muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5871, Karar No: 2009/2322, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5871 E.  ,  2009/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu, davalı şirkete kasko sigortalı aracın uğradığı hasar bedelinin usulüne uygun müracaata rağmen davalı şirketçe ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 8.000.-YTL'nin, kaza tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza sırasında araç sürücüsünün epilepsi hastalığının nüksettiğini ve kazanın bu nedenle meydana geldiğini, sürücünün ehliyeti olsa da bu ehliyetin 2918 sayılı KTK'nun 41. ve 45. maddesindeki şartlara uygun olmadan alındığını, ehliyet alması yasal olarak mümkün bulunmayan bir sürücünün meydana getirdiği hasar bedelinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını, talebin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu aracı kullanan dava dışı sürücünün epilepsi hastalığının etkisindeyken kazanın meydana geldiği, 2918 sayılı KTK'nun ve yönetmeliğinin ilgili maddeleri uyarınca epilepsi hastalarına sürücü belgesi verilemeyeceğinden, meydana gelen hasarın teminat dışında kaldığı benimsenerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2004/8323-2005/4809 sayılı ilamıyla poliçe dava dışı Türk Ticaret Bankası'nın dain-i mürtehin hakkı sahibi olduğunun anlaşılması nedeniyle, bankadan davaya

muvafakat ve icazet alınması için davacıya süre verilmesi gerekliliği nedeniyle bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak bu usuli eksiklik giderildikten sonra yine davanın reddine karar verilmiştir. Bu kararın da davacı vekilince temyizi üzerine, hüküm, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2006/10412-2007/13406 sayılı ilamı ile sürücünün olaydan önce gerekli sağlık muayenelerinden geçerek yasal yollarla sürücü belgesi aldığı, davalının aksi yöndeki iddialarının soyut gerekçelere dayandığı, kaldı ki davacının üniverside yapılan tedavi ve müşahadelerinde epilepsi hastası olduğuna ilişkin bir bulguya da rastlanmadığı belirtirek, yeniden bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulü ile 5.192.91.-YTL tazminatın, 19.6.2001 dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulü ile 5.192.91.-YTL tazminatın, 19.6.2001 dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Kasko Sigortası Genel Şartları'nın 6.3.1.maddesinde, sigortacının hasar miktarına ilişkin belgelerin kendisine verilmesinden itibaren en geç 15 gün içinde gerekli incelemeleri tamamlayıp hasar ve tazminat miktarını tespit edip sigortalıya bildirmek zorunda olduğu belirtilmiştir. Bu durumda davalı ... şirketinin en erken expertiz raporunun düzenlendiği tarihte temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Davacının davadan önce ve noter aracılığıyla çekilen 11.5.2001 tarihli ihtarnameden önce davalı sigortaya başvuruda bulunduğuna ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmamakla birlikte, davalı tarafından araç üzerinde 16.3.2001 tarihinde expertiz incelemesi yaptırıldığı ve davalının bu tarihten itibaren temerrüde düştüğü anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı ... aleyhine 16.3.2001 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil bozma

../...

nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendindeki "dava tarihi olan 19.6.2001" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "16.3.2001 temerrüt" ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 210.36.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29795, Karar No: 2015/29388, Tarih: 25.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/29795 E.  ,  2015/29388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2015

NUMARASI : 2013/183-2015/53

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6572 sayılı Kanun'un 27.maddesi ile eklenen Geçici 14.maddesi gereğince 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararla Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

11/04/2015 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

İnceleme konusu karar, kooperatif aidat ve diğer alacakların tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6644 sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14204, Karar No: 2020/3121, Tarih: 08.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/14204 E.  ,  2020/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, ...Mahallesi ... Caddesi ... Sokak No:10 Daire:1 sayılı taşınmazın babaları Abdullah'tan miras kaldığını, babalarının 03.01.2012 tarihinde vefat ettiğini, davalı kardeşleri ...'ın babalarının vefatından sonra miras kalan daireyi tek başına kullanmaya başladığını, 5 aydan bu yana davacılara kira ödemeksizin tek başına kullanmasından dolayı davacıların her biri için aylık 62,50 TL kira bedeli üzerinden 5 aylık toplam 3.000,00 TL ödenmesini ve davalının tahliyesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazın tapusunun bulunmadığını ve zilyetlik hükümlerine tabi olduğunu, babalarından kalan 10/1 nolu taşınmazı fiili taksim gereğince malik sıfatıyla kullandığını, kaldı ki dava konusu taşınmazın babasıyla birlikte kullanımlarında olduğunu ve davacılardan ...’ın da aynı hakka sahip olup 2 nolu dairede ikamet ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar tarafından dava öncesinde davalı ...'a ecrimisil talebi yönünden herhangi bir ihtarname gönderilmediği anlaşıldığından ecrimisil talebinin reddine; taşınmaz üzerinde fiilen mirasçıların tümü arasında somut, ispatlanan herhangi bir paylaşım bulunmadığı gerekçesiyle de meni müdahale talebiyle açılan davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

1.Davacıların ecrimisile yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacıların müdahalenin önlenmesine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu edilen 2070 parselin malik hanesinin boş olduğu Kadastro Mahkemesinde davalı olduğu, davacı tarafın babalarının zilyetliğinde bulunduğu iddiasıyla eldeki davayı açtığı ve dava konusu yerin tarafların ortak murisinden kaldığının esasen Mahkemenin de kabulünde olduğu anlaşılmıştır. O halde; davacıların miras payına vaki müdahalenin önlenmesine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile müdahalenin önlenmesi talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların ecrimisile yönelik temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine; müdahalenin önlenmesi talebine yönelik temyiz itirazları ise (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine; 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4860, Karar No: 2021/3698, Tarih: 08.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/4860 E.  ,  2021/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi yerine karar başlığında hatalı olarak yakalama tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık

müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4187, Karar No: 2014/9185, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4187 E.  ,  2014/9185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Van İş Mahkemesi

Tarihi : 17.09.2013

No : 2012/212-2013/364

Dava, davacının Kurumun yaşlılık aylığının iptaline yönelik işleminin iptali ile 01.04.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve ödenmeyen yaşlılık aylıklarının faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, kısa kararda “Davanın KABULÜNE” karar verildiği halde, gerekçeli kararda, “Davanın KABULÜNE, … Davacıya 13.05.2008 tarihinden itibaren yaşlılık sigortasına bağlı tüm hakların verilmesine ve tanınmasına, …” şeklinde hüküm kurularak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulduğu görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4369, Karar No: 2013/5638, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4369 E.  ,  2013/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; fuhuşa yardım etme suçundan mahkûmiyetine dair...Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2008 gün ve 2005/697 Esas, 2008/433 Karar sayılı hükmün sanık müdafiin temyizi üzerine, Dairemizin 20.02.2013 gün ve 2011/7962 Esas, 2013/1589 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2013 gün ve 5-2008/270544 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle sanık ... hakkında fuhuşa yardım etme suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 20.02.2013 gün ve 2011/7962 Esas, 2013/1589 Karar sayılı ilamında yer alan sanık ... hakkında fuhuşa yardım etme suçundan kurulan hükme ilişkin onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 10.09.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

DAİREMİZCE VERİLEN 20.02.2013 gün ve 2011/7962 Esas, 2013/1589 Karar SAYILI İLAMDAKİ DİĞER SANIKLAR ... VE ... HAKKINDAKİ ONAMA HÜKÜMLERİNİN AYNEN MUHAFAZASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3583, Karar No: 2014/9187, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3583 E.  ,  2014/9187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Van İş Mahkemesi

Tarihi :17.09.2013

No :2012/217-2013/367

Dava, davacının Kurumun yaşlılık aylığının iptaline yönelik işleminin iptali ile 01.09.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve ödenmeyen yaşlılık aylıklarının faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, kısa kararda “davanın kabulüne” karar verildiği halde, gerekçeli kararda, “davanın kabulüne, … davacıya 23.06.2008 tarihinden itibaren yaşlılık sigortasına bağlı tüm hakların verilmesine ve tanınmasına, …” şeklinde hüküm kurularak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulduğu görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7445, Karar No: 2021/4631, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7445 E.  ,  2021/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :İZMİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık hakkında, suça konu 28/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 10/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve yükümlülüklerinin ihlali nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 10/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2-14/10/2015 tarihli mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

3-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,