muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13055, Karar No: 2016/2904, Tarih: 17.02.2016

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

......... isimli teknenin kaptanı olan sanığın, yasak sahada trol avcılığı yaparken sahil güvenlik güçlerince yakalandığında el konulmasını önlemek amacıyla trol takımını keserek denize bıraktığı anlaşılmaktadır.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay:

......... isimli teknenin kaptanı olan sanığın, yasak sahada trol avcılığı yaparken sahil güvenlik güçlerince yakalandığında el konulmasını önlemek amacıyla trol takımını keserek denize bıraktığı anlaşılmaktadır.

Yasak avlanma yapan balıkçıların, el konulmasını engellemek için trol ağlarını keserek denize geçici olarak bıraktıkları, mali açıdan değeri yüksek olan ağları daha sonra denizden çıkartarak kullandıkları bilinen bir gerçektir. Nitekim sanık, soruşturma aşamasındaki savunmasında, denize attığı ağı geri alacağını beyan etmiştir. Denize atılan trol takımının, kısa bir süre sonra geri alınması ve deniz dibinde kalıcı olmaması karşısında, alıcı ortam olan denize zarar verildiğinden bahsedilemeyeceği gibi zarar ihtimali de bulunmamaktadır. Açıklanan gerekçelerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar:

Sanık ... Kuruğlu'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14365, Karar No: 2012/1810, Tarih: 20.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14365 E.  ,  2012/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkındaki, 213 sayılı VUK.nun 367. maddesine göre dava şartı olan ...’nın B.07.1.GİB.4.33.15.02/2009-940-36/307 sayılı mütalaasının, vergi denetmeni ... tarafından düzenlenen 02.02.2009 gün, VDENR-2009-1806/7 sayılı vergi suçu ve 2009-1806/1 sayılı vergi tekniği raporlarındaki anlatım ve tespitlere uygun biçimde 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin olduğu, sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; 14.05.2009 gün 2009/6333-3694 sayılı iddianame ile sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, yargılamaya devam olunarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16455, Karar No: 2009/14277, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16455 E.  ,  2009/14277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Karacabey İcra Mahkemesinden verilen 23.06.2008 gün ve 125/72 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2007 yılında bu parasal sınır 3.360,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin. 3.600,00-YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.035.00YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5970, Karar No: 2014/9969, Tarih: 05.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5970 E.  ,  2014/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/484-2013/469

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ulaşımında bir sıkıntısının olmaması, sanayi tesislerine ve soğuk hava depoları ile Bursa-İnegöl otoyoluna bitişik ve köye yakınlığı, İnegöl İlçesi alt yapı hizmetleri ile ana arterlere mesafesi nedeniyle sosyal kültürel etkinliklerden yararlanma imkanının bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %10 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %30 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalıya ait taşınmazın tamamının kamulaştırma bedelinin tespit edilmiş olmasına rağmen taşınmazın tüm alanı yerine kamulaştırma sahasına ait tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescili ile yol olarak terkinine karar verilmiş olması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan haczin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17732, Karar No: 2020/14711, Tarih: 04.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17732 E.  ,  2020/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı mahkememize sunmuş olduğu 27.04.2016 havale tarihli dilekçesinde özetle; davalı ... Başkanlığında 1996 yılında işe başladığını, işe alınmasında ve başlamasında görev tanımının büro işçisi olduğunu, görevinin ise ruhsat ve yazışma benzeri işleri takip etme ve yerine getirme olduğunu, ancak 10.02.2016 tarihli yazı ile belediye çay ocağında ve belediye hizmet binasında temizlik işinde çalışmak üzere görevlendirildiğini, bu kararın kendisine 11.02.2016 tarihinde bildirildiğini, yazıda özellikle yapmakta olduğu işin tanımın da yapılmadığını, bu görevlendirmenin kabul edilmemesi nedeniyle 17.03.2016 tarihinde kendisine savunma istemli yazı verildiğini, bu yazı ile yeni görev yerine geçmediğinin ve böylece görevi yerine getirmediğinin 3 gün üst üste tutulan tutanaklardan anlaşılması ile hakkında disiplin soruşturması başlatılacağından 3 iş günü içinde yazılı savunmasının istenildiğini, kendisinin de görev ve iş yeri değişiklinin yasal olmadığını, çalışma koşullarında esaslı değişiklik anlamına geldiği yönünde savunma verdiğini, ilk olarak hakkında 07.04.2016 tarih ve 38835479-524 sayılı ile 2 gündeliğinin kesildiğine ilişkin karar verildiğini, bu karar itiraz ettiğini, itirazın sonucunu beklerken disiplin kurulunca yine 24.04.2016 tarihli ve 38835470 sayılı karar ile 3 gündeliğinin kesildiğine ilişkin karar verildiğini, görev yeri değişikliğinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik olduğunu,yapılan görevlendirmenin İş Kanunu 22. Maddesi ile TİS 26., ve 61. Maddesi hükümlerine aykırı olduğunu, bu nedenle anılan ve gerek esas gerekse de usul açısından hukuka aykırı olarak verilen iki adet disiplin cezasının hatalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe :

Davacı kendisine verilen iki adet disiplin cezasının hukuka aykırı olarak verildiğinin tesbitini istemiştir. Her ne kadar kesilen ücret miktarının tahsiline yönelik alacak davası açılması mümkün ise de işlemin aynı zamanda disiplin cezası boyutu nedeniyle davacının bu işlemlerin hukuka aykırılığının tespitini istemekte hukuki yararının bulunduğu kabul edilmelidir. Mahkemece aksi düşence ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe :

Davacı kendisine verilen iki adet disiplin cezasının hukuka aykırı olarak verildiğinin tesbitini istemiştir. Her ne kadar kesilen ücret miktarının tahsiline yönelik alacak davası açılması mümkün ise de işlemin aynı zamanda disiplin cezası boyutu nedeniyle davacının bu işlemlerin hukuka aykırılığının tespitini istemekte hukuki yararının bulunduğu kabul edilmelidir. Mahkemece aksi düşence ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/10647, Karar No: 2010/11063, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10647 E.  ,  2010/11063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 8.118 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının olayda tam kusurlu ve alkollü olduğunu, davalının trafik sigortasından 5.000 TL tahsil edildiğini, bakiye kısım ve ferileri yönünden Salihli 1.İcra Müdürlüğünün 2007/2733 sayılı dosyasında davalı aleyhine icra takibi yapıldığını davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Nomver kusuru kabul etmediğini,sigortalı aracın sürücüsünün olayda kusurlu olduğunu, sigortalı aracın kendi aracının arkasından çarpması sonucu aracının yoldan dışarı çıktığını, olay tarihinde şiddetli yağmur yağdığını, sileceklerin yağmura yetişmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının Salihli 1.İcra Müdürlüğünün 2007/2733 sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 1.320 TL asıl alacak yönünden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK'nun 1301.maddesine dayanılarak açılan itirazın iptali davasıdır.

2010/10647

2010/11063

HUMK'nun 388/5.maddesi gereğince hakim istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve hakları birer birer açık şüphe, tereddüt uyandırmayacak şekilde göstermesi gerekir. Davacı vekili, Salihli 1.İcra Müdürlüğünün 2007/2733 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhine yaptığı icra takibinde 3.118 TL asıl alacakla birlikte, asıl alacağa ödeme tarihinden, takip tarihine kadar işlemiş faizle birlikte takip asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek faizi de talep etmiştir. Bu durumda mahkemece, sadece asıl alacak yönünden hüküm kurulup işlemiş ve işleyecek faiz hususunda olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru değil bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK'nun 438/7.maddesi hükmü uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1.bendinde yazılı "davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile, Salihli 1.İcra Müdürlüğünün 2007/2733 takip sayılı dosyasındaki itirazın kısmen iptali ile takibin 1.320,00 TL'lik asıl alacak yönünden devamına" tümcelerinden sonra gelmek üzere "asıl alacağa 5.10.2005 ödeme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine" tümcesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.