muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5486, Karar No: 2015/3756, Tarih: 29.06.2015

Taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 6. maddesi gereği; sözleşme, somut olaya uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 365. maddesi kapsamında anahtar teslimi götürü bedel esaslı eser sözleşmesi niteliğinde olup, işin bedeli 3.687.303,54 TL + KDV olarak tespit edilmiş ve sözleşmenin 8. maddesi uyarınca Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin eki olarak kabul edilmiştir.

Sözleşmenin 28. maddesinde; sözleşme bedelinin % 10'una kadar oran dahilinde yükleniciye sözleşme hükümleri çerçevesinde ilave iş yaptırılabileceği açıklandığından, sözleşme bedelinin % 10'una kadar olan ilave işler nedeniyle iş bedelinin sözleşme hükümleri çerçevesinde hesaplanması gerekir. Eğer, davacı, sözleşme bedelinin % 10'unu geçen oranda ilave iş yaptığını iddia ediyorsa, % 10'u aşan oran için somut olaya uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 413. maddesi uyarınca işin yapılıp teslim edildiği yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre iş bedelinin belirlenmesi gerekir.

Diğer taraftan; davacı vekili, hakedişlerinden yapılan gecikme cezası kesintilerinin de iadesini talep etmiştir. Sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesinde, "Yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerçekleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunun "idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazı kayıtla" cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok on gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmek zorundadır. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir. Yine, kesin hakedişin düzenlenmesine ilişkin kurallar da benzer şekilde Şartname'nin 41. maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler, niteliği itibariyle taraflar arasında kabul edilmiş, delil sözleşmesi niteliğindedir.

Dosya içerisinde ara hakedişlerin tamamı bulunmadığından ve yüklenicinin hangi hakedişinden ne kadarlık gecikme cezası kesildiği anlaşılamamaktadır. Mahkemece; tüm ara hakedişlerin getirtilerek yüklenicinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/2. maddesi gereğince yapacağı açıklama da gözetilmek suretiyle, usulüne uygun itiraz olmaksızın yüklenici tarafından imzalanan hakedişlerde yapılan gecikme cezalarının yüklenici açısından kesinleştiği de gözetilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi zorunludur.

Mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında, bu açıklamalara ilişkin herhangi bir değerlendirme bulunmadığından, bu raporların hükme esas alınması mümkün değildir. Bu nedenle; mahkemece, davacının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/2. maddesine uygun olarak yapacağı açıklamadan sonra, yeniden seçilecek konusunda uzman bilirkişi kurulundan her bir alacak kalemi bakımından az yukarıdaki açıklamaları da kapsayacak biçimde sözleşme ve eklerine uygun şekilde değerlendirme yapılmak suretiyle gerekçeli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı iş sahibi idare vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davalı iş sahibi idare yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3147, Karar No: 2019/4712, Tarih: 24.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3147 E.  ,  2019/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/03/2017 tarih ve 2014/32 E.-2017/120 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/03/2018 tarih ve 2017/1401-2018/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin ilaç, sağlık, kimyasal ve medikal ürünler sektöründe faaliyet gösterdiğini, "ONKO İLAÇ VE SANAYİ VE TİCARET A.Ş. + Şekil" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının davacıya ait ticaret unvanının esas unsurunun ve tescilli markasının aynısı olan "ONKO" ibaresini 02.12.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere adına tescil ettirdiğini, davalı markasının davacı adına tescilli markanın ayırt edilmeyecek ve iltibasa yol açacak derecede benzeri olduğunu, davacı markasının itibarını ve ayırt edici karakterini zedelediğini, davalının kötüniyetli olduğunu, davalının eylemlerinin davacının marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, hükmün ilanına, 1.000 TL manevi ve şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yasal süresi içinde davaya cevap vermemiş, aşamalarda davalının tescilli markasının davacı markasına benzemediğini, emtiaların da farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yasal süresi içinde davaya cevap vermemiş, aşamalarda davalının tescilli markasının davacı markasına benzemediğini, emtiaların da farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzerliğin bulunmadığı, davalı adına tescilli markanın, tescil kapsamındaki 03. sınıfta yer alan "…Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). Sabunlar…" emtiası yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, davalı yanın adına tescilli markayı tescil kapsamında kullanmasının 556 sayılı KHK kapsamında marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediği, davacı adına tescilli markanın tanınmış olduğunun da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalı markasının 3. sınıfta yer alan "parfümeri, kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insanlar ve hayvanlar için deodorantlar dahil), sabunlar" emtiası yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 24/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9538, Karar No: 2019/16655, Tarih: 13.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9538 E.  ,  2019/16655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18.09.2015 tarihli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verildiği, hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.09.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21814, Karar No: 2022/17247, Tarih: 19.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21814 E.  ,  2022/17247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 16.07.2019 tarihinde zorunlu trafik sigortası bulunmayan aracın sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kabulü ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını ve % 90 maluliyeti sebebi ile ömür boyu bakıma muhtaç hale geldiğini açıklayarak sürekli işgöremezlik tazminatı ile sürekli bakıcı gideri tazminatı talep etmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince talebin kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, sürekli maluliyete ait teminat limitinin 390.000,00 TL olması, sürekli maluliyet nedeniyle bu miktarın tamamının başvuru sahibine ödenmesi sebebiyle sürekli bakıcı gideri için ödenecek bir miktar kalmadığı gerekçesiyle davacının başvurusunun reddine karar verilmiştir.

6098 Sayılı TBK'nun 54. maddesinde tedavi giderleri ile çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar, bedensel zararlar kapsamında sayılmış, ... Genel Şartlarında da sakatlık nedeniyle ayrı, tedavi giderleri nedeniyle ayrı teminatlar verilmiştir.

Sakatlık tazminatı hesaplanırken mağdurun meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre elde edeceği gelirdeki azalma hesaplanırken, bakıcı giderleri; mağdurun bakımı, hastaneye gidip gelmesi, ilaçları, gerektiğinde sürekli yanı başında bulunması gereken hasta bakıcı-yardımcı maaş ve ücretleridir.

Daimi iş gücü kaybı tazminatı ile yaşam boyu bakım giderleri farklı tazminat kalemleri olup, yaşam boyu bakıcı giderlerinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Dairenin kökleşen içtihatları da bu yöndedir.

Daimi iş gücü kaybı tazminatı ile yaşam boyu bakım giderleri farklı tazminat kalemleri olup, yaşam boyu bakıcı giderlerinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Dairenin kökleşen içtihatları da bu yöndedir.

Bu halde İtiraz Hakem Heyetince yaşam boyu bakıcı giderlerinin tedavi giderleri teminatından olduğunun gözetilerek davacı vekilinin sürekli işgöremezlik tazminatı ile sürekli bakıcı giderlerine yönelik taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yaşam boyu bakıcı giderinin sakatlık teminatı kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23627, Karar No: 2022/1369, Tarih: 01.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23627 E.  ,  2022/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 11.09.2021 tarih, 2021/İHK-27542 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Av.... tarafından sunulan 10.01.2022 havale tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADE EDİLMESİNE, 01/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1928, Karar No: 2015/444, Tarih: 13.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/1928 E.  ,  2015/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2008 gün ve 2008/163 Esas sayılı iddianamesi ile "sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura (müstahsil makbuzu ) kullanmak" ve "sahte fatura (müstahsil makbuzu) düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ile “mütalaa” yazısının “sahte müstahsil makbuzu düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte müstahsil makbuzu kullanmak" suçundan açılan davaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11019, Karar No: 2013/16555, Tarih: 24.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11019 E.  ,  2013/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 20.07.2011 tarihinde davalı ....’den 2011 model sıfır kilometre ... marka (...) bir otomobil satın aldığını ve aynı tarihte aracın müvekkiline teslim edildiğini, aracın tesliminden yaklaşık bir hafta sonra aracın kırmızı renk boyasında ve muhtelif yerlerinde olmak üzere ilk bakışta gözle görülemeyecek, fakat dikkatli bakıldığında net bir şekilde fark edilecek olan siyah noktalar halinde irili ufaklı lekeler olduğunun fark edildiğini, bu durumun davalı ....’ye bildirildiğini, ....’ye ait serviste aracın incelendiğini ve müvekkiline bildirilen 20.08.2011 tarihli iş emri kapanış yazısında araç üzerinde oluşan lekelerin dış etkenlerden kaynaklandığının tespit edildiğine dair rapor tanzim edildiğini, Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/283 D.İş sayılı dosyası ile araç üzerinde tespit yaptırıldığını ve bilirkişi tarafından düzenlenen raporda aracın boyası üzerinde oluşan değişik boyutlardaki siyah noktaların kullanıcı hatası veya dış etkenlerden değil, üretimden kaynaklanan bir hata olduğunun tespit edildiğini belirterek dava konusu aracın gizli ayıp nedeniyle yeni misli ile değiştirilmesini, bu mümkün olmadığı takdirde ayıplı mal bedelinin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, öncelikle ticari alım-satımın davacı ile diğer davalı arasında gerçekleştiğini, bu nedenle müvekkili yönünden davanın husumet nedeni ile reddi gerektiğini, davacının iddia ettiği ayıbın gözle yapılan muayene sonucu anlaşılabileceğini, dolayısıyla açık ayıp niteliğinde olduğunu, gizli ayıp kabul edilse dahi davacının süresi içerisinde ve usulüne uygun ayıp ihbarında bulunmadığını, araçtaki ayıbın dış kaynaklı (kimyasal madde teması) olduğu, Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi eliyle alınan raporun herhangi bir teknik veri-alet kullanılmadan gözle muayene yapılarak düzenlenmiş olduğunu, tespit raporunu kabul etmediklerini, mahkemece araçta üretim hatası olduğu tespit edilse dahi bu durumun aracın kullanımına engel bir durum olmayıp, ancak bedelden tenzil istenebileceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili, davacının araçta üretim hatası olduğunu iddia ettiğini, müvekkilinin aracı satan firma olup, yalnızca üretimden kaynaklanan arızaların ücretsiz onarımını taahhüt ettiğini, davacının onarım talebinde bulunmadığını, aracı üreten firmanın diğer davalı olduğunu, bu nedenle müvekkili yönünden davanın husumet nedeni ile reddi gerektiğini, davacının iddia ettiği ayıbın açık ayıp niteliğinde olduğunu, gizli ayıp kabul edilse dahi davacının süresi içerisinde usulüne uygun ayıp ihbarında bulunmadığını, kaldı ki aracın ayıplı olmadığını, araç üzerinde bulunduğu bildirilen lekelerin dış kaynaklı olduğunu, Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi eliyle alınan raporun herhangi bir teknik veri-alet kullanılmadan gözle muayene yapılarak düzenlenmiş olduğunu, mahkemece araçta üretim hatası olduğu tespit edilse dahi ancak bedelden tenzil istenebileceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre davalı ...'nin aracın ithalatçısı olduğu, davacının talebine göre bu davalıya husumet düşmediği, davaya konu araçtaki boyadaki lekelerin aracın davacıya teslimi sırasında mevcut olduğu, ilk bakışta anlaşılamayacak nitelikte olduğu ve boya lekelerinin aracın kullanılmasını engelleyici nitelikte olmadığı, 6762 sayılı TTK.'nun 25/3 maddesi gereğince ayıp teslim sırasında açıkça belli değilse alıcının 8 gün içinde muayene etmeye veya ettirmeye ve ayıbı satıcıya bildirmeye mecbur olduğu, bildirimin de yine aynı kanunun 20/3 maddesinde belirtilen usullerle yapılması gerektiği, davacının usulüne uygun bir ayıp ihbarının bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden pasif husumet ehliyeti yokluğundan, davalı .... yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2083, Karar No: 2015/5070, Tarih: 26.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2083 E.  ,  2015/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yaralama

1.Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükmolunan ceza miktarına göre, müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin reddine,

2.Sanık.. ..'nın, mağdur ..'u silahla kasten yaralama suçu ile ilgili olarak CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık... .un kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar.....'nın mağdur ..'ı, sanık......'un mağdurlar .. ve Yunus'u silahla kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...ve müdafilerinin sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına, teşebbüs ve haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye, sanık ....'ün eksik incelemeye vesaireye yönelen, sanık....'nin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'ın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, zorunlu müdafii ücreti olan 160.00'şar TL'nın yargılama giderinden çıkartılarak, sanık ....'dan alınmasına karar verilen yargılama giderleri toplamının 68.30 TL olarak, sanık .....'den alınmasına karar verilen yargılama giderleri toplamının 52.00 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.