muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13586, Karar No: 2024/23716, Tarih: 09.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/13586 E.  ,  2024/23716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1588 E., 2022/1308 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

3. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın zincirleme suç kapsamında dört eyleminin sabit olduğu nazara alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK' nın 304/1.maddesi uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3576, Karar No: 2022/5906, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3576 E.  ,  2022/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.02.2015 gün ve 2014/388 - 2015/84 sayılı kararı onayan Daire'nin 01.03.2022 gün ve 2020/8144 - 2022/1355 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin Sabah Gazetesinin sahibi, davalı ...’nun köşe yazarı, ...’ın ise imtiyaz sahibi olduklarını, gazetenin 10/06/2012 günlü nüshasında ... imzası ile “Kadın bedeni üzerinden küfür AMK” başlıklı yazısında müvekkili Çağdaş Yayıncılığın sahibi olduğu, açılımı “açık, mert, korkusuz” olan AMK gazetesine küfür ettiklerini, aynı yazıda müvekkili Estetik Yayıncılığın sahibi olduğu Sözcü gazetesine de hakaret edildiğini ileri sürerek, yazının yayından kaldırılmasını, haksız rekabetin tespitini, önlenmesi ve durdurulmasını, 20.000,00TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek ticari faizle birlikte davalılardan tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...’ın yazının yayınlandığı gazetenin sahibi davalı şirket adına imtiyaz sahibi yahut yetkilisi olmaması nedeniyle pasif husumet ehliyeti bulunmadığını, “AMK” şeklinde yazımın kendi başına bir anlamı olmadığını, toplum içinde çok sık kullanılan bir küfrün kısaltması olduğunu, müvekkilinin yazısında ortaya koyduğu eleştirilerin de tamamen haklı olduğunu, aynı zamanda basın özgürlüğünün bir gereği olduğunu, Estetik Yayıncılık’ın aktif dava ehliyeti bulunmadığını, manevi tazminat talebinin şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/773, Karar No: 2006/1653, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/773 E.  ,  2006/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; davacı ...'ın anne-baba eş ve varsa çocuklarını gösterir nüfus aile kayıt tablosunun merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10278, Karar No: 2017/4444, Tarih: 20.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10278 E.  ,  2017/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 197/1, 52/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 83,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51/1. maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine dair İSTANBUL 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/309 esas, 2015/326 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli kararının temyiz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, anılan karardaki hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yoluna başvurularak giderilebileceği nazara alındığında, aynı Mahkemece verilen 08.01.2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre,

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a)Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.” şeklindeki 51/1. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının ertelenemeyeceği hususunun gözetilmemesinde,

2- 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, belirlenen temel gün sayısından (5 gün) aynı Kanun’un 62 maddesi uyarınca indirim yapılarak bulunacak gün sayısının (4 gün) takdir edilen 20,00 Türk Lirası ile çarpılması suretiyle 80,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunmasında,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.08.2016 gün ve 4326 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2016 gün ve KYB/2016-338621 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, aynı Mahkemenin 08.01.2016 tarihli ve 2015/309-326 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, aynı Mahkemenin 08.01.2016 tarihli ve 2015/309-326 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

1- Sanık hakkında 197/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelenemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

2- TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezalarına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde adli para cezası belirlenirken birim gün üzerinden bulunan para cezasından indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2015/309-326 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca erteleme hususunda aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezasına, TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 100 TL'nin 80 TL'ye indirilmesine, sonuç olarak sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 20.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8901, Karar No: 2022/4317, Tarih: 05.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8901 E.  ,  2022/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2639 numaralı soruşturma dosyasında sanığın 11.10.2014 tarih ve 18:33 saatinde alınan beyanının ve olay tutanağının aslı veya onaylı fotokopisinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, bu belgelerin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içersinde bulundurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında mükerrir olması sebebiyle mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmekle birlikte sanığın adli sicil kaydındaki hangi ilamın tekerrüre esas olduğunun belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,05/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/419, Karar No: 2024/1647, Tarih: 20.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/419 E.  ,  2024/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/906 E., 2020/300 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava konusu 283 parsel sayılı taşınmazın davalıların murisi ... adına hükmen 01.09.1995 tarihinde tescil edildiğini, taşınmazın davacıların murisi ... ... tarafından 15.10.1964 tarihinde bedeli ödenerek satın ve teslim alındığını, dava tarihine kadar zilyetliklerinin devam ettiğini belirterek tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davacı tarafın dayandığı dayandığı satış senedini kabul etmediklerini, resmi şekilde yapılmayan satışın mülkiyetin devri borcunu doğurmayacağı ileri sürülerek davanın reddine karar

verilmesini talep etmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.02.2012 tarihli ve 2008/400 Esas, 2012/98 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/3036 Esas, 5445Karar sayılı ilamı ile taraf teşkili tamamlanmadan esastan karar verilmesi isabetsiz olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak Antalya ili, Manavgat ilçesi, ... Beldesi (Mahallesi), 574 ada 1 parsel, 575 ada 2 parsel, 576 ada 1 parsel, 576 ada 2 parsel ve 357 ada 1 parsel sayılı taşınmazda ... adına kayıtlı bulunan tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına ... ...'in veraset ilamı oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; 283 parselin imar uygulamasına tâbi tutulduğunu, imar uygulaması iptal edilmeden bu davanın dinlenemeyeceğini, davacılar adına satış senedinde satılan kısımdan fazla yüzölçümünde taşınmaz tescil edildiğini, bir kısım davalıların davayı kabul etmesinin davacıların iddiasını kanıtlamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; 283 parselin imar uygulamasına tâbi tutulduğunu, imar uygulaması iptal edilmeden bu davanın dinlenemeyeceğini, davacılar adına satış senedinde satılan kısımdan fazla yüzölçümünde taşınmaz tescil edildiğini, bir kısım davalıların davayı kabul etmesinin davacıların iddiasını kanıtlamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, harici satışa dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda, dava konusu 283 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinden önce tapuya kayıtlı olmadığı, kadastro tespitinin 08.07.1963 tarihinde ... oğlu Hüseyin adına yapıldığı, kadastro tutanağının Manavgat 1. Kadastro Mahkemesinin 1983/23 Esas ve 1994/252 Karar sayılı kararı ile 13.03.1995 tarihinde kesinleştiği, davacıların murisi ... ...’in 15.10.1964 tarihli sözleşme ile taşınmazı satın aldığı anlaşılmaktadır.

O hâlde; dava konusu taşınmazın, davacıların murisi tarafından kadastro tespiti sonrası ancak kesinleşme öncesi harici satışa dayalı olarak satın alındığı, yapılan keşif ve alınan fen bilirkişisi raporuna göre de harici senet ile satın alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın sınırları itibariyle uyuştuğu göz önüne alındığında davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22613, Karar No: 2021/3524, Tarih: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22613 E.  ,  2021/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

30.09.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda, müştekinin ikametinde demir sürgülü bahçe kapısının orta kanadında yerden 170 cm yükseklikte ateş etmeye bağlı delik oluştuğu, buradan geçen deforme olmuş kurşun parçaları ve tapanın bahçe içine düştüğünün belirtilmesi, olay anında ikametinde bulunan tarafların komşusu olan tanık ...'un soruşturma aşamasındaki beyanında, silah sesi duyması üzerine dışarı çıktığını ve sanığın elinde tüfek ile ikametine doğru gittiğini gördüğünü belirtmesi, tanık ...'un 05.03.2015 tarihli oturumda duruşma salonu dışında hazır olduğunun duruşma tutanağından saptanmasına karşın, dinlenmesinden vazgeçildiğinin anlaşılması, ayrıca sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmeyerek olay anında ... isimli arkadaşının evinde bulunduğunu belirtmesi karşısında; soruşturma aşamasında dinlenen ... ve ...'in tanık sıfatlarıyla duruşmaya çağrılıp dinlenilmelerinden sonra, müşteki ve tanıkların anlatımlarının yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8667, Karar No: 2015/8648, Tarih: 10.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8667 E.  ,  2015/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2015/180-2015/220

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 10.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24041, Karar No: 2015/10872, Tarih: 13.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24041 E.  ,  2015/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2013/365-2014/264

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanunu 10. maddesi 8. paragrafında hakime kamulaştırma bedelini tespit etme yetkisi verilmiş ise de yapılan incelemede bu tespitin Kamulaştırma Kanunu 10. ve 11. maddelerine uygun ve yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki;

1)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz kapama zeytin bahçesi niteliğindedir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda ve belediye yazılarında belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 100 oranından az olmayacak şekilde objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken, mahkemece resen yapılan değerlendirmede, aynı kamulaştırma kapsamında başka taşınmaz için açılan davada tespit edilen kamulaştırma bedeli esas alınmak suretiyle değer biçilmesi,

2)Dava konusu taşınmaza kapama zeytinlik olarak değer biçildiği halde, üzerinde bulunan zeytin ağaçlarına ayrıca değer biçilmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olup olmadığı araştırılmadan, tapu kaydındaki orman şerhi sebebiyle tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

4)Tespit edilen bedele 24.12.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiği gözetilmeden, faiz başlangıç tarihinin hataen 23.08.2012 olarak belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.