muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1190, Karar No: 2014/3320, Tarih: 02.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1190 E.  ,  2014/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : 1- Katılan mağdure ...'yı tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 82/1-a, 35/2, 62.maddeleri uyarınca neticeten 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan TCK.nun 44'üncü maddesi delaletiyle 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten 10 ay hapis ve 500.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’yı tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüsten ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan Kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza

Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki sanık ...'tan tahsiline karar verilen “172,00.TL.” ve “533,00.TL.” müdafii ücretinden” ibaret yargılama giderlerinin hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/899, Karar No: 2019/6433, Tarih: 10.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/899 E.  ,  2019/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02/06/2015 gün ve 2012/21 - 2015/155 sayılı kararı onayan Daire'nin 13/11/2017 gün ve 2016/4147 - 2017/6075 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili; müvekkili şirketin her türlü inşaat kimyasalları üretiminde piyasada önemli bir yere ve “USTA KULÜBÜ" ve "USTA" ibareli tanınmış markalara sahip olduğunu, 2008 ve 2009'da Kültür ve Turizm Bakanlığına kayıt/tescil ettirilen "Kalekim Ustü Kulubü" adlı eserlerin ve "usta kulübü" ibaresini içeren alan adlarının da sahibi bulunduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali olacak derecede benzer nitelikteki 2010/10160 sayılı “KYK USTA KULÜBÜ" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvurduğunu, başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda edildiğini, itirazın reddine karar verildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin nihai olarak YİDK tarafından kısmen reddedildiğini, oysa dava konusu başvuruda ve müvekkili markalarında asıl ve ayırt edici unsurun "USTA KULÜBÜ" ibaresi olup, bu ibarenin müvekkili tarafından eser ve alan adı olarak ve markasal yoğun kullanımla tanıtıldığını, ayrıca davalının kötüniyetli olduğunu, bu nedenle davaya konu itirazın kısmen reddine dair kararın hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise reddini istemiştir.

Asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili; müvekkili tarafından 2010/10160 "KYK USTA KULÜBÜ" ibareli marka başvurusunda bulunulduğunu, markanın ilanı üzerine davalının Markalar Dairesi Başkanlığına itiraz ettiğini, itirazın reddine karar verildiğini, bu karara karşı itirazın ise YİDK tarafından kısmen kabul edilerek müvekkilinin başvurusundan bazı mal/hizmet sınıflarının çıkarıldığını, oysa "Usta Kulübü" ibaresinin genel kullanıma sahip olduğunu ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığını, müvekkili başvurusu ile davalı markalarının benzemediğini ileri sürerek YİDK'nın davalı itirazının kısmen kabulü ve başvurudan bir kısım mal/hizmetlerin çıkartılmasına ilişkin bölümü yönünden YİDK kararının kısmen iptaline ve bu karara konu olan "KYK Usta Kulübü" markasının sicile tescil talebinin kabulüne, karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı TPMK vekili; YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulü ile YİDK kararının iptaline dair verilen karar, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ve birleşen davada davalı TPMK vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 110,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 778,98 TL para cezasının asıl ve birleşen davaya yönelik olarak karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7888, Karar No: 2017/5763, Tarih: 20.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7888 E.  ,  2017/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Cumhuriyet Savcısının sanığın defter ve belgeleri ibraz etmemek eylemine ilişen temyiz talebi bulunmadığı, temyiz talebinin sadece sahte fatura kullanmak suretiyle Vergi Usul Kanununa muhalefet suçunu kapsaması nedeni ile yalnızca bu suça ilişkin hükümle sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığa atılı sahte fatura kullanma suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve sahte olarak kullanıldığı iddia olunan faturaların dosya içinde bulundurulmadığının anlaşılması karşısında; fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenmesi, düzenlenen en son fatura tarihleri ve her takvim yılı içerisinde düzenlenen sahte fatura sayısı da belirlenip; maddi gerçeğin, zincirleme suç hükümlerinin, ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti, faturaların incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, vergi inceleme ve vergi suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı ve faturaları düzenlediği iddia olunan... hakkında açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a)) Sanığın aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullandığının iddia ve kabul olunmasına karşın sanık hakkındaki cezanın zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a)) Sanığın aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullandığının iddia ve kabul olunmasına karşın sanık hakkındaki cezanın zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Suça konu faturaların KDV beyannamelerinde kullanılmış olmasına göre 21.01.2006 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "2005 yılı " olarak gösterilmesi,

c) Hükmedilen erteli hapis cezası kısa süreli olmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3372, Karar No: 2012/10423, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3372 E.  ,  2012/10423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kullanmış olduğu 1530 numaralı ... aboneliğine ilişkin faturaların Aralık 2006 ile Mart 2009 arasındaki süreçte özel trafodaki akım ölçü değerleri üzerinden hesaplanmayarak davacıdan fazla tahsilat yapıldığını bildirerek fazla ödenmiş olan 58.779,22 TL.nin ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan tahakkuk işlemlerinde usulsüzlük bulunmadığını, davacının yapılan bildirimlere itirazda bulunmadığından fazla ödeme yaptığından bahisle bu ödemenin istirdadını talep hakkının bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı kurumun kendi işleminden kaynaklanan hatasını tüketiciye yüklemesinin hakkaniyete uygun olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/336, Karar No: 2016/2165, Tarih: 26.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/336 E.  ,  2016/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, hırsızlık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü . hakkında, 765 sayılı TCK’nun 450/8, 59, 31, 33; 491/4, 522, 523, 59, 73. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren, 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak, yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlü ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin nitelikli kasten öldürme suçundan bu maddeyle yaptığı uygulama,

B- Hükümlü hakkında bir suçu işleyememekten duyduğu infial ile kasten öldürme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 82/1. maddesinin i bendi yerine j olarak gösterilmesi,

C- Hırsızlık suçu bakımından 765 sayılı TCK hükümlerine göre verilip kesinleşen hükümdeki cezanın lehe olduğu kabul edilmesine rağmen uyarlama talebinin reddi yerine kesinleşen hükmün yeniden ve aynen kurulması,

Usul ve yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan ''TCK'nun 82/1-j'' ibaresinin ''TCK'nun 82/1-i'', 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" ve hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin ise ''Hırsızlık suçu yönünden 765 sayılı TCK ile yapılan uygulama daha lehe olduğundan bu suç yönünden uyarlama isteminin REDDİNE'' şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, ve kısmen re'sen temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18008, Karar No: 2011/14405, Tarih: 01.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/18008 E.  ,  2011/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Yurtdışından yasak bıçak, muşta ve yıldız bıçak getirirken yakalanan sanık hakkında 6136 sayılı Yasa’nın 14/1 ve 4. madde ve fıkraları uyarınca açılan davada suç niteliği ve sayısal vehametin belirlenmesi bakımından sanıktan elde edilen 1991 adet bıçak, muşta, yıldız bıçağın dairemizin yerleşik uygulamalarına göre en az 1001 adedinin sağlam ve yasada tanımlanan nitelikleri haiz olmasının gerekmesine göre sözü edilen sayıdan fazla olmak üzere aletin tanımlanan özelliklerde silah olup olmadığı konusunda bilirkişiden yeniden görüş alınması gerekirken, örnekleme yoluyla her bir alet çeşitinden olmak üzere dört adet silahla ilgili bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a- Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1-d madde, fıkra ve bendinde belirtilen hak yoksun- luğunun da uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 157. maddesiyle 6136 sayılı Yasanın 14. maddesinin son fıkrası yürürlükten kaldırıldığından, suça konu silahlar ve eklerinin 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4750, Karar No: 2019/856, Tarih: 16.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/4750 E.  ,  2019/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 12/09/2013 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 14/05/2018 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4566, Karar No: 2023/4603, Tarih: 13.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4566 E.  ,  2023/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

7035 sayılı Kanunun 21 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 291 inci maddesinin birinci fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun sekizinci maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesine göre 1 hafta olduğu halde, sanığın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin "tefhim tarihinden itibaren bir hafta içinde” başlayacağının belirtilmesi yerine "tefhim tarihinden itibaren 15 gün içinde" başlayacağı ibaresine yer verilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu anlaşılması karşısında; kararı 22.03.2022 havale tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.10.2015 tarihli iddianamesi ile ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.

2-Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar karar verilmiştir.

3-Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Basit yargılama usulü uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4- Bozma üzerine Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5-Sanığın itirazı üzerine Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli kararı ile genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, teslim olmasıyla ilgili bir tebligat yapılmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Manisa Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek tahliye edildikten sonra hakkında uygulanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle, Edirne 1. İnfaz Hakimliği'nin 10.08.2015 tarihli kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, teslim olmasıyla ilgili bir tebligat yapılmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Manisa Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek tahliye edildikten sonra hakkında uygulanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle, Edirne 1. İnfaz Hakimliği'nin 10.08.2015 tarihli kararıyla kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiştir.

2-Edirne 1. İnfaz Hakimliği'nin iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olunması gerektiği ihtaratını içeren 10.08.2015 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, usule uygun şekilde 22.09.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Ancak sanık 2 günlük süre içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmamıştır.

3-Sanık aşamalardaki savunmalarında, teslim olması gerektiğine ilişkin tebligat almadığını ifade etmiştir.

4-Manisa İnfaz Hakimliği'ne ait kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı ve tebliğ mazbatası dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri Hakkında Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı başlıklı 105/A maddesinin sekizinci fıkrasında, "... kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı

verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet başsavcılığına teslim olmayan hükümlüler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292 nci ve 293 üncü maddelerinde yazılı hükümler uygulanır." şeklinde belirtilmiştir. Bu itibarla, Edirne 1. İnfaz Hakimliği'nin iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığı'na teslim olması gerektiği ihtaratını içeren 10.08.2015 tarihli kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı, bu kararın tebliğine ilişkin tebliğ mazbatası ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin suçun sabit olduğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3552, Karar No: 2023/5759, Tarih: 11.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3552 E.  ,  2023/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararlarının iptali/hükümsüzlüğünün tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.10.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Süleyman Sırrı Kuş ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA