muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7587, Karar No: 2017/4351, Tarih: 09.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/7587 E.  ,  2017/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 1412 sayılı CMUK'nın 326/2. maddesinde “Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir.” biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan yasanın emredici kuralına uyulması gerekirken, her ne kadar ceza süresi yönünden kazanılmış hak gözetilse dahi suç vasfı yönünden daha ağır cezaya hükmolunduğundan, sanıklar ... ve ...'e aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle anılan yasa maddesine aykırı davranılması,

2-) Sanık ...'a yüklenen yağma suçu için öngörülen cezanın alt sınırına göre hükmün açıklandığı oturumda 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 188/1. maddeleri uyarınca sanık müdafii hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

a-) T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

b-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının ve katılan ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının korunmasına 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21003, Karar No: 2015/12867, Tarih: 16.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21003 E.  ,  2015/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, manevi tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalıların beslemiş oldukları papağanların çıkardığı sesler sebebiyle davalılara karşı papağanların uzaklaştırılması davası açtıklarını, açtıkları bu davanın kabul edilip Yargıtay onamasından geçtikten sonra icraya konularak ancak kuşları uzaklaştırabildiklerini, bu süre zarfında psikolojilerinin bozulduğunu, antidepresan ilaçlar kullandıklarını ileri sürerek manevi tazminat talep etmişler, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 58. maddesi (BK.49) uyarınca manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davalıların kusurlu davranışı sonucu davacının kişilik haklarının saldırıya uğraması gerekir. Somut olayda davalıların beslemiş oldukları papağanların mahkemece verilen uzaklaştırma kararının icrası sonucu binadan uzaklaştırıldığı anlaşılmaktadır. Papağanların çıkardığı sesin davacıların kişilik haklarına yönelik doğrudan bir saldırı özelliği bulunmadığı gibi davacıların psikolojilerinin bozulduğunu ispatlar nitelikte bir delil (doktor raporu vs.) de dosyada bulunmadığı gözetilmeden manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19058, Karar No: 2013/16729, Tarih: 19.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19058 E.  ,  2013/16729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin kabul doğrultusunda “11/06/2008” olduğu gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında “16/12/2009” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir eksiklik ve yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

İstanbul 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 11/02/2004 tarih ve 6858 sayılı kararı ile İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, Fenerbahçe mahallesi, 94 pafta 192 ada 14 ve 18, 19 parselde bulunan 17 adet ağacın Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 05/11/1999 gün ve 666 sayılı ilke kararına göre korunması gerekli anıt ağaç olarak tesciline; anılan ağaçların budama işleminin ve kuru oldukları belirtilen ağaçların kaldırılması işleminin ise Kadıköy Belediyesinin denetiminde yapılabileceğine karar verildiği, bu karardan daha önce 192 ada 18 ve 19 parsellerin, aynı ada 16, 17, 20 ve 21 parseller ile 11.09.1996 tarih ve 5300 yevmiye ile tevhid edilerek 292 ada 22 parsel olduğu, bu parselin Emlak Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı AŞ. adına kayıtlı olduğu ve İstanbul 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 11/02/2004 tarih ve 6858 sayılı kararı gereğince taşınmazın beyanlar hanesine, üzerindeki ağaçların korunması gerekli anıt ağaç olduğunun şerh düşüldüğü, bu parselin Reisler Deri San ve Tic

. LTD Şirketi tarafından 19/12/2005 tarihinde satın alındığı, taşınmazı satın alan arsa malikleri tarafından, taşınmaz üzerine otel yapılması kararlaştırıldığından, arsa malikleri vekili tarafından 01/03/2007 tarihinde İstanbul 5 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne, nazım imar planı değişiklik teklifi hususunda görüş sorulduğu, bunun üzerine İstanbul 5 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün 03/04/2007 tarihli yazısı ile söz konusu parselde yapılması düşünülen nazım imar plan değişikliğinin, İstanbul Büyükşehir Belediyesi kanalı ile Belediye Meclisi kararı alınarak iletilmesi halinde kurum tarafından değerlendirme yapılabileceğinin belirtildiği, ancak bu arada Kadıköy Belediyesi tarafından 17/07/2007 tarihinde söz konusu araziye yapı ruhsatı verildiği ve taşınmazda inşai faliyetin başladığı, 23/11/2007 tarihinde koruma kurulu görevlileri tarafından yerinde denetim yapıldığı, denetim sonrasında düzenlenen raporda, söz konusu arazide hafriyatın başladığı, hafriyat alanı içerisinde gövde kısımları bulunan dalları kesik iki ağacın bulunduğu görüldüğünden, güncel ağaç revizyonunun hazırlanması gerektiğinin belirtildiği, bunun üzerine İstanbul 5 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 13/12/2007 tarihli yazısı ile Kadıköy Belediyesine yazılan yazıda, söz konusu parselde kuruldan izin alınmadan başlatılan uygulamaların durdurulması gerektiğinin belirtildiği, 28/02/2008 tarihinde tekrar kurul görevlileri tarafından yerinde yapılan incelemede, 14 ve 22 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan 7, 11, 14 ve 21 numaralı ağaçların yerlerinde olmadığının anlaşıldığı, bu arada Kadıköy Belediyesi Plan ve Proje Müdürlüğünün Koruma Kuruluna hitaben yazdığı 14/03/2008 tarihli yazıda, 11/04/2007 tarihinde söz konusu parselde ağaç rölevesi yapıldığı, bu röleve sonucunda 24 ve 25 numaralı ağaçların olmadığının belirtildiği, bunun üzerine İstanbul 5 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 11/06/2008 tarihli kararı ile söz konusu parselde kesilen ağaçlarla ilgili olarak suç duyurusunda bulunulmasına ve İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesinden alınmış orman revizyon raporundan sonra konunun değerlendirilmesine karar verildiği, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesinde çalışan iki öğretim görevlisi tarafından hazırlanan 19/06/2008 tarihli ağaç revizyon raporunda, söz konusu taşınmaz üzerinde 20 tane ağaç bulunduğu ve bu ağaçlardan sadece, röleve planında A8, A11, A13, A15, A17 ve A19 numaralı ağaçların tescilli olduğu, diğer ağaçların tescilli olmadığı, bu ağaçlardan A8 ve A11 in tamamen ölü olduğu, A13, A17 ve A19 un halen yaşadığı, bu ağaçların inşaat sırasında herhangi bir zarar görmeyeceği, tescili olan A15 numaralı ağacın ise mevcut koşullarda ömrünü ancak 3-5 yıl sürdüreceği, çünkü sürgün sayısına bakıldığında 3 yıl önce tepesi kesilip tüm dalları budanarak gövde halinde bırakılan ve bu gün yara dokusunda oluşan sürgünlerden çok, gövdeden

A8, A11, A13, A15, A17 ve A19 numaralı ağaçların tescilli olduğu, diğer ağaçların tescilli olmadığı, bu ağaçlardan A8 ve A11 in tamamen ölü olduğu, A13, A17 ve A19 un halen yaşadığı, bu ağaçların inşaat sırasında herhangi bir zarar görmeyeceği, tescili olan A15 numaralı ağacın ise mevcut koşullarda ömrünü ancak 3-5 yıl sürdüreceği, çünkü sürgün sayısına bakıldığında 3 yıl önce tepesi kesilip tüm dalları budanarak gövde halinde bırakılan ve bu gün yara dokusunda oluşan sürgünlerden çok, gövdeden fışkıran su sürgünleri ile yaşamını sürdüren bu ağacın normal gelişimini yapamayacağı, 80 yaşında olan bu ağacın yaşatılması istenirse parselin kuzey doğusuna taşınması gerektiğinin belirtiliği, bu rapor ve revizyon planı esas alınarak İstanbul 5 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 25/06/2008 tarihli kararına istinaden vaziyet planının değişikliklerle onayına karar verildiği, mahkeme tarafından mahallinde bir orman yüksek mühendisi refakatinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen 19/11/2009 tarihli raporda, taşınmaz üzerinde tescilli bulunan A-8, A13, A17 ve A19 numaralı ağaçların yerlerinde mevcut olduğu, A 11 numaralı ağacın koruma kurulunun 25/06/2008 tarihli yazısı gereğince İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesinin yaptığı röleve planındaki yerine yetişkin aynı cins ağaç dikileceği, A15 numaralı ağacın ise aynı röleve planındaki yerine dikildiğinin belirtildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9911, Karar No: 2017/1186, Tarih: 13.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9911 E.  ,  2017/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000.00 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 11/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 175.285.04 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davalı ... şirketlerinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3026, Karar No: 2007/2263, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3026 E.  ,  2007/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3551, Karar No: 2023/6221, Tarih: 26.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3551 E.  ,  2023/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacılar vekili

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ile ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden ...'un diğer müvekkillerinin müşterek çocuğu olduğunu, davalıların ayrı ayrı kadın doğum uzmanı Dr. ...'nin mesleki sorumluluğunu tıbbi kötü uygulamaya ilişkin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında sigortaladıklarını, tarifede belirtilen poliçe başına 450.000,00 TL'lik teminat limiti dahilinde maddi, manevi zarardan doğan sorumluluğu üstlendiklerini, davalıların sorumluluğunun geriye dönük 10 yılı kapsadığını, dava tarihi itibarıyla poliçelerin geçerli olduğunu, müvekkili ...'un hamileliği boyunca davalıların sigortalısı doktor tarafından takip edildiğini, doktorun bilgilendirmemesi, aydınlatılmış rıza almaması, teşhiste kusurlu davranması, ileri testleri önermemesi, ultrason kullanımında ihmali, ultrason bulgularını değerlendirememesi, konsültasyon istememesi ve amniosentez yapmaması nedeniyle tıbbi uygulamalarda kusurlu olup müvekkili Eylül Ada'nın down sendromlu olduğunu hamilelik sürecinde teşhis edemediğini ve müvekkili Eylül Ada'nın down sendromlu olarak doğduğunu, down sendromunun hayat boyu süren bir iş göremezlik sebebi olup bakım da gerektirdiğini, bu nedenle müvekkili Eylül Ada'nın maddi zararının oluştuğunu ve yine bu elem ve acı sebebiyle tüm müvekkillerinin manevi zararının da oluştuğunu, davalıların sigortalısının tıbbi uygulamalardaki kusuru nedeniyle oluşan bu zararlardan davalıların sigorta poliçeleri kapsamında sorumlu olduğunu iddia ederek müvekkili ... için 10.000,00 TL bakıcı ücreti ve iş görmezlik tazminatı, 60.000,00 TL manevi tazminat, müvekkili ... için 30.000,00 TL manevi tazminat, müvekkili ... için 30.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 130.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili nezdinde sigortalı doktor ...'ye hamileliğin ilerleyen safhalarında başvuran davacıların, başka bir doktorun istemiyle yaptırdıkları ikili down sendromu tarama testini de beraberlerinde getirdiklerini, bu testi sigortalı doktorun yapmadığını, ancak tıbbi usullere uygun olarak değerlendirdiğini ve down sendromu riskinin oldukça düşük olduğunun görüldüğünü, her hastada çok düşük dahi olsa down sendromu riskinin bulunduğunu, gebeliğin 18. haftasında üçlü down sendromu tarama testinin ise sigortalı doktorun yönlendirmesiyle yapıldığını ve anormal bir bulguya rastlanmadığını, ikili ve üçlü testlerde yüksek risk taşımayan davacının sadece yüksek risk altında olan hastalara önerilen amniyosentez testine yönlendirilmemesinin normal olduğunu, sigortalının daha sonraki aşamalarda tespit ettiği gelişim geriliği için daha kapsamlı tetkikler önerdiğini, buna rağmen davacıların bu tetkikleri yerine getirmediklerini, ayrıca hamileliğin sadece sigortalı doktor nezdinde takip edilmediğini, nitekim doğumun da başka bir doktor nezaretinde gerçekleştirildiğini, gebeliği takip ettiği kısım yönünden sigortalı ...'nin tıbbi uygulamalarında kusurunun bulunmadığını, tüm bunların yanında davacıların sigortalı doktora yasal gebeliğin sonlandırılması süresinden sonra başvurduklarını, anılan aşamalarda down sendromu teşhisi konulsaydı dahi ciddi yaşamsal bir hastalık bulunup da buna istinaden doktor onayı olmaksızın gebeliğin sonlandırılamayacağını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; sorumluluğu iddia olunan doktor ...'nin müvekkili şirket nezdinde sorumluluk sigortasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI