muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19195, Karar No: 2012/26358, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19195 E.  ,  2012/26358 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-..., 6-..., 7-..., 8-... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.7.2011 tarih ve 111-211 sayılı hükmün Dairenin 4.4.2012 tarih ve 4495-9101 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, davalının murisleri ... Akıllı'dan aldığı vekaletname ile muristen habersiz olarak adına kayıtlı olan taşınmazları üçüncü kişilere sattığını, bu satışlardan aldığı parayı murise vermediği gibi mirasçılarına da vermediğini ileri sürerek satış tarihi itibariyle bedelinin fazlası saklı kalmak kaydıyla 7.100.00 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.1.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle davalının murisin oğlu olduğunu, davayı muris muvazaasası olarak ıslah ettiklerini, taşınmazların dava tarihinden değerinin tespitiyle fazlası saklı kalmak kaydıyla 7.000 TL.nin hisseleri dikkate alınarak dava tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemişlerdir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın vekalet görevinin kötüye kullanılmasından kaynaklanıp, (5) yıllık zamanaşımı dolduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce onanmış, davacılar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Davacılar, dava açarken Borçlar Kanununun vekalete ilişkin hükümlerine dayanmış ve davalının vekil olarak hesap vermekle yükümlü olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Ne var ki, 20.1.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle bu kez muris muvazaasına dayanmışlar ve taşınmazların dava tarihindeki değerini istemişlerdir. Burada hakların telahukku (yarışması)

söz konusu olup, davacılar dava açarken murise tebaen vekalet hükümlerine dayanmaktayken, ıslah dilekçesiyle bu kez muris muvazaasına dayanmışlardır. Nitekim, hakların telahukkunun (yarışmasının) söz konusu olabilmesi için aynı isteğin iki ayrı hükme göre de haklı görülmesi şarttır. Hakların yarışmasında tek bir davaya dayanılmakta olup, davanın tek bir talep neticesi vardır. Ancak, tek bir talep neticesini haklı gösteren hukuki sebepler birden fazladır.

söz konusu olup, davacılar dava açarken murise tebaen vekalet hükümlerine dayanmaktayken, ıslah dilekçesiyle bu kez muris muvazaasına dayanmışlardır. Nitekim, hakların telahukkunun (yarışmasının) söz konusu olabilmesi için aynı isteğin iki ayrı hükme göre de haklı görülmesi şarttır. Hakların yarışmasında tek bir davaya dayanılmakta olup, davanın tek bir talep neticesi vardır. Ancak, tek bir talep neticesini haklı gösteren hukuki sebepler birden fazladır.

Somut olayda da, mahkemece davacıların 20.1.2010 tarihli ıslah dilekçesi nazara alınmadan davanın dayanağının vekalet akdinden kaynaklandığından bahisle (5) yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek reddedilmişsede, az yukarıda açıklanan nedenlerle davanın ıslah edilip "muris muvaazasına" dayanıldığı, bu durumda davalının ıslah dilekçesine yönelik bir zamanaşımı def'ide bulunmadığı gibi, mirasçılar arasında zamanaşımı da işlemeyeceğinden, mahkemece, ıslah dilekçesi nazara alınarak taraf delilleri toplanıp hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Kararın bu gerekçeyle bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşılmakla, Dairemizin 4.4.2012 gün 2012/4495-2012/9101 sayılı onama ilamı kaldırılarak kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 4.4.2012 gün ve 2012/4495 esas ve 2012/9101 karar sayılı onama kararının kaldırılarak kararın BOZULMASINA, peşin alınan 43.90 TL harcın istek halinde iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4368, Karar No: 2018/12449, Tarih: 19.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4368 E.  ,  2018/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 89/1-2.b.e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın ... Liman İşletmesinin işçilik tahkim, tahliye işleri birinci alt yüklenicisi olan ... Denizcilik LTD. ŞTİ’nin yetkilisi olduğu, bahse konu şirketin deniz yolu taşıma ile ilgili yükleme boşaltma hizmetleri için ikinci alt yüklenicisi olarak ise;... ile yapılan taşeronluk sözleşmesi kapsamında ekipmanların gemilere yükletilmesi ve boşaltılması işlerinde,...’ın şirketinin, sağladığı işçilerinin, iş güvenliği araç ve gereçlerini sağlamaya, iş kazalarını önleyici her türlü tedbirleri almaya ve bu konuda işçi sağlığı ve iş güvenliği hükümlerini uygulamaya mecbur olduğu belirtilmiş olup, sanığın yetkilisi olduğu birinci alt yüklenici konumundaki ... Denizcilik LTD.ŞTİ’ nin... tarafından temin edilen bu işçilerin iş güvenliği araç ve gereçlerini sağlamaya, iş kazalarını önleyici her türlü tedbirleri almaya ve bu konuda işçi sağlığı ve iş güvenliği hükümlerini uygulamada herhangi bir sorumluluğu olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31557, Karar No: 2014/32091, Tarih: 17.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31557 E.  ,  2014/32091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/511-2014/734

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı işyerine ait, fesih tarihinden altı ay öncesi ile altı ay sonraki dönemi kapsayan, çalışan işçi sayılarını ve isimlerini gösterir her aya ilişkin dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

2-Davacının 2005 ve 2006 yıllarında vizeye tabi altı ay ve daha fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, varsa hakkında 5620 sayılı Kanun'un 2. maddesi çerçevesinde işlem yapılıp yapılmadığı ile anılan hususlara ilişkin tüm bilgi ve belgelerin davalı Belediye'den,

3-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan,

4-Her yıl Belediye Meclisi tarafından verilen vizelerin süresine dair başkaca bir karar bulup bulunmadığı, var ise buna dair tüm kayıt ve belgelerin gönderilmesinin, yok ise bu hususun belirtilmesinin davalı Belediye'den,

Temini ile anılan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9793, Karar No: 2022/18716, Tarih: 19.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9793 E.  ,  2022/18716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile toplam 45.685,96 TL tazminat bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu Hatay İli, Samandağ İlçesi, Çiğdede Mahallesi 1269 parsel sayılı, 468 m² yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın davacı adına kayıtlı iken Hazine tarafından açılan davada Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/272 Esas, 1999/157 Karar sayılı ilâmı ile kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle tapu kaydının tamamının tapusunun iptaline karar verildiği, kararın 10.06.1999 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 20.10.2008 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza bozma ilâmına uyularak 10.06.1999 değerlendirme tarihi esas alınarak emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma sonrası alınan 24.11.2017 tarihli raporda dava konusu taşınmazın metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 129,27 TL ve hükme esas alınan raporda ise 40,20 TL değer tespiti nedeniyle raporlar inandırıcı olmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yakın bölgeden uygun emsal alınması gerekirken, dava konusu taşınmazdan uzak emsali esas alan rapora göre hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Bozma sonrası alınan 24.11.2017 tarihli raporda dava konusu taşınmazın metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibarıyla 129,27 TL ve hükme esas alınan raporda ise 40,20 TL değer tespiti nedeniyle raporlar inandırıcı olmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yakın bölgeden uygun emsal alınması gerekirken, dava konusu taşınmazdan uzak emsali esas alan rapora göre hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezî yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/221, Karar No: 2011/3885, Tarih: 05.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/221 E.  ,  2011/3885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2008 gün ve 2006/611-2008/763 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.10.2010 gün ve s2009/3292-2010/9901 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 5219 sayılı Kanun ile değişik 440/III-1.maddesi uyarınca 2010 yılı için karar düzeltme sınırı 8.690,00 YTL.sına yükseltilmiştir. 07.10.2010 tarihinde temyiz incelemesi yapılan davada davacı, 6.750,00 TL alac ağın davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davanın davalı banka yönünden kısmen kabulü ile 4.050,00 TL.nın bu davalıdan tahsiline dair verilen karar onanmıştır. Karar düzeltme istemine konu miktarda nazara alınarak davalı banka vekilinin karar düzeltme dilekçesinin aynı Yasa' nın 442/3 ncü maddesi uyarınca miktar yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı banka vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine, karar düzeltme isteyen davalı banka harç ve cezadan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/371, Karar No: 2022/3508, Tarih: 09.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/371 E.  ,  2022/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabülü ile 31,00 TL maddi, 50,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 30/05/2015 tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine yönelik davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.190,00 TL olduğu ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan 30.05.2015 tarihinde 1 gün gözaltında kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 81,00 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 gün ve 2015/322 - 2016/17 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1439, Karar No: 2014/2367, Tarih: 24.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1439 E.  ,  2014/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/70-2013/206

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 03.10.2011 gününde verilen dilekçe ile zarar veren ağaçların kesilmek suretiyle elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalıların ortak sınıra 3 metre mesafede meyve ağaçları diktiklerini, dikilen ağaçların arazisine gölge yaptığını ve zarar verdiğini ileri sürerek ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalılar ise ağaçların kendi arazilerinde standartlara uygun geriye çekilmiş bir vaziyette dikildiğini, zarar vermediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece keşif sonucu düzenlenen ziraatçi bilirkişinin 28.02.2013 tarihli raporu ve 26.03.2013 tarihli ek raporuna göre davacıya ait ... parsel sayılı taşınmazın sınırına 250 cm'den yakın dikilmiş 15-20 yaşlarındaki fındık ağaçlarının en az 250 cm uzağa çekilmesi ve davacının parseline 1-1,5 m mesafede olan ceviz ağacı ile davacının ...parsel sayılı taşınmazının sınırına 250 cm'den daha yakın olan davalı ...ve...parsel sayılı taşınmazlardaki ağaçların kesilerek müdahalenin önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Dava konusu .. parsel sayılı taşınmaz dava dışı Hazine adına tapuda kayıtlı olup bu taşınmaz üzerindeki ağaçların kesilmesi istendiğine göre 182 parsel sayılı taşınmazın maliki Hazine'nin davada taraf olması zorunludur. Bu nedenle ... parsel sayılı taşınmaz yönünden taraf teşkili sağlanmadan işin esasına yönelik karar verilmesi doğru değildir.

Dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz ile ilgili temyiz itirazlarına gelince;

TMK m. 683'teki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK’nın 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu nedenle mahallinde yeniden keşif yapılmalı, halen davacının zararının oluşup oluşmadığı, yukarıda belirtilen ilkelere göre araştırılıp, komşuluk hukukuna aykırılık var ise nasıl ve ne şekilde giderileceği uzman bilirkişi raporu ile tespit edilerek kesilmesi gereken ağaçların yerlerinin fen bilirkişisi tarafından düzenlenecek krokide gösterilmesi sağlanmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26393, Karar No: 2012/26983, Tarih: 12.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/26393 E.  ,  2012/26983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-3, 51-3, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine göre, kanun yollarına başvuru süresi, sürenin başlangıcının öğrenilmesinden itibaren 7 gün içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın yokluğunda 11.03.2010 tarihinde verilen hükmü, 06.04.2010 tarihinde tebliğ ettiği, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 14.04.2010 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede, yasa yolu bildiriminin usulüne uygun olmadığından bahisle sanığın temyizinin süresinde olduğuna dair görüşe iştirak edilmeyerek, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Konya Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 20.10.1989 tarih ve 579 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı olarak ilan edilen, Konya İli, Bozkır Dere Kasabası Sülek ekeneği sınırları içerisinde kalan evin, dosya içerisinde mevcut inşaat mühendisi bilirkişisinin 04.01.2008 tarihli bilirkişi raporuna göre, 75 yaş ve üstü olduğunun bildirilmesi karşısında, suç tarihi olarak 1989 yılı öncesi esas alınarak yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1989 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9 maddesindeki

şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.