muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15635, Karar No: 2012/3989, Tarih: 19.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15635 E.  ,  2012/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve D.S.İ. Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü, ... mevkiinde bulunan taşınmazın, üzerinde yaklaşık 550 adet zeytin ağacı ile 10 adet fıstık ağacının bulunduğunu taşınmazı 25 seneyi aşkın zamandır davacı tarafından kullandığını ve babasından kaldığını ve ağaçların davacı tarafından dikildiğini bildirerek ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespiti talebiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının mülkiyet tespiti talebinin reddine, 22.07.2010 tarihli ziraatçı bilirkişi raporunda belirlenen ve orman sayılmayan ve kamulaştırılan alanda kalan muhtesatlardan 4 - 6 yaşlı 59 adet 25.-TL değerinde zeytin fidanı, 4 - 6 yaşlı 7 adet 25.-TL değerinde zeytin fidanı, 4 - 6 yaşlı 78 adet su altında kalan ) 25.-TL değerinde zeytin fidanı, 2 - 3 yaşlı 4 adet 10.-TL değerinde zeytin delicesi, 25-30 yaşlı 4 adet 150.-TL değerinde zeytin ağacı, 25 - 30 yaşlı 1 adet 75.-TL değerinde armut ağacının davacı tarafça dikildiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm davalılar Oman Yönetimi, Hazine ve DSİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların mülkiyetinin tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli kaşınmazın üzerinde bulunan 4 - 6 yaşlı 59 adet zeytin fidanı, 4 - 6 yaşlı 7 adet zeytin fidanı , 4 - 6 yaşlı 78 adet su altında kalan zeytin fidanı, 2 - 3 yaşlı 4 adet zeytin delicesi, 25 - 30 yaşlı 4 adet zeytin ağacı, 25 - 30 yaşlı 1 adet armut ağacının davacı tarafça dikildiği anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazine ve D.S.İ'den harç alınmasına yer olmadığına 19/03/2012 günü oybirliği ile karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2022/540, Karar No: 2023/504, Tarih: 11.10.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/540 E.  ,  2023/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2019/39001

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2894-376

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kasten yaralama suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-a, 87/1-d, 87/1-d-son, 29/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Germencik Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.10.2017 tarihli ve 4-574 sayılı hükme yönelik sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 05.01.2018 tarih ve 32-15 sayı ile; “...Sanığın, mağduru göğüs sol tarafta 1 adet ve sol uylukta 1 adet olmak üzere toplam 2 adet kesici-delici alet yarası ile yaraladığı, göğüs sol taraftaki yaralanmanın göğse nafiz olarak solda hemotoraksa neden olacak şekilde olup, yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu anlaşılmış olup darbenin şiddeti mağdurun müdahale ile kurtarılması, yaralanmanın niteliği, suçta kullanılan aletin elverişliliği, olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Germencik Asliye Ceza Mahkemesince 29.01.2018 tarih ve 78-77 sayı ile sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince 09.10.2018 tarih ve 171-678 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/1, 86/3-e, 87-1/d, 87/1-d-son, 29, 62, 53 ve 58. maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, CMK’nın 283/1. maddesi gereğince sonuç olarak sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, 05.03.2020 tarih ve 2894-376 sayı ile; Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, CMK’nın 283/1. maddesi gereğince sonuç olarak sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.05.2022 tarih- 2680-3811 sayı ve oy çokluğuyla CMK’nın 286/2-b ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Daire Başkanı .....ve üyesi .....; "Sanık müdafiinin suç vasfına yönelik temyiz talebinin incelenmesi gerektiği," düşüncesi ile karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 07.07.2022 tarih ve 39001 sayı ile;

"...İtiraza konu olayda, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, ilk derece mahkemesinin kasten yaralamadan verdiği 1 yıl 3 ay hapis cezasından ibaret ilk hüküm sadece sanık tarafından istinaf edilmiş, istinaf bozması sonrasında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olabileceği belirtilerek verilen görevsizlik kararı üzerine Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kasten yaralama suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmuştur. Cumhuriyet savcısının istinafına dayanılarak İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden yargılama yapılmış, kasten öldürmeye teşebbüsten sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı korunmuştur.

Sanık müdafii sanığın sübut bulan eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs değil kasten yaralama olarak vasıflandırılması gerektiğini belirterek bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçu arasında hiyerarşik bir denge (önem sırası, daha ağır bir ceza ile cezalandırılmayı gerektirme, farklı infaz rejimine tabi olma hali) bulunmakta olup uygulamada birliğin sağlanması için, bu dengenin korunmasında zorunluluk bulunmaktadır. Kanun koyucu bu dengenin korunması amacıyla kanunda farklı cezalar öngörmüş, ağır olan kasten öldürme suçu ile hafif olan kasten yaralama suçunun farklı infaz rejimlerine tabi tutulacağını kabul etmiştir.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan hükmolunan hapis cezası ilk derece mahkemesi tarafından verilen hapis cezasını artırmamış ise de eylemin yeniden vasıflandırması sonucu suç tipi değişmiş kasten yaralama olarak nitelendirilen eylem kasten öldürmeye teşebbüse dönüştürülmüştür.

Ayrıca hüküm ceza miktarı itibarıyla kesin olsa bile Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında, “Kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabileceğinin belirtilmesi karşısında, sanık müdafiinin vasfa yönelik temyizi üzerine hükmün esastan incelenmesi gerekir, aksi durumda suç niteliği ve sonuçları itibarıyla sanığın durumunu ağırlaştıracak nitelikteki bir hükmün temyiz denetimi dışında kalması sonucu doğacaktır.

Ayrıca hüküm ceza miktarı itibarıyla kesin olsa bile Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında, “Kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabileceğinin belirtilmesi karşısında, sanık müdafiinin vasfa yönelik temyizi üzerine hükmün esastan incelenmesi gerekir, aksi durumda suç niteliği ve sonuçları itibarıyla sanığın durumunu ağırlaştıracak nitelikteki bir hükmün temyiz denetimi dışında kalması sonucu doğacaktır.

Açıklanan nedenlerle, Yüksek Daire çoğunluk kararına muhalif kalan Başkan ve Üye'nin de karşı oylarında belirttikleri üzere, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk kez Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı, sanık müdafiinin suç vasfına yönelik temyiz talebinin kabulü ile hükmün suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak esastan incelenmesi gerektiği,” görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 31.10.2022 tarih, 7829-8434 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; İlk Derece Mahkemesi tarafından kasten yaralama olarak kabul edilen eylemin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçu olarak vasıflandırılması suretiyle kurulan, ancak İlk Derece Mahkemesince verilen hapis cezasını artırmayan hükmün temyizi kabil olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Germencik Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Germencik Asliye Ceza Mahkemesince 20.10.2017 tarih ve 4-574 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-a, 87/1-d, 87/1-d-son, 29/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Germencik Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Germencik Asliye Ceza Mahkemesince 20.10.2017 tarih ve 4-574 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-a, 87/1-d, 87/1-d-son, 29/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

Bu hükme yönelik sanık tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince 05.01.2018 tarih ve 32-15 sayı ile; "...Sanığın, mağduru göğüs sol tarafta 1 adet ve sol uylukta 1 adet olmak üzere toplam 2 adet kesici-delici alet yarası ile yaraladığı, göğüs sol taraftaki yaralanmanın göğse nafiz olarak solda hemotoraksa neden olacak şekilde olup, yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu anlaşılmış olup darbenin şiddeti mağdurun müdahale ile kurtarılması, yaralanmanın niteliği, suçta kullanılan aletin elverişliliği, olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Bozmaya uyan Germencik Asliye Ceza Mahkemesince 29.01.2018 tarih ve 78-77 sayı ile; sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturup oluşturmadığı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince 09.10.2018 tarih ve 171-678 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/1, 86/3-e, 87-1/d, 87/1-d-son, 29, 62, 53 ve 58. maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, CMK’nın 283/1. maddesi gereğince sonuç olarak sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Bu hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve ilk hükümdeki gibi haksız tahrik indirim oranının uygulanması gerektiği düşüncesiyle istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, 05.03.2020 tarih ve 2894-376 sayı ile; Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi hükmünün CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, CMK’nın 283/1. maddesi gereğince sonuç olarak sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından sanığın eylemenin kasten yaralama suçunu oluşturduğu şeklindeki temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.05.2022 tarih, 2680-3811 sayı ve oy çokluğu ile; "...Bölge Adliye Mahkemesince verilen hapis cezasının ilk derece Mahkemesince verilen hapis cezasını artırmadığı, bu nedenle bölge adliye mahkemesi kararının kesin olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz talebinin CMK’nın 286/2-b ve 298/1. maddeleri uyarınca temyiz talebinin reddine," karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca da sanık hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten ilk kez Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı, sanık müdafiinin suç vasfına yönelik temyiz talebinin kabulü ile hükmün suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak esastan incelenmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu,

Anlaşılmıştır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Hukuki Açıklamalar

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli bir yargı sistemine geçilmiştir.

Uyuşmazlığın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için, bölge adliye mahkemeleri ceza dairelerinin dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra verebileceği kararları düzenleyen CMK'nın 280 ile bu kararlara karşı temyiz kanun yolunu düzenleyen aynı Kanun'un 286. maddeleri birlikte değerlendirilerek, kanun koyucunun bu düzenlemelerle neyi amaçladığının ve ceza yargılamasında kıyas ve yorumun hangi hâllerde mümkün olduğunun irdelenmesi gerekmektedir.

CMK'nın, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin inceleme tarihinde yürürlükte olan "Bölge adliye mahkemesinde inceleme ve kovuşturma" başlıklı 280. maddesi;

"(1) Bölge adliye mahkemesi, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra;

a) İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (c), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

a) İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (c), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

b) İlk derece mahkemesinin kararında 289 uncu maddede belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

c) Diğer hâllerde, gerekli tedbirleri aldıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına,

Karar verir.

(2) (Ek: 18/6/2014-6545/77 md.) Duruşma sonunda bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddeder veya ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurar." şeklinde iken; 05.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle, birinci fıkranın (a) bendinde yer alan “(c)” ibaresi “(a), (c), (d)” şeklinde değiştirilmiş, aynı fıkraya (a) bendinden sonra gelmek üzere (b) ve (c) başlığı altında aşağıdaki bentler eklenmiş, mevcut (b) ve (c) bentleri (d) ve (e) bentleri olarak aynı şekilde teselsül ettirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir:

“b) Cumhuriyet savcısının istinaf yoluna başvurma nedenine uygun olarak mahkûmiyete konu suç için kanunda yazılı cezanın en alt derecesinin uygulanmasını uygun görmesi hâlinde, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,

c) Olayın daha fazla araştırılmasına ihtiyaç duyulmadan davanın reddine karar verilmesi veya güvenlik tedbirlerine ilişkin hatalı kararın düzeltilmesi gereken hâllerde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,"

"(3) Birinci ve ikinci fıkra uyarınca verilen kararların sanık lehine olması hâlinde, bu hususların istinaf isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da istinaf isteminde bulunmuşçasına verilen kararlardan yararlanırlar".

08.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun’un 92. maddesiyle maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “maddede” ibaresi “maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde” şeklinde değiştirilmiş ve 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 27. maddesiyle (b) bendinden sonra gelmek üzere (c) bendi, mevcut (d) bendinden sonra gelmek üzere (f) bendi eklenmiş ve bentler buna göre teselsül ettirilerek madde son hâlini almıştır.

08.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun’un 92. maddesiyle maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “maddede” ibaresi “maddenin birinci fıkrasının (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde” şeklinde değiştirilmiş ve 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 27. maddesiyle (b) bendinden sonra gelmek üzere (c) bendi, mevcut (d) bendinden sonra gelmek üzere (f) bendi eklenmiş ve bentler buna göre teselsül ettirilerek madde son hâlini almıştır.

Görüldüğü üzere; CMK'nın 280. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında, bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra verebileceği kararlar istinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün bozulmasına ve davanın yeniden görülmesine olarak sayılmış, davanın yeniden görülmesi kararını veren bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin duruşma sonunda ya istinaf başvurusunu esastan reddedeceği ya da ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kuracağı belirtilmiştir. Bu kararlardan hangilerinin temyiz edilemeyecekleri, hangilerinin ise temyiz kanun yoluna tabi oldukları aynı Kanun’un 286. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında ayrı ayrı sayılmıştır.

CMK'nın "Temyiz" başlıklı 286. maddesi;

“(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) Sulh ceza mahkemesinin görevine giren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

d) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin suç niteliğini değiştirmeyen bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararlarını değiştirmeyen bölge adliye mahkemesi kararları,

f) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararları ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

g) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine veya istinaf başvurusunun reddine dair kararlar,

h) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez.” şeklinde düzenlenmiş iken;