muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12156, Karar No: 2019/9804, Tarih: 16.05.2019

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu aynı bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen kök ve ek raporlarda farklı emsaller incelenmiş olup, ....07.2015 tarihli kök raporda taşınmazın m2 sine kadastral parsel olarak ....400-TL, ....01.2016 tarihli birinci ek raporda imar parseli olarak 1400-TL/M2, ....02.2016 tarihli ikinci ek raporda imar parseli

olarak ....786 TL/M2, hükme esas alınan ....04.2016 tarihli üçüncü ek raporda ise imar parseli olarak ....550-TL/M2 değer biçildiği anlaşılmış olup, aynı taşınmaz için aynı bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen kök ve ek raporlarla tespit edilen m2 birim fiyatları arasında fahiş fark bulunması, ... Tapu Müdürlüğünün 09.09.2015 tarihli yazı cevabına göre değerlendirme tarihi itibariyle imar parseli olan dava konusu taşınmaz için düzenlenen kök ve .... ek raporda, imar parseli ve kadastral parsel olarak taşınmaza aynı m2 birim fiyatının (....400-TL) belirlenmesi sebebiyle bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, hükme esas alınan ....04.2016 tarihli üçüncü ek bilirkişi kurulu raporunda kıyas emsal olarak kabul edilen taşınmaz başka mahallede olup dava konusu taşınmaza uzak olduğundan yapılan karşılaştırma inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

...)Tespit edilen bedel dava tarihinden itibaren dört ay sonraki tarihten karar tarihine kadar işlemiş olan yasal faizi ile bloke edildiğinden kamulaştırma bedelinin bloke edilen faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında mükerrer ödemeye sebebiyet verecek şekilde yeniden faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

...)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun .../... fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

...)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun .../... fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden bir kısım davalılar yararına ayrı ayrı yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan ....630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, .../05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3950, Karar No: 2014/5740, Tarih: 24.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/3950 E.  ,  2014/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/445-2012/481

Davacı, davalılardan çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve K.. A..San Ve Tic A.Ş. (E..A.. S.. P.. San. Ve Tic. A.Ş.) vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi arafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkete ait iş yerinde 19.08.1998 tarihinden 19.12.2001 tarihine kadar T.... Baskı Makinesi Operatörü olarak çalıştığı sürenin 506 sayılı Yasa'nın Ek-5/II bentte geçen itibari hizmet süresi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6001021950579 ss nolu davacı A.. A..'ın davalıya ait 2.2222 01 01 002 8831 03526 - 63 nolu işyerinde yaptığı işin 506 sayılı Yasa'ya 2098 sayılı Yasa ile eklenen Ek-1 madde kapsamında bulunduğu, 19.08.1998- 19.12.2001 tarihleri arasında geçen ve kuruma 1197 gün olarak bildirilen sürenin %25'nin itibari hizmet süresi olarak hizmetlerine eklenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 19.08.1998- 19.12.2001 tarihleri arasında toplam 1197 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin “T... Baskı Makinesi Operatörü” olduğunun belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığını, cilt yolu ile vücuda geçen kimyasal etkilere maruz kaldıklarını, çalışma ortamında zehirleyici maddeleri soluduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 19.08.1998- 19.12.2001 tarihleri arasında toplam 1197 gün çalıştığı ve görevlendirme belgesinde işinin “T... Baskı Makinesi Operatörü” olduğunun belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların davacının basım işinde çalıştığını, cilt yolu ile vücuda geçen kimyasal etkilere maruz kaldıklarını, çalışma ortamında zehirleyici maddeleri soluduklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmenin yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II. maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Bunlardan birinci koşul, sigortalının "basım ve gazetecilik" işyerinde çalışmış olmasıdır. Sözkonusu maddede, basım ve gazetecilik işyeri birlikte ifade edilmiş ise de; gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan işyerlerinde çalışan sigortalılar da maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yararlanacakları açıktır. "Basım" işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu ise söz götürmez. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. alt bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Somut olayda, davalı işyerinde değişik firmaların plastik torba, çanta, poşet, çuval, kutu, damacana, şişe, makara vb. paketleme malzemelerinin imalatı konusunda faaliyette bulunulduğu, tesislerinin ana iştigallerinin ambalaj malzemesi imalatı olduğu ve davacının "basım" işyeri özelliği bulunmayan bu işyerinde “T.. Baskı Makinesi Operatörü” olarak çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen maddenin öngördüğü birinci koşulun davacı yönünden oluşmadığı, giderek davacı "basım" işinde çalışmadığından itibari hizmetten yararlanamayacağı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan K...A.. San Ve Tic A.Ş. (E.. A.. S..P... San. Ve Tic.A.Ş.)'ne iadesine, 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5894, Karar No: 2018/3344, Tarih: 12.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/5894 E.  ,  2018/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2017 tarihli ve 2016/724 esas, 2017/253 sayılı kararına karşı Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından cezanın hesaplanması sırasında yapılan maddi hatanın düzeltilmesine dair talebi üzerine, maddi hatanın düzeltilmesine, hakaret suçundan 1-B bendinde kurulan hükümde sehven kalan, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak sanığın anılan Kanun’un 125/1, 125/4 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2017 tarihli ve 2016/724 esas, 2017/253 sayılı tavzih kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11/08/2017 gün ve 48249 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında hakaret suçundan verilen kesin hüküm üzerine, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümde maddi hata yapıldığına dair yapılan itirazın kabulü ile maddi hatanın düzeltilmesine dair ek kararın itiraza tabi olmayacağı cihetle, itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/05/2017 tarihli ve 2017/261 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemekle yapılan incelemede,

Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2017 tarihli ve 2016/724 esas, 2017/253 sayılı tavzih kararı yönünden yapılan incelemede;

1- Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 125/4. maddeleri gereğince belirlenen 105 gün adlî para cezasından anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 75 gün adlî para cezasına karar verildiği, söz konusu bu kararın miktar itibariyle kesin olduğu, bu durumun sanık lehine kazanılmış hak olacağı gözetilmeksizin, itiraz üzerine hakaret suçundan 1-B bendinde kurulan hükümde sehven kalan, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmesinde;

Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2017 tarihli ve 2016/724 esas, 2017/253 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 125/4. maddelerine göre belirlenen 105 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak bulunacak 75 gün adli para cezasının ise 52. madde gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası üzerinden hesap edilmek suretiyle, sonuç ceza olarak 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi yerine, 2.100,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1 maddesi gereğince 90 gün adli para cezası verilerek, suçun alenen işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 125/4 maddesi uyarınca cezanın 1/6 oranında artırılmasıyla 105 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu cezadan TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile 75 gün adli para cezasına hükmedildiği, her ne kadar TCK'nın 62.maddesi uyarınca takdiren indirim yapılmasına ilişkin fıkraya hükümde sehven yer verildiği ifade edilse bile, bu hususun sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği, yerel Mahkemece verilen hükmün kesin karar niteliğinde olduğu ve isteme konu aykırılığın maddi hata niteliğinde değerlendirilemeyeceği, bu suretle tavzih kararı verme imkanının da bulunmadığı anlaşılmakla, isteme konu kararlar hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... ... hakkında, Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2017 tarihli ve 2016/724 esas, 2017/253 sayılı kararı ile Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2017 tarihli ve 2016/724 esas, 2017/253 sayılı tavzih kararının, CMK'nın 309.maddesi uayrınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, sanık hakkında TCK'nın 125/1 maddesi gereğince 90 gün olarak belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 125/4. maddesiyle 1/6 oranında artırım yapılarak sanığın 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezadan TCK’nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle yerel Mahkemece kazanılmış hak doğuran hata nedeniyle sanığın sonuç olarak 75 gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 12.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5265, Karar No: 2014/7982, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5265 E.  ,  2014/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/9862, Karar No: 2022/4300, Tarih: 10.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/9862 E.  ,  2022/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuk ...’nın tüm aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini savunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine yönelik, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) .... Atatürk İlköğretim okulunun giriş kısmında iftar yemeği verildiği esnada yemeğe katılan suça sürüklenen çocukların aralarında iştirak iradesi olmadan üst kattaki 2-b sınıfına girip dolapdaki bir kutu içersinde bulunan bozuk paraları çalmaları şeklinde gerçekleşen eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

3) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/903, Karar No: 2016/5632, Tarih: 30.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/903 E.  ,  2016/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdur ...’in, 30.04.2010 tarihinde polis merkezinde alınan ifadesinde özetle, “Taksi şoförü olarak çalıştığını, olay günü saat 21:30 sıralarında taksisine binip yan koltuğa oturan sanığın, Perpa’ya gitmek istediğini söylemesi üzerine yola çıktıklarını, bir müddet sonra montunun cebinden çıkardığı sustalı bıçağı boğazına dayayarak para istediğini, cebinden çıkardığı 50 TL’yi verdiğini, ancak sanığın ‘Seninle görüşeceğiz seni dükkanıma götüreceğim, boğazını kesip öldüreceğim’ dediğini, kırmızı ışığa geldiğinde arabayı durdurup anahtarı alarak kaçtığını, sanığın da arkasından elinde bıçak olduğu halde takip ettiğini, yakınlarda bulunan taksi durağına girip yardım istediğini, durakta bulunanların yardımı ile sanığı yakaladığını, olay yerine gelen polislerin aramalarına rağmen bıçağı bulamadıklarını” beyan ettiği, 15.02.2011 günlü oturumda alınan ifadesinde ise, “Yanına oturan sanığın, bıçağı boğazına dayadığını ve para istediğini, parasının olmadığını söyleyip ışıklara kadar bu halde gittiğini, burada arabadan inip kaçmaya çalışan sanığı yakaladığını, peşinden koşunca yakında bulunan taksi durağındakilerin yardıma geldiklerini, bıçağı da polislere teslim ettiğini, Mahkemede alınan ifadesinin doğru olduğunu” söylediği; tanık ...’ın aşamalarda alınan ifadesinde, “Taksi durağında bulunduğu esnada içeri taksi şoförü olduğunu belirten birinin gelerek yağmalandığını söylediğini, bunun üzerine durağın biraz gerisinde duran taksiye doğru yöneldiklerini, alkollü bir vaziyette yürümekte olan sanığın arkasından gittiklerini ve taksicinin onu yakaladığını, olay yerine gelen polis ekiplerinin yaptıkları üst aramasında falçata bulunduğunu” belirttiğinin anlaşılması karşısında; mağdur ...’in yeniden ifadesine başvurularak aşamalarda alınan ifadeleri arasındaki çelişkinin ve 50 TL verip vermediği noktasından var olan

duraksamanın giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasında takdiri indirim maddesi ile uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi yerine 59/2. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6451, Karar No: 2019/1173, Tarih: 06.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6451 E.  ,  2019/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında, kesinleşen ilk hükmün, hükümlü lehine olduğuna karar verildiğinde, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve eski hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken; uyarlama yargılamasının nisbi bir yargılama olduğu gözetilmeden,müşteki ... dışındaki müştekilere yönelik kurulan hükümlerde önceki hükmü tekrar eder nitelikte yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması, hükümlünün aleyhine bir durum olmadığından: müşteki ...'a yönelik kurulan hükümlerde ise; Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden,bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre, suçların hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uyarlama yargılaması niteliği itibarıyla hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin yargılama giderinin hükümlüden tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.