muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35194, Karar No: 2018/19044, Tarih: 18.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35194 E.  ,  2018/19044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde vardiya teknisyeni olarak çalıştığını, fazla çalışma yaptığı halde bu çalışmalara ait ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vardiya teknisyeni olarak çalışan davacı işyerinde fazla sürelerle çalıştığını ileri sürmüş olup, mahkemece işe giriş çıkış kayıtlarına göre düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, haftalık fazla çalışma süresinin kayıtlar üzerinde gösterildiği belirtilerek tüm çalışma döneminde toplam 1569 saat fazla çalışma yapıldığı sonucuna varılmış ise de, bu toplam rakama nasıl ulaşıldığının raporda belirtilmemesi hatalıdır. Dosyaya sunulan kayıtlar üzerinden davacının günlük çalışmasının başlangıç ve bitiş saatleri ile haftalık çalışma süresinin ayrıntılı olarak belirlenmesi ve buna göre sonuca ulaşılması gerekirken, denetime açık olmayan rapora itibar edilerek karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Aynı şekilde, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücretinden 10.775,80 TL mahsup edilerek, bu miktarın “ödenen fazla çalışma ücretleri ve fazla çalışma oluşturan ancak bir günlük yevmiye ödenen hafta tatili çalışmasına ilişkin olarak ödenen ücretler toplamı” olduğu ifade edilmiş ise de, anılan tutara nasıl ulaşıldığı dosya kapsamından denetlenememektedir. Davalı işveren, 22.02.2012 tarihinde davacıya 2.499,45 TL ödeme yaptığını ileri sürmekte ise de, gerek kararda gerekse hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde bir değerlendirme yapılmaması hatalı olmuştur.

Davacı yargılama sırasında sunduğu beyan dilekçesi ile 140 iş günü tutarında fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğunu ileri sürmüş olup, bu beyana ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmaması da ayrı bir hatalı yöndür.

Bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Davacı yargılama sırasında sunduğu beyan dilekçesi ile 140 iş günü tutarında fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğunu ileri sürmüş olup, bu beyana ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmaması da ayrı bir hatalı yöndür.

Bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19429, Karar No: 2014/20339, Tarih: 20.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19429 E.  ,  2014/20339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in,... köyünde ikamet ettiği ve Mezarlık mevkiinde bulunan ve sahibiyle ortak olarak kullandığı arazide bulunan bir yaşlı çınar ağacının bir dalını, ektiği sebzelerin güneşini engellediği gerekçesiyle kestiği, ...köyünün muhtarı olan tanık ...'ın olayı kolluk görevlilerine ihbar etmesi üzerine sanık ... ile olay anında sanık ...'in yanında bulunan sanık ... hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar ... Müze Müdürlüğü'nün 18.02.2011 tarihli raporunda, sanık ...'in dalını kestiği ağacın anıt ağaç ve bulunduğu arazinin de 1. derece arkeolojik sit alanı olduğu belirtilmiş ve sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, aynı Müze Müdürlüğü'nün 12.05.2011 tarihli raporunda, davaya konu ağaç hakkında alınmış bir tescil kararının bulunmadığı, ağacın anıt ağaç olmadığı ve bölgenin de 1. derece arkeolojik sit alanı olmadığının belirtildiği, yine 15.04.2011 tarihinde olay yerinde yapılan keşfe iştirak eden arkeolog ve kadastro teknisyeninden alınan raporda, bölgenin sit alanı içerisinde bulunmadığının ve ağacın da anıt ağaç olmadığının belirtildiği, sanık ...'in beyanında, ağacın anıt ağaç olduğunu bilmediğini, sadece bir dalını güneşi engellemesi nedeni ile kestiğini beyan ettiği, sanık ...'in de ifadesinde suçlamayı kabul etmediği ve dalı İsmail'in kestiğini beyan ettiği, tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve mahkemece sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13199, Karar No: 2022/1134, Tarih: 26.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13199 E.  ,  2022/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... ve ... Özel Güvenlik Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalı ... Ltd. Şti. Temyizi Yönünden:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, davalı ... Ltd. Şti. bakımından hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukum Muhakemeleri Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2- Davalı ... Temyizi Yönünden:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 10. bendindeki “Sağlık Bakanlığının tamamı olan 1.596,15 TL’den” rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “...'nın 1.401,00 TL’lik kısmından” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23130, Karar No: 2015/2091, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23130 E.  ,  2015/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4248, Karar No: 2016/5815, Tarih: 28.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4248 E.  ,  2016/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İddianame ve mütaalanın dayanağını oluşturan 08.10.2007 tarihli vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında, Kahramanmaraş İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Ekipleri'nin 30.09.2005 tarihinde yaptığı aramada sanık ...'nın üzerinde ...Hafriyat İnş. Nak. Teks. Pet ve Petrol Ürünleri Tic. San ve Tic. Lts Şti adına bastırılmış fatura koçanlarının yakalandığı belirtilerek, ele geçen bilgi ve belgelerden faydalanılarak yapılan incelemeler sonucu sanığın sahte fatura düzenlediğinden bahisle sanık hakkında, Kayra Hafriyet İnşaat Nakliyat Tekstil Petrol ve Petrol Ürünleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi adına bastırılmış faturaları sahte olarak düzenlemek iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

5271 sayılı CMK’nın 116 ve devamı maddelerinde “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar düzenlenmiş ise de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesindeki suçlar yönünden anılan Kanun'un 142 ve devamı maddelerinde aramanın usul ve şartları ayrıca hükme bağlanmıştır. Buna göre vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlilerince değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK'nın 147. maddesinde, “bu bölümde açıkça yazılı olmayan hallerde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun arama ile ilgili hükümlerinin uygulanacağı"nın belirtilmesinden maksat, bu Kanun'un aramaya ilişkin 142-146. maddelerinde açıkça düzenlenen konularda bu hükümlerin, açıkça düzenlenmeyen konularda ise CMK hükümlerinin uygulanmasının sağlanmasıdır. Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sırasında, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nın 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller hukuka uygun kabul edilebilir ise de VUK’nın 359. maddesi kapsamındaki doğrudan bir suç soruşturmasında arama kararı ve aramanın gerçekleştirilmesi işleminin VUK hükümlerine göre yapılması gerekir. Aksi halde elde edilecek delil hukuka aykırı olacağından, hükme esas alınamayacaktır.

Dosyanın incelenmesinde, kolluk görevlilerinin sulh ceza mahkemesinden alınmış herhangi bir arama kararı olmaksızın 30.09.2005 tarihinde ...Ocakbaşı adlı işyerinde aramayı gerçekleştirerek suça konu faturalara ulaştığı görülmektedir. O halde somut olayda VUK’nun 359. maddesi kapsamında olan sahte fatura ticareti yapıldığı tespit edilerek, bu suçun delillerinin elde edilmesi amacıyla arama yapıldığı anlaşılmakta ise de, bu arama VUK’nun 142. maddesindeki özel hükümlere uygun olarak gerçekleştirilmediğinden hukuka aykırıdır. Ayrıca, bu yöntemle elde edilen fatura ve diğer deliller hükme esas alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilirken, CMK’nun 230/1-b madde ve bendi uyarınca hükmün gerekçesinde “delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” gerektiği de gözetilmemiştir.

Dosya içeriğine göre, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen esaslı deliller arasında, vergi tekniği raporu mahkumiyete esas alınmış ise de, VUK hükümleri gözetilmeden dolayısıyla hukuka aykırı arama el koyma sonucunda elde edilen deliller üzerinden harekete geçilerek düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporları mahkumiyete esas alınamaz. Hukuka aykırı delil niteliğinde olan belgelerin de CMK'nın 217. maddesi bağlamında hükme esas alınamayacağı, dosyada hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller dışında mahkumiyetine yeterli başkaca bir delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup;

Kabule göre de;

1) Sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması;

2) TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17714, Karar No: 2017/8987, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17714 E.  ,  2017/8987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; geriye dönük faturalara ve fazlaya ilişkin hakları ile istirdat hakları saklı kalmak üzere şimdilik müvekkilinin 01/09/2011 ile 31/12/2012 tüketim dönemlerine ait faturalarında tahakkuk ve davalı tarafından tahsil edilmiş olan 31.418,19 TL’nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın öncelikle husumet ve zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının .... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde .... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, .... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan .... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

../...

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2736, Karar No: 2015/13390, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2736 E.  ,  2015/13390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/455-2013/639

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.