muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28237, Karar No: 2025/7585, Tarih: 22.05.2025

II.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Dosya kapsamında bulunan ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi 20.10.2017 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporunda sanığın tedavi ile işlevselliği düzelmeyen "atipik psişkoz" ile ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi 02.01.2019 tarihli Engelli Sağlık Kurulu raporunda "tedavi ile çalışma olanağı vermeyen şizofren" tanısı olduğunun anlaşılması karşısında, ibraz edilen raporun onaysız fotokopi olduğu da gözetilerek, bu hususların ilgili resmi makamlardan araştırılıp, sanığa ait tüm tedavi belgelerinin ilgili kurumlardan istenmesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 74. maddesi uyarınca gerekirse gözlem altına alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca sanığın suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının, bu kapsamda ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. Sanık ... ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 24.10.2013 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 27.11.2013 olduğu,

Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/1795 Esas, 2014/1144 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 18.11.2013 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.11.2013 olduğu, eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest ise dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dosyaların da aslının veya onaylı bir örneğinin bu dosya arasına alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafi ve sanık ...'nin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, sanık ... hakkında Tebliğname’ye aykırı, sanık ... hakkında Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5482, Karar No: 2024/6686, Tarih: 13.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/5482 E.  ,  2024/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve Katılan T.C. Cumhurbaşkanlığı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ :Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.02.2023 tarihli ve 2021/11016 Esas, 2023/645 Karar sayılı ilamının silahlı terör örgütüne üye olmak

suçu yönünden kaldırılarak, bozma karar verilmesinden ibarettir.

İTİRAZA KONU KARAR :Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.02.2023 tarihli ve 2021/11016 Esas,2023/645 Karar sayılı ilamı

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin, 21.02.2023 tarihli ve 2021/11016 Esas, 2023/645 Karar sayılı Kararına karşı silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2024 tarihli ve KD - 2024/25443 sayılı lehe itirazı üzerine dava dosyası aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, incelendi gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtiraza konu uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesinin kanuna aykırı teşekkül edip etmediğine ilişkindir.

Dosya kapsamının incelenmesinde;

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24/10/2016 tarih ve 2016/349 Sorgu sayılı kararı ile sanığın tutuklanmasına, 24/10/2016 tarih ve 2016/4107 D.İş. Sayılı kararı ile sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına ve CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 38095 sicil numaralı Hakim ... ile Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2016 tarih ve 2016/3973 D.İş. sayılı kararı ile yine sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına, CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 37958 sicil numaralı Hakim ...’ın mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine başkan ve üye hakim sıfatıyla katılmaları suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmiştir. Anılan gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken düzeltilerek onanması hukuka aykırılık oluşturmaktadır. Açıklanan nedenlerden ötürü Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.02.2023 tarih ve 2021/11016-2023/645 sayılı kararına karşı sanık lehine 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yapılan yargılama sonucunda Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.04.2018 tarihli ve 2016/356 Esas, 2018/117 sayılı kararıyla mahkumiyet hükmü kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.09.2018 tarihli ve 2018/1322 Esas, 2018/1366 sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddi kararı verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2023 tarihli ve 2021/11016 Esas, 2023/645 sayılı kararıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği görülmüştür.

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.10.2016 tarih ve 2016/349 Sorgu sayılı kararı ile sanığın tutuklanmasına, 24.10.2016 tarih ve 2016/4107 D.İş. Sayılı kararı ile sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına ve CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 38095 sicil numaralı Hakim ... ile Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2016 tarih ve 2016/3973 D.İş. Sayılı kararı ile yine sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına, CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 37958 sicil numaralı Hakim ...’ın mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine başkan ve üye hakim sıfatıyla katılmaları suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmiştir. Anılan gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu belirtilerek itiraz yasa yoluna başvurulduğu görülmüştür.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.10.2016 tarih ve 2016/349 Sorgu sayılı kararı ile sanığın tutuklanmasına, 24.10.2016 tarih ve 2016/4107 D.İş. sayılı kararı ile sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına ve CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 38095 sicil numaralı Hakim ... ile Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2016 tarih ve 2016/3973 D.İş. Sayılı kararı ile yine sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına, CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 37958 sicil numaralı Hakim ...’ın mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine başkan ve üye hakim sıfatıyla katılmaları suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edildiği anlaşılmakla söz konusu itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2021/11016 Esas, 2023/645 Karar sayılı, ilâmının silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2016/356 Esas, 2018/117 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanunun 3'üncü maddesi ile 5'inci maddesinin birinci fıkrası, 62'nci maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları ile 58'inci maddesinin altı, yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.09.2018 tarihli ve 2018/1322 Esas, 2018/1366 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.05.2021 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz özetleri özetle: müvekkilinin ByLock kullanmadığına, CGNAT verilerinin karşılaştırılmasının tek başına yeterli olamayacağına, müvekkilinin ankesörlü telefonlardan aranmasının hayatın olağan akışına uygun olduğuna, bu durumun delil olarak mahkumiyete esas alınamayacağına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hüküm bakımından yapılan itirazın incelenmesi sonunda;

1-Soruşturma aşamasında Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.10.2016 tarih ve 2016/349 Sorgu sayılı kararı ile sanığın tutuklanmasına, 24.10.2016 tarih ve 2016/4107 D.İş. sayılı kararı ile sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına ve CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 38095 sicil numaralı Hakim ... ile Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2016 tarih ve 2016/3973 D.İş. sayılı kararı ile yine sanıktan ele geçen dijital materyallerin el koyma işleminin onaylanmasına, CMK’nın 134/2 nci maddesi uyarınca inceleme yapılmasına karar veren 37958 sicil numaralı Hakim ...’ın mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine başkan ve üye hakim sıfatıyla katılmaları suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının gösterilmesi gerekirken, anılan madenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları ile 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi, kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.09.2018 tarihli ve 2018/1322 Esas, 2018/1366 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9610, Karar No: 2023/898, Tarih: 06.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9610 E.  ,  2023/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kulp Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kararının, taraflara tebliğine dair belge ile kararı temyiz eden bir kısım davalılar vekili ile davalı ... vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin, karşı tarafa tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Taraflara tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

Bir kısım davalılar vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin;

1. Davacı idare vekiline ve davalı ...'ye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Bir kısım davalılar vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi davacı idare vekiline ve davalı ...'ye tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek,

a) Katılma yoluyla temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde katılma yoluyla temyiz edilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi,

Suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21257, Karar No: 2022/2108, Tarih: 12.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21257 E.  ,  2022/2108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3976, Karar No: 2017/4423, Tarih: 14.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3976 E.  ,  2017/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Hukuk Mahkemesi Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında "... ... Koruma ve Sınır Güenliği İşi"ne ilişkin 20.02.2012 tarihli 6.736.018,00 TL bedel üzerinden birim fiyat sözleşme imzalanmış olup, sözleşmenin 7. maddesinde KDV'nin sözleşme bedeline dahil olmadığı belirtilmiştir. Davacı yüklenici, davalı idare iş sahibidir. Davada sözleşme harici fazladan yaptırılan,

a)Zeminin suya doygun ve yeraltı su seviyesinin düşük olduğu bölgelerde zorunlu olarak idarece yaptırılan zayıf zemin kazısı bedelinin,

b)Dolgu malzemesinin idarece onaylanan ocaktan alınarak dolğu yapılacak yere kadar taşınmasından doğan ancak teklif, şartname ve sözleşmede düzenlenmeyen taşıma giderleri (nakliye) bedelinin,

c)Dolgu malzemesinin serimini müteakip yumuşak zemine oturması nedeniyle proje kesitinin altında kalan ve hakedişe yansımayan malzeme dolğu bedelleri,

d)Oluşturulan sedde platformunun üzerinde idare tarafından yaptırılan ve hakedişe yansımayan regloj bedelinin ödenmesi talep edilmiş, her bir alacak kalemi için ne miktar talepte bulunulduğu açıklanmaksızın 10.000,00 TL'nin KDV eklenerek tahsili istenilmiştir.

Davacı vekili 27.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 10.000,00 TL'den 10.105.124,11 TL'ye arttırmış ancak alacak kalemlerinden her biri için ne kadar talepte (artırımda) bulunduğunu açıklamamıştır. Davacı vekili yine 17.09.2015 tarihli dilekçesi ile "hakedişe yansımayan malzeme dolgu bedelinin ödenmesine" ilişkin talebinden feragat etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu "10.115.124,11 TL + KDV"nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, ancak hangi talepler yönünden hangi miktarın kabul edildiği kararda açıklanmamıştır. Verilen karar 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde yeralan "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmesizin, taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir" hükmüne aykırı olmuştur.