muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5066, Karar No: 2013/17128, Tarih: 19.06.2013

KARŞI OY YAZISI

Sayın çoğunluğun, yukarıda açıklanan nedenlerle 1.nolu ONAMA kararı ile 2. nolu BOZMA karar ve gerekçelerine aynen katılıyorum. Ancak 3. nolu bozma kararına katılmıyorum.

Şöyle ki; sayın çoğunluk 3. nolu bozma kararında; davalı kadının, yasanın belirlediği süre içerisinde savunmasının dayanağı olan vakıaları cevap dilekçesi ile açıklamadığını, ön inceleme duruşmasında davacı kocanın açık muvafakatı olmadığı halde, eşinin kendisine fiziksel şiddet uyguladığı vakıasına dayandığını, ön inceleme aşamasında davalının savunmasını genişletemeyeceğini, bu nedenle kocanın eşine fiziksel şiddet uygulamasından kaynaklanan kusurunun, davalı kadın tarafından cevap süresi içinde bildirilmediğinden, bu eylemin kocaya kusur olarak yüklenemeyeceğini, tarafların, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini karşılıklı olarak yerine getirmediklerinden her iki tarafında eşit kusurlu olduğunu, eşit kusur halinde manevi tazminat verilemeyeceğinden, kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği nedeniyle kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden de bozmaya gidilmiştir.

Davacı kocanın boşanma davası; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinden kaynaklanan “Evlilik birliğinin temelinden sarsılması” nedenine dayalı genel bir boşanma nedenidir. Evlilik birliğinin temelinden sarsılması başlı başına bir vakıadır. Bu vakıanın taraflarca yasal sürede bildirdikleri delillerle kanıtlamaları halinde, tarafların kusurlu davranışları ortaya çıkacaktır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu usulumüze yeni bir terim olan "HUKUKİ DİNLENİLME HAKKINI" getirmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27. maddesi;

“1- Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

2-Bu hak;

a-Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasına,

b-Açıklama ve ispat hakkını

c-Mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirilmesinin ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir” hükmünü taşımaktadır.

Şimdi; Bu maddenin gerekçesinde belirtildiği gibi, hukuki dinlenilme hakkı, Anayasanın 36.ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira, insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama sürelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve İSPAT HAKLARINI tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gereklidir. Hukuki dinlenilme hakkı olarak maddede ifade edilen ve uluslararası metinlerde de yer bulan bu hak, çoğunluklu “iddia ve savunma” hakkı olarak bilinmektedir.

Adı geçen maddenin en önemli unsuru “AÇIKLAMA ve İSPAT HAKKIDIR”. Taraflar, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve İSPAT ETME hakkına sahiptirler. Her iki tarafta bu haktan eşit şekilde yararlanırlar.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27. maddede açıkça belirtilen “TARAFLARIN AÇIKLAMA ve İSPAT HAKKINI” dikkate almaksızın, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 129. maddeyi dar ve katı bir şekilde yorumlayıp, insanların “İSPAT HAKLARININ” elinden alınması gerek bu yasanın, gerekse Anayasanın ruhuna aykırı olduğu gibi, hak kayıplarına sebebiyet vereceğinden, adil yargılama prensibine de aykırıdır. Davanın “Evlilik birliğinin temelinden sarsılması” nedenine dayalı bir boşanma davası olduğu da dikkate alınarak, her iki tarafın yasal süre içerisinde sundukları deliller değerlendirilerek sonucu itibarıyla karar verilmesi taraflar açısından daha adil olacaktır.

Somut olayda, davalı kadın, yasal süre içerisinde delillerini bildirmiş, savunmasında geçen fiziksel şiddet olayının, tanıklarca da doğrulandığına göre kanıtlandığı anlaşılmaktadır. Tarafların davaya yansıyan diğer kusurlarıda birlikte değerlendirildiğinde, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu ve davalı kadının kişilik haklarına saldırı bulunduğuna göre, mahkemenin kusur belirlemesi ve davalı kadına manevi tazminat takdiri usul ve yasaya uygun olduğundan ONAMA düşünüyor, sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/10376, Karar No: 2013/8228, Tarih: 07.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/10376 E.  ,  2013/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/04/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 25/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/05/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı hazine vekili Avukat ....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve işlem tarihinde yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğü'nün 28/1. maddelerinde; muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbirinin gösterilen adreste bulunmaması halinde tebligatın hangi usul izlenerek yapılacağı hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelere göre; tebliğ memuru, muhatabın "adreste bulunmama sebebini", bilmesi muhtemel kimselerden tahkik ederek, beyanlarını tutanağa yazmalıdır. Dosya kapsamından; dava dilekçesinin davalıya, Tebligat Kanunu 21. madde hükmüne göre tebliğ edildiği ancak tebligatın yasa ve Tebligat Tüzüğüne uygun şekilde yapılmadığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisindeki tebligat parçasında, muhatabın adresi kapalı, bu nedenle muhtara tebliğ yapıldı, daire ikiye haber verildi, isim ve imzadan kaçındı, haber kağıdı kapıya yapıştırılıp evrakın mahalle muhtarına teslim edildiğine dair şerh düşülmüş ise de, dağıtım saatinde davalının nerede olduğu belirtilmemiştir. Sonuçta, davalı hiçbir duruşmaya katılıp yazılı beyanda da bulunmamış olduğuna göre, bu durum savunma hakkını sınırlar mahiyettedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27. maddesi uyarınca hakim "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir." hükmünü düzenlemektedir.

Bu kapsamda, davalıya duruşma gün ve saatini bildirir dava dilekçesi ekli davetiyenin, usulüne uygun olarak tebliğ edilip savunma ve delilleri alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu kapsamda, davalıya duruşma gün ve saatini bildirir dava dilekçesi ekli davetiyenin, usulüne uygun olarak tebliğ edilip savunma ve delilleri alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 990.00 TL duruşma avukatlık ücretinin temyiz eden davacıya, davacı yararına takdir olunan 990.00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davalıya yükletilmesine, temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5831, Karar No: 2019/5881, Tarih: 05.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5831 E.  ,  2019/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Suç tarihinde yürürlükte olan CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilmesi mümkün olmadığı halde, kanuna aykırı olarak Gizli Soruşturmacı görevlendirilmesi,

2-) Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 05.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4817, Karar No: 2022/5422, Tarih: 27.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4817 E.  ,  2022/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait Sahil Güvenlik Onarım Destek Komutanlığı ... işyerindeki gemi boyama atölyesinde boyacı olarak çalıştığını, çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden olduğunu ileri sürerek, bu hususun tespiti ile toplu iş sözleşmesi uyarınca hesaplanacak fazla mesai ücretinin ve kısa çalışma primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; Yönetmeliğin 4'üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendinin başlığının "Kurşun ve arsenik işleri" ve 6 numaralı alt bendinde ise "İçinde kurşun ve arsenik bulunan boya ve vernik gibi maddelerin kullanıldığı.." şeklinde başlamasına rağmen, alt bent incelendiğinde önce bir grup işin sayıldığı ardından bununla bağlantılı olarak "bina, dokuma ve otomobil boyacılığı" işlerinin sayıldığı burada ilk bölümde sayılan işler için zaten tereddüte yer olmadığı, bina, dokuma ve otomobil boyacılığı işlerinin de alt bendin başındaki "İçinde kurşun ve arsenik bulunan boya ve vernik gibi maddelerin kullanıldığı bina, dokuma ve otomobil boyacılığı işleri..." şeklinde anlaşılması gerektiği,

Ancak "ile" den sonra gelen ibare ile kapsamın genişletildiği, böylece içinde kurşun ve arsenik bulunmasa bile dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık işlerinin yönetmelik kapsamında alınmasının sağlandığı, aksi takdirde yukarıda bahsedildiği üzere "ile"den önceki ifadeden zaten içinde kurşun ve arsenik bulunan boya ve vernik gibi maddelerin kullanıldığı bina, dokuma ve otomobil boyacılığı işlerinin anlaşıldığı dolayısıyla bu işlerin dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılıp yapılmamasına bakılmaksızın yönetmelik kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, aksi halde son ibarenin gereksiz bir tekrardan ibaret olduğu anlamı çıkacağı, belirtilmiş olup, davacı yanın dava dilekçesi incelendiğinde, bu görüş doğrultusunda alacak davasının açıldığı ancak bu görüşün davacı tarafça yanlış anlaşıldığını ve bundan sonra İŞGÜM tarafından verilen görüşlerin dikkate alınmadığını, İŞGÜM tarafından verilen 25.09.2014 tarihli görüşünde “... iç mekan, dar mekan, sağlığa uygun havalandırılmayan mekanlardan çalışılan ortam havasında söz konusu işyerinde sağlığa zararlı maddelerin bulunuyor olmasının anlaşılması gerektiği, bunların tespitinde de yapılacak ortam ölçümleri sonuçlarının belirleyici olacağı” belirtildiğinden bu görüş gereği ortamın uygun havalandırılmasının ve ölçüm analizleri yapıldığını, sağlık açısında sorun teşkil etmeyecek değerlere ulaşıldığını, ayrıca işçilere tam yüz gaz maskesi ve işin türüne göre eldiven ve iş ayakkabısı gibi kişisel koruyucu güvenlik donanımlarının tahsis edildiğini, davacının yaptığı işin yönetmelikte yedibuçuk saat çalışılması gereken işlerden olmadığını, davacı ile ilgili yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu, davacının fazla çalışma alacağı ve kısa çalışma primi talep hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iç mekanın kapalı mekan olarak anlaşılması gerektiği, yönetmelikte iç mekandan hemen sonra “ve” ekinin bulunması karşısında çalışılan işyerinin salt iç mekan olmasının yeterli olmadığı, sağlığa uygun olarak havalandırılmama koşulunun da gerçekleşmesinin gerekli olduğunun anlaşıldığı, davacının çalıştığı 39.000 metrekare büyüklüğünde, içindeki havalandırma nedeni ile bulunduğu alandan daha fazla ve 48.000 ton atmosferik hava sirkülasyonu sağlanan hangar tipi atölyenin, yönetmelikte tanımlandığı şekli ile iç mekan olarak kabul edilemeyeceği , yönetmelikte kasdedilen iç mekanların küçük metrekarelerden oluşan ve havalandırması sağlığa uygun olmayan kapalı işyerleri, olduğu, bu nedenle davacının çalıştığı hangar tipi atölyenin günde yedi buçuk ve daha az süreli çalışılması gereken iş yerleri kapsamında olmadığı gerekçesiyle fazla çalışma ve kısa çalışma primi isteklerinin reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvusu:

İstinaf Başvusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili istinaf başvurunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince davacının belirtilen yönetmelik kapsamında çalışıp çalışmadığı yönünden mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu alınan bilirkişi raporundan davacının kullandığı boya malzemesinin kurşun ve arsenik içermediği, boyama yapılan atölyenin dar bir mekan olmadığı ve sağlığa uygun havalandırma sisteminin bulunduğunun tespit edildiği, davacı vekilinin bahsettiği İş Sağlığı ve Genel Müdürlüğü'nün konuya ilişkin 28.05.2015 tarihli en son ve önceki tarihli görüşleri de Yönetmelik çerçevesinde değerlendirilme yapıldığında davacının anılan Yönetmelik kapsamında çalışmadığı sonucuna ulaşıldığı kanaatiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bozma Kararı, Direnme ve Hukuk Genel Kurulu Kararı;

İlk Derece Mahkemesinin kararı Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 23.10.2018 tarihli 2018/563 Esas 2018/22927 Karar sayılı ilamıyla “ işyerinde keşfen düzenlenen raporda davacı tarafından kullanılan boya malzemesinin kurşun ve arsenik içermediği ve boyama yapılan atölyenin dar bir mekan olmadığı, sağlığa uygun havalandırma sisteminin bulunduğu yönünde, İŞGÜM tarafından önceki tarihlerde yapılan ölçüm sonuçları esas alınarak rapor düzenlenmiştir.

Keşif raporuna dayanak alınan ölçüm 05.12.2012 tarihli olup davacının çalıştığı ortamdaki toluen kimyasal maddesi 0.51 civarındadır. Bu ölçümde maddenin sınır değerinin 192 olduğu belirtilmiştir.

Davacının kullandığı her bir boya, astar malzemesinin insan ve çevre için zararlı, teneffüs edildiğinde ve deriye temas edildiğinde tehlikeli olduğu, deri ile temasında hassasiyet oluşturduğu, gözleri ve cildi tahriş edici olduğu, ayrıca ortamda bulunmasının zararlı etkilere yol açtığı dosyaya sunulan bilgi güvenlik belgelerinden anlaşılmıştır.

İŞGÜM’ün en son tarihli 28.05.2015 tarihli görüşünde ise; "MADDE 4 - (1) Bir çalışanın günde ancak yedi buçuk saat çalıştırılabileceği işler aşağıda belirtilmiştir.

a) Kurşun ve arsenik işleri:

...

6) İçinde kurşun ve arsenik bulunan boya ve vernik gibi maddelerin kullanıldığı emaye, güderi, meşin, kauçuk, çini, cam, yapma süs taşları, yapma çiçek ve oyuncak yapımı işleriyle bina, dokuma ve otomobil boyacılığı ile dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığı (tipografi) işleri.

Yukarıda verilen madde metni incelendiğinde "dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığı (tipografi) işlerinde içinde kurşun veya arsenik bulunması durumundan bağımsız olarak günde ancak 7,5 saat çalışılabileceği değerlendirilmekle birlikte söz konusu görüşümüz halihazırda Ek-1 de yer alan yazımızla da Milli Savunma Bakanlığına iletilmiştir.

Yukarıda verilen madde metni incelendiğinde "dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığı (tipografi) işlerinde içinde kurşun veya arsenik bulunması durumundan bağımsız olarak günde ancak 7,5 saat çalışılabileceği değerlendirilmekle birlikte söz konusu görüşümüz halihazırda Ek-1 de yer alan yazımızla da Milli Savunma Bakanlığına iletilmiştir.

Dolayısıyla içinde kurşun veva arsenik- bulunsun veya bulunmasın; dar mekanlarda, iç mekanlarda veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekanlarda yapılan boyacılık, renkli baskı ve harf matbaacılığa (tipografi) işlerinde çalışma ortamında her ne kadar havalandırma, kişisel koruyucu ekipmanların kullanımının sağlanması vb. önlemler alınsa dahi ortamdaki tehlikenin mevcut bulunduğu ve söz konusu tedbirlerin tehlikenin varlığını değiştirmediği, ancak bu önlemler yoluyla çalışanların sağlık ve güvenliği açısından riskin azaltıldığı mütalaa edilmekte, bu işlerin de Yönetmelik hükümleri içerisinde yer aldığı ve günde ancak 7,5 saat çalışılabileceği değerlendirilmektedir. Şeklinde görüş bildirilmiştir.

İŞGÜM’nün 25.09.2014 tarihli önceki görüşünde “... iç mekan, dar mekan, sağlığa uygun havalandırılmayan mekanlardan çalışılan ortam havasında söz konusu işyerinde sağlığa zararlı maddelerin bulunuyor olmasının anlaşılması gerektiği, bunların tespitinde de yapılacak ortam ölçümleri sonuçlarının belirleyici olacağı” ibaresi geçtiğinden ortamda zararlı maddelerin olması durumunda bu mekanın da 7,5 saat çalışılması gereken işler kapsamına girdiği düşünülebilir.

Ayrıca, İzmirdeki gemi boyama atölyesinde başka bir dosyadan yapılan keşif ve bilirkişi raporlarında da her türlü önlem alınsa dahi ortamdaki tehlikenin mevcut bulunduğu ve söz konusu tedbirlerin tehlikenin varlığını değiştirmediği görüşüne varılmıştır. Boyacılıkta kullanılan boya, reçine, astar v.b maddelerin vücuda zararlı olan bir çok kimyasal bileşikten oluştuğu, uygulama sırasında zehirli-uçucu gazlar çevreye yayıldığından ortamda zarar riskinin mevcut olduğu, sınır değerlerin altında kalması durumunda yasal olarak çalışmanın yapılabileceği sınırı aşan değer mevcutsa işyeri kapatılmasına kadar giden yaptırım uygulanacağı göz ardı edilemez.

Bu nedenle davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği, fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağının kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu nedenle davacının çalıştığı işyerinin Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamındaki işlerden sayılması gerektiği, fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacağının kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma üzerine Mahkemece davacının kullandığı boya malzemelerinde kurşun ve arsenik bulunmadığının uyuşmazlık dışı olduğu, davacının gemi boyama işi yaptığı 38.000 metre karelik hangar tipi atölyenin dar mekan olarak kabulüne de olanak bulunmadığı, uzman bilirkişi heyeti aracılığı ile mahallinde yaptırılan keşif sonucu verilen raporda da; içinde 48.000 ton atmosferik hava sirkülasyonu olacak şekilde sağlığa uygun olarak havalandırıldığının belirtildiği, kendi büyüklüğünden daha fazla atmosferik hava sirkülasyonun açık alanlarda dahi her zaman olmasının mümkün olmadığı, yine davacının çalıştığı atölyede yapılan ölçümlerde Bozma ilamında yazılı olduğu üzere sınır değeri 192 olan ortamdaki toluen kimyasal maddesi 0,51 civarında olup sınır değerin 376 kat daha altında olduğu, belirtilen nitelikteki hangar tipi bir atölyenin salt etrafının kapalı olması nedeniyle iç mekan olduğu kabul edilse dahi; dar mekan veya sağlığa uygun olarak havalandırılmayan mekan olarak kabulüne olanak bulunmadığı, öte yandan Yüksek Dairenin bozma ilamında en son tarihli İŞGÜM görüşü olarak yazılı İŞGÜM'ün en son tarihli görüşü 28.05.2015 tarihli olmayıp, dosyada 13.02.2014, 22.02.2014, 25.09.2014 , 31.01.2017 ve bozma ilamından sonra verilen 12.12.2018 tarihli olmak üzere toplam 6 adet İŞGÜM görüşünün mevcut olduğu, 28.05.2015 tarihli İŞGÜM görüşünde özetle; dar, iç mekanlarda sağlığa uygun olarak havalandırma olsa dahi azami 7,5 saat çalışılması gereken işlerden olması gerektiği şeklinde görüş yazılı olmasına rağmen, 2014 yılına ait yukarıda yazılı 3 görüşü ile birlikte 28.05.2015 tarihli görüşünden sonraki 2017 ve 2018 yıllarına ait son tarihli 2 adet İŞGÜM görüşünde yönetmeliğin 4/a-6.maddesine uygun değerlendirme yapıldığı, diğer taraftan tüm boyacılık işlerini yönetmelik kapsamına dahil etmek yönetmeliğin yazılışına uygun olmadığı gibi, asıl yönetmelik kapsamında ve günde azami 7.5 saat çalıştırılması gerekli işlerde çalışan işçilerin haklarını, anılan yönetmelikten yararlanması gerekmeyen daha hafif işlerde çalışan işçilerle eşitleyeceğinden ilgili yönetmeliğin amacına da uygun olmadığı, aynı şekilde işçinin çalıştığı mekanı dar, iç mekan ve sağlığa uygun olarak havalandırılan mekan olarak ayırmadan tüm mekanları aynı nitelikte kabul etmenin de ilgili yönetmeliğin 4/a-6. maddesine uygun düşmediği gibi, mekanların yönetmeliğe uygun şekilde inşa edilmesini, düzenlenmesini, havalandırılmasını da engelleyeceğinden amacına da uygun düşmeyececeği gerekçesiyle Yüksek Dairenin 23.10.2018 tarihli bozma ilamına direnilmesine karar verilmiştir.