muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13366, Karar No: 2018/3942, Tarih: 26.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13366 E.  ,  2018/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinin karar başlığında 09/12/2012 yerine hatalı olarak 08/12/2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun suça konu okul kantininin plastik kapısını tuvalet kağıdı parçaları ve çakmak ile tutuşturup yakmak suretiyle eritip zarar verdiği olay yeri inceleme raporu, güvenlik kamerası görüntüleri ve suça sürüklenen çocuğun savunması ile anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan belirlenen cezanın TCK'nın 152/2-(a) maddesi uyarınca artırılması gerekirken bu maddeden artırım yapılmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının kamera kaydına göre, 06.50 sıralarında işlendiği, okul müdürü olan müşteki ...'ın beyanına ve görüntüleri inceleyen görevli polis memurlarının tespitine göre kamera saatinin yeni saate uyarlanmadığı için 1 saat ileri olduğu, bu beyan ve tespit de dikkate alındığında eylemin 05.50 sıralarında gerçekleştiği ve olay günü güneşin doğuş saatinin 06.50 olduğu, bu haliyle eylemin gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği ve gece vakti işlenmediği sabit olduğu halde suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise TCK'nın 116/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

2-Olay ve ihbar tutanakları, güvenlik kamerası kayıtları ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları ile tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun eylemini 09/12/2012 tarihinde gerçekleştirdiği sabit olduğu halde suç tarihinin karar başlığında hatalı olarak 08/12/2012 şeklinde yazılması;

2-Olay ve ihbar tutanakları, güvenlik kamerası kayıtları ve suça sürüklenen çocuğun savunmaları ile tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun eylemini 09/12/2012 tarihinde gerçekleştirdiği sabit olduğu halde suç tarihinin karar başlığında hatalı olarak 08/12/2012 şeklinde yazılması;

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işlettiği okul kantininden 40,00-50,00 TL bozuk parayı alan suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekinin işlettiği okul kantininden 40,00-50,00 TL bozuk parayı alan suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişi hakkında 5237 sayılı TCK’nın 32/2. maddesindeki “ceza altıda birinden az olmamak üzere indirilebileceği gibi mahkum olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabileceği”, aynı Kanun'un 57/6. maddesindeki “işlediği fiille ilgili olarak hastalığı yüzünden davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişi hakkında birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre yerleştirildiği yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda düzenlenen kurul raporu üzerine, mahkum olduğu hapis cezası, süresi aynı kalmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, mahkeme kararı ile akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak uygulanabilir” şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde “hafif derecede zeka geriliği” saptanan ve bu akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilecek cezada 5237 sayılı TCK’nın 32/2. maddesinde gösterildiği biçimde indirim de yapıldığı halde, suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının tamamı veya bir kısmı için yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilip verilemeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2505, Karar No: 2012/2832, Tarih: 12.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2505 E.  ,  2012/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/1688

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 27/04/2010, 2008/244 (E) ve 2010/103 (K)

SUÇ : İnsan öldürmeye kalkışma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Temyiz edenin sıfatı ve temyiz dilekçesinin içeriğine göre, temyiz incelemesi, sanık Özgür'ün kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Özgür'ün kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Nüfus kaydına göre, mağdurun suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi kapsamında çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek 5237 sayılı TCY.nın 81/1,35 maddeleri gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25675, Karar No: 2018/4793, Tarih: 19.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/25675 E.  ,  2018/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 116 ada 17 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13043, Karar No: 2025/2133, Tarih: 06.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/13043 E.  ,  2025/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1018 E., 2023/259 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, SEGBİS sistemi ile duruşmaya katılma ve mazeret taleplerinin haksız bir şekilde mahkeme tarafından reddedildiğine, tanıklarınında dinlenmediğine, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıda belirtilen dışında başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1.Sanık müdafiinin mazeret dilekçesinin Mahkemeye ulaşmış olması, mazeret olarak ileri sürdüğü dosyanın Mahkeme ve numara bilgilerinin dilekçede belirtilerek mazeretin somutlaştırılmış olması karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle mazeretin reddine karar verilmesi,

2.Temel cezanın belirlenmesinde, suçun işleniş biçimi, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, olayın meydana geliş şekliyle göçmen sayısı dikkate alınarak hapis cezasının tayininde teşdiden uygulama yapılması gerekirken alt hadden ceza tayin edilmesi,

3.Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/233, Karar No: 2011/12169, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/233 E.  ,  2011/12169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ..., ... ve süresi dışında davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... idaresinde bulunan aracın yol üzerinde durduğu sırada davacıya kasko sigortalı aracın çarpmak zorunda kaldığını, arkadan gelen davalı ... idaresinde bulunan aracında davacıya sigortalı araca çarptığını, araçta meydana gelen 66.651,71 TL. hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı ... ve ...’ın 2/8 kusur oranına göre aracın önünde meydana gelen 5.580,50 TL. , diğer davalının ise aracın arkasında meydana gelen 21.329 TL. hasar bedelinin ödeme tarihinden faiz ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini savunmuş, Diğer davalılar duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; otobüsün ön kısmında meydana gelen zarar nedeniyle 5.580,50 TL. tazminatın davalılar ... ve ...’dan, otobüsün arka kısmında meydana gelen hasar nedeniyle 18.075 TL.tazminatın davalı ...’ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ..., ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davalı ...’ye 8.11.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı

H.U.M.K.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 25.11.2010 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harcı yatırılmıştır.Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilini aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilini aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’a ait aracın 2/8 oranında kusurlu olduğunu belirterek tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece alınan raporlarda ise davalı ...’a ait aracın %40 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş mahkemece talep edilen miktar yönünden taleple bağlı kalarak tazminata hükmetmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun değildir.Davacı vekili dava dilekçesi ile davalı ...’ın 2/8 oranında kusurlu olduğunu belirttiğine göre kusur oranı yönünden davalı yararına oluşan usulü kazanılmış hak gözetilerek, davacıya ait aracın ön bölümünde meydana gelen hasar bedelinden kusur oranına göre indirim yapıldıktan sonra davalının sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nün temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 805,20 TL

kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve ...'a geri verilmesine 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21296, Karar No: 2013/37685, Tarih: 01.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/21296 E.  ,  2013/37685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İdari para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idare temsilcisinin temyiz isteminin vasfa yönelik olduğu anlaşılmakla tebliğnamede yazılı düşünceye iştirak olunmayarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu emvalin saçlı meşe ağacına ait gövde ve dal odunu olduğunun, ağaçların dikiliden motorlu testere ile kesilmesi suretiyle elde edildiklerinin, dip kuturlarının 10-12 cm arasında olduğunun bildirilmesine göre bilirkişiye yemini verdirilip veya önceki yemini hatırlatılmak suretiyle kesilen ağaçların müstakil gövde yapısına sahip ağaçlar mı, bildirilen dip kuturlarına göre orta kuturları itibarıyle sürgün, şah veya filiz yada fidan vasfında olup olmadıkları hususunda ek rapor alınmasından sonra müstakil gövde yapısına sahip ağaçlar olduklarının tespiti halinde vasfı itibariyle sürgün verme özelliğinde olan meşe ağacının kesilmesi ile ağaç kesme suçunun sübut bulacağı, ağacın köklerinin hayatiyetini devam ettirmesinin suça etkisi olamayacağı da nazara alınarak sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/611, Karar No: 2008/602, Tarih: 08.10.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-611 E.  ,  2008/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9.İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2008

Taraflar arasındaki “İşçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 9.İş Mahkemesince davanın Kısmen Kabulüne dair verilen 01.06.2007 gün ve 2005/1198 E-2007/251 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 18.04.2008 gün ve 2008/8540-9135 sayılı ilamı ile bu tür davaya bakma görevinin idari yargının görev alanına girdiği gerekçesi ile bozulmuş; davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine Özel Dairece; (…Davacı vekili, Dairemizin 22.11.2007 gün ve 2007/33150 sayılı bozma kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle, davacının 2000 yılında kapsam içi statüye geçtiği, kapsam dışı statüde çalışmadığından idari yargının görevli olamayacağını belirtilmiştir.

Dosya ve eklerinin yeniden incelenmesinde davacının gerçekten de 2000 yılından itibaren, dava konusu alacakların talep edildiği 2004 yılı sonuna kadar kapsam içi tekniker veya teknisyen olarak hizmet akti ile çalıştığı bu nedenle adli yargının görevli olduğu, idari yargı görevlidir denilerek verilen bozma kararımızın yerinde olmadığı anlaşıldı. Dairemizin anılan kararının maddi hataya dayandığı görülmekle ortadan kaldırıldı, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyerinde 399 sayılı kanun hükmünde sözleşmeli statüde tekniker unvanı ile çalışan davacının 2000 yılında imzaladığı hizmet akti ile iş mevzuatına geçtiği, hizmet akdinde unvanın yine tekniker olarak yazılı olduğu, iş mevzuatına kapsam içi olarak geçtiği, sendika üyesi olarak TİS den de yararlandığı tarafların kabulündedir.

Davacı sözleşmeli statüde iken tekniker unvanının teknik uzman unvanına denk olduğunu, teknik uzmanın kapsam dışı statüde ve yüksek ücretle iş mevzuatına geçirildiğini, kendisinin ise hiyerarşik yapıda iki alt unvan olan şef teknisyenlerin altında kapsam içi ve ücret kaybına uğratılarak geçişinin yaptırıldığını bu nedenle; kapsam içi statüsünün kapsam dışı olarak değiştirilmesini ve ücret ikramiye ve fazla mesai farkının ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece kapsam dışı teknik uzman seviyesinde çalıştığı kabul edilerek kapsam içi olduğu tarihten 15.8.2004 tarihine kadar kapsam dışı teknik uzmana ödenen ücret ile davacıya ödenen ücret farkının ve buna bağlı olarak akdi ve yasal ikramiye ile fazla mesai farkının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece kapsam dışı teknik uzman seviyesinde çalıştığı kabul edilerek kapsam içi olduğu tarihten 15.8.2004 tarihine kadar kapsam dışı teknik uzmana ödenen ücret ile davacıya ödenen ücret farkının ve buna bağlı olarak akdi ve yasal ikramiye ile fazla mesai farkının kabulüne karar verilmiştir.

Davacı kendi isteği ile imzaladığı hizmet akdi ile tekniker olarak ve ücreti de bu akitde belirlenerek iş mevzuatına geçmiş, sendikaya da üye olarak ücretleri TİS’e göre ödenmiştir.Artık davacı eski statüsünden kaynaklanan haklarını yada kapsam dışı personel yönetmeliği kapsamında olan teknik uzmanın aldığı ücretin kendisine de ödenmesini talep edemez.

Diğer bir anlatımla İş Kanunu hükümlerine tabi kapsam içi olarak TİS'den yararlanan bir işçinin aynı zamanda kapsam dışı ve sözleşmeli personel statüsündeki haklarında kendisine uygulanmasını talep etmesi statü farklılığı nedeniyle mümkün değildir.Böyle olunca davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ücret farkı, ikramiye farkı ile fazla mesai ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacının, Davalı Türk Telekomünikasyon AŞ işyerinde 399 sayılı KHK’ya göre sözleşmeli statüde tekniker unvanı ile çalıştığı, 2000 yılında imzaladığı hizmet akti ile iş mevzuatına tabi hale geldiği, hizmet aktinde yine unvanının tekniker olarak yazılı olduğu iş mevzuatına kapsam içi olarak geçtiği, sendika üyesi olarak TİS’den de yararlandığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Mahkemece kapsam dışı teknik uzman seviyesinde çalıştığı kabul edilerek kapsam içi olduğu tarihten 15.8.2004 tarihine kadar kapsam dışı teknik uzmana ödenen ücret ile davacıya ödenen ücret farkının ve buna bağlı olarak akti ve yasal ikramiye ile fazla mesai farkı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairece; yukarıda açıklanan gerekçeler ile hüküm bozulmuştur.

Uyuşmazlık; Davacının imzaladığı hizmet sözleşmesi ile iş mevzuatına tabi hale geldikten sonra ortaya çıkan hiyerarşik düzenleme sonucu uğradığı ücret kaybını talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.