muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12277, Karar No: 2014/20149, Tarih: 22.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12277 E.  ,  2014/20149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2012/166-2014/50

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/03/2014 tarih ve 2012/166-2014/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. Ç.. Endüstrisi A.Ş'ye kredi kullandırdığını, diğer davalıların kredi sözleşmesinin müşterek borçlusu ve müteselsil kefili olduklarını, kredi borçlusu davalı lehine Union Bank Switserland'a hitaben toplam 1.173.200 USD aval kredisi tahsis edilip gerekli taahhütlerin müvekkili bankaca verildiğini, davalıların poliçe bedellerini yatırma taahhütlerini yerine getirmemelerine rağmen 07.03.1988 tarihinde muhabir bankanın talep ettiği 2.092.094 USD'nin aval veren olarak müvekkilince transferinin gerçekleştirildiğini, bu itibarla müvekkilinin kredi sözleşmesinden doğan alacağı oluştuğunu, kısmi tahsilattan sonra davalıların borçlarının 923.620.339 TL'ye düştüğünü, davalıların borçlarını ödemek yerine açtıkları menfi tespit davasının halen devam ettiğini, menfi tespit davasının açıldığı 21.03.1998 tarihinde alacaklarının 957.149.318 TL'ye ulaştığını ileri sürerek müvekkilinin 21.03.1988 tarihi itibariyle 957.149.318 TL olan kredi alacağının 21.03.1988 tarihinden dava tarihine kadar işlemiş olan ve dava tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek olan Genel Kredi Sözleşmesi ve Ek Taahhütname hükümleri gereğince üçer aylık devrevi faiz hesabıyla müvekkilince uygulanan en yüksek kredi faizi, %5 BSMV'si ve giderleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 08.06.1998 tarihli ıslah dilekçesi ile dava tarihi itibariyle alacaklarının 41.752.118.834.643 TL'ye ulaştığını belirterek şimdilik 11.112.000.000.000 TL'nin üçer aylık devre faizi hesabıyla müvekkilince uygulanan en yüksek kredi faizi ve BSMV'si ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davaya konu kredinin bir gayri nakti kredi olduğunu, özel tespit edilen kredi faizi ile birlikte gerekli ödemenin yapılmasıyla gayri nakdi kredi ilişkisinin sona erdiğini, buna rağmen fazla istem yapılınca bu fazla istem hakkında menfi tespit davası açıldığını, kesinleşen mahkeme kararı ile 21.03.1998 tarihi itibariyle müvekkili borcunun sadece fer'i nitelikli temerrüt faizi ve transfer komisyonu farkından oluşmak üzere 155.519.095 TL olarak tespit edildiğini, anılan kararın kesinleştiğini, temerrüt faizine tekrar faiz yürütülemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların ödeme yaptığı 02.12.2005 tarihine kadar avans faizleri üzerinden yapılan hesaplamada ve ödenen bedelin mahsubu sonucu 32.729.58 TL toplam alacak tespit edildiği, 27.12.2004 tarihli kararın sadece davacı vekili tarafından temyizi üzerine kararın bozulduğu, kararın 1 ve 3 numaralı fıkraları yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hakkın doğduğu, davacı bankanın transfer komisyon alacağı ve temerrüt faiz alacağı konularında karar oluşturulması gerektiği, bozma ilamı kapsamında davalılar tarafından yapılan ödemenin tazminat hesabında değerlendirilmesi sonucu 32.729,58 TL munzam zarar alacağın 7.867,52 TL asıl alacağına ödeme tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan tahsili gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacının transfer komisyon alacağından kaynaklanan 518,43 TL'nin 56,49 TL asıl alacağına 03.06.1997 dava tarihinden itibaren işleyecek %89 temerrüt faizi ve %5 gider vergisi ile birlikte, 81,35 TL temerrüd faizi alacağının faiz yürütülmeksizin, 2.729,58 TL munzam zarar alacağının 7.867,52 TL asıl alacağına 02.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin tashih talebi üzerine mahkemece, hüküm fıkrasının 3'üncü bendindeki 2.729,58 TL munzam zarar alacağının ibaresi "32.729,58 TL munzam zarar alacağının" olarak tashih edilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davalılar vekilinin tashih kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin, 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesine göre verilen tashih kararına yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraf vekillerinin asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Ancak, dava kısmen reddedildiğine göre, harcı yatırılan dava değeri üzerinden kısmen reddedilen miktar hesaplanarak kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12'nci maddesi ve 3'üncü kısmı uyarınca nispi vekalet ücretine hükmetmek gerekirken aynı tarifenin 12/2'nci maddesine yanlış anlam verilerek hükmedilecek vekalet ücretinin davanın kabul edilen miktarını geçemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu yönden davalılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tashih kararına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl hükme yönelik davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3733, Karar No: 2012/7497, Tarih: 18.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3733 E.  ,  2012/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl davada alacak, birleşen davada menfi tespit davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Vek.Av. ... gelmiş, davacı tarafından gelen olmadığından davacı Vek.Av...'ye çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edildiğinden duruşmalı isteyen taraf duruşma talebinden vazgeçerek, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, asıl davada, müvekkilinin, davalı kooperatif nezdinde iki adet üyeliğinin bulunduğunu, davalı kooperatifle müvekkili arasında imzalanan 30.07.2002 tarihli protokol uyarınca, bu iki hissenin ve müvekkilinin hamili olduğu senetlerin iadesi karşılığında davalı kooperatifin 38.950,00 TL ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, kısmen ödemede bulunan kooperatifin 14.000,00 TL borcunun kaldığını, birleşen dosyada ise davalı kooperatifin 11.850,00 TL alacağın tahsili amacıyla müvekkili aleyhine takip başlattığını, takip talebini tebliğ alan eşinin, durumu müvekkiline bildirmemesi nedeniyle takibin kesinleştiğini ileri sürerek, asıl davada, 14.000,00 TL'nin son ödeme tarihi olan 30.11.2002 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, birleşen davada ise dava konusu icra takibinden dolayı müvekkilinin 20.833,00 TL borçlu olmadığının tespitini ve % 40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl davada, davacının senetlerde tahrifat yaptığını, senetleri üçüncü kişiye ciro ederek müvekkilini icra tehdidi altında bıraktığını, davacının kooperatiften alacaklı olmadığını, birleşen davada ise davacının 30.07.2002 tarihli protokolden önce hisselerinden birini devrettiğini, davacıya, bir daire bedeli olarak 13.100,00 TL ödeme yapılması gerekirken 11.850,00 TL fazla ödeme yapıldığını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının, 26.200,00 TL ödeyerek iki pay için kooperatife üye olduğu, 30.07.2002 tarihinde taraflar arasında imzalanan protokol ile davacının, dava dışı ... Yapı Kimyasalları şirketinde bulunan 12.750,00 TL bedelli senetleri ve 26.200,00 TL karşılığında kendisine tahsis edilen iki adet daireyi kooperatife iade ettiği, bunun karşılığında kooperatifçe 38.950,00 TL ödenmesinin kararlaştırıldığı, davacı tarafından iade edilen

Mahkemece; davacının, 26.200,00 TL ödeyerek iki pay için kooperatife üye olduğu, 30.07.2002 tarihinde taraflar arasında imzalanan protokol ile davacının, dava dışı ... Yapı Kimyasalları şirketinde bulunan 12.750,00 TL bedelli senetleri ve 26.200,00 TL karşılığında kendisine tahsis edilen iki adet daireyi kooperatife iade ettiği, bunun karşılığında kooperatifçe 38.950,00 TL ödenmesinin kararlaştırıldığı, davacı tarafından iade edilen

dairelerin üçüncü kişilere tahsis edildiği, davacı tarafından kooperatife iade edilen senetlerin toplam bedelinin 12.350,00 TL olduğu, protokol gereği davalı kooperatifin 24.950,00 TL ödeme yaptığı, protokol gereği davacının 13.600,00 TL alacaklı olduğu, davacı hakkında başlatılan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne 13.600,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın kabulüne, davacının 2004/1277 sayılı takip dosyasında borçlu olmadığının tespitine, takip konusu alacağın % 40'ı oranında kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1894, Karar No: 2025/1691, Tarih: 03.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/1894 E.  ,  2025/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1425 E., 2022/3681 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 19.08.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21621, Karar No: 2022/17615, Tarih: 19.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21621 E.  ,  2022/17615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26/11/2019

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 26/11/2019 tarihli ve 2017/894 Esas, 2017/859 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31529, Karar No: 2014/32063, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31529 E.  ,  2014/32063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/497-2014/740

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17491, Karar No: 2014/15072, Tarih: 04.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17491 E.  ,  2014/15072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'ın, davacıya sürücü personel tedarik eden diğer davalı ... Ltd. Şti.'nde çalıştığını, 10/08/2010 tarihinde davalı ...'ın sürücüsü olduğu, davacıya ait ...plaka sayılı çekici araç ve araca bağlı ...plakalı dorsenin karıştığı tek taraflı bir trafik kazası meydana geldiğini, davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, davacıya ait dorsede maddi hasar oluştuğunu, ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/205 D.iş sayılı dosyası ile araç ve dorsede meydana gelen hasarın tespitinin yapıldığını, araç ve dorsenin değerlerindeki azalma dolayısıyla değer kaybı zararı ile tamir süresince çalıştırılmamaları sebebiyle kazanç kaybı zararı meydana geldiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacıya ait ... plakalı çekici ve ... plakalı dorsede meydana gelen hasar için 5.000,00 TL, çekici ve dorsenin değer kaybı için 1.000,00 TL, araçların ve dorsenin tamir süresince oluşan kazanç kaybı zararları için 4.000,00 TL olmak üzere toplamda 10.000,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 10/08/2010 itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı herhangi bir cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 4.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12771, Karar No: 2012/18078, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12771 E.  ,  2012/18078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.04.2010 tarih ve 2008/119-2010/164 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ithal ettiği emtianın gümrük işlemleri için davalının vekil olarak tayin edildiğini, teslim edilen belgelere aykırı şekilde davalının ithal edilen plastikten mamul emtiayı işlemlerde kauçuk muayene eldiveni olarak belirtmesi nedeniyle müvekkiline gümrük vergi farkı, KDV cezası ve gümrük vergi cezası tayin edildiğini, 30 gün içinde ödeme yaptığından cezanın 1/4 oranında indirildiğini, davalının görevini gereği gibi yerine getirmediğini ileri sürerek, 21.233.25 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline öncekilerde olduğu gelen emtianın GTİP’te yer alan muayene eldiveni olduğunun yazılı ve sözlü olarak belirtildiğini, CE belgesi gönderildiğini, yönetmeliğe uygun davranıldığını, ayrıca küşat yetkisi verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının gümrük işlemlerinin yapılması bakımından davalıya vekaletname verdiği, 29.11.2007 tarihli serbest dolaşım giriş beyannamesi ile beyan edilen eşyanın tanımı, tek parmak eldivenler, koruma eldiveni ve diğerleri olarak yapıldığı, beyannameye de fatura, navlun makbuzu, sigorta poliçesi, banka yazısı, kıymet bildirim formu, eşya listesi gibi belgelerin eklendiği, beyannamede eşyanın GTİP tanımlanmasına uygun yapılmadığı, ancak muayene sırasında beyan edilen eşya ile ithal edilen eşyanın farklı olduğunun belirlendiği, küşat yetkisi verilmediğinden davalının resen muyayene yapma imkanının olmadığı, bu nedenle davacının vergi farkı ve vergi cezası ödediği, gümrük müşavirlerinin Gümrük Kanunu’nun 5 ve 225. maddelerine uygun şekilde kanun ve mevzuata uygun şekilde hareket etmesinin gerektiği, davacının, öncekilerden farklı emtia olduğu yönünde uyarıda bulunmadığı, CE belgesini sunması nedeniyle CE’ye tabi eşya olduğu kanısı doğmasına neden olduğu, davalının da ek bilgi almadığı, eşya faturasını iyi tetkik etmediği, çıkan sonuçtan yarı oranda kusurlu oldukları, davacı tarafından ödenen cezadan vergi farkının düşüldüğü, bakiyesinin yarısından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.898.12 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, vekalet sözleşmesinin geregi gibi ifa edilmemesi nedeniyle ödenen vergi cezasının rucuan tazmini istemine ilişkindir.

Davacının ithal ettiği emtiaların gümrük işlemlerini yerine getirmesi için davalıyı vekil olarak atadığı, taraflar arasındaki ilişkinin önceden beri devam ettiği, davacının ithal ettiği tıbbi eldiven emtiasının vasfının gümrük idaresine yanlış bildirilmesi nedeniyle gümrük vergi cezası ve KDV vergi cezası ödediği, beyanname verme dahil gümrük işlemlerini davalının yerine getirdiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Çekişme, vergi cezalarının tahakkukuna neden olan işlemler bakımından davalının bir kusurunun olup olmadığı ve kendisine rucu imkanı bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır. Mahkemece, vergi cezasına neden olan işlemlerde tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacının, ithal ettiği eldivenlerin vasfının öncekilerden farklı olduğu yönünde davalıyı uyarmaması ve yanlış kanı uyanmasına neden olacak şekilde CE belgesi göndermesi bakımından bir kusuru mevcut ise de ithal edilen emtianın faturası, sigorta poliçesi ve diğer belgelerin davalıya önceden gönderildiği, anılan belgelerde emtianın vasfının açıkça yazıldığı dikkate alındığında, gümrük müşavirliği alanında faaliyet gösteren ve tacir olan davalının, bu hizmeti yerine getirirken özenli davranmadığı, belgeleri iyi tetkik etmediği, buna göre beyanname vermediği, dolayısıyla vergi cezası ödenmesini gerektiren işlemde davacıya nazaran daha fazla kusurlu olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, davacı taraf kendisinin ödemekle mükellef olduğu ek gümrük vergisi ile ek KDV dışında, süreye uymak suretiyle indirimli olarak ödemiş bulunduğu vergi cezalarının tahsili bakımından işbu davasını açtığı dikkate alınmadan, dava ettiği tutar içinde kendisinin sorumlu olduğu vergi tutarları da varmış gibi mahsup yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması da yanlış olmuş, kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, davacı taraf kendisinin ödemekle mükellef olduğu ek gümrük vergisi ile ek KDV dışında, süreye uymak suretiyle indirimli olarak ödemiş bulunduğu vergi cezalarının tahsili bakımından işbu davasını açtığı dikkate alınmadan, dava ettiği tutar içinde kendisinin sorumlu olduğu vergi tutarları da varmış gibi mahsup yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması da yanlış olmuş, kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 267,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.