muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5169, Karar No: 2024/6890, Tarih: 30.09.2024

. sınfı "Elektriksiz temizlik aletleri ve gereçleri: boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı süpürgeleri, sopalı yer paspasları", 35. Sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (02.sınıf) Boyalar, vernikler, laklar, pas önleyiciler, ahşabı koruyucu maddeler, boyalar için bağlayıcı ve inceltici maddeler, boya pigmentleri, metali koruyucu maddeler, ayakkabı boyaları; matbaa boyaları ve mürekkepleri, tonerler (dolu halde toner kartuşları dahil); besin maddelerini, ispençiyari ürünleri ve içecekleri boyamaya mahsus maddeler (06. Sınıf) Barınma, saklama, muhafaza etme, kaplama, sarma, çevreleme, depolama, yerleştirme amaçlı metalden malzemeler ve araçlar: metalden mamul yapılar, metalden inşaat iskeletleri ve dikmeleri, metal kutular, metal ambalajlar, alüminyum folyo, metalden çitler, korkuluklar, metalden tüpler, metal kaplar, madeni depolar, metal nakliye sandıkları, metal portatif merdivenler. (09. Sınıf) Ses ve görüntünün kaydı, nakli veya yeniden meydana getirilmesi (reprodüksiyonu) için cihazlar: kameralar, fotoğraf makineleri, televizyonlar, videolar, cd-dvd kayıt ve oynatıcı cihazlar, mp3 çalar, bilgisayarlar, masa üstü-tablet bilgisayarlar, giyilebilir teknolojik cihazlar (akıllı saatler, bileklikler, başa takılan cihazlar), mikrofonlar, hoparlörler, kulaklıklar; haberleşme ve çoğaltma amaçlı cihazlar ve bilgisayar çevre donanımları: cep telefonları ve bunların kılıfları, sabit telefonlar, telefon santralleri, bilgisayar yazıcıları, tarayıcılar, fotokopi makineleri. (16.sınıf) Matbaa ve ciltleme malzemeleri. Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resim ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç): kırtasiye tipi kağıt ürünler, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, yazar kasa kağıt ruloları, çizim aletleri, kara tahtalar, resim boyaları (21. Sınıf) Elektriksiz temizlik aletleri ve gereçleri: boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı süpürgeleri, sopalı yer paspaslarının bir araya getirilmesi hizmetleri.” yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve Davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Kale" ibareli dava konusu başvuru ile davalı şirketlere ait "Kale" ve "Kalle" ibareli markalar arasında, başvurunun reddine karar verildiği 9. sınıf "Elektronik kilitler, fotoseller, elektronik açma kapama mekanizmaları, algılayıcılar (sensörler)”, 16. sınıf "Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri", 17. sınıf "Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru kılıf ve rakorları", 21. sınıf "Tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri" malları ve 35. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (01.sınıf) Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar. (02.sınıf). Boyacılar, dekoratörler, matbaacılar ve sanatçılar için metal levhalar ve toz halde metaller. (16. Sınıf) Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri, yapıştırıcılar, (17. Sınıf) Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yarı mamul sentetik malzemeler, (21. Sınıf) tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri yönünden 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas koşullarının oluştuğu, zira tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunduğu açık olup, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, dava konusu başvurunun davalı Kale Kilit A.Ş'nin markaları nedeni ile reddine karar verildiği 9. sınıf malların anılan davalıya ait redde mesnet markalar kapsamına aynen yer aldığı, davalı Kalle GMBH& Co'ya ait markalar nedeniyle dava konusu başvurunun reddine karar verildiği ve yukarıda ayrıntısına yer verilen 16,17,21 ve 35

.Ş'nin markaları nedeni ile reddine karar verildiği 9. sınıf malların anılan davalıya ait redde mesnet markalar kapsamına aynen yer aldığı, davalı Kalle GMBH& Co'ya ait markalar nedeniyle dava konusu başvurunun reddine karar verildiği ve yukarıda ayrıntısına yer verilen 16,17,21 ve 35. sınıf mal ve hizmetlerin de anılan davalıya ait redde mesnet markları kapsamında yer alan mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür ve benzer bulunduğu, buna karşın davalı Kalle GMBH&Co 'ya ait markalar nedeniyle başvurunun reddedildiği ve karar yerinde belirtilen diğer mal ve hizmetlerin anılan davalıya ait redde mesnet markalar kapsamında yer alan mal ve hizmetlerle benzer olmadığı, diğer yandan davacı yararına müktesep hak koşullarının da oluşmadığı, zira davacının bu kapsamda ileri sürdüğü 2016/20669 sayılı markası yönünden uzun süreli kullanım şartı gerçekleşmediği gibi 2007/41737 sayılı markasının asli unsurunun da dava konusu başvurudan farklı olduğu, açıklanan nedenlerle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacı ile davalı TÜRKPATENT vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine verilmiş, karar davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun ’un 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 30.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19241, Karar No: 2014/465, Tarih: 16.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/19241 E.  ,  2014/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cizre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2009/350-2013/16

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı A.. Doğal Su Kayn.Ltd.Şti. vekili ve birleştirilen davada davalı .. İnşaat Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalı A. Doğ. Su. Kayn. Ltd.Şti.’nin maliki olduğu . plakalı çekicinin karıştığı 26.01.2009 tarihli kazada hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısının zararını karşıladığını, davalı aracının kazada tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 15.701 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı A. Doğ. Su. Kayn. Ltd.Şti.’den rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigortalı aracın hasarlandığı kazaya sebebiyet veren .. plakalı aracın kiralandığı anlaşılan davalı . İnş. Ltd. Şti’nin ve araç sürücüsü davalı A..B.’ın da zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 15.701 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılar ...İnş. Ltd. Şti ve A. B.’dan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı A. Doğ. Su. Kayn. Ltd.Şti. şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davada davalı . İnşaat Ltd.Şti vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen davada davalı A. B., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile 15.701 TL tazminatın 11.06.2009 ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı A. Doğal Su Kayn.Ltd.Şti. vekili ve birleştirilen davada davalı .. İnşaat Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile 15.701 TL tazminatın 11.06.2009 ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı A. Doğal Su Kayn.Ltd.Şti. vekili ve birleştirilen davada davalı .. İnşaat Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun hükümlerine göre trafik kaydı, işleteni kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü de yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde "işleten, araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görünen veya aracın uzun süreli kiralama ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin olan kişidir. Ancak, ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse bu kimse işleten sayılır" şeklinde tanımlanmıştır. Aynı kanunun 85. maddesinde ise "Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen bilet ile işletilmesi halinde motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler karşısında kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, bu araçların sahipleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılmasının bir başka kimseye devir edilmesi halinde (çok kısa bir süre olmaması kaydıyla) artık üzerindeki fiili hakimiyeti kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda o aracı kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekip bunun sonucu olarak da araç malikinin sorumlu tutulmaması gerekecektir.

Gerek doktrinde gerekse Yargıtay'ın uygulamalarında kiracının işleten sıfatının belirlenmesinde kira sözleşmesinin uzun süreli olması, araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması gerekmektedir. Somut olayda, davalı A..Doğal Su Kayn.Ltd.Şti. adına kayıtlı .. plakalı, kazaya karışan çekicinin, davalı malik tarafından davalı .. İnşaat ve Taahhüt Limited Şirketi'ne, 13.10.2008 tarihinde Silopi 2. Noterliği'nce tanzim edilen Taşıt Kira Sözleşmesi ile kiralandığı anlaşılmıştır. Anılan sözleşmede, kira süresinin, taşımacının yetki belgesinin bitim tarihine kadar olduğu belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, aracı kiralayan davalı şirketin yetki belgesinin geçerlilik süresi araştırılarak, kira sözleşmesinin süresinin belirlenmesi ve işletenlik sıfatının kaza tarihi itibarı ile tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan karar verilmiş olması doğru değildir.

2) HMK’nun 266. maddesi ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, araç hasarı konusunda uzman olmayan avukat bilirkişiden alınan tazminat raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; davacı sigorta şirketinden hasarlı parçaların kalem kalem tespit edilip, fiyatlarının da belirlendiği eksper raporunun, sigortalıya yapılan ödemeye ilişkin banka dekontu vs. belgesinin ve hurda değeriyle ilgili bilgilerin de içinde bulunduğu hasar dosyasının tamamı istenerek, kasko sigortalı aracın tamirinin ekonomik olup olmadığı, ekonomik ise tamir bedelinin, ekonomik değilse; aracın kaza tarihindeki 2. el piyasa rayiç bedelinden sovtaj değerinin mahsubu ile talep edilebilecek tazminat miktarının hesaplanması için, makine mühendisi bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak, varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı A. Doğal Su Kayn. Ltd. Şti. vekili ve davalı .. İnşaat Ltd.Şti vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı A. Doğal Su Kayn.Ltd.Şti. vekili ve birleştirilen davada davalı 77 İnşaat Ltd.Şti.'ne geri verilmesine 16.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12939, Karar No: 2024/5217, Tarih: 24.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12939 E.  ,  2024/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Temyiz başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.06.2023 tarihli ve 2022/917 Esas, 2023/542 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bozüyük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

4. İstinaf başvurusunun süresinde yapılmamasına ilişkin red kararına karşı sanığın itirazı ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 2023/36 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

5. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hükmün değerlendirilmesinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2022/917 Esas, 2023/542 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bozüyük 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6426, Karar No: 2007/8710, Tarih: 01.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6426 E.  ,  2007/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  01.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3559, Karar No: 2022/8432, Tarih: 22.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3559 E.  ,  2022/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : MERSİN 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın adına kayıtlı 22 parsel sayılı taşınmazı davalıya satış suretiyle devrettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, 1983 yılında evlendiğini, o tarihten beri kayınpederinin paydaş olduğu evde oturduğunu, evin bulunduğu arazinin ortaklığın giderilmesi ile satışa çıkarıldığını, babası ...’ın ihale sonucu taşınmazı aldığını, ödemenin bir kısmını dava konusu taşınmazın kendisine temliki ile yaptığını, amacın mal kaçırmak olmadığını, babasından bir çok taşınmaz kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mersin 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2019/178 E., 2021/48 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın, satış bedeli ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğu, davalının murise yaptığı ödeme ile ilgili herhangi bir delil sunmadığı, dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanlarından, mirasbırakanın amacının mal kaçırmak olduğu ve yapılan devir işleminin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, mirasbırakının ekonomik durumunun çok iyi olduğunu, mirasçılarıyla arasının iyi olduğunu, hayatta iken her bir mirasçısına ikişer daire verdiğini, yaklaşık 30.000 m2 limon bahçesi bıraktığını, davalının evlendikten sonra oturmaya başladığı kayınpederinin paydaş olduğu evin, ortaklığın giderilmesi sonucu 16.08.1987 tarihli ihale ile mirasbırakan babası tarafından satın alınması üzerine, ödemenin bir kısmının dava konusu taşınmazın davalıya temliki ile gerçekleştirildiğini, mirasbırakanın mal kaçırma amacı olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28.02.2022 tarihli ve 2021/878 Esas, 2022/326 Karar sayılı kararıyla; mirabırakan ...'ın 22 parsel sayılı taşınmazı 14.07.1993 tarihinde davalı kızına 2.000,00 TL bedelle devrettiği, davalının savunmasında belirttiği 16.07.1987 tarihli 1987/16 Esas sayılı ihale tutanağında davalının iddiası ile ilgili herhangi bir kayıt olmadığı, dosya içeriğine göre dava konusu taşınmazın devrinin mirasbırakanın mirasçılarından mal kaçırmak için bedelsiz olarak yapıldığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, mirasbırakanın amacının mal kaçırmak olmadığını, sağlığında tüm çocuklarına ev verdiğini, 30.000 m2 limon bahçesi bıraktığını, dava konusu taşınmazın yıllar içinde değerlendiğini, dinlenen tanık beyanları ile dava konusu taşınmaz devrinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığının ispatlandığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanun'un 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. 6100 sayılı HMK’nın; 190. maddesi şöyledir:

"İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",