muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29499, Karar No: 2014/22641, Tarih: 12.11.2014

TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin şartların her somut olayın özelliklerine göre; kazanın meydana geliş şekli, fail ile mağdur veya ölen arasındaki ilişki, neticenin fail üzerindeki etkileri irdelenerek neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açıp açmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edileceği, maddede fail ile mağdur veya ölen arasındaki hısımlık ilişkisinden söz edilmediği, mağdur veya ölen ile fail arasında salt Türk Medeni Kanunu anlamında evlilik ilişkisi bulunmamasının hükmün uygulanmasına engel teşkil edeceği şeklindeki bir kabulün, hükmün konuluş amacına aykırı olacağı, nitekim Dairemizin 12.12.2012 tarih, 2012/5297 Esas ve 2012/27023 Karar sayılı ilâmında da değinildiği üzere, meydana gelen kaza sonucunda sanığın birlikte yaşadığı gayri resmi eşinin ölümüne neden olması halinde de, TCK'nın 22/6. maddesi gereğince münhasıran kişisel ve ailevî durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açacağından ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebileceği, somut olayda, tanık beyanlarına göre, ölen ile sanık arasında herhangi bir geçimsizliğin bulunmadığı, sanık ile ölenin gayriresmi birlikteliğinin, ölenin yaşları küçük katılanların mağduriyetlerine sebebiyet verdiği açık ise de, söz konusu mağduriyetin, ölümden değil, ölenin kişisel tercihi ile çocuklarını bırakıp sanıkla birlikte yaşamaya başlamasından kaynaklandığı, ölenin özel hayatına ilişkin bu tercihle aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerini ihlal etmesinin sonuçlarının faile yüklenemeyeceği dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmakla; katılanlar vekilinin TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13848, Karar No: 2019/1661, Tarih: 04.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13848 E.  ,  2019/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık tarafından yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 05/01/2016 tarihli temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek karara karşı temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, mahkemenin ikinci kez temyiz isteminin reddine karar verdiği 09/02/2016 tarihli ek kararın yok hükmünde sayılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün MERNİS adresinde bulunmaması nedeniyle 03/09/2015 tarihinde mahalle muhtarına tebliğ edildiği, 28/08/2015 tarihinde gerekçeli kararın TK 35. maddesine göre tekrar tebliğe çıkartıldığı, 07/09/2015 tarihinde tebligat parçasının kapıya yapıştırıldığı anlaşılan hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 29/12/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, mahkemenin bu gerekçelere dayanan temyiz talebinin reddi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Temyiz isteminin reddine dair 05/01/2016 tarih ve 2011/567 E. 2015/196 K. sayılı ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu dikkate alınarak; bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10808, Karar No: 2010/12194, Tarih: 24.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10808 E.  ,  2010/12194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,  maliki  olduğu  20  sayılı  parseldeki  evi  davalının  işgal   ettiğini  ileri  sürerek  elatmanın  önlenmesi  ve  ecrimisil  isteğinde  bulunmuş, yargılama  sırasında   davalının  taşınmazı   boşaltıp kendisine   teslim  ettiğini  bildirip  ecrimisil  istiğinden de  feragat  etmiştir.

Davalı,  davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, davanın  esası   hakkında  hüküm  kurulmasına  yer  olmadığına  karar  verilmiştir.

Karar, davalı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; harç, yargılama masrafı ve vekalet ücreti davalıya yüklenmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı adına kayıtlı bulunan “avlulu kargir iki ev” vasfındaki 20 sayılı parseli hukuken haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullanan davalının dava açıldıktan sonra taşınmazı terkettiği; davacının da yargılama sırasında ecrimisil isteğinden feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Dava açılmasına sebebiyet veren davalının dava açıldıktan sonra taşınmazı boşaltmasıyla el atmanın önlenmesi isteği konusuz kaldığına göre, anılan istek hakkında yazılı biçimde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne var ki, ecrimisil isteğinden feragat nedeniyle bu isteğe yönelik davanın reddedilmesi ve ret sonucuna göre davalı yararına harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, değinilen  yön  üzerinde  durulmaksızın  yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan  peşin  hacrın  temyiz edene  geri  verilmesine, 24.11.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7523, Karar No: 2019/7992, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7523 E.  ,  2019/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2017 gün ve 2016/74 Esas, 2017/76 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, cinsel taciz suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yargılamada mağdure ...... ile müşteki ......'in istinabe yoluyla beyanlarının alındığı Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/342 Tal-2016/674 Tal sayılı evraka ilişkin düzenlenen 30.05.2016-16.01.2017 günlü duruşma tutanaklarında zabıt katibinin, mahkemenin 01.03.2017-07.04.2017 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin,gerekçeli hüküm ve sanığın tutuklanmasına dair 18.09.2017 tarihli tutuklama zaptında ise üye hakim ...... zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7036, Karar No: 2017/11177, Tarih: 16.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7036 E.  ,  2017/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, 06.12.2005 tarihinden itibaren deri konfeksiyon işi yapılan davalı şirkette makineci olarak parça başı ücretle çalıştığını, ancak aylık net maaşının 1.200,00 TL'nin altına hiç düşmemesine karşın ... primlerinin asgari ücret üzerinden yattığını, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenle davalı işverenden talepte bulunduğunu, ancak olumsuz yanıt aldığını, bunun üzerine 07.02.2012 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatı alacağı talep edip edemeyeceği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece yapılan ücret araştırması neticesine göre, davacının bordrolarda göründüğü şekilde asgari ücret üzerinden ücret almadığı, son aylık ücretinin brüt 1.676,21 TL olduğu tespit ve kabulüyle bakiye ücret alacağına hükmedilmiştir. Buna göre, prime esas kazancının eksik bildirilmesi ve ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiği anlaşılan davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi yönde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağı talep edip edemeyeceği hususunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davalı tarafça dosyaya imzalı ücret bordroları sunularak, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağı bulunmadığı ileri sürülmüştür. Ücret bordrolarının imzalı oluşu, içindeki tahakkuk eden alacaklar bakımından bağlayıcıdır. Dosyadaki mevcut bordrolarda ise fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağı tahakkukları bulunmamaktadır. Bağlayıcı nitelikte olmadığı halde, imzalı ücret bordrosu olduğu gerekçesiyle fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağı taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olup, mevcut delillere göre bu alacak taleplerine ilişkin yeniden hesaplama yapılarak karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14774, Karar No: 2010/27084, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14774 E.  ,  2010/27084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemekle görevlidir. Dava ise, Samsun Zafer Vergi Dairesi Müdürlüğünce, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan takip nedeniyle borçlunun Sosyal Güvenlik Kurumundan almakta olduğu emekli maaşı üzerine  konulan haczin kaldırılmasına ilişkindir. Bu itibarla şikayet konusu Vergi Dairesi Müdürlüğünce konulan haciz işlemi, idari işlem niteliğindedir. Bu haciz işlemine karşı şikayet ise, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na göre vergi mahkemelerine yapılır ve bu mahkemelerce karara bağlanır.    Bu nedenle mahkemenin vergi mahkemelerinin görevli olduğu yönündeki kabulü yasaya uygundur.

Yargı yolu kamu düzeni ile ilgili olduğundan ve Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece şikayetin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, dosyanın görevli Samsun Vergi Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Samsun 2.İcra Mahkemesi'nin 29.03.2010 tarih ve 2010/137 - 253 sayılı kararının hüküm bölümünün, görevli mahkemeye göndermeye ilişkin ( 2 ). maddesinin tamamının silinerek karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8435, Karar No: 2025/5931, Tarih: 15.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8435 E.  ,  2025/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3802 E., 2024/771 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/631 E., 2023/115 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 03.08.2011 tarihinden bu yana davalı Kurum ... bünyesinde kadrolu olup,makinist işçi olarak çalışmaya başladığını, 14.08.2014 tarihinde saat 13:30 sıralarında davalı Kurum bünyesinde ... ... ... Depo Şefliği adına işlem gören ... ... imalatı işyerinde kalp krizi geçirmiş ve hastaneye kaldırıldığını, kazanın oluşumunda davalı şirkete ait şantiyede son derece disiplinsiz, kontrolsüz bir çalışma düzeninin olması en önemli etken olduğunu, açıklanan nedenlerle meydana gelen iş kazası nedeniyle müvekkilin vücut bütünlüğü bozulmuştur ve ömür boyu ilaç kullanmak zorunda kaldığını, bu nedenlerle davanın kabulü ile yargılama sırasında alınacak olan bilirkişi raporu doğrultusunda talebimizi arttırmak ve fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 Türk Lirası maddi tazminatın kaza tarihi olan 14.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak taraflarına verilmesine, 150.000,00 Türk Lirası manevi tazminatın kaza tarihi olan 14.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak taraflarına verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu olayın meydana gelmesinde, müvekkil şirketin herhangi bir kusur ve ihmali bulunmadığını, buna ilişkin hiçbir alacak talebi de müvekkil şirkete yöneltilemeyeceğini, meydana gelen olayda müvekkil şirkete atfedilecek herhangi bir kusurun olmadığını, davacının iddialarının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, açılan işbu davanın belirsiz alacak davası olarak ikamesinin mümkün olmadığını, davacının talep ettiği maddi tazminatın "neye ilişkin olduğu"nu davacının tam olarak ve net bir şekilde belirtmesi gerektiğini,dava konusu olayın meydana gelmesinde müvekkil şirketin; olaya sebebiyet verecek, davacının uğradığı zarar ile illiyet bağı oluşturacak şekilde kusuru, ihmali ya da doğrudan ya da dolaylı herhangi bir fiili bulunmadığını, tüm bu hususlar dosya kapsamındaki Yerköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/744 no.lu kovuşturmaya yer olmadığı kararı, Sosyal Güvenlik Denetmeni ... tarafından tanzim olunan İş Kazası İnceleme Raporu ve 25.04.2021, 28.07.2021 09.05.2022, 10.07.2022, 17.11.2022 tarihli bilirkişi raporları ile desteklediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''..davanın reddine,..'' karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının iş yerinde çalışırken kalp krizi geçirdiği ve meydana gelen olayın iş kazası olduğunu,kaza sonucu %56 oranında maluliyet oluştuğunu, davalı tarafın çalışma sistemi nedeniyle iş kazasının meydana geldiğini ve davalının meydana gelen olay nedeni ile tamamen kusurlu olduğu,ilk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek yasal süresi içerisinde temyiz kanun yoluna başvuruda bulunmuşlardır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin, tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3158, Karar No: 2021/9516, Tarih: 13.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3158 E.  ,  2021/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 24/11/2015 tarihli uzmanlık raporuna göre; sanıktan ele geçirilen bir adet bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı ve sanığın, 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca bıçağı sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı da gözetilmeden, unsurları itibariyle oluşmayan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2082, Karar No: 2006/3802, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2082 E.  ,  2006/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 137 ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 parsel sayılı 8149.72, 1839.99, 1184.30, 1423.87, 4355.08 ve 7741.78 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 23.5.1997 tarihli kadastro komisyon kararı uyarınca mer’a vasfıyla sınırlandırılarak tescil harici bırakılmışlardır. Askı ilan süresi içinde davacılar ... ve müşterekleri irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. ... mirasçıları davaya katılmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu 1 nolu parselin ölü davacı ... mirasçıları adına payları oranında, 2 nolu parselin davacı ... adına, 3 nolu parselin davacı ... Kılıç adına, 4 nolu parselin davacı ... Kuş adına, 5 nolu parselin davacı ... Kaygun adına ve 6 nolu parselinde davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın mer’a yada Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerde olmayıp tarım arazisi olduklarının tespit günü itibariyle davacılar yararına miras yoluyla kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin yerinde yapılan keşif, bilirkişi ve tanık sözlerine ve ziraatçı bilirkişi raporlarıyla saptanmasına, taşınmazın mer’aya sınır teşkil etmesinin başka delillerle doğrulanmadığı sürece mer’a dan kalmadığının yada öncesinin mer’a olduğunun kabulüne, yeterli olmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre

../...

-2-

2006/2082

2006/3802

yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 27.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.