muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9025, Karar No: 2011/2462, Tarih: 08.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9025 E.  ,  2011/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.02.2009 tarih ve 2007/212 - 2009/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin genel kurulları yapmadığını, bu döneme ilişkin genel kurulun 20.09.2007 tarihinde yapıldığını, 2005 ve 2006 yıllarında denetçi olmamasına rağmen bu döneme ilişkin denetçi raporu düzenlenmesinin yasaya aykırı olduğunu, denetçi olmayan döneme ilişkin yönetim kurulu faaliyet raporunun da kabul edilemeyeceğini, belirtilen yıllara ilişkin bilançoların gerçeği yansıtmadığını, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin madde oylanırken TTK’nun 374. maddesi gereğince oydan mahrumiyet kuralına riayet edilmediğini, bu nedenle ibraya ilişkin maddenin iptalinin gerektiğini, yine söz konusu yıllara ilişkin karların yedeğe ayrılmasının da doğru olmadığını, ayrıca yönetim kurulu başkanına şirket ile muamele yapma ve rekabet etme izni verilmesinin ortaklar arasındaki eşitlik ilkesini bozduğunu, bu maddede de TTK’nun 374. maddesinin ihlal edildiğini ileri sürerek, davalı şirketin 20.09.2007 tarihli genel kurulunda alınan 3, 4, 5, 8, 9 ve 10 numaralı kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, iptali istenen kararların yasaya uygun olarak alındıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, iptali istenen kararların yasaya uygun olarak alındıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın süresi içinde açıldığı, davalı şirketin 2004 yılında bir yıl için seçilen denetçisinin görev süresinin 2005 yılı Mayıs ayında bittiği, 2007 yılı Haziran ayındaki denetçi seçimine kadar şirketin 2 yıl denetçisiz kaldığı, iptali konu genel kurulda, 2007 yılında seçilen denetçi, 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin rapor düzenlemiş ise de, denetçiye eski dönemleri inceleme ve rapor verme görevi verilmediğinden, belirtilen yıllara ilişkin usulüne uygun bir denetim raporunun olmadığı, usulüne uygun bir denetim raporu olmaksızın yönetim kurulu faaliyet raporu ile bilanço ve kâr zarar hesabının onaylanamayacağı, buna ilişkin genel kurul kararının bu nedenle iptalinin gerektiği, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin kararların oylanmasında ise TTK’nun 374. maddesine aykırı olarak oydan yoksun olan yönetim kurulu başkanının vekaleten oy kullandığı, bu şekilde alınan ibra kararının yok hükmünde olduğu, aynı gerekçe ile yönetim kurulu başkanına şirket ile muamele yapma ve rekabet etme izni verilmesine ilişkin kararların da geçersiz olduğu, onaylanmamış bilançoya dayalı olarak şirket karı ile ilgili alınan tüm kararların da geçerliliğinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı şirketin 20.09.2007 tarihli olağan genel kurul toplantısındaki 3,4,5,8,9 ve 10 nolu kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. TTK'nun 381. maddesi uyarınca anonim şirket genel kuruluna katılan ortağın, bu genel kurulda alınan kararlara karşı iptal davası açabilmesi için, iptalini istediği karara karşı muhalif oy kullanmış olması ve keyfiyeti tutanağa geçirtmiş olması gerekmektedir. Ancak iptali istenen kararların mutlak butlanla sakat olması halinde bu şartın varlığı gerekli değildir. Mutlak butlanla batıl kararlar, baştan beri hükümsüz olan, sonradan geçerlilik kazanma olanağı olmayan, emredici kurallara, kamu düzenine veya ahlaka ve adaba aykırı veyahut konusu olanaksız olan kararlardır. Bu tür kararlar, baştan beri hüküm ifade etmezler ve mahkemece re’sen üzerinde durulması gerekir.

Somut olayda, davacı tarafından 20.09.2007 tarihli genel kurulda alınan ve 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin bilançolar ile aynı tarihlere ilişkin kar zarar cetvellerinin kabulüne ilişkin 4 nolu karara muhalif kalınarak keyfiyet tutanağa geçirtilmiş olup bu madde yönünden dava açma koşulları oluşmuştur. Mahkemece şirketin 2004 yılında seçilen denetçisinin görev süresinin 2005 yılının Mayıs ayında sona erdiği, 2007 yılının Haziran ayında yeni denetçi seçilmesine kadar şirketin denetçisinin olmadığı, 2007 yılında seçilen denetçiye eski dönemleri inceleme ve rapor verme görevi verilmediği, bu döneme ilişkin usulüne uygun denetim raporu olmadığı, usulüne uygun denetim raporu olmaksızın bilanço ve kar zarar cetvellerinin onaylanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle söz konusu maddenin iptaline karar verilmiştir. Ancak 31.05.2007 tarihli olağanüstü genel kurulun söz konusu yıllara ilişkin eksiklikleri gidermek amacıyla yapıldığı ve bu genel kuruldan sonra yapılan 30.07.2007 tarihli genel kurul ile iptale konu 20.09.2007 tarihli genel kurulların da bu yıllara ilişkin olduğu gözetildiğinde, seçilen denetçinin bu yıllara ilişkin rapor verme yetkisinin olduğu kabul edilmelidir. Bu itibarla iptale ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde olmayıp bu karara yönelik olan davacının diğer iddiaları değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan davacı tarafça iptali istenen 3 nolu karar ile davalı şirketin 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin yönetim kurulu faaliyet raporu ve denetçi raporları kabul edilmiş, 8 nolu karar ile 2004 ve 2005 yılı karlarının dağıtılmayarak olağanüstü yedeklere ayrılması hususunda alınan yönetim kurulu kararı ibra edilmiş ve 9 nolu karar ile de 2006 yılı karının olağanüstü yedeklere ayrılmasına karar verilmiştir. Söz konusu kararların yukarıda açıklanan nitelikte olmadıkları, bu nedenle mutlak butlanla sakat bulunmadıkları, bu kararlara karşı muhalefet şerhini tutanağa geçirtmeyen davacının iptal davası açamayacağı gözetilmeksizin anılan kararların iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca davada yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin 5 nolu kararın da iptali istenilmiş olup, bu madde de davacının muhalefet şerhi bulunmamaktadır. TTK’nun 374/2. maddesi hükmü karşısında, yönetim kurulu üyeleri kendilerinin ibralarına ilişkin kararlarda oy hakkını haiz değillerdir. TTK'nun 374. maddesi hükmü buyurucu niteliktedir. Bu şekilde alınan genel kurul kararına karşı iptal davası açan ortaklar, muhalefet şerhlerini tutanağa yazdırmamış olsalar bile, ibraya ilişkin genel kurul kararının iptalini isteyebilirler. Bununla birlikte kendi ibralarında oy kullanamayan yönetim kurulu üyelerinin, vekaleten başkalarına ait oyları kullanmalarına bir engel bulunmamaktadır. Oydan mahrum bulunan ortağın oy kullanmasına rağmen bu oyun karara etkili olmadığının anlaşılması halinde iptal isteminin reddi gerekmektedir. Somut olayda, 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ilişkin olarak yönetim kurulu ibra edilmiş olup, davalı şirketin 06.05.2004 tarihli genel kurul toplantısında yönetim kurulu üyeliklerine..., Benan Kayserilioğlu ve davacı seçilmiştir. Bunlardan davacı ret oyu kullanmış, Ayhan Paksoy asaleten, Benan Kayserilioğlu ise vekaleten kabul oyu kullanmışlardır. Anılan kişilerin oyları çıkarıldığında, geriye H.Reyhan Paksoy ile Süheyla Paksoy’un kabul oyları kalmaktadır. Bu durumda ibra için gerekli karar nisabı oluşmakta olup, yönetim kurulu üyelerinin oyları sonuca etkili değildir. Mahkemece, bu yön üzerinde durulmadan yönetim kurulu üyesinin vekaleten oy kullanamayacağı kabul edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14310, Karar No: 2011/8448, Tarih: 27.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/14310 E.  ,  2011/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

Davacı vekili müvekkilinin çalıştığı ....Belediye Başkanlığınca aylık ücretinden 3417 sayılı yasa gereği tasarruf teşvik kesintisi yapılmasına rağmen, davacı işçiye  nema ödenmediği, 4853 Sayılı yasaya 5568 Sayılı yasa ile eklenen hüküm doğrultusunda tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülüklerinin 31.12.2007 Tarihi itibariyle Hazineye devredilmiş olduğu belirtilerek şimdilik 100,00 TL tasarruf teşvik nema alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Hazine Müsteşarlığı vekili, 4853 Sayılı yasanın ek l. maddesi gereğince 31.12.2007 tarihi itibariyle hazine Müsteşarlığının yükümlülüğünün hazineye devrolunan tutarla sınırlı olduğunu, çalışan adına tasarrufu teşvik hesap numarası açılmaması veya açılan hesaba para yatırılmaması halinde uğranılan zararın ilgili kuruma (Belediyeye) ait olduğunu, hazine Müsteşarlığının sorumluluğunun bulunmadığını, 4853 Sayılı kanunun ek 1. maddesi hükmünün 31.02.2007 tarihinden sonra tasarruf teşvik hesabına yatırılmış olan tutarların hazineye geçeceğinin düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Ayrıca dava konusu alacağın zaman aşımına uğradığını ve davanın işçinin çalıştığı belediyeye ihbarını talep etmiştir.

İhbar olunan .... Belediye Başkanlığı  vekili   müvekkili kurumun 5393 sayılı belediye kanunun geçici 5. Maddesi ve 2005/8928 sayılı bakanlar kurulu kararında belirtilen esaslar çerçevesinde uzlaşma kapsamına alınarak müvekkilinin genel bütçe gelirlerinden her ay ayrılacak paylardan kesilerek alacaklı kuruluşlara ödenmesine karar verildiğini müvekkili tarafında da bu uzlaşma tutanağının imzalandığını bu çerçevede müvekkilinin borç yapılandırmasına gittiğini payından her ay düzenli olarak kesinti yapıldığını bu nedenlerle müvekkilinin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının, aylık ücretlerinden mülga 3417 Sayılı yasa hükümleri uyarınca kesilen tasarruf teşvik kesintilerinin işveren katkı payı ile birlikte nemalandırılmak üzere bankaya yatırılması gerekirken yatırılmadığı, SSK tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmadığı, davacı işçinin çalıştığı ... Belediyesi’nin 5393 sayılı kanunun 5. madde kapsamında davalı hazine ile uzlaşma yoluna gittiği husumetin hazineye yöneltilmesinde bir yanlışlık bulunmadığı, hesap bilirkişisi raporunda  belirlenen  tutar hüküm altına alınmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre kesintilerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre kesintilerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklanmıştır.

Tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da, yasa gereği işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, anılan kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin yasalar uyarınca tahsil edilmiş olması halinde, işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde davalı belediyenin  aynı  borç  sebebiyle  mükerrer  şekilde  sorumluluğuna  gidilmiş  olur.  Tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden Sosyal Sigortalar Kurumunun, 4853 sayılı yasanın 7. maddesi gereği ilgilinin ..... Bankası nezdindeki hesaplarına yatırması gerekir.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, ....Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve ....Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiş olmakla, tasarruf teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluk bu tarihten itibaren Hazine Müsteşarlığına geçmiştir.

Dosya içeriğine  göre SGK Başkanlığı’nın  12.08.2010 günlü cevabi yazısında  davacının işvereni olan Yenişehir  Belediyesi’nin  dava konusu tasarrufu teşvik kesintisi ve nama   borçları  nedeni  ile  5393  sayılı  kanunun  5. madde  kapsamında  davalı  hazine  ile uzlaşma yapılmadığı belirtilmiştir. Tasarruf teşvik kesintileri ve nema  alacaklarından davalı hazine’nin  sorumlu olabilmesi için işveren belediyenin  hazine ile uzlaşmaya gidilmiş olması gerekir. SGK Başkanlığı’nın  12.08.2010 günlü cevabi yazısına göre  işveren Yenişehir Belediyesi’nin  davalı hazine ile  uzlaşmaya  gidilmediği bildirildiğinden  dava konusu alacaklar bakımından  işverenin sorumluluğu devam etmektedir. Dava konusu tasarruf teşvik kesintileri ve katkı  payları uzlaşma kapsamında bulunmadığına  göre  davalı hazine  aleyhine açılan davanın  reddi  yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda  açıklanan nedenlerle  mahkeme kararı usul ve yasaya aykırı bulunduğundan BOZULMASINA 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/238, Karar No: 2017/1158, Tarih: 06.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/238 E.  ,  2017/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5104, Karar No: 2015/23816, Tarih: 03.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5104 E.  ,  2015/23816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/135213

MAHKEMESİ : İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/60 (E) ve 2013/675 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Suça konu silahları satın aldıklarını söyleyen sanıkların eylemlerinin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 13/3 madde ve fıkrası uyarınca ayrı hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık H.. Ç..’in bir nedene dayan- mayan, sanık A.. K.. müdafiinin eksik inceleme yapılarak karar verildiğine ve müvekkili hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1757, Karar No: 2018/27009, Tarih: 12.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1757 E.  ,  2018/27009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait olan ... Eczanesi ünvanlı işyerinde 01/07/2009 tarihinde eczacı kalfası olarak işe başladığını, 21/06/2013 tarihine kadar aynı işyerinde kesintisiz ve fiilen çalıştığını, 2013 yılı Ocak ve Haziran ayları arasındaki ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek ücret ve kıdem tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın davasını kabul etmediklerini, davanın hukuki dayanağının olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından işçilik alacaklarına ilişkin ücretlerin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı ve iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32/4. maddesinde ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. Yine 4857 sayılı Kanunu'nda, 5953 sayılı Basın İş Kanunu'nun 14. maddesinde öngörüldüğü gibi ücretin peşin ödeneceği öngörülmemiştir. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sora ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi kanuni yollardan talep etmesi mümkündür.

Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir.

Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da tanınmıştır.

İşçinin ücretinin kanun veya sözleşme hükümlerine göre ödenmemesi işçiye bu imkanı verir. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir.

Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da tanınmıştır.

İşçinin ücretinin kanun veya sözleşme hükümlerine göre ödenmemesi işçiye bu imkanı verir. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

Ücretin ödenmediğinden söz edebilmek için işçinin kanun ya da sözleşme ile belirlenen ücret ödenme döneminin gelmiş olması ve işçinin bu ücrete hak kazanmış olması gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 24/II-e. bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, primi, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların da ödenmemesi işçiye haklı fesih imkanı verir.

Somut olayda, davacı davalıya ait eczanede 01/07/2009-21/09/2013 tarihleri arasında eczacı kalfası olarak çalışmış olup, davalıya keşide ettiği ... 3. Noterliğinin 24/06/2013 tarih ve 006656 sayılı ihtarnamesinde, 2013 yılı Ocak-Haziran aylarına ait ücretlerinin sözlü olarak talep etmesine rağmen tarafına ödenmediği gerekçesiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirtmiştir. Davalı vekili ise, davacının ücretinin kendisine düzenli olarak ödendiğini belirtmiştir. Hükme esas raporda, davalı tarafça dosyaya sunulan ücret bordrolarında davacının imzasının bulunmadığı ve banka kaydı ibraz edilmediğinden davacının ücret ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı kabul edilmiştir. Ancak dosyada, davacıya ait ... A.Ş. hesap ekstreleri yer almakta olup davacıya belirilen dönemde davalı ... tarafından "Kredi Taksiti Ödeme" adı altında ödemelerin yapıldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nun 31. maddesinde hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir şeklinde düzenleme yapılarak hakime yargılama sonunda doğruya ulaşma görevini yüklemiştir. HMK'nun 31. maddesi uyarınca, bu ödemelerin ücret ödemesine ilişkin olup olmadığı taraflardan sorulmak suretiyle ücrete ilişkin olduğunun anlaşılması halinde ücret alacağından mahsubu ile mahsup neticesinde davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığına göre iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.