muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11906, Karar No: 2006/14396, Tarih: 06.11.2006

İmza atmaya muktedir olmayan veya yazı bilmeyen bir kimse, sözleşme veya senedi imza edemeyeceğinden, imza yerine el ile yazılmış bir parmak izi veya mühür kullanabilir. Ancak senetteki bu parmak izi veya mührün borçlunun oturduğu köy veya mahalle muhtarı ve ihtiyar heyeti kurulunca ve o yerde tanınmış iki tanık tarafından onaylanması gereklidir (HUMK. 297/2). HUMK.nun 297/2. maddesi ile ilgili olarak açıklanan bu çerçeve içerisinde somut olaya bakıldığında; takibe konu sözleşmede iki tanık imzası bulunmakta ise de, mührün borçlunun oturduğu köy veya ihtiyar heyeti kurulunca onaylanmadığı anlaşılmaktadır. O halde usulüne uygun biçimde onaylanmamış olan böyle bir belgenin geçerli olduğunun kabulüne hukuken olanak yoktur. Şu durum karşısında, takibe konu belge geçersiz olduğundan, davacı davalıların murisine ödünç verdiğini HUMK. 288. maddesi gereğince yazılı delillerle ispat edememiştir. Davalıların açık muvafakatı olmadığından, taraflar arasında HUMK’nun 293/1 maddesinde sayılan akrabalık ilişkisi mevcut olsa da, davacı davada senede dayanmış olup, senede karşı senetle ispat kuralı gereğince HUMK.nun 288. maddesine göre miktar itibariyle davada tanık dinlenemeyeceğinden tanık beyanlarına göre de hüküm kurulamaz. Ne var ki davacı, dava dilekçesinde “v.s delil” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davalılara yemin yöneltmeye ... bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, HUMK’nun 297/2. maddesindeki koşulları taşımayan belgenin geçerliliği kabul edilerek, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlarle, temyiz olunan kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1591, Karar No: 2019/3938, Tarih: 20.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1591 E.  ,  2019/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/07/2017 tarih ve 2015/44 E- 2017/258 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/01/2018 tarih ve 2017/1207 E- 2018/41 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile yaptığı 2013 tarihli sözleşme gereği "Sistematik Soru Seti Öğrenme Psikolojisi" adlı eseri hazırladığını ve müvekkilinin adı ile bu kitapların yayınlandığını, ancak sonrasında davalı şirketçe, FSEK'in 14, 15 ve 16 maddelerine aykırı davranılarak müvekkilinin haklarının ihlal edildiğini, müvekkilinin yazarı olduğu kitabın 2015 yılında müvekkilinin isminin ve bir çok soru ve bölümün çıkartılarak yayınlandığını, eserde müvekkilinden izinsiz değişiklikler yapıldığını ve müvekkiline herhangi bir ödemenin yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 1.000.00 TL telif ücreti ile FSEK'in 70. maddesi gereği 5.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, eserinin adsız ve değişikliklerle yayınlanmasının müvekkilinin haklarına tecavüz oluşturacağından, eserin bu şekilde tekrar basımının yapılmamasını, sözleşmeye aykırılık nedeniyle haklı şekilde sözleşmeyi feshettiklerinden eserin artık hiçbir şekilde basımının yapılmamasını ve dava dilekçelerinin ihtar yerine geçmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu "KPSS Eğitim Bilimleri Modüler Soru Bankası" isimli eserin toplam altı yazar tarafından kaleme alınan set kitap niteliğinde olduğunu, bu eserlerin, her yıl güncellenme ihtiyacı bulunan dönemsel yayınlar olduğunu, bu nedenle mali hakları devralınan soruların içeriklerine müdahale etmeden soruların sıralamasının değiştirilmesi ve soruların eserden çıkarılması yoluna başvurduklarını, FSEK'in 16/2 ve 7. maddelerinin de yayınevine bu izni verdiğini, davacının müvekkiline mali haklarını devrettiğini, yayın sözleşmesinin 9. maddesinin, müvekkiline bu soruları bütün olarak, parçalar halinde, farklı dizilimlerle, farklı eserlerde kullanma hakkı tanıdığını, kitabın künye kısmında davacının,adının geçtiğini, davacının telif ücretini aldığını 5000 TL manevi tazminat isteminin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, "KPSS Eğitim Bilimleri - Çözümlü Sistematik Soru Seti - Öğrenme Psikolojisi - 2013" adlı yayının 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında "ilim ve edebiyat eseri" niteliğinde olduğu, davacının adı geçen eserin eser sahibi bulunduğu, 20/11/2012 tarihli Yayın Sözleşmesi ile baskı ve süre sınırı olmaksızın davalı tarafa mali hak devredilmiş ise de davacı tarafın izni olmaksızın eser içeriğinde esaslı değişiklikler yapılarak ve eser sahibinin adı çıkarılarak davalı tarafça 2015 yılında "KPSS Eğitim Bilimleri - Sistematik Soru Seti - Öğrenme Psikolojisi - 2015" adı ile tekrar çoğaltılarak yayımlandığı, bu şekilde davacının FSEK 14, 15 ve 16. maddelerinde tanımlanan manevi haklarından "umuma arz yetkisi", "adın belirtilmesi yetkisi" ve "eserin bütünlüğünü koruma yetkisi" ile FSEK 22 ve 23. maddelerinden kaynaklanan mali haklardan "çoğaltma" ve "yayma" haklarının ihlal edilmiş olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, FSEK'in 68. maddesine göre 3 kat telif tazminatı olan 1.773,00 TL'nin 04/09/2014 tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınıp davacıya verilmesine, takdiren 3.500,00 TL manevi tazminatın 04/09/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının hak sahibi olduğu eser ve esere ilişkin bölümlerin sonraki baskılarda yapılmaması için FSEK'in 69. maddesine göre muhtemel tecavüzün men'ine, diğer ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, taraflarca dayanılan delillerin usulünce değerlendirilip tartışılmış olmasına ve verilen kararın usul ve yasaya uygun olmasına, davalı yayınevinin, davacı tarafından hazırlanan ve daha önceki baskıda yer alan soru sayısının 2015 yılına yönelik baskıda azaltmış olmasının davacının her hangi bir mali veya manevi hakkını ihlal etmeyecek olmasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dosyada taraflar arasında imzalanan ve imzası ikrar olunan hem 20.11.2012 tarihli “Basım Yayım Sözleşmesi”, hem de 27.02.2013 tarihli “Basım Yayım Sözleşmesi” başlıklı sözleşmelerin bulunduğu, davacı tarafın ise dava dilekçesinde açıkça sonraki tarihli ikinci sözleşmenin ihlali nedeniyle dava açıldığı halde mahkemece, 20.11.2012 tarihli sözleşme esas alınarak yapılan hesaba göre karar verilmesi karşısında talepten başkasına karar verilmiş olunması HMK’nın 26.maddesine göre doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

3- Tazminat hesabı yönünden davacının dayandığı 27.02.2013 tarihli Sözleşmenin 5.maddesi uyarınca, basılan eser üzerindeki kapak fiyatından öncelikle KDV’nin düşülmesi suretiyle çıplak bedelin tespiti, gerçek baskı sayısı ile kitap bedelinin çarpımı sonucu bulunacak rakamın %5’inin telif bedeli olarak davacıya ödenmesinin kararlaştırılmasına rağmen mahkemece uyulan bilirkişi raporunda, kitabın 8 ayrı yazarı olduğu gerekçesiyle söz konusu telif bedelinin 1/8’i davacıya ödenecek şekilde hesap yapılması doğru olmamış ve hükmün bu sebeple davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Aynı şekilde bilirkişi raporunda tazminat hesabı yapılırken, esas alınacak baskı sayısı olarak Kültür Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü’nden bildirilen bandrol adedi miktarı esas alınmıştır. Oysa tazminat hesabında, Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda, gerçek baskı sayısının esas alınması gerekir. Bu hususta öncelikle Telif Hakları Genel Müdürlüğünden adı geçen eser için alınan bandrol sayısının sorulması yerinde ise de, korsan baskıların bulunması durumunda, şayet eser nüshası üzerinde başka bir esere ait bandrol varsa anılan bandrolden kaç adet alındığının Genel Müdürlükten sorulması ve bunlardan kaç adedinin davaya konu korsan baskıda kullanılmış olabileceğinin değerlendirilmesi gerekir. Ayrıca baskı sayısı esas alınırken, davalı tarafın önceki yıllarda bu eğitim setinden kaç adet sattığı, eserin niteliği, baskı yeri, şekli ve okuyucu çevresi itibariyle en az kaç adet baskı yapmış olabileceğinin bilirkişi yardımıyla tespit edilerek, muhtemel baskı adedi esas alınarak hesap yapılması ve bu şekilde tazminat miktarının belirlenmesi, davalı tarafından söz konusu eser için her hangi bir telif ödemesi yapılmış ise, borcu söndüren bir işlem olmakla ödeme miktarının dikkate alınması suretiyle tazminat hesabının yapılması gerekirken, hatalı gerekçeyle sadece söz konusu eser için Genel Müdürlükten alınan bandrol miktarının esas alınması doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

4- Eserden doğan bir hakkı ihlal edilen hak sahibi mütecavize karşı dilerse 5846 s. FSEK 68.maddesi uyarınca üç katı tazminat talep edebileceği gibi, dilerse FSEK 70.maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat davası da açabilecektir. Davacı vekili dava dilekçesinde açıkça FSEK 70.maddesi uyarınca telif hakkı bedeli talep ettiği halde, mahkemece FSEK 68.maddesi uyarınca karar verilmesi ile talepten fazlasına karar verilmiş olmakla bu husus da HMK’nın 26.maddesine göre doğru olmamış ve hükmün bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (2) ve (3) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı tarafın, (4) no’lu bentte açıklanan nedenlerle de davalı tarafın istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (1) no’lu bentte yer alan sebeplerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28010, Karar No: 2013/27216, Tarih: 29.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/28010 E.  ,  2013/27216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye, ilave tediye ücreti, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı işyerinde ... kapsamı dışında teknisyen ya da tekniker olarak çalıştığını, Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğine göre kendisine ödenen ilave tediye ve ikramiyenin kendi ücreti yerine düşük ücretten hesaplanıp ödendiğini belirterek fark ilave tediye ve ikramiye isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davalı kurumun özelleştirilmesini temin için 2000 yılında kadrolu ve sözleşmeli statüde çalışanlardan isteyenlerin ... mevzuatına geçirildiğini, kimlerin kapsam içi ya da dışı olacaklarına ilişkin yürürlükteki ... de açıklama olmadığından sendika ile 04.09.2000 tarihinde yapılan protokolle kapsam dışı ünvanların belirlendiğini kapsam dışı personelin ücretlerinin işveren tarafından belirleneceğini, ... de sosyal yardımların ücretten ayrı ödendiğini kapsam dışı personel yönetmeliğindeki sosyal yardımların ise ücretin içinde değerlendirildiğini, aynı ünvan da kapsam içi ve dışı çalışanların toplam ödemelerinde fark olmaması için kapsam dışı personel yönetmeliğine 09.10.2001 de eklenen 15. madde ile “kapsam içinde yer alan ünvanlar da bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen çıplak ücret esas alınır” şeklinde düzenlendiği davacıya da söz konusu alacakların bu madde hükmüne uygun olarak ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacakları ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine ilave tediye ve ikramiye alacakları hüküm altına alınmıştır.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının teknisyen ya da tekniker ünvanı ile kapsam dışı personel olarak sözleşmeli statüsüne geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı ... sözleşmesinde ücreti belirlenmiştir. Yine sözleşmesinde statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Davacının teknisyen ya da tekniker ünvanı ile kapsam dışı personel olarak sözleşmeli statüsüne geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı ... sözleşmesinde ücreti belirlenmiştir. Yine sözleşmesinde statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85. maddesinde dava konusu ilave tediye ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki ... mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15. maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının 15. maddeye aykırı ödeme yapıldığına dair bir itirazı yoktur. İki yıldan fazla anılan ödemelerin bu şekilde itirazı kayıtsız almıştır.Yönetmeliğin 85 ve 15. madde birlikte yürürlükte olmakla davacıya yapılan ödeme yönetmeliklere uygundur. Bu durumda tabi olduğu statüsü nedeniyle hakkında uygulanması gereken yönetmelik hükümlerine göre davacıya eksik ödenmiş ilave tediye ve ikramiye alacağı bulunmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6123, Karar No: 2007/8309, Tarih: 26.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6123 E.  ,  2007/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Anayasa’nın 4709 Sayılı Yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasa’nın 46/son maddesindeki değişikliğin ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceği hesaplamada nazara alınmalıdır. İcra Mahkemesince takip dayanağı ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 Sayılı Yasa hükümleri doğrultusunda (Bütçe Kanunlarında yer alan yıllar ve oranlar gözetilerek) faiz oranı talep edilebileceği, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasa’nın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz istenebileceği gözetilerek anlaşmazlığın çözümü gerekir.

Alacaklı vekili takibinde, BK.nun 84.maddesine dayanarak bakiye kalan alacak ile bunun Anayasa 46/son madde hükmüne göre ödeme tarihine kadar işleyecek faizini talep etmiştir. BK.nun 84.maddesi gereğince ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için borçlunun faizi ve masrafları ödememede gecikmemiş olması zorunludur. İcra Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yukarıda açıklanan ilkelere uygun değildir. Mahkemece takip dosyaları ve yapılan tüm ödemeler ödeme tarihleri itibari ile incelenerek) ilamda belirtilen asıl alacak dikkate alınmak suretiyle yapılan ödemelerin öncelikle faiz ve masraflardan düşülmesi, böylece BK.nun 84.maddesinin uygulanması suretiyle takip dosyaları ve toplam alacak başlangıçtaki ilk ödemeden itibaren hesaplanıp alacaklının bakiye bir alacağının kalıp kalmadığının tespiti gerekir. Bakiye alacağın mevcudiyeti halinde bu alacağın Anayasa 46/son maddesine göre faiz hesabı yapılması için bilirkişiden yeniden Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1707, Karar No: 2014/5494, Tarih: 25.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1707 E.  ,  2014/5494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2012/709-2013/394

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Mahallinde yapılan keşifler sonucu alınan bilirkişi raporlarında; dava konusu taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar tam olarak araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda "üreticiler yakında bulunan kaynaktan cazibe ile muhtelif parsellerde bulunan havuzları kullanarak kendi imkanları ile sulama yapmaktadırlar" belirtmesi yeterli görülerek, arazinin sulu tarım arazisi sayılması,

2-Dava konusu taşınmazın Bursa ve İstanbul'a yakın oluşu, imarlı bölgeye cepheli olması, zeytin ve diğer tarımsal ürünlerin işleme merkezlerine, ithalat ve ihracat merkezli liman ve karoyllarına yakın oluşunun taşınmazda %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden %60 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın Bursa ve İstanbul'a yakın oluşu, imarlı bölgeye cepheli olması, zeytin ve diğer tarımsal ürünlerin işleme merkezlerine, ithalat ve ihracat merkezli liman ve karoyllarına yakın oluşunun taşınmazda %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden %60 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

3-Kamulaştırılan taşınmazda bulunan enkazın alınması mal sahibinden istenemez. Başka bir ifade ile taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece kıymet takdir raporuda getirilerek enkazın akıbetinin araştırılması, kim tarafından alındığının saptanması, enkazın mal sahibine bırakıldığı anlaşılması halinde enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3124, Karar No: 2018/12822, Tarih: 25.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/3124 E.  ,  2018/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin meni ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, müdahalenin meni ve ecrimisil istemine ilişkindir.Mahkemece müdahalenin meni talebi yönünden davanın kabulüne, ecrimisil talebi yönünden reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın müdahalenin meni talebi yönünden kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı tarafın 16.01.2012 tarihlinde noter kanalı ile davalı idarenin dava konusu taşınmazı boşaltmasını ihtar ettiği anlaşıldığından davacının bu tarihten itibaren ecrimisil isteyebileceği gözetilerek, arsa niteliğindeki taşınmaza ecrimisil belirlenirken taşınmazın bulunduğu mahalde benzer taşınmazların ne şekilde kullanıldığı ve kiraya verilip verilmeyeceği kiraya verilecekse ne olarak kiralanacağı ve kira gelirine ilişkin var ise çevresindeki taşınmazlara ait emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek elde edilecek kiranın somut bulgularla tespit edilmesi gerektiğinden, davacı tarafa, var ise çevredeki boş arsalara ilişkin emsal kira sözleşmelerini ibraz etmesi için süre verilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken gerekli inceleme ve araştırmalar yapılıp deliller toplanmadan eksik inceleme ile reddine karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.