muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7920, Karar No: 2016/8218, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7920 E.  ,  2016/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ....., 4604, 4625, 1607, 4609, 4611, 4615 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. .....ibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda, satış tarihinin 1991 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınarak 443 ada 115 parselin satışının somut emsal alınması uygun değildir.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası’nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

....

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası’nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

....

2942 sayılı Yasa’nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2005 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-El atılan taşınmazların ..... içinde oldukları tapu kayıtlarındaki şerhlerden anlaşıldığına göre bu kısıtlamanın kaçınılmaz olarak oluşturacağı değer kaybı oranının belirlenerek taşınmazın değerinde belirlenen oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazların kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında el koymadan arta kalan kısımlarında herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda her bir parselin artan kısımlarına % 20 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

4-Davaya konu taşınmazlarda malik olmayan davacılar yönünden ve davalı idare tarafından el konulmayan ancak davaya konu edilen taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Bilirkişi raporuyla davaya konu edilen 4615 parsel sayılı taşınmazın 161.12m²'sine, 4614 parsel sayılı taşınmazın 102.73 m²'sine, 4598 parsel sayılı taşınmazın 57.85 m²'sine el atıldığı tesbit edilerek belirtilen yüzölçümleri üzerinden tazminat bedeli hesaplanarak davacı tarafa ödenmesine karar verildiği halde el konulan alanların davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4728, Karar No: 2020/12282, Tarih: 17.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/4728 E.  ,  2020/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet, düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet, görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kamu davaları açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin zimmet suçunun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlık ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün ilgili Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1062, Karar No: 2014/5112, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1062 E.  ,  2014/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/7969, Karar No: 2022/1443, Tarih: 02.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7969 E.  ,  2022/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davacılar vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 12/12/2019 tarih ve 2019/İHK-19178 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacılar vekili, desteği olan çocukları ... ’in 14/12/2018 tarihinde davalı tarafından ... ile sigortalanan biçerdöverin tarlada gerçekleştirmiş olduğu tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... yönünden 5.000,00 TL, davacı ... yönünden 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, kazanın tarlada meydana geldiğini, tarlanın karayolu ya da karayolu sayılan yerlerden olmadığı olayda 2918 sayılı Kanun’un uygulanamayacağı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş; karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiş; İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 2. maddesinde bu kanunun, karayollarında uygulanacağı belirtildikten sonra, bu kural genişletilerek aynı maddenin (a) ve (b) fıkralarındaki durumlarda da kanunun uygulanabileceği öngörülmüş; karayolu tanımına girmediği halde genel trafiğin kullanımına açık olan yerler "karayolu gibi" kabul edilmiştir. Bu bağlamda, karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park, bahçe, park yeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler ile, erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların, kararyolu araçlarına ayrılan kısımlarında da, bu kanun hükümlerinin uygulanacağı; bu haliyle, toplu trafiğin bulunduğu yerler ile karayoluyla bağlantısı olan yerlerin de bu kapsama alındığı belirtilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler gereği ve Dairemiz uygulamasına göre karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan karayolunda taşıt trafiğine kamu yönetimince izin verilip verilmemesi önemli olmayıp fiilen bu amaçla kullanılması yeterlidir. Yine karayolu zemininin asfalt, beton, taş veya toprak olması arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır. Bu açıdan köy, orman, dağ, tarla ve yayla yolları da karayoludur.

Somut olayda; davalı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı olan biçerdöven ile tarla içinde gerçekleşen tek taraflı kazada destek vefat etmiştir.

Somut olayda; davalı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı olan biçerdöven ile tarla içinde gerçekleşen tek taraflı kazada destek vefat etmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu’nun uygulanması için kazanın mutlaka karayolunda meydana gelmesi gerekmeyip karayolu ile bağlantısı olan, karayolu sayılan bir alanda meydana gelmesi halinde de karayolunda meydana gelmiş gibi kabul edilmektedir. (HGK'nın 28.09.2011 tarihli 2011/17-499 Esas 2011/557 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir.)

2918 sayılı KTK'nun 2. maddesi gereğince karayolu bağlantısı olan yerlerde, kazanın meydana geldiği yer karayolu sayılan yerlerdendir. Bu nedenle meydana gelen zarar teminat kapsamındadır. Bu durumda itiraz Hakem Heyetince, zararın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 02/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11979, Karar No: 2013/2657, Tarih: 18.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/11979 E.  ,  2013/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıların, murislerinin iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, olayda sigortalının % 100 oranında kusuru bulunduğu kabul edilerek istemin reddine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacılar murisinin davalıya ait iş yerinde kimyager olarak çalışmakta iken 24.03.2008 tarihinde geçerdiği iş kazası neticesi öldüğü, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilip davacılara gelir bağlandığı dosyadaki mevcut kusur raporunda davacıların murisinin % 100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Hükme dayanak alınan kusur raporlarında olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşullar gözönünde tutularak iş yerinin niteliğine ve işçinin çalışma konusuna göre iş yerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin alması gereken önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, bunlara işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenerek kusurun aidiyeti ve oranının, hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içermediği ve hükme asas alınacak nitelikte olmadığı açıktır.

Bilirkişilerce meydana gelen olayda, davacılarının murisi ... , davalı işveren tarafından olayın meydana geldiği iş yerinde Polimer Emisyon Bölümünde vardiya mühendisi olarak görevlendirildiği, işverenin olaydan önce "Reaktör İçerisine Girme Talimatı", "Reaktör İçerisine İlave Hunisinden Kimyasal İlave Etme Talimatı", "Koruyucu

Bilirkişilerce meydana gelen olayda, davacılarının murisi ... , davalı işveren tarafından olayın meydana geldiği iş yerinde Polimer Emisyon Bölümünde vardiya mühendisi olarak görevlendirildiği, işverenin olaydan önce "Reaktör İçerisine Girme Talimatı", "Reaktör İçerisine İlave Hunisinden Kimyasal İlave Etme Talimatı", "Koruyucu

Malzeme Kullanma Talimatı" yazılı talimatlar hazırladığı ve ilgililere yayınladığı ayrıca bu bölümde çalışanlara ve kazalıya oryantasyon eğitimi verdiği, iş yerinde ve olay mahallinde inceleme yapan iş güvenliği müfettişlerinin raporlarında da bu hususun belirlendiği, olayın gece vardiyasında saat 03.00 sularında vardiya mühendisi olan kimyager ...'in, içinde 70 derece sıcak su ve sabun bulunan 2 nolu reaktör tankına daha önce düşürdükleri plastik bidon kapağını almak üzere seyyar merdiven uzatarak inmesi, kayganlaşan merdiven basamaklarından kayarak sıcak su ve sabun karışımı sıvının içine düşmesi, haşlanarak ve boğularak hayatını kaybetmesi şeklinde meydana gelen iş kazası olayında davalı işverenin, her hangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile sigortalıya % 100 oranında kusur izafe edilmiş ise de iş verenin İş Sağlığı ve İş Güvenliği mevzuatına göre bu kazanın önlenmesi için alması gereken tedbirlerin neler olduğu ve hangi tedbirleri aldığı ve işçi sağlığı ve güvenliği ile ilgili alınan tedbirlere işçinin uyup uymadığının denetimi ile ilgili sorumlu işveren vekili bulunup bulunmadığı araştırılmadan, kusurun % 100 oranında sigortalıya ait olduğu sonucuna varılması doğru değildir.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, davalı iş verenin işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralllarına uyulması ile ilgili gerekli denetim görevini yerine getirip getirmediği, olay sırasında ekip başı olarak görevlendirilen işveren temsilcisinin olay yerinde bulunup bulunmadığı ve ne gibi önlemler aldığı da değerlendirilerek olaydaki kusurlarının aidiyeti ve oranınını hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptamak, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/548, Karar No: 2013/7958, Tarih: 19.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/548 E.  ,  2013/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2011/296531

MAHKEMESİ : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 11/01/2011, 2009/413 (E) ve 2011/4 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Zeki'nin mağdurlar Ayşe ve M..P..'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanık hakkında mağdur Ayşe'ye yönelik eyleminde haksız tahrikin derecesine, mağdur M..P..'e yönelik eyleminde ise sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık Zeki ile mağdur Ayşe’nin suç tarihinden bir süre önce boşandıkları ve müşterek çocuklarının velayeti konusunda aralarında anlaşmazlık bulunduğu, olaydan birkaç saat önce sanık ile mağdur Ayşe’nin İcra Müdürlüğünde çocuğun velayeti konusundan dolayı tartıştıkları, çıkan tartışmada mağdurun sanığa hakaret ettiği ve oradan ayrılarak duygusal birliktelik yaşadığı mağdur M.. P.. ile birlikte vapura bindikleri, Ayşe’nin vapura bindiğini gören sanığın da aynı vapura binerek üzerinde bulunan bıçakla Ayşe'ye saldırdığı ve kol, sırt ve göğüs bölgelerinden toplam altı bıçak darbesi ile basit tıbbi müdahale ile giderilmez şekilde mağduru yaraladığı, sanığın saldırısının devam etmesi üzerine mağdur Ayşe'nin yanında bulunan diğer mağdur M.. P..'ün sanığa müdahalede bulunduğu ancak sanığın bu kez aynı bıçakla M.. P..e saldırdığı ve göğüs ve batın bölgelerinden toplam üç bıçak darbesi ile pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı, o sırada vapurda bulunan yolcuların sanığı engelleyerek elinde bulunan bıçağı almaları üzerine sanığın eylemine son verdiği olayda;

Hedef alınan vücut bölgeleri, kullanılan aletin niteliği ve meydana gelen yaralanmalara göre, engel sebep nedeniyle eylemini tamamlayamayan sanığın fiili ile açığa çıkan kastının mağdurları öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten yaralama suçlarından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK’nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.