muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6009, Karar No: 2015/6327, Tarih: 12.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6009 E.  ,  2015/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (2 kez) mahkûmiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya inceledi;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında, itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi gözetilip bu karara yönelik temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiğinden, incelemenin çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin 16.11.2011 havale tarihli mazeret dilekçesi ile ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/501 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katılacağından bahisle duruşmanın başka bir tarihe bırakılmasını talep ettiği, aynı gün yapılan duruşmada mazeret belgelendirilmediğinden reddi ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, sanık müdafiin temyiz dilekçesi ekinde, mazeret dilekçesinde belirttiği gibi anılan mahkemede bulunduğunu gösterir duruşma zaptı suretini sunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiin mazeretinin araştırılması ve sözlü savunmasını yapma imkânı verildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Mağdure... dinlenirken yanında 5271 sayılı CMK'nın 236/3. maddesine aykırı olarak psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulmaması,

Sanığın yüklenen suçu kabul etmemesi ve olayın başkaca delili bulunmaması karşısında, mağdurelerin anlatımı en önemli ve tek kanıt niteliğinde olduğundan, mağdure ...’un da usulunce dinlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21658, Karar No: 2014/19603, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21658 E.  ,  2014/19603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/241386

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012 Asıl karar, 28/06/2012 Ek karar

NUMARASI : 2012/55 (E) ve 2012/125 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için,bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Katılanın 31/01/2008 ödeme tarihli 14.500 TL'lik senetle ilgili olarak hakkında takip yapılması üzerine Keşan 2. Asliye Hukuk Mahkemesine menfi tespit davası açtığı, mahkemenin 2008/341 esasında süren dosyada alınan 31/12/2010 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda söz konusu senetteki alacak miktarının önce 5000 TL olarak yazılmış olduğu, daha sonra miktarların kimyasal yöntemlerle silinerek üzerine farklı bir kalem ile 14.500 rakamının yazılmış olduğunun tespit edildiği, sanıkların alınan beyanlarında S.. A..'nın akaryakıt şirketi olan M. Akaryakıt isimli petrol ofisine katılanın borcu olduğu, bu borç karşılığı olarak şirket sahibi S.. A..'nın şirket müdürü olan C.. G..'e senedi doldurarak icraya vermesini söylediği, daha önce katılan tarafından 5000 TL olarak doldurulan senedin alacak miktarının silinerek 14.500 TL yapılmak suretiyle icraya konulduğu iddia edilen olayda,

Davaya konu aynı olay nedeniyle sanıklar hakkında 05.06.2009 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar şikayetçinin itirazı üzerine Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 01.07.2009 tarihinde istemin reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 173/6. maddesine göre itirazın reddedilmesi halinde Cumhuriyet savcısının yeni delil varlığı nedeniyle kamu davası açabilmesi 6545 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 173/son hükmü uyarınca Sulh Ceza Hakimliğinin bu hususta vereceği karara bağlı olup bu gerekliliğe uyulmadan, mahkemece müştekinin suç duyurusu üzerine usul ve yasaya aykırı olarak açılan davaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. G.. müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5143, Karar No: 2019/15303, Tarih: 04.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5143 E.  ,  2019/15303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2011-16.08.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla çalışma yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, işyerinde davacının mesaisinin 08:30'da başlayıp en erken 18:30'da bittiğini, mesailerin bazen 19:00-20:00'ye kadar bazen ise 21:00-22:00 saatlerine kadar sürdüğünü, cumartesi günleri de tam gün çalışma yaptığını ileri sürerek, fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, 45 saati aşan çalışmasının istisnai olduğunu ve bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizce davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, araç muayene teknisyeni olarak çalışan davacının fazla çalışma alacağının hesabı yönünden araç muayene raporları getirtilip incelenerek hesaplamada dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, bozma doğrultusunda araç muayene raporları getirtilmiş ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; bozma doğrultusunda davacının fazla çalışma alacağı araç muayene raporlarına göre hesaplanmıştır. Hesaplama kayda dayanmasına rağmen, hesaplanan tutardan %30 indirim yapılarak hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Davacının fazla çalışma alacağı indirim yapılmadan hüküm altına alınmak üzere kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Somut olayda; bozma doğrultusunda davacının fazla çalışma alacağı araç muayene raporlarına göre hesaplanmıştır. Hesaplama kayda dayanmasına rağmen, hesaplanan tutardan %30 indirim yapılarak hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Davacının fazla çalışma alacağı indirim yapılmadan hüküm altına alınmak üzere kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19247, Karar No: 2018/7855, Tarih: 19.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19247 E.  ,  2018/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 2601 ada 5 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Aynı bölgede intikal eden ve Dairemizin 2013/24553E., 2014/2365E. ve 2015/20194E. sayılı ilamları ile denetimden geçen dava dosyalarında dava konusu taşınmaza yakın komşu olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 2601 ada 7, 8 ve 11 parsel sayılı taşınmazlara 2012 değerlendirme tarihi itibariyle 7.800-TL/M2 değer biçildiği, aradan geçen zamanda dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede sosyo-ekonomik durumda bir gelişme olduğuna dair dosyada bir tespitin de bulunmadığı gözetildiğinde bilimsellikten uzak ve inandırıcı olmayan rapor esas alınarak karar verildiği kanaatine varılmıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro

parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Mahkemece, kamulaştırma bedelinin faizli olarak davacı idareye bloke ettirildiği ve bu şekilde tespit edilen faizli bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verildiği halde, hüküm fıkrasında ayrıca tespit edilen bedele yasal faiz işletilmesine karar verilmek suretiyle infazda tereddüte yol açılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26582, Karar No: 2013/2792, Tarih: 21.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26582 E.  ,  2013/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı tapu maliki aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/961 Esas sayılı dava dosyası üzerinden tapu iptal ve tescil davası açılmış olduğu anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

Bu durumda; mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarının davaya dahil edilmesi sağlanıp, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanlar da yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılması yönünde hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınması nedeniyle, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti kaldırıldığından, karar ilam harcının davacı idareden tahsili gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın davacı idare yerine, hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16292, Karar No: 2012/3543, Tarih: 08.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16292 E.  ,  2012/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında 765 sayılı TCK'nın 513/2 maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezası yanında tayin olunan 489 TL adli para cezasının 450 TL'ye, 765 sayılı TCK'nın 522/1 maddesi uygulanarak belirlenen 244 TL adli para cezasının 225 TL'ye, 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi uygulanarak belirlenen 203 TL adli para cezasının 187 TL'ye, 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uygulanarak belirlenen 503 TL adli para cezasının 487 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11397, Karar No: 2015/8617, Tarih: 25.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11397 E.  ,  2015/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık emanet sözleşmesine ve sözleşme içi haksız fiile dayanmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7373, Karar No: 2012/13744, Tarih: 11.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7373 E.  ,  2012/13744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-2004 ve 2005 yılları için; Mahkumiyet.

2-2006 yılı için; Beraat

1-Katılan vekilinin “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat, ve “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, 2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediğinin anlaşılmış olması karşısında, sanık hakkındaki cezanın zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden ise toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanığın “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16818, Karar No: 2011/25536, Tarih: 28.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/16818 E.  ,  2011/25536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mesken masuniyetini ihlal, kavgada silah boşaltma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar hakkında beraat hükümlerine ilişkin temyizin incelenmesinde;

Zamanaşımının son kesme nedeni olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 21.03.2005 tarihine göre temyiz süreci içinde sanıklar yararına olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan .... vekilinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık .... hakkında kavgada korkutmak amacıyla silah atmak suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen kavgada korkutmak amacıyla silah atmak eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık .....'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.