muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16518, Karar No: 2013/8933, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16518 E.  ,  2013/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Davacı, sahibi olduğu binanın çatısına baz istasyonu tesis edilmesi konusunda davalı ile anlaştıklarını, ancak bu kapsamda hazırlanan sözleşmenin davalı tarafından imzalanmadığını ve hukuken yürürlüğe girmediğini, davalının baz istasyonu kurulmasına ilişkin faaliyetlerini yarıda bırakarak ayrıldığını, yapılan çalışmalar nedeniyle çatının zarar gördüğünü, yağmur sularının içeri sızdığını zararı olduğunu iddia etmiştir. Davada her hangi bir kira sözleşmesine dayanılmadığı gibi kira ilişkisinin varlığı da kabul edilmemiştir. Olayın açıklanan bu niteliğine göre uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmamakta olup hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na ait olduğundan ilgisi nedeniyle dosyanın anılan Daire Başkanlığı’na gönderilmesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19166, Karar No: 2015/22341, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/19166 E.  ,  2015/22341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Van 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.12.2013

No : 2013/152-2013/592

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 03.10.2009 günü gerçekleşen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve sigortalı için karşılanan sağlık hizmeti giderleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işverenden rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanakları 5510 sayılı Kanunun 21/1. ve 76/son maddeleri olup 21/1. maddede, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksitle elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar, sürekli iş göremezlik gelirinin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının yargılama aşamasında saptanan %75 kusur oranına göre sorumluluk tutarı ortaya konulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu gerçek zarar hesaplanmaksızın ilk peşin sermaye değerine göre karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, resen yapılan temyiz denetimi üzerine, hükmedilen rücu alacağı üzerinden %068,31 yerine %054 oranına göre karar ve ilam harcı belirlenmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalıya geri verilmesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12464, Karar No: 2016/10791, Tarih: 15.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12464 E.  ,  2016/10791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a gereğince danışmanlık tedbiri uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde, Sülüklü Mimar Sinan İlköğretim Okulu lojmanına girerek içerideki eşyaları dağıttığı ve yangın çıkartmak suretiyle kamu malına zarar verdiği, ancak 12-15 yaş grubu aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan “hafif derecede mental reterdasyon, işlediği mala zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmediği” yönündeki rapora istinaden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK' nın 31/2 maddesi kapsamında kaldığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ve Çocuk Koruma Kanunu kapsamında danışmanlık tedbiri uygulanmasına dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1730, Karar No: 2019/3584, Tarih: 08.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1730 E.  ,  2019/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30/05/2017 tarih ve 2015/1253-2017/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Miranda Çevre ve Suar. Tek. En. ve Tab. Kaymüh. Müş. İn. İm. ve Tic. A.Ş.’nin davacı şirket nezdinde “nakliyat emtia abonman sigorta sözleşmesi” ile sigortalı olduğunu, sigortalıya ait atıksu arıtma modülü emtiasının ... ve ...plakalı araçlar ile davalı sorumluluğunda taşındığını, taşıyıcı tarafından gerçekleştirilen aktarma işlemleri sırasında emtianın maruz kaldığı darbeler neticesi hasarlandığını, hasarın boşaltma başlamadan önce fotoğraflandığını, hasar nedeniyle dava dışı sigortalıya 5.677,00 TL ödendiğini, davalıya rücu ihtarnamesi gönderildiğini ancak sonuç alınamadığından icra takibi başlatıldığını, davalının yapmış olduğu itiraz nedeniyle takibin durdurulmasına karar verildiğini ileri sürerek takibe vaki itirazların iptaline, takibin devamına, davalının % 20’ den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, firmasının taşıma işinde sadece aracı firma olduğunu, sevk irsaliyesine göre ödeme yapıldığını, hasarın aracı firmadan kaynaklanması halinde ödemenin de yapılmaması gerektiğini, dava dışı sigortalı tarafından sadece Ankara-İstanbul arası için sevk irsaliyesi düzenlendiğini, aynı sevk irsaliyesinin İstanbul-Ankara yolu için de kullanıldığını, bu durumun ilgili şirketin taşıma işinde bizzat kusurlu olduğunu gösterdiğini, sevk irsaliyesinde hasara ilişkin bir kaydın bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşınan emtianın taşıyana tam ve sağlam olarak teslim edildiği, yüklemenin...plakalı kamyona yapılmasına karşın boşaltmanın başka bir kamyondan yapılmasının taşıma sırasında araç değiştirildiğini gösterdiği, zararın aktarma sırasında meydana geldiği, ekspertiz raporu ile tespit edilen zarar miktarının kadri marufunda olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, takibe yönelik itirazın iptaline, takibin 5.677,00 TL asıl alacak ve 71,78 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, asıl alacağa takip talebindeki kayıtla faiz işletilmesine, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşıma sırasında davalı tarafça araç değiştirilmesi nedeniyle emtianın yeniden boşaltılıp yüklendiğinin ve hasarın taşıma sırasında vuku bulduğunun anlaşılmasına, davalının bilirkişi incelemesinde tespit edilen hasar miktarı ve hasarı belirleme yöntemine ilişkin açık bir temyiz sebebi bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 294,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17517, Karar No: 2015/18006, Tarih: 09.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/17517 E.  ,  2015/18006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro tespiti sırasında yol ve yol boşluğu olarak tespit harici bırakılan taşınmazın davacı adına tapuya tescili isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 09.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4507, Karar No: 2013/10077, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4507 E.  ,  2013/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.12.2010 tarih ve 2005/939-2010/712 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili, davalı ... Uzan vekili ve davacı ...nin kanuni halefi sıfatıyla ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'nun 01.07.2002 tarih ve 441 nolu kararı ile hisseleri tamamen fona intikal eden ve Bayındırbank A.Ş. ile devir yolu ile birleşen İktisat Bankası T.A.Ş’nin eski hakim ortaklarından ve yöneticilerinden olan Fon alacaklarının tahsili ile fonun İktisat Bankası A.Ş’den olan alacaklarının tahsili bakımından 4389 sayılı Yasa’nın 15/A maddesine

göre Doğuş Çelik Cıvata A.Ş’nin temettü hariç, ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin devralındığını, bilahare 5020 sayılı Kanunla değişik 4389 Bankalar Kanunu’nun 15/7-b maddesinin uygulanması suretiyle fon alacağına mahsuben ...’nin 01.06.2004 tarih ve 268 sayılı kararı ile şirket hisselerinin tamamının fona devredildiğini, Doğuş Çelik Cıvata A.Ş’nin 01.07.2005 tarihinde yapılan 2001, 2002 ve 2003 yılları olağan genel kurul toplantısında şirketin zararına neden olan yönetim kurulu üyeleri ve denetim kurulu üyeleri hakkında kişisel sorumluluk davaları açılmasına karar verildiğini, müvekkillerinin Doğuş Çelik Cıvata A.Ş’nin kayıtları, bilanço ve gelir tabloları üzerinde yaptıkları incelemede gerek yönetim denetim kurulu üyesi olarak gerekse üst yönetim kademesinde görev almış kişilerin şirketin 370.000 YTL zarara uğramasına neden olduklarının tespit edildiğini, TTK'nun 309, 336, 337. vd. ilgili maddeleri gereğince tahsili gerektiğini ileri sürerek, toplam 370.000 TL zararın davalılardan sorumlulukları oranında müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zararın ispatlanamadığı, TTK’nun 336. maddesi gereğince zararın varlığının ispatının davacının yükümlülüğünde olduğu, zararın varlığının belirlenmesi halinde kusursuzluğun ispatının yönetim kurulu üyelerinde bulunduğu, davacı tarafından zararın inandırıcı bir şekilde ispatlanamaması nedeniyle davalıların sorumluluğunun söz konusu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ...nin kanuni halefi sıfatıyla ... vekili, davalı ... vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı ...nin kanuni halefi sıfatıyla ... vekili, davalı ... vekili ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, 5411 sayılı Kanun'un 133/son maddesi kapsamında açılan veya açılacak davalar ile kanuni halef sıfatıyla takip edilen davalarda, lehine hükmedilen tarafa vekalet ücreti maktu olarak belirleneceği hükmünü haiz olup, mahkemece, davalılar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmiş bulunmasına göre davalılar ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ... tarafından el konulan Doğuş Çelik Cıvata A.Ş'nin önceki yönetim ve denetim kurulu üyeleri aleyhine açılan sorumluluk davasıdır.

Davacı denetçiler açmış olduğu davayla, davalı yöneticilerin 03.11.1998 tarihli kararla Trade Deposit Bank’tan kredi kullanılarak Atlas Finans Kiralama A.Ş'nin %89 hissesinin değerinin çok üzerinde alınmasına karar verilerek şirketin borçlanmasına neden olduklarını, şirket anasözleşmesinde yat işletmeciliğine dair hüküm bulunmazken grup şirketlerinden olan Eda Tur. A.Ş’den Perla ve Virgo isimli yatlar satın alınarak daha sonra ...’den mal kaçırmaya yönelik işlem olduğu değerlendirilip açılan tasarrufun iptali davasında satışın iptaline karar verilmesinden dolayı da şirketi 305 milyar TL zarara uğrattıkları, yatların kiraya verilmesinde gerekli özen gösterilmeyerek şirketin ayrıca zarara uğratıldığı, şirkete ait olup değeri fatura tarihinde 157.490 USD olan tablolar ...’ye devir sırasında devredilmeyerek zararın artmasına neden oldukları, ... Yalısı’nın da kiraya verilmesi esnasında ve devamında gerekli özen gösterilmeyerek düşük bedelle kiraya

verilmesinden dolayı da şirketin zarara uğratıldığı, denetçilerin de bu duruma müdahale etmediklerini ileri sürerek, davalıların şirkete verdikleri zararın tahsilini talep etmiştir.

verilmesinden dolayı da şirketin zarara uğratıldığı, denetçilerin de bu duruma müdahale etmediklerini ileri sürerek, davalıların şirkete verdikleri zararın tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece bu hususun çözümüne ilişkin olarak bilirkişi raporu alınmıştır. HUMK’nun 275 ve müteakip maddelerinde “bilirkişilik” müessesesi düzenlenmiş olup, anılan 275'nci maddede, mahkemenin, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra, 286'ncı maddede de, bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi takyit etmeyeceği düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre, verilen rapor yetersiz, noksan ve müphem ise, mahkeme HUMK’nun 283 ncü maddesi gereğince, bilirkişiden izahat ve açıklama yeni ek rapor isteyebileceği gibi, 284 ncü madde gereğince de, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alınabilir. Davaya ilişkin olarak bilirkişi raporu alınmış, davacı vekilinin bu rapora itirazı üzerine 05.04.2010 tarihli ek rapor alınmış, davacı vekili ek rapora 05.10.2010 tarihli dilekçesi ile itiraz etmiştir. Ancak mahkemece, davacılar vekilinin, yukarıda açıklanan iddialarına ilişkin sunduğu belgeler ve cevaplanılması gereken ciddi itirazları üzerinde durulmadan, ek rapor doğrultusunda karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, 05.04.2010 tarihli ek rapora karşı davacı vekilinin 05.10.2010 tarihli dilekçesi ile ileri sürdüğü ciddi itirazlarının cevaplandırılması için ek rapor alınması ya da taraflar arasındaki uyuşmazlıkta zarar kalemleri de dikkate alınarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturulup Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...nin kanuni halefi sıfatıyla ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve Ali Kamil Uzan'dan ayrı ayrı alınmasına, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5017, Karar No: 2021/7838, Tarih: 13.07.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5017 E.  ,  2021/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı kararıyla: 4721 sayılı TMK'nın Miras Hukuk başlıklı 3. Kitabında yer alan Vasiyetname hükümlerinden (TMK m. 520-526, 542-544, 550-556, 557-559, 600-604 ve 595-597) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ait dava dosyalarının inceleme görevi, 01/07/2021 tarihi itibariyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması için Yargıtay 7. Hukuk Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden DEVRİNE karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13925, Karar No: 2011/6914, Tarih: 07.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13925 E.  ,  2011/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2009 tarih ve 2007/285-2009/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından hırsızlık rizikolarına karşı teminat verilen işyerinde meydana gelen hırsızlık neticesinde oluşan zararın müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, hırsızlık olayının meydana geldiği sanayi sitesinde davalının güvenlik hizmeti verdiğini, ancak güvenliğin yetersiz olması nedeniyle hırsızlığın meydana geldiğini, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 13.832,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yönetim planı ve anasözleşmede hırsızlık olayından dolayı sorumluluklarına ilişkin hüküm bulunmadığını, güvenlik biriminin caydırıcılık amacı taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen hırsızlıkta davalının %25, işyerinde alarm bulundurmaması nedeniyle sigortalının ise %75 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.458,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 158,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.