muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5311, Karar No: 2021/264, Tarih: 18.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5311 E.  ,  2021/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayet, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakası ile tazminatların miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.01.2021 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.050 TL vekalet ücretinin Akın'dan alınarak Özlem'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Akın'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Özlem'e yükletilmesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.18.01.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/6237, Karar No: 2020/4199, Tarih: 23.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6237 E.  ,  2020/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre; Sanık hakkında, 28/05/2014 tarihli eyleminden dolayı 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, kararın sanığa usulüne uygun şekilde 17/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, 27/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ ve itiraz süresi geçtikten sonra kesinleşebileceği ancak ihlal oluşturduğu belirtilen eylemlerin kararın tebliğinden önce sırasıyla 22/08/2014, 11/10/2014 ve 17/10/2014 tarihlerinde işlendiği anlaşılmakla, ihlal niteliği olmayan eylemlerden dolayı kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13461, Karar No: 2010/1676, Tarih: 08.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/13461 E.  ,  2010/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 07.11.2008 tarihinde imar planı içinde olup olmadıkları, değillerse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadıkları, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadıkları, çevrelerinin meskun olup olmadığı hususlarının Tekirdağ Özel İdaresi İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğünden sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Vakıflar Mahallesi 158 ve 179 parsel sayılı taşınmazların, değerlendirme tarihi olan 07.11.2008 gününde; Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1229, Karar No: 2015/4741, Tarih: 28.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1229 E.  ,  2015/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.01.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 19.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 28.04.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23086, Karar No: 2016/18084, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/23086 E.  ,  2016/18084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Taraflar arasında sözleşme ilişkisi yoktur. Dava,... Ajansı Yardım Sandığı Tüzüğünün 10. ve 21.maddelerine göre yapılan yardım sandığı kesinti ve temettülerinin tahsili istemine ilişkin olup, özel yasadan kaynaklanmaktadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1114, Karar No: 2016/1555, Tarih: 11.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1114 E.  ,  2016/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın sebep olduğu kazada desteğin öldüğünü açıklayıp toplam 43.798,02 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 12.500,00 TL cenaze, defin ve taziye giderinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile ... için 24.502,02 TL, ... için 492,00 TL, Mehmet Selim Polat için 18.296,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 12.500,00 TL cenaze ve defin giderinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, gerekçeli kararda murisin ismine yönelik karışıklığın yerinde düzeltilebilir hata olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu müvekkillerinin desteğinin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir. Bilirkişi tarafından CSO yaşam tablosu dikkate alınıp davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenerek ve bilinen son gelir %10 artırılarak ve %10 iskontoya tabi tutularak hesaplama

yapılmış ve mahkemece bu rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir. Anılan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu bakımdan dosya kapsamında aktüerya raporu açıklanan ilkelere uygun bulunmadığından PMF yaşam tablosu esas alınmak suretiyle davacıların destek zararlarının hesaplanması gerekirken CSO yaşam tablosunun esas alındığı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

Bu bakımdan dosya kapsamında aktüerya raporu açıklanan ilkelere uygun bulunmadığından PMF yaşam tablosu esas alınmak suretiyle davacıların destek zararlarının hesaplanması gerekirken CSO yaşam tablosunun esas alındığı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

3-Davacılar vekili desteğin ölümü sebebi ile müvekkillerinin 12.500,00 TL cenaze ve defin gideri zararının bulunduğunu açıklayıp 12.500,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, mahkemece talebin kabulüne karar verilmiştir. Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları gereği davalı davacının meydana gelen trafik kazası sonucu oluşan gerçek defin gideri zararlarını tazmini ile sorumlu olup davacının kendi milli değerlerine, yerel örf ve adetlerine göre yaptığı özel giderlerden sorumlu değildir. Bu bağlamda; taziye teşekkür giderleri, yemek giderleri, mevlid gideri vs gibi zorunlu olmayan cenaze merasimi giderlerine yönelik istemin reddi gerekirken bu taleplerinde içinde bulunduğu meblağın toplamı üzerinden belirlenen rakama göre kabulüne karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11760, Karar No: 2025/7528, Tarih: 28.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/11760 E.  ,  2025/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/538 E., 2021/331 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/538 E., 2021/331 K. sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından kurulan hükmün mahiyetine göre, sanığın Milli Eğitim Bakanlığına ait olup kullanılması için şikâyetçinin müdür olarak görev yaptığı Silvan İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne ait binaya girerek televizyonları çalması şeklindeki eyleminde suçtan doğrudan zarar gören kurum Milli Eğitim Bakanlığı olup, hem ilk derece mahkemesince hem de istinaf mahkemesince Milli Eğitim Bakanlığının davadan haberdar edilmediği ve kendilerine gerekçeli karar gönderilmediği tespit edilerek yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Milli Eğitim Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığına kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde 5271 sayılı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, gerekçeli kararın tebliğ edilmediği, bu nedenle suçtan zarar gören kurumun sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığına gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi hâlinde dilekçesi de eklenip ek Tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi hâlinde ise sanık müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30007, Karar No: 2016/8824, Tarih: 23.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30007 E.  ,  2016/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere, İade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut 24.03.2012 tarihli olay tutanağı, piyade karakolunda gözetleme kulesinde görev yapan tanıkların Suriye tarafından sınır telleri ayrıştırılmak sureti ile küçükbaş hayvanların yurda sokularak suça sürüklenen çocuğun otlatmakta olduğu, sanık ...'na ait küçük baş hayvan sürüsü ile karıştırdıklarını bizzat gördüklerine ilişkin beyanları, tanık beyanlarını destekler nitelikte olay yerindeki hudut tellerinin küçük baş hayvanların geçebileceği şekilde ayrıştırılmış olması ve hudut tellerinin ayrıştırıldığı yerde hayvan pislikleri ve ayak izlerinin tespit edilmesi, sürüdeki hayvanların 19 tanesinin küpesiz olması birlikte değerlendirildiğinde suçun sübuta erdiği gözetilerek, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti ve suça konu hayvanların müsaderesi yerine yazılı şekilde beraatlerine ve hayvanların iadesine karar verilmesi ,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321 maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4703, Karar No: 2024/1142, Tarih: 29.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4703 E.  ,  2024/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/662 E., 2022/1048 K.

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/123 E., 2022/53 K.

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince istemin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmede müvekkiline 3 adet daire verileceğini, dairelerin 03.02.2017 tarihinde teslim edileceğini, edilemez ise her ay için kira ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının bağımsız bölümleri teslim etmediğini, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve % 20'sinden az olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Belediye tarafından sözleşme konusu arsaların bir kısmından yol geçirileceğinin kararlaştırıldığını, bu sebeple inşaat ruhsatının geçerliliğini yitirdiğini, yola terklerin yapılarak yeni duruma göre inşaat ruhsat ve planının çıkartılması gerektiğinin belirtildiğini ve önceki ruhsatın müvekkiline bağlanamayacak bir sebepten ötürü iptal edildiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber ceza-i şart miktarının müvekkilinin ekonomik yönden mahvına sebebiyet verecek oranda fahiş olduğunu savunarak, davanın reddi ile birlikte davacının %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sözleşme kapsamında bağımsız bölüm teslimatlarının çevre düzenlemesi imalatlarının bitirilmesi ve yapı kullanım belgesi alınması şartına bağlandığı, taşınmaza ait onaylı yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığı, imar planı revizyonları dolayısıyla resmi kurum işlemlerinin gecikmeye sebebiyet verdiği, resmi imar planı revizyon değişikliklerinin inşaatın yapım süresini uzattığının sabit olduğu ancak sözleşme hükmü ile taraflara savaş ve doğal afet dışında süre uzatımı yetkisinin kesin dille verilmediği gözetildiğinde davalı savunmasının dinlenemeyeceği, bu durumda davacının sözleşme ile belirlenen gecikme tazminatının tahsilini talep edebileceği gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; sözleşmenin imzalanmasından sonra ortaya çıkan imar plan revizyonunun, inşaatın başlamasına objektif olarak engel teşkil edecek hukuki imkansızlık hali oluşturduğunu, dava konusu parsele yönelik inşaat ruhsatı için gerekli müracaatların yapıldığını, ancak ilgili belediye tarafından imar planında revizyon yapılacağından bahisle ruhsat talebinin reddedildiğini, müvekkili şirket tarafından işbu ret işlemi sonrası makul bekleme süresinden sonra yeniden başvuruda bulunulduğunu, müvekkilinin gecikmede kusuru olmadığını, dava konusu bağımsız bölümlerin ihtirazi kayıt olmaksızın davacı yan tarafından fiilen kullanılmaya başlandığını, bu yöndeki somut ve ispatlı itirazlarının hiçbir surette karşılanmadığını, yerel mahkemenin likit olmayan ve yargılamayı gerektiren bir alacak nedeniyle icra inkar tazminatına hükmetmesinin hukuken yanılgılı olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 vd.

3. Değerlendirme