirle hareket ettiğinin kabulü halinde de mala zarar verme suçunun taksirli halinin kanunda düzenlenmemiş olması sebebiyle suçun unsurlarının oluşmadığı, müştekinin Hukuk Mahkemelerine yahut İcra Müdürlüğüne başvuruda bulunarak zararının tazmini yoluna gidebileceği" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, öncelikle olayın meydana geldiği apartmanda bulunan ve mala zarar verme olayıyla ilgili bilgi, görgü sahibi olan komşuların tespit edilerek, beyanlarına başvurulması gerektiği, apartman ve araç çevresinde bulanan evlere veya işyerlerine ait kameraların tespit edilerek, mevcut olan kamera kayıtlarının incelenmesi gerektiği, ayrıca kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda taraflar arasında husumet bulunmadığı hususuna yer verildiği ancak şüpheli ile müştekinin beyanlarında husumet konusunda bir açıklamanın yer almadığı cihetle, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunup bulunmadığı, taraflar arasında benzer şekilde yaşanmış olay bulunup bulunmadığının tespitinin yapılması gerektiği, bu hususlarda bir araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Buna karşın Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz ve yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görürse bu hususu açıkça belirtmek suretiyle CMK’nın 173/3. maddesi uyarınca soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir, Cumhuriyet başsavcılığı belirtilen eksikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza Hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza Hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

İnceleme konusu dosyada, müşteki Gökhan Karaköse’nin 04/08/2021 tarihli dilekçesi ile olay tarihinde kendisine ait ... plakalı aracını saat 21.35’te bir bina önüne park ederek aracının yanından ayrıldığını, sonrasında aynı gece saat 23.00 sıralarında aracının yanına döndüğünde, aracın arka camının tamamen kırık olduğunu fark ettiğinden bahisle, aracına zarar veren kişilerden şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca “...müştekinin aracına şüpheli tarafından zarar verildiğine ilişkin iddianame tanzimine yetecek düzeyde delil bulunmadığı gibi, şüphelinin de atılı suçlamayı kabul etmediği, müştekinin aracına zarar verenin şüpheli olduğunun kabulü halinde dahi müşteki ile şüpheli arasında herhangi bir husumet bulunmadığı da gözetilerek şüphelinin kasten araca zarar verdiğine ilişkin de bir delil bulunmadığı, şüphelinin taksirle hareket ettiğinin kabulü halinde de mala zarar verme suçunun taksirli halinin kanunda düzenlenmemiş olması sebebiyle suçun unsurlarının oluşmadığı, müştekinin Hukuk Mahkemelerine yahut İcra Müdürlüğüne başvuruda bulunarak zararının tazmini yoluna gidebileceği...” şeklindeki gerekçeyle şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığında dair karar verilmiş ise de; bahse konu aracın şüphelinin ikamet ettiği Müge Apt. otopark duvarının yanında park halindeyken eylemin gerçekleştiği, dosya içerisinde bulunan adli kolluk Cumhuriyet savcısı görüşme tutanağı içeriğinde, olay yeri ekibince araç üzerinden elde edilen yemek tabağının aracın park halinde bulunduğu yerin yanındaki binada araştırıldığı ve... adresindeki ...’a yemek tabağının fotoğrafı gösterildiğinde, ...’ın tabağın kendilerine ait olduğunu söyleyerek, eşi ...’ın alkollü olduğunu, sinirle yapmış olabileceğini ve evden çıkıp gittiğini, kendisine ulaşamadığını beyan ettiğinin belirtildiği, olay yeri krokisinde de aracın park halinde olduğu yerin yanındaki binanın balkonundan bir cisim atılmış gibi balkon ile araç arasında bir mesafe ölçümü yapıldığı; soruşturma kapsamında müşteki, şüpheli ve bilgi sahibi olarak şüphelinin eşi ...’ın ifadelerine başvurulduğu, ...’ın 11/08/2021 tarihli kolluk ifadesinde, eşinin olay gecesi saat 22.00 sıralarında eve geldiğinde alkollü olduğunu, balkonda bir telefon görüşmesi yaptığını, ancak sinirli olmadığını, sarhoş da olmadığını, eşinin aşağı tabak attığını görmediğini beyan ettiği, müştekinin aracının içerisinde şüphelinin eşinin beyanı ile doğrulandığı üzere şüphelinin evinde bulunan tabak parçalarının bulunduğu; şüphelinin ise 11/08/2021 tarihli kolluk ifadesinde, olay gecesi 22

...’ın ifadelerine başvurulduğu, ...’ın 11/08/2021 tarihli kolluk ifadesinde, eşinin olay gecesi saat 22.00 sıralarında eve geldiğinde alkollü olduğunu, balkonda bir telefon görüşmesi yaptığını, ancak sinirli olmadığını, sarhoş da olmadığını, eşinin aşağı tabak attığını görmediğini beyan ettiği, müştekinin aracının içerisinde şüphelinin eşinin beyanı ile doğrulandığı üzere şüphelinin evinde bulunan tabak parçalarının bulunduğu; şüphelinin ise 11/08/2021 tarihli kolluk ifadesinde, olay gecesi 22.00 sıralarında eve geldiğini, yirmi dakika kadar evde kaldıktan sonra evden ayrıldığını, olayın meydana geldiği apartmanın önüne kedilerin beslenmesi amacıyla tabakla yemek koyduklarını, müştekinin aracının içerisinden çıkan tabak parçalarının kedilerin önüne koydukları tabak ile aynı olduğunu, ancak kendisinin tabak fırlatmadığını, başka şahıslar tarafından apartmanın önünde bulunan tabakların alınarak müştekinin aracına zarar verilmiş olabileceğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; olay gecesi şüphelinin eşiyle görüşen ve adli kolluk Cumhuriyet savcısı görüşme tutanağını düzenleyen kolluk görevlilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması, tanık ...’ın adli kolluk Cumhuriyet savcısı görüşme tutanağı içeriğinde beyan ettiği iddia edilen hususlar ile ilgili olarak bir kez daha ifadesinin alınması, olayın meydana geldiği apartmanda bulunan ve mala zarar verme olayıyla ilgili bilgi, görgü sahibi olan komşuların tespit edilerek beyanlarına başvurulması, apartman ve araç çevresinde bulanan evlere veya iş yerlerine ait kameraların tespit edilerek mevcut olan kamera kayıtlarının incelenmesi, ayrıca kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda taraflar arasında husumet bulunmadığı hususuna yer verilmişse de, şüpheli ile müştekinin beyanlarında husumet konusunda bir açıklama yer almadığından, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunup bulunmadığının, taraflar arasında benzer şekilde yaşanmış olay bulunup bulunmadığının tespitinin yapılması ve tüm bu hususlarda araştırma yapılıp belirtilen eksik soruşturma işlemlerinin tamamlanmasından sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmediğinden itirazın bu yönlerden kabulüyle soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ALANYA) 2. Sulh Ceza Hakimliğince kesin olarak verilen 03/02/2022 tarihli ve 2021/4473 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 07/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/988, Karar No: 2021/7258, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/988 E.  ,  2021/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekçesine göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Davacı idare harçtan muaf olduğu ve mahkemece bu yönde karar verildiği halde, davalı tarafından ilk karara karşı yapılan temyiz başvurusu için yatırılan harcın davacı idareden alınarak davalıya iadesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- 2-A ve 3 numaralı bentlerinde yazılı (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b- 10 uncu bendin hükümden çıkartılarak yerine (Davalı tarafından yapılan 14,23-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1063, Karar No: 2022/9537, Tarih: 21.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2020/1063 E.  ,  2022/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava meslek hastalığı nedeniyle rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, dair karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5510 sayılı Yasanın 14. maddesine göre; meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir. Dolayısıyla, maddede tarifini bulan meslek hastalığı kavramı ile iş kazası kavramı birbirinden farklılık arzeder. Meslek hastalığı, farklı olarak bütünüyle mesleksel niteliklidir ve belirgin olarak bir meslek mensubu olmanın sonucudur.

Eldeki davada, meslek hastalığına dayalı rücuan tazminat davalarında teselsül hükümlerine dayanılamayacağı gözetilip, her işverenin, sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmaksızın, aynı nitelikte başka işyerlerinde çalışma nedeniyle, davalının rücu alacağından sorumluluğunun teselsüle dayalı olarak belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinmesi ile yerine;

“1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 19.494,07 TL kurum zararının gelir bağlama onay tarihi olan 10.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine,

2-Alınması gereken 1.331,62 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

3-Davacı lehine AAÜT gereğince kabul edilen miktara göre hesaplanan 2.725,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kısmen kabul nedeniyle davalı lehine AAÜT gereğince reddedilen miktara göre hesaplanan 2.725,00TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,

4-Davacı tarafça yapılan 4.686,05 TL bilirkişi ücreti, 163,50 TL tebligat masrafı, 751,20 TL posta masrafı olmak üzere toplam 5.600,75 TL yargılama giderinin davanın %54 kabul oranı dikkate alınarak hesaplanan 3.074,51 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, artan gider avansının karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafça yapılan 4.686,05 TL bilirkişi ücreti, 163,50 TL tebligat masrafı, 751,20 TL posta masrafı olmak üzere toplam 5.600,75 TL yargılama giderinin davanın %54 kabul oranı dikkate alınarak hesaplanan 3.074,51 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, artan gider avansının karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine,

5-Davalı tarafça yapılan 48,50TL tebligat masrafı, 73,05TL posta masrafı olmak üzere toplam 121,55TL yargılama giderinden davanın %46 ret oranı dikkate alınarak hesaplanan 33,60 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, bakiye giderin davalı üzerinde bırakılmasına,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından kullanılmayarak artan kısmın talep halinde ilgililere iadesine,” hükmünün yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.