muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6810, Karar No: 2014/516, Tarih: 29.01.2014

Bu kez, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacılardan M.. S.. bakımından açılan dava ihraç kararının iptali, K.. E.. bakımından ise ortaklığın tespiti istemlerine ilişkindir.

Davacılardan M.. S..’in davalı kooperatifin ortağı olduğu, bu ortaklık nedeniyle edindiği taşınmazı sattığı, ortaklığı ise devretmediği, 22.02.2010 tarihli ihraç kararı sonrasında ihraç kararı kesinleşmeden diğer davacı K.. E..’e 16.04.2010 tarihinde ortaklığı devrettiği, davacılardan M.. S..’in genel kurullara çağrıldığı, aidat ödediği, davalı kooperatifin ortaklarından elde ettiği aidatlarla edindiği birçok taşınmazının bulunduğu, davacı M.. S..’in ihraç kararı öncesinde ihraca dayanak anasözleşme hükmüne uyması için ihtar edilmediği tüm dosya kapsamı ile sabittir.

Öte yandan, davacılardan K.. E..’in, davalı kooperatifin imal ettiği sitede bağımsız bölüm maliki olduğu da sabittir.

Davacı M.. S..’in davaya konu hissesini diğer davacı K.. E..’e devretmiş olması, Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 22.01.2013 tarihli karar ile hissesini devreden M.. S..’in açtığı davanın reddine, K.. E..’in davasının kabulüne ilişkin kararı temyiz etmemelerinin aleyhlerine yorumlanamayacağı muhakkaktır.

Bu durumda, davacılardan M.. S..’in ihraç kararının alındığı tarih itibariyle taşınmazını sattığı, hissesini devretmediği, genel kurul toplantılarına çağrıldığı, aidat ödediği, ihraç kararı kesinleşmeden hissesini diğer davacı K.. E..’e devrettiği, K.. E..’in ise davalı kooperatifin imal ettiği sitede bağımsız bölüm maliki olduğu nazara alınarak, yerel mahkemenin, hissesini devreden M.. S..’in açtığı davanın reddine, hisseyi devralan davacı K.. E..’in açtığı davanın kabulüne dair verilen kararının Dairemizce onanması gerekirken, yazılı gerekçelerle zuhulen bozulması doğru olmamış, Dairemizin 12.06.2013 tarih ve 3420 E, 3990 K sayılı bozma kararı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.06.2013 tarih ve 3420 E, 3990 K sayılı bozma kararı kaldırılarak yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, asıl ve birleşen davada davacıların karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6078, Karar No: 2009/9201, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6078 E.  ,  2009/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul 3. Asliye Ticaret ve İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, deniz yoluyla taşınan malların varış limanında eksik çıkması nedeniyle uğranılan zararın davalı ... şirketinden tazmini istemine yöneliktir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin H.S.Y.K tarafından belirleneceği” hükmüne getirilmiştir.

TTK’na eklenen metinden de anlaşıldığı gibi, TTK’nun 4. kitabında yer alan 816 ile 1263. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Dava konusu uyuşmazlığın, sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu ve Türk Ticaret Kanununun 1263 ve devamı maddelerinde düzenlendiği anlaşılmakla, Türk Ticaret Kanununun 4. Kitabında yer almayan uyuşmazlığın genel hükümlere göre İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4909, Karar No: 2025/8245, Tarih: 14.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4909 E.  ,  2025/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/196 E., 2024/12 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı-birleşen davada davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı asıl dava dilekçesinde; oğlunun trafik iş kazası neticesinde vefat ettiğini, bunun üzerine Kurum tarafından kendisine ölüm aylığı bağlandığını, kendisinin Kuruma başvuru yaparak kendisine iş kazası kolundan aylık bağlanması gerektiğini beyan ettiğini, Kurumun kabul ettiğini ancak kendisinden ölüm aylığını kestiklerini ve bugüne kadar aldığı aylıkları iade etmesini istediklerini, dava sonuçlanıncaya kadar Kurumun icra takibine geçilmemesi hususunda ihtiyati tedbir talebinde bulunduğunu beyan ederek, Kurumun işleminin iptali ile tarafına bağlanan aylığın aynen devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; ilgili yasalara göre ölen sigortalının ana ve babasına gelir bağlanması bunların bağlanan aylıklar hariç olmak üzere Sosyal Güvenlik Kuruluşlarına tabii çalışmaması ve bu kuruluşlardan gelir veya aylık almamaları şartına bağlı olduğunu, bu sebeple ödenen aylığın kesildiği ve iadesinin talep edildiğini, buna dair icra takibi başlatıldığını borçlunun takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile takibin devamına %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurumun gerçekleştirdiği işlemlerin mevzuata uygun olduğunu, iddialara ilişkin kayıt ve belgelerin celbedilmesini, Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğinden davanın kabulü halinde Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli kararı ile "Asıl dosya ve birleşen dosya ile açılan davaların ayrı ayrı kısmen kabul kısmen reddi ile

Davalı -birleşen dosya davacısı Kurum tarafından davacı - birleşen dosya davalısı aleyhinde başlatılan İstanbul Anadolu 5. İcra müdürlüğünün 2015/10074 Esas sayılı dosyasındaki takibin 39.928,85 TL üzerinden devamına,

Asıl dosya ve birleşen dosyadaki fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

Birleşen dosyadaki icra inkar tazminatı talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Davalı -birleşen dosya davacısı Kurum tarafından davacı - birleşen dosya davalısı aleyhinde başlatılan İstanbul Anadolu 5. İcra müdürlüğünün 2015/10074 Esas sayılı dosyasındaki takibin 39.928,85 TL üzerinden devamına,

Asıl dosya ve birleşen dosyadaki fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

Birleşen dosyadaki icra inkar tazminatı talebinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin18.11.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli kararı ile İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesinin 18.11.2021 tarih, 2019/286 Esas- 2021/436 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekili ve davalı Kurum vekili vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...1.Dosya kapsamı incelendiğinde; 19.08.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalı ...’un hak sahibi annesi ...’a 29.12.2008 tarihli tahsis talebine istinaden 01.09.2008 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, bu defa sigortalı ...'un vefatı ile sonuçlanan olay hakkında yapılan tahkikat neticesinde düzenlenen 23.09.2009 tarih ve .... sayılı İnceleme Raporu ile olayın iş kazası olduğunun değerlendirildiği, davacı/birleşen dava davalısının Kurumdan iş kazası sebebiyle ölüm geliri talebi ise Pendik Sosyal Güvenlik Merkezinin 02.12.2009 tarihli yazısı ile, davacıya daha önce 3811317553 tahsis numarası ile ölüm aylığı bağlandığından 5510 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin (d) fıkrası gereğince ölüm geliri bağlanamayacağı bildirilerek reddedilmiştir.

2. Davacı/birleşen dava davalısının devam eden tazminat davası nedeniyle 19.06.2014 tarihinde davalı Kuruma müracaat ederek, iş kazası sebebiyle vefat eden sigortalı oğlundan dolayı yeniden ölüm geliri talebinde bulunduğu, Kurum tarafından davacı/birleşen dava davalısının talebi kabul edilerek kendisine 20.08.2008 (vefat tarihi) tarihinden geçerli olmak üzere 12.08.2014 tarihinde ölüm geliri bağlanmasına karar verildiği, 20.08.2008-19.09.2014 tarihleri arasında birikmiş ölüm gelirinin 20.741,87 TL olarak hesaplanarak, davacı/birleşen dava davalısına banka aracılığıyla ödendiği ve birikmiş ölüm gelirleri davacı/birleşen dava davalısı tarafından 21.01.2015 tarihinde tahsil edildiği anlaşılmıştır. Davalı Kurum tarafından 05.12.2014 tarihli yazısı ile, davacıya ölüm geliri bağlandığı gerekçesiyle ... tahsis numarası ile daha önce bağlanan ölüm aylığının 01.09.2008 tarihi itibariyle kesilerek, 01.09.2008-19.09.2014 tarihleri arasında ödenen ölüm aylıkları sebebiyle davacıya 48.131,22-TL. yersiz ödeme borcu çıkarıldığı ve söz konusu Kurum alacağının 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendi gereğince takip ve tahsiline karar verildiği, davacı/birleşen dava davalısının 17.12.2014 tarihinde yaptığı itirazının ise davalı Kurumca kabul edilmediği görülmüştür.

3. Asıl davada davacı tarafça ölüm aylığının kesilerek kendisine borç çıkarılması yönündeki Kurum işleminin iptali isteminde bulunulmuş, birleşen dava ise davalı Kurum tarafından davacıya ödenen ölüm aylıkları sebebiyle çıkarılan yersiz ödemenin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemenin asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne ilişkin yaptığı değerlendirme, eksik incelemeye dayanmakta olup hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir.

4. Zira yukarıda değinilen maddi ve hukuki bilgiler dahilinde, asıl dava yönünden 506 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesine göre, ölen sigortalının ana ve babasına gelir bağlanması için, sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmama ve buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almama koşulu bulunduğundan, aynı Kanun'un 92 nci maddesi kapsamında davacı/birleşen dava davalısına vefat eden oğlundan dolayı, uzun vadeli sigorta kollarından ölüm aylığı bağlandığından ayrıca gelir bağlanması istenemez, dolayısıyla davalı Kurumun ölüm aylığını kesmesi yönündeki işlemi isabetsiz olup, bu yönde Kurum işleminin iptaline ve buna bağlı olarak ölüm aylığından dolayı borç çıkarılması işleminin iptaline karar verilmesi gerekir.

5. Birleşen dava yönünden ise, davacı/birleşen dava davalısına ölüm aylığı alması sebebiyle iş kazasına bağlı olarak yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca gelir bağlanamayacağı anlaşıldığından davalı Kurum tarafından kendisine ödenen ölüm aylıkları sebebiyle borç çıkarılması işlemi hatalı olup, davalı Kurum tarafından ancak davacı/birleşen dava davalısına bağladığı gelirler 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendi kapsamında kaldığından 20.08.2008 tarihinden itibaren iş kazası kolundan bağlanan ölüm gelirleri istenebilir.

6. Asıl ve birleşen davanın yukarıdaki bentlerde açıklanan kapsamda değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece hatalı değerlendirme ile davacı/birleşen dava davalısına bağlanan ölüm aylığının kesilerek borç çıkarılması ve kendisine iş kazasından dolayı gelir bağlanmasına yönelik işlemleri usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir..."gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden; davanın kabulü ile Sosyal Güvenlik Kurumu Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 60991618- 3/1317553 sayılı yersiz ödeme konulu Kurum işleminin iptaline, Mahkeme dosyası ile birleşen 2015/366 E. sayılı dosyası yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davada davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; yasal mevzuat gereğince 3/1317553 sayılı Kurum dosya numarasından davacının almış olduğu aylıklarının 01.09.2008 tarihi itibariyle kesildiğini, 01.09.2008 - 19.09.2014 tarihleri arasında kendisine ödenen aylıkların tahsili için de işlem yapma zorunluluğu gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl davada davacıya vefat eden oğlundan iş kazası kolundan ölüm geliri bağlanması üzerine ölüm aylığının kesilerek borç çıkarılması işleminin iptaline, birleşen davada ise itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-birleşen davada davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21851, Karar No: 2012/24909, Tarih: 07.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/21851 E.  ,  2012/24909 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... Sigorta A.Ş. adına Av. ... 2-... arasındaki dava hakkında Gaziantep 3. İş Mahkemesinden verilen 13.10.2010 günlü ve 94/494 sayılı hükmün, davalılardan ... Sigorta A.Ş. vekili ve ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...'ın temyiz harcı yatıramayacağını beyan ederek temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı anlaşılmakta olup, davalıdan adli yardım talebine ilişkin belgeleri celbedilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenler karşısında dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12709, Karar No: 2020/10445, Tarih: 29.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/12709 E.  ,  2020/10445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre sanığın muavin olarak bulunduğunu söylediği otobüste yapılan aramada sanığa ait 220 paket kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında dava konusu sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan etmiş ise de; dava konusu eşyanın miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üstünde, ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında; tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı CMK'nun 193. maddesinin söz konusu olayda uygulamasının mümkün bulunmadığı nazara alınıp, sanığın savunması alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9741, Karar No: 2023/4549, Tarih: 18.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9741 E.  ,  2023/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/210 E., 2021/152 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tescil ve müdahalenin önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı; ... ilçesi, ... köyü 173 ada 9 numaralı parsel sayılı taşınmazın yanındaki dere bitişiğinde bulunan ve kendisine ait olan taşınmazın tapulama tespiti sırasında yol olarak tapulama harici bırakıldığını, taşınmazın üzerinde 40-50 yaşında mevye ağaçlarının bulunduğunu ileri sürerek, (173 ada 9 parsel ve 176 ada 6 ve 8 parseller arasında) adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı; asıl davaya konu taşınmaz hakkında ... Kaymakamlığının 01.06.2009 tarihli ve 2009/7 karar sayılı kararı ile men kararı alındığını ileri sürerek müdahalenin önlenmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Hazine vekili; dava konusu yerin dere ve yol olduğunu, bu haliyle orta malı olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş ve taşınmazın dere yatağı olarak haritasında gösterilmesi istenmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, 2013/92 Esas sayılı asıl davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi ... köyünde kain 28.05.2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 227,28 m2 yüz ölçümüne sahip dava konusu kısmın 'bahçe' vasfı ile davacı adına 176 adanın son parsel numarası verilmek sureti ile tesciline; birleşen 2013/93 Esas sayılı davanın ise, ... Kaymakamlık Makamının 01.06.2009 tarihli ve 2009/7 Karar sayılı kararının idari bir karar olması ve bu karara karşı idari yargıda dava açılması gerektiğinden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Hazine ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Hazine ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2.Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin 13.11.2014 tarihli, 2014/9714 Esas, 2014/13045 Karar sayılı kararında; dava konusu taşınmazın 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı, davacı tarafın Mahmutoğlu Köyü Tüzel Kişiliğinin idareden "yola yönelik müdahalesinin men'ine ilişkin karar" almak suretiyle yaptığı müdahalenin önlenmesi ve davaya konu taşınmazın TMK'nın 713/1 inci ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi gereğince adına tescili istemi ile dava açtığı, böyle bir taşınmazın iktisap edilebilmesi için kadim yol olmadığının belirlenmesi ve 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca kazanmayı sağlayacak süre ile malik sıfatıyla zilyet olunduğunun kanıtlanmasının zorunlu olduğu ancak yapılan uygulama ve araştırma hükme yeterli bulunmadı; birleşen dava yönünden ise, davacının talebinin kaymakamlık men kararının iptaline yönelik olmadığı, köyün fiili müdahalesinin önlenmesine ilişkin olduğu, mahkemece değerlendirilmesi gerektiği belirterek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu yerin dere, dere yatağı ve yol olduğu, zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; deliller yanlış değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekilli temyiz başvuru dilekçesinde; 227,28 m2 taşınmazın dere yatağı olarak haritasında gösterilmesi istemi hakkında karar verilmediğini belirterek kararın bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili ve fiili müdahalenini önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 ve devamı maddeleri gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup davaların birleştirilmesi durumunda da asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur.