muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17630, Karar No: 2015/28836, Tarih: 19.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17630 E.  ,  2015/28836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/422341

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2014

NUMARASI : 2013/342 (E) ve 2014/1031 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur Oğuzhan ve vekilinin kovuşturma aşamasında şikayetçi olduklarını bildirdikleri ancak katılmak isteyip istemeyeceğinin mahkemece sorulmadığı, hükmü ise mağdur vekilinin müşteki sıfatıyla temyiz ettiği, bu şekilde katılma iradesini ortaya koydukları anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi gereğince mağdurun davaya katılmasına, vekilinin katılan vekili olarak davaya kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun mağdurun sınıfında sigara içmesi nedeniyle mağdur tarafından uyarılması nedeniyle olay günü tartıştıkları, okul çıkışı suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının mağduru yanlarına çağırarak konuştukları sırada suça sürüklenen çocuğun eline geçirdiği silah niteliğindeki bir aletle mağdura vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir biçimde yaraladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/115, Karar No: 2014/2378, Tarih: 14.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/115 E.  ,  2014/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK'nun 81/1. maddesi gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-5237 sayılı TCK'nun 125/1, 125/4 maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

3-6136 sayılı yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık...'nin yasal süresinden sonra yaptığı temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, inceleme re'sen temyize tabi hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'nin maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isebetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde;

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza

Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, CMK uyarınca baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hükmün 6. fıkrasındaki müdafiilik ücretine ilişkin olan “sanık kendisine vekaletnameli müdafii atamadan önce kendisine atanan müdafiilik ücreti olan 533,00 TL olmak üzere toplam 2.316,88 TL” ibaresinin "toplam 1.783,88 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16647, Karar No: 2014/3211, Tarih: 05.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/16647 E.  ,  2014/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2010

NUMARASI : 2009/924-2010/695

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, kötüniyet tazminatı, ücret alacağı, munzam zarar alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin gerekçe gösterilmeden ve haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, izin ücreti, kötüniyet tazminatı, ücret alacağı ve munzam zarar alacaklarını istemiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece verilen davanın açılmamış sayılmasına dair kararın isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı vekili 05/07/2010 tarihinde yapılacak olan duruşmaya katılamayacağına dair mahkemeye cevaplı telgraf bonosu ile mazaret dilekçesi sunmuştur. Mahkeme, aynı duruşmada davacı vekilinin mazeretini belgelendirmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin mazeretini reddetmiş ve yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, akabinde ise dava üç ay içinde yenilenmediği için o tarihte yürürlükte bulunan HUMK'nun ilgili maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Mahkemece verilen, davacı vekilinin mazeretinin reddine ve davanın yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına dair kararın davacı vekiline tebliğ edilmemesi hatalıdır. Zira, davacı vekili mazeret dilekçesini cevapla telgraf bonosu ile mahkemeye sunmuştur. Bu bono kullanılarak davacı vekiline bahsi geçen karar tebliğ edilmelidir. Davacı vekili de kendisine tebliğ edilen kararı nazara alarak davasını yasal süre içinde yenileyebilmelidir. Kararın tebliğ edilmemesi davacının iddia hakkının kısıtlanmasına yol açmıştır. Karar tebliğ edilmediği için davacı vekili yasal süre içinde davasını yenileyememiştir.

Bu nedenle, mahkemenin "davacı vekilinin mazeretinin reddine ve davanın yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına "dair kararın davacı vekiline tebliğ edilmemesi ve akabinde davanın yenilenmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4250, Karar No: 2010/7400, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4250 E.  ,  2010/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için ;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı orman bölge müdürlüğünden sorularak yapılmış ise buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yakın komşuları ile birlikte gösterir şekilde geniş pafta örneğinin,

3) Çekişmeli taşınmaza komşu 145 ada 2 ve 3 numaralı parsele ait kadastro tespit tutanak suretleri ile itirazlı iseler dava dosyalarının,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000. ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 31/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17248, Karar No: 2015/18683, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17248 E.  ,  2015/18683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli .. İlçesi ... Mahallesi 269 ada 23, 24 ve 26 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaç bedellerinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece verilen ilk hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince istenilmiş olup, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 25.02.2013 tarih ve 2012/25893 -2013/2941 sayılı ilamı ile davaya konu 26 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacı vekili 17.01.2012 tarihli celsede sadece spor tesisi olarak ayrılan bölümde bulunan ve davalı idarelerce el atılan ağaçların bedellerini istediğini belirtmiş olup, davalı idare de spor tesisi olarak ayrılan bölümlerdeki ağaçların belediyece değil, davacının kendisinin kestiğini ileri sürdüğünden, mahallinde tekrar keşif yapılıp, gerektiğinde tanık da dinlenerek dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların hangilerinin yol olarak ayrılan bölümlerde, hangilerinin de spor tesis alanı olarak ayrılan bölümlerde kaldığı belirlendikten sonra yol olan kısımlarda kalan ağaçların bedeli ile birlikte spor tesis alanında kalıp, davalı ... Başkanlığınca bizzat kesilen ağaç varsa bunların da değerine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, gerek spor tesis alanı ve gerekse yol olan bölümlerde bulunan ağaçların tamamının bedelinin ödenmesine karar verildiği gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan keşif sırasında dinlenen davacı asil beyanında, asıl davaya konu 26 parsel sayılı taşınmazın yol alanında kalan

-

ağaç bedellerinin davalı idarenin tarafına ödediğini, spor tesisi alanında kalan ağaçlar yönünden ise tesbit yaptırdığını ve ağaçları kendisinin kestiğini beyan etmiş olup, bu halde tüm dosya kapsamı ve özellikle davacı beyanı esas alındığından davaya konu 26 parsel sayılı taşınmazın spor tesisi alanında kalan ağaçların davalı idare tarafından kesilmediği anlaşılmış olup, bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken 26 parsel yönünden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine,17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6628, Karar No: 2019/1155, Tarih: 06.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6628 E.  ,  2019/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında defter belge gizlemek suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B-Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Vergi Dairesi Başkanlığının 13.12.2102 tarihli vergi suçu raporuna atıf ile verilen, 24.12.2012 tarihli mütalaada, sanığın yetkilisi ve ortağı olduğu ... şirketinin 2008, 2009 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenlediği ve tebliğe rağmen defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinden defter belge gizleme suçunu işlediğinden 359/a-2 maddesi uyarınca dava açılması yönünde komisyon mütalaası verildiği; Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2013 tarih ve 2013/6099 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından dava açıldığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarihli, 2012/11-1512 esas ve 2014/366 karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere, sahte fatura düzenleme suçu ile muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme suçunun birbirine dönüşebileceği gözetilerek;

a) 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, mütalaa olmayan "2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulması,

b) Sahte fatura kullanmak ve sahte fatura düzenlemek suçlarının ayrı ayrı suçlar olup, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından hüküm kurulmayarak 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine aykırı olarak iddianame konusu olmayan 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8536, Karar No: 2007/9383, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8536 E.  ,  2007/9383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2065, Karar No: 2020/222, Tarih: 09.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2065 E.  ,  2020/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05/02/2018 tarih ve 2017/7 E- 2018/40 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07/03/2019 tarih ve 2018/917 E- 2019/240 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından 19.11.2015 tarihinde "a+şekil" ibareli 03,14, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 29, 30, 32 ve 42. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan, 2015/94607 sayılı başvurunun yapıldığını, bu başvuruya müvekkilinin tescilli "a pius", "A+", "a plus dassic", "A", a+ plus şekil" ve "a +response" sayılı ibareli markaları ile karıştırılacak kadar benzer olması sebebiyle itiraz ettiğini, itirazın Markalar Dairesince ve YİDK tarafından reddedildiğini, davalı markasında A harfini oluşturan yatık çizgi kısmı kuş şeklinde tanzim edilmiş ise de, bunun markayı A harfi olarak algılanmaktan çıkartmadığını, markanın esas unsurunun A harfi olduğu ve bu işaretin Avatar filmini çağrıştırmadığını, ortalama tüketicinin 3. sınıftaki mallar ile "21. sınıf/diş fırçaları, saç fırçaları ve taraklar" malları bakımından markaları karıştıracağını ileri sürerek bu mallar bakımından 2016-M-10989 sayılı YİDK Kararının iptali ve tescil edilmiş ise davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin Avatar filminin de yapımcısı olan en büyük film yapım şirketlerinden biri olduğunu, dava konusu markada A harfinin Avatar kelimesini ve markadaki kanatlı yaratık figüründen oluşan şekil unsurunun ise filmde yeralan kanatlı yaratıkları temsil ettiğini, davacının itiraza mesnet gösterdiği markaların A harfinden türetilen hiçbir özgün tasarımı içermeyen markalar olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "A PLUS", "A+", "A+Response" ibareli ve YİDK kararında geçen diğer tescilli markaları ile davalının "A+şekil" ibareli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvuru ibaresinin önündeki kuş figürü üzerinde duran insan figürü ile birlikte değerlendirildiğinde markaya bir ayırt edicilik ve farklılık kazandırdığı, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesi anlamında iltibas-benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından stinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunmadığının belirlenmesinde bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle alfabede sınırlı sayıda bulunan harflerin kullanım tekelinin kimseye bırakılamayacak olması, bir takım şekil ve kaligrofik unsurlarla birlikte tescil edilse bile ayırt edicilik düzeyinin düşük olması ve her iki tarafa ait asıl ve ayırt edici unsuru “A” harfi olan markalara konu işaretler arasında görsel farklılıklar bulunmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18900, Karar No: 2019/32991, Tarih: 19.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/18900 E.  ,  2019/32991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına ve gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesiyle beraber uygulama yeri olmayan TCK'nun 52/3. maddesinin de yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Suça konu kaçak eşyaların TCK'nun 54/4. maddesi yerine TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükümden takdiri indirim nedeni uygulanmasına ilişkin 2. fıkrasından "TCK’nın 62." ifadesinin çıkartılarak yerine, "TCK'nun 62/1." ifadesinin eklenmesi, yine kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği 3. fıkradan “ -3” ifadesinin çıkartılması, gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği 4. fıkradan “ -3” ifadesinin çıkartılması,

2. Hükmün müsadereye ilişkin bendinden, "TCK'nın 54/1 ” ibaresinin çıkartılarak yerine, “TCK'nun 54/4.” ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.