muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14916, Karar No: 2015/22894, Tarih: 21.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/14916 E.  ,  2015/22894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ve müşterekleri ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.11.2013 gün ve 243/590 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 126 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki besihane ile 128 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bina, su ve elektrik tesisatı ile güneş enerjisi sisteminin davacılar tarafından yapıldığını, ayrıca 113 ada 11 parsel, 103 ada 63 ve 66 parsellerde bulunan meyve ağaçlarının davacılar tarafından dikildiğini açıklayarak, söz konusu muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 128 ada 2 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan iki adet evdeki güneş enerjisi sistemlerinin davacılar tarafından yapıldığının tespitine, diğer taleplerin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 113 ada 11 parsel, 103 ada 63 ve 66 parsellerde bulunan meyve ağaçlarının davacılar ve 2004 yılında ölen tarafların ortak mirasbırakanı ... tarafından dikildiği tartışmasızdır. Davalılar tüm ağaçların ortak mirasbırakan ... tarafından dikildiğini savunmuşlarsa da; ağaçların yaşları dikkate alındığında bunun mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Muris ... 21.01.2004 tarihinde ölmüştür. Dava konusu taşınmazlar başında 05.06.2013 tarihinde keşif yapılmıştır. Dosyaya sunulan 13.06.2013 tarihli ... bilirkişi raporu incelendiğinde; bir kısım ağaçların 4-5 yaşlarında olduğu, bir kısım ağaçların 6-7 yaşlarında olduğu, bir kısım ağaçların da 7-8 yaşlarında olduğunun belirtildiği, toplamda 40 adet muhtelif meyve ağacının yaşlarının 4 ile 8 yaş arasında olduğu tespit edilmiştir. Murisin ölüm tarihi de dikkate alındığında bu ağaçların davacılar tarafından dikildiği açıktır. Bu ağaçlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. -//-

3- Anılan ... bilirkişi raporunda, 171 adet ağacın 8-11 yaşlarında olduğu, 67 adet ağacın ise 8-12 yaşlarında olduğu belirtilmiştir. Murisin ölüm tarihi de dikkate alınarak bu ağaçların murisin sağlığında mı, yoksa ölümünden sonra mı dikildiğinin araştırılması gerekirken, mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmadan tüm ağaçlar yönünden davanın reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; dava konusu 113 ada 11 parsel, 103 ada 63 ve 66 parsel sayılı taşınmazların başında uzman fen ve ... bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak önceki ... bilirkişi raporunda yaşları 8-11 ve 8-12 olarak belirtilen meyve ağaçlarının ne zaman ve kimin tarafından dikildiğinin açık ve tereddütsüz olarak belirlenmesi, ağaçların yaşının ve sayısının uzman ziraatçi bilirkişi eliyle belirlenmesi, bu ağaçların uzman fen bilirkişi rapor ve haritasında gösterilmesi ve murisin ölüm tarihi de dikkate alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi; yukarıda 2.bentte belirtilen ağaçlar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple reddine, taraflarca HUMK'un 440/III-2. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde davacılara iadesine 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5639, Karar No: 2015/7008, Tarih: 26.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/5639 E.  ,  2015/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mirasçılık belgesi istemi

Davada, 4721 sayılı TMK'nın "Miras Hukuku" (TMK.3. Kitap) hükümlerinden kaynaklanan ve diğer dairelerin görevine girmeyen davalar sonucu verilen hüküm ve kararlara ilişkindir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (14.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19298, Karar No: 2014/24565, Tarih: 24.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19298 E.  ,  2014/24565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 21.11.2013

No : 2012/606-2013/260

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Yasemin Karabulut tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlığın çözümünde davanın yasal dayanağını 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddesi ile (mülga) 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir.

Anayasa’nın 12. maddesine göre; “Herkes kişiliğine bağlı, dokunulmaz devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir.”. Sosyal güvenlik hakkı, bireylerin geleceğe güvenle bakmalarını sağlayan bir insan hakkıdır. Aynı zamanda “sosyal güvenlik, sosyal hukuk devleti içerisinde yer alan ve bu ilkeyi oluşturan temel kavramlardan birisidir”. Bu esası göz önüne alan anayasa koyucu “Sosyal ve Ekonomik Haklar ve Ödevler” başlığı altında sosyal güvenlik hakkını da düzenlemiş ve 60’ncı madde ile “Herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir. Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar” hükmünü getirmiştir. Bu iki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulmaz ve vazgeçilemez bir hak olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

(Mülga) 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 6. maddesinde ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 92. maddesinde de, bu ilke aynen benimsenerek, çalışanların işe alınmalarıyla kendiliğinden sigortalı olduğu, bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği, sözleşmelere sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamayacağı belirtilmiştir. Bu haliyle sigortalı olmak, kişi bakımından sadece bir hak olmayıp aynı zamanda bir yükümlülüktür.

Mahkemece, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek, bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.05.1999 ile 04.01.2010 tarihleri arasında davalı işverenler nezdinde geçen çalışmalarının tespitini istemiştir. Hizmet cetvelinin incelenmesinden, 01.05.1999-16.01.2010 tarihleri arasında davalı işverenler nezdinde geçen çalışmaların kesintili olarak bildirimlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının, dosya kapsamında 22.10.2009 tarihli G.. Y.. Elm. Tic Ltd. Şti tarafından, 27.03.2006 tarihli G..-San Yapı Elm. Ltd. Şti. tarafından düzenlenip Kuruma intikal eden işe giriş bildirgeleri bulunmaktadır. Bu işe giriş bildirgeleri elektronik ortamda düzenlendiği için sigortalı imzası içermediği gibi bu işe giriş bildirgelerinin asıllarının Kurum’dan temin edilmeye çalışıldığı ancak bunlara erişilemediği görülmüştür. Dinlenen bordrolu tanıklar ise, davacının dava konusu dönemde kesintisiz bir şekilde çalıştığını doğrulamakla bir kısım tanıklar işin niteliği gereği kışın 1,5 -2 ay civarı çalışmanın olmadığını beyan etmişlerdir. Mahkemece, davacının, davalı işverenler nezdinde, giriş çıkış yapmak suretiyle kesintili çalıştığını , kesintisiz çalışmanın ise bu durumda yazılı delillerle ispatlanması gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir. Mahkemenin bu yöndeki kabulü isabetsizdir.

Mahkemece , yapılacak iş, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının çalışmaları ile ilgili tüm belgeler davalı Kurumdan; puantaj kayıtları ve ücret tediye bordrolarının asılları işverenlerden getirtilmeli, resen iş bu belgelerden sigortalının imzasını içerenler yönünden imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından kabul edilenler ile inkar edilip de aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan yine davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından , işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için davacıya delilleri sorulmalı, yazılı delil sunulamadığı takdirde araştırma ilkesi doğrultusunda; bu işyerlerine ait talep edilen tüm dönemi kapsar bordrolar istenmeli, davalı Kuruma verilmiş dönem bordrolarından kayden çalışması görünen ve uyuşmazlığa konu dönemi kapsar şekilde çalışması bulunan tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarının re’sen belirlenerek beyanlarına başvurulmalı; talep edilen döneme ilişkin bordro tanıklarına ulaşılamaz ise sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler re’sen saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı; görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı; toplanan tüm

kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6738, Karar No: 2014/11223, Tarih: 14.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6738 E.  ,  2014/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen Tapu Müdürlüğü adına Hazine vekili Avukat .... geldi. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Tarafın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ....Köyü çalışma alanında bulunan 85 parsel sayılı 5.700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tespitten önce kamulaştırıldığı ve tespit sırasında yol niteliğinde olduğu belirtilerek, taraflar arasında mülkiyete yönelik çekişme bulunması nedeniyle hak kaybına sebebiyet vermemek için kadastro teknisyeni ve yardımcısının imzaları ile tarla (yol) niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca Abdülkadir Karakurt'un itirazının kabulüne ve taşınmazın adına tespitine karar verilmiştir. Hazinenin komisyon kararına karşı açtığı davada Diyabakır Kadastro Mahkemesince 04.06.1991 gün 1966/82 Esas, 1991/40 Karar sayılı kararla, taşınmazın yol niteliğinde tespit harici bırakıldığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, istek halinde dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, tutanak aslının gereği yapılmak üzere Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş ve bu karar Dairemizin 29.12.1992 gün 964/15961 E-K sayılı ilamı ile "yol niteliği ile tespit dışı bırakılan taşınmaz hakkında sonradan sadece teknisyen ve yardımcısı tarafından tutanak düzenlenmesinin hükümsüz olduğu, tutanağın Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine gerek bulunmadığı belirtilerek, hüküm fıkrasındaki "tutanak aslının gereği yapılmak üzere Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine" sözcüklerinin çıkarılarak yerine "hükümsüz olan tutanak ile bunun eklerinin Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine yer olmadığına" sözleri yazılmak suretiyle düzeltilerek onanmıştır. Bu kez davacı ..., Tapu Müdürlüğüne başvuruda bulunarak 85 parsel sayılı taşınmazın adına tesciline karar verilmesini istemiş, isteminin reddine üzerine ise Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltmek suretiyle eldeki davayı açarak, 85 parsel sayılı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7110, Karar No: 2019/497, Tarih: 29.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7110 E.  ,  2019/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 08.02.1998 doğumlu olup suç tarihinde on dört yaşı içerisinde bulunan mağdure Yağmur'un velayet hakkına sahip babası Mustafa'nın, kovuşturma evresinde verdiği 29.05.2012 günlü mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/892, Karar No: 2019/1869, Tarih: 18.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/892 E.  ,  2019/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçüğün son ikamet adresinin ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kolluk araştırmasında; küçük ...'ün ikamet adresi olarak görülen ...adresinden yapılan araştırmada kayyım atanması istenilen küçüğün "......" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırmaları sonucunda; küçük ...'ün ikamet adresi olarak görülen ...adresinden yapılan araştırmada ve güncel MERNİS araştırmasında kayyım atanması istenilen küçüğün "... /..." adresinde yaşadığı bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9142, Karar No: 2017/8765, Tarih: 01.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9142 E.  ,  2017/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 40.000 TL bedelinin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; kayıp kaçak bedellerin faturalarda görülmesinin bu bedellerin tahsilinin yeni bir uygulama olmasından değil, tahsil edilen enerji bedeli maliyetlerinin ayrıştırılamamasından kaynaklandığını, bu bedelin yürürlükteki mevzuat gereği tarife bileşenleri içinde yer aldığını, bu bedellerin hukuka aykırı olduğu iddiasının tarifeyi belirleyen ...'ya yöneltilmesi gerektiğini, davacının süresinde faturalara itiraz etmediğini belirterek hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiş ve talebi doğrultusunda ...'ya iş bu dava ihbar edilmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama

arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.