muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1355, Karar No: 2016/5871, Tarih: 06.06.2016

....... Sanayi Ticaret Limited şirketinde %25 hisse sahibi olan sanık .......’ın, adı geçen şirketin kuruluş tarihi olan 05.01.2005’den itibaren ortaklar kurulu kararıyla şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, yine 13.10.2006 tarihli şirket tescil ilanıyla sanığa, 5 yıl süre ile 10.000,00 TL’ye kadar olan işlemlerden münferiden temsil ve ilzam yetkisi verildiği, ancak daha sonra şirket ortaklarından olan katılan ...... ve J.....'nin katılımıyla oluşan 19.03.2007 tarihli 20 no’lu ortaklar kurulu kararıyla, şirketi temsil ve ilzam yetkisi kaldırılarak, 22.03.2007 tarihli kurul kararıyla tescil edilmesinden sonra 29.03.2007 günü Türkiye Ticaret Sicil gazetesinde ilan edilmesine rağmen sanığın, şirkete ait olan ve tanık .....'nun muhafazası altında bulunan, 1’er adet Yiğitsan sabit elektrikli hava kompresörü, 2000 litre basınçlı hava tankı, 400 KW Trafohermatik ve 400 KW pano olan 4 adet demirbaşı alarak Kazdal şirketine satmasına karşılık, aldığı ücreti şirketin hesabına yatırmamak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, kurucusu ve yetkilisi olduğu ...... Ticaret Limited şirketindeki imza yetkisinin kendisine haber verilmeden, 29.03.2007 tarihli ticaret sicili gazetesinde yayımlanan ortaklar kararıyla kaldırıldığını, ancak bu ortaklar kurulu kararının usulsüz olduğunu, kararda bulunan üç imzanın da katılan ..... tarafından atılması nedeniyle Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyusunda bulunduğunu, yine söz konusu faturaları şirkete ibraz etmesine rağmen kayıtlara intikal ettirilmediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi ile savunmalarını destekleyecek şekilde noter aracılığıyla gönderdiği ihtarnameyle birlikte şirketin kendisine borçlu olduğunu gösterir belgeyi sunması ve suça konu eşyalara ilişkin faturaların düzenlenme tarihlerinin 27.03.2007 günü olduğunun anlaşılması karşısında; faturaların düzenlenme tarihlerinin ilandan önce olması ile tanık......’ın anlatımlarında, alışverişin 2007 yılı Mart ayı başlarında yapıldığını belirtmesi yanı sıra tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından alınan kararın tebliğ edilmediğinin belirlenmesi, öte yandan bir takım hukuksal sonuçlar doğuran ticaret sicili gazetesindeki ilandan sanığın haberinin bulunduğuna dair delil bulunmaması nedeniyle ceza hukuku açısından kasıtlı hareket ettiğinden söz edilemeyeceği, ayrıca belirtilen ortaklık kurulu kararının sahte olduğu konusunda da bir iddianın bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığa verilen yetkinin geri alınması veya buna ilişkin sınırların aşılması, ortaklar kurulunun geçerliliği ile bu kararın tebliği ve ödemelere ilişkin belgelerin kayıt dışında bırakılması konularında şirket ortakları (sanık ile katılan) arasında hukuki ihtilaf bulunması nedeniyle suç işleme kastıyla hareket etmediği anlaşılan sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeyle karar verildiğine ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16012, Karar No: 2014/16310, Tarih: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16012 E.  ,  2014/16310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tedbir kararına itiraza ilişkin davada Aydın 1. Aile Mahkemesi ve Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6284 Sayılı Yasa uyarınca verilen tedbir kararına yapılan itiraza ilişkindir.

6284 Sayılı Yasa'nın 9/1 maddesine göre; "Bu Kanun hükümlerine göre verilen kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgililer tarafından aile mahkemesine itiraz edilebilir." Aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise, "Hâkim tarafından verilen tedbir kararlarına itiraz üzerine dosya, o yerde aile mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde aile mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye hukuk mahkemesine, aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye hukuk mahkemesine gecikmeksizin gönderilir."

Dosyanın incelenmesinde, ... hakkında ...'nce (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 6284 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca tedbir kararı verildiği, verilen tedbir kararına ... tarafından itiraz edildiği, uyuşmazlığın itiraza hangi mahkeme tarafından bakılacağı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. Germencik İlçesinde bir tane asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu, müstakil bir aile mahkemesinin bulunmadığı, bu nedenle aile mahkemesi hakimi ile asliye hukuk mahkemesi hakiminin aynı hakim olduğu, bu durumda ise; 6284 Sayılı Yasa'nın

maddesi uyarınca itiraza en yakın asliye hukuk mahkemesinde bakılacağının anlaşılmış bulunmasına göre, talebin Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5469, Karar No: 2015/24618, Tarih: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5469 E.  ,  2015/24618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK'nun 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 50/3, 50/1-a maddeleri gereğince cezalandırılmasına dair ... Çocuk Mahkemesi'nin 25.02.2010 tarih ve 2010/7 E. 2010/110 K. sayılı karar aleyhine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2012 gün ve 2010/209768 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 12.02.2015 gün ve 2013/32621 Esas 2015/16822 sayılı kararıyla hükmün bozulmasına, karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 12.02.2015 gün ve 2013/32621 Esas 2015/16822 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı

veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir. Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır. Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Gece vakti TCK'nın 6. maddesinde tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde yaşları büyük olması nedeniyle dosyası ayrılan sanıklar ... ve ... ile birlikte ... Belediye İlköğretim okulunun bulunduğu yere gittikleri, okulun zemin kat girişlerinin, koridor merdivenlerinin alarm ile gözetlendiğini ve odalarda da alarmların bulunduğunu bildikleri için zemin kata hiç girmedikleri, zemin kattaki müdür odası penceresindeki demirlerden istifade ederek bir üst katta bulunan öğretmenler odasının penceresini zorlayıp açarak öğretmenler odasına girip burada bulunan bilgisayar kasasını aldıktan sonra okuldan ayrıldıkları, böylece suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübut ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/107, Karar No: 2016/3776, Tarih: 14.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/107 E.  ,  2016/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1984 yılında evlendiklerini, davalı kocanın evlilikleri müddetince müvekkiline fiziki şiddet uyguladığını, aynı çatı altında farklı odalarda kaldıklarını, davalının müvekkili için hiçbir maddi destekte bulunmadığını, müşterek kocanın ihtiyaçlarını karşılamadığını davacının ev hanımı olduğunu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığını ileri sürerek, davacı için 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı kadın için aylık 175 TL tedbir nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Kural olarak tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir. (TMK m. 176/4)

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; tarafların sosyal ekonomik durum araştırmasından; davacı kadının ev hanımı olup gelirinin olmadığını, davalının ise emekli polis memuru olup, aylık 1.900 TL maaş aldığı tespit edilmiştir.

Somut olayda; tarafların sosyal ekonomik durum araştırmasından; davacı kadının ev hanımı olup gelirinin olmadığını, davalının ise emekli polis memuru olup, aylık 1.900 TL maaş aldığı tespit edilmiştir.

Nafaka takdirinde, davacının isteminin tedbir nafakası olması ve eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesinin ayrı yaşama halinde de korunması gerektiği düşünüldüğünde, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tespit edilen mevcut gelir durumuna göre mahkemece davacı kadın için takdir edilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10479, Karar No: 2015/10452, Tarih: 01.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10479 E.  ,  2015/10452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/221-2013/168

Davacı Türk Telekomikasyon A.Ş. vekili Avukat Burcu tarafından, davalılar İSKİ Genel Müdürlüğü ve diğeri aleyhine 27/09/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı T. Kanal İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulüne dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalılar arasında imzalanmış bulunan sözleşmenin tam metninin gönderilmesi için dosya bir kez mahalline çevrilmiştir. Dosyaya eklenen sözleşme metninin ilk sayfasına göre tamamının 16 sayfadan ibaret olmasına karşın devam eden sayfaların aynı sözleşmenin maddeleri olmadığı karışık evraklardan ibaret olduğu görülmüştür. Davalılar arasında imzalanmış bulunan Avrupa 1. Bölge 2011 yılı ikinci kısım müterafik atıksu ve yağmur suyu kanal inşaatı işi yapım işleri genel şartnamesi tam metninin dosyaya ibraz edilmesi ve üçüncü bir çevirmeye neden olunmaması için hakim denetiminden sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen şekilde işlem yapmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12744, Karar No: 2019/5498, Tarih: 06.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12744 E.  ,  2019/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yargılaması sonunda; davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 01/11/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, müvekkiline trafik sigortalı araçta yolcu konumunda yer alan Günay ve ... 'ün vefat ettiklerini, mirasçılarına 101.932,00 TL ödeme yapıldığını, olay yeri tutanağına göre kazanın meydana geldiği yerden 91 m uzaklıkta, yolun seviyesine göre yüksek mesafede bir rögar kapağı bulunduğunu, muhtemelen aracın motor bölümünün alt kapağının çarpması sonucu dengesini kaybetmiş olabileceğini ve kazanın bu nedenle meydana geldiğini belirterek, 76.449,00 TL'nin davalı taraftan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı defi ile birlikte, kazanın meydana geldiği yolun Kepez Belediyesi'nin sorumluluk alanında kaldığını ve Türk Telekom AŞ.'nin sorumlu olduğunu, esastan da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; kazanın meydana geldiği yerin Kepez Belediyesinin sorumluluk alanında kaldığı, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/147 E- ... K numaralı dosyasında da Kepez Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğündeki sorumluların yargılanarak beraat ettiği hususları birlikte değerlendirilerek, husumetin Kepez Belediyesine düştüğü, davalı ... Belediyesinin davada sorumluluğunun, dolayısıyla husumetinin bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, dava konusu kaza ile ilgili olarak ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... E-2015/351 K sayılı dosyasında Kepez Belediye Başkanlığı Fen İşlerinde görev yapan sorumluların beraat ettiği gözetilerek husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu beraat kararında; “...Telekom'a ait menhol kapağının meskun mahal hız sınırları içerisinde seyreden araçlar için bir tehlike oluşturmadığı ve dolayısıyla yapımında veya bakımında bir hata olmadığı, bu nedenle yolun yapım ve bakımından sorumlu sanıklara atfı kabil bir kusur bulunmadığı, dava konusu olayda ölen sürücü ... , aracıyla 50 km/saat hız sınırı olan meskun mahalde 100 km/saat mertebesinden aşırı hızlı seyrettiğinden ve aracın sağ ön tekerleğinin mehnol kapağına çarparak direksiyon hakimiyetinin kaybolmasına neden olduğundan tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği,..” bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Bu halde, kazanın tamamen araç sürücüsünün hızından kaynaklandığının maddi vakıa olarak kabul edildiği ve bu hususun kesinleştiği, dolayısıyla davalı ...'nın husumet ehliyeti olmadığı gibi, Kepez Belediye Başkanlığı'nın da husumet ehliyeti bulunmamakta olup, mahkeme kararında yukarıda yazılı gerekçeye dayanılması yerinde değilse de; mahkemece yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/son maddesi gereğince, gerekçesi değiştirilmek (düzeltilerek) suretiyle kararın onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle sonucu itibariyle doğru olan kararın değiştirilen gerekçeyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/34079, Karar No: 2011/14, Tarih: 19.01.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/34079 E.  ,  2011/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23843, Karar No: 2018/13933, Tarih: 05.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/23843 E.  ,  2018/13933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in dosyada bildirdiği ve kararda yazılı olan adresin "..." olup, diğer sanık ...'in aynı sokakta 23 numaralı yerde ikamet ettiği halde, sanık ...'le aynı yerde ikamet ettiği belirtilerek sanık ... adına çıkarılan tebligatın ...'e teslim edilmesi Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olduğundan sanık ...'in bildirdiği adrese yeniden gerekçeli karar tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanık ... müdafinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.