muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3562, Karar No: 2025/4866, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3562 E.  ,  2025/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbı Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2011, Karar No: 2013/3904, Tarih: 17.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2011 E.  ,  2013/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : HAZİNE, ÇETİNSU KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü kadastro çalışma alanı sınırları içinde kalan 101 ada 1, 102 ada 1 ve 3 parsel sayılı sırasıyla 2135558.16, 1005022.69 ve 2166465.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, yaylak olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 101 ada 1 parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 15.000 metrekare, 102 ada 1 parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 15.000 metrekare, çekişmeli 102 ada 3 parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 20884,79 metrekare yüzölçümündeki bölümlerinin davacı ... adına tapuya tesciline, taşınmazların kalan bölümlerinin yaylak vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesi 1. fıkrası (b) bendi hükmüne göre; gerekçeli kararda tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti Kimlik numarasının, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin bulunması zorunludur. Anılan madde uyarınca davanın tarafı olan Hazine'nin gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş olması mutlak bozma nedenidir. Açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/4977, Karar No: 2022/6365, Tarih: 05.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4977 E.  ,  2022/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile üçer aylık vadeli hesapta bulunan kamulaştırma fark bedelinin hak sahibine derhal ödenmesi ve fark bedele dava tarihinden sonraki 4. ayın bitiminden derhal ödeme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerinc temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık bahçesi niteliğindeki ... ada, 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 05/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18260, Karar No: 2015/2128, Tarih: 09.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18260 E.  ,  2015/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile katılanın evli olup geçimsizlik nedeniyle aralarında boşanma davası bulunduğu, sanığın, ailece görüştüğü yakın arkadaşlarına ve katılanın çalıştığı okulun müdürüne, eşi olan katılan ile aralarındaki davadan sözettiği olayda; paylaşılan bilginin katılanın gizli yaşam alanına veya üçüncü kişilerce bilinmesi mümkün olmayan bir özel yaşam olayına ilişkin olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16491, Karar No: 2025/1757, Tarih: 24.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16491 E.  ,  2025/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/419 E., 2018/244 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 24.04.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 17.07.2023 tarihli ve 2023/11550 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90196 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90196 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05.10.2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı nazara alındığında; somut olayda, şüpheli hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.11.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, anılan karara karşı itiraz kanun yolu, süresi ve merci gösterilmemesi nedeniyle anılan kararın kesinleşmediği ve kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 08.05.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2016 tarihli ve 2016/74953 Soruşturma, 2016/2696 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye 17.11.2016 tarihinde tebliğ edildiği, tebliği de beklenmeksizin

07.11.2016 tarihinde tedbirin infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Tedbirin infazı sırasında uyuşturucu madde kullanımının devam etmesi nedeniyle infaz dosyasının kapatılması üzerine, erteleme kararının kaldırılarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.07.2017 tarihli ve 2016/74953 Soruşturma, 2017/27977 Esas, 2017/22902 sayılı iddianamesi ile İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.04.2018 tarihli ve 2017/419 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararı ile; sanığın TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içinde 09.09.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturcu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine; İstanbul Anadolu 2. İnfaz Hakimliğinin 12.02.2021 tarihli ve 2021/2710 İnfaz Hakimliği Dosyası, 2021/2322 Karar sayılı kararı ile, erteli 2 yıl hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

E. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli kararının 24.04.2018 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 09.09.2018 tarihinde kasıtlı olarak işlediği suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hapis cezasının aynen infazına ilişkin İstanbul Anadolu 2. İnfaz Hakimliğinin 12.02.2021 tarihli ve 2021/2710 Esas, 2021/2322 Karar sayılı kararının asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 191. maddenin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli

serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.11.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, sanığa anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle kararın kesinleşmediği, kararın kesinleşmemesi nedeniyle, müdürlükçe yapılan işlemler hukuki sonuç doğurmayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de başlamayacağı,

5237 sayılı TCK'nın 191/4. maddesinde düzenlenen kovuşturma şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından; mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren, 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı ise de;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada;

Sanığın 30.11.2019 tarihinde işlediği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan kamu davasında İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2019/635 Esas, 2021/335 Karar sayılı 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf incelemesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 05.04.2023 tarihli ve 2021/2297 Esas, 2023/875 Karar sayılı kararı ile; eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu ve önceki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz yolunun gösterilmediği, bu nedenle kararın usulsüz olduğu kabul edilerek, ilk derede mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanığın TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına, TCK'nın 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.04.2023 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.

28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesinde yer alan, "Bu Kanun'un, a. 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b. 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanuni bir zorunluluk olduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 05.04.2023 tarihli ve 2021/2297 Esas, 2023/875 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5237 sayılı TCK'nın 191/8. maddesine göre verildiği, kanuni zorunluluk nedeniyle verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının Cumhuriyet savcılıkları tarafından verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı yerine geçeceği, Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak kabul edilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edildiği, bu durumda, inceleme konusu 08.05.2016 tarihli eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı yerine geçecek olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce işlenmiş hale geldiği, inceleme konusu dava yönünden kovuşturma şartının gerçekleşmesinin mümkün olmayacağı anlaşıldığından, Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilmesi gerektiği anlaşıldığından; mahkûmiyet kararı verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

F. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/419 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/419 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının;

"Sanığın inceleme konusu suçu nedeniyle açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE" şeklinde değiştirilmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5993, Karar No: 2013/3717, Tarih: 18.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/5993 E.  ,  2013/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2012 gün ve 2012/408 E. 2012/363 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14786, Karar No: 2016/12481, Tarih: 09.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14786 E.  ,  2016/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının, her iki sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin ceza miktarına ve sürücü belgesine el konulmasına, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve ayrıca sonuç cezanın 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik tayin edilmesi, yine sanık ... hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve ayrıca sonuç cezanın 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak eksik tayin edilmesi,