muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16582, Karar No: 2017/1240, Tarih: 01.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16582 E.  ,  2017/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/02/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine dair verilen 11/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... Belediyesinde belediye meclis üyeliği ve encümen üyeliği yaptığını, sözü edilen Belediyenin 6360 sayılı Kanun ile kapatılarak davalı ... İdaresine devredildiğini, belediye meclis üyeliği ve encümen üyeliğinden kaynaklı yevmiye alacağının ödenmemiş olması nedeniyle davalı idare aleyhine takip başlattığını, takibe itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğunu, itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek icra takibine yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın idari yargının görev alanında olduğundan bahisle yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı ..., bir kamu kurumu olup, eylem ve işlemleri kamusal nitelik taşımaktadır. Kapatılarak davalı idareye bağlandığı iddia edilen ..... Belediyesinde, meclis ve encümen üyesi olarak çalışan davacı, huzur hakkının ödenmemesi nedeniyle, söz konusu alacağı için davalı idareye karşı icra takibi başlattığına göre; istemin idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde değerlendirilmesi gerekmektedir. İtirazın iptali davası sırasında, icra takibinin temelini oluşturan ve aslı da idari eylem olan alacağın varlığının ve kapsamının hukuk mahkemesi tarafından çözümlenmesi kabul edilemez.

Diğer yandan, idari yargı yerinde "itirazın iptali" biçiminde bir dava yolu düzenlenmediğinden, adli yargı yerinde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı da verilemez. Bu durumda, istem idari yargı yerinde dava konusu edilip oradan bu konuda bir karar alınmadan icra takibi yapılmasına ve icra takibine itiraz üzerine adli yargı yerinden itirazın iptalinin istenmesine yasal olanak bulunmadığından, davacının istemi dinlenilebilir nitelikte değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21044, Karar No: 2011/22551, Tarih: 30.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/21044 E.  ,  2011/22551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.11.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün olmuştur.

213 sayılı vergi usul kanununun “Kanuni temsilcilerin ödevi” başlıklı 10. maddesinin ilk iki fıkrası “Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevler kanuni temsilcileri, tüzel kişilikleri olmayan teşekkülleri idare edenler ve varsa bunların temsilcileri tarafından yerine getirilir.

Yukarıda yazılı olanların bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacaklar, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınır” biçiminde olup, aynı Kanunun “Tüzel kişilerin sorumluluğu” başlıklı 333. maddesinin son fıkrası da “(Değişik fıkra: 22/07/1998 - 4369/81 md.) Bu Kanunun 359 uncu maddesinde yazılı fiillerin işlenmesi halinde bu fiiller için 359, 360. maddelerde öngörülen cezalar bu fiilleri işleyenler hakkında hükmolunur” biçimindedir.

Buna göre tüzel kişilerin gerek vergi sorumluluğu gerekse ceza sorumluluğunun muhatabı kanuni temsilcileridir.

Dosyada mevcut vergi suçu raporu ve eklerine göre; “Tas. Hal. Toramanlar Kağıt ve Hurda Metal Tic. Ltd. Şti.” 01.01.2004 tarihi itibariyle tasfiyeye girmiş olup, şirketi temsil yetkisinin Tasfiye Memuru olarak atanan sanığa ait olduğu belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi açısından şirketin suç tarihinde faaliyetini sürdürüp sürdürmediği araştırılarak, sonucuna göre 213 sayılı VUK’nun 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına olanak veren istisnalardan birinin gerçekleşip gerçekleşmediği ve buna bağlı olarak da tebligatın hukuki geçerliliği belirlenerek, anılan maddedeki istisnaların gerçekleştiği bu nedenle tebligatın geçerli olduğunun anlaşılması durumunda da 213 sayılı Yasanın 333. maddesi uyarınca sorumluluğun tasfiye memuru olarak atanan sanığa ait bulunduğundan mahkûmiyetine aksi halde beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10078, Karar No: 2006/11861, Tarih: 30.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10078 E.  ,  2006/11861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARHAVİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, SSK Başkanlığı adına kayıtlı hastane, lojman, trafo ve arsa vasfındaki . ada .parsel sayılı taşınmazın tamamının 5283 Sayılı Yasa uyarınca Hazine adına tescil işleminin hukuka aykırı bir biçimde yapıldığını  ileri sürüp tapu kaydının iptali ile SSK Başkanlığı adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların her ikisinin de 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesinde sayılan kurumlardan olduğu, davanın hakemde görülmesi gerektiği gerekçesiyle; mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar,  davacı vekili   tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava taşınmazın aynı ile ilgili (tapu iptali ve tescili) isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.6.1938 tarihli 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu da sabittir. Nevar ki, 3.7.2003 tarihinde kabul edilip 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res’en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin; özellikle mahkemelerin görevini belirleyen kuralların -ayrık durumlar hariç- kesinleşmemiş, eldeki davalarda da uygulanacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken davanın görev yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir.  Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  30.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8778, Karar No: 2007/9394, Tarih: 08.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8778 E.  ,  2007/9394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  08.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32184, Karar No: 2015/7081, Tarih: 24.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32184 E.  ,  2015/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının 10 adet bonoya istinaden borçlular Mir Konut Üretim ... ile ... hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başladığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlular yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece, itirazının kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

6762 sayılı TTK.nun 322. maddesi gereğince şirket kaşesi ile birlikte atılan imzanın şirketi sorumlu kılabilmesi için imzanın şirketi borç altına sokmaya yetkili kişiler tarafından atılması zorunludur. Ayrıca, aynı Kanunun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken 590. maddesi gereğince “temsile selahiyetli olmadığı halde” temsilci sıfatı ile imza eden kişinin bonodan dolayı şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir (HGK'nun 03.12.2014 tarih, 2013/12-1355 E., 2014/994 K. sayılı kararı).

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi-Adli Belge İnceleme Şubesi’nin 22.07.2014 tarihli raporuna göre, takip dayanağı bonolardaki, imzanın ...’nın eli ürünü olduğu anlaşılmaktadır. Dosyadaki 10.01.2014 tarihli ticaret sicil müdürlüğünden gönderilen müzekkere cevabına göre, takibe konu bonoların tanzim tarihi itibariyle şirketi temsile yetkililerin ... ve ... olduğu, müşterek çift imzaları ile şirketi temsile yetkili kılındıkları görülmüştür.

Buna göre, takip dayanağı senetlerde ... tarafından atılmış bir imza bulunmadığından, şirketin sorumluluğu sözkonusu değildir. Bu durumda ... olmadan şirketi temsil yetkisi bulunmayan, muteriz borçlu ..., TTK'nun 590. maddesi gereğince takip konusu bonolardan dolayı bizzat sorumludur.

O halde mahkemece borçlulardan ...’nın imzaya itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan borçlu şirket, yapılan takibe karşı imzaya itiraz edip müşterek çift imza ile temsil edildiğinin ve senetlerdeki imzaların şirket temsilcilerinden ...’ya ait olduğunun anlaşılması karşısında itirazının İİK 169/a-5 maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olduğunun kabulünün gerektiği, kabulü göre de, itirazın kabulü halinde İİK'nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken; takibin iptali yönünde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

Öte yandan borçlu şirket, yapılan takibe karşı imzaya itiraz edip müşterek çift imza ile temsil edildiğinin ve senetlerdeki imzaların şirket temsilcilerinden ...’ya ait olduğunun anlaşılması karşısında itirazının İİK 169/a-5 maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olduğunun kabulünün gerektiği, kabulü göre de, itirazın kabulü halinde İİK'nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken; takibin iptali yönünde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8067, Karar No: 2020/3031, Tarih: 15.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/8067 E.  ,  2020/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2007, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan; beraat

2008 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan; beraat

2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ile sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ile sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanıklar müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

4-Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

... Plastik Metal Ürün.ve Hid. Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 08.04.2008-17.11.2009 tarihleri arasında yetkilisi olan sanık ... ve 17.11.2009 tarihinden sonra yetkilisi olan sanık ...’nun, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri” iddiasıyla açılan kamu davasında; davanın dayanağını oluşturan 01.08.2012 tarih ve 2012-A-100/48 sayılı vergi tekniği raporunda, mükellef şirketin yapılan yoklamalarda adreslerinde bulunamadığı, tahakkuk eden hiçbir vergi türüne ilişkin ödeme yapılmadığı, işçi çalıştırmadığı, şube ve deposunun olmadığı, alış yaptığı görünen pek çok firma hakkında da sahte belge düzenleme suçundan vergi inceleme raporlarının bulunduğunun belirtilmesi; şirketin 2009 yılına ilişkin KDV matrahının 3.155.002 TL olmasına karşın, form BS ile 17.382.817 TL satış bildirdiği, bunun yanında mal ve hizmet aldığını bildiren mükelleflerin beyan ettiği rakamın ise 29.191.365 TL olduğu, bu rakamların birbirini tutmadığı, mükellef şirketin bu miktarda mal ve hizmet ifasını gerçekleştirebilecek ticari kapasitesinin bulunmadığının dosya kapsamından belirlenmesi ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların unsurları itibarıyla oluşan ve sübuta eren atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine, beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13471, Karar No: 2014/9434, Tarih: 22.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/13471 E.  ,  2014/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/735-2013/251

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren olan A.. V..ne ait Ankara Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü Kreş ve Gündüz Bakımevinde değişen alt işverenle bağlı olarak çalıştığını iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacının uyuşmazlık konusu dönemde Ankara Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü ile hizmet alım sözleşmesi imzalayan yüklenici firmalara bağlı olarak çalıştığı görülmektedir .

Gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilen A.. V..nin tüzel kişiliği olmadığından, davada husumetin Gençlik ve Spor Bakanlığına yöneltilmesi ve dava dilekçesinin de ilgili Bakanlığa tebliğ edilerek usulen taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına geçilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dava dilekçesinin A.. V..ne tebliği ile yetinilerek taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6408, Karar No: 2009/10541, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6408 E.  ,  2009/10541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ile Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1962 yılında imar-ihya ederek zeytinlik haline getirdiği ...Köyü, İNTEPESİ mevkiindeki taşınmazın zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarının yararına gerçekleştiğini ileri sürerek adına tescilini istemiştir. Mahkemece,9720.48 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkında, davanın kabulüne ilişkin ilk hüküm davalı yönetimlerin temyizi üzerine, Dairenin 11.06.1998 tarih ve 1998/5616-6120 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamında; hükme esas alınan bilirkişi krokisi ile tahdit haritasının çelişkili olduğu vurgulanmış, bu konuda yeniden uygulama yapılması gereğine değinilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yerel mahkemece 21.05.1999 gün ve 998/221-1999/159 sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne, (A) harfi ile gösterilen 9423.68 m2’nin davacı adına tesciline karar ..., hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/06/2000 gün ve2000/4232-5373 sayılı bozma karırında özetle, (Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli olmadığı ,dosyada bir örneği yer alan tahdit haritasında 512 ve 513 orman sınır noktaları arasındaki taşınmazı ilgilendiren hat, çalışma tutanağında da ifade edildiği gibi evvela kuzeydoğu yönünde ilerlemekte, sonra kırılarak güney-doğu yönünde düz hatla 513 orman sınır hoktasında sona erdiği,oysa hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi krokisinde bu hat, 512 orman sınır noktası 513 noktasından daha güneyde kalacak biçimde tek bir düz hat olarak gösterilmekle, harita ve çalışma tutanağındaki tahdit hattına tamamen aykırı olduğu ve,mahkemece bu çelişkiler üzerinde durularak giderilmediğinden yeniden yapılacak keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra 20.11.2001 gün ve 2000/243-2001/264 sayılı karar ile, davanın kısmen kabulüne, ...Köyü, İntepe mevkii 06.06.2001 ve 09.11.2001 tarihli müşterek bilirkişi rapor ve krokilerinde, sarıya boyanarak gösterilen 8322.71 m2 bölümün ... ve incir bahçesi niteliğiyle davacı ... Gök adına Medeni Yasanın 639. maddesi hükmüne göre tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30/05/2002 gün ve 2002/2895 E.-5247 sayılı bozma karırında özetle, (bozmaya uyulmasına rağmen, gerekleri tam olarak yerine getirilmediği, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi ve ... elemanı tarafından düzenlenen müşterek rapora ekli krokide 511, 512 ve 513 numaralı orman sınır noktalarından oluşan orman sınır hattı ile bir örneği dosyada yer alan orijinal orman kadastro haritasındaki aynı orman sınır noktalarını birleştiren orman sınır hattı farklı olup, bozma kararında da açıkça değinildiği halde, mahkemece bu farklılıklar üzerinde durulup çelişki giderilmediğinden,yeniden yapılacak keşifte orman kadastro tutanakları ve haritasıyla, tapulama paftasından yararlanılarak hazırlanan çekişmeli taşınmazın tescile esas krokisi yönetmelik ve teknik izahnamede belirlenen yöntemle usulünce zemine uygulanarak, çekişmeli taşınmazın orman sınır hattına göre konumu tereddüte yer bırakmayacak biçimde saptanması, bilirkişilere orman kadastro haritası ve tescile esas kroki ölçekleri eşitlettirilip birbiri üzerine aplike edilerek taşınmazın değişik açı ve mesafede bulunan en az 5-6 orman sınır noktasından oluşan orman sınır hattına irtibatlı, bilimsel verileri bulunan krokisi düzenlettirilmesi) gereğine değinilmiştir

Mahkemece bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulü ile, davaya konu ... bilirkişisinin 28/11/2005 tarihli krokisinde (A) ile gösterilen 5207,61 m2 yüzölçümündeki ve D ile gösterilen 650,02 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline,aynı krokide (B) ve (C) ile gösterilen taşınmazlara yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili ile Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1967 yılında yapılıp 02.05.1969 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Arazi kadastrosu 1951 yılında yapılmış olup davaya konu yer tapulama harici bırakılmıştır.