muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12581, Karar No: 2013/2270, Tarih: 20.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12581 E.  ,  2013/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2010

Yanlar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı Hazine vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl ve birleşen dava, imar işleminin iptali nedeniyle kök parselin ihyası suretiyle Hazine adına tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların öncesinde tescil harici alandan ihdasen Hazine adına tescil edildiği ve Seyhan Belediyesince başka bir çok parselle birlikte 38 nolu imar düzenlemesine tabi tutulduğu, bilahare  Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından  aynı alanda yapılan imar düzenlemesinin idari yargı yerinde iptal edildiği,  dava konusu yerlerin yargılama sırasında yeni kurulan  Çukurova Belediyesi sınırları içinde kalması üzerine anılan Belediyenin de davaya dâhil edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388.  (6100 sayılı HMK.'nın 297.maddesi) (6100 sayılı HMK.'nın 297.maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede (6100 Sayılı HMK'nın 294. ve 298/2. maddeleri) öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin  son fıkrasının (6100 Sayılı HMK'nın 294/4. maddesi) getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde yasal düzenlemelere uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile Usul Yasasının yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, mahkemece, kısa kararda; “Seyhan Belediyesi bakımından karar vermeye yer olmadığına, asıl ve birleşen dava bakımından imar öncesi duruma dönülmesine ve tazminat istekli davanın reddine" şeklinde hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda "Seyhan Belediyesi bakımından karar vermeye yer olmadığına, Davacının diğer davalılar hakkında imar öncesi duruma dönülmesi ve terditli olarak açılan davanın tazminat davasının reddine" şeklinde gerekçeli kararda birleşen dava bakımından hüküm kurulmayarak yukarıda açıklanan ilke ve yasa hükümleri gözardı edilmek suretiyle  kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davacı Hazine vekilinin  belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9949, Karar No: 2011/11722, Tarih: 23.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9949 E.  ,  2011/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; maliki olduğu ... İli, .. İlçesi, ... Mahallesi, Pafta..., Ada:186, 4 sayılı parseldeki 1/6 arsa paylı, zemin kat, 1 nolu mesken niteliğinde bağımsız bölümüne davalı tarafın haklı bir sebebe ve hukuken  korunan şahsi veya ayni bir hakka dayanmaksızın  el attığını ileri sürerek; davalının elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; nafaka borcu nedeni ile ileride  tapusu adına  devredilmek üzere satış bedelini ödediği dava konusu 1 nolu bağımsız bölümünün birleşen dosya davalısı- ablası üzerine kayıt-tescil edildiğini, inançlı işlemin sınırlarının aşılarak hakkında  elatmanın önlenmesi davası açıldığını ileri sürerek; dava konusu taşınmazın birleşen dosya davalısı adına oluşan tapu kaydının inançlı işleme dayalı olarak iptali ile adına tesciline ve aleyhinde açılan elatmanın önlenmesi davasının reddine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile çekişmeli taşınmaza davalının elatmasının önlenmesine, birleşen davanın reddine  karar verilmiştir.

Karar davalı-birleşen dosya davacısı tarafından, süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı.

Asıl dava bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi, birleşen dava inançlı işleme dayalı tapu  iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile çekişmeli taşınmaza davalının elatmasının önlenmesine, birleşen davanın reddine  karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; 1086 sayılı HUMK.nun 388., 6100 sayılı HMK'nin 298.maaddesi  uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte  tam olarak yazması ve hüküm sonucunu  6100 sayılı HMK. nun 297/2 maddesinde (1086 sayılı HMUK.nun 389 maddesinde)  öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; 1086 sayılı HUMK.nun 388., 6100 sayılı HMK'nin 298.maaddesi  uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte  tam olarak yazması ve hüküm sonucunu  6100 sayılı HMK. nun 297/2 maddesinde (1086 sayılı HMUK.nun 389 maddesinde)  öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki; uygulamada  1086 sayılı HMY'nın 381.maddesinin son fıkrası, 6100 sayılı HMK. nun 294 maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle  sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim  edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.İşte bu gibi hallerde; tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet  ve hukuki varlık kazanan kısa karara , daha sonra yazılan  gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp , tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin  artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan , kısa karar ile gerekçeli kararın  çelişkili olması , yargılamanın aleniyeti , kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141 maddesi ile usul kanunun  yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca; anılan husus kamu düzeni ile ilgili  olup, gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama  yargı, yargıç ve kararlarının  her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, mahkemece kurulan kısa kararda “asıl davanın kabulüne , birleşen davanın reddine”  karar verilmesine  karşın , gerekçeli kararda “birleşen dava   hakkında bir hüküm  kurulmayarak” , kısa karara çelişkili biçimde  gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca; hükmün  10.04.1992 gün, 1992/7 Esas- 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı  çerçevesinde bir karar verilmek  üzere,  6100 sayılı yasanın geçici 3 maddesi delaleti ile 1086 sayılı HUMK.nun 428 maddesi  gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  23.11.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20308, Karar No: 2013/18319, Tarih: 01.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20308 E.  ,  2013/18319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu, çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususlarında davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmadığından, idarenin yaptığı kamulaştırma nedeniyle taşınmazdan sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanağı kısıtlanacağından taşınmazın tamamında yüzölçümü de nazara alınarak % 6 oranında değer azalışı olacağı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/932, Karar No: 2017/13300, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/932 E.  ,  2017/13300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24132, Karar No: 2011/4684, Tarih: 28.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24132 E.  ,  2011/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan bonoda taraflarca İnegöl mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK’ nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK’ nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler.

Somut olayda, alacalı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen İnegöl icra dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir.

O halde, mahkemece borçlunun sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulü doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20832, Karar No: 2015/19917, Tarih: 27.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/20832 E.  ,  2015/19917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, müşterek çocuk...'ın velayeti davacı-davalı anneye bırakılmış, müşterek çocuk ile baba arasında "aynı şehirde oturmaları hali'" ve “farklı şehirde oturmaları hali” şeklinde ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Annenin, velayetine bırakılan çocukla birlikte kimi zaman ... kimi zaman ..., babanın ise Doğubeyazıt'da oturduğu anlaşılmaktadır. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirde yaşıyor olmakla birlikte, günümüz ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun açıkça dikkate alınmasını talep etmemişlerse, "ayrı şehir’’, "aynı şehir" ayrımına gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.md.438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının B. bendinin 1. maddesinin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine: "Tarafların müşterek çocukları 2010 doğumlu velayeti davacı-karşı davalı anneye verilen... ile davalı-karşı davacı baba arasında; her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat I0:00'dan Pazar günü saat 17:00'ye, dini bayramların 2. günü saat: 10.00'dan 3. günü saat: 17:00’ye kadar, her yıl l Temmuz saat I0:00'dan 20 Temmuz saat 17:00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, temyiz olunan hükmün, bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2015 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2009/9489, Karar No: 2009/11729, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9489 E.  ,  2009/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 145 ada 10 parsel sayılı 4765 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tek katlı ev, su deposu ve bahçesi niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 3303 Sayılı Yasanın 3. maddesindeki kısıtlama beyanlar hanesine yazılarak Köy Tüzelkişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın köy boşluğu olup, ham ... niteliği ile Hazine adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, krokide (a)=2888.21 m2'lik kısmın Hazine adına, (b)=284.98 m2 ve (c)=1591.81 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 ayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olup, krokide (B) ve (C) hafleri ile gösterilen bölümlerin köy tüzel kişiliğine (A) ile gösterilen kısmın ise köy boşluğu niteliğinde olup hazineye ait olduğu anlaşılarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazinenin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Ancak, krokide (A) harfi ile gösterilen ve hazine adına tesciline karar verilen bölümün, köy boşluğu niteliğinde olduğu gerekçede yazılmasına rağmen, hüküm fıkrasında nitelik belirtilmeden tescile karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.Bu sebeple, hüküm 1. bendinin 2. paragrafında yer alan “Krokide (A) harfi ile gösterilen 2888,21 m2’lik kısmın hazine adına tapuya tesciline” cümlesinin kaldırılarak bunun yerine, “Krokide (A) harfi ile gösterilen 2888,21 m2’lik kısmın köy boşluğu niteliği ile hazine adına tapuya tesciline” kelimelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/07/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3344, Karar No: 2018/8698, Tarih: 06.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3344 E.  ,  2018/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.07.2015 gününde verilen dilekçe ile paylı mülkiyette ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 303 ada 6 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar yargılama aşamasında davanın reddini savunmuş; davalılardan ... ve ... ise öncelikle taşınmazın aynen taksimini, bu talepleri kabul edilmediği takdirde diktikleri zeytin ağacı bedellerinin kendilerine ödenmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ..., ... ve ... ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nun 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olayda; davalılardan ... ve ... tarafından, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçları yönünden muhdesat iddiasında bulunulmuştur. 06.10.2015 tarihli dilekçe ile aralarında ...’nın da bulunduğu bir kısım davalılar, hisselerini harici olarak ...’ya devrettiklerini beyan etmişlerdir. Bu halde mahkemece, önce taraflara taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kime ait olduğu sorulmalı, bu hususta bütün paydaşlar ittifak etmiyorlar ise yukarıda değinilen ilkeler de gözetilmek suretiyle muhdesatın aidiyeti konusunda görevli mahkemede dava açmak üzere davalılara HMK'nin 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmeli, mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucu beklenmeli, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmelidir. Açıklanan bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 06.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.