muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2751, Karar No: 2019/19374, Tarih: 07.11.2019

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

G) Gerekçe:

1- Davacı silahsız özel güvenlik görevlisi olup, T.C. ...'na bağlı Alanya Gençlik İlçe Spor Müdürlüğü işyerinde alt işveren ... Güvenlik Hizmetleri A.Ş.’nin işçisi olarak çalışmaktadır. Davalı Bakanlık tarafından diğer davalıya gönderilen 18.11.2016 tarihli yazıda, davacı hakkında İdareye şikâyet mesajı geldiği, söz konusu şikâyet ve eklerinin ilgili birimlerce incelendiği, davacının üniformalı profil fotoğrafıyla silahsız olarak görev yapmasına rağmen silahlı olarak görev yaptığını beyan ettiği, 3. kişileri tehdit ederek ağır derecede sinkaflı, ayrıştırıcı, ayrımcı söylemlerde bulunduğu ve hakaret ettiği belirtilerek, davacı hakkındaki şikayet dilekçesi dosyaya sunulmuştur.

Davalılar tarafından dosyaya sunulan davacının yazışmaları incelendiğinde, silahlı güvenlik çalışanı olarak Alanya Gençlik İlçe Spor Müdürlüğü’nde çalıştığını bildirdiği ve yazışmalarda 3. kişileri tehdit ederek ağır derecede sinkaflı küfürlerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, Bakanlığın haklı fesih sebebi olduğunu ileri sürdüğü olayla ilgili davacının iş sözleşmesinin feshine ilişkin iradesini ortaya koyan delil bulunmadığı, Bakanlığın "gereği" talimatının işyeri değişikliği olarak gerçekleştirilmeye çalışıldığı belirtilmiş ise de Bakanlığın diğer davalı Şirkete gönderdiği 18.11.2016 tarihli yazıda “Kurum ve Kurumumuza bağlı görev noktalarında hizmet anlayışımız sebebi ile görev yapmaya uygun olmadığından dolayı özel güvenlik görevlisi hakkında gereğinin yapılması hususunda” şeklinde açıklamada bulunularak davacı işçinin Kurumda görev yapmaya uygun olmadığı açık şekilde belirtilmiştir.

Kaldı ki davalı Şirket davacıya gönderdiği görev yeri değişikliğine dair 05.12.2016 tarihli yazıda, “ Asıl işveren konumundaki Antalya Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün 18.11.2016 tarihli 78039217/12715 sayılı yazısında hakkınızdaki şikayet gerekçesi ile Antalya Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünü ile ilişiğinizin kesilmesi istenmiştir. Bu nedenle İşverenliğimiz İş Hukukunun en temel ilkesi olan “feshin son çare olması” ilkesi gereği iş akdinin feshinden önce farklı çözüm yolları düşünülerek, tarafınıza daha iyi şartlarda görev yeri değişikliği yapılması öngörülmüştür. 08.12.2016 tarihi itibarı ile aşağıda belirtilen yeni görev yerinizde başlamanızı bilgilerinize rica ederiz.” belirtilerek, davalı Bakanlığın davacı ile çalışmak istemediğini bildirmiştir.

Davacının dava dilekçesinde belirttiği mernis adresine davalı Şirket tarafından görev yeri değişikliğine ilişkin yazı gönderilmiş, ancak tebliğ edilememiştir.

Bu arada davacının şirket merkezine gelmesi için telefon ile arandığı davacının “ben gelmiyorum siz gelin” diyerek bu yöndeki çağrıyada uymadığı dosya içeriği ile sabit olmuştur.

Davacının dava dilekçesinde belirttiği mernis adresine davalı Şirket tarafından görev yeri değişikliğine ilişkin yazı gönderilmiş, ancak tebliğ edilememiştir.

Bu arada davacının şirket merkezine gelmesi için telefon ile arandığı davacının “ben gelmiyorum siz gelin” diyerek bu yöndeki çağrıyada uymadığı dosya içeriği ile sabit olmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı hakkındaki şikayet üzerine asıl işverenin alt işverenden gereğini talep ettiği, alt işverenin yeni bir görevlendirme yaptığı ve bu değişikliğin geçerli nedene dayandığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren değişikliğin tebliği için gerekli adımları atmış, davacının şirket merkezine çağrılması yönündeki çabalarda sonuçsuz kalmıştır.

Sonuç olarak, davacı işçinin olay sonrasında davalılara ait işyerinde çalışmadığı, görevlendirildiği yerde de işe başlamadığı ve iş kadini eylemli olarak kendisinin sona erdirdiği anlaşılmıştır. Bu durumda iş sözleşmesi işveren feshi ile sona ermediğinden, davacının feshin geçersizliğinin tespiti ile eski işine iadesi noktasında dava açma hakkı bulunmamaktadır.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi messenger yazışmasının özel nitelikte olduğu belirtilmiş ise de yazışmanın diğer tarafı olan ve yurt dışında yaşayan kişi tarafından yazışmaların hakaret ve tehdit içeren bölümleri asıl işveren olan Bakanlığa gönderilmek suretiyle şikayette bulunulmuş olup, bu şekilde davalı işverenler bakımından aleni hale gelmiştir. Öte yandan davacı işçinin silahsız güvenlik görevlisi olarak çalıştığı halde, üniformalı güvenlik görevlisi profilini kullanmak suretiyle ve yine silahının olduğunu belirterek hakaret ve tehditlerde bulunması ve bunun alt işverenin asıl işvereni olan Bakanlığa ait işyerinde çalışırken yapması kabul edilebilir bir durum değildir.

4857 sayılı İş Yasa'sının 20/3 ve 6100 sayılı HMK.’un 373. maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçeler ile;

1- İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2- Davanın REDDİNE,

3- Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 44,40 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 29,20 TL.nin mahsubu ile kalan 15,20 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Davalı ... Hiz. A.Ş. tarafından yapılan 16,00 TL ile davalı Bakanlık tarafından yapılan 225,30 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5- Davalılar vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6- Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

7- Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

5- Davalılar vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6- Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

7- Yatırdığı temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20994, Karar No: 2014/3082, Tarih: 18.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20994 E.  ,  2014/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayındır Asiye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kadının nafaka davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatların miktarı ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocukların velayetleri davalı-karşı davacı anneye verilmiş, baba ile çocuklar arasında yarı yıl tatilinin 2. günü başlayıp, tatil bitimine 2 gün kalaya kadar da kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Yarı yıl tatili iki hafta olup en azından tatilin bir haftası çocuklarla annenin bir arada kalmaları küçüklerin bedeni ve fikri gelişmesi için yararlı olacaktır. Mahkemece yarı yıl tatilinin neredeyse tamamı yönünden küçüklerle baba arasında kişisel ilişki kurulması doğru değil ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın 7. bendindeki "yine okul yarı yıl tatilinin başladığı 2. gün sabahı saat 10.00'dan bitime iki gün kala akşam saat 17.00'a kadar" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "yine okul yarı yıl tatilinin 1. günü sabah saat 10.00'dan 7. günü akşamı saat 17.00'a kadar" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Ziya'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/1958, Karar No: 2009/1963, Tarih: 30.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1958 E.  ,  2009/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 30.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17505, Karar No: 2018/5656, Tarih: 25.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17505 E.  ,  2018/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminat ve nafakalar ile ortak çocuk Yağmur İdil ile kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2013/17605, Karar No: 2014/598, Tarih: 06.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17605 E.  ,  2014/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/222-2013/119

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili hakkında icra takipleri yapması üzerine müvekkilinin tüm borcunu davalı şirket yetkilisi N.. G..'a elden ödediğini ve karşılığında makbuz aldığını, müvekkilinin hiçbir borcu kalmadığı halde davalı şirketin icra takiplerine devam ettiğini belirterek müvekkilinin davaya konu edilen icra takibi nedeniyle davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirkete böyle bir ödeme yapılmadığını, bahse konu makbuzun davacının eline nasıl geçtiğini bilmediklerini, makbuzdaki yazı ve imzaların müvekkil şirket yetkilisi N.. G..'a ait olmadığını, makbuzda icra dosyalarının dairelerinin bile yanlış yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı tarafça sunulan makbuzdaki imzanın davalı şirket yetkilisi N.. G..'a ait olmadığının tespit edildiği, kaldı ki makbuzun düzenlendiği tarihte N.. G..'un henüz şirket yetkilisi olmadığı, ayrıca her ne kadar davacı vekili rapora itirazında makbuzdaki imzanın N.. G..'a ait olduğunu iddia etmediklerini, kendileri tarafından sunulan sevk irsaliyesindeki imza ile makbuzdaki imzanın aynı olduğunu, bu imzaların karşılaştırılması gerektiğini iddia etmiş ise de bu beyanın iddianın genişletilmesi mahiyetinde olduğu ve davalı tarafça muvafakat edilmediği, ayrıca tüm borcun tasfiyesine yönelik bir ibraname düzenlenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan davalı vekilinin 28/03/2012 havale tarihli dilekçesinde, imza incelemesi için sunulan 27/05/2010 tarihli sevk irsaliyesindeki imzanın davalı şirket muhasebecisi M. K.'a ait olduğunu, davaya konu makbuzda da M.K.ın imzasının taklit edildiğini belirttiği, bu beyan karşısında davacı tarafça ödeme belgesi olarak sunulan makbuzdaki kaşe üzerindeki imzanın davalı vekilinin dilekçesinde belirttiği davalı şirket muhasebecisine ait olup olmadığı hususu üzerinde durulup, bu çalışanın imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8636, Karar No: 2015/6627, Tarih: 04.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8636 E.  ,  2015/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/113110

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2010

NUMARASI : 2009/1126 (E) ve 2010/814 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sahte fatura düzenlemek suçunda; suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında;

Öncelikle 2006 takvim yılına ait düzenlendiği iddia edilen suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, ardından sanığın savunmasında, kendisinden tehdit yoluyla alınan vekaletname ile şirketin kurulduğunu ve şirketle bir ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; temin edilebilen faturalar üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde ''sahte fatura düzenlemek'' suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

2-Kabule göre ise;

a- 2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle; eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkasız olan ve hakkındaki cezası ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi açısından CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, "defter ve belgeleri gizlemek" suçu yönünden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin ''ertelemenin yeterli olduğu ve zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

b- Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan hükmedilen uzun süreli hapis cezasının ertelenmesi karşısında, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (e) bendinin uygulanmasının takdire bağlı olduğu, (c) bendi yönünden ise sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından fıkra hükmünün uygulanamayacağı ve (a),(b),(d) bentlerinin uygulanmasının zorunlu olduğu gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükümlerin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10916, Karar No: 2015/2424, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10916 E.  ,  2015/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11919, Karar No: 2017/132, Tarih: 17.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/11919 E.  ,  2017/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... sınırları içerisinde kalan bekçili-bariyerli hemzemin geçitte 2004-2008 tarihleri arasında mevzuat gereğince davalının sorumluluğunda olan bekçilik hizmeti verdiklerini, vekaletsiz işgörme hükümleri gereğince yapılan masrafları davalının kendilerine ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 146.185,72TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin Adli yargı şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalının 3533 sayılı Yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur.

Davacı ... ise, 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, ve 233 sayılı kanun hükmünde kararnamenin 2. maddesinin 3. bendi ile

kararnamenin ekindeki listeye göre, ..., Ulaştırma Bakanlığı'na bağlı bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde de, Kamu İktisadi Teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tâbi ancak genel muhasebe kanunu ile devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tabi değildir. Ana statüsünün 3. maddesinin 2. ve 3. bentlerinde, kuruluşun kanun hükmünde kararnamenin ana statü hükümleri saklı kalmak üzere, özel hukuk hükümlerine tâbi olduğu, genel muhasebe kanunu, devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tâbi olmadığı belirtilmiştir. 5018 sayılı kanuna ekli genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerini gösteren (1) sayılı cetvelde de .... Genel Müdürlüğü gösterilmemiştir. O halde davacı ... özel hukuk hükümlerine tabi olduğuna göre, uyuşmazlığın çözümünde idari yargı görevli değildir. Davaya bakmak, genel mahkemelerin görevi içinde kalır. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, taraflar arasındaki ihtilafın kamu tüzel kişilerinin kamu güçlerinin kullanılmasından kaynaklandığı, bu nedenle adli yargının görevli olmadığı, gerekçesiyle dava dilekçesinin adli yargı şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31472, Karar No: 2014/32006, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31472 E.  ,  2014/32006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/499-2014/672

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.