muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/83, Karar No: 2023/4150, Tarih: 11.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/83 E.  ,  2023/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1800 E., 2022/1975 K.

DAVA TARİHİ : 16.08.2022

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/412 E., 2022/529 K.

Taraflar arasında sıra cetveline karşı şikayet dosyasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece şikayetin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde özetle; sıra cetvelinde ikinci sırada yer alan şikayet olunanın 15.10.2012 tarihinde ihtiyati haciz yoluna başvurduğu, üçüncü sırada yer alan müvekkili şirketin de 15.10.2012 tarihinde ipotek tesis ettiği, ihtiyati haczin kesinleşme tarihinin önem arz ettiğini, ikinci sırada müvekkili şirketin alacağına yer verilmesini bunun mümkün olmaması halinde garameten paylaşım yapılması gerektiğini ileri sürerek şikayetin kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde özetle; itiraza konu sıra cetvelinin daha önce verilen kesin hüküm niteliğindeki kararlar doğrultusunda düzenlendiğini, davacının aynı vakıalara dayanarak dava açtığını, şikayetin kesin hüküm nedeniyle reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi şirketin dayandığı vakıanın ihtiyati haczin ipotek tarihinden sonra kesinleşmesi olduğu her iki şikayette de taraf sıfatları yer değiştirmiş ise de tarafların aynı olduğu, uyuşmazlığın aynı sebepten kaynaklandığı, sıra cetvelinin kesinleşmiş iptal nedeni ile yeniden düzenlendiği, Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı kaldırılarak verilen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 07/02/2020 tarih ve 2019/2305 Esas ve 2020/184 Karar sayılı kararın işbu dava içinde kesin hüküm teşkil edeceği gerekçesiyle şikayetin kesin hüküm bulunması nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde özetle; 01.08.2022 tarihli sıra cetveli yeni bir sıra cetveli olduğunu, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 07/02/2020 tarih ve 2019/2305 Esas ve 2020/184 Karar sayılı karara karşı 13.06.2022 tarihinde Anayasa Mahkemesi'ne başvurulduğunu, sıra cetvelinde ikinci sırada şikayet olunana yer verilmesinin hatalı olduğunu, kararların kesin hükme esas alınamayacağını, ihtiyati haczin derece kararına alınmasında kesinleşme tarihinin önem arz ettiğini, şikayet olunanın ihtiyati haczinin kesinleşme tarihinin müvekkilinin ipotek tesisinden sonra olduğundan ikinci sırada müvekkili şirkete yer verilmesi gerektiğini, mümkün olmaması halinde ikinci sırada garameten paylaşım yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından kesinleşen ilamda tartışılan iddiaların yeniden ileri sürülmesi suretiyle iş bu şikayet davasının açıldığı, bu durumda daha önce verilip kesinleşen kararın bu dava için kesin hüküm teşkil edeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8797, Karar No: 2022/7330, Tarih: 23.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/8797 E.  ,  2022/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Karaman Merkez Çoğlu Şehit İshak Sağlamoğlu İlköğretim Okulunda müdür olarak görev yapan sanığın, okul aile birliği hesaplarında yapılan inceleme sonucunda kasa defterinin 36. sayfasında yer alan toplamda 560 TL'nin düşümünü neden yaptığını açıklayamadığı, öğrencilerden deneme sınavı için para toplanmış olmasına rağmen 425 TL bedelli deneme sınavı içerikli faturayı gider olarak gösterdiği, okul aile birliği harcama kalemine uygun olmayan harcamalar yaptığı, ... Kırtasiye isimli iş yerinden 150 TL bedelli fatura almış olmasına rağmen kuruma malzeme girişi olmadığı ve okul aile birliği hesabından 3.500 TL çektiği halde birlik adına açılan yeni hesaba 2.500 TL yatırdığı, bu şekilde kamunun zararına neden olduğu iddia edilen somut olayda; sanığa isnat edilen eylemlerin sübutu halinde TCK'nin 155/2. maddesine düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği dikkate alınarak davaya bakmanın, delilleri takdir ve tartışmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 23/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5518, Karar No: 2020/8884, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5518 E.  ,  2020/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ... ile davalılar ... Sigorta A.Ş., ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24/06/2016 gün ve 2015/1242-2016/969 sayılı hükmün Dairenin 14/05/2019 gün ve 2016/14540-2019/6018 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Eldeki dosyada; davacılar vekili, davaya konu kazada yaralanan ve malul kaldıklarını iddia ettiği müvekilleri ... için iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, yerel mahkemece hükme esas alınan aktüer raporunda davacı ...'nın muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine her ne kadar Dairemizin 14/05/2019 tarih ve 2016/14540-2019/6018 sayılı ilamı ile; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas-1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, ... (PMF 1931) Tablosu esas alınarak adı geçen davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan bilirkişi raporunun hükme esas almaya elverişli olmadığı, mahkemece; davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve davacının talep edebileceği tazminat miktarının bu doğrultuda hesaplanması için ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Malul kalan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta idiyse de; aşbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumu'nca da ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde ... tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiş olup; eldeki dosyada yerel Mahkemece hükme esas alınan aktüer raporunda; davacı ...'nın muhtemel bakiye yaşam süresi TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmek suretiyle tazminat hesabı yapıldığının, raporun tazminat hesabına ilişkin Dairemiz kriterlerine uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemiz'in 14/05/2019 gün ve 2016/14540-2019/6018 sayılı bozma ilamı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 14/05/2019 güh ve 2016/14540-2019/6018 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.577,89 TL kalan onama harcının davalı ...den alınmasına, tashihi karar peşin harcının davacılara geri verilmesine, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11204, Karar No: 2015/2235, Tarih: 02.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11204 E.  ,  2015/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 07.02.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacının davasının reddine, asli müdahilin davasının kabulüne dair verilen 07.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Yargılama sırasında ... dava konusu taşınmazları davacı ...'den 28.07.2003 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle satın aldıığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından açılan davanın reddine, asli müdahil tarafından davalılar aleyhine açılan tapu iptal tescil davasının kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan ... 15.06.1972 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle satış vaadinde bulunan ...'den 20.08.1991 tarihinde boşanmıştır. Satış vaadinde bulunan ... boşanmadan sonra 20.12.1994 tarihinde vefat etmiştir. Dolayısıyla ... adı geçenin mirasçısı değildir. Bu nedenle mahkemece ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi ile yargılama giderlerinin ve yargılama giderilerinden sayılan harçların buna göre tahsiline karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerlebir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3002, Karar No: 2011/4652, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3002 E.  ,  2011/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek ve ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçlarından sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki davada, İİK'nun 349. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: 01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısımın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından mahkemesi; mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, 29/1/2010 tarihli duruşma günleri defterine duruşma saati belirlenmeden 185 adet dosyaya duruşma günü verilmek suretiyle yaratılan bu belirsizlik nedeniyle, taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden istem gibi hükmün BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/943, Karar No: 2017/4811, Tarih: 25.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/943 E.  ,  2017/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.04.2017 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı ... vasisi ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece baba ile çocuk arasında kişisel ilişki çocuk 6 yaşını bitirinceye kadar ve 6 yaşını bitirdikten sonra şeklinde ayrı ayrı düzenlenerek, kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocuğun yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması isabetsiz olduğu gibi, baba ile çocuk arasında düzenlenen kişisel ilişki süresi ortak çocuğun yaşı da gözetildiğinde babalık duygularını tatmin edecek yeterlilikte değildir. "Kişisel ilişki kurulmasında çocuğun anneannesinden veya dedesinden alınarak babaya teslimine süre bitiminde yine çocuğun anneannesine veya dedesine teslim edilmesine" karar verilmesi de hükmün infazında tereddütlere sebep olacak niteliktedir. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün hükümden çıkartılmasına, yerine "tarafların ortak çocuğu 20.06.2013 doğumlu ... ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1480.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/15476, Karar No: 2013/17155, Tarih: 07.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15476 E.  ,  2013/17155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 65'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1719, Karar No: 2013/6623, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1719 E.  ,  2013/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve imar uygulamasına uygun olarak çalışmalara başlanıldığından, projenin bütünlüğü ilkesi dikkate alınarak taşınmazın el atılan kısmı dışında kalan ve imar planında kamusal hizmet alanlarına ayrılan bölümlerin bedelinin de davalı idaren tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın el atıldığı belirtilen ve bedeline hükmedilen tüm kısımların tapusunun iptaline karar verildikten sonra, infazda tereddüt oluşturacak şekilde fen raporunda geçmeyen a2 ve b2 harfli kısımların tapusunun da iptaline ve terkinine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının mükerrer 2. bendindeki (a2 harfiyle gösterilen 13,83 m2 kısım ile b2 harfiyle gösterilen 14,02 m2 kısımların tapusunun iptali ile ana taşınmazdan ifraz edilerek davalı adına YOL OLARAK TAPUDAN TERKİNİNE,) kısmının çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.