muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15078, Karar No: 2014/33947, Tarih: 27.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15078 E.  ,  2014/33947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının” çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28256, Karar No: 2013/35767, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/28256 E.  ,  2013/35767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde "kurumun zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve yasanın öngördüğü 6 aylık süre beklenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1231, Karar No: 2023/1990, Tarih: 06.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/1231 E.  ,  2023/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/610 E., 2021/2992 K.

DAVALILAR : 1- ...

2- ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 14.05.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/281 E., 2020/717 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin imalat ve ihracat işi yapan, bünyesinde çok sayıda işçi çalıştıran ve ... ilinde mevcut şirketlerin çalışma şartları değerlendirildiğinde profesyonelce çalışan birkaç şirketten biri olduğunu, davacı şirket tüm işçilerin yasal haklarını önemsemekte ve korumakta olduğunu, davacı işveren tarafından işçilerin aldığı ücret üzerinden maaşı ve diğer işçilik alacakları banka aracılığı ile işçilere ödendiğini, davacı şirketin bünyesinde çalışan işçiler davacı işverenin işyerinde çalışmaları hasebiyle meslek hastalandığı iddiasıyla bir çoğu yargı yoluna başvurmuş bir çoğu da SGK başvurduklarını, davalı işçinin de diğer işçiler gibi meslek hastalığının tespiti için SGK'na başvurduğunu, SGK Kurumu Başkanlığının 02.03.2017 tarih ve 18/2770 karar sayılı raporunda meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 52 olduğuna karar verildiğini, bu rapora itiraz ettiklerini, bu hukuka aykırı kararı ve SGK müfettiş raporunda aleyhe olan hususları kabul etmediklerini SGK sağlık kurulu raporundaki aleyhe hususları kabul etmediklerini, mevcut hastalık iddiasıyla işçilere verilen uzuv zaafı oranında farklılıklar bulunduğunu, bir işçi önce 2/3 sonra 2/2 önce 3/2 sonra 2/3 oranında uzuv zaafı olduğu belirtildiğini, bu raporlar bile uzuv zaafı oranının tespitinin bilimsel veri ışığında yapmadığını gösterdiğini, yapılacak inceleme ile davalı işçide meslek hastalığı olmadığı ve herhangi bir uzuv kaybı bulunmadığının görüleceğini beyanla davalı işçinin maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının meslek hastalığı nedeniyle Kuruma 14.11.2014 tarihinde başvurduğunu ve Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Kurum Bölge Sağlık Kurulunca 15.11.2016 tarih ve 9815 sayılı Kurul kararı ile davacının çalışma gücü ve meslekte kazanma kaybı oranının %52 olarak belirlendiği ve kontrol muayenesine tabi tutulduğunu, kontrol muyanesinin yapılarak Kurum işlemlerinin sürdürüldüğünü ve nihayetinde Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Kurum Bölge Sağlık Kurulunca davacının maluliyetinin 07/03/2019 tarih ve 20191900031 sayılı karar ile çalışma gücü ve meslekte kazanma kaybı oranının %52 olarak belirlendiği ve kontrol muayenesine gerek olmadığına karar verilmiş, işveren tarafından meslek hastalığı maluliyet oranına itiraz edildiğini, itiraz sonucu Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 07.03.2017 tarih 19/2909 sayılı kararı ile sigortalının maluliyet oranın %15,2 olduğu ve kontrol muayenesi gerekmediği sonucuna varıldığını, davacı işveren sigortalının yakalandığı hastalığın meslek hastalığı olmadığını işçinin meslek hastalığına yakalanmasında kusurları olmadığını, kurum tarafından belirlenen çalışma gücü kaybı oranının da bağlayıcılığı olmadığı iddiası ile dava açtığını, davacı işverenin işçilerin meslek hastalığına tutulmadığı iddası ise somut belge ve bilgilere dayanmamakta olup, soyut söylemlerinden ibaret olduğunu, haksız ve yersiz davanın reddini istemiştir.

Davalı Selçuk Türkoğlu’na usulünce dava dilekçesinin tebliğ edildiği, ancak davalı tarafından davaya cevap verilmediği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının iddiasının meslek hastalığı olmadığı, olduğu kabul edilse bile kurumun tespit ettiği sürekli iş göremezlik oranının bulunmadığı şeklinde olduğu, dosya kapsamında bulunan tıbbi raporlar ve en nihayetinde Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu raporu göz önünde bulundurulduğunda davacı tarafın iddiasının aksine davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği sübuta ermiş olduğu" gerekçeleriyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın emsal karar uyarınca eksik inceleme nedeniyle bozulması gerektiğini, aldırılan raporların bilimsel tespitlere aykırı olduğunu, fiziki muayenenin yanında laboratuvar testlerinin de yapılması gerektiğini, sigaranın somut olaya etkisinin raporda değerlendirilmesi gerektiğini, ayrıca hastalığa ilişkin araştırmanın yeterli derecede yapılmadığını, adli tıp kurumu tarafından SGK raporlarının dikkate alınmasının hatalı olduğunu, davalı sigortalının maluliyeti Kurumca diğer raporlarda %52 olarak belirlenmiş iken Yüksek Sağlık Kurulunun 07.03.2017 tarihli 19/2909 sayılı Kararında sigortalının maluliyet oranının %15,2 olduğunu, buna göre davalının maluliyetinin belirlenmesi için yeniden rapor alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İlk derece mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, meslek hastalıkları ile ilgili bilirkişi raporunun çıkarılırken ILO' nun esas alınması gerektiğini, ancak bilirkişi raporunun buna uygun olmadığını, bu durumun bilimsel gerçeklikle hukuksal verilerin çelişmesine sebebiyet verdiğini, mahkemece alınan adli tıp raporunun da bu sebeple bu durumun bir örneğini oluşturduğunu, bu sebeple daha güncel ve net bir değerlendirme yapabilmek için son gelişmeler ve yayınlar göz önüne alınarak ... Derneğince yayımlanmış olan maluliyet değerlendirme rehberi esas alınarak irdeleme yapılmasını ve bilimsel verilerle örtüşen bir rapor hazırlanmasının hukuken ve somut gerçeklik açısından daha doğru bulunacağını, maluliyet değerlendirme rehberine göre maluliyet oranının belirlenebilmesi için izlenmesi gereken yolda en önemli hususlardan birisinin de anamnez denen aşama olduğunu, diğer önemli bir aşamanın ise laboratuar testleri olduğunu, davacının SGK' lı ve SGK' sız olarak çalıştığı tüm iş yerlerinin tespit edilmek suretiyle bahse konu iş yerlerinin kusur oranlarının tespitini talep ettiklerini, bahse konu tüm iş yerlerinde keşif yapılması gerektiğini, hastalığın zamanla oluşup oluşmadığı araştırılarak kusur durumunun tüm faktörlerinin değerlendirilerek belirlenmesi gerektiğini, hastalık sebebiyle saptanan bozukluğun geçici mi, kalıcı mi, kalıcı ve ilerleyici mi olduğu, mevcut patoloji ile kişinin çalışmakta olduğu işte veya başka bir işte çalışıp çalışamayacağı, tedavi ve prognoz hakkında görüşlerin belirtilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda bu hususların belirtilmediğini, gerekli özenin gösterilmediğini, kişinin anamnezi alınırken gerekli bilgilerin edinilmemiş olduğunu, dosyadan ATK 2. Üst Kurulundan rapor aldırılması gerektiğini, mahkemece Bilimsel Kurul tarafından yapılacak çalışmanın sonuçlanmasını beklemesi gerektiğini, davacı şirketin kusurunun bulunmadığının da gözetilerek hakkaniyete uygun bir karar verilmesi gerekirken hatalı olarak tesis edilen kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...’nın meslek hastalığı sebebiyle maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...’nın meslek hastalığı sebebiyle maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle davalı Kurum tarafından yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu, 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 22.05.2020 tarih ve 7128 sayılı rapordaki belirlemeler arasında çelişki bulunmadığı anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/321, Karar No: 2022/6402, Tarih: 08.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/321 E.  ,  2022/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sadece ... yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunmakla beraber, diğer sanıklar yönünden irtibat bulunmadığı, her iki dosyada sanık ... hakkındaki mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirtilmesi ve davaların tefrikinin mümkün bulunması hususlarına nazaran, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/65 Esas sayılı davası ile Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/880 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2021 gün ve 2018/65 Esas 2021/441 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11434, Karar No: 2007/12104, Tarih: 09.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11434 E.  ,  2007/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için; 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca davacı yönünden Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ile mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, ... ve ... olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip buna dair resmi yazının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8358, Karar No: 2021/1475, Tarih: 15.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8358 E.  ,  2021/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’ nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 16:20 sıralarında Sanık ... motosikleti ile seyir halindeyken 7 yaşındaki mağdur ...'a çarparak olay yerinden kaçtığı, kaza neticesinde mağdur ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, olay nedeniyle mağdurun annesi müşteki ...'ın olay nedeniyle şüpheliden şikayetçi olduğu, sanığın olay günü mağdura çarparak olay yerinden ayrıldığı iddiasıyla dava açıldığı, müşteki ...’ın Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinde 18.12.2015 tarihli talimat duruşmasında şikayetinden vazgeçtiği, kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur adına şikayet hakkının ortak velayet sahibi olan baba ... ile anne ...’a ait olduğu ancak baba ...’ın 6 aylık yasal süre içerisinde şikayet hakkını kullanmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, müşteki anne ...’ın 18.12.2015 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın açıkça vazgeçmeye karşı koymadığı, baba ...’ın ise 6 aylık süre içerisinde usulüne uygun şikayette bulunmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, mahalli Cumhuriyet savcısının mağdurun 08/01/2007 doğumlu olduğu, bu nedenle şikayet hususunun annesine sorulduğu, ancak mağdurun yaşı gereği ortak velayeti altında bulunduğu babasına da şikayet hususunun sorularak, bu eksiklik giderildikten sonra şikayet durumunun değerlendirilmesi gerektiği ve annenin vazgeçme beyanı ile düşme kararı verilmesinde hukuki isabet bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16986, Karar No: 2012/25720, Tarih: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16986 E.  ,  2012/25720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezalarının 20 eşit taksitte tahsiline karar verildiği halde, hükmün gerekçe bölümünde 15 eşit taksitle ödenmesinden söz edilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım yanılgısı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 lira olması gerektiği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla para cezası tayini,

2- Sanık hakkında tayin olunan hapis cezası adli para cezasına çevrilmesine rağmen, hükmün 6 no.lu bendinde “10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden doğrudan adli para cezası tayin edilmesine ilişkin bölümler çıkarılarak, 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca sanık hakkında temel cezaların tayin edildiği hüküm fıkrasına “450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, TCK.nun 62.. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına “375 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri eklenmek ve hükmün 6 no.lu bendinden “10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezası” ibaresi çıkarılarak yerine “6.000 TL ve 375 TL adli para cezası” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5061, Karar No: 2023/3014, Tarih: 09.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/5061 E.  ,  2023/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre, Bakanlığın çocuğa karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan 31.12.2019 tarihli katılma talepli dilekçesinde ve 13.03.2020 tarihli temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının(Bakanlık) davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik ..., sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı(Bakanlık) vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği,

1. Tüm deliller değerlendirildiğinde, sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılması gerektiğine,

2. Sanık hakkında en üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,

3. Katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmadığına,