muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2066, Karar No: 2019/7998, Tarih: 23.12.2019

4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında sayılanlar, kendilerine ait veya ortak oldukları işyerlerinden dolayı, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı bildirilemezler.İsteğe bağlı sigortalı olanların 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamına tabi olacak şekilde çalışmaya başlamaları halinde, bu Kanunun 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası saklı kalmak kaydıyla isteğe bağlı sigortalılık hali sona erer.

Sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık halleri ile 5 inci maddenin (a) ve (e) bentlerine tâbi sigortalılık hallerinin çakışması halinde, 4 üncü madde kapsamında sigortalı sayılır ve birinci fıkra hükmü uygulanır.Sigortalının, bu madde hükmüne göre sigortalı sayılması gereken sigortalılık halinden başka bir sigortalılık hali için prim ödemiş olması durumunda, ödenen primler birinci fıkraya göre esas alınan sigortalılık hali için ödenmiş ve esas alınan sigortalılık halinde geçmiş kabul edilir.Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ilk defa sigortalı sayılanlardan 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinden birden fazlasına tabi olarak çalışmış olanların yaşlılık aylığı bağlanma taleplerinde, en fazla sigortalılığın geçtiği sigortalılık hali, hizmet sürelerinin eşit olması ile malûllük ve ölüm halleri ile yaş haddinden re’sen emekli olma, süresi kanunla belirlenen vazifelere atanma veya seçilme ve bağlı oldukları sigortalılık halinin kanunla değiştirilmesi durumunda ise son sigortalılık hali esas alınır." hükmü düzenlenmiştir.

Bununla birlikte, 04/04/2015 tarih ve 6645 sayılı Yasa’nın 56. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya Geçici 63. madde eklenmiş olup “Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, Kuruma kayıt ve tescilleri yapıldığı hâlde, bu maddenin yayımlandığı ayın sonu itibarıyla 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren üç ay içinde ödememeleri veya ilgili kanunları uyarınca yapılandırmamaları hâlinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur” hükmü getirilmiştir.İlke olarak, şirket organları ile şirket arasındaki ilişkinin hukuki dayanağı hizmet sözleşmesi biçiminde değerlendirilemez. Dolayısıyla bunlar 4/1(a) bendine göre sigortalı kabul edilemezler. Örneğin anonim şirketin temsil ve idare yetkisi, yönetim Kurulu üyesi ve şirket ortağı olan kimselere verildiği takdirde şirketle bunlar arasındaki ilişki iş sözleşmesine dayandığı için m.4/1(a) anlamında sigortalı kabul edilmeyeceklerdir. Bu esaslar komandit ve limited şirketler için de aynı şekilde geçerlidir. (Güzel/Okur/Caniklioğlu, Sosyal Güvenlik Hukuku, 16. Bası, Sh. 89 ) Limited şirket ortakları az sayıda olmaları nedeniyle kendi işini yapan kimse konumunda oldukları için, gerek 1479 sayılı Yasa gerek 5510 sayılı Yasa 4/1-b kapsamında zorunlu sigortalı sayılırlar. Başka bir deyişle bunların ortağı oldukları limited şirketteki çalışmaları, hizmet akdine değil, vekalet akdine dayalıdır ve 506 sayılı Yasa/ 5510 sayılı Yasa 4/1 (a) kapsamında değerlendirilemez. Bu kuralın istisnası, Limited Şirket ortağı, başka işyerlerinde hizmet akdine göre çalışmışsa, o taktirde 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa 4/1 (a) kapsamında sigortalı sayılabilir.

Davacının 5510 sayılı Kanunun 53.maddesinin 2.fıkrasındaki düzenleme uyarınca ortağı olduğu şirketten 4/a kapsamında sigortalı gösterilmesinin mümkün olmadığı, davacının şirket ortağı olması nedeniyle 4/b kapsamında sigortalı sayılacağı açıktır. Dolayısıyla Kurumun bu gerekçe ile davacının 4/a kapsamındaki çalışmalarını iptal etmesi doğrudur.Bununla birlikte, davacının Kurum tarafından 53.maddenin 2.fıkrasındaki düzenleme nedeniyle iptal edilen 4/a sigortalığının, 05/05/2009- 24/08/2011 dönemini kapsadığı görülmektedir. 05/05/2009 tarihinden itibaren limited şirket ortaklığı nedeniyle 4/b kapsamında tescil edilmiştir. Davacının 04/04/2015 tarih ve 6645 sayılı Kanunun 56. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna geçici 63. maddesi ile 18/05/2018 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 7143 sayılı Kanunun 24.maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 76.madde gereği hiç prim ödemesi olmadığından 4/b kapsamındaki sigortalılığının duracağı açıktır. Mahkemece bu açıklamalar çerçevesinde değerlendirme yapmak suretiyle, 05/05/2009 -24/08/2011 tarihleri arası iptal edilen hizmetleri dahil edilmeksizin, 25.08.2011 tarihli tahsis talebi itibariyle davacının yaşlılık aylığı şartlarını taşıyıp taşımadığını tartışarak bir sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde kurulan hüküm hatalı olmuştur.O halde, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılması, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10027, Karar No: 2012/11842, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10027 E.  ,  2012/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, davacı murisi ... Çatal'ın hizmet akdi ile çalıştığı davalı Aktif Elektrik Atd Şti arasındaki iş kazasından kaynaklanan tazminat isteğine ilişkin olup, karar başlığına ve sonuç kısmında verilen temyiz süresine göre ve temyiz dilekçesinin de İş Mahkemesi sıfatıyla verilmiş olması kararın İş Mahkemesi sıfatıyla verildiğini göstermektedir. Bu nedenle kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 21.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dairemizin görevsizliğine aynı konuda 21. Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14804, Karar No: 2017/9613, Tarih: 14.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/14804 E.  ,  2017/9613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından, temyiz aşamasında bulunan Kumluca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/623 esas sayılı dosyasına vermiş olduğu ve özgür iradesi ile yazıp imzaladığı dilekçesinde katılana ait ahırı yakmış olduğunu bildirmesi, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde de sigara izmariti atmak suretiyle ahırın yanmış olabileceği şeklinde dolaylı anlatımda bulunmuş olması ve dosyada mevcut tutanak ve mahallinde yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporları karşısında sanığın üzerine atılı suç sübuta erdiği halde mahkumiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10258, Karar No: 2006/12062, Tarih: 04.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10258 E.  ,  2006/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/04/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu .parsel sayılı taşınmazın devir amacına aykırı kullanımı nedeniyle mülkiyetin Hazineye aidiyetinin hakemde belirlendiğini ileri sürüp,tapu iptal tescil istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli taşınmazla ilgili olarak davacı Hazine Erzurum Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla açtığı mülkiyetin aidiyetinin tespitine ilişkin dava sonunda mülkiyetin Hazineye ait olduğuna 10.5.2005 tarih 2004/1 esas-2004/1 sayı ile karar verildiği, anılan kararın 3.8.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 29.6.1938 tarih 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait Daire müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ( hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır.

Davadaki tarafların ise anılan yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir.Ne var ki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş,taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükmüne bağlanmıştır.Görev kuralı kamu düzeni ile ilgili olup,mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (resen) gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Bu duruma göre anılan hakem kararının kesinleştiğinden söz edilemez.Kesinleşme şerhi verilmiş olması da hukuksal bir sonuç doğurmaz.

Hal böyle olunca,iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile hakem kararı esas alınarak hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 4.12.2006tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3059, Karar No: 2012/5698, Tarih: 23.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3059 E.  ,  2012/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2011/366340

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan şüpheli ... hakkında Batman Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile birlikte, bulundurma ruhsatlı tabancanın müsadere talebi üzerine, talebe ilişkin karar vermeye görevli ve yetkili mahkemenin asliye ceza mahkemesi olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Batman Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Batman 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2011 tarihli ve 2011/300 değişik iş sayılı kararını müteakip, Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2011 tarihli ve 2011/249 değişik iş sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği (BATMAN) Ağır Ceza Mahke- mesince verilen Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırıl- masına ilişkin 01/06/2011 tarihli ve 2011/411 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, tabanca bulundurma ruhsatının iptal edilmesi üzerine gerekli devir işlemlerinin yapılmaması nedeniyle açılan müsadere davasına bakma görevinin Sulh Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdür- lüğünün 12.10.2011 gün ve 52617 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 04.01.2012 gün ve KYB-2011/366340 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müsadereye konu silahın ... adına ruhsatı bulunduğu, ruhsat süresi geçtikten sonra ilgiliye tebligat yapılarak ruhsatını yeniletmesi için süre verildiği, ancak adı geçenin süresinde ruhsatını yeniletmemesi üzerine Valilik oluru ile silah ruhsatı iptal olunarak el konulduğu ve üçüncü kişilere devrinin sağlanması için süre tanındığı ancak ilgilinin bu sürede de silahı devretmemesi nedeniyle silahın müsadere- sinin talep olunması karşısında;

Suç konusu olmayıp, sahibi hakkında dava açılmayan ve sadece müsadereye tabi bulunan eşyanın müsaderesine 5271 sayılı CMK.nun 259. maddesi uyarınca sulh ceza hakimi tarafından duruşma yapılmaksızın karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi;

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı’nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görül- düğünden Batman Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2011 gün, 2011/411 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2218, Karar No: 2021/2915, Tarih: 25.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2218 E.  ,  2021/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bulancak Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24.09.2019 tarih ve 2018/229 E- 2019/808 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.06.2020 tarih ve 2020/325 E- 2020/357 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı kooperatifin D-4 yetki belgesi kapsamında Bulancak/... arasında, davalı kooperatifin ise D-4 yetki belgesi olmaksızın Bulancak şehir merkezi içerisinde yolcu taşımacılığı yaptığını, davalı kooperatife kayıtlı araçların Bulancak/... istikametinde Fatoğlu Un Fabrikasının önünden D010 karayoluna çıkarak yolcu taşıdığını, bu D010 karayolu güzergahı üzerinde yolcu taşıma hakkının münhasıran davacı kooperatife ait olduğunu ileri sürerek davalı kooperatifin; Bulancak/... istikametinde Fatoğlu Un Fabrikası önünden D010 karayoluna çıkmak suretiyle bu güzergahta taşımacılık yapamayacağının tespitine, ...-Bulancak istikametinde BP petrolün karşısından D010 karayoluna çıkarak Fatoğlu Un Fabrikasının önünden Bulancak şehir merkezi girişine kadarki güzergahta taşımacılık yapamayacağının tespitine, davalı kooperatife kayıtlı araçlarca D010 karayolu üzerinde yapılan taşımacılık faaliyetlerinin müvekkilinin haklarına müdahale olduğunun tespitine ve müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dilekçesinde özetle; davalı kooperatif tarafından yapılan taşımaların Bulancak Belediye Meclisi, Bulancak Kaymakamlığı, İlçe Trafik Komisyonu kararları doğrultusunda ve belirlenen güzergahlara uygun şekilde yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan tüm bu deliller bir arada değerlendirildiğinde yapılan keşif ile uyuşmazlık konusu güzergahın Bulancak İlçe Merkezinde bulunan Fatoğlu Un Fabrikasının yer aldığı kavşak ile Aktepe kavşağı arasında 1.800 m gidiş ve 1800 m geliş olmak üzere toplam 3600 m'lik yol güzergahı olduğu, davacı SS.13 nolu Motorlu Taşıyıcılar Koop.'nin 01.01.1985 yılından itibaren Bulancak İl Merkezinden ... İl Merkezine yolcu taşımacılığı yaptığı, diğer taraftan davalı kooperatif olan SS 21 nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinin taşımacılık yaptığı güzergaha ait hattın ise 1987 yılında vatandaşların ihtiyaçlarına binaen belediye otobüslerinin taşımacılık yapmasında yetersiz kalması nedeniyle vatandaşların talebi üzerine yani mahalli ve müşterek ihtiyaçlar nedeniyle kurulduğu ve 1988 yılında davalı kooperatifin da 1988 yılından beri kendisine belediye meclisi ve encümen kararı ile kurulup tahsis edilen hatta şehir içi taşımacılık yapmaya başladığı, zaman içerisinde nüfus sayısının artması, Bulancak İlçe Merkezinin gelişerek genişlemesi ve yeni yol ve yerleşim birimlerinin oluşmasına bağlı olarak ortaya çıkan ihtiyaçlar üzerine belediye araçlarının yetersiz hale geldiği ve ulaşım hizmetlerinin sağlanması için vatandaşların mahalli ve müşterek ihtiyaçları doğrultusunda Bulancak Belediye Encümeni kararı ile davalı kooperatifin güzergahlarında zaman içerisinde genişleme ve değişme olduğu, en son 2005 yılında Bulancak İlçe Trafik Komisyonunun 5 nolu kararında davacı kooperatifin Bulancak İlçesinden ... istikametine yolcu taşırken gidiş istikametinde Karaibrahim Petrol'e kadar yolcu almamaları ve indirme yapmamaları, ... İl Merkezinden gelişte ise Karaibram Petrol ile Bulancak Lisesi arasında yolcu almamaları hususunun kararlaştırıldığı, yine alınan en son tarihli encümen kararı ile Burunucu Köyü sakinlerinin başvurusu üzerine davalı kooperatifin yolcu taşımacılığı yaptığı güzergahın da 11.01

... istikametine yolcu taşırken gidiş istikametinde Karaibrahim Petrol'e kadar yolcu almamaları ve indirme yapmamaları, ... İl Merkezinden gelişte ise Karaibram Petrol ile Bulancak Lisesi arasında yolcu almamaları hususunun kararlaştırıldığı, yine alınan en son tarihli encümen kararı ile Burunucu Köyü sakinlerinin başvurusu üzerine davalı kooperatifin yolcu taşımacılığı yaptığı güzergahın da 11.01.2019 tarih 8 nolu encümen kararı ile Florya evleri mevkisine kadar uzatıldığı, dolayısıyla en son tarihli ilçe trafik komisyonu kararı ile encümen kararına göre davalı kooperatifin dava konusu güzergahta yolcu taşımacılığı yapma hakkına sahip olup, Fatoğlu kavşağından sonra mevcut bir şehir içi yolunun bulunmaması nedeniyle davalı kooperatife ait araçların mecburen belediye mücavir alanı içerisinde bulunan kavlağan mevki florya evlerine kadar yolcu götürdüğü, yani esasında taşınan yolcuların belediye yetki ve mücavir alan sınırları dışına taşınan ve davacı kooperatifin münhasıran yetki alanı içerisinde olan yolcular da olmadığı, uyuşmazlık konusu güzergahın son bulduğu Aktepe Kavşağı florya evlerinin de davacı vekilinin iddia ettiğinin aksine belediye mücavir alan sınırları içerisinde Fatoğlu kavşağı itibariyle Erikliman Köyü Kozluk deresi adı verilen yere kadar 5 km'lik mesafe içerisinde kaldığı, yani esasen davalı kooperatife ait araçların D4 yetki belgesi olmadan karayoluna çıkıp yolcu taşımaları söz konusu olmadığı gibi şehir içi yolunun bulunmaması nedeniyle taşıma yetkisinin son bulduğu durağa gitmek için mecburen karayoluna çıkıp buradan ilerlemek zorunda kaldığından bu durumun davalı kooperatifin karayolunda D4 yetki belgesi olmadan yolcu taşıdığı şeklinde de yorumlanamayacağı, bu hususun Bulancak Belediyesinden celp edilen 17.07.2019 havale tarihli yazı cevabı ile sabit olduğu, bu nedenle davalı kooperatife ait dolmuşların şehir içi yolunun bulunmaması nedeniyle bu güzergahı kullanmak zorunda olmasının kendi kusurlarından da kaynaklanmadığı gibi bu durumun davacı tarafından fırsata da çevrilemeyeceği, dolayısıyla 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunun 2/3. maddesi ve 5393 sayılı Belediye Kanunun 15

.07.2019 havale tarihli yazı cevabı ile sabit olduğu, bu nedenle davalı kooperatife ait dolmuşların şehir içi yolunun bulunmaması nedeniyle bu güzergahı kullanmak zorunda olmasının kendi kusurlarından da kaynaklanmadığı gibi bu durumun davacı tarafından fırsata da çevrilemeyeceği, dolayısıyla 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunun 2/3. maddesi ve 5393 sayılı Belediye Kanunun 15. maddesi uyarınca belediye sınırları içerisinde yapılacak olan şehiriçi taşımacılığı ile ilgili tüm düzenlemeleri yapma yetkisi ilgili belediyelere ait olduğundan, dava konusu güzergahta belediye mücavir alan sınırları içerisinde bulunduğuna göre uyuşmazlık konusu güzergahta davalı kooperatife ait dolmuşlara yolcu taşımacılığı yapma hakkı veren belediye meclisi, encümeni ve İlçe trafik komisyonu kararlarının da yok hükmünde kabul edilemeyeceği, kaldı ki davacının İdari Yargı yerlerinde bu kararlar hakkında açmış olduğu iptal davalarının olumsuz sonuçlanması üzerine talebini değiştirerek eldeki davayı açtığı, netice itibariyle açılan davanın iyi niyetli bir dava olmadığı gibi davalının uyuşmazlık konusu güzergahta yolcu taşımacılığı yapmasını engelleyen bir karar ve durum olmadığından tam aksine uyuşmazlık konusu güzergahta yolcu taşımacılığı yapma hakkının şehiriçi olması hasebiyle davalı kooperatife ait araçlara verildiğinden, davalının bu güzergahta yolcu taşıması dürüstlük kurallarına aykırı olan davranış ve ticari bir uygulama şeklindeki haksız rekabet olarak da nitelendirilemeyeceği, aksine davacı kooperatifin taleplerinin dürüstlük kurallarına aykırılık teşkil ettiği, tüm bu hususların Bulancak Belediye Başkanlığı, Ulaştırma Bakanlığı Bölge Müdürlüğü, İl ve İlçe Trafik Komisyonlarından celp edilen yetki belgeleri, güzergah krokileri, İl ve İlçe Trafik Komisyonu ile Belediye Meclis ve Encümen kararları ve yazı cevapları ile sabit olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8483, Karar No: 2007/9392, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8483 E.  ,  2007/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 08/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.