muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/984, Karar No: 2022/11960, Tarih: 14.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/984 E.  ,  2022/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca verilen hüküm; davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1- Davacı idare harçtan muaf olduğu halde yazılı şekilde harca hükmedilmesi.

2- Faiz başlangıç tarihi 11.07.2015 olduğu halde hüküm fıkrasında hatalı gösterilmesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) Harca ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yatıran tarafa iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) (3) numaralı bendindeki (107.07.2015) ve (10.07.2015) tarihlerinin çıkartılmasına , yerlerine ayrı ayrı (11.07.2015) tarihinin yazılmasına,

c) Yasal faize ilişkin (3) nolu bendinde yer alan (son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) ibaresinden sonra gelen kısmın tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (fark bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davalı tarafa kararın kesinleşmesi beklenmeksizin derhal ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16326, Karar No: 2018/10462, Tarih: 24.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/16326 E.  ,  2018/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilerek 05.04.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.04.2016 tarihinde sanık tarafından yapılan temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10334, Karar No: 2013/8314, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/10334 E.  ,  2013/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun...Mahallesi Endüstri Meslek Lisesine okul kapısının üzerindeki boşluktan hırsızlık amacıyla girdiği, torna tasviye bölümünden metal bölümüne kapı camını kırarak geçtiği, bu sırada bekçinin kendisini farketmesi üzerine okul binasından kaçarken olay yerine gelen kolluk kuvveti tarafından yakalandığı anlaşılmakla, mala zarar verme suçundan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 30.03.2009 tarihli talimat duruşmasının kapalı oturum yerine, açık olarak yapılması suretiyle CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 52/4 maddesine göre para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

2-5275 Sayılı CGTİHK'un 106/4. maddesinde belirlenen emredici kurala aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nın 50/6. maddesi gereği hapse çevrileceği hükmüne yer verilmesi,

1-5237 sayılı TCK'nun 52/4 maddesine göre para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

2-5275 Sayılı CGTİHK'un 106/4. maddesinde belirlenen emredici kurala aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nın 50/6. maddesi gereği hapse çevrileceği hükmüne yer verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasında yer alan taksitlendirmeye dair kısma, "aylık taksitler halinde" ibaresinin eklenmesi ve "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" dair bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6098, Karar No: 2019/16359, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6098 E.  ,  2019/16359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10030, Karar No: 2024/6912, Tarih: 07.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10030 E.  ,  2024/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1086 E., 2023/1250 K.

KARAR : Kararın kaldırılarak yeniden hüküm verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/465 E., 2022/181 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm verilmesi davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; kadının iddialarını kabul etmediğini kadının kusurlu olduğunu boşanmak istemediğini beyan ederek kadının davasının reddine ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davacının dava dilekçesinde dayandığı temel iddiaların, davalının aşırı kıskanç tavırlar sergilemesi, davacının tek başına alışveriş yapmaması için para bırakmaması, ailesi ile görüşmesini engellemesi ve fiziksel şiddet uygulaması konularında toplandığı, dinlenen davacı tanıklarının, iddia edilen konularda, davalının söz ve eylemlerine ilişkin bizzat görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, davacı tarafça kendilerine aktarılan duyuma dair bilgi sahibi oldukları, buna karşılık davalı tarafın tanıklıklarına başvurduğu akraba ve komşularının, davacı tarafın dayandığı iddiaların aksi yönündeki bizzat görgüye dayalı beyanları dikkate alındığında, davalının kusurlu hal ve davranışları ile evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı olgusunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; İlk Derece Mahkemesince evlilik birliğinin ortak hayatı çekilmez hale getirecek şekilde temelden sarsılmasında davalının kusurunun bulunduğunu ispatlayamadığı kabul edilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına ilişkin toplanan delillere göre doğru olmadığı; davacı müşterek hayatın devamının kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmasına davalının aşırı kıskanç tavırlar sergilemesi, davacının tek başına alışveriş yapmaması için para bırakmaması, ailesi ile görüşmesini engellemesi, evin perdeleri açtırmaması, fiziksel, ekonomik ve psikolojik şiddet uygulamasının sebep olduğunu ileri sürdüğü, dinlenen tanıklardan ve tüm dosya kapsamından, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına davalının aşırı kıskanç tavırlar sergilemesi, kadının tek başına dışarı çıkmasına izin vermemesi, ailesi ile görüşmesini engellemesi ve evin perdelerini açtırmamasına sebebiyet verdiğinin anlaşıldığı, tüm bu olgular uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren eylemlere göre davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, buna göre, açılan davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ve hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya uygunluk bulunmadığı, bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılması ve davanın esasına ilişkin olarak yeniden hüküm kurulması gerektiği, velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerli olduğu, bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerektiği, ortak çocuk ...'in yaşı nedeniyle yargılama sırasında idrak çağında olmadığı ve anne bakımına muhtaç olduğu, sosyal inceleme raporunda "çocuğun ihtiyaçlarının anne tarafından karşılandığı, çocuğun kıyafetlerinin düzgün ve temiz olduğu, kişisel bakım ve temizliğinin yapıldığı, çocuğun aile büyükleri olan dede ve anneanne ile iletişimlerinin ve kişisel ilişkilerinin kuvvetli olduğu, velayetin anneye verilmesinin çocuğun gelişimi ve eğitimi için daha uygun olduğu" yönünde belirtilen görüş birlikte değerlendirildiğinde ortak çocuğun velayet konusundaki görüşlerine itibar edilerek velayetin davacı anneye verilmesi, davalı baba ile kişisel ilişki tesisi kurulması gerektiği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Erzincan Aile Mahkemesinin 18.02

.02.2022 tarih ve 2020/465 Esas- 2022/181 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince uyuşmazlığın yeniden esası hakkında yeniden hüküm tesis edilmesi gerektiği buna göre tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk ...'un velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına ve kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle davanın kabulü, velayet, maddî ve manevî tazminat yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına tazminat takdirinin ve miktarlarının ve çocuğun velayetine ilişkin verilen kararın isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ncı, 174 üncü ve 336 ıncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12129, Karar No: 2012/7266, Tarih: 05.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/12129 E.  ,  2012/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- TCK'nın 151/1, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası) 2- TCK'nın 86/2-3-a, 35/2, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1500 TL adli para cezası) 3- TCK'nın 86/2-3-b, 35/2, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1500 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanığın temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4749, Karar No: 2019/12363, Tarih: 28.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4749 E.  ,  2019/12363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İŞ (SOSYAL GÜVENLİK) MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.