muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/48, Karar No: 2023/666, Tarih: 21.02.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının ... ... ... plakalı Ford Cargo marka aracın soğutucu ünitesindeki arızanın giderilmesi için verdiği teklifin kabul edilmesi üzerine 26.06.2013 tarihinde onarımının yapıldığını, aracın çalışır halde teslim edildiğini, 26.06.2013 tarihli 808698 seri numaralı 8.152,00 TL ve %18 kdv bedeli olan 1.467,36 TL olmak üzere toplam 9.619,36 TL bedelli faturanın kesildiğini, bedelinin tahsil edildiğini, davacı kurum tarafından aracın arıza verdiğinin bildirilmesi üzerine davalı firmanın 17.02.2014 tarihinde cevap vererek, 26.06.2013 tarihinde onarılan ve bu güne kadar sorunsuz kullanılan cihazın kompresör arızasının uzun uğraşlarına rağmen düzenli şekilde çalışmayacağı kanaatine varıldığını, bu uğurda talep edilirse paranın iade edilebileceğini veya son bakım aşamasında geçici olarak kullanılan Thermoking marka cihaz farkının ödenmesi durumunda takılabileceğini veya son olarak orijinal sistemine çevrilebileceğinin bildirildiğini, davacı kurumun paranın iadesini talep etmesi üzerine 03.04.2014 tarihinde 173973 seri numaralı 9.619,36 TL miktarlı iade faturasının kesildiğini, 16.04.2014 tarihinde de davacının hesabına 8.889,43 TL'nin aktarıldığını, böylelikle davacı kurumla yapılan alışverişin neticelendiği ve alınan bedelin aynen iade edilmesi nedeniyle taraflar arasında alacak-borç ilişkisinin kalmadığını, belirterek haksız davanın reddi gerektiği belirtilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10/03/2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İLK BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin 10/03/2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10/03/2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İLK BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin 10/03/2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/79 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 04.04.2018 tarihli ve 2018/418 Esas, 2018/1351 Karar sayılı kararıyla; sözleşmenin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin anlaşıldığı, bu durumda iş sahibi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun genel hükümlerinden olan 125. maddesi gereğince olumsuz (menfi) zararını talep edebileceğini, sözleşmenin ifa edileceğine güvenmekten doğan zarar olarak tanımlanabilecek olumsuz zarar kavramına; sözleşmenin kurulması ve işin görülmesi için yapılan masraflar ile daha elverişli koşullarda sözleşme yapma fırsatının kaçırılmış olmasından doğan zararlar gireceğini, zararın hesaplanmasında izlenecek yöntem ise yüklenicinin yapamadığı imalâtın ilk ihalede yükleniciden sonraki en düşük teklifi veren şirkete verilmiş olması halinde ödenmesi gereken bedelin (kaçırılan fırsat) hesaplattırılıp, fesih tarihinden itibaren dava dışı ikinci yükleniciye kalan işin verildiği ikinci ihalenin makul süre içerisinde yapılıp yapılmadığının, ikinci ihale ile birinci ihalenin aynı özellikleri taşıyıp taşımadığının özellikle imalâtın konusu ve niteliklerinin farklı olup olmadığının, ilk ihaleye dahil olmayan bir imalâtın ikinci ihaleye ilave imalât olarak dahil edilip edilmediğinin belirlenmesi, ikinci ihalenin makul süre içinde ve ilk ihale ile aynı koşul ve özelliklerde yapılması halinde olması gereken bedelin hesaplattırılarak bulunacak rakam ile kaçırılan fırsat olarak ilk ihalede yükleniciden sonra en düşük fiyatı veren teklif sahibine iş verilmesi halinde onarımın yapılması için o teklif sahibine ödenmesi gereken bedel arasındaki farkın menfi zarar olarak hesaplanmasından ibaret olduğunu, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre eğer, ikinci ihale makul süreden çok sonra yapılmış ve böylece zararın artmasına iş sahibi neden olmuşsa, sözleşmeden dönülmesini müteakip, en kısa zamanda bu işin hangi tarihte ikinci ihaleye çıkarılabileceği ve böyle bir işin kaça yaptırılabileceği tespit edilerek, bu tarihte iş sahibinin ödemek zorunda kalacağı ikinci ihale bedeli ile iş sahibinin kaçırdığı fırsat arasındaki fark da olumsuz zararın bir başka hesap tarzı olduğunu (Emsal 15. H.D. 1997/47E. 1997/556 K. 3.2.1997 T. 15. H.D. 1993/4758 E. 1994/4044 K. 16.6.1994 T.), yapılması gereken iş konusunda hükme esas raporu veren bilirkişi heyetinden yukarıda açıklanan ilkelere göre alınacak ek rapor ile açıklanan yönteme göre hesap yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesinden ibaret iken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 18/04/2019 tarih 2018/333 Esas ve 2019/234 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu toplanan kanıtlara göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. SON BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Son Bozma Kararı

1. Mahkemenin 18/04/2019 tarihli ve 2018/333 Esas, 2019/234 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraflar vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/2454 Esas, 2019/4325 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece bozmaya uyularak bilirkişilerden alınan rapora göre karar verilmiş ise de; alınan bu raporda yüklenicinin yapamadığı imalâtın ilk ihalede yükleniciden sonraki en düşük teklifi veren şirkete verilmiş olması halinde ödenmesi gereken bedel dikkate alınmaksızın onarım için yapılan ikinci ihalenin makul tarihi ve tutarının USD kurlarına göre değerlendirme yapılarak sonuca ulaşıldığını, bu hali ile raporun ve bu rapora dayanan mahkeme kararının bozmaya uygun incelemeye dayalı olduğundan bahsedilemeyeceğini, Mahkemece, bilirkişilerden bozma ilamında gösterilen yönteme uygun hesaplama yapılmak üzere alınacak ek rapor ile sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, 02/11/2021 tarih 2019/429 Esas ve 2021/346 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu toplanan kanıtlara göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda, ilk ihalede davalı yükleniciden sonraki en düşük teklifi veren şirkete ihalenin verilmesi halinde ödenmesi gereken bedel kaçırılan fırsat olup bu da; ilk ihalede davalı ... Klima Soğutma Havalandırma İth. İhr. Firmasının teklifi olup, teklif fiyatı KDV hariç 8.152,00 TL iken sonraki düşük fiyat KDV hariç 8.350,00 TL olarak ... İş Makinaları Ltd. Şti. tarafından verilen teklif fiyatı olduğu, dava konusu olayda fesih diye bir husus bulunmamakta olup, ilk ihale sonrası yapılan işin zamanla randıman vermemesi ve bir süre sonra da sistemde tamamen arıza meydan gelmesi sonucu ikinci ihalenin ilk ihaleden 11 ay 7 gün sonra 27.05.2014 tarihinde yapıldığı, ikinci ihalede yapılacak olan işin kapsamının çok daha farklı ve detay içerdiği, ilk ihalede Kompresör ve Drayer dışındaki malzemelerin sarf malzemeleri oldukları anlaşılmakla birlikte, ikinci ihalede hiç de sarf malzemelerinin belirtilmeyip yapılacak iş kapsamının çok daha fazla ve de değişik malzemeleri ve işlemleri kapsadığı anlaşılmıştır. Yargıtay Bozma İlamı ile “ İkinci ihalenin makul süre içerisinde ve ilk ihale ile aynı koşulda yapılmış olduğunun anlaşılması halinde: gereken bedelin hesaplattırılarak “ zarar hesabı yapılması istenmiş olup, olayımızda 2. ihale makul süre içinde yapılmadığı gibi 1. ihale ile tamamen farklı malzemeleri içermekte olduğu anlaşılmakla ve ilk tekliften sonra davalı tarafından davacıya işin yapım bedeli olan KDV dahil 9.619,36 TL'nin 26.06.2013 tarihinde iade edilmesinden sonra sözleşmeden dönüldüğü düşünüldüğünde; ikinci ihalenin de 15 Temmuz 2013 gibi yapılabileceği, ... İmalat Nakliyat Otomotiv Sanayi Ticaret Ltd. Şti.den alınan 24.02.2014 tarihli teklifin makul ve tutarının da 37.897,44 TL olduğu dikkate alındığında, döviz olarak 2013 Temmuz 15 gibi bu karşılığının Dolar kuru şeklinde 15 Temmuz 2013'e taşındığında; 24.02.2014 tarihinde 37.897,44 TL'nin dolar karşılığı 1 Dolar = 2,1878 TL olmakla 17.322,16 Dolar, ihalenin yapılabileceği 15.07.2013 tarihinde 17.322,16 TL karşılığının ise 1 Dolar = 1,9473 TL olmakla = (17.322,16 $xl,9473 TL/$) = 33.731,44 TL olduğu hesaplanmıştır. Bu durumda iş sahibinin kaçırdığı fırsatın ise (37.897,44 TL - 33.731,44 TL) = 4.166,00 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahkemece hükme esas alınan rapordaki hesaplamanın zararını karşılamadığını ve eksik hesaplama yapıldığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; mahkemece hükme esas alınan rapordaki hesaplamanın zararını karşılamadığını ve eksik hesaplama yapıldığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ila 486 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, davalının onarımı yaptığı aracın daha sonra yeniden arızalandığı sonuçta arızasının giderilemediği, davalının aldığı bedeli iade ettiği bu nedenle sözleşmenin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda iş sahibi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun genel hükümlerinden olan 125. maddesi gereğince olumsuz (menfi) zararını talep edebilir. Sözleşmenin ifa edileceğine güvenmekten doğan zarar olarak tanımlanabilecek olumsuz zarar kavramına; sözleşmenin kurulması ve işin görülmesi için yapılan masraflar ile daha elverişli koşullarda sözleşme yapma fırsatının kaçırılmış olmasından doğan zararlar girer. Zararın hesaplanmasında izlenecek yöntem ise yüklenicinin yapamadığı imalâtın ilk ihalede yükleniciden sonraki en düşük teklifi veren şirkete verilmiş olması halinde ödenmesi gereken bedelin (kaçırılan fırsat) hesaplattırılıp, fesih tarihinden itibaren dava dışı ikinci yükleniciye kalan işin verildiği ikinci ihalenin makul süre içerisinde yapılıp yapılmadığının, ikinci ihale ile birinci ihalenin aynı özellikleri taşıyıp taşımadığının özellikle imalâtın konusu ve niteliklerinin farklı olup olmadığının, ilk ihaleye dahil olmayan bir imalâtın ikinci ihaleye ilave imalât olarak dahil edilip edilmediğinin belirlenmesi, ikinci ihalenin makul süre içinde ve ilk ihale ile aynı koşul ve özelliklerde yapılması halinde olması gereken bedelin hesaplattırılarak bulunacak rakam ile kaçırılan fırsat olarak ilk ihalede yükleniciden sonra en düşük fiyatı veren teklif sahibine iş verilmesi halinde onarımın yapılması için o teklif sahibine ödenmesi gereken bedel arasındaki farkın menfi zarar olarak hesaplanmasından ibarettir. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre eğer, ikinci ihale makul süreden çok sonra yapılmış ve böylece zararın artmasına iş sahibi neden olmuşsa, sözleşmeden dönülmesini müteakip, en kısa zamanda bu işin hangi tarihte ikinci ihaleye çıkarılabileceği ve böyle bir işin kaça yaptırılabileceği tespit edilerek, bu tarihte iş sahibinin ödemek zorunda kalacağı ikinci ihale bedeli ile iş sahibinin kaçırdığı fırsat arasındaki fark da olumsuz zararın bir başka hesap tarzıdır (Emsal 15. H.D. 1997/47E. 1997/556 K. 3.2.1997 T. 15. H.D. 1993/4758 E. 1994/4044 K. 16.6.1994 T.).

Her ne kadar mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ek rapor aldırılmış ve bilirkişilerin bozmada belirtilen hesap yöntemi ile hesaplama yapamadığı belirtilmiş ise de, mahkeme bozma ilamında hükme esas alınmaması gereken ve hesaplama yöntemi doğru olmayan 22.02.2019 tarihli raporda belirlenen bedele hükmedildiği ve bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; yeni bir alanında uzman bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak yukarıda açıklanan menfi zararın hesaplanma yöntemi ile hesaplanma yapılması temyiz edenin sıfata göre usuli kazanılmış hak da gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile birim fiyatlarına göre hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9301, Karar No: 2025/5416, Tarih: 18.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/9301 E.  ,  2025/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3089 E., 2019/3671 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın linç edilmekten korktuğu için olay yerinden ayrıldığına, sanığın alkollü olduğunun kabul edilmesine, bisiklet sürücüsüne kusur izafe edilmemesine, teşdiden ceza verilmesine, bilinçli taksir uygulanmasına, kabul anlamına gelmemekle artırımın asgari oranda yapılmamasına, eksik ve yetersiz inceleme ile sanığa kusur atfedildiğine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21/09/2018 günü saat 21.03 sıralarında meskun mahalde, gece vakti sanık ...'in idaresindeki minibüs ile aydınlatmalı iki yönlü düz ve eğimsiz il yolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan yaya kaldırımına çıktığı, kaldırımdan indiği esnada aynı istikamette ilerleyen bisiklet sürücüsü ...'e arkadan çarpması sonucu aracında yolcu olan ... ve bisiklet sürücüsü ...'in öldükleri, sanığın kaza sonrası olay yerini terk ettiği, kaza tespit tutanağı, trafik bilirkişi raporu, Ankara Trafik İhtisas dairesi raporlarında sanığın kazada asli kusurlu olduğunun belirtildiği, sanığın olay günü kolluktaki ifadesinde 21/09/2018 günü saat 18:00 de bir adet bir içtiğini beyan ettiği, savcılık ifadesinde, ölen ...'ın araçtaki biraları içtiği, kendisinin araçta alkol kullanmadığı, kazadan 2-3 saat önce bira içtiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasındaki savunmalarında özetle kazadan yaklaşık 2 veya 3 saat önce kazada ölen arkadaşı ile alkol aldığını, araçta bulunan diğer alkol şişelerinin ölen ...'a ait olduğunu beyan ettiği, olaydan sonra çevredeki insanların saldırmasından korkarak kaçtığını beyan ettiği, tanık ...'in alınan beyanlarında özetle; sanığın kaza anından hemen sonra ''bir şey yok, bir şey yok'' dediğini duyduğu, bu sırada sanığın sallandığını ve alkol koktuğunu beyan ettiği, ayrıca olay yeri inceleme ekipleri tarafından tanzim edilen olay yeri inceleme raporunda yer alan resimlerden de anlaşılacağı üzere sanığın aracı içerisinde bira kutuları olduğu, 22/09/2018 saat 15:02 de alınan kan tahlilinde sanığın 0,016 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, alkol düzeyinin bir saatte 15 mg/dl azaldığının kabul edildiği değerlendirildiğinde; sanığın kaza anında 2,71 promil alkollü olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7087, Karar No: 2011/13042, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7087 E.  ,  2011/13042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı kurum vekilinin cevap dilekçesinde ve Kurum tarafından yazılan cevabi yazıda "her ne kadar davacıya ödeme emri tebliğ edilememiş ise de; davacının işverenler servisine müracaat ederek 16-244 sayılı ek genelge uyarınca borcunu taksitlendirmek istediği, bu nedenle borçtan haberdar olduğu" belirtilmiştir. Ancak dosya içerisinde, davacının davalı Kuruma müracaat ederek 16-244 sayılı ek genelge uyarınca borcunu taksitlendirmek istediğine ilişkin belgeler mevcut değildir.

Bu nedenle davacının, davalı Kuruma müracaat ederek 16-244 sayılı ek genelge uyarınca borcunu taksitlendirmek istediğine ilişkin belgelerin Kurum' dan celbedilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3247, Karar No: 2020/504, Tarih: 23.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/3247 E.  ,  2020/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ...Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Asıl dava, yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili birleşen dava, aylıkların iptaline ilişkin kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı birleşen dava davalısı Kurum avukatınca istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı birleşen dava davalısı Kurum avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yeniden geri çevirmeye neden olunmayacak şekilde; Davacı sigortalının prim borçlarını tecil ve taksitlendirmek için davalı Kuruma yaptığı 6.6.1995, 30.9.1998, 31.3.2001 ve 31.7.2001 tarihlerindeki “Borç Bildirimi ve Taksitlendirme Tahahütnameleri” öncesi borç bildirimi yazısı ve icra takibi yapılıp yapılmadığının sorularak dayanak belgeleriyle celp edilip, dosyaya konulduktan sonra, gönderilmek üzere, dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1637, Karar No: 2016/4566, Tarih: 09.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1637 E.  ,  2016/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın suç tarihinde birikmiş elektrik faturası borcunu taksitlendirmek için Tedaş'a giden katılanı koridorda durdurup kendisine yardım edebileceğini söyleyerek elindeki evrakları istediği, inceleyerek taksitlerinin fazla yazıldığını ve taksit miktarını azaltabileceğini belirterek kendisini avukata gitmek üzere dışarı çıkardığı, burada sanığın telefonda avukatla görüşüyor gibi konuştuktan sonra katılandan 685 TL para yatırması gerektiğini söylediği ve kimlik fotokopisini istediği, katılanın 700 TL verdiği ve kimlik fotokopisini çektirmek üzere büfeye gittiği, döndüğünde ise sanığın yerinde olmadığı iddia edilen olayda; sanığın suçlamaları kabul ederek katılanı aldatması karşısında, katılanın zararına olarak kendisine fayda sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın mahkumiyet hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.