muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4615, Karar No: 2008/1723, Tarih: 07.02.2008

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının  giriş bildirgesine göre muhtar beyanı esas alınarak 01.01.1985 tarihinde 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak  tescil edildiği, 1479 sayılı Yasa’ya tabi çalışması nedeniyle 6.8.1990 da terkin edilip yeniden ,kuruma başvurduğu 1.1.2005 tarihinde sigortalılığının başlatıldığı,  5.4.1993 tarihinden beri ziraat odasına 21.9.1992 tarihinden beri de kooperatife kayıtlı olduğu, tarım arazisinin bulunduğu, 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının 01.01.2005 tarihinde yeniden başlatıldığı öte yandan 1479 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı çalışmalarının 7.8.1990-29.12.1992 tarihleri arasında 2 yıl 4 ay 22 gün uzun süreli olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında uzun süreli sigortalı çalışmalarının sona erdiği 30.12.1992 tarihinden sonra yeniden sigortalılığının başlatılabilmesi için Kuruma yazılı olarak doğrudan başvurup prim yatırması veya sattığı ürün bedelinden prim kesintisi yapılması gerekmektedir.Davacının 30.12.1992 tarihinden sonra prim yatırdığına veya sattığı ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığına ilişkin dosyada bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.

Yapılacak iş; varsa ihtilaf konusu dönemde ürün sattığı kişi veya kuruluşları açıklattırmak, bu kişi veya kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak varsa belgelerini getirtmek ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin 30.12.1992-1.1.2005 tarihleri arasındaki sürede davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulüne karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5037, Karar No: 2008/7130, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5037 E.  ,  2008/7130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Bursa 3. Asliye Hukuk ile İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 20.04.2007 günlü dilekçesinde "...." isimli mobilya kataloğu bastırdığı davalı firmanın da bu kataloğu taklit ... haksız rekabet oluşturduğunu, web sitesi kurduğunu belirtip, maddi ve manevi tazminatla birlikte .... isimli kataloğun basımına son verilmesi, web sitesinin kapatılmasını talep etmektedir.

... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin görevleri 5846 Sayılı Yasa, 551, 554, 555 ve 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelerde belirlenmiştir.

H.S.Y.K.'nın 24/03/2005 gün ve 188 sayılı karara göre ise ... Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi kurulmayan yerlerde Asliye Hukuk Mahkemesininin görevli olduğu, ikiden fazla Asliye Hukuk Mahkemesi olan yerlerde ise "3" numaralı Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu belirlenmiştir.

Somut olayda; uyuşmazlığın, T.T.Y.'nın 56 ve 57. maddelerinde belirlenen haksız rekabette kaynaklanan tazminata ilişkin olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5465, Karar No: 2020/3970, Tarih: 24.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5465 E.  ,  2020/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya olarak incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'ın müvekkiline borcu olup bu borcu karşılığında 01/03/2011 tanzim tarihli 100.000,00 TL bedelli bonoyu imzalayarak müvekkiline verdiğini, davalının ödeme günü gelmesine rağmen borcu ödemediğini, bunun üzerine icra takibine giriştiklerini ve davalı ... adına kayıtlı ... ili ... Mahallesi Cilt 6 sayfa 538 parsel 1497 parselde adına kayıtlı taşınmaz bilgisine ulaşıldığını, hakkında icra takibine başlandığını öğrenen davalı ...'ın adına kayıtlı taşınmazı diğer davalı ...'e 21/09/2011 tarihinde satış yapmış gibi göstererek malı alacaklı müvekkilden kaçırdığını, ardından davaya konu taşınmazın davalı ... tarafından davalı ...'ın yakın akrabası olan diğer davalı ...'a devretmek suretiyle alacaklılardan mal kaçırmak kastıyla mülkiyetinden çıkardığını belirtilerek, gerçekleştirilen tasarrufun müvekkilin alacağını karşılamaya yetecek kadarının iptaline ve eski hale iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın temel teşkil ettiği alacak bonodan kaynaklandığından bu davanın ticari bir dava olduğunu ve böyle bir dava da görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olacağını, ayrıca hem gayrimenkulün bulunduğu yer hem de davalıların ortak ikametgahının ... ili olmasından

dolayı yetkili mahkemenin de ... Mahkemeleri olduğunu, davaya konu taşınmazı emlakçı olan ...’ den satın aldığını, parasını da peşin olarak ödediğini, taşınmazın gerçek değerinden düşük gösterilmesinin tek başına asla kanuna karşı hileyi ispat etmeyeceğini ve kötü niyetin bir göstergesi olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı tarafından Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davada mahkemece; yetkili ve görevli mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna karar verilmiş; daha sonra dava dosyası ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiş ve iş bu mahkeme tarafından da davanın İİK. 277 vd. maddelerine dayalı olarak açılmış bulunan tasarrufun iptaline ilişkin olduğu buna göre görevli mahkemenin İİK 288. maddesi ve Yargıtay İçtihatları doğrultusunda genel mahkemeler (Asliye Hukuk) olacağından bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş ve dosya merci tayini için Dairemize gönderilmiştir. Dairemizin 21/06/2013 gün ve 2013/9175 Esas 2013/9648 sayılı ilamı ile; Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir. Yargı yerinin belirlenmesi üzerine, davanın yargılaması görevli ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 19/03/2015 gün ve 2013/500 Esas 2015/218 Karar sayılı ilamıyla davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dava İİK.nun 277. ve devamı maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür davalarda alacaklı tarafından geçici (İİK.nun 105.madde) veya kesin (İİK.nun 143. madde) aciz belgesi sunulması dava ön şartı olup hakim tarafından re'sen gözönünde bulundurulması gerekir.Aciz belgesinin dava açılmadan, dava açıldıktan sonra veya temyiz aşamasından ve hatta hükmün Yargıtay'ca onanmasından veya bozulmasından sonra bile sunulma olanağı vardır.

Somut olayda mahkemece verilen süre içerisinde aciz vesikasının ibraz edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Mahkeme gerekçesinde, her ne kadar davalı borçlu ... hakkında Cizre İcra Müdürlüğünün 2011/602 sayılı dosyası ve buna bağlı olarak ... 2. İcra Müdürlüğünün 2012/3 Talimat sayılı dosyasından çıkılan hacze ilişkin tutanak dikkate alınarak geçici aciz vesikasından söz edilemeyeceğinden bahsedilmişse de yukarıda bahsi geçen icra dosyasının alacaklısı ... adlı şahıs olup davaya dayanak yapılan Diyarbakır 7. İcra Müdürlüğünün 2011/6015 sayılı dosyasındaki davacı alacaklı ... İnş. Doğalgaz Med. Tar. Ür. Tic. San. Ltd. Şti. ile bir ilgisi yoktur. Diğer bir deyişle,

mahkeme tarafından dava şartı olan aciz belgesi, dava dışı başka bir alacaklının davalı borçlu hakkında yaptığı başka bir takipte değerlendirilmeye alınarak karara bağlanmıştır.

Bununla birlikte, davacı alacaklı ... İnş. Doğalgaz Med. Tar. Ür. Tic. San. Ltd. Şti. tarafından davalı borçlu hakkında yapılan takibe ilişkin Şanlıurfa 3. İcra Müdürlüğünün 2015/75 Talimat dosyasından çıkılan 24/04/2015 tarihindeki haciz, borçlunun bilinen en son mernis adresi olmakla birlikte Dairemiz tarafından yapılan Uyap araştırması sonucu borçluya ilişkin nüfus kayıtlarını incelediğimizde, haciz tutanağında “isminin ... olduğunu, borçlu ...’ı tanımadığını ve kimliğini kaybettiğini” beyanında söyleyen şahsın, aslında borçlu ile müşterek “...” ile “...” isimleri ikiz kızlarının bulunduğu ve borçluyu tanıdığı ortaya çıkmaktadır. Hal böyle olunca gerek adresin borçluya ait mernis adresi olması gerekse evin gezilerek haczi kabil mala rastlanılmaması sonucu hacze ilişkin bu tutanağın İİK 105/2 maddesinde belirtilen geçici aciz vesikası hükmünde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davalı borçlunun aciz halinin kabul edilip işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde aciz belgesinin yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

2-Kabule göre de, dava ön koşul yokluğundan red edildiğine göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2.maddesi gereği maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

2-Kabule göre de, dava ön koşul yokluğundan red edildiğine göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2.maddesi gereği maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10593, Karar No: 2013/10883, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10593 E.  ,  2013/10883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ...Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sonucu paftasında yol ve yol boşluğu olarak bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 15.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11323, Karar No: 2009/19992, Tarih: 22.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/11323 E.  ,  2009/19992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan takipte borçlu süresi içerisinde çeklerdeki imzanın kendisine ait olmadığını itirazen ileri sürmüştür. Mahkemece çekler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda, imzaların borçlu eli ürünü olmadığı tespit edilmiştir. Alacaklı tarafça, borçlunun muhatap bankaya hitaben yazmış olduğu tarihsiz yazıya göre, borçlunun sözkonusu 1055951 nolu çekin tarafından düzenlendiğinin dikkate alınmasını istediğini belirttiği, bu belgenin altındaki imzanın borçlu tarafça  kabul edilmemesi nedeniyle, mahkemece inceleme yaptırılarak imzanın borçluya ait olduğunun tesbit edildiği ve borç ve imzanın kabulüne ilişkin dilekçe bulunduğundan bu çek yönünden istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece hükme esas alınan ve bankaya hitaben yazılan yazıda borçlu tarafından açıkça çekteki imzanın kendisine ait olduğu belirtilmemiş, çekin düzenlendiği beyan edilmiştir. Bu beyan borcu kabul anlamında kabul edilse dahi borcu kabul, imza itirazı yapılmasına ve imza incelemesine engel değildir.

Somut olayda takip konusu yapılan şikayete konu 1055951 nolu çekteki imzanın borçlunun eli ürünü olmadığı mahkemece tespit edildiğinden, bu çek yönünden de imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23824, Karar No: 2017/30263, Tarih: 20.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23824 E.  ,  2017/30263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar ...ında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçillik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, davalı ...Ş.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar ...ında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, 8.00-16.00,16.00-24.00 ve 24.00-8.00 vardiyalarında haftanın altı günü çalışıldığını ancak vardiya bitse bile arıza onarmaya devam edildiği için fazla çalışma yapıldığını ve ücretinin ödenmediğini öne sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan 2015/23825 Esas sayılı dava dosyasındaki tanık beyanları ile birlikte değerlendirme yapıldığı, buna göre davacının kış aylarında (Aralık-Ocak-Şubat) haftada 12 saat, diğer aylarda haftada 5 saat fazla çalışma yaptığının kabul edildiğini belirtilerek hesaplama yapılmış ancak kabul edilen çalışma süresi, ara dinlenme süreleri belirtilmemiştir.

Dava dosyasındaki tanık beyanları ile Dairemizce aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da birlikte değerlendirme yapılan 2015/23825 esas sayılı dava dosyasındaki tanık beyanları irdelendiğinde, tanıkların sadece haftalık yapılan fazla çalışma saatini bildirdikleri, mesai saatlerine ilişkin hesaplama yapmaya elverişli somut ve yeterli bir beyanda bulunmadıkları görülmektedir. Açıklanan nedenler ile, Mahkemece 2015/23825 esas sayılı dava dosyası ile eldeki dava dosyasında beyanlarına başvurulan tanıklar yeniden dinlenilerek mesai saatinin başlangıcı ve bitişi hakkında hesaplama yapmaya elverişli şekilde beyanları alınmalı, sonucuna göre davacının fazla çalışma yaptığını yöntemince ispatlayıp ispatlayamadığı; ispatlamış ise kış ve yaz aylarındaki haftalık fazla çalışma süresinin kaç saat olduğu belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatından sadece davalı ...Ş. sorumlu tutulmuş olup diğer davalılar bakımından davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı sırasıyla davalı ... İnş. Ltd. Şti.; davalılar .... İnş. Ltd. Şti., ... Taah. İnş. Tic. Ltd. Şti., ... Elk. İnş. Ltd. Şti. ortaklığı ve davalı ...Ş.'de çalışmış olup son işveren olarak davalı ...Ş.'nin tüm kıdem tazminatından sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, devreden işverenlerin de kıdem tazminatından kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olarak sorumlu oldukları gözetilmeden, devreden işverenler yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi hatalıdır. Bu husus hükmü temyiz eden davalı ...Ş.'nin de hak alanını ilgilendirdiğinden bozmayı gerektirmiştir.

4-Mahkemece hüküm altına alınan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından sadece davalı ...Ş. sorumlu tutulmuş olup diğer davalılar bakımından davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının talebine uygun olarak 01.12.2010-19.08.2013 tarihleri ...ındaki fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları hesaplanmıştır. Davacının talep ettiği bu alacaklardan davalı ...Ş.'nin asıl işveren olarak sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak dava 22.09.2014 tarihinde açılmış olup dava tarihi itibariyle önceki işverenlerin işyerini devrinden itibaren 2 yıl süre dolmamıştır. Bu nedenle davalılar ... Ltd. Şti. ile davalılar .... İnş. Ltd. Şti., ... Taah. İnş. Tic. Ltd. Şti., ... Elkt. Ltd. Şti. ortaklığı da fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından kendi dönemleri ve devir tarihindeki son ücret ile sınırlı olarak sorumludur. Bu husus hükmü temyiz eden davalı ...Ş.'nin de hak alanını ilgilendirdiğinden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalı ...Ş.'ye iadesine, 20/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5529, Karar No: 2013/7816, Tarih: 06.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5529 E.  ,  2013/7816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı şirket müdürü... ve vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacı yüklenici tarafın, inşaatı tamamladığını, genel iskân belgesinin alındığını, yasa gereğince yapı denetim hizmet bedelinden davalı arsa sahibi sorumlu olduğu halde davacının ödediğini, ayrıca binaların ortak alanları ile davalıya ait dairelere sözleşme dışı fazladan imalatlar yapıldığını ileri sürerek, yapı denetim hizmet bedeli ve fazladan yapılan imalat bedelinden davalı hissesine düşen miktar ile devri gerektiği halde dava yolu ile tapusu alınabilen bir adet daire için sözleşmede düzenlenen cezai şartın ve emlak vergisi ile tapu harcı bedellerinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapı denetim ve emlak vergisi taleplerinin zamanaşımına uğradığını, sözleşme gereğince dava konusu taleplerin istenemeyeceğini, cezai şart istenen dairenin fiilen davacı tarafından teslim alınarak kiraya verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu dikkate alınarak, yasa gereği yapı denetimi hizmet bedelinden davalı arsa sahibinin sorumlu olduğu, genel iskân alındığı halde tapu devri yapılmamış olduğundan davalının sözleşmedeki cezai şartı ve sözleşme haricinde yapılan imalat bedellerini ödemesi gerektiği gerekçesiyle, bunlara ilişkin taleplerin kabulüne, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Mahkemece, sözleşme dışı işler yapıldığından bahisle fazla işler bedeline hükmedilmiş ise de, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, fazla işler kapsamında hesaplamaya eklenen yapı denetim hizmet bedelinin, hükümde, müstakilen tekrar karar altına alınması ve böylece mükerrer tahsilata meydan verecek şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.