muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10184, Karar No: 2019/7950, Tarih: 02.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10184 E.  ,  2019/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine yönelik hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, Cafer Bozyel'e ait bahçedeki söğüt ağaçlarını kesimi de kendisine ait olmak üzere satın aldığı ayrıca bahçe sahibiyle ağaçların bahçedeki fidelere de zarar vermeden kesilmesi konusunda da anlaştıkları, olay günü sabahtan sanığın beraberindeki işçilerle birlikte bahçeye gelerek ağaçları kestirdiği, büyük bölümünü yükleterek götürdüğü ancak dal kısımlarını havanın kararması sebebiyle olay yerinde bırakarak ayrıldığı, bu şekilde bölünmüş dört şeritli şehirlerarası karayolunun gidişine ayrılmış iki şeridinden birini kapatan ağaç dallarının ulaşımı engellemesiyle ilgili olarak tahkikat yürütmekle görevlendirilen Taşburun Jandarma Komutanlığında başçavuş olarak görevli katılanın beraberindeki erlerle birlikte hava karardıktan sonra olay yerine intikalinin ardından erlerce henüz tedbir amaçlı dubalar yerleştirilmeden, elindeki feneriyle birlikte bankette agaç dallarının arasında inceleme yaptığı sırada aydınlatma da olmaması sebebiyle ağaç dallarını farkedemeyen bir aracın direksiyon hakimiyetini kaybedip yoldan çıkarken kendisine çarpıp ağır şekilde kemik kırığı olacak biçimde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; sanığın kolluk kuvvetlerince alınan ilk ifadesindeki “ İhtiyacım nedeni ile Karakoyunlu ilçesinde ikamet etmekte olan Cafer Bozyel isimli şahıstan şahsa ait olan Karakoyunlu ilçesi Taşburun beldesi Harabe kilise mevkiinde başköy yolu üzerinde Babacan Taşburun mevkiinde bulunan tarlasındaki söğüt ağaçlarını 1500 TL karşılısında satın aldım. Bu almış olduğum söğütlerin kesimi de bana aitti. Ancak kesim sırasında tarla içerisinde bulunan kaysı ağaçlarıma zarar vermemem konusunda anlaştık ve satın aldım. Bende bugün yani 12.10.2013 günü saat:07:30 sıralarında beş işçi ile birlikte tarlaya geldim ve ağaçları kesmeye başladım. Saat: 12:00 ile 13:00 sıralarında kesim işlemlerini bitirdim. Ağaçları keserken tarla içerisinde bulunan kaysı ağaçlarına zarar vermemek için kestiğim söğüt ağaçlarını yol kenarına düşürttüm. Kesmiş olduğum söğüt ağaçlarını saat: 13:30 itibari ile yol kenarına düşürdüğüm ağaçların kalın dallarını kesmeye yani budamaya başladım traktöre yükledim. Bir kısmını taşıdım ancak halen yol kenarında götürmem gereken ağaç dalları bulunuyordu, bunlarıda taşımama fırsat olmadı çünkü hava karardı saat: 20:00 sıralarında köy muhtarı olan Sefer Ali Yaltı evime geldi ve bana ağaç kesmişsinin ifadeniz var dedi. Ben hazırlandım Muhtar ve Jandarma ile birlikte ifade için geldim ve ağaç kestiğim yerde trafik kazası olduğunu öğrendim. Benim bu olay ile ilgili bir kastım yoktur. Ben kaza olacağını düşünmemiştim” şeklindeki tevil yollu ikrarı ile kesim işini yapan işçilerden biri olan tanık Muhammet Akay’ın 17.03.2015 tarihli duruşmada verdiği “ Olay günü sanığın satın almış olduğu söğüt ağaçlarını kesmek üzere Taşburun'a gitmiştik. Vardığımızda sanık bize kesilecek ağaçları gösterdi. Daha sonra olay yerinden uzaklaştı. Biz kavakları keserken mal sahibi Cafer Bozyel ve ortağı olay yerine geldiler

. Benim bu olay ile ilgili bir kastım yoktur. Ben kaza olacağını düşünmemiştim” şeklindeki tevil yollu ikrarı ile kesim işini yapan işçilerden biri olan tanık Muhammet Akay’ın 17.03.2015 tarihli duruşmada verdiği “ Olay günü sanığın satın almış olduğu söğüt ağaçlarını kesmek üzere Taşburun'a gitmiştik. Vardığımızda sanık bize kesilecek ağaçları gösterdi. Daha sonra olay yerinden uzaklaştı. Biz kavakları keserken mal sahibi Cafer Bozyel ve ortağı olay yerine geldiler. Bize ağaçların bahçe tarafına değilde yol tarafına doğru kesilmesini söylediler. Ben buna karşı çıktım. Çünkü söyledikleri şey uygun değildi. Bunun üzerine bu şahıslar ısrar ettiler. Biz de ağaçları olduğu yere kesmeye gayret ettik. Zaten sanık gitmeden önce bize ağaçları ne yola, ne de bahçe tarafına düşürmeden oldukları yerde kesmemizi söylemişti. Bizde buna büyük ölçüde riayet ettik. Olay yerinde Cafer Bozyel'in ortağı olan şahıs ağaçların dallarının yola doğru taşıyordu. Biz kesim sırasında dalları kesinlikle yola götürmedik. Kesimi ağaçların dibine olacak şekilde yaptık ve buradan odunları traktöre yükledik ve çıkardık. Kesinlikle ne ağaçlar ne de dalları yola gitmedi. Ağaçların dallarının daha önce de söylediğim gibi Cafer Bozyel'in ortağı olan kişi yol tarafına doğru taşıyordu. Sanık sabah bizi ağaçların başına bıraktı. Daha sonra da başımıza sadece öğle yemeği getirmek için on iki gibi geldi. Biz işi bitirip olay yerinden ayrıldığımızda dallar yolun üstündeydi. Cafer Bozyel'in ortağı bu işler ile ilgilendiğinden, biz bu ağaçları yol üzerinden alamadık” şeklindeki ifadesi karşısında; sanığın kesilen ağaçlara ait dalların bir kısmının yol içine taşacak şekilde olay yerinde kaldığını bildiği halde kaldırılması hususunda herhangi bir tedbir almaması dolayısıyla kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suçun sanık tarafından işlenmediğinden bahisle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26354, Karar No: 2012/21045, Tarih: 16.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/26354 E.  ,  2012/21045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine kararı verilmesi karşısında, emanette kayıtlı silah ve şarjörün Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3 ve 17 maddelerinde belirtilen işlemlerin yapılması için idareye teslimine, karar verilmesi yerine, silahın kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanıldığı biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı bulunduğundan mal sahibi ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi uyarınca, kararın açıklanan noktası "Adli emanetin 2001/86 sırasında kayıtlı tabanca ve şarjörün Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3 ve 17 maddelerinde belirtilen işlemlerin yapılması için idareye teslimine" biçiminde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11553, Karar No: 2024/119, Tarih: 11.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11553 E.  ,  2024/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/95 Esas, 2016/543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1.Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna,

2.Sanığın kendisine uyarı yapılmış olmasına rağmen koruma altına alınan tarihi köprü ağır tonajlı araçlar kullanılmak suretiyle tahrip edilmeye devam edildiği, sanığın suç kastının sabit olduğuna,

3.Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1.Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna,

2.Sanığın kendisine uyarı yapılmış olmasına rağmen koruma altına alınan tarihi köprü ağır tonajlı araçlar kullanılmak suretiyle tahrip edilmeye devam edildiği, sanığın suç kastının sabit olduğuna,

3.Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin Kabulü; "Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve dosya içeriği incelendiğinde, Sivas ili, Ulaş ilçesi, Çifteağıllar Mezrasında bulunan Osmanlı son dönemi eseri olan Ambartarla Köprüsünden ağır tonajlı vasıtaların geçerek kültür varlığı statüsündeki yapıya zarar verdiklerinden bahisle sanık ...'in yetkilisi olduğu şirkete ait araçların köprü üzerinden geçerek köprüye zarar verdiğinin belirtildiği ancak sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, kendisinin bu şirketi başka bir kişiden aldığı ve o köprüden araçlarını geçirmediği, ayrıca köprü üzerinde herhangi bir uyarı levhasının bulunmadığını belirttiği, mahkemece keşif yapıldığı, yapılan bu keşfe ilişkin olarak düzenlenen arkeolog bilirkişi raporunda; köprü üzerinden geçen ağır taşıt trafiğinden dolayı ve yine köprü üzerinde yapılan kazı ve kırılan taşın köprü üzerinden geçen araçlarla değil definecilerden kaynaklandığının belirtildiği, yine köprünün yanında yine servis yolunun açıldığının belirtildiği ancak yeterli olmayacağının anlaşıldığından Sivas Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğü'nce köprü ile ilgili önlemlerin alınmasının gerektiğinin bildirildiği yine yapılan keşif ile ilgili olarak inşaat bilirkişisinin raporunda köprünün ömrü, köprünün ömrü boyunca kaldığı (donma, çözünme,sel suları vb.) doğal olaylardan dolayı meydana gelen aşınmalar, köprünün kemer kısmında deformasyona(taşıyıcı sistemin elemanlarından olan bir taşın eksik olması) uğramış olan kısımların da etkisiyle iyice zayıflamış olan tarihi köprünün üzerinden yine ağır tonajlı araçlarında geçmeleri durumunda bunlarında zarar verebileceğinin belirtildiği anlaşılmakla;

Köprüde meydana gelen aşınma, zarar, kırılma, çökme ve döküntülerin köprünün tarihi ve geçirmiş olduğu süreçte dikkate alınarak kimler tarafından zarar verildiğinin tespitinin kesin olarak yapılamayacağı ancak her türlü kusurlu ve olumsuz davranışların bir bütün halinde köprüye zarar verileceğinin anlaşılması, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun tam ve kesin olarak sabit olmadığı anlaşılmış ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarihli 2012/6-1309 Esas 2013/258 Karar sayılı kararından ''.... Ceza muhakemesinin en önemli ilkelerinden bir olan ve Latince ''in dubio pro reo'' olarak ifade edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel şartı, suçun şüpheye yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde uygulanacağı gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkumiyeti, yargılama sürecinde toplanan delillerin bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir şüphe ve başka türlü bir oluşa imkan vermeyecek açıklıkla olmalıdır....'denildiğinden, her ne kadar sanık ... hakkında 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği böylece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir." denmiştir.

B. Sanık savunmasında; "Ben bu konu ile ilgili olarak daha önce emniyette ifade vermiştim, o ifadem doğrudur, içeriğini aynen tekrar ederim, biz söz konusu şirketi Ali Osman Doğan dan devralmıştık. Biz devraldıktan sonra söz konusu köprüyü kullanmadık. Söz konusu köprü üzerinde uyarı levhasıda yoktu. Davalardan da bilgimiz yoktu. Biz daha sonra öğrendiğimizde o civarda köprünün yakınında servis yolu açtık servis yolunu kullanmaya başladık. Köpürüyü hiçbir şekilde kullanmamız söz konusu değildir. Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum. Beraatimi talep ederim dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sivas ili, Ulaş ilçesi, Akkaya köyünde yer alan Sivas Kültür Varlılarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nün 25.05.2007 tarih ve 447 sayılı kararla tescil edilen Ambartarla Köprüsü üzerinden sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait ağır tonajlı araçların geçmesi sebebiyle köprüye zarar verildiğinden bahisle sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece arkeolog ve inşaat bilirkişisi eşliğinde 28.04.2016 tarihinde keşif yapıldığı, 04.05.2016 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda köprüye gerek ağır tonajlı vasıtalarca gerekse de definecilerce zarar verildiği, bu durumun ise 2863 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinde belirtilen korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulamaz, bunlar yeniden kullanıma açılamaz veya kullanımları değiştirilemez hükmüne muhalefet edildiği kanaatine varıldığının bildirildiği, 29.04.2016 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda köprünün ömrü, köprünün ömrü boyunca kaldığı (donma, çözünme,sel suları vb.) doğal olaylardan dolayı meydana gelen aşınmalar, köprünün kemer kısmında deformasyona(taşıyıcı sistemin elemanlarından olan bir taşın eksik olması) uğramış olan kısımların da etkisiyle iyice zayıflamış olan tarihi köprünün üzerinden yine ağır tonajlı araçlarında geçmeleri durumunda bunlarında zarar verebileceğinin belirtildiği, 18.12.2015 tarihli tutanak ile sanığa ait şirketin suça konu köprüyü kullandığının sabit olması, alınan bilirkişi raporları dikkate alındığında sanığa ait şirketin araçlarının suça konu köprüyü kullanarak 2863 sayılı Kanun 9 uncu madde kapsamında fiziki müdahalede bulunulduğu anlaşılmakla;

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazetede yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Dolayısıyla, sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Diğer yandan, taşınmaz bir varlığın korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olarak tescil edilmesinin ya da bir bölgenin, doğal, tarihi ve kültürel özellikleri nedeniyle sit alanı olarak belirlenmesinin, taşınmazın veya bölgenin özel bir statüye tabi tutulması gerektiği ve taşınmaz üzerinde ya da bölge içerisinde keyfi uygulamalarda bulunulamayacağı anlamına geldiği, bu bakımdan kural olarak, 6498 sayılı Kanun değişikliği sonrası tebliğ - yayım - internette duyuru; anılan değişiklik öncesi ise şerh - ilan yöntemleri ile taşınmazın ya da bölgenin tescilinden ilgililerin haberdar olmalarının sağlanacağı;

Bununla birlikte, Türk Medeni Kanununda yer alan “iyi niyet” kuralının genel bir hukuk ilkesi olarak kabul edilip, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suç tiplerine yönelik sübut değerlendirmesinde de dikkate alınmasının zorunlu olduğu, başka bir deyişle, 6498 sayılı Kanun değişikliği öncesinde yapılan tescil işlemleri yönünden, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh bulunmayıp, tescil kararı mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmemiş olsa dahi, failin, taşınmazın ya da bölgenin tescilinden haberdar olduğuna dair beyanının göz ardı edilemeyeceği, zira, maliki olduğu veya kullandığı taşınmazın korunması gerekli nitelik taşıdığını ya da sit özelliğiyle bölgesel bazda koruma altına alınan bir alanda bulunduğunu bilen kişinin, taşınmaz üzerinde dilediği zaman dilediği şekil ve kapsamda uygulama yapamayacağını, taşınmazın ya da bölgenin özel statüsünün mümkün kıldığı ölçüde, kamu kurumlarınca yürütülecek izin prosedürü çerçevesinde inşai ve fiziki müdahalelerde bulunabileceğini de bilmesi gerektiği, yapı ya da bölge bazında tescil kararından haberdar olduğu halde, ilgili kurumlara başvurarak, gerçekleştirmeyi düşündüğü inşai uygulamaya yönelik izin almayıp keyfi hareket eden kişinin iyi niyetinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla, taşınmazın ya da bölgenin niteliğini bilerek izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunan ya da başlangıçta bilmeyip, kamu görevlilerince düzenlenen zabıt ve tutanaklar ile durumu öğrendiği halde müdahalesine devam eden failin, hukuki koruma altına alınamayacağı;

Ayrıca, hukuka aykırı zeminde gerçekleştirilen fiiller bakımından da failin iyi niyetinden bahsetmenin mümkün bulunmadığı, başka bir deyişle, Dairemizce incelenen dosyalarda sıkça karşılaşıldığı gibi, hazineye ait veya devletin hüküm ve tasarrufundaki taşınmazlar üzerinde inşai ve fiziki müdahale yapılması durumunda, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmemesinin sonuca etkili olmayacağı, zira bu halde failin, maliki olmadığı veya hukuka uygun şekilde yararlanma hakkını elde etmediği taşınmaza müdahalede bulunduğunu ve fiilinin hukuki korumadan yoksun olduğunu bildiğinin kabulü gerektiği, hukuka aykırı zeminde gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleler yönünden ilan kuralı aranmasının, hayatın olağan akışına ve mantık ilkelerine de uygun düşmediği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın dava konusu yerin korunması gerekli kültür varlığı niteliğine haiz olduğunu bilmediğine dair savunmaları karşısında; dava konusu yerin tesciline dair kurul kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğinin, ilgili, belediye, muhtarlık, kaymakamlık, valilik gibi kurumlardan sorulması, aynı zamanda tescil kararının Resmi Gazete'de ilan edilip edilmediğinin araştırılması, dava konusu yerin niteliğinin bölge halkı tarafından bilinip bilinmediği hususunun kolluk vasıtası ile araştırılması, taş ocağına ait devir sözleşmesinin dosya arasına getirtilerek suça konu alanın niteliğine ilişkin ve ağır tonajlı araçların köprüden geçmemeleri yönünde kurul kararının tebliğine ilişkin bilgi ve belge olup olmadığı araştırılarak ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleSivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/95 Esas, 2016/543 Karar sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20916, Karar No: 2018/16140, Tarih: 25.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20916 E.  ,  2018/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ...’ın 31.01.2013 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve katılan sıfatının ortadan kalktığı, bu nedenle hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla; müşteki vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davası sonucunda suç vasfının değişmesi sonucu eylemin basit yaralama suçu kapsamında kalması nedeniyle, dönüşen suç nedeniyle sadece basit yaralamadan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, sanığın aynı eylemi nedeniyle hem yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs suçundan beraat, hem de basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, böylece bir eylemden dolayı iki hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye düşülmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19968, Karar No: 2008/22073, Tarih: 15.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19968 E.  ,  2008/22073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.