muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20145, Karar No: 2014/12599, Tarih: 21.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/20145 E.  ,  2014/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/137103

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2011

NUMARASI : 2011/601 (E) ve 2011/1337 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Dosyada mevcut ekspertiz raporu içeriğinde, namlusu içerisinde bulu- nan gaz ayırıcı parçasının ortasında boşluk bulunacak şekilde dairesel yapıda olduğu, bu haliyle bu boşluktan özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun, metal küre vb. bir cisim geçebileceğinin belirtilmesi karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilememesi halinde ise suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fotoğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı hususu üretici firmadan sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsa- mında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre ise;

1- Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK’nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para ceza- sının toplanması,

3- Müsadere kararı verilirken emanet numarasının 2009/7206 olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21095, Karar No: 2015/22619, Tarih: 30.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/21095 E.  ,  2015/22619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2013/521-2014/758

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 16.06.2015 gün ve 27665-12961 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre tarafların Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 250.60'ar TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 57.60'ar TL. ilam harcının karar düzeltme talep edenlere yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 30.11.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2750, Karar No: 2019/4574, Tarih: 14.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2750 E.  ,  2019/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/03/2011 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat, yayının hukuka aykırılığının tespiti, saldırının sona erdirilerek yeni saldırıların önlenmesi, kararın yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin kabulüne, davacının diğer istemlerinin reddine dair verilen 28/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; davalılardan ...’ın dosyada vekaletnamesi bulunan vekili olarak Avukat ... ... olduğu halde, gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre davalı asıla tebliğ edildiği görülmektedir. Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen davalarda tebligat mutlaka vekile yapılır. Asıla yapılan tebligat usulsüzdür. Bu durumda, gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin davalı ...’ın vekili Avukat ... ...’a usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, vekillikten azil ya da çekilme sözkonusu ise buna ilişkin belgelerin dosya arasına alınması ve ilgili işlemlerin yapılması, vekalet ilişkisi devam eden vekile, vekalet ilişkisi devam eden vekil yok ise ancak o takdirde asıla gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresinin beklenmesinden sonra, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6688, Karar No: 2008/7666, Tarih: 09.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6688 E.  ,  2008/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

- K A R A R -

Uyuşmazlığın banka kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmasına, davanın kart hamili tarafından açılmış bulunmasına ve yargılamanın Tüketici Mahkemesince yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 01.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4738, Karar No: 2011/6777, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4738 E.  ,  2011/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıları zarara uğratmak maksadıyla mevcudu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

01.06.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin "Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri" başlıklı "Üçüncü Kısım 'ın" "Birinci Bölüm"ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan "duruşma günleri defteri", aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, "mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter" olarak tarifi yapılmış, yine aynı Yönetmeliğin "Duruşma listesi" başlıklı 81. maddesinde de, "Duruşmalı işlerde mübaşir tarafından; mahkemesi, mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır." hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin her dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesindeki "... meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip..." olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, büyük çoğunluğu (1. sıradan 25. sıradaki dava dosyasına kadar) için tek saat verilmek suretiyle (09.00) yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmesi yerine, yazılı şekilde hüküm tesis isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5001, Karar No: 2014/14540, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5001 E.  ,  2014/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17713, Karar No: 2014/23165, Tarih: 07.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17713 E.  ,  2014/23165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davalılar ... ve ...'ye yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4484, Karar No: 2020/5702, Tarih: 05.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/4484 E.  ,  2020/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararları ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarih ve 2016/248-2017/734 sayılı hükümlerine yönelik sanık, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucu, sanık ... bakımından istinaf talebinin kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan beraat hükmü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek karar; sanık ... bakımından ise, "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen, "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karara yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçu yönünden hükmolunan cezanın türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE;

II-Sanık ... bakımından, istinaf talebinin kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan beraat hükmü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek karara yönelik katılanların vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

II-Sanık ... bakımından, istinaf talebinin kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan beraat hükmü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek karara yönelik katılanların vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih ve 2018/11-38-2018/113 sayı ile "...Özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıkların, istinaf kanun yolu incelemesi sonucunda beraatlarına karar verilmesi karşısında; söz konusu beraat kararının CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve diğer bentlerinde sınırlı şekilde sayılan “temyiz edilemez” nitelikteki kararlardan olmaması, sanıklara atılı suçun CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kalmaması, uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir uzantısı olarak hüküm ve kararlara karşı başvurulabilecek bir kanun yolunun açık olmasının kural, kapalı olmasının ise istisna olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, davayı beraatla sonuçlandıran bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararına karşı temyiz kanun yolunun açık olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır..." biçiminde karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... bakımından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararı ile istinaf talebinin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan beraat kararına karşı temyiz kanun yolunun açık olduğunun kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Katılanın olayın meydana geldiği sanık ...'in sahibi ve sorumlusu olduğu Miray Dekorasyon isimli işyerinde vasıfsız işçi olarak çalıştığı, işe girdikten bir hafta kadar sonra eğitim ve ustalık gerektiren vargel makinesinde çalıştırılmaya başlandığı, olay günü elini makineye kaptırması sonucu, Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporlara göre yaralanmasının vücutta kemik kırığına, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte olduğu olayda; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, sanık ... 'ın üretim ve planlamadan sorumlu ofis çalışanı olduğu, kazanın meydana geldiği bölümde yetkili olmadığının anlaşılması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararı ile Bursa 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarih 2016/248 esas, 2017/734 karar sayılı kararının, sanık ... yönünden verilen hükmün CMK 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, sanık ... 'ın üzerine atılı suçu işlemediği anlaşılmakla beraatine karar verildiği ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin beraate ilişkin kabul ve uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, bilirkişi raporuna göre sanığın üretim sorumlusu olarak sorumluluğu bulunduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarih ve 2016/248-2017/734 sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı beraat hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin tebliğnamedeki isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1720, Karar No: 2021/8184, Tarih: 23.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1720 E.  ,  2021/8184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık ..., ölen ... ve ölenin kardeşi olan hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ... ile birlikte, G...k Yaylasına saat 07:15 sıralarında av yapmaya gittikleri, olay tarihinin kış mevsimi, olayın meydana geldiği yerin karlı olduğu, ... ve abisi ölen ...’nin avlanmak için sanık ...’un yanından uzaklaşarak çalılıklar içindeki keklikleri kaldırmak için ilerledikleri, sanığın iki kardeşin 9-10 metre kadar gerisinde kaldığı, iki kardeşin kekliklerin bulunduğu çalılığı tekmelemesi üzerine kekliklerin havalandığı, sanığın heyecanlandığı ve kaygan zeminde dengesini kaybederek elinde tüfek olduğu halde yere düştüğü, düşmesiyle birlikte iki el ateş sesi ile birlikte, ...’ın otopsi raporunda belirtildiği üzere av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı olarak beyin dokusu harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda; sanık ...’un 08.01.2013 tarihli kolluk aşamasındaki beyanında ''... keklikler uçunca bende heyecan yaptım ve ayağım kaydı yere düştüm. O esnada tüfek ile ateş edip etmediğimi hatırlamıyorum...” şeklindeki beyanı yine 09.01.2013 tarihli savcılıkta ''ayağım kaydığı esnada ateş etmiş olabilirim ancak ateş etme gibi bir kastım yoktu'' şeklindeki beyanı, 05.02.2013 tarihli savcılıkta ''ben kekliklerin uçuşunu duyunca gerçekten heyecan yaptım ve bir anda dengemi kaybederek yere düştüm, yere düşer düşmez de iki el ateş patladı, ben yere düşünce tüfek elimden kaydı ve...i ile ...m'in olduğu yere doğru düştü, daha doğrusu ben silah ile birlikte düşünce koltuğumun altından silah karşıya ...m ile...i'ye bakacak şekilde duruyordu,...i'nin yere düştüğünü gördüm, ben arkalarında idim, benim yere düşmem ile ateş sesi çıktı'' şeklindeki birbiri ile örtüşen tüm beyanlarında, sanığın av tüfeğini doğrultarak kekliklere ateş ettiğine dair dosyaya yansıyan bir ifade ve delilin bulunmaması, bu haliyle av tüfeğinin dolu, emniyeti açık iken taşıyan sanığın, istemediği ölüm sonucunu öngörebileceği durumda olduğu, av tüfeğini kontrollü ve güvenli şekilde kullanmayarak patlamasına sebep olmak suretiyle olayın meydana geldiği, sanık ...'e ait olayda kullanılan tüfekte teknik bir arıza bulunmadığı, sanık ... ile maktul arasında dosyaya yansımış bir husumetin bulunmadığının da anlaşılması karşısında; sanığın eylemini olası kastla gerçekleştirmediği, bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.