muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3491, Karar No: 2020/106, Tarih: 07.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/3491 E.  ,  2020/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan beraatine, sanık ...'nın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hafif-orta derecede zeka geriliği bulunan mağdurenin kanuni temsilcisi olan vasisi Efrail'e gerekçeli karar usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen kararı temyiz etmemesi karşısında, mağdureye tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.04.2012 tarihli raporunda, kendisinde orta ile hafif derece sınırında zeka geriliği saptanan mağdurede mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılabileceğinin belirtilmesi, sanığın savunmalarında mağdurenin bu durumunu bildiğine dair ifadesi olmadığı gibi, yakın arkadaşı olan tanık Elif'in de mağdurenin bu durumundan bahsetmemesi, mağdurenin suç tarihi itibarıyla on yedi yaşı içerisinde bulunup gerçekleşen eylemlerde zor ya da tehdidin de oluşa göre kabul edilmediğinin anlaşılması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurede mevcut zeka geriliğini sanık ...'nın bilip bilmediğine dair delillerin gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8425, Karar No: 2016/11319, Tarih: 08.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8425 E.  ,  2016/11319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete 0001-0110-01370049 numaralı ... Poliçesi ile sigortalı bulunan ... Turizm Tekstil ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne ait iş yerinde 15.05.2011 tarihinde davalı ...'ye ait temiz su tesisatının sızıntı yapması sonucunda akan suların bodrum katta yayılması sonucu maddi hasar meydana geldiğini, dava konusu maddi hasardan davalı ... nin temiz su tesisatının bakımının zamanında yapmamış ve gerekli tedbirleri almamış olmasından kusurlu ve sorumlu sayıldığını, müvekkili şirkete vaki hasar ihbarına müteakip yaptırılan ekspertiz raporuna istinaden 1.965,70 TL'nin 20.07.2011 tarihinde sigortalı hak sahibine ödendiğini, yapılan ödeme ile TTK 1472 mad. gereğince müvekkili şirketin sigortalısına halef olduğunu bu nedenle... 19. İcra Müdürlüğü'nde 2011/8700 Esas sayılı dosyasında davalı aleyhine icra takibi yapıldığı, ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek davalının yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini belirterek davanın görev yönünden reddini talep ettiğini, hasar tarihinde ve akabinde müvekkili idareye herhangi bir ihbarda bulunulmadığını, hasar ...'nin tesisatının patlamasından kaynaklanmış ise bunun .... bildirilmesi gerektiğini ancak herhangi bir bildirimde

bulunmadığını, hasarın binanın izolasyonunun tekniğine uygun yapılmamış olmasından kaynaklanabileceğini, öncelikle fen ve sanat kurallarına uygun yapı yapmayanların uğranılan zararın tazminini isteyemeyeceklerini, uğranılan zararın ancak fen ve sanat kurallarına aykırı yapı yapanlardan ve betonla kaplama, betonarme tecrit duvarı, tahliye pompası gibi gerekli tedbirleri almayanlardan istenebileceğini, hasara uğrayan binanın inşaat tekniğine aykırı yapılmış olmasından dolayı doğacak hasar ve zararlardan müvekkili idarenin sorumlu olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 10.05.2011 ve 20.05.2011 tarihleri arasında hasarın meydana geldiği yerde herhangi bir arıza başvurusu yapılmadığı ve kurum tarafından bir imalat yapılmadığının bildirildiği, bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda hasarın meydana geldiği binanın projesine uygun olarak yapılmadığı, meydana gelen hasardan ...'nin sorumlu olmadığı belirlendiği, davacı ... şirketi eksperinin düzenlediği raporda da rücu imkanının olmadığını bildirdiğinden davacı sigortalısına ait iş yerinde meydana gelen hasardan dolayı davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1361, Karar No: 2013/4056, Tarih: 13.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1361 E.  ,  2013/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi gereğince sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın, katılan adına sahte belgelerle Halkbank Korkuteli Antalya Şubesinden alındığı bildirilen çek karnesinden suça konu 30.08.2002 keşide tarihli çeki sahte olarak düzenleyerek, yem borcuna karşılık S.S. Tarımsal Kalkınma Kooperatifine verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suça konu çeki balık sattığı ...’den alacağına karşılık aldığını ve çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıkması üzerine çek bedelini S.S Elmalı Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ödeyerek çek aslını alıp avukatı aracılığıyla icra takibine giriştiğini savunması, katılanın ise daha önceden kaybettiği nüfus cüzdanı kullanılarak adına bankalarda çek hesabı açılarak, buradan düzenlenen çeklerin piyasaya sürüldüğünü ifade etmesi, S.S Elmalı Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin şikayeti üzerine de karşılıksız çek keşide etmek suçundan yapılan yargılamada çekteki imzanın katılana ait olmadığının anlaşılması nedeniyle karşılıksız çek keşide etmek suçundan katılan hakkında beraat kararı verildiğinin anlaşılmasına, dosyada mevcut 29.05.2009 tarihli tutanak içeriğinden, Jandarma tarafından Başpınar köyünde yapılan araştırmada köy muhtarının beyanına göre 7-8 yıl önce ... isimli bir kişinin balıkhanesinin olduğunun bildirilmesine ve katılanın Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesince beyanının tespit edildiği 15.12.2009 tarihli duruşma zaptı ekindeki nüfus cüzdanı fotokopisi ile çek karnesinin verildiği Halkbank Korkuteli Şubesinin 13.04.2009 tarihli yazısı ekindeki çek hesabı sahibine ait nüfus cüzdanı fotokopisindeki fotoğrafların farklı olduğunun anlaşılmasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi açısından, çek hesabının açılmasına imkan veren belgeler üzerinde grafolojik inceleme yapılarak, çek hesabını açanın katılan olup olmadığının belirlenmesi, gerektiğinde katılanın fotoğraflarının temini ile 29.05.2009 tarihli tutanakta imzası olan Başpınar Köyü Muhtarı Sebahattin Kapçak’a gösterilmek suretiyle anılan tutanakta bahsi geçen ve o tarihlerde balıkhanesi olduğu bildiren ...’nin, katılan olup olmadığı sorularak, dosyada mevcut ekspertiz raporundaki incelemenin suça konu belge aslı yerine fotokopisi üzerinde yapıldığı da anlaşılmakla, belge aslı getirtilerek yazı ve imzaların katılana ait olup olmadığı yönünde yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla mahkumiyete hükmolunması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yer alan sanığı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1344, Karar No: 2013/517, Tarih: 17.04.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/1344 E.  ,  2013/517 K.**

* HAKİMİN TAKDİR YETKİSİ

* İŞTİRAK NAFAKASININ ARTTIRILMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 330

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "nafaka" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Aksaray 1.Aile Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.03.2011 gün, 2009/910 E.-2011/187 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesi’nin 18.10.2011 gün ve 2011/9388 E-2011/15876 K. sayılı bozma ilamı ile;

(...Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalının müşterek 3 çocuğunun olduğunu, bu çocuklar için hükmedilen iştirak nafakalarının arttırılarak her bir çocuk için aylık 1500’er TL iştirak nafakasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, her bir çocuk için, aylık 1000 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

İştirak nafakası, çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana babanın mali durumuna göre takdir edilir.

Nafaka miktarının belirlenmesinde esas alınması gereken ister bakım ve barındırma, isterse okul, eğitim ve gelişme giderlerinin özenti ve aşırılığa kaçmadan doğru, makul ve gerçekçi sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi toplumun ve çevrenin genel yaşam gelişim ve eğitim çizgisinin gözden uzak tutulması ve nihayet kişisel ve aşırı istekler ile toplumun lüks ve fantezi kabul edebileceği ihtiyaçlar için velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklerine maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Öyle ise mahkemece yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, makul oranda ve hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, tarafların gerçekleşen ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, ayrıca çocukların yaşları ve bulundukları muhit itibariyle de fahiş bir miktarda nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; iştirak nafakasının arttırılması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili olan davacı ile davalının müşterek üç çocuğunun olduğunu, bu çocuklardan Mert ve Özge için bağlanan 600,00’er TL nafakanın 900,00’er TL artırılarak her bir çocuk için 1500,00 TL ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; istenilen nafaka miktarının günün ekonomik koşullarına göre fahiş miktarda olduğunu, davacının küçüklerin üzerinden lüks bir yaşam sürme gayreti içinde bulunduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili; müvekkili olan davacı ile davalının müşterek üç çocuğunun olduğunu, bu çocuklardan Mert ve Özge için bağlanan 600,00’er TL nafakanın 900,00’er TL artırılarak her bir çocuk için 1500,00 TL ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; istenilen nafaka miktarının günün ekonomik koşullarına göre fahiş miktarda olduğunu, davacının küçüklerin üzerinden lüks bir yaşam sürme gayreti içinde bulunduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; maddi durumu oldukça iyi olan bir babanın çocuklarının da, aynı yaşam standardında bir yaşam seviyesi sürmelerinin TMK 4.maddesine daha uygun olacağı, aksinin çocukların yararına olmayacağı, 2008 yılından bu yana paranın alım gücünde ki değişiklik, çocukların ilerleyen yaşları ve eğitim durumları nedeni ile artan ihtiyaçları da gözetilerek davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren nafaka miktarı 400,00 TL artırılarak her bir çocuk için aylık 1.000,00’ er TL nafakanın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda belirtilen nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, günün ekonomik koşulları, çocukların yaş ve eğitim durumları ile nafakanın niteliği gözetildiğinde, mahkemece takdir edilen nafakanın makul oranda ve hakkaniyete uygun miktarda olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, bir kısım üyelerce, Özel Daire kararının yerleşik uygulamaya uygun olduğu, nafaka miktarının 600,00 TL’den 1000,00 TL ye çıkarılmasının ilkeleri aştığı, yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğunca bu görüş benimsenmemiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğunca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, günün ekonomik koşulları, çocukların yaşları ve okul durumları nazara alındığında, takdir edilen nafaka miktarının makul oranda ve hakkaniyete uygun bulunduğu, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilmiş ve bu nedenle direnme kararının onanması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.04.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29509, Karar No: 2009/26245, Tarih: 24.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/29509 E.  ,  2009/26245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8092, Karar No: 2015/8114, Tarih: 10.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/8092 E.  ,  2015/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2012/474-2014/46

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.01.2015 gün ve 2014/8866 Esas, 2015/577 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK'nın 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK'nın 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 248,00 TL para cezasının düzeltme isteyenlerden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alnmasına yer olmadığına, 10.09.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

\_ K A R Ş I O Y \_

Davada sağlığa zarar verdiği iddiası ile G..şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması istenilmiş, mahkemece ilk olarak davanın reddine karar verilmesi üzerine, temyiz aşamasında Yargıtay 1. Hukuk Dairesi tarafından eksik incelemeye yönelik olarak karar bozulmuş, bozma ilamına uyularak verilen kabul kararı yeniden temyiz edilmiş, bunun üzerine Dairemizce baz istasyonunun limit değerleri ve güvenlik mesafelerine uygun olarak kurulduğu ve işletildiği davacının sağlığına zarar verildiği bilimsel delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur. Davacılar bu bozma kararının yerleşik Yargıtay uygulamaları doğrultusunda düzeltilerek yerel mahkeme kararının onanmasını istemişlerdir.Öncelikle; 1982 Anayasa'sının 17. maddesinde "Yaşama Hakkı", yine 56. madesinde "Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması" başlıkları altında yapılan düzenlemelerin "insan sağlığı ve yaşama hakkı" olarak diğer temel haklar örneğin "haberleşme hürriyeti" karşısında birincil önceliğe haiz bulunduğu dikkate alınmalıdır. Diğer bir deyişle "yaşama hakkı" en kutsal ve öncelikli hak olup, tehdit ve tehlikeye maruz kalması halinde diğer Anayasal haklardan önce gözetilmesi gerekir. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmaz. Hiçbir hak insan hayatı kadar önemli ve öncelikli değildir.

Anayasımıza göre; herkes, yaşama, maddi-manevi varlığını koruma hakkına sahiptir. Devlet, herkesin hayatını beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamakla görevlidir. Yine herkesin, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkını sağlamak bu kapsamda çevre sağlığını korumak, çevre kirlenmesini önlemek ve de çevreyi geliştirmekle yükümlüdür.

Anayasımıza göre; herkes, yaşama, maddi-manevi varlığını koruma hakkına sahiptir. Devlet, herkesin hayatını beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamakla görevlidir. Yine herkesin, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkını sağlamak bu kapsamda çevre sağlığını korumak, çevre kirlenmesini önlemek ve de çevreyi geliştirmekle yükümlüdür.

Hukuksal bağlamda tehlike sorumluluğunda işletenin, kusurlu olduğunun ispatı gerekmez. Aksine kusursuz sorumluluk söz konusu olup, tüm dikkat ve özen gösterildiği halde "kaçınılmaz" şekilde zararın doğduğunu ispat yükü işletene aittir.

Tehlike sorumluluğu, en ağır kusursuz sorumluluk halidir. Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi tehlike sorumluluğunda da üç halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar; mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve 3. kişinin kusurudur. Tehlike sorumluluğunda işleten, kendisinden beklenen istisnasız tüm özeni ve önlemi yerine getirdiği halde yine de sonuç değişmemiş ve zarar oluşmuş ise bu zarardan sorumlu tutulması hak ve adalet duygularıyla bağdaşmaz.

Baz istasyonlarının düşükte olsa ortama radyasyon yaydıkları ve radyasyonun insan sağlığına zararlı olduğu bilinen bilimsel bir gerçektir.

Bu saptamalar ışığında somut olayda, davacıların meskun bulundukları bina cephelerine yaklaşık 30-60 metre mesafede kurulan baz istasyonunun hele de uzun süre içerisinde insan sağlığını etkileyebileceği dosyaya sunulan uzman bilirkişiler raporu ile sabittir. Buna karşın baz istasyonu işleticisi davalı şirketin insan sağlığını korumak en azından tehlikeye maruz bırakmamak adına gerekli tüm önlenmleri aldığından söz edilemez. Çünkü yine en son alınan bilirkişi raporunda dava konusu baz istasyonunun insan sağlığına etkisini en aza indirgeyecek bir mesafede kurulmasının ve hizmet vermesinin mümkün olduğu vurgulanmıştır. Diğer bir deyişle istasyonun şu anki konumda bulunduğu yerde kalmasının bilimsel ve teknolojik bir zorunluluk olmadığı da açıklanmıştır. Bu doğrultuda davalı tarafca hiçbir girişimde ve önlemde bulunulmamıştır. Davacıların en yakınları amansız hastalığa yakalanmış, bu nedenle tehlike içinde bulundukları anlaşılmıştır.

Yakın zamana kadar bu tür uyuşmazlıklara bakan Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesinin ve sonrasında 1. Hukuk Dairesinin ve de Hukuk Genel Kurulunun bugüne kadarki yerleşik uygulamalarında uyuşmazlık, tehlike sorumluluğu kapsamında çözümlenerek; insan sağlığı ve çevrenin korunmasının birinci öncelik olduğu baz istasyonun daha uygun ve yerleşim çevresinden daha uzakta zarar vermeyecek şekilde konuçlandırılması gerektiği benimsenmiştir (Bkz. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2006/2602 Esas, 2007/1532 Karar; 2008/1554 Esas, 2008/11727 Karar, 1. Hukuk Dairesinin, 2011/10808 Esas, 2011/12856 Karar; 2011/13746 Esas, 2011/12398 Karar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 2012/4-47 Esas, 2012/327 Karar; 2012/4-575 Esas, 2013/249 Karar).

Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesince, baz istasyonunun Yönetmeliğe göre limit değerlerin altında kurulup işletildiği ve zararın kanıtlanamadığı gerekçesiyle yapılan bozma kararı yukarıda açıkladığım nedenlerle isabetli görülmemiş, karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği yönünde karşı oy sunulmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2009/25750, Karar No: 2010/1059, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/25750 E.  ,  2010/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret alacağının ödetilmesine

karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Ünilever San. Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı işçi davalılardan ...A.Ş.’nin yükleme, boşaltma ve dağıtım işlerini üstlenen alt işveren davalı ... A.Ş.’ye bağlı olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, davalı Ünilever San.Tic.A.Ş.’nin de işçilik alacaklarından dolayı sorumlu olduğunu belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece davalılar arasında organik bağ olduğu gerekçesi ile hüküm altına alınan tazminat ve alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiştir. Karar sadece davalı...A.Ş. tarafından temyiz ediliştir. Dosya içeriğinden davalılar arasında organik bağın ne şekilde olduğu anlaşılamamaktadır. Ayrıca aralarında organik bağ bulunması tüzel kişiliğe sahip şirketlerin birlikte sorumluluğunu gerektirmez. Ancak, davalılar arasında geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunsa bile davalı...A.Ş.’nin müştereken ve müteselsilen sorumluluğu söz konusu olacağından, davalının temyiz itirazlarının reddi ile, sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.1.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.