muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/475, Karar No: 2009/2174, Tarih: 19.02.2009

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Eldeki davanın açılmasına neden olan Tekirdağ Kadastro Müdürlüğünün 9.3.2006 tarihli yazısında davacının kadastro müdürlüğüne 29.8.2008 tarihinde başvurduğu, kadastro müdürlüğünü yaptığı incelemede davacının maliki olduğu 1812 sayılı parselin krokide A harfi ile gösterilen 525.84.m2 yüzölçümlü bölümüne ait çapın ikinci kadastro sonucu oluşturulduğunun saptandığı bu bölümle ilgili işlem yapılmasının gerektiğinin davacıya bildirilmesi üzerine davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Nitekim mahkemece de yaptırılan bilirkişi incelemesinde krokide A harfi ile gösterilen aynı zamanda 1812 sayılı parselin çap kaydı içerisinde kaldığı anlaşılan taşınmaz bölümünün ikinci kadastro ile tesis edildiği belirlenmiştir. Tapu memurunun davacının başvurusu üzerine yaptığı inceleme sonucu bu bölüme ait ayni hakkı sona erdiren işleminde yasaya aykırılık yoktur. Bu yüzden 9.3.2006 tarihli kadastro müdürlüğünün işlem ihbar yazısının iptalini gerektirir yasal bir neden bulunmamaktadır.

Bunun dışında HUMK.nun 72. ve 74.maddeleri hükmünce hakim iki taraftan birinin talebi olmadan re’sen bir davayı tetkik ve halledemez ve her iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlıdır. Dava kadastro müdürlüğünün 9.3.2006 tarihli yazısı üzerine açıldığından ve bu yazının konusu bilirkişi krokisinde A harfli mükerrer kadastro ile oluşan taşınmaz bölümü olduğundan dava olmadığı halde krokide B harfi ile gösterilen 252.88 m2. yerin davacıya ait 1812parsele ilavesi suretiyle tesciline de olanak bulunmamaktadır. Mahkemenin yapılan bu saptamayı biryana bırakarak krokide B harfi ile gösterilen yerin davacı taşınmazına ilave ederek onun adına tescili doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

2- Yukarıdaki bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, 19.2.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2420, Karar No: 2013/10517, Tarih: 16.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2420 E.  ,  2013/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, "sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez." Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalılar nezdinde 01.03.1979-01.09.1993 tarihleri arasında devamlı çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, davacının 1.1.1981 ile 31.8.1993 tarihleri arasında sürekli çalıştığı kabul edilmiş ise de bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bozma ilamında işaret edildiği üzere, Mahkemece, tespitine karar verilen davacının çalışmalarının mevsimlik çalışma olup olmadığı üzerinde yeterince durulmamıştır.Bozma sonrası dinlenen tanıkların tüm dönemi kapsayacak veya birbirini tamamlayacak şekilde bordro çalışanı olmadıkları; dinlenen ...'ın çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, diğer tanığın ise muhasebeci olup davacının çalışmasına ilişkin bilgi ve görgüsünün bulunmadığı, tanık ...'ın ise 1981 yılında 120 günlük çalışması haricinde çalışmasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Davaya konu somut olayda işyerindeki çalışmaların sürekli mi yoksa mevsimlik mi gerçekleştiği üretime yönelik olarak çalışmaya ara verilen dönemde çalışmaları Kuruma bildirilenlerin ne tür işlerde çalıştığı araştırılmalı, davacıya ait işveren nezdindeki belgeler getirtilip, imzasının davacıya ait olduğu saptanananlar yönünden aksine eşdeğer belge bulunmaması halinde imzalı belgelere itibar edilmeli, imzasının davacıya ait olmadığı anlaşılanlar ve hiçbir belgenin bulunmadığı anlaşılanlar yönünden SSK'ya verilen dönem bordrolarındaki diğer çalışanlar ile komşu işyerlerinin kayıtlara geçmiş sahip ve çalışanları tespit edilip, dinlenerek, davalı tanıkları ile davacı tanık beyanları arasındaki davacının çalışmasının mevsimlik olup olmadığına ve çalıştığı süreye ilişkin çelişkiler giderilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması isabetsizdir.

Öte yandan, mahkemenin kabulüne göre ise; davalı ... yanında geçen ve Kuruma bildirilmeyen süre 3240 gün olduğu halde 3420 günlük sürenin bildirilmediğine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6010, Karar No: 2021/13360, Tarih: 17.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6010 E.  ,  2021/13360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Hakkari İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada 5 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile tapu kaydında bulunan ipoteğin bedele yansıtılması ve harç yönünden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6486, Karar No: 2010/12598, Tarih: 07.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6486 E.  ,  2010/12598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... olarak görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/03/2009 tarih ve 2008/678-2009/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucu şirketin 2006 yılı defter ve belgelerinin çalındığını ileri sürerek, TTK’nın 68. maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacıya ait işyerinde hırsızlık meydana geldiği, ancak ekonomik bir değeri olmayan defterlerin hırsızlar tarafından çalınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nun 68/4 madde hükmüne dayalı zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Dairemiz’in yerleşik uygulamasına göre, TTK'nun 68. maddesine dayalı ... olarak açılan zayi nedeniyle iptal davaları sonuçları itibariyle sadece davacı tarafı değil, davada taraf olmayan kimseler bakımından da sonuç doğuran dava türlerinden olduğundan, mahkemece bu tür davalarda yapılacak incelemeler, sadece davacı tarafın iddia ve delilleri ile sınırlandırılmamalıdır.

Zayii belgesi verilmesi istenilen belgelerin, bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu belgelerden olup olmadığı tespit edilmelidir. TTK'nun 68. maddesinde yazılı afet kavramına davacıya kusur izafe edilemeyecek olan ve irade dışında meydana gelen olayların girebileceği gözetilmelidir. Zira, bu madde hükmüne göre, bir tacirin saklamakla mükellef olduğu defter ve kağıtlar; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet sebebiyle ve kanuni müddet içinde ziyaa uğrarsa, tacir, kendisine bir vesika verilmesini isteyebilir. Maddede yer alan “gibi” sözcüğü açıklanan hususların sınırlayıcı olmadığını göstermektedir. Tacirin belgelerini muhafazada gerekli dikkat ve özeni göstermesi, tasdike tabi defterlerin tasdik edilip edilmediğinin ilgili noterden, davacıya ait defterler hakkında soruşturma bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması ve iddia edilen olayın meydana geldiği yerin tacirin faaliyette bulunduğu yerlerden olup olmadığının araştırılması, ticaret sicil kayıtlarının celbedilmesi, sonuçta mahkemenin olayın şüpheden uzak bir şekilde meydana geldiğine kesin kanaat getirmesi gerekmektedir.

Mahkemece, yeterli araştırma yapılmadan, davacının defterlerin saklanması için gerekli özeni göstermediği, bir kamyon ile götürülecek kadar çok sayıda çalınan eşyalar içinde ekonomik bir değeri olmayan defter ve belgelerin hırsızlar tarafından çalınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, mahkemece, davanın ilke olarak, az önce yapılan açıklamalar çerçevesinde ele alınması, somut olayın özelliklerinin tartışılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9670, Karar No: 2022/2287, Tarih: 16.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9670 E.  ,  2022/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine davacı idare yönünden ise başvuru süresinde olmadığından süre yönünden reddine dair kararı ile birlikte Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/388 Esas, 2019/67 Karar sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce davalı vekili yönünden 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise başvuru süresinde olmadığından süre yönünden reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı kaldırıldıktan sonra, Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2018/388 Esas-2019/67 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ...İlçesi, ... Mahallesi, 138 parsel ve 1777 parsel (ifrazen 3816 parsel) sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Son karar ile hükmedilen kamulaştırma bedelinden, ilk karar ile hükmedilen bedelin mahsubu ile oluşan fark bedel 348.571,06-TL olduğu halde kararda maddi hata sonucu 384.571,06-TL olarak yazılması doğru olmadığı gibi,

2-Karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedel 348.571,06 TL’nin davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceği ve bu fark bedelin 30/12/2020 tarihinde davalı tarafa ödendiği gözetilerek, fark bedelin ödendiği tarih olan 30/12/2020 tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerekirken, son karar tarihi olan 01/02/2019 tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedel 348.571,06 TL’nin davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceği ve bu fark bedelin 30/12/2020 tarihinde davalı tarafa ödendiği gözetilerek, fark bedelin ödendiği tarih olan 30/12/2020 tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerekirken, son karar tarihi olan 01/02/2019 tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/388 E - 2019/67 K sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a- (1) ve (2-B) nolu bendindeki (384.571,06) rakamlarının çıkartılmasına, yerine ayrı ayrı (348.571,06) rakamlarının yazılmasına,

b- (2-B) nolu bendindeki (01/02/2019) tarihinin çıkartılmasına, yerine (30/12/2020) tarihinin yazılmasına,

c-Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 5 nolu bendinin hükümden tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5071, Karar No: 2013/1916, Tarih: 11.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5071 E.  ,  2013/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi tasarlayarak öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 37, 82/1-a-e, 31/1, 52, 53, 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddeleri uyarınca; sanık ...'e, 24 yıl hapis, 4.800 TL. adli para, 400 TL. adli para cezaları. Sanık ...'a, ağırlaştırılmış müebbet hapis, 1 yıl hapis 600 TL. adli para cezaları.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu husus mahkumiyetin yasal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanıklar ... ve ...'un, çocuk maktul ...'u tasarlayarak öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla sanık ...'nın öldürme suçlarının nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suç vasfının kasten öldürme olduğuna, sanığa verilen cezalarda yaş nedeniyle indirim yapılırken asgari sınırdan uzaklaşılması ve TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen, sanık ... müdafiilerinin eksik incelemeye ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a-Sanık ... hakkında maktul ...'u öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tasarlama halinin kabulü için, sanığın önceden koşula bağlı olmaksızın öldürme kararı vermesi, kararla eylem arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içinde verdiği kararda sebat ve ısrar ederek, maktulü öldürmesi gerekmekte olup, somut olayda sanık ...'nın ne zaman öldürme kararı verdiği kesin olarak saptanamadığından ve tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanığın eyleminin kasten çocuğu öldürme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki "82-1-a" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanıklar ... ve ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Sanık ... hakkında maktul ...'u öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ... ile arkadaş olan sanıklar ... ve ...'un aynı okulda öğrenci oldukları, olay günü saat 12.30'da öğleden önceki derslerin sona erdiği, farklı sınıflarda okuyan maktul ve sanıkların okulda öğle yemeği yedikleri, yemekten sonra maktul ... ve sanık ...'nın, silahla atış yapmak amacıyla okulun yaklaşık 500 metre batısında bulunan boş araziye doğru yürümeye başladıkları, samimi arkadaşı ...'nın maktul ile birlikte gittiğini gören ...'un peşlerinden gittiği, sanıklar ve maktulün silahla atış talimi yaptıkları, öğleden sonraki derslerin başlama saatinin yaklaşması üzerine birlikte okula doğru yürümeye başladıkları, sanık ... ve maktul ...'un önde yanyana yürüdükleri sırada arkadan gelen sanık ...'nın, kısa aralıklarla dört el ateş ederek maktulü öldürdüğü, sanık ...'nın müdafii huzurunda 03.06.2011 tarihli savunmasında suçu kendisinin işlediğini, ...'ın kendisinin ...'u öldüreceğinden haberinin olmadığını açıkça belirttiği olayda;

Maktul ... ile arasında herhangi bir husumet bulunmayan sanık ...'un, olay yerinde bulunmasına rağmen, sanık ... ile fikir birliği içerisinde olduğunu, suçun faili ya da yardım edeni olarak olaya katıldığını gösterir her türlü kuşkudan uzak, yeterli ve kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sanık ...'un TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 11/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/03/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'nın yokluğunda 14/03/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/2971, Karar No: 2013/17853, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/2971 E.  ,  2013/17853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait işyeri deposunun davalı tarafa “geniş kapsamlı yangın paket sigortası” ile sigortalı olduğunu yağan yağmur sularının dolduğu depoda bulunan emtianın zarar gördüğünü açıklayıp, 46.775,88 TL temerrüt tarihi olan 15.8.2011'den işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; zararın teminat dışı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiye usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.