muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4606, Karar No: 2023/5273, Tarih: 21.06.2023

Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin 02.09.2015 tarihli kararın içeriğinde sanığın kararının tebliğinden itibaren iki gün içinde Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olması gerektiğine ilişkin ihtarın olmadığı, söz konusu Bursa 1. İnfaz Hakimliğinin 02.09.2015 tarihli kararanı karşı sanık tarafından itiraz edildiği gözetildiğinde söz konusu kararın sanığa tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, ancak söz konusu tebliğ evrakının dosya içerisinde olmadığı ve ayrıca UYAP sisteminde de kayıtlı olmadığı belirlenmiştir. Açıklanan nedenle infaz dosyasının aslının veya onaylı suretinin Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde dosya içine alınması ile iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olması gerektiğine ilişkin ihtarı içeren usulüne uygun tebligat yapılıp yapılmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre;

a. UYAP üzerinden yapılan incelemede, 04.10.2015 tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunun görülmesi karşısında, sanığın kendiliğinden teslim olup olmadığı veya kolluk tarafından yakalanıp yakalanmadığının araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik araştırmayla karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

b. Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105/A-8 inci maddesi delaleti ile "5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak gösterilmesi gerekirken sadece "5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanunun 232 inci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/205, Karar No: 2016/3571, Tarih: 19.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/205 E.  ,  2016/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan ..... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan .....'e ait ... adlı firmanın işletmesini devraldığını ve buna ilişkin borcuna karşılık sahte olarak düzenlendiğini bildiği .....'nin ........ Altunizade Şubesi nezdindeki hesabına ilişkin ve daha önceden başka bir ticari ilişki nedeniyle bir başkasına keşide edilmiş olan ve üzerindeki yazılar kimyasal madde ile yok edilmek suretiyle 15.04.2009 keşide tarihli 75.000 TL bedelli hamiline olarak tanzim edilmiş sahte çek ile yine aynı şekilde sahte olarak tanzim edildiğini bildiği katılan .....'nin ..... Bankası Ankara Şubesi nezdindeki hesabına ilişkin 15.04.2009 keşide tarihli 105.000 TL bedelli çeki ciro ederek verdiği şeklinde gerçekleşen eyleminin sahtecilik suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan .... ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3699, Karar No: 2018/5091, Tarih: 17.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3699 E.  ,  2018/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, davacı arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine verilmesi gereken dükkanın küçük yapıldığını ileri sürerek, bu sebeple uğradığı zarar, kira tazminatı ve eksik işler bedelinin tahsili istemi, karşı dava ise, davacı yüklenicinin ilave yapılan imalâtlar bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davaya konu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ilişkin mimari projenin davacı arsa sahibine düşen bağımsız bölümle ilgili kısımda davacının imzasının bulunmaması nedeniyle davacının sözleşmede belirtilenden daha küçük dükkan verilmesi nedeniyle aradaki fark bedelinin iadesi talebinin reddine, sair taleplerin kabulüne, davalı karşı davacının davası ile ilgili olarak 2014/608 Esas sayılı dosyasında verilen kararın kesinleşmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

2-Davacının açtığı asıl davada kabul edilen kısımla ilgili faiz ve cinsinin belirtilmesi gerekirken belirtilmemiş olması, davalı-karşı davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, asıl davanın redolunun kısmı üzerinden karar tarihindeki tarifeye göre davalı-karşı davacı yararına da nispi vekalet ücreti tayini gerekir iken bu konuda herhangi bir hüküm kurulmaması doğru olmamıştır. Hüküm bu yönlerden bozulmalıdır. Ancak yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının kabulü ile, gerekçeli kararın hüküm fıkrası 1. maddesi “itibaren” ifadesinden sonra gelmek üzere “yasal faiziyle birlikte” cümlesi yazılmasına, 7. bent olarak davalı-karşı davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden reddolunan kısım üzerinden çalışması karşılığı karar tarihinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre hesaplanan “8.080,25TL nispi vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak duruşmalarda vekille temsil olunan davalı-karşı davacıya verilmesi” cümlesi ilave edilmek üzere kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18018, Karar No: 2015/13781, Tarih: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18018 E.  ,  2015/13781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2012/340-2014/208

Davacı M.. A.. vekili Avukat U.. Y.. tarafından, davalılar R.. U.. ve diğeri aleyhine 10/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı R.. U..’nun sahibi olduğu Y.. A.. gazetesinin 12/04/2012 tarihli nüshasının 4. sayfasında davalı Y.. D.. tarafından kaleme alınan “.. ” başlıklı yazıda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiası ile uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu yazının haber verme ve eleştiri hakkının kullanılmasından ibaret olduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazıda bahsedilen haberin bütünlüğünde davacının şeref ve haysiyetini ihlal edici ifadelerin bulunmadığı, yazarın radar dökümlerine dayanıp haber verme özgürlüğü kapsamında yazıyı kaleme aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı B.. Y.. 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında A.. ve Ö.. bölümü ile T.. K.. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında A.. ve Ö.. bölümü ile T.. K.. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içeriğine göre; Y.. A.. gazetesinin 12/04/2012 tarihli nüshasının 4. sayfasında yer alan ve davalı Y.. D.. tarafından kaleme alınan “.. ” başlıklı yazıda, davacının hedef alınarak vatan hainliği ile itham edildiği, haber verme ve eleştiri hakkının aşılarak davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu durum gözetilerek davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.30/11/2015
Yargıtay — Esas No: 2014/13477, Karar No: 2014/27615, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13477 E.  ,  2014/27615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2013/631-2014/145

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı kayyım vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle Yasa hükümlerine uygundur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı kayyım vekilinin temyizine gelince;

Aynı mahallede bulunan 466/20 ve 466/21 parsel sayılı taşınmazlara 12.03.2007 değerlendirme tarihinde 50,00 ve 75,00 TL. metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve fiyatlar Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Sözü edilen taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın halihazır şehir haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, yukarıda belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şeklide karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı kayyım vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı kayyımdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4001, Karar No: 2008/6350, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4001 E.  ,  2008/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul 2. Tüketici ile Şişli 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 540 Volvo marka araç ile kaza yapılması anında ... yastıklarından çıkan kimyasal gaz nedeniyle yaralanma iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, taraflar arasında satım ilişkisi bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın tüketici istemine dayalı olmadığı, kaza yapılan aracın şirket adına kayıtlı olduğu ve aracı kullanan kişinin davacı olmadığı, davanın yalnızca haksız fiile dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Tüketici mahkemesi özel bir mahkemedir ve görevleri 4077 Sayılı Yasadan kaynaklanır.

Somut olayda; haksız fiile dayalı tazminat istemi olduğuna göre, davanın genel hükümlere göre görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Şişli 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2865, Karar No: 2025/4879, Tarih: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2865 E.  ,  2025/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/304 E., 2024/484 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/264 Esas, 2023/508 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/304 Esas, 2024/484 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik hükmün 1-A bendindeki "..." ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "..." ibaresinin eklenmesi suretiyle katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, delillerin hukuka uygun şekilde hükme esas alındığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, Adli Tıp Kurumu raporlarına göre, "katılanın göğüs bölgesinden 1 defa, sol uyluktan 3 defa ve sağ uyluktan 2 defa olmak üzere toplamda 6 defa kesici delici alet ile yaralandığı, bu yaralanmalarından sol uylukta olan yaralanmaların yaşamını tehlikeye sokacak şekilde kan kaybına, duyu ve organ zaafına neden olacak şekilde sinir yaralanmasına neden olduğu, yaralanmaları sonucunda ciddi kan kaybı yaşadığı, olay günü hastaneye götürüldüğünde bilincinin bulanık olduğu, entübe edildiği, toplam 108 gün hastanede kaldığı, bunun 40 gününü entübe şeklinde yoğun bakımda geçirdiği, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, yaralanmanın şiddeti ve darbe sayısı, darbenin katılanın hayati bölgesine isabet ettiği, ciddi kan kaybı yaşayıp 40 gün entübe edildiği, katılanın hastaneye yetiştirilip tedavi edilmesiyle ölüm sonucunun gerçekleşmediği olayda ortaya çıkan kast öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde ve buna bağlı olarak yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

IV. KARAR

A. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/304 Esas, 2024/484 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.