muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/194, Karar No: 2011/2597, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/194 E.  ,  2011/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı ... Kimya San.Tic.A.Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 04.11.2004 ve 07.07.2005 tarihli sözleşmelerden kaynaklanmış olup, asıl davanın davacısı iş sahibi, davalı ve birleşen davanın davacısı ise yüklenicidir. Sözleşmeler ile davalının davacıya kalem imâl edip teslim etmesi kararlaştırılmıştır. Asıl davada imâl olunan kalemlerin ayıplı olması nedeniyle misli ile değiştirilmesinin ya da 382.417,00 TL'nin ve ayrıca sözleşmenin 15.3. maddesinde kararlaştırılan 75.000 Euro cezai şart tazminatının tahsili, birleşen karşı davada ise imâl olunup davalı iş sahibine teslim olunan kalemlerin bedelinin tahsili için girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece asıl davanın kısmen, birleşen davanın tamamen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı yüklenicinin imâl edip, davacı iş sahibine teslim ettiği kalemlerin ayıplı olup olmadığından kaynaklanmaktadır. Bu ihtilâfın çözümü HUMK'nın 275. maddesi uyarınca konunun uzmanı kişi veya kişilerden oluşturulacak kuruldan alınacak raporda belirtilecek kanaate bağlıdır. Bilirkişilerin seçim usulü ise aynı Kanun'un 276/I. maddesinde gösterilmiş olup öncelikle bilirkişinin seçimi konusunda taraflardan isim sorulması, anlaşılamaması halinde mehkemece res'en seçimi yoluna gidilmesidir. Bunun yanında bilirkişinin konusunda uzman olması da gereklidir. Dava konusu olaya dönüldüğünde; bilirkişilerin belirtilen yöntemle seçilmediği anlaşıldığı gibi,

bilirkişinin konusunda uzman olup olmadığı da belli değildir. Bu nedenle mahkemece öncelikle usulüne uygun biçimde uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna ayıplı olduğu ileri sürülen kalemlerin mümkün ise tümünün incelettirilmesi, tamamının incelenmesi mümkün değil ise incelenen kalemlerdeki ayıpların imâl şekline göre diğer kalemlerde de mevcut olup olamayacağı değerlendirilerek ayıplı adedinin saptanmaya çalışılması, bu şekilde tespit edilmesi mümkün olmuyor ise BK'nın 42 vd. maddeleri uyarınca takdir olunarak ayıplı imalâtın tutarının belirlenmesi ve asıl davada hüküm altına alınması gerekir.

Mahkemece asıl davada sözleşmenin 15.3 maddesinde düzenlenen cezai şart alacağına da hükmedilmiş ise de, madde de belirtilen ceza hükmü; akdin hiç veya eksik ifası veya akde aykırılık, ya da yüklenicinin sözleşmeden dönmesi hallerine hasredilmiş olup, bu düzenleme BK'nın 158/I maddesinde hükme bağlanan seçimlik cezai şart niteliğinde kabul edilmelidir. Davalı yüklenici sözleşmeden dönmediğinden, “akdi feshetmediğinden” cezai şarta hükmedilemeyeceği gibi, esasen seçimlik cezada akdi ayakta tutularak ifadan vazgeçilmiş olması yani ya akdin ifasının ya da seçimlik cezanın istenmesi gereklidir. Olayda eksik ifa bedelinin giderilmesi istenmek suretiyle yapımı kararlaştırılan kalemlerden ayıplı olanların misliyle değiştirilerek teslimi yani ifa istendiğinden mahkemece asıl davada 75.000 Euro cezai şart alacağına dair istemin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Asıl davada, talep edilen alacağa yasal faiz yürütülmesi istenmiş olduğu halde, talep aşılarak avans faizine hükmedilmesi HUMK'nın 74. maddesine aykırı bulunmuştur.

Birleşen davada itirazın iptâli ile birlikte “alacaklı” yüklenici yararına %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmiştir. Oysa yanlar arasındaki ilişki kalem imalâtı ve bundan doğan cari hesap ilişkisinden kaynaklandığından ve davalı iş sahibi kalemlerin ayıplı olduğu iddiası ile icra takibine itiraz ettiğinden, takibe itirazın haksızlığından sözedilemeyeceğinden %40 tazminat isteminin reddi gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; usul ve yasaya uygun yöntemle bilirkişi seçilmesi, ayıplı kalemlere ilişkin bedelin saptanması açıklanan diğer ilkeler doğrultusunda asıl ve birleşen davanın karara bağlanmasından ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 825,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 28.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13337, Karar No: 2022/14074, Tarih: 06.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/13337 E.  ,  2022/14074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 2021/2391 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gibi olayın tek tanığı olan ...’in de beyanında, olay anında hırsızlık yapanların yüzlerini göremediğini, müştekinin yönlendirmesi ile ilk başta gördüm şeklinde beyanda bulunup, müştekinin sanıkların resimlerini göstermesi ile poliste teşhiste bulunduğunu, aslında sanıkların yüzünü olay anında görmediğini, bu sebeple vicdan azabı duyduğunu beyan ettiği gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/591, Karar No: 2020/570, Tarih: 30.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/591 E.  ,  2020/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalılar ..., ... ve ... yönünden reddine, davalı ... Temizlik ve Güvenlik Hizmetleri yönünden kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı işçi ...’nın müvekkili idarece yapılan ihale sonucu yüklenici olarak işi üstlenen davalı şirket elemanı olarak çalıştığını, anılan işçi tarafından müvekkili ve ... Temizlik Ve Güvenlik Hizmetleri aleyhine işçilik alacaklarının tahsili için dava açıldığını, iş mahkemesinde açılmış olan davanın kısmen kabul edildiğini, başlatılan icra takibi üzerine 04/02/2013 tarihinde 10.677,58 TL'nin icra dosyasına ödendiğini, diğer davalılar ..., ... ve ...’ın hizmet kusuruna dayalı olarak Anayasanın 129. maddesi, 657 Sayılı Yasa'nın 13. maddesi ve ... Okul Öncesi Eğitim Kurumlurı Yönetmeliği 41. maddelerinden dolayı sorumlu olduklarını ileri sürerek 10.677,58 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, öncelikle görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğunu, dava dışı işçinin iş sözleşmesinin yeni gelen müdür tarafından feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, müvekkilinin geçici görevlendirme ile müdür vekili olarak görev yaptığını, dava dışı işçiyi müvekkilinin işe almadığını, müvekkilinin okulda görevlendirme sona erince dava dışı işçinin görevine son verdiğini, müvekkiline bir kusur ve sorumluluk izafe edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın işçinin davalı şirkette çalıştığı süre ile orantılı olarak davalı taraftan rücuen tazminat talebinde bulunabileceği, toplam hizmet süresi 1445 gün olan dava dışı işçinin davalı işveren ...'da toplam 374 gün çalıştığı, bu süre ile orantılı olarak davacı tarafın bu davalıdan 2.763,61-TL talep edebileceği, davacı asıl işverenle alt işveren arasındaki sözleşme hükmü dikkate alındığında işçi alacaklarından alt işverenin sorumlu olduğu, diğer davalılar olan okul müdürlerinin herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar hakkındaki davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1407, Karar No: 2025/7123, Tarih: 15.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/1407 E.  ,  2025/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/558 E., 2023/348 K.

ŞİKÂYETÇİ : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Düşme, eşya müsaderesi, araç iadesi

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, şikâyetçi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kalan eylemleri yönüyle, bu suçtan zarar görenin Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanıklar ... Ve ... Hakkında 5607 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Zamanaşımı Nedeniyle Düşme Hükümleri ve Nakil Araçlarının İadesi Hükümleri Bakımından Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

III.Sanıklar ... Ve ... Hakkında 5607 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Zamanaşımı Nedeniyle Düşme Hükümleri Bakımından

III.Sanıklar ... Ve ... Hakkında 5607 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Zamanaşımı Nedeniyle Düşme Hükümleri Bakımından

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların üzerlerine atılı zincirleme suça esas teşkil eden son eylemleri, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamında bulunmaktadır. Buna göre atılı suçun 5237 sayılı Ceza Kanunu'nun 66/1-d maddesi ve 67/4. maddesine göre 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu ve dava zamanaşımı sürelerinin henüz tahakkuk etmediği gözetilmeksizin, sanıklar hakkındaki kamu davasının 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8375, Karar No: 2013/9426, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8375 E.  ,  2013/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir. Dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğday ürününün dekar başına üretim giderinin 159,90 TL, şeker pancarı ürününün dekar başına üretim giderinin 625,10 TL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden buğday ürününün dekar başına üretim giderinin 211,02 TL, şeker pancarı ürününün dekar başına üretim giderinin 801,80 TL üzerinden hesap yapılması,

2-Mahkemece tespit edilen ve kamulaştırılan taşınmaz malın malikine ödenmesine karar verilen bedelin tutarı 3.482,83 TL'dir. Kendisini vekille temsil ettiren idare yararına hükmedilen avukatlık ücreti ise 1.200,00TL'dir. Anayasamızın kamulaştırmayı düzenleyen 46. maddesine göre; Devlet ve kamu tüzel kişileri kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını kamulaştırmaya yetkilidir. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı gibi kamulaştırma yapma yetkisine sahip kuruluşların kamulaştırma yapmaları halinde kamulaştırılan taşınmaz malın değerinin tam karşılığını, taşınmaz malın malikine kural olarak ödemek zorundadırlar. Öte yandan 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesinin sekizinci fıkrasına göre; hakim, adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeline hükmetmelidir. Hakim, karar verirken taşınmaz malikinin eline geçecek bedelin miktarının kamulaştırılanın değerine uygun olup olmadığını gözetmesi gerekir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı gibi somut olayda, mahkemece hükmolunan kamulaştırma bedelinin miktarı, işin önemi ve niteliği, hükmolunan şeyin tahammülü dikkate alınarak idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, idareye 1.200,00 TL maktu avukatlık ücreti verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı gibi somut olayda, mahkemece hükmolunan kamulaştırma bedelinin miktarı, işin önemi ve niteliği, hükmolunan şeyin tahammülü dikkate alınarak idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, idareye 1.200,00 TL maktu avukatlık ücreti verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3543, Karar No: 2024/8975, Tarih: 23.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/3543 E.  ,  2024/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait 13 örnek nolu takipte borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, 12.09.2018 tarihli 85 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine göre döviz cinsinden kira sözleşmesi yapma yasağı bulunduğundan yabancı paraya konu kira sözleşmesinin icra takibine konu edilemeyeceğini ileri sürerek takibin iptalini istediği, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

13.09.2018 tarihinde yürürlüğe giren "85 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararı" ile, Türkiye’de ikamet eden kişilere Bakanlık tarafından belirtilen istisnai durumlar dışında sözleşme bedellerini ve sözleşmeden kaynaklanan ödeme yükümlülüklerini döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak belirleme yasağı getirilmiştir.

85 sayılı Karar'ın 2. maddesi ile Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karar'a eklenen geçici madde 8 hükmüne göre; "Bu kararın 4 üncü maddesinin (g) bendinin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren otuz gün içinde, söz konusu bentte belirtilen ve daha önce akdedilmiş yürürlükteki sözleşmelerdeki döviz cinsinden kararlaştırılmış bulunan bedeller, Bakanlıkça belirlenen haller dışında; Türk Parası olarak taraflarca yeniden belirlenir ."

Somut olayda, alacaklı tarafından takibe dayanak gösterilen 1.01.2020 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ uyarınca yıllık 700.000,00 Euro kira bedelinin tarafların karşılıklı anlaşması üzerine 4.400.000,00 TL olarak ödenmesinin kararlaştırıldığı, takipte ise 2022 yılı Mart ayı kirası olarak 62.500,00 Euro; Nisan ayı kirası olarak 62.500,00 Euro ve işlemiş faizleri ile birlikte toplam 132.890,40 Euro kira alacağının tahsilinin istendiği görülmüştür. Yasal düzenleme ile kural olarak sözleşme bedellerinin ve sözleşmeden kaynaklanan ödeme yükümlülüklerinin döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak belirleme yasağı getirilmiş olup, bu kapsamda bulunan sözleşmeler nedeniyle takip başlatılamayacağına dair yasal düzenleme bulunmamaktadır. Yasak kapsamında bulunan sözleşmelerden ... alacaklar nedeniyle takip yapılması ve takibe itiraz edilmesi durumunda bu hususun icra mahkemesince itirazın kaldırılması aşamasında değerlendirilebileceği tabiidir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 29.04.2024 tarih ve 2024/423 Esas 2024/622 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 17.01.2024 tarih ve 2023/499 E.-2024/33 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1016, Karar No: 2020/343, Tarih: 07.07.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/1016 E.  ,  2020/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 77-298

İftira suçundan sanık ...’ın TCK'nın 267/1, 43/2-1, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.03.2012 tarihli ve 77-298 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 28.04.2014 tarih ve 13320-5172 sayı ile; sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmamasının infaz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması ve uygulanmasının mümkün görüldüğü eleştirisi, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin "21.04.2009" olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 17.02.2016 tarih ve 43479 sayı ile;

“..

Yapılan soruşturma sonucunda mağdurlar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin sanığın iftira kastı ile hareket ettiğini göstermeyeceği, sanığın iddia ve şikâyetinin somut bir olaya dayandığı, bu hususun sağlık raporu ile desteklendiği, kaldı ki sanığın tırnaklarındaki yaralanmalara ilişkin kesin rapor da aldırılmadan soruşturmanın eksik bırakıldığı, bu nedenlerle sanığın Anayasal şikâyet hakkını kullandığı ve mağdurlara iftira kastıyla hareket ettiğine dair mahkûmiyetini gerektirecek nitelikte deliller elde edilemediği hâlde yazılı şekilde karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu ve bu suretle hükmün bozulması gerektiği" düşünceleriyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesince 03.05.2017 tarih ve 2579-3956 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı iftira suçunun sübutu bakımından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının, eksik araştırmayla hüküm kurulmadığı sonucuna ulaşılması hâlinde atılı suçun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından,

Kasten öldürme suçu nedeniyle hakkında soruşturma başlatılan sanık ...’ın 31.12.2008 tarihinde ihbar üzerine evinde yakalandığı ve Patnos Sulh Ceza Mahkemesinin 02.01.2009 tarihli kararı ile tutuklanmasına karar verildiği,