muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/22846, Karar No: 2012/14643, Tarih: 11.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/22846 E.  ,  2012/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat kararına ilişkin

765 sayılı TCK'nun 354. maddesinin, memur olmayan ya da özel yasalarına göre memur gibi cezalandırılmaları gerekmeyen doktor, eczacı veya sağlık memurunun resmi makamlara sunulmak üzere özel nitelikte sahte rapor veya reçete düzenleyip vermesi ve verilen bu sahte belgelerin kullanılması suçlarını kapsadığı memur olan ya da özel yasasına göre memur sayılan doktor, eczacı veya sağlık memurunun resmi görev ve yetkisini kötüye kullanarak sahte rapor veya reçete düzenlemesi eylemlerinin ise bu maddenin kapsamına girmediği, suç tarihinde Ambarlı Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanığın, hastaları muayene etmeden gerçeğe aykırı reçete düzenlediğinin iddia olunmasına göre; eylemin sübuta ermesi halinde suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 339 (5237 sayılı TCK'nun 204/2) maddesinde yazılı “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunu oluşturup oluşturamayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17308, Karar No: 2017/3880, Tarih: 08.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17308 E.  ,  2017/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalıya 21.10.2008-20.01.2015 tarihleri arasında ödenen aylıklar toplamı olan 24.846,08 TL maaş aylığının ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalının babasının 01.07.2000 tarihinde vefat ettiği, davalının 10.04.1997 tarihinde boşanması üzerine babasından ölüm aylığı almaya hak kazandığı, 25.12.2014 tarihinde boşandığı eşi ile yeniden evlendiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davalının boşanmış olup tekrar evlendiği eşi ile boşanmış olduğu dönemde de aynı adreste birlikte yaşadığının tespit edildiği, bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesine istinaden aynı Kanun’un 96. maddesi hükümlerine göre işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturmada "Davalının resmi ikamet adresi olan ... adresinde yapılan şifai çevre soruşturmasında, adreste... isimli bir kişinin oturmadığı, ... isimli kişilerin oturduğunun, davalının boşandığı eşi ...'nın 04.03.2009-17.11.2011 tarihleri arasındaki adresinin ... olduğunun kontrol memuru tarafından tespit edildiği” gerekçelerine dayandığı görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece tarafların yeniden evlenme tarihi olan 25.12.2014 sonrası için verilen kabul kararı yerindedir. Ancak tarafların yeniden evlenme öncesi dönem (21.10.2008-25-12.2014) için filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Mahkemece re'sen araştırma yapılarak davalı ve boşandığı eşinin tespit edilen adreslerinde tarafların birlikte yaşama olgusu belirtilen dönem için yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı bir şekilde araştırılmalı, belirlenen adreslerdeki komşuları tanık sıfatıyla re'sen dinlenilmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan tüm delillerin sonucuna göre şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı asilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/768, Karar No: 2019/4077, Tarih: 22.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/768 E.  ,  2019/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi(CMK 250 ile Yetkili)

SUÇ : Dolandırıcılık, suç işlemek amacıyla örgüt kurma veya üye olma, 556 sayılı KHK hükümlerine muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın markaların korunması hakkında kanun hükmünde kararname hükümlerine muhalefet suçundan beraatlarına,

2-Sanık ... hakkında;

a)Örgüt yöneticisi olmak suçundan TCK’nın 220/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Dolandırıcılık suçundan, TCK’nın 157/1, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 (yedi) kez mahkumiyet

3-Sanık ... hakkında;

a)Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan TCK’nın 220/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Dolandırıcılık suçundan, TCK’nın 157/1, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 (üç) kez mahkumiyet

4-Sanık ... hakkında;

a)Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan TCK’nın 220/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Dolandırıcılık suçundan, TCK’nın 157/1, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 (bir) kez mahkumiyet

5-Sanık ... hakkında;

a)Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan TCK’nın 220/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Dolandırıcılık suçundan, TCK’nın 157/1, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 (beş) kez mahkumiyet

6-Sanık ... hakkında;

a)Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan TCK’nın 220/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)Dolandırıcılık suçundan, TCK’nın 157/1, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 (üç) kez mahkumiyet

Sanık ...’in örgüt yöneticisi olmak ve dolandırıcılık; sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın suç işlemek amacıyla örgüte üye olma ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, müdafileri tarafından; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın markaların korunması hakkında kanun hükmünde kararname hükümlerine muhalefet suçlarından beraatlarına dair hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...’in örgüt yöneticisi olmak ve dolandırıcılık; sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın suç işlemek amacıyla örgüte üye olma ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, müdafileri tarafından; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın markaların korunması hakkında kanun hükmünde kararname hükümlerine muhalefet suçlarından beraatlarına dair hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ...’in liderliğinde haksız çıkar elde etmek amacıyla kurulan örgüte diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ile temyiz dışı ..., ..., ...’un üye olduğu, sanıkların örgüt faaliyeti kapsamında dolandırdıkları şikayetçileri kendilerine aitmiş gibi ancak ilgilerinin bulunmadığı işyerlerine götürerek güven verdikleri, sanıkların dolandırıcılık eylemlerinde kullanmak ve esnaf görüntüsü vermek amacıyla Yeşilova Et Market isimli işyerini kiraladıkları, paravan olarak kullandıkları bu işyerinin ... ve ... adına kiralandığı, zaman zaman almış oldukları malzemelerin fiyatlarını önce ödemek suretiyle şikayetçilere güven verdikten sonra, vadeli malzeme almaya başlayıp karşılığında asla ödemeyecekleri ancak şekilsel olarak gerçek olan çek ve senetleri verdikleri; yine 10.04.2008 tarihinde Eskişehir Yıldıztepe sokak adresinde bulunan işyerinde yapılan aramada katılan Durmuş Yaşar ve oğulları şirketi tarafından tescil edilmiş DYO marka boyaların taklitlerinin ele geçirildiğinin iddia edildiği olayda;

Sanıklardan ... hakkında 556 sayılı KHK hükümlerine muhalefet; ... hakkında ise, ...’na yönelik eylemi nedeniyle dolandırıcılık suçundan açılan kamu davalarıyla ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A)Sanıklardan ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 556 sayılı KHK hükümlerine muhalefet suçundan beraatlarına dair hükümler ile ...’un, ... ve ...’a; ...’ın ...’a; ...’in ...’e karşı eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamı ile şikâyetçilerin anlatımından; ... ile ... arasındaki olayın 2003 yılında; ...’a yönelik eylemin, 2006 yılının Ağustos ayında; ...’a karşı eylemin 2006 yılı içerisinde, ...’e yönelik eylemin ise 2006 yılının sonlarında gerçekleştirilmesi nedeniyle suç tarihlerinin buna göre belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya kapsamı ile şikâyetçilerin anlatımından; ... ile ... arasındaki olayın 2003 yılında; ...’a yönelik eylemin, 2006 yılının Ağustos ayında; ...’a karşı eylemin 2006 yılı içerisinde, ...’e yönelik eylemin ise 2006 yılının sonlarında gerçekleştirilmesi nedeniyle suç tarihlerinin buna göre belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıklara isnat olunan “Markaların korunması hakkında KHK hükümlerine muhalefet” suçu için öngörülen cezanın miktarı ve üst sınırı itibarıyla, TCK’nın 66/1-e, 67/2-a ve 67/3. maddeleri uyarınca tabi olunan olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu ve sanıkların sorgusunun yapıldığı son tarih olan 10.06.2010’dan temyiz inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği; aynı şekilde ilmi veya mesleki bilgiye dayanmayıp, yalnızca ticari kazanç sağlamaya yönelik eylemleri nedeniyle serbest meslek erbabı sayılamayacak sanıkların eylemlerinin TCK’nın 157/1. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu ve bu suç için aynı kanunun 66 ve 67/4. maddeleri gereğince öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihlerinden temyiz inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca anılan hükümlerin bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında örgüt yöneticisi veya üyesi olmak ve dolandırıcılık; ... yönünden ayrıca markaların korunması hakkında KHK hükümlerine muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1)Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın, hükümlerin verilmesinden sonra 20.09.2013 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

a)Suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak suçundan kurulan hükümler yönünden;

1)Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın, hükümlerin verilmesinden sonra 20.09.2013 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

a)Suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak suçundan kurulan hükümler yönünden;

TCK'nın 6. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde; örgüt mensubu suçlu; suç işlemek için örgüt kuran, yöneten, bu örgüte katılan veya örgüt adına suç işleyen kişi olarak tanımlanmıştır. Aynı kanunun 220. maddesinde ise, “suç işlemek amacıyla örgüt kurma” başlıklı suç düzenlenmiştir. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuyla korunan hukuki yarar kamu güvenliği ve barışıdır. Suç işlemek için örgüt kurmak, toplum düzenini tehlikeye soktuğu ve araç niteliğindeki suç örgütü, amaçlanan suçları işlemede büyük bir kolaylık sağladığından, bu suç nedeniyle kamu güvenliği ve barışın bozulması bireyin güvenli, barış içinde yaşamak hakkını da zedeleyeceğinden, işlenmesi amaçlanan suçlar açısından hazırlık hareketi niteliğinde olan bu fiiller ayrı ve bağımsız suçlar olarak tanımlanmıştır. Böylece bu düzenlemeyle aynı zamanda bireyin, Anayasa’da güvence altına alınmış olan hak ve özgürlüklerine yönelik fiillere karşı da korunması amaçlanmıştır.

Bu amaçla henüz suç işlenmese dahi, sadece suç işlemek amacıyla örgüt oluşturmuş olmaları nedeniyle örgüt mensubu faillerin cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Bunun asıl nedeni suç işlemek için örgüt kurmanın, kamu barışı yönünden ciddi bir tehlike oluşturmasıdır. Kanun koyucu bu düzenleme ile öncelikle gelecekte işlenebilecek suçları engellemek istemiştir. Bu suçun mağduru ise; öncelikle kamu güvenliği ve barışını sağlamakla yükümlü olan devlet ve toplumu oluşturan bireylerdir. TCK'nın 220. maddesi kapsamında bir örgütün varlığından söz edebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki içerisinde, devamlı olarak amaç suçları işlemeye elverişli araç ve gerece sahip bir şekilde bir araya gelmesi gerekmektedir. Örgüt, soyut bir birleşme olmayıp, bünyesinde hiyerarşik bir ilişki barındırmaktadır. Bu hiyerarşik ilişki, bazı örgüt yapılanmalarında gevşek bir nitelik taşıyabilir. Oluşturulan bu ilişki sayesinde örgüt, mensupları üzerinde hâkimiyet tesis eden bir güç kaynağı niteliğini kazanmaktadır. Bu nedenle niteliği itibarıyla devamlılık arz eden örgütün varlığı için suç işlemek amacı etrafındaki fiilî birleşme yeterlidir. Buna karşın, kişilerin belirli bir suçu işlemek için bir araya gelmesi hâlinde ise örgüt değil, iştirak ilişkisi mevcuttur.

TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için;

-Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için;

-Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

-Üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalıdır. Örgütün varlığı için soyut bir birleşme yeterli olmayıp, örgüt yapılanmasına bağlı olarak gevşek veya sıkı bir hiyerarşik ilişki olmalıdır.

-Suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşme yeterli olup, örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek bulunmadığı gibi işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibariyle somutlaştırılması mümkün olmakla birlikte, zorunluluk arz etmemektedir. Örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlenmesi halinde, fail, örgütteki konumuna göre, üye veya yönetici sıfatıyla cezalandırılmasının yanında, ayrıca işlenen suçtan da cezalandırılacaktır.

-Örgüt niteliği itibariyle devamlılığı gerektirdiğinden, kişilerin belli bir suçu işlemek veya bir suç işlemek için bir araya gelmesi halinde, örgütten değil ancak iştirak iradesinden söz edilebilecektir.

-Amaçlanan suçları işlemeye elverişli, üye, araç ve gerece sahip olunması gerekmektedir.

Yukarıda belirtildiği üzere kanunların suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli yapılara suç örgütü denmektedir. Suç örgütü kurma ve yönetme ile örgüte üye olma suçları yönünden suç örgütünün işlemeyi amaçladığı suç ve/veya suçların en azından hazırlık hareketi ile ilgili ciddi bulgu, emare ve/veya delil olmalıdır. Suç örgütü kurma bağımsız bir suç kabul edildiğine göre, amacı olmayan bir örgütlenmede, suç örgütü bir veya birkaç amaçla suç işlemesi için kurulmalı ve suçların işlenmesine dair TCK’nın 220/1.maddesinde gösterilen unsurlar ile ilgili bulgulara ulaşılmalıdır. Suç işlemek için örgüt kurmada bir veya birkaç suç işlendikten sonra daha programlanmış suçları işlemek için örgüt devam eder. Örgüte iştirak eden failler işlenen suçtan dolayı iştirak gereği cezalandırılır, yani katkıda bulunana uygulanır. Örgüt kurucuları kendi başlarına veya başkaları ile anlaşma yapılmasını başlatandır. Faaliyeti ile örgütün doğmasına sebebiyet vermektedir. Örgüt yönetenler ise üst pozisyonda kollektif faaliyeti kısmen veya tamamen düzenleyen, koordine edenlerdir.