muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1858, Karar No: 2021/13214, Tarih: 16.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1858 E.  ,  2021/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen davacı idare yönünden esastan reddine, davalılar yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Konaklı Mahallesi, 1797 ve 1798 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesince taşınmazın belirlenen m2 birim fiyatına uygulanan %200 oranında objektif değer artış oranının %250'ye çıkartılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11685, Karar No: 2015/14738, Tarih: 30.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11685 E.  ,  2015/14738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/255-2014/126

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 16.08.2005 tarihinde davalıların murisinden satın aldığı evin, Giresun 2.Asliye Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda; "Temlik tarihinde davalıların murisinin hukuki ehliyete haiz olmadığı” gerekçesiyle tapusunun iptali ile davalılar adına tesciline karar verildiğini, bu nedenle taşınmazın değeri kadar zarara uğradığını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak kaydıyla, taşınmazın dava tarihindeki rayiç değeri ile bina için yaptığı restorasyon bedelinin tahsilini talep etmiştir. Harca esas değer olarak 60.000 TL gösterilmiştir.

Davalılar; davacının, murisin akıl hastalığından yararlanarak hiçbir bedel ödemeden, taşınmazı satın aldığını, yapılan satışın geçersiz olduğunu, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 31.091,73 TL satış bedeli, 19.303,54 TL restorasyon bedeli olarak toplam 50.395,27 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, söz konusu karar Dairemizin 14.03.2013 tarih 2013/1801 Esas- 2013/4354 Karar sayılı ilamıyla “taraflar arasındaki satım akdi, temlik tarihinde davalının hukuki ehliyete haiz olmaması nedeniyle Türk Medeni Kanununun 15. maddesi ile Borçlar Kanununun 19-20. maddeleri ve 28.07.1941 gün ve 4/21 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, mutlak butlanla batıl olduğundan, baştan beri geçersizdir. Davacı, geçersiz sözleşmeye dayanarak, sadece ödediği bedeli sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilir. O halde, mahkemece; geçersiz satış sözleşmesi nedeniyle ödenen bedelin, taraflardan tüm delilleri sorulmak suretiyle tespiti ile, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sözleşme mutlak butlanla batıl olduğu halde, sözleşmenin resmi akit tablosunda belirtilen satış değeri esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Bundan ayrı olarak; davacının yaptırmış olduğu restorasyon masraflarının ise davacıya devredilen tapu kaydının iptal edilerek davalılar adına tescil edildiği, Giresun 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleştiği 10.11.2010 tarihi esas alınarak belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme restorasyon masrafları yönünden satış tarihinin esas alınması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozma konusu yapılarak ilgi yargılama dosyası yerel mahkemeye iade edilmiştir.

Söz konusu bozma ilamı üzerine, dosyanın gönderildiği yerel mahkemece; bozma ilamına uyulması yönünde karar alınmış; bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde; taraf delillerinin sorulduğu, restorasyon masrafları yönünden rapor alındığı görülmekle; davanın kısmen kabulü ile, 14.000,00 TL satış bedeli ve 27.403,47 TL restorasyon bedeli olmak üzere toplam 41.403,47 TL nin 10.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (HMK.md.190).

6100 sayılı HMK.'nun 225 ve devamı maddelerinde belirtildiği üzere, yemin taraflardan birinin, bir vakıanın doğru olup olmadığı hakkında beyanda bulunmasıdır. Bir vakıanın doğru olup olmadığına yemin edilirse, artık o vakıa hakkında başka delil gösterilmesine gerek yoktur. O vakıanın doğru olup olmadığı davada kesin olarak ispat edilmiş olur. Bu anlamda, yemin delili kesin bir delildir.

Davacı taraf dava dilekçesinde ve 30.05.2014 tarihli hüküm celsesinde yemin deliline dayanmıştır. Bozma ilamında belirtildiği üzere geçersiz sözleşmeye dayanarak, davacı tarafına sadece ödediği bedeli sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebileceği, mahkemece geçersiz satış sözleşmesi nedeniyle ödenen bedelin, taraflardan tüm delilleri sorulmak suretiyle tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

O halde; mahkemece dosyaya toplanan deliller ve yemin delili değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7149, Karar No: 2016/8885, Tarih: 10.11.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/7149 E.  ,  2016/8885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesi gereğince de ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkına sahip olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için ... Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve ... Genel Müdürlüğü ile ... Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesi, keza kovuşturma aşamasında katılma talebinde bulunan ancak bu konuda bir karar verilmeyen müşteki İsmail Şahin’e de hükmün tebliğ edilmesi gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlığın ve Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine veya her iki kurum ile müşteki İsmail’e hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın veya hükmün müşteki ...'e, Bakanlık ile Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin, verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3708, Karar No: 2016/6727, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/3708 E.  ,  2016/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından sigorta ettirilen ve davalı şirkete ait depoda bulunan emtianın aşırı yağmurların etkisi ile ilgili bina dışındaki ana pis su kanallarının tıkanması ile geri tepen suların depo dahilindeki pis su tahliye kanalı kapaklarından ve yağmur suyu tahliye borularından taşarak içeriye yayılması ve bina dış duvarlarından içeriye sirayet etmesi sonucu hasara uğradığını, sigortalı emtianın davalı şirkete ait depoda "Depo Kiralama Anlaşması" hükümleri çerçevesinde depolandığını, su basma hadisesinin davalının maliki bulunduğu binanın bakımsızlığı, dış cephe izolasyonu ve tesisatın yetersizliğinden meydana geldiğini, olay sebebiyle müvekkili sigorta şirketinin sigortalısına eksper raporu ile tespit olunan 84.122,44 USD hasar tazminatı ödediğini belirterek ödemek zorunda kaldıkları hasar tazminatının davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zararın meydana gelmesindeki asıl sebebin selden kaynaklı doğal bir afet olduğunu, bina dışındaki ve belediyenin sorumluğundaki ana rögarların tıkanmasından müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, müvekkiline ait deponun yapım ve bakım bozukluğunun olmadığını, ayrıca ilk yağış ile son yağış arasındaki sürede tedbir almayan sigortalı kiracının da ağır kusurunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dava, Ticari Paket Sigorta Poliçesi kapsamında ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.3.1944 Tarih E.37, K.9, RG.3.7.1944 sayılı kararında bu husus;" Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Davacı ... şirketi olup,davalıdan rücuen tazminat talebinin nedeni, davalı Şirket ile davacının sigortalısı arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü:“Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü:“Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

Kiralanan taşınmazların,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler” şeklindedir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 20.09.2012 tarihinde açılmış olmasına ve az yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2108, Karar No: 2024/4480, Tarih: 28.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2108 E.  ,  2024/4480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/476 E., 2024/29 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

1-Mahkemece, yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptali tescil ve alacak istemli davada bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu bağımsız bölümün cebri satış yolu ile satıldığı, davacının satış bedelini ve taşınmaza yaptığı masrafları ceza dosyaları da dikkate alınarak davalı yüklenici şirket ile ... ve ...’den talep edebileceği gerekçesiyle, Türkiye Halk Bankası ve ... aleyhine açılan tazminat davasının husumet nedeniyle reddine, davalılar ..., ... ve ... Emlak Turz. Sey. İnş. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 274.000,00 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 12.020,00 TL’nin davalılar ..., ... ve ... Emlak Turz. Sey. İnş. Tic. Ltd. Şti.’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, sair talepler kesinleşmiş olduğundan bu hususta yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2-Mahkeme kararına karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, yine dava ve ıslah dilekçesinde ödenen bedelin denkleştirici adelet ilkesi uyarınca yeniden hesap edilmesinin talep edilmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 28.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27589, Karar No: 2012/14463, Tarih: 30.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27589 E.  ,  2012/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5169, Karar No: 2024/6890, Tarih: 30.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5169 E.  ,  2024/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/843 Esas, 2023/753 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/34 E., 2021/70 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2016/31559 sayılı "Kale+şekil" ibareli marka başvurusunun, davalı şirketlerin "Kalle" ve "Kale" ibareli markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazları sonucu Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 9, 16, 17, 20, 21 ve 35. sınıf bir kısım mal ve hizmetler yönünden kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yaptıklarının itirazlarının ise dava konusu YİDK kararı ile reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin "Kale" ibareli tanınmış tescilli markaları bulunduğunu, anılan ibarenin gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ve müvekkilinin müktesep hakkı bulunduğunu, ayrıca tarafların marka işaretleri arasında benzerlik olmadığı gibi emtia benzerliği de bulunmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kalle GMBH vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile müvekkiline ait markalar arasında, başvuru kapsamında çıkarılan 16, 17, 20, 21 ve 35. sınıf mal ve hizmetler yönünden iltibas bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin markaları ile dava konusu başvuru arasında iltibas koşullarının oluştuğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu başvuru ile davalı Kale Kilit Yapı San A.Ş'ye ait "Kale" ibareli redde mesnet markalar arasında, bu davalının markaları sebebiyle başvuru kapsamında çıkarılan 9. sınıf "Elektronik kilitler, fotoseller, elektronik açma kapama mekanizmaları, algılayıcılar (sensörler)” malları yönünden iltibas koşularının oluştuğu, diğer davalı Kalle GMBH'nin redde mesnet "Kalle" ibareli markaları ile dava konusu başvuru arasında, başvurunun bu davalının markaları nedeni ile reddedildiği 16. sınıf "Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri", 17. sınıf "Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru kılıf ve rakorları", 21. sınıf "Tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri" 35. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (01.sınıf) Sanayide, bilim sahasında, fotoğrafçılıkta, tarım, bahçecilik ve ormancılıkta kullanılan kimyasallar. Kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar. (02.sınıf). Boyacılar, dekoratörler, matbaacılar ve sanatçılar için metal levhalar ve toz halde metaller. (16. Sınıf) Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri, yapıştırıcılar, (17. Sınıf) Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yarı mamul sentetik malzemeler, (21. Sınıf) tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” hizmetleri yönünden iltibas koşullarının oluştuğu, bu davalının markası nedeniyle başvuru kapsamında çıkarılan diğer mallar yönünden iltibas koşullarının bulunmadığı, ayrıca davacı yararına müktesep hak koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın Kısmen Kabulüne, Türkpatent YİDK'ın 2018-M-9241 sayılı kararının 17. Sınıf “tekstilden hortumlar, madeni olmayan boru kılıfları ve rakorları, hortum rakorları, taşıtlar için radyatör hortumları (yangın hortumları hariç). 20. sınıf "Ahşap veya sentetik malzemeden mamul ambalaj, nakliye ve depolama amaçlı variller, fıçılar, bidonlar, hazneler (depolar), kutular, ambalaj kapları, nakliye amaçlı konteynerler, sandıklar, taşıma paletleri, bunlarla birlikte kullanılan kapaklar", 21. sınfı "Elektriksiz temizlik aletleri ve gereçleri: boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı süpürgeleri, sopalı yer paspasları", 35. Sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için (02