muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/271, Karar No: 2014/8888, Tarih: 26.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/271 E.  ,  2014/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2005/428-2013/139

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya beş adet daire gösterdiğini, bunun karşılığında gayrimenkul gösterme tutanağı ve komisyon sözleşmesi imzaladıklarını, davalının gösterilen konutlardan birini almasına rağmen sözleşmede kararlaştırılan ücretin ödenmemesi sebebi başlatılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sabıkalı olduğunu, sadece bir ev gösterildiğinden sözleşmeyi imzaladığını, davacının sözleşmeye dört adet daire eklediğini ve bu şekilde sahtecilik yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, komisyon sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacı ile başlattığı takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı kendisine sadece bir taşınmaz gösterilmesine rağmen sözleşmeye ekleme yapılarak satıma konu taşınmazında gösterildiğini, davacının sahtecilik yaptığını savunmuştur. Mahkemece davacı hakkında sahtecilik suçunun işlendiği iddiası ile açılan davada zamanaşımından düşme kararı verildiği ve davalının da sözleşme altındaki imzasını inkar etmediği gerekçesi ile davanı kabulüne karar verilmiş; ancak sözleşmeni davalı aleyhine ağır şartlar içermesi sebebi ile davacının aynı dairenin satıcısı ile yapmış olduğu sözleşmede kararlaştırılan 1.000,00 TL kadar ücrete hak kazandığı kanaatine varılarak bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki davacı hakkında açılan ceza davasında davacının üzerine atılı özel evrakta sahtecilik suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verilmiş; ancak temyiz aşamasında zamanaşımı süresi dolduğundan düşme kararı verilmiştir. İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada tanık olarak dinlenen ev sahibi davacıya yetki vermediğini, tanık Vahit Nur Ölke 'de davalının komşusu olduğunu davalının satılık ev aradığını bildiği için ev sahibinin yanına götürdüğünü belirtmiştir. Her ne kadar anılan ceza dosyası kesinleşmese de dinlenen tanık beyanlarına göre davacı tarafından davalıya satıma konu evin gösterilmediği maddi vakıa olarak ortaya çıkmıştır. Davacı bu durumun aksini ispat edemediğine göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarını incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarını incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte gösterilen nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 24,30 TL harcın davalıya iadesine, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13392, Karar No: 2011/12539, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13392 E.  ,  2011/12539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa çalışma ve ilan tarihleri ile paftasının düzenlenme tarihlerinin ne olduğu, taşınmazın hangi nedenle tapulama dışı bırakaldığını açıklar resmi yazının,

2) Ayrıca 23.01.2002 tarihli keşifte hazır bulunan orman bilirkişi ... ... ...'a ait raporun,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/11/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28576, Karar No: 2022/51, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28576 E.  ,  2022/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2558, Karar No: 2011/7065, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2558 E.  ,  2011/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanıklar ... ve ... hakkında açılan davada davanın düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin “Duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından mahkemesi; mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’nın 36. maddesindeki “…meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, tamamı (1. sıradan 55. sıradaki dava dosyasına kadar) için tek saat verilmek suretiyle (9.00) yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre müştekilerinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de,

Müşteki vekili şikayet dilekçesinde, sanıkların tazminata da mahkum edilmesini talep ettiği halde, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu sebeple kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7105, Karar No: 2023/8435, Tarih: 20.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7105 E.  ,  2023/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/597 E., 2023/813 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/148 E., 2022/88 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.09.2002-26.04.2015 tarihleri arasında davalı ...'ın evinde aralıksız olarak 13 yıl boyunca evin bütün işleri ve 2 çocuğuna bakarak çalıştığını, davacının bu çalışması esnasında işveren tarafından yaklaşık olarak 13 yıl boyunca sigortası yaptırılmadan bir fiil çalıştırıldığını, davacının davalı işverenle sigorta için konuştuğunda davalının asla sigorta yapmayacağını istediği yere başvurmasını söyleyerek işten çıkardığını ileri sürerek, davacının davalı işveren yanında 10.09.2002-26.04.2015 tarihleri arasında yatırılmayan eksik sigorta prim günlerinin tesbiti ile bu hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davaların kamu düzenine ilişkin olup çalışma olgusunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatı gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davaların kamu düzenine ilişkin olup çalışma olgusunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatı gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacı ile davalı arasında Kanun'un öngördüğü anlamda süreklilik arz eden bir ilişki olmadığını davacının 2002 yılının Aralık ayında bir gün kendiliğinden gelerek ev işlerini görmek üzere bir hizmetli aradığını, kendisinin bu işe talip olduğunu, sigorta da istemediğini, eşinin sigortasının kendisi için yeterli olduğunu beyan ederek işe başladığını, davalı kesin olarak belli olmayan duruma göre başlangıçta birkaç yıl daha düzenli olsa da çocuklarının büyümesi ile birlikte haftada bir veya birkaç günü kapsayan sürelerle davacıyı çağırarak iş gördürdüğünü, 6552 sayılı Kanun'un 01.04.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine kadar, İş Yasası'na tabi olmadıklarından davacının çalışma sisteminde ev hizmetlerinde çalışanların sigorta zorunluluğu bulunmadığını, Yasa yürürlüğe girmeden bir süre önce davacının başka birinin yanında sigortalı göstermesi için davalıya baskı yaptığını, davalının böyle bir şey yapamayacağını ancak yeni yasaya göre yapılabileceğini bildirdiğini, davacının 30 Mart Cumartesi günü eve gelerek, tam zamanlı bir iş bulduğunu, o işyerinde ev hizmetinde çalışmayacağını ve buna göre sigorta yapılacağını şayet davalının başka birinin yanında sigorta gösterirse çalışmaya devam edeceğini aksi halde ayrılacağını söylediğini, davalının tekrar açıkça böyle bir şey yapamayacağını söylemesi üzerine davacının düşünüp belki de kabul edeceğini söyledikten sonra evden ayrıldığını ve bir daha gelmediğini, davanın görev, zamanaşımı ve esas yönünden reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının, davalıya ait ev hizmetleri iş yerinde dava konusu 10.09.2003-26.04.2015 tarihleri arasında ayda 30 gün ve tam zamanlı bir şekilde çalıştığı vicdani kanaatiyle, davacı adına Kuruma bildirimi yapılan dava dışı 1230554 07 01 sicil numaralı ...şyerinde 02.03.2013-10.03.2013 tarihleri arasında 9 gün, 5510 sayılı Kanun 4/1-b kapsamında isteğe bağlı sigortalılığı nedeniyle 30.05.2013-28.02.2014 tarihleri arasında 272 gün ve 1211721 07 01 sicil numaral...İnşaat Limited Şirketi iş yerinde 22.05.2014-31.07.2014 tarihleri arasında 70 günlük süreler hariç prime esas asgari ücretle çalıştığının tespitine" dair davanın kısmen kabulü ile davacının 02.03.2013 - 10.03.2013 ve 22.05.2014 - 31.07.2014 tarihleri arasındaki dava dışı iş yerlerinden bildirilen süreler ile 30.05.2013 - 28.02.2014 tarihleri arasındaki isteğe bağlı sigortalı olduğu sürelere ilişkin dava atiye terk edildiğinden bu dönemler yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının 10.09.2003 - 26.04.2015 tarihleri arasında; 02.03.2013 - 10.03.2013 ve 22.05.2014 - 31.07.2014 tarihleri arasındaki dava dışı iş yerlerinden bildirilen süreler ile 30.05.2013 - 28.02.2014 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğu süreler dışlanmak suretiyle davalı işverene ait ev hizmetleri iş yerinde dönemin asgari ücreti ile hizmet akdine tabi olarak aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının sigortalılığa esas bir çalışmasının bulunmadığını, davanın hak düşürücü süreye uğradığını, davacının her ay 30 gün çalışmış gibi hesaplama yapıldığını, kamu tanıklarının hiçbirinin davacının çalışması ile ilgisinin bulunmadığını, sürekli bir çalışmadan söz edilemeyeceğini bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

2.Feri müdahil vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece kabul edildiği üzere davacının davalıya bağlı olarak çalıştığına dair soyut tanık beyanları dışında delil bulunmadığını, karara esas alınan bilirkişi raporuna itirazları olduğunu, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, davanın kamu düzenine ilişkin olduğunu tüm bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Feri müdahil vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece kabul edildiği üzere davacının davalıya bağlı olarak çalıştığına dair soyut tanık beyanları dışında delil bulunmadığını, karara esas alınan bilirkişi raporuna itirazları olduğunu, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu, davanın kamu düzenine ilişkin olduğunu tüm bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "tüm dosya kapsamı, Dairemizin yukarıda anılan kaldırma kararı uyarınca yapılan yargılama, davacının alınan isticvap beyanı, kaldırma kararı sonrasında dinlenen bordro tanık beyanları, SGK kayıtları, resmi kurumlardan gelen müzekkere cevapları birlikte değerlendirildiğinde; davacının mahkemece hüküm altına alınan sürelerde davalı nezdinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, davacının tespit talebinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle; ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre" davalı ve feri müdahil vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8, Karar No: 2019/7513, Tarih: 08.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8 E.  ,  2019/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) İddianamede yer almadığı halde sanığa CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmadan, TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2) Mağdur hakkında Niğde Devlet Hastanesi Kulak, Burun ve Boğaz Hastalıkları Anabilim Dalında görevli KBB uzmanı tarafından düzenlenen 26.11.2014 tarihli rapora göre; "sol kulak heliks anteriorunda 1cm'lik skar dokusunun yüzde sabit iz niteliğinde sayılacağı" şeklinde tespite yer verildiği ancak; rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olup, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5927, Karar No: 2024/5402, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5927 E.  ,  2024/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2772 E., 2023/692 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/857 E., 2020/259 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların yaklaşık bir senedir fiilen ayrı evlerde yaşadıklarını ve evlilik birliği kapsamında herhangi bir paylaşımda bulunmadıklarını, bu ayrılığın sebebinin kadının, müvekkilinden ayrılmak istemesinden kaynaklandığını, müvekkili resmi ilişkiyi sonlandırmak istese de kadının yabancı uyruklu olması ve oturum izni ihtiyacı nedeniyle sürekli müvekkilini oyaladığını, daha sonra müvekkilinden boşanmak için 100.000,00 TL para istediğini, sosyal medya hesabında evlilikten uzak bekar bir kadın gibi paylaşımlarda bulunduğunu, evlilik birliği içinde birlikte harcama yapmalarına, ekonomik özgürlüğü ve kazancı olmasına rağmen hiç bir gidere katılmadığını, müvekkilinin, eşinin bilgisayarında eski sevgilileriyle gitmiş olduğu tatillere ait samimi fotoğrafları ve bir fotoğrafçıya verdiği iç çamaşırlı pozlarını gördüğünü, tarafların evi paylaştıkları son 9 ayda da hiçbir şekilde cinsel ilişkide bulunmadıklarını, kadının telefonunda Erhan isimli bir şahısla olan yazışmalarını gördüğünü, boşanma kararı alan müvekkilinin bu süreçten sonra yalnızca kadının oturum izninin alınmasını beklemeye başladığını çünkü bundan sonra hızlıca boşanma gerçekleşeceği yönünde taraflar arasında anlaşmanın mevcut olduğunu, 2018 yılının Haziran ayında eşinin oturum izni aldığı haberini aldığını ancak eşin bu kez çalışma izni alması için müvekkilinin beklemek zorunda olduğunu ifade ettiğini belirterek evlilik birliğinin sarsılması huuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP