muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1851, Karar No: 2023/10334, Tarih: 26.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suçtan zarar gören Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyizleri, sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçlarının sübut bulduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'nin temyizi, üzerine atılı suçları işlemediğine, usul ve yasaya aykırı yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ...'nin S.S. Yeni Bartın Yapı Kooperatifinin yönetim kurulu başkanı, ...'nin ise başkan yardımcısı olduğu, sanıkların kooperatife ait olmayan ve kooperatif ile ilgisi olmayan arsa üzerinde inşaata başladıkları ve söz konusu inşaatı göstererek ortak kaydettikleri, bu şekilde katılanları dolandırdıkları, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre kooperatif hesaplarında bulunması gereken 143.019,00 TL'yi zimmetlerine geçirdikleri, kooperatif genel kurulana yanlış bilgi verdikleri, 2008 ve 2009 yıllarında kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmadıkları ayrıca ...'nin kooperatife ait tutulması gereken zorunlu defterleri tutmadığı ve bakanlık kontrolörlüğüne sunmadığı iddialarıyla sanıklar haklarında kamu davaları açılmıştır.

Mahkemece; katılanların kooperatife kandırılmak suretiyle üye yapıldığına dair beyanlarına itibar edilmemiş, kooperatifi denetleme imkanları olduğundan nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davalarında sanıkların beraatlerine, sanık ...'in üzerine atılı diğer suçlardan da beraatine, sanık ...'nın ise şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme, kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmama (2 kez) ve kooperatife ait tutulması gereken zorunlu defterleri tutmama ve zimmet suçlarından iddia edildiği gibi 143.019,00 TL'yi mal edindiği kabul edilerek ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Sanık ... hakkında zimmet ve şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin zimmet ve şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme suçlarına yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun ve maddenin beşinci fıkrası gereği bu bentteki tüm hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanması yerine kooperatifteki yöneticilik görevinden yasaklanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunmuştur.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Açıklanan nedenle Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2010/144 Esas, 2013/32 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştirilen husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden

Suçtan zarar gören Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılma ve temyiz hakkı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, katılanların inşaat yapmayan bir kooperatife ortak edilerek dolandırıldıkları iddiasıyla kamu davaları açılmış, kooperatif adına hiçbir inşaat faaliyetine başlanmadığı, kooperatif için büro tutulmadığı ve hatta yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı dahi belirlenmediğinden kooperatif ortağı olan katılanların yatırdıkları aidatların sanığın uhdesinde kaldığı belirtilmiş ise de dolandırıcılık suçunun unsuru olan katılanlardan sağlanan menfaat ile zimmet suçuna konu kooperatif ortağı katılanların yatırdıkları aidatların aynı miktar olduğu tespit edildiğinden, aynı eylemlere ilişkin olarak açılan kamu davalarında, eylemlerin vasıf yönünden ikiye bölünerek dolandırıcılık suçundan beraat, zimmet suçundan ise mahkumiyet hükmü kurularak çelişkiye yol açılması,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2010/144 Esas, 2013/32 sayılı Kararında suçtan zarar gören bakanlık vekilinin, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası da gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının "1" numaralı bendinde yer alan "olayımızda atılı dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından sanık ...'nin CMK nun 223/2-b maddesi uyarınca atılı bu suçlardan ayrı ayrı BERAATİNE," ibaresinin "sanık ... hakkında aynı fiilden dolayı nitelikli dolandırıcılık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D. Sanık ... hakkında şirket veya kooperatifler hakkında yanlış bilgi verme, kooperatif genel kurulunu toplantıya çağırmama (2 kez) ve kooperatife ait tutulması gereken zorunlu defterleri tutmama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesi ve 1163 sayılı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

1163 sayılı Kanun'un 45 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 2008 yılı genel kurulunu toplantıya çağırmama ve 08.06.2007 tarihli genel kurulda ortaklara yanlış bilgi verme eylemleri yönünden suç tarihlerinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin; 1163 sayılı Kanun'un 45 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 2009 yılı genel kurulunu toplantıya çağırmama ve kooperatife ait tutulması gereken zorunlu defterleri tutmama eylemleri yönünden 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.02.2013 tarihli mahkumiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenlerle Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2013 tarihli ve 2010/144 Esas, 2013/32 sayılı Kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

E. Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümleri yönünden

Sanığın hükümden sonra 30.07.2021 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince bir karar verilmesi lüzumu, bozmayı gerektirmiş ve suçtan zarar gören bakanlık vekilinin, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası da gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19753, Karar No: 2015/2384, Tarih: 16.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19753 E.  ,  2015/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/78-2014/368

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline dört aylık sürenin bitim tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verilmişse de faizin bitim tarihinin kararda gösterilmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın ada numarasının hüküm fıkrasına yazılmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)4.paragrafından (müracaatına kadar 3’er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılması için karardan bir örnek ilgili Ziraat Bankası..... Şubesi Müdürlüğüne gönderilmesine) cümlesinin çıkartılmasına, yerine (bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına) cümlesinin eklenmesine,

b)2.paragrafındaki (tarihinden) kelimelerinden sonra yazılan kısmın çıkartılmasına, yerine (karar tarihi 12.06.2014 gününe kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

c)1.paragrafında (sayfa 239) ibaresinden sonra (2414 ada) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25608, Karar No: 2015/8301, Tarih: 20.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25608 E.  ,  2015/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/82-2014/389

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/910, Karar No: 2017/2236, Tarih: 21.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/910 E.  ,  2017/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çatalca (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2013/120 esas, 2014/189 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yeniden yapılan yargılamasında hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 179/3-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/490 esas, 2015/810 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca, suç tarihinden önce herhangi bir mahkûmiyet kaydı bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 19.12.2016 gün ve 94660652-105-34-14044-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2017 gün ve 2016/400876 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasına mahkumiyetine hükmedilmiş ise de; daha önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden; kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/490 esas, 2015/810 sayılı kararının kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkartılarak, yerine “TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” bendinin eklenip, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep içinde mündemiç bulunan TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluğuna ilişkin 3. bendinin de hükümden çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3519, Karar No: 2016/7441, Tarih: 20.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/3519 E.  ,  2016/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 7393 ada 4 parsel sayılı taşınmaza davalının kapı açmak suretiyle müdahale ettiği gerekçesiyle 01.06.2007-31.12.2011 dönemi için 32.427,44 TL. ecrimisilin yasal faiziyle birlikte alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, intifa hakkı sahibi olduklarından dolayı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairece "...Somut olayda dava konusu 7393 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bakımından geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli toplamı olarak kısa kararda 32.427,44 liraya hükmedildiği halde gerekçeli kararda 32.095,00 TL.ecrimisilin tahakkuk tarihlerinden itibaren işyleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir...'' gerekçesiyle bozulmuş,bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın konusu .... Belediyesi arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir. 3533 sayılı Kanunun 1.maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.”

Davada taraflar, 3533 sayılı Kanunun 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Hâl böyle olunca, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4.maddeleri hükümleri dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,

bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37382, Karar No: 2016/5498, Tarih: 21.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/37382 E.  ,  2016/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün sanığa 10/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği sanığın bu kararı 09/07/2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği, Yerel Mahkemenin ise 10/07/2015 tarihli ek karar ile bu temyiz talebini süresinde yapılmadığından bahisle reddettiği, bunun üzerine sanığın ek kararı 15/07/2015 tarihinde temyiz ettiği görülmekle,

Sanığın hükmü CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla,

Yerel Mahkemece temyiz isteminin reddine dair ek karara sanık ... tarafından yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 21/03/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22176, Karar No: 2016/2529, Tarih: 16.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22176 E.  ,  2016/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2014/57-2015/69

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.