muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25374, Karar No: 2015/2257, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25374 E.  ,  2015/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3092, Karar No: 2012/4242, Tarih: 24.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/3092 E.  ,  2012/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2009/32474

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 05/11/2008, 2007/143 (E) ve 2008/276 (K)

SUÇ : Eşini Öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Nermin'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,

Ancak;

A- Oluşa ve dosya içeriğine göre, evli olan sanık ve maktul arasında önceden beri devam eden geçimsizliğin olduğu, olay günü, tarlada çalışan sanığın yanına gelen maktulün, sanığı tehdit edip eve gelmesini, zira aracı tamire götüreceklerini söylediği, eve geldiklerinde de tartışmanın devam ettiği, sanığın üzerine bir miktar para alarak annesinin yanına gitmek istediği, bu nedenle kapıya yöneldiği sırada, sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre, maktulün bıçakla saldırdığı ve sanığı ikisi göğüs, biri batın bölgelerinden olmak üzere yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, yaralanmanın etkisiyle maktule müdahale eden sanığın maktulün elini tutarak bıçağı aldığı ve maktulü göğüs bölgesinden her iki akciğere nafiz olacak şekilde iki isabetle yaraladığı, bunun üzerine çığlık seslerini duyan ve tarafların müşterek çocuğu olan Özgür'ün olay yerine geldiği, sanığın oğluna, "babanı hastaneye götür" demesi üzerine, Özgür tarafından sağlık ekibinin çağrıldığı ve maktulün henüz hastaneye götürülmeden yolda iken öldüğü, sanığın ise tedavi ile sağlığına kavuştuğu olayda; sanığın kendi nefsine yönelik gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız saldırı karşısında, kendisini korumak kastıyla, maktulden bıçağı alıp bir kez göğüs bölgesine vurup etkisiz hale getirdikten sonra, bununla yetinmeyerek eylemine devamla bir kez daha maktulün göğüs bölgesine bıçağı vurmak suretiyle meşru savunmada sınırı aştığı ancak bu durumun mazur görülebilecek bir heyacan, korku ve telaştan ileri geldiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK.nun 27/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, eylemin meşru müdafaa sınırları içerisinde işlendiğinden bahisle TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

B- Kabule göre de, TCK.nun 25/1 maddesinin uygulandığı durumlarda, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin yanında, ayrıca CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca sanığın beraatına da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 24.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1184, Karar No: 2011/2858, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1184 E.  ,  2011/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.10.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait 142 ada 4 sayılı parselini belediye encümen kararı ile satın aldığını, tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, belediyeye ait taşınmazların satışının meclis kararına bağlı olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Belediye encümeninin 26.12.2003 tarihli kararında Bağlarbaşı mahallesinde 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi uygulaması sonucu, belediye adına tescil edilen müstakil ve hisseli arsaların 2886 sayılı Yasanın 45.maddesine göre satışına karar verilmiştir. Dava konusu 142 ada 4 parsel sayılı taşınmaz da bu karara dayanılarak satışa çıkarılmıştır. Davacı tarafca sunulan belediye meclisinin 08.10.1999 sayılı kararında, Bağlarbaşı mahallesinde 3194 sayılı Yasaya göre imar uygulamasının tamamlanma aşamasında olduğundan bahisle belediye adına çıkan parsellerin satılmasının karar altına alındığı görülmüştür.

Davacının dayandığı encümen kararı ile yapılan satış, belediye meclisinin verdiği yetkiye dayanmakta ise satışa değer tanımak gerekir.

Mahkemece bu durum gözetilmeden davanın reddi doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2590, Karar No: 2018/37, Tarih: 16.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2590 E.  ,  2018/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yağma eyleminin konutta ve silahtan sayılan cam parçası ile işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının, (d) bendi yanında (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C.Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince,

sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli

ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4776, Karar No: 2010/5896, Tarih: 25.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4776 E.  ,  2010/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Cevap veren davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, satış vaadi borçlusu ...’nın mirasçıları temyiz etmiştir.

1-...’nın mirasçılarından davalı ... ...’a dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21 ve Tüzüğün 28. maddelerine göre bildirilmiştir.

Anılan yasanın 21. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için bir kimsenin o adreste ikamet ediyor olması ancak tebliğ anında bulunmaması yahut tebellüğden kaçınması gerekir. Bu gibi durumlarda tebligat o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabili yapılır. Ancak, tüzüğün 30. maddesine göre durumun en yakın komşulardan birine varsa yönetici ve kapıcıya da bildirilmesi aynı zamanda da durumdan en yakın komşularının birinin haberdar edilmesi ve onun tebliğ tutanağına imzasının alınması gerekir. Davalılardan ... ...’a yapılan tebligatta açıklanan yönteme uyulmamıştır. Dolayısıyla tebligat geçersiz olduğundan bu davalının HUMK’nun 73. maddesi uyarınca savunması sorulup saptanmamış yargılama gıyabında sonuçlandırılmıştır. Savunma hakkının bu şekilde kısıtlanması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre diğer davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, diğer davalıların temyiz itirazlarının 2. bent uyarınca şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 25.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2020, Karar No: 2007/4624, Tarih: 13.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2020 E.  ,  2007/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 13.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10667, Karar No: 2010/18426, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10667 E.  ,  2010/18426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2876, Karar No: 2014/15566, Tarih: 15.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2876 E.  ,  2014/15566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...(Kapatılan) ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/09/2013 gün ve 2013/518-2013/328 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle tüm belgeler elektronik olarak okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HUMK.md.445) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki eseslara uyulmadığı görülmektedir. (örn: dava dilekçesi) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksiklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise hem elektronik ortamda hem fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1028, Karar No: 2022/1173, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1028 E.  ,  2022/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Şikayetçi Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı adına Hazine vekilinin, davaya katılma talebini içeren 17.06.2014 havale tarihli dilekçesi hakkında bir karar verilmemiş ise de, anılan kurumun katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gördüğü anlaşılmakla, şikayetcinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek ve aynı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinin, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son "Aralık" aylarında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle sırasıyla "31.12.2008 ve 31.12.2009" olduğu, 2008 takvim yılılnda sahte fatura kullanma suçu yönünden ise suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve en son faturanın 2008 yılı Aralık ayına ait olması nedeniyle "25.01.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında, "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; atılı suçların Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" ve "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat ve "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

B) Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" ve "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat ve "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında; sanık ...'ın savunmasında diğer sanığın arkadaşı olduğunu, istediği için şirkette ona bir süre yardım ettiğini, ancak bir yetkisinin olmadığını, evrakta neden adının geçtiğini bilmediğini savunması; sanık ...'un, söz konusu şirketi 2008-2009 yıllarında kendisinin işlettiğini, 2009 yılının 9. Ayında ..... isimli kişiye devrettiğini, diğer sanık ...'ın olayla bir ilgisinin olmadığını beyan etmesi; sanık ...'un şirketteki tüm hisselerini ve müdürlük yetkisini 11.03.2009 tarihinde... isimli kişiye devrettiği, sanık ...'ın şirkette herhangi bir ortaklığının ya da yetkisinin bulunmadığı ancak vergi raporlarında şirket hisselerinin devredildiği tarihten sonra düzenlenen faturalarda sanık ...'un imzalarına rastlanıldığının tespit edilmesi ve... isimli kişinin vergi müfettişlerine şirketi rica üzerine devraldığını, şirketi asıl idare edenlerin ... ve ... olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

1)Öncelikle zamanaşımı hükümleri dikkate alınarak suça konu faturaları kullanan .... Grup İnş. Otom. Rek. Org. Ltd. Şti., ..... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve Hızal Mak. Elek. Ltd. Şti.'den ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden suça konu faturaların temin edilerek suç tarihinin tespit edilmesi,

2)Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde;

a)Sanıkların düzenlemiş olduğu faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Söz konusu faturaları kullanan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Sanık ...'un hisselerini devralan... isimli kişinin tanık olarak dinlenmesi, kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının ve şirketi fiilen kimin idare ettiğinin sorulması,

e)Sanıkların kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

f)Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de;

a)2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve en son faturanın 2009 yılı Aralık ayına ait olması nedeniyle suç tarihinin "25.01.2010" olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına "2009" olarak yanlış yazılması,

b)İddianame içeriği ve sevk maddeleri ile 04.03.2014 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar içeriğine göre sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde sanık ... hakkında kurulan hükmün 2-a) no'lu kısmında "sahte fatura düzenlediği ve kullandığı" ibaresine yer verilmesi yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.