muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3689, Karar No: 2015/6044, Tarih: 04.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3689 E.  ,  2015/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/364225

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2009/80 (E) ve 2011/134 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 22/11/2007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, Antalya'da ev kur işi ile uğraştığı, malzeme almak için suç tarihinde Kumluca'ya geldiği, ancak aldığı malzemelere parasının yetmemesi üzerine Antalya'da bulunan elemanından PTT havalesi ile adına para çıkartmasını istediği, ancak yanında kimliğinin olmaması nedeni ile yolda tesadüfen karşılaştığı daha önceden tanıdığı olan sanık A..'ye, adına havale çıkartıp çıkartamayacağını sorduğu, sanık A..'nin de nüfus cüzdanının yanında olmadığını söyleyerek babası diğer sanık Kemal adına havale çıkartabileceğini söylemesi üzerine katılanın Antalya'da bulunan elamanına haber vererek, kendisine verilmek üzere sanık Kemal adına 2000 TL PTT havalesi çıkartıldığı, ancak sanıkların PTT'den havale edilen parayı almalarına rağmen katılana vermeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

A) Sanık A.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık A..'nin, katılana verilmek üzere babası diğer sanık Kemal adına havale edilen parayı almasına rağmen katılana vermeyerek, kendisine teslim edilmiş olan para üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu, katılan ve tanık beyanları, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık A..'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, adli para cezasının alt sınırın üzerinde “120” gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, adli para cezasının alt sınırın üzerinde “120” gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında bulunan sanık A.. hakkındaki adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 GÜN", “100 GÜN” ve “2000,00 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak, yerine sırasıyla "5 GÜN", “4 GÜN” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık K.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, bütün aşamalardaki “eve geldiğinde, oğlu A..'nin alacağı nedeni ile borçlusu tarafından PTT havalesi ile adına para yatırıldığını eşinden öğrenmesi üzerine parayı çekerek oğluna verdiğine” ilişkin hayatın olağan akışına uygun ve diğer sanık tarafından da doğrulanan savunması ile diğer sanık A..'nin üstüne atılı güveni kötüye kullanma suçuna iştirak ettiğine dair katılanın soyut suç isnadı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “120 gün” olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18427, Karar No: 2014/24322, Tarih: 20.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18427 E.  ,  2014/24322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2011/235-2014/110

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından 7 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlu keşideciye örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun İİK’nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, bonolardaki imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İcra Mahkemesi tarafından Adli Tıp belge inceleme uzmanı bilirkişiden alınan 14.05.2013 havale tarihli raporda senetlerden 25.01.2009 ödeme tarihli, 760 TL bedelli, 4249 nolu; 20.09.2009 ödeme tarihli, 700 TL bedelli, 4521 nolu; 20.12.2009 ödeme tarihli, 850 TL bedelli, 5038 nolu üç adet senedin keşideci borçlu Ş.. Ş..'in eli ürünü olduğu, diğer dört adet senetteki imzaların ise borçlu Ş.. Ş..'in eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir.

İtiraz üzerine mahkemece Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden alınan 01.04.2014 havale tarihli raporda ise gerek inceleme konusu senetlerde Ş.. Ş.. adına atılı imzaların teşhise götürecek önemli materyal ve yazı unsuru içermeyen, basit tersimli imzalar olması gerekse Ş.. Ş..'in mukayese imzalarının basit tersimli ve polimorf imzalar olması sebebiyle inceleme konusu senetlerdeki imzaların borçlu Ş.. Ş..'in eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği belirtilmiştir.

Mahkemece senetlerdeki imzanın borçlu eli ürünü olup olmadığının alacaklı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle raporların borçlu lehine yorumlanarak imza itirazının kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda imza incelemesi ile ilgili Adli Tıp belge inceleme uzmanına aldırılan raporda senetlerden 25.01.2009 ödeme tarihli, 760 TL bedelli, 4249 nolu; 20.09.2009 ödeme tarihli, 700 TL bedelli, 4521 nolu; 20.12.2009 ödeme tarihli, 850 TL bedelli, 5038 nolu üç adet senedin keşideci borçlu Ş.. Ş..'in eli ürünü olduğu, itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda ise Ş.. Ş..'in imzalarının basit tersimli ve polimorf imzalar olması sebebiyle inceleme konusu senetlerdeki imzaların borçlu Ş.. Ş..'in eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği belirtilmiş olup söz konusu üç adet senet yönüyle raporlar arasında çelişki oluşmuştur.

O halde, senetlerden 25.01.2009 ödeme tarihli, 760 TL bedelli, 4249 nolu; 20.09.2009 ödeme tarihli, 700 TL bedelli, 4521 nolu; 20.12.2009 ödeme tarihli, 850 TL bedelli, 5038 nolu üç adet senet yönüyle çelişkinin giderilmesi için mahkemece uzman bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan yeniden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12143, Karar No: 2023/864, Tarih: 26.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12143 E.  ,  2023/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; İzmir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1022 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, kamulaştırma konusu taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporun denetime elverişli olmadığını, emsalin uygunluğunun denetlenmediğini, bedelin yüksek belirlendiğini ve kamulaştırmadan arta kalan alanda değer kaybı olmayacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedele kararın kesinleşmesine kadar faiz uygulanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedele kararın kesinleşmesine kadar faiz uygulanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin doğru olduğunu, kamulaştırılan civar taşınmazlar için açılan davalar sonunda tespit edilen bedellerin denetimden geçtiğini, bu bedellerin dava konusu taşınmaz için belirlenen bedel ile uyumlu olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer düşüklüğü oluşacağının kabulü ile oranının yerinde olduğu; ancak davacı idare harçtan muaf olduğu gibi 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine karar verilmesine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun)353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. İlk Derece Mahkemesinin kararında karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen 1.348.199,07 TL bedelin ilk derece mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ek kararı ile davalıya ödenmesine karar verildiğinden, bu tarihe kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde Bölge Adliye Karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde bulunan "Dairemiz karar" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "ek karar tarihi olan 07.01.2021" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2183, Karar No: 2022/5706, Tarih: 23.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2183 E.  ,  2022/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında, Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığının 24/06/2020 tarihli ve 2020/1530 sayılı encümen kararı ile uygulanan 392,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulüne ve idarî yaptırım kararının kaldırılmasına dair Manisa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/02/2021 tarihli ve 2020/2200 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23.11.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-152332 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. maddesinde yer alan "Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” şeklindeki,

5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu'nun 7/1-f maddesinde ''Büyükşehir belediyesinin görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır:f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek

" şeklindeki,

Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğinin 7. maddesinde yer alan, ''1) Yükleme, taşıma, ve boşaltma işlemleri halkı rahatsız etmeyecek şekilde yapılacaktır. Bu işlemler yapılırken cadde ve sokaklar uzun süre işgal edilmeyecek, işlem bittikten sonra etraf temiz olarak bırakılacaktır." şeklindeki,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Emre aykırı davranış" başlıklı 32/1. maddesinde yer alan, "Yetkili makamlar tarafından adlî işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafından karar verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Emre aykırı davranış" başlıklı 32/1. maddesinde yer alan, "Yetkili makamlar tarafından adlî işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idarî para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafından karar verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

... Ukome Kurulu’nun 28/12/2018 tarihli ve 2018/142 sayılı kararı ile kent trafiğini düzenlemek amacıyla bir çok cadde ve bulvarın tek yönlü olarak araç trafiğine izin verildiği, ayrıca belirtilen bu cadde ve bulvarlar üzerinde bulunan iş yerlerinden günün belli saatleri içerisinde küçük ölçekli yük yükleme boşaltma veya bekleme izni verildiği, ihlalin gerçekleştiği 8 Eylül Caddesinin bu caddeler arasında sayıldığı; keza ... Ukome Kurulu’nun 09/03/2018 tarihli ve 2018/44 sayılı kararı ile şehir içi trafiğinin olumsuz etkilenmemesi için şehir merkezinde bulunan iş yerlerinde yük indirme ve bindirmelerin 00:00-06:00 saatleri arası olarak sınırlandığının anlaşılması karşısında,

Somut kabahate konu olayda, mobilya sektöründe faaliyet gösteren kabahatli firmaya ait 45 EA 044 plaka sayılı aracın Manisa İli, Şehzadeler İlçesi, 8 Eylül Caddesi No:16/1 numaralı iş yeri önünde tek yönlü araç trafiğine açık yol üzerinde yolun en solunda eşya yüklemek suretiyle uzun süreli yolu işgal etmesi nedeniyle uygulanan idari yaptırım kararının, belediyelerin anılan işgal ile ilgili 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre idari yaptırım kararı veremeyeceğinden bahisle başvurunun kabulüne ve kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Şehir trafiğini düzenlemek görev ve sorumluluğu kendisine tevdi edilen büyükşehir belediyesinin bu amaçla düzenleyici işlem yaparak bir takım kısıtlamalar getirebileceği ve somut kabahate konu iş yerinin bulunduğu cadde üzerinde de anılan UKOME kararları ile düzenlemeler kabul edilerek trafik yoğunluğunun önüne geçilmeye çalışıldığı, anılan güzergahta günün belli saatleri arasında yük indirme bindirme izni verildiği de nazara alındığında, Manisa Büyükşehir Belediyesi Emir ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine atfen yönetmeliğe aykırı eylemleri nedeniyle anılan düzenlemelere uygun olarak ve 5326 sayılı Kanun uyarınca idarî para cezası uygulandığı gözetilmeden, başvurunun reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Manisa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.02.2021 tarih, 2020/2200 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca, aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3087, Karar No: 2022/11127, Tarih: 15.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3087 E.  ,  2022/11127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun reddi ile kamu düzenine ilişkin olarak HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan taraf vekilleri istinaf başvurusunun reddi ile kamu düzenine ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalle adının kararda yanlış yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi'nin 8. Hukuk Dairesi’nin 2020/351 E. - 2021/2738 K sayılı ilamının hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki (... mahallesi) kelimelerinin çıkartılmasına yerine (... mahallesi) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 15/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.