muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2893, Karar No: 2017/6311, Tarih: 31.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/2893 E.  ,  2017/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin fazla cezaya ve meşru müdafaaya yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısı'nın suç vasfına yönelik ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Katılan ...'da meydana gelen yaralanmanın niteliğinin kesin olarak belirlenmesi için, rapor, film ve grafiler ile tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, yetersiz tek hekim raporlarına dayanılarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

2- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kavga esasında katılanı yaralağı,sonrasında her iki ayağına ateş etmek şeklindeki eyleminde suç kastının yoğunluğu gözetilerek TCK.nun 3. ve 61. maddeleri uyarınca temel cezanın belirlenmesinde üst sınıra yakın ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Katılanla sanık arasında çıkan tartışmada tahrikin boyutuna göre; 1/4 ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca sanık hakkında alt sınırdan indirim yapılması yerine alt sınırdan uzaklaşılarak eksik ceza tayini,

4- Sanık hakkında TCK.nun 29, 62 maddeleri uygulanarak cezadan indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 2 yıl 6 ay yerine, 1 yıl 18 ay olarak eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/570, Karar No: 2019/9602, Tarih: 06.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/570 E.  ,  2019/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : a) Sanığın basit yaralamaya teşebbüs, yaralama ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetine dair; Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/02/2018 gün ve 2013/163 Esas, 2018/192 Karar sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/10/2018 gün ve 2018/2228 Esas, 2018/2087 Karar sayılı kararı

c) Temyiz isteminin reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/11/2018 günlü ek kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.11.2018 günlü, 2018/2228 Esas ve 2018/2087 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05.11.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3612, Karar No: 2007/4031, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3612 E.  ,  2007/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Tarafların imzalarının bulunduğu 20.03.2004 tarihli sipariş belgesinde; davalı tarafından yapımı yüklenilen 14 adet (A.08) model meşe kaplama kapı, kasa ve pervazlarının yapım bedelinin (3.070.000.000) TL. olduğu yazılı olduğu gibi; belge arkasındaki imzalı yazıdan da bu miktardaki iş bedelinin davacı tarafından davalıya ödenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Az yukarıda belirtilen belgede “kollar ve kilit” bedeli (440.000.000) TL. olarak gösterilmişse de; bunların bedellerinin iş sahibi davacı tarafından ayrıca ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu malzemelerin bedelinin ödenmediği, 20.03.2004 günlü belgenin arka sayfasına yazılmış olduğu halde, davacı tarafından davalıya ödendiği de yasal delillerle kanıtlanmamıştır.

Sözleşme konusu kapı ve aksamlarının kabul edilemeyecek derecede ayıplı olduğunun bilirkişi incelemesi sonucu saptanmış bulunmasına ve Borçlar Kanunu’nun 360. maddesi gereğince davacının sözleşme konusu imalâtı reddedebilme hakkının olduğu ve dolayısıyla sözleşmeden dönebileceğinin mahkemece kabul edilmiş olmasına göre, davacı yanca ödenmiş olduğu kanıtlanan (3.070,00)YTL iş bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken (3.634,40) YTL.nın tahsiline karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte belirtilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeple temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15756, Karar No: 2020/11396, Tarih: 07.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/15756 E.  ,  2020/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, eşyaların hak sahibine iadesine, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mersin Gümrük Müdürlüğünce ihracatçı ... Plastik Teks. İnş. Day. Tük. Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti. firması adına tanzim edilen 11330100TR031225 no'lu transit özet beyanına bağlı bulunan 12/05/2011 tarih ve 11330100EX042457 no'lu ihracat beyannamesi kapsamındaki "272 kap muhtelif tekstil eşyasının" En-Ka Uluslararası Nak. Pet. Ltd. Şti. firması adına taşımacılık yapan .../ ... plaka sayılı tır ile Irak ülkesine götürülmek üzere yurt dışına çıkışı için Habur Gümrük sahasına getirildiği, muayene memurlarınca faturalar ve evraklar üzerinde yapılan kontrolde ihraç edilmek istenen eşyaların bir kısmının ... Mağazaları Hipermarket, Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye ait 2010/D1-07061 no'lu dahilde işleme izni belgesi kapsamında teşvik ve sübvansiyonlardan faydalanılarak yurda getirilen kumaş cinsi eşyaların yurt içinde işlenerek mamül haline getirilip ihracatının gerçekleştirilmesi taahhüt edilen eşyalar olduğunun görülmesi üzerine 11330100EX042457 no'lu ihracat beyannamesinin Güvas sisteminden sorgulandığı, sistem üzerinde araçta 21 kalem dahilde işleme rejimi ve 20 kalem kat'i ihracat rejimi çerçevesinde 41 kalem eşya olduğunun görüldüğü, araca Mersin Gümrük Müdürlüğü'nce tatbik edilen gümrük mührünün sağlam olduğu görüldükten sonra mührün açıldığı, araç içerisinde bulunan eşyaların ilk fiziki muayenesinde bazı pantolon ve gömlek cinsi eşyalar üzerinde "Bangladeş'te üretilmiştir" ibaresi görülmesi üzerine araçta bulunan bütün malların detaylı tespitinin yapıldığı, yapılan inceleme sonucunda araçta bulunan 272 kap eşyadan 175 kap eşyanın büyük çoğunluğunun defolu, yırtık, yanık, ekonomik değeri olmayan ve ticarete konu olamayacak eşyalar olduğunun, 37 kap eşyanın pamuklu kumaştan pantolon, gömlek, takım elbise ve ceket cinsi eşyalar olduğunun ancak eşyaların dahilde işleme izni belgesindeki kumaş oranlarıyla uyumlu olmadığının, dahilde işleme rejimi kapsamında beyan edilen 21 kalem eşyanın araçta bulunmadığının, araçta bulunan eşyaların hiçbirinin 2010/D7061 no'lu dahilde işleme izni belgesindeki kumaş oranlarıyla uyumlu olmadığının, kat'i ihracat rejimi çerçevesinde beyan edilen 1 kalem(2 kap) çanta cinsi eşyanın ise Çin malı olduğunun tespit edildiği iddiasıyla sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası

açılmış olup,

açılmış olup,

Dosya kapsamından; sanık ...'ın ihracatçı ... Plastik Teks. İnş. Day. Tük. Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü, Uyap sisteminden temin edilen nüfus kayıt tablolarına göre sanık ...'in amcasının oğlu olan sanık ...'ın ... Mağazaları Hipermarket, Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin ortağı ve müdürü olduğu, sanık ...'in.../ ... plaka sayılı tır şoförü, sanık ...'ün ise 12/05/2011 tarih ve 11330100EX042457 no'lu ihracat beyannamesini tanzim eden gümrük müşaviri olduğu,

Dava konusu eşyaya ait bilirkişi ... tarafından dosyaya eklendiği anlaşılan 1 adet fotoğraf CD'si içerisindeki fotoğrafların incelenmesinde; Gümrük İdaresince yapılan eşyanın bir kısmının defolu, yırtık, yanık, ekonomik değeri olmayan ve ticarete konu olamayacak eşyalar olduğu yönündeki tespitin yerinde olduğu, sanık ... tarafından 21/06/2012 tarihli yazılı beyan dilekçesi ve ekinde sunulan evraklara göre 04/01/2011 tarih ve 10330100IM046026-11330100IM000316 no'lu beyannameler ile DİİB kapsamında ithal edilen kumaşların tamamen iade edildikleri anlaşılmakta ise'de iadenin suç tarihinden çok sonra 27/06/2011 tarihinde gerçekleştirildiği, sanık ...'in sanık ...'yi suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan DİİB'i ... firmasının haberi olmadan kullandığı yönündeki savunmasına olayda elde edilmesi muhtemel haksız menfaatin sanık ...'ye ait olacak olması nedeniyle itibar etmenin mümkün olmadığı, sanıkların dahilde işleme rejimi çerçevesinde getirtilen eşyayı fiziken yerlerine ekseriyetinin ekonomik değeri olmayan bir kısmı da eksik olan ürünleri koymak suretiyle sahte belge ile yurt dışına çıkarmış gibi işlem yaptıkları, 5607 sayılı Yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 3. maddesinin (18) fıkrasına göre: "Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiiller, teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, tamamlanmış suç gibi cezalandırılır." hükmü de gözetildiğinde atılı suçun oluştuğu, dosya kapsamına göre kat'i ihracat rejimi çerçevesinde beyan edilen 1 kalem çanta cinsi eşyanın Çin menşeili olmasının ihracatçı firmaya muhtemel bir haksız menfaat sağlamayacağı, eylemin buna göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Yasanın 3/14. maddesi kapsamında değil de 3/4. maddesi kapsamında bulunduğu gözetilerek sanıkların olaydaki fonksiyonlarına göre durumlarının değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suçta ele geçen eşya hakkında 02/12/2011 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin tasfiye edilmemiş ise bizatihi kendisinin iadesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3338, Karar No: 2024/3253, Tarih: 06.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3338 E.  ,  2024/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.06.2023

SAYISI : 2023/588 E., 2023/891 K.

DAVA TARİHİ : 15.03.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 27.12.2017

SAYISI : 2016/457 E., 2016/541 K.

Taraflar arasındaki terekenin tasfiyesinin durdurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, verilen ek kararla İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.06.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı mirasçılar vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 19.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanunu'nun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde "Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar." hükmü yer almaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Konya Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Konya Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11651, Karar No: 2010/10124, Tarih: 12.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/11651 E.  ,  2010/10124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.07.2008 tarih ve 2007/230-2008/276 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ticari olmayan bir ilişki nedeni ile 125.000 YTL borçlu bulunan davalının bu borcuna karşılık 15.05.2006 tanzim tarihli Şekerbank Ankara G.O.P. Şubesi'ne ait bir çeki imzalayıp verdiğini, 10 günlük yasal süre içerisinde çekin bankaya tahsile konulmadığını, Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2006/11051 esas sayılı takip dosyası ile icra takibi başlatıldığını davalının bu takibe itirazının Ankara 1. İcra Hukuk Hakimliğince 2006/968 Esas, 2007/108 Karar sayılı dosyası ile yerinde görülerek takibin iptaline karar verildiğini, borçlunun borcun niteliğine ve çek üzerindeki imzaya bir itirazının bulunmadığını sadece çekin adi senede dönüştüğünün ve kambiyo hukukuna göre icra takibinin mümkün olmadığı yolunda itiraz edildiğini ileri sürerek, imzalı senede dayalı 125.000 YTL'lik alacağın 10.11.2006 takip tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafla aralarında ne ticari ne de şahsi bir ilişki bulunduğunu, çekin davacı eline nasıl geçtiğini bilemediğini, kendisinin inşaat işleri ile uğraştığını, 3 adet hamile yazılı çek tanzim ettiğini, 3 adet çeklerden dava konusu edilenin anlaşma yapmak üzere olduğu bir hususta gecikme yaşanması nedeni ile kullanamadığını, çekleri iptal etmeden kayıp ettiğini bu hususun çek koçanını aldığı banka şubesine yazılı olarak bildirip çekleri ödemeden men edildiğini, bu konuda Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/608 esas sayılı dosyası ile çeklerin iptali için dava açtığı, çekten cayma hakkı bulunduğundan davanın reddine karar verildiğini, senedin rızası hilafına elinden çıktığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği borç alacak ilişkinin asla oluşmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, çek yasal sürede ibraz edilmediğinden yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmiş, bu nedenle davalı tarafın göstermiş olduğu tanıklar dinlenmiş olup, davacı vekilinin 26.06.2008 tarihli oturumda başka bir delili olmadığını belirttiği,alacağa konu çekin süresinde bankaya ibraz edilmediğinden tek başına alacağın delili olmadığı, çekin yazılı delil başlangıcı olduğu, davacının bu çekten dolayı alacağının olduğunu ispat edemediği, davalının çeki rızası hilafına elinden çıktığı yolunda bankaya müracaatının olduğu ve ödeme yasağı koydurduğu, tanıkları ile de bu hususu doğruladığı, alacağın varlığının anlaşılamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün açıklanan değişik gerekçeler ile ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/846, Karar No: 2020/3892, Tarih: 09.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/846 E.  ,  2020/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, sair tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25/02/2019 tarihli görevsizlik kararı ile dosya Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ...., .... ve ....’a yönelik silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından; sanık ... hakkında katılanlar Buket Kılınç ve Mehmet Ali Kaplan’a yönelik sair tehdit ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından, kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

16.04.2012 tarihli iddianame anlatımı ile oluş ve dosya kapsamına göre; müşteki ...’ün aşamalardaki ifadelerinde özetle, “..ortak olarak işlettiği .... Bar’a gelen sanıklar .... ve ....’in, ....’e olan 10.000 TL bedelli senedi ödemelerini isteyerek huzursuzluk çıkarıp ileri geri konuştuklarını, çıkan tartışma üzerine ortağı ....’ın beraat eden sanık ....’ı ayağından yaraladığını, olaydan bir gün sonra sanıkların mekanı kurşunladığını ve korkutmak suretiyle mekanı almak istediklerini” beyan ettiği; katılanlar .... ve ....’ın ise aşamalardaki ifadelerinde özetle; “..galericilik yaptıklarını, sattığı aracın parasını ödememesi nedeniyle ihtilaflı oldukları .... adına hareket ettiğini söyleyen sanık ... ile beraat eden sanık ....’ın iş yerine gelerek, “ ....’in tüm senetlerini vereceksin, borcunu sileceksin, biz Susurluk/Manyas mafyasıyız, seni burada barındırmayız, dükkanını başına yıkarız diyerek tehdit ettiler..” şeklinde beyanda bulunduklarının, ayrıca, bu olayların akabinde de katılan ....’in işlettiği .... Bar ile katılanlar .... ve ....’a ait oto galerisinin ve galerinin önündeki araçların sanıklar .... ve .... tarafından kurşunladığının ileri sürülmesi karşısında, sanıkların katılanlara yönelik bağlantılı eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son (5271 sayılı CMK 307) maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17226, Karar No: 2014/19688, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/17226 E.  ,  2014/19688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle başka mahkemelerce verilen red kararlarının onanmasına karşı Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ise de, bireysel başvuru sonucu verilen kararın sadece başvuru sahibi hakkında hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına, bu başvuru sonuçlarının beklenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.