muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2415, Karar No: 2024/1596, Tarih: 02.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/2415 E.  ,  2024/1596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/ 1457 E., 2021/ 233 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ: 11.03.2019

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 30.000,00 TL maddi, 50.000TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ret vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bursa 6. Ağır Ceza mahkemesinin 2017/463 Esas, 2018/373 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının uyuşturucu ve ya uyarıcı madde ticareti yapma ve ya sağlama suçundan 20.07.2017-26.10.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 24.10.2018 tarihinde kesinleştiği, davacının Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2019 tarih, 2019/51 esas ve 2019/304 karar sayılı kararında aynı tutuklama tarihlerine ilişkin olarak açılmış maddi ve manevi tazminat davası olduğu, açılan maddi ve manevi tazminat davasında 4.586,59 TL maddi, 7.840 TL manevi tazminata hükmolunduğu, kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 2019/1416 Esas 2019/972 Karar sayılı istinaf ilamı ile kesinleştiği anlaşılarak mükerrer açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığ anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2923, Karar No: 2020/1650, Tarih: 24.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2923 E.  ,  2020/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hakkında; düşme

2- Sanık ... hakkında 2005,2006,

2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından; beraat

3- Sanık ... hakkında 2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu hakkında; mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2004-2005-2006 takvim yılarında sahte fatura kullanmak suçlarından İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.11.2009 tarihli 2009/19811 esas sayılı iddianamesi ile, sanık ... Çitfçi hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.08.2017 tarihli 2017/24941 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu suçlardan da Mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nin 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının bu nedenle düşürülmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/3 maddeleri esas alınarak düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince, 1 nolu hüküm fıkrasından “TCK. 66/1-e ve 67/3” ibareleri çıkartılarak yerine “765 sayılı TCK’nin 102/4” ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen sanık ... hakkında verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

2- 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen sanık ... hakkında verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005, 31.12.2006, 31.12.2007 olan suç tarihlerinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 24.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20499, Karar No: 2021/385, Tarih: 19.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20499 E.  ,  2021/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 2,700 TL. adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma ilamı gözetilmek suretiyle sanığın 2,700 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkememizin bozma kararından önceki dosyası olan 2015/96 Esas 2015/378 Karar sayılı dosyasında neticeden 2.700 TL adli para cezası verilmesi, hükme karşı aleyhe temyiz yer almaması ve bu hususun Yargıtay 17. C.D'nin 2019/5176 Esas 2019/4683 Karar sayılı ilamında belirtilmesi göz önünde bulundurularak suça sürüklenen çocuğun NETİCEDEN 2.700 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 4,500 TL. adli para cezasının 2.700 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması, suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19394, Karar No: 2011/4400, Tarih: 14.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19394 E.  ,  2011/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin uygun olmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8738, Karar No: 2023/5809, Tarih: 20.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8738 E.  ,  2023/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1464 E., 2022/221 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/52 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/1464 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Tanık beyanlarını gerçeğe aykırı olduğuna, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Tanık beyanlarını gerçeğe aykırı olduğuna, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde madde ticareti yaptığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine kolluk görevlilerince bilgilerin teyidi amacıyla 12.10.2020 günü saat 12.50 sıralarında bahse konu adrese gidildiği, ikametin kapısı çalındığında ikamet kapısını bir erkek şahsın açtığı, bu şahsa görevlilerce kartlarının gösterildiği esnada içeride bulunan bir bayan şahsın pencereden aşağı bir cisim attığının görevlilerce görüldüğü, şahsın atmış olduğu cisim incelendiğinde vivident ibareli kutu içerisinde jelatine sarılı satışa hazır 7 paket halinde metamfetamin olduğu değerlendirilen madde olduğunun anlaşıldığı, maddeyi atan bayan şahsın ise sanık ... olduğunun tespit edildiği, ikamette yapılan aramada; ikametin yatak odasında dolabın üst çekmecesinde 1 adet hassas terazi ele geçirildiği, aynı odadaki elbise dolabının raf kısmında kağıda emdirilmiş 1x2, 1x2, 1x2, 1x2 ve 6x9 ebatlarında uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoid maddesi ele geçtiği ve yine aynı odada yatağın üzerindeki bayan çantası içerisinde ikamet dışarısından elde edilen metamfetamin ile benzer alüminyum folyoya paketlenmiş şekilde 2 paket halinde 0,3 ve 0,2 gr gelen uyuşturucu metamfetaminin ele geçirildiği, uzmanlık raporuna göre hassas terazi üzerinde uyuşturucu maddelerden metamfetamin kalıntısı tespit edildiği olayda; sanığın hayatın olağan akışına uymayan savunması, tanık ...'in beyanı, sanık hakkındaki ihbar, sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeler, madde miktarları ve bu maddelerin ele geçiriliş şekli, yine ikamette ele geçen hassas terazi ve terazi üzerindeki uyuşturucu madde kalıntısı ile tüm dosya kapsamı bir bütün halinde

değerlendirildiğinde sanığın savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/1464 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3552, Karar No: 2019/5537, Tarih: 26.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3552 E.  ,  2019/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-Kürşat Pazarlama İnş. Tur. Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti. adına Av. ... 2-Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü adına Av. ... arasındaki dava hakkında Sivas 1. İş Mahkemesinden verilen 19/12/2018 tarih 2018/131 E. - 2018/818 K. sayılı hükmün, Dairemizin 08/05/2019 tarih ... E. - 2019/4046 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalılardan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı yeni İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddenin 3. fıkrasına göre “12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.” Geçici 1. maddenin 4. fıkrasına göre de “İlk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.”

Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, davalı Kurum vekilinin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, 26/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12572, Karar No: 2016/16648, Tarih: 27.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12572 E.  ,  2016/16648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin ihtiyacı olan elektrik enerjisini 05.06.2013 tarihli Elektrik Satış Sözleşmesine istinaden davalı şirketten satın aldığını, davacının ödediğ faturalar incelendiğinde kayıp kaçak bedeli adı altında bir tutarın elektrik faturasına yansıtıldığını, bu bedelin kusuru olmayan ve faturasını düzenli ödeyen tüketicilerden tahsilinin adalet düşüncesine ve hukukun temel prensiplerine aykırı olduğunu, davacıdan kayıp kaçak bedeli adı altında kesilen 107.239,88 TL'nin ve her bir faturanın ödeme tarihinden itibaren hesaplanan 6.618,35 TL faizin tahsili amacıyla davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile davalı aleyhine %20 'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, söz konusu bedelin birim satış fiyatına yansıtılacağının sözleşmede kararlaştırılmış olduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu,fatura karşılığının aynen müvekkili şirketin elektrik temin ettiği dağıtım şirketi olan .... Elektrik Dağıtım A.Ş'ye ödendiğini, dağıtım şirketi hesabına tahsilat yapıldığını belirterek davanın usul ve esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesi için yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesi için yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,