muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17374, Karar No: 2016/14236, Tarih: 08.12.2016

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3628, Karar No: 2021/341, Tarih: 25.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3628 E.  ,  2021/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Borçka Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.04.2019 tarih ve 2016/82 E. - 2019/451 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı banka tarafından aleyhine başlatılan icra takibinin dayanağı olan tarımsal krediler ikraz sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitini ve manevi zararı olan 5.000.-TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesi'nde davacıya atfen atılan imzanın davacı eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olduğu, davacının imzasını taşıyan ve mukayeseye esas alınan belgeler arasında sözleşmenin imzalandığı tarihten önceki tarihli bir belgenin bulunmadığı, mukayeseye esas alınan belgeler arasında sözleşmenin imzalandığı tarihten önceki tarihli bir belgenin olmamasının esasa etkili olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekil tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesini 2015/4440 esas ve 2015/13390 karar sayılı ve 22.10.2015 tarihli kararı ile; "Davacı, Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesi'nde kefil sıfatıyla atılan imzanın kendisine ait olmadığını belirterek menfi tespit isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesi'nin tanzim tarihinden önceki tarihlere ait olacak şekilde davacının resmi kurumlar nezdinde atılmış imza asılları getirtilip, huzurda imza örnekleri de alındıktan sonra inceleme yapılması gerekirken, önceki döneme ait imza örnekleri getirtilmeden inceleme yaptırılması doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ilgili resmi kurumlardan uygulamaya elverişli imzalarının getirtildiği, 27.08.2018 tarihli Adli Tıp raporunda ve 19.02.2019 tarihli heyet raporunda incelemeye konu belge üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olmadığının belirtildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının icra dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ilgili resmi kurumlardan uygulamaya elverişli imzalarının getirtildiği, 27.08.2018 tarihli Adli Tıp raporunda ve 19.02.2019 tarihli heyet raporunda incelemeye konu belge üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olmadığının belirtildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının icra dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bozma ilamından sonra alınan 27.08.2018 tarihli Adli Tıp Raporunda, yeni gönderilen mukayese belgelerle yeniden yapılan değerlendirmede 29.09.2014 tarihli önceki rapora eklenecek bir husus bulunmadığı bildirilmiştir. Raporda atıf yapılan 29.09.2014 tarihli Adli Tıp Raporunda ise imzanın davacının eli ürünü olduğunu gösterir yeterlikte ve nitelikte bulgu saptanamadığı belirtilmiştir. Mahkemece bir başka bikirkişi heyetinden alınan 19.02.2019 tarihli raporda belge üzerindeki imzaların kuvvetle muhtemel davacı elinin ürünü olmadığı belirtilmiştir. Her iki raporda davaya konu sözleşmedeki imzanın davacıya ait olup olmadığını tespitte kesin kanaat belirtir nitelikte değildir. Buna göre mahkemece yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3359, Karar No: 2015/5337, Tarih: 02.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3359 E.  ,  2015/5337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı işyerinin üst katında davalıya ait inşaat halinde bırakılan ve gerekli önlemler alınmayan inşaatın havalandırma boşluğu bölümünden eriyen kar ve yağmur sularının sızarak sigortalı işyerine hasar verdiğini, sigortalıya hasar bedelinin ödendiğini, davalının hem haksız fiil hem de bina sahibinin sorumluluğu kapsamında sorumlu olduğunu açıklayıp 6.376,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin sadece müvekkiline ait olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 6.376,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 326,64 TL kalan

onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5464, Karar No: 2012/9652, Tarih: 19.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5464 E.  ,  2012/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğiyle açılmış, çekişmeli taşınmazın dava dışı 3. kişi devredildiği anlaşılınca istek tazminata dönüştürülmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki; 1948 tarih 10/2 sayılı İ.B.K. uyarınca tapu iptali ve tescil davasının ıslah suretiyle  tazminata dönüştürülmesinde bir usulsüzlük yoktur.

Diğer  taraftan; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ne varki, mahkemece davanın muris muvazaası olarak değerlendirilemeyeceği belirtilerek "taraf muvazaası" ve "gabin" hukuksal nedenleril yönünden değerlendirme yaplmış ve davanın reddine karar  verilmiştir.

Ne varki, mahkemece davanın muris muvazaası olarak değerlendirilemeyeceği belirtilerek "taraf muvazaası" ve "gabin" hukuksal nedenleril yönünden değerlendirme yaplmış ve davanın reddine karar  verilmiştir.

Hal böyle olunca, davada muris muvazaası hukuksal nedenine dayanıldığı gözetilmek suretiyle, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılması ve toplanan deliller aynı çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre bir karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı gerekçelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacıların, temyiz  itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  19.09.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3877, Karar No: 2015/14040, Tarih: 17.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3877 E.  ,  2015/14040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2012

NUMARASI : 2012/13-2012/156

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2056, Karar No: 2020/4649, Tarih: 12.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2056 E.  ,  2020/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Üniversitenin Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği bölümü öğrencisi olduğunu, 2008-2009 yılında öğretime başlayıp, 2012-2013 eğitim-öğretim yılında mezun olduğunu, eğitimi sırasında üniversite tarafından belirlenen yıllık eğitim-öğretim ücretini ödemesinin yanı sıra daha önce alıp başarısız olduğu dersler için, daha önceden ödemiş olduğu ders ücretlerine ek olarak ücret tahsil edildiğini davalının ek ücret olarak alınan para nedeniyle davalı yanın sebepsiz zenginleştiğini, kendisinden toplamda 9.845,00 TL fazla ücret alındığını belirterek haksız tahsil edilen 9.845,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek değişken ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9.845,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı öğrencinin davalı Üniversitede öğrenim gördüğü 2008-2013 yılları arasında başarısız olduğu derslerin 2008-2009, 2009-2010 ve 2010-2011 yaz döneminde açılan eğitim programlarında tekrar alması nedeniyle yaz okulu ücreti adı altında davalı tarafından tahsil edilen bedelin haklı olup olmadığına ilişkindir. Yüksek Öğretim Kurulu Başkanlığı’nın 19.06.2012 tarihli kararı ile yıllık ve yarıyıllık sınav takvimi uygulayan tüm yüksek öğretim kurumlarında 2011-2012 akademik yılından itibaren geçerli olmak üzere tüm öğrencilere bütünleme sınav hakkı tanınmasına karar verilmiştir.

Davacının davaya konu ettiği dönemle ilgili davalı tarafından başarısız olunan derslere ilişkin bütünleme sınavı hakkı tanınacağına ilişkin yasal bir zorunluluk yoktur. Davacının başarısız olduğu ve bu dersleri ilgili döneme karşılık gelen bir sonraki akademik dönemde dönem ücreti dışında başka ücret ödemeden alma imkanı varken kendi isteği ile isteğe bağlı ve ücretli olarak açılan yaz okulunda almayı tercih etmesi nedeniyle ödediği bedelin iadesini isteyemez. Davalı tarafından alınan ücret usulüne uygundur. O halde mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15373, Karar No: 2022/3432, Tarih: 17.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/15373 E.  ,  2022/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler :1) Mahkûmiyet: Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2020 tarih, 2019/543 esas ve 2020/22 sayılı kararı

2) Eleştiri yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/06/2020 tarih, 2020/1065 esas ve 2020/513 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

15/04/2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf taleplerinin eleştiri yapılarak esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20957, Karar No: 2014/11036, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20957 E.  ,  2014/11036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebliğnamede belirtilen ve Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 26/10/2010 tarih, 2009/29580 E ve 2010/17168 K sayılı ilamı ile bir kısmının düzeltilerek onanmasına, bir kısmının ise bozulmasına karar verilen Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/08/2009 tarih ve 2009/240 E ve 2009/234 K sayılı ilamının temyiz incelemesine konu olmaması karşısında, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, 09/04/2006 tarihinde geceleyin 21:00 sıralarında Halitpaşa İlköğretim Okulu'nun bahçeye bakan kısmında bulunan zemin kattaki sınıfın korkuluklarından ikinci katta bulunan sınıfın bozuk olan penceresine tırmanmak suretiyle okulun içine girdiği, 3. katta bulunan müdür odasının ahsap kapısını tekmeleyerek kapının kilit menteşesini kırdığı, odadaki çalışma dolabının kapağını açıp ortalığı karıştırdığı, daha sonra zemin katta bulunan kantinin camını kırarak, öğrencilere servis yapılan ara tahta bölümün kilit bağlantısını koparıp buradan kantinin içine giridiği ve içerisini dağıttığı, çeşitli markalarda 1-2 kilo ağırlığında bisküvi ve çikolata çaldığı şeklindeki somut olayda;

A-Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 07/11/2007 tarihi ile ikinci suçun işlendiği tarih

A-Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 07/11/2007 tarihi ile ikinci suçun işlendiği tarih

olan 18/04/2009 tarihine kadar duran 1 yıl 5 ay 11 günlük zamanaşımı süresi de dikkate alınarak, 09/04/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar suça sürüklenen çocuğa yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e-2, 67 maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

2-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı kamu malına zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağının değerlendirilmesi açısından; suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.