muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15418, Karar No: 2019/1703, Tarih: 27.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15418 E.  ,  2019/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne şeklinde karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Yine aynı Kanun'un 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Davacı, kazalı sigortalının 11.09.1998 günü geçirmiş olduğu trafik iş kazası sonucu %64 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirlerden, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflardan oluşan kurum zararının %50'sine tekabül eden kısmının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili (sigorta şirketinden poliçe limiti dahilinde olmak üzere) istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair karar vermek suretiyle, davacı Kurumun sigortalı ...'nun geçirdiği trafik kazası sonucu yaralanması olayında ödenen ilk peşin sermaye değeri olan 18.648,93 TL ile geçici iş göremezlik ödeneğinin işlemiş faizi olan 839,65 TL'nin tahsis onay tarihi olan 28/05/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davalı ... şirketi ile davalı ...'in tedavi giderlerinden ve geçici iş göremezlik aslından dolayı kuruma herhangi bir borcunun bulunmadığından kurumun tedavi giderleri yönünden ve geçici iş göremezlik aslından dolayı alacağa ilişkin talebin reddine, sigorta şirketinin ise ilk peşin sermaye değeri olan 18.648,93 TL'den teminat limiti dikkate alınarak bakiye 1.792,37 TL'nin davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine, " şeklinde hüküm kurduğu ve fakat hüküm fıkrasının kendi içerisinde çelişki arzettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile ile davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 27.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19436, Karar No: 2025/5237, Tarih: 13.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19436 E.  ,  2025/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2423 E. 2023/321 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, temyiz dilekçelerinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde, sanık hakkında "bipolar tanısı" konulduğuna ve bu nedenle askerliğe elverişsiz olduğuna dair birden fazla rapor ile, Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarihli "sanığın Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi olmasına" ilişkin kararını sunmuş olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza kanunu'nun 32/1-2 maddesi gereğince, üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da azalmış olup olmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na iadesine, 13.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8357, Karar No: 2016/1035, Tarih: 15.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/8357 E.  ,  2016/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Suç tarihinde, müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın gerçeğe aykırı tasdikname düzenleme ve not çizelgelerinde tahrifat yapma eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 339/1 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddelerinde düzenlenen "memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturduğu, bu suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın ilk sorgusunun yapıldığı 10.07.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği, görevsizlik kararı sonrasında sanığın tekrar sorgusunun yapılması ve dava konusu yapılmayan başkaca eylemler nedeniyle sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün zamanaşımını kesmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12893, Karar No: 2017/16290, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12893 E.  ,  2017/16290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/530, Karar No: 2014/5605, Tarih: 01.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/530 E.  ,  2014/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Edirne 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :19.09.2013

Numarası :2012/377-2013/426

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, (5) adet asansör yapılması hususunda davalı yüklenici ile 09.12.2011 tarihinde sözleşme yapılmasına rağmen (2) adet asansörün eksik yapılması ve (2) yıllık bakım ücretinden fazla ödenen alacağın tahsiline ilişkindir. Davalı, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını ve ücretsiz bakım taahhütlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece ıslah dilekçesi gözetilerek davanın kısmen kabulü ile 32.051,22 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibinin davalı yükleniciye keşide ettiği 29.05.2012 tarihli ihtarnamede, 1,5 adet çelik konstrüksüyon bölme yapımı için ödenen 15.000,00 TL bedelin iadesi istenilmiş olmasına rağmen, alınan bilirkişi raporu uyarınca belirlenen bu kaleme ilişkin talebini 17.051,22 TL'ye çıkarttığı anlaşılmış olup, davacı iş sahibinin ihtarnameyle bu kalemde talep ettiği alacağını sınırlamış bulunduğu gözetilerek 2.051,22 TL yönünden davanın reddi gerekirken, ihtarnameyle istenen tutarı aşar nitelikte karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/268, Karar No: 2011/1105, Tarih: 10.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/268 E.  ,  2011/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini, ondan pay satın alan davalıların bu edinimlerinin korunamayacağını ileri sürerek iptal-tescil ve elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, husumet itirazında da bulunarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yükleniciden pay satın alan davalıların davacı kaşısında üstün haklarından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali-tescil ve el atmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda, iptal-tescile ve el atmanın önlenmesine; gerekçeli kararda ise, sadece el atmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ve HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda, hem tapu iptali-tescile hem de el atmanın önlenmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda iptal-tescil isteği yönünden bir hüküm kurulmayıp sadece el atmanın önlenmesine karar verilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21481, Karar No: 2011/3353, Tarih: 14.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21481 E.  ,  2011/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 62, Avukatlık Kanunu'nun 41 ve 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11.maddelerine göre vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerekir.

Somut olayda, Bursa 5.İcra Müdürlüğünün 2008/13406 esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan takibe karşı, borçlu O. G. vekili Av. ........'in yetkiye ve borca yönelik itirazda bulunduğu ve adı geçen avukatın İnegöl 2.Noterliğince düzenlenen 18784 yevmiye numaralı vekaletnameyi dosyaya ibraz ettiği, yetki itirazı üzerine dosyanın İnegöl İcra Müdürlüğüne gönderildiği ve İnegöl 1.İcra Müdürlüğünce örnek 7 ödeme emrinin  borçlu vekili sıfatıyla Av. .....yerine borçlu O. G.'e çıkartıldığı ve  19.08.2009 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, borçlu asile yapılan bu tebligat, 7 günlük itiraz süresi içerisinde borçlu vekiline ulaşmadığı gibi, bizzat borçlu vekilince de tebligattan 04.09.2009 tarihinde haberdar olunduğu beyan edilerek, aynı tarihte borca ve takibe yönelik itirazda bulunulduğu dikkate alındığında, borçlu vekilinin usulsüz tebligat iddiasına ilişkin şikayetinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile bu konudaki şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3542, Karar No: 2025/1983, Tarih: 19.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3542 E.  ,  2025/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/129 Esas, 2024/389 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/106 E., 2021/417 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirkete ait 2020/046.... tescil numaralı tasarım tescil başvurusuna davacı tarafından yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle itiraz edildiğini, itirazın 2 sıra numaralı tasarım yönünden kabul edildiğini, 1, 4 ve 5 sıra numaralı tasarımlar yönünden itirazın nihai olarak reddine ilişkin Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2020/T-17 sayılı kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira tescilinin devamına karar verilen 1, 4 ve 5 sıra numaralı tasarımların müvekkili firmanın tasarımları birbirine oldukça benzer, hatta birebir aynı olup davalı firmanın profil tasarımlarının yenilik vasfını taşımadığını ileri sürerek, 2021/T-17 sayılı YİDK kararının iptaline, 2020/04646/1, 4 ve 5 sıra numaralı tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini haiz olduğunu, davacının itirazına konu ettiği tasarımların ise dünyanın çeşitli yerlerinde yıllardır kullanılan anonim ürünler olduklarını, davacının mutlak yenilik kriterini taşımayan anonim tasarımlar üzerine aldığı tasarım tescil belgelerine dayanarak müvekkilin tasarımları için yapmış olduğu itirazın kötüniyeti gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile benimsenen bilirkişi raporu kapsamında davalıya ait 2020/04646/1 sıra numaralı tasarımın, davacıya ait 2007 06492... sıra numaralı tasarım ve davacıya ait 2013.... kod numaralı profil karşısında, davalıya ait 2020 046...sıra numaralı tasarımın, davacıya ait 2013 .... kod numaralı profil karşısında, davalıya ait 2020/0464... sıra numaralı tasarımın, davacıya ait 2009/039...sıra numaralı tasarım ve davacıya ait 2013 .... kod numaralı profil karşısında yeni ve ayırt edici olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içerisinde tasarım ve metalürji ve malzeme mühendisi bilirkişinin yer aldığı heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, dava konusu tasarımların davacının itirazına mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğu, davaya konu YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava,YİDK tasarım kararının iptali ile tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.