muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16195, Karar No: 2023/22600, Tarih: 16.10.2023

. Prof. Dr. Kemal Gözler’in deyimiyle; hukuk, ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün “bilim” olma sıfatını hak edecektir. İşte ancak o gün, hukuk problemleri bütün hukukçular tarafından aynı şekilde çözümlenecektir. Böyle bir sistemde Mahkeme kararları da önceden doğru olarak tahmin edilebilecektir. İşte ancak böyle bir sistemde, hukuk güvenliği ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi gerçekleşmiş olacaktır.

Sonuç itibariyle;

Bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan görevin yaptırılmaması için direnme suçunda, gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmamasına karşın, Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun, hukuki düzenlemelere ve yerleşik uygulamalara aykırı olduğu gibi kendi önceki tarihli içtihatlarına da aykırı olacak şekilde; birden fazla müştekinin zarar gördüğünden bahisle TCK’nın 265/1, 43/2 nci maddeleri ile uygulama yapan Yerel Mahkemece verilen mahkûmiyet hükmünün, TCK’nın 43/2 nci maddesinin koşullarının oluşmadığından bahisle bozulması gerekirken onanmasına, dair kararına yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/7747, Karar No: 2014/7366, Tarih: 02.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7747 E.  ,  2014/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARLIOVA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/126-2013/231

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında H.Köyü çalışma alanında bulunan .ada . parsel sayılı 452,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla davacı M.. Y.. ile davalı Ö.. M.. ve davalılar murisi ölü F.. M.. adına tespit edilmiştir. Davacı M.. Y.., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı satın alma olgusunu ispat edemediği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesi ile tanık deliline dayandığı halde mahkemece davacıya çıkartılan ihtar ile sadece delillerini bildirmesi istenmiş dayandığı tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi hususunda davacıya ihtarda bulunulmamıştır. Davacı tarafından keşif tarihinden sonra dosyaya ibraz edilen 22.11.2013 havale tarihli dilekçede tanık isimleri bildirdiği halde tanıklarının adreslerini bildirmesi ve yeniden taşınmaz başında dinlenilebilmeleri için Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca masraf yatırması için usulüne uygun şekilde süre verilmemiş, bu hususta ihtarat da yapılmamıştır. Bununla birlikte taraflar arasındaki irs ilişkisi belirlenmemiş, yerel bilirkişi Demir Yürüyücü, taşınmazın 20 yılı aşkın zamandır davacının kullanımında olduğunu, diğer yerel bilirkişiler ve tespit bilirkişileri ise taşınmazın tarafların murislerinden intikal ettiğini tarafların hak sahibi olduklarını beyan ettikleri halde beyanlar arasındaki çelişki giderilmemiş, taşınmaz davacının zilyetliğinde ise ne sebeple davacı zilyetliğinde olduğu aydınlığa kavuşturulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, tarafların nüfus kayıtları getirtilerek ortak miras bırakanları olup olmadığı belirlenmeli, davacıya bildirdiği tanıkların adresleri ile yeniden taşınmaz başında dinlenilebilmeleri için tarafların bildirdikleri deliller toplanıp dosya ikmal edildikten sonra; özellikle uyuşmazlığın çözümüne katkı sağlaması mümkün olan teknik bilirkişi, yerel bilirkişi ve tanıklarla ilgili giderler tek tek kalem kalem belirlenerek bu giderler toplamını yatırması için ispat yükü kendisine düşen davacı tarafa makul süre verilmeli, ara kararına uyulmamasının sonuçları açıkça bildirilmeli, masraf yatırıldığında çekişmeli taşınmazı ve evveliyatını iyi bilen üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve keşifte usulünce hazır edilecek taraf tanıkları ile yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte çekişmeli taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, tespite aykırı sonuca varılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatı ile dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı, taraflar arasında elbirliği halinde mülkiyet olup olmadığı tespit edilerek elbirliği halinde mülkiyet yoksa taşınmazın zilyetlik durumu göz önüne alınarak değerlendirme yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13891, Karar No: 2013/26690, Tarih: 07.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/13891 E.  ,  2013/26690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

I- Hüküm fıkrasında taksitlendirme maddesinin “TCK.nun 52/4. maddesi" yerine "TCK.nun 52/2. maddesi" olarak yazılması,

II- Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkrasının yeniden düzenlenip 10. fıkrasınında yürülülükten kaldırıl- ması karşısında infazda, yetkiyi kısıtlayacak şekilde hapisten çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilece- ğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde taksitlendirme maddesinin “TCK.nun 52/4. maddesi“ olarak düzeltilmesi ve hükümden TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kaydında, sanığın hükümden sonra 28.02.2011 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında, bu husus araştırılarak 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11479, Karar No: 2015/16492, Tarih: 19.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11479 E.  ,  2015/16492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/290109

MAHKEMESİ : Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2009/291 Esas, 2012/646 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında tefecilik yapmak suçundan daha önce açılmış bulunan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/124 Esas, 2007/857 Karar sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği, bu kamu davasının müştekisinin K.. K.. ve konusunun sanıktan 2003 yılında 14.500 TL faizle para alınmasına ilişkin olduğu, sanık hakkında tefecilik suçundan açılan ikinci kamu davasının müştekilerinin İ.. Ö.. ve Aker , dava konusunun ise müştekilere sanığın 2005 yılı öncesi faizle para vermesi olduğu, yapılan yargılama sonucunda Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1099 Esas, 2007/684 Karar sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği, bu davanın hazırlık soruşturması sırasında Cumhuriyet Başsavcılığınca vergi incelemesi açısından Vergi Dairesi Başkanlığına bildirimde bulunulduğu, yapılan incelemede söz konusu iki kamu davasının müştekileri olan K.. K.., İ.. Ö.. ve Aker'i de kapsar biçimde geniş bir araştırma yapıldığı, ele geçirilen tapu kayıtlarından M.. G.., Ayşe ve Ö.. D.. isimli kişilerin de sanıktan faizle para aldıklarının tespit edildiği ve vergi denetimi raporu ile Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, yürütülen soruşturma sonucunda "sanığın 2002, 2003, 2005 yıllarında tefecilik yaptığından" bahsedilerek ve 27/11/2008 tarihli vergi denetimi raporu delil gösterilerek açılan bu kamu davasında K.. K.., İ.. Ö.. ve Aker'in dışındaki M.. G.., Ayşe, Ö.. D..'a faizle verilen paraların da dava konusu edildiği, bu itibarla, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/124 Esas, 2007/857 Karar sayılı dosyasında kurulan hüküm ile Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1099 Esas, 2007/684 Karar sayılı dosyasında verilen beraat kararının temyize konu bu dosyadaki eylemleri tümüyle kapsamadığı gözetilip yargılamaya devamla mağdurlar M.. G.., Ayşe ve Ö.. D..'ın anlatımları saptanıp son suç tarihi de belirlendikten sonra bir karara varılması gerekirken mükerrer dava nedeniyle kamu davasının reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1878, Karar No: 2023/3193, Tarih: 27.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1878 E.  ,  2023/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1042 E., 2022/2027 K.

DAVA TARİHİ : 02.03.2020

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/64 E., 2021/71 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Kurumun, İsviçre'de 31.12.2016 tarihine kadar 4 kodu ile prim ödemesinin devam ettiği gerekçesi ile davacının 11.07.2016 tarihli tahsis talebini reddettiğini belirterek, Kurum işleminin iptalini, ödenmeyen aylıkların hak ediş tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum işlemlerinin yasal mevzuat gereği olduğu, hukuka aykırılık ve yanlışlık bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İsviçre sigorta sisteminde "4 kodu" ile yapılan ödemenin zorunlu ödeme olduğu ve bu kapsamdaki primlere ait sürelerin çalışma ile eşdeğer kabul edildiği, bu kod ile ödenen primler, varsa çalışanların ücretlerinden, işsizlik parası alanların aldıkları ödenekten, işsizlik hakkı bitenlerin eşi çalışıyorsa eşin ücretinden, gelirlerin asgari geçim düzeyinin üzerinde olan çalışmayanların kendilerince, asgari geçim düzeyinin altında olan çalışmayanların almakta oldukları yardımlardan ödenmekte olup, İsviçre sigorta sistemi sosyal güvencesi kapsamında değerlendirildiği, ödemenin yapılabilmesinin de ikamet koşuluna bağlı olduğu, bu durumda davacının tahsis talebinde bulunduğu tarihte yurda kesin dönüş şartı gerçekleşmediğinden kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının 01.01.2006 tarihinden bu yana herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, yurda kesin dönüş yaptığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, rapora itirazların dikkate alınmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ; 7247 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 3 üncü maddesi ile 3201 sayılı Yurtdışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurtdışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanunun 6 ncı maddesine; "(C) Yurt dışında zorunlu sigortalılığa tabi olsalar dahi kısa süreli olarak adlandırılan işlerde çalışanların aylıkları bu madde kapsamında değerlendirilmez ve kesilmez. Bu maddede geçen kısa süreli çalışmaya tabi işler yönetmelikle belirlenir." hükmü eklendiği ve eklenen bu hükmün 26.06.2020 tarihinde yürürlüğe girdiği, Anılan maddenin gerekçesinde, "... yurt dışında bulunan vatandaşlarımızın, zorunlu sigorta kapsamında olmakla birlikte sigorta primi ödemesinden muaf olacak şekilde kısa süreli çalışabildiği ve bu çalışmaların da hizmet belgelerinde gösterildiği, yapılan düzenleme ile bu kapsamda çalışan vatandaşlarımıza aylık bağlanabilmesi, aylık alanların ise aylıkları kesilmeksizin ödenmesine devam edilmesinin amaçlandığı, ..." belirtildiği, 06.11.2020 tarihli ve 31296 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3 üncü ve 12 nci maddeleri ile 06.11.2008 tarihli ve 27046 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin; - 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendine “bulunanların” ibaresinden sonra gelmek üzere “kısa süreli çalışmaya tabi işler hariç olmak üzere” ibaresi eklendiği, kısa süreli çalışmaya tabi işler ise aynı fıkraya eklenen (k) bendi ile "Yurtdışında zorunlu sigortalılığa tabi olsalar dahi, Ülkemiz dış temsilciliklerince veya sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış ülke sigorta kurumlarınca düzenlenmiş hizmet belgesinde kayıtlı olan ve ilgili ülke mevzuatına göre elde edilen kazanç üzerinden çalışandan zorunlu sigorta prim kesintisi yapılmadığı bildirilen süreleri" şeklinde tanımlandığı, - 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “herhangi bir ülkede” ibaresi “yurtdışında kısa süreli çalışmaya tabi işler hariç olmak üzere” şeklinde değiştirildiği, Yasa ve yönetmelik değişikliğini takiben, Sosyal Güvenlik Kurumunca yayınlanan 11.12.2020 tarihli ve Kısa Süreli Çalışmaya Tabi İşler konulu, 2020/51 sayılı genelgede “Kısa süreli çalışmaya tabi işler; ... İsviçre hizmet belgelerinde 4 kodlu hizmet (İsviçre sigorta kurumunca hizmet süreleri bildirilirken kullanılmakta olan hizmet cetvellerinde (E-205-CH formu) kısa süreli çalışmaya tabi işlerde geçen süreler nevi belirtilmeksizin 4 kodu ile bildirilmektedir.) olarak gösterilmektedir

.12.2020 tarihli ve Kısa Süreli Çalışmaya Tabi İşler konulu, 2020/51 sayılı genelgede “Kısa süreli çalışmaya tabi işler; ... İsviçre hizmet belgelerinde 4 kodlu hizmet (İsviçre sigorta kurumunca hizmet süreleri bildirilirken kullanılmakta olan hizmet cetvellerinde (E-205-CH formu) kısa süreli çalışmaya tabi işlerde geçen süreler nevi belirtilmeksizin 4 kodu ile bildirilmektedir.) olarak gösterilmektedir.” şeklinde tanımlandığı, “4” kodunda yapılan prim ödemelerinin yukarıda yazılı mevzuat ve madde gerekçesi kapsamında aylık tahsisine engel olmadığı, aylık koşullarının bulunduğu , davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davacıya 01.08.2016 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, birikmiş aylıkların, her birinin ödenmesi gerektiği tarihten ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminde hata bulunmadığını, mevzuata uygun olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3201 sayılı Kanun kapsamında yurt dışı hizmetini borçlanarak tahsis talebinde bulunan davacının, İsviçre'de 4 kodu ile prim ödemesinin devam ettiği, kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediği gerekçesi ile tahsis talebinin Kurumca reddedilmesine dair kurum işleminin iptali, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ve aylıklarının tahsis talep tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/3230, Karar No: 2012/9385, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3230 E.  ,  2012/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak yapılara değer biçilmesi ve üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanması yöntem olarak doğrudur. Ancak,

Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15540, Karar No: 2007/19292, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/15540 E.  ,  2007/19292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... -Teknokey Bilgisayar ile davalı ...Ş. aralarındaki istihkak davası hakkında İzmir 2.İcra Mahkemesinden verilen 13.7.2006 günlü ve 643-518 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 3.100 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29465, Karar No: 2016/28688, Tarih: 20.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29465 E.  ,  2016/28688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, sosyal yardım, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar risk primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.