muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8388, Karar No: 2009/8266, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8388 E.  ,  2009/8266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi raporu alınmış, ikinci bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu genel nitelikteki sözlerle değerlendirme yapılmış olması bakımından, birinci bilirkişi kurulu raporu ise emsal incelemesi yapmadığından dolayı hüküm kurmaya elverişli değildir.

Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu 13 adet emsal incelemiş, bunların değerlendirme tarihindeki değerlerini 20,37 YTL. ile 42,78 YTL. arasında oldukları tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın değerini etkileyen unsur ve nitelikler, objektif ölçüler, piyasadaki emlak alım satım rayiçleri gerekçe gösterilerek dava konusu taşınmazın değerinin 100 YTL/m2 olarak belirlemiştir.

Emsalin sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin; arsa vasfında ve benzer yüzölçümünde olmak, bitişik ya da yakın mesafede bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, satış tarihleri değerlendirme tarihine yakın olmak, fiyatları bakımından en azından yaklaşık değerde olmak gibi netilekler "emsal" in seçilmesinde öncelikle esas alınması ve aranması gereken unsurlardır. Bu unsurlar yönünden benzer nitelik ve özelliklerin bulunmaması veya çok az olmasının değerlendirmede yanıltıcı sonuçlara götürmesi kaçınılmaz olacaktır. Bilirkişi kurulu tarafından, yukarıda açıklanan özelliklere uygun emsalin varlığı yeterince araştırılmadan 13 adet emsali inceleyip bunlardan somut bir emsal alınmadan genel nitelikteki değerlendirme ile yetinip değer belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece Tapu Sicil Müdürlüğünden kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki ve özel nitelik taşımayan uygun arsa satışlarına ilişkin kayıtların getirtilip, tarafların varsa gösterecekleri emsal kayıtlar da celbedildikten sonra her iki bilirkişi kurulundan, bunların her birisinin ayrı ayrı incelenip irdelenerek, yukarıda açıklanan ilkelere göre emsal olma niteliğini taşıdığı anlaşılanlar arasından dava konusu taşınmaza en yakın nitelik ve özellikleri taşıyan taşınmazın somut emsal seçilerek, seçilen bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumunun toptan fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatı bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla emsalin değere etki yapan tüm özellikleri belirlenip bu özellikler yönünden her iki taşınmazın ayrı ayrı karşılaştırılıp aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönlerinin açıklandığı ve bunların her birisinin değere etkilerinin ne olduğu gösterilmek suretiyle karşılaştırmanın yapılarak taşınmazın değerinin belirlendiği ek raporlar alınmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12118, Karar No: 2019/9712, Tarih: 09.07.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12118 E.  ,  2019/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'nin, anılan Kanunu’nun 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2018 tarihli ve 2017/569 esas, 2018/7 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.01.2017 tarihli ve 2016/10293 esas, 2017/45 karar sayılı ilamında "...üzerinden bir adet yasak nitelikte bıçak elde edilen sanık Samet Bağlan'ın 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi yerine yazılı şekilde aynı yasanın 13/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi...Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirmek üzereyken gelen ihbar üzerine kolluk görevlilerinin olay yerine gitmesi üzerine yapılan üst aramasında suça konu bıçağın ele geçirildiği, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.05.2017 tarihli uzmanlık raporunda da anılan bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 15/2. maddesinde sayılan vahim bıçaklardan olmadığı hususunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.11.2018 gün ve 2018/6774 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2018 gün ve KYB/2018-96425 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 27.05.2017 tarihli ekspertiz raporuna göre, 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası kapsamında yasak nitelikte olduğu tespit edilen sustalı bıçak bulundurma şeklinde gerçekleşen hükümlünün eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması suretiyle cezanın fazla tayini,

Yasaya aykırı ve ... Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.01.2018 gün, 2017/569 esas, 2018/7 sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8374, Karar No: 2013/10148, Tarih: 01.11.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8374 E.  ,  2013/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda 148 ada 6 parsel sayılı 3590,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, gerekçeli kararda ise davanın kısmen kabulüne çekişmeli taşınmazın 492,34 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 21.02.2013 tarihli kısa kararında "davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline”, karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "davanın kısmen kabulüne,çekişmeli taşınmazın 492,34 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline" karar verilerek kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Somut olayda tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası çelişmektedir. Bu nedenle davalının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın talep halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25702, Karar No: 2022/2533, Tarih: 21.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/25702 E.  ,  2022/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.11.2017 gün ve 2017/351 Esas, 2017/404 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 29.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 20.03.2018 gün ve 2017/3070 Esas, 2018/472 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6814, Karar No: 2021/2817, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6814 E.  ,  2021/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı için bozma öncesi raporda değer kaybı belirlenmediği ve bu husus Dairemiz bozma ilamında bozmaya konu edilmediği halde, bozma kararının usuli müktesep hak niteliğinde olduğu gözetilmeden, bozma sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, arta kalan kısım için % 30 değer kaybı oranı uygulanması,

2-Bozma öncesinde 12.650,50 TL, bozma sonrasında 21.758,86 TL depo edilen bedel olduğu gözetilerek; fazla bloke edilen bedelin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6111, Karar No: 2019/16384, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6111 E.  ,  2019/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11741, Karar No: 2018/25322, Tarih: 19.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/11741 E.  ,  2018/25322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DİLEKÇENİN REDDİ hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20/06/2018 gün ve 2018/3112 Esas - 2018/12217 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile maddi hata düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm,taraf vekillerinin temyizi üzerine Kapatılan 18. Hukuk Dairesince bozulmuş, bu bozma kararına karşı bir kısım davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine, Dairemizin 13.12.2017 gün ve 2017/6589-28524 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmış, bir kısım davalılar vekili tarafından bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dairemizin 20/06/2018 tarih ve 2018/3112 Esas -2018/12217 Karar sayılı ilamı ile HUMK.'nun 442. maddesindeki "Yargıtay kararı aleyhine bir defadan fazla karar düzeltme yoluna başvurulmaz." hükmü uyarınca davalı vekilinin ikinci kez karar düzeltme incelemesi yapılmasına dair taleplerini içeren dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı bir kısım davalılar vekilince maddi hatanın düzeltilmesi yönünde yeniden talepte bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, maddi hata bulunmadığı anlaşıldığından talebin REDDİNE,19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6931, Karar No: 2010/4120, Tarih: 28.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6931 E.  ,  2010/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 212 ada 209 parsel sayılı, 150.828 m² yüzölçümündeki taşınmaz 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kaydına dayanılarak, 212 ada 217 parsel sayılı 17108 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise maliki bilinemediğinden davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... tapu ve vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, 212 ada 217 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 212 ada 209 parsel sayılı taşınmazda uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 14.7.2008 tarihli rapor ve haritada (A) ve (B) harfleri ile işaretli 66634.11, 23362.65 m² yüzölçümündeki bölümlerin eşit paylarla davacılar adına tapuya tesciline, aynı rapor ve haritada (C) ve (D) harfleri ile işaretli bölümlerin tespit gibi hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı, davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 46. maddeleri hükümleri uyarınca taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılageldiğinin saptanması yada taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera niteliği ile tahsis edilmiş olması gerekir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisinin yapıldığı dosyada bulunan tahsis haritasından anlaşılmaktadır. Ne var ki, mahkemece mera tahsis haritası ve eki belgelerin yerine yöntemine uygun biçimde uygulanmadığı, uygulamada haritalarda tarif edilen hangi poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanıldığı, uzman bilirkişi haritası ve eki raporda açıklanmamış, bu nedenlerle keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye ve bu yolla yargı denetimine açık bir rapor ve eki harita düzenlenmemiştir.

Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, mera tahsisinin yapıldığı gün ile kadastro tespitinin yapıldığı gün arasında iktisap sağlayan 20 yıllık sürenin geçip geçmediği mera tahsisi ile ilgili yönetimsel işlemin kesinleşip kesinleşmediğinin iptali için idari yargı yerinde yasal süresinde bir dava açılıp açılmadığı, açılmış ise sonuçlanıp hükmün kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14, 46/1, 16/B ve 18. maddeleri hükmü eşliğinde toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9684, Karar No: 2018/6057, Tarih: 24.09.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/9684 E.  ,  2018/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2018 gün ve 2018/151 E. 2018/89 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10216, Karar No: 2010/10078, Tarih: 21.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/10216 E.  ,  2010/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.