muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29793, Karar No: 2013/22478, Tarih: 16.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29793 E.  ,  2013/22478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve resmen teslim olunan taşınmaza el koyma

HÜKÜM : - Sanık ...'in hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülük ve erteleme

- Sanık ...'ın resmen teslim olunan taşınmaza el koyma suçundan hükümlülük ve erteleme

- Sanık ...'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki temyizinin suç vasfına yönelik olduğu ve sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz bu- lunmadığı anlaşılmakla sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:

1- Suça konu dere yatağının, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkra- sında sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, köylü tarafından nasıl ve ne şekilde kullanıldığı, keşif mahallinde dinlenen ma- halli bilirkişi ve tanıklardan sorulup taşınmazın vasfı kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası da gözetilerek ortak kullanıma bırakılan yerlerden olmadığının anlaşılması halinde eylemin TCK.nun 154. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Maliye Hazinesi davadan haberdar edilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a) Sanık ... hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b) Adli sicil kaydında yer alan sabıkasının hüküm tarihinden suç tarihine kadar 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesindeki 5 yıl geçmekle silinme koşulları gerçek- leşmiş olan sanık ... hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve dav- ranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kasıtlı suçtan mahkumi- yeti olduğundan bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer ol- madığına karar verilmesi,

c) Her ne kadar sanık ... hakkında hükmen hak sahiplerine teslim olunan taşınmaz mala el konulması suçundan dava açılmış ve cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında hukuk mahkemelerince verilmiş ve usulünce infaz edilmiş bir karar bulunmadığı ve eyleminin TCK.nun 154/2. madde ve fıkrasındaki suçu oluştura- bileceği gözetilmeden, sanığın aynı yere ilişkin önceki ceza mahkumiyetine dayanılarak unsurları oluşmayan TCK.nun 290/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

c) Her ne kadar sanık ... hakkında hükmen hak sahiplerine teslim olunan taşınmaz mala el konulması suçundan dava açılmış ve cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanık hakkında hukuk mahkemelerince verilmiş ve usulünce infaz edilmiş bir karar bulunmadığı ve eyleminin TCK.nun 154/2. madde ve fıkrasındaki suçu oluştura- bileceği gözetilmeden, sanığın aynı yere ilişkin önceki ceza mahkumiyetine dayanılarak unsurları oluşmayan TCK.nun 290/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu iti- barla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasa- nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5731, Karar No: 2015/2197, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5731 E.  ,  2015/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19167, Karar No: 2024/21502, Tarih: 26.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19167 E.  ,  2024/21502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.12.2022

SAYISI : 2022/72 E., 2022/403 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.12.2022 tarihli ve 2022/72 Esas, 2022/403 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7526, Karar No: 2021/104, Tarih: 18.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7526 E.  ,  2021/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kısmen kapama elma, kısmen armut bahçesi niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Yargılama sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu ... mahallesinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucunda dava konusu 6.950,00m² yüzölçümlü ... parsel sayılı taşınmazın, 6908,92m2 yüzölçümü ile ... ada ... parsel olarak tapuya tescil edildiği anlaşıldığından, yenileme sonucu oluşan yeni tapu kaydı ile yeni kadastro krokisi ilgili Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüklerinden getirtilip, yeni duruma göre kamulaştırılan alanının ölçekli kroki üzerinde gösterilmesi için fen bilirkişisinden, kamulaştırma bedelinin yenileme sonrası oluşan yüzölçümüne göre yeniden tespiti için ise bilirkişi kurulundan ek rapor alınması sağlanmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden ,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16138, Karar No: 2013/13181, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16138 E.  ,  2013/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2012 tarih ve 2010/725-2012/425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete konut sigortası ile sigortalı dört dairede 05/07/2009 tarihinde yağan yağmur sularının sigortalı dairelere sirayet etmesi sonucu dairelerde hasar meydana geldiğinide dairelerdeki hasarın, binanın ortak yerlerinden olan çatı ve yağmur oluklarının tıkanması sonucu çatıdan ve oluklardan akan yağmur sularının en üst katta bulunan sigortalı dairelere sirayet etmesi sonucu oluştuğunu lüks konut olarak hiç kullanılmamış ve satışa sunulmuş A 2 blok 11 nolu dairedeki hasar için 9.405,60 TL, A 2 Blok 12 nolu dairedeki hasar için 26.892,00 TL, A 1 Blok D. 11 nolu dairedeki hasar için 19.961,00 TL, A 1 Blok D. 12 nolu dairedeki hasar için 2.574,00 TL tazminatın sigortalı Delta Proje İnşaat Turizm San ve Tic A.Ş ve ortaklarına ödenerek yasal halefiyet iktisap edildiğini, taşınmazın ortak yerlerinin bakım ve sağlamlığı Kat Mülkiyeti Kanunun 19. maddeye göre tüm kat maliklerinin sorumluluğunda olduğunu iddia ederek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla sigortalıya ödenen toplam 58.832,46 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı Azetur Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti vekili dava konusu hasarların binaları yapan Delta Proje İnşaat Turizm San ve Tic A.Ş.'nin inşaatları ayıplı yapmasından kaynaklandığını ayıba ilişkin alacak davalarında ise görev değer sınırı dikkate alındığında görevli mahkemesinin Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, dava konusu hasarın muhatabının dava dışı satıcı Delta İnşaat olduğunu davacı tarafın talep ve iddialarının yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Polifarma İlaç San ve Tic A.Ş vekili, yeni yapılmış bir binada söz konusu şekilde zarar oluşması durumunda bunun sorumluluğunun ancak inşaatı yapan firma ile Toki ve Site Yönetiminin olabileceğini, inşaatı yapan Delta Proje İnşaat A.Ş’nin kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacının halefiyete dayalı açtığı davada davacılık sıfatı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Polifarma İlaç San ve Tic A.Ş vekili, yeni yapılmış bir binada söz konusu şekilde zarar oluşması durumunda bunun sorumluluğunun ancak inşaatı yapan firma ile Toki ve Site Yönetiminin olabileceğini, inşaatı yapan Delta Proje İnşaat A.Ş’nin kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacının halefiyete dayalı açtığı davada davacılık sıfatı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davacı tarafın yüklenici ve TOKİ'ye dava açmaları gerektiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını yapım hatası yüzünden zarara uğradıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili ayıba ilişkin alacak davalarında görev değer sınırının da dikkate alındığında görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu davanın hasımı olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, hasarın 05/07/2009 tarihinde meydana geldiğini müvekilinin bu daireyi 21/01/2010 tarihinde satın aldığını meydana gelen hasar nedeniyle husumet yöneltilemeyeceğini, kat malikleri kusuru ile verilen bir zarar söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemece 16/01/2012 tarihinde keşif tutanağında belirtilen nedenlerle keşfin yapılamadığı ve 15/02/2012 tarihli oturumda davacı tarafa yeniden talep göz önünde bulundurularak keşif günü verildiği ve ara kararın 2.bendinde de keşfin yapılması ve gerekli keşif hazırlığının yapılması yönünde davacı tarafa kesin mehil verildiği, tekrar mahalline keşif günü gidildiğinde 16/04/2012 tarihinde tutulan keşif tutanağına göre keşfin yapılma olanağı bulunamadığı buna rağmen davacı tarafın talebi göz önünde bulundurularak bilirkişilerin müsait ortam ve mahallin görülmesi için gerekli imkanın sağlanması halinde tekrar gidip yeri görmeleri yönünde ara karar oluşturulduğu ve yine bu hususta da gerekli uyarı yapılarak kesin süre verildiği buna rağmen bilirkişi incelemesinin gerçekleştirilemediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 150. maddesinde hangi hallerde davanın açılmamış sayılacağına karar verileceği hususu düzenlenmiş olup, mahkeme gerekçesinde yer alan keşfin yapılması için gerekli ortamın sağlanamaması madde de belirtilen sebeplerden değildir. Mahkemenin davayı sonuçlandırma gerekçesi davanın açılmamış sayılmasını gerektirmeyip, ancak delilden vazgeçilme sonucunu doğurur. Kaldı ki, anılan konutların kapılarının açılamaması davacının yetkisinde olan bir husus değildir. Bu itibarla mahkemece HMK'nın 288 ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16880, Karar No: 2015/41369, Tarih: 15.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16880 E.  ,  2015/41369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığına sanık ..doğum tarihinin 16/08/1984 yerine 16/08/1994 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında görülen Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/04/2010 tarihinde kesinleşen 2009/381 Esas – 2010/472 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden CMK'nın 231/11. maddesi gereğince daha sonra da mahkemesine bildirimde bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın yağma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün (G) bendindeki 498-TL savunman ücreti çıkartılarak eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/183, Karar No: 2022/19, Tarih: 13.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2017/183 E.  ,  2022/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Temyiz Edenler : Sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili

Sanıklar ... ve ...'ın tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardımdan TCK'nın 39/1 maddesi delaletiyle 82/1-a, 21/2, 39/2-b yollaması ile 39/1, 53, 62, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4'er ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.05.2013 tarihli ve 29 - 174 sayılı hükümlerin katılanlar ... ve ... vekili, sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.11.2014 tarih ve 3741 - 4916 sayı ile;

a- Sanıklar ... ve ...'un, sanık...'a bir süre birlikte yaşadığı maktül ...'i öldürme eyleminde kullanması amacıyla av tüfeği temin ettikleri, kiraladıkları araçla ... ilçesinden olayın gerçekleştiği... ilçesine götürdükleri, sanık ...’ın av tüfeğini nasıl kullanacağını sanık...'a gösterdiği olayda; sanıklar ... ve ...’un, sanık...’ın, maktül ...’i tasarlayarak öldürme eylemini kolaylaştırıcı nitelikte kendisine suçun işlenmesinde kullanacağı av tüfeğini temin etme, bu tüfeğin nasıl kullanılacağını gösterme, olay yerine götürme gibi maddi yardımlarının yanı sıra sanık...’ın yanında yer alarak onda varolan suç işleme iradesini de kuvvetlendirdikleri, eylemlerini bilerek ve sonucunu da isteyerek gerçekleştirdikleri, olası kast hükümlerinin olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, sanıklar ... ve ...’un ...nun 82/1-a, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 25.12.2014 tarih ve 279 - 376 sayı ile;

"...Sanıkların kendilerine olağanın dışında ilgi ve alaka gösteren suça sürüklenen çocuktan cinsel yönden faydalanma beklentisi içinde oldukları, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun silah temin etme ve...'e götürme şeklindeki isteklerini yerine getirdikleri, nitekim dosya kapsamında da sübut bulduğu üzere...'e giderken yolda mola verdikleri ve bu sırada suça sürüklenen çocuk... ile sanıklar ... ve ... arasında öpüşme ve sevişme şeklinde eylemlerin gerçekleştiği, böylece sanıkların amaçlarına ulaştıkları ve sonrasında da suça sürüklenen çocuğu...'e bırakarak bir daha iletişim kurmamaları ve beklentilerinin gerçekleşmesi sebebiyle merak içerisine düşmedikleri,

Olayın hemen akabinde alınan ilk savunmalarında da yer aldığı üzere, suça sürüklenen çocuğa temin edilecek silah ile eşini vuracağını söylemiş olması nedeniyle suçun işleneceğini öngörebilecek durumda olan sanıkların, suça sürüklenen çocuktan cinsel manada faydalanmak ümidiyle fiile devam ederek olası kast ile hareket ettikleri,

Olayın hemen akabinde alınan ilk savunmalarında da yer aldığı üzere, suça sürüklenen çocuğa temin edilecek silah ile eşini vuracağını söylemiş olması nedeniyle suçun işleneceğini öngörebilecek durumda olan sanıkların, suça sürüklenen çocuktan cinsel manada faydalanmak ümidiyle fiile devam ederek olası kast ile hareket ettikleri,

Çünkü sanıkların kasten öldürme fiilinin bütün unsurlarını bildikleri ve fiilin gerçekleşmesini öngörmelerine rağmen eyleme feri fail olarak katılıp, sonucunu da kabul ettikleri; gerçekleştirilen fiilin muhtemel bazı neticelerinin meydana gelebileceğinin düşünüldüğü ve bunların kabul edildiği, bununla birlikte engellemek için özel bir gayret içerisinde olunmadığı, bilerek ve umursamaz davranılarak fiilerin gerçekleştirildiği, öngörülen olası neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalındığı,

Bununla birlikte sanıkların suça sürüklenen çocuğa silah temin etmek ve onu... ilçesine arabayla getirmek şeklindeki olaya katılımlarının, suça sürüklenen çocuğun tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım boyutunda kaldığı anlaşılmakla;

Sanıklar ... ve ...'ın ise olası kast ile tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan mâhkumiyetlerine karar vermek yönünde Mahkememizde önceki kararda direnme yönünde tam bir vicdani kanaat oluştuğu gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanıklar müdafi, katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2015 tarihli ve 101038 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.02.2017 tarih ve 53 - 493 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suça sürüklenen çocuk... Boynikara'nın maktul ...'e karşı gerçekleştirdiği eylem nedeniyle hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan mâhkumiyet hükmü, Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, direnmenin kapsamına göre inceleme; sanıklar ... ve ... hakkında, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk... Boynikara'nın maktule yönelik eylemi nedeniyle tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım etmeden kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar ... ve ... hakkında, tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardım etmeden kurulan mahkûmiyet hükümlerinde, TCK’nın 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanma imkânının bulunup bulunmadığının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;