muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15357, Karar No: 2013/15206, Tarih: 07.11.2013

Destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinde ölenin davranışının müterafik kusur teşkil edip etmeyeceği, destekten yoksun kalanlara desteğin kusurunun yansıyıp yansımayacağı hususunda Yargıtay uygulamasına gelince;

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, desteğin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerektiği görüşünü sürdürmektedir (4 HD 2010/110825 E 2012/665 K sayı 23.1.2012 günlü karar).

Yargıtay 11.Hukuk Dairesi 2007 yılına kadar bir kısım kararlarında ölüm ile sonuçlanan trafik kazalarında destekten yoksun kalma tazminatı nedeni ile ZMSS'e başvurulması halinde tazminat miktarı tesbit edilirken zarar görenin müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerektiği içtihat edilmişken bu tarihten sonraki bir kısım kararlarda davacıların 3.kişi olmaları nedeniyle miras hukukundan bağımsız olan destekten yoksun kalma tazminatı istemlerinde desteğin kusurunun tazminattan indirim neden olmaması ilkesi benimsenmiş, daha sonra 2008 ve 2009 yılında verilen kararlarda yine destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesinin uygulanması gereğine değinilmiş, Dairenin bu yöndeki uygulaması iş bölümü nedeni ile bu nitelikteki davalarda görevinin sona erdiği 2009 yılına kadar devam etmiştir.

Yargıtay 17.Hukuk Dairesi de ZMSS.nin taraf olduğu destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda iş bölümü nedeniyle görevlendirildiği 2008 yılından itibaren Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas 411 Karar sayı ve 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararlarlarına kadar destekten yoksun kalma tazminatlarında mülga BK 44/1 maddesi hükümlerini uygulayarak Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin bu yöndeki son uygulamasını sürdürmüş, daha sonra HGK kararları doğrultusunda desteğin kusurunun tazminattan indirim nedeni olamayacağı yönünde kararlar vermiş olup Dairece halen uygulama bu yönde devam ettirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararlarında ve daha sonraki bir kısım kararlarında trafik kazasında tam veya kısmı kusurlu sürücünün desteğinden yoksun kalanların ZMSS.den müterafik kusur indirimi yapılmaksızın destekten yoksun kalma tazminatı isteyebilecekleri yönündedir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın işleteni ve aynı zamanda sürücüsünün araçla geçirdiği ve 8/8 oranında kusurlu bulunduğu trafik kazası sonucu vefatı üzerine desteğinden yoksun kaldıklarını iddia eden davacılar tarafından davalı ZMSS aleyhine destekten yoksun kalma tazminatı davası açılmış,

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Davalı davanın reddi savunmuş,

Yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş,

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Tehlike sorumluluğunda tazminatın tayini kusur sorumluluğundaki kuralllara bağlı bulunduğundan TBK 52/1 maddesinde öngörülen desteğin müterafik kusuru tazminatın tayininde dikkate alınmalıdır.

Destekten yoksun kalma tazminatının miras hukukundan ayrı, bağımsız bir hak olması, desteğin müterafik kusurunun ileri sürülmesine engel değildir. Desteğin kendisinin talep etmesi halinde nasıl müterafik kusur tazminattan indirimi gerektiriyorsa, yansıma yoluyla zarara uğrayan davacılar yönünden de aynı şekilde desteğin kusurunun kendilerine yansıması, bu nedenle sigorta şirketine karşı ileri sürülen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasını gerektirir.

Sigorta ettiren ve sürücünün kusuru nedeniyle işleten ve sürücüsü olduğu araçta vefat eden desteğin TBK 52/1 maddesi gereğince yansıyan kusur nedeniyle işletenin desteğinden yoksun kalan davacılar 2918 sayılı yasanın 91/ilk maddesi gereğince işletenin hukuki sorumluluğlunu üstlenen davalı ZMSS'den tazminat talep edemeyeceklerdir.

Aksi düşüncenin kabulü hukuk düzeni içinde kendi ölümünden sorumlu olmayan desteğin, destek olduğu kişilere karşı sorumluluğunun devam ettirilmesi anlamına gelmektedirki bu durumda destek görenlerin ölenin mirasçılarına karşı bu talep hakını yöneltmelerine imkan vermek gibi kabul edilemez bir durum ortaya çıkmaktadır. (Prof Dr Saibe Oktay Özdemir- Hukuki Müteala)

Diğer taraftan amacı, kaynakları ve giderleri 5684 sayılı Sigortacılık Kanununda belirlenen, bu yasa kapsamında faaliyet gösteren bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı ... şirketini Sosyal Güvenlik Kurumu gibi görmek, kamu kurumu niteliği tanımak da sigorta hukuku ilkelerine aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler, bilimsel görüşler ve yargı kararları karşısında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2011/401, Karar No: 2011/3428, Tarih: 24.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/401 E.  ,  2011/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ    : BEYOĞLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ    : 21/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 311 ada 3 parsel sayılı taşınmazın iflas idaresince ihaleye fesat karıştırılmak suretiyle davalıya satışının yapıldığını, satış kararının alınması ve ihalenin hazırlanması aşamasında davalı ile işbirliği yapan iflas idaresi görevlilerinin yolsuz işlemler ve belgelerde tahrifatlar yaptıklarını, satış bedelinin düşük olduğunu ileri sürüp, yolsuz tescil nedeniyle tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı iflas idaresince yapılan ihale sonucu satın aldığını, iddiaların doğru olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın aktif husumetten reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “davayı açan yönetim kurulunun usulüne uygun biçimde oluşturulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan husus gözetilmek suretiyle karar verilmesi kural olarak doğrudur.  Ancak, yargılama devam ederken açılan ve hükümden sonra sonuçlanan 2005/1050 esas sayılı davada verilen genel kurul toplanmasına izin kararının kesinleştiği ve bu karara dayanılarak oluşturulan yönetim kurulunun temyiz aşamasında eldeki davaya icazet verdiği görülmektedir. Hal böyle olunca; yukarıda değinilen olgular ve usul ekonomisi de dikkate alındığında işin esasının incelenip bir karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.12.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden S.Nakliyat San.A.Ş. vekili Av.M.U.Av.M.A., Av.G.K.ile  temyiz edilen T.ur.Gıd.Sağ.San.Org.A.Ş. vekili Avukat N.U.geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edilenler vekili avukatlar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, dairenin işin esası yönünden bir hüküm kurulması gereğine değinen bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, dairenin işin esası yönünden bir hüküm kurulması gereğine değinen bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; özellikle noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden, davacı şirketin İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 31.12.1982 tarih, 1982/1317 esas, 1982/1131 karar sayılı ilamı ile iflasına ve iflasın aynı gün açılmasına karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeden 08.04.1983’te kesinleştiği, İstanbul 1. İflas Dairesinin 1983/2 sayılı satış dosya ile, davacı şirketin mallarının belirlenmesi ve alacaklıların kaydının yapıldığı, çekişme konusu 311 ada 3 parsel sayılı taşınmazın alacaklı İş Bankasınca satışının talep edilmesi üzerine kıymet takdirleri yapılıp verilen satış kararları üzerine yapılan ilk iki satış işlemlerinin İstanbul 3. ve 10. İcra Tetkik mercilerince ‘ihaleye fesat karıştırıldığı’, ‘ihalenin usulüne uygun yapılmadığı’ nedenleriyle iptaline karar verildiği, son olarak verilen satış kararı üzerine taşınmazın İstanbul 1. İflas dairesince ilk satış günü olan 17.07.2001 tarihinde davalı Tifaş Turizm Sağlık, Gıda,Müzik, Sanat Org.ve Tic. A.Ş.’ye satışının yapıldığı, açılan bir çok ihalenin feshine dair davaların reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı şirket, anılan satışın iflas idaresince ihaleye hile ile fesat karıştırılıp, taşınmazın imar durumu açıklığa kavuşturulmadığını ve esaslı niteliklerinin doğru gösterilmediğini, satış kararının sıra cetvelinin tanzimi beklenmeden alınıp iflas idaresi, ihale alıcısı ve iflas dairesi müdürünce iflas zabıt defteri ilgililerden saklanıp ilk ve ikinci ihale gününün zabıt defterinde tahrifat suretiyle değiştirildiğini, iflas zabıt defteri üzerinden ihaleyi takip edenlerin saf dışı bırakıldığını, ihalenin öne alınıp aceleyle tek katılımcı olan davalı şirkete satışının sağlandığını, ihale günü iyi giyimli kişilerin tehlikeli bina broşürü dağıttıklarını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Gerçekten de, davacı iddialarının sabit olması durumunda, dava konusu taşınmazın satışının yolsuz olacağı, sıra cetvelinde mükerrer yazımın ihaleye katılımı azaltacağı, rekabetin sağlanamayacağı, yine hileli davranışlarla ihaleye fesat karıştırılması halinin belinlenmesi durumunda ihaleye konu satışın iptalinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Gerçekten de, davacı iddialarının sabit olması durumunda, dava konusu taşınmazın satışının yolsuz olacağı, sıra cetvelinde mükerrer yazımın ihaleye katılımı azaltacağı, rekabetin sağlanamayacağı, yine hileli davranışlarla ihaleye fesat karıştırılması halinin belinlenmesi durumunda ihaleye konu satışın iptalinin gerekeceği kuşkusuzdur.

Hemen belirtmek gerekir ki; İİK.' nun 18. inci maddesi uyarınca icra yargılaması basit yargılama usulüne tabidir. Aynı yasanın 134. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "ihalenin feshini, BK.' nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere,….. yalnız tetkik merciinden şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde istenebilir. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzluklara en geç ihale günü ıttıla peyda ettiği kabul edilir" hükmü öngörülmüştür. Görüldüğü üzere, bu hükümler icra hukuku ile sınırlı ve basit yargılamayı ve ihalenin hazırlanış ve ifası ile sonuçlandırılması sırasında vuku bulan icra tetkik merciinden şikayet yoluyla istenebilen fesihleri tanımlamaktadır. Bu çerçevede kalan bir soruşturma ve değerlendirmenin mülkiyet hakkının illetini teşkil eden nedenin varlığına ya da yokluğuna delalet edemeyeceği kabul edilmelidir. Türk hukuk sisteminde, tapu kayıtlarının oluşumunda illilik prensibi esastır. İ.feshi isteklerinin reddedilmiş olması keyfiyeti temelde yolsuz tescil nedenini ortadan kaldırmaz.

Eldeki davada, yukarıda açıklanan iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibariyle davanın, çekişme konusu taşınmaz kaydının davalı taraf adına oluşumunun illetten yoksun olduğu, bu nedenle yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu iddiasına dayalı olduğu, bu tür davaların, mülkiyet hakkına dayalı olarak her zaman açılabileceği de açıktır.

Öte yandan, dosya kapsamında dinlenen davacı tanıklarının, dava konusu taşınmazın satışını iflas dairesinin zabıt defterinden takip ettiklerini, ihale gününün zabıt defterinde değiştirilmiş olması nedeniyle ihaleye katılamadıklarını belirttikleri görülmektedir.

O halde, yolsuz tescil iddiasına dayalı olarak tarafların iddiaları ve savunmaları doğrultusunda tüm delillerin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, satış dosyasının incelenmesi ile davacı iddialarında yer alan, iflas zabıt defterinde yapılan tahrifatın hileli davranış olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği üzerinde durulması, sıra cetveline itiraz davası devam ederken satış kararı alınmasının ihaleye katılımı azaltacağı, rekabetin sağlanmasının engelleneceği hususları göz önünde tutularak, tanık beyanlarının ve diğer iddiaların da irdelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının,  temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekilleri için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 24.3.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20634, Karar No: 2015/17437, Tarih: 05.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20634 E.  ,  2015/17437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2012/547-2014/362

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün , süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içeribindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Bakırköy 3 İcra Müdürlüğünün 2009/8187 E sayılı, Bakırköy 6 İcra Müdürlüğünün 2009/669 E. sayılı dosyası ile, Bakırköy 10.İcra Müdürlüğünün 2009/889 ve 25909 E. sayılı dosyaları ile hakkında icra takipleri yapıldığını, 30/06/2011 tarihinde yürürlüğe giren af yasasından yararlanarak, borcunu taksitlendirdiğini, sayacını halen mühürlü olarak kullandığını, borcunu taksitlendirmekle beraber, davalı idareye, icra takipleri ile talep edilen tutarda borçlu olmaması nedeni ile, iş bu davayı açmak zorunda kaldığını beyanla, davalıya talep edilen tutarda borçlu olmadığının ve elektrik kullanım miktarının tespitine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tacir olduğunu, TTK'nın 19/2.maddesi uyarınca; taraflardan biri için ticari iş mahiyetinde olan bir faaliyetin, diğeri için de ticari iş sayılacağını, bu nedenle davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini belirterek, görev itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak da; davacının adresinde; kuruma kaydı olmayan alt kapağı mühürsüz ve sözleşmesiz sayaçtan elektrik kullandığını, bu nedenle davacı hakkında kaçak elektrik işlemi yapıldığını, davacının borcunu ödememesi üzerine, dava dilekçesinde belirtilen icra takiplerinin yapıldığını, davacı borçlu hakkında ayrıca Bakırköy 7.İcra Müdürlüğünün 2011/4498 E. sayılı, İstanbul 8.İcra Müdürlüğünün 2012/13329 E. sayılı , İstanbul 25.İcra Müdürlüğünün 2006/5613 E. sayılı ve İstanbul 28.İcra Müdürlüğünün 2006/5876 E. sayılı dosyaları ile de icra takipleri yapıldığını, davacının kötü niyetli olarak bu davayı açtığını bildirerek, davanın reddi ile, müvekkili lehine davacının % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın KISMEN KABULÜ ile; davacının; Bakırköy 3.İcra Müdürlüğünün 2009/8187 E.sayılı dosyası ile ilgili menfi tespit talebinin reddine; davacının; Bakırköy 6.İcra Müdürlüğünün 2009/669 E. sayılı dosyasında; asıl alacak olarak davalıya 419,61 TL BORÇLU OLMADIĞININ TESPİTİNE; Davacının, Bakırköy 10.İcra Müdürlüğünün 2009/889 E.sayılı dosyasında; asıl alacak olarak davalıya 2.389,85 TL BORÇLU OLMADIĞININ TESPİTİNE;

Mahkemece; davanın KISMEN KABULÜ ile; davacının; Bakırköy 3.İcra Müdürlüğünün 2009/8187 E.sayılı dosyası ile ilgili menfi tespit talebinin reddine; davacının; Bakırköy 6.İcra Müdürlüğünün 2009/669 E. sayılı dosyasında; asıl alacak olarak davalıya 419,61 TL BORÇLU OLMADIĞININ TESPİTİNE; Davacının, Bakırköy 10.İcra Müdürlüğünün 2009/889 E.sayılı dosyasında; asıl alacak olarak davalıya 2.389,85 TL BORÇLU OLMADIĞININ TESPİTİNE;

Davacının, Bakırköy 10 İcra.Müdürlüğünün 2009/25909 E.sayılı dosyasında davalıya 260,94 TL BORÇLU OLMADIĞININ TESPİTİNE;( Dava konusu icra takipleri ile davacıdan gecikme faizi ve KDV ile birlikte toplam 14.464,84 TL alacak talep edilmiş olup, davacı; toplam alacak talebine göre 6.701,95 TL borçlu değildir.).Davacının, Bakırköy 3.İcra Müdürlüğünün 2009/8187 E. sayılı dosyası ile yapılan takip dışındaki dava konusu icra takipleri yönünden fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiş; sözkonusu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

6100 sayılı HMK’nun 281.maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Somut olayda; mahkemece, bilgisine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen 21/11/2013 tarihli bilirkişi raporunda: davacının söz konusu icra takipleri nedeni ile, asıl alacak, gecikme faizi ve KDV dahil olmak üzere toplam 3.245,12 TL borçlu olduğu hesaplanmıştır. Bu raporun yeterli görülmemesi üzerine alınan 11/05/2014 tarihli bilirkişi raporunda: Davacının; dava konusu icra takipleri nedeni ile davalı şirkete asıl alacak olarak toplam 7.568,18 TL borçlu olduğu hesaplanmış ve bu ikinci rapor mahkemece hükme esas alınmıştır. 21.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ile hükme esas alınan 11.05.2014 günlü bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için üç kişiden oluşan heyetten yeni bir rapor alınması gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki; mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve raporlara ilişkin itirazlar karşılanmadan hüküm verilmiştir.

O halde, mahkemece; dosyanın aralarında elektrik mühendisi ve mali müşavirin de bulunduğu bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kuruluna verilmesi, sonradan alınan ve farklı sonuçlar içeren ikinci raporla ilk rapor arasındaki çelişkinin, tahakkuk döneminde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre hesaplanarak giderilmesi, davalının bilirkişi raporlarına karşı itirazlarını da karşılanması konusunda rapor alınıp, hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15108, Karar No: 2012/17460, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15108 E.  ,  2012/17460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı Asil ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 110 dekar alanda ekili bezelyeyi davalıya satmak üzere anlaştıkları halde, 15 dekarın teslim alındığı ve bedelinin ödendiğini ancak 95 dekar alandaki bezelyenin teslim alınmayarak zarara uğradığını bildirerek 38.000 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 25.080 TL nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 110 dekar alanda bezelye ekip, yetişen mahsulü davalıya satmak üzere yazılı olarak anlaştıkları halde,15 dekarın teslim alındığı ve bedelinin ödendiğini ancak 95 dekar alandaki bezelyenin teslim alınmadığını, başkasına satması halinde tazminat ödemek zorunda olduğu için zarara uğradığını bildirerek zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacı ile aralarında yazılı ya da sözlü üretim sözleşmesi bulunmadığını, 15 dekarlık alanın

2-Davacı, 110 dekar alanda bezelye ekip, yetişen mahsulü davalıya satmak üzere yazılı olarak anlaştıkları halde,15 dekarın teslim alındığı ve bedelinin ödendiğini ancak 95 dekar alandaki bezelyenin teslim alınmadığını, başkasına satması halinde tazminat ödemek zorunda olduğu için zarara uğradığını bildirerek zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacı ile aralarında yazılı ya da sözlü üretim sözleşmesi bulunmadığını, 15 dekarlık alanın

satın alınıp bedelinin ödendiğini ancak kalan kısım için bir taahhütlerinin bulunmadığını,önceden anlaşma olsaydı avans ve tohum tesliminin olması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Davacı, davalı ile aralarında yapılmış yazılı bir üretim sözleşmesi ibraz edememiş, delil olarak 28.5.2007 tarihli ilçe tarım müdürlüğünce tutulmuş arazi gözlemine ilişkin tutanak ile tanık deliline dayanılmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporu ve tanık beyanları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, davalı firma ile aralarında yazılı bir sözleşme olduğunu ileri sürmüş ancak sözleşme suretini sunamamıştır. Davacı, davalı firmadan üretim sözleşmesi uyarınca tohum ve avans aldığını da iddia etmemiştir. Davalı ile üretim sözleşmesi uyarınca 95 dekar alanın daha teslim alınması gerektiği hususunu tanık delili ile ispatlamaya çalışmıştır. Nevarki dava konusu olayda ,üretim sözleşmesi yapılması hususunda,yörede yerleşik bir teamülün varlığı ispat edilemediğine göre,alacağın miktarı itibarı ile sözleşmenin varlığı hususunu tanık delili ile ispatlama imkanı yoktur. Bu durumda sözleşme ilişkisinin ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davacı, dava dilekçesinde “ vs delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA ,900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 327,50 TL. temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 5.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.