muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27215, Karar No: 2014/12053, Tarih: 18.06.2014

2- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat; sanık ...'in “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 2004 yılı Aralık ayı ve 2005 yılı Mayıs ayından itibaren, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4533, Karar No: 2020/2778, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4533 E.  ,  2020/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 23/11/2017 tarih ve 2014/56 E- 2017/518 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/07/2019 tarih ve 2018/1031 E- 2019/550 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli "Global Automotive" markası ile ürettiği ürünleri için kutu tasarımları yaptığını, TPMK nezdinde 01.10.2013 tarihinde, 2013/06692 başvuru numarası ile kesinleşmiş tasarım tescil başvurusu olduğunu, piyasada ürünü kullanan kişiler nezdinde "siyah turuncu kutu" olarak tanındığını ve aranır hale geldiğini, davacı firmaya ait kutu tasarımlarının aynısının ve/veya karıştırılma ihtimali içeren benzerinin davalı şirket tarafından aynı sektörde, otomotiv yedek parça ürünlerini piyasaya sunarken kullanıldığını, bu durumun Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/102 D. İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, iki firmanın da pazara sundukları ürünlerin otomotiv yedek parçası olması nedeniyle hedef kitlesinin aynı olduğunu bildirerek, davalının kullanımının davacı firmanın tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, bu tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesine/durdurulmasına, mevcut kutulara el konulmasına, verilecek mahkeme kararının kamuya duyurulması için ülke çapında bir televizyon, yerel ve ulusal birer gazetede yayımlanmasına karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ürettiği oto yedek parçalarının ambalajında kendi marka ve tasarımını kullandığını, davacı kutu tasarımına tecavüz olmadığını, davacı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik unsurlarına sahip olmadığını, dava konusu kutu tasarımının anonimleşmiş kübik bir kutu olduğunu, her iki şirketin kutu tasarımları ve markalarının karışma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin 21/05/2012 tarihinde 2012/03542 tescil numarası ile "Karaca" olarak ilk logo tasarım başvurusunun 29/03/2013 tarihinde tescil edildiğini, Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/102 D. İş sayılı dosyası ile alınan 31.10.2013 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında; "..aleyhinde tespit istenen şirket tarafından kullanılan kutu tasarımlarının ayırt edici niteliğe sahip olduğu, tespit isteyen davacı taraf Bursa Global firması adına tasarım başvurusu yapılan 2013/06692 sayılı tasarımla (bilgilenmiş kullanıcı nezdinde) aynen, birebir veya benzer şekilde kullanılmadığı"nın açıklandığını, her iki tasarımın da farklı sınıfları kapsadığını, oto yedek parçaları konulabilecek kutuların şekillerinin kübik özellikler göstereceğini, kutunun başka şekilde tasarlanma ihtimali bulunmadığını, 554 sayılı KHK'nın 11. maddesi uyarınca tasarımcıya başka seçenek özgürlüğü sağlamadığını, haksız rekabet koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, seçenek özgürlüğü açısından davacı ve davalı tarafa ait tasarımları kıyaslandığında, tasarımlarda ortak özellik olarak belirtilen kısımların teknik zorunluluktan veya mutat özelliklerden kaynaklanmadığı, farklılığın ise, bilgilenmiş kullanıcı nezdinde tasarıma farklı bir ürün kimliği kazandırmadığı, satışı yapılan yedek parça servisleri ve otomotiv parçalarını satan diğer çeşitli kurum ve kuruluşlardaki konuyla ilgili teknik personelin ürünleri alımı sırasında karışıklığa yol açabileceği ve aynı üretici firmaya ait birbirinin devamı ya da çeşitleri gibi algılanacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının davacı taraf adına 2013/06692 ve 1 sıra numaralı "Kutu" Konulu tasarım tescilinin haklarını ihlal ettiğinin ve tasarım hakkına tecavüz ettiğinin tespitine, tecavüzün önlenmesine, hüküm özetinin masrafı davalıdan alınarak ülke çapında yayın yapan bir gazetede yayınlanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece davanının kabulüne ilişkin verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece davanının kabulüne ilişkin verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12258, Karar No: 2015/39366, Tarih: 09.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12258 E.  ,  2015/39366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın, hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü 26.05.2014 günlü dilekçe ile, Sanık savunmanının ise 21.05.2014 günlü dilekçe ile yasal süre içerisinde temyiz ettikleri, ancak kayden 18 yaşından büyük sanık...'ın cezaevi aracılığıyla göndermiş olduğu 26.02.2015 günlü dilekçesinde özetle " Yargıtay Başsavcılığınca onanması istenilen dosyanın daha fazla mağdur olmamam adına ivedilikle onanmasını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; anılan beyanın temyizden vazgeçme iradesi taşıdığı kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK’nın 266/1.maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle adı geçen sanık hakkındaki dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

TC. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2548, Karar No: 2021/7194, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2548 E.  ,  2021/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, bozma sonrası tespit edilen ve karar kesinleştiğinde hak sahibine ödenmesine karar verilen fark bedelin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Bozma sonrası depo edilen 11682,31-TL'ye 13/01/2018 tarihinden dairemiz karar tarihi olan 20.05.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına, tespit edilen kamulaştırma bedelinin 3'er aylık vadeli hesapta işlemiş nemaları ile birlikte davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine derhal müzekkere yazılmasına, varsa tapu kaydındaki takyidatların (ipotek, rehin, haciz ve v.s.) bedeline yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18406, Karar No: 2017/9616, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18406 E.  ,  2017/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak, sayaç okuma bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ...'ya karşı açılan davada;davanın görev-yargı yolu nedeniyle reddine, davacı tarafından davalı ....'a karşı açılan kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 67.256,74 TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir ;

Davalı vekili dilekçesinde ; haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davalı ... ya karşı açılan davada;davanın görev-yargı yolu nedeniyle reddine,davacı tarafından davalı ....'a karşı açılan kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

./..

-2-

ESAS NO : 2016/18406

KARAR NO : 2017/9616

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı .... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı .... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı .... yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı .... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14361, Karar No: 2015/7241, Tarih: 26.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14361 E.  ,  2015/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/265367

MAHKEMESİ : Adana 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/965 (E) ve 2012/763 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

SUÇ TARİHİ : 21/10/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde .... İlköğretim Okulu'nun giriş kapısının iç kısmında bulunan nöbetçi kulübesinin 50x50 cm ebadında camına taş atarak kırdıkları iddia olunan olayda;

Suça sürüklenen çocuklar aşamalarda vermiş oldukları ifadelerinde şakalaşmak maksadıyla birbirlerine attıkları taşın kazaen cama değdiğini ifade etmişler ise de, soruşturma evresinde görgü tanığı olarak ifadesine başvurulan N.. A..’ün suça sürüklenen çocukların cama taş attıklarını gördüğünü ifade etmiş olması ve dosya kapsamında mevcut bulunan 21.10.2011 tarihli “Yakalama ve Teslim Tutanağı” içeriğinde suça sürüklenen çocukların yakalandıklarında camı kırdıklarını itiraf etiklerinin ifade edilmiş olması karşısında; tutanak altında imzası bulunan kolluk görevlilerinin usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilerek ifadelerine başvurulması, suça sürüklenen çocukların olayın oluş şeklini kendilerine ne şekilde anlattıklarının sorulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1943, Karar No: 2017/8453, Tarih: 19.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1943 E.  ,  2017/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 62/1.maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının aynı Kanun'un 50 ve 52. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den 3000 TL ve 80 TL adli para cezası yerine, hesap hatası sonucu '' 6000 TL ve 80 TL adli para cezası'' ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 165/1, 62/1 maddesi gereğince tayin olunan 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının, aynı Kanun’un 52.maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL’den paraya çevrilmesi sonucunda 3000 TL ve 80 TL adli para cezasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/877, Karar No: 2013/24761, Tarih: 06.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/877 E.  ,  2013/24761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... için; CMK'nın 223/2-c maddesi

gereğince beraat,

2-Katılan-sanık ... için; TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın beraatine katılan-sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan-sanık ... ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yurt dışında ikamet eden (beraat eden) sanık ...'ın eşi olup olayda yaralanan katılan ...'ın, eşiyle birlikte yurt dışında Fransa'da ikamet ettiği, 24/6/2010 tarihinde Türkiye'ye izne geldiği esnada mahkemece ifadesinin alınabilmesi için belirttiği ve beyanının alındığı Türkiye'deki ... ilindeki geçici adresine yapılan ve yurtdışında ikamet etmesi nedeniyle 9/8/2011 tarihinde bila tebliğ iade olunup aynı adrese yeniden Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 25/8/2011 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçerli bir tebligat niteliğinde olmayıp, yokluğunda verilen gerekçeli kararın, hükmü kanuni süresi içinde temyiz hakkını ve başvuru mercilerini de içerir ihtar ile birlikte katılan ...'ın Fransa'daki adresine Tebligat Kanununda öngörülen usule uygun şekilde tebliği sağlanarak, buna ilişkin tebliğ belgesi ve verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek ve bu takdirde ek tebliğname de düzenlenmek suretiyle iadesinin temini için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.