muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5647, Karar No: 2016/14398, Tarih: 12.12.2016

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir . Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6279, Karar No: 2009/6203, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6279 E.  ,  2009/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Geri çevirme kararı üzerine İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen ve dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyva ağaçlarının birim fiyat listesine göre; davalılardan 10-11 yaşındaki armut ağacının fiyatı 80 YTL/adet, 30-32 yaşındaki armut ağacının fiyatı 105 YTL/adet, 20-21 yaşındaki elma ağacının fiyatı 105 YTL/adet, 10-12 yaşındaki kayısı ağacının fiyatı 80 YTL/adet, 5-6 yaşındaki kayısı ağacının fiyatı 55 YTL/adet, 30-31 yaşındaki kiraz ağacının fiyatı 125 YTL/adet, 8-10 yaşındaki vişne ağacının fiyatı 55 YTL/adet, 8-9 yaşındaki ceviz ağacının fiyatı 80 YTL/adet, 10-15 yaşındaki erik ağacının fiyatı 35 YTL/adet, 10-12 yaşındaki ayva ağacının fiyatı 90 YTL/adet ve 10-11 yaşındaki badem ağacının fiyatı 70 YTL/adet iken hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda daha farklı alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7848, Karar No: 2013/19848, Tarih: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7848 E.  ,  2013/19848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalıya ait Özel ... Fen Lisesinde 17.08.2009 tarihli sözleşme uyarınca müdür yardımcısı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından ihbar tazminatının ödeneceği belirtilerek feshedildiğini, 19 günlük Temmuz ayı ücretinin ödenmediğini, MEB Yönetici ve Öğretmenlerin Ders ve Ek Ders saatlerine ilişkin yönetmeliğine göre haftada en fazla 12 saat derse girmesi gerekirken haftada 15 saat ders ve ortalama 12 saat programlı etüt, hafta sonu etüdü ve aktivite olmak üzere toplam 27 saat derse girme zorunluluğunda bırakıldığından fazla mesai ücreti alacağının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin 19.07.2010 tarihinde feshedildiğini, davacıya ihbar tazminatı ve 19 günlük ücret alacağının ödendiğini, davacının 1 yıllık kıdemini tamamlamamasına rağmen yıllık izninin kullandırıldığını, yıllık izin alacağı bulunmadığını, davalı işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, akdin davalı işveren tarafından haksız feshinin davalı tarafça ihbar tazminatı ödenmesi ve sebepsiz fesih yazısı ile açıkça görüldüğü, davacının yasal zorunluluk gereği belirli iş sözleşmesi ile çalıştığı, davacının fiili çalışmasının 1 tam yılın altında olduğu tespit olunmakla kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin reddedildiği, davacının 12,14 TL net bakiye ücret alacağı bulunduğu, tüm bordrolarda fazla mesai ücretlendirmesi yapıldığı görülmekle aksinin tanık beyanı ile kanıtlanmasının mümkün olmadığı, ancak davalı işveren tarafından düzenlenen bordrolarda ek ders ücreti adı altında ücretlendirme görülmemekle dava dilekçesinin tamamı ele alındığında isimlendirme farkı da olsa talep edilenin haftalık fazladan girilen 15 saatlik ek ders ücreti olduğu anlaşıldığından davacının net 2.983,00 TL ek ders (fazla mesai) ücreti alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. .../..

Somut olayda; imzalı bordrolarla fazla mesaiye karşılık ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai adı altında yapılan ödemelerin ek ders ücreti olarak ödenen miktarı karşılayıp karşılamadığı konusunda ek bilirkişi raporu alınarak eksik varsa hüküm altına alınması gerektiği, ek ders ücretini karşıladığının anlaşılması halinde talebin reddi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14076, Karar No: 2012/2662, Tarih: 22.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14076 E.  ,  2012/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davalı vekilinin aylık kira parasına yönelik temyiz itirazına gelince;

Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı alacaklı tarafından başlatılan 25.10.2010 tarihli icra takibinde 01.01.2009 tarihinden 01.10.2010 tarihine kadar ödenmeyen 16.400 TL kira alacağı ve işlemiş faizinin tahsili istenmiştir. Davalı borçlu yasal süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; aylık kira bedelinin 150 TL olduğunu belirtmek suretiyle borca itiraz etmiştir. İtirazın kaldırılması istemiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece davalı borçlunun Torbalı 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/501 esas sayılı dava dosyasında bulunan polis ifade tutanağındaki aylık kira bedelinin 500 TL olduğuna ilişkin kabulü esas alınarak itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak kira ilişkisini ve kira parasını ispat yükü kiralayana, belirlenen kira parasını zamanında ve tam olarak ödendiğini ispat yükü de kiracıya aittir. Davacı takip talepnamesinde sözlü kira ilişkisine dayanmış ve kira parasının aylık 800 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise kira ilişkisine karşı çıkmamakla birlikte aylık kira parasının 150 TL olduğunu ve muntazaman ödendiğini savunmuştur. Davacı her ne kadar itirazın kaldırılması davasında davalının, Torbalı 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/501 esas sayılı dosyasındaki polis ifadesinde kira parasının aylık 500 TL olduğunu kabul ettiğini belirterek buna dayanmış ise de davacı alacaklının takip talepnamesinde dayanmadığı söz konusu ifade tutanağına sonradan dayanma imkanı yoktur. Mahkemece, takipte dayanılmayan polis ifade tutanağının karara esas alınması mümkün değildir. Bu durumda davalı borçlu tarafından kabul edilen aylık kira miktarına göre hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26358, Karar No: 2008/21987, Tarih: 15.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/26358 E.  ,  2008/21987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7195, Karar No: 2010/5618, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7195 E.  ,  2010/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ile süresi içinde davacı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin ... Dış Ticaret Şti.aracılığıyla Mısır’da bulunan ... şirketinden yine Mısır menşeli ... iplik satın aldığını, ipliklerin ayıplı çıktığını, boyama sonrasında çıkan ayıbın derhal ... şirketine bildirildiğini, ayıpların üretim hatasından oluşan ve ancak ipliklerin kimyasal işleme tabi tutulması ile ortaya çıkan gizli ayıp niteliğinde olduğunu, davalı yanın ayıbı kabul edip, gereğinin yapılacağını bildirmelerine rağmen hiçbir şekilde zararı giderme ve telafi yoluna gitmediğini, aksine mal bedelinin ödenmesini istediğini, davacı şirketin zarara uğradığını, gerçek siparişinin yarım kaldığını, hem maddi hem de itibarını zedeleyici manevi zarara uğradığını, BK’nun 205.maddesi gereğince müspet zararların karşılanması gerektiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 45.000,00 YTL zararın doğduğu tarihten itibaren ticari faizi ile birlikte tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Dış Ticaret Ltd.Şti. cevabında, şirketler ile ... arasında herhangi bir ortaklık, distribütörlük, acentelik anlaşması bulunmadığını, bu nedenle kendilerine karşı husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre davalının husumet itirazında itibar edilemediği, iplikteki ayıpların gizli ayıp olduğu, ayıba dair bildirim yükümlülüğünün yerine getirildiği, ipliğin yapılan imalatta ayıplı çıkması nedeniyle davacı zararından davalının sorumlu olduğu, davacı zararının ise ipliğin ayıplı olmaması halinde elde edeceği kazanç tutarından ayıplı ürün ile imal ettiği 2.kalite imalattan elde ettiği kazanç tutarının mahsubu suretiyle bulunması gerektiği, kârı elde etmek için yaptığı normal masrafların ayrıca istenemeyeceği, davacının ipliklerin ayıplı olmaması halinde 7762 adet t-shirt imal edip ve t-shirt ortalama 25 YTL’den satarak 194.050 YTL kazanç sağlayacakken ayıplı ipliklerle yapılan imalat sonucunda 60.382 YTL kazanç sağladığı, aradaki tarihin kâr mahrumiyetini, oluşturduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin davasının kısmen kabulü ile 45.000 YTL alacak tutarının dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacı vekilinin alacak yönünden fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davalı vekilinin temyiz dilekçesi harçsız ve temyiz defterine kayıtsız olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizince gelince;

1- Davalı vekilinin temyiz dilekçesi harçsız ve temyiz defterine kayıtsız olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizince gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13036, Karar No: 2016/3649, Tarih: 02.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13036 E.  ,  2016/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili aleyhine ... 12. İcra Müdürlüğünün 2013/3149 sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip yapıldığını, takip dayanağı çekte müvekkilinin sadece isminin yazılı olduğunu ancak imzasının olmadığını, ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitini ve % 20 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının yazılı olan adı ve soyadının imza niteliğinde olduğunu, takip konusu çekin müvekkiline kredi borçlusu dava dışı müşterisinden ciro yoluyla geçtiğini, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece çekteki imzanın davacının eli ürünü olmadığının benimsenen bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekin arkasında yazılı bulunan “Nazım Kuş” yazısının davacı eli ürünü olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.