muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9342, Karar No: 2022/12298, Tarih: 24.11.2022

SONUÇ:

1- Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 17/05/2022 tarih ve 2022/42 E. - 2022/1395 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... 7. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 05/10/2021 tarih ve 2021/369 E. - 2021/498 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “ % 10’u oranındaki tazminatın ” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında para cezasının” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12957, Karar No: 2011/7357, Tarih: 26.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/12957 E.  ,  2011/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

15.08.2008 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişi tarafından hazırlanan raporda, suça konu yerin ... Kadastro Mahkemesi'nin 1.3.2007 tarih, 2005/538 E. 2007/132 sayılı kararı ile vasfı orman olarak belirlenen 139 ada, 93 nolu parselin içinde kaldığı, ... Orman İşletme Şefliğinin 6.4.2008 tarihli tutanağına konu yerin 93 nolu parsel içinde olduğunun belirlenmesine göre, tebliğnamedeki 3 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Bilirkişi raporunda suç nedeniyle orman idaresinin 6831 sayılı Kanunun 112, 113, 114 maddeleri uyarınca bir zarara uğramadığı belirtildiğinden sabıkasız olan sanık hakkında CMK 231 maddesindeki objektif ve subjektif şartlar denetime imkan verecek şekilde ve tartışılmadan orman idaresinin istediği miktarı ödemediği gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9341, Karar No: 2016/9187, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9341 E.  ,  2016/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taşınmaz hukukuna ilişkin davada ... 12. Tüketici ve ... 13. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 12. Tüketici Mahkemesince, 5464 sayılı Kanunun 44/2 maddesi kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri hakkında açılacak davalarda 1086 sayılı HUMK'nın görev ve yetkiye ilişkin kurallarının uygulanacağını öngörmesi, halen yürürlükte bulunan 6100 sayılı Kanunun 447/2 maddesinde yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK'ya yapılan yollamaların 6100 sayılı Kanunun karşılığını oluşturulan maddelerine yapılmış sayılacağı, 6100 sayılı Kanunun 2/1-2 fıkralarındaki bu kanunda ve diğer kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğuna ilişkin düzenleme ile 6102 sayılı TTK'nın 4/1-f maddesindeki mutlak ticari dava tanımı birlikte değerlendirildiğinde; bir konuda özel hüküm niteliğinde düzenleme bulunması halinde genel hükümlerin uygulanmayacağı da gözetilmek suretiyle davacı tarafından açılan davanın mutlak ticari dava mahiyetinde olduğu ve 5464 sayılı Kanunu ile TTK'nın hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davaya bakma görevinin 6502 Sayılı Kanun gereğince tüketici mahkemesine değil ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 13. Asliye Ticaret Mahkemesince ise "Kredi kartı üyelik sözleşmesine dayalı davanın 6502 sayılı Kanuna göre tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

01.03.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 44. maddesinin birinci fıkrasında, "Tüketici olan kart hamili" tarafından açılacak davalarda 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22 ve 23. maddelerinin uygulanacağını ve dolayısı ile tüketici mahkemelerinin görevli olacağı, İkinci fıkrasında ise "Kart çıkaran kuruluşlar" tarafından kart hamili aleyhine açılacak davalar yönünden 1086 sayılı HUMK'nın (6100 sayılı HMK'nın 447/2. maddesinde, başka kanunların HUMK'ya yaptığı atıfların HMK'ya yapılmış sayılacağı belirtildiğinden 01.10.2011 tarihinden itibaren bu atıf HMK olarak anlaşılmalıdır) görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanacağı belirtilmektedir. Aynı Kanunun 43. maddesinde ise "Tacirlere verilen kurumsal kredi kartları hakkında” 44. madde hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilerek ana kurala istisna getirilmiştir.

Ancak, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-(k) maddesinde, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiler "tüketici"; 3/1-(l) maddesinde ise, mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına

ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemler "tüketici işlemi" olarak kabul edilmiş ve Tüketici Kanununun kapsamı esaslı şekilde genişletilmiştir. Aynı Kanunun 73/1. maddesinde “Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda” tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirtilirken; 83/2. maddesinde de “Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun Geçici-1/1. maddesinde ise "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan" davaların "açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam" edeceği belirtildiğinden, 28.05.2014 tarihinden önce açılmış davalar yönünden 5464 sayılı Kanunun 44. maddesindeki görev hükümleri geçerli olmaya devam edecektir. 6502 sayılı Kanun, kart hamili ya da kartı veren kuruluş gibi bir ayrıma gitmeksizin bütün bankacılık işlemlerini (m. 3/1-k kapsamına girmeyen tacirler hariç olmak üzere) kanun kapsamına aldığı ve 83/2. maddesi hükmü karşısında diğer kanunlardaki görev kuralları bu kanun kapsamına giren uyuşmazlıklarda uygulanmayacağı için, 6502 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra açılan davalarda görevli mahkeme, tüketici mahkemeleri olacaktır.

Somut olayda; uyuşmazlık, banka kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmakta olup; dava, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra 30.12.2014 tarihinde açılmıştır. Davalı, tacir olmayıp 6502 sayılı Kanunun 3/1-k maddesi uyarınca tüketicidir. Bu haliyle uyuşmazlığın, anılan Kanunun 73/1 ve 83/2. maddeleri uyarınca, tüketici mahkemesi tarafından çözüme kavuşturulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 12. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10901, Karar No: 2016/11795, Tarih: 27.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/10901 E.  ,  2016/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ek dava ile bakiye maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece,tazminatın tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacı sigortalının sürekli iş görmezlik oranının olduğu, mahkemece hükme esas bilirkişi kusur raporunda davacı sigortalının oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği, sayılı dosyasında tarihli hesap raporunda tespit edilen maddi tazminat tutarı olan tarafından yapılan ödeme mahsup edildiğinde maddi tazminatının hesap edildiği , ıslah dilekçesinde başvuru harcını yatırmamış olması nedeniyle ,mahkemece yeniden dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla maddi tazminata ilişkin ıslah isteminin reddine karar verildiği ,karar sayılı dosyasında maddi tazminat oranı kesin olarak belirlenmiş ve davacı tarafça da bu oran kabul edilmiştir. Buna rağmen yeniden maddi zarar hesabı yapılması ile davacının bakiye zararının tarafından yapılan ödeme mahsup edidiğinde, karşılanmamış zararı bulunduğu kabul edilerek sonuca gidildiği anlaşılmıştır ancak mahkemece yeniden hesaplama yapılarak bu miktara hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13102, Karar No: 2010/9146, Tarih: 26.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/13102 E.  ,  2010/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Son sözün sanığa verilmesiyle yetinilmesi gerekirken sanıktan sonra müdafisine de söz verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 216/3 maddesine aykırı davranılması,

2-Adli Tıp Kurumu İzmir Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 07.09.2005 tarihli raporda ".. sırt kol skapula lateralinde 2 cm lik genişliğinde 5 cm derinliğinde ve 4 cm genişliğinde 7 cm derinliğinde iki adet delici kesici alet yaralanması ile sol kol kubital bölge medialinde de bir adet 7 cm lik kesici alet yarası görüldüğü... sırt kol kısmından ika edilen ve göğüs boşluğuna nafiz olup gögüs iç kanamasına sebebiyet veren kesici delici alet yaralanmasının şahsın hayatını tehlikeye soktuğunun..." bildirilmesine göre, katılan mağdurun göğüs bölgesinde tarif edilen 2 ayrı kesinin göğse nafiz olup olmadığı ve her bir yaranın ayrı ayrı şahsın hayatını tehlikeye sokup sokmadığına dair ATK dan ek rapor alınıp sonucuna göre, suç vasfının ve görev hususunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturmayla hüküm tesisi,

3-Hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının uzun süreli olduğu gözetilip adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

KABULE GÖRE DE;

4-Sanık hakkında hapsin paraya çevrilmesinde 1 yıl 365 ... olarak kabul edilip bu miktar üzerinden paraya çevrilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması,

5-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK'nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekili ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27499, Karar No: 2016/3395, Tarih: 10.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/27499 E.  ,  2016/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ......... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 30/09/2013 tarihli karar ile Hükümlülük ve müsadere; 02/12/2013 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ........ 02/12/2013 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

02/12/2013 tarihli ek kararı yasal süresi içinde temyiz etmeyen sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin 30/09/2013 tarihli hüküme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca; sanık hakkındaki hükme “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısım II. Bölümünde öngörülen 1.320 TL maktu avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılan gümrük idaresine verilmesine,” bendinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7343, Karar No: 2022/13168, Tarih: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7343 E.  ,  2022/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırıldıktan sonra, Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/117 E. - 2021/332 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık bahçesi niteliğindeki Düzce İli, Akçakoca İlçesi, Dilaver Köyü 111 ada 11 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi ilk derece mahkemesince, kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak ve kesinleşen karara göre hak sahibine ödenmesine karar verilen 5.585,49 TL’nin hüküm kurulurken hesaplamada dikkate alınmamış olması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/117 E. - 2021/332 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının 4. ve 5. bendinde yer alan;

(10.326,95) rakamlarının çıkarılarak yerine (15.912,44) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19159, Karar No: 2016/6628, Tarih: 14.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/19159 E.  ,  2016/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldi. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 195 ada 22 ve 30 parsel sayılı 3.543,50 ve 871,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliğiyle davalıların miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... Tüzel Kişiliği vekili taşınmazların davacı köyün sınırları içinde kaldığını ve mera olduğunu öne sürerek davalı taraf adına oluşan tapu kaydının iptali ile davacı Köy Tüzel Kişiliği adına mera niteliğiyle tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf da tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı köy vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların davacı Köyün tutunduğu tapu kaydında geçen yayla sınırlarının dışında kaldığı ve böylece davacının davasını ispatlayamadığı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların 22.09.1929 tarihli tapuya tescil edilen hudutnameye göre kendi köylerine ait yayla sınırları kapsamında kaldığını öne sürmek suretiyle aynı iddia ve sebeplere dayalı olarak eldeki dava ile birlikte yaklaşık 20 adet dava açmıştır. Davalı tarafça taşınmazın mera alanında kalmayıp, özel mülkiyete konu alanlarda kaldığı savunulmuş; hatta eldeki dosyada olduğu gibi diğer bir kısım dosyalarda da taşınmazlara ait olduğu ileri sürülen tapu kayıtlarına da dayanılmıştır. Mahkemece aynı yönde verilen kararların davacı Köy tarafından aynı nedenlere dayalı olarak temyiz edildiği anlaşılmakla çoğunluğunun temyiz incelemesi Dairemizce aynı gün yapılmıştır.

Davacı taraf, davalıların yaşadığı ... Köyü Tüzel Kişiliği ile kendi köyleri arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/.. Esas sayılı dava dosyası ile çekişmeli taşınmazların da bulunduğu geniş bir alan hakkında aynı iddia ve sebeplere dayalı olarak dava görüldüğünü ve bu alanın köylerinin yaylasına ait hudutname kapsamında kaldığı yönünde lehlerine karar verildiğini öne sürmüş ve delil olarak bu ilama da dayanmıştır. Söz konusu

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/... Esas sayılı dava dosyasının tüm aramalara rağmen bulunamadığı bildirilmiş ise de dosya arasında bu ilamın infazına ilişkin İcra Müdürlüğünün 1985/... sayılı dosyasının bir örneğinin bulunduğu, içinde de mahkeme ilamının dayanağı haritanın suretinin olduğu belirlenmiştir. Söz konusu ilamının incelenmesinde ... Köyü Tüzel Kişiliğince ... Köyü Tüzel Kişiliğine karşı meraya el atmanın önlenmesi istemiyle dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonunda İşvan mezrasının davacı köye ait olduğu kabul edilmek suretiyle ".... güneyi Mezarlık, ağıl, Çayır yolu, sigalı sırt ile çevrili işvan mevkiindeki meraya davalı ... Köyünün müdahalesinin önlenmesine" karar verildiği, ilamın arkasındaki şerhe göre de temyiz üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince hükmün onandığı ve karar düzeltme talebinin de reddine karar verilerek hükmün 06.12.1984 tarihinde kesinleştiği ve anılan icra dosyasıyla infazının yapılarak ilamın dayanağı haritada taralı alanın davacı köy muhtarına 06.07.1985 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki; mahkemece; davacı tarafça delil olarak dayanılmasına rağmen bu ilam ve dayanağı harita keşifte uygulanmamış, fen bilirkişisince ilamın dayanağı olan harita ... tarafından düzenlenen 1/25000 ölçekli harita) ile kadastro paftası çakıştırılmamış, söz konusu haritada gösterilen sınırlar ile eldeki dosyada taraf tanıklarınca gösterilen sınırların aynı yeri işaret edip etmedikleri belirlenmemiştir. Öte yandan dosya kapsamına göre; davacı tarafın dayandığı yayla hudutnamesinin haritasının bulunmadığı, hudutnamede davalı taşınmazın da bulunduğu güney yönündeki sınırın "mezarlık, ağıl, çayıryolu, sigalı sırt" olarak belirlendiği görülmektedir. Taşınmazlar başında yapılan keşif sonucunda fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada anılan sınırlar yerel bilirkişi, taraf tanıkları, tespit bilirkişilerince gösterilen sınırların harita üzerinde işaretlenmiştir. “Sigalı sırt” dışındaki diğer sınırlarda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, anılan sınırın ise davacı tanıkları tarafından farklı bir yerde, davalı tanıkları ve yerel bilirkişilerce ise daha başka bir yerde gösterildiği anlaşılmıştır. Mahkemece tarafsız olduğu kabul edilen yerel bilirkişi beyanlarına değer verilerek hüküm kurulmuş ise de 1/25000 ölçekli memleket haritasına göre daha kapsamlı, mevkii, dere, yol isimlerini ayrıntılı olarak gösteren askeri haritalar getirtilmek suretiyle gösterilen sınırların bu haritalar üzerinde çakıştırma yapılmak suretiyle denetlenmesi düşünülmemiştir. Ayrıca, mahkemece özellikle nokta sınır şeklinde gösterilen mezarlık, ağıl sınırları ile çayır yolu sınırlarının neye göre birleştirilerek çekişmeli taşınmazların anılan sınırlar dışında kaldığının kabul edildiği (zira hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli haritada sınırlar arasında bir birleştirme yapılmamış, yalnızca sınırlar nokta şeklinde gösterilmekle yetinilmiştir.) de anlaşılamamaktadır

. Ayrıca, mahkemece özellikle nokta sınır şeklinde gösterilen mezarlık, ağıl sınırları ile çayır yolu sınırlarının neye göre birleştirilerek çekişmeli taşınmazların anılan sınırlar dışında kaldığının kabul edildiği (zira hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli haritada sınırlar arasında bir birleştirme yapılmamış, yalnızca sınırlar nokta şeklinde gösterilmekle yetinilmiştir.) de anlaşılamamaktadır. Diğer yandan haritaya göre birden başlayıp bitmiş gibi görünen çayır yolunun devamının olup olmadığı hususu da açıklığa kavuşturulmamıştır.