muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19102, Karar No: 2019/9139, Tarih: 09.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19102 E.  ,  2019/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortası ile sigortalı aracın seyir halinde iken tamamen alkolün etkisiyle park halinde bulunan bir araçtan inen kişilere çarptığını ve çarptığı kişilerden ... vefatına neden olduğunu, kazada vefat edenin yakınlarına müvekkili şirket tarafından 19/12/2011 tarihinde 36.194,18 TL tazminat ödendiğini, kazanın oluş şekline bakıldığında kazanın tamamen alkolün etkisiyle meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere, 36.194,18 TL rücuan tazminat alacaklarının davalıdan alınmasına, tazminat alacağına ödeme tarihi olan 19/12/2011 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, yargılama giderleri vekalet ücretinin de karşı taraflar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, Davanın kısmen kabulü ile 19.576,027 TL nin ödeme tarihi olan 19/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı zarar görenlere ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.’nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu belirtilmiştir.

Trafik Sigortası Genel Şartları B.4-d bendinde sürücünün alkollü olmasının etkisi ile neden olduğu kaza sonrasında gerçekleşen zarar nedeni ile ödenen tazminatın sigortalı araç işletenine rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ne var ki sürücünün alkollü olması sigortacıya tek başına rücu olanağı vermemekte, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğinin kanıtlanması gerekmektedir. O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına zararın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Somut olayda, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/36 esas sayılı dosyasında mevcut 06.08.2012 tarihli Adli Tıp raporunda, sigortalı araç sürücüsünün asli, sürücü ... tali kusurlu olduğu belirlenmiş, mahkemece trafik bilirkişiden alınan 20/06/2016 tarihli kusur raporunda, sigortalı kamyon sürücüsü Yahya Sargın ın %70 kusurlu olduğu, diğer araç sürücüsü ... nun %15 kusurlu olduğu, Yayalar ... , ... ve ... %15 kusurlu olduğu belirlenmiştir. Mahkemece nöroloji, trafik ve hukukçu bilirkişilerden oluşan heyetten alınan raporda kazanın sürücünün 1,71 pr düzeyinde alkollü olmasından kaynaklandığının belirtildiği, mahkemece sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı dikkate alınarak tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması,

sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Somut uyuşmazlıkta sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde %70 oranında kusurlu olduğu, dava dışı araç sürücüsü ... nun %15 oranında, dava dışı yayaların da %15 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda kazanın meydana gelmesinde salt alkolün etkisinden söz edilemez.

O halde mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; münhasıranlık durumu söz konusu olduğu taktirde tarafların kusur oranına bakılmaksızın, tazminatın tamamı rücuya tabi olup, mahkemece hem kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğinin kabulü, hem de tarafların kusur oranı nazara alınarak tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15618, Karar No: 2015/2620, Tarih: 05.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15618 E.  ,  2015/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA VERİLEN

YARGITAY KARARI

Davada, 4721 Sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3.Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararların Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görev alanına girmesi nedeniyle, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21436, Karar No: 2009/16749, Tarih: 10.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/21436 E.  ,  2009/16749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8939, Karar No: 2021/7929, Tarih: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8939 E.  ,  2021/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na Aykırılık

A) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, mahkemece aynı takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2011 tarihli ve 2011/18398 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmasına rağmen, iddianame dışına çıkılarak “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında mahkemece aynı takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.09.2011 tarihli ve 2011/18398 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; ...'nın 7714 sayılı üst yazısında belirtilen, 22.07.2011 tarihli ve RDK-I7448 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının dosya dosya içerisine getirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10709, Karar No: 2012/18404, Tarih: 08.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/10709 E.  ,  2012/18404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet ve beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanıklar Hikmet ve Özgür hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık ...’in de olay yerinde diğer iki sanıkla birlikte bulunduğuna dair sanık anlatımları, katılan beyanları ve bu beyanlar ile uyumlu doktor raporu karşısında, sanık ...’in mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13368, Karar No: 2010/4811, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13368 E.  ,  2010/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.05.2008 tarih ve 2004/732 - 2008/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan işyerinin davalıların bağımsız bölüm maliki oldukları binada bulunduğunu, ortak kullanıma tahsisli hidroforun patlaması sonucu hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının olduğunu, davalıların kusursuz sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, 17.375.561.800.-TL’nın müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, projeye aykırı yapının bulunduğunu, zarardan müvekkillerinin sorumlu olmadığını savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının sigortalısının zarara kendisinin neden olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar v tüm dosya kapsamına göre, hasarın davalıların kat maliki olduğu binanın ortak kullanım alanlarından olan bodrum katta gerçekleştiği, davacının sigortalısı olan şirkete kullanıma dair apartman yönetimince veya kat maliklerince izin verildiğine dair kanıt sunulmadığı, belediyece davacının sigortalısına hasardan önce yapılan tadilatın uygun bulunmadığının bildirildiği, sigortalının olaydan sonra da kullanıma devam ettiği, yapılan tadilattan davalıların sorumlu tutulamayacağı, dolayısıyla tadilat nedeniyle meydana gelen su baskınından da sorumluluklarının olmadığı, uyarıya rağmen kullanıma devam eden sigorta ettirenin sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir. Davalıların bağımsız bölüm maliki olduğu apartmanın alt katında faaliyet gösteren işyerinin davacı tarafından sigorta örtüsüne alındığı, apartmanın hidroforunun patlaması sonucu zarara uğradığı, davacının sigorta ettirene tazminat ödediği, hasarın meydana gelmesinde bağımsız bölüm malikleri davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek işbu davayı açtığı hususu uyuşmazlık konusu değildir. Rizikonun meydana geldiği işyerinde sigorta ettirenin kiracı olduğu, anılan işyerinde tadilatlar yapılarak projesinde depo vasıflı olarak görünen bağımsız bölüm ile sığınağın birleştirildiği, geniş bir işyeri haline dönüştürüldüğü, davacının sigortalısının 20.10.1999 tarih ve 910 sayılı ruhsatla bu yerde mobilya ve mefruşat satış izni aldığı ve rizikonun 26.10.2003 tarihinde meydana geldiği yönleri de dosya kapsamıyla sabittir.

Yapılan yargılama sonucunda işyerinin projesine aykırı şekilde kullanıldığı tespit edilmiştir. Mahkemece, mahallinde keşif yapılarak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hüküm yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi temel alınan bilirkişi raporu da uyuşmazlığı çözmeye elverişli değildir. Davalıların oluşturduğu apartman yönetimince sigortalı işyerinin bu haliyle kullanılmasına yönelik bir karar alınmamış ise de sigorta ettiren, aldığı ruhsatla 1999 yılından rizikonun meydana geldiği 26.10.2003 tarihine ve hatta daha sonraki yıla kadar anılan yerde faaliyet göstermiş, şayet projeye aykırı tadilat yapmış ise karşı konulmamıştır. Mahkemenin kabulünün aksine, rizikodan önce tadilatların projeye aykırılığı noktasında sigorta ettirenin uyarıldığına dair bir yazıya dosyada rastlanılmamış, mevcut uyarı yazısının ise 28.07.2005 tarihli olduğu belirlenmiştir. Öte yandan, yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda zararın nasıl meydana geldiği tam olarak ortaya konulmamıştır. Esasen, bilirkişi raporunu düzenleyen kurulda hidroforun çalışma tekniğini ve arızasının nasıl gerçekleştiğini açıklayabilecek makine mühendisi uzman da bulunmamaktadır. Davacı vekili, zararın davalıların ortak kullanımı hidroforun patlamasından kaynaklandığını ileri sürmüş, bakım eksikliğine dayanmıştır. O halde, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Bu durum karşısında, sigorta ettirenin çalışma ruhsatı alımına ilişkin belgelerin asıl veya onaylı örneğinin ilgili belediyeden dosyaya getirtilmesi, hangi koşullarda ruhsat verildiğinin araştırılması, rizikodan önce sigorta ettirenin çalışmasının önlenmesi bakımından usulüne uygun şekilde apartman yönetimi veya ilgili belediyece uyarılıp uyarılmadığı, yasal yollara başvurulup başvurulmadığı hususlarının üzerinde durulması, uzun süre kullanım ve diğer kanıtlar değerlendirilerek projeye aykırı olsa bile davalıların sigorta ettirenin bu şekilde kullanımına rıza gösterip göstermediklerinin değerlendirilmesi, makine mühendisi, mimar ve inşaat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla mahallinde inceleme yaptırılarak hidroforun bulunması gereken yer de dahil olmak üzere işyerinin projeye aykırı şekilde kullanımlarının tespit ettirilmesi, hidrofor patlaması olarak açıklanan rizikonun nasıl meydana geldiğinin veya gelebileceğinin üzerinde durulması, bu arızanın hidroforun yerinin değiştirilmesinden mi yoksa bakım eksikliğinden mi kaynaklandığının ortaya konulması, başka bir anlatımla meydana gelen arızanın hidroforun projedeki yerinin değiştirilmesiyle doğrudan ilintili olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, davanın BK'nun 58. maddesine dayalı olarak açıldığı da dikkate alınarak sonucuna göre davalıların sorumluluğunun tayin edilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32505, Karar No: 2014/18653, Tarih: 13.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/32505 E.  ,  2014/18653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında bıçakla kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddelerinin uygulanmasıyla verilen “270 gün karşılığı adli para cezasının” TCK'nin 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimle sonuç cezanın “225 gün karşılığı adli para cezası” olması gerekirken TCK’nin 62.maddesinin uygulanması esnasında hesap hatası yapılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK’nin 62.maddesinin uygulanmasına ilişkin üçüncü paragrafındaki “240 gün adli para cezasının” “225 gün karşılı adli para cezası” ve beşinci paragrafındaki sonuç cezanın da “4500 TL adli para cezası” olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11609, Karar No: 2010/23941, Tarih: 15.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/11609 E.  ,  2010/23941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/162250

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2008

NUMARASI : 2008/42

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14936, Karar No: 2023/7964, Tarih: 21.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14936 E.  ,  2023/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/782 E. 2023/943 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmesine yer olmadığı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/782 Esas, 2023/943 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 31.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/514, Karar No: 2009/2545, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/514 E.  ,  2009/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAFRA İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ...’ün ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

06.03.2008 tarihli celse için mazeret dilekçesi veren müştekinin mazeretinin kabulüne karar verilip, yeni duruşma gününün bildirilmesine rağmen, belirlenen tarihteki duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmediğinin anlaşılması karşısında açılan davada İİK’nun 349/6.maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından 1 numaralı bendinden “atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanıklar hakkında açılmış bulunan kamu davasından ayrı ayrı beraatlerine” olan kısmının çıkarılarak yerine “İİK’nun 349/6.maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine” yazılmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesi gereğince kısmen istem gibi düzeltilerek ONANMASINA, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.