muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11719, Karar No: 2011/2853, Tarih: 17.03.2011

Kararı, davalılar ...vekili ve ... vekili, temyiz etmiştir.

Dava, Back to Back ( karşılıklı ) kredi ilişkisi sonucu bankanın uğradığı iddia olunan zararın sorumlularından tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, süresinde maktu temyiz harcı yatırılmak suretiyle davalılar Yahya Murat Demirel ve...vekili tarafından

temyiz edilmiştir. Mahkemece 18.12.2007 tarihli muhtıra ile bakiye karar ve ilam harcı ile eksik yatırılan temyiz harcının yatırılması istenilmiş, bu karar üzerine kararı temyiz eden davalılar vekili tarafından mahkemeden adli yardım talebinde bulunulmuştur. Mahkemece 14.01.2008 tarihli karar ile hükümden sonra kanun yollarına müracaat için adli yardım kararı verilemeyeceği gerekçesiyle adli yardım talebi reddedilmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair kararın davalılarca temyizi üzerine mahkemece 12.03.2008 tarihli muhtıra ile bakiye karar ve ilam harcı ile eksik yatırılan temyiz harcının yatırılması talep edilmiş, süresinde davalı ... Demirel tarafından bakiye karar ve ilam harcı yatırılmaksızın eksik temyiz harcı yatırılmış, Murat Demirel tarafından her hangi bir harç yatırılmamıştır. Bu defa mahkemece 06.05.2008 tarihli karar ile davalı ...’in HUMK.434. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili işbu kararı temyiz etmiştir.

Maktu temyiz harcı yatırarak temyiz isteminde bulunan davalıların nispi temyiz harcının ikmali için kendilerine gönderilen muhtıraların tebliğinden sonra Mahkemeye yönelttikleri adlî yardım istemleri, davanın sonuçlanmasından sonra yasa yollarına başvuru için adlî yardım kararı verilemeyeceği, HUMK.’un 469 ncu maddesi uyarınca ancak davanın açılmasından önce veya dava görülürken adlî yardım istenebileceği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Adlî yardım, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 465-472 nci maddelerinde düzenlenmiş olup, 465/1 nci maddede belirtilen durum ve koşulların varlığı halinde dava veya diğer hak arama yollarında taraf olanlarca mahkemeden adlî yardım istenebilir. Adlî yardım, davanın açılacağı veya görüldüğü mahkemeden yazılı veya sözlü olarak istenir (md.468/2). Talep üzerine verilecek karar kesindir (md.469/1).

Yasa’da, açıkça ilk derece yargılamasını yürüten bidayet mahkemesine bu istemle başvurulabileceği düzenlenmiş, ilk derece yargılamasının sonuçlanmasının ardından temyiz ve diğer yasa yollarına başvuru aşamasında bu yollara başvuran tarafça gereken harç ve giderlerin karşılanmasında acze düşülmesi nedeniyle adlî yardım istenebilip istenemeyeceği, buna cevaz varsa başvuru merciinin ne olduğu öngörülmemiştir. Bu durumda somut davaya bağlı gelişmede ortaya çıktığı üzere, karardan sonraki adlî yardım isteminin mümkün olup olmadığı, mümkün olduğu kabul edilirse hangi hallere müncer olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Yasada engel bir düzenleme bulunmadığından yasa yoluna başvuru evresinde yapılan adlî yardım taleplerinin incelenmesi ve yasal koşullara sahip olup olmadığının değerlendirilmesi mümkün kabul edilmelidir. Bu talebin de yasa yoluna başvurulan kararı veren mahkemeye yöneltilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Kural olarak, hüküm (ilk derece) mahkemesi, dava ile ilgili nihai kararını verdikten sonra tavzih gibi ayrıksı durumlar dışında nihai kararla ilintili herhangi bir yeni karar oluşturamaz. Ancak, karar vererek davadan elini çeken mahkeme, kararın temyizi üzerine bu kararın süresinde temyiz edilip edilmediğini (HUMK md.432/4), temyiz harç ve giderlerinin yatırılıp yatırılmadığını (aynı maddenin 3.fıkrası), kararın temyiz edilebilirliğini (HUMK md.437/2) inceleyip eksikliklerin tamamlanmasına temyiz edeni tevessüle davet işlemleri yapmak ve süre veya mahiyetçe temyizi kabil olmayan bir yön varit ise bunu karara bağlamaya yetkili ve zorunludur. Tüm bu konular, el çekilen davanın esasına ilişen hususlar olmayıp, temyiz başvurusunun geçerlilik

koşulları ile ilgilidir. Temyiz harç ve giderleri kapsamında olan adlî yardım talebinin nihai karardan sonra dermeyan edildiğinden bahisle incelenmemesi, talebin dayanaklarının yasal koşullara uygunluğunun ve yerindeliğinin değerlendirilmesinden kaçınılması adlî yardım kararının özü ve amacına uygun düşmemektedir. Böyle bir talebin ortaya çıkması halinde mahkemece esastan incelenip karara bağlanması gereklidir. Çünkü, kendisi ve ailesinin geçimini büyük ölçüde tehlikeye veya zarara uğratma pahasına taraflardan birinin yasa yolunu kullanmaya mecbur edilmesi ya da yasa yolunun gerektirdiği giderleri karşılamada mutlak olanaksızlık nedeniyle yoksun kalınması sosyal hukuk devleti ilkesi, yargı mercileri önünde hak arama özgürlüğünü düzenleyen Anayasa’nın 36 ncı ve adil yargılanma hakkını düzenleyen Avrupa İnsan Hakları Sösleşmesinin 6. maddeleri ile bağdaşmaz.

Adli yardım kavram ve kurumunu tanımlayan HUMK.’un 465 nci maddesinde adlî yardımın sadece ilk derece yargılamasında istenebileceği yolunda bir düzenleme bulunmadığından, yargılama giderleri kapsamında yargılamayı sonlandıran hükümden sonraki yasa yollarına başvurularla ilgili harç ve giderler yönünden kararına karşı yasa yoluna gidilen mahkemeden adlî yardım kararı verilmesi talebinin dinlenilebilir olduğunun kabulüyle ve esasen işbu dava ile ilgili beliren somut örnekte olduğu gibi haklarında verilen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine ilişkin kararla birlikte ilk kez ortaya çıkan temyiz başvurusunun zorunlu kıldığı harcın karşılanması ihtiyacı ile mümeyyiz davalıların adlî yardım talebinin temyiz başvuru hakkına bağlı olarak bulundukları adlî yardımın nihai karardan önceki yargılama sırasında ileri sürülmesinin beklenemeyecek olması doğal ve kaçınılmaz olduğuna göre mahkemece HUMK’nun 434 ncü maddesiyle kendisine tahmil edilen temyiz harç ve giderleri cümlesinden vaki istemlerin esastan incelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, hükümden sonra böyle bir talebin incelenemeyeceği yolundaki yanılgılı gerekçeyle reddedilmesi doğru bulunmamış, başvurunun dayandırıldığı sebep ve hallere girilmeksizin verildiği için kesin olma değer ve gücü bulunmayan adlî yardım taleplerinin reddine ilişkin 14.01.2008 tarihli kararın ve bu karardan sonra davalı ...’in temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair 06.05.2008 tarihli kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar ... ve ... ....vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve .......vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile adlî yardım taleplerinin reddine ilişkin 14.01.2008 tarihli kararın ve bu karardan sonra davalı ...’in temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair 06.05.2008 tarihli kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davalılar ... ve ... Demirel vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5629, Karar No: 2013/6498, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5629 E.  ,  2013/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/335, Karar No: 2008/3507, Tarih: 15.04.2008

5. Ceza Dairesi 2008/335 E., 2008/3507 K.

**5. Ceza Dairesi 2008/335 E., 2008/3507 K.**

**- SUÇUN NİTELİKLİ HALİ

- TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık BÇ'un yapılan yargılanması sonunda; eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2007 gün ve 2006/289 Esas, 2007/220 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin anne ve babasının hastaneye gitmesi nedeniyle olay günü evde tek başına kaldığı sırada sanığın saat 13:30 civarında eve gelerek mağdureyi zorla yatak odasına götürdüğü, mağdurenin ve kendisinin alt kısmında bulunan elbiselerini çıkartıp üzerine abandığı esnada eve gelen mağdurenin kardeşi olan tanık Orhan'ın bağırma sesini duyup yatak odasına girdiğinde sanığın elinde olmayan nedenlerle eylemini tamamlayamadan olay mahallinden uzaklaştığı; şeklinde gerçekleşen ve oluşa uygun olarak kabul edilen eylemin nitelikli cinsel istismara teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11512, Karar No: 2012/11669, Tarih: 09.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11512 E.  ,  2012/11669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat ve düşme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın tanık olarak dinlenen bir grup arkadaşlarıyla birlikte, başka bir münibüs firmasında görevli mağdur ...'un yanına daha önceki bir olayla ilgili konuşmak amacıyla geldiği, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanık ve yanındakilerin mağdur ...'u dövmeye başladıkları, olay yeri yakınında bulunan bir iş yerinin önünden küreği alan mağdur ...'in sanık ve yanındakilere vurmaya çalıştığı sırada, adı geçenin elinden küreği alan sanığın mağdur ...'un başına keskin tarafı ile vurarak yaraladığı, olayı gören mağdur ...'un oğulları mağdur ... ile tanık olarak dinlenen ...'un kavgaya katıldıkları, sanığın, ele geçirilemeyen tabanca ile mağdur ...'un bacağına bir el ateş ederek yaralaması şeklinde gelişen olayda;

1-Mağdurlar ... ve ... ile tanık ...'un aşamalarda birbirini doğrular anlatımları, mağdur ...'un bacağından ateşli silah mermi giriş çıkış deliği oluşacak şekildeki yaralandığına ilişkin doktor raporu, olay yerinden elde edilen emanette kayıtlı 1 adet 9 mm çaplı boş kovan ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve silahla kasten yaralama suçlarını işlediği anlaşıldığından, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

2- Mağdur ...'a ait Hassa Aktepe Sağlık ocağının 25.05.2006 günlü raporunda baş fronto-pariatal bölgede muhtemel kesici bir aletle vurmaya bağlı 6-7 cm uzunluğunda derin saçlı deri kesisinin mevcut olduğunun

belirtilmesi, mağdurun olaydan hemen sonra soruşturma aşamasında verdiği ifadesi dikkate alındığında, sanığın mağdurun kafasına kürekle vurduğunun sabit olması, mağdurdaki yaranın özelliği dikkate alınarak, küreğin TCK.nun 6/1-f maddesinde yazılı silah vasfında olduğu ve silahla yaralama suçu şikayete tabi olmadığı halde yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1591, Karar No: 2025/2540, Tarih: 16.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1591 E.  ,  2025/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1090 Esas, 2024/1567 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/263 E., 2018/227 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın 7194 sayılı Kanun'un 41. maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 20.12.2021 tarihli kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

IV. ANAYASA MAHKEMESİ KARARI

Davacının bireysel başvurusu sonucunda Anayasa Mahkemesi İkinci Bölümü 2021/17182 başvuru numaralı dosyada 03.04.2024 tarihli kararı ile Anayasanın 35. maddesi ile güvence altına alınan mülkiyet hakkı ile bağlantılı olarak Anayasanın 40.maddesinde düzenlenen etkili başvuru hakkının ihlal edildiğine, kararın bir örneğinin mülkiyet hakkı ile bağlantılı olarak etkili başvuru hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

V. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yeniden yargılama neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının davalı ...Ş.'nin şirket ortağı olmadığının tespitine, 28.890,00 euronun 30/03/2017 tarihinden itibaren 3095 Sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince Devlet bankalarının euro cinsinden açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek döviz faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

VI.TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

VI.TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararıyla mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde ... . hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir. İçtihadı birleştirme kararları konularıyla sınırlı, gerekçeleri ile açıklayıcı, aydınlatıcı, yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcı soyut kararlardır. Bu itibarla off shore alacakların tahsiline ilişkin davalar bakımından verilen işbu içtihadı birleştirme kararının gerekçesi, somut uyuşmazlık bakımından da açıklayıcı ve yol gösterici mahiyette olup zamanaşımı hususunun bu bakış açısı ile değerlendirilmesi elzemdir.

2. Bir hakkın belli bir süre içinde ileri sürülememesi sebebiyle dava yoluyla elde edilebilme imkanının kalmaması veya kanunda öngörülen sürenin geçmesi sonucu bir hakkın kullanılmasının mümkün olmaması zamanaşımı kurumunu ifade etmektedir (Türk Hukuk Kurumu: Türk Hukuk ..., C. I, ... 2021, s. 1244). Zamanaşımı, borçluya borcunu ödememe imkanını veren ayrıca alacaklıyı alacağını zamanında istemeye teşvik eden bir kurumdur. Başka bir deyişle zamanaşımı kurumu hukuki güvenlik ilkesinin bir sonucu olarak alacaklıyı alacağını zamanında ileri sürmeye zorlamaktadır. Zira alacaklının alacağını kanunda öngörülen süre içerisinde ileri sürmeyip hareketsiz kalması, alacağın tahsili için ciddi bir iradeye sahip olunmadığı hususunda borçluda bir güven uyandırır.

3. Zamanaşımı bir maddi hukuk kurumu olmadığından borcu sona erdiren değil, var olan bir hakkın talep edilmesini engelleyen bir savunma aracıdır. Bu niteliği itibarıyla da zamanaşımı alacağın varlığını değil, talep edilebilirliğini ortadan kaldırır. Başka bir deyişle kanunun öngördüğü zamanaşımı süresinin dolması, hakkın varlığını sona erdirmemekte fakat dava yoluyla hakkın ileri sürülmesi durumunda borçlunun bir karşı hakka (defi hakkına) dayanarak ileri sürülen hakkı sürekli olarak engellemesi söz konusu olmaktadır. Borçlu, zamanaşımı defini ileri sürerek alacak hakkı zamanaşımına uğradığı için edimi ifa etme zorunda olmadığını ifade etmektedir. Bununla birlikte eğer davalı zamanaşımı defini ileri sürmezse hakim bu durumu resen nazara alamayacak ve şartlar mevcutsa alacağa hükmedebilecektir. Ancak zamanaşımı defini ileri süren tarafın bu hakkını dürüstlük kuralına aykırı olacak şekilde kullanmaması gerekir. Aksi halde hakkın kötüye kullanılması sözkonusu olur. Başka bir deyişle borçlunun zamanaşımı defini ileri sürmesi dürüstlük kuralına aykırı olmadığı sürece hakkın kötüye kullanılması yasağı gündeme gelmez (....ve ... Kötüye Kullanılması Yasağı, ... 2006, s. 65).

4. Zamanaşımı süreleri genel olarak yalnızca alacak hakları için öngörülmüş olup bu hakların zamanaşımı sürelerine tabi tutulmasının çeşitli nedenleri bulunmaktadır. Özellikle uzun yıllar boyunca talep edilmemiş olan alacak hakkının ya elde edilmiş ya da ifa dışındaki bir nedenle sona ermiş olması, uzun yıllar boyu ifanın kanıtı olan belgeleri saklamasının borçludan beklenemeyecek olması, ifa talebiyle karşılaşan borçlunun borcunu ifa etmiş olsa bile ifayı ispat etmesinin neredeyse olanaksız olması ve bu durumda borçlunun hukuken korunmasının gerekmesi, hukuk düzeninin istikrar kazanmış durum ve ilişkilere dokunmak istememesi, hukuki güvenlik ilkesi ve geçmişte kalan olaylardan dolayı uyuşmazlığın sürdürülmesinde kamu yararı bulunmaması bu nedenler arasında yer almaktadır (...: Özel Hukukta Zamanaşımı, İstanbul 2010. s. 16.)

5. 818 sayılı Kanun, 11.01.2011 tarihinde kabul edilen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 647 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 6098 sayılı Kanun ise 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası; “Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan hak düşürücü süreler ile zamanaşımı süreleri, eski kanım hükümlerine tabi olmaya devam eder. Ancak, bu sürelerin henüz dolmamış kısmı, Türk Borçlar Kanununda öngörülen süreden uzun ise, yürürlüğünden haşlayarak Türk Borçlar Kanununda öngörülen sürenin geçmesiyle, hak düşürücü süre veya zamanaşımı süresi dolmuş olur” hükmünü haizdir. Buna göre 818 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Haksız fiilden doğan tazminat davasının tabi olduğu zamanaşımı süreleri ve başlangıçları 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinde genel zamanaşımı hükümlerinden ayrı olarak düzenlenmiştir. Zamanaşımı sürelerinin ve başlangıçlarının düzenlendiği 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin ilk iki fıkrası; “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazam olan tarafın zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsi davaya da o müruru zaman tatbik olunur.” şeklinde düzenleme içermektedir.