muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1524, Karar No: 2022/1216, Tarih: 17.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1524 E.  ,  2022/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/520 Karar sayılı hükmü, sanık müdafii, katılanlar vekilleri ile malen sorumlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2018/466-2020/357 sayılı hükmü ile sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği, hükme yönelik istinaf istemi üzerine inceleme yapan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından 17.02.2021 tarihli ve 2021/338-350 sayı ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii, katılanlar vekilleri, müşteki vekili ile malen sorumlu vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemiz'in 16.06.2021 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmesi akabinde, ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu kurulan hükmün sanık müdafii, katılanlar vekilleri ile malen sorumlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine CMK'nın 307/3. maddesi gereğince dosya Dairemiz'e gönderilerek yapılan incelemede:

Malen sorumlunun davaya katılma talebi hakkında ilk derece mahkemesince karar verilmemiş ise de, sanığın, katılma talebinde bulunan ... Otomotiv Akaryakıt Turizm Seyahat Pazarlama Limited Şirketi bünyesinde çalışmakta olduğunun ve suç teşkil edebilecek eylemi dolayısıyla katılma talebinde bulunanın mali sorumluluğunun ortaya çıkabileceğinin kabulü ile, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca malen sorumlu ... Otomotiv Akaryakıt Turizm Seyahat Pazarlama Limited Şirketi'nin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dairemizin bozma ilamında açıklandığı üzere; Olay günü saat 13.00 sıralarında kazaya karışan yolcu otobüsünün Gaziantep Otogarından İzmir Otogarına gitmek üzere yola çıktığı, Mersin Otogarına kadar otobüsün sevk ve idaresinin otobüsün birinci şoförü olan dava dışı ...'da olduğu, otobüsün diğer şoförünün bayram nedeniyle izinli olması ve şoför ...'ın takografa göre araç kullanma süresinin dolması sebebiyle, otobüste geçici şoför olarak görevlendirilen ve aynı firmada şoför olarak çalışıp tecrübeli bir uzun yol şoförü olan sanığın Mersin Otogarında otobüsün sevk ve idaresini teslim alarak kaza mahalline kadar yaklaşık 218 km otobüsün şoförlüğünü yaptığı, 48 yolcu ve 3 mürettebat kapasiteli otobüsün muavin koltuğu dahil tüm koltuklarında seyahat eden yolcuların bulunduğu, otobüsün diğer şoförü ...'ın şoför koltuğunun yanındaki merdiven boşluğunda, muavinin ise arka merdiven bölümünde bulunduğu, beyanlara göre yolcuların emniyet kemeri takılı olmadan seyahat ettikleri, olay yeri yaklaşımında gece saat 21.15 sıralarında, yağışlı havada, hız sınırının 70 km olduğu meskun mahal dışında, aydınlatmanın bulunmadığı bölünmüş, çift şeritli, virajlı ve % 4 iniş eğimli olması sebebiyle her iki yönden görüşün kısıtlı olduğu Devlet yolunda sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile seyri sırasında sağa virajlı yol bölümüne geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve yağmur yağışından dolayı zeminin ıslak olması neticesinde 45-50 metre sağ yanı üzerinde sürtünerek yolun sağ banket kısmından şarampole inmesi, sürüklenerek tekrar yola çıkarak kayması sonrasında ters istikamete doğru sağ yan kısmına yatması şeklinde meydana gelen ve araçta bulunan 4 kişinin ölümü ile birlikte 35'i şikayetçi olmak üzere 45 kişinin yaralanması ile neticelenen olaya ilişkin tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

Mersin ilinden aracın sürücülüğünü devraldıktan sonra olay yerine kadar yaklaşık 218 km boyunca aracın şoförlüğünü yapan sanığın, tecrübeli bir şoför olması itibarıyla, bu denli olumsuz hava ve yol koşullarında hız limitlerinin de altına düşerek hızını mahaldeki olumsuz yol koşulları ile olumsuz hava koşullarına göre ayarlaması gerekirken, yoğun yağmur yağışına, vaktin gece olmasına, olay yerinde aydınlatma bulunmamasına ve yolun virajlı bir yapıda olmasına rağmen yoldaki olumsuz koşullara uygun bir hızla seyretmediği, olay yeri yaklaşımında virajlara süratli girmesi sebebiyle yağışlı havada aracı birkaç kez kaydırıp kaza tehlikesi atlatılmasına sebebiyet verdiği, seyir sırasında kendisi ile aynı yolu kullanan diğer sürücülerin yoğun yağış sebebiyle dörtlülerini yakarak seyretmelerine veya yol kenarında duraklamalarına rağmen, gerek yanında bulunan yedek şoför gerekse de araçta bulunan yolcular tarafından sık sık uyarıldığı halde, varış noktasına bir an önce ulaşmak maksadı ile olumsuz yol ve hava koşullarını dikkate almadan ve önünde seyreden araçları sollamak suretiyle artan bir hızla seyrine devam ettiği, ıslak zeminli eğimli yolda seyrini sürdürürken kendisine hitap eden hız sınırı ve sollama yasağı gibi uyarıcı trafik levhalarını dikkate almayıp yola gereken dikkatini vermediği, hızını yol şartlarına ve aracın teknik özelliklerine göre ayarlamadığı, kaza noktasından 75 metre önce seyrine hitap eden 70 km hız sınırı levhasını dikkate almayıp kaza anında 80 km hızla seyrettiği, bununla birlikte sollama yasağı bulunan yol bölümünde aracın son durduğu noktadan 5 metre ileride hız sınırının 50 kilometreye düşmesi, kovuşturma aşamasında 14.01

.01.2019 tarihinde yapılan keşfe katılan bilirkişi tarafından çekilen olay yeri fotoğraflarında, otobüsün çarpma noktasına gelmeden önce yakın mesafede bulunan hız levhasında hız sınırının 50 km olarak belirtilmesi, bu levhadan çok kısa bir mesafe sonra kazanın gerçekleşmesi hususları değerlendirildiğinde, sanık sürücünün kendisine hitap eden birden çok uyarıcı levhayı, araçta bulunan yolcular ile yedek şoförün yavaş seyretmesi ve frene basmadan vitesi küçültmesi şeklindeki uyarılarını, yolun virajlı oluşunu, vaktin gece oluşunu, yolda aydınlatma bulunmayışını, yoğun yağmur yağışı sebebiyle yoldaki olumsuz hava koşullarını dikkate almadan seyrine devam edip, aracın virajda kaymaya başladığını ve vitesini boşa aldığını beyan eden sürücünün, rampa aşağı inerken aracın vitesini asla boşa almaması gerektiğini bilebilecek durumda olmasına rağmen, rampa aşağı olan virajlı yola uygun viteste girmeyerek, tüm bu kural ihlalleri sebebiyle, olay yeri yaklaşımında aracın birkaç kez kaymasına ve kaza tehlikesi atlatılmasına rağmen, kendi şoförlüğüne, tecrübesine, önceki deneyimlerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle herhangi bir kazanın gerçekleşmeyeceği ya da kaza tehlikesi gerçekleşse dahi bunu önleyebileceği düşüncesi ile birden çok kural ihlalinde bulunarak geldiği olay mahallinde, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemeyerek sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksir koşullarının bulunduğu, tamamen kusurlu eylemi ile araçta bulunan 4 kişinin ölümü ile birlikte 35'i şikayetçi olmak üzere 45 kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen temel ceza miktarında ve bilinçli taksir sebebiyle uygulanan arttırım miktarında isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii, katılanlar vekilleri ile malen sorumlu vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2021 tarihli ve 2021/19-11- 2021/128 sayılı kararında açıklandığı üzere; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekâlet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak sanıkların veya tarafların adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip olunan dava dosyası adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava dosyası için ayrı ayrı tayinini öngörmüş bulunmakta olup; buna göre ayrı ayrı dava açılmadıkça vekâlet ücretinin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün olmadığı; bu itibarla; kendilerini aynı vekil ile temsil ettiren bir kısım katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilirken, kendilerini aynı vekil ile temsil ettirmiş olmaları sebebiyle tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin; ayrıca kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren katılanlar ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümü çıkarılarak yerine;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümü çıkarılarak yerine;

“Kendilerini ayrı ayrı vekil ile temsil ettiren katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 'er TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak adı geçen katılanlara ayrı ayrı verilmesine; Katılanlar ..., ..., ...'ın kendilerini aynı vekille temsil ettirmeleri sebebiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine; Katılanlar ... ve ...'ın kendilerini aynı vekille temsil ettirmeleri sebebiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine; katılanlar ... ve ...'ın kendilerini aynı vekille temsil ettirmeleri sebebiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine; katılanlar ... ve ...'in kendilerini aynı vekille temsil ettirmeleri sebebiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine; katılanlar ... ve ...'ın kendilerini aynı vekille temsil ettirmeleri sebebiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine; katılanlar ... ve ...'nin kendilerini aynı vekille temsil ettirmeleri sebebiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 8.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine” bölümünün eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/520 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemlerinin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/4. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Karaman Ağır Ceza Mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 17.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7048, Karar No: 2012/14387, Tarih: 26.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7048 E.  ,  2012/14387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/02/2011 tarih ve 2005/631-2011/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'ya ihraç ettiği domateslerin 12.05.2005 tarihinde alıcısına teslim edilmek üzere davalıya teslim edildiğini, davalının malı herhangi bir ihtirazi kayıt öne sürmeksizin teslim aldığını, davalının malı kararlaştırılan 5 günlük süreyi geçirerek 8 günde taşıdığını ve araç içindeki soğutucuyu aralıklarla çalıştırdığını, malın bu nedenle hasara uğradığını, alıcısı tarafından kabul edilmediğini ileri sürerek 6.500 Euro hasar bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıdığı yükte kısmi olarak hasar meydana geldiğini ancak bu hasarlanmada müvekkilinin kusurlu olmadığını, zira yapılan ekspertiz incelenmesinde hasarın oluşmasındaki en büyük etkenin ürünlerin düşük kaliteli, farklı olgunluk gösteren domatesler olmasından kaynaklandığının tespit edildiği, taşıma süresinin gümrük işlemlerinden sonra 5 gün olduğunu, araç soğutucusunun taşıma boyunca çalıştırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili hasarın sigortalısının kusurusundan meydana gelmediğini savunarak davanın redddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının domates emtiasını ihtirazi kayıt koymaksızın teslim aldığı, kararlaştırılan 5 günlük süreyi aşarak yükü 8 günde taşıdığı, araç içindeki soğutucunun hangi şartlarda çalıştığını gösterir delil sunamadığı, davacının da ürünü sağlam bir şekilde teslim ettiği ancak ortamın nemi ile ilgili herhangi bir talimat vermediği, bu nedenlerle hasarın meydana gelmesinde davalının %90, davacının ise %10 kusurlu olduğu, meydana gelen hasar bedelinin 6.479,72 Euro olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü, meydana gelen hasar bedelinin %90'ına tekabül eden 5.831,74 Euro'nun yıllık %5 faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 425,24 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/860, Karar No: 2015/13015, Tarih: 10.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/860 E.  ,  2015/13015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/199944

Mahkemesi : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 21/04/2014

Numarası : 2013/364 - 2014/145

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan tüm sanıkların, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık Ö.. G..'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar C.. M.. ve L.. M..'ın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar C.. M.. ve L.. M..'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık Ö.. G..'in 2863 ve 6136 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece verilen 26/06/2008 tarihli ilk hükmün temyizi aşamasında İl Jandarma Komutanlığı tarafından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilen 03/02/2009 tarihli yazıda, sanık Özgür'ün haber elemanı olarak kayıtlı olup, 19/05/2007 tarihli operasyonda komutanlığa bilgi verdiğinin ve aynı zamanda jandarma imdat telefonunu arayarak olay ile ilgili ihbarda bulunduğunun belirtildiği, dosya içerisinde mevcut “156 jandarma ihbar kayıt formu” nda, olayı bildirenin telefonu olarak yazılı bulunan numaranın, sanık Özgür'e ait 20/01/2009 tarihli telefon faturasında yazılı numara ile aynı olduğu, Dairemizin 12/09/2013 tarihli bozma ilamı sonrası mahkemece, yukarıda sözü edilen 03/02/2009 tarihli yazıya ilişkin araştırma yapıldığı, İl Jandarma Komutanlığınca gönderilen 18/02/2014 ve 25/03/2014 tarihli cevabi yazılarda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaplı 03/02/2009 tarihli yazıya ait kaydın mevcut olduğu, söz konusu olayın 2007 yılında gerçekleşmesi nedeniyle 2007 – 2009 yılları arasında İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürlüğü emrinde görevli personelden konu ile ilgili detaylı bilgi alınabileceği belirtilerek, anılan personelin görev yerlerinin bildirildiği, mahkemece, İl Jandarma Komutanlığı tarafından gönderilen cevabi yazılar gerekçe gösterilerek, sanık Özgür'ün haber elemanı olduğuna dair herhangi bir dayanak bulunmaması nedeniyle atılı suçlardan mahkumiyetine, 03/02/2009 tarihli yazının yazılmasına sebep olan kişiler hakkında soruşturma yürütülmesi için de Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği;

Temyiz aşamasında sanık Özgür tarafından ibraz edilen 08/05/2015 havale tarihli dilekçe ekinde Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/2302 sayılı soruşturma dosyası kapsamında verilen 25/03/2015 tarihli Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar'ın bulunduğu, bahse konu kararda, 03/02/2009 tarihi itibariyle İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürlüğü emrinde görevli personelin, sanık Özgür'ün haber elemanı olduğunu söylediklerinin, ayrıca komutanlık tarafından gönderilen sanık Özgür'e ait dosyanın incelenmesi ile, adı geçen sanığın haber elemanı güvenlik kartı bulunduğu, 24/12/2005 tarihinden itibaren suç ihbarları yaptığı, Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen tarihi eser kaçakçılığı suçuna ilişkin ihbarın da sanık Özgür tarafından yapıldığı bilgilerine ulaşıldığının belirtildiği;

Sanık Özgür'ün olaya İl Jandarma Komutanlığı'nda kayıtlı haber elemanı olarak dahil bulunduğu ve atılı suçlardan mahkumiyetlerine hükmedilen diğer sanıkların suç oluşturan eylemlerinin kolluk kuvvetlerine sanık Özgür tarafından ihbar edildiği, diğer yandan, suça konu kültür varlıkları ile 6136 sayılı Kanun kapsamındaki bıçakların sanık Özgür'de ele geçirilmeyip, sanık Cüneyt'in içinde olduğu araçta bulunduğu, dolayısıyla, adı geçen sanığın suç kastı mevcut olmadığı gibi, atılı suçların maddi unsurunu oluşturan fiillerin sanık Özgür tarafından gerçekleştirilmediği anlaşılmakla; her iki suçtan sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık Ö.. G.. müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30104, Karar No: 2010/27798, Tarih: 26.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/30104 E.  ,  2010/27798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 26.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8963, Karar No: 2022/7299, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8963 E.  ,  2022/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ada, 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ödeme ve faiz yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İstinaf kanun yoluna, sadece davacı idare vekili başvurduğu halde; üçer aylık vadeli hesaba nemalandırılan fark bedele istinaf karar tarihine kadar faiz işletilmesi,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 2020/119 E. - 2021/666 K. sayılı gerekçeli kararının; Hüküm fıkrasının (A-5) numaralı bendinden (işbu) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (05/07/2019 olan ilk derece mahkemesi) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.