muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5303, Karar No: 2025/3518, Tarih: 20.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5303 E.  ,  2025/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/897 Esas, 2024/1179 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/226 E. - 2022/45 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, merkezi Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan ve medya hizmeti alanında faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, şirketin, dünya çapında izleyicilere ... haber kanalı, politika ve iş dünyası haberleri, son dakika haberleri, hafta içi sohbet programları ve eğlence hizmetleri sunduğunu, "Şekil+... " logosunu ülkemizde de tescil ettirmek için davalı Kuruma başvurduğunu, 2020/124764 sayılı başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-g hükmü uyarınca reddedildiğini, müvekkilinin bu karara yönelik itirazının da TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, müvekkili marka başvurusunun, SMK'nın 5/1-g maddesi kapsamında marka olarak tescil edilebilir bir işaret olduğunu, bu markanın başta menşe ülke ABD olmak üzere pek çok ülkede tescil engeliyle karşılaşmadığını ve marka olarak tescil edildiğini ileri sürerek YİDK'in 2021-M-5265 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu, Paris Sözleşmesinin devletlere ait bayrakların tıpatıp aynısını değil, taklitlerini de koruma kapsamına aldığını, davaya konu başvurudaki görsel unsurların, bir bütün olarak ABD devletine ait hükümranlık işaretinin taklidi biçiminde algılanacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu, Paris Sözleşmesinin devletlere ait bayrakların tıpatıp aynısını değil, taklitlerini de koruma kapsamına aldığını, davaya konu başvurudaki görsel unsurların, bir bütün olarak ABD devletine ait hükümranlık işaretinin taklidi biçiminde algılanacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu marka başvurusunun, ABD bayrağının taklidi nitelinde olduğu, SMK'nın 5/1-g hükmü uyarınca mutlak tescil engeli barındıran bir işaret, menşe ülke tarafından marka olarak tescil edilebilir kabul ediliyorsa, bu marka başvurusunun, ülkemizde de anılan hüküm uyarınca reddedilemeyeceği, dava konusu marka başvurusunun bire bir aynısının, menşe ülke olan Amerika Birleşik Devletleri'nde tescile bağlandığı, yine İngilizce'nin ülkemiz ortalama tüketicisine göre daha çok bilindiği ve fiilen yaygın olarak kullanıldığı Avustralya'da da davaya konu markanın ulusal merci tarafından tescil edildiği, buna göre menşe ülke olan ABD'nin yetkili merciinin kendi ülkesinde, davaya konu marka başvurusu ile aynı başka bir işaretinin tesciline izin verdiği, vermiş olduğu bu izin dolayısıyla söz konusu marka başvurusunun ülkemizde de SMK'nın 5/1-g hükmü uyarınca yasaklanamayacağı, dava konusu marka başvurusu yönünden başkaca bir mutlak tescil engeli de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4145, Karar No: 2012/7246, Tarih: 10.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4145 E.  ,  2012/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ve diğer arsa sahipleri ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 8 bloktan oluşan inşaatın yapılarak arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin teslim edildiğini, arsa maliklerinin sözleşme dışında kalan ortak alanlarla ilgili yapılan giderlerden paylarına düşeni 2004 yılındaki ihtara rağmen ödemediklerini, 2009 yılı Haziran ayında ferdi mülkiyete geçilerek site yönetiminin oluşturulduğunu, davalıya ait taşınmazın da bulunduğu blokun dış boyasının yapıldığını fakat giderlerden payına düşeni ödemediğini ileri sürerek, 14.833,16 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Kat Mülkiyeti Yasasından doğan davalarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğunu, davacının konutları zamanında teslim edemediğini, bu nedenle arsa sahiplerine tazminat ödediğini, ortak alanlarla ilgili gider yapma ve aidat toplama yetkisinin ancak kat malikleri kurulunca oluşturulan yönetim planı çerçevesinde yine kat maliklerince seçilecek site yönetimine ait olduğunu, harcamaların niçin yapıldığı ve nelerden ibaret olduğunun açıkça gösterilmediğini, oturma izninin 2008 yılında alınmış olmasına karşın ortak alanlar için harcama yapıldığı iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait A ve G bloklarda bulunan 8 bağımsız bölümün kooperatifin ortak alanlar için yaptığı hizmetlerden faydalandığı, bu harcamalar için davalı payına düşen miktarın 7.804,16 TL olduğu, ayrıca dış boya için yapılan giderden de davalının payına 5.682,40 TL düştüğü ve bunlardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 13.486,56 TL'nin 17.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı kooperatif, 2004-2009 yıllarına ilişkin ortak giderlerden ve dış cephe boya işinden davalının payına düşen miktarın tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup, davalının arsa maliki olarak Antalya Merkez 6375 ada 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan binalardan 8 bağımsız bölüm aldığı ileri sürülmüştür. Fakat davacı kooperatifin yüklenici olarak imzaladığı 26.01.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı taraf yer almamaktadır. Arsa maliklerince yüklenici kooperatif aleyhine, işin geç ve eksik teslim iddiasına dayalı olarak açılan tazminat davasında da (Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/731 esas sayılı dosyası) davalı taraf değildir. Bu durumda öncelikle, varsa davalı ile ayrıca imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi getirtilmeli, yoksa yukarıda bahsi geçen sözleşmeyle bağlantısı kurulmalı, gerekirse evveliyatı ile birlikte tapu kayıtları getirtilerek hangi bağımsız bölümleri bu kapsamda edindiği tek tek belirlenmelidir. Bundan sonra davacının talep ettiği tazminat konusu giderlerin nelerden ibaret olduğu kalem kalem gösterilmeli, bu kalemlerden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca işin tamamlanması için davalının yapıp arsa sahiplerine teslim etmesi gereken işler varsa, bunlar yüklenicinin sözleşmeden doğan edim borcu olduğundan, bu kalemlere dayalı olarak arsa sahibinden tazminat talep edilemeyeceği gözetilmelidir. Zira, dava ve karar tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerine göre yüklenici, işi sözleşmeye uygun olarak tamamlayıp teslim etmek zorundadır. Yine 01.05.1999 tarihli fatura içeriği incelendiğinde, faturanın dış cephe boyası ve su deposu izolasyonuna ilişkin olduğu görülmektedir. Kural olarak bu tür işler de yüklenicinin sorumluluğunda olup bunlardan dolayı da arsa sahiplerinden bedel istenemez. Sadece, arsa sahiplerine tam teslim yapıldıktan sonra yapılan genel giderlerden dolayı, kooperatifin bağımsız bölüm maliki olan arsa sahiplerinden talep hakkı vardır. Bu nedenlerle, davacının alacak talebinin neleri içerdiği tek tek belirlenmeli, hangilerinin zaten yüklenicinin teslim borcu içinde değerlendirilmesi gerektiği tartışılmalı, varsa bu kapsam dışında kalan işlerle ilgili olarak davalının ödemesi gereken tutar hesaplanmalı, gerekirse yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak, gerekçeli, açıklamalı, denetime elverişli bir rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2290, Karar No: 2018/5259, Tarih: 02.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2290 E.  ,  2018/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 678 parsel sayılı 568,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 1975 tarihinden itibaren kargir ev ve bahçe olarak ... oğlu ...’nin fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak kargir ev ve bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli parselin tapu kaydında beyanlar hanesinde baba adının yanlış yazıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde 1975 yılından beri zilyet olarak görünen ...'nin, sehven "..." olarak yazılan baba adının "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 02.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9062, Karar No: 2024/2187, Tarih: 26.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9062 E.  ,  2024/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/328 Esas, 2023/1349 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ..., ... Mahallesi, 654 parsel sayılı taşınmazın idarece kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedellerinin yatırıldığını ve noter tebligatlarının çekildiğini, tebliğe rağmen tapu malikinin ferağ işlemini yaptırmadığından taşınmazın idare adına tescil edilemediğini, Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/350 Esas, 1999/41 Karar, Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/303 Esas, 1999/264 Karar ve Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/160 Esas, 2001/311 Karar sayılı dosyaları ile tezyidi bedel davası açıldığını, mahkeme kararı sonucu hükmedilen bedelin müvekkili idarece ödendiğini, kamulaştırılan alanın idarelerince tescilin mümkün olmadığını, 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesi gereğince dava konusu taşınmazın DSİ Genel Müdürlüğü adına tescili ile yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise müvekkilinin ferağ vermeye davet edilmediğinden aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... 'ın ilk celsede alınan beyanında açılan davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davalı ... vd. Yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne, 478 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile takyidatlardan ari olarak davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz ile ilgili kamulaştırma işlemleri kesinleştiğinden davanın tamamen kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili Av.... istinaf dilekçesinde özetle; davalılar aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddeye dayanılarak tescil kararı verilebilmesi için taşınmaz sahibine usulüne uygun olarak noter aracılığı ile tebligat yapılması, idari yargıya başvurulmuş ise kesin olarak sonuçlanması, bedel arttırım davası açılmamış olması veya açılmış ise davanın kesin olarak sonuçlanması, takdir edilen ve artırılan bedelin tamamının (çekişmeli ve çekişmesiz) milli bankalardan birine mal sahibi adına bloke edilmiş olması gerektiği, davalı ... payı yönünden yapılan incelemede; tapu kaydı malikine usulüne uygun olarak noter aracılığı ile kamulaştırma tebligatı yapılmadığı gibi çekişmesiz bedelin milli bankalardan birine mal sahibi adına bloke edildiğine dair dekontun dahi ibraz edilemediği anlaşıldığından, yasal koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, diğer davalılar yönünden yapılan incelemede; tapu kaydı maliki olan davalıların davadan önce tapuda ferağ için davet edilmediği ancak davalılara usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edildiği halde davayı kabul ettiğine dair beyanda bulunmadıkları gibi tapuda tescil için ferağ da vermedikleri dikkate alınarak davacı idare idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un (mülga 24/4/2001 - 4650/21 md.) 17 nci maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun’un mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un (mülga 24/4/2001 - 4650/21 md.) 17 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10428, Karar No: 2022/5021, Tarih: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10428 E.  ,  2022/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kısmen kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili; 27/05/2017 tarihinde davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı olan kamyonun tek taraflı trafik kazası sonucu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kısmen kabulü ile 153.446,76 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 22/10/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.