muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/527, Karar No: 2024/8703, Tarih: 05.12.2024

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 1998 yılından beri ... şemsiye markası altında, ..., ..., ... DONDURMA, ... USULÜ gibi ibarelerden müteşekkil markalar serisini kullandığını ve ürünlerini 180 ülkede sattığını, bu markalardan doğan kazanılmış haklarının korunması gerektiğini, Kahramanmaraş Ticaret ve Sanayi Odasının “... DONDURMASI” adlı C2017/109 başvuru sayılı coğrafi işaret başvurusunu yaptığını, bu karara yapılan itirazın kısmen kabul edilerek, başvurunun mahreç işaret olarak tesciline karar verildiğini, tüketicilerin dava konusu tescil ile müvekkili markalarının kaynakları konusunda yanılgıya düşeceğini, davaya konu tescilin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 34/1 ve 37/1-ç ile ilgili Yönetmeliğin 35/3 hükümlerine aykırı olduğunu, zira "... Dondurması" ibaresinin jenerik, yani ürünün öz adı haline gelmiş bir ibare bulunduğunu, kurum sınıflandırmasında, ... Dondurmasının 30 uncu sınıfta herhangi bir emtia olarak yer aldığını ve 2004/45 sayılı Türk Gıda Kodeksi Dondurma Tebliğinde de, ... Dondurmasının ürünün öz adı olarak kabul edildiğini, ... Dondurmasının bir dondurma türü/çeşidi olduğunu, bu kapsamda salepli ve keçi sütlü dondurma ürününün diğer bir adı bulunduğunu, ... dondurmasının Kahramanmaraş ili ile doğal ve beşeri bir bağının bulunmadığını ve hiçbir özelliğini Kahramanmaraş iline özgü, doğal ve beşeri unsurlardan almadığını, üretimi, işlenmesi ve diğer işlemlerinden hiçbirinin Kahramanmaraş il sınırları içinde gerçekleşmediğini, yurdun her tarafında ... dondurması ismi altında dondurma üretim ve satışının yapıldığını, tescil kapsamında ... dondurmasının karakteristik özelliklerinin ölçülebilir, denetlenebilir, objektif ve belgelenebilir şekilde ortaya konmadığını, tescilin yıllardır süregelen yapım teknikleriyle örtüşmeyen muğlak bir içerikle gerçekleştirildiğini, tescil kapsamında ... dondurmasının, kendine has özelliklerinin Kahramanmaraş yöresinde yetişen kekik, keven, sümbül ve çiğdem gibi çiçeklerle beslenen keçilerin eşşiz kıvam ve aromaya sahip sütlerden kaynaklandığının belirtildiğini, oysa bahsedilen bitkilerin başka bölgelerde de yetiştiğini ve bu bitkilerin 12 ay boyunca değil sadece belirli aylarda yetiştiğini, keçilerin, yılın sadece belirli dönemlerinde dağa çıkabildiğini, bunun dışında kalan dönemlerde, diğer çiftlik hayvanları gibi yemle beslendiklerini, Kahramanmaraş ilindeki keçilerin yurdun diğer bölgelerindeki keçilerden farklı olmadığını ve ... iline ait bir keçi ırkı ya da yalnızca ... iline ait bir floranın bulunmadığını, bilimsel kaynaklarda, ... dondurmasının üretiminde kimi zaman manda sütünden de yararlanılabildiği gibi çoğunlukla keçi ve inek sütü karışımının kullanıldığının açıklandığını, tescilde belirtilenin aksine ... dondurmasında, stabillizatör olarak salep harici jelation, emülgatör gibi başka maddelerin de kullanımının uzun yıllardır devam eden bir uygulama olduğunu, dava konusu tescilde, T.C

... iline ait bir keçi ırkı ya da yalnızca ... iline ait bir floranın bulunmadığını, bilimsel kaynaklarda, ... dondurmasının üretiminde kimi zaman manda sütünden de yararlanılabildiği gibi çoğunlukla keçi ve inek sütü karışımının kullanıldığının açıklandığını, tescilde belirtilenin aksine ... dondurmasında, stabillizatör olarak salep harici jelation, emülgatör gibi başka maddelerin de kullanımının uzun yıllardır devam eden bir uygulama olduğunu, dava konusu tescilde, T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’nın kaldırılmış olan "Koyun, Keçi Kayıt Sistemine (KKKS) kayıtlı" keçilerin sütünden faydalanılması ve sütün sağımı üzerinden 4 saat geçmeden ... dondurması üretim yerine ulaştırılması gerektiği koşulları sunularak, hiç var olmayan bir kayıt sistemine kayıtlı keçilerden sağılacak süt ham maddesine atıfla hukuki imkansızlık yaratıldığını, ayrıca temel ham maddenin tedarikini tekelleştirme ve bölge dışındaki üreticilerin ürününün yasaklanması sonucunu doğurduğunu, bu şekilde pratikte mahreç işaretinin menşei işaretine dönüşmesine yol açıldığını, oysa günümüzde soğutma ve iklimlendirme teknolojisinin, ürün özelliklerini muhafaza edecek şekilde soğuk zincirde çok daha uzun süreler boyunca taşınmayı mümkün kılabilecek yeterlilikte olduğunu, tescilde öne sürülen koşulların hiçbirinin bilimsel analiz ve tespitlerle açıklanmadığını ileri sürerek 2018-M-3106 sayılı YİDK kararının iptaline, 344 tescil sayılı “... DONDURMASI” mahreç işaretinin hükümsüzlüğüne, mahreç işaretinin müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğinin tespitine ve men’ine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, başvurunun bir mahreç işareti olduğunu, Kahramanmaraş sınırları içinde yetişen kekik, keven, sümbül ve çiğdem gibi çiçeklerle beslenen keçilerin sütleri kullanılarak elde edilebileceğini, "... dondurmasının" ürünün öz adı niteliğini taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının, iyi niyetle kazanmış olduğu yirmi yıllık marka tescili ve kullanımından doğan haklarına bağlı olarak, "... dondurması" ibaresi üzerinde kazanılmış hakkı olduğu ve bu hakkın korunması gerektiğine dair iddialarının, 6769 sayılı Kanun'un 5/1-i ve 44/2 maddesi hükümlerine aykırı olduğunu, ... dondurmasının, gerek ulusal düzeyde gerekse de uluslararası arenada ülkemizin en önde gelen simge ürünlerinden olduğu, Kahramanmaraş şehrinin adıyla özdeşleştiğini, coğrafi işaretin, kolektif bir işaret olduğunu ve korunmasının kamu menfaatini ilgilendirdiğini, markalardan farklı olarak münhasır hak sağlamadıklarını, "... dondurması" ibaresinin, ürünün öz adı olmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, ... dondurmasının, "dondurma/dondurmalar ve yenilebilir buzlar " ürün grubunda C2017/109 no ile davalı ... odasının başvurusu yapılan incelemeler sonucunda coğrafi işaret (mahreç işareti) olarak tescil edildiği, coğrafi işaretin, temel olarak benzerlerinden farklılaşmış ve bu farkı kaynaklandığı yöreye borçlu olan bir yöresel ürün adını ifade ettiği, bu anlamda coğrafi işaretin, belirgin bir niteliği, ünü veya diğer özellikleri bakımından kökeninin bulunduğu yöre, alan, bölge veya ülke ile özdeşleşmiş bir ürünü gösteren işaret olduğu, mahreç işareti deyiminin de coğrafi sınırları belirlenmiş bir yöre, bölge veya ülkeden kaynaklanan, belirgin bir niteliği, ünü veya diğer özellikleri bakımından bu coğrafi alan ile özdeşleşen, üretimi, işlenmesi ve diğer işlemlerinden en az biri belirlenmiş coğrafi alanın sınırları içinde yapılan ürünleri tanımlayan adlar olarak nitelendirildiği, davaya konu edilen "... Dondurması" ibaresinin, tüketici nezdinde refleks olarak Kahramanmaraş bölgesi ile aidiyetini sağladığı, bu ibarenin ürünün öz adı olmadığı, dondurma ürünü ile ilgili Kahramanmaraş bölgesine has bir üretim şekli, metodu olduğu, Kahramanmaraş'ın dondurması da bir üretim metodu olarak geçmişten gelen bir üne kavuşmuş, yöre ile anılır hale geldiği, ... dondurmasının, o bölgede yetişen kekik, keven, sümbül ve çiğdem gibi çiçeklerle beslenen keçilerin sütleri ile salebin karışımından elde edildiği, dava konusu coğrafi işarette, ... dondurmasının üretim metodunun da izah olunduğu, belirtilen bitki çeşitleri başka yerlerde de yetişebileceği, ayrıca bazı nedenlerden dolayı keçi sayısının azlığı kabul edilse de bu durumun, geçmişte var olan ve bölgede yaygın bilinen dondurma üretim metodunu ortadan kaldırmayacağı, florası zengin olan coğrafi bölge ile üretim metodu ilişkisi olduğu varsayılan ... dondurmasının, coğrafi işaret belgesi ile tescillenerek kekik, keven, sümbül ve çiğdem gibi çiçeklerin yer aldığı alanlardaki bitkilerden beslenen ve kayıt altına alınan keçilerden ürün elde edilmesinin amaçlandığı, davacının, ... şemsiye markası altında, ..., ..., ... DONDURMA, ... USULÜ gibi ibarelerden müteşekkil markalar serisini kullandığını ve ürünlerini 180 ülkede sattığını, bu markalardan doğan kazanılmış haklarının korunması gerektiğini ileri sürdüğü, 6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine göre tescilli marka sahibine hükümsüz kılınmadığı sürece kullanma dahil birtakım münhasır hak yetkisi verdiği, aynı Kanunun 48 inci maddesinde ise "Coğrafi işaretle aynı veya benzer bir marka, coğrafi işaretin korunmasından önce iyiniyetle tescil edilmiş veya bu markanın kullanım hakkı iyiniyetle kazanılmışsa, coğrafi işaretin hak sahibine verdiği yetkiler, marka başvurusunun tesciline ve iyiniyetli kullanımına zarar vermez." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, dolayısıyla davaya konu olan C2017/109 başvuru 344 tescil sayılı coğrafi işaret tescilinden önceki davacının "..

." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, dolayısıyla davaya konu olan C2017/109 başvuru 344 tescil sayılı coğrafi işaret tescilinden önceki davacının "..." ibaresi geçen tescilli markalarının kullanılması ve ticarete konu edilmesi açısından müktesep hakkının, iyi niyet çerçevesinde değerlendirilmesi mümkün görülebileceğinden, hatta coğrafi işaret tescili dahi bu anlamda davacının daha önceden tescilli markalarınının tanıtımına dolaylı katkı da sağlayacağından, davacının bu iddiasının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu uyuşmazlığa uygulanması gereken 6769 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca doğal ve beşeri unsurların bir araya gelmesi sonucu gıda, tarım, maden, el sanatları ürünleri ve sanayi ürünlerinden bu kitapta yer alan şartlara uygun olanların, tescil edilmeleri şartıyla, coğrafi işaret veya geleneksel ürün adı korumasından yararlanacağı, 6769 sayılı Kanun'un 34/1-b maddesinde ise coğrafi sınırları belirlenmiş bir yöre, bölge veya ülkeden kaynaklanan, belirgin bir niteliği, ünü veya diğer özellikleri bakımından bu coğrafi alan ile özdeşleşen, üretimi, işlenmesi ve diğer işlemlerinden en az biri belirlenmiş coğrafi alanın sınırları içinde yapılan ürünleri tanımlayan adların mahreç işareti olduğunun düzenlendiği, aynı Kanun'un 35 inci maddesinde tescil edilemeyecek adların gösterildiği, buna göre 34 üncü madde kapsamına girmeyen, ürünlerin öz adı olmuş, ürünün gerçek kaynağı konusunda halkı yanıltabilecek olan bitki tür ve çeşitleri, hayvan ırkları veya benzeri, kamu düzenine veya genel ahlaka aykırı, kendi ülkesinde korunmayan, koruması sona eren veya kullanılmayan, tescilli veya başvurusu yapılmış bir coğrafi işaret ile tamamen veya kısmen eş sesli olan ve tüketiciyi yanıltabilecek adların coğrafi işaret olarak tescil edilemeyecekleri, açıklanan hükümler çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu başvurunun ürünün öz adı olmadığı, ayrıca 35 inci madde kapsamında bir tescil engelinin bulunmadığı, davacının ileri sürdüğü diğer hususların da Kanun'da sayılan hallere girmediğinden coğrafi işaret başvurusunun tesciline engel olmayacağı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 13.03.2023 tarih, 2021/6577 E. ve 2023/1526 K. sayılı ilamının da dava konusu başvuruya ilişkin bulunduğu ve söz konusu ilamda da, dava konusu coğrafi işaretin tescil koşullarını sağladığının kabul edildiği, dolayısıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve coğrafi işaret hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5, 33,44 ve 48 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve coğrafi işaret hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5, 33,44 ve 48 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13577, Karar No: 2008/3017, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13577 E.  ,  2008/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 15.04.2005 tarihinde davalılar ile yapılan sözleşme gereğince davalılara ait biçerdöverde 2005 yaz sezonunda usta şoför olarak çalıştıklarını, anlaşmalarına göre her birine 4250,00 YTL ücret ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen davalıların her birine 250 YTL ödeme yaptığını, bakiye ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek toplam 7500,00YTL nın dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan alınmasına karar verilmesini istemişlerdir,

Yargılama aşamasında vefat eden davalılar murisi ... , davacıların 2005 yaz sezonunda çalışmaları karşılığında kendilerine adam başına 4250,00 YTL ödeneceği konusunda anlaştıklarını ancak davacıların beş gün eksik çalışmaları karşılığı her birinden 350,00 YTL keserek kalan ücretlerini nakden ödediğini, borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı ... ise, davacıların dava dilekçesinde davalı gösterilen murisine babası olan davalı ... ile anlaştığını, babasının ölümü nedeniyle mirasçı olarak borcun 600,00YTL sını kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için 350.00 YTL olmak üzere toplam 700,00 YTL nın dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan alınmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesine dayalı alacağın tahsiline ilişkindir. Davacılar davalılara ait biçerdöverde 2005 yaz sezonunda çalışmaları karşılığında ödenecek ücretin eksik ödendiği iddiası ile bakiye ücretlerini talep etmişler, davalılar ise eksik çalışılan günlerden dolayı yapılan kesinti dışında bütün ücretin ödendiğini savunmuşlardır.

2007/13577-2008/3017

Mahkemece davacılar sezon boyunca çalışarak edimlerini ifa ettikleri kabul edilerek ve davalı tarafın kısmi kabul beyanına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, davalı taraf ödeme iddialarını HUMK. 288 maddesi hükmünce yazılı delillerle ispat etmek durumundadır. HUMK 289 maddesi hükmü anlamında davacıların açık muvafakatı bulunmadığı için olayda miktar itibariyle tanık dinlenilemez ve dinlenen tanıkların beyanlarına itibar edilemez. Davalı taraf bu konuda yazılı belge ibraz edemediğine ve de cevap dilekçesi ile delil listelerinde yemin deliline dayanmadıklarına göre, ödeme iddiasını ispat edememişlerdir. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 4.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/610, Karar No: 2021/2374, Tarih: 08.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/610 E.  ,  2021/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine, dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirket nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, davalı ...’in maliki ve sürücüsü olduğu aracın dava dışı ...’ün sevk ve idaresindeki araçla çarpışması nedeniyle 15/08/2014 tarihinde meydana gelen maddi hasarlı, ölümlü ve yaralamalı trafik kazasında vefat eden ...’ün hak sahiplerine başvuru üzerine müvekkili şirket tarafından, 13/10/2014 tarihinde 90.709,53 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini, ödeme yapılan bedelin alkollü araç kullanarak kazaya sebebiyet veren davalıdan tahsili için aleyhinde icra takibi başlatıldığını, ödeme emri tebliğine rağmen, borç ödenmediği gibi borca itiraz edildiğinden takibin durdurulduğunu, itirazın haksız olup, iptalinin gerektiğini ileri sürerek borçlunun icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; kazanın salt alkolün etkisiyle meydana gelmediğini, karşılıklı kusur mevcut olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarih ve 2015/214-2017/142 sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulü ile davalının Uzunköprü İcra Müdürlüğü'nün 2015/425 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 90.709,53 TL asıl alacak, 1.315,28 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 92.024,81 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine,karar verilmiş; davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarih ve 2015/214-2017/142 sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulü ile davalının Uzunköprü İcra Müdürlüğü'nün 2015/425 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 90.709,53 TL asıl alacak, 1.315,28 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 92.024,81 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine,karar verilmiş; davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce; hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerektiği, her ne kadar mahkemece alınan bilirkişi raporunda kazanın salt alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiş ise de; aynı bilirkişi raporu ile davalının meydana gelen kazada %80 oranda kusurlu olduğu, ölen sürücünün ise %20 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, yine ceza yargılaması sırasında alınan ATK kusur bilirkişisi raporunda da davalının asli kusurlu, ölen sürücünün ise tali kusurlu olduğunun belirlendiği,bu haliyle kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesiyle Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarih ve 2015/214 E.-2017/142 sayılı kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin kabulüne, Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13/07/2017 tarih ve 2015/214-2017/142 sayılı kararının HMK'nın 353/1-b/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, davacının davasının esastan reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge

Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2328, Karar No: 2024/7319, Tarih: 03.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2328 E.  ,  2024/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3625 E., 2022/2917 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/200 Esas, 2022/386 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/3625 Esas, 2022/2917 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ve arama işleminin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'a sanık tarafından uyuşturucu satıldığı ve sanığın ikameti içerisinde ele geçen uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddialarına ilişkindir.