muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3622, Karar No: 2012/3806, Tarih: 23.02.2012

(j) bendinde açıkça “Kullanıcılara ve erişim kapsamında diğer işletmecilere uygulanacak tarifelere, sözleşme hükümlerine, teknik hususlara ve görev alanına giren diğer konulara ilişkin genel kriterler ile uygulama usul ve esaslarını belirlemek, tarifeleri onaylamak, tarifelerin denetlenmesine ilişkin düzenlemeleri yapmak” yetki ve görevi de Kurum’a verilmiştir.

Bu açık hüküm karşısında işletmeci tarafından belirlenen tarifelerin 5809 sayılı Kanunun 14.maddesinde sayılan ilkelere uygun olup olmadığını belirlemek ve sonucunda onaylamak görev ve yetkisi aynı Kanunun 6/j maddesi gereğince “Kurum”a aittir.

Kanunun 47, 48, 49.maddelerinde; Kurumun “Eşit Hizmet Alabilme Hakkı”, “Tüketicinin Ve Son Kullanıcının Korunması”, “Şeffaflığın Sağlanması Ve Bilgilendirme” konusunda gerekli usul ve esasları belirleyeceği; son kullanıcı ve tüketicilerin azami faydayı elde edebilmeleri ve hizmetlerin şeffaflık ilkesine uygun olarak sunulabilmesi için hizmet seçenekleri, hizmet kalitesi, tarifeler ile tarife paketlerinin yayımlanmasına ve benzer hususlarda abonelerin bilgilendirilmesine yönelik olarak işletmecilere yükümlülükler getirebileceği; işletmecilerin de, özellikle hizmetler arasında seçim yapılırken ve abonelik sözleşmesi imzalanırken tüketicilerin karar vermelerinde etkili olabilecek hususlar ile dürüstlük kuralı gereğince bilgilendirilmelerinin gerekli olduğu her durumda talep olmaksızın tüketicileri bilgilendireceği; 50.maddesinde de “Abonelik Sözleşmeleri” ile Kurum’un bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirleyeceği düzenleme altına alınmıştır.

Kanunun 65.maddesinde “Atıflar Ve Uygulama” başlığı altında; “Diğer mevzuatta, hizmet alanları itibariyle, 4/2/1924 tarihli ve 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ve 5/4/1983 tarihli ve 2813 sayılı Telsiz Kanununa yapılan atıflar ile bu kanunların kendi içinde yapılan atıfların, konuları itibariyle bu Kanuna yapılmış sayılacağı, diğer kanunların bu Kanuna aykırı hükümlerinin uygulanmayacağı, diğer mevzuatta geçen "Telekomünikasyon Kurumu" ibaresinden "Kurum"; "Telekomünikasyon Kurulu" ibaresinden de "Kurul"un anlaşılacağı, düzenlenmiştir.

Kurumun sektörle ilgili işlemlerine karşı açılacak davaların ise ilk derece mahkemesi olarak Danıştay’da görüleceği; bu davaların acele işlerden sayılacağı, Kanunun “Dava Hakkı” başlıklı 62.maddesinde hükme bağlanmıştır.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında somut olay incelendiğinde;

406 sayılı kanunda ve 2813 sayılı Telsiz kanunu’nda dava hakkı konusunda herhangi bir düzenleme olmamasına karşın, 5809 sayılı Kanun ile açıkça dava hakkı düzenlenmiş ve kurumun sektörle ilgili işlemlerine karşı açılacak davalarda ilk derece mahkemesi olarak Danıştay görevlendirilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında somut olay incelendiğinde;

406 sayılı kanunda ve 2813 sayılı Telsiz kanunu’nda dava hakkı konusunda herhangi bir düzenleme olmamasına karşın, 5809 sayılı Kanun ile açıkça dava hakkı düzenlenmiş ve kurumun sektörle ilgili işlemlerine karşı açılacak davalarda ilk derece mahkemesi olarak Danıştay görevlendirilmiştir.

Dava açıldığı tarihte yürürlükte olan 5809 sayılı kanun hükümlerinin uygulaması gerektiği, dava ve uyuşmazlığa konu sabit ücretin davacı işletmesi tarafından Kurum onayı ile belirlenen “Tarifeler” çerçevesinde tespit edildiği, bu tarifelerin Kurum’un sektörle ilgili işlemi olmakla bunlara karşı Danıştay’da ilk derece mahkemesi sıfatıyla dava açılıp, bu mahkemece karara bağlanabileceği, tarifenin onaylanmasına ilişkin işlem bu yolla iptal edilmedikçe sabit ücretin belirlenen esaslar dahilinde alınmasına devam olunacağı, dosyaya yansıyan böyle bir iptal kararı da mevcut olmadığına göre ... tarafından belirlenen ve Telekomünikasyon Kurumu tarafından onaylanan tarife uyarınca alınan sabit ücretin, yasal bir uygulama olduğu, Danıştay tarafından iptal edilmediği sürece sabit ücretin tarifede belirlenen miktar üzerinde alınmasında kanuna aykırı bir husus bulunmadığı, her türlü duraksamadan uzaktır. Öte yandan, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız şart içerdiğinin kabulü için herhangi bir yasal denetim yolu açık olmayan bir hükmün sözleşmeye konulmuş olması gerekir. Oysa, 5809 sayılı Kanun ile sözleşmelerin düzenlenmesinin usul ve aslarını belirleme görevini dahi Kurum’a vermiş ve ayrıca somut olaydaki gibi sabit ücrete ilişkin hükümlerin tarifelerle belirleneceğini, bu tarifelerin de kurumca oylanacağını belirlemiş, bununla yetinmeyerek bu tarifelere karşı dava yolunu da düzenlemiştir. Kurumun onay işlemine karşı dava açılmamış veya açılıp ta reddedilmiş olması durumunda tarife kanuna uygun olmakla buna dayanılarak sözleşmede yer verilen sabit ücrete ilişkin miktarın haksız şart olarak kabulü de olanaklı değildir. Hukuk Genel Kurulu’nun 201/13-406 esas ve 503 karar sayılı emsal kararı da aynı doğrultuda olup, dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Hal böyle olunca, Tüketici Sorunları Hakem heyeti’nin ve dolayısıyla da tüketici mahkemesi’nin sabit ücretin miktarı konusunda bir değerlendirme yapması açıklanan yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı gibi, sabit ücret miktarı da haksız şart teşkil etmemektedir.

Kaldı ki, sözleşme tarihi 13.9.1993 olup, 4077 sayılı Yasa ve bu yasada yapılan 4822 sayılı Yasayla yapılan değişiklik ve bu yasaya dayalı olarak çıkartılan Haksız Şartlar Yönetmeliği henüz yürürlükte değildir. Mahkemece bu nedenle 4077 sayılı Yasa’nın değişik 6. maddesi’nin değerlendirilerek sözleşmenin 23. maddesinin haksız şart niteliğinde kabulü de hatalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Davanın kabulü ile tüketici Sorunları Hakem heyetinin kararının iptali gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Davanın kabulü ile tüketici Sorunları Hakem heyetinin kararının iptali gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/138, Karar No: 2012/3339, Tarih: 19.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/138 E.  ,  2012/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Mahkeme kararı, davalı ... adına, vekili Av. ...’nun ...,... adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat usule aykırıdır. Adı geçen vekil daha önce çıkartılan karar tebligatını istifa nedeniyle iade etmiştir. Mahkemece, davalı ...’ın dosyada vekaletnamesi bulunun diğer vekili Av. Birkan Yağmur’a kararın usulen tebliği, bu mümkün olmadığı takdirde kararın davalı asıl ...’a usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2-Hüküm, davalılar ... ve ...’na daha önce temyiz dilekçesinde bildirdikleri adreslerine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligatlar usule aykırıdır. 6099 sayılı Yasa’nın 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/2. maddesi uyarınca kararın adı geçen davalılara usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere birlikte gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/448, Karar No: 2015/5150, Tarih: 14.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/448 E.  ,  2015/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/07/2014 tarih ve 2012/104-2014/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin adına tescilli “...” ibareli markasıyla kimyasal ürün üretim ve pazarlaması yaptığını, müvekkilinin üretimine konu ürünlerin TSE belgeli olduğunu, müvekkilinin bu kapsamda bir takım sertifikalara da sahip olduğunu, davalı şirketin www....com alan adlı internet sitesinde müvekkilinin ticaret unvanını, markasını ve müvekkiline ait sertifikaları herhangi bir hakka dayanmaksızın kullandığını, davalının müvekkiliyle herhangi bir ticari ilişkinin de olmadığını, davalının bu kullanımının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, bu eylemler nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek yoksun kalınan kazanç kaybı olarak 20.000,00 TL manevi, 30.000,00 TL maddi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren davalıdan reeskont faiziyle birlikte tahsiline, davalıya ait internet sitesinin kapatılmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili ile davacı firma arasında ticari ilişki bulunduğu, bu nedenle dava konusu sertifikaların sitede yer aldığını, bu sertifikaların müvekkil şirkete ait olduğuna ilişkin bir beyanda bulunulmadığı gibi davacıya ait markaya da site içeriğinde yer verilmediğini, müvekkilin eyleminin tazminatı gerektirir nitelikte olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkili ile davacı firma arasında ticari ilişki bulunduğu, bu nedenle dava konusu sertifikaların sitede yer aldığını, bu sertifikaların müvekkil şirkete ait olduğuna ilişkin bir beyanda bulunulmadığı gibi davacıya ait markaya da site içeriğinde yer verilmediğini, müvekkilin eyleminin tazminatı gerektirir nitelikte olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; somut olayda davalıya ait sitede davacının tescilli markasının kullanıldığının ispat edilememesine karşın davacıya ait sertifikalar ve belgeler ile davacının ticaret unvanının davacının rızası ve bilgisi dışında kullanıldığının sabit olduğu, bu durum karşısından marka hakkına tecavüzün varlığından söz edilmeyecek olmakla birlikte davalının herhangi bir hakka dayalı bulunmayan bu kullanımının haksız rekabet ve davacının ticaret unvanına tecavüz teşkil ettiği, davacının talebi uyarınca yoksun kalınan kar kaybına dair bilirkişiden rapor alındığı, Nisan 2012'de başlayıp dava tarihine kadar devam eden döneme ilişkin 30.477,00 TL olarak kar kaybının davalının ticari defter ve belgelerinden hesaplandığı, gerekçesiyle davalının; davacıya ait kalite belgeleri sertifikalar, ticari metinleri kendi tanıtım ve ticaretinde, internet sitesinde kullanımının haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu yöndeki içeriklerin internet sitesinden çıkartılmasına, 20.000,00 TL manevi 30.000,00 TL maddi tazminatın 1.4.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak; davacı tarafından, davalının haksız eylemi nedeniyle yoksun kalınan kazanca ilişkin kar mahrumiyeti talep edildiği halde mahkemece alınan bilirkişi raporuna istinaden davalının elde etmiş olduğu kazanç üzerinden maddi tazminat miktarı ile buna bağlı olarak manevi tazminat miktarının tayin edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1833, Karar No: 2016/13914, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1833 E.  ,  2016/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin , düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.- TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 19.665.49 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı , kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden, kayıp-kaçak , dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir .

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/27547, Karar No: 2020/11481, Tarih: 12.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27547 E.  ,  2020/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının makinelerden sorumlu şef olarak çalışmakta iken 2015 yılı itibariyle ağır beden işlerinde çalıştırılmaya başlandığını, çalışma şartlarının ağırlaştırıldığını, bu nedenle davacıda bel fıtığı oluştuğunu ve 2015 Mart ayında 3 gün rapor almak durumunda kaldığını, davalı işverenin davacıya iş göremezlik raporu almadığı sürece ağır işlerde çalışmaya devam edeceğini bildirdiğini, 17.03.2015 tarihinde ise iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği 31.03.2015 tarihine kadar üretim işçisi olarak çalıştığını, davacının 07.03.2015 - 23.05.2015 tarihleri arasında işe devam etmemesi nedeniyle davacı yana 23.03.2015 tarihli ihtarname keşide edilerek var ise devamsızlığına ilişkin mazeretini 3 gün içinde bildirmesinin istendiğini ancak davacının mazeret bildirilmeyerek işe devam etmemesi üzerine 01.04.2015 tarihli ihtarname ile davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle sona erdirildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı, işveren tarafından ağır işlerde çalıştırılmaya başlanması nedeniyle bel fıtığı olduğunu ve bu nedenle 3 (üç) gün rapor aldığını, davacının 17.03.2015 tarihinde işten haksız olarak çıkarıldığını ve davalı işveren tarafından tazminatlarının ödeneceğinin söylendiğini ancak ödeme yapılmadığı gibi davacıya ihtarname gönderilerek üç gün üst üste işe devam etmediğinin bildirildiğini, davacı tarafından davalı işveren aranarak işten çıkartılmasına rağmen neden ihtarname gönderildiğinin sorulması üzerine prosedür olarak tüm işçilere gönderildiğinin söylendiğini beyan etmektedir.

Davalı işveren ise, davacının rahatsızlığı olduğunu ve firmadan ayrılmak istediğini belirttiğini ancak davalı işverenin söz konusu iş için elemana ihtiyacı olması nedeniyle davacıya işten çıkartılamayacağını, eğer herhangi bir hastalığı var ise hastalığını kanıtlayacak rapor sunmasının belirtildiğini, davacının çalışmasını engelleyici yönde herhangi bir rahatsızlığının olduğuna ilişkin davalı işverene herhangi bir belge ibraz etmediğini, bu süreçte davacının 07.03.2015 ve 23.03.2015 tarihleri arasında mazeretsiz olarak devam etmediğini , davalı işveren tarafından Kartal 20.Noterliği’nin 23.03.2015 tarih, 07039 yevmiye numaralı ihtarnamesi keşide edilmiş ve 30.03.2015 tarihine kadar işyerine mazeret bildirmeksizin devam etmediğinin tespiti ile ihtarnamenin tebliğinden itibaren 3 gün içinde devamsızlığına ilişkin yasal mazeretini bildirmesinin istendiğini, mazeret bildirmeyen davacının iş sözleşmesinin Kartal 20.Noterliği’nin 01.04.2015 tarih , 07795 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiği ihtaren bildirildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının yaklaşık 9 yıllık bir kıdemi mevcut olup bu kıdemdeki bir işçinin tazminat haklarından mahrum kalacak şekilde devamsızlık yapmak sureti ile işten ayrılması hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dosya kapsamından ve davacı tanığının beyanından davacıyı rahatsızlığı nedeni ile davalı işverenliğin istirahate gönderdiği ancak akabinde devamsızlık tutanakları düzenlendiğinin anlaşıldığı, devamsızlık savunmasına itibar edilmediği, iş sözleşmesinin tazminat ödenmeyecek şekilde feshedildiği hususunda ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin feshin haklı nedenle yapıldığı hususunu ispatlayamadığı, feshin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya kapsamında 18.03.2015 – 23.03.2015 tarihlere ilişkin devamsızlık tutanakları ile 30.03.2015 ve 01.04..2015 keşide tarihli ihtarnameler mevcut olup, dinlenilen tutanak münzii tanıklardan ... “..davacının iş akdinin feshine gelince davacı 16 mart 2015 den itibaren işe gelmemeye başladı bizde devamsızlık tutanağı tuttuk ve gelmemesine yönelik mazeretini bildirmesi noktasında ihtarname keşide ettik, bu süreçte ... devlet hastanesinden şirkete telefon geldi ve davacının hastaneden rapor istediği, vermeyince de kavga ettiği söylendi, işe gelmemesi ile ilgili mazeretini göndermesi istenildiği halde mazeret belgelenmeyince bizde ihtarname çekerek iş akdini davacının devamsızlığı nedeni ile haklı nedenle feshetmek durumunda kaldık....bana göstermiş olduğunuz tutanaklar davacının işe gelmemesi üzerine tutulmuştur, isminin yanında yer alan imzalar bana aittir ve içerikleri de doğrudur ” şeklinde beyanda bulunarak davacının işine devam etmesi gerektiğinin söylenmesine rağmen işine devam etmediğini ve devamsızlık yaptığını doğrulamışlardır.