muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32900, Karar No: 2015/8586, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32900 E.  ,  2015/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti ile ücret alacalaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, tatil ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı yurtdışı şantiyesi çalışanı olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları ve 2010 yılında 6 ay mazeret izinli olduğunun kayıt altına alındığı ve Türkiye'ye giriş çıkış kayıtlarından da davacının ilgili tarihlerde Türkiye'de bulunduğu gözlenmektedir. Bu durum bilirkişi ek raporunda da açıklanmış, mahkemece ek raporda yapılan tespit doğrultusunda bu aylara ilişkin mesai çizelgelerinde izin ücreti ödendiği ve mazeret iznine ilişkin belge bulunmadığı gerekçesiyle davacının mazeret izninde bulunduğu dönemler de hesaplamalara esas alınmış ise de, oluşturulan gerekçe savunmayı karşılamaya yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş davacı asilden mazeret izinli olup olmadığını sormak ve mazeret izinli olduğu iddia edilen dönemde Türkiye'de bulunmasının nedeni açıklığa kavuşturularak davacının hesaba esas kıdemini belirleyerek sonuca gitmektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderlerinin tahsiline yönelik kurulan hükümde, " ....davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " ve ".....davacıdan alınarak davalıya verilmesine, " şeklinde ibareler kullanılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması ve kimin ne kadarından sorumlu olduğunun belirtilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15919, Karar No: 2012/32686, Tarih: 12.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15919 E.  ,  2012/32686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 113-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin l.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı 'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 113-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre satış memurluğunca, KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, KDV yönünden yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta red kararı verildiğinden yanılgılı değerlendirme bozma nedeni yapılmayarak sonucu bakımından doğru kararın onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  :Davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5690, Karar No: 2013/2770, Tarih: 02.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5690 E.  ,  2013/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/55126

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/10/2011, 2011/79 (E) ve 2011/125 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Arif'in maktul Davut'a yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki sair temyiz itirazları ile katılan Semiha vekilinin eksik kovuşturmaya, tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul Bahadır ile arkadaşı olan ve hakkındaki hüküm kesinleşen maktul Özgür'ün önceden kiraladıkları araca sahte olarak düzenlenmiş Almanya devletine ait plakaları takmak suretiyle, sanığın oturduğu köye geldikleri, sanık ve tanıklara kendilerini Almanya devletinde yaşayan doktorlar olarak tanıtıp organik bal almak istediklerini söyledikleri, olumsuz cevap alınca da bu kez

adak kurbanı için hayvan almak istediklerini söyleyerek sanığa fazla bir ekonomik değeri olmayan Peru devletine ait 1000 birim parayı, 1000 Euro diye vererek 900 TL para üzerini sanıktan aldıkları, sanığın kardeşi ve aynı zamanda muhtar olan tanık Hüseyin'in olay yerine geldiği,maktullerin dolandırıcı olabileceklerinden şüphelenerek, alışverişi bozduğu, karşılıklı olarak paraların iade edilmesini sağlayıp, olayı Jandarmaya bildirmek istemesi üzerine, maktullerin olay yerinden uzaklaşmak için sanık ve tanık Hüseyin'e göz yaşartıcı gaz (sprey) sıkarak araçla kaçtıkları, yaklaşık yarım saat sonra muhtar olan tanık Hüseyin'in diğer mahallede oturan köy imamı tanık H.. F..'a, daha önceden söz verdiği şekilde, ikametgah belgesi ve birtakım belgeleri düzenleyip vermek için kendisine ait araçla, yanına kardeşi olan sanığı da alarak yola çıktıkları, mahalleye yaklaşık 1 km mesafede, maktullerin aracının, rampa olan karlı ve buzlu yolda kalmış olduğunu, maktullerin araca zincir takmaya çalıştığını gördükleri, maktullerin aracının yolu kapatması nedeniyle geçemeyen sanık ve tanık Hüseyin'in araçtan indikleri sırada, maktul Özgür'ün, sanık ve tanık Hüseyin'e doğru 7,65 mm çaplı tabanca ile iki kez ateş ettiği, sanık ve tanığın isabet almadığı ancak tanık Hüseyin'in aracının kaputunun ön kısmına ateşli silah mermi çekirdeklerinin isabet ettiği, sanığın kış mevsimi olması nedeniyle güvenlik açısından yanında bulundurduğu ve zaman zaman da tavşan avlamakta kullandığı av tüfeğini çekerek önce havaya daha sonra da tabanca ile ateş etmeye çalışan maktul Özgür'e bir el ateş etmek suretiyle öldürdüğü, bu sırada diğer maktul Davut'un sanık ve tanığa hakaret ve tehdit ederek kendi araçlarına doğru uzandığı, sanığın az önce kendisine tabanca ile ateş edilmesi nedeniyle, maktul Davut'un da araçtan silah alıp ateş edeceği düşüncesiyle ve tamamen kendini ve yanındaki kardeşi olan tanığı korumak amacıyla, maktul Davut'un vücudunun aşağı kısmına doğru bir el ateş etmesi üzerine, maktulün kasık bölgesinden aldığı isabet nedeniyle yaralanıp, daha sonra hastanede öldüğü olayda; her ne kadar maktul Davut'un elinde silah görmemiş ise de, onun arabaya doğru koşup uzanmasının, araçtan silah alarak diğer maktul gibi kendilerine ateş edebileceğini düşünerek, olay yeri de gözönüne alındığında meşru savunma sınırının aşılması mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş nedeniyle ona ateş ettiği ve bu şekilde meşru müdafaada sınırı aştığı anlaşılmakla; sanık hakkında TCK.nun 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği halde, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu, yazılı şekilde sanığın eyleminin, tahrik altında kasten insan öldürme olarak kabulü sanığın, TCK.nun 81, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Semiha lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilme gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, katılan Semiha vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma gerekçesine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 02/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/04/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. Ö.. müdafii avukat ..yokluğunda 04/04/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/3877, Karar No: 2019/14584, Tarih: 10.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3877 E.  ,  2019/14584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların, suça konu olan taşınmazı üçüncü kişilere muvazaalı olarak devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, devri iddia olunan taşınmazın tapu kayıtları incelenerek sonucuna göre taraflar arasındaki devir sözleşmesi getirtilip devre konu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanıklar ile taşınmazları devralanlar arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazların halen kimin kullanımında olduğu, satış bedelinin ödenip ödenmediği belirlenerek, sanıklara isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından satışı yapılan taşınmazdan elde edilen paranın akibetinin ne olduğu, borç ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı, borç ödenmişse ilgili takip dosyaları getirtilerek borcun muvazaalı ya da hayali borç ikrarına dayalı olup olmadığı, banka veya sosyal güvenlik kurumlarına olan borcun ödenmesine sarf edilmişse, bu durumun ilgili kurumlara sorularak, sonucuna göre şikayete konu taşınmazların devrinin alacaklıyı zarara sokmak kastiyle yapılıp yapılmadığı hususunda sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9552, Karar No: 2007/9604, Tarih: 10.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9552 E.  ,  2007/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turhal İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6988, Karar No: 2020/4768, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6988 E.  ,  2020/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1,52,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde katılanın müdürlüğünü ve tanık ...ün de okul aile birliği başkan yardımcılığını yaptığı, okula çocuğunu ana sınıfına yazdırmak istediği, kendisinin gümrükte çalıştığını, okula diz üstü bilgisayar, projeksiyon makinası gibi malzemeleri yarı fiyatına alabileceğini söylediği, bunun üzerine katılan okul müdürü ve okul aile birliği başkanı ile birlikte bilgisayar almak üzere iş merkezine geldikleri ve girişte sanığın, katılan ve tanığa “siz burada bekleyin ben içeriye bakayım uygun bilgisayar varsa alırım" dediği ve kendisine katılan tarafından 3000 TL paranın verildiği ve sanığın parayı alarak olay yerinden ayrıldığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın mernis adresinin tespitini yaparak, MERNİS adresi ile bilinen en son adresin aynı olduğunun anlaşılması halinde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince işlem yapılması, mernis adresinin farklı bir adres olduğunun anlaşılması durumunda ise MERNİS adresine aynı Kanun'un 10/1. maddesi gereğince tebligat yapılması gerektiği,

Somut olayda, katılanın uzlaşmak istediğini beyan etmesi karşısında, sanığın bilinen son adresine yapılan tebligatın adresten taşındığından bahisle iade edilmesi üzerine, mernis adresi araştırılıp, 7201 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca işlem yapılmadan, nihayetinde usulüne uygun bir uzlaştırma işlemi gerçekleştirilmeden uzlaşma sağlanamadığı gerekçesiyle düzenlenen rapora istinaden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19207, Karar No: 2014/30466, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/19207 E.  ,  2014/30466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Karayoları ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

...)Keşap Belediye Başkanlığının 03.01.2014 tarihli yazısında, imar planında kısmen park, kısmen yol, kısmen minibüs durağı olarak ayrılan dava konusu 30 ada ... parsel sayılı taşınmazın tahsis amacının 08.....2012 tarih ve ... nolu meclis kararı ile onaylanan revizyon imar planında Su Ürünleri Tesisi olarak değiştirildiği bildirildiğinden, mevcut duruma göre taşınmazın kamu hizmeti amacına tahsis edilip edilmediği hususu ilgili Belediye Başkanlığından araştırıldıktan,

...)Dava konusu taşınmaza Keşap Belediye Başkanlığınca çocuk parkı yapılmak suretiyle hangi tarihte el atıldığının (gün, ay, yıl olarak) davalı idareden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17025, Karar No: 2012/2892, Tarih: 09.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17025 E.  ,  2012/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, dayanak senedin A.. A.. adına düzenlenip imzalandığını, senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, dolayısıyla borçtan da sorumlu tutulamayacağını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece,  borca itirazın İİK.nun 169/a maddesinde yazılı belgelerle ispat edilemediği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 168/4.maddesi gereğince, borçlunun, takip dayanağı kambiyo senedindeki imzanın kendisine  ait olmadığı iddiasında ise, imzaya itirazını ödeme emrinin tebliğinden itibaren beş gün içerisinde açıkça bir dilekçe ile icra mahkemesine bildirmesi zorunludur.

Somut olayda, borçlunun itiraz dilekçesinde açıkça, takip dayanağı senetteki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, borçlunun  imzaya itiraz etmesi nedeniyle, İİK.nun 170.maddesi yollaması ile aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrası gereğince,  dayanak bonodaki keşideci imzasının borçlunun elinden çıkıp çıkmadığının bilirkişi marifetiyle usulüne uygun imza incelemesi yaptırılmak suretiyle tespit edilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5782, Karar No: 2025/1455, Tarih: 05.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2023/5782 E.  ,  2025/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/127 E., 2023/403 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarihli ve 2015/1991 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında rapor değerlendirme komisyonu mütalaası ve ekinde bulunan vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporuna uygun olarak 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı hâlde yalnızca sahte fatura kullanma suçuna ilişkin karar verildiği, sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin herhangi bir hüküm kurulmadığı tespit edilmekle, Mahkemece, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasına ilişkin ayrıca karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, suça konu faturalardan, 2011 takvim yılına ilişkin olanların ayrıca gelir vergisinde, 2012 takvim yılına ilişkin olanların ise en son Aralık dönemi KDV indiriminde kullanılmaları nedeniyle, suç tarihlerinin 16.03.2012 ve 25.01.2013 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının yalnızca 2011 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin olduğu, 2013 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak 2013 takvim yılında işlendiği kabul edilen sahte fatura kullanma fiilinin hükme esas alınması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.