muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6204, Karar No: 2024/10394, Tarih: 05.11.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hastalığın meslek hastalığı olduğunun, husumetin, iş göremezlik derecesinin, kusur oranının, faiz başlangıç tarihinin uyuşmazlık dışı olduğu, hükme esas kusur bilirkişi heyet raporunda, kazanın oluşumunda davalı işverenin %80 oranında, davacı işçinin %20 oranında kusurlu bulunduğu, kaçınılmazlık unsuru bulunmadığı tespitinin yapıldığı, davacının hesap raporuna genel itirazının somut olguya dayanmadığı, PSD yönünden ise; Mahkemece BAM kararından sonra Kuruma yazı yazılıp PSD yeniden sorulduğu, bilirkişi rapor ve ek raporunda yazı cevabının değerlendirildiği, SGK yazı cevabında % 21,2 maluliyet oranına göre 05.06.2009 tarihli rapora göre 15.02.2012 gelir onay tarihli 19.139,35 TL gelir bağlandığının belirtildiği, yapılan muayene sonucu 18.02.2012 tarihinde artma görüldüğü ve % 38,2 MKGO tespit edildiği, sigortalıya 01.07.2009 tarihinden 20.11.2018 tarihine kadar 13.683,37 TL fiili ödeme yapıldığı, 20.12.2018 tarihinden sonrası 20.03.2019 gelir onay tarihli 50.072,85 TL PSD gelir bağlandığının bildirildiği, denetimi yapılan bilirkişi raporunda, hesaplama yönteminin ve hesaba esas alınan unsurların, bulunan sonuç dosya kapsamı ile mevzuata, içtihada uygun olduğu, davalının, SGK rücuan tazminat davasının sonucunun beklenmesi gerektiği yönündeki itirazının dosya kapsamına nazaran yerinde olmadığı, davalı vekili tarafından ek dava yönünden; zamanaşımı itirazının gözetilmesi gerektiğinin ileri sürüldüğü, ek dava tarihinin 22.05.2019 olduğu, tespit edilen %21,02 sürekli işgöremezlik derecesinin giderek artarak, en son ATK Üst Kurulun 16.11.2021 tarihli kararına göre %35 olduğu, davalının itirazı üzerine yargılama sırasında iş göremezlik derecesinin araştırıldığı, Kurumca verilen Sağlık Kurulu kararı da "kontrol " kayıtlı olup, davacının meslek hastalığındaki artışa, artışın dosyada ATK Kurul kararı ile tespit tarihine göre, ek dava dilekçesiyle talep ettiği maddi tazminatın zamanaşımına uğradığına dair davalı itirazının yerinde görülmediği, Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarının dosya kapsamı ve oluşa uygun olduğu, somut olayda, davacının ilk talebinde %21,2 oranındaki sürekli iş göremezlik derecesini benimsediği ve buna göre davasını açtığı, yargılama sırasında davalı tarafın itirazı sonucu sürekli iş göremezlik derecesinde artış meydana geldiğinden bu artışın fark maluliyet olarak değerlendirilerek karar verildiği, ancak, davanın meslek hastalığı sonucu tazminat talepli olduğu, meslek hastalığındaki her bir artışın ayrı bir olay değerlendirilmesi gerektiği, kaldı ki İDM ilk kararına karşı davacı vekilinin de istinaf başvurusunda bulunduğu, dolayısıyla, davalı tarafın kazanılmış hakkının bertaraf edildiğinin söylenemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 51, 52, ve 56 ve 417 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun maddeleri, 5510 sayılı Kanun'nun 14, 16, 19 ve 21 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13834, Karar No: 2023/77, Tarih: 17.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/13834 E.  ,  2023/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2943 E., 2019/78 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/428 Esas, 2018/417 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin

yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2018/2943 Esas, 2019/78 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın çevresinde daha iyi eğitim veren bir kurum olmadığı için çocuklarını örgüte müzahir okula gönderdiği, faizsiz bankacılık işlemleri yaptığı için bank asyayı tercih ettiği, daha önce üye olduğu sendikanın haklarını yeterince savunmadığı için sendikasını değiştirdiği ancak bu hareketleri örgüte yardım kastı ile yapmadığı, sanığın örgüt üyeliği ve örgüte yardım kapsamında bir davranışının bulunmadığı ve bu nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, Bank ... Genel Müdürlüğünün cevabi yazılarından da anlaşıldığı üzere sanığın 01.10.2014 tarihinde Bank ...da 4.000 TL tutarında katılım hesabı açtırdığı, 26.03.2014 tarihinde 5.318,24 TL tutarında altın alımı yapıldığı, hesabının aktif olarak kullanıldığı, sanığın çocuklarının örgüte iltisaklı eğitim kurumuna gönderdiği, örgüte iltisaklı sendikaya bir dönem üyelik kaydının olduğu, örgüte iltisaklı ... isimli derneğe üye olduğu sanığın savunmasında hiçbir örgüte üye olmadığını, faizsiz bankacılık olduğu için Bank ...yı kullandığını, talimat ile hesap açtırmadığını, hesabına talimat ile para yatırmadığını, talimat ile hareket etmediğini, çocuklarını iyi bir eğitim alması için, yaşadıkları yerde başka bir özel okul olmaması sebebi ile söz konusu okula gönderdiğini, farklı bir sendika üyesi iken sendikasının pasif kalması üzerine sendikaya tepki olarak sendikasını değiştirdiğini, dernek üyeliğinin kağıt üzerinde olduğunu, kendi alanı ile ilgili olması sebebiyle üye olduğunu ancak faaliyetlerine katılmadığını, cemaat bilinciyle hareket etmediğini, cemaat toplantılarına, sohbetlerine katılmadığını, cemaat ile hiçbir bağının olmadığını beyan ettiği, sanığın örgüte iltisaklı kurum ve kuruluşlar ile ilişkisinin bulunduğu, örgütün eğitim kurumuna çocuklarını gönderdiği, örgütün sendikasına üye olduğu, örgüte iltisaklı derneğe üye olduğu, örgütün bankasında hesabının bulunduğu ve bu hesaplarda örgüt liderinin talimatı sonrasında artışların olduğu, sanığın örgüt kurumları ile kurduğu ilişki göz önünde bulundurulduğunda bu artışların tesadüfi olmayacağı,

sanığın savunmasının inandırıcı olmadığı, örgüt liderinin talimatının hemen akabinde devletin en üst makamlarınca vatandaşların uyarıldığı, örgüt kurumları ile ilişkilerini kesmelerinin tavsiye edildiği bir dönemde sanığın Bank ...ya hesap açtırmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği, sanığın eşinin de ByLock kullandığı gerekçesiyle mahkememizde yargılandığı ve ceza aldığı, sanığın örgüte yardım kapsamında örgüt talimatı ile hareket ettiği hususunda mahkememizde vicdani kanaat hasıl olduğu, söz konusu bu eylemler sanığın örgüt üyeliği için yeterli olmasa da; Yargıtay 16. Ceza Dairesinin bu husustaki kararları da göz önünde bulundurulduğunda Bank ...da hesap açıp para yatırmanın ayrı bir suç oluşturmaması da dikkate alınarak sanığın eyleminin örgüte yardım kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla sanığın TCK'nın 314/2, 220/7 maddeleri gereğince cezalandırılmasına, sanığın mahkemedeki tutumu ve davranışları göz önüne alınarak hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulanmasına dair hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün nihai amacını bildiği, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde herhangi bir delil bulunmayan sanığın, mahkeme kabulünde yer alan ve dosya kapsamına yansıyan deliller itibariyle örgütün finansal kaynağı olarak kabul edilen Bank ...daki hesap hareketlerinin incelenmesinden sanığın hesabına yapmış olduğu para yatırma ve katılım hesabı açma işlemlerinin örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelmediği, bankanın TMSF'ye devrinden sonra da bankadaki bakiyesini devam ettirdiği, diğer talimat dönemleri ile uyumlu işlemlerinin de bulunmadığı dikkate alındığında, para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin olarak değerlendirildiği, sanığın sendika ve dernek üyeliği ile çocuklarını örgüte müzahir dershaneye gönderme eylemlerinin ise sanığın konum ve kişisel özellikleri de nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini gösteren faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek,

örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adının '' silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme'' olarak yazılması gerekirken ''silahlı terör örgütüne üye olma'' şeklinde yazılması,

2-Suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan “22.01.2015” yerine gerekçeli karar başlığında “19.07.2017” olarak gösterilmesi,

3-Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak TCK'nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddelerinin gösterilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2018/2943 Esas, 2019/78 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2018/2943 Esas, 2019/78 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Amasya Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13593, Karar No: 2017/904, Tarih: 31.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/13593 E.  ,  2017/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK’nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmiş gerekçeli kararda ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK’nun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanun’un Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yönünden;

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, Mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre borçlu vekilinin İcra Mahkemesi’ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK’nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da gözönünde bulundurularak, İcra Mahkemesi’nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3682, Karar No: 2021/4808, Tarih: 22.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3682 E.  ,  2021/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25000, Karar No: 2017/3406, Tarih: 23.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25000 E.  ,  2017/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27, HMK m. 297/1 -b). Mahkemece; hükümde tarafların adı, soyadı doğum tarihi ve yeri, baba ve ana adları, aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri kimlik numaraları yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.03.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3437, Karar No: 2025/3574, Tarih: 25.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3437 E.  ,  2025/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1694 E., 2024/1604 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/446 E., 2023/133 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında düzenlenen Sağlık Hizmetleri Protokolü uyarınca sağlık yardımları davalı tarafından karşılanan kişilere sağlık hizmetleri sunulduğunu ve bu hizmetlerin bedelinin davalı Kuruma fatura edildiğini, müvekkili tarafından davalı Kuruma ibraz edilen Eylül 2012 dönemine ait 85.480 adet 17.598.646,04 TL bedelli faturalardan toplam 995.443,22 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, yapılan bu kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09.03.2023 tarihli feragat dilekçesi ile yargılama sırasında yürürlüğe giren 7429 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 90. madde uyarınca davadan feragat ettiklerini belirterek, dava açılmasına sebep olan davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; açılan davanın yerinde olmadığını, müvekkili Kurum tarafından yapılan kesintilerin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilinin sunulan vekaletnamesinde davadan feragat yetkisinin olduğu, bu durumda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 311. maddesi gereğince feragatin kesin hüküm sonuçlarını doğuracağı gerekçesiyle; davanın vaki feragat nedeniyle reddine, 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 90. madde gereğince taraflar aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF