muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16810, Karar No: 2024/1040, Tarih: 07.02.2024

5. Mağdur Murat, sanıkların kendisini ayağından darp ettiklerini, yere düştüğünü, Meryem'i göremediğini, sonra Meryem'in arayarak kısık sesle ''polise haber ver'' demesi üzerine ihbarda bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

6. Mağdure Meryem hakkında alınan 30.05.2015 ve mağdur Murat hakkında alınan 31.05.2015 tarihli adli muayene raporlarına göre, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yukarıdaki eylemlerin oluş şekline göre, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde cebir ve tehdit kullanarak mağdure Meryem'i hürriyetinden yoksun bırakmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında unsurları tanımlanan, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işledikleri kanaatine ulaşılmış ve sanıkların sabit görülen eylemleri nedeniyle mahkûmiyetlerine karar verilmiş, ayrıca; tehdit suçu açısından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle sanıklar hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından temyiz dışı sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/286 Esas, 2020/190 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18635, Karar No: 2014/11095, Tarih: 04.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18635 E.  ,  2014/11095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; beraat eden ve temyize gelmeyen sanıklar ... ve ...'ün nakliye şirketlerinin olduğu ve taşıma işi yaptıkları, bunun için diğer beraat eden sanık ...'nın kamyonunu kiraladıkları ve şikayetçi ile taşıma sözleşmesi imzaladıkları, temyize gelmeyen sanık ...'nın da sanık ...'i söz konusu yükü taşımak için şoför olarak görevlendirdiği, kamyona 24 ton yağın yüklenerek kamyonun sanık ... tarafından Adana'ya götürülmek üzere yola çıktığı, ancak sanık ...'in yükü boşaltacağı yer olan Adana İline gitmeden Tem Otoyolu ... civarındaki ... Petrol İstasyonuna terkedilmiş olarak bıraktığı, ihbar üzerine olay yerine gelen jandarma ekipleri tarafından yapılan incelemede kamyonetteki dolum tanklarının açık olduğu ve mühürlerinin kırılmış vaziyette olduğu, araçta toplam 4 ton yağ bulunduğunun tespit edildiği, yüklenen yaklaşık 20 tonluk yağın araçta bulunmadığı, sanığın, bu

şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işilediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık eşinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/123, Karar No: 2014/105, Tarih: 04.03.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/123 E.  ,  2014/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 06.04.2010

Sayısı : 807-411

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı TCK’nun 157/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4.160 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.06.2008 gün ve 210-438 sayılı hükmün, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 28.09.2009 gün ve 14583-10897 sayı ile;

"...Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine:

Sanıklar müdafiinin 27.06.2008 günlü oturumda lehe hükümlerin tatbikini istemesine rağmen cezanın ertelenip ertelenmeyeceğine ilişkin bir karar verilmemesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 06.04.2010 gün ve 807-411 sayı ile;

“Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 28.09.2009 tarih 14583-10897 esas ve karar sayılı ilamında, sanıklar Hasan ve Özgür hakkındaki kararların bozma gerekçesi olarak, cezaların ertelenip ertelenmeyeceği hususunda bir karar verilmemesi gösterilmiş ise de, bu hususun 26.06.2008 tarihli mahkememiz kararı hüküm fıkrasının sanıklar Hasan ve Özgür hakkındaki 2. bendi, 3. paragrafında değerlendirilmiş olduğu” gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Hükmün sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2013 gün ve 73226 sayılı "onama" istemli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıkların dolandırıcılık suçundan TCK'nun 157/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4160 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilen somut olayda Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yerel mahkemenin ilk hükmünde erteleme konusunda bir karar verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından; 26.06.2008 tarihli ilk hükümde sanıkların mahkumiyetine karar veren yerel mahkemece; "sanıklar Hasan ve Özgür hakkında, müştekinin zararının kısmen karşılanmış olması ve müşteki beyanına göre TCK'nun 168. maddesinin uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine takdiren yer olmadığına" şeklindeki gerekçeyle verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği, yine aynı gerekçeyle direnme kararında da verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına hükmolunduğu, anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemece 26.06.2008 günlü ilk hükümde sanıklar hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine yer olmadığına gerekçesi gösterilmek suretiyle karar verilmiş olduğu hususu sabit olup, yerel mahkeme direnme hükmünün gerekçesinin isabetli olduğuna ve dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine, karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2010 gün ve 807-411 sayılı direnme hükmünün gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22966, Karar No: 2018/3292, Tarih: 01.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22966 E.  ,  2018/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 1032 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, şağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8319, Karar No: 2019/1205, Tarih: 07.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8319 E.  ,  2019/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2005 takvim yılına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu dikkate alındığında somut olayda 19.10.2009 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde sanığın yetkilisi olduğu ... Klasör San ve Tic. Ltd. Şti'nin tasfiye işlemlerinin sonuçlandırıldığının belirtilmesi ile 02.11.2010 tebliğ tarihi itibariyle şirketin faal olmadığı anlaşılmış ise de, sanığın savunmasında Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğünce istenilen şirkete ait defterleri ve belgelerini süresinde ibraz ettiğini, hatta bu konuda uyuşmazlık bulunması nedeniyle Vergi Mahkemesinde dava açtıklarını belirtmesi, 10.12.2010 tarih, VDENR-2010-2171/40 sayılı Vergi İnceleme Raporunda 2005 yılı defter ve belgelerinin ibrazına ilişkin 02.11.2010 tarih VDENY-2010-2171/95 sayılı yazısının sanığa 02.11.2010 tarihinde tebliğ edildiğinin belirtildiği ancak bu defter belge isteme yazısının dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; dosya kapsamından varlığı anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan 02.11.2010 tarih VDENY-2010-2171/95 sayılı defter ve belge isteme yazı aslının ya da onaylı suretinin ilgili vergi dairesinden getirtilerek dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi, sanığın süresi içinde defter ve belgeleri ibraz ettiğine ilişkin savunmasının doğruluğunun ilgili vergi dairesinden sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu dikkate alındığında, "18.11.2010" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2010" olarak eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16852, Karar No: 2011/6471, Tarih: 14.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/16852 E.  ,  2011/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve üst C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanette kayıtlı olup bizatihi suç teşkil etmeyen av tüfeğinin 2521 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere idareye teslimine, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43252, Karar No: 2017/24636, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43252 E.  ,  2017/24636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin .... ile Milli Eğitim Bakanlığı arasında imzalanan protokoller uyarınca 2006-2011 tarihleri arasında ....'nin ... Bölge Müdürlüğü bünyesindeki halı kurslarında usta öğretici olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde tam gün esasına göre görev yaptığını, şirketle Milli Eğitim Bakanlığı arasında akdedilen protokol gereğince şirkete ait işyerinde çalıştığı dönemlerde hak ettiği ücretin şirket tarafından ödenmesi gerektiğini, ancak müvekkiline ödenen ücretin asgari ücretten dahi düşük olduğunu, ödenen ücretin iki kişinin kendi aralarında paylaşması şeklinde gerçekleştirildiğini, 28.08.2009-14.12.2009 tarihleri arasında ise müvekkiline hiç ödeme yapılmadığını ileri sürerek fark ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 26.01.2016 tarihli duruşmada takipsiz bırakılan dosyanın üç aylık yenileme süresinin dolmasına rağmen yenilenmediği anlaşıldığından, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 26.01.2016 tarihli duruşmada takipsiz bırakılan dosyanın üç aylık yenileme süresinin dolmasına rağmen yenilenmediği anlaşıldığından, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Kanun 'un 150/4. maddesi gereğince, dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Aynı maddenin 5. fıkrasına göre ise işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve Mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.6100 sayılı Kanun'un “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, 6100 sayılı Kanun'un 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Somut olayda; Mahkemece 26.01.2016 tarihli duruşmaya davacının gelmemesi sebebi ile dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay süre ile yenilenmemesi sebebi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ancak davacı vekilince 26.01.2016 tarihli duruşma için 22.01.2016 tarihinde UYAP sisteminden elektronik imzalı olarak mazeret dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının mazeret dilekçesi görülmemiş ve dilekçe hakkında bir değerlendirme yapılmamıştır. Belirtilen sebeple; davacı vekilinin mazeret dilekçesi hakkında bir değerlendirme yapılmadan, 26.10.2016 tarihli duruşmaya gelinmemesi ve mazeret de bildirilmemesi gerekçesi ile dosyanın işlemden kaldırılması ve üç aylık süre sonunda da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6065, Karar No: 2013/13262, Tarih: 20.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6065 E.  ,  2013/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Belediye Başkanlığı Hukuk İşleri Müdürlüğü’nün 17.08.2011 havale tarihli müzekkere cevabında; dava konusu 2223 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, imar uygulaması sonucu 2223 ada 5 parsel olduğu ve bu parselin ... Büyükşehir Belediye Meclisinin 12.11.2010 tarih ve 2575 sayılı kararı ile onaylanan 4. Etap 1/1000 ölçekli imar planında İlköğretim Tesis alanında kaldığı belirtildiği halde, ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü’nün 03.07.2012 günlü yazısında, ... Büyükşehir Belediye Meclisi’nin aynı tarih sayılı kararı ile onaylanan imar planında Lise alanında kaldığı ifade edilmiştir. Bu itibarla;

1-2223 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilerek,

2- ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü’nden, dava konusu taşınmazın; İlk kez kamuya özgülendiği tarih ile imar planındaki durumu (İlköğretim Tesis alanı mı, yoksa Lise alanı mı) sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13556, Karar No: 2021/19105, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13556 E.  ,  2021/19105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun okulun duvarını sprey boya ile boyama şeklindeki kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de eklendikten sonra, 22.09.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4017, Karar No: 2021/14914, Tarih: 09.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4017 E.  ,  2021/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1576 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.