muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10974, Karar No: 2024/1951, Tarih: 20.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/10974 E.  ,  2024/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/212 E., 2016/279 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suça konu araçta sahtecilik yapılan motor seri numarası bulunan etiketlerin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile mahkumiyet kurduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nin 25.04.2014 tarihinde... plaka sayılı Iveco marka beyaz renkli çekiciyi ...'e noter satış sözleşmesi ile sattığı, ...'e ait oto galeride motor şasi numarası değiştirilmiş araçlar bulunduğunun ihbar edilmesi üzerine mahkemeden alınan arama kararı ile 25.06.2014 tarihinde yapılan aramada... plaka sayılı aracın motor ve şasi numaralarındaki harf ve rakamların yazılışlarından şüphe edilmesi üzerine başlatılan soruşturmada, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. ... kendisinde ele geçen... plaka sayılı aracı sanık ...'den noter satış sözleşmesi ile aldığını, motor ve şasi numaralarını değiştirmediğini beyan edip, araç satış sözleşmesini ibraz etmiştir.

2. ... kendisinde ele geçen... plaka sayılı aracı sanık ...'den noter satış sözleşmesi ile aldığını, motor ve şasi numaralarını değiştirmediğini beyan edip, araç satış sözleşmesini ibraz etmiştir.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 02.07.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre, inceleme konusu beyaz renkli iveco marka çekicinin motor bloğu üzerinde bulunan harf ve rakamların incelenmesinde mevcut rakamların bulunduğu bölgeye sonradan düzensiz olarak vurulduğu görülmüş, orijinal motor numarasının tespiti mümkün olmamıştır. Aracın ön sağ tekerinin iç kısmına bakan şasi kolonunun üzerinde bulunan simge, harf ve rakamlardan oluşan motor numarasının fiziksel ve kimyasal olarak incelenmesinde, şasi numarasının orjinal olmadığı, bu bölgede bulunan orjinal şasi numarasına ait karakterlerin kazınarak yok edilmesinden sonra mevcut simge, harf ve rakamların bulunduğu bölgeye sonradan düzensiz olarak vurulduğu görülmüş, orijinal şasi numarasının tespiti mümkün olmamıştır.

3. Sanık ..., sigorta şirketlerinden hasarlı araç alıp tamir edip sattığını, suça konu aracı ...'e kendisinin sattığını kabul etmiş, ancak aracı kimden ne şekilde temin ettiğini açıklayamamış, araç üzerinde değişiklik yapmadığını beyan etmiştir.

4. Mahkemece, motor ve şasi numarası değiştirilmiş aracın el değiştirme zincirinin sanığı gösteriyor oluşu, aracı nasıl temin ettiğine ilişkin soruşturma ve kovuşturma aşamasında çelişen savunmalarda bulunması, dosyaya yansıyan mesleği gereği atılı sahtecilik fiilini gerçekleştirecek bilgi ve ekipmana sahip olması ve diğer hususlar birlikte değerlendirildiğinde suçtan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilmeyerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine, suça konu araçta sahtecilik yapılan motor seri numarası bulunan etiketlerin müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının takdirinin yargılamayı yapan hakime ait olması ve dosyada mevcut 02.07.2014 tarihli uzmanlık raporunda da, suça konu şasi numarası değişikliğinin aldatıcılık niteliğine sahip olup olmadığı hususunda herhangi bir değerlendirmeye yer verilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, şasi numarasındaki sahteciliğin aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının, bir bilirkişi katılımı ile yapılacak keşif sonucunda özellikleri tutanağa yazılarak belirlenmesi ve gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2. Müsadereye konu... plaka sayılı aracta sahtecilik yapılan motor seri numarası bulunan etiketlerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi;

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10645, Karar No: 2010/3188, Tarih: 06.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/10645 E.  ,  2010/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 6.4.2010 Salı günü davacılar ...,...,... vekilleri Av. ... ile davalı ...Ş vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisine ait aracın davalı tarafından otomobil paket sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, meydana gelen kaza sonucunda aracın tamamen hasar gördüğünü ve murisin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, 20.000,00 TL araç hasarı, 5.000,00 TL ferdi kaza koltuk sürücü teminatı ve 2.000,00 TL hukuksal koruma olmak üzere toplam 27.000,00 TL sigorta tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın alkollü araç kullanılması nedeniyle oluştuğu bu nedenle teminat dışı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, murisin kaza sırasında alkollü olduğunun anlaşıldığı, zararın teminat dışı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları`nın A.5.5 maddesi hükmü gereğince, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle, sürücünün münhasıran, alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Böyle bir nedenle, hasarın teminat dışı kaldığının kanıt yükü de TTK.nun 1281 nci maddesi hükmü uyarınca, sigortacıya düşmektedir. Sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, trafik konularında uzman bir bilirkişinin de yer aldığı kurul tarafından, olayın salt alkol etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekmektedir.

Somut olayda, meydana gelen kazada, kasko sigortalı araç sürücüsü kaza sonrasında hayatını kaybetmiş, kan muayenesi veya tespit edilmiş bir promil oranının bulunmamasına rağmen, fiziki muayenesinde, üzerinde ve nefesinde alkol kokusu tespit edilmiştir.

Somut olayda, meydana gelen kazada, kasko sigortalı araç sürücüsü kaza sonrasında hayatını kaybetmiş, kan muayenesi veya tespit edilmiş bir promil oranının bulunmamasına rağmen, fiziki muayenesinde, üzerinde ve nefesinde alkol kokusu tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; seçilecek iki nöroloji uzmanı doktor ile trafik alanında uzman makina mühendisi bilirkişi heyetinden, kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, kazanın oluş biçimi, yol, hava koşulları ve tanık beyanları da değerlendirilmek suretiyle ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gererkirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 750.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3588, Karar No: 2010/4235, Tarih: 14.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3588 E.  ,  2010/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY(TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın maliki olduğu 32 parsel sayılı taşınmazını davalı Z.'ya satış suretiyle temlik edildiğini, ondan da diğer davalı H.'e devredildiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın bedelini ödeyerek satın aldıklarını, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın maliki olduğu 32 parsel sayılı taşınmazını 15.3.1999 da torununun eşinin yakın akrabası olan davalı Z.ya, onun da 17.9.1999 da diğer davalıh.e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın kargir ev ve arsa niteliğindeki taşınmazı satış suretiyle temlik etmesine rağmen ölünceye kadar taşınmazda oturduğu, hatta taşınmaz için üçüncü kişilerin yapmış olduğu bir takım masrafların davacıdan tahsil edildiği, satış bedeli ile gerçek değer arasında aşırı fark bulunduğu, yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasına göre davalıların alım güçlerinin olmadığı, murisin tek taşınmazını satmasını gerektirir bir neden bulunmadığı, ikinci el durumunda olan davalıh.in de muvazaalı işlemi bilen ve bilmesi gereken konumda bulunduğu, Türk Medeni Kanununun 1024.maddesi aracılığı ile 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilkeler ve olgular birlikte değerlendirildiğinde, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7178, Karar No: 2007/3274, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7178 E.  ,  2007/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Ankara 5.İcra Mahkemesinden verilen 06.04.2006 gün ve 410/328 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.504.00.- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 06.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/515, Karar No: 2011/3113, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/515 E.  ,  2011/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Raporu Hükme dayanak alınan Orman Bilirkişisinin 14/09/2010 tarihli raporunun eki memleket haritasında çekişmeli 196 ada 8 parselin açık alanda kaldığı ancak aynı bilirkişinin 20/10/2010 tarihli ek raporunun ekindeki memleket haritasında ise yeşil alanda kaldığı ifade edilmiştir. Ancak her iki raporda da kullanılan memleket haritalarının hangi tarihli memleket haritaları olduğunun ifade edilmediği gözlemlenmiştir. Bu nedenle dava dosyasının raporu hükme dayanak alınan Orman bilirkişisine verilerek asıl ve ek raporlarındaki memleket haritalarının tarihlerinin açıklattırılması ve sözü edilen haritalar en eski ve en yeni tarihli memleket haritaları olduğu takdirde veya sözü edilen raporlarda incelenen memleket haritasından daha eski memleket haritası şayet varsa ilgili memleket haritaları incelenerek çekişmeli taşınmazın memleket haritasındaki konumunun ayrı ayrı, açık bir şekilde ve sebepleriyle birlikte açıklaması için orman mühendisi bilirkişiden ek rapor alınarak dosya arasına konulması;

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11769, Karar No: 2014/15772, Tarih: 22.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11769 E.  ,  2014/15772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : RİZE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2012/55-2014/13

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 4 parsel sayılı 1.502,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tutanağın beyanlar hanesine “parsel üzerindeki 3 katlı betonarme bina .... İlim ve İrfan Vakfına ait olduğu” ve “parsel üzerindeki 3 katlı betonarme binanın 359 ada 2 sayılı parsele 96,83 m² tecavüzlü olduğu”şerhi verilerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle cami ve arsası vasfıyla K.. K.. adına tespit edilmiştir. Davacı K.. K.., taşınmazın köye ait olup, vakfa devredilmediği, davacı .... İlim ve İrfan Vakfı, taşınmazın kurs olarak vakfa köy tarafından devredildiği iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda ... Köyü Tüzel Kişiliğinin açmış olduğu davanının kabulüne, birleşen dosya davacısı K.. V..'nın açmış olduğu davanın reddine, çekişmeli 120 ada 4 parsel numaralı taşınmazın üzerinde bulunan 3 katlı betonarme binanın .... İlim ve İrfan Vakfına ait olduğu şeklindeki komisyon tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptaline, taşınmazın K.. K.. adına cami ve kuran kursu binası ve arsası vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, birleşen dosya davacısı K.. V.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli binanın bulunduğu zeminin köye ait olduğu, köy karar defterine alınan karar ile sadece binanın vakfa devredildiği, vakfa ait bütçenin de binanın inşaatının tamamlanmasında kullanıldığı, mahallinde yapılan keşif, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla K.. K..nin de açmış olduğu davanın reddine, tutanağın beyanlar hanesindeki şerhler korunmak suretiyle taşınmazın tespit gibi tesciline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir
Yargıtay — Esas No: 2008/12045, Karar No: 2009/2490, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12045 E.  ,  2009/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki:

1-Dava konusu taşınmazların arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak son fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Bu saptama yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın cadde veya sokak üzerinde oluşları, bu cadde veya sokakların konut veya ticaret alanında olmaları, her ikisi de ticaret alanında ise hangisinde daha yoğun bir ticaret hacmi bulunduğu, konut alanında iseler hangisindeki konutların daha yüksek fiyatla alıcı bulabildiği, her iki halde de imar durumuna göre inşaat yapılabilme durumları ve yapılabilecek kat adedi, bitişik veya ayrık nizamda yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları gibi ve benzeri tüm değere etkili nitelik ve unsurlar ayrı ayrı ve tek tek açıklandıktan sonra bunlardan her birinin değere olan etki oranı da ayrı ayrı ve tek tek belirlenmelidir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel öğeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri, genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus, dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal için de geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın

./..

-2-

2008/12045-2009/2490

ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihindeki beyan edilen vergi beyanları ile bu taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatları ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının karşılaştırılması gerekir.