muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1639, Karar No: 2024/4733, Tarih: 05.06.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın somut olayın özelliklerine uygun olarak belirlendiği, taraflarca gösterilen hükme etki edecek delillerin usulüne uygun olarak toplandığı, toplanan delillere göre davalı şirketten olan alacağını davacıya temlik ettiği, 14.12.2015 tarihinde davalı şirket hakkında Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/827 E. sırasında iflas erteleme davasının mevcut olduğu, bu dava kapsamında verilen tedbir kararı nedeniyle davalı şirket tarafından yapılan temlikin geçersiz olduğu, alacağın temliki hususunda kayyıma verilmiş bir yetki bulunmadığından kayyım onayının alacağın temliki işlemini geçerli hale getirmeyeceği, buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı, davacı tarafça ileri sürülen istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli bir temlik sözleşmesi yapılıp yapılmadığı hususunda toplanmaktadır.

Dava, temliknameye dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17242, Karar No: 2018/1647, Tarih: 29.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17242 E.  ,  2018/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının, davacı kurumun Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğünü, tedavi giderlerini ödeyeceğine dair senet imzaladığını ancak tedavi giderlerini ödemediğinden, davalı aleyhine başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın kaldırılmasını ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın zamanaşımına uğramış bonoya dayalı olarak başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olduğu, davanın T.T.K.'nun 4. maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olduğu, davanın 6102 Sayılı T.T.K.'nun yürürlüğe girdiği tarihten sonra açıldığı, görev hususunun kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her safhasında mahkemece resen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine, dosyanın görevli ... Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu senedin kambiyo senedi vasfında bulunduğu, bu nedenle T.T.K.’nun 4. maddesi uyarınca görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, davaya konu senedin incelenmesinde (bono kelimesi, keşide tarihi gibi unsurların bulunmadığı) bono vasfının bulunmadığı, bu nedenle T.T.K.’nun 4. maddesinde sayılı ticari davalardan olmadığından, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken dosya içeriğindeki delillere uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16039, Karar No: 2014/18194, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16039 E.  ,  2014/18194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16295, Karar No: 2018/2071, Tarih: 20.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2015/16295 E.  ,  2018/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Elektrik Dağıtım A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı aleyhine 24/07/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/03/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Hazine Müsteşarlığı vekili Avukat Dilara Güven ile karşı taraftan davacı vekili Avukat Ayça Dönmez geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davacının, temyiz itirazları yönünden;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yönünden ise kısmen kabulüne; karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, turizm teşvik belgesi sahibi olan dava dışı şirkete, davalılardan Hazine Müsteşarlığının yazısı üzerine indirimli tarife yerine normal tarife uygulanması nedeniyle dava dışı şirketin açtığı dava sonunda, normal tarife ile indirimli tarife arasındaki farkı ödemek zorunda kaldığını, bu suretle zarara uğradığını belirterek, dava dışı şirkete ödediği tutarın ödemeye neden olan davalılardan rücu yolu ile tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının ödemek zorunda kaldığı tutarı davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'ndan talep edebileceği, davalı ...'nın rücu alacağından sorumlu tutulamayacağı ve husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı Hazine Müsteşarlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının ödemek zorunda kaldığı tutarı davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'ndan talep edebileceği, davalı ...'nın rücu alacağından sorumlu tutulamayacağı ve husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı Hazine Müsteşarlığı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Konu ile ilgili yasal mevzuat incelendiğinde; 23/05/2002 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 19/01/2002 tarihinden itibaren geçerli olacağı kararlaştırılan 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında “2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunun 16. maddesine göre turizm belgeli yatırım ve işletmelere en düşük tarife üzerinden elektrik enerjisi verileceği, gelir kaybı tutarının, ilgili abone grubu aylık ortalama satış fiyatı ile uygulanan satış fiyatı arasındaki fark kadar belirleneceği ve gelir kaybının tutarı ile buna

ilişkin KDV miktarının ilgisine göre Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ve Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş.'ye ait olduğu yılın veya izleyen yılın genel bütçesine konulacak ödenekten Hazinece karşılanacağı” ve yine 06/10/2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2006/19021 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın Turizm yatırımları başlıklı 10. maddesinde: “Turizm Yatırım veya Turizm İşletme belgeli turizm yatırımları veya işletmelerinin 2004 yılı Nisan ayından sonraki elektrik enerjisi giderlerinin, şantiye dönemi de dahil olmak üzere o bölgedeki mesken ve sanayi abonelerine uygulanan tarifelerden en düşüğü ile kendi abone grubuna uygulanan tarife arasındaki farkın Hazinece karşılanacağı” düzenlenmiş iken; daha sonra, 29/06/2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2010/478 sayılı Turizm Belgeli Yatırım ve İşletmelere Elektrik Enerjisi Desteği Hakkındaki Bakanlar Kurulu Kararı'nın 3. maddesinde “Elektrik enerjisi desteği ödemelerinin, ... bütçesine konulacak ödenekten karşılanacağı”, 7. maddesinde de “12/04/2002 tarihli ve 2002/4100 sayılı Kararnamenin eki kararın 2 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin yürürlükten kaldırıldığı” düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra, anılan 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın “Yürürlük” başlıklı 8. maddesinde ise; “Bu karar 16/07/2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girer.” hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, rücuya esas olan Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/578 esas ve 2010/352 karar sayılı dosyası ile, davacı ... Turizm Ticaret Sanayi Anonim Şirketi tarafından davalı ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi aleyhine şirkete ait hotel işletmesinin turizm işletme belgesi bulunduğundan 10/12/2007 -02/11/2009 dönemi elektrik tüketimlerinden 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ve 2002/4100 sayılı kararnameye aykırı olarak sanayi tarifesi yerine ticarethane tarifesinden tahakkuku ve tahsil edildiği iddiasıyla fazladan tahsil edilen 54.798,63TL'nin istirdadına ilişkin dava açıldığı, 21/07/2010 tarihinde verilen karar ile 22.185,15TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2010/11014 esas sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Yine, Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/35207 esas sayılı takip dosyası ile alacaklı Yiğitalp Turizm Ticaret Sanayi Anonim Şirketi tarafından borçlu... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi aleyhine Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/578 esas ve 2010/352 karar sayılı ilamına dayanarak 22.185,15TL alacağın tahsili amacıyla ilamlı icra takibi başlatıldığı, borçlu .... tarafından ferileriyle birlikte toplam 59.498,46 TL'nin 16/08/2011 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacı ...'ın ödemek zorunda kaldığı elektrik enerjisi desteğinin (normal tarife ile indirimli tarife arasındaki farkın), 10/12/2007 -02/11/2009 tarihleri arasındaki faturalara ilişkin olduğu, yapılan ödemenin ... için gelir kaybı olduğu, yasal düzenlemeler ile bu gelir kaybının idareye rücu şeklinde geri ödenebileceği anlaşıldığına göre; mahkemece, yukarıda belirtilen 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı gereğince 16/07/2009 tarihinden itibaren normal tarife ile düşük tarife arasındaki farkların ... bütçesine konacak ödenekten ödenmesinin öngörüldüğü, bu nedenle 16/07/2009 tarihinden sonraki faturalar için Kültür ve Turizm Bakanlığının sorumlu olması gerektiği gözetilerek ve bilirkişiden bu döneme ilişkin hesaplamayı içerir rapor alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'nın temyizi yönünden;

08/06/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 637 Sayılı ...'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 2. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte Dış

2- Davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'nın temyizi yönünden;

08/06/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 637 Sayılı ...'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 2. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte Dış

Ticaret Müsteşarlığı merkez, taşra ve yurtdışı teşkilatlan ile Hazine Müsteşarlığından Bakanlığa devredilen Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü ile Teşvik ve Uygulama Genel Müdürlüğüne ait her türlü taşınır, taşıt, araç, gereç ve malzeme, her türlü borç ve alacaklar, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar ile kadro ve pozisyonlarda bulunan personel hiçbir işleme gerek kalmaksızın Ekonomi Bakanlığına devredilmiş sayılır. Mülkiyeti Hazineye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, Dış Ticaret Müsteşarlığına tahsis edilmiş taşınmazlar hiçbir işleme gerek kalmaksızın tahsis amacında kullanılmak üzere Ekonomi Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır.” hükmü ve yine bu Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 2. maddesinin 6. fıkrasında ise “Mevzuatta Dış Ticaret Müsteşarlığına, İhracatı Geliştirme Etüd Merkezine ve Hazine Müsteşarlığının bu Kanun Hükmünde Kararname ile Ekonomi Bakanlığına devredilen birimlerinin görevleri nedeniyle Hazine Müsteşarlığına yapılmış olan atıflar Ekonomi Bakanlığına yapılmış sayılır.” hükmü yer almaktadır.

Eldeki davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan bu hüküm gereğince, Hazine Müsteşarlığı'nın her türlü borç ve alacakları hiçbir işleme gerek kalmaksızın ...'na devredilmiş olduğuna göre, Hazine Müsteşarlığı tarafından ödenmesi gereken elektrik enerjisi desteğinin 16/07/2009 tarihinden önceki faturalar için olan kısmından Ekonomi Bakanlığının sorumlu olduğu gözetilerek, davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın pasif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve davacı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığına ve davalı Hazine Müsteşarlığı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16806, Karar No: 2019/1973, Tarih: 25.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16806 E.  ,  2019/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; Davalı ... şirketi nezdinde sigortalı olan ve sürücüsünün kim olduğu belirlenemeyen aracın 11.10.2014 tarihinde tek taraflı ve tam kusurlu şekilde yapmış olduğu trafik kazası neticesinde müvekkilinin oğlu olan murisi ...’ın vefat ettiğini, müvekkillinin oğullarının desteğinden yoksun kalması nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; ...’ın sürücü olmadığının tespit edilmesi halinde zararı arttırıcı davranışları nedeniyle hesaplanacak tazminattan indirim yapılması gerektiğini, belirterek başvurunun reddine karar verilmesini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu’nun 14/04/2016 tarih, 2015/20763 Esas -2016/10857 Karar sayılı Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı ile başvurunun kısmen kabulü ile %20 müterafik kusur indirimi yapılarak hesaplanan 43.924,58 TL destekten yoksun kalma tazminatının 13.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ....’den alınarak başvuru sahiplerine ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından yapılan itirazın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetin 11/07/2016 tarih ve İHK.2016/İ-1646 sayılı kararı ile itirazın reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Sigorta Tahkim Komisyonunca, hükme esas alınan hesap raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresi hem TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre hem de Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931) Tablosuna göre seçenekli olarak tespiti suretiyle hesaplanmış, mahkemece hükme TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesap esas alınmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, raporun Population Masculine Et–Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlendiği kısmının hükme esas alınmaması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12141, Karar No: 2016/13339, Tarih: 27.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/12141 E.  ,  2016/13339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı hakkında düzenlenen, davaya konu 1999/9556 ve 1999/12481 takip sayılı ödeme emirlerinin ön ve arka yüzlerini gösterir aslı veya aslı gibi okunaklı suretleri ve ödeme emrinin davacıya tebliğ edildiğini gösteren tebliğ belgesinin ilgili Kurum'dan getirtildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.10.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24850, Karar No: 2017/20626, Tarih: 02.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/24850 E.  ,  2017/20626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-Milli Eğitim Müdürlüğü Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ve davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Karar, davacı ve davalılardan... Büyükşehir Belediyesi vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulduğu belirtilmişse de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın özel amaçlı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Dava tarihi 2011 yılı olduğuna göre değerlendirmenin bu tarihe göre yapılması emsal taşınmazın satış tarihinin de 2011 yılından önceki satış olması gerekirken 2012 satışı emsal alınıp değerlendirme 2014 yılına göre değerlendirme yapıldığından bilirkişi raporunun hükme esas alınması mümkün değildir.