muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1832, Karar No: 2017/3531, Tarih: 11.10.2017

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayanağı gerekçeye ve takdire göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-) Sanık ...'in katılan ...'e karşı şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinde gündüzleyin saat 11:30 sularında okul arkadaşı olan yakınanlar ... ve ...., yolda meyve bahçesinde sohbet ederlerken sanığın yanlarına gelip “Siz ne ayaksınız?” diyerek yakınanlara sataştığı, mağdurların sanıktan uzaklaşıp yakındaki metruk binaya doğru yürümeleri üzerine sanığın arkalarından gelerek yakınan Emrah'a “Sizin görüntünüzü aldım, 5.000 TL verirseniz silerim” derken bıçağını gösterdiği; sonra yakınanlara “Ben ilk yanınıza geldiğimde siz fark ettirmeden ses kaydınızı aldım, 5.000 TL verirseniz silerim” demesi üzerine yakınanların “kötü bir şey yapmadıklarını” beyan ettiği, yakınan Gizem'in kolundan tutup “Birlikte yıkık eve gidip orada telefon kaydını sileriz” diyerek yakınan Gizem'i metruk eve çekip orada cinsel saldırıda bulunarak cüzdanındaki 5 TL parasını zorla alan sanığın amacının başından beri mağdur ...'ya karşı cinsel saldırı, cinsel amaçlı hürriyeti tahdit ve mağdurlara karşı yağma suçlarını işlemek olup bu doğrultuda ve bir plan dahilinde başlayıp gelişen eylemlerinin ayrıca mağdur ...'e karşı tehdit suçunun özel bir görünüm şekli olan şantaj suçunu oluşturmayacağı mağdur ... ve Gizem'e karşı sarf edilen şantaj içerikli ifadelerinde kastın yağma, cinsel saldırı, cinsel amaçlı hürriyeti tahdit suçları içerisinde kaldığı düşünülmeden ayrıca mağdur ...'e karşı şantaj suçundan sanık hakkında TCK'nun 107. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11874, Karar No: 2024/8993, Tarih: 30.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/11874 E.  ,  2024/8993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen (okula girme) hırsızlık suçundan katılan sıfatını alabilecek şekilde zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ... Bakanlığının, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, şikâyetçi kuruma kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde CMK'nın 234/1-b-1 maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle şikâyetçi kurumun suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen şikâyetçi kuruma gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek Tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13024, Karar No: 2010/4537, Tarih: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13024 E.  ,  2010/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/05/2008 tarih ve 2008/144-2008/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya yaptırdığı alt taşımanın her birinin 3.950 Euro olduğunun kararlaştırılmasına rağmen, davalının faturaları daha yüksek meblağ üzerinden düzenlendiğini, araçların yüklü oluşu ve malları boşaltmama tehdidi altında kalan müvekkilce, faturaların ödenmek zorunda kalındığını, aradaki fark olan 3.973,40 TL’nin davalıya fatura edildiğini, ödenmemesi üzerine icra takibine girildiğini, takibin haksız itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının faturaları çekincesiz olarak rızası ile ödemesiyle sözleşmenin zımnen taraflarca değiştirildiği ve yeni bedeli yürürlüğe koymuş oldukları, davacının ödemeyi malların boşaltılmayacağı tehdidi altında yaptığını kanıtlayamadığı, BK'nun 62. maddesi uyarınca, borçlu olmadığı şeyi, hataen kendisini borçlu zannederek verdiğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1197, Karar No: 2024/3189, Tarih: 15.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/1197 E.  ,  2024/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/368 E., 2023/620 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/368 Esas, 2023/620 Karar sayılı kararının, katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 01.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/368 Esas, 2023/620 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2088, Karar No: 2024/8841, Tarih: 19.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/2088 E.  ,  2024/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/590 E., 2021/325 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün kesin karar niteliğinde olduğu ve usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/16816 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55774 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55774 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09/02/2021 tarihli ve 2020/7539 esas, 2021/1860 karar sayılı ilamında yer alan "6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağı görevi yaptırmamak için direnme suçunda kullanıldığı ve sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,..." şeklindeki açıklamaları nazara alındığında, sanığın üzerine atılı sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden, beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde.6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, hükümlü de ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı, suça konu bıçağın tehdit suçuna esnasında kullanıldığı ve hükümlünün tehdit suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2021 tarihli 2020/590 Esas, 2021/325 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün KALDIRILMASINA, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11960, Karar No: 2016/11281, Tarih: 29.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11960 E.  ,  2016/11281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca neticeten hapisten çevrili 7.300,00 TL ve doğrudan verilen 1.000,00 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait işyerine geldiği, elinde internetten aldığı ancak kaza yaptığı için satmak zorunda kaldığı cep telefonu bulunduğunu ve 1.000.TL’ye satmak istediğini söylemesi üzerine, katılanın ambalajı bozulmamış olduğunu gördüğü cep telefonunu şüphelenmeden aldığı, bir hafta sonra cep telefonunu sattığı, kutusunu açıp telefonu göstermek istediğinde taş ve pet şişe kapaklarının olduğunu gördüğü, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunması, katılanın ikinci el cep telefonu satmak isteyen sanıktan kutu içinde 1.000.00 TL değerinde cep telefonunu satın alırken kutunun içine bakmadan almış olmasının hayatın olağan akışına ve ticaret kurallarına uygun düşmediği, sanığın kutunun içeriğini denetleme imkanını ortadan kaldıracak hareketinin bulunmadığı, bir hafta katılanın dükkanında kalan cep telefonu kutusunun muhafazasının güvenilir olup olmadığı hususunun tartışmalı olduğu, teşhis tutanaklarının ve sanığın tamamen inkara yönelik savunmasının eylem üzerindeki şüpheleri ortadan kaldırmadığı, kaldı ki gerçek fatura ve nüfus cüzdanını ibraz etmesi karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25781, Karar No: 2017/21363, Tarih: 05.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25781 E.  ,  2017/21363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ...ili,... ilçesi, ... köyü 1337 ve 1339 parsel sayılı taşınmazların zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, taşınmaz üzerinde bulunan ağaç sayısına göre kapama zeytin bahçesi olduğundan zeytin geliri esas alınarak değeri biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre belirlenen değer düşüldükten sonra muhtesat bedelinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen taşınmazlarla ilgili olarak Yalova Kadastro Mahkemesinin ...E. sayılı dosyası ile kadastro tespitine itiraz davası açıldığı anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

Bu durumda; kadastro tespitine itiraz davasının taraflarının davaya dahil edilmesi sağlanıp, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanlar da yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ilerde hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin ...E. sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin ...E.-...K. sayılı dava dosyasında 23.03.2012 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmazlara bitişik olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 1336 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 158,00-TL değer biçildiğinden, bilirkişi kurulundan bu parsel için tespit edilen m2 birim değerinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6705, Karar No: 2016/118, Tarih: 12.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/6705 E.  ,  2016/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle;

Dairemizin 2015/5280 Esas sırasında kayıtlı ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/7 Esas ve 2013/38 Karar, 2015/9275 Esas sırasında kayıtlı ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/11 Esas ve 2013/34 Karar, 2013/11712 Esas sırasında kayıtlı ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/191 Esas ve 2012/31 Karar sayılı dosyaları ile bu dosya arasında suç ve sanık yönünden fiili, hukuki bağlantı olduğundan birlikte ele alınarak yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında 06/10/2005 tarihinde Belediye Meclis üyesi ... hakkında Belediye Kanununun 29. maddesi gereğince işlem yapıldığını ve Kaymakamlık Makamına bildirildiğini belirtmesi nazara alınarak Kaymakamlık Makamından 06/10/2005 tarihli Belediye Meclisi kararının gereği yerine getirilerek üyeliğin düşürülmesine ilişkin işlemlerin tamamlanıp tamamlanmadığının araştırılması, ...'in tanık sıfatıyla çağrılarak katılmadığı toplantılar için düzenlenen maaş bordrolarında yer alan huzur hakkı bedellerini alıp almadığının sorulmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Suç tarihlerinde ...Belediye başkanı olarak görev yapan sanık hakkında farklı eylemleri nedeniyle ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/11 Esas, 2013/34 Karar, 2010/191 Esas, 2012/31 Karar, ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/7 Esas, 2013/38 Karar ve Dairemizin 2013/14087 Esas, 2015/1499 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/19 Esas, 2011/42 Karar sayılı dosyalarında icrai ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından kamu davalarının açıldığının anlaşılması, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ihtimali ve temel ceza ile zincirleme suç hükümleri nedeniyle uygulanacak artırım oranlarının belirlenmesinde nazara alınması zorunluluğu karşısında belirtilen dosyaların CMK'nın 8 ve devamı maddeleri gereğince ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/7 Esas sayılı dosyasında birleştirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1838, Karar No: 2016/13916, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1838 E.  ,  2016/13916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketlerinin, düzenledikleri faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100.00.-TL bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16/11/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 7.750.51.-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.